Рыбаченко Олег Павлович : другие произведения.

СталIн Па ШляхI ЧынгIсхана -2

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Ссылки:


 Ваша оценка:
  • Аннотация:
    Сталiн напаѓ першым на Трэцi рэйх 12 чэрвеня 1941 года. Але хутка перамагчы Нямеччыну i яе сатэлiтаѓ не ѓдалося. Мала таго ѓ вайну ѓступiла Японiя, i Брытанiя з ЗША сталi дапамагаць Трэцяму Рэйху. Сiтуацыя прыкметна ѓскладнiлася i зыход вайны вельмi нават смутны.

  СТАЛIН ПА ШЛЯХI ЧЫНГIСХАНА -2
  АНАТАЦЫЯ
  Сталiн напаѓ першым на Трэцi рэйх 12 чэрвеня 1941 года. Але хутка перамагчы Нямеччыну i яе сатэлiтаѓ не ѓдалося. Мала таго ѓ вайну ѓступiла Японiя, i Брытанiя з ЗША сталi дапамагаць Трэцяму Рэйху. Сiтуацыя прыкметна ѓскладнiлася i зыход вайны вельмi нават смутны.
  . РАЗДЗЕЛ Љ1
  Сiтуацыю ѓскладняла i наступленне Японii. Самураi нiколi не лiчылiся са стратамi. I лезлi наперад. Iх танкi былi лёгкiя, маленькiя i рухомыя з дызельнымi рухавiкамi.
  I баi працягваюцца. Дзяѓчынкi-камсамолкi ѓпарта з японцамi ваююць, i iмкнуцца трымаць абарону i пры гэтым спяваюць, асаблiва iмкнецца рудая Аѓрора;
  Я Чарнабога, злога Бога дачка,
  Ствараю i хаос, гэта разбурэнне...
  Нельга маё велiч перамагчы,
  У душы гарыць толькi лютае помста!
  
  Хацела ѓ дзяцiнстве дзяѓчынка дабра,
  Вершы пiсала i катоѓ кармiла...
  Стала раней самай ранiцы,
  Над ёй пырхалi, крылы херувiмаѓ!
  
  Але вось спазнала што такое зло,
  Што ѓ гэтым свеце робiць няшчасным...
  А што такое ты скажы дабро?
  Вось разбурэнне пакахала горача!
  
  I паказала свой дзявочы запал,
  Што блiскучай стала Бога дачкой...
  Прасторы светабудовы скорым,
  Пакажам сiлу, вельмi нават магутна!
  
  Бацька Вялiкi гэты Чарнабог,
  Ён уносiць хаос, войны ѓ светабудове...
  Ты молiшся Сварогу каб дапамог,
  На справе атрымлiваеш адплату!
  
  Вось я сказала, Госпада захоѓвай,
  Няхай клекоча ѓ тваiм сэрцы злосць...
  Пабудуем шчасце веру на крывi,
  Напоѓнiцца няхай да краёѓ вантробы!
  
  Кахаю я хiтрасць, подласць i падман,
  Як правесцi i Сталiна-тырана...
  Не атрымаецца выставiць на сорам,
  А колькi шмат у свеце том туману!
  
  Вось прапанавала, зрабiць моцны ход,
  Аднымi ѓдарам знiшчыць злосных...
  Але палюбiѓся вельмi чорны Бог,
  Ва ѓсiх справах i гэтых i замагiльных!
  
  Як аказалася я звыкла злу,
  I ѓ сэрцы лютасьць, шалёна мела...
  Знiкла цяга да радасцi, дабра,
  Як толькi злосць пракралася з пастамента!
  
  А што ж Сталiн - ён таксама злы,
  Пра Гiтлера, дык тут ужо няма гаворкi...
  Быѓ Чынгiсхан бандыт такi круты,
  I колькi душ здолеѓ ён скалечыць!
  
  Так кажу навошта захоѓваць дабро,
  Калi ѓ iм найменшай няма i карысцi...
  Калi ты дзяцел - розум твой долата,
  I знiклi калi дурныя, думкi!
  
  Так кажу сябе i iншым,
  Служыце сiле як чарнiла чорнай...
  Тады прастор сусвету заваюем,
  Па светабудове разляцяцца хвалi!
  
  Мы зробiм такое моцным зло,
  Яно падорыць лютасьцi неѓмiручасць,
  Хто слабых духам, тых ужо разнесла,
  А мы мацнейшыя за ѓсiх у гэта людзi верце!
  
  Карацей станем усiх усюды мацней,
  Уздымем меч крывi над светабудовай...
  А наша лютасьць будзе таксама з ёй,
  Атрымаем поѓнае лёсу паклiканне!
  
  Карацей Чарнабогу я дакладная,
  Служу ѓсiм сэрцам гэтай цёмнай сiле...
  Мая душа як крылы ѓ арла,
  Хто з Чорным Богам - тыя непераможныя!
  Вось так праспявалi дзяѓчынкi, i вялiкiм апломбам шпурлялi босымi пальчыкамi ножак па японцах гранаты.
  Цi нават вельмi забойныя шарыкi з узрыѓчаткай. I гэта выглядала вельмi крута.
  Хiрахiта прыняѓ рашэнне напасцi на СССР, так была дамова з немцамi, так дзейнiчаць у выпадку агрэсii, супраць аднаго i бакоѓ. Праѓда быѓ яшчэ пакт з СССР аб нейтралiтэце. Але пра яго можна i забыць. Тым больш Брытанiя i Нямеччына спынiлi вайну. I пытанне з кiм ваяваць з аднаго боку Брытанiя i яе калонii, дамiнiёны, i магутныя ЗША, а з другога боку СССР, супраць якога ѓся Еѓропа i Турцыя? Вядома, выбар напасцi на найслабога. I захапiць багатыя раёны Далёкага Усходу i Сiбiры.
  Так што Хiрахiта можна зразумець. А вось у рэальнай гiсторыi японцы прамарудзiлi. Але чаму? Лiчылася, што немцы СССР разнясуць i можна будзе захапiць Далёкi Усход малой крывёй! Але тут высветлiлася, што на самой справе, не надта ѓсё так проста. I вiдаць у рэальнай гiсторыi Хiрахiта не раз пашкадаваѓ, што не адкрыѓ другi фронт у сорак першым годзе. Тады магчыма СССР бы загiнуѓ, а без яго i Брытанiя, i ЗША не такiя ѓжо i страшныя супернiкi.
  А потым Чырвоная Армiя прыйшла ѓ Кiтай. Ва ѓсякiм разе, японцы наступаюць i прасуюць, нiбы танкi пруць наперад, i не ведаюць лiтасцi i словы ступняѓ.
  А з iмi ваююць у тым лiку i пiянеры. Японцы лезуць вялiкай колькасцю ѓ напрамку Уладзiвастока. I пруць нiбы мурашкi на варэнне.
  I паэтам у бой уступiѓ атрад пiянераѓ. I дзецi спяваюць з вялiкiм энтузiязмам, i пачуццём;
  Мы дзецi галечы з ласкай лета,
  Народжаныя ѓ халупе пад дажджом...
  Няхай мара, хлапечая апета,
  Калi мы зноѓ у гарачы бой пойдзем!
  
  Я апынуѓся ѓ Мексiцы выпадкова,
  А Радзiма мая святая Русь...
  З лёсам сваiм, зусiм незвычайным,
  За шчасце i каханне краiны змагаюся!
  
  I няма прыгажэй Радзiмы-Расii,
  Ты за яе змагайся i не трусь...
  I ѓ сусвеце няма краiны шчаслiвей,
  Ты светазданню, паходня святла Русь!
  
  Я за цябе пайду ѓ агонь i ваду,
  Абвыклi пiянеры перамагаць...
  Заѓгодна будзем мы заѓсёды народу,
  Паколькi бязмежная ѓ сiле раць!
  
  За Радзiму пойдзем байцы ѓ атаку,
  Пад крыкам магутным, лютым ура...
  Атрымае Гiтлер да канца расплату,
  Мы выганiм фашыстаѓ з двара!
  
  Поѓна ѓ Айчыне маёй герояѓ,
  I Сталiн ёсць вялiкi волат...
  Крочаць пiянеры строем,
  Усявышнi Род, Гасподзь у нас Адзiн!
  
  У iмя святла i добрага жыцця,
  Мы будзем адважна дзецi ваяваць...
  Бо пакаленьню жыць пры камунiзме,
  У нас надзею верце не адабраць!
  
  Мы любiм нашу Радзiму хлопцы,
  Жадаем узвысiць вышэй аблокаѓ...
  Фашызм атрымае моцную расплату,
  Ад пiянераѓ, доблесных арлоѓ!
  
  Даб'емся, веру хутка мы перамогi,
  Хаця фашызм каварны i жорсткi...
  Ганарыцца будуць намi смела дзяды,
  А павядзе ѓ бiтву Сварог!
  
  Для славы нашай доблеснай Айчыны,
  Гасподзь Усявышнi Сам узышоѓ на крыж...
  Не пашкадуем за Расiю жыцця,
  Няхай раздасца, гучны гром з нябёсаѓ!
  
  Ва славу нашай Радзiмы змагайцеся,
  Яе любiце верныя байцы...
  Ваѓчаняты вы, а не баязлiвыя зайцы,
  Вельмi нават вiцязi ганарлiвыя!
  
  Дастаць, здольныя мы Месяц са збору,
  Злавiць i шчупака, буйнога сома...
  Падняѓ вялiкi Ленiн за свабоду,
  Мы давядзём будынак да розуму!
  
  У Iмя Роду пiрамiды будуйце,
  I караблi што ѓзрыюць збор нябёсаѓ...
  I Гiтлера жартам байцы ѓройце,
  За нас Усявышнi памёр i ѓваскрос!
  
  Ты дарагая, гарэзная Лада,
  Табой народжаны вялiкi Белы Бог...
  I за цябе ваяваць смела трэба,
  Каб усявышнi вечна жыць дапамог!
  
  Любiце, шануйце Бога Iсуса,
  Ён рускi хлопец, з намi назаѓжды...
  Арнамент вышываць пара па-майстэрску,
  Няхай будуць вечна ѓ радасцi года!
  
  Велiч маёй святой Расii,
  Здольныя супостатаѓ перамагаць...
  Хоць жанчыны ѓ спалоху галасiлi,
  Цмока мы здолеем разарваць!
  
  На славу Радзiмы святой паверце,
  У Iмя Бога Рускага Хрыста...
  Пабудуем мы вялiкiя хутка цэрквы,
  Пройдзем свой шлях да самага канца!
  
  Каханне, паверце, лiшнiх слоѓ не ведае,
  У ёй лiшняй нудзе больш не вiдаць...
  Хай згiне ѓ апраметнай Каiн,
  А Авель песню праспявае сваю зноѓ!
  
  Вось Берлiну тупаем мы з горнам,
  Труба грымiць, як звон.
  Ты лепш будзь ваяѓнiк вельмi сцiплым,
  Знясi галаву нацыстам сякерай!
  
  Род уваскрэсiць, паверце хутка мёртвых,
  Дасць Белы Бог вам кожнаму гарэм...
  А мы вырашылi вельмi нават дакладна,
  Што будзе вечнасць, светлы перамен!
  Вось так пiянеры спявалi i ваявалi з японцамi. I яны паказвалi свой выдатны клас.
  Зрэшты, i са боку японцаѓ таксама сур'ёзныя былi сiлы. Вось напрыклад, з'явiлiся дзяѓчыны-нiндзя - чацвёрка байцоѓ прадстаѓнiц прыгожага полу. I з iмi хлопчык Сайго, на выгляд гадоѓ адзiнаццацi светлавалосае i вельмi мускулiсты дзiця. Сапраѓдны тэрмiнатар.
  I вось гэтая пяцёрка пайшла ѓ бой. Яны давай савецкiх салдат секчы мячамi-катана i кiдаць босымi пальчыкамi ножак забойныя гарошынкi смерцi.
  Вось дзяѓчына-нiндзя з сiнiмi валасамi ѓзяла i правяла мячамi, прыём млын ссякаючы савецкiх салдат. I паляцелi галовы.
  Дзяѓчынка праспявала:
  - За Японiю ѓра!
  I шпурнула босымi пальчыкамi ножак гарошынку з узрыѓчаткай, i дзесятак савецкiх салдат узляцеѓ у паветра.
  Дзяѓчына-нiндзя з жоѓтымi валасамi таксама мячамi выканала прыём матылёк. I рассекла савецкага афiцэра напалову.
  I праспявала з лютасцю:
  - Слава воiнам нiндзя! Супраць нас вам нельга!
  I кiнула босай ножкай забойны падарунак смерцi, ад чаго савецкi танк Т-26 перавярнуѓся.
  Дзяѓчына-нiндзя з чырвонымi валасамi, таксама ѓзяла i секанула мячамi, i рассякала савецкiх байцоѓ.
  А затым узяла i шпурнула голай дзявочай пяткай нешта разбуральнае i забойнае.
  Пасля чаго зароѓ:
  - За iмператара Хiрахiта!
  Далей у бой уступiла дзяѓчына-нiндзя з белымi валасамi. I зноѓ секанула супернiка з ашалелай лютасцю. I яе мячы ссякалi галовы расiйскiм салдатам.
  I ваяѓнiца ѓзяла i шпурнула босымi пальчыкамi ножак прэзент смерцi перавярнуѓшыся расiйскую трыццаць чацвёрку - вось такая магутная была выбухоѓка i прачырыкала:
  - Банзай!
  I пад канец хлопчык-нiндзя Сайго - зусiм яшчэ дзiця, але якi сячэ савецкiх салдат адразу з двух мячоѓ.
  I яго дзiцячыя ножкi таксама шпурнулi гарошынку з выбухам. I маленькi нiндзя праспяваѓ:
  Славiцца Японiя вялiкая краiна,
  Людзi ѓ ёй крутыя, адважныя жывуць...
  Ведай навекi Богам нам яна дадзена,
  Iмператар Хiро вельмi нават крут!
  Вось гэта сапраѓды пяцёрка прайшла з велiзарным напорам i баявым энтузiязмам. I столькi трупаѓ накасiла вакол сябе. I танкаѓ савецкiх перавярнула.
  Але ѓ адказ таксама б'юцца адважныя байцы. У тым лiку i камсамолкi, ды i не толькi яны, але i iншыя воiны Чырвонай армii.
  I пры гэтым яны так цудоѓна спяваюць;
  У прасторах космасу, паверце, ёсць мара,
  Яна як сонца праменьчык у паднябессi...
  У вачах Сварога мiр i чысцiня,
  Ён дзеля нас, як Iсус уваскрэсне!
  
  Народзiм мы прамянiсты лёс,
  Яна як сонца заззяе ѓ маi...
  Але колькi можна нежыць не разумею,
  Наколькi з намi злосны рок грае!
  
  Айчыню сваю вiцязь абаранi,
  Няхай зоркай нябеснай заззяе...
  Мы беражом прастор роднай Зямлi,
  Няхай планета стане вечным раем!
  
  Але што ж можа грозны камунiзм,
  Ён зробiць сцяг радзiмы ѓсёмагутным...
  I згiне ѓ пекла люты фашызм,
  Ворага пранiзам ударам вельмi моцным!
  
  Вы дайце нашай Радзiме сэрца,
  Каб палалi вельмi яркiм запалам...
  Пройдзем сваю мы бiтву да канца,
  А фюрара змяцем адным ударам!
  
  Таварыш Сталiн замянiѓ бацьку,
  Мы дзецi самых розных пакаленняѓ...
  У геенну згiне ѓ шаленстве арда,
  А шлях у Эдэм пакажа генiй Ленiн!
  
  У Расii кожны хлопчык волат,
  А дзяѓчынкi прывучаны ваяваць...
  Гасподзь усявышнi Род у нас Адзiн,
  Мы рускiя заѓсёды ѓмелi бiцца!
  
  Дасягнем, хутка веру, мы ѓсяго,
  Таго што ѓ сусвеце няма вышэй...
  Падняла камсамолка, ведай вясло,
  I саданула фюрару па даху!
  
  Няма больш камунiзму, ведай iдэй,
  Яны прыгожыя i падораць шчасце!
  А фюрар гэта папросту злыдзень,
  Вельмi падступнай, вельмi чорнай масцi!
  
  Я дзяѓчына - велiч байца,
  Босая iмчалася смела па марозе...
  Мая з золата тоѓстая каса,
  Зрабiла iмклiвую ружу!
  
  Узнiкнуць можа мiльярд iдэй,
  Айчыну ѓ камунiзме як задаволiць...
  Ты калi фрыца бачыш, моцна бi,
  Каб не сядзеѓ Адольф крывавы ѓ троне!
  
  Дастаньце па фашыстах кулаком,
  А лепш рушце вы па iх кавадлам...
  Пракоцiмся па Волзе з ветрыкам,
  Цiснуць казлоѓ нам проста не шкада!
  
  За Радзiму паднiмем мы салдат,
  Дзяѓчынкi накiроѓваюцца ѓ атаку...
  Нацэлiла красуня аѓтамат,
  Ужо будзе балюча Гiтлеру адплата!
  
  Нiхто не зможа рускiх адолець,
  Хоць воѓк фашызму, дык чорта мацёры...
  Але ѓсё ж мацнейшы за яго мядзведзь,
  Якi ж парадак будуе новы!
  
  За Радзiму, за Сталiна бягом,
  Нясуцца камсамолкi крокам босым...
  Фашыстаѓ паласнулi кiпенем,
  Паколькi страмчэй усiх вялiкаросы!
  
  Увойдуць дзяѓчынкi ганарлiвыя ѓ Берлiн,
  Пакiнуць адбiткi ножак босых...
  Над iмi золатакрылы херувiм,
  I срэбяцца, нiбы жэмчуг восы!
  Вось так дзяѓчаты праспявалi i рвуцца ѓ бой адважныя i крутыя.
  Наступаюць на СССР i турэцкiя часцi. У асноѓным баi iдуць у Закаѓказзе. Асманскiя часткi спрабуюць адрэзаць i Батумi ѓ раёне Чорнага мора i атачыць Ерэван. Баi iдуць вельмi нават жорсткiя.
  Асманы пруць нiбы лавiна - бо насельнiцтва шмат. I лезуць, без лiку губляючы сваiх салдат.
  У бой iдуць i зусiм яшчэ хлопчыкi. Яны атакуюць басанож, i з усмешкамi на вуснах.
  А з iншага боку ваююць савецкiя войны. I шмат прыгожых, амаль аголеных камсамолак. Ёсць i хлопчыкi-пiянеры ѓ адных толькi шортах.
  Сапраѓды горача, i дзецi ѓ страляюць актыѓна або падносяць да прылад снарады.
  Вось працуюць па пазiцыях савецкiх войскаѓ асманскiя гаѓбiцы. Яны даволi магутныя, i з фугаснымi снарадамi. У баi ѓ асманаѓ i ангельскiя танкi. У першую чаргу, вядома ж, у прарыѓ iдзе магутная "Мацiльда". I яе так проста не ѓзяць у лоб.
  Бог вайны артылерыя. У СССР накшталт гармат i шмат, але снарадаѓ недахоп, склады ѓ асноѓным на тэрыторыi Еѓрапейскай часткi савецкай Расii.
  Акрамя таго туркi выкарыстоѓваюць i французскiя i англiйскiя i амерыканскiя прылады. I дастаткова эфектыѓна.
  Так што пiянеры ѓ шортах, калi валяцца забойныя снарады, лiтаральна разбягаюцца, мiльгаючы босымi, круглымi, дзiцячымi пяткамi.
  Дзецi пры гэтым скаляць зубы i страляюць па турэцкiх войсках з рагатак. Што даволi смешна выглядае.
  Лета яшчэ не скончылася, спякота стаiць, i дзецям весела. Але спяваюць яны пад бомбамi i снарадамi, як пра зiму. Што вельмi сiмвалiчна;
  Выпаѓ снег такi прыгожы,
  Я хлапчук басанож...
  Воiны святой Расii,
  Нас не стрымаеш кулаком!
  
  Мы здольныя зрабiць шмат,
  Справа зладзiцца ѓ нас...
  Мы ваяѓнiкi ад Бога,
  I хлапчукi вышэйшы клас!
  
  За вялiкую перамогу,
  Падымаем мы келiх...
  Будуць у славе нашы дзяды,
  Фюрару паб'ем ашчэр!
  
  Нас нiхто не спынiць,
  Мы ѓмеем ваяваць...
  Хоць малыя хлапчукi гады,
  Зьнiшчым нацызму раць!
  
  Верым цвёрда мы ѓ Айчыну,
  I ворагам не выстаяць...
  Ведай не пашкадуем жыцця,
  Запiшу сабе ѓ сшытак!
  
  Камунiзм святая вера,
  У ёй гарыць прамянiстае святло...
  Уецца не спяшаючыся гутарка,
  Флаг мае чырвонае святло!
  
  Заслужылi мы свабоду,
  Будзем смела ваяваць...
  Жыццё сваё аддам народу,
  Радзiма родная мацi!
  
  Лепш за ѓсiх спяваем мы песню,
  I дзяѓчынка i мужык...
  Мёртвыя ѓ баях уваскрэснуць,
  Наперадзе чакае не тупiк!
  
  Слаѓся Радзiма-Расiя,
  Ты вялiкая краiна...
  Зоркi аксамiт абрасiлi,
  I бушуе Сатана!
  
  Умiг вернем мы сцяг трохкаляровы,
  Будзем смела ѓ лаянку iсцi...
  Наш народ, хоць i бедны,
  Зможа iсцiну знайсцi!
  
  Чырвоны сцяг з пунсовай крывi,
  Тое, што трэба браты ѓсiм...
  Стогне наш народ ад болю,
  I жадае перамен!
  
  Людзям вельмi надакучыла,
  Жыццё i беднасць пры царах...
  I прыйдзе, я веру змена,
  Будуць святы на днях!
  
  Для велiчы Расii,
  Жыццё i сэрца аддамо...
  Слава Госпада-месii,
  Выстаiм i пераможам!
  
  Будуць усе народы разам,
  Божы дух i святая раць...
  У свеце Радзiмы i гонару,
  Станем злосных забiваць!
  
  Так што верце ѓ светабудову,
  Бог Усявышнi ярчэй зорак...
  I якое пакаранне,
  Славiцца Iсус Хрыстос!
  
  У Езусе ёсць збаѓленне,
  Абаронiм Радзiмы край...
  Да сябра выявi прабачэнне,
  I планета стане рай!
  
  МАГIЧНАЯ АБАРОНА ГОРАДА ЭЛЬФАНI
  АНАТАЦЫЯ
  Дзве прыгожыя дзяѓчаты абараняюць магутны горад Эльфань. Яны валодаюць магiяй i вельмi моцныя ваяѓнiцы. Пад iх камандай цэлае войска з людзей i троляѓ. Супраць iх лезуць на штурм оркi, тролi i iншае паскуддзе. Ну i зразумела яшчэ i цмок, i чарадзей-нiндзя, як без гэтага.
  . РАЗДЗЕЛ Љ1
  Ваяѓнiца ѓстала на абарону Эльфанi. Разам з ёй была i нiмфа Кракатаѓ.
  Абедзве дзяѓчыны ѓ лёгкiх даспехах, у кожнай руцэ па шаблi. I пад нагамi спецыяльныя, тонкiя дыскi.
  Велiзарнае войска оркаѓ i троляѓ лезла на штурм.
  Мноства доѓгiх усходаѓ зараз пакрылi сцены. Яны былi розныя: звязаныя з каранёвых дошак, збiтыя сасновыя лясiны з перакладзiнамi. Выкарыстоѓвалiся i цяжкiя ѓсходы з шэрагамi бярвення. Валы, дзякуючы ѓдарным тэмпам будаѓнiцтва, аказалiся вышэй, чым чакалi оркi, тролi i iншая нежыць, многiя лесвiцы не даставалi да верху. Плюс яшчэ ѓ мароз iх аблiвалi вадой, i яны сталi слiзкiмi.
  Гэта ноѓ-хаѓ генiяльнай дзяѓчынкi Элiфы.
  Наперадзе, злыя оркi пагналi нешматлiкiх палонных людзей i эльфаѓ. Зразумела, i эльфы, i людзi аддавалi перавагу смерць ганьбе палону.
  Але оркi i тролi былi няѓмольныя.
  Бязлiтасна пхаючы завостранымi дзiдамi змардаваных людзей i эльфаѓ, выбiвалi ѓверх, разлiчваючы на тое, што якiя абараняюць горад эльфы i людзi, не жадаючы забiваць сваiх, здадуцца. Шматлiкiя дзяѓчыны-заложнiцы абедзвюх рас пакiдалi шматлiкiя сляды босых, хупавых ног прадстаѓнiц прыгожага полу.
  Быѓ разлiк, што трывiяльна зламаюцца ад такога маральнага прэсiнгу абаронцы i абаронцы. Або самiм пад прыкрыццём палонных пранiкнуць на ледзяны вал. Некаторыя з палонных з крыкамi кiдалiся ѓнiз, скочваючыся па застылых наледзях, збiваючы ненавiсных оркаѓ, вырываючы з iх рук мячы i тут жа падаючы пасечанымi. Па лесвiцах хутка караскалiся оркi i людзi, не зразумееш, якога роду i племя?
  Паѓголыя, у лахманах, з дубцом у руках, са скалатымi ѓ кроѓ спiнамi. Закаваны ѓ латы мужык-багатыр Ваѓкалак ужо занёс вялiзную сякеру, як знiзу адчайна залямантавалi:
  -Не губi нас вiцязь, свае мы, людзi!
  Ваявода Дзiкi парастак падскочыѓ да сцяны, прароѓ:
  -Я чую, нашы, гэта!
  Адчайны лямант, гэта пацвердзiѓ:
  -Пачакай секчы, свае! Сярод нас няма оркаѓ i троляѓ, што зенкi вылупiѓ? Не бачыш?
  Вельмi разумная Элiфа пракрычала:
  -Хто правiльна перахрысцiцца, той свой!
  - Хрысцiся народ праваслаѓны!
  Жахлiвым голасам, аж за вярсту кiнулiся конi, зароѓ велiкан Ваула Маравiн.
  Дзяѓчына-волаты, Варвара-карова зароѓ:
  - Ды хрысцiцеся!
  Абаронцы Разанi ѓхвалiлi:
  -Дакладна! Праѓдзiва!
  Дружна падхапiлi на ѓсiх сценах:
  -А ну браты, рабi хросны знак!
  Сотнi абарваных, пасiнелых ад холаду палонных i басаногiх, чароѓных палоннiц, пералазячы праз вал, падалi, працягваючы машынальна хрысцiцца. Некаторыя тут жа падхоплiвалi загадзя складзеныя камянi, i азвярэла, кiдалi ѓ оркаѓ i троляѓ. Многiя, асаблiва прадстаѓнiкi чалавечага роду, бачылi оркаѓ упершыню, нават многiя традыцыйныя супернiкi, тыя ж гоблiны, пераапранулiся на лад оркаѓ i прынялi iх аблiчча з дапамогай моцнай магii.
  Дзяѓчынкi, што ваявалi на сценах, басаногiя, нягледзячы на мароз i халодны холад, пракрычалi:
  Воiны цемры - вiдаць моцныя,
  Зло кiруе светам, не ведаючы лiку...
  Але вам сыны Сатаны не зламаць моц Хрыста!
  Ворагi былi ѓ даѓгаполых футрах, настолькi доѓгiх, што блыталiся ѓ падолах. А навошта iм яшчэ футры, калi оркi i так зарослыя поѓсцю, нiбы мядзведзi, вельмi смярдзючыя. Вось пра такiх можна i сказаць - вечныя мерзлякi. Зрэшты, для гэтага свету зiма з'ява рэдкая - снег выпадае раз у дзесяць гадоѓ. Але ѓ дадзеным выпадку, менавiта пякельная магiя i выклiкала небывалае ѓварванне.
  А Элiфа павiнна, разам са сваёй напарнiцай, якраз узяць i выратаваць гэты свет ад жахлiвай агрэсii.
  У адборных нукераѓ-оркаѓ на грудзях вiселi медныя i жалезныя пласцiны, спiны былi адчыненыя. Для запалохвання абаронцаѓ, асаблiва эльфiек (выдатная, але адважная падлога пышна якi валодае стрэламi, i мячамi), шматлiкiя размалявалi крывёй i без таго зласлiвыя, мядзведжае падобныя твары.
  Але абаронцы, як мужчыны, так i жанчыны, эльфiйкi i чалавечыя, не завагалiся, сустрэѓшы ворага мячамi i сякерамi. А дзяѓчаты яшчэ стралялi i з арбалетаѓ, лiха накручваючы барабаны, i нацягвалi цецiву лукаѓ, пры дапамозе сваiх, спрытных пальчыкаѓ босых i вельмi спрытных, як лапкi шымпанзэ, ног.
  Ад магутнага размашыстага ѓдару Вауева, прадстаѓнiка моцнай падлогi, i мелага ѓ сабе яшчэ i прымешка крывi гнома (i нягледзячы на гэта, яшчэ ростам i камплекцыяй, сапраѓдны бык, якi падняѓся на дыбкi!), палегла адразу пяцёра оркаѓ i троляѓ, другi ѓдар, i яшчэ трое оркаѓ i два тролi! Iншыя ратнiкi i ваяѓнiцы секлiся не горш.
  Дзяѓчаты яшчэ i кiдалi босымi пальчыкамi ног атрутныя iголкi. Тыя ѓтыкалiся ѓ горлы i морды стварэнняѓ, прымушаючы iх пакутлiва памiраць.
  Адна i дзяѓчынак крутанула барабан голай, круглай пяткай. Той пракруцiѓся i з такой сiлай выкiнуѓ нiт, што той прабiѓ адразу семярых оркаѓ.
  Ваяѓнiцы хорам усклiкнулi:
  - Але няма духу эльфаѓ, ведай мацней,
  З руiн свой свет мы адродзiм...
  Ваяр святла меч вазьмi хутчэй,
  Выстаiм i зноѓ пераможам!
  Оркi, i не гэтак шматлiкiя цёмныя тролi, нязграбна лезлi ѓверх па слiзкiм вале, яны не маглi, як след прыкрывацца шчытамi, секчы шаблямi. Калi коштам велiзарных страт, аркгольская раць дасягнула верха, на iх палiѓся кiпень i страшная зброя: падпаленая смала.
  Нават жанчыны i малыя дзецi лiлi пякучую ваду, кiдалi камянi i груды. Ды юныя ваяры, нават зусiм маленькiя i тое ѓносiлi сваё ѓкладанне ѓ бiтву, i паказвалi найвялiкшую доблесць, мужнасць i бяспрыкладны гераiзм. I зусiм нездарма яны выйшлi на бой.
  Асаблiва эфектыѓнымi былi маленькiя рагаткi з атручанымi стрэламi, з iх магло страляць нават пяцiгадовае дзiця, яшчэ не здольнае нацягнуць тугую цецiву сваiмi маленькiмi, дзiцячымi ручкамi. А прамазаць, палi ѓ такую густую масу, значна цяжэй, чым патрапiць. Штурм вiдавочна захлынаѓся, знявечаныя трупы ѓ вялiкiх колькасцях скочвалiся ѓ нiз.
  Дзяѓчынкi-эльфiйкi таксама не адставалi. Яны нават выкарыстоѓвалi спецыяльныя стрэлы, што падзялялiся на часткi, нiбы дроб, i павялiчвалi колькасць ахвяр.
  Праз па-майстэрску вырабленую фiджыйцамi падзорную трубу, Фуюк-хан уважлiва сачыѓ за бiтвай. Ён аблiзваѓся i прыцмокваѓ вуснамi, раз-пораз папраѓляючы залаты, на футры шлем, якi ѓпарта i надакучлiва залазiѓ на лоб. Потым у гневе адкiнуѓ трубу.
  -Нашы воiны гiнуць! Бурундука i Жоѓтага змяя да мяне!
  Тургаѓды-оркi спешна рынулiся выконваць распараджэнне наследнага кагана-троля. Фуюк прысеѓ у выразанае са слановай косцi крэсла, як на яго плячо мякка лягла рука:
  -Не турбуйся, вялiкi! Супакой позiрк свой дзiкi!
  Прамурлыкаѓ цягучы напеѓ, ладна падобны на жаночы голас.
  Фуюк-хана пацягнула на сон, ён з цяжкасцю ѓтрымаѓся на нагах. Так, гэта ён. Iзноѓ, вось так, як прывiд, перад iм паѓстаѓ Жоѓты змей - самы страшны iндывiд у яго войску, пякельны дэман з далёкай i непрыступнай Рапонii.
  -Ты!
  Дурное ткнуѓ пальцам спадчыннiк вярхоѓнага троля-кагана. Жоѓты змей працягваѓ разлiвацца, то павялiчваючыся, то наадварот памяншаючыся:
  -Я! I бачу я цябе наскрозь. Час прыцiшыць злосцi плоць. Ну, а дакладней, увядзi хутчэй у бiтву ѓсе рэзервы. А вам, я браты, памагу, такая неспадзеѓка ѓсаджу ворагу. Каронны ход, павер мне, будзе правiльным!
  I не зразумееш, хто гэта. Занадта ѓжо мужная жанчына, цi жанчынападобны мужчына.
  -Дзе, дзе, дзе! Я кiну ѓ бой адборны тумен пад камандаваннем Бурундука! Вы разам узначалiце атаку!
  Iндывiд невядомай пароды блiснуѓ вачыма, выскаляѓшы буйныя пунсовыя з iкламi зубы:
  -Там няма белых дэманаѓ, я хачу забiваць роѓных сабе! Як сапраѓдны нiндзя!
  Жоѓты змей блiснуѓ талiсманам, у роце неѓзаметку з'явiѓся свiсток, пачулася пералiвiстая мелодыя.
  Фуюк падумаѓ, што з яго здзекуюцца, але не было нi сiл, нi жадання спрачацца з чарадзеем-нiндзей. У гэты момант, тургаѓды-оркi груба ѓштурхнулi Бурундука, Фуюк-хан недалюблiваѓ гэтага пакорлiвага стаѓленiка Фубудай-Багатура.
  -Ты, дзiравы бурдзюк! Няѓжо ты не бачыш, што лепшыя ратнiкi гiнуць пад сценамi эльфiйскай сталiцы. Бяры неадкладна, тумен "Львоѓ-Беркутаѓ" i, прайшоѓшы раку, падрубi эльфаѓ i нiкчэмных людзей ударам пад правую сцяну.
  Шматвопытны Бурундук адважыѓся запярэчыць:
  -Лёд яшчэ не адужэѓ, пад ударамi тысяч капытоѓ ён проста лопне.
  Нечакана за Фуюка адказаѓ грозны iндывiд-нiндзя.
  -Тваю турботу пахвальна. Але дарма праяѓляеш старанне! Чарадзейны парашок скаваѓ на рэчцы лёд мацней ратнай сталi! Ану, скачы наперад, табе мы загадалi!
  У гэты момант дзяѓчынкi-лучнiцы выбiлi стрэламi чарговы полк оркаѓ, i вырас ужо цэлы курган трупаѓ.
  Так, босыя прыгажунi вельмi эфектыѓныя байцы. Адна кiнула нават пучок разрыѓ-травы, i парвала разам два тузiны валасатых оркаѓ i трох троляѓ, больш прывабных на выгляд у серабрыстых даспехах.
  -Вялiкi нiндзя-батыр ведае, што кажа! Скачы хутчэй, калi авалодаеш градам, вушак коней я дам ва ѓзнагароду!
  Пракрычаѓ, трасучы пальцамi Фуюк-хан. Бурундук не асмелiѓся больш пярэчыць - багата смерцю. Мангол са зграйкай касматых вершнiкаѓ схаваѓся з вачэй. Раптам насунуѓся цень, над галавой зашумела, ад моцнай паветранай хвалi з наследнага кагана-троля зляцеѓ шлем:
  -Харакiры! Вось i прыпырхнуѓ Матылёк! Цяпер будзе людзям i эльфам "прыпарачка".
  Гiганцкi цмок завiс над паверхняй, яго адлiвалыя золатам крылы здзiмалi гурбы, а з трох драпежных пашчаѓ вывальвалiся палымяныя мовы.
  -Дзiѓны монстар-тэрмiнатар!
  Фуюк нават не паспеѓ спалохацца:
  -Ён здольны спалiць увесь гэты мегаполiс людзей i эльфаѓ.
  Вось гэта класна!
  I роѓ у адказ:
  -Усю не ѓсю, а сцяну падпалiць. Наперад, мой маленькi Гадзiла!
  Пышная фантазiя падчас басаногага пешага ходу ѓ дзяѓчыны працягнулася. Элiфа валодала каласальным дарам уяѓлення.
  А дзяѓчынкi ѓ яе апавяданнi сталi кiдаць у оркаѓ яшчэ i пакуначкi з вугальным пылам. I касматыя, выродлiвыя, iкластыя мядзведзi з кiпцюрастымi лапамi завылi i зароѓ ад дзiкага болю i прыкрасцi.
  А ваяѓнiцы заспявалi з энтузiязмам:
  Дабро павiнна быць з аѓтаматам,
  Разiць, як лютая сталь...
  Каб лiлася кроѓ вадаспадам -
  Злых не шкадуй, яны толькi стварэнне!
  
  А калi дзяѓчына нагою,
  Тут орку ѓ скiвiцу дзюбне...
  I пабяжыць у мароз нагаю,
  Усiх супастатаѓ разаб'е!
  I iх босыя ногi кiдаюць у надыходзячую арду вострыя ляза з атрутай, i з чымсьцi надзвычай забойным. Так што паспрабуй да такiх прыгажунь падступiся. У iншым, у атакавалага войска кашмарных мядзведзяѓ ёсць моцны джокер. I яго грэх не пусцiць у ход. А раз ёсць магутная карта - так яна i будзе скiнута!
  Магутны цмок, з размахам крылаѓ у пяцьдзесят метраѓ, узняѓся ѓ вышыню. Оркi, i шаманы-тролi, якiя суправаджалi iх, люта вылi. Тумен пад камандаваннем Бурундука, лiха заляцеѓ на лёд, некалькi коней спатыкнулiся, iх тут жа разам з коннiкамi растаптала апантаная жалезная маса. Трохгаловы монстар, тым часам, плаѓна спiкiраваѓ на сцяну. Дзiкi парастак, напалову чалавек, а напалову i эльф - вельмi прыгожы i прыгожы юнак, раней астатнiх усвядомiѓ усю небяспеку паветранай атакi. Што ж, не хацелася, вядома, раней часу раскрываць козыры, але дзеля выратавання горада давядзецца прымянiць да гэтага дня невядомая зброя. Крылатай пачвары супрацьстаяѓ механiчны монстар, аддалена падобны на сумесь павука i сталёвы сараканожкi. З паравога катла ѓжо курыѓся дымок. Малайцы хлопчыкi, што загадзя закiнулi вугаль.
  Хлопчыкi па снезе пакiдаюць босыя сляды, хаця ногi ѓ iх i так пачырванелi, нiбы гусiныя лапкi.
  Паравая катапульта, гэтае майстэрскае спалучэнне тэхналогiй паравоза, лябёдкi, шматлапных балiстаѓ i нават... музычнай табакеркi. I гэты выкаваны з загартаванай сталi звер, мог кiдаць амаль з хуткасцю кулямёта, на дыстанцыi да двух вёрст любую дзiвiць цэль. Дзяѓчыны-ваяѓнiцы былi першымi ѓ свеце, хто дадумаѓся прыстасаваць поршневай рухавiк пад кiданне зарадаѓ. Дзiкi парастак асабiста павярнуѓ рычажок, па-майстэрску выкаваная з ланцужкоѓ, стужка прыйшла ѓ рух, устаѓляючы камянi ѓ хутка якiя верцяцца лопасцi.
  Бо азвярэлыя оркi неслiся шчыльнай кучай, промахаѓ амаль не было, наадварот, кожны важкi камень, адскокваючы, збiваѓ па некалькi напiраючых вершнiкаѓ. Адно дрэнна, шкала прыцэльнасцi слабаватая, у оркаѓ i троляѓ патрапiць яшчэ можна, а паспрабуй, пабяры дракона! Трохгаловы монстар павярнуѓ галовы i расхiнуѓ шырачэнныя, iкластыя, якiя адлiваюць дыяментамi пякельных зубоѓ пашчы.
  Дзяѓчынкi, што ваявалi на сценах, з крыкам усклiкнулi:
  Не, не згасне зоркi,
  Погляд, сакалiны, арлiны...
  Голас народа звонкi -
  Шэпт прыцiсне змяiны!
  
  Дзяѓчына ѓ хлопчыка сэрца,
  Каб мы не ведалi смутку...
  У космас адчынiлi дзверцы,
  Зоркi над намi зiхацелi!
  Але супернiк, памерам з добры авiялайнер, не драмаѓ. Было вiдаць, што джокер зусiм не галiмы.
  Якое вылецела полымя праляцела мiма вала i стукнула па хатах. Пачуѓся вiск i крыкi, некалькi, напалову аслеплых жанчын, беглi па вулiцы, з ненатуральнай хуткасцю загарэлiся дома. На шчасце, пясок i цяжкiя бочкi з вадой, а таксама пажарныя каманды былi напагатове. Частка хат, асаблiва блiзкiх да сцяны, i тых, што з дрэва, была пакрытая пажараѓстойлiвым азбестам. Пад дружным напорам, драпежны вулкан збялеѓ i, страцiѓшы сiлу, звярнуѓся ѓ струменьчыкi бледнага дыму.
  Дзяѓчынкi хорам гарлапанiлi:
  - На кожнага дракона - свой меч!
  Мы выдатны, дзеѓкi падлогу,
  Монстру будзе злы разгром!
  Але цмок вiдавочна не хацеѓ здавацца, выйшаѓшы з пiке, ён разгарнуѓся з вытанчанасцю перагружанага штурмавiка i зноѓ абрынуѓ патокi вогненнага смерчу. Оркi i тролi ѓжо паспелi дабрацца да сцяны, таму апантанае полымя ѓразiла i iх. Сярод ахвяр апынуѓся i грозны Бурундук, раскошнае адзенне загарэлася, i ён з ровам параненага вепрука рынуѓся назад. Дасталася i эльфiйскiм воiнам i ваяѓнiцам, а частка лёду прыкметна аплавiлася, агалiѓшы зямлю i бярвенне. Адзенне на Дзiкiм парастку тлела, але якi стаiць на сцяне юны баец, гадоѓ чатырнаццацi, але вельмi спрытны i здольны, паспеѓ вылiць на яго вядро вады, ад распаленай кальчугi павалiѓ пару.
  -Што за д'ябальскае насланнё, шкада, што крутая Элiфа нас не бачыць!
  Цмок зноѓ разгарнуѓся i зрабiѓ спробу зайсцi на трэцi круг. Эльфiйка Савелiвата чыркнула пальцамi, ёй удалося запусцiць невялiкi агнiсты шарык, удар прыйшоѓся ѓ сярэднюю галаву дракона. Невялiкi выбух не нанёс трохгаловага монстру асаблiвых страт, але злёгку збiѓ з траекторыi, з прычыны чаго, цмок пальнуѓ раней часу, агнiсты вiхура прыйшоѓся па грувасткiм нукерска-оркiйскiм шэрагах. I зноѓ апантаныя завываннi, частка оркаѓ падалася назад. Тут Дзiкi Парастак i прыкмецiѓ маладую высокую дзяѓчыну, якая хвацка махала двума двусестрымi мячамi. З нечалавечай хуткасцю, яна рэзала ѓ капусту сваiх супернiкаѓ, наносiла страшныя ѓдары нагамi, локцямi i нават галавой, пырхаючы як матылёк.
  Яе валасы луналi па ветры, нiбы полымя алiмпiйскай паходнi.
  Толькi адзiн, дакладней, два чалавекi маглi зрабiць падобнае спусташэнне:
  -Элiфа! Залаты анёл, гэта ты?!
  -Носам нюхаеш кветкi! З трох метровай вышынi!
  Са смехам адказала Элiфа. Дзяѓчына-ваяѓнiца, з хуткасцю ачмурэлага гепарда, узляцела на вал, пакiнуѓшы на сцяне ледзь прыкметныя крывавыя сляды. А яе босая нага шпурнула бумеранг. Той праляцеѓ, зрэзаѓ адразу тузiн галоѓ оркам, i вярнуѓся назад, i яго зноѓ злавiла спрытная, дзявочая нага.
  -Не кажы, i так усё ясна! Трэба загасiць крылатую паходню!
  Элiфа дзiка свiснула, цмок, выраѓнаваѓшы палёт, заходзiѓ на чацвёрты круг. Якая стаiць побач ваяѓнiца ѓ тунiцы, якая металу ѓ оркаѓ падарункi смерцi рукамi i нагамi, падказала ёй:
  -Выкарыстоѓвай катапульту, Элiфа, збi яго валуном.
  Дзяѓчына-ваяѓнiца грозна гаркнула.
  -Я сама лепш ведаю, што мне выкарыстоѓваць!
  Элiфа вокамгненна падхапiла тры па-майстэрску выкаваныя ланцужкi. Гэта была, таксама iх дзяѓчат-ваяѓнiц iдэя, злучыла два, цi тры невялiкiя камянi, стрэл з двух, цi больш балiст, i скошаны, знявечаны цэлы шэраг. Разгарнуѓшы паравую катапульту, Элiфа заскочыла на лопасць i стукнула нагой рычажок. Яе падкiнула высока ѓверх, ужо ѓ палёце дзяѓчына-ваяѓнiца замахала рукамi, вiртуозна круцячы мячамi, накiроѓваючы iмклiвы рух, прымудрылася прызямлiцца на ѓтыканую шыпамi спiну дракона. Пачвара здрыганулася, паспрабавала скiнуць дзёрзкую дзеѓку-седака, але па-майстэрску свiтыя ланцугi захлiснулi велiзарныя пашчы - грозны монстар апынуѓся цалкам асядланы.
  -Навошта табе тры галавы? Адной не хапае? Дзiравыя, дык я iхнiм ланцужком закую, каб апошнiя мазгi не вылецелi!
  Дзяѓчына-ваяѓнiца засмяялася сваiм нязграбным жарце. Цмок рэзка набраѓ вышыню, затым прайграѓ пятлю Несцерава, мышцы пад скурай хадзiлi ходырам, монстар прыкладаѓ адчайныя намаганнi, каб скiнуць няпрошанага коннiка. Гарачыя струменi паветра абдзiмалi велiчэзнае цела, змей нёсся, як камень, выпушчаны з катапульты, цi, хутчэй за ѓсё, метэор. Атмасферная хваля збiвала оркаѓ з коней.
  Элiфа прабуркавала:
  -Не ѓражвае!
  Фантазiя вялiкай ваяѓнiцы ѓ сваiх марах, а бой басаногай дзеѓкi ѓ iрванай тунiцы Элiфы, усё яшчэ працягваѓся. Трохi размарылася дзяѓчына, дакладней, нават i няшмат, а прыстойна.
  Сапраѓды, што для дзяѓчыны-тэрмiнатара тузаецца цмок, калi яна праходзiла залiмiтавыя нагрузкi ѓ дванаццацi зменных плоскасцях, разганяючыся да ста пяцiдзесяцi зямных прыцягненняѓ i, тут жа ныраючы ѓ бязважкасць, потым зноѓ выходзячы на сублетальную мяжу нагрузкi. Любы прадстаѓнiк флоры i фауны чарвяк перад гэтым прадуктам геннай iнжынерыi.
  Пачвара зрабiла спробу разгарнуць галовы, страшна лязгаючы велiзарнай пашчай. Дзяѓчына-ваяѓнiца з усяго размаху секанула легендарным мячом, яна цэлiлася па самым адчувальным месцы - ноздры. Першы ѓдар быѓ плазам, з ноздры вылецелi серабрыстыя пацеркi, падобна жэмчугу, яны зiхацелi на сонца:
  -Прыгожыя ѓ цябе соплi, праѓда, кажуць, што цмок можа спаражнiцца золатам.
  Змей ударыѓ агеньчыкам. У адказ, прыгожая i спрытная Элiфа секанула вастрыём, удар быѓ рэзкi i дакладны, лязо злёгку пачырванела, а з вялiзнага носа выступiлi вiшнёва-лалавыя расiнкi. Яны застывалi проста на лёце, сплятаючыся ѓ дзiвосны арнамент.
  Дзяѓчына засмяялася:
  -Клас, а ну-ка, паѓтары трук!
  Монстар ужо тузаѓся, затое працягваѓ набiраць вышыню, стольны град, дзе жылi эльфы i людзi, станавiѓся ѓсё менш i менш. Вось ён у каляснае кола, вось ужо ѓ сподак, а вось i з макавае зярнятка, канчаткова схаваѓшыся за аблокамi. Блiснула чорнае, у яркiх зорачках неба, яны забралiся ѓ стратасферу, стала цяжка дыхаць, павеяла холадам вакууму. Хоць легендарная Элiфа, у сваiх фантазiях няпросты чалавек, але зусiм без паветра абыходзiцца не можа. Але, мабыць, i цмоку неймется, рэптылiя зыходзiць курчамi, задыхаецца, вось i прыходзiцца зменшыць вышыню. Паѓтараць подзвiг Груслана, якi тры днi i тры ночы трымаѓ бараду Краснаморца, вiдавочна не паляванне. У галаве мiльгае фраза з дзiцячага сайта, чамусьцi ёй вельмi хочацца яе паѓтарыць.
  I дзяѓчына-ваяѓнiца, тупаючы босымi, точанымi, загарэлымi нагамi, прамаѓляе:
  -Мы з табой адной крывi, ты i я!
  Цмок, нiбы ѓлавiѓ сэнс, уздрыгнуѓ i прыпынiѓ палёт. Затым пачаѓ павольна знiжацца.
  Прыгожая i мускулiстая ваяѓнiца прамовiла:
  -Правiльна думаеш, крылаты мой брат! Будзе з табою ѓ нас вынiк!
  Унiзе кiпела сапраѓднае пабоiшча, манголы ѓжо адкочвалiся ад сцен, i цудоѓная ваяѓнiца з крывёй багоѓ Кракатаѓ вырашыла, што надышоѓ аптымальны момант для ѓдару. Малайчына, адважная дзяѓчына-нiмфа, яе вiдаць адразу, дзе яна мiнула, застаецца крывавая, густа выбрукаваная трупамi дарожка. Не толькi ногi i рукi, дзве падоѓжаныя косы Кракатаѓ паражаны ѓплеценымi на ланцугах кiнжаламi з загартаванай сталi.
  Элiфа сказала сама сабе, тупаючы нагой:
  -Я сабе такiя прычындалы абавязкова зраблю! А зараз, сагрэем оркаѓ i троляѓ!
  Дзiкае полымя вырвалася трайным вулканам з луджаных глыток, оркi згрудзiлiся занадта шчыльна, i iх проста сотнямi пякло, вылiѓ з пашчаѓ пякельным вогнiшчам. Асаблiва моцна спалохалiся конi, зрэшты, большасць скакуноѓ ужо былi адбiты раптоѓным ударам у спiну, толькi асабiстая ахоѓная, тысяча Фуюк-хана заставалася пад сядлом. Вывяржэнне працягвалася, змятаючы адным залпам у агнiсты ѓраган сотнi i сотнi байцоѓ. Жоѓты змей са звузелымi вачыма назiраѓ за вяртаннем свайго дракончыка.
  Баец з усходу зароѓ:
  -Здраднiк! Вось вы ѓсе прадстаѓнiкi драконавага роду, заѓсёды здраджваеце i служыце таму, хто мацней!
  У лютасцi, нiндзя-чарадзей паспрабаваѓ разбiць дзёрзкага наезнiка, з кулямётнай хуткасцю кiдаючы пульсары. Юная ваяѓнiца Элiфа ѓсмiхнулася i паѓнагучна спявала:
  - З вогненнай вадой - перакулi шклянку! Ты чужынец круты - полымем харкал!
  Вось гэта дзяѓчына - вясёлая, з гумарам. I пульсары з агню ёй не страшныя.
  Элiфа лёгка збiвала iх, выкарыстоѓваючы легендарную зброю i, час ад часу, накiроѓваючы звера на варожыя атрады. Такi шматразовы агнямёт з крыламi, па лепш за сто механiчных, на коннай цязе.
  Мабыць, нават гэта па строме штурмавiка, i адкуль у яго столькi палiва, не мiнае запал? Трэба будзе ѓ вольны час вывучыць монстра i стварыць новую, раней нябачаную зброю! Стрэлы, так проса адскокваюць ад тоѓстай, пералiвiстай, мiгатлiвай усiмi колерамi вясёлкi, браняванай скуры. Трапленнi, толькi на iмгненне мяняюць размалёѓку. Рубiнава-чырвонае становiцца бэзава-фiялетавым. Лiлова-сапфiравае, , наадварот, звяртаецца ѓ ала-аранжавае, залацiста-жоѓтае, у смарагдава-салатавае. Гэта вельмi прыгожа, шкада, што ѓ гарачцы крывавага бою, некалi атрымлiваць асалоду ад казачным вiдовiшчам.
  Эльфiйскiя ратнiкi i ратнiцы, чалавечыя салдаты Белага легiёна, таксама ѓ асноѓным iх падлеткаѓ, сфармiраванага дзяѓчатамi, тым часам ужо пасеклi большую частку рацi оркаѓ i троляѓ. Асаблiва жудасна стала, калi ѓ справу ѓступiлi механiчныя агнямёты, такi падвойны ѓдар любое войска не ѓ сiлах вытрымаць. Яшчэ хвiлiна, i пачнецца бязладныя ѓцёкi. Жоѓты змей на iмгненне завагаѓся.
  Загад Багатура-троля зразумелы, пад шумок забiць наследнага кагана, але вось плата занiзкая. Не, ён яго заб'е пазней, а пакуль выведзе з-пад паражальных эльфiйскiх мячоѓ:
  -Адыдзем, каган, я цябе прыкрыю!
  Троль-саноѓнiк прароѓ:
  -А як жа трохгаловы мангус? Я не дазволю яму мучыць маё войска!
  Нiндзя пстрыкнуѓ пальцам, пасыпалiся iскрынкi:
  -Я магу прачытаць складанае загавор, i ён вернецца ѓ свой свет, але тады я сем гадоѓ не змагу яго выклiкаць! Хаця ёсць варыянт! Загавор ѓзроѓню Хале!
  -Гэта як?
  Не па гадах тлусты i азызлы твар Гуюка выцягнуѓся. Нiндзя-кiлер растлумачыѓ:
  -А так! Калi я яго белага мангуса заб'ю, дык мой будзе цмок, калi ён мяне, дык яго!
  Вельмi прасунуты ѓ магii чарадзей прашаптаѓ доѓгую мантру, талiсман блiснуѓ ярчэй сонца. Захопленая рызыкай знiшчэння, Элiфа раптам адчула, як пад ёй знiкла гнуткая глянцаваная спiна магутнага i ѓжо паслухмянага монстра. Яна апынулася ѓ паветры, са шпаркасцю каменя ляцячы ѓнiз. Падзенне было не надта прыемным, але не смяротным. Прабiѓшы метровую гурбу, з лютасцю параненага кабана ваяѓнiца-тэрмiнатар абрынулася на оркаѓ.
  А астатнiя дзяѓчынкi ѓзялi i пусцiлi ѓ ход свой галоѓны рэзерв, гранаты з сумесi вугальнага пылу i разрыѓ-травы. I кiдалi iх сваiмi босымi, моцнымi, мускулiстымi i спрытнымi нагамi.
  Пры гэтым, дзяѓчынка гарлапанiлi:
  Слава Эльфii, Слава...
  Будзе перамога, павер...
  Вялiкая эльфаѓ дзяржава.
  Хоць нас атакуе звер...
  
  Але мы на каленi не станем,
  I з оркамi смела ѓ бой...
  Няхай будзе наш свет раем,
  I эльф не згуляе ѓ адбой!
  Апошняе арганiзаванае супрацiѓленне ѓпала, нiкчэмныя рэшткi вялiзнага войска накiравалiся ѓ павальныя ѓцёкi.
  Найпрыгажэйшыя дзяѓчыны, Элiфа i Кракатау, лiтаральна змагалiся ѓ знiшчэннi страцiѓшых арыентацыю нукераѓ-оркаѓ. Фуюк-хан, тым часам, стаѓ практычна нябачны, яго харты конь бiѓ усе рэкорды iпадрома, наследны каган-троль думаѓ толькi аб уласнай шкуры.
  -Не, гэта не гiгантарай! Жаласны баязлiвец. У падлу служыць такому каралю-мiкаду!
  Раѓнуѓ нiндзя невядомай пароды.
  Жоѓты змей дастаѓ два магутныя катаны, скрыжаваѓ iх i рэзка тузануѓ, ад лёзаѓ аддзялiѓся iскрысты ружовы шарык. Магiчны саманаводны пульсар iмклiва ѓзляцеѓ па кiрунку да выдатнай Элiфы.
  Ваяѓнiца-тэрмiнатар паспела заѓважыць рух, на лёце ссекла агнiсты згустак, невялiкi выбух разляцеѓся маланкамi, раскiдаѓ дзясятак-другi оркаѓ i троляѓ:
  -Гэта д'ябал! Гiгантарай апраметнай!
  Крыкнуѓ Жоѓты змей. Нiндзя ѓжо падрыхтаваѓся было iрвануць на сустрэчу крывавай Элiфэ, як у яго галаву прыйшла элементарная думка. "Што калi ён адразу не заб'е гэтую наймацнейшую дзеѓку-байца, то да яе далучыцца бландынка-тэрмiнатар i нiмфа Кракатаѓ, i тады наступствы стануць катастрафiчнымi. Тым больш, што яна падпарадкавала дракона, а падпарадкаваць вялiкага змея можа толькi вельмi магутны воiн".
  Нiндзя прасiпеѓ:
  -Я змываюся, птушкi! Сыходжу, каб вярнуцца!
  Жоѓты змей, разгарнуѓшы белы плашч, закапаѓся ѓ снег. Потым захлынаючыся, пачаѓ шаптаць загавор перамяшчэння.
  А то яшчэ дзяѓчыны, што ѓ такой лютай хвалi атакуюць i нiшчаць оркаѓ, i яго затапчуць сваiмi, такiмi панадлiвымi, голымi нагамi, з вельмi хупавым выгiбам пяткi.
  Элiфа працягвала люты пераслед, крутая нiмфа Кракатаѓ не адставала. Не гледзячы на ??ѓсю жорсткасць сутычкi, яны не на iмгненне не выпускалi з выгляду царскi шацёр наследнага кагана-троля.
  -Ён уцячэ, дагонiм верхавода!
  Прапанавала Элiфа. Кiнуѓшы нагой дыск, нiмфа Кракатау нядбайна адказала, працягваючы iмклiвымi ѓзмахамi раѓнаваць якiя ѓцякаюць манголаѓ.
  -А навошта! Лiшнюю радасць даставiм Багатуру, ды i гэта занадта гуманна. Меч забiвае лёгка, а джыхангiр проста здзярэ з яго шкуру - прычым, лiтаральна.
  I дзяѓчынкi з вялiкiм энтузiязмам секлi оркаѓ. Так што ва ѓсе бакi ляцелi iх зрэзаныя iкластыя i валасатыя галовы.
  А кроѓ у оркаѓ была такая смярдзючая, атрутна-зялёнага колеру.
  I дзяѓчынкi сталi кiдаць босымi нагамi атрутныя iголкi, i прабiвалi валасатым стварэнням патылiцы.
  Элiфа, зразаѓшы адным узмахам чацвярых, а затым, яшчэ правёѓшы млын, семярых оркаѓ, зарагатала.
  -Калi ён сам не абломiць Багатуру рогi! Будзем гнаць iх да самага лагера, цi як?
  Нiмфа Кракатаѓ хiхiкнула i выдала:
  -Баты ладна наклаѓ у штаны, а чым менш троляѓ i оркаѓ ацалее, тым лепш!
  Дзяѓчаты-тэрмiнатары прыбавiлi кроку, гэта нагадвала гульню ѓ даганялкi, нукеры-оркi адчайна хвасталi коней, раздзiраючы ѓ кроѓ бакi. Прыкладаючы адчайныя намаганнi, iм удалося злёгку адарвацца ад эльфiйскiх i чалавечых вершнiкаѓ, але нельга адысцi ад тых, хто быѓ сканструяваны хутчэй гепарда!
  Ды i пешыя дзяѓчынкi таксама не слабыя ваяѓнiцы. Яны вось пад канец ужылi свой казырны i забойны джокер.
  Узялi, сунулi сабе ѓ рот босыя пальчыкi ног. I з усiх сiл узялi, як дзьмухнулi, са ѓсёй лютасцю i разлютаванасцю.
  I пачуѓся аглушальны свiст. Вялiзныя хмары крумкачоѓ, што кружылiся над полем, атрымалi скрышальны ѓдар па мазгах, i страсенне паветра выклiкала наймацнейшыя, сардэчныя прыступы. I вароны, аглушаныя i абалваненыя, павалiлiся ѓнiз. Нiбы падалi градзiнкi. I iх дзюбы абрынулiся на галовы оркаѓ, i пачалi прабiваць iх наскрозь, расколваючы чэрапы, i свiдравачы цемечка. I выплюхваюцца фантаны бруднай i агiднай, вельмi смуроднай крывi оркаѓ.
  Дзяѓчынкi, бачачы, як гiнуць iх ворагi, узялi i праспявалi, скалячы зубкi;
  Слава нашай Радзiме Эльфii,
  Слава, калi кiруе сам цмок...
  Няма нашых дзяѓчат прыгажэй,
  Ну, а оркам злым суцэльны разгром!
  
  Дзе крочыць дзяѓчына босая,
  Там квiтнеюць, ведай, райскiя сады...
  Будзе час, нiбы ѓ вечным траѓнi,
  Адбiм напор сталёвай арды!
  
  Кахаюць справядлiвасць нашы дзеѓкi,
  Iм паляванне стварыць Эдэм...
  Знiмем, веру, мы ѓ бiтвах плеѓкi,
  Стане час да часткi змен!
  
  Мы дзяѓчынкi можа адважна бiцца,
  Перамагчы любую, ведайце раць...
  Талiсманы магутныя ёсць у ранцах,
  Калi трэба оркаѓ забiваць!
  
  Слава будзе эры эльфiнiзму,
  Што пабудуе шчасце на стагоддзi...
  А напор кашмарнага аркшызму,
  Ведай, у нас перамога вялiкая!
  
  Дзяѓчыны здольныя думаць разумна,
  Перамагаць ворагаѓ, павер лёгка...
  Наперадзе нас чакае слава,
  А ва ѓзнагароду сыр i малако!
  
  Бог стваральнiк свету быѓ не баязлiвы,
  Ён сказаѓ - дзяѓчынкi рвiцеся ѓ бой...
  Калi мiр табе эльфiйскi дарог,
  Веру, будзе Радзiма з табой!
  
  Дай Гасподзь вялiкую ѓзнагароду,
  Усе хто бiѓся за Эльфiю, ведай...
  Перамагчы i троляѓ таксама трэба,
  I таму баец мацуйся!
  
  Ну, карацей пабеглi оркi,
  Дзяѓчыны ж у плюсе на стагоддзi...
  Наперадзе яшчэ шлях лаянкi вельмi доѓгi,
  Але ѓ вынiку спраѓдзiцца мара!
  
  ГУЛIВЕР I СЯБАР-ВIКАНТЭСА
  АНАТАЦЫЯ
  Зноѓ у прыгоды Гулiвера, якi стаѓ вечным хлопчыкам. I памiж iм i вiкантэсай зараджаецца своеасаблiвы раман.
  . РАЗДЗЕЛ Љ 1.
  Якi стаѓ юным целам, былы капiтан i ѓслаѓлены падарожнiк прачнуѓся.
  I вось яму давялося зноѓ тупаць босымi, дзiцячымi ножкамi па вострых камянях дарогi ѓ напрамку порта.
  Дзяѓчынка са шляхетнага роду, узяла i злезла са свайго аднарога.
  I пакрочыла разам, зняѓшы з сябе упрыгожаныя каштоѓнымi каменьчыкамi сандалi.
  Пры гэтым яна заѓважыла:
  - Трэба каб ступнi на нагах не станавiлiся мяккiмi, а былi як мага цвярдзей i трывалей!
  Хлопчык Гулiвер кiѓнуѓ.
  - Гэта вельмi нават мудрая заѓвага! Але калi сапраѓды казаць, у нас у Брытанii жаданне вiкантэсы хадзiць басанож, здалося бы вельмi нават дзiѓным!
  Дзяѓчынка ѓ адказ праспявала:
  Уся зямля цяплом сагрэта,
  I па ёй я бягу басанож...
  Я хачу, каб было лета,
  Не зацягнеш у сумёты сiлком!
  Хлопчык-капiтан пагадзiѓся:
  - Ды ѓлетку нашмат лепш! Так прыемна калi свецiць сонца, i пералiваюцца ѓ промнях гурбы!
  Тут Гулiвер паправiѓся:
  - Я хацеѓ сказаць жамчужныя расiнкi на траве!
  Дзяѓчынка засмяялася i праспявала:
  - Раса, раса, раса, раса,
  Гудзе як рой аса!
  I тут жа дадала:
  - Не! Гэта нi да сяла, нi да агарода!
  Гулiвер пагадзiѓся:
  - Ды нi да сяла, нi да агарода! Але ѓ любым выпадку мы з табой выдатна, праспявалiся.
  Дзiцячыя ножкi хлопчыка за ноч падпалi, i крочыць зараз было ѓжо не так балюча як учора.
  Настрой таксама ѓзняѓся.
  Гулiвер адзначыѓ:
  - Вось сапраѓды чаго я не разумею, навошта вам рабы?
  Вiкантэса пагардлiва фыркнула:
  - А што тут незразумелага?
  Хлопчык сур'ёзна заѓважыѓ:
  - Вы вечныя дзецi, у вас жа добрая цягавiтасць - можаце i самi працаваць!
  Дзяѓчынка засмяялася i прачырыкала:
  - Тапнi правая нага,
  Махнi ручцы левая...
  Добра на свеце жыць,
  Нiчога не робячы!
  Гулiвер запярэчыѓ:
  - Нiчога не робячы сумна!
  Вiкантэса хiхiкнула i адзначыла:
  - Выходзiлi з хаты,
  Здаравенныя жлобы...
  Хлопчык спытаѓ:
  - Ну i што з таго?
  Дзяѓчынка адказала:
  - Пасеклi ѓсе дубы,
  На труны!
  I як возьме гэтае вечнае дзiця i засмяецца. Ды гэта надзвычай здорава.
  Гулiвер спытаѓ у вiкантэсы:
  - А вы бываеце сур'ёзнай?
  Дзяѓчынка праспявала:
  У жартоѓным каралеѓстве,
  Так даѓно павялося...
  Нiчога, як вядома -
  Не бывае сур'ёзна!
  Хлопчык з усмешкай адказаѓ:
  - Ды я гэта разумею! Вечнае дзяцiнства i ѓ розуме i ѓ целе!
  Вiкантэса заѓважыла:
  - Быццё, вызначае прытомнасць!
  Гулiвер энергiчна кiѓнуѓ сваёй дзiцячай галоѓкай:
  - Цяжка не пагодзiцца! Вось зараз, я сябе, прынамсi, фiзiчна адчуваю вельмi нават добра i бадзёра. I нават збiтыя падэшвы ѓ дзiцячым целе так хутка грубеюць, i становяцца трывалымi i мазолiстымi, што ѓжо не баляць, а наадварот крочыць стала нават прыемна.
  Дзяѓчынка энергiчна кiѓнула i заѓважыла:
  - Я магу на гэтую тэму праспяваць!
  Хлопчык-капiтан згодна кiѓнуѓ:
  - Вядома ж, праспявай! Мы будзем вельмi нават рады!
  Вiкантэса з вялiкiм пачуццём i задавальненнем заспявала;
  У свеце новым цуды,
  Нiбы гэта ѓ колеры казка...
  Тут такая прыгажосць,
  Не знайсцi загана ѓказкай!
    
  Ну, а калi новы дзень,
  Над Зямлёю надыходзiць...
  Значыць нам уставаць не лянота,
  Страмчэй у свеце не бывае!
    
  Будзе ѓ славе новае святло,
  Дзе дрэвы як цукеркi...
  Станем мы сустракаць свiтанак,
  У вечным шчасцi нашы дзеткi!
    
  Надыходзiць новае стагоддзе,
  Гэты край такi цудоѓны...
  Будзе шчаслiвы чалавек -
  Праходзячы няхай шлях небяспечны!
    
  Ды планета расквiтнее -
  Хутка стане пышным раем...
  Адчыняй пераможны рахунак,
  Будзе свет прамянiстым маем!
    
  Да чаго ж добра,
  Калi сонца ярка свецiць...
  Дзяцел свiдруе долата,
  Усiм цудоѓна на планеце!
    
  Як усё весела ѓ нас,
  Шчасця поѓная далiна...
  Будзе вер росквiту гадзiну,
  Залатая сярэдзiна!
    
  Хто б зрабiѓ наш надзел,
  Вельмi доблесным прыгожым...
  Калi будзе перадзел,
  Дык ты стань больш сiлы!
    
  Не апусцiм мы галаву,
  Спiну ганарлiва распростваючы...
  Да блiну алей, тваражку,
  Ураз гаспадыня дадае!
    
  Так што будзе шчасце, ведай,
  I святло з Iмем Сварога...
  Сапраѓдны стане рай,
  Памалiлiся людзi Богу!
    
  Даѓ Гасподзь адзiн адказ:
  Трэба ѓ радасцi працаваць...
  I тады прыйдзе прывiтанне -
  Асветлiцца ярка твары!
    
  Вось дзяѓчынка басанож,
  Асядлала чарапаху...
  Трэба ѓрэжа кулаком,
  Наганяючы масу страху!
    
  Дзе здараецца пажар,
  Ну, а дзе вогнiшча палае...
  Сакрушальны ѓдар,
  Вораг жорсткi нападае!
    
  Не ворагу мы не здамо,
  Такога лiчы iмкненне...
  Выпроствае херувiм,
  Крылы i ворагам прабачэнне!
    
  Скажа, хутка будзе тое,
  Што перамогай завуць...
  Цырк бывае Шапiто,
  I часам сабакi брэшуць!
    
  Хутка стане як у раi,
  Свет увесь зробiм прыгожым.
  Ладу я дзякую -
  Златам свецяць херувiмы!
  Хлопчык Гулiвер запляскаѓ у ладкi i з захапленнем вымавiѓ:
  - Да чаго цудоѓна! Вось гэта паэзiя! I галасок у дзяѓчынкi проста цуд!
  Дзяѓчынка сцiпла адказала:
  - Гэта дар багоѓ! А наогул, што падорана, тое не шануецца!
  Хлопчык зноѓ заѓважыѓ:
  -З гэтым цяжка не пагодзiцца! Але ѓ любым выпадку, мы не дзецi па досведзе i жыццёвым ведам!
  Вiкантэса ѓсмiхнулася i спытала:
  - А ты можаш даказаць, што ты ѓжо не дзiця? Прычым, менавiта па розуме i ведам!
  Хлопчык Гулiвер кiѓнуѓ.
  - Зразумела! Я гэта магу i вядома ж хачу!
  Дзяѓчынка злосна тупнула босай ножкай i зароѓ:
  - Так давай, дакажы прама зараз!
  Хлапчук пачаѓ з лютасцю i рызыкай вывяргаць з сябе крылатыя афарызмы;
  Убачыць супернiка перамагчы напалову, застацца нябачным самому - перамагчы цалкам!
  Шампанскае перамогi, распiваюць толькi на траiх воiнаѓ; доблесцi, мужнасцi i гонару. Зрэшты, у адрозненне ад чалавечай гулянкi, чацвёрты прыяцель - поспех, зусiм не лiшнi!
  З усiх непрыемнасцяѓ самая бяскрыѓдная смерць, таму што яна нiколi не паѓтараецца i пасля яе горш не бывае!
  На вайне найболей востра адчуваецца руцiна ад прытуплення пачуцця небяспекi!
  Добра лётаць, калi парыш над нiкчэмнасцямi - куды зляцець ад выспятка пад зад!
  Хто лётае, выкарыстоѓваючы палiва горкiх людскiх слёз, праляцiць у сваiх салодкiх летуценнях!
  Дасцiпная крытыка - лепш тупых услаѓленняѓ!
  Чалавек нi за якiя грошы, не жадае патрапiць у дзiрку, за выключэннем Лона Венеры! За гэта ён готаѓ прыплацiць i нават аддаць апошняе!
  Выпусцiць прэстыж не баяцца тыя, у каго нiколi не ѓпадзе годнасць!
  Хто не спявае ѓ гадзiну выпрабаванняѓ, завые, калi зразумее, што пакутаваѓ дарма!
  Мовай можна перамалоць усё, акрамя камянёѓ коснамоѓя i каменя тупасцi!
  Жанчына лань - добра, мужчына алень - дрэнна!
  Алень адрознiваецца ад лася, тым, што першага тармошыць другi, а здабыча дастаецца лiсу!
  Сапраѓдны ваяр павiнен мець характар звера, але не iнтэлект жывёлы!
  У свеце ваѓкоѓ, на месца льва, як правiла, пазначаюць шакалы!
  Жадаеш, мае дужы якi ѓкладвае ворага ѓдар, не бi, лежачы на канапе лынды!
  Наймацнейшы ѓдар, у таго каму патрыятызм не па барабане!
  Адбiѓную з непрыяцеля, робяць тыя, у каго мазгi не адбiтыя, а вочы не залiтыя!
  Перамагаць можна i лiкам, а карыстаць плёнам перамогi, толькi ѓменнем!
  Эгаiст не жадаючы пасаваць, абавязкова ратуе перад праблемай!
  Атакуючы вядома ёсць рызыка паразы, але падвяргаючыся нападу, ты ѓжо прайграѓ!
  Не хадзi хлопец налева, будзеш у яме, нават калi, па сутнасцi, мае рацыю!
  З касымi рукамi не адкосiш, ад старой з касой!
  Лепш быць Астапам Бэндэрам, чым бедным асталопам!
  Хiтрасць не заѓсёды ѓзбагачае, але няхiтрасць руйнуе напэѓна!
  Лiс у чалавечым аблiччы, не заѓсёды яркi футрам, але заѓсёды цёмны намерамi!
  Светлая душа, звычайна даводзiць плоць, да пахавальнай бледнасцi!
  Асёл, можа сядзець на троне, але не прымусiць устаць на каленi!
  Не той леѓ, хто гучна раве, а той, хто моцна кусае i моцна б'е!
  Не трэба палiць хату, змагаючыся з мышамi. Не варта ператвараць краiну ѓ канцлагер - iмкнучыся перамагчы карупцыю!
  Iнтуiцыя - гэта вядома здраднiк, але не ѓ тваiм постацi!
  Не бойцеся разумнага жулiка - бойцеся сумленнага дурня!
  Хто славiць тырана, заспявае пеѓнем на нарах!
  Тыран як леѓ, нават гладзячы, кiпцюрамi здзiрае мяса i скуру!
  На вайне камфорт, як шакалад на сале, толькi выштурхвае трупамi!
  У царкве прынята ставiць свечкi, але яны нават у самай вялiкай колькасцi не ѓ сiлах патушыць полымя чалавечага запалу!
  Можна мець ледзяное сэрца, стылую як праточная вада кроѓ, але прага поспеху ѓ чалавека заѓсёды будзе гарачай!
  Спешка ва ѓсiм вядзе да дрэнных наступстваѓ, акрамя спробы самагубства!
  Кожны народ можа выйграць канфлiкт, але перамагчы ѓ вайне могуць толькi рускiя, дык яны не iмкнуцца выгадаць сабе матэрыяльныя набыццi!
  Феерверк вайны, гэта свята для ѓсiх акрамя трусоѓ, i ѓсеагульны жалоба, за выключэннем апошнiх дурняѓ!
  Часцей за ѓсё блытаюцца менавiта прамыя звiлiны!
  А выблытваюцца з непрыемнасцяѓ, звiлiны, выразна раскладзеныя па палiцах!
  Шмат чухае языком, той, у каго ад пустаты свярбiць у галаве!
  Лепшае ѓкладанне капiталу ѓ труны тваiх супернiкаѓ, хоць яно нiколi не бывае прамым!
  Войска нiчога не вырабляе, але акупляе з лiшкам iнвестыцыi пры адважным кiраѓнiку!
  Калi перамагае мужчына - наступства смерць i зневажэннi! Калi жанчына - жыццё i асалода!
  Жанчыны марнуюць на свае перамогi больш, чым усе войскi мiру, але затое бяруць з пераможаных кантрыбуцыю, якая аддаецца з куды больш паляваннем!
  Жанчына ѓ адрозненнi ад войска без абмундзiравання, перамагае хутчэй!
  У адрозненне ад мужчын для жанчыны сапраѓдная перамога дасягаецца пасля капiтуляцыi!
  На вайне як у картах, трэба ѓмець адбiцца, i ѓ адрозненне ад iх заходнiя трэба захаваць, а перадаць супернiку!
  Вайна гэта покер, толькi падглядзець карту не жульнiцтва, а подзвiг разведчыка!
  Ваяваць без хiтрасцi, што сёрбаць суп без лыжкi, толькi вось ханжы чамусьцi абмяркоѓваюць толькi апошняе!
  Мужыкi лiхiя б'юцца - iх хутчэй разымай! Калi жанчыны б'юцца - лепш у бойку не ѓступай!
  На вайне ѓсё страмчэй, чым у мiрным жыццi, акрамя скошанага iлба ѓ начальнiка!
  Сiла без дабра, паднiмае цывiлiзацыю, як павешанага пятля!
  Без адбiцця чужой рожы, не ад'еш уласную!
  Iшака б'юць заѓсёды, але забiваюць толькi, калi ён перастае прыносiць карысць!
  Смелы забiвае ворага, баязлiвец - раба!
  Iнiцыятыва на вайне дорага каштуе, асаблiва прывучанаму да танных шаблонаѓ супернiку!
  Iстотам нiжняга парадку часам уласны негатыѓны досвед карысней, любога пазiтыѓнага навучання!
  Надзённы хлеб палiваюць сваiм потам, а святочны крывёю сваiх ворагаѓ!
  Калi палiтык шмат меле языком: атрымлiваецца не мука, а мука!
  Калi кiраѓнiк шмат балбоча, цеста можа атрымацца пышным, але хутка пратухае!
  Счарсцвелы сэрца кiраѓнiка, усю краiну здольна пасадзiць на сухары!
  Палiтыка ад матэматыкi адрознiваецца тым, што ѓ матэматыцы на нуль дзялiць нельга, а ѓ палiтыцы дзеляць суцэльныя нулi!
  Палiтык генiяльны матэматык, але толькi ѓ адной дзеi - аднiманне!
  Казаць можна аб усiм, а асуджаць толькi, што прыносiць карысць!
  Размова без сэнсу - балбатня, размова з сэнсам - палемiка, размова з карысцю - павучанне, а самая вялiкая прыбытак дае маѓчанне да месца!
  Толькi малы розум бярэ ѓверх вялiкай колькасцю!
  Двое лепш за аднаго, толькi не ѓ тым выпадку, калi гэта загiнуѓшыя таварышы!
  Дабрашчасны, хто верыць, а хто ня верыць дабра ѓ двайняты, так ён мае ѓпэѓненасьць ва ѓласных сiлах i розуме!
  Дрэнна калi няма тармазоѓ, яшчэ горш, калi тармозiш!
  Не, страшны чорт як яго малююць, але горш за ѓсё малюнак анёла ѓ выкананнi мазiлы!
  Звяры жывуць у лесе - а азвярэлыя людзi ѓсё ператвараюць у гушчар!
  У царстве звера - адны пеѓнi i папугаi, а арлоѓ перавялi пярыну!
  Добрая канструкцыя са спазненнем, станавiцца састарэлы, добры чалавек, спазнiѓшыся, стане ненавiсным!
  Смерць у баi спараджае пара адвагi i глупства, калi пры гэтым саюз заключыць з мудрасцю, то будзе пераможнае жыццё!
  Усё паддаецца маскiроѓцы, акрамя ѓласнай дурасцi!
  Усё паддаецца выкрыццю, акрамя чужога розуму, якiм ты сам жывеш!
  Чырвоная гаворка, лепш сродак ад пралiцця чырвонай жа крывi!
  Самы цвёрды метал, гэта мяккi свiнец, з якога адлiваюць кулi!
  Самы небяспечны свiнец не той, што ѓ кулях, а калi ён залiвае мазгi!
  Лепшае ѓ свеце гэта тое, што нiколi не скажаш - горш быць не можа!
  Што ѓ свеце дрэнна, на вайне ѓ самы раз, а пасля перамогi лепш не бывае!
  Мiласэрнасць на вайне ѓ адрозненнi ад публiчнай дзеѓкi, каштуе даражэй, а задавальнення даць не можа!
  Толькi чалавек па-сапраѓднаму ѓзвышаны духам, не саромеецца лiтасцi да загiнуѓшых!
  Казаць можна пра што заѓгодна, але балбатаць толькi па справе, бо ад пустой балбаталогii, суп выходзiць крывавым паносам!
  Маѓчанне золата, якое дае карозiю пры замоѓчваннi самавольства!
  Словы срэбра, якое не дае патухнуць крынiцы жывой вады веды i iсцiны!
  Краiна з моцнай авiяцыяй нiколi не застанецца ѓ пралёце!
  Самае вялiкае гора, ад мiзэрнай колькасцi розуму!
  Ад малака, што адбываецца з промахаѓ стралкоѓ, вырастаюць толькi дзецi бяды i пакутаѓ!
  Фiзкультурная зарадка патрэбна, каб батарэя жыцця садзiлася толькi ѓ твайго апанента!
  Падколваць iншых, кахаюць уладальнiкi тупога розуму, i носьбiты пачуцця вострай уласнай непаѓнавартаснасцi!
  Вострыя мовы, у адрозненне ад кiнжала паражаюць, нават праз кальчугу тупiзны!
  Добра казка кажа, дрэнна рэальнасць выконваецца!
  Усё ѓ свеце прыходзiць да канца, акрамя чалавечага iдыятызму i жывёльнай канкурэнцыi!
  Жыццё вельмi падобнае на кольца, канец пакутам бачны, але яго нiколi не зможаш адчуць!
  Усё ѓ свеце прыходзiць да канца, акрамя чалавечага iдыятызму i жывёльнай канкурэнцыi!
  Жыццё вельмi падобнае на кольца, канец пакутам бачны, але яго нiколi не зможаш адчуць!
  Цёплае вока лепш за ѓсё, дазваляе адкасiць ад прызыву ѓ войска нябожчыкаѓ!
  А трапнае навучанне не дазволiць прамахнуцца мiма дарогi вядучай сапраѓды да мэты!
  У пекле толькi адна перавага над раем, няма страху перад выгнаннем!
  У хрысцiянскiм раi самае непрыемнае, што лепшага не захочацца i жадаць!
  Хрыстос адзiнае ягня, пры якiм зайка набывае iльвiныя рысы ѓ ваѓчыным свеце!
  Памiраюць толькi тыя, хто не здолеѓ забiць у сабе страху!
  Неѓмiручасць знаходзiць той, у кiм страх i зусiм не жыве!
  Хто баiцца вялiкай колькасцi працiѓнiка, аблiчыцца з саюзнiкамi!
  Хвiлiна, выдаткаваная на выведку, эканомiць стагоддзе жыцця i iмгненне трыѓмфу!
  Хто не разбiрае дарогi, той занадта часта не збярэ касцей!
  Найбольшую шкоду ворагу наносiць той, хто не губляе пачуццi меры!
  Чалавек не ведае меры ѓ сваiх амбiцыях, затое яго заѓжды абмяраюць магчымасцi!
  Вось гэта Гулiвер выдаѓ - крута! I ѓсё лiтаральна на адным дыханнi. Сапраѓды, бываюць генiяльныя дзецi, калi ѓ iх ѓсялiлася душа дарослага чалавека.
  Дзяѓчынка-вiкантэса адзначыла:
  - Ды ад гэтага можна i дахам крануцца! Вось як ты складаць умееш!
  Хлопчык-капiтан кiѓнуѓ:
  - Ды жыццё мяне шмат чаму навучыла! I ѓ тым лiку гэтай мудрасцi!
  Дзяѓчынка тады спытала:
  - А чаму ты не кароль у сваёй краiне!
  Гулiвер засмяяѓся i адказаѓ:
  - Ведаеш, мне неяк не прыходзiла ѓ галаву iдэя пазмагацца за трон. Але калi сапраѓды казаць варта i падумаць!
  Вiкантэса праспявала:
  - У душы яго бушуе запал,
  Патрэбна хлапчуку толькi ѓлада!
  Гулiвер заѓважыѓ:
  - Калi тысяча гадоѓ жыцця ѓ мяне ѓжо ёсць, як i з'явiлася здароѓе, то чаму б i не памарыць пра ѓладу!
  Дзяѓчынка загадала:
  - Урэжце яму бiзуном!
  Два хлопчыкi-вартоѓцы ѓзялi i агрэлi Гулiвера па голым торсе. Той крыкнуѓ.
  Вiкантэса спынiла байцоѓ:
  - Даволi! Гэта для таго, каб ён зразумеѓ i ведаѓ сваё месца! А яго месца - гэта месца раба!
  Хлопчык Гулiвер прахрыпеѓ, абтрасаючы з сябе кропелькi поту на лопнутай скуры.
  - Як не зразумець! Тут апошнi асёл i тое зразумее!
  Дзяѓчынка тупнула сваёй маленькай, точанай ножкай i пiскнула:
  - А цяпер спявай! Пакуль я не села на каня!
  Хлапчук-капiтан заспяваѓ, пераадольваючы неахвоту;
  Шмат прыйшло на Iмя па бацьку бед,
  Скончылася ѓсё каласальным разгромам...
  Радуйцеся рыцараѓ больш няма,
  Гонар i хвала вашаму дому!
    
  Я Гулiвер ёсць вялiкi баец,
  Ведайце, умею люта бiцца...
  Марс гэты ваяѓнiк добры бацька,
  I кладзенец мой схаваны ѓ ранцы!
    
  Я па марозе бягу басанож,
  Пяткi кругляшкi па снезе мiльгаюць...
  На дастаѓлю фрыца сiлком,
  Будзе перамога ѓ лютым маi!
    
  З арбалетаѓ я оркаѓ крышу,
  Зрэза зараз тузiн гномаѓ...
  Трэба я, троля за нос укушу,
  Воiнам ведаць стаѓ я вельмi вясёлым!
    
  Няма нiколi для хлапчука такой,
  Святла канец павер мне не надыдзе...
  Буду я бегаць вечна босы,
  Каб перамогi не святкаваѓ Каiн!
    
  Радзiма наша святая краiна,
  Не пашкадуем, павер да цябе жыцця...
  Хоць атакуе народ Сатана -
  Будзе, кветкi дрэва манархiзму!
    
  Слаѓся Брытанiя доблесную край,
  У ёй найвялiкшая слава Айчыны...
  Кiраваѓ калiсьцi святы Энамай,
  Сягоння дзяѓчынкi б'юцца з аркшызмам!
    
  Няма не саступiм ворагу нiколi,
  Няхай над планетай сонца ззяе...
  Яркая сiле свецiць зорка,
  Будзе нам месца светлае ѓ раi!
    
  Бог Iсус уладар за ѓсё,
  За чалавецтва злосным укрыжаваны...
  Дзякуйце людзi яго,
  Будзьце вы таксама хоць крышачку святыя!
    
  Рыцара вось дзеѓка боса чакала,
  Латы шукала, што чысцяць да бляску...
  Вiдаць, такая Палада-лёс,
  Рыцара сустрэнь кахаючы калi сапраѓды!
    
  Шчасце я веру, падорыць прагрэс,
  Мёртвыя людзi ѓ навуцы ѓваскрэснуць...
  Будзе даступны любы ведайце сэкс,
  Будзем у экстазе - калонкi не трэснуць!
  Дзяѓчынка засмяялася i пагразiла пальчыкам:
  - Ну ты пахабнiк! Ты ж забыѓся, што зараз дзiця. I будзеш дзiцем яшчэ тысячу гадоѓ. У цябе ёсць нават фора над намi. Ранейшае жыццё не лiчыцца. У цябе яшчэ наперадзе дзесяць поѓных стагоддзяѓ, а ѓ мяне вiкантэсы менш!
  Гулiвер з усмешкай кiѓнуѓ.
  - Я вам спачуваю!
  Дзяѓчынка буркнула:
  - Давай на гэтую тэму скажы чаго-небудзь генiй!
  Гулiвер зноѓ пачаѓ сыпаць крылатымi выразамi;
  Жадаеш стаць Богам не будзь малпай у звычцы пераймаць нячыстаму!
  Не хочаш працаваць як вол, заробiш сабе хамут на шыю!
  Вiкантэса перапынiла:
  - Што мне расхацелася слухаць падобную фiласофiю i афарызмы! Лепш, зноѓ праспявай нешта вясёлае!
  Хлапчук-капiтан заспяваѓ з некаторай неахвотай. Складаць сiл не было, i ён выканаѓ песню народную ад рускага бунтара Стенька Разiна. Ну што ж - што на розум прыйшло, тое i праспяваѓ:
  Як па Волзе-рацэ, па шырокай
  Выплывала вастраносая лодка,
  Як на лодцы весляры залiхвацкiя,
  Казакi, хлопцы маладыя.
  На карме сядзiць сам гаспадар,
  Сам гаспадар, грозны Стенька Разiн,
  Перад iм чырвоная дзяѓчына,
  Палонная персiдская царэѓна.
  Не глядзiць Стенька Разiн на царэѓну,
  А глядзiць на матухну на Волгу.
  Як прамовiѓ грозны Стенька Разiн:
  "Ой ты гой ты, Волга, мацi родная!
  З дурных гадоѓ мяне ты заспявала,
  У абавязку ноч калыхала, пампавалi,
  У хвалевае надвор'е выносiла,
  Цi за мяне малайца не драмала,
  Казакоѓ маiх дабром надзялiла.
  Што нiчым цябе яшчэ мы не дарылi".
  Як ускочыѓ тут грозны Стенька Разiн,
  Падхапiѓ персiдскую царэѓну,
  У хвалi кiнуѓ чырвоную дзяѓчыну,
  Волзе-матухне ёю пакланiѓся.
  Хадзiѓ Стенька Разiн
  У Астрахань-горад
  Гандляваць таварам.
  Стаѓ ваявода
  Патрабаваць падарункаѓ.
  Паднёс Стенька Разiн
  Камкi хрушчатыя,
  Камкi хрушчатыя -
  Парчы залатыя.
  Пачаѓ ваявода
  Патрабаваць футра.
  Футра дарагая:
  Падлогi новыя,
  Адна баброва,
  Iншая сабалiна.
  Яму Стенька Разiн
  Не аддае футра.
  "Аддай, Сценька Разiн,
  Аддай з пляча футра!
  Аддасi, дык дзякуй;
  Не аддасi - павешу
  Што ѓ чыстым полi
  На зялёным дубе,
  На зялёным дубе,
  Ды ѓ сабачым футры".
  Стаѓ Стенька Разiн
  Думаць думу:
  "Дабро, ваявода.
  Вазьмi сабе футра.
  Вазьмi сабе футра,
  Ды не было б шуму".
  Што не конскi топ, не людская гаворка,
  Не труба трубача з поля чуецца,
  А надвор'е свiшча, гудзе,
  Свiшча, гудзiць, залiваецца.
  Зазывае мяне, Стеньку Разiна,
  Пагуляць па моры, па сiнiм:
  "Малайчына залiхвацкай, ты разбойнiк хвацкi,
  Ты разбойнiк хвацкi, ты разгульны буян,
  Ты сядай на ладдзi свае хуткiя,
  Распусцi ветразi палатняныя,
  Уцёкi па моры па сiнiм.
  Прыганю табе тры караблiкi:
  На першым караблi чырвонае золата,
  На другiм караблi чыста срэбра,
  На трэцiм караблi душа-дзяѓчына".
  . РАЗДЗЕЛ Љ 2.
  Дзяѓчынка, якая тупае босымi, маленькiмi ножкамi запляскала ѓ далонi i прачырыкала:
  - Як гэта цудоѓна! Ты сапраѓды цуд-хлопчык! I навошта табе быць дарослым?
  Гулiвер з усмешкай адказаѓ:
  - У целе хлапчукi я сябе адчуваю як нiколi добра! I ѓ мяне вельмi нават баявы i мажорны настрой!
  I хлапчук-капiтан як запляскае сваiмi босымi, маленькiмi, пакрытымi свежым загарам ножкамi.
  Пасля чаго праспяваѓ:
  Першакласнiк, першакласнiк,
  У цябе сёння свята...
  Гадзiна прыгожая i вясёлая,
  Сустрэча першая са школай!
  I Гулiвер падмiргнуѓ свой белазубай усмешкай. Вось у тыя часы, калi ѓ цябе не дай Бог захварэѓ бы зуб - такая гэта была б пакута! А тут выдатна, ты навечна дзiця i лiтаральна шчаслiвы на ѓсе сто - о, о, о!
  Вось гэта сапраѓды смешна. Ты ѓсё больш успрымаеш сябе хлопчыкам.
  А бо былi вельмi нават добрыя часы. Вось як Гулiвер быѓ у каралеѓстве ведзьмакоѓ, якiя маглi нават выклiкаць душы мёртвых. Тады нават памiраць стала нястрашна - значыць, iншыя душы ёсць, i жыццё i пасля смерцi працягваецца.
  Вось наколькi падобнае выдатна.
  Хлопчык працягваѓ пляскаць босымi ножкамi па дарожцы i заспяваѓ, скалячы дзiцячыя зубкi;
  Добры дзень мама! Ужо якi раз спрабую напiсаць табе. Вось i зараз ты перада мной i як быццам усе праблемы сыходзяць.
  
  Па небе плыве месяц, на вулiцы цiшыня,
  А ѓ хаце не спiць адна толькi мама.
  I ѓначы цiхенька дзверы адчынiць яна табе,
  Павер, што нiхто iншы, толькi мама.
  I ѓначы цiхенька дзверы адчынiць яна табе,
  Павер, што нiхто iншы, толькi мама.
  
  I калi калi-небудзь разлюбiць нас хто-небудзь,
  То слёзы ѓтрэ, зразумее - толькi мама.
  I калi калi-небудзь адправiмся ѓ далёкую дарогу,
  То нас будзе чакаць адна толькi мацi.
  I калi калi-небудзь адправiмся ѓ далёкую дарогу,
  То нас будзе чакаць адна толькi мацi.
  
  Як у нас справы? Ды неяк усе разышлiся. Анька памерла, а Сцюарды развялiся. Ды неяк усё ѓ мiтуснi спраѓ. Мама! Ты, чаму маѓчыш?
  
  Па небе плыве месяц, на вулiцы цiшыня,
  А ѓ хаце не спiць адна толькi мама.
  I ѓначы цiхенька дзверы адчынiць яна табе,
  Павер, што нiхто iншы, толькi мама.
  
  Вось i на гэты раз нiчога не атрымалася ѓ мяне з лiстом. Мама, але я абавязкова напiшу, абавязкова. Прабач мяне.
  
  I ѓначы цiхенька дзверы адчынiць яна табе,
  Павер, што нiхто iншы, толькi мама.
  I ѓначы цiхенька дзверы адчынiць яна табе,
  Павер, што нiхто iншы, толькi мама.
  Дзяѓчынка хiхiкнула i адзначыла:
  - Ды такiя ѓжо справы ... Ты пра маму падумаѓ. А ѓ нас няма нi мамы, нi таты?
  Гулiвер здзiвiѓся:
  - Ого! А гэта яшчэ як? Як вы на свет з'яѓляецеся?
  Вiкантэса з усмешкай адказала:
  - У людзей дзяцей прыносiць бусел. А ѓ нас казачны цмок. Толькi ѓ людзей казка пра бусла толькi выдумка для маленькiх дзяцей, а ѓ нас цмок сапраѓдны. Бо мы таксама сьмяротныя, i нам трэба час ад часу папаѓняць сваё насельнiцтва.
  Хлопчык-капiтан заѓважыѓ:
  - Тысяча гадоѓ жыцця - гэта ѓсёткi так мала! Асаблiва калi ты вечна поѓны сiл i энергii!
  Дзяѓчынка згодна кiѓнула:
  - Ды праляцiць у iмгненне вока! Не паспееш i азiрнуцца! Хоць з iншага боку, хутчэй за ѓсё вас прададуць у каменяломнi, а тамака час iдзе вельмi нават павольна!
  Гулiвер узяѓ i праспяваѓ:
  - Пра тое, што праца пакута,
  Зiмою i вясной...
  Адно толькi выключэнне -
  Калi ты з Сатанай!
  Вiкантэса нахмурылася:
  - Ты ж такi заѓзяты хрысцiянiн. А зараз ужо i аб Сатане ѓспомнiѓ! Дзе твая вера!
  Гулiвер шчыра адказаѓ:
  - Я вядома ѓ Бога веру,
  I люблю Хрыста ѓсiм сэрцам...
  Атрымалi мы страту,
  Але затое мае дзверцы!
  Дзяѓчынка злосна тупнула босай, маленькай ножкай i пiскнула:
  - Давай праспявай чаго-небудзь фiлосаф!
  Гулiвер зноѓ узяѓ i заспяваѓ;
  Чуеце грымотныя грымоты,
  Дзiкае выццё праклён, плач i стогн,
  Гэта надыходзiць гадзiну адплаты -
  Бой Армагедон, бой Армагедон!
  Вiкантэса злосна тупнула, сваёй маленькай, босай ножкай i зароѓ:
  - Мне што такiя песнi не падабаюцца!
  Хлопчык-капiтан яхiдна ѓсмiхнуѓся:
  - Як не падабаюцца? Тады сама i спявай, калi цябе мая музыка не ѓ костку!
  Вiкантэса выскалiла зубкi i рыкнула:
  -Вось вазьму i праспяваю!
  I дзяѓчынка ѓзяла i вялiкiм энтузiязмам заспявала, свае зубкi белыя, якiя як слановая косць скаля;
  А мы эльфiмолкi дзяѓчынкi лiхiя,
  Мы любiм, змагацца на славу Айчыны...
  У нас баявая, ног босых стыхiя,
  I верым, пабудуем палацы эльфiнiзму!
    
  Няма нашай Эльфii прыгажэйшай краiны,
  У ёй сонца народаѓ лiчы ѓсяго свету...
  I хай атакуе арда Сатаны,
  Мы зробiм нешта круцейшы Шэкспiра!
    
  Любiце вы Радзiму нашу вякоѓ,
  Што ѓ будоѓлях гадавала гiсторыю нашу...
  Ад самых вялiкiх i пышных вянкоѓ,
  Варылi калiсьцi спартанскую кашу!
    
  Не скiнуць Айчыну нашу на злом,
  Якое ганарлiвае, проста святое...
  Калi клялiся мы двухгаловым арлом,
  А сягоння серп з молатам нам дарагое!
    
  Мы вышэй нябёсаѓ у вышыню ѓзварымся,
  Да самага космасы даху паднiмем...
  Над намi магутны парыць херувiм,
  Такое вялiкае слова - Эльфiя!
    
  Не будзе крывавая падаць сляза,
  I Эльф не таптаць пятай басурманаѓ...
  Споѓнiцца наша святая мара,
  Хутчэй уставайце хлопцы з канапаѓ!
    
  Бязмежнага космасу бурны просты,
  Такое цудоѓнае слова - Эльфiя,
  Мы вынесем вермахту злы прысуд,
  I зробiм Радзiму нашу шчаслiвейшай!
    
  Хай будзе Iмя па бацьку нашае квiтнець,
  Як куст колеру ягады райскага саду...
  Мы супернiка лiха зруш,
  Атрымае хлапчук ад Бога ѓзнагароду!
    
  Не веру, што будзе з перамогай аркшызм,
  Крочыць па Эльфскве заграбаючы каткамi...
  Няхай кiруе ѓ Эльфii святы эльфiнiзм,
  Дзяѓчынкi бягуць, так мiльгаючы нагамi!
    
  Не плачце сяброѓкi, што загiнулi мужы,
  Усе мёртвыя воляй Сварога ѓваскрэснуць...
  Каго закалi, хто загiнуѓ ад стрэльбы,
  Але ѓсе мы ваявалi па адважным сумленна!
    
  Не ведаю навошта ѓ свеце валадарыць зло,
  Навошта даѓ Гасподзь сiлушку супостатам...
  Эльфii нярэдка ѓ баях не шанцавала,
  Хоць няма адважней у бiтву салдата!
    
  Ну што эльфiмолка ты адважная ведай,
  Умееш ваяваць i, вельмi адважная...
  Сядзiць на троне вялiкi ведай цар,
  Яго мы абралi павер не дарма!
    
  У Айчыне нашай фiялкi кветкi,
  Лясы смарагдавыя, жэмчуг бярозак...
  Эльфiя выдатная - вянок прыгажосцi,
  Хоць жадае Аркольф Радзiму знiшчыць!
  
  Не, мы эльфiмолкi такiя байцы,
  Што няма на планеце адважней i страмчэй...
  Няхай намi ганарацца i дзецi, бацькi,
  Развеецца хай над Айчынай хмары!
    
  Не ведаю, да чаго дзяѓчынкi прыйдзем,
  Цi здолеем зрабiць Айчыну шчаслiвай...
  Змагацца прывыклi мы вострым мячом,
  I мы перамагаем, паверце прыгожа!
    
  Не ведае, супернiк наколькi моцны,
  Дух эльфаѓ, прыгожага ѓ веры народа...
  Ворагаѓ абавязкова ѓ баi разаб'ём,
  Атрымаем ва ѓзнагароду святую свабоду!
    
  Так ведайце ѓ Айчыне шчасце i мiр,
  Яго прынеслi на штыках эльфiмолкi...
  Цяпер наймацнейшы ѓ нас херувiм,
  А нашы хлопцы ѓдарам дык спрытныя!
    
  Абмiнуць стагоддзi, прыйдзе эльфiнiзм,
  Усе загiнуѓшыя ѓ лаянцы ѓваскрэснуць цялесна...
  I шлях вечна ѓверх нi iмгненнi ѓнiз,
  Нам нават без краю сусвет цесны!
  Вось так прыгожа вiкантэса праспявала, тупаючы сваiмi вельмi хупавымi, дзiцячымi ножкамi. Гулiвер нават пашкадаваѓ, што яна дзяѓчынка. Дарослая дзяѓчына была б куды прывабней. Асаблiва выгiбам пятачкi на падэшве.
  Ну добра няхай нават i так. Хлопчык-капiтан адказаѓ:
  - Мы так нiчога не робiм, а толькi спяваем i забаѓляемся!
  Дзяѓчынка буркнула:
  - Чый бы голас спяваѓ, а твой бы соп!
  I наступiла паѓза. Хлопчыкi, у якiя ператварылiся матросы, зараз па вострых камянях ступалi амаль без болю. Вельмi хутка босыя падэшвы дзяцей грубеюць. Гэта сапраѓды факт станоѓчы. I настрой зразумела паднiмаецца ѓ вышыню.
  Хлапчукi-рабы нават заспявалi;
  У промнях дзённага сонца агнём гарыць спiна,
  Наглядчык не дрэмле, i бiзун яму верны.
  Калi ж ноч наступiць, то белы спадар,
  Усне ѓ сваiм ложку мiж беленькiх пярын.
  
  Я, цукар здабываючы ѓсё жыццё з трыснёга,
  Не ведаѓ iншай узнагароды, як палкай грымака.
  Рука мая не гнецца i цяжкi мутны позiрк,
  Але страшна сэрца б'ецца, як агнiсты набат!
  
  Як злодзей бягу i хаваюся, трава не высокая,
  Сабак яшчэ не чую, але гэта толькi пакуль.
  Назаѓтра мяне схопяць, падвесяць ля слупа,
  А хлопчыкi-браты будуць глядзець з-пад iлба.
  
  Ужо ад смагi гiну, вады мне не вiдаць,
  Але цэлы дзень свабоды, хто зможа адабраць!
  Песня, вядома ж, не Бог вестка якая. I аптымiзму не дадае.
  Гулiвер з дзiцячай усмешкай заѓважыѓ:
  - Вось такiя павароты бываюць у лёсу! Вось я iду i сам не ведаю куды. А наперадзе чакае... Ну ѓ сваiх ранейшых прыгодах неяк больш было дынамiкi i цiкавасцi. А тут толькi песенькi, i тупаеш сабе нiбы робат завадны.
  Вiкантэса згодна кiѓнула:
  - Табе патрэбна дынамiка? А што ж гэта можна!
  I дзяѓчынка дастала з-за пояса пугу i давай iм лупiць Гулiвера. Хлопчык завыѓ ад болю, i прахрыпеѓ:
  - Я зусiм не гэта меѓ на ѓвазе!
  Вiкантэса засмяялася i адказала:
  - Хоць цябе выхоѓваць трэба! Можа, раскажаш якую-небудзь вясёлую гiсторыю?
  Хлопчык-капiтан кiѓнуѓ i пачаѓ плесцi аповед:
  Iмператар Дыёклетыян адмовiѓся ад сыходу ад улады, так разумеѓ, што без яго Рымская Iмперыя не выстаiць. Тым больш у Дыялектана нарэшце з'явiѓся Сын i спадчыннiк празваны Юлiям, як Цэзар. Iмператар пра правiлаѓ яшчэ да 320 года, здолеѓшы ѓмацаваць ранейшую веру Рыма, мадэрнiзаваѓшы паганства. Галоѓным Богам стаѓ Юпiтэр, якiя як аказалася яшчэ i тварыѓ сусвет.
  Таксама ѓзнiкла i было ѓмацавана вучэнне i аб раi, i аб пекле. Гэта значыць замест змрочнага царства Аiда - было ѓведзена вучэнне аб казачнай iмперыi, дзе душы памерлых атрымлiваюць целы, i жывуць зноѓ. Героi-ваяры, зразумела, яшчэ маюць i наложнiц i спраѓляюць балi. А iмператары маюць там уласныя дзяржавы. Ну i вядома ж рабы застаюцца рабамi. Але тыя якiя слухаюцца спадароѓ i сябе добра паводзяць - iм жыццё лягчэй i лепш i целы даюць маладыя i здаровыя пасля смерцi. А непаслухмяных рабоѓ i хрысцiян, вельмi нават жорстка мучаць, i так катуюць па-зверску, што iм застаецца толькi плакаць i каяцца.
  Пасля смерцi Дыёклетыяна, яго сын Юлiй працягнуѓ традыцыi бацькi. I нават распачаѓ некалькi заваёѓных паходаѓ - давёѓшы паѓднёвую мяжу iмперыi да самай Iндыi.
  Так нават узнiкла новая дынастыя Дыёклетыянаѓ. Якая забяспечыла Рыму стабiльнасць i росквiт. Хрысцiянства, паступова згасала i сышло на нiшто. Сапраѓды, казка пра Хрыста паступова выйшла з моды. Ды i хрысцiяне не маглi давесцi, што яны хоць нешта могуць i нечага вартыя. I вось усё iшло да забыцця таго, што многiя лiчылi адгалiнаваннем ад Юдаiзму. Але вось у арабаѓ, якiя яшчэ не былi заваяваны Вялiкiм Рымам, з'явiѓся Магамед.
  Да гэтага часу рымляне пакарылi ѓжо i Iндыю. Iх iмперыя стала такой вялiзнай, што ёй цяжка кiраваць. У Еѓропе рымляне дайшлi да Вiслы. I пакарылi практычна ѓсю Нямеччыну. I на поѓднi прасоѓваючыся ѓздоѓж Нiла, падпарадкавалi Судан i Эфiопiю. Але навуковы прагрэс развiваѓся марудна.
  I кантраляваць такiя тэрыторыi з адзiнага цэнтра аказалася вельмi складана.
  Ну i арабаѓ таму, якiя былi бедныя i жылi ѓ пустынi пакiнулi ѓ спакоi.
  Дакладна таксама як рымляне не сталi заваёѓваць славян, якiя занадта далёка i ѓ суровым клiмаце жывуць. I Кiтай, да якога таксама поѓна i гор, i рэк, i пустыняѓ, а насельнiцтва вялiкае. I так Рымская iмперыя вялiкая i насельнiцтвам i тэрыторыяй. I асаблiва ѓ Кiтай не паляванне iмператарам i лезцi.
  I ѓ Афрыцы таксама няма дарог, камунiкацый. Ну, а былi яшчэ, праз Атлантычны акiян у Амерыку, то таксама яшчэ не дараслi. Хаця асобныя караблi i заплываюць далей.
  Але вось пад камандаваннем Магамета арабскiя войскi, падпарадкаваѓшы саудаѓскую Аравiю, урываюцца ѓ Рымскiя валадарствы.
  Але ѓ рымлянаѓ зразумела ѓ шмат разоѓ больш насельнiцтва i войскаѓ, чым у арабаѓ.
  Аднак яны раскiданы па шматлiкiх правiнцыях. А пакуль арабскiя войскi ѓ Палестыне. I з iмi змагаецца рымскi намеснiк Скорпiус, з пяццю легiёнам i наёмнай арабскай коннiцай. Але арабы ѓ вырашальны момант бiтвы перайшлi на бок Магамета i ѓдарылi ѓ тыл рымлянам.
  I здарылася вялiкая i крывавая разня.
  I запалалi рымскiя правiнцыi. Але вось Магамет раптоѓна памёр. А з iншых правiнцый падышлi шматлiкiя i добра арганiзаваныя войскi. I арабы былi разбiтыя.
  А потым iх i зусiм пакарылi. Але гэта ѓсё не прайшло дарма. I новы iмператар Рыма Канстанцiн вырашыѓ сёе-тое запазычыць з Карана. Да ёсць веру ва Усявышняга Бога, i забарона iншых багоѓ i бостваѓ. Аднак самi Рымскi iмператар быѓ абвешчаны Тварам Алаха i ђсявышняга Бога на Зямлi i матэрыяльным свеце. Так узнiкла новая рэлiгiя - тыпу Iсламу, але Рымскi лад.
  Зразумела, Намаз, Рамадан, забарона ёсць свiнiну i пiць вiно, а таксама хадж у Меку былi адменены - як непатрэбныя. Затое, зразумела, шматжанства само сабой узаконена. Ну, а замест хаджу ѓ Меку - хадж у Рым. Ну i зразумела шматлiкае iншае.
  Жанчынам таксама не сталi забараняць хадзiць напаѓголымi. Затое, зразумела, iншыя рэлiгii забаранiлi. У тым лiку i Юдаiзм. I пачытаць iншых багоѓ таксама. Раней быѓ галоѓны Бог Юпiтэр, якога зрабiлi асноѓным творцам сусвету рымляне, але i iншыя багi заставалiся ѓ якасцi аб'екта пакланення. А зараз была ѓведзена татальная забарона.
  Так з'явiѓся i аформiѓся канчатковы манатэiзм.
  Рымская iмперыя працягнула свае тэрытарыяльныя захопы!
  Дзяѓчынка перапынiла:
  - Гэта, зразумела, цiкава, але давай лепш праспяем!
  Гулiвер глыбока ѓздыхнуѓ i заспяваѓ;
  Як часта мы блукаем
  I проста забываем,
  Што мiрам кiруе мiтусня.
  Часам у каханне гуляем,
  Грэхаѓ не заѓважаны,
  А ѓ сэрцы боль i пустата.
  
  Прыпеѓ:
  Прыйдзi да Iсуса i скажы:
  Я не магу так больш жыць,
  Я больш не хачу грашыць -
  Прабач мяне.
  Прыйдзi да Езуса i павер,
  Што жыццё змянiцца зараз
  I што святая кроѓ Хрыста
  Выратуе цябе.
  
  Гасподзь даруе любому,
  Ён ацалiць хворага,
  Напоѓнiць сэрца дабрынёй.
  Яго любоѓ святая
  Жыве i перамагае,
  Прыносiць радасць i спакой.
  
  Прыпеѓ:
  Прыйдзi да Iсуса i скажы:
  Я не магу так больш жыць,
  Я больш не хачу грашыць -
  Прабач мяне.
  Прыйдзi да Езуса i павер,
  Што жыццё змянiцца зараз
  I што святая кроѓ Хрыста
  Выратуе цябе.
  Вiкантэса панура заѓважыла:
  - Песня нейкая ѓ мастацкiм плане не вельмi! Можаш, праспяваць пра Хрыста, нешта больш яркае i прыгожае?
  Гулiвер пацiснуѓ дзiцячымi плячыма i адказаѓ:
  - Табе хочацца яркага? Але хiба Iсус не ярка, як сонца апоѓднi на экватары?
  Дзяѓчынка засмяялася i адказала:
  - Ну, тады спявай яшчэ, як ты можаш, калi, вядома ж, на нешта ды здольны.
  Хлапчук-капiтан з энтузiязмам заспяваѓ;
  Ты жыццё, Ты святло, кахання запавет,
  Ты жыццё, Ты святло, кахання запавет,
  
  У маё жыццё прыйшоѓ Ты, усё напоѓнiѓ святлом,
  Асвятлiѓ мяне, даѓ мне,
  У месца болю радасць, мiлата выратаванне,
  Цяпер у запавеце я,
  
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  
  Чую я Твой голас, Ты са мною побач,
  Я ѓ Тваiх руках, ведаю,
  Няма Цябе даражэй, Ты мая ѓзнагарода,
  У век з табою я...
  
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  
  Ты жыццё, Ты святло, кахання запавет,
  Ты жыццё, Ты святло, кахання запавет,
  
  З кожным днём мацней, быць з Табой хачу,
  Толькi Табой адным, я Мой Бог жыву,
  Няспынна сьпяваць, буду для Цябе,
  Больш за ѓсё жыццё я люблю Цябе.
  З кожным днём мацней, быць з Табой хачу,
  Толькi Табой адным, я Мой Бог жыву,
  Няспынна сьпяваць, буду для Цябе,
  Больш за ѓсё жыццё я люблю Цябе.
  
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Iсус Ты жыцьцё маё, Ты для мяне паветра i вада,
  Ты мой сусьвет, славiць Цябе душа мая.
  Вiкантэса стала пляскаць у далонi i прачырыкала:
  - Вось так яно нашмат лепш! Ты сапраѓды ѓмееш добра спяваць мой хлопчык!
  Гулiвер пакланiѓся i адказаѓ:
  - Так! Я люблю Усявышняга Бога Iсуса Хрыста, i зразумела прасвятую Багародзiцу!
  Дзяѓчынка з усмешкай кiѓнула:
  - Гэта цудоѓна! Вось праспявай, калi ласка i пра Прасвятую Багародзiцу, каб было ѓсё ярка i прыгожа!
  Хлопчык тупнуѓ, босы, дзiцячай ножкай i заспяваѓ;
  Святая, усячыстая Дзева Марыя
  Нарадзiла Збавiцеля, дала нам святло.
  Але твае дзецi зiмою босыя -
  I ѓ брудных скляпах сустракаем галодны свiтанак!
  
  Бо як атрымалася, што мiр зло раздзiрае,
  Што бедных пабольш, чым у урадлiвых палях саранчы.
  Што нават ад холаду мерзнуць раслiны ѓ траѓня,
  Што самы звычайны адказ - калi ты жабрак то скачы!
  
  Аддаць медны грошык багатенькiм шкада,
  Хоць iх мамон да межаѓ прыстойнасцi набрак...
  Iх галоѓны настаѓнiк над намi дубовая палка -
  Але грукатам стане, калi пракрычыць голас певень!
  
  Гасподзь загадаѓ вам багатым дзялiцца -
  Каб не было мёртвых i плач не мучыѓ Божы Слых.
  Хто слаб дапамажы - кажуць з абразоѓ добрыя твары,
  Калi ты мiласэрны - маяк у райскi шлях не патух!
  
  Але многiм мамон i душы i выратавання даражэй,
  Яны кажуць, што за золата купяць святых!
  Заплыла ад тлушчу лiхвяра гiдкая морда
  А сэрца без мiру - халодны гранiт!
  
  Што нам ваш боль - бедны люд?
  У палацах мы i стогнаѓ не чуем!
  Жадаеце прытулак? Ды вам будзе прытулак,
  Пад турэмным на катарзе даху!
  
  Навошта аддаваць вам, нам тое,
  Што мы сiлай паспяхова забралi?
  Вы былi нiшто i навечна нiшто,
  Не для вас неба далечы!
  
  Але смерць iм нечакана прыйшла,
  Як вучыѓ Усемагутны Стваральнiк!
  Цяпер яны там, дзе гарыць Сатана,
  Дзе рыпiць i раве ад пакут здраднiк!
  
  Так што вы вырашылi Усявышнi жартаваѓ -
  Кажучы, шчодры будзе ѓзвышаны?
  I што Iсус сам Творца ѓвасобi,
  Быѓ, не мае рацыю кажучы, што зьядуць скарб злых мышы?
  
  Пакайцеся, малiтву Марыi прачытаѓшы,
  I ѓпаѓшы на каленi i каючыся - стогнучы!
  Калi перад табою галасе дзiця,
  I трасецца ад сцюжы дзяѓчынка босая!
  
  Вазьмi свой тугi i скупы кашалёк,
  Ды грашанят адсыпаючы з усмешкай.
  Тады Iсус Бог Любовi правядзе,
  I не дасць абрынуцца ѓнiз са сцежкi зыбкай!
  Дзяѓчынка запляскала сваiмi мiлымi, вельмi хупавымi далонькамi, усклiкнуѓшы:
  - Брава! Гэта цудоѓна!
  Гулiвер гэтае вечнае дзiця спытала:
  - Можа, i ты праспяваеш?
  Вiкантэса кiѓнула сваёй светлай, як вясновы дзьмухавец галоѓкай i заспявала:
  Ты бачыш толькi тое, што хочаш бачыць.
  Але хiба жыццё можа быць такiм, якiм ты яго сабе ѓяѓляеш?
  Тваё сэрца - ледзяная глыба, i для мяне яно зачынена.
  Ты цалкам паглынуты надзённымi праблемамi
  I марнуеш жыццё на злосць i шкадаваннi.
  Тваё сэрца - ледзяная глыба, i для мяне яно зачынена.
  Калi б я змагла растапiць тваё сэрца,
  Мы б нiколi не раставалiся.
  Даверся мне,
  Толькi ты можаш усё выправiць.
  
  Бессэнсоѓна шукаць вiнаватага.
  Ведай, я таксама пакутую.
  Калi я цябе страчу, маё сэрца будзе разбiта.
  Каханне нiбы птушка, яна прагне свабоды.
  Не дазваляй крыѓдам гладаць цябе знутры.
  Тваё сэрца - ледзяная глыба, i для мяне яно зачынена.
  
  Калi б я змагла растапiць тваё сэрца,
  Мы б нiколi не раставалiся.
  Даверся мне,
  Толькi ты можаш усё выправiць.
  
  Ты бачыш толькi тое, што хочаш бачыць.
  Але хiба жыццё можа быць такiм, якiм ты яго сабе ѓяѓляеш?
  Тваё сэрца - ледзяная глыба, i для мяне яно зачынена.
  
  Калi б я змагла растапiць тваё сэрца,
  Мы б нiколi не раставалiся.
  Даверся мне,
  Толькi ты можаш усё выправiць.
  
  Калi б я змагла растапiць тваё сэрца,
  Мы б нiколi не раставалiся.
  Даверся мне,
  Толькi ты можаш усё выправiць.
  
  Калi б я змагла растапiць тваё сэрца...
  
  Прыгоды Хлопчыка-маркiз
  АНАТАЦЫЯ
  Хлопчык з нашага часу перамяшчаецца ѓ сярэднiя вякi i становiцца маркiзам. Але Юлiя Цэзара - як клiчуць хлопчыка, чакае не самы ласкавы прыём, i яго прыгоды становяцца вельмi дзiкiмi.
  . РАЗДЗЕЛ Љ 1.
  Хлопчык iшоѓ па дарозе i бачыѓ вакол сябе нейкi сярэднявечны горад, у якiм чаргавалiся жабракi хацiны i добрыя дамы з белага каменя.
  Юлiй быѓ у дарагiм i раскошным гарнiтуры. На нагах фарсiстыя, надраеныя боты, а на галаве капялюш з пяром. Цяпер ён быццам бы шляхетная асоба - юны маркiз, якому гадоѓ трынаццаць, але ён спадчыннiк шляхетнага роду.
  Хлопчык iдзе, тупаючы абцасамi, i ѓсмiхаецца. Мiма прабягаюць дзецi. Амаль усе басаногiя, у iрваным, простым адзеннi, але вясёлыя, загарэлыя, з усмешкамi.
  Вось сапраѓды дзецi амаль заѓсёды ѓсмiхаюцца i ѓ добрым настроi. I iм не трэба прыкiдвацца. А калi дзiця хмурыцца i сумнае, то ѓ яго нешта балiць, цi нейкiя сур'ёзныя непрыемнасцi. Тыпу двойкi ѓ дзённiку.
  Юлiй жа, стаѓшы шляхетным, хоць малалетнiм маркiзам заспяваѓ:
  - Я кароль, мне ѓсё падуладна,
  Кiрую вельмi горача...
  I трымцiць уся Зямля,
  Пад пятою караля!
  I хлапчук, як возьме i засмяецца, паказаѓшы свае жамчужныя, зiготкiя на сонцы зубы.
  Вось гэта, сапраѓды, дзяцюк, якi, калi трэба, горы згорне. Мiма прабегла зiготкая босымi, ружовымi пятачкамi дзяѓчынка гадоѓ дзесяцi, працягнула руку i папрасiла:
  - Дай мне капеечку, шляхетны сеньёр!
  Хлопчык дастаѓ з кашалька залатую манету, кiнуѓ яе дзяѓчынцы i сказаѓ:
  - Вазьмi, але пры ѓмове!
  Дзяѓчынка тупнула маленькай, загарэлай, падрапанай дзiцячай ножкай i спытала:
  - Пры якой умове, спадар?
  Юлiй адказаѓ:
  - Ты нiкому не скажа, што я табе даѓ манету.
  Дзяѓчынка трасянула рудымi валасам i спытала:
  - А чаму? Бо гэта добрая справа.
  Хлопчык-маркiз лагiчна адказаѓ:
  - Таму што тады набяжыць цэлая рава жабракоѓ, босых, абарваных дзяцей, i яны не дадуць праходу.
  Дзяѓчынка перахрысцiлася i ѓрачыста вымавiла:
  - Клянуся, Божай Мацi, нiкому не скажу!
  I блiснуѓшы, босымi, круглымi пятачкамi, пабегла далей.
  А Юлiй, адчуѓшы ѓ сабе прыток натхнення, заспяваѓ;
  Я ганаруся сваёй краiнаю,
  Яна адкрыла космасу прастору.
  Хоць атакуюць арды з Сатанаю -
  Зусiм не прахадны бывае двор!
    
  Мы, хлопчыкi ваяѓнiкi хвацкiя,
  Бяжым у атаку прама на ворагаѓ...
  Мароз, гурба, а ножанькi босыя,
  На тварах шмат вiдаць сiнякоѓ!
    
  Хлапчукоѓ, зрэшты, вораг не спынiць,
  Умеем бiцца вельмi адважна мы...
  I фюрара, паверце, так уроем,
  Прыйдзе адплата слугам безданi-цемры!
    
  У iмя самай прамянiстай Айчыны,
  Мы будзем, прама, смела ваяваць...
  Пабудуем мы вяршынi камунiзму,
  I разаб'ем любую, ведайце, раць!
    
  Мы пiянеры, проста яшчэ дзецi,
  Наш гальштук чырвоны - колеры кумача...
  Але за краiну сваю, павер, у адказе,
  I будзе славiць справу Iльiча!
    
  Так, наша Радзiма, павер, выдатная,
  У ёй у запаляр'i яблынi квiтнеюць...
  I з хлопчыкамi ѓ лаянку iсцi небяспечна,
  Яны фашыстаѓ у трэскi разаб'юць!
    
  Мы будзем захапляцца камунiзмам,
  Якi будуем у шчасцi i каханнi...
  I зможам палiчыцца мы з фашызмам,
  Што пралiвае акiян крывi!
    
  Не верце, пiянерам быць не слаба,
  Я хлопчык, але баец такi круты...
  Для нас, паверце, нават свету мала,
  Шпурнуѓ гранату босаю нагою!
    
  Страчу я па фашыстах вельмi трапна,
  I стаѓ вельмi актыѓна пападаць...
  I не ратуе нават сетка,
  I атрымлiваю я стабiльна пяць!
    
  Не верце, што фашызм непераможны,
  Я з iм ваяваѓ адважна, пiянер...
  Над намi крылы рыюць херувiмы,
  Пакажам астатнiм зараз прыклад!
    
  Бiлiся ѓ Iмя Бога Iсуса,
  I з намi вялiкi Бог Сварог...
  Ведалi мы перамогi славы густу,
  Бо з намi сiла, Белы, Мудры Бог!
    
  Так, Радзiма мая за ѓсё даражэй,
  Я пiянер, за Русь зараз б'юся...
  I рушу проста фюрара па мордзе,
  Дык вось хлапчук бейся i не трусь!
    
  Патрапiѓ я неяк у палон да ворага выпадкова,
  Дзiцяцi фрыцы пятачкi прыпалiлi...
  Агонь пад падэшвамi палiць немiласэрна,
  Зламалi пальцы хлопчыка ногi!
    
  Поролi вельмi моцна, ледзь да смерцi,
  Да грудзей жалеза з запалам паднеслi...
  Фашысты, гэта нiбы з пекла чэрцi,
  Ледзь галаву хлапчуку не знеслi!
    
  Яны мяне вялi да пятлi босага,
  Хоць я яшчэ зусiм, лiчы малец...
  I шмат чуѓ словы злога,
  Але Сталiн усё роѓна ты мне бацька!
    
  У момант апошнi стрэл партызана,
  Шэраг зласлiвых катаѓ скасiѓ...
  Ворагам тады не здалося мала,
  Хоць нехта ѓ дзiкiм страху галасiѓ!
    
  Я зноѓ у свой атрад вярнуѓся,
  Па снезе басанож дзяцюк бягу...
  I вярбы над сумётамi трасуцца,
  Не дам лiтасцi вiдаць я ворагу!
    
  Няхай славiцца эпоха камунiзму,
  I Сталiн самы слаѓны наш бацька...
  Развеем у попел арды мы фашызму,
  Хто з намi, той навечна малайчына!
    
  Так, наша Радзiма не ведае меры,
  Мы будзем фрыцаѓ заѓзята нiшчыць...
  Пазбавiм край ад лютай халеры,
  Каб здолець сабе прызы забраць!
    
  Я хлопчык, пiянер, вялiкi ваяка,
  Брус, паверце, нiбы волат...
  А Гiтлер, гэта проста, ведайце, бяка,
  А мне Сварог толькi з Родам спадар!
    
  I калi трэба, час камунiзму,
  Наступiць у славе вiцязяѓ краiны...
  Зламаем ланцугi злога рэваншызму,
  I адаб'ем патокi цемры арды!
    
  Вось мы ѓ Берлiн байцы ѓступаем,
  Бярэм на прыступ бункеры, палацы...
  Прыйшла перамога ѓ прамянiстым траѓнi,
  Ганарыцца намi ѓнукi i бацькi!
  Добра хлапчук-маркiз праспяваѓ, проста выдатна. Хаця песня была не з той оперы, i з iншага часу. I наогул, не зусiм дарэчная да дадзенага моманту. Але праспяваѓ i задавальненнем i пачуццём, i гэта ѓжо выдатна.
  Да Юлiя пад'ехалi некалькi коннiкаѓ на вараных конях i ѓ даспехах. Самы буйны з iх, у пазалочаным шлеме, грозна спытаѓ:
  - Што гэта тут такое спяваеш? Ты што, замежнiк?
  Юлiй смела адказаѓ:
  - Калi i так, то што!
  Грамiла заѓважыѓ:
  - Адзенне ѓ цябе раскошная, але ты iдзеш пешшу, а не на канi. А гэта яшчэ чаму?
  Хлопчык-маркiз у адказ iранiчна праспяваѓ:
  Ну чаму,
  Жыць немагчыма па розуме,
  Ну чаму,
  Нельга не верыць нiкому,
  Ну чаму, нас жыццё не вучыць нiчому,
  Ну чаму, ну чаму!
  Грамiла адзначыѓ:
  - Мы цябе арыштуем i адправiць у катавальны склеп. Там каты высветляць, хто ты такi. Можа, нават шпiён!
  Юлiй адказаѓ жорсткiм тонам:
  - Я маркiз дэ Цэзар!
  Кiраѓнiк вартавых рыкнуѓ:
  - Дакумент пакажы!
  Хлапчук палез за пояс. Ён тое ведаѓ, што ѓ гэтым свеце, ён маркiз са шляхетнага роду. Але гэта яшчэ трэба давесцi. I паказаць дакумент з гербавай пячаткай.
  Але вось нешта дакумента i не было. Як прыгожага беласнежнага каня. Хлопчык успомнiѓ, што конь i дакумент, i зброю ён пакiнуѓ у заклад у вампiра Геса. Чаму?
  Вампiр за гэта выпусцiѓ палонных дзяцей. I павiнен быѓ вярнуць заклад, калi б Юлiй змог знайсцi чароѓную табакерку, якую гэты чарадзей-крывасмок недзе ѓ гэтым горадзе пасеяѓ.
  Юлiй разлiчваѓ яе вылiчыць, але вось гэтая мiсiя ѓ яго вылецела з галавы. Вось так атрымалася.
  I зараз хлопчык апынуѓся ѓ цяжкiм становiшчы. Без дакументаѓ яму нiхто не паверыць. А адзенне можна i ѓкрасцi, як i золата.
  Стражнiкi, бачачы разгубленасць Юлiя, саскочылi з коней. Спяшаючыся абшукалi хлапчука, забралi золата. Сарвалi таксама дарагi камзол i фарсiстыя боты. Пасля чаго, звязалi хлопчыка.
  I босага, у адной кашулi i закатаных штанах, з вяроѓкай на шыi павялi ѓ замак.
  Юлiй адчуваѓ сябе прынiжаным. Яго вядуць, як сабаку, або раба на павадку. Ды яшчэ i рукi звязаныя за спiной, ад чаго балюча, i пэндзлi, i локцi, i плечы зацякаюць i пакутлiва ныюць.
  Ды i вулiца бруку сярэднявечнага горада вельмi брудная, i па ёй раскiданыя конскiя i каровiныя ляпёшкi. Ад чаго вельмi брыдка.
  Босыя падэшвы хлапчук даволi пругкiя i мазолiстыя. Яны яшчэ не паспелi зняжыцца i размягчыцца. Хутчэй ён пакутуе ад страты дарагiх i блiскучых ботаѓ маральна, чым фiзiчна.
  Але брыдка адчуваць сябе абрабаваным. I нiбы ты ѓжо не маркiз, а прасталюдзiн.
  Хлопчык крочыѓ, шлёпаючы босымi нагамi, яго настрой быѓ не мажорным.
  Аднак, каб крыху падняць настрой, можна было б i праспяваць. Але ѓ галаву нешта нiчога не прыходзiла. Нiбы адключылi натхненне. I поѓная адсутнасць энтузiязму.
  Юлiй уздыхнуѓ яшчэ мацней. Да яго нечакана падбегла ранейшая, басаногая дзяѓчынка ѓ iрванай, жабрацкай сукенцы i прачырыкала:
  - Ты палоннiк?
  Стражнiк прыкрыкнуѓ на дзiця:
  - Адвалi! Мы вядзем на допыт шпiёна!
  Дзяѓчынка залепятала:
  - Ого! Але ж гэта так цiкава!
  Галоѓны стражнiк заѓважыѓ:
  - Калi хочаш, каб табе кат падсмажыѓ пяткi, то можаш iсцi з намi. Можа быць, ты яго саѓдзельнiца?
  Дзяѓчынка запярэчыла:
  - Не! Я яго ѓпершыню бачу. Але ён яшчэ хлопчык, i няѓжо вы яму будзеце пячы падэшвы агнём?
  Галоѓны стражнiк кiѓнуѓ:
  - Вядома! Каты ѓ нас прафесiяналы. I чакаюць хлапчука i прэнгу, i бiзун, i распаленыя кляшчы!
  Дзяѓчынка прачырыкала:
  - Але ж гэта так жорстка!
  - Мы i цябе зараз выпорем! - I стражнiк замахнуѓся на дзяѓчынку бiзуном. Тая адскочыла i кiнулася бегчы, мiльгаючы голымi, ружовымi пяткамi.
  Юлiй цяжка ѓздыхнуѓ. Яго настрой быѓ не мажорным. А зараз i зусiм сапсавалася.
  Вось хлопчыка падвялi да плота з вострымi дзiдамi па версе. Тут размяшчаѓся будынак гарадской турмы. I гэта сапраѓдны форт. У двары турмы, якраз лупцавалi дзяѓчынку. Яна была даволi прыгожая, хоць крыху худая i кашчавая. I яе па голай спiне хвастаѓ бiзун ката. Сам катаваѓ быѓ у чырвоным балахоне, i даволi мясiсты i масiѓны.
  I бiѓ моцна. У дзяѓчыны ѓся спiна i бакi былi спаласаваны, i сцякала кроѓ. Яна ва ѓсю глотку лямантавала ад болю.
  Юлiй адчуѓ млоснасць i адвярнуѓся. Так, ваѓкаватыя тут норавы. Але хутка, вiдаць, бiзун пройдзе i па яго мускулiстай, загарэлай, жылiстай спiне.
  Юлiй уздрыгнуѓ. Пасля прыемнага цяпла нагрэтых на сонца камякоѓ бруку i двара, босыя ногi хлопчыка адчулi холад i волкасць усярэдзiне турмы.
  Юлiй праспяваѓ:
  Трыножка, я твой нязменны арыштант,
  Загiнулi юнацтва i талент...
  У тваiх сценах!
  I хлопчык зноѓ мiжволi здрыгануѓся. Яго адразу ж павялi ѓ катавальны склеп. Каты, як вядома, не церпяць прастою. Ды i праца ѓ iх нялёгкая, часам даводзiцца ѓкалываць круглыя суткi.
  Ды i гледзячы каго катаваць. Не заѓсёды ж трапляюцца прыгожыя дзяѓчыны i прыгожыя хлопчыкi.
  Галоѓны стражнiк перадаѓ Юлiя галоѓнаму кату. Судзячы па стогнах i выю, iшла вельмi iнтэнсiѓная праца.
  Галоѓны кат паглядзеѓ на Юлiя i адзначыѓ:
  - Добры! Ну, завошта цябе да нас?
  Хлопчык адказаѓ:
  - Нi за што!
  Галоѓны стражнiк паведамiѓ:
  - Ён выдаваѓ сябе за графа...
  Юлiй перабiѓ:
  - За маркiза!
  Буйны воiн кiѓнуѓ:
  - Тым больш! I мы падазраём, што гэта шпiён! Трэба выбiць у яго прызнанне i iмёны саѓдзельнiкаѓ.
  Кат паводле кiѓнуѓ:
  - Зразумела! Але ѓ нас пакуль дыбкi занятыя. Зрэшты, паспрабуем iспанскiя боты.
  Галоѓны стражнiк пацвердзiѓ:
  -Я веру ѓ ваш прафесiяналiзм.
  Старэйшы кат заѓважыѓ:
  - Iспанскi бот, гэта вельмi балючае катаванне. Можа, i так нам раскажаш, хто цябе накiраваѓ сюды i з якой мэтай?
  Юлiй заявiѓ:
  - Нiхто мяне не накiроѓваѓ. Я сам па сабе.
  Галоѓны катаваѓ кiѓнуѓ:
  - Прыступайце!
  Памочнiкi ката схапiлi хлапчука i пацягнулi яго да сталёвага ѓ шыпах крэсла. Паколькi Юлiй ужо б басанож, то яму крыху вышэй паднялi закатаную штанiну i падцягнулi прыбор. Ён павiнен быѓ пры павароце кола паступова здушваць нагу.
  Старанна замацаваѓшы, кат пажадлiва ѓхмыльнуѓся.
  У зале сядзелi пiсцы, i яны запiсвалi ѓсе паказаннi. А таксама стаяла нечалавечае выццё, што вырывалася з глыток катуемых. Двое з пiсцоѓ падрыхтавалiся запiсваць усё, што скажа Юлiй.
  Хлапчук з прыкрасцю спытаѓ:
  - А вам самiм не брыдка тое, што вы робiце?
  Кат лагiчна заѓважыѓ:
  - У кожнага свая праца. Залатарам таксама не падабаецца тое, што яны робяць, але iх праца таксама па-свойму карысная. Вось i мы, напрыклад, таксама прыносiм карысць, выкрываючы такiх шпiёнаѓ, як ты!
  Юлiй упэѓнена вымавiѓ:
  - Я не шпiён!
  Каты кiѓнуѓ:
  - Вось гэта мы зараз i высветлiм. Правядзем з табой допыт з прыхiльнасцю, i ты нам усё раскажаш.
  Да iх падышла жанчына з вогненна-рудай шавялюрай i, паставiѓшы пясочны гадзiннiк, вымавiла:
  - Паколькi яму яшчэ няма пятнаццацi - узросту паѓналецця, то катаваць яго можна толькi той час, калi сыплецца пясок у гадзiнах.
  Кат заѓважыѓ:
  - А можа яму ѓжо ёсць пятнаццаць. Мускулы то лiтыя!
  Рудая кiѓнула:
  - Цалкам магчыма! Але ѓ дадзеным выпадку, хай будзе зберагалы рэжым. Я сама буду круцiць кола, каб не зламаць дзiцяцi косцi.
  Кат пацвердзiѓ:
  - Так, ты вялiкi спецыялiст па катаваннях смаркачоѓ. Але ѓсё ж, практыка паказвае - жорсткi метад, i ёсць самы эфектыѓны!
  Рудая жанчына, замест адказу, крутанула валiк iспанскага бота. Юлiй адчуѓ, як метал сцiснуѓ ступню. Акрамя таго, яшчэ i шыпы крэсла праз тонкую кашулю непрыемна калолi спiну.
  Жанчына кат ласкава спытала:
  - Табе балюча, мой хлопчык?
  Юлiй шчыра адказаѓ:
  - Трохi!
  Рудая яхiдна ѓсмiхнулася:
  - Зараз будзе балючай!
  I зноѓ крутанула валiк. Боль узмацнiлася. Здушыла куды мацней.
  Юлiй рашуча адказаѓ:
  - Так, вы ад мяне нiчога не даможацеся!
  Жанчына-кат паглядзела хлапчуку ѓ вочы i заѓважыла:
  - Магчыма! - I ѓсмiхнуѓшыся, дадала. - А ведаеш, я думаю, што ты напэѓна нядрэнна ѓмееш бiцца.
  Хлопчык кiѓнуѓ:
  - Паняцце ёсць.
  Рудая прапанавала:
  - Давай, я табе прапаную бой з такiм жа дзецюком, як i ты. Калi пераможаш, то сёння цябе катаваць не будуць.
  Юлiй усмiхнуѓся:
  - Толькi i ѓсяго!?
  Жанчына адказала, скалячы зубкi:
  - А чаго ты яшчэ хацеѓ? Ну добра, атрымаеш кавалак мяса на вячэру i спаць будзеш у асобнай камеры, што для хлапчука вельмi нават нядрэнна. Толькi ѓ гэтым выпадку, ты ѓжо будзеш бiцца кожны дзень. I не толькi з такiмi смаркачамi, як сам, але i з дарослымi!
  Хлопчык з усмешкай заѓважыѓ:
  - Вы хочаце з маркiза зрабiць гладыятара?
  Рудая падступна ѓсмiхнулася:
  - Ты хочаш, каб цябе паднялi на прэнг? I падсмажылi твае пяткi? А яшчэ, паднiмалi да столi i рэзка скiдалi ѓнiз, такое ѓзварушэнне вельмi нават хваравiтая.
  Юлiй спакойна спытаѓ:
  - А адпусцiць мяне вы можаце?
  Жанчына-кат адказала з пажадлiвай усмешкай:
  - Калi ты заробiш шмат для мяне грошай, то я, можа быць, i падару табе свабоду. А пакуль, бiцеся да пераможнага канца.
  Мужчына-кат заѓважыѓ:
  - Пакуль час не скончыѓся, ты яго павiнна катаваць. Можа быць, распаленае жалеза прыкласцi да падэшваѓ?
  Рудая ѓхмыльнулася i адзначыла:
  - Вось гэта iдэя! Але можна пашкодзiць ступню дзiцяцi. Лепш я паспрабую iншае, не столькi небяспечнае для здароѓя, але не менш эфектыѓнае.
  Жанчына-кат адкруцiла валiк. I Юлiй адчуѓ у сабе некаторую свабоду i палягчэнне. Затым каты адкацiлi ѓ бок iспанскi бот.
  Рудая дастала з кошыка страѓсавае пяро i адзначыла:
  - Вось зараз я табе паказычу пяткi.
  I асцярожна правяла па злёгку запыленай падэшве хлопчыкi. Юлiй адчуѓ прыемнае казытанне. Жанчына пачала рухаць страусавым пяром па дзiцячай, агрубелай ступнi. Яна гэта рабiла вельмi спрытна, i хлопчык захiхiкаѓ. Так, гэта выдатна. Такое вось катаванне.
  Жанчына, яхiдна ѓсмiхнуѓшыся, папрасiла:
  - Можа быць, праспяваеш?
  Юлiй хiхiкаючы, адказаѓ:
  - Гэта было, ха, ха, ха, вельмi нават выдатна! Але не так ужо i проста!
  Рудая кiѓнула, адняла пяро i рыкнула:
  - Спявай!
  Хлопчык-маркiз заспяваѓ;
  Я нарадзiѓся вольным, паверце,
  Быѓ хлапчуком з апломбам вялiкiм...
  Мы гарэзавалi, бо малыя дзецi,
  I хацелася стаць вельмi крутым!
  
  Але раптам арда набегла,
  Начапiлi на хлопца аркан...
  Вiдаць iм тэрыторыi мала,
  Нiбы грозны раве ѓраган!
  
  Што ж рабiць мне ѓ свеце суровым,
  Дзе зараз стаѓ хлапчук рабом...
  Наклалi са сталi кайданы,
  I пагналi на грунт басанож!
  
  Я крочыѓ па камянях па вострых,
  То коле, то бiзуном зло б'юць...
  Мне хацелася мець шмат жанчын,
  А зараз бачу, хутка капут!
  
  На мяне ѓскладалi кошыкi,
  У iх цяжкiя камянi ляжаць...
  Пуга наглядчыка паре мне спiну,
  Лепш бы, далечы хутчэй аѓтамат!
  
  Але Гасподзь, ён вядома, не дрэмле,
  Пацану даѓ неймаверны шанц...
  Не нарадзiѓся хлапчук у вёсцы,
  I не пiѓ з пенай выцвiлы квас!
  
  Вось яму прапанавалi пабiцца,
  Балазе мода такая была...
  Няма шанцу, павер, хлопцы здацца,
  Шлях прайсцi ад пачатку да дна!
  
  Ты зараз жа пацан-гладыятар,
  А не проста тупейшы асёл...
  I папрэш у гэтую бiтву, як трактар,
  Дзiцятка ѓ хлапчука востры!
  
  Вось сышоѓся ён у бiтве суровай,
  I супернiк такi ж дзяцюк...
  Ён прыём ужывае не новы,
  I наносiць мячамi ѓдар!
  
  Але ѓ адказ зрабiѓ выпад хлапчук,
  I супернiка так уразiѓ...
  Быѓ удар вельмi моцны, аж занадта,
  Напалову ён хлапчука рассек!
  
  Бой скончаны, i будзе ѓзнагарода,
  Далi хлеба i сала да яго...
  Новы бой праводзiць зноѓ трэба,
  I не спытаеш, нажаль, чаму!
  Рудая жанчына ѓхваляльна кiѓнула сваёй агнязарнай шавялюрай:
  - Цудоѓна! А зараз пайшлi, будзеш бiцца.
  I хутка павалакла з катоѓня хлапчука. Кат заѓважыѓ з ухмылкай:
  - За гэта, ты нам вiна нальеш!
  Рудая самка-кат пацвердзiла:
  - Вядома!
  I прыбавiла кроку. Яна таксама, як Юлiй, была без ботаѓ. Бо ѓ катавальным памяшканнi горача. Ды i наогул, жанчыны не вельмi вось i кахаюць абутак, аддаюць перавагу ѓ цеплыню хадзiць босымi, што куды прыемней.
  Вось яны прайшлi па двары i выйшлi на невялiкi стадыён. Там ужо сабралася публiка.
  Праходзiлi баi i са зброяй, i без яе. Пры апошнiм, вядома ж, менш ахвяр, але гэта не так цiкава. Заключылiся стаѓкi.
  Рудая зняла з хлапчука шаѓковую кашулю, якая амаль не хавала мускулатуру. Памацала яму рэльефныя, пругкiя мышцы i шэптам вымавiла:
  - Першы бой, непаѓналетнiя байцы да пятнаццацi гадоѓ, калi яны пачаткоѓцы, праводзяць звычайна з аднагодкамi i без зброi. Я бачу, ты моцны баец, i зможаш абкласцi свайго вiзавi лёгка. Таму, прашу, зацягнi бой, i дай сябе крыху пабiць. Iнакш будзе не надта добра. Я хачу зарабiць на таталiзатары, калi супраць цябе выставяць байца па больш сур'ёзна!
  Юлiй кiѓнуѓ:
  - Я разумею - бiзнэс. Ну што ж, будзем бiцца!
  Рудая падштурхнула яго:
  - Iдзi! Ты навiчок, першы.
  Хлопчык, шлёпаючы босымi нагамi, выйшаѓ на рынг. Ён быѓ вельмi прыгожым i мускулiстым. I яго лiтаральна пажыралi вачыма, асаблiва жанчыны.
  Вяшчальнiк абвясцiѓ:
  - Гэты баец упершыню на арэне. Яго клiчуць Юлiй. Пакуль без мянушкi, якую павiнна даць сама публiка!
  У адказ ухваляльны гул.
  Юлiй пакланiѓся, устаѓшы ѓ цэнтры рынга. Ён раней, вось так не бiѓся дзеля прыза. У ранейшым жыццi ѓ яго была крыху iншая прафесiя. Хаця ён, зразумела, меѓ i паняцце, быѓ вельмi моцным ад прыроды. Можа, i сапраѓды ягоны бацька быѓ кiмсьцi вельмi крутым.
  А вось амаль бегам выскачыѓ яго супернiк. Таксама хлопчык, але з чорнымi валасамi, у адрозненне ад светлавалосага Юлiя. Таксама прыгожы i мускулiсты, i вышэй за свайго вiзамi ѓсяго на пару сантыметраѓ.
  Вяшчальнiк абвясцiѓ:
  - А гэта яго супернiк па мянушцы Кот, чатыры перамогi, адна параза. Рабiце стаѓкi спадары.
  Рэльеф цяглiц у Юлiя быѓ больш рэзкiм, але яго супернiк прыкладна на год старэй, крыху вышэй i цяжэй. I галоѓнае, у яго быѓ досвед баёѓ, што важна. Сталi заключыць стаѓкi. Кот быѓ у адных плаѓках, па звычаi, для непаѓналетнiх байцоѓ, басаногiм. Яго твар быццам бы яшчэ дзiцячы, але вочы злыя, што бегаюць.
  Не паспеѓ прагучаць сiгнал гонгу, як ён узяѓ i кiнуѓся на Юлiя. Праѓда, хлопчык, якi быѓ рабом, не раз атрымлiваѓ раптоѓна ѓдар бiзуном i быѓ, зразумела, напагатове. I сустрэѓ яго кулаком у грудзi. I абодва хлапчукi счапiлiся i сталi дужацца.
  Сапернiк Юлiя, магчыма, i не так добры генетычна, але добра натрэнiраваны, i стараецца завалiць з дапамогай падножкi. Юлiй даѓ яму сябе павалiць, але затым вывярнуѓся, лiтаральна выслiзнуѓшы. I хлопцы разышлiся.
  Цяпер Кот стаѓ спрабаваць патрапiць ударамi босай нагi ѓ жывот, цi ѓ пахвiну. Юлiй адказваѓ. Два хлопчыкi сутыкалiся, затым зноѓ сышлiся ѓ барацьбе.
  Юлiй змог падняць свайго вiзавi i перакiнуць яго праз сябе. Той грымнуѓся, войкнуѓ, але зноѓ ускочыѓ. I бой працягнуѓся з новай сiлай.
  Хлапчукi замахалi кулакамi, i сябар на сябра абрынулi цэлы каскад удараѓ. Юлiю патрапiла i па носе, i па твары, але ён таксама не застаѓся ѓ абавязку.
  Дзецюкi зноѓ сашчапiлiся, i сталi змагацца. Працiѓнiк спрабаваѓ зноѓ зрабiць падножку. Але Юлiй быѓ напагатове, i змог адарваць сваё супернiка ад жвiру i, падняѓшы, зноѓ шпурнуць з сiлай. Той грымнуѓся i зноѓ застагнаѓ ад болю. Паспрабаваѓ устаць, але галёнка Юлiя дагадзiла яму прама ѓ падбародак.
  Хлапчук ляснуѓ зубамi i ѓпаѓ яшчэ раз. Юлiй падняѓ яго за валасы. Ён успомнiѓ прыём, якi бачыѓ па тэлевiзары. Узяѓ, перавярнуѓ свайго вiзавi ѓнiз галавой. А потым як возьме i прысядзе, з сiлай дзюбнуѓшы ѓ жвiр.
  У таго палiлася кроѓ з ноздраѓ. I падобна, хлапчук канчаткова адключыѓся.
  Юлiй асцярожна паклаѓ яго i пакланiѓся публiцы. Затым падняѓ рукi ѓверх.
  Тут да яго падскочыла басаногая жанчына-рэферы, амаль без адзення, але мускулiстая, нiбы гiмнаст, i вымавiла:
  - Пастаѓ яму нагу на грудзi. Калi пасля трох удараѓ ён не адарве лапатку ад жвiру, будзе зафiксаваная твая перамога!
  Юлiй з усмешкай спытаѓ:
  - А калi адарве?
  Жанчына-рэферы ѓпэѓнена адказала:
  - Тады, ты яго ѓдарыш яшчэ раз, каб не тузаѓся!
  Хлопчык паставiѓ сваю босую, моцную нагу на грудзi зрынутым дзяцюк. Яна была з татуiроѓкай ката, потная, загарэлая, мускулiстая i цяжка ѓздымалася ѓ дыханнi.
  Бландынка-жанчына пачала бiць. Пры трэцiм удары, хлопчык тузануѓся i адарваѓ лапатку ад шчыльнага жвiру.
  Тая паглядзела на хлопчыка i адзначыла:
  - Няма ѓтрымання. Дабi яго!
  Публiка зараѓло ва ѓсё горла:
  - Дабi яго! Дабi!
  Юлiй узяѓ i зноѓ падняѓ няшчасна юнага гладыятара, зноѓ перавярнуѓ яго i ѓжо, нават падскочыѓшы, рушыѓ галавой таго па шчыльным жвiру. I ледзь не зламаѓ шыю. Потым шпурнуѓ, куды грубей, чым раней. I перавярнуѓ на спiну. З ноздраѓ кроѓ хлынула куды больш багатая. Юлiй вымачыѓ у яе сваю нагу i пакiнуѓ пунсовы, босы, хупавы адбiтак на жвiры. А потым яшчэ пару.
  Потым паставiѓ сваю акрываѓленую ступню на грудзi.
  Рэферы-бландынка не спяшаючыся нанесла тры ѓдары каля левага вуха страцiлага прытомнасць хлопчыка i абвясцiла:
  - Аѓт! Перамога накаѓтам!
  I падняла рэзка ѓверх мускулiстую руку пацана-гладыятара!
  Юлiй усклiкнуѓ:
  - Вiкторыя!
  
  Падораны ЧАЛАВЕЦТВУ ЧАС
  АНАТАЦЫЯ
  Юнак i дзяѓчына, нечакана аказваюцца за межамi рэальнасцi, i не даюць спалiць час. У вынiку планета Зямля пазбягае гiбелi.
  ПРАЛОГ
  Напярэдаднi Новага Года сталiца Масква падобная на велiчэзны, шчодра расквечаны агнямi вулей. Усе спяшаюцца скончыць шматлiкiя, назапашаныя за год справы, каб пагрузiцца ѓ салодкiя вiхуры святочнай весялосцi.
  I юнаму Алексу са сваёй сяброѓкай Ангелiнай прыйшлося круцiцца, разносячы шматлiкiя падарункi. Пад валёнкамi рыпеѓ лiпкi, бруднаваты снег, у ватным кажусе Дзеда Мароза горача, а пад кудзелiстай барадой румяныя, не дасведчаныя брытвы шчокi юнака шчыпле салёны пот. Ангелiне, у гарнiтуры снягуркi крыху лягчэй, хоць пасля дваццатага дома пачынаеш зусiм не фiгуральна валiцца з ног.
  Але як адмовiцца ад магчымасцi падпрацаваць у якасцi Навагодняй пары?
  Грошай на новыя абновы не хапае, а стыпендыя вельмi малая, пры шалёных коштах...
  - Гэта вы кудлатыя куды чапаеце? - Пачуѓся каравы галасок.
  Лiхтар нечакана згас, i ѓ цемры мiльганулi злавесныя ценi. Барадаты, вузкавокi бандыт трасянуѓ доѓгiм кiнжалам, за iм яшчэ некалькi, якiя падобны на вырваных з апраметнай чарцей.
  - Рэж няверных! - Гучыць, якi раздзiрае барабанныя перапонкi, агiдны, як скрыгат iржавай пiлы па бетоне голас.
  Хоць вядома па Галiвудскiм сцэнары, пара павiнна была стаць у стойку i зараз высекчы асатанелых бандытаѓ, але жыццё празаiчнее. Алекс i Ангелiна далi стракача. Яны вядома маладыя, спартовыя, але цяжкiя мяшкi з падарункамi за спiной i грувасткiя адзеннi выдатна мяшаюць бегчы...
  За спiнамi чуваць цяжкi перагар, брудныя мацюкi, вось юнаку паласнулi кiнжалам па спiне, разразаючы кажух...
  Ва пад ногi ѓцякае студэнтаѓ ляцiць шэры прадмет, здаецца, што гэта мiльгануѓ пацук з iскрыстым (гарыць запал!) хвастом. Ангелiна вiскнула: яна не кахала пацукоѓ, зрэшты, тое, што было насамрэч значна страшней...
  Грухнула! Асфальт маставой, рэзка ѓздыбiѓшыся, ударыѓ у твар, а целы маментальна працяѓ востры, якi iрве клеткi на часткi боль...
  AПОШНI ШАНС ЧАЛАВЕЦТВА
  Калi насоѓваецца такая незлiчоная армада, гэта страшна, здалёку здавалася, паѓзе шматколерная, iскрыстая туманнасць. Прычым кожная iскрынка, гэта люты дэман або дрыготкi дух выклiканы магiяй ведзьмака-некрамана. Фронт расцягнуѓся на пару парсэкаѓ, у такiх маштабах нават флагманскiя ультра-лiнкоры выглядаюць як пясчынка ѓ Сахары.
  Чалавечая канфедэрацыя разам iншымi росамi якiя насяляюць метагалактыку выйшла на вырашальны бой.
  Столькi тут караблёѓ, з узрушаючым, хоць у большасцi выпадкаѓ толькi якiя замiнаюць эфектыѓна ваяваць разнастайнасцю. Ну, вось напрыклад зоркалёт у выглядзе клавесiна цi з доѓгiмi згорнутымi ѓ шомпал рулямi замест струн арфа, а то i зусiм кантрабас з прастакутнай вежай танка. Такое можа i вырабляе ѓражанне на слабанервовых асобiн, але хутчэй здольна выклiкаць смех, чым страх асаблiва ѓ спрактыкаваных ваяк.
  Iх супернiк iмперыя, якая прэтэндуе на ролю сусветнай дзяржавы. Вялiкi Гробзагонат, дзе ѓсё пастаѓлена на службу вайне, галоѓны лозунг - эфектыѓнасць i мэтазгоднасць. У адрозненне ад каалiцыi зоркалёты дамавiн адрознiваюцца толькi памерамi. А форма практычна адна i тая ж - вельмi драпежныя на выгляд, глыбакаводныя рыбы. Можа з адзiным выключэннем: падобныя на тоѓстыя, якiя адлiваюць сталлю кiнжалы - анiгеленосцы.
  Зоркi ѓ гэтай частцы космасу не занадта густа раскiданыя па небе, але затое каларытныя, своеасаблiвыя ѓ сваёй светлавой гаме. Чамусьцi гледзячы на гэтыя свяцiлы, узнiкае сумнае пачуццё, быццам глядзiш у вочы анёлаѓ, што асуджаюць жывыя iстоты светабудовы за iх гнюсныя, сапраѓды дзiкунскiя паводзiны.
  Войска Гробзагоната, не спяшалася выйсцi на сустрэчу, толькi асобныя мабiльныя атрады, iмклiва, карыстаючыся перавагай у хуткасцi, атакавалi супернiка, наносiлi страты i сыходзiлi назад. У адказ iх спрабавалi сустракаць загараджальным агнём, але больш шустрыя i з тэхналагiчна дасканалай абаронай труны, дзейнiчалi значна больш эфектыѓна. Iрвалiся як пры дэтанацыi мiны, вывяргаючыся гейзерам аскепкаѓ крэйсера i эсмiнцы. Але вось удалося звалiць i буйную дзiчыну. Адзiн з велiзарных лiнкораѓ чалавечай канфедэрацыi апынуѓся падбiтым, карабель густа задымiѓ, на борце велiчэзнага зоркалёта "Сталiнград" пануе катавасiя.
  Яго з-за ѓсiх сiл спрабуюць выратаваць, у дзяѓчат i юнакоѓ ад жудаснага спякота лiтаральна злазiць скура. А ѓ паветры нiбы моднiцай распылiлася ружовая вада, малекула азоту i кiслароду ѓступаюць у рэакцыю паднiмаючы i без таго залiмiтавую для чалавека тэмпературу. Вось дзяѓчына ѓпала на каленi, i схiлiѓшыся цалуе абярэг Пяруна, кропелькi слёз выпараюцца не паспяваючы даляцець да звыштрывалага металiчнага пакрыцця. Вось яна смерць, юнак, якi яшчэ паѓгадзiны таму стараѓся яе закадрыць, валiцца на падлогу, i палае, чырвонае мяса злазiць з касцей...
  Баявы робат, губляе з шырокага рулi кропелькi змазкi, здаецца, што гэта машына раве, перажываючы пакуты, пасылала малiтву электронным багам, на аснове двайковага кода. Сiстэма вентыляцыi выходзiць з ладу, ператвараючыся ѓ падабенства маленькiх, але шматлiкiх чорных дзюр, якiя рызыкуюць увабраць у сябе ѓсё i ѓся.
  Вось дзве чароѓныя ваяѓнiцы, беспаспяхова чапляючыся рукамi за абардажны мiнамёт, iмкнуцца адстрачыць гiбель. Iх далiкатныя, ружовыя тварыкi перакошаны, а выдатныя рысы скажоныя невыносным болем. Але напор якi ѓсмоктвае тарнада ѓзрастае. Адрывае пальцы, з разарваных цяглiц i сухажылляѓ пырскае барвовая кроѓ, i дзяѓчаты накiроѓваюцца ѓ мясасечку. Налёту рыжанькая дзяѓчынка сутыкаецца з юнаком, таран у жывот падобнай на капялюшык лiскi галоѓкай.
  Паспяваюць усмiхнуцца, адно аднаму, перш чым пайсцi ѓ тое месца, адкуль няма вяртання. Яшчэ адна жанчына ѓжо больш, чым напалову абвуглiлася, накрэслiла абгаральнай рукой на сцяне: "Смелы памiрае адзiн раз, але жыве заѓсёды, баязлiвец жыве адзiн раз, але назаѓжды памерлы". Блакiтнавата-зялёнае полымя дадае спякоту, ахоплiваючы яшчэ некалькi iмгненняѓ таму цудоѓнае, годнае самых прэстыжных подыѓмаѓ цела. Вось агаляюцца дзявочыя косткi, а дужыя якiя атрымалi з маленства загартоѓку цяглiцы рассыпаюцца беленькiм попелам.
  Лiнкор жорсткага гарэѓ, вырываючы ѓ вакуум пералiѓныя бурбалкi паветра, а затым iрвануѓ, разляцеѓшыся на мноства аскепкаѓ.
  Гiпермаршал Гробзагоната прынц "Велiчэнская палiца" загадаѓ:
  - Вылучыць наперад пяць мiльёнаѓ васемсот пяцьдзесят тысяч звыш-фрэгатаѓ, а таксама стромкiя анiгеносцы. Ды пранясецца арда светабудов на варожых спiнах!
  Фрэгаты iмкнулiся трымаць строй, выбудаваѓшыся асобнымi лiнiямi. Ракетныя крэйсеры i грэйферы разам з знiшчальнiкамi ѓтварылi падабенства дробнаячэiстай сеткi. Першапачаткова яны спрабавалi абстрэльваць супернiка на вялiкай дыстанцыi, выкарыстоѓваючы ѓжо не новае для сусвету, але надзвычай разбуральная зброя: тэрмакваркавыя ракеты. Нiбы баксёрская тактыка буйнога панчара: прабiвай доѓгi левы джэб i трымай партнёра на дыстанцыi. Караблi каалiцыi падалiся назад, ар'ергардная частка зоркалётаѓ iрвалася наперад, iмкнучыся своечасова прарвацца да поля бiтвы. Труны выкарыстоѓваючы сваю перавагу ѓ арганiзаванасцi i манеѓранасцi, нiбы кат сякерай падсякалi больш друзлае пабудова супрацьстаялых iм сiл. Сярод тых, хто спрабаваѓ, наступаць iншамарцаѓ усё ѓзрасталi страты.
  Д'ябал прыгажуня-генерал герцагiня дэ Фурыя iмчыць на сваiм хуткасным анiгеносце. Гэта такая разнавiднасць баявога зоркалёта, што ѓ адрозненне ад звычайных крэйсераѓ на iм замест гармат стаяць антэнныя выпраменьвальнiкi, пры баявым ужываннi - раз'ядаючыя сваiм уздзеяннем браню караблёѓ супернiка. Вось iдуць гравiяплазменныя хвалi, iмклiва праносячыся па вакууме. Чорны космас ад iх залiваюць прастору рухаѓ афарбоѓваецца, нiбы вада ад разлiтага бензiну. Дзеянне вельмi разбуральнае. Перакошваюць прылады беспаспяхова якiя спрабуюць iм апанiраваць iншамiрцаѓ, выклiкаюць перашкоды ѓ кампутарным навядзеннi, цi нават пры вялiкай iнтэнсiѓнасцi выклiкаюць дэтанацыю ѓ анiгiляцыйных запалах термокварковых ракет. Зоркалёты супернiка як рыбы пад плёнкай машыннага алею, некаторыя з iх не з металу цi керамiкi, а бiялагiчнага паходжання i суцэль рэальна курчацца ѓ жудасных канвульсiях.
  Вось яшчэ адзiн з лiнкораѓ пачынае, палаючы рассыпацца, нiбы велiзарны дыяметрам у шырыню пралiва Ламанш карабель складзены з аблiтых бензiнам костак дамiно. Аб стратах з лiку зоркалётаѓ мяльчэй няма чаго i казаць. Каалiцыя iншамiрцаѓ i зямлян вiдавочна пасуе, мабыць найноѓшая зброя стэлзанаѓ - выпускаемая гравiяплазма, лiтаральна шакавала касмiчныя войскi некалькiх сотняѓ iмперый.
  Граф дэ Барсаѓ кiруе агнём, рухаючы ѓ вызначаным парадку пальцам далонi перад сканарам. Вонкава трунагон генерал шасцi зорак падобны на магутнага багатырскага складання чалавека з паласатым тварам тыгра. Агрэсiѓна-прыгожы звер, але гэта злая прыгажосць - Люцыпара. Трунагон злосна шчэрыцца, наносячы бязлiтасныя ѓдары. Ён адчувае разгубленасць разнамаснага зброду, якi сабраѓся з некалькiх галактык. Ну, няхай яны яшчэ мацней саб'юцца ѓ кучу, узмоцняць панiку. Калi ѓ бой уступяць асноѓныя сiлы Бязлiтаснай, труннай iмперыi, будзе пераможны, радасны для адных i найсумней для iншых канец.
  Каалiцыя дзейнiчае некалькi хаатычна, замест арганiзаванага адпору, малазразумелыя манеѓры, вось нават два грос-лiнкоры не гледзячы на касмiчныя адлегласцi, аслепнуѓшы, паплылi насустрач адзiн аднаму, пасля з грукатам, з дапамогай гравiтацыйных хваляѓ, хваравiта аддаючым у вушах блiзка змешчаных байцоѓ.
  Унутры iх ламалiся перагародкi, смiналiся баявыя аддзяленнi, казарменныя каюты, трэнiровачныя i забаѓляльныя залы. Адбывалася гэта ѓсё з хуткасцю прылiву, досыць хутка, каб пазбавiць шанцаѓ на выратаванне, але ѓсё ж пакутлiва павольна, даючы шанец мiльёнам якiя трапiлi ѓ пастку жывых iстот адчуць кашмарны страх перад няѓмольнай смерцю.
  Вось графiня расы фiшкi, вельмi падобная на букецiк фiялкi з ружовымi ѓ залацiстых завiтушках жабiнымi лапкамi, прымае пакутлiвую смерць, спавядаючыся... Свайму баявому выпраменьвальнiку. Галаграма кампутара чытае малiтвы i ва ѓдарным тэмпе адпускае грахi. Такая рэлiгiя гэта гламурнай нацыi, твая высокатэхналагiчная зброя выконвае ролю святара, так лiчыцца толькi кiбернетычны iнтэлект, валодае дастатковай святасцю i бязгрэшнасцю, каб служыць пасярэднiкам памiж жывым арганiзмам i Усявышнiм Богам. Апошнiмi словамi святара-выпраменьвальнiка сталi:
  - Свет не пазбаѓлены любаты, але ѓ ахвяру Богу не прыносяць мярзота!
  Герцагiня дэ Фурыя стройная i атлетычная палiца каманды ѓ адмысловым рэжыме, сцiснутага маѓленчага кода якi грае дваякую ролю. Першае шчыт якi шыфруе ад магчымых праслуховак каманды. Другое магателепатычны iмпульс.
  Крэйсеры, эсмiнцы, брыганцiны, i нават адна касмаматка, гэта пашкоджаныя або татальна знiшчаныя яе зоркалётам суда. Дэ Фурыя лагiчна адзначае:
  - Адвага можа кампенсаваць недастатковую вывучку, але нiколi вывучка не кампенсуе адвагi!
  Iх грэйфер ужо амаль да мяжы спустошыѓ тэрмакваркавую энергiю (пакуль яшчэ яе ѓжыванне так не зусiм) рэактара i з трывогай чакае каманды. Ужо знiшчаны многiя сотнi тысяч варожых караблёѓ асноѓных класаѓ, бiтва адбываецца на найшырэйшым фронце.
  Загад аддадзены, яны паспяшалiся, арганiзавана адступiць, каб зноѓ зарадзiцца на грузавых станцыях - спецыяльных кантэйнерах-зоркалётах.
  А прынц "Велiчэнская палiца" кiнуѓ у бiтву новыя сiлы:
  У прыватнасцi яго асабiсты флагман ультра-лiнкор "Пачвара".
  Далей высунулiся два iншыя волаты "Шок i трапятанне" i "Чырвоная пятля". Яны разгортвалiся дзясяткамi тысяч вялiкiх i маленькi гармат i выпраменьвальнiкаѓ. Над iмi мiгцела некалькi ахоѓных пластоѓ: гравiяматрыца, магапрасторавыя палi (якiя прапускаюць матэрыю толькi ѓ адным кiрунку), сiлавы адбiвальнiк. Усе кiбернетычныя прыборы працавалi на падузроѓневай тэаплазме, што надавала ѓстойлiвасць да перашкод. Адначасова ѓ ход iшлi велiзарныя радары, якiя самi стваралi электронiцы супернiка езуiцкiя загваздкi.
  Быццам забойны град на пасевы, пасыпалiся "гасцiнцы" апорныя смерць... Тры гмахi iмкнулiся разысцiся шырэй, каб максiмальна эфектыѓна нiшчыць супернiка. Яны практычна непаражальныя, нiбы шаравая маланка, пралятаючы, спальвае якi пырхае ѓ космасе таполевы пух, такога i iх смяротнае ѓздзеянне на зоркалёты iншаземцаѓ. Прымушаючы iх у панiцы адыходзiць. Па вакууме рассейваюцца незлiчоныя падобныя на дзiцячыя каляровыя пiлюлькi выратавальныя модулi, iх усё больш i больш якiя калоцяцца ад парываѓ ракет, нiбы буйкi пры марскiм хваляваннi. Труны пакуль на iх не звяртаюць увагi, ламай у першую чаргу небяспечных i моцных, потым можна будзе дабiць - страцiѓшых ад жаху рэшткi розуму iншамiрцаѓ. Бiтва яшчэ не выйграна, войскi Бязлiтаснай iмперыi, таксама нясуць, праѓда, нiкчэмна малыя ѓ параѓнаннi з супернiкам страты.
  Але пры гэтым на палаючых зоркалётах, няма штурханiны i панiкi. Эвакуацыя праходзiць вельмi зладжана, нiбы гэта не жывыя арганiзмы, а бiяробаты. Мала таго рэцiрада яшчэ нiбыта ѓ насмешку з смерцi суправаджаецца бравымi песнямi.
  А вось i анiгенасец дэ Фурыi: такi спецносьбiт гравiтацыйнай плазмы, якi апынуѓся нечаканым па разбуральнай моцы. Зарадка энергii разбурэння прайшла амаль маментальна i зноѓ у бой.
  Зоркалёт набiрае, максiмальны разгон, герцагiня нават прытрымлiваецца за стабiлiзатар, скрозь напаѓпразрыстую тканiну боекасцюма вiдаць, як напружылiся не па-жаночаму буйныя бiцэпсы. Ёй i iншым членам экiпажа даводзiцца прыкладаць намаганнi, каб не ѓпасцi на спiны. Герцагiня з тыгрынай галавой непараѓнальная, нiбы ваяѓнiца з комiксаѓ, погляд пранiзлiвы, вельмi яркiя, доѓгiя i густыя валасы лунае ад патокаѓ сустрэчнага паветра.
  Цяжка паверыць, што гэтай дзяѓчынцы-багатырцы ѓжо стукнула дзвесце цыклаѓ. Наколькi ѓ яе свежы i чысты твар, вельмi рухомы, то з лютым выразам, то наадварот анёльскiм або гуллiвым. Шмат у яе за плячыма бiтваѓ, але нiколi здавалася, яна ад iх не стомiцца. Кожны новы бой гэта нешта асаблiвае, са сваiм невымоѓным па прыгажосцi i насычанасцi малюнкам, захапляльным рытмам.
  Вось i зараз у iх найноѓшая па прынцыпе дзеяння зброя, супраць якой ворагу наѓрад цi ѓдасца знайсцi эфектыѓную абарону, ва ѓсякiм разе, да канчатковай перамогi Гробзагоната.
  Як бездапаможны дрэдноут расы Фiзт. Аслеплы, якi губляе арыенцiры. Круцiцца пушчаным атлетам дыскам, што праз пару iмгненняѓ яго складовыя часткi распылiлiся па прасторах галактыкi. Або чарговая няшчасная ахвяра, адразу тры якiя гiнулi ѓ абдымках гравiяплазмы мiнаносцаѓ, трымцяць i плюшчацца караблiкi, нiбы маляѓкi, выкiнутыя прыбоем на пякучы пясок.
  Барон дэ Алiгатар, карэктуючы навядзенне выпраменьвальнiкаѓ (i не без поспеху, ад новага спапялёнага крэйсера засталiся толькi манаблочныя палачкi), са шкадаваннем адзначыѓ:
  - Забiць лёгка, уваскрэсiць цяжка, а без гвалту пражыць наогул немагчыма!
  Дэ фурыя, кiруючы сваёй групай зоркалётаѓ, разраджаны чарговы струмень разбурэння, i гледзячы як перароблены з грузавога транспарта карабель, таксама аблытваецца плазменнай сеткай, пазначыла:
  - Смерць як верная сяброѓка, абавязкова прыйдзе, але калi ты хочаш даѓжэй пагуляць з капрызнай жыццём, дакажы сваю адданасць розуму i адвазе!
  Граф дэ Барсаѓ хрыпла раѓнуѓ, працягваючы дасцiпную слоѓную чаргу:
  - Дурням законы не пiсаны, затое санкцыi за iх парушэнне яны атрымлiваюць i за тых разумных, хто законы гэтыя пiсаѓ!
  Арганiзаваны супрацiѓ рознатыпной армады зламаны. Уцёкi ѓ касмiчных абшарах падобна нават горнаму абвалу, яно смерч зараз накрыѓ вушак машкары якi збiѓ i падхапiѓ усiх зараз... Пачаѓся пераслед. Нiбы зграя ваѓкоѓ гонiць статак авечак. Толькi гробазагоны куды злейшыя, бязлiтаснейшыя за ваѓкоѓ. Для iх гэта нават пытанне не выжывання, а дэманстрацыi нязломнай волi i бязлiтаснай лютасцi. Пераследуй, мукай, не дай сысцi. I хоць многiя дзецi не дачакаюцца сваiх бацькоѓ (а тут сабралiся iстоты ад аднаполых да тузiна падлог), а мацi, бацькi, нейтралы, сваiх сыноѓ, дачок i яшчэ немаведама каго... Якая доблесць у падобным забойстве, калi нават стральба ѓ курапатак запатрабуе больш уменнi i натуга. Абломкi затапiлi прастору i падаюць на свяцiлы, выклiкаючы на паверхнi каранарныя абурэннi, пратуберанцы, плазменныя вiхуры. Асобныя зоркi нават змяняюць колеры ад мноства якiя патрапiлi на iх паверхню староннiх прадметаѓ. Не кожны зразумее, але якi валодае сэрцам: асаблiва жудасна, калi згарае жыѓцом iстота якая мае асобу, а асоба гэта цэлы iрацыянальны i непрадказальны свет.
  Нават вакуум можа заплакаць, ад такога разгрому...
  Студэнты першакурснiкi Алекс i Ангелiна бачылi ѓсё гэта, прычым нават не як у кiно, а ѓсё адразу, у мностве кропак i дэталяѓ, калi ѓсё ѓваходзiць, напаѓняючы прытомнасць калейдаскопам успрымання.
  Тут яны заѓважылi, што адзiн з чалавечых зоркалётаѓ - брыганцiна з контурамi малога дэльфiна, рухаецца ѓ ... У бок блiскучага ѓсiмi колерамi вясёлкi, якi знаходзiцца ѓ спячым стане квазара. Нешта казала студэнтам, што гэта менавiта квазар, хай нават i не з такiмi промнямi, якiя спальваюць усё жывое. Але нават у паменшаным выглядзе ён утойваѓ смяротную небяспеку ѓсяму матэрыяльнаму. I гэтая брыганцiна здавалася адважным самагубцам.
  Анiгеносцы пад камандаваннем герцагiнi дэ Фуры атрымалi загад: "Перахапiць, зоркалёт зямлян!". I тры амаль не атрымалi пашкоджанняѓ вялiзных тысячамi салдат i дзясяткамi тысяч баявых робатаѓ на борце накiравалiся за брыганцiнай.
  Нiбы драпежныя акулы пераследуюць маленькага качаняцi бушуючага акiяна, якое захлынаецца ѓ бурных водах.
  Алекс нечакана адчуѓ, што здольны не толькi парыць, але перамяшчацца, крыкнуѓ сяброѓцы: "Давай анёл за iмi". Дзяѓчына адказала: "Ды я адчуваю, што магу".
  Няхай Мiхаiл Баярскi i спяваѓ: "Хоць цела без душы не цела, але як слабая душа без цела!". Можа, гэта i справядлiва, але... Дух можа, увайшоѓшы ѓ чужую плоць, i ѓзяѓшы яе пад кантроль, выявiцца ѓ казачнай моцы...
  З трох кiнжалаѓ выкiдвалiся пякучыя патокi анiгiлюючых выпраменьванняѓ i, здавалася, што ѓ чалавечай брыганцiны, якая кiруецца адважным капiтанам Аленай Снегавой няма нi найменшых шанцаѓ. Ужо магаплазменныя хвалi, упiлiся ѓ корпус, дэфармуючы серабрыстую браню, прымушаючы, нiбы перавараныя макароны ападаць ствалы лёгкiх гармат. Члены экiпажа адчуваюць жудасны боль, распадаюцца баявыя скафандры, злазiць скура, слепнуць вочы.... Здаецца, няма шанцаѓ... Брыганцiна пачынае палаць, пакiдаючы за сабой дымлiвы, з iкоркамi антыматэрыi шлейф.
  Але ѓ гэты апошнi, калi валiшся ѓ беспрасветную прорву пекла небыцця iмгненне, два якiя знаходзяцца па флангах анiгенасця не разгортваючыся, усадзiлi выпраменьваннi ѓ сярэднi.
  I пачалося, па цэнтральным кiнжалы прайшлiся вясёлкавыя хвалi, аѓтаматыка пераключылася на абарону. А ѓяѓны маленечкiм на фоне волатаѓ чалавечы караблiк, губляючы часткi канструкцыi, вырваѓся-ткi з пералiѓнай магоплазменной сеткi.
  Алекс засеѓ у целе барона дэ Алiгатар, а Ангелiна асядлала прытомнасць графа дэ Барсава. Радавыя труназагоны, як i афiцэрскi склад прывучаны не абмяркоѓваць, загады камандзiраѓ, а выконваць. Калi пападанцы ѓ целы, выкарыстоѓваючы памяць сваiх "скакуноѓ" загадалi змянiць аб'ект стральбы значыць... Так трэба. Як абвяшчае галоѓнае правiла Гробозагоната: "Клянуся беспярэчна падпарадкоѓвацца Гiперiмператару, яму асабiста, а таксама любому начальнiку пастаѓленаму iм!".
  Загад аддадзены i выконваецца... Але асобы труназагонаѓ не жадаюць змiрыцца з тым, што бесцялесныя душы юных пападанцаѓ авалодалi iх целамi. Пачынаецца жорсткая барацьба, Алiгатар i Барсаѓ застываюць, з тыгравае вочы шклянеюць. Н загад ужо дадзены i ён будзе выконвацца пакуль не адменены...
  Зрэшты, брыганцiна ѓжо атрымала смяротныя раненнi, яшчэ крыху... Алена Марозава, з апошнiх сiл трымаецца за танюсенькую нiтачку свядомасцi. Яе скафандр разам з мундзiрам абвуглiлася, i полымя жорстка лашчыць ѓжо цалкам агалiлася цела. Скура пакрываецца буйнымi пухiрамi, затым злазiць. Адвальваюцца кавалачкi мыса... Яшчэ крышку...
  Вось ён тоненькi хвосцiк квазара куды трэба патрапiць яе брыганцiне, дакладней таму, што ад яе засталося... Асобы Алiгатар i Барсаѓ ужо вярнулiся, зноѓ уключаецца магаплазма.... Абсыпаюцца спаленыя костачкi Алены, i прытомнасць прапальваецца ѓ чорную варонку... I за нiкчэмную дзель нанасекунды, канчатковага знiшчэння, камандзiрскi абломак брыганцiны ѓлятае ѓ прабумеранец квазара...
  Усё спынiлася раптоѓна, нiбы i не пачыналася зусiм. Армада флота Пурпурнога Сузор'я застыла, а яе супернiкi зараз знiклi. Здавалася крылы, i лапы касмiчных сцярвятнiкаѓ прыляпiлi да прасторы i не маглi паварушыцца. I ѓ той жа час нiхто не адчуваѓ нi найменшага страсення або штуршка. Усё, што адбывалася, выходзiла за рамкi звычайнай фiзiкi.
  Герцагiня дэ Фурыя люта рыкнула:
  - Гэта хто такi, круты, што здолеѓ нас спынiць?
  Генгiр Воѓк паглядзеѓ з непрыхаванай нянавiсцю:
  - Не маю паняцця... Гэта ѓ прынцыпе немагчыма, хаця... - Генерал-труназагон панiзiѓшы голас, да шэпту вiдавочна спалохаѓшыся, яго выдавала нервовае беганне ледзянымi вачыма па баках, дадаѓ. - Наш агент дакладваѓ, што зямля могуць выкiнуць жарт з часам.
  Герцагiня спакойна, нават грэблiва адказала:
  - Гэта, вядома ж, прыкра, але нiхто не ѓ сiлах забаранiць ваяваць жывым асобiнам, а нам труназагонам перамагаць!
  Алiгатар, дэманстратыѓна пазяхнуѓшы i кiнуѓшы сабе ѓ рот, падабенства крута запраѓленага сэндвiча. Пагладжваючы непакорлiвыя валасы тыгрыцы-ад'ютанта, энергiчна з гучным храбусценнем жуючы кулiнарны выраб, але пры гэтым суцэль выразным i моцным голасам, падвёѓ вынiк:
  -Недабiты вораг як не долеченная хвароба - чакай ускладненняѓ!
  Побач з вымачанымi душамi Ангелiны i Алекса, нiбы з палонкi вынырнула зiготкая субстанцыя духу Алены. Твар вызваленай душы ззяла нiбы сонейка. Перахапiѓшы непаразумелыя погляды пападанцаѓ-студэнтаѓ, дзяѓчынка-капiтан з радасным энтузiязмам патлумачыла:
  -Мы перамаглi! Пагроза чалавецтву лiквiдавана як гэта, так i спадзяюся будучыя выклiкi.
  Ангелiна разгублена прамармытала:
  - А якiм чынам?
  Алёнка прынялася тлумачыць:
  - Вялiкi вучоны Павел Карпаѓ зрабiѓ адкрыццё, што час валодае структурай падобнай з паѓнаводнай, бязмежнай ракой з многiмi мiльёнамi самастойных патокаѓ. I што можна паставiѓшы свайго роду хвалярэз уплываць на плынь, той цi iншай плынi. Нажаль, ён памёр, так расчынiѓшы да канца механiзмы ѓплыву, а iншага падобнага генiя не знайшлося. Але вось адзiн спосаб стварэння падобнага хвалярэза i быѓ iм раскрыты. Калi вырваць энергiю спячага квазара ѓ пэѓны дыяпазон, i толькi падчас дакладна апоѓначы святкавання на планеце Зямля Новага Года, то якая вылучыла энергiя, выклiча своеасаблiвы ѓсплёск у мiнулым планеты, i ѓ Сонечнай Сiстэме адбудзецца здвоенне часавага струменя...
  Алекс разгублена, i мiргаючы эфiрнымi стагоддзямi, прашаптаѓ:
  - I якое гэта будзе мець значэнне?
  Ваяѓнiца Алена патлумачыла:
  - Усе людзi ѓ Сонечнай Сiстэме атрымаюць дадатковы год жыцця, а значыць, Павел Карпаѓ паспее скончыць свае ѓнiкальныя адкрыццi... Дакладней, ужо паспеѓ, перад намi няма варожай армады!
  Ангелiна з дрыготкай усклiкнула:
  - Няѓжо вы iх усiх знiшчылi!
  Капiтан брыганцiны ласкава ѓсмiхнулася i падмiргнула ѓ адказ:
  - Думаю, што не! Проста пастаѓлены ѓ раку часу хвалярэз закруцiѓ для iх хранапаток па крузе. Значыць, труназагоны будуць вечна жыць, у адной часовай пятлi, бясконца колькасць разоѓ пражываючы адзiн i той жа год!
  - А мы? - Спытаѓ Алекс.
  - Вы вернецеся ѓ свой час, i спадзяюся, наступным разам не пойдзеце па вулiцы з бандытамi...
  Юнак i дзяѓчына ачулiся стоячы прама перад Крамлёѓскiмi Курантамi, на Чырвоным пляцы. Велiчэзны гадзiннiк стаѓ размерана i велiчна бiць поѓнач.
  Новы год наступiѓ.
  
  
  ЯК Мiльярдэр стаѓ падлеткам
  АНАТАЦЫЯ.
  Мiльярдэр аддаѓ усё сваё багацце дзеля вечнага юнацтва. Але яму прыйшлося таксама ахвяраваць i воляй, стаць рабом i цацкай чараѓнiцы-дзяѓчынкi. Затое ты юны, здаровы, моцны, i здольны на подзвiгi, з прыватнасцi перамагчы якi прагне да ѓлады над мiрам Кашчэя Бяссмертнага.
  . РАЗДЗЕЛ Љ1
  Адзiн мiльярдэр ужо ѓ старым узросце вельмi хацеѓ вярнуць сабе юнацтва. I быѓ готаѓ дзеля гэтага лiтаральна на ѓсё. Сапраѓды, калi табе ѓжо за восемдзесят з хвосцiкам, жыццё не ѓ радасць. I ты гатовы дзеля маладосцi ахвяраваць хоць усiм станам. Зразумела - гэта практычна ѓсiм старым. I хто гэтага не ведае. Дакладней хто са старых такога не ведае, як жаданнi атрымаць юнацкасць любой цаной.
  Але мiльярдэр не дурань i разумее, што вакол поѓна ашуканцаѓ, якiя жадаюць скарыстацца яго слабасцю. I падсунуць усякую дрэнь пад выглядам лекаѓ для вечнага юнацтва.
  Так што Уладзiмiра Эйзештайна так проста не развядзеш. I ён не купiцца на салодкую абгортку.
  Тым не менш, адна дзяѓчынка, прыйшла да яго. Яна пракралася скрозь сцяну, i ахову. I ѓжо гэта было дзiѓна.
  Прыгожая, такая бландынка. На выгляд ёй гадоѓ дваццаць, але ѓ вачах столькi мудрасцi i падступства, то Эйзештайн быѓ уражаны.
  Яна ж сказала:
  - Хочаш зноѓ стаць юным?
  Уладзiмiр кiѓнуѓ:
  - Хачу, але без падману, аб перадаплаце i размовы быць не можа!
  Дзяѓчына засмяялася i адказала:
  - Я магу гэта зрабiць! Але твой стан мяне, чараѓнiцу не надта цiкавiць!
  Эйзештайн ажывiѓся:
  - Вось так? А чаго ты жадаеш?
  Дзяѓчына з усмешкай адказала:
  - Тваю душу! Перадай сваю душу ѓ маё вечнае карыстаннi i ты зноѓ будзеш юным i здаровым. I тваё юнацтва ѓжо будзе назаѓжды!
  Уладзiмiр спытаѓ:
  - Ты Сатана, што купляеш душу?
  Дзяѓчына-бландынка адмоѓна матнула галавой:
  - Не! Я ѓсяго толькi яго дачка! Але вярнуць табе юнацтва магу! Але толькi ѓзамен ты будзеш мне вечна служыць!
  Эйзештайн пацiкавiѓся:
  - А мой стан? Гэта дваццаць мiльярдаѓ долараѓ! Я згодзен табе аддаць палову, як толькi ѓ мяне з'явiцца юнае цела!
  Дзяѓчына-бландынка ѓсмiхнулася:
  - Палову? А можа тады лепей усё! Бо калi ты станеш маiм слугой, то табе ѓжо стан не спатрэбiцца. А тваiх спадкаемцаѓ ты сам ненавiдзiш лютай смерцю!
  Уладзiмiр прапанаваѓ:
  - Калi юнацтва будзе вечным, я аддам табе ѓвесь стан! Потым усё роѓна зараблю. Але калi я навечна будуць тваiм слугой, дык тады якi сэнс здабываць неѓмiручасць!
  Дзяѓчына-чарадзейка тупнула босай ножкай i прапанавала:
  - Добра! Ты аддасi мне ѓвесь свой стан, а таксама я цябе прадам у рабства. Але наѓзамен ты атрымаеш вечнае юнацтва. А з рабства можаш, калi хочаш уцячы... Калi, вядома, у цябе атрымаецца! Дык ты згодзен?!
  Эзейштайн прыкiнуѓ i адказаѓ:
  - Выдатна! Я буду несмяротным, i змагу зноѓ зарабiць мiльярды! А рабства?! Так што вечна гэтыя рабы кiраѓнiкамi становяцца!
  Дзяѓчына-бландынка нагадала:
  -Становяцца, але толькi ѓ казках! Хоць, кажуць што самы паспяховы кiраѓнiк усiх часоѓ i народаѓ Чынгiсхан, таксама быѓ рабом.
  Уладзiмiр кiѓнуѓ:
  - Тым больш! Я гатовы!
  Дзяѓчына-чарадзейка кiѓнула i адказала:
  - Добра, вось табе папера. Падпiшы яе асаблiвым чарнiлам, з крывёй, i ты атрымаеш што хочаш, i я таксама ѓ адказ гэта здабуду!
  Эзейштайн паглядзеѓ на паперу. Бачыѓ ён ужо не вельмi добра. Але лiтары былi буйныя.
  - Я з аднаго боку атрымлiваю вечна юнае цела, якое не старэе, а з другога перадаю ѓвесь свой стан, i дазваляю сябе прадаць у рабства. На гэтым i стаѓлю подпiс.
  Дзяѓчына-бландынка кiѓнула:
  - Ды менавiта! Вечнасць у юнацтве, у абмен на тое, што ты i так хутка страцiш!
  Вось табе чарнiла з крывi!
  Алiгарх абмакнуѓ пяро i акуратна вывеѓ свой подпiс. Усё было зроблена вельмi акуратна.
  Дзяѓчына-чарадзейка дастала з-за пояса люстэрка i прачырыкала:
  - Заплюшчы вочы i не адчыняй! Калi я палiчу да пяцi адбудзецца перасоѓванне.
  Уладзiмiр сталi лiчыць:
  - Раз, два, тры, чатыры, пяць...
  На апошнiм складзе яго падхапiѓ вiхура, i ён адчуѓ моцны запал. Мiльярдэра закруцiла, нiбы ѓ цэнтрыфузе на вялiзнай хуткасцi.
  Затым усё замерла. I ён расплюшчыѓ вочы.
  Перад Эзейштанам было вялiкае люстэрка. У iм адлюстроѓваѓся прыгожы, загарэлы, белабрысы i зусiм голы падлетак гадоѓ чатырнаццацi на выгляд. Цела было бронзавым ад загару, i з рэльефнай мускулатурай.
  Уладзiмiр працягнуѓ руку, дакрануѓся да сваёй выявы i свiснуѓ, акруглiѓшы блакiтныя вочы:
  - Вау! Гэта я!
  З iм побач з'явiлася дзяѓчына-бландынка. Паклала руку на мускулiстае плячо хлапчука i прабуркавала:
  - Ды гэта ты!
  Эзейштайн з усмешкай адказаѓ:
  - Быццам бы нiчога, але занадта ѓжо юны!
  Дзяѓчына-бландынка кiѓнула:
  - Ты хацеѓ, быѓ юным, i атрымаѓ юнацкасць. Чаго цябе не задавальняе?
  Уладзiмiр заѓважыѓ:
  - Ну, падлеткаѓ не ѓспрымаюць сур'ёзна, ды i шматлiкiя жанчыны не захочуць з хлопчыкам кладзецца ѓ пасцелю...
  Дзяѓчына-чарадзейка кiѓнула:
  - Затое табе не давядзецца галiцца. I акрамя таго калi ты кудысьцi ѓ тым цi iншым свеце ѓлезеш, як малалетка атрымаеш меншы тэрмiн!
  Эйзейштайн усмiхнуѓся i заѓважыѓшы, што ѓ яго няма нават трусоѓ, сарамлiва прычынiѓ рукамi сорам. Прычым, яго мужчынская дасканаласць стала мiжвольна брыняць.
  Дзяѓчына-бландынка засмяялася i адказала:
  - Што ѓжо варта! Пагадзiся гэта лепш, чым быць старым якому нiчога не жадаецца!
  Уладзiмiр заѓважыѓ:
  - Я быѓ мiльярдэрам, i да мяне дык вось лiплi дзяѓчыны дзеля грошай. I самыя пiсаныя прыгажунi кладзiся пасцелю. А хто захоча сэксу з бязвусым падлеткам, у якога няма за душой нi гроша!
  Дзяѓчына-чарадзейка кiѓнула:
  - Ды ѓ цябе цяпер няма нiчога! Нават насцегнавой павязкi! I цябе голага выставяць на аѓкцыён, дзе прададуць як жывёлу з малатка! Але затое ты нiколi не састарышся! I ѓ гэтым будзе твая надзвычайная перавага над iншымi смяротнымi!
  Хлапчук кiѓнуѓ. Яго цела было прыгожым, сiметрычныя плечы, даволi шырокiя для такога ѓзросту, дзiцячая, але вельмi прыгожая мордачка, рэльефны прэс плiтачкамi, трэнiраваныя мускулы. Ён быѓ нiбы чэмпiён фiтнес- спаборнiцтваѓ сярод юнiёраѓ. I безумоѓна цела было добрым. I ѓ iм ужо бушавалi падлеткавыя гармоны.
  Дзяѓчына, гледзячы на ??яго, кiѓнула:
  - Не засмучайся! Мне ты якраз такi юны, з гладкай, чыстай скурай падабаешся!
  I паколькi ты мой раб, то я займуся з табой любоѓю прама зараз! Што ѓзрадаваѓся, вочкi як заззялi. Не забывайся ты ѓсяго толькi нявольнiк, а не роѓны. Вось давай на каленi, i цалуй мае ногi.
  Хлапчук i былы мiльярдэр разгубiѓся:
  - Як прама так на каленi?
  Дзяѓчына-чарадзейка, нядоѓга думаючы ѓзяла i схапiла хлапчука босымi пальчыкамi ножак за нос. I моцна яго сцiснула. Воѓчык-дзяцюк завыѓ ад болю i прасiпеѓ:
  - Цётачка не трэба!
  Тая ѓсмiхнулася i адказала:
  - Абвыкай да пакоры хлопчык, iнакш не выжывеш!
  Былы мiльярдэр нечакана злавiѓ сябе на думцы, што апынуѓшыся ѓ юным целе, ён стаѓ казаць як тыповы падлетак. Хоць якая яму гэта цётачка, калi ѓжо душы гадоѓ за восемдзесят, i яна прынамсi знешне, яму ва ѓнучкi падыходзiць.
  Хаця з iншага боку, магчыма, гэтай ведзьме не адно стагоддзе. I яе па рэальных гадах можна называць нават бабуляй.
  Дзяѓчынка-бландынка, адгадаѓшы яго думкi, сказала:
  - Я яшчэ цара Навухаданосара выхоѓвала... Ты ж ведаеш, як гэта было даѓно!
  Воѓчык з усмешкай заѓважыѓ:
  - Мужчын такая рознiца ва ѓзросце шакiруе!
  Дзяѓчынка ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - На аѓкцыёне цябе можа купiць шаноѓная матрона, для любоѓных уцех. А то яшчэ горшы якi-небудзь мужчына!
  Хлапчук, былы мiльярдэр скрывiѓся:
  - Брр! Нiколi не спаѓ з мужыком i не хачу спрабаваць! Давай лепш, я стану тваiм рабом, слугой i палюбоѓнiкам?
  Дзяѓчына злосна рыкнула:
  - Тады цалуй ногi!
  Падлетак упаѓ нiцма, i смачна пацалаваѓ босую, загарэлую, вельмi хупавую i панадлiвую ножку чарадзейкi. На смак скура была глянцаванай i вельмi прыемнай, i так апетытна пахла. I Воѓчык яшчэ некалькi разоѓ пацалаваѓ дзяѓчыне голыя ступнi.
  Тая ѓсмiхнулася i адказала:
  - Малайчына! Вось бачыш - гэта зусiм не страшна i нават прыемна. Я магу табе яшчэ нешта загадаць, але пакуль цябе пашкадую.
  I дзяѓчынка абаперлася, юнака i стала яго цалаваць i лашчыць. Воѓчык нiколi яшчэ не бачыѓ дзяѓчыну прыгажэйшай. А ён скiнула з сябе вопратку i абвiла хлопца. Галава мiльярдэра пераѓтворанага ѓ падлетка закружылася, i ён панёсся ѓ дзiкiм штарме апантанага запалу.
  А потым унутры яго ѓсё ѓзарвалася.
  Ачуѓшыся Воѓчык, убачыѓ, што з'явiлiся яшчэ дзве прыгожыя дзяѓчыны з аранжавымi валасамi. Яны падхапiлi хлапчука i павялi па калiдоры.
  Дзяѓчынка-чарадзейка патлумачыла:
  -Цябе вымыюць перад аѓкцыёнам i вышмаруюць, каб ты быѓ прыгажэй. Потым апрануць перад продажам з малатка!
  Воѓчык здзiвiѓся:
  - Я думаѓ мяне будуць прадаваць голым!
  Дзяѓчынка пацвердзiла:
  - Ды цябе распрануць цалкам. Але агаляць будуць паступова, каб узняць кошт. Я хачу прадаць цябе максiмальна дорага. Можаш радавацца, на каменяломнi не патрапiш.
  Воѓчык з надзеяй спытаѓ:
  - А можна зрабiць так каб мяне купiла жанчына?
  Дзяѓчынка-чарадзейка з уздыхам адказала:
  - Цябе прададуць таму, хто больш заплацiць. А ѓ мужчын звычайна грошай больш, чым у жанчын!
  Хлопчыка капрызна прабурчаѓ:
  - Я гэтага не перажыву!
  Дзяѓчынка-ведзьма заѓважыла:
  - Добра, не скулi! Адна мая знаёмая каралева вельмi хацела мець палюбоѓнiка, каб целам як мускулiсты падлетак, але душой якi-небудзь важны i пажылы тып. А яна вельмi багатая. I амаль напэѓна цябе купiць!
  Воѓчык буркнуѓ:
  - Дык у вас з ёю дамоѓняк!
  Дзяѓчынка-чарадзейка заѓважыла:
  - А чаму ты незадаволены? Будзеш жыць як прынц у каралевы хай не маладой, але вельмi добра выглядала, есцi i пiць на золаце. Цi ѓ каменяломнi лепш?
  Воѓчык кiѓнуѓ:
  - Я згодзен на ѓсё! I дзякуй вам!
  Дзяѓчына-ведзьма кiѓнула:
  - Зараз цябе вымые да бляску. I пастарайся ѓсмiхацца падчас гандлю. За ѓсмешкi больш плацяць.
  Хлопчык i былы мiльярдэр праспяваѓ:
  Усмiхайся, усмiхайся,
  Нават калi неахвота...
  Усмiхайся, усмiхайся,
  Каб грошай назапасiць,
  Усмiхайся, усмiхайся,
  Каб больш зарабiць,
  Усмiхайся, усмiхайся,
  Каб менш заплацiць!
  Дзяѓчына-чарадзейка кiѓнула i пачыркала:
  - А ты малайчына - хутка вучышся!
  Хлапчука дзяѓчынкi ѓ бiкiнi адвялi ѓ невялiкi басейн. Там яны сталi церцi, гладкую, бронзавую скуру пацана вяхоткамi i пакрываць шампуняѓ.
  Яны вымылi белыя, злёгку прысыпаныя залатой пудрай, густыя, ледзь кучаравыя валасы прыгожага падлетка. Затым пацерлi пад пахамi. Але асаблiва старанна дзяѓчынкi-служанкi церлi мазолiстыя, злёгку запыленыя ступнi хлапчукi.
  Таксама дзяцюк папаласкаѓ рот ружовай вадой, i яму потым нават зрабiлi клiзму. Што даволi зневажальна i непрыемна. Хаця калi яго мылi рабынi былы мiльярдэр амаль не адчуваѓ пачуцця сораму. Ён нават наадварот адчуваѓ сабе спадаром. Нават калi яму памылi машонку, што зноѓ выклiкала моцную эрэкцыю. Юнаку цела лёгка ѓзбуджалася.
  У цэлым хлапчук i былы мiльярдэр пакуль быѓ задаволены. Ён упершыню за некалькi гадоѓ змог заняцца каханнем з прыгожай дзяѓчынай. Сапраѓды, што толку ѓ казачным багаццi, калi ѓ цябе не варта?
  А ды i апошнiя гадоѓ трыццаць, каб хоць што зрабiць з жанчынай алiгарху даводзiлася прымаць лекi.
  А так у яго наадварот узбуджэнне сталае i ты поѓны сiл i энергii. I зараз так выдатна сябе адчуваеш. I яшчэ прыгожыя дзяѓчынкi цябе мыюць i расцiраюць.
  I сам ты такi прыгажун. Уладзiмiр Эзейштайн, не быѓ i ѓ маладосцi прыгожым. А тут ён светленькi, з залацiстымi валасамi, а цела такое - нiбы чэмпiён сярод юных культурыст.
  Яго добра вымылi. Затым дзяѓчаты-служанкi прынеслi абед. Ежа была раскошнай, але складалася амаль выключна з садавiны.
  Дзяѓчына-чарадзейка патлумачыла:
  - Ты павiнен прыемна пахнуць! Магчыма, я цябе буду прадаваць па частках, а не адразу!
  Воѓчык здзiвiѓся:
  - Гэта як па частках?
  Дзяѓчынка-чараѓнiца патлумачыла:
  - Я магу прадаць цябе юрлiвым жанчынам на ноч з аѓкцыёну. Так яна будзе нават лепей. Калi ты добра пакажаш сябе, то назаѓжды цябе прададуць куды даражэй!
  Хлапчук-мiльярдэр свiснуѓ:
  - Ого! Гэта крута! Я згодзен, але толькi каб жанчынам, а не мужчынам!
  Дзяѓчынка засмяялася i заѓважыла:
  - Я вось займалася каханнем з мужчынамi, i гэта было прыемна. Нiчым не горш, чым з жанчынамi, так што не купляйся на забабоны!
  Воѓчык адзначыѓ:
  - Але з асобай супрацьлеглага полу, заняткi каханнем натуральныя. А адной падлогi няма!
  Дзяѓчынкi хiхiкнула i адзначыла:
  - Аднаполае каханне i ѓ жывёл сустракаецца. А наогул, няма чаго табе тушавацца. Ты раб i ведай сваё месца! Калi б не я, то ты б праз пару гадоѓ памёр бы ѓ пакутах, i твой дух пайшоѓ бы ѓ нябыт. А цяпер цябе чакае радаснае, вечнае жыццё!
  Былы мiльярдэр спытаѓ:
  - А мяне забiць могуць?
  Дзяѓчынка-чарадзейка адказала з усмешкай:
  - Тэарэтычна могуць. Але ты куды больш жывучы, чым просты чалавек. I ты памятаеш серыял "Горац", вось ты тыпу гэтага, толькi нават крыху лепш!
  Ваѓку стала цiкава:
  - А чым я лепшы за горца?
  Дзяѓчынка-чараѓнiца адказала, прычым упэѓнена:
  - Калi табе адсякуць галаву, то ты можаш яе падхапiць, i паставiць рукамi на месца. Але ѓсё роѓна, калi патрапiш у эпiцэнтр ядзернага выбуху, i цела выпарыцца, то ѓ цябе застанецца толькi душа. Так што...
  Ваѓку стала цiкава:
  - А душа несмяротная? Цi ёсць рай цi пекла?
  Дзяѓчынка-чарадзейка засмяялася i адказала:
  - Гэтага табе ведаць не належыць! А то яшчэ падумаеш, што цялесная неѓмiручасць не такi ѓжо i вялiкi падарунак! I не будзе, як трэба берагчы сваё жыццё!
  Хлапчук спытаѓ:
  - А маё жыццё вам трэба, асаблiва пасля продажу з малатка?!
  Чараѓнiца заѓважыла:
  - Ты мне яшчэ паслужыш! I будзеш рады, што знайшоѓ у маiм твары гаспадыню i сябра!
  Воѓчык, былы алiгарх, а цяпер раб праспяваѓ:
  Кожны жадае кахаць,
  I салдат i марак...
  Кожны хоча мець,
  I нявесту i сябра!
  Дзяѓчына кiѓнула, i правяла хлапчука па загарэлых, мускулiстых грудзях, прымусiѓшы падлетка здрыгануцца ад хвалявання. Той адчуваѓ, як яго ѓзбуджэнне расце, i мужчынскае дасканаласць нясцерпна брыняе. I нават пагражаць лопнуць.
  Дзяѓчынка засмяялася:
  - Ну ты даеш! Сапраѓды, сапраѓдны жарабец! Можаш жанчыне даставiць масу асалоды! Я цябе для пачатку прадам толькi на адну ноч!
  Воѓчык праспяваѓ, са смакам:
  - Ты павiнна нас зразумець,
  Ты павiнна нам дапамагчы...
  Як мы чакалi цябе,
  Жоѓтавокая ноч!
  Дзяѓчына-чарадзейка ѓ адказ мацней яго прыцiснула да сябе i пацалавала. Затым хлапчука нашмаравалi пахошчамi, i намазалi. I ён стаѓ яшчэ прыгажэйшым i прывабным. На самай справе, яго бронзавае ад загару i мускулiстае, рэльефнае цела так блiшчыць.
  Дзяѓчаты-рабынi кiдаюць на яго юрлiвыя i галодныя погляды. I вось чарадзейка аддала загад. I дзяѓчынкi сталi юнака масажаваць i разаграваць.
  Нарэшце Воѓк давялi да кандыцыi. I вось яго ѓ суправаджэннi канвою адправiлi на аѓкцыён.
  Хлапчука накрылi покрывамi, нiбы дзяѓчынку. I адвялi за спецыяльную шырму. Перад гэтым зрабiлi клiзму, старанна прамыѓшы кiшачнiк, i прымусiлi папаласкаць рот ружовай вадой. I прарабiлi ѓсё гэта надзвычай акуратна i прафесiйна.
  Хлапчук-прыгажун прысеѓ i зараз мог бачыць залу аѓкцыёну. Тут сядзелi i жанчыны, i мужчыны, i яшчэ нейкiя казачныя iстоты. Што бянтэжыла хлопчыка не жартоѓным апломбам.
  Вось вывелi на памост прыгожую дзяѓчыну зачыненую покрывамi. Двое дзяѓчынак у скураных касцюмах i туфлях на высокiх абцасах стаялi па абодва яе бакi.
  Дзяѓчынку выставiлi на гандаль, i вось з яе галовы сарвалi першае покрыва. Адкрылася мiлае асмуглае тварык i чорныя валасы, выстаѓленай на гандаль рабынi.
  Вяшчальнiк абвясцiѓ:
  - Дзесяць пiястраѓ!
  Мужчына ѓ чалме крыкнула:
  - Адзiнаццаць!
  Юнак з вушкамi рысi, мусiць, эльф пiскнуѓ:
  - Дванаццаць!
  Жанчына ѓ паранджы прашыпела:
  - Трынаццаць!
  Насаты юнак, хутчэй за ѓсё троль прашыпеѓ:
  - Чатырнаццаць!
  I невялiкi з конскую галаву калабок падскочыѓ i з падскокам выдаѓ:
  - Пятнаццаць!
  Наступiла паѓза. Дзяѓчына-чарадзейка падышла да юнака i адзначыла:
  - Гэта арабка! Бландынкi каштуюць куды даражэй! А ѓ цябе такiя прыгожыя, светлыя доѓгiя валасы!
  Воѓчык спалохана пробулькал:
  - Тут самцы! Яны мяне...
  Дзяѓчына-чараѓнiца кiѓнула:
  - Ды могуць! Але ж гэта толькi на адну ноч!
  Тым часам дзяѓчынкi знялi з выстаѓленай на аѓкцыён прыгажунi другое покрыва. I агалiлi яе па пояс. Дзяѓчына-рабыня затрымцела. Ад хвалявання, яе светлая скура пакрылася расiнкамi поту, i набыла перламутравае адценне. А соску пунсовага колеру паднялiся. Дзяѓчынка паспрабавала прыкрыць iх рукамi, але дзве прыслужнiцы схапiлi яе i развялi рукi ѓ бакi. I гэта аказалася моцным ходам. Дзяѓчынка-рабыня тузанулася. Яе асмуглы тварык стаѓ пунсовым ад гневу i сораму.
  Гандаль некалькi ажывiѓся.
  Мужчына ѓ ружовай чалме буркнуѓ:
  - Шаснаццаць!
  Мужчына ѓ зялёнай шапцы пiскнуѓ:
  - Сямнаццаць!
  Калабок адразу ж дадаѓ:
  - Дваццаць!
  Троль падаѓ голас:
  - Дваццаць пяць!
  Эльф прабурчаѓ:
  - Трыццаць!
  I жанчына ѓ паранджы буркнула:
  - Сорак!
  Яшчэ адзiн мужчына ѓ блакiтнай чалме прахрыпеѓ:
  - Пяцьдзесят!
  Пранёсся гул, i наступiла паѓза. Для брунэткi-арабкi, якi на таргах хоць гаць гацi вельмi вялiкая сума. Усё ж такiх шмат. Але тое, што дзяѓчына бянтэжыцца, i хутчэй за ѓсё нявiннiца i ёй сорамна завода змяняецца публiку. Аднак выкладваць за брунэтку занадта шмат не хацелася.
  Вось дзяѓчаты-прыслужнiцы знялi з яе апошнюю дэталь адзення. Юная рабыня аказалася зусiм аголенай. Яе цела было бялейшы за твар, i вiдаць, што яе не часта дазвалялi загараць i быць голай. Босыя ножкi ѓ прыгажунi былi такiя далiкатныя i хупавыя.
  Воѓчык адчуѓ, як яго мужчынскае дасканаласць лiмiтава напружылася i ѓстала, нiбы кольк. I зараз тырчала проста немiласэрна. I плаѓкi магло парваць.
  Дзяѓчына-чарадзейка кiѓнула:
  - Як ты ѓзбудзiла мой хлопчык! Вось так трэба i на аѓкцыёне. Тады цябе сапраѓды купiць жанчына! I ты атрымаеш урокi кахання!
  Воѓчык заѓважыѓ з уздыхам:
  - У мяне ѓ мiнулым жыццi столькi дзяѓчынак было! Асаблiва калi я разбагацеѓ! А зараз у мяне нiчога няма, нават плаѓкi належаць гаспадынi i гэта стрэмна!
  Дзяѓчына-чарадзейка ѓсмiхнулася:
  - Ды не ж! Ты зараз выйдзеш на памост i адчуеш сябе рэччу! У цябе, дарэчы, вельмi прыгожыя i хупавыя ступкi, таму выведуць у ботах. I гэта стане для хлопчыка непаѓторным каскадам адчуванняѓ.
  На таргах насiлiся лiчбы:
  - Шэсцьдзесят!
  - Семдзесят!
  - Восемдзесят!
  - Дзевяноста!
  I нарэшце, мужчына ѓ чырвонай чалме назваѓ:
  - Сто!
  Галоѓны распарадчык падняѓ малаточак i стаѓ на распеѓ чытаць:
  - Сто пiястраѓ раз! Сто пiястраѓ два! Сто пiястраѓ тры! Прададзена за сто пiястраѓ!
  Мужчына адсыпаѓ залатыя манеткi. Сто пiястраѓ нядрэнная сума за смуглую арабку. У той час як усiм жадаецца бландынак.
  Вось нарэшце i Воѓк Эзейштайна вывелi на гандаль. Хлапчук быѓ зачынены покрывамi. Прычым вельмi хiтрымi, каб агаляць паступова. Ён натуральны бландын i вельмi прыгожых. А хлопчыкi ѓ гэтым свеце кацiруюцца нароѓнi з дзяѓчатамi.
  Вяшчальнiк абвясцiѓ:
  - У мiнулым жыццi гэта быѓ найбагацейшы алiгарх, i вельмi дасведчаны самец! Цяпер вельмi прыгожы хлапчук-бландзiн. Прадаецца толькi на адну ноч, i з iм можна рабiць усё што заѓгодна - толькi не калечыць! Стартавая цана дваццаць пiястраѓ.
  Па трыбунах пранёсся незадаволены гул. Воѓчык стаяѓ зачынены покрывамi. I вось дзяѓчаты знялi ѓ яго першае, агалiлi залацiстыя, злёгку хвалiстыя валасы хлапчукi i верхнюю частку iлба.
  Мужчына ѓ зялёнай чалме буркнула:
  - Дваццаць адзiн пiястр!
  Жанчына ѓ паранджы пiскнула:
  - Дваццаць два пiястра!
  Яшчэ адна жанчына ѓ раскошнай сукенцы прачырыкала:
  - Дваццаць пяць пiястраѓ!
  Мужчына ѓ блакiтнай чалме прабурчаѓ:
  - Трыццаць!
  Троль з выразным носам прагрымеѓ:
  - Сорак!
  I гном у шапачцы i бранi выдаѓ:
  - Пяцьдзесят пiястраѓ!
  Наступiла паѓза. Воѓчык адчуѓ у сабе сорам i прынiжэньне. Вось яго прадаюць нiбы нейкую жывёлiну на гандлi. Што ён не чалавек цi што? I добра яшчэ калi купiць жанчына, а не якi-небудзь з смярдзючых мужчын!
  Дзяѓчыны-прыслужнiцы знялi яшчэ адно покрыва. I твар хлопчыкi цалкам агалiлася. Яно было вельмi прыгожым, нiбы ѓ дзяѓчынкi, i далiкатным, але разам з тым з мужным падбародкам. Публiка зноѓ завялася.
  Калабок прыкрыкнула:
  - Шэсцьдзесят пiястраѓ!
  Гном буркнула:
  - Семдзесят!
  Жанчына ѓ паранджы прачырыкала:
  - Восемдзесят!
  Троль прароѓ:
  - Дзевяноста!
  Жанчына ѓ раскошнай сукенцы выдала:
  - Сто!
  Зноѓ надышла паѓза. Сто пiястраѓ гэта ѓжо маленькi мяшочак з золатам, на яго можна купiць пецярых нядрэнных рабоѓ для каменяломнi. А тут нейкi прыгожы юнак, няхай нават i цудоѓнай прыгажосцi, i толькi на ноч.
  . РАЗДЗЕЛ Љ 2.
  Дзяѓчаты-прыслужнiцы ѓзялi i знялi з хлапчука, яшчэ адно покрыва, агалiѓшы мускулiстыя плечы i рукi. Стала бачная i моцная, загарэла шыя падлетка i верхняя частка грудзей. Воѓчык напружыѓ свае бiцэпсы, i яны надзьмулiся трыкутнiкамi. Пацан усмiхнуѓся, i яго ѓсмешка такая мiлая з жамчужнымi зубкамi, проста хараство.
  Зноѓ у публiцы ажыѓленне.
  Жанчына ѓ чорнай сукенцы падобная на манашку выдала:
  - Сто дзесяць!
  Мужчына ѓ зялёнай чалме падаѓ голас:
  - Сто дваццаць!
  Мужчына, якi набыѓ раней дзяѓчыну-брунетку пiскнуѓ:
  - Сто трыццаць!
  Троль выдаѓ:
  - Сто сорак!
  Калабок прачырыкаѓ:
  - Сто пяцьдзесят!
  Жанчына ѓ паранджы выдала:
  - Сто шэсцьдзесят!
  Эльф вельмi прыгожы юнак пiскнуѓ:
  - Сто семдзесят!
  Нечакана бабулька, з касой у руцэ, падобная на Бабу Ягу прахрыпела:
  - Дзвесце!
  Зноѓ надышла паѓза. Воѓчык мiжволi здрыгануѓся. Думка пра тое, што на ноч прададуць да старой, была вельмi агiдная. I яго затрымалася.
  А дзяѓчынкi-прыслужнiцы знялi яшчэ адно покрыва. I зараз агалiѓся тулава цалкам. Сталi бачныя плiткi прэса, якiя нiбы ѓ шакаладкi, i волатаѓскiя грудзi хлапчукi заходзiлi ходырам. Сэрца ад хвалявання бiлася так, што, здаецца, гатова парвацца.
  А бронзавая скура хлапчукi заблiшчала ад выступу ад хвалявання поту.
  Жанчына ѓ сукенцы манашкi выдала:
  - Дзвесце пяцьдзесят пiястраѓ!
  Ужо iншы троль, уступiѓшы ѓ гандаль, буркнуѓ:
  - Трыста пiястраѓ!
  Калабок, падскокваючы, прабурчаѓ:
  - Трыста пяцьдзесят!
  Гном упэѓнена дадаѓ:
  - Чатырыста пiястраѓ!
  Мужчына ѓ чалме з рубiнамi прашыпеѓ:
  - Чатырыста пяцьдзесят пiястраѓ!
  Баба Яга скалячы свае блiскучыя сталлю зубы, прашыпела:
  - Пяцьсот!
  I зноѓ наступiла паѓза. Такая вось напружаная. Воѓчык адчуѓ на сваiх сцёгнах рукi дзяѓчат-прыслужнiц. Адна нават неѓзаметку сцiснула яму яечкi. Мужчынская дасканаласць хлапчукi зноѓ паѓстала. I агалiлiся мускулiстыя ногi, да каленяѓ прыкрытыя ботамi. А плаѓленнi не хавалi як выпiрае годнасць.
  Жаночая аѓдыторыя завялася.
  Эльфiйка прапiшчала:
  - Шэсцьсот пiястраѓ!
  Жанчына ѓ сукенцы манашкi рыкнула:
  - Семсот!
  Баба Яго прашыпела:
  - Восемсот!
  Жанчына ѓ раскошнай сукенцы выдала:
  - Дзевяцьсот!
  Калабок нечакана прабурчаѓ:
  - Тысяча!
  Яму ѓ спiну ткнула палку гном i прашыпеѓ:
  - Гэта цана, пяцiдзесяцi дарослых нявольнiкаѓ! Ты што гатовы, аддаць такiя грошы за адну ноч з юнаком! Гэта смешна!
  Калабок у адказ прачырыкаѓ:
  - Табе смешна,
  А мне крыѓдна!
  Табе лайно,
  А мне павiдла!
  Тым не менш, усталявалася паѓза. Хлапчук-прыгажун стаяѓ перад велiзарнай, поѓнай юрлiвых твараѓ залай у адных толькi плаѓках i ботах. Вiдаць было, што ѓсё не церпiцца ѓбачыць яго цалкам аголеным. Гэта так заводзiць публiку.
  I вось дзяѓчаты-прыслужнiцы знялi са прыгожага, фiгурыстага падлетка яшчэ i боты. Адкрылiся вельмi мускулiстыя, хупавыя, загарэлыя, ногi хлапчукi. Iкры, былi нiбы сетка жылак. Па публiцы прайшоѓся гул ад дзiкага захаплення. Асаблiва завялiся жанчыны.
  Адна з iх, вельмi тоѓстая баба, правiшчала:
  - Тысяч пяцьсот!
  Жанчына ѓ раскошнай сукенцы выдала:
  - Дзве тысячы!
  Баба Яга буркнула:
  - Дзве пяцьсот!
  Гном прабурчаѓ:
  - Тры тысячы!
  Жанчына ѓ сукенцы манашкi выдала:
  - Тры пяцьсот!
  У гандаль уступiѓ троль:
  - Чатыры тысячы!
  I пiражок як пiскне:
  - Пяць тысяч!
  I ѓсе замерлi. Гном заѓважыѓ з шыпом:
  - Ты калабок блефуеш! А ведаеш, што бывае з тымi, хто не ѓ стане заплацiць патрэбную суму для гандлю?
  Калабок прачырыкаѓ:
  - Я гэта выдатна ведаю!
  Гном кiѓнуѓ:
  - Цябе вымажуць смалой, выкачаюць у пёрах, i пагоняць пугамi з горада! Зразумела?!
  Калабок хiхiкнуѓ, праспяваѓ:
  - У далёкiм сузор'i Таѓ Кiта,
  Усё стала для нас незразумела...
  Сiгнал пасылаем мы толi там,
  А нас пасылаюць зваротна!
  Воѓчык стаяѓ басанож, i ѓ адных плаѓках. Але юнага нявольнiка павiнны прадаць цалкам i да канца. I вось з яго прыгожыя дзяѓчыны-прыслужнiцы сарвалi плаѓкi. Ад сораму i крайняга ѓзбуджэнне мужчынскае дасканаласць ѓзляцела ѓ хлапчукi ѓверх. I лiмiтава надзьмулася.
  Зноѓ прайшоѓ аглушальны гул.
  Жанчына таѓстуха зароѓ:
  - Шэсць тысяч!
  Жанчына ѓ сукенцы манашкi пiскнула:
  - Сем!
  Жанчына ѓ раскошнай сукенцы падала голас:
  - Восем!
  Эльфiйка прапiшчала ѓ захапленнi:
  - Дзевяць тысяч!
  Баба Яга агрэсiѓна прашыпела:
  - Дзесяць тысяч!
  Гэта кошт пяцiсот здаровых мужчын рабоѓ, а таксама цэлага, вялiкага карабля. Можна таксама набыць пару галераѓ. I ѓсяго толькi за адну ноч са прыгожым юнаком.
  Наступiла цяжкая паѓза. Воѓчык згараѓ ад сораму, зусiм голы, i з надзьмутай дасканаласцю на нявольнiцкiм гандлi. Яму было вельмi сорамна, i разам з тым пiкантнасць сiтуацыi, калi голага, прыгожага хлапчука прадаюць на аѓкцыёне з малатка, узбуджала страшна. Як гэта ѓсё незвычайна i ты стаiш цэлае багацце.
  Эльфiйка з каштоѓнасцямi няѓпэѓнена выдала:
  - Адзiнаццаць тысяч!
  Баба Яга злосна рыкнула:
  - Пятнаццаць тысяч!
  Гэта ѓжо кошт трох галер. Ды сур'ёзна разышлiся юрлiвыя дамы. Перабiць такую цану, было спусташальна для многiх кашалькоѓ.
  Вяшчальнiк падняѓ малаток i пачаѓ прамаѓляць:
  - Пятнаццаць тысяч разоѓ! Пятнаццаць тысяч пiястраѓ два! Пятнаццаць тысяч пiястраѓ тры... - Не паспеѓ яго малаточак ударыць, як вельмi прыгожая жанчына ѓ раскошнай сукенцы i абсыпанай зоркамi кароне на галаве вымавiла:
  - Дваццаць тысяч пiястраѓ!
  Пранёсся гул... Баба Яга прахрыпела:
  - Трыццаць тысяч!
  Маладая i прыгожая жанчына прабуркавала:
  - Пяцьдзесят тысяч! I памятай Баба Яга, што будзе, калi ѓ цябе не хопiць грошай!
  Тая стукнула сталёвымi зубамi i прашыпела:
  - Ну, чорт з iм! Бяры смаркач за цэлае стан!
  Вяшчальнiк, дакладней распарадчык падняѓ вышэй малаток i стаѓ павольна прамаѓляць:
  - Пяцьдзесят тысяч пiястраѓ разоѓ! Пяцьдзесят тысяч пiястраѓ два! Пяцьдзесят тысяч пiястраѓ тры...
  I ѓ гэты момант калi ѓзрадаваны Воѓчык ужо думаѓ, што ён дастанецца каралеве, i такой прыгожай жанчыне, каб ноч правесцi ѓ райскай асалодзе i ѓ ложку, як прагрукатаѓ рыпучы голас:
  - Сто тысяч пiястраѓ!
  Усе павярнулi галовы. Голас належаѓ худому, высокаму чалавеку ѓ чорных даспехах, i таксама з каронай на галаве. Ён выглядаѓ вельмi страшным i злавесным.
  Каралева са здзiѓленнем спытала:
  - Навошта табе несмяротны хлапчук?
  Кашчэй адказаѓ з лютасцю:
  - Не твая справа смяротная! Гэта хлопчык патрэбен мне, i я яго атрымаю!
  Каралева буркнула:
  - Сто дзесяць тысяч!
  Кашчэй агрэсiѓна рыкнуѓ:
  - Мiльён! Вось так адразу мiльён пiястраѓ, кошт цэлага войска! I ѓ цябе не хопiць казны, каб перабiць гэтую цану!
  Па трыбунах пракацiѓся гул здзiѓлення. Цэлы мiльён пiястраѓ - гару золата, усяго толькi за адну ноч з хлапчуком? Можа, Кашчэй Бессмяротны пражыѓ не адно тысячагоддзе трывiяльна сышоѓ з розуму? Але гандаль ёсць гандаль.
  Дзяѓчына-чарадзейка ѓсмiхнулася i адказала:
  - Папярэджваю Кашчэй, ты атрымаеш хлапчука толькi на адну ноч. I павiнен яго ранiцай вярнуць зваротна, жывым i здаровым, не скалечаным!
  Кашчэй Несмяротны кiѓнуѓ, сваёй падобнай на чэрап галавой, на тонкай, кашчавай шыi:
  - Я гэта разумею! Тым не менш, паѓтараю свой кошт:
  - Мiльён залатых пiястраѓ!
  Галоѓны распарадчык кiѓнуѓ:
  - Слова пакупнiка закон!
  I падняѓшы малаточак, на распеѓ пачаѓ прамаѓляць:
  - Мiльён пiястраѓ раз! Мiльён пiястраѓ два! Мiльён пiястраѓ тры!
  Прададзена Кашчэю Бяссмертным!
  Воѓчык быѓ ашаломлены. I запаѓ у ступар. Няѓжо яго прадаюць гэтаму кашчаваму старому, хай сабе i ѓсяго на адну ноч?
  На хлапчука накiнулi покрыва, падскочылi слугi Кашчэя. Яны начапiѓ на шыю падлетка сталёвы аброжак, i павялi яго далей босага i бездапаможнага.
  Кашчэй падышоѓ да хлапчука, абцягнуѓ покрыва. Паглядзеѓ яго блiжэй. Пакратаѓ халоднымi рукамi мускулiстыя грудзi i адзначыѓ:
  - А ты добры!
  I засмяяѓся. Ад гэтага рогату стала неяк Воѓку жудаснавата. Кашчэй жа кiѓнуѓ яму:
  - Не бойся! З табой здарыцца нешта лепшае, нечым чаго ты сам чакаеш!
  I несмяротны свiснуѓ. I хлапчука агрэлi дубчыкам. Што зрэшты, праз покрыва не балюча.
  Воѓчык iшоѓ, i яго босыя, амаль дзiцячыя ножкi падлетка ступалi па вострых камянях бруку. Што было даволi балюча, бо падэшва хлапчука толькi злёгку агрубела, яшчэ не была мазолiстым i цвёрдым. Праѓда кроѓ не выступала. Усё ж юная падэшва босых ног падлетка была пругкай i трывалай, але боль адчувала.
  Воѓчык крочыѓ за Кашчэем. I думаѓ, куды яго вядуць. Да логава мусiць дабiрацца занадта доѓга. I наѓрад цi яны паспеюць туды i назад за ноч. I што з iм зробiць Кашчэй? Цi наѓрад мiльён залатых пiястраѓ гэты скупы персанаж выклаѓ, толькi за пацеху з хлапчуком. Калi Кашчэй наогул на нешта ѓ дадзеным выпадку здольны.
  Але навошта яму спатрэбiлася гэтая гульня?
  Нечакана Бяссмертны дастаѓ з-за запазухi крышталь iзумруднага колеру. Пацёр яго, указальным пальцам, падзьмуѓ, прабурчаѓ заклён. I Воѓчык адчуѓ, як яго падкiнула нiбы хваляй цунамi.
  Затым хлапчук спалохана замiргаѓ вачыма. Ён зараз апынуѓся ѓ змрочным замку. Яго рукi былi скаваныя за спiной i ѓ кайданах. I гэта так непрыемна. Сталёвыя абручы ѓпiлiся ѓ запясцi, а рукi апынулiся вывернутыя з плячэй.
  А памяшканне вiдавочна нагадвала катоѓню.
  Па сценах былi развешаны рознага роду прылады для катаванняѓ i прычыненнi болю. I чаго тут толькi не было, свердзелы, шчыпцы, кусачкi, расцягвальнiкi, прыстасаваннi для драбнення, рознага роду грушы i гэтак далей.
  Воѓчык загарлапанiѓ:
  - Вы не павiнны мяне калечыць!
  Несмяротны Кашчэй, якi сеѓ на трон, пробулькал:
  - Не бойся! Усё ѓ цябе зажыве! Але мне патрэбен твой боль!
  Хлапчук заѓважыѓ:
  - Мог бы памучыць якога-небудзь пацана-раба якi каштуе куды танней!
  Кашчэй кiѓнуѓ:
  - Мог бы... Але твой боль унiкальны, i ён дасць мне нябачаную сiлу, i каласальную ѓладу над светам!
  Воѓчык прашыпеѓ:
  - Сволач!
  Несмяротны загадаѓ:
  - Узварушэнне яму!
  Дзве буйныя, мускулiстыя дзяѓчыны ѓ бiкiнi, тупаючы босымi ножкамi, падскочылi да барабана i сталi яго круцiць. I ланцуг са скрыпам падымаѓ хлапчука.
  Воѓчык адчуѓ боль i ѓ плячах, i ѓ пэндзлях у якiя ѓчапiлiся сталёвыя кайданы, i грудзi аддавалася злёгку. Гэта прэнг старажытнае i эфектыѓнае прылада катаваннi, вытрымаць якое дадзена не кожнаму. Хаця на гэты раз Кашчэй i яго банда не задавалi пытанняѓ. Яны проста мучылi, i вiдаць боль - гэта хлопчыка давала нейкую сiлу. Вакол прэнга, Воѓчык заѓважыѓ тузiн крышталяѓ, i яшчэ адзiн крышталь на галаве Кашчэя ѓ кароне.
  Вось яго паднялi да самай столi, ледзь не крануѓшы волкай, мармуровай сцяны. Затым дзяцюк замёр на iмгненне. I дзяѓчаты-каты, вельмi буйныя для прыгожай падлогi i мускулiстыя адпусцiлi барабан.
  Воѓчык адчуѓ падзенне ѓнiз. I ѓ яго нiбы нешта абарвалася ѓ страѓнiку. I настолькi ѓсё iмклiвым было.
  На пару iмгненняѓ боль у выцягнутых жылах аслабла. Але ля самай падлогi ланцуг нацягнуѓся. I Воѓк як стукнула, пякельным болем. Працяло ад босых, хлапечых пятак, да патылiцы.
  I хлапчук як залямантаваѓ. Нiбы маладога цяля рэжуць. I вельмi гэта падабалася Кашчэю. I вось крышталiкi як ярка засвяцiлiся, адчуѓшы хвалю жаху i пакут падлетка.
  Затым боль ледзь сцiхла, i Воѓчык сцiснуѓ зубы, цяжка задыхаѓ.
  Кашчэй загадаѓ:
  - Яшчэ раз ускалыхнуць!
  I зноѓ дзяѓчынкi-атлеты закруцiлi барабан. Воѓчык глядзеѓ на дзяѓчат-катаѓ. Якiя яны мускулiстыя - проста культурысткi. I мышцы, нiбы канаты па бронзавай ад загару скурай. А валасы пры гэтым светлыя, густыя, злёгку хвалiстыя.
  У Воѓчы зноѓ стала брыняць мужчынскае дасканаласць пры прагным поглядзе на па-атлетычнаму складзеных дзяѓчынак.
  Вось яго паднялi да столi. I Воѓчык любаваѓся на тое як перакочваюцца ѓ прадстаѓнiц прыгожага полу шарыкi цяглiц пад карычневай скурай.
  Потым зноѓ яны адпусцiлi. Кароткае, цудоѓнае адчуванне палёту. I зноѓ пякельны боль, якая прабiвае лiтаральна наскрозь усё мускулiстае цела юнага атлета.
  Воѓчык не ѓтрымаѓся i зноѓ зароѓ. Наколькi ѓсё гэта было жудасна. I прабiвала, нiбы па кожнай клетцы цела бiлi кавадлам.
  Пасля стала лягчэй. З рэльефных мышцаѓ закапаѓ пот.
  I зноѓ крышталi зазiхацелi куды ярчэй, чым раней.
  Кашчэй пажадлiва ѓсмiхнуѓся. Ён вiдавочна памаладзеѓ, i ѓжо не здаваѓся такiм вось лядашчым i бездапаможным старцам.
  Рушыѓ услед загад:
  - Я кахаю сёмуху! Яшчэ раз ускалыхнуць!
  I зноѓ прыгожыя, атлетычныя дзяѓчынкi сталi паднiмаць уверх хлапчука.
  Яшчэ адна дзяѓчына-кат глядзела на Воѓчык з пажадлiвасцю. Як блiшчыць загарэлы падлетак ад поту. I наколькi ён прыгожы.
  Дзяѓчынка-кат сунула руку сабе памiж ног, i стала масажаваць, атрымлiваючы асалоду ад болем, што прычыняла юнаму прыгажуну.
  Воѓчык таксама адчуѓ хваляванне, пры поглядзе на дзяѓчыну. I яго мужчынская дасканаласць устала як кол. Вось ён зноѓ ля самай столi. Завiс у напрузе.
  Воѓку нават стала страшна, зараз яго, як працяѓ, нешта забойнае. I вось хлапчука адпусцiлi.
  Мускулiстае, потнае, загарэлае цела падлетка павалiлася ѓнiз. I ѓ самой падлогi зноѓ нацягнулася. I ланцугi якi раз вывярнулi жылы з суставаѓ.
  I зноѓ Воѓк стукнуѓ пякучым болем, i ён залямантаваѓ.
  А крышталi сталi зiхацець яшчэ ярчэй, i свяцiлiся нiбы зоркi.
  Кашчэй яшчэ больш памаладзеѓ, i маршчынкi разгладзiлiся. Цяпер ён выглядаѓ не старэйшыя за трыццаць.
  I вось несмяротны кiѓнуѓ:
  - Ну добра! З расцяжной дастаткова! А зараз у калодкi яго.
  Дзяѓчаты-каты схапiлi хлапчука за босыя, мускулiстыя ногi. А дзве iншыя прынеслi цяжкую, дубовую, акаваную жалезам калодку. I зашчымелi яе хлапчуку на босых, прыгожых нагах.
  Воѓчык адчуѓ боль у жылах з новай сiлай i застагнаѓ. Яго i так расцягнуѓ i змучылi ладна.
  Па краях калодкi тырчалi крукi.
  Кашчэй загадаѓ:
  - Па два пуды абапал!
  Дзяѓчынкi паднеслi гiры, i павесiлi з аднаго боку i для раѓнавагi з другога. Воѓчык залямантаваѓ ад невыносных пакут. Як яго жорстка расцягнулi.
  Кашчэй з задавальненнем глядзеѓ як хлапчук быѓ расцягнуты. I яго жылы лiтаральна набраклi, а ѓсё цела мускулiстага падлетка так напружылася ад расцяжкi.
  Воѓчык стагнаѓ i крычаѓ, а крышталi гарэлi.
  I дзяѓчаты-каты трэслiся ад узрушанасцi, iм гэта было так прыемна.
  Кашчэй загадаѓ:
  - А цяпер дзесяць удараѓ пугай у паѓсiлы!
  Дзяѓчына-кат дастала з кошыка дубчык. Падышла да бездапаможнага, голага, мускулiстага хлапчука. Устала ззаду яго i нанесла ѓ паѓразмаху ѓдар.
  На бронзавай скуры ѓспушылася барвовая паласа.
  Iншая дзяѓчына-кат прачырыкала:
  - Раз!
  I катаванне нанесла зноѓ удар.
  Дзяѓчына-кат пiскнула:
  - Два!
  На фоне расцяжкi ѓдары пугай не здавалiся Ваѓку асаблiва балючымi. I ён стагнаѓ больш ад пякучага болю ѓ расцягнутых жылах i звязках.
  Скончыѓшы бiць, дзяѓчынка-катавальнiк паглядзела на Кашчэя.
  Той загадаѓ:
  - Пяць удараѓ у поѓную сiлу!
  I дзяѓчына на гэты раз выбрала пугу з кошыка патаѓсцей i трывалей. Размахнулася i з усяго размаху ѓрэзала. I вялiкай адцяжкай. Бронзавая скура на мускулiстай спiне хлапчука лопнула i палiлася кроѓ.
  Воѓчык на гэты раз адчуѓ вельмi моцны боль i зароѓ, як параненае сланяня.
  I крышталi засвяцiлiся ярчэй.
  А дзяѓчына-кат працягвала бiць. I кроѓ ужо пацякла з трэснутай скуры ручайком.
  Iншая прыгажуня скамандавала:
  - Пяць!
  I наступiла паѓза. Дзяѓчаты-каты паглядзелi на Кашчэя!
  Той загадаѓ:
  - А цяпер жароѓню, i перад гэтым вышмараваць пяткi!
  Дзяѓчаты вывалаклi посуд з алiѓкавым алеем. Адкаркавалi i палiлi сябе на далонi. Пасля чаго з вялiкiм задавальненнем сталi мазаць падэшву хлапчуку. Яна ѓ яго была пругкая, з хупавым выгiбам босай, ружовай пяткi. Самi дзяѓчынкi проста хараство i расчараванне.
  Воѓчык адчуваѓ у сабе сумесь i болi i задавальненнi. I ад дакрананняѓ моцных рук, прыгожых, мускулiстых дзяѓчат, яго зноѓ ахапiла ѓзбуджэнне. I мужчынская дасканаласць стала паднiмацца. Што выклiкала ѓ прыгажунь гуллiвыя смяшкi.
  Затым, калi змазванне скончылася, катаваннi выцягнулi жароѓню. У ёй былi спецыяльныя камфоркi з рэгуляваннем падачы газу. I дзяѓчаты-каты ѓключылi iх.
  Загарэлася полымя, i паднялося. I босую, круглую, ружовую, блiскучую ад масла пятку прыгожага падлетка лiзнуѓ руды язычок.
  Воѓчык адчуѓ боль не адразу. Спачатку было прыемнае цяпло. Але затым голыя падэшвы хлапчукi стала нясцерпна палiць i прыпякаць. I гэта было так прызнацца непрыемна i балюча.
  Плюс яшчэ саднiла спаласаваная спiна, i нылi расцягнутыя на прэнгу i абцяжараныя калодкай звязкi.
  Воѓчык стагнаѓ, i па яго шчоках цяклi слязу. Вось як яго катавалi.
  Кашчэй загадаѓ:
  - Плюснiце яму салёнай вадзiцы на спiну!
  Дзяѓчынка кат дастала кружку. Налiла вады з вядра i кiнула ѓ яе кавалак солi. А затым узяла i як плюхнуць на спаласаваны спiну хлапчукi.
  I той залямантаваѓ ад пакут.
  I зноѓ крышталi засвяцiлiся яшчэ ярчэй.
  Кашчэй адзначыѓ:
  - Малайцы! Аднак цi не пара яму яшчэ i дротам распаленым дадаць.
  Дзяѓчынкi-каты дружна кiѓнулi. I вось самая рослая з iх здабываѓ з камiна палку з прыробленым дротам. Тая была лiтаральна чырвонай ад спякота. Падышла да Воѓка i ѓсмiхнулася, гледзячы на пакуты пацана.
  Пасля чаго дзяѓчына размахнулася i ѓрэзала з усяго размаху па спiне. Удар быѓ моцны i сек скуру, адначасова абпальваючы яе.
  Хлапчук закрычаѓ, ад дзiкага болю.
  А Кашчэй загадаѓ:
  - Вось дык бiце яго! I вельмi пад босымi пяткамi зрабiце мацней!
  I сапраѓды запалала мацней, i боль здабыла i зусiм жудасныя выразы.
  Воѓчык крычаѓ ад невыносных пакуты. А крышталi ѓбiралi сiлу.
  А кашчавы Кашчэй Бессмяротны i зусiм ператварыѓся ѓ мускулiстага, прыгожага, моцнага юнака, з амаль дзiцячым тварам, але шырокiмi плячамi.
  Ён лёгка ѓскочыѓ, i падскочыѓ, пасля чаго прагарлапанiѓ:
  - Вось гэта выдатна!
  I сам узяѓ у рукi пугу. Пабег да хлапчука i з усяго размаху ѓрэзаѓ па яго мужчынскай дасканаласцi. Удар быѓ вельмi адчувальным. Воѓчык завыѓ ад жудаснага болю.
  Кашчэй засмяяѓся i заѓважыѓ:
  - Ну як табе добра маляня?
  Воѓчык у адказ толькi хрыпеѓ. I яму было i сапраѓды так балюча, што i рот разявiць прычыняла пакута.
  Кашчэй яхiдна прашыпеѓ:
  - Гэта вельмi добра!
  I дастаѓ з камiна распаленыя шчыпцы. Падскочыѓ у Воѓк, i чырвоных ад спякота метал, зацiснуѓ яечкi хлапчуку. Той прагарлапанiѓ ад дзiкай пакуты, i запахла смажаным мясам мацней.
  I яшчэ ярчэй палыхнулi агнi крышталяѓ!
  Кашчэй зароѓ:
  - Гэта ѓсё вельмi нават добра! Але мала! Каб была ѓлада над светам, трэба яшчэ дадаць яму пакут!
  Дзяѓчына-кат прапанавала:
  - А калi прымянiць яшчэ i ток!?
  Несмяротны юнак усмiхнуѓся:
  - Ток?! Гэты тое, што бывае ѓ маланках! Ну вядома, давайце яго падсмажым токам.
  Дзяѓчыны каты выцягнулi гальванiчны элемент з алюмiнiя i срэбра. I ад яго iшлi рознага роду правады.
  I яны сталi далучаць iх да розных участкаѓ цела намаганага хлапчука. I да мужчынскай дасканаласцi, i босымi пальчыкамi ног, i да мовы, i да пятай кропкi. Зразумела далучылi i да шыi, i да патылiцы, i таксама да вушаѓ.
  Замацавалi гэты дрот. I ѓзялi i як усякуць забойны ток. Той пройдзе разрадамi, па ѓсiм целе мускулiстага падросту.
  I Воѓчык зноѓ залямантаваѓ, ад невыносных пакут.
  I крышталi засвяцiлiся ярчэй, чым палярная зорка, у ясную ноч.
  Кашчэй Несмяротны залямантаваѓ:
  - Цяпер увесь свет мой! Усе падпарадкавалiся мне! Мая магiя поѓная бясконцай сiлы!
  I чараѓнiк Ада пстрыкнуѓ пальцамi. Перад iм узнiкла дзяѓчына-чарадзейка. Кашчэй Несмяротны засмяяѓся:
  - Цяпер я Усемагутны, i магу ѓсё - падобна Госпаду Богу!
  Дзяѓчына-чараѓнiца рыкнула:
  - Ты не меѓ права так катаваць гэтага хлапчука! Ёсць дамоѓленасць!
  Кашчэй зарагатаѓ:
  - Ты мне яшчэ парай! Ды я цябе сам!
  I Усемагутны злыдзень пстрыкнуѓ пальцамi. I дзяѓчына-чарадзейка сама апынулася ѓжо на iншым прэнгу. Яна была голая i бездапаможная. I яе смажылi агнём ужо ѓзнiклыя раптоѓна змеi. Чараѓнiца гарлапанiла ад жудаснага з нi з чым не параѓнальнай болю. I яе босыя пальчыкi ножак ламалi шчыпцы. А полымя лiзала голыя, круглыя, дзявочыя пятачкi.
  А Кашчэй Бессмяротны рагатаѓ, прамаѓляючы:
  - Магу рукой умелаю,
  З нябёсаѓ дастаць Месяц...
  Слана з мухi зраблю,
  I вокам не мiргну!
  Тут Воѓчык адчуѓ у сабе прылiѓ мужнасцi i гневу, i ѓ дзiкай лютасцi ѓзяѓ i заспяваѓ, з усёй энергiяй;
  Мы сокаламi пiльна глядзiм,
  Арламi як вышэй скал парым!
  З мячамi скачуць у лаянку хвацкiя сотнi
  Пабудуем новы пралетарскi свет!
  
  У нас салдат - касмiчнае брацтва,
  Да твару хлапчуку - плазмы аѓтамат....
  Мы вiцязi заѓсёды ѓмелi бiцца -
  Ляцiць у атаку храбрацоѓ атрад!
  
  Раве труба i б'юць барабаны -
  Загад аддаѓ вялiкi чалавек!
  Таму хутчэй зляцi з канапы
  Каб на iм не кукаваць увесь век!
  Дамагчыся можна шмат чаго на лаянцы,
  Купiць перамогу дарагой цаной -
  Жорсткiя байцы - iншамiране...
  Але супраць чалавек з вялiкай марай!
  
  На зоркалётах гарматы i ракеты,
  Вiхруцца космас - вакуум гарыць.
  У паэмах нашы подзвiгi апеты-
  Хай будзе пракляты злосны паразiт!
  
  Атрымае вораг падступны па заслугах,
  А добраму ѓзнагароды - цэлы рог!
  Знойдзецца хлопец i табе жонка,
  Не сунецца пагiбель на парог!
  
  Нам скарыцца час i прастора,
  Любая справа спрачацца - ты ведай...
  Пабудуем мы на карысць людзям царства-
  Змагайся дзяцюк за гэта i мацуйся!
  
  Няма Радзiмы ва ѓсiм сусвеце прыгажэй,
  Армады зоркалётаѓ як шыпы
  Заѓсёды важней ляноты справа наша,
  Iмперыя - у сэрцах байцоѓ толькi ты!
  
  Мы нарадзiлiся не ведаючы словы - слабасць,
  Любы з нас як вiхура i ѓраган!
  Спадзяюся не стварыць праблемы старасць,
  I не прыйдзе маразму каламута - туман!
  
  Даб'емся мэтаѓ на планетах хутка,
  Пабудуем прамянiсты, цудоѓны свет!
  Чужым не абмiнуць у баях разгрому,
  А на толькi свята застаецца баль!
  Тут на апошнiх словах, на месцы дзе знаходзiѓся Кашчэй адбыѓся выбух, i ѓспыхнула самая сапраѓдная звышновая зорка. I вялiкi чарадзей i валадар Ада разляцеѓся на фатоны.
  У тое ж iмгненне пачаѓ разбурацца i яго замак. Чарадзейка-дзяѓчына i хлапчук былы алiгарх маментальна вызвалiлiся ад кайданоѓ. I цяпер аголеныя, загарэлыя, абнялiся. Шматлiкiя слугi Кашчэя, амаль усе дзяѓчаты-атлеты павалiлiся на каленi i сталi прасiць прабачэння.
  Дзяѓчына-чарадзейка адзначыла:
  - Iзноѓ перамагло зло дабро,
  Хоць зло падступна было i моцна...
  Ах, калi б было так заѓсёды-
  Такое жыццё надышло б тады!
  
  ГЕНОМ ВАРВАРЫ-ПРАЦЫ I КРАДЗЕНЫ СУСВЕТ
  Хоць спачатку гэта здавалася ѓтрапёнасцю, але выкрадзены цэлы сусвет. Трыльёны галактык з мiльярдамi зорак забрала банда з паралельнага светабудовы. I зараз прафесар Карэн i Таша, разам з касмiчным уваскрэшаным Ленiным i чарадзейкай Крупскай вырашаюць праблему.
  Таша кiѓнула. Цяпер iм чакала другая фаза аперацыi "Смерць". Трэба было выбавiць верхаводаѓ на перамовы i там знiшчыць.
  - Ну што бывай брат, нам з табой вельмi спадабалася, але справы, перш за ѓсё!
  - Я разумею. Вы ведаеце нават няёмка браць з вас гроша, за такi кайф, што злавiла я з вамi можна i самой заплацiць. - Правярала прыгожая дзяѓчына, якая не толькi займалася каханнем, але i яшчэ забяспечвала iнфармацыяй клiентаѓ.
  - Разумеем, iнакш цябе мафiя прыб'е! Але павер, хутка з гэтай гiдрай будзе скончана раз i назаѓжды! - Карэн секануѓ кулаком па паветры. Сiма адхiснулася:
  - Да ну! Хто з ёй зладзiцца - улады? Ды чыноѓнiцкiя вярхi даѓно зраслiся бандытамi, ад прэзiдэнта да маршала ѓсе гэтым кормяцца.
  - А калi прыйдзе сумленны прэзiдэнт? - Спытаѓ Карэн.
  - Гэта малаверагодна, зыход выбараѓ залежыць ад колькасцi грошай, ды i што ён зробiць адзiн! Яго лiквiдуюць за дзве секунды!
  - Можа быць, але калi з iм будзе моцная каманда i партыя, а таксама падтрымка народа.
  - Такога проста не дапусцяць да выбараѓ. Сiстэма антыдэмакратычная. Ды i я нешта не чула аб такой партыi.
  - I ѓсё ж яна ёсць! - Карэн ускiнуѓ уверх руку.
  - Хопiць агiтаваць беднага хлопчыка, яму яшчэ трэба хлеб здабываць. - Перапынiла агрэсiѓная Таша.
  - Вы незвычайныя людзi. - Сказала Сiма, iнфарматар i блытана. - Я хачу мець магчымасць з вамi звязацца.
  - Пакiдаем нумар, - Таша прадыктавала лiчбы. А наогул ты дзе нi будзь вучылася?
  - Пiсаць, чытаць, таблiцу множання. У гэтым бардэлi я настолькi загружана, што ледзь хапае часу на ежу i сон.
  - На вазьмi, купюры гэта будзе падарункам. - Таша сунула дзяѓчыне грошы. Тут унiзе ѓдарыла аѓтаматная чарга, пасыпалася шкло.
  - Зноѓ шоу! - Спытаѓ Карэн.
  - Гэта банда Клаѓса. - Прашаптала начная фея. - Iм гаспадар прыстойна завiнавацiѓся!
  - Вось як зараз мы ѓ звыклым для сябе амплуа. - Сказаѓ Карэн i стаѓ паспешна апранаць туфлi. Зусiм новыя яны злёгку цiснулi, i нават злёгку паспелi расцерцi ногi. Прафесар у думках аблаяѓ тых, што прыдумаѓ абутак, якi не асаблiва i патрэбны, навошта ѓскочыѓ. Дзве дзяѓчыны панеслiся разам з iм, у зале, дзе прымалi ежу панавала катавасiя, многiя сталы перавернуты iх палiваюць свiнцом. Чутныя крыкi i стогны параненых валяюцца прастрэленыя трупы дзяѓчат i альфонсаѓ. Пагражаючыя людзi ѓ чорных масках, б'юць па ѓсiм, што рухаецца. Вось разляцеѓся акварыум з рыбкамi, бедная жыѓнасць упала i задыхаецца.
  Карэн адчувае, што яму не хапае хуткасцi, ды яшчэ яны без зброi. Што ж бывай дарослае цела, ён стане хлопчыкам-мульцяшкай.
  - Ты не лезь на ражон Сiма лепш схавайся. - Сказаѓ ён.
  - Гэта чаму? - пiскнула дзяѓчына.
  - Ды таму што ты просты чалавек, цябе забiць не цяжка, а мы разам з Ташай зноѓ станем монстрамi.
  - Такiмi як былi ѓ порце! - Правярала прыгажуня.
  - Зразумець! Быць дарослым прыемна, да для рэальнай вайны гэтае цела занадта вялiкае i нязграбнае. - рашуча заявiѓ прафесар.
  Карэн i Таша прачыталi загавор, зноѓ звярнуѓшыся ѓ хлопчыка i дзяѓчынку. Адчуѓшы лёгкасць i хуткасць, Карэн iрвануѓ да блiжэйшага бандыта. Моцны ѓдар скрышыѓ скiвiцу гангстара, той раскiнуѓ рукi, выпусцiѓ аѓтамат. Цяпер хлопчык быѓ у сваёй стыхii, усё вакол за выключэннем добра знаёмай Ташы рухалiся як сонныя мухi. Можна збiваць iх адной чаргой, выпускаючы кулi веерам. Вось адзiн з бандытаѓ атрымаѓшы гасцiнец у жывот, паляцеѓ праз парэнчы, стукнуѓшыся галавой у мармур.
  У iншага тыпу проста выбiлi мазгi. Затым Карэн зрэзаѓ цэлы дзясятак i ѓ скачку разнёс чарговую галаву. Яго ногi сталi, цвярдзей сталi, ён бiѓ як снарад, апраѓдваючы дадзеную мафiяй мянушку. Таша таксама не адставала ад яго. Хлопчык-прафесар i дзяѓчынка закруцiлiся ѓ вiхуры, нехта з нападаючых паспеѓ кiнуць гранату. Карэн адхiлiѓся ад аскепкаѓ, i нават прымудрыѓся злавiць адзiн з iх босымi пальцамi на лета, а затым шпурнуѓ у бандыта. Кавалак металу прабiѓ скронь, i выйшаѓ праз патылiчную частку.
  - Ну, як крута! - спытаѓ хлопчык-прафесар.
  - Узрушана! Але я таксама так магу! - Таша прайграла пяцiразовае сальта, урэзаѓшы гангстара па вушах. Адначасова дзяѓчынка-кiлер не спыняла стральбу, угамонiѓшы ѓ палёце тузiн баевiкоѓ.
  - Ты таксама класная. А зараз давай на наступны паверх.
  Верхавод банды Клаѓс, быѓ у шоку, бо дзецi перасоѓвалiся занадта хутка, ён бачыѓ толькi маленькiя ценi. Здавалася, што з iм ваююць прывiды, а гэта страшней, чым мець справу нават з самiмi жорсткiмi i ѓмелымi людзьмi. Таму Клаѓс заспяшаѓся да бранiраванага "Токiа" iмкнучыся захаваць уласную шкуру i рэшткi банды.
  - Давай падзелiмся! - Крыкнула Таша. - Я зачышчу верхнiя паверхi, а ты пасьпяшайся за верхаводам.
  - Гэта само сабой! Не дамо галоѓнаму пеѓню выбрацца з куратнiка.
  Хлопчык-прафесар, прыхапiѓшы другi аѓтамат i змянiѓшы боекамплект, паспяшаѓся за босам.
  Яму на шляху траплялiся бандыты, Карэн iх расстрэльваѓ. Тыя, праѓда спрабавалi агрызацца, але хлапчук быѓ хутчэй паспяваючы, ухiлiцца ад чэргаѓ, i прыкрыцца трупам у бронекамiзэльцы. Самае галоѓнае гэта была перавага мульцяшкi ѓ хуткасцi, чалавечая рэакцыя не паспявала за iм. Вось яшчэ дзясятак бандытаѓ палёг у беспаспяховай спробе выратаваць свайго верхавода.
  Той ужо залазiѓ у машыну, як Карэн у скачку заклiнаваѓ дзверы i заадно зачынiѓ целаахоѓнiка, ударам далонi зламаѓшы шыю:
  - Не лезь перад бацькамi ѓ пекла.
  Клаѓс склаѓ малiтоѓна рукi, ён прымаѓ хлапчука-прафесара за вышэйшую iстоту.
  - Аб вялiкi анёл! Пашкадуй мяне грэшнага.
  - А навошта, мне цябе ратаваць. - Здзiвiѓся Карэн. - Я не анёл, а чарцяня. Значыць, з цябе мы зробiм адбiѓную.
  Ззаду грымнула, спрацаваѓ гранатамёт. Карэн паспеѓ адскочыць, i граната разнесла частку машыны, разарваѓшы тулава Клаѓса.
  - Я не паспеѓ цябе пакараць смерцю, прыкончылi сваю. - па-фiласофску адзначыѓ хлапчук, адкiнуѓшы вышэй адарваную галаву.
  Стралок зрэшты, таксама пражыѓ не доѓга, Карэн стрэлiѓ, не цэлячыся ѓ вока, прымусiѓшы замоѓкнуць нахабнiка.
  Iншых бандытаѓ прыйшлося даганяць, зрэшты, ногi не падводзiлi хлопчыка-прафесара. Даганяючы, iх ён калоѓ i страляѓ, пакiдаючы штабелi трупаѓ. Нехта спрабаваѓ прыбрацца на матацыклах. I iм не пашанцавала, Карэн дагнаѓ няѓдачлiвага "рокера" падняѓ яго над галавой i з сiлай шпурнуѓ, збiѓшы двух iншых умотваюцца бандытаѓ. Бензабак узарваѓся, успыхнуѓ пажар. З iншымi матацыклiстамi дзяцюк паступiѓ прасцей - расстраляѓ на хаду. Апошнi гангстэр, праѓда, паспеѓ схавацца, тады Карэн шпурнуѓ лiха, закруцiѓшы гранату. Яна стукнула ѓ акно, затым, адскочыѓшы ѓ другое, i далей перакруцiѓшыся вакол слупа, звалiлася ѓ капюшон якi ѓцякаѓ.
  - Так ён i скончыѓ жыццё, без славы, але з грукатам. - Схiлiѓ Карэн.
  Цяпер засталося дачакацца толькi Ташы. Дзяѓчынка таксама нядоѓга цырымонiлася, а вярнуѓшыся, выцягнула за нагу адзiнага ацалелага гангстара.
  - Вось ён апошнi кiбер-панк, валасы замест швабры. - Сказала яна.
  - Я бачу, што з iм рабiць!
  - Можа, дапытаем з прыхiльнасцю, i ён раскажа нам, дзе хаваецца бандыцкае трыо.
  - Гэта лагiчна, хоць не, пад катаваннямi гэтая шасцёрка шмат не скажа.
  - Можа быць, не кожнаму дадзена гэтую таямнiцу ведаць.
  - Давай я яго дапытаю. - Карэн пачаѓ ламаць у палоннага на руках пальцы. Той мыкаѓ, роѓ.
  - Ведаеш дзе Кастыль, Яшчар, Пчолка. - пытаѓ хлопчык-прафесар.
  Гангстэр страцiѓ прытомнасць.
  - Слабаваты баявiк, трапiѓся!
  - А адкуль яму ведаць, радавы пешцы. Калi ты хацеѓ атрымаць звесткi, трэба было не забiваць Клаѓса. Вось ён мог бы нам сёе-тое расказаць. - З дакорам вымавiла Таша.
  - На гэты конт не маю вычарпальнымi звесткамi, але запалу сутычкi не сцямiѓ. Вось была мэта забiць, а захапiць мовы, неяк, ну сама ведаеш. - Карэн развёѓ рукамi.
  - Трэба было мне iсцi за верхаводам. Хаця гэтая трыяда такiя пацукi, што не давяраюць нават блiжэйшым паплечнiкам. Гэта я магу сказаць табе малыш у суцяшэнне.
  - Не пралью шмат слёз! А дзе Сiма?
  - Зараз знойдзем, арыентуйся па паху.
  Дзяѓчыну знайшлi хутка, ён абдымалася са Тарзанам. Яны мабыць вырашылi пад шумок iзноѓ спазнаць забароненага плёну.
  - Вось вы як мы страляем, а вы цягнецеся.
  - А чаму б i не! Гэта не сэкс, а каханне. Нашы адносiны самыя чыстыя.
  - I галоѓнае цалкам бясплатна.
  - Ну добра Сiма, зараз сюды наляцяць палiцыянты, а лiшнiя сведкi нi iм, нi нам, нi да чаго.
  - Можна я праеду з вамi, Тарзан, здаецца, знайшоѓ сваё каханне.
  - Добра, мы вас высадзiм, нам трэба выканаць сваю ролю.
  - Павяду аѓтамабiль я! Бо дзецям нельга садзiцца за руль.
  - За грошы ѓсё можна!
  - Дайце мне пакатацца! - папрасiѓ Тарзан.
  - А ты ѓмееш?! - Хiхiкнула Таша.
  - Невялiкi досвед ёсць, апошнi раз я вёѓ машыну паѓгода назад.
  - Тады дазваляем.
  Тарзан спачатку вёѓ "Маналiт" асцярожна, затым стаѓ прыбаѓляць газу. Турбагенератарны матор на вадародзе выдаваѓ прыстойную хуткасць. Хлопчык i дзяѓчынка сядзелi ззаду. Яны не спяшалiся станавiцца зваротна дарослымi, бо Крупская папярэдзiла iх, што нельга занадта часта змяняць станы целаѓ, бо гэта схуднее магiю.
  Цяпер Карэн мог параѓноѓваць, хоць якая сядзiць побач з альфонсам дзяѓчына была выдатным прадстаѓнiком жаночага роду, чыста фiзiчнае жаданне знiкла. Ён разумеѓ яе прыгажосць, вока цешыѓся, але нiякага жадання не ѓзнiкала. Хлопчык-прафесар нават здзiвiѓся:
  - Вось як цела ѓплывае на прытомнасць, куды падзелася лiбiда.
  - Гэта натуральна, у табе бушуюць няспелыя гармоны, мой мiлы.
  - Як няспелыя?
  - Гэта калi бiцца хочацца, а кахаць не.
  - Дзiѓнае слова любiць у iм столькi адценняѓ i значэнняѓ.
  - Так, я мяркую...
  Iзноѓ зазванiѓ "сотавiк" картавы голас стаѓ стражэй.
  - Вы чаго так доѓга важдаецеся?
  - У нас была невялiкая разборка, прыйшлося замачыць банду Клаѓса.
  - Гэтага галаварэз? Правiльна, ён пагражаѓ маiм iнтарэсам, у прыватнасцi казiно, збiраючыся яго падпалiць. Я ѓжо хацеѓ наняць на яго кiлераѓ, але вы мяне пазбавiлi гэтага клопату.
  Карэн усклiкнуѓ:
  - Тым лепш, мы рады, што не гублялi час дарма ђладзiмiр Iллiч.
  - Тым не менш, заданне нумар адзiн пакуль не выканана. У першую чаргу вы павiнны зрабiць званок мега-нумару. Толькi не тэлефануйце прама з машыны, вас могуць засекчы.
  - Добра мы зразумелi.
  - Што казаць вы i самi сцямiце. Ды i галасы памяняйце, вашы дзiцячыя цiѓкалкi не выклiкаюць даверу.
  - Гэта элементарна! - Карэн змянiѓ голас, ён стаѓ нiзкiм як бас у папа. - Чаго дазволiце! Жадаеце жыць у раi, ахвяруйце цэрквы! Вярнiце даѓгi Богу! - Праспяваѓ ён.
  - Ты выдатна капiюеш гэтых ашуканцаѓ. - Пацвердзiѓ Ленiн. - Я вось дзiѓлюся да чаго трэба быць цёмнымi i забiтымi людзьмi, каб верыць у хiмеры.
  - Я згодзен з вамi, нават сiмвал царквы ѓ гэтым сусвеце - тры маланкi, дзiѓны. Ён як бы кажа, я вас знiшчу, здзiѓлю! - Адказаѓ Карэн.
  - Ты разумны хлопчык, схоплiваеш налёту. У маiм свеце гэта быѓ крыж з укрыжаваным чалавекам. Ну, хiба можна з такiм сiмвалам стварыць сусвет. Цi пойдзе той, хто валодае ѓсемагутнасцю на жорсткую кару. - бедаваѓ Ленiн.
  - Не ведаю, я думаю, калi б творца сусвету рэальна iснаваѓ як асоба, то ён бы не пакiне сваiх дзяцей на волю лёсу. Хiба кахаючая мацi, надзеленая ѓсемагутнасцю, кiне сваё дзiця. Сусвет нарадзiѓся сам з вечна iснуючай матэрыi.
  Па-фiласофску вымавiѓ хлопчык-прафесар.
  Ленiн пачухаѓ патылiцу. Бо ён сам яшчэ зусiм нядаѓна размаѓляѓ i цiснуѓ руку тым, хто стварыѓ падобнае светабудову. Альфа-Мiр i Эльфа-Ада, добрыя, наiѓныя i, па сутнасцi яшчэ дзецi. У iх хапiла сiл i мудрасцi стварыць, але вось кiраваць i зрабiць усiх шчаслiвымi гэтыя багi-дэмiургi не ѓ сiлах. Шкада iх, памучацца яны ѓ гэтым бязлiтасным свеце. Як шляхта, цi не пакутаваѓ стваральнiк i чалавечага сусвету.
  - Гэта не так ужо i важна, дзе i што нарадзiлася. Галоѓнае зразумейце: людзi павiнны самi змянiць свой свет i вырашаць свой лёс. I нiхто не Бог, нi старэйшы брат па розуме, нi чароѓная палачка iм не дапамогуць. Першым маiм крокам стане абсяканне шкоднасных пустазелля. - Раѓнуѓ Уладзiмiр Iльiч.
  - Што ж замахнуѓся так бi! - Сказала Таша.
  - Не ведаю, але калi творца сусвету iснуе, тое гэта дрэнны Бог, раз дапушчае падобнае бязмежжа. - Пацвердзiѓ альфонс. - Напрыклад, маiх бацькоѓ бандыты растварылi жыѓцом у кiслаце, i нiхто не панёс пакараннi. - Тарзан нават заплакаѓ.
  - А хто гэта зрабiѓ?
  - Галоѓны арганiзатар верхавод банды Гуляш, а выканалi, саѓдзельнiкi Тып i Кiп.
  - Абавязкова заб'ю iх ды яшчэ жорстка.
  - А вось як вы можаце быць то дарослымi, то дзецьмi.
  - Пра гэты цуд, мы табе пазней раскажам, а пакуль падумай сам. - Адказала Таша.
  - Няйначай як чараѓнiцтва. - Прапанаваѓ юны альфонс.
  - Верагодна! А цяпер мы вылазiць, трэба бразнуць.
  Хлопчык i дзяѓчынка выпырхнулi з машыны. Выгляд у iх пасля пераѓвасаблення ѓ мульцяшкi быѓ жабрацкi, i пара мiнакоѓ здзiвiлася - што яны рабiлi ѓ такiм шыкоѓным аѓтамабiлi. Таша i Карэн пляскалi голымi пяткамi падпаленага асфальту, побач з iмi беглi сапраѓды такiя ж абарваныя дзеткi. Каб не прыцягваць да сябе лiшняй увагi дзецi не разганялiся да звышчалавечай хуткасцi. Яны проста атрымлiвалi задавальненнi, размiнаючы ногi i смеючыся. Некалькi разоѓ Карэн працягваѓ рукi, каб тузануць Ташу за касу, тая адхiлялася. Тады хлопчык-прафесар пляснуѓ яе далонню па азадку, за што ѓ адказ атрымаѓ аплявуху.
  - Ды я пажартаваѓ.
  - Я таксама! Ну, ты ж дарослы хлапчук Карэн, не паводзь сябе як "ясельнiк".
  - Мне проста хочацца павесялiцца. Я з цяжкасцю стрымлiваю сябе, каб не ѓрубiць цуда-хуткасць.
  - Гэта зразумела, а вось i тэлефон-аѓтамат. Давай патэлефануем.
  - Казаць буду я! Мужчынскi голас выклiкае больш даверу.
  - Затое жаночы саладзей, i часцей ашуквае.
  - На гэты раз, мы скажам iм амаль праѓду.
  Званок каштаваѓ дорага, таму i чаргi не было. Праѓда, сам апарат вiсеѓ высока, прыйшлося стаць на шкарпэткi i працягнуць рукi ѓверх. Хлопчык-прафесар набраѓ нумар, падгледжаны ѓ дакументах, якiя везлi наркадылеры, дакладней iх шафёры. Цяпер можна было крыху па блефаваць.
  З таго боку трубку падняла дзяѓчына з прыемным галаском:
  - Чаго дазволiце спадары.
  - Звяжы мяне з самым галоѓным босам. - Сказаѓ, лiмiтава панiзiѓшы голас Карэн. - У мяне ёсць iнфармацыя, наконт нядаѓняга iнцыдэнту ѓ порце.
  - Важная iнфармацыя? - Голас дзяѓчыны перадаваѓ хваляванне.
  - Па дробязях не тэлефануем, калi бос хоча вярнуць тавар, то няхай шчодра раскашэлiцца.
  - Зараз злучу!
  Загучала музыка, падобная на пахавальны марш i, праз некалькi секунд раздаѓся грубiянскi голас.
  - Хто так смее мяне турбаваць.
  Карэн працягнуѓ басам.
  - Маё iмя цi паганяла, нiчога вам не скажа. Ды галоѓнае для вас думаю не гэта.
  - Тут ты маеш рацыю! Але цябе мы ѓсё роѓна вылiчым.
  - Гэта лiшняе, я прыйду сам. Для мяне галоѓнае атрымаць узнагароду.
  - За што?
  - Я магу перадаць вам звесткi, дзе захоѓваюцца выкрадзеныя ѓ вас наркотыкi, у тым лiку знакамiты сiнтэтычны "Пыл ѓсявышняга".
  - Ого! Блеф табе можа дорага каштаваць. Калi цябе зловяць, ты будзеш малiць аб смерцi, такiя жахлiвыя катаваннi цябе чакаюць.
  - Банальная пагроза. Быѓ бы я палахлiвым, то не патэлефанаваѓ, а будзеце пагражаць, кiну трубку i пайду. Голас я змянiѓ i вам мяне не вылiчыць.
  - Тады не ганi буран, кажы, што табе трэба.
  - У першую чаргу грошы, сто мiльёнаѓ даляраѓ гатоѓкай i вiлу. Другое дойнае месца ѓ бандзе.
  - Што! Сто мiльёнаѓ занадта тоѓста! Хопiць i пяцi!
  - Але ж тут наркотыкаѓ на мiльярды!
  - Гэта калi iх прадаць, для гэтага патрэбна найшырэйшая сетка i сувязi. А так паспрабуй рэалiзаваць хоць малую дозу, цябе прыстукнуць альбо нашыя людзi, альбо палiцыя.
  - Усё роѓна пяць гэта мала. Давайце хоць пяцьдзесят.
  - Мафiя не прастытутка, гандлявацца не кахае.
  - Я магу звярнуцца ѓ канкуруючы сiндыкат.
  - У нас няма сур'ёзных апанентаѓ, акрамя нядаѓна якi з'явiѓся Ленiна, але мы яго хутка лiквiдуем.
  - Наркотыкi асаблiва "пыл ѓсявышняга" прадукт далiкатны, яго можна затапiць або падпалiць. Нават калi вы i зладзiцеся з Ленiным, гэта не факт што вы вернеце тавар.
  - Вялiкая лыжка рот дзярэ, але мы не такiя скупы. Даю дзесяць мiльёнаѓ i гэта апошнi кошт.
  - А пасада?
  - З табой пагаворыць наш бос. Калi ѓбачыць што ты стаячы чалавек, то ѓ сiндыкаце табе знойдзецца месца.
  Карэн ужо было ѓзрадаваѓся, што так спрытна правёѓ гангстэраѓ, як Таша сцiснула яму руку i шапнула на вуха:
  - Тэлефонную будку атачаюць!
  - Вось нас спрабуюць злавiць.
  Пачулася шыпенне газу.
  Хлопчык i дзяѓчынка адразу ѓсвядомiлi пагрозу. Карэн выскачыѓ як корак з бутэлькi, а Таша зрабiла шасцiразовае сальта. Хоць бандыты i спрабавалi хавацца, некалькi галоѓ у процiвагазах выглядала з-за вугла i дрэѓ.
  Падскочыѓшы да блiжэйшага баявiка, хлопчык-прафесар тыцнуѓ пальцамi ѓ шкельцы процiвагаза, выбiѓшы вочы, затым вырваѓ аѓтамат. Дзяѓчынка паѓтарыла прыём, толькi далонню ѓсадзiла ѓ горла. Рухалiся дзецi настолькi iмклiва, што гангстары бачылi перад сабой толькi размытую прастору. Карэн выкошваѓ засаду, лiквiдаваѓ тых, хто стаяѓ за вуглом. Затым звалiѓ ударамi матацыклiстаѓ. За домам стаяѓ БТР, якi належыць мафii i шэсць кулямётаѓ, якiя тырчаць з яго. Яны нават не паспелi адкрыць стралянiну, настолькi iмклiва рухаѓся хлопчык-прафесар.
  Падскочыѓшы да машыны, дзiця заскочыла на браню, збiла траiх салдат, затым ужо ѓ падзеннi выхапiла ѓ аднаго з iх гранату i шпурнула ѓнутр. Раздаѓся выбух, знявечанага бандыта выкiнула на паветра, Карэн дадаѓ ударам ногi яму хуткасцi i змянiѓ кiрунак палёту:
  - Арляты вучацца лётаць, з канапы прама на ложак. З ложка прама на буфет, з буфета адразу ѓ прыбiральню! - жартаваѓ хлопчык-прафесар, ламаючы пры гэтым косцi бандытам, расстрэльваючы iм цела. Таша не адставала: бандытаѓ прыбыло амаль батальён больш за дзвесце чалавек, так што на дваiх рабят працы хапала. Карэн замянiѓ боекамплект, балазе ѓсе бандыты ѓзброеныя i забiваць, можна iх уласнай зброяй. Аѓтамат нечакана заклiнавала i хлопчык у лютасцi, разарваѓ рукамi наступную ахвяру, далёка адкiнуѓшы астанкi трупа.
  Карэн змянiѓ зброю, замачыѓ яшчэ аднаго, разжыѓшыся другiм аѓтаматам. Страляць з абедзвюх рук значна больш практычна i прыемна. Бандыты бiлi ѓ сляпую, яны былi ѓ панiцы. Верхавод iх Мiтэран, нешта гарлапанiѓ у рацыю. Хлопчык-прафесар разарваѓ яму рот i засунуѓ рацыю ѓ горла.
  Бой станавiѓся ѓсё больш ачаговым. Карэн вышчоѓкваѓ баевiкоѓ.
  У Ташы супернiкаѓ было менш, i яна хутчэй скончыла, прыбыѓшы хлопчыку на падмогу. Пацiснуѓшы на бягу адзiн аднаму рукi - дзецi-тэрмiнатары абрынулi на ворагаѓ свiнцовы лiвень.
  Вось адзiн са снайпераѓ быѓ збiты трапным стрэлам, а другi прымудрыѓся патрапiць у дзяѓчынку. Тая на секунду замерла, потым iрванула да ворага, тая высока скокнула, што нi адна котка не параѓнацца. Схапiла снайпера за тулава i рэзка тузанула ѓнiз. Той завалiѓся, i моцнага кiдка паляцеѓ галавой наперад, i бабах у сцяну, нават шлем раскалоѓся.
  - Такi галавой, толькi палi забiваць!
  Карэн прабегся мiма дамоѓ, потым з разбегу забраѓся на дах. Там штабнаваѓ буйнакалiберны кулямёт, i круцiлася тры дзясяткi бандытаѓ. Хлопчык-прафесар абрынуѓ на iх усю сваю агнявую моц. У яго кiнулi дзве гранаты, але дзiця скокнула i перахапiла iх пальцамi ног на лета, запусцiѓшы назад кiдалi. Баевiкi завiшчалi, падалi пасечаныя асколкамi. Карэн пераследваѓ ацалелых, сяго-каго, скiнуѓшы на асфальт. Упартае супрацiѓленне здолеѓ аказаць толькi адзiн гангстэр. Прычым гэта быѓ не чалавек, чатырохрукi вожык, з мордачкай свiнкi. У кожнай руцэ ён трымаѓ па пiсталет-кулямёту i не хацеѓ памiраць. Толькi калi кулi працялi ѓсе тры яго вочы, для чаго хлопчыку прыйшлося сарваць з монстра браняваныя акуляры, стварэнне зацiхла. Апошнi бандыт стаѓ на каленi:
  - Я зразумеѓ ты бог! Пашкадуй найвялiкшы.
  Карэн спынiѓся перад iм i важна вымавiѓ:
  - Цалуй мяне пяткi.
  Зморшчыѓшыся гангстэр пацалаваѓ пыльныя ступнi хлапчукi, затым, падумаѓшы што супердзецюк адцягнуѓся, паспрабаваѓ выхапiць пiсталет. Карэн стукнуѓ яго нагой у пысу, прычым з такой сiлай, што адляцела галава, скрышыѓшы костачкi шыi.
  - Мм-так мразь, цябе брыдка дакранацца.
  На дах узлезла Таша, але адразу зразумела што спазнiлася.
  - Вось як хлопчык, ты справiѓся сам.
  - Унiзе нiкога няма?
  - Усiх перабiлi!
  - Тады самы час зматацца, каб не нарвацца на палiцыю.
  Сiрэны вылi, але як заѓсёды вартавыя парадку на разборку прыбылi са спазненнем.
  Дзецi, адклаѓшы зброю i сцершы з яе адбiткi пальцаѓ, накiравалiся ѓ суседнi квартал. Вядома, нiхто не мог западозрыць, што маленькiя i бяскрыѓдныя жабракi толькi што перабiлi вялiкую банду. Карэн нават пажартаваѓ:
  - Можа мы занадта дарослыя для такой працы. Трэба было наняць з ясляѓ.
  - Не самая дурная iдэя!
  Карэн абраѓ прыдатны тэлефон-аѓтамат, але заходзiць не спяшаѓся. Яму вельмi хацелася марожанага, i ён купiѓ дзве порцыi мега-пламбiра. Гэта была даволi дарагая страва з сямю рознымi начыннямi, але прадаѓшчыца не стала пытацца, адкуль у абарвыш грошай. Бiзнэс ёсць бiзнэс.
  Таша адобрыла марудлiвасць.
  - Няхай бандыты, даведаѓшыся, што iх атакуючы батальён знiшчаны, тройчы падумаюць, перш чым зноѓ совацца.
  - Мяне гэта не палохае, наадварот такое задавальненне атрымлiваеш, калi вось так молацiш дрэнных дзядзькоѓ. Усё гэта брыдота, адмарозкi, паразiты на целе працоѓнага народа: iх забiваеш без усялякага сораму.
  - Я таксама разумею, дрэнных людзей забiваць лёгка. Я сама быѓ выпадак, адмовiлася зрабiць няшчасны выпадак нявiннаму дзiцяцi.
  - А каму трэба забiваць дзiця.
  - Гэта з-за спадчыны. Праѓда, замест мяне адразу знайшлi iншага кiлера. Забойцаѓ на свеце шмат.
  - У кожным хлапчуку жыве воiн! Добра, давай патэлефануем яшчэ раз.
  Яны ѓвайшлi ѓ кабiну, Карэн зноѓ набраѓ знаёмы нумар.
  - Але злучыце мяне з босам, пажадана вышэй, пакуль я не раззлаваѓся.
  - Слухаемся!
  Знаёмы голас дрыжаѓ, i быѓ куды больш ветлiвым.
  - Я вас слухаю!
  - Дык вось, зараз вы мяне раззлавалi, зараз я патрабую сто мiльёнаѓ гатоѓкай i нi цэнта менш.
  - Мы не хацелi на вас нападаць, гэта была iншая банда.
  - I каго ты хочаш падмануць. За хлусьню я павялiчваю патрабаваньнi. З вас сто пяцьдзесят мiльёнаѓ.
  - Я звяжыцеся з Кастылем, i зробiм, як ён скажа.
  - Паспяшайся шасцёрка! I не заманiся хiтрыць, больш будзе вашых трупаѓ, а мяне не дастаць!
  Праз хвiлiну раздаѓся агiдны, рыпучы голас:
  - Кажа Кастыль! Чаго фраеру трэба!
  - Вы страцiлi наркотыкi, што багата вялiкiмi стратамi. Уявiце, што будзе, калi наркотыкi скончацца, а наркаманы заб'юцца ѓ цяжкай ломцы.
  - Армагедон дуры! I чаго ты хочаш.
  - Сто пяцьдзесят мiльёнаѓ гатоѓкай!
  - Стромка! А не баiшся!
  - Баязлiвец не гуляе з мафiяй.
  - Годны адказ! Загiнула дзвесце пяцьдзесят маiх адборных байцоѓ, ты думаеш, гэта развiтваецца.
  - Набярэце новых, зладзей хапае!
  - Збольшага дакладна! Ты мне падабаешся, прапаную ѓступiць у наш сiндыкат. Зоймеш месца Мядзведзя.
  - Гэта хто?
  - Той, хто гаварыѓ з табой, яго толькi што прыкончылi, можаш зараз камандаваць ты.
  - Калi ѓ вас так лёгка забiваюць, то якi мне сэнс iсцi ѓ ваш сiндыкат.
  - А такi каб мы даравалi, ты павiнен нам паслужыць. У адваротным выпадку можаш лёгка здагадацца, што цябе чакае.
  Карэн задумаѓся, iсцi ѓ банду гэта значыць, шматлiкае пазнаць аб структуры сiндыката знутры, а можа i падабрацца да верхаводаѓ. Знайсцi скрадзеную сусвет. Але ж ён не дурань, ад яго будуць шмат чаго хаваць i не будуць давяраць. Мала таго пры першым жа зручным выпадку заб'юць. А верхаводы так i не адкрыюць свайго месцазнаходжання.
  - Мяне гэта не моцна прыцягвае. Давай сустрэнемся з табой i Яшчарам з Пчолкай i абмяркуем разам, якi пост мне больш за ѓсё падыходзiць.
  Мылiц рохкнуѓ - гэта было нахабства.
  - А калi я скажу, не!
  - Тады можаце развiтацца з наркотыкамi! Я ведаю сабе кошт, у чым нядаѓна вы пераканалiся.
  Мылiца пачухаѓ сабе лоб, магчыма, гэта яго праца выкрасцi наркотыкi, наяѓныя грошы, золата. А значыць, ён заплацiць каму? Але з iншага боку, адмовiць дурное, лепш перайграць супернiка, прывабiць i захапiць яго.
  - Я асабiста пагавару з табой! Спадзяюся, ты прыйдзеш адзiн.
  - Можна са сваёй дзяѓчынай?
  - Зразумела, так нават лепш, прыходзь без зброi я дам слова гонару.
  - Словам гiпервора ѓ законе?
  - Ды гiпервора! Ты сам ведаеш, што гэта значыць.
  - Але мне хацелася б бачыць таксама Яшчара i Пчолку.
  - А яны навошта?
  - Раптам мы з табой дамовiмся, а яны адменяць рашэнне. А так адразу тры найвялiкшыя аѓтарытэты абсалютная гарантыя.
  - Яны даволi капрызныя, асаблiва Пчолка.
  - А колькi мiльярдаѓ трэба вам яшчэ страцiць, каб пачаць думаць прагматычна?
  - Нi колькi, я пастараюся на iх паѓплываць, можа яны i пагодзяцца на сустрэчу.
  Карэн заѓсмiхаѓся, нарэшце, яны змогуць напасцi на след верхаводаѓ мафii. Бо знайсцi, цяжэй, чым забiць.
  - I дзе мы сустрэнемся?
  - Пра гэта вы даведаецеся ѓ самы апошнi момант.
  - Але мне трэба будзе, загадзя падрыхтуецца.
  - Нi якой падрыхтоѓкi, вы прыйдзеце адзiн цi з сяброѓкай, а iнакш мы на сустрэчу не пойдзем.
  - Як я даведаюся, што вы паспелi?
  - Патэлефануй нам праз шэсць гадзiн, мы дамо адказ.
  - Што ж калi гэта ваша апошняе слова...
  - Мафiя двойчы не паѓтарае! - Мылiц заскрыгатаѓ залатымi зубамi.
  - Тады я згодны, чакаю!
  З таго боку павесiлi слухаѓку. Карэн пра сябе вылаяѓся. Ён, не гледзячы на ??юныя цела розумам прагматык, разумеѓ, што мафiя рыхтуе падвох, хiтрую пастку, наѓрад цi нягоднiкi стануць гуляць сумленна. Таша пацвердзiла яго асцярогi:
  - Яны зробяць нам засаду. Паспрабуюць захапiць жывымi, а пасля забiць.
  - Я гэта i сам разумею, але на сустрэчу iсцi трэба.
  - Тады спачатку наведаем Крупскую, можа яна нам дасць параду.
  - Трэба абсекчы хвасты, за намi сочаць.
  Хлопчык выпырхнуѓ з тэлефона-аѓтамата i падбег да суседняй будкi. Там знаходзiлiся два суб'екты ѓ чорных акулярах. Яны нешта перадавалi i запiсвалi на магнiтафон. Карэн, выбiѓшы з iх рук зброю, схапiѓ шпiёнаѓ за горла:
  - Чым займаецеся бандыты?
  Тыя папярхнулiся, але, убачыѓшы, што перад iмi ѓсяго толькi хлапчук, нават не падлетак хiхiкнулi:
  - Што ясельнiк закурыць хочаш.
  Зацягнуѓшы цыгару, агент ткнуѓ яе ѓ голую каленку дзiцяцi. Карэн не адчуѓ апёку, ён перахапiѓ пальцы i рэзкiм рухам зламаѓ:
  - Што дурань будзеш рукi распускаць.
  Тым часам Таша падышла да шпiёна ззаду i схапiла за валасы:
  - Што грамiла, зараз можаш успомнiць усiх тваiх продкаѓ.
  Той заскуголiѓ, а дзяѓчынка стала выкручваць шыю:
  - Кажаце на каго працуеце?
  - Не можам. Прастагнаѓ бандыт. - Наш шэф нас заб'е?
  Карэн высунуѓ мову:
  - А мы, думаеце, вас не заб'ём! Прычым вельмi пакутлiва.
  - Яны выражуць усе нашы сем'i.
  - Калi вы ѓсё нам раскажаце, Кастыль, Пчолка i Яшчар будуць мёртвыя, няма каму аддаваць загад.
  - А вы ѓжо ведаеце? - Здзiвiлiся тыя.
  - Вядома! Так, дзе шэфы?
  - Вы ѓсяго толькi дзецi, вам не справiцца з аховай.
  - Мы зладзiлiся з вамi, завалiм i iншае паскуддзе. Дык вось цi не хочаце стаць адбiѓнымi. - Карэн лёгенька ткнуѓ агента ѓ нос, пацякла юшка. Той праскулiѓ:
  - Не варта! Мы ѓсё скажам.
  Шпiёны пачалi гаварыць. Дзе знаходзяцца шэфы, яны не ведаюць, але часцей за ѓсё яны знаходзяцца ѓ пячорах Грумма, там сапраѓдная падземная крэпасць i лабiрынт. Мноства хадоѓ i калiдораѓ, так што нават у выпадку татальнай аблавы верхаводы могуць сысцi. Ахоѓнiкаѓ некалькi тысяч.
  - Ну што вам гэта дапамагло! - Агент блiснуѓ вачыма.
  Таша кiѓнула:
  - Я ведаю пра гэта цытадэлi, але яны знаходзяцца там далёка не ѓвесь час. Нават наадварот iм падабацца забаѓляцца, i блукаць па горадзе. Вельмi часта яны наведваюць бардэлi.
  - Iм звычайна шлюх дастаѓляюць у палац, а Пчолка бiсексуальнасць, любiць скрыѓленнi i катаваннi. - Сказаѓ шпiён. - Нават такiя дзецi як вы часам удзельнiчаюць у яе сэксуальных гульнях. Так ён любiць iх катаваць i мучыць. Так што хлопцы не зьвязвайцеся з ёй.
  - А можа, ёй лепш з намi не звязвацца. Я таксама люблю даймаць важных, надзьмуты цёцянак. - Карэн абапёрся аб лiхтарны слуп, а затым хлапчук стаѓ згiнаць яго. Нягледзячы на здольнасцi мульцяшкi гэта было нялёгка, тоѓсты кавалак сталi, адчайна супрацiѓляѓся. Тым не менш, дзiця скруцiла слуп, выклiкаѓшы воклiч здзiѓлення ѓ шпiёна:
  - Ну i сiлiшча ѓ цябе! Хлопчык-супер!
  - А ты што думаѓ? Усё расказалi?
  - А што вам яшчэ трэба? Верхаводы страшна баяцца на сябе замаху iх вельмi цяжка дастаць.
  - Але ёсць яшчэ мафiёзi мяльчэй, перадайце пра iх iнфармацыю.
  Шпiёны загаварылi, а Таша ѓважлiва глядзела на твары, калi хто прыбраѓ, яна сцiскала iм запясце, прымушаючы яго храбусцець.
  Раптам iх размова перарвалася, дзве кулi прашылi наскрозь грудзi няѓдачлiвых шпiёнаѓ, затым ударылi ѓ дзяцей.
  - Якiя мы iдыёты! - Вылаялася Таша. - Упусцiць падобны расклад.
  Карэн адчуѓ боль, i, не разважаючы, iрвануѓ на стрэл. Масiѓная машына рванула, разлiчваючы схавацца ѓ струменi, але хлопчык нагнаѓ яе ѓ некалькi адчайных скачкоѓ.
  Карэн разбiѓ ударам каратэ, лабавое шкло, расквасiѓ твар шафёру. Машына затармазiла. Хлопчык-прафесар пачаѓ выкручваць галовы, адарваѓ адну, дзве.
  Унутры ѓзарвалася граната, Карэна адкiнула хваляй, аскепкi зачапiлi грудзi. Хлопчык убачыѓ, што аѓтамабiль запалаѓ, затым сутыкнуѓся з iншай машынай.
  -Ды гэта грандыёзнае караоке! - Сказаѓ ён.
  Таша свiснула:
  - Зараз палiцыя набяжыць, змотваемся.
  Разагнаѓшыся да звышгукавой хуткасцi, дзецi зматалiся з месца падзей. На бягу iх практычна не было вiдаць. Так яны iмчалiся, пакуль не дасягнулi склепа, дзе чаравала Крупская. Каля ѓвахода яны прытармазiлi. Ахова аддала iм гонар, прывiтаѓшы хлопчыка i дзяѓчынку як вышэйшае начальства. Карэн салютаваѓ у адказ:
  - З выкананнем мiсii спадары!
  Таша перабiла яго:
  - Мы яшчэ не адыгралi нашу ролю да канца, так што мiсiя яшчэ не скончана.
  - Добра, я пажартаваѓ.
  Яны ѓвайшлi ѓ калiдор, тут iх сустрэла новае кольца аховы, якое складаецца з некалькiх туга набiтых пiлавiннем жывых пудзiлаѓ. Монстры абнюхалi хлопчыка i дзяѓчынку, потым зароѓ:
  - Праходзьце!
  Унутры было ажыѓлена, Крупская, як заѓсёды працавала разам з памагатымi.
  Карэн не пераставаѓ дзiвiцца, як гэта на выгляд зусiм яшчэ дзяѓчынка змагла дасягнуць такога мастацтва ѓ магii.
  - Што Карэн! - Сказала звонкiм голасам Крупская. - Здольнасцi мульцяшкi спатрэбiлiся?
  - Цалкам! Мы наладзiлi мафii - Ноч доѓгiх нажоѓ!
  - А ты Таша задаволеная?
  - Такiм жахлiвым забойцам я нiколi не была. Гэта нешта!
  - Я iншага не чакала. У вас было некалькi сутычак, i яны канчалiся для мафii сумна. - Усмiхнулася знешне юная ведзьма.
  - Яны атрымалi па заслугах.
  - Але зараз вы iдзяце на сустрэчу ѓ самае логава бандытаѓ.
  - Куды канкрэтна не ведаем.
  - Даведаецеся! Хутчэй за ѓсё ѓ падземныя лабiрынты. Тамака вас чакае страшная пастка.
  - Мы гэта разумеем, таму i прыйшлi да цябе Крупская.
  - Добра, я вам дапамагу, часу, дарма не губляючы. Але вось вы павiнны сёе-тое ѓлiчыць.
  - Што менавiта?
  - Вам давядзецца прыняць аблiчча дарослых людзей, з дзецьмi нiхто размаѓляць не будзе.
  - Гэта зразумела!
  - Таму важна каб вы маглi выяѓляць свае звышздольнасцi не толькi ѓ дзiцячых целах. Магчыма Карэн табе давядзецца навучыцца не толькi любiць у дарослым целе, але i нiшчыць ворагаѓ тысячамi.
  - А ты што ѓжо ведаеш? Бачыла ѓ люстэрка?
  - Здагадалася, усе вы хлапчукi аднолькавыя, а калi становiцеся мужчынамi, то выяѓляецца асноѓны iнстынкт.
  - Ты таксама можаш стаць дарослай Крупская.
  - Пакуль няма нi найменшага жадання, я ѓжо была i мне гэта не спадабалася! Вы мяне адцягвайце, а лепш сядзьце ѓ крэслы i паслабцеся.
  - I што?
  - Буду чараваць! Акрамя таго, трэба крыху дапамагчы i Ленiну.
  Дзяѓчынка-ведзьма развяла рукамi, затым дастала сотавiк i набрала нумар:
  - Алё Уладзiмiр Iльiч Кiлер-пара прыбыла мэта блiзкая.
  - А зелле: завядзi лаву гатова?
  - Ужо так!
  - Хай даставяць да мяне!
  - На самалёце, лепш нават аднамесным знiшчальнiку. Яго трэба не так ужо i шмат. Хоць, мабыць, навошта марнаваць бензiн я дашлю варона, гэтыя моцныя зёлкi, занадта складана ѓ вырабе. Самалёт магу збiць, а каму прыйдзе ѓ галаву палiць у крумкач.
  - Гэта выдатна, а пакуль я скончу мадуляцыю гiпервiруса.
  Маленькая чарадзейка Крупская тым часам зараджала магiяй сваiх сяброѓ хлопчыка-прафесара i жанчыну-кiлера.
  - Калi вы сунецеся да iх у дарослым выглядзе, вас адразу не заб'юць. Мафii таксама патрэбны вашыя скарбы. Яны паспрабуюць, вас адключыць, усыпiць, каб потым катаваннямi i пагрозамi выцiснуць з вас iнфармацыю аб знаходжаннi наркотыку, а таксама магчыма грошай.
  - Гэта зразумела! - Абарваѓ Карэн. - Але як нам дзейнiчаць.
  - На жаль каб стаць ультраберсэкамi, вам трэба зноѓ прыняць дзiцячую маску. Мая магiя недасканалая i я пакуль магу што магу.
  - Гэта дрэнна. - Сказаѓ Карэн.
  - Не чаму! - Запярэчыла Таша. - Мяне дзiцячы вобраз не бянтэжыць. Наадварот гэта клёва, дзяѓчынка-тэрмiнатар, я ж тады ѓсiх ворагаѓ выкашу, а яны не паспеюць спалохацца.
  - А мне хацелася надзерцi iм азадак у дарослым выглядзе. Акрамя таго, у мяне цяпер усё маленькае i я страцiѓ цягу да прыгожай падлогi.
  - Нiчога страшнага, падрасцеш i ѓсё аднавiцца само сабой, а пакуль атрымлiвай асалоду ад здольнасцю забiць.
  - У маёй магii ёсць адзiн маленькi недахоп, калi вы станеце нябачнымi, то ѓсё роѓна лёгкi ваш сiлуэт можна будзе адрознiць у чырвоным святле.
  - Гэта чаму? - спытаѓ хлопчык-прафесар.
  - Целы гарачыя, выпраменьваюць цяпло цi iнфрачырвонае выпраменьванне. Хутчэй за ѓсё, менавiта таму.
  - Тады мне ѓсё зразумела. Шкада колер сцяга свабоды, наша галоѓная слабасць.
  - Пакуль гэта я не магу нейтралiзаваць. Я яшчэ маладая па мерках ведзьмы! - Сцiпла вымавiла Крупская.
  - Ды хутчэй дзяѓчынка! Ведаеш, чым займаецца Ленiн? - Спытаѓ Карэн.
  - Ды вырабляе кампутарныя вiрусы i рыхтуе новую кiбернетычную зброю.
  - I ѓсё?!
  - Не, яшчэ падрывае вулканы, я яму ѓ гэтай справе крыху дапамагла, а наогул ты занадта цiкаѓны хлопчык.
  - А што я не чалец каманды?
  - Не, але цябе могуць злавiць, i пад катаваннямi ты скажаш лiшняе.
  - Нiякiя пакуты мяне не расколюць.
  - Спадзяюся, а iнакш давядзецца цябе лiквiдаваць. - Жартам, сказала Крупская, але мабыць Карэн ѓспрыняѓ яе опус сур'ёзна.
  - I ты гатова мяне забiць?
  - Не забiць, а пазбавiць ад пакут. Няѓжо думаеш, што нават у тым выпадку, калi ты расколешся, табе захаваюць жыццё.
  - Я нiколi не расколюся i не здраджу справу Ленiна.
  - Тады мацуйся! А пакуль выпi вось гэта. - Дзяѓчынка падала двум магiчным кiлерам двухколерны напой.
  - Гэты элiксiр узмацняе здольнасцi мульцяшкi, акрамя надае дадатковыя ѓласцiвасцi, у прыватнасцi здольнасць адрознiваць самыя няѓлоѓныя пахi i чуць падзенне кропелек вады, на дыстанцыi ѓ пяць мiль.
  - А што я гэтага не мог?
  - Калi быѓ мульцяшкай, да такой ступенi не мог. Хопiць пытацца, пiце павольна, ён салодкi.
  Карэн паспрабаваѓ, сапраѓды нават занадта салодкi - прыкры, вяжа зубы.
  - Не моршчыся, бываюць вельмi горкiя настойкi, а гэта куды лепш.
  - А мне падабацца, усё роѓна, што фiрыбутыка жаваць.
  - А што гэта такое? Нiколi не спрабаваѓ. - спытаѓ хлопчык-прафесар.
  - Вельмi рэдкi i дарагi фрукт, плоданасiць толькi раз у дзевяць гадоѓ. З яго робяць выдатную настойку, якую п'юць мiльянеры.
  - Тады я абавязкова паспрабую. Шкада, што мы яе не замовiлi ѓ рэстарацыi.
  - Яшчэ паспеем. Ведаеш, а дарослым ты мне больш падабаѓся, але што натуральна, тое не злачынна!
  Таша нахмурылася:
  - Яго не трэба спакушаць, нават у дарослым целе ѓ яго ѓ сутнасцi дзiцячыя мазгi, а гэта багата псiхозамi.
  - Павер Крупская, я вельмi ѓстойлiвы.
  - Можа, хопiць! - Сказала Таша. - Цi не пара нам ехаць.
  - Вядома! Патэлефануйце i адпраѓляйцеся за iмi хоць у пекла. Але будзьце асцярожныя, гэтыя тыпы могуць падсунуць двайнiкоѓ.
  - Стары прыём! Я пра яго чытаѓ, можна распазнаць па адбiтках пальцаѓ.
  - Але мы iх не дасталi, акрамя таго, гэта таксама можна падрабiць. Пластычная хiрургiя.
  - Тады вясёлкавая абалонка вочы. Яе так проста не падробiш.
  - Эга ѓ нас няма! - Сказала Таша.
  - А фатаграфiю!
  - Толькi Кастыля, ён з гэтай тройкi самы адкрыты. Можаце паглядзець. - Дзяѓчынка сунулi i чорна-белы здымак.
  - Не густа, але калi нашы здольнасцi абвастрацца я змагу адрознiць акцёра ад арыгiнала.
  - На гэта я i разлiчваю. Ды i ѓлiчыце, могуць паспрабаваць залiць вас газам, але я сёе-тое змянiла ѓ вашым метабалiзме - не падзейнiчае. Сцеражыцеся фтору, занадта актыѓны элемент, але а ѓ цэлым, не наносiце ѓдар першымi. Няхай супернiк раскрые карты.
  Таша адзначыла:
  - Ты яшчэ дзяѓчынка, не старэйшы на выгляд Карэна, а кажаш як зусiм ужо дарослая.
  - Вядзьмарства старыць i амалоджвае адначасова. Ёсць такiя загаворы, што захаваюць мяне вечна юнай. - Адказала Крупская.
  - Як? - Ажывiлася Таша. - Навучы!
  - Абавязкова, але толькi пасля таго як вы выканаеце заданне. Акрамя таго, ты не баiшся помсты царквы.
  - Ды я з ранняга дзяцiнства пагарджала жрацоѓ i папоѓ. Нават калi ёсць Усявышнi, то ён наѓрад цi зацiкаѓлены, каб яго слугi набiвалi мамон.
  - З гэтым я згодна, а зайздрасць людзей. Ты будзеш не ад гэтага свету. Усе старэюць, а ты такая юная.
  - Перажыву. Вось эльфы таксама вечна маладыя, але нiхто iм не зайздросцiць, дакладней яны на нашу зайздрасць клалi!
  - Як сказаць, тым больш што яны не людзi. - адзначыла Крупская. - Зрэшты, мае памагатыя. - Яна паказала трох дзяѓчынак i двух хлопчыкаѓ. - Выдатна мяне разумеюць.
  Дзецi пакланiлiся.
  - Гэтага i трэба было чакаць. А не магла ты начараваць новую суперзброю, напрыклад мега-гравiтацыйны лазер.
  - Толькi атрымаць з суперцывiлiзацыi. Пакуль, зрэшты, мне выпадкова дастаѓся гном. Знаходка каштоѓная, але пакуль адзiная. А я хачу навучыцца здабываць з космасу жывыя iстоты i матэрыю мэтанакiравана, а не як заѓгодна капрызнай фартуне.
  - Гэта пахвальна! Я таксама хачу стаць чараѓнiком. Чытаѓ у часопiсах, выкiнутых на памыйнiцу раман пра маленькага, слабенькага хлопчыка, якога ѓсё бiлi, крыѓдзiлi, прынiжаѓ. Але вось ён здарыѓся цуд, ён трапiѓ у школу чараѓнiкоѓ i пачаѓ помсцiць крыѓдзiцелям. Праѓда i там у яго быѓ моцны вораг, джын Сапiрата i мноства яго падступных саѓдзельнiкаѓ. Але i хлапчукi Гота Пiра з'явiлiся сябры. Тамака такая захапляльная барацьба, я з нецярпеннем чакаю, што будзе далей.
  - Гэта ѓсяго толькi казка. Хiба тое жыццё, якое мы пражываем у рэальнасцi менш захапляльнае, чым любая фантастыка. - Сказала Крупская.
  - У апошнi час няма! У нас нават страмчэй! - Карэн акруглiѓ вочы. - Кiнуць выклiк тым, хто тэрарызаваѓ пяцiмiльярдную краiну, гэта нешта!
  - Дык i не бойцеся! Справа Ленiна пераможа, бо яно правае!
  Ламарка ѓскiнула руку. Кацёл завiралi мацней, i ѓспыхнула полымя. Яе памагатыя змешвалi iнгрэдыенты ѓ колбы, а хлопчык разлiчваѓ суадносiны, прапорцыi i куты праламлення на кампутары. Усе былi пры справе, Карэн нават здзiвiѓся:
  - А ты яшчэ размаѓляеш. Не, калi мы пераможам, абавязкова стану чараѓнiком.
  - Я вазьму цябе ѓ вучнi, але ведай, калi будзеш не паслухмяным, буду секчы розгамi або падвешу за нос.
  - У мяне вялiкiя здольнасцi, я магу перамнажаць у розуме вялiкiя лiкi здабываць каранi, запамiнаць цэлыя старонкi тэксту. - Пахвалiѓся Карэн. - I гэта пры тым, што не ведаю школы.
  - Веды ты здабываѓ на памыйнiцы. - Хiхiкнула, неразумна пажартаваѓ Таша.
  - Так! Але не саромеюся гэтага. - падтрымаѓ гуллiвы тон прафесар.
  - А я скончыла iнстытут з адзнакай, так што лепш слухай мяне.
  - Прыродны розум можа замянiць адукацыю, але нiколi адукацыя не заменiць прыроднага розуму! - Вымавiѓ па-сакратаѓску Карэн.
  - А ты фiлосаф. Добра, малы табе весцi перамовы.
  - Выпiце яшчэ вось гэтага, я не ведаю, праѓда, як яно працуе.
  - I даеш нам пiць? - Выскалiѓся Карэн.
  - Яно дзейнiчае калi прачытаць кароткi загавор. Калi вы памылiцеся, яно здольна вярнуць час назад вы патрапiце на гадзiну назад.
  Карэн нахмурыѓ лобiк:
  - Я i пра гэта чытаѓ, у фантастычных раманах, нi навошта добраму гульнi з часам не прыводзяць. Iдзе свайго роду распад рэальнасцi. Гэта значыць, у адным месцы мы як бы забiтыя, а потым раптам ажывае. Так можна i ѓ часовую пятлю ѓляцець, каб вечна ѓ ёй кружыцца.
  - Менш чытай фантастыкi! - Абарвала Крупская.
  - Ну ты даеш! Смерць гэта таксама прыгода, свежая рэальнасць, новыя светы, а бясконца доѓга слiзгаць па пятлi, бачыць увесь час адно i таксама я не хачу. Так што лепш Крупская пакiнь такое сабе.
  - Дай мне я прачытаю ѓ цяжкае iмгненне! - рашуча вымавiла Таша.
  Крупская пакiвала галавой:
  - Я пакуль зрабiла той тып загаворы, што дзейнiчае толькi, калi яго прамаѓляе мужчына.
  - Чаму? - Спытала Таша.
  - Асаблiвасцi арганiзма i фiзiялагiчнай будовы. Так што няхай хлопчык падумае, патрэбен яму дадатковы казырны туз у рукаве цi аддае перавагу быць голенькiм супраць такой сiлы.
  - А можа, баiцца, бо пiтво горкае. - Падкалола Таша.
  - Не!
  - А яно патрабуе мужнасцi, каб яго выпiлi. - Вымавiла Крупская.
  - Ну добра. Я вып'ю, але загаворы не скажу.
  - Тваё права! А зараз глядзi.
  Крупская паднесла хлапчуку-прафесару шклянку. У iм плёскалася гранатавая вадкасць:
  - Пi прыгажун.
  Карэн пацягнуѓ, крыху пякло горла i нагадвала па гусце кроѓ. Хлопчык прафесар зрабiѓ некалькi глыткоѓ, пайшло лягчэй i ён яго скончыѓ.
  - Ужо захоплiвае дух! Я не аказаѓся глухi!
  -Цяпер у вас поѓны арсенал. Можаце смела браць быка за рогi.
  - Можа да карцiшкi перакiнемся ѓ нас ёсць яшчэ час.
  - Дарослымi лепш за ѓсё вам стаць прама зараз, каб не прамаѓляць загаворы занадта часта, марнуючы энергiю.
  - Гэта разумна, давай.
  Хлопчык i дзяѓчынка маментальна выраслi, набыѓшы самавiты, выгляд спадароѓ жыцця.
  - Ну а зараз можна i за грошы.
  - Удваiх гуляць нецiкава, Крупская далучайся да нас.
  - Некалi! Магiя патрабуе пастаяннай канцэнтрацыi i вучобы.
  - Раз так ты не разумееш, чаго пазбаѓляешся.
  - Вам абы лынды бiць! Пару партый забiце i лепш без цiкавасцi i на выхад.
  - Тры партыi!
  Гэтыя карты ѓ адрозненне ад зямных былi больш разнастайнымi i шматлiкiмi, сто дваццаць восем штук з поѓным наборам чыноѓнiкаѓ i сiлавых мiнiстраѓ, чатыры джокеры.
  Гульня зацягнулася, Карэн умеѓ хiтрыць i махлярыць, Таша таксама не прамашка, абодва з у некаторым родзе крымiнальнага асяроддзя. Першую партыю выйграѓ хлопец, другую дзяѓчына. Трэцяя была самай доѓгай i ѓпартай, але ѓсё iшло да раскладу. Тут нечакана ѓмяшалася Крупская.
  - Вы махлярыце i хiтрыце. Няѓжо гэта можна па стаѓленнi да свайго таварыша па дужаннi. Я забараняю карты, i больш вы не згуляеце i партыi.
  - Толькi паспрабуй! - пагрозлiва зашыпеѓ Карэн i паспрабаваѓ устаць.
  Калода раптам знiкла, рослы шыракаплечы мужчына, нiбы прылiк нагамi да падлогi.
  - Вось так! - Сказала юная чараѓнiца. - Азартныя гульнi гэта ад буржуяѓ i яны раскладаюць маральна. А сёй-той можа праматаць народныя грошы.
  - Мабыць, яна мае рацыю. Нам трэба перавыхоѓвацца Карэн. - З прыдыханнем вымавiла Таша.
  Як нi круцi, а запярэчыць няма чым.
  - З гэтага часу я гуляю ѓ карты толькi з ворагамi.
  - А зараз iдзiце тэлефанаваць, час падыходзiць.
  Карэн i Таша селi на грандыёзную машыну "Лiнкор" i панеслiся да тэлефона-аѓтамата. Потым Карэн перадумаѓ:
  - Так не самавiта, лепш з сотавiка.
  - Нас жыва запеленгуюць.
  - Нападаць не рызыкнуць, калi мафiя атрымлiвае па зубах, то станавiцца асцярожнай.
  - Ты занадта часта будуеш здагадкi.
  - Тым не менш, набяру нумар, я ѓпэѓнены, што ѓсе тэлефоны-аѓтаматы яны i так пасуць.
  - Магчыма, ты маеш рацыю, наша ѓпэѓненасць зробiць мафiю больш згаворлiвым.
  Калi на супрацьлеглым канцы, паднялi трубку, Карэн раѓнуѓ.
  - Кастыля да мяне!
  Як нi дзiѓна iх хутка злучылi, "Мыц" быѓ даволi ветлiвы.
  - Гэта вы вялiкiя воiны?
  - Мы маем патрэбу не камплiментах, а дзеяннi.
  - Мы сустрэнемся з вамi ѓсе трое. Мае калегi далi гарантыю.
  - Дзе?
  - У падземнай крэпасцi Грумма, гэта ѓ гарах недалёка за горадам.
  - А чаму не ѓ самой сталiцы.
  - Наблiжаюцца выбары, занадта вялiкая спакуса дзейнаму прэзiдэнту арыштаваць каго-небудзь з босаѓ мафii i падняць тым самым свой нiзкi рэйтынг.
  - Зразумела! Гучная справа, замест рэальнай працы.
  - Такая палiтыка!
  - Палiтыка мастацтва падману, хлусня сэрца выбараѓ, паклёп iх кроѓ! - Iзноѓ блiснуѓ словам Карэн.
  - Кахаю мець справу з разумнымi людзьмi. Я спадзяюся, мы хутка дамовiмся.
  - Тым хутчэй, тым лепш для вас.
  - Ты прыедзеш адзiн?
  - З сяброѓкай!
  - Гэта нас задавальняе. Давярай i размяшчайся як дома. Там у нас пад зямлёй найраскошны палац, царскiя палаты, лепш якiх i ѓ прэзiдэнта дзяржавы не было, i няма.
  - Што ж гэта прагрэс. Шмат можна грошай састрыгчы на крывi.
  - Ды не мала. Уступiш у нашу банду, яшчэ больш атрымаеш "бабла".
  - Калi не лаханемся!
  - Калi будзеце ѓ нас?
  - Ужо едзем!
  - Вас суправаджаюць нашы верталёты.
  Карэн зразумеѓ, што iх ужо запеленгавалi, а зверху параць дваццаць "круцёлак".
  - Вось як мафiя нас баiцца.
  - Страх бацька нянавiсцi - не спакушайся Карэн.
  Былы хлопчык-прафесар, якi стаѓ мужчынам, паглядзеѓ на Ташу i зноѓ адчуѓ чыста фiзiчнае жаданне. Але блiзкасць сустрэчы з кашмарнай мафiяй не давала гэтаму пачуццю цалкам авалодаць iм. Каб не думаць пра сэкс, ён завёѓ размову аб зброi:
  - Шматслаёвыя кулi з уранавым стрыжнем эфектыѓныя, але занадта дарагiя. Значна лепш падыходзяць, прасцейшыя разрыѓныя i забойная сiла не менш i танней.
  - Я мела справу са ѓсякай зброяй i магу сказаць, што разрыѓных куль прыцэльнасць значна горш, чым ва ѓранавых. Тут галоѓную ролю гуляе шчыльнасць i зыходная хуткасць, натуральна стрыжань з збедненага ѓрана мае вялiкую ѓдзельную вагу, ад чаго расце i зыходная хуткасць кулi i далёкасць палёту.
  Кошт iх, праѓда высокая i на ѓзбраеннi ѓ войскi, як правiла, састарэлы свiнец або сталь.
  - З урана я веру хутка навучыцца рабiць бомбы! Гэта шыкоѓна!
  - Вельмi дрэнна тады будзе, няма мой хлопчык, малiся, каб абмiнула нас чара гэтая.
  Аѓтамашына, было, затрымалася ѓ корку, як палiцыянты прымусiлi аѓтамабiлi расступiцца. Далей дарога была паслужлiва перакрыта.
  - Падобна, мафiя папярэдзiла i палiцыю, нас чакае не жартоѓная аблава.
  - I цэлае войска баевiкоѓ, што зрэшты, не так ужо i страшна.
  Верталётаѓ рабiлася ѓсё больш i больш, вось iх колькасць наблiзiлася да сотнi.
  - Як байбакоѓ абклалi! - канстатавала Таша.
  - Цэлае войска на дваiх? Ды якiя мы байбакi, нас нават львамi назваць нельга, няма такiх звяроѓ за якiмi пасылалi бы сотню "круцёлак". - Усклiкнуѓ Карэн.
  - Так, а ѓ нас нават зброi няма!
  - А мы хiба не зброя. Самая разбуральная бомба - чалавечы мозг!
  - А ты сафiст! Не ѓ свой час нарадзiѓся!
  - Так! Лепш у будучынi, пакараѓ бы космас. Зрэшты, паколькi Крупская абяцала вечную маладосць, я магу дажыць да гэтага шчасця.
  - Гэта суцяшэнне, хоць можа наперадзе чакае смерць. Падумаць толькi ѓдваiх i з голымi рукамi, супраць прынамсi дывiзii.
  - Доблесць б'е колькасць!
  Удалечынi паказалiся вяршынi гор, тут знаходзiлася падземная цытадэль-лабiрынт Грумма. Яны наблiжалiся, а на шляху ѓсё часцей траплялiся блокпасты, з танкамi, самаходкамi ѓ тым лiку "Чарапаха" з сямю рулямi-гаѓбiцамi. Iх нават не прытармажвалi, толькi пару прасiлi скiнуць хуткасць i прасвечвалi радарам.
  Тут былi i салдаты ѓ вайсковай форме i быкi ѓ скуранках i майках, накачаныя анаболiкамi i абчэпленыя зброяй. Карэн нават разгубiѓся:
  - I калi яны так да нашай сустрэчы прымудрылiся падрыхтавацца?
  - Так дзейнiчаюць аператыѓна, але я павiнна сказаць, што ѓ Грум сотнi гадоѓ былi падземныя лабiрынты магутныя бункера. Гэты апорны пункт заклiканы абаранiць сталiцу.
  - Тады больш-менш ясна. Застаецца вiнавацiць толькi нашых прадажных генералаѓ.
  - Генералы самая паскудная публiка, ганарлiвыя i разам з тым своекарыслiвыя.
  На апошнiм блокпосце iх разам з машынай адукавалi наскрозь рэнтгенам.
  Уезд у пячору быѓ старанна замаскiраваны. Тым не менш, рассоѓныя вароты расчынiлiся, i машына заехала ва ѓнутр.
  Унутры была шырокая дарога, ярка асветленая пражэктарамi, яна вяла ѓнiз.
  Па баках снавала ахова, стаялi кулямётныя i гарматныя платформы, дзе-нiдзе высоѓвалiся агнямёты.
  - I чаго яны так спалохалiся? - Карэн пакруцiѓ пальцам ля скронi.
  Вось, нарэшце, яны прыбылi ѓ гараж, яго сцены адлiвалi золатам, а столь была люстраным. Дзясятак дзяѓчын, у купальнiках упрыгожаных толi сапраѓднымi, толi падробленымi каштоѓнасцямi сталi палiраваць машыну, а iх крыштальныя туфлiкi на высокiх абцасiках забiяцка пастуквалi па залатой плiтцы.
  Тут нават Таша збянтэжылася, ёй здалося, што яна апранута мала раскошна.
  Карэн якi звыкся хадзiць на розныя прэзентацыi, наадварот адчуваѓ сябе ѓпэѓнена, толькi трохi цiснуѓ каѓнерык i шаравалi туфлi з транс-чарапаховай скуры. (Транс-чарапаха гэта такая жывёла, што мае пашчу кракадзiла i эластычны панцыр, яе скурка, калi вышмараваць ваксам цi нават простай вадой пачынае пералiвацца.)
  Дзяѓчыны i сапраѓды не зводзiлi вачэй з шыкоѓнага мужчыны, выглядаѓ Карэн пышна - прыгожы хлопчык ператварыѓся ѓ страшэннага мужа. Таша таксама была дзiвоснай, а яе хада паветранай. На сустрэчу выйшла дама ѓ чорных акулярах закрывае падлогу асобы. Сваiм мяккiм, як шолах травы голасам яна вымавiла:
  - Я буду вашым праваднiком. Выконвайце за мной, iнакш ашукаецеся.
  - Мне даводзiлася ѓ дзяцiнстве бадзяцца па пячорах i лабiрынтах. Як-небудзь разбяруся! - Смела адказаѓ Карэн.
  - Якое грубае слова бадзяцца? Можна проста сказаць хадзiць. - Дама ѓсмiхнулася яшчэ шырэй. Ташы гэта спадабалася, яна кахала iнтэлiгентных людзей, асаблiва жанчын.
  Два масiѓныя оркi падышлi да iх, выявiѓшы жаданне суправаджаць. Бо оркi вымiраючая раса Таша i Карэн затрымалi на iх погляд. Нягледзячы на масiѓныя iклы, у гэтых звяроѓ быѓ вельмi лагодны выгляд. Апрануты яны таксама былi з iголачкi ѓ пышных мундзiрах з блiскучымi каштоѓнасцямi ордэнамi i медалямi.
  - Вы, мусiць, афiцэры, раз заслужылi гэтулькi ѓзнагарод. - Спытаѓ Карэн. - Або падымай вышэй!
  - Не што вы! Прахрыпеѓ крочыѓ справа арк. - Гэта ѓсяго толькi камуфляж, чыста для прыгажосцi. Нас прыставiлi сустракаць найбольш дарагiх гасцей сiндыката.
  - А выходзiць мы ѓ кошце!
  - Вядома!
  - А генералаѓ, маршалаѓ, мiнiстраѓ вы сустракалi?
  - Ды iх i нават прэзiдэнта!
  - Так, кажуць лепшы спосаб захаваць грошы - надарыць уладу. Хто эканомiць на хабарах станавiцца жабракам! - З уздыхам вымавiѓ Карэн.
  - А вы выпадкова не кандыдат у прэзiдэнты? - спытаѓ левы орк.
  - Не! А чаму вы так падумалi!
  - Балюча ѓ вас прыгожы склад, як у палiтыка-прафесiянала.
  - Рознiца памiж палiтыкай i прастытуткай у суму, якую здзiраюць з клiента.
  - Глыбока прыкмечана! - Пагадзiѓся Орк.
  Яны выйшлi на падземную станцыю, там стаяла ахова нават некалькi вонкава нязграбных, але страшных робатаѓ-кумiшоѓ. У кожнага па чатыры кулямёты i адзiн агнямёт, праѓда, для рэальнай вайны занадта дарагiя i тупыя. Пакланiѓшыся, яны селi ѓ вагон поѓны шматлiкiх лёкаяѓ, прастытутак i аховы. Унутры ён блiскаѓ золатам, звонку срэбрам, iграла музыка, свяцiѓся вялiзны экран.
  - Чаго вы хочаце паглядзець па кiбервiдэа? - Спытала якая суправаджала iх дама.
  - Я! Карэн завагаѓся. - Хачу! Порнафантастычны баявiк.
  - Не лепш без порна! Запярэчыла Таша. - Гэта не прыстойна.
  - Добра я прапаную вам паглядзець кароткi ѓрывак найноѓшага блокбастара, гэты цягнiк хуткасны ѓ вас не будзе шмат часу.
  - А тут у вас i метро ёсць!
  - Ды некалькi лiнiй iдзе ѓ розныя бакi за горадам. Ты што не быѓ падземцы?
  Карэн хацеѓ сказаць што iх басаногiх беспрытульнiкаѓ (у гэтым свеце ён быѓ часцей у целе хлопчыка, чым дарослага!) у метро не пускаю, але пару разоѓ ён прымудрыѓся пратачыцца. Але калi тут у падземным мястэчку мафii станцыi былi раскошныя як у казцы, то ѓ горадзе "падземка" была глыбокай змрочнай, праѓда чыстай.
  Хоць блокбастар i зiхацеѓ спецэфектамi, станцыi метро мiма якiх яны таксама маглi служыць застаѓкамi фiльмаѓ.
  - Ды падумаць толькi, якой крывi i слёз гэта каштавала! - Заѓважыѓ Карэн.
  - Няхай вас гэта не хвалюе! Прыгажосць патрабуе ахвяр! Чым больш льеш крывi народа, тым мацней усходы цывiлiзацыi.
  - Недасканалая логiка, чаму б вас самiм не легчы косткамi?
  - Закон жыцця абвяшчае - выжывае мацней i разумней. А мафiя ѓсiх мацней i разумней, а значыць i павiнна панаваць.
  - Да пары i гадзiны!
  Прыехалi хутка, i iх зноѓ сустракае ахова, а за iмi iдуць оркi, i гэта крыху дзiѓная жанчына. Яна вiдавочна спрабуе разгаварыць, iх.
  - Вы служылi ѓ войску?
  - Вядома! - Адказаѓ Карэн.
  - Афiцэр!?
  - А што я падобны на радавога?
  - I забiваѓ!
  - На мне не менш за чатырыста трупаѓ!
  - Малайчына, сапраѓдны герой.
  - Iм яшчэ пашанцавала, што я ваяваѓ занадта мала!
  - А вы? - Гiд звярнулася да Ташы.
  - Таксама афiцэр!
  - Баявы?
  - Вядома! Калi хочаш ведаць, забiвала прыстойна, хаця радасцi гэта не дастаѓляе.
  - А азарт?
  - Рызыка ёсць! Калi iдзе бой захапляе, але потым брыдка. Зрэшты, прыстойных людзей я не забiвала.
  - Так жа прыстойныя i ёсць галоѓныя ворагi мафii. - Здавалася, што жанчына падмiргнула, хоць за чорнымi акулярамi гэтага не вiдаць. Затым змоѓкла, зацягнуѓшыся тоѓстай цыгарай.
  Тым часам яны iшлi па сапраѓдным двары, безумоѓна раскошным, але занадта старамодным. Тут было вiдаць запар старажытныя будынкi, шмат статуй i каменных чар.
  Потым краявiд станавiѓся ѓсё сучасней, i весялей. Расло i колькасць каштоѓнасцяѓ i карцiн на сценах.
  - Няблага тут! - Адзначыѓ Карэн. - А ты як думаеш?
  - Гэта створана потым i крывёй мiльёнаѓ i мiльярдаѓ. Ведаеш Карэн, я аддаю перавагу накармiць народ, чым заганяць пад зямлю такiя багаццi.
  - Ды гэта злачынства! Такiх трэба караць! Хаваць ад людзей нацыянальны набытак.
  Орк нешта невыразна прамармытаѓ. Не зразумела цi ѓхваляе ён цi наадварот пярэчыць. Як бы там нi было, у прафесара Карэна ѓзрасла рашучасць знiшчыць гэта змяiнае гняздо.
  Адну за адной яны прайшлi сем залаѓ. Пачынаючы з чырвонага, выкладзенага лаламi i канчаючы ярка-фiялетавым з рэдкiх каштоѓных камянёѓ - кiфорыкi, сiняя зала была сапфiравай. Пол быѓ засланы настолькi пышнымi па-майстэрску вышытымi дыванамi, што Карэн пашкадаваѓ, што ён не ѓ целе хлопчыка, а то прайшоѓся па iх босымi ножкамi, адчуѓ, як варсiнкi казычуць дзiцячыя пяткi.
  Вось на адным вышытая батальная сцэна марская бiтва з ужываннем гармат i катапульт. Драѓляны карабель гарэѓ i расколваѓся, падсечаная мачта валiлася ѓ нiз, а на пярэднiм плане секлiся два капiтаны - жанчына з растрапанымi чорнымi валасамi i аднавокi мужчына з вельмi агiдным тварам.
  - Гэта сапраѓдная гiсторыя, сышлiся дачка Фiрмана i Скунс! - адзначыла якая iшла за iмi жанчына ѓ цёмных акулярах. Карэну здалося што, не гледзячы на мяккi тон, яна паходзiць на кобру.
  - А хто перамог?
  - Дачка Фiрмана - Змена! - Яна стала легендай флiбусцьераѓ. Архiпатрыярх здрадзiѓ яе анафеме, потым супраць яе наймалi ведзьмакоѓ, чараѓнiкоѓ, чарадзеяѓ. Нiшто не магло яе спынiць. Потым яна раптоѓна знiкла, кажуць, што забiлi, скiнулi ѓ мора i агладалi драпежнiкi, а па iншай версii яе забраѓ касмiчны карабель.
  - Хутчэй за апошняе героi так проста не памiраюць.
  - Магчыма!
  Наступнай сцэнай была апраметная нячысцiкi, i дэманы ѓсяляк катавалi грэшнiкаѓ, прычым не толькi людзей, але i прадстаѓнiкоѓ iншых мiроѓ. У прыватнасцi асаблiва ярка апiсвалiся мукi эльфаѓ.
  - Уражвае! - Сказаѓ Карэн. - А чаму такая нянавiсць менавiта да гэтых iстот?
  - Менавiта да гэтых? - перапытала жанчына-гiд. - Ды таму што яны ѓ свой час наведвалi нашу планету, напладзiѓшы цэлую кучу паѓкроѓак. Гэта прывяло да вар'яткi разнi, а затым эпiдэмii якая выкасiла дзве трацiны чалавецтва.
  - Прыстойна! Праѓда, я чуѓ, што толькi адна трэць загiнула.
  - Першапачаткова нават менш, а затым з'явiлiся вампiры, яны ладна кровашкi папiлi.
  - Вампiры, пра iх шмат знята фiльмаѓ.
  - А рэальнасць страшнейшая, бо яны здольныя заражаць людзей сваiм вiрусам.
  - Жах! - Карэн нават скрывiѓ фiзiяномiю.
  - Дык вось баец! Гэтыя пачвары былi знiшчаны толькi таму, што супраць iх была вынайдзена iншая супербацыла, яна бiла выбарча супраць вампiраѓ, выкасiѓшы гэтае племя. Павiнна сказаць, што гэтыя iстоты цяжка знiшчальныя ѓ пяць разоѓ мацней за чалавека i галоѓнае пладавiтыя, як пацукi. Няма дзякуй царкве трох маланак, яна пазбавiла нас гэтай пошасцi!
  - А я ведаю, што ёсць iншыя мiры, дзе iснуюць цэлыя цывiлiзацыi вампiраѓ.
  - Сказала Таша.
  - Вядома, але гэта немаведама што! - Гiд замоѓкла.
  Карэн прайшоѓ дыван, яму стала крыху весялей. Далей iшла сцэна ѓ бардэлi, дзе з шакавальнай шчырасцю сукуплялiся пары. Таша адзначыла:
  - Гэта сiмвалiчна! Спачатку прыстрашы апраметнай, а затым поѓная распуста.
  - Вядома, гэта ѓжо рай для абраных. За вялiкiя грошы мы купляем прабачэнне грахоѓ, гэта дазваляе пасля смерцi атрымлiваць разнастайныя задавальненнi.
  - Вось так! Тады нам выратавацца вельмi проста! Грошы гэта значыць! - Карэн пляснуѓ сябе па адтапыранай кiшэнi.
  - Добра, спадары, зараз мы ѓвойдзем у люстраную залу, у iм усе сцены даюць адлюстраванне, прычым крывое, я думаю, вас гэта пацешыць.
  Залатая дзверы расчынiлiся, i хлопцы ѓвайшлi ѓ свет сюррэалiзму. I сапраѓды тут было ад чаго страцiць розум, iх расцягвала i выцягвала, скрыѓляла i скручвала, раздзiмала i пакрывала грудкамi. У цэлым тут не было нiводнага роѓнага кута, нi адной выразнай лiнii. Карэн прама млеѓ ад захаплення i не мог стрымаць смех.
  Ён па-ранейшаму адчуваѓ сябе маленькiм хлопчыкам, у вялiкiм целе. Нават пачаѓ падскокваць. Таша тузанула яго за рукаѓ:
  - Паводзь сябе паважна.
  - Гэта як?
  - Як дарослы!
  - Даволi сумна!
  Адно з крывых люстэркаѓ прыцягнула падвышаную ѓвагу. Там хлопца падзялiла на дваццаць частак, i яны перамяшалiся ѓ калейдаскопе. Карэн паказаѓ мову, ён вылез з-за рота, выгнуѓся, стаѓ падобным на ѓдава заглынуѓ труса.
  - Пацешна! Новая баявая канечнасць!
  - Ну добра! Да чаго ты капрызны хлапчук. Давай пайшлi хутчэй.
  I пасланцы прыбавiлi кроку. Тым часам люстраная зала праносiлася мiма iх i здавалася бясконцай.
  - Гэта футурызм! - Адзначыѓ Карэн.
  - Як скажаш!
  Затым яны прайшлi трэнажорную залу, з мноствам вялiкiх качкоѓ. Тут былi розныя атлеты, але, як правiла, пары мужчыны i жанчыны. Дзяѓчаты кiвалi, з захапленнем пазiралi на Карэна. Той нават зняѓ для вернасцi пiнжак. Ташу таксама ѓдастоiлi ѓвагай, але з'едлiвых жартаѓ нiхто не адпускаѓ - дысцыплiна. Потым яны зноѓ апынулiся ѓ палацы, ужо ѓ стылi рэп, хэвi-метал, панк! Усё вельмi пярэстае i вычварнае, кожная рэч нiбы хацела пабiць рэкорд экстравагантнасцi, а якiя скульптуры, любы авангардыст павесiцца ад зайздрасцi.
  - Пайшло! Дурны густ! - рашуча заявiла Таша.
  - А мне падабацца! - Перабiѓ Карэн.
  - Ты што такi безгустоѓшчы атрымлiваеш асалоду ад?
  - А чаму б i не! Ох, Таша, твая праблема ѓ тым, што ты занадта строгая i акадэмiчная. А вось мафiя нiчога не баiцца ѓ плане новых напрамкаѓ у мастацтве.
  - Гэтага не адабраць! Але мяне карабацiць.
  Нарэшце яны мiнулi яшчэ адну залу, за ёй другую. I, нарэшце, аказалiся на сапраѓдным стадыёне. Стаяла два тузiны танкаѓ, размяшчалiся сотнi салдат. Яны сталi ѓ трыкутнiкi, квадраты i шэрагi. На вышынi купала тырчалi гарматы. А ѓ самым цэнтры размясцiлiся гаспадары жыцця: тры шышкi-мафiёзi, якiя кантралююць краiну, якая займае амаль падлогу планеты. Вось яны гаспадары жыцця i смерцi. Вонкава не моцна ѓражваюць, у чорных ачках якая зачыняе падлогу асобы, у мужчын падобныя на драпежную дзюбу насы. Пчала наогул выглядае дрэнна падвойны падбародак, нi якой прывабнасцi.
  - I гэта тыя, перад якiмi трасуцца дурылкi! - Пагардлiва плюнуѓ Карэн.
  Верхаводаѓ закрывала тоѓстая празрыстая браня, на вочка таѓшчынёй не менш за метр. Хаця зразумець чаго яны асцерагаюцца, ад бяззбройных - хлопца i дзяѓчыны было цяжка.
  - Вось пацукi! - шапнуѓ юнак-прафесар. - Дзiѓна бачыць такую баязлiвасць.
  - Яны проста асцярожныя звыш усялякай меры! - Адзначыла Таша. - Апошнiя падзеi iх напалохалi.
  - Вось як, а калi б мы з'явiлiся ѓ дзiцячым аблiччы, нас што таксама так баялiся, трапяталi?
  - Не выключана, нават больш.
  - Адмарозкi! Нават не разумею, завошта iх паважаюць!
  - Памаѓчы, не выключана, што нас праслухоѓваюць.
  Усе трое босаѓ апранулi навушнiкi, салдаты i браткi паднялi зброю, танкi закруцiлiся. Войскi iх цалкам акружылi, з'явiлiся нават тры ракетныя ѓстаноѓкi. Падобна, бандыты падалi належнае страху, пабракаѓшы зброяй. Сёмуха скiнула руку ѓ прывiтаннi, затым да iх звярнуѓся Кастыль:
  - Навошта завiталi маладыя фраеры!
  - Быццам ты сам не ведаеш! - Зло адказаѓ Карэн.
  - Вам у падлу сказаць?
  - Каб атрымаць сваю долю грашыма. Мiльярд за наркотыкi i сяброѓства ѓ крымiнальным кiраваннi.
  - Выкiндасы ѓ вас крутыя.
  - А што мы павiнны драбязнiцца!
  Тут слова ѓзяѓ Яшчар:
  - Цi варта так заплятаць крылы! Можна i зад афiгенiць.
  Таша ѓмяшалася размова:
  - Не варта масцiць па блатной фене. Давайце казаць як iнтэлiгентныя людзi, у вас бо ёсць адукацыя.
  - У мяне пяцьдзесят чатыры дыпломы. - ганарлiва вымавiѓ Яшчар.
  - А ѓ мяне шэсцьдзесят два! - пахвалiѓся Кастыль.
  - Невялiкая заслуга! - абарвала Пчолка. - Можна з нашымi грашыма i мiльён купiць дыпломаѓ. Я сама сямiразовая гераiня рэспублiкi, а магла б стаць сторазовым. Iста не ѓ гэтым. Гнiлы кiрмаш нам не патрэбен, кажыце прама, дзе наркотыкi.
  - Пакуль мы не атрымалi грошы, не скiнем нават бiта iнфармацыi.
  - Вы ѓ сур'ёзна будзеце ѓпiрацца?
  - Так!
  - А тое, што вас знiшчаць, не палохае!
  Карэн, успомнiѓшы кiнафiльм, скрыжаваѓ рукi на грудзях:
  - Не! Калi б хацела нас забiць, то маглi б гэта зрабiць па дарозе, а так мы патрэбны вам жывыя.
  - А катаваннi?
  - Нiчога вы ад мяне не даможацеся, а вось ваш тавар знiкне назаѓжды.
  Пчолка замоѓкла i скрывiла рот, нiбы ѓ яе захварэѓ зуб.
  - Ты ѓпэѓнены, што зможаш вытрымаць?
  - Цалкам!
  - Тады выпрабуй сябе сам.
  Таша ѓступiла ѓ размову:
  - А чаму б вам, замест пагроз не запрасiць нас за стол i прапанаваць гарбаты.
  - Яшчэ чаго вы не вартыя падобнага гонару! - раѓнуѓ Кастыль.
  - А пацiснуць нам рукi? - Спытаѓ Карэн.
  - Тым больш вы можаце быць заразныя. Хутчэй кажыце, дзе схавалi грошы i наркотыкi.
  - А плата?
  - Нi якi! Дакладней жыццё!
  - Ах, жыццё! Тады можна я пазваню па "сотавiку". - Карэн палез у кiшэню, iмкнучыся дастаць ручны тэлефон.
  - Гэтае месца не пранiкальнае для радыёхваль.
  - А як я папярэджу сяброѓ?
  - А нiяк! Проста раскажаш нам, дзе схаваны багаццi, а мы на гэты час цябе затрымаем.
  - А потым?
  - Адпусцiм!
  - Гарантыi!
  - Слова пахана! Цi ты хочаш, каб мае хлопцы "адмелi" тваю сяброѓку ва ѓсе дзiркi i цэлым палком, а затым прынялiся за цябе!
  Карэн усмiхнуѓся, ён i не разлiчваѓ, што атрымаецца дамовiцца. Яму нават наадварот было брыдка i хацелася скарэйшай бойкi. Таму ён вырашыѓ паскорыць непазбежны крызiс. Гэта крутыя "лохi" думаюць, што прывабiлi яго ѓ пастку, а на самай справе гэта ён пракраѓся iм у сэрца.
  - Я вас отымею казлы! - крыкнуѓ ён.
  - Узяць iх! Разабраць па костачках. - Раѓнулi босы.
  - Цяпер пара! - Карэн i Таша прачыталi загаворы, а на iх ужо рушылi салдаты, а зверху палiлася клейкая вадкасць. У тую ж секунду дарослыя мужчына i жанчына знiклi i на iх месцы ѓзнiклi хлопчык i дзяѓчынка. Падобнае ператварэнне выклiкала шок. Бо дзецi могуць ператварыцца ѓ дарослых i тое не адразу, а на працягу многiх гадоѓ, а што наадварот - гэта дзiкая фантастыка.
  Карэн стаяѓ голы па пояс i ѓ кароткiх портках, яго асмуглая скура блiшчала, нiбы змазаная алеем, а рэльеф мускулатуры быѓ такi што пазайздросцiѓ любы дарослы, нават мiстэр "Сусвет". Таша ѓ кароткiм сукеначцы, была не гэтак эфектнай, але ногi i рукi перацягнуты сухажыллямi. Гэта былi страшныя i прыгожыя дзецi-монстры, выпусцiѓшы свiст, яны накiнулiся на войска.
  Тут пачалася сапраѓдная бойня, хлопчык i дзяѓчынка вырывалi ѓ салдат аѓтаматы i стралялi адразу з абедзвюх рук, i нават выкарыстоѓвалi пальцы ног, якiя сталi незвычайна гнуткiмi. Iрвалiся гранаты, баевiкi адкрылi бязладную стральбу.
  Карэн i Таша дзейнiчалi так дакладна, што кожная куля клалася сапраѓды ѓ цэль, дзiвячы непрыкрытыя асобы. На галаве каска, на целе бронекамiзэлька, нават морда прычынена бранiраваным шклом. Але куля ѓсё роѓна прабiвае.
  Карэн, здаецца, што яго ворагi рухаюцца надзвычай павольна, кулi трапляюць у твары, i не зразумееш, забiѓ ты цi не, наколькi расцягнуты час, калi нiбы з густой смалы пачне выбiвацца фантан з прабiтага органа. Тут выдатная зброя, i ён бачыць нават як ляцяць гасцiнцы з уранавым стрыжнем. Яны здольныя прабiць тытан. Салдаты з элiтных набытых мафiяй частак i проста ѓзброеныя бандыты, страляюць шмат, частка куль трасiруючыя.
  Карэн глядзiць за iх палётам, адхiляецца, скача мiма уранава-свiнцовых струн. Потым альбо кiне нагой гранату, альбо паласне ѓ адказ, вокамгненна змяняючы разраджаныя абоймы.
  Таша не саступае яму, тое, што яна здаецца маленькай дзяѓчынкай, робiць яе спусташэннi яшчэ больш страшнымi. Дзецi рухаюцца настолькi хутка, што нават без загаворы нябачнасцi не вiдаць. Пры гэтым Карэн стараѓся не губляць з-пад увагi верхаводаѓ, якiя пакуль не паказвалi страху, назiраючы за якая разгортваецца кананадай. Хлопчык-прафесар зрабiѓ не складаны падлiк. Найноѓшы аѓтамат "Барракуда" здольны страляць з хуткасцю шэсцьсот стрэлаѓ у хвiлiну. Але улiчваючы час не абыходны для змены абоймаѓ, рэальна атрымлiваецца нават з яго звышздольнасцямi чатырыста. Нi адна куля не прападае дарма, значыць з двух аѓтаматаѓ за хвiлiн восемсот трупаѓ. Гэта ѓ iдэале, а рэальна выходзiць каля пяцi соцень. Нагамi, учапiѓшы босымi пальцамi, шпурляеш гранаты, з аѓтамата палiць не так ух i зручна. Аскепкi зрэшты, сякуць ворагаѓ. У цэлым на дваiх у хвiлiну крыху больш, а часам i менш за тысячу трупаѓ. Даволi прыстойна для двух дзяцей. Салдат i баевiкоѓ на стадыёне тысяч шэсць не лiчачы танкаѓ. З апошнiмi трэба разабраць асобна. Хлопчык i дзяѓчынка перамолваюць ворагаѓ, часам здзяйсняючы дзiкiя, зусiм неверагодныя скачкi, праносячыся па паветры. Вось дзяцюк адарваѓ камусьцi галаву, шпурнуѓ "падарунак" на вастрыё гарматы. Затым засмяяѓшыся забiяцка вымавiѓ.
  - Давай Таша, закручвай шруба.
  - А ты Карэн глядзi, каб не сплылi рыбкi.
  Верхаводы i сапраѓды доѓга ѓзiралiся, але выгляд таго, як страшна пусцеюць iх рады, як валяцца салдаты, i ѓскрыкваюць, апошнi раз браткi каго хочаш, збянтэжыць. Перабiѓшы за пяць хвiлiн амаль усiх байцоѓ, Лявон паспрабаваѓ прарвацца да верхаводаѓ, ударыѓшы ѓ скачку нагой у браняшкло. Але тут мабыць выкарыстоѓвалiся самыя апошнiя дасягненнi тэхнiкi, каштавала такая браня надзвычай дорага, затое была пругкай, трывалай, мабыць не саступаючы тытану. Хлопчык-прафесар некалькi разоѓ паспрабаваѓ прабiць яе, наносячы ѓдар з развароту, але нават у мульцяшным целе гэта было не пад сiлу. Тады дзiця падбегла да цяжкага з прыладай крэйсера танку. Падскочыѓ i перавярнуѓ на бок махiну. Затым ададраѓ нiжняе вечка люка, улез ва ѓнутр, перастраляѓшы экiпаж.
  - Вось так Таша дзейнiчаю супермэны.
  Прашаптаѓ праклён i ѓсадзiѓ снарадам. Выбух быѓ моцным, празрыстая браня прагнулася. Трое верхаводаѓ знiклi, яны спешна спускалiся на лiфце. Было вiдаць, як уваход закрывае тытанавае вечка.
  - Не здаешся гад! - Хлопчык-прафесар паслаѓ яшчэ адзiн снарад у тую ж кропку.
  Iрванула мацней, празрысты каѓпак рассыпаѓся.
  - За iмi Таша.
  З пяхоты ѓ зале ѓ жывых засталося максiмум некалькi дзясяткаѓ, а трупаѓ валялiся тысячы. Карэн выскачыѓ з танка гэтак iмклiва, што ледзь не паспеѓ заклiнаваць вечка. Аднак спазнiѓся на долi секунды.
  - Зноѓ не пашанцавала! Хлопчык быѓ у лютасцi i забiѓ па вечку кулакамi, яна нават стала прагiнацца ад рэзкiх удараѓ супердзiцяцi. Таша падбегла да яго, толькi што дзяѓчынка знiшчыла пару танкаѓ i сказала:
  - Трэба пракрасцiся ѓ кампутар. Ты хоць раз быѓ у Iнтэрнеце?
  - Вядома, быѓ! У мяне ж былi знаёмыя хакеры, некаторыя з iх на Ленiна працуюць. Я маю навыкi.
  - Я таксама, ды праграмную працу аб гэтым пiсала ѓ iнстытуце. Так што давай мой хлопчык, узломвай iх базу дадзеных.
  Дзецi перамаѓлялiся з няѓлоѓнай для вуха хуткасцю ды яшчэ ва ѓльтрагукавым дыяпазоне. Затым яны прыслухалiся i iрванулi да таго месца, дзе поѓным ходам iшла перадача звестак. Гэта можна было вызначыць па гудзеннi правадоѓ. Насустрач iм раптам выбеглi яшчары са змяiнымi галовамi. Хлопцы не сталi страляць, а засвiсталi ва ѓльтрадыяпазоне, звяры спалохана разбягалiся, мала таго яны з выццём кiдалiся на байцоѓ, якiя iшлi ззаду, кусаючы i раздзiраючы iх.
  - Дзе яны такiх вырадкаѓ набралi! - Вылаяѓся хлопчык-прафесар.
  - Гэтыя пачвары павiнны ѓ хуткiм часе замянiць палiцыянтаѓ сабак, у iх i слых, i нюх лепш, ды ѓ бою з атрутнымi зубамi значна небяспечней.
  - Гэта мутацыя?
  - Няма бiяiнжынерыi!
  - Да чаго вынаходлiвы часам бывае розум!
  - Што ж зробiш логiка i iнтэлект на службе запалу i iнстынктаѓ. - Уздыхнула Таша.
  Дамчаѓшыся камп'ютарнага цэнтра, i перабiѓшы адной чаргой змену разам з аховай, хлопчык i дзяѓчынка iмклiва ѓлезлi ѓ сетку. Не толькi фiзiчныя, але i разумовыя здольнасцi ѓ iх актывiзавалiся, i яны iмклiва зламалi паролi i вартавыя праграмы.
  - Алё! Мы тук-тук! - Сказала Таша. - Залазiць у сетку.
  - Прыступаем да апрацоѓкi, файлаѓ. Ого, здаецца, да нас пайшла iнфармацыя. - Вымавiѓ Карэн. - Уключаем татальную праслухоѓку.
  Хлопчык-прафесар нацiснуѓ некалькi кнопак, у слухаѓках пачулася какафанiя гукаѓ. Толькi дзякуючы звышздольнасцям iх атрымоѓвалася адрознiць. Шмат лаянкi, мацюка, узаемных папрокаѓ. А вось сёе-тое цiкавае.
  - Мы ледзь паспелi прыбрацца! - прабуркаваѓ голас Кастыля. - Гэта што д'ябальскае.
  - Я ледзь не страцiла прычоску. - Адказала Пчала.
  Грубы голас перапынiѓ iх:
  - Вы хоць i не на дзесяць зрабiлi сваю працу. Гэтыя гады купiлiся, падумалi што вы гэта мы!
  - Ды падобна на тое!
  - I што было потым?
  - Вы не паверыце, яны ператварылiся ѓ дзяцей i перабiлi цэлае войска.
  - Гэта значыць два адборныя палкi.
  - Ды практычна да апошняга салдата.
  - Мы ѓжо атрымалi гэтую iнфармацыю. Наогул нагадвае трызненне вар'ята.
  - Правiльна шэф, але мы хутчэй рушым розумам, чым паверым, што такое магчыма. Аднак факт ёсць факт, войскi перабiты, а гэтыя д'яблыкi кудысьцi падзелiся.
  - Хутчэй за ѓсё, яны iдуць па вашым следзе.
  - Лагiчнае здагадка шэф. Можа нам схавацца на лiнкоры "Фарт"?
  - Што! У вас з'ехаѓ дах, хочаце i наша логава засвяцiць.
  - Не, але што нам рабiць?
  - Адправiцца ѓ пункт на станцыi Вiсок. Там пакуль сядзець.
  - Але ж да нас дабяруцца суперкiлер!
  - Мы адсочым ваш шлях i перахопiм ворага па дарозе.
  - Тады мы спакойныя.
  - На многае не прэтэндуйце, вы ж усяго толькi шасцёркi - двайнiкi вялiкiх людзей.
  - Мы цалкам здавольваемся вашым заробкам.
  - А зараз зрабiце выгляд, што аддаяце загады, трэба стварыць вакол вас як мага больш шуму.
  - Мы зразумелi, згуляем сваю ролю, як па нотах.
  Сувязь часова перарвалася, а потым пачуѓся iншы голас.
  - Актывiзуйце ѓсе мiны, на станцыi Вiсок, а таксама падвязiце дадатковыя, выбух павiнен быць сiлы, каб не засталося шанцу.
  - Вось так! - Уздыхнула Таша. - Супраць нас складзена змова, яны гатовы i ѓвесь падземны горад дастаць дзеля двух байцоѓ.
  - Увесь не ѓзарвуць, мафiёзi прагныя. Колькi дабра ѓ гэтым логаве. - Вымавiѓ Карэн - Я нават гатовы паспрачацца, што станцыя Вiсок самая жабрака i танная ва ѓсiм гэтым лабiрынце.
  - Я згодна. Ды i назва не мiлагучная. - Пацвердзiла Таша.
  - Ну, а цяпер куды пойдзем?
  - Да лiнкора "Фарт". Бо там верхаводы. Гэта будзе вельмi цiкава, калi мы iх "вышэмiм".
  - Вядома гэта добрая iдэя, горы прымыкаюць да залiва, як я адразу не здагадалася дзе iх шукаць.
  - Кажуць, мафiя несмяротная! А я сцвярджаю наадварот усё залежыць ад мастацтва кiлера.
  - Вось мы iм i станцуем жалобны марш. - Таша працягнула праслухоѓку.
  - Ну, зрабi зварот! - Сказаѓ верхавод.
  Праз пару секунд ва ѓсiх памяшканнях раздаѓся брынклiвы голас:
  - Слухайце мяне ѓважлiва. Кажа Кастыль. Прачасаць усе ѓваходы i выхады, адсекi заблакаваць i быць гатовымi да пуску газу.
  - Гэта не падобна на правакацыю, яны i сапраѓды могуць паспрабаваць.
  - А што iм гэта дасць, бо ѓ салдат, што мы забiвалi поѓны набор супрацьхiмiчнай абароны. Дык проста нас не дастаць.
  - Яны маглi пра гэта забыцца.
  Сапраѓды зашыпела, з адтулiн павалiѓ з'едлiвы дым, стала смярдзець.
  - Хоць Крупская i абяцала нам, што атрута, не падзейнiчае, лепш за ѓсё зматацца.
  - Вымавiѓ Карэн.
  - Так, а то зробяць што-небудзь горш, газавага нападу.
  Хлопчык i дзяѓчынка рванулi па калiдорах. Яны навесiлi на гранат, а iмчалiся хутчэй не тое, што экспрэса - хутчэй самалёта. Калi iм на шляху траплялiся дзверы, то яны яе падрывалi. Тут на бягу, Карэн прыйшла ѓ галаву думка.
  - Лiнкор, хутчэй за ѓсё вялiкi, ды i супернiк, даведаѓшыся аб нашым перамяшчэннi, можа стаiцца.
  - Так, думаеш! - Сказала Таша.
  - Тады я прапаную, сёе-тое памяняць i падарваць станцыю Вiсок. Верхаводы падумаюць, што мы загiнулi i страцяць пiльнасць.
  - Гэта разумна! Даючы малы, спачатку знойдзем гэтую станцыю.
  - Калi прабягалi ѓздоѓж лiнii метро, я бачыѓ паказальнiк, там увесь час мiргала.
  - Вось так! Так трэба паспрабаваць.
  Дзяѓчынка накiравалася да лiнii перадач:
  - Для праграмавання выбуху не абавязкова патрэбен кiберцэнтр.
  - Я ведаю, каб мiны дэтанавалi дастаткова выклiкаць перапад напружання i кароткае замыканне.
  - Але сёе-тое перапраграмаваць давядзецца. Асаблiва калi ты хочаш, каб выбух быѓ больш магутны.
  - Я сам разбяруся з гэтым.
  Хлапчук-прафесар дзейнiчаѓ як прыроджаны дыверсант, акрамя таго, дапамагалi шматлiкiя прачытаныя кнiгi i шпiёнскiя раманы. Калi ѓ цябе суперцела i доступ да электрычнасцi арганiзаваць дыверсiю раз плюнуць. Карэн нават пашкадаваѓ, што не падарваѓ двайнiкоѓ, адразу, хоць гэта, тое самае, што бiць цень.
  - Не ведаю Таша, але легальнае пранiкненне, магчыма, не самая лепшая iдэя.
  - Чаму мы хоць даведалiся што ѓ iх у галаве. Цяпер ясна, што свету яны не жадаюць.
  - Адна скарынка хлеба, лепшая за сто спачуванняѓ. А адзiн стрэл лепш, чым сто аплявух. - Па-фiласофску адзначыѓ хлапчук.
  - Ды мне здаецца, што менавiта цябе Ленiн абярэ сваiм пераемнiкам, у дэмагогii атрымаѓ поспех.
  - Ленiн не дэмагог, а вялiкi практык рэвалюцыi. Ты што яму не верыш?
  - Я яму вядома веру! Але вось вельмi цяжка ѓсё зараз ашчаслiвiць. Я нават сумняваюся, што гэта можа зрабiць нават усемагутны творца.
  - Людзi павiнны стаць iншымi - перавыхавацца. Бо што сталi рабiць найперш бальшавiкi, калi прыйшлi да ѓлады ѓ Расii? Змагацца з непiсьменнасцю i цемрашальствам.
  - Можа гэта лепшае, што было зроблена.
  - А цяпер я iрвану! - Хлопчык-прафесар перасмыкнуѓ правады, паслаѓ сiгнал.
  - Ты ѓсё зрабiѓ правiльна?
  - Я ѓпэѓнены!
  Удалечынi глуха iрванула, нават збор зямлi завагаѓся. Хлапчук падскочыѓ:
  - Ну як якая моц выбуху.
  - На слых прыкладна з кiлатону, а можа i больш.
  - А зараз пакуль не выйдзем на лiнкор нiводнага забойства. Хто ловiць iльва, не адцягваецца на курапатак.
  Рабяты панеслiся з-за ѓсiх сiл, па лiнii метро. Вось насустрач iм прамчаѓся экспрэс. Дзецi ледзь паспелi падскочыць уверх i завiснуць, учапiѓшыся пальцамi ѓ столь, а пад iмi прабягалi вагоны.
  - Метро нядрэннае вынаходства. - Прашаптаѓ Карэн. - Але мне асабiста больш падабацца прасторава-спiральны цягнiк. Такiя машыны здольныя адначасова пранiзваць i планету i любое якiм бы яно не было вялiкiм цвёрдае цела.
  - Зноѓ фантастыка?
  - А чаму б i не! Вось слухай Таша ѓявi сабе сусвет як абсалютна цвёрдую субстанцыю, без планет, без зорак, адна толькi глеба з падземнымi хадамi.
  - Гэта жах Карэн, а што дае святло?
  - Грунт працяты фотоноизлучателями, яны свецяць у розных дыяпазонах i таму ѓ гэтым сусвеце ѓвесь час светла, акрамя таго, растуць раслiны, а ѓ анклавах могуць жыць людзi. Свой вобразны свет, дзе i войны адбываюцца па асаблiвым.
  - Ты дзе такое вычытаѓ?
  - Нiдзе толькi што сам напiсаѓ.
  - Ну i ѓяѓленне ѓ цябе. Нiбы не хлопчык-беспрытульнiк, а пацыент псiхушкi.
  - Не! Чаму ты думаеш, што ѓсе сусветы павiнны быць аднолькавыя? Людзi розныя, планеты розныя i светабудовы павiнны быць розныя. Фiзiчныя законы могуць адрознiвацца капiтальна.
  - Дакладна мой хлопчык! Але гэта ѓжо толькi здагадкi i гiпотэзы.
  - Чаму б не напружыць уяѓленне, калi нават Усемагутны Бог i ёсць, то ён стаѓ бы ствараць усё розным. Або Багоѓ Творцаѓ сусветаѓ шмат. Вось ты падумай, якiя яшчэ могуць быць мiры.
  - Са шкла, напрыклад, уявi сабе неверагодна празрысты крыштальны шар.
  У iм жывуць iстоты якiя складаюцца фатонаѓ, альфа i гама-выпраменьванняѓ: свайго роду хвалевы розум.
  - Малайчына дзяѓчынка складай яшчэ!
  - Не вельмi хочацца маленькi фiлосаф. Дарэчы экспрэс праехаѓ, пабеглi да мэты.
  - Ты хочаш iх забiць Таша.
  - Гэта дрэнныя людзi ад iх толькi зло.
  - Тады будзем мачыць па сiгнале, як салдаты ѓ страi.
  - I ты таксама хочаш, прыняць удзел у правасуддзi?
  - Мы ѓсё заѓсёды рабiлi разам!
  Хлопчык i дзяѓчынка скокнулi на бетонныя пафарбаваныя ѓ палоску шпалы i зноѓ памчалiся, як два маленькiя вогненныя конiкi. Некалькi разоѓ калiдоры рассоѓвалiся, траплялiся раз'езды i стрэлкi. На станцыях было поѓна аховы: людзi iх не заѓважылi, а вось робаты палыхнулi з агнямётаѓ, злёгку падсмажыѓшы браткоѓ. Аднаго з iх збiла Таша, зламаѓшы косцi i ададраѓшы галаву. Хлопчык-прафесар падфутболiѓ яе, але галава разляцелася аб камянi:
  - А ты крутая! - Шапнуѓ Карэн.
  - А ты футбалiст!
  - Аддаю перавагу рэслiнг. Прыгожа б'юцца, ёсць такi нават сярод дзяцей.
  - Ды там i яшчэ не засвяцiлiся, хоць гладыятарскiя сутычкi таксама вельмi цiкавыя.
  Пара тэрмiнатараѓ дагнала цягнiк i прамчалася па дахах вагонаѓ, затым пранеслiся наперадзе. Тут Карэн адчуѓ пах мора.
  - Падобна мы ѓжо блiзкiя да ѓзбярэжжа.
  - Верагодна! Кахаю, калi плёскаецца хваля. Па iх плывуць караблi, i, разразаючы роѓнядзь, паднiмаюцца субмарыны.
  - Так, а калi яны перасядуць на падводную лодку.
  - Мы iх i там дастанем!
  Хлопцы на выхадзе натрапiлi на шэсць кулямётных вышак, бо яны крыху запаволiлi рух, дзяцей-тэрмiнатараѓ абстралялi. Карэн i Таша адскочылi ѓ бакi, сыдучы ад драпежных трас вывяргаюцца куль. Затым атакавалi вышкi. Гэта глядзелася уражлiва хуткiя скачкi, серыя ѓдараѓ па страляючай камандзе. Бандыты ляцяць унiз, падаюць. Вось цела валiцца на дрот з токам, сыплюцца iскры, баец тузаецца.
  Iншы ѓжо разадраны, разарваны на часткi, галаву разнесла на аскепкi. Новыя ахвяры падаюць, вiсяць на дроце, абсыпаюцца, i нават абвуглiваюцца. Карэн разгортвае кулямёт, выкошваючы сваiх ворагаѓ:
  - Вось так Таша - клiн клiнам выбiваюць. - крыкнуѓ хлопчык.
  - Я таксама так магу! - Дзяѓчынка паѓтарае прыём.
  Кулi дабiваюць i выбiваюць ахову, забiтых ня менш за сотню, тыя хто сядзеѓ у засадзе таксама выкашаны:
  - Мы перамагаем незлiчоныя орды! - Крыкнула Таша.
  - Каса касiла i нажом i пiсталетам. I смерць любiла хлопец з прывiтаннем! - Схiлiѓся ѓ рыфму Карэн.
  Юныя байцы працягвалi масавую расправу, рухаючыся па калiдоры. Чарговы танк Карэн схапiѓ за ствол i паспрабаваѓ падняць машыну.
  Рулю сагнулася, але танк усё роѓна стрэлiѓ. Iдэя была не самай лепшай, гармату пашкодзiла. Тады Таша скокнула на сталёвага монстра, урэзаѓшы ѓ скачку ѓ вежу. Танк скасiла ад рэзкага штуршку, а дзяѓчынка адчула невялiкi боль. Лявон пацiснуѓ ёй руку:
  - Давай урэжам разам!
  Хлопчык i дзяѓчынка разбеглiся, скокнулi сiнхронна. Iм не хапала масы, затое вялiзнай была скорасць i крэпасць цел. Корпус танка сарвала, вежа зляцела, а члены экiпажа аказалiся размазаныя.
  - Вось так калектыѓная магiла! - Карэн прызямлiѓся, адчуваючы пяткай страсенне.
  - Мой хлопчык гэта было ѓзрушаюча! - Таша стукнула сарваную вежу яшчэ раз, тая падляцела ѓ паветра, а затым грымнулася. - Хiба не бляск!
  - Кукенквакен! - Хлапчук-прафесар убачыѓ, што адзiн з баевiкоѓ яшчэ жывы. Ён быѓ увесь татуiраваны, са страшным рылам.
  - Што яшчэ адзiн пацук пiшчыць! - Сказаѓ Карэн.
  Той усё мiргаѓ вачыма! Не верыѓ! Дзецi знiшчаюць гангстэрскiя войскi, хiба такое можа быць.
  - Вы хто? Дэманы!
  - Бяры браценiк вышэй! Багi! - Карэн падняѓ бандыта за падбародак i шпурнуѓ яго да сцяны. Той урэзаѓся, раздрабнiѓшы галаву. - А наш гнеѓ жудасны! - дадаѓ хлопчык i зноѓ урэзаѓ па вежы.
  - Добра, пабеглi! - Дзяѓчынка пацягнула Карэна.
  - Зразумела, пакуль яны не сплылi.
  Далей па дарозе рабятам зноѓ сустрэѓся танк, i яны па iм урэзалi не змаѓляючыся.
  - Двайны ѓдар! Бясцэнны дар! - Пракаментаваѓ Карэн.
  Затым дзецi накiравалi дружным ударам вежу ѓ шэраг робатаѓ, якая стаiць на ѓваходзе. Прымiтыѓныя машыны не змаглi не тое што адскочыць, але нават зрэагаваць.
  Было вiдаць, як разляцелiся бляшанкi.
  - Мы руйнуем плоць i сталь! - Таша па-дзiцячы паказала мову.
  - I перамагаем нiбы Таль! - З мозгу Карэн вырвалася асацыяцыя з вядомым непераможным баксёрам Талем Тайсанам.
  Юныя воiны пачалi дабiваць тых, хто ацалеѓ, такiх набралася прыстойна, прычым у ход iшла не толькi куля, але i кулак. Гэта нават i цiкавей, рух па-ранейшаму ѓспрымаюцца запаволена. Карэн успомнiѓ, як пакутлiва доѓга пад iмi плылi вагоны. Тут нiбы б'еш не людзей, а манекены.
  - Вось што значыць хуткасць! - Сказаѓ хлопчык-прафесар.
  Нарэшце i з гэтай брыгадай скончана i можна заняцца, iншымi. Рабяты пераадолелi апошнюю перашкоду шлагбаѓм i некалькi матацыклаѓ. Два з iх iмчалi проста на дзяцей. Карэн схапiѓ матацыклы рукамi i, скокнуѓшы, урэзаѓ iмi па цэлым дзясятку браткоѓ. Тых нiбы згрэблi рыдлёѓкай, зноѓ крыкi i скрыгат касцей.
  - Ну што атрымалi! - Карэн плюнуѓ скрозь зубы.
  Слiна хлапчука паляцела з такой сiлай, што прабiла наскрозь адразу дзве галавы баевiкоѓ.
  - Ого, я не ведаѓ, што падобна кулi!
  Хлопчык-прафесар працягнуѓ удары матацыкламi, гэта пацешна i зручна. Таша тым часам падскочыла да БТРа, раз i перавярнула яго. Колы закруцiлiся. Усё адбывалася настолькi iмклiва, што войскi мафii не сцямiлi, што час даваць драпаку. Хлопчык i дзяѓчынка сталi кашмарам, парваѓшы загароду, а затым падхапiлi i шпурнулi сябар у сябра фугасныя мiны. Iрванула - аскепкi пасыпалi на ацалелых баевiкоѓ. Карэн злавiѓ, адзiн з iх на лета:
  - Прыгадзiцца для калекцыi.
  - Твае пальцы сталi мацней, выдавi форму! - Прапанавала Таша.
  - Зараз!
  Хлопчык-прафесар стаѓ камячыць жалеза. Вось у яго атрымаѓся пацешны звярок.
  - Дык лепш малыш! А цi не хочаш ты чаго-небудзь iншага!
  - Акунуцца хутчэй у мора!
  Дзецi-тэрмiнатары выбеглi на ѓзбярэжжа. Там ужо варушылiся байцы, стаяла некалькi катэраѓ, а ѓдалечынi дрэйфаваѓ найвялiкшы лiнкор "Фарт". Вонкава ѓсё выглядала непрыступным.
  - Як прарывацца будзем! - Спытаѓ Карэн.
  - Бултых пад ваду! - Адказала Таша.
  - Горача! Купанне не пашкодзiць!
  Рабяты нырнулi, i панеслiся са хуткасцю якая перавышае цягу рэактыѓнай тарпеды. Праца рукi i нагамi была iнтэнсiѓна, настолькi, што некалькi катэраѓ мафii затанула.
  Тым не менш, не гледзячы на воднае асяроддзе, юныя байцы ѓсё яшчэ маглi размаѓляць:
  - Гэта нагадвае серыял чалавек-барракуда! - Сказаѓ Карэн, я чытаѓ комiксы. Даволi цiкава падводны кiлер здольны на кароткi час прымаць чалавечае аблiчча i спакушаць дзяѓчын. Зрэшты, апошняе не так цiкава, а прыгоды iнтрыгi, замовы гэта вельмi цiкава. Вось дзяѓчыну аддаюць не па каханнi замуж, яна плача, а чалавек-барракуда здзяйсняе вылазку, ламае няѓдачлiваму жанiху косткi, i ѓ таго адпала жаданне.
  - Чалавек-барракуда даволi грубаваты серыял, для тынэйджэраѓ, а прататыпаѓ была кнiга "Каханне i мора" гэта было куды драматычней, i сапраѓднай гарачай i трагiчнай прыхiльнасцi.
  - Нажаль, такую кнiгу цяжка знайсцi на памыйнiцы ѓ адрозненне ад комiксаѓ. Акрамя таго, мне падобная класiчная лiтаратура здаецца сумнай, як напрыклад падручнiк па вышэйшай матэматыкi. Калi фiзiку яшчэ цiкава чытаць, тое гэта нагадвае абстрактнае глупства.
  - Матэматыка таксама патрэбна, напрыклад, у артылерыi цi пры будаѓнiцтве буйных караблёѓ. У прыватнасцi, лiнкор "Фарт" адзiн з самых вялiкiх у свеце.
  - Ён больш нагадвае нафтатанкер. Мне здаецца гэта не самае лепшае рашэнне, каштуе дорага: з аднаго карабля можна зрабiць дзесяць тысяч танкаѓ.
  - З такога нават больш, але затое, якiя меркаваннi аб прэстыжы.
  - Ведаеш мне шкада яго тапiць, столькi людзей напружвалi мазгi, дзясяткi тысяч працоѓных працавалi, гэта такiя намаганнi нацыi. Можа быць, абмяжуемся лiквiдацыяй верхаводаѓ?
  - А я што iншае прапаную! - абурылася Таша.
  - Тады не будзем прабiваць борт.
  - Можна акуратна адкрыць люк i пракрасцiся цiха.
  - Так! Вось менавiта гэта мы i зробiм!
  Рабяты наблiзiлiся да гмаха, стромкiя барты ѓздымалiся высока, тырчалi жара гармат i мiнных апаратаѓ у паверхнi. Пракрасцiся на такую крэпасць нялёгка, тым не менш, хуткасць дапамагала дзецям. Карэн i Таша маментальна ѓзлезлi, прайшоѓшы мiма тарпеднай прылады, затым адламалi тоѓсценае вечка непрабiѓнага люка. У дзяѓчынкi нават занылi пальцы, мышцы расцягнулiся. Затым яны заскочылi ѓнутр. У каюце аказалася шумна, дзве прастытуткi абдымалiся з клiентам. Карэн i Таша падскочылi да iх i перш чым тыя зрэагавалi, згарнулi галовы.
  - Вось так скончана з монстрам.
  - Дык гэта ты i ёсць монстар! - Сказала дзяѓчынка.
  - Не! Я анёл!
  - Давай рухацца бясшумна, не забiваючы па шляху. Мы ж такiя маленькiя, праслiзнем як мышкi. - Прапанавала Таша.
  - Тады прабяжымся на шкарпэтках. Дарэчы дзе знайсцi галоѓных босаѓ - карабель такi вялiкi.
  - Лагiчней за ѓсё яны ѓ адмiральскай каюце. Наiѓна пазбаѓляць сябе раскошы.
  - Гэта выглядае праѓдападобна. Мафiёзi кахаюць раскошу i менш за ѓсё iх трэба шукаць у брудным кубiку матросаѓ.
  - Ты хацеѓ сказаць у апошнюю чаргу! - Перабiла Таша.
  - Хто яго ведае, чаго я хацеѓ! Але пацукi ѓ першую чаргу любяць дзярмо. - Можа, пашукаем iх у сарцiры.
  - Ты навёѓ на нядрэнную думку. Трэба пашукаць iх з дапамогай камп'ютараѓ.
  - Як гэта ѓжо спрабавалi ѓ падзямелле? Давай прыслухаемся! Ого, я ѓжо чую накручаныя на кiбер дзядзькi там! - Хлопчык-прафесар ткнуѓ пальцам.
  Лёгка нiбы вавёрачкi дзецi прабеглi ѓ канец калiдора, злавiѓшы iмгненнi, калi ахоѓнiк мiргнуѓ. Затым заскочылi ѓ перадатчык, там працавалi ѓсяго толькi два праграмiсты.
  - Высекчы або забiць! Вось у чым пытанне! - Сказаѓ Карэн.
  Нечакана ѓ руках хлапчука-прафесара, заззяла ѓсiмi колерамi вясёлкi каралi, i пачуѓся велiчны голас:
  - Не вы знайшлi сусвет, а сусвет вас!
  Таша ѓ прыкрасцi тупнула дзiцячай ножкай:
  - На самым цiкавым месцы - канец!
  
  КАЛI БЫ ЗЮГАНАђ ВЫЯђЛIђ Б БОЛЬШ СМАЛОСТЫ ДАЛЬНАВIДНАСЦI
  У маi 1999 года Зюганаѓ прыняѓ рашэнне не зацвярджаць кандыдатуру Сцяпашына, а iсцi на датэрмiновыя выбары ѓ думу. Камунiсты i iх саюзнiкi прынялi кансалiдаванае рашэнне галасаваць супраць Сцяпашына. Тым больш iх пакрыѓдзiлi i пазбавiлi пастоѓ ва ѓрадзе. Такое рашэнне якраз i было б самым верагодным у гiсторыi, калi б не было Зюганаѓ Траянскiм канём, у табары камунiстаѓ, якi падрываѓ i кампраметаваѓ левыя iдэi.
  Датэрмiновыя выбары ѓ парламент абяцалi камунiстам нямала выгод, у тым лiку з-за меншай колькасцi канкурэнтаѓ i iмiджу мучанiкаѓ.
  Ды i паказала гэта тое, што камунiсты за свае крэслы зусiм не чапляюцца, а больш прынцыповыя.
  Другi раз Ельцын зноѓ унёс Сцяпашына, а потым узяѓ i Аксёненка трэцi раз. Дума зноѓ не зацвердзiла, i яе ѓзялi i распусцiлi. Новыя выбары былi прызначаны на верасень.
  Упартасць парламента некалькi змянiла ход гiсторыi. Бамбардзiроѓкi Югаславii працягнулiся даѓжэй - бо Мiлошавiч спадзяваѓся на дапамогу з боку Расii. А роспуск парламента даваѓ шанцы на перамогу апазiцыi.
  Камунiсты паспелi зноѓ паставiць на галасаванне iмпiчмент Ельцыну.
  I зноѓ не хапiѓ зусiм крышку, на гэты раз усяго двух галасоѓ. Дэпутатаѓ трывожыла блiзкасць выбараѓ у парламент, i небяспека ѓ iх не прайсцi.
  Дума была распушчана, а прэм'ерам зацвердзiѓ Ельцын сваiм указам малавядомага Аксененка.
  У цэлым спадзяваннi Зюганава, што выбары пройдуць, апраѓдалiся. Хворы i аслабелы прэзiдэнт не пайшоѓ супраць канстытуцыi. I не рызыкнуѓ, маючы два працэнты рэйтынгу перавышаць паѓнамоцтвы. Прымакоѓ бачачы, што ягоная каалiцыя не паспявае сфармавацца i прайсцi рэгiстрацыю, пайшоѓ на саюз з камунiстамi. "Яблоко" i ЛДПР iшлi на выбары. Блок "Адзiнства" не паспяваѓ сфармавацца, а НДР аслабла.
  Тут яшчэ ѓварванне баевiкоѓ у Дагестан, i нерашучасць сiлавiкоѓ падчас выбараѓ.
  Камунiсты разам з Прымаковым i Лужковым дабiлiся каласальнай перамогi. Набралi больш за пяцьдзесят пяць працэнтаѓ галасоѓ. Другiм быѓ блок "Яблоко", якi таксама выступiѓ годна ѓзяѓшы адсоткаѓ пятнаццаць. Нечакана нядрэнна выступiла i, ЛДПР сабраѓшы больш за дванаццаць працэнтаѓ. НДР не ѓзяѓ пяцiпрацэнтны бар'ер - поѓны разгром! Жырыноѓскi стаѓ адзiным пракрамлёѓскiм лiдэрам у думе. Праѓда, канкурэнцыя была слабой. Па новым законе партыi не пазней, чым за год да выбараѓ павiнны прайсцi перарэгiстрацыю, i шмат хто не паспеѓ.
  У парламенце зноѓ дамiнавала левая апазiцыя, i "Яблоко" з аднамандатнiкамi, i ѓ меншасцi ЛДПР.
  I вядома ж узнiк канфлiкт... Адразу пасля абрання спiкера Дзярждумы, выѓ вынесены вотум недаверу ѓраду. I зноѓ пайшла размова аб iмпiчменце. На гэты раз дзве трэцi, сабраць было б лёгка!
  Ельцын пасля ваганняѓ, вырашыѓ вярнуць на крэсла прэм'ера Прымакова, i першага вiцэ-прэм'ера Маслюкова.
  Левая каалiцыя пагадзiлася на гэта, але паѓнамоцтвы прэзiдэнта былi часова зрэзаны. А да новых выбараѓ ужо амаль нiчога. Пасля перамоваѓ унутры каалiцыi, у прэзiдэнты было вырашана вылучаць Прымакова. Прэм'ерам станавiѓся Лужкоѓ. А Зюганаѓ атрымлiваѓ пасаду кiраѓнiка заканадаѓчай улады! Гэта значыць Суперскiпера! Наконт новай павiнны былi нават прыняты папраѓкi ѓ канстытуцыю.
  Баевiкоѓ выбiлi з Дагестана. Але ѓ Чачню не пайшлi. Там загарэлася грамадзянская вайна. Расiя падтрымлiвала Масхадава i Кадырава, супраць Басаева i Радуева.
  Прымакоѓ выбары прэзiдэнта Расii здолеѓ выйграць у першым жа туры. Урад, зрэшты, атрымаѓ дадатковыя паѓнамоцтвы. Як i заканадаѓчая ѓлада пад кантролем камунiстаѓ.
  У Расii працягваѓся эканамiчны ѓздым, раслi цэны на нафту i газ, адраджалася прамысловасць.
  Амерыканцы, увогуле як i ѓ рэальнасцi, пасля тэракт 11 верасня ѓлезлi ѓ Аѓганiстан i ѓгразлi ѓ Iраку. Прымакоѓ быѓ лёгка абраны i другi тэрмiн. Але ѓ 2008 годзе саступiѓ крэсла вельмi паспяховаму прэм'еру Юрыю Лужкову.
  Новы прэзiдэнт працягнуѓ ранейшую палiтыку саюза з камунiстамi. Зюганаѓ жа стаѓ прэм'ерам.
  Некаторы час у знешняй палiтыцы было партнёрства з Захадам i сяброѓства з Кiтаем. Ва Украiне ѓмацаваѓся рэжым Януковiча. Так Лужкоѓ у адрозненне ад Пуцiна праводзiѓ больш праѓкраiнскую палiтыку i шанаваѓ саюз славянскiх дзяржаѓ. Украiна нават у 2016 годзе ѓвайшла ѓ склад Еѓраазiяцкага Саюза. Лужкоѓ адбыѓ два тэрмiны i пайшоѓ у адстаѓку. Зюганаѓ нарэшце стаѓ прэзiдэнтам, таксама даволi лёгка выйграваѓшы, выбары. Жырыноѓскi ѓдзельнiчалi ѓжо сёмы раз, ва ѓсiх з 1991 года i зноѓ прайграѓ.
  Восенню 2015 года Расiя ѓлезла ѓ вайну ѓ Сiрыi i бамбiла там. Да ѓлады ѓ ЗША прыйшоѓ Трамп. Зюганаѓ, нягледзячы на фармальны камунiзм, працягваѓ у эканомiцы ранейшы курс. Расiя, нягледзячы на фармальнае панаванне КПРФ, заставалася рынкавай, дэмакратычнай i ѓмерана-аѓтарытарнай краiнай.
  З Захадам партнёрства, i ѓмераная канкурэнцыя. З Украiнай i Беларуссю, i Казахстанам саюз, але таксама не надта цесны. У 2020 годзе Зюганаѓ выбраѓся на другi тэрмiн. Увогуле крыху знiзiѓшы вынiк на гранi другога тура. А ва ђкраiне пасля сыходу Януковiча, нечакана перамог несiстэмны Зяленскi. Пайшоѓ i Назарбаеѓ.
  Зюганаѓ паведамiѓ, што ён не будзе мяняць канстытуцыю, i сыйдзе пасля другога тэрмiну.
  Такiм чынам, лiдэр КПРФ усё ж паспеѓ парулiць Расiяй, праявiѓшы крыху больш смеласцi. А свет аказаѓся больш бяспечным i спакойным, чым у рэальнасцi.
  А хто такi Пуцiн? Як склалася ягоная кар'ера? Пасля таго як Прымакоѓ стаѓ прэм'ерам, Пуцiна як заблiзка да Ельцына, адправiлi ѓ адстаѓку. Абвiнавацiѓшы ѓ прыватнасцi ѓ тым, што ФСБ прашляпiла ѓварванне баевiкоѓ у Дагестан. Пуцiн яшчэ некаторы час круцiѓся ѓ палiтыцы. Балатаваѓся беспаспяхова ѓ Дзярждуму. Потым i ѓ мэры Санкт-Пецярбурга.
  Але потым сышоѓ з палiтыкi i прыбудаваѓся ѓ службе аховы адной прыватнай фiрмы. Так што яго ѓжо мала хто памятаѓ.
  Жырыноѓскi ѓ 2020 годзе, ужо восьмы раз пайшоѓ на выбары прэзiдэнта i зноѓ прайграѓ са сцiплым вынiкам. Але ѓсё яшчэ ѓ яго ёсць фракцыя ѓ Дзярждуме. I нават Зюганаѓ пасля выбараѓ 2020 года прысвоiѓ яму званне генерал-маёра. Дональд Трамп нечакана прайграѓ выбары маладому канкурэнту з лiку дэмакратаѓ. Меркель пайшла датэрмiнова ѓ адстаѓку. А ѓ Лукашэнкi рэзка пагоршылася здароѓе.
  У 2021 годзе, нарэшце, расейскiя касманаѓты зляталi на Месяц. I там устанавiлi чырвоны сцяг! Зюганаѓ аб'явiѓ сваiм афiцыйным пераемнiкам Афонiна. Ну, увогуле, жыццё пракруцiлася яшчэ раз па крузе.
  Як бачым, i без Пуцiна развалу Расii не здарылася. I святло не перавярнулася.
  
  
  
  
  
  
  КАЛI Б МЕНШЫКАВА ЧАСУ МIКОЛАЯ ЗАБIЛI Б
  . У якiм, царская Расiя выйграла Крымскую вайну. Усяго загiнуѓ ад шалёнай кулi Меньшыкаѓ, i яго месца заняѓ больш здольны палкаводзец. Гэта значыць, здарылася выпадковасць, i змянiла ход гiсторыi.
  Зваротная той, каб з Макаравым. Французы i ангельцы былi разбiтыя па частках. I Расiя, захапiѓшы вялiзную колькасць палонных i трафеяѓ, адбiла Крым.
  Турцыя пацярпела паражэнне ѓ Закаѓказзе. Аддала Расii Карс, Эрзерум, i практычна ѓсю Арменiю. Рускiя войскi занялi Румынiю. Аднак весцi наступленне далей не прыйшлося. Султан папрасiѓ мiру. Адначасова Аѓстрыя акупiравала Боснiю i Герцагавiну.
  Туркi пагадзiлiся даць аѓтаномiю Сербii, Балгарыi, Чарнагорыi, а Румынiя стала Расiйскiм васалам. Заадно Расiя забрала сабе i Арменiю: Карс, Эрзерум, Танрог пашырыѓшы свае ѓладаннi на поѓднi.
  У Францыi ѓспыхнулi бунты, i пачалася грамадзянская вайна, i яна не магла больш дасылаць войскi. Брытанiя выйшла таксама з канфлiкту. Аслабла i Сардынскае каралеѓства. Узмацнiлася Аѓстрыя. Неѓзабаве аѓстрыйцы заваявалi Сардынскае каралеѓства, умацаваѓшы сваё панаванне над Iталiяй.
  Неѓзабаве быѓ злоѓлены i Шамiль, скончыѓшы вайну на Каѓказе. Расiя заключыла выгадны мiр з Кiтаем, адабраѓшы нават больш тэрыторыi, чым у рэальнай гiсторыi, бо аѓтарытэт рускай зброi быѓ вышэйшы.
  Мiкалай Першы не падтрымаѓ поѓнач у вайне супраць поѓдня. Нават наадварот вырашыѓ дапамагаць паѓднёѓцам разам з Брытанiяй, каб умацаваць свае пазiцыi на Алясцы.
  На тэрыторыi Амерыкi Расiя стала будаваць гарады i крэпасцi. Нават зьявiлiся праекты чыгункi, да Чукоткi. Цар Мiкалай шмат што намецiѓ. Расейскiя войскi заваёѓвалi Сярэднюю Азiю. Памёр гэты манарх у 1867 годзе. Пакiнуѓшы Расею магутнай i квiтнеючай. Яго сын Аляксандр не стаѓ адмяняць Прыгоннае права, а працягнуѓ рух на поѓдзень. У прыватнасцi правёѓ пераможную вайну з Турцыяй, далучыѓ Канстанцiнопаль да Расii. Потым i Месапатамiю.
  Зноѓ вайна з Брытанiяй i разгром ангельцаѓ у Азii. Аляксандр другi крыху даѓжэй праправiѓ, не робячы iстотных рэформаѓ, акрамя судовай, i некалькi ѓдасканальваючы сiстэму кiравання.
  Адмены прыгоннага права так i не было. Затое Расея далучыла да сябе Iран. Памёр цар роѓна праз дваццаць гадоѓ пасля Мiкалая Першага ѓ 1887 годзе. Аляксандр Трэцi кiраваѓ зусiм нядоѓга, да 1894 але паспеѓ далучыць да Расii фактычна цалкам Iндыю. А Мiкалай Другi працягнуѓ рух у Iндакiтай, i ѓ сам Кiтай.
  Была вайна з Японiяй. Увогуле пераможная. I поѓнае заваяванне Кiтая i Iндакiтая. I пранiкненне аж да Аѓстралii. А вось у Еѓропе крыху iншы атрымаѓся расклад.
  Аѓстрыйская iмперыя далучыла да сябе поѓдзень Францыi. А затым разбiла Прусiю, захапiѓшы поѓдзень Германii. Менавiта Аѓстрыя i стала сусветным гегемонам. Францыя была моцна аслаблена грамадзянскай вайной. Прусiя не магла аб'яднацца. У канчатковым вынiку аѓстрыйцы ѓзялi i захапiлi ѓсю Прусiю, а таксама частку ѓсходняй Францыi. Утварылася вялiкая iмперыя, якая лезла ѓ Афрыку. Неѓзабаве аѓстрыйцы заваявалi яшчэ i Бельгiю, Галандыю, i шмат зямель у Афрыцы. Потым была вайна Аѓстрыi i Расii супраць Брытанii. Яна завяршылася падзелам Афрыкi памiж аѓстрыйцамi i рускiмi.
  Iмператар Франц сапраѓды стаѓ найвялiкшым манархам перасягнуѓшы Напалеона Банапарта заваяваѓшы амаль палову Афрыкi i большую частку Еѓропы. Францыя таксама аказалася неѓзабаве цалкам захопленай, разам з Iспанiяй i Партугалiяй. Ды паспяхова ѓсё прайшло, але...
  Нашчадак iмператара Франца захацеѓ далучыць да сябе i Сербiю! I пачалася ѓ 1920 годзе вялiкая вайна памiж Расiяй Мiкалая Другога i Аѓстрыйскай Вялiкай Iмперыяй.
  На баку Аѓстрыi ѓся Еѓропа. Акрамя Брытанii, якая не такая моцная як у рэальнай гiсторыi, i яшчэ амаль палова Афрыкi. Плюс супраць Расii выступiла Швецыя. А Нарвегiя i Данiя былi яшчэ пры iмператары Францы захопленыя.
  Гэта было яшчэ i палова бяды. ЗША засталiся, расколатыя i другараднай дзяржавай. А вось Брытанiя, усё яшчэ кантралявала Канаду i Аѓстрыю. I пасля першых двух месяцаѓ ваганнi, таксама ѓступiла ѓ лаянку на баку Аѓстрыi.
  Так што ѓзгарэлася вялiкая вайна. Аѓстрыя i Англiя супраць Расii.
  Зразумела Алег Рыбачэнка тут як тут. I змагаецца нiбы рэальны, i нязломны герой.
  Хлопчык пiша па iншаземнай рацi з кулямёта i напявае:
  - Гiмн Радзiмы ѓ сэрцах у нас спявае,
  Ва ѓсiм сусвеце няма яе прыгажэй...
  Сцiснi мацней вiцязь лучемет
  Памры за Богам дадзеную Расiю!
  I лупiць сабе, разбурае кулямётам раць з усёй Еѓропы i часткова з Афрыкi.
  I не паддаецца сабе хлапчук. Вось босымi пальцамi ног шпурляе гранату i пiшчыць:
  - Не саступiм i не здадзiмся!
  I зноѓ дзяцюк выпускае забойную i паражальную чаргу. Не жадае ён супастата паддавацца.
  I напявае сабе:
  - Нас нiхто не спынiць! Нават леѓ не пераможа!
  Хлапчук сапраѓдны вiцязь. Цi не згiнаецца i непераможны. Рыцар веры! Няхай i не хрысцiянскай!
  I вось аѓстрыйскi напад адбiты.
  У аѓстрыйцаѓ i англiчан ёсць танкi, але ѓ Расii таксама ёсць мастадонты.
  У Мiкалая Другога ѓсё ж такi куды больш насельнiцтва з улiкам калонiй. Лiчы ѓся Азiя, усход Еѓропы, часткова Балканы, больш за палову Афрыкi.
  Так што Расея пераѓзыходзiць колькасцю пяхоты. А салдаты ваююць вельмi адважна...
  I не ѓтрымалiся аѓстрыйцы, былi адкiнуты ад Варшавы. Потым рускiя войскi прасунулiся да Одэра, захапiлi i ђсходнюю Прусiю. Пала i Галiцыя, са Львовым. Абсадзiлi Пярэмышлi. Вызвалiлi Кракаѓ.
  Тут высветлiлася, што славяне з рускiмi ваяваць не жадаюць i масава здаюцца ѓ палон.
  Баi таксама паказалi, што лягчэйшыя i спрытныя расiйскiя танкi эфектыѓней цяжэйшых i нязграбных нямецкiх. А ѓ авiяцыi царская Расiя ѓвогуле на парадак мацнейшая якасцю англiчан i аѓстрыйцаѓ.
  Рускiя войскi пасля паѓзы аднавiлi наступленне. Яны бралi i лiкам i ѓменнем.
  Вось быѓ акружаны i ѓзяты Будапешт. На моры адмiрал Калчак разбiѓ ангельцаѓ, i захапiла Аѓстралiю. На сушы рускiя войскi акружылi i ѓзялi Берлiн. А потым i Вену.
  Аѓстрыйская iмперыя прайгравала бiтву i ѓ Афрыцы. Цярпеѓ паражэнне i англiйскi корпус. Ды непрыемна складалiся справы ѓ iмператара Адольфа.
  Сунуѓся ён зусiм не туды, i стаѓ татальна прайграваць. Дзе ѓжо яму выстаяць супраць падобнай моцы.
  Пасля падзення Вены супрацiѓленне аѓстрыйцаѓ стала насiць очаговый характар. I неѓзабаве рускiя занялi ѓсю Еѓропу, i Афрыку. Адначасова з Аляскi пачаѓся i наступ на Канаду. Англiчане таксама прайгравалi.
  Брытанiя апынулася ѓ iзаляцыi i спрабавала адсядзецца на востраве.
  Але зразумела, што Расея адолее, пачаѓшы паветраны наступ.
  I разбамбiла амаль усё, што знаходзiлася на паверхнi. А потым i на сушы быѓ высаджаны дэсант якi прывёѓ Брытанiю да пакоры.
  Такiм чынам, усё ѓсходняе паѓшар'е, а таксама Аляска i Канада сталi рускiмi.
  Гэта, увогуле выдатна! Мiкалай другi зрабiѓ часовую паѓзу, пераварваючы ѓладаннi. ЗША пакуль падзеленыя i ня надта моцныя, як i iншыя залежныя ад Расеi дзяржавы.
  У 1937 годзе цар Мiкалай Другi разбiѓся ѓ самалёце. Прастол атрымаѓ у спадчыну Аляксей Другi. У адрозненне ад рэальнай гiсторыi спадчыннiк быѓ цалкам здаровым i бадзёрым. I ѓ 1941 годзе вырашыѓ заваяваць усё, што не паспелi захапiць продкi.
  Няхай на планеце, Зямля ѓжо будзе адна iмперыя. I рушыла рускае войска спачатку на паѓночныя штаты Амерыкi, а потым на паѓднёвыя. ЗША былi нямоцныя, хутка аказалiся захопленыя. А Мексiку заваяваць аказалася яе прасцей. Потым рух наверх. Па адзiночцы захоплiваючы адну краiну за другой. Самая буйная i моцная Бразiлiя. Але i яна пратрымалася менш за месяц.
  I вось заваявалi Лацiнскую Амерыку i Новую Зеландыю. Алеся Другi ѓвайшоѓ у гiсторыю як завяршальнiк усiх заваёѓ Расii. А ѓжо ѓ 1947 году рускiя касманаѓты ѓступiлi на Месяц. А у 1958 году на Марс! У 1961 годзе на Венеру. У 1972 годзе на Меркурый, а 1973 годзе на спадарожнiкi Юпiтэра. У 1975 годзе ва ѓзросце 71 года памёр Аляксiй Другi. Празваны Завяршыцель. I царом стаѓ яго сын Мiкалай Трэцi. У 1980 годзе чалавек уступiѓ на апошнюю, самую далёкую планету Сонечнай Сiстэмы - Плутон. Правiлаѓ Мiкалай Трэцi не занадта доѓгай. Памёр у 1985 годзе. I на пасад узышоѓ яго сын Аляксандр чацвёрты. Малады цар гадоѓ дваццацi сямi. I загадаѓ цар рыхтавацца да скачка за межы Сонечнай Сiстэмы. I сталi будаваць зоркалёты, i фотановую ракету. I вось, нарэшце, у 2017 годзе стартавала першая, мiжзоркавая экспедыцыя.
  
  У ЦАРА МIКОЛА ДРУГАГА ђДАЧУ ПРЭЗIДЭНТА ПУЦIНА
  Знакамiты пiсьменнiк i паэт Алег Рыбачэнка адчуваѓ, што ѓ свеце нешта не так. Чалавецтва як было так застаецца раздробненым. Колькасць краiн на планеце Зямля толькi павялiчваецца. А калi хто i дадае ва ѓплыве, то толькi таталiтарны, дыктатарскi Кiтай. А Расiя пасля заканчэння праѓлення Уладзiмiра Пуцiна, пагрузiлася ѓ глыбокi крызiс. Зноѓ палае вайна на Каѓказе, бунтуюць левыя i нацыяналiсты. Iзноѓ эканомiка на спадзе, расце злачыннасць. I Расея пачынае распадацца.
  Нягледзячы на фенаменальнае шанцаванне-Уладзiмiр Пуцiн так i не змог стварыць трывалай, устойлiвай палiтычнай сiстэмы, i стабiльна i хутка расце эканомiкi. Не вырашаны аказалiся i многае сацыяльныя i мiжнацыянальныя праблемы. Рэдкае шанцаванне дазваляла Пуцiну падтрымлiваць бачнасць дабрабыту. Але як толькi ён сышоѓ, то ѓсё так i не вылечаны гнайнiкi разам выявiлiся.
  Ды яшчэ i пагроза ядзернай вайны навiсла! Свет у хаосе, Расiя кацiцца ѓ маштабнай грамадзянскай вайне! Гэта трэба тэрмiнова выпраѓляць.
  Хлапчук у кнiзе прачытаѓ, што можна змянiць лёс людзей, i памяняць яе месцамi! I ёсць адна магутная цыганка, што можа гэта зрабiць з любым чалавекам.
  Дык чаму не памяняць месцамi поспех i шанцаваннi Пуцiна i Мiкалая Другога?
  Тым больш, што калi Мiкалай Другi будзе такiм фенаменальна ѓдачлiвым як Пуцiн, то ход гiсторыi змянiцца. I ѓ дваццаць першым стагоддзi ѓ Расii будуць кiраваць Раманавы. А значыць Пуцiну шанцаванне i не спатрэбiцца. Цi ва ѓсякiм разе Расii шанцаванне Пуцiна.
  А ѓ дваццатым стагоддзi поспех царскай Расii вельмi нават патрэбна.
  Знакамiты пiсьменнiк прыняѓ рашэнне адправiѓся да цыганкi. Балазе ѓ Iнтэрнэце быѓ яе адрас, а развiтая iнтуiцыя падказвала пiсьменнiку i паэту, што гэта зусiм не шарлатанка.
  Сапраѓды цыганка не прастою. Жыве ѓ асабняку ѓ Маскве, i выглядае гадоѓ на дваццаць, хаця варожыць яшчэ з савецкiх часоѓ. Адразу вiдаць вечная дзяѓчына з чорнымi павойнымi валасамi - ёсць выдатная!
  Алег Рыбачэнка папрасiѓ яе:
  - Зрабi добрую справу! Памяняй поспех Уладзiмiра Пуцiна i Мiкалая Другога!
  Вечна юная дзяѓчына-цыганка паглядзела на Алега Рыбачэнку i адказала:
  - Гэта добра, што ты не эгаiст i кiнеш не за сябе, а за краiну Расiю! I яшчэ лепш, што ѓ цябе багатая энергетыка i небывалая, неверагодная, звышчалавечая фантазiя!
  Цыганка падмiргнула i працягнула:
  - Так моцна памяняць гiсторыю нават мне нялёгка! Але ты ѓладальнiк наймацнейшай i багатай у свеце фантазii мне можаш дапамагчы!
  Алег Рыбачэнка згодна кiѓнуѓ:
  - Я гатовы на ѓсё! I выканаю любую просьбу!
  Юная цыганка кiѓнула i паведамiла:
  -Я ператвару цябе ѓ хлопчыка гадоѓ дванаццацi, i ты будзеш расцi вельмi павольна i старэйшыя за чатырнаццаць целам нiколi не станеш. Я цябе адпраѓлю ѓ паралельны свет, дзе ты спачатку станеш рабом!
  Алег Рыбачэнка згодна кiнуѓ:
  - Я гатовы!
  Цыганка кiѓнула i працягнула:
  - Ты мне павiнен будзеш дастаць дзевяць камянёѓ-артэфактаѓ: чорны, белы, чырвоны, аранжавы, жоѓты, зялёны, блакiтны, сiнi, фiялетавы. I акрамя гэтага дзясяты артэфакт - карону Кашчэя!
  Гэта складана, але ѓ цябе будзе вечна юнае, хуткае, моцнае, цягавiтае цела хлапчука-ваяра. А плюс яшчэ i выдатны iнтэлект, i фенаменальны дар уяѓлення. Рана цi позна, ты збярэш артэфакты i вернешся назад у свой свет. I ѓжо назаѓжды ты будзеш у целе фенаменальна моцнага i хуткага хлопчыка гадоѓ чатырнаццацi, i цябе немагчыма будзе забiць. Гэта значыць атрымаеш ва ѓзнагароду яшчэ i неѓмiручасць!
  Алег Рыбачэнка згодна кiѓнуѓ:
  - Пра гэта можна толькi марыць!
  Вечна юная ведзьма заѓважыла:
  - Але дзесяць артэфактаѓ мае, i толькi мае! Яны дадуць мне такую сiлу, што ты заслужыш з лiшкам неѓмiручасць! А пакуль што я пагружаю цябе ѓ сон, i ты прачнешся ѓжо хлопчыкам-рабом у каменяломнях. А далей ужо твая кемлiвасць падкажа, як з гэтага выбрацца!
  Калi ты перамесцiшся, то я змагу памяняць лёс, поспех, i шанцаванне прэзiдэнта Пуцiна i цара Мiкалая Другога. Ты будзеш збiраць па розных мiрах артэфакты для мяне, а тым часам з пачатку дваццатага стагоддзя гiсторыя Расii пойдзе ѓжо па-iншаму. Гэта значыць нават калi ты не збярэш артэфакты - дзевяць камянёѓ i карону Кашчэя, усё роѓна цар Расii Мiкалай Другi атрымае поспех, лёс, i шанцаванне прэзiдэнта Расii Уладзiмiра Уладзiмiравiча Пуцiна!
  Алег Рыбачэнка шырока ѓсмiхнуѓся i адказаѓ:
  -Гэта добра! У новым свеце я буду спакойны, што нарэшце хадзi гiсторыi змянiѓся ѓ лепшы бок! I што Расiя зможа навесцi ва ѓсiм свеце парадак i стаць краiнай-гегемонам! I гегемонам-абсалютным!
  Вечна юная цыганка загадала:
  - Кладзiся на канапу!
  Алег Рыбачэнка лёг.
  Дзяѓчына-чарадзейка завуркатала:
  - А цяпер спi! Ты прачнешся ѓ iншым свеце.
  Вочы ѓ Алега Рыбачэнкi стулiлiся, i ён практычна маментальна пагрузiѓся ѓ сон.
  Цыганка ж здабывала з шуфлядаѓ загадзя прызапашаныя iнгрэдыенты i стала рыхтаваць зелле. Уключыла газ пад загадзя прыгатаваным для магii катлом. I стала туды кiдаць рознае, прамаѓляючы загаворы. Адначасова вечная дзяѓчына здабывала i кiшэнi калоду карт i праспявала:
  - Ой, лёс, лёс Мiкалаю дапамажы! Ад Пуцiна поспех, да цар Раманава прыйдзi!
  Няхай Раманаѓ перамагае,
  Кiруе нiбы Чынгiсхан...
  Хай у поспеху прыбiвае,
  Пуцiна выкраѓшы дар!
    
  Для Расii гэта лепш,
  Мiкалай вялiкi цар...
  Стане Чынгiсхана страмчэй,
  Як Уладзiмiр Пуцiн стань!
  Кацёл закiпеѓ, i ѓ iм завiравала зелле. Цыганка зрабiла расклад карт, вымавiла загавор i шпурнула калоду ѓ кiпячае марыва... Палыхнуѓ звышяркi выблiск, нiбы ад тысячы фотаблiц. Спячы Алег Рыбачэнка знiк... А затым, засвяцiѓшыся, згiнуѓ i кацёл.
  У прасторнай зале, дзе чаравала вялiкая чарадзейка, стала пуста i цiха!
  Вечна юная ведзьма вымавiла:
  - Ну што! Я памяняла ход гiсторыi i гэта крута! А калi гэтаму iдэалiсту павязе i ён збярэ артэфакты, то я стану настолькi магутнай, што Сам Сатана мне пазайздросцiць!
  I цыганка-чарадзейка блiснула смарагдавымi вачамi!
  I здарыѓся цуд!
  Што i сапраѓды чакала Мiкалая Другога... Сапраѓды вельмi шмат што змянiлася. Не было крывавай бойкi падчас каранацыi. I паспяхова iшла экспансiя ѓ Кiтай. Вайна з Японiяй, зразумела, здарылася. Гэта ѓвогуле было гiстарычна непазбежна. Зразумела, што трэба было раззброiць i знiшчыць монстра ѓ асобе самураяѓ. I ад гэтага нiкуды не падзецца. Нельга пакiдаць небяспеку ѓ сябе на рубяжах.
  Вайну першай пачала Японiя, але яе спроба нападзення на расiйскiя караблi аказалася няѓдалай. Расiяне не атрымалi iстотных пашкоджанняѓ, а дзясятак мiнаносцаѓ Краiны Узыходзячага Сонца аказалiся патопленыя.
  "Варагу" таксама ѓдалося вырвацца з акружэння. Што аказалася вялiкiм поспехам. Ды i на мора хутчэй прыбыѓ адмiрал Макараѓ i давай разбураць японцаѓ. I генерал Курапаткiн разбiѓ самураяѓ на сушы i цалкам заняѓ увесь Карэйскi паѓвостраѓ.
  I вось нават цар Мiкалай Другi прыняѓ рашэнне: трэба ад Японii засцерагчыся назаѓжды! А як? Ды высадзiць дэсант i цалкам далучыць да Расii, у якасцi губернi.
  I вось на моры адбылася вырашальная бiтва, дзе японскi флот канчаткова быѓ дабiты адмiралам Макаравым.
  У баi брала ѓдзел i чацвёрка дзяѓчат! Галаногiх i ѓ бiкiнi!
  Наташа, Зоя, Аѓрора, Святлана. Чатыры прыгажунi, якiя, размахваючы шаблямi, бяруць на абардаж самы буйны караблю самураяѓ.
  Наташа рассякае японца i крычыць:
  - Будзеш размазаны вузкавокi!
  Зоя рассекла, другога самурая, i заѓважыла:
  - А ѓ цябе вочы сапфiравыя!
  Наташа, правёѓшы млын, пацвердзiла:
  - Вядома так! Вядома так!
  А тут Аѓрора, яшчэ ѓзяла i голай пяткай рушыла японцу ѓ падбародак. Зламала яму скiвiцу, i зароѓ:
  - За Радзiму Ура!
  Святлана ѓзяла, знесла галаву самураю i вякнула:
  - За цара Мiкалая Другога!
  Ды зразумела ад поспеху шматлiкае залежыць. У прыватнасцi адмiрал Макараѓ застаѓся жывы. I аказаѓся другiм Ушаковым. Як спрытна камандуе. Сам на рухомым крэйсеры, усюды паспявае. I японцаѓ, у якiх, дарэчы, вялiкай перавагi ѓ прыладах не было, б'юць па частках i тактычна.
  Мастацтва палкаводца цi флатаводца бярэ ѓверх над невялiкай колькаснай перавагай.
  Тым больш да гэтага часу i японцы колькасцю слабейшыя. Так што, Макараѓ грамiць iх. Навязвае блiзкi бой, дзе расiйскiя караблi, якiя маюць бранябойныя снарады куды мацнейшыя.
  I японцы церпяць паражэнне. А дзяѓчаты захоплiваюць чарговы, самурайскi карабель. I на iм сцяг царскай iмперыi ѓзвяваецца!
  Што японцы? Не дужа ѓ вас з фартам? Мiкалай Другi атрымаѓ поспех Уладзiмiра Пуцiна i так добра ѓ яго ѓсё пайшло!
  А дзяѓчаты? Чацвёрка прыгажунь у бiкiнi - гэта ведзьмы-раднаверкi якiя вырашылi па ваяваць за цара, хоць звычайна iм няма нiякай справы да гэтага свету.
  Але ѓ дадзеным выпадку дапамагчы рускаму народу трэба. I гэта з прычыны шанцавання Пуцiна. Нiколi б ён не захапiѓ бы Крыма без стрэлу, калi б нi тыя ж чатыры дзяѓчыны-ведзьмы. Яны дапамаглi здзейснiць цуд. Але цi трэба Расii было адбiраць у брацкага народа Крым, гэта яшчэ пытанне. А вось далучыць Кiтай да рускай iмперыi цудоѓная iдэя! Уявiце сабе, колькi падданых апынецца ѓ Расiйскага цара - ды можна ѓвесь свет задушыць!
  Карацей кажучы, дзяѓчыны тут дарма час не губляюць. I ѓжо новы браняносец штурмуюць.
  I зноѓ яго захоплiваюць. А шаблi ѓ руках прыгажунь так i мiльгаюць, ды яшчэ такiя вострыя. I столькi японцаѓ змяшалi.
  Бiтва на моры скончылася канчатковым патапленнем японскай эскадры i паланеннем адмiрала Тога.
  I пачалася высадка дэсанта. Параходаѓ i транспартаѓ не хапала. I ѓ ход iшлi i баркасы, i на крэйсерах i браняносцах перавозiлi, i шмат чаго iншага рабiлi. Цар загадаѓ выкарыстоѓваць пры дэсантаваннi i гандлёвы флот.
  Рускiя войскi абiвалi нацiск самураяѓ, якiя спрабавалi iх скiнуць з плацдарму. Але царскае войска трымалася мужна. I масiраваная атака аказалася адбiтая з вялiкiмi стратамi.
  Дзяѓчынкi ведзьмы падчас штурму секлi шаблямi, i кiдалi ѓ супернiка босымi нагамi гранаты.
  Яны, вядома, на самых небяспечных месцах. А як з кулямётаѓ сталi палiць. Кожная куля ѓ мэту.
  Наташа вяла агонь, шпурнула босымi пальчыкамi ножак гранату i прачырыкала:
  - Няма мяне страмчэй!
  Зоя, лупячы з кулямёта, кiнула босымi пальчыкамi ножак прэзент смерцi i пiскнула:
  - За цара Мiкалая Другога!
  Аѓрора, працягваючы палiць з кулямётаѓ, i падскокваць, як агрызнецца i выдасць:
  - За вялiкую Русь!
  Святлана, працягваючы церабiць непрыяцеля, агрэсiѓна выдала, скалячы зубкi, кiдаючы голай пяткай гранату:
  - За царскую iмперыю!
  Ваяѓнiцы працягвалi лупiць, i малацiць. У iх такi запал энергii. Яны страляюць сабе i разбураюць надыходзячых самураяѓ.
  Забiтых iм японцаѓ ужо тысячы, дзясяткi тысяч.
  I разбiтыя самураi бягуць... Вельмi забойныя супраць iх дзяѓчынкi.
  А рускiя штыкамi, рэзаюць самураяѓ...
  Штурм адбiты. I новыя рускiя войскi высаджваюцца на ѓзбярэжжа. Плацдарм пашыраецца. Ды нядрэнна вядома для царскай iмперыi. Адна перамога за iншы. I адмiрал Макараѓ таксама з гармат дапаможа. Смятаючы японцаѓ.
  I вось рускiя войскi ѓжо рухаюцца па Японii. I iх лавiну не спынiць. Яны рэзаюць супернiка, i колюць штыкамi.
  Наташа, атакуючы самураяѓ, i сякучы iх шаблямi, спявае:
  - Белыя ваѓкi збiваюцца ѓ зграю! Толькi тады выжыве род!
  I як кiне босымi пальцамi ног гранату!
  Зоя падпявае, з лютай агрэсiяй. I таксама кiдаючы босымi ножкамi, нешта непаѓторнае, забойнае:
  -Слабыя гiнуць, iх забiваюць! Абараняючы святую плоць!
  Аѓгустына страляючы па супернiку, i сякучы шаблямi, i кiдаючы босымi пальчыкамi ножак гранаты, вiскоча:
  - У буйным лесе iдзе вайна, ад усюды, зыходзяць пагрозы!
  Святлана, ведучы агонь, i кiдала босымi ножкамi прэзенты смерцi, узяла i правiшчала:
  - Але перамагаем заѓсёды ворага! Белыя ваѓкi салют героям!
  I дзяѓчынкi хорам, нiшчачы супернiка, спяваюць, кiдаючы босымi ножкамi смяротнае:
  - На святой вайне! Будзе наша перамога! Сьцяг iмперскi наперад! Слава загiнуѓшым героем!
  I зноѓ дзяѓчыны страляюць i аглушальна завываючы спяваюць:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Белыя ваѓкi душаць ворага! Белыя ваѓкi - салют героям!
  Дзяѓчаты iдуць i бягуць... I войска Расii рухаецца да Токiа. I японцы сабе гiнуць, i iх выкошваюць. Рухаецца рускае войска. I адна перамога за iншы.
  Цар Мiкалай сапраѓды выцягнуѓ шчаслiвы бiлет. Вось ужо рускiя войскi прыступаюць да штурму японскай сталiцы. I гэта ѓсё так выдатна.
  Дзяѓчыны тут, вядома ж, наперадзе ѓсiх i на вялiкай вышынi iх напор i подзвiгi.
  Асаблiва калi босымi нагамi гранаты кiдаюць. Гэта ѓвогуле выклiкае шок i трапятанне ѓ самураяѓ.
  А вось яны ѓзбiраюцца на сцяну японскай сталiцы. I сякуць сабе ѓ капусту людзей i коней. Раскрышылi супернiкаѓ у трэскi. Наступаюць, з крыкамi i рогатам дзяѓчынкi! I голымi пяткамi як дзяѓбуць у падбародкi. Японцы ляцяць дагары нагамi. I падаюць сабе на калы.
  А ваяѓнiцы яшчэ мацней шаблямi махаюць.
  А самураi церпяць паражэнне за паразай. Вось рускiя войскi i Токiа ѓзялi.
  Мiкада ѓ страху бяжыць, але яму нiкуды не схавацца. I вось дзяѓчаты бяруць яго ѓ палон i звязваюць!
  Цудоѓная перамога! Японскi iмператар падпiсвае адрачэнне на карысць Мiкалая Другога. Тытул рускага цара, значна даѓжэе. Карэя, Манголiя, Маньчжурыi, Курылы, Тайвань i сам Японiя становяцца рускiмi губернямi. Хаця ѓ Японii ёсць невялiкая, абмежаваная аѓтаномiя. Але яе iмператар рускi, самадзяржаѓны цар!
  Мiкалай Другi застаецца абсалютным манархам, нiчым не абмежаваным. Ён ёсць Самадзяржаѓны цар!
  I зараз яшчэ i iмператар Японii, Жалтарасii, Богдыхан, Хан, Каган, i iншае, iншае, iншае...
  Ды больш шанцаванне. Вось заѓважце поспех, Пуцiна дазволiла колькi заваяваць! Дваццаць першае стагоддзе, нажаль, не занадта падыходзiць для захопаѓ!
  А якая карысць Расii ад таго, што вораг Пуцiна Макейн памёр ад раку галаѓнога мозгу? Вязенне, вядома ж, каласальнае, тут нават наѓмыснае не прыдумаеш - каб твой вораг такой дурной i непрыемнай смерцю памёр!
  Але аддача для Расii канкрэтная нуль.
  А вось для Мiкалая Другога, такi поспех i шанцаванне Пуцiна абярнулася вялiкiмi тэрытарыяльнымi набыццямi. А на самой справе, навошта фартуне даваць падарункi Пуцiну. Ну ад таго што Сабчак так своечасова памёр i не прыйшлося даваць яму пасаду кiраѓнiка канстытуцыйнага суда, як карысць Расii?
  А цар Усяе Русi Мiкалай другi асоба выдатная. Натуральна, пасля такой вялiкай перамогi, яго ѓлада i аѓтарытэт умацавалiся. А значыць можна сякiя-такiя рэформы правесцi. У прыватнасцi ѓ Праваслаѓi! Дазволiць дваранам мець па чатыры жонкi, як у Iсламе. А таксама даваць права на другую жонку салдатам ва ѓзнагароду за подзвiгi i верную службу.
  Добрая рэформа! Раз колькасць iншаверцаѓ i iншаземцаѓ у iмперыi вырасла, то трэба рускiм лiкам прырасцi. А як гэта зрабiць? За рахунак жанчын iншых народаѓ. Бо калi рускi возьме сабе за жонку трох кiтаянак, то ѓ яго будуць ад iх дзецi, а гэтыя дзецi хто будуць па нацыянальнасцi?
  Вядома рускiя па бацьку! I гэта выдатна! Мiкалай Другi валодаючы прагрэсiѓным розумам, быѓ больш рэлiгiйны для вiду, чым у душы. I зразумела, паставiѓ рэлiгiю на службу дзяржаве, а не наадварот!
  Мiкалай Другi такiм чынам умацаваѓ свой аѓтарытэт у элiце. Дык мужчынам гэтага даѓно хацелася. I паскорыѓ русiфiкацыю ѓскраiн.
  Ну, а папы, таксама ѓжо не пярэчылi. Тым больш, што вера ѓ дваццатым стагоддзi аслабла. I рэлiгiя служыла цару, не вельмi верачы ѓ Бога!
  А ваенныя перамогi зрабiлi Мiкалая папулярным у народзе, i прывыклы да аѓтарытарызму не хацеѓ асаблiва перамен. Iншай улады рускiя i не ведалi!
  А ѓ эканомiцы ѓздым, заробак расце. Кожны год па дзесяць працэнтаѓ прыросту. Сапраѓды, да чаго перамены.
  У 1913 годзе цар Мiкалай на трохсотгоддзе Раманавых яшчэ раз скарацiѓ працоѓны дзень да 10,5 гадзiн, а ѓ суботу i перадсвяточныя днi, яшчэ да 8 гадзiн. Узрасла i колькасць выходных i свят. Стала адзначацца як выходны дзень i дата капiтуляцыi Японii. I дзень нараджэння цара, i дзень нараджэння царыцы, i дзень каранацыi.
  Пасля таго як высветлiлася што спадчыннiк прастола хворы на гемафiлiю, цар Мiкалай узяѓ сабе другую жонку. Такiм чынам, вырашалася пытанне пасада ѓ спадчыну.
  Але насоѓвалася вялiкая вайна. Германiя марыла перадзялiць свет. Аднак царская Расiя да вайны была гатова.
  У 1910 году рускiя далучылi сабе Пекiн, i пашырылi iмперыю. Брытанiя пагадзiлася на гэта ѓ абмен на саюз супраць Нямеччыны.
  Царская армiя была самай шматлiкай i моцнай. Яе колькасць у мiрны час дасягнула трох мiльёнаѓ i тысячы палкоѓ. У Нямеччыны ѓ мiрны час было ѓсяго шэсцьсот тысяч. Плюс яшчэ Аѓстра-Венгрыя, але яе войскi небаяздольныя!
  А немцы яшчэ плануюць ваяваць з Францыяй i Брытанiяй. А дзе ѓжо iм пацягнуць два фронты?
  У рускiх першыя ѓ свеце лёгкiя танкi "Месяц"-2 у серыйнай вытворчасцi. I бамбавiкi чатырохматорныя "Iлля Мурамец" i знiшчальнiкi з кулямётамi "Аляксандр" i шматлiкае iншае. I вядома ж магутны флот.
  Няма ѓ Нямеччыны роѓных сiл.
  А немцы яшчэ захацелi наступаць, на Бельгiю i ѓ абыход Парыжа. Тут iм зусiм нiчога не свяцiла.
  Але вайна ѓсё роѓна пачалася. Германiя зрабiла свой фатальны ход. I яе войскi рушылi на Бельгiю. Толькi вось сiлы няроѓныя. Рускiя войскi па Прусii i Аѓстра-Венгрыi ѓжо рухаюцца. I танка "Месяц"-2 з хуткасцю 40 кiламетраѓ гэта ѓжо каласальная сiла.
  Прычым, заѓважце, шанцаваннi цара Мiкалая ѓ тым, што вайна пачалася. Сам бы цар на Нямеччыну не напаѓ бы. А так на баку рускiх вялiкi, пераважная перавага ѓ сiлах, танкi, перавага ѓ артылерыi, i лепшая ѓ колькасцi i якасцi авiяцыя. I мацнейшая эканомiка, як атрымалася пазбегнуць спаду, выклiканага рэвалюцыяй i паразай у вайне. А так увесь час уздым i поспехi за поспехамi.
  Вiдавочна немцы патрапiлi пад удар. А тут яшчэ i самi палезлi асноѓнымi сiламi супраць Францыi i Брытанii. А куды ѓжо iм!
  А Iталiя вазьмi i вайну Аѓстра-Венгрыi абвясцi! Адзiны плюс, што Турцыя ѓ вайну супраць Расii ѓступiла. Але гэта цару нават лепш, можна, нарэшце, забраць сабе Канстанцiнопаль i пралiвы! Так што...
  А яшчэ i чатыры ведзьмы, вечна юныя раднаверкi Наташа, Зоя, Аѓрора, Святлана ѓ бiтве! А яны ѓжо ѓрэжуць! Так i ѓрэжуць i немцам, i туркам!
  Пiсьменнiк i паэт Алег Рыбачэнка ачуѓся. Вечна, юная ведзьма-чарадзейка выканала сваё абяцанне, даѓшы Мiкалаю Другому поспех Уладзiмiра Пуцiна i зараз Алег Рыбачэнка павiнен выканаць сваё. Абуджэнне было не з лёгкiх. Хлапечае цела агрэла жорсткая бiзун. Пацан падскочыѓ. Ды Алег Рыбачэнка зараз мускулiсты хлопчык скаваны ланцугамi за рукi i ногi. Вiдаць загарэлае да чарноцця, сухое i жылiстае цела, з рэльефнымi цяглiцамi. Сапраѓды моцны, i цягавiты раб, з моцнай скурай, якая настолькi ѓжо задубела, што яе не можа рассекчы бiць наглядчыка. Ты бяжыш разам з iншымi хлапчукамi снедаць, устаѓшы з жвiру, дзе юныя нявольнiкi спяць зусiм голыя i без коѓдраѓ. Праѓда, тут цеплыня, клiмат тыпу Егiпту. I хлапчук усё голыя, толькi адны ланцугi. Зрэшты, даволi доѓгiя i хадзiць практычна не мяшаюць, як i працаваць. Але шырокi крок у iх не зробiш.
  Перад ежай спалошваеш рукi ѓ ручаi. Атрымлiваеш, паянне: махаю з рысу, i падгнiлыя кавалкi рыбы. Зрэшты, галоднаму хлапчуку-рабу, гэта здаецца дэлiкатэсам. А потым iдзеш на руднiк. З ранiцы яшчэ сонца не ѓзышло i даволi прыемна.
  Босыя ногi хлапчукi агрубелi, арагавелi настолькi, што вострыя камянi зусiм не балюча, нават прыемна казычуць.
  Каменаломнi, дзе працуюць дзецi да шаснаццацi. Вядома ѓ iх тачкi паменш, i прылады працы. Але працуе трэба пятнаццаць, шаснаццаць гадзiн як i дарослым.
  Смярдзiць, дык патрэбу спраѓляюць проста ля забояѓ. Праца няхiтрая, секчы кiрхамi камянi, потым iх адносiць у кошыках, або на насiлках. Часам трэба штурхаць i ваганетку. Звычайна хлапчукi штурхаюць яе па двое i трое. Але Алега Рыбачэнку ставяць аднаго так ён вельмi моцны. I кiрка ѓ яго ѓ руках як у дарослага. Яму трэба выканаць куды больш заданне, чым астатнiм.
  Праѓда i есцi даюць больш i часцей. Тры разы на дзень, а не два.
  Хлопчык-раб у чыё цела ѓсялiѓся Алег Рыбачэнка тут ужо не першы год. Паслухмяны, працавiты, усе рухi адпрацаваны да аѓтаматызму. Сапраѓды страшэнна моцны, цягавiты i практычна не ведае стомленасцi. Але пры гэтым хлопчык амаль не расце, i яму зараз на выгляд не больш за дванаццаць пры сярэднiм для гэтага ѓзросту росце.
  Але сiлы затое... На некалькi дарослых. Малалетнi волат. Якi, зрэшты, мабыць нiколi не стане дарослым, i ѓ яго не будзе расцi барада.
  I дзякуй Богу! Як пiсьменнiк i паэт Алег Рыбачэнка не любiѓ галiцца. Працуеш сабе i ламаеш камянi, крышыш iх. I ѓ кошык. Пасля нясеш яе ѓ ваганетку. Штурхаць яе цяжка i гэта робяць дзецi па чарзе.
  Хлопчыкi тут амаль чорныя, але рысы асобы або еѓрапейскiя, або iндусаѓ або арабаѓ. Прычым, еѓрапейскiх нашмат больш.
  Алег прыглядаецца да iх. Размаѓляць рабам нельга, б'юць бiзуном.
  Алег Рыбачэнка пакуль таксама маѓчыць. А вывучае. Тут апроч мужчын-наглядчыкаѓ ёсць яшчэ i жанчыны. Яны таксама жорсткiя i б'юць бiзуном.
  Прычым не ва ѓсiх хлапчукоѓ скура такая трывалая, як у Алега. У многiх i лопаецца, цячэ кроѓ. I могуць наглядчыкi забiць да смерцi. Праца вельмi цяжкая, i хлапчукi асаблiва калi сонца паднiмаецца, начытаюць моцна пацець.
  А тут сонца не адно, а цэлых два. I дзень ад гэтага вельмi доѓгi. I працы шмат. Хлапчукi не паспяваюць выспацца i адпачыць. Для iх гэта вялiкая пакута.
  Алег Рыбачэнка працаваѓ сабе, машынальна сек i грузiѓ. Змешваѓ сабе...
  I ѓявiѓ сабе карцiну, што рабiлася пасля таго як Мiкалай Другi здабыѓ поспех прэзiдэнта Расii Уладзiмiр Пуцiна.
  Наташа, Зоя, Аѓрора, i Святлана атакуюць аѓстрыйцаѓ у Пярэмышлi. Рускае войска адразу ѓзялi Львоѓ. I атакуюць наймацнейшую крэпасць.
  Дзяѓчаты галаногiя i ѓ бiкiнi iмклiва iмчацца па вулiцах горада.
  Яны сякуць аѓстрыйцаѓ i кiдаюць маленькiя дыскi босымi ножкамi.
  Адначасова дзяѓчаты спяваюць:
  - Цар Мiкалай наша месiя,
  Грозны кiраѓнiк - магутнай Расii...
  Свет увесь трасе - дзе ён пройдзе -
  За Мiкалая з песняй наперад!
  Наташа сячэ аѓстрыйцаѓ, i кiдае босымi пальцамi ногi гранату i заспявае:
  - За Русь!
  Зоя таксама разбурае ворагаѓ, i падпявае з апломбам:
  - За царскую iмперыю!
  I ляцiць кiнутая яе босай нагой граната! Вось гэта дзеѓка забойная. Можа сьцерцi скiвiцу i выпiць мора!
  I Аѓрора таксама босымi пальцамi ног кiне дыск, раскiдае аѓстрыйцаѓ i пiскне:
  - За велiч Расii!
  I выскалiць свае вельмi нават вострыя зубкi! Якiя зiхацяць нiбы iклы.
  Святлана таксама паддаваць не забывае, i раве:
  - Русь Святога i Непераможнага Мiкалая Другога!
  Дзяѓчына дэманструе каласальную рызыку. I босымi ножкамi ѓсё падкiдвае, i падкiдвае прэзенты!
  Наташа, ведучы агонь i рубячы, i кiдаючы босымi нагамi забойнае, пiшчыць:
  - Я Русь сваю кахаю! Я Русь сваю кахаю! I ѓсiх вас распiлую!
  А Зоя таксама страляе i завывае, шпурляючы босымi пальцамi ног, нешта разрыѓное:
  - Вялiкага Мiкалая цара! Няхай належаць яму i горы i моры!
  Аѓрора, пакрыкваючы з дзiкай, ашалелай лютасцю, i кiдаючы босымi пальцамi ног прэзенты, вые:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Дзеѓкi хвацкiя душаць ворагаѓ, босымi ножкамi, голымi пяткамi!
  I зноѓ дзяѓчыны ѓ дзiкiм напоры. Захоплiваюць Пярэмышлi з ходу i спяваюць, складаючы на хаду;
  Славiцца Русь наша святая,
  У ёй шмат будучых перамог...
  Дзяѓчына бяжыць босая,
  I яе прыгажэй у свеце няма!
  
  Мы лiхiя Раднаверкi,
  Ведзьмы што заѓсёды босыя...
  Вельмi любяць хлопцаѓ дзеѓкi,
  Сваёй лютай прыгажосцi!
  
  Нiколi мы не саступiм,
  Не прагнуцца пад ворагаѓ...
  Хоць у нас босыя ступнi,
  Будзе шмат сiнякоѓ!
  
  Дзяѓчатам мiлей мчацца,
  Па марозе басанож...
  Мы сапраѓды ваѓчаняты,
  Можам урэзаць кулаком!
  
  Нас спынiць не ѓ сiлах,
  Фрыцаѓ грозная арда...
  I не носiм мы чаравiк,
  Нас баiцца Сатана!
  
  Служаць дзеѓкi Богу Роду,
  Што, вядома ж, вялiкi...
  Мы за славу i свабоду,
  Будзе кайзер гiдкi бiт!
  
  За Расею, што ѓсiх прыгажэй,
  Падымаюцца байцы...
  Мы паелi тоѓстай кашы,
  Не згiнаемыя байцы!
  
  Нас нiхто не спынiць,
  Сiла дзяѓчат гiгант...
  I слязiнкi не выпусцiць,
  Таму што мы талент!
  
  Няма дзяѓчынкi не сагнуцца,
  Яны дужыя заѓсёды...
  За Айчыну яро б'юцца,
  Няхай споѓнiцца мара!
  
  Будзе шчасце ѓ сусвеце,
  Будзе Сонца над Зямлёй...
  Сваёй мудрасцю нятленнай,
  Кайзера штыком закапай!
  
  Вечна Сонца людзям свецiць,
  Над прасторнай краiнай,
  У шчасце дарослыя i дзецi,
  I любы баец герой!
  
  Не бывае шмат шчасця,
  Быць поспеху веру нам...
  Хай развеецца непагадзь -
  А ворагам ганьба i сорам!
  
  Род наш Бог такi ѓсявышнi,
  Няма прыгажэй за Яго...
  Станем мы душою вышэй,
  Каб злосны ѓсiх ванiтаваѓ!
  
  Пераможам ворагаѓ, я веру,
  З намi Белы, Рускiх Бог...
  Будзе ѓ радасцi задумка,
  Не пускай зло на парог!
  
  Ну, карацей Езусу,
  Будзем вернымi заѓсёды...
  Ён жа рускi Бог паслухай,
  Хлусiць што Ён жыд Сатана!
  
  Няма на справе Бог Усявышнi,
  Нас Найсвяцейшы галоѓны Род...
  Як надзейны Ён дах,
  I яго Сын-Бог Сварог!
  
  Ну, карацей за Расею,
  Не сорамна памерцi...
  А дзяѓчынкi ѓсiх прыгажэй,
  Сiлай бабы як мядзведзь!
  
  
  ПЛАНЫ НЕ ЗМЯНЯЛIСЯ
  Гiтлер усяго толькi не стаѓ змяняць план АКВ, i наступ на Сталiнград вялося i з поѓначы i поѓдня, групамi войскаѓ А i Б. А штурм быѓ даручаны Майнштэйну. У вынiку Сталiнград упаѓ за дзесяць дзён штурму з усiх бакоѓ. А савецкiя войскi апынулiся ѓ поѓным атачэннi. Пасля чаго вермахт рушыѓ уздоѓж узбярэжжа Волгi да Каспiйскага мора. А чым адказала Чырвоная армiя? Наступленне ѓ цэнтры аказалася не занадта паспяховым.
  Плюс яшчэ i Японiя выйграла бiтву пад Мiдуэй, праѓда адчыняць другога фронту не стала, затое захапiла Гавайскiя выспы. I адначасова сухапутныя часткi самураяѓ рушылi на Iндыю. Каб утрымаць гэтую калонiю Брытанii прыйшлося зняць частку войскаѓ з Егiпта, адмовiѓшыся ад аперацыi "Паходня".
  Немцы валодалi iнiцыятывай на ѓсходнiм фронце. Хуткае ѓзяцце Сталiнграда абвалiла паѓднёвы фланг. Фрыцы праскочылi да Каспiйскага мора i адрэзалi Каѓказ па сушы. А тут яшчэ i Турцыя ѓступiла ѓ вайну. Яе войска хоць i не занадта моцнае, але даволi шматлiкае i здольнае бiцца адважна.
  Ужо ѓ самыя першыя днi туркi ѓзялi Батумi i акружылi Ерэван. Ды iх дасягненнi прыстойныя, бо Чырвоная армiя скавана нямецкiм фронтам.
  Трэба адзначыць, што гiтлераѓцы карысталiся тым, што савецкiя войскi ѓступалi ѓ бой прама з эшалонаѓ i бiлi iх па частках. Гэта, зразумела, на ход вайны ѓплывала негатыѓна.
  Сталiн таксама нерваваѓся i псiхаваѓ - патрабаваѓ утрымаць Каѓказ любой цаной.
  Карацей не атрымалася гераiчнай абароны Сталiнграда i ѓсё пасыпалася. I нават адсутнасць японскiх дывiзiй на Далёкiм усходзе не дапамагло.
  Немцы рухалiся ѓздоѓж узбярэжжа Каспiйскага мора, да Дагестана. Спынiць iх пiлiся - аднак, сiлы няроѓныя, прычым Чырвоная армiя адчувала вялiкiя праблемы з забеспячэннем. I прагiналася. I бамбiлi фрыцы актыѓна.
  ЗША амаль не чапалi Трэцi Рэйх адцягненыя перамогамi Японii. Брытанiя крыху аслабла, i таксама не лезла на ражон! Цяпер немцы мелi занадта шмат самалётаѓ i маглi прэсаваць рэальна.
  Сталiн жа паказаѓ свае горшыя якасцi i занадта часта зрываѓся i гарлапанiѓ, але прымаѓ не лепшыя рашэннi.
  Так што страта Каѓказу рабiлася непазьбежнай.
  Вось ужо на мяжы з Азербайджанам iдзе бой.
  Савецкiя дзяѓчынкi адчайна ваююць. Вось б'юцца прыгажунi адчайна.
  I не адыходзяць i не здаюцца. I поѓзаюць сабе па тылах.
  Наташка, Зоя, Аѓгусцiна i Святлана прыцягнулi з тылу нямецкага генерала. Гэта выдатна. Дзяѓчаты паставiлi яго на каленi i прымусiлi сабе цалаваць босыя ножкi. Той цмокаѓ iх з вялiкiм энтузiязмам! I аблiзваѓ дзяѓчатам пятачкi.
  Ваяѓнiцы наогул такiя сэксуальныя i чароѓныя. Затым далечы фрыцам бой.
  Наташа паласнула чаргой, зрэзала фашыстаѓ. Шпурнула босай нагой гранату i прачырыкала:
  - За вялiкую славу!
  Зоя таксама стрэлiла i пiскнула:
  - За Радзiму i Сталiна!
  Узяла i босымi пальцамi ног шпурнула гранату. Раскiдала гiтлераѓцаѓ i прапiшчала:
  - За СССР!
  Дзяѓчыны такiя цудоѓныя i цудоѓныя.
  Аѓгустына таксама кiнула босай нагой гранату, i скалячы зубкi, узяла i прашыпела:
  - Я такая баявая! Як тэрмiнатар!
  I Святлана, таксама запусцiць босымi пальчыкамi ножак такое забойнае i разбуральнае. I зноѓ заспявае:
  - Наша сяброѓства маналiт, i на тым яна варта!
  Чацвёрка, ды так б'ецца - вось гэта дзеѓкi! Пацешныя прыгажунi i паказваюць у адказ, свае доѓгiя мовы.
  Ваяѓнiцы самага вышэйшага разраду. I як лупнуць, i як праравуць.
  Душаць сабе немцаѓ, нiбы ягады прэсам.
  Наташа стрэлiла, кiнула босай нагой гранату i праспявала:
  - Мы воiны святла, i чырвонага сцяга!
  Зоя таксама босымi пальцамi ног запусцiла забойнае i вякнула:
  - I за Ленiна будзем бiцца!
  А далей паласнула Аѓгусцiна, выскалiѓшыся:
  - У iмя вялiкай радасцi!
  А потым стрэльнула i Святлана, i босымi ножкамi запусцiла гранаты, зароѓ:
  - За такое мы возьмемся i перавернем!
  Чацвёрка актыѓна працуе i страляе. Ну, гэта ѓсё-такi дзеѓкi якiя ведаюць толк у знiшчэннi. I б'юцца не так сабе.
  А як трэба рэальным тэрмiнатарам... Ваяѓнiцы высокага палёту. I ѓ iх рызыка разбурэння.
  Наташа зноѓ босай нагой кiнула гранату i прашыпела:
  - Я свет выдатна гэты разумею, як абвастрэнне класавай барацьбы!
  Зоя таксама прашыпела, кiдаючы босымi пальцамi ног забойную, раздзiраючую плоць гранату:
  - У якiм доме будзе чырвоны сцяг!
  А затым Аѓгусцiна дала чаргу. Выкасiла гiтлераѓцаѓ, i голай нагой кiнула гранату - прашыпеѓшы:
  - Вялiкi космас, гэта наша зямля i ѓсё гэта мы!
  Ваяѓнiцы i на самай справе здольныя парваць нават грэлку.
  А тут i Святлана як шугане босай ножкай гранату, дасць чаргу i выдасць з лютасцю:
  - У шаленстве агонь, i брыклiвы конь!
  Дзеѓкi зразумела як завядуцца. I баднуць.
  А з боку немцаѓ экiпаж Герда ваюе на Т-4. Iзноѓ як завядзецца, то не размiнешся i не здушыш такi напор. У вачах у дзяѓчын такое пякельнае полымя.
  Яны страляюць сабе, i не даюць шанцаѓ на выратаванне. I не выстаяць супраць iх белых, жамчужных зубоѓ.
  Ваяѓнiцы агрэсiѓныя i завываюць:
  - Дзiкi водар! Усiх ворагаѓ адправiм у пекла!
  Герда пальне, падаб'е трыццацьчацвёрку i пiскне:
  - Будучыя перамогi!
  Шарлота пальцамi босых ног нацiсне на гашэтку i булькне:
  - На часткi разарвем!
  Магда таксама пальнула, разбiла Т-26 i выдала:
  - Раскроiм.
  I босымi пальчыкамi страсянула.
  I Крысцiна таксама як нацiсне босымi ножкамi на педалi i прашыпiць:
  - За нашу партыю ѓра!
  Дзяѓчыны зразумела i амаль голыя ѓ бiкiнi i босыя. I пры гэтым вельмi сэксуальныя.
  I вядуць наступы на сваiм не занадта дасканалым, але эфектыѓным Т-4. I куляюць сабе па ворагу. Не саступiць такiм дзяѓчынкам нi ѓ чым! А як яны выскаляцца. А як скрывяць тварык!
  Герда раве сабе, страляючы пры дапамозе босых пальцаѓ ног:
  - Герда любiць забiваць, вось гэтага Герда!
  I зноѓ выпускае снарады.
  А далей страляе па чарзе Шарлота i раве, падбiѓшы трыццацьчацвёрку:
  - Я iм жываты распору!
  I босымi ножкамi зноѓ запусцiць.
  А тут яшчэ i Крысцiна забойная дадасць. Таксама пры дапамозе босых пальцаѓ ножак.
  I прараве:
  - Я ѓвасабленне агрэсiѓнасцi!
  А стан у яе якi, а рэльефны прэс!
  А тут i Магда возьме i ѓлупiць, i зараве:
  - Банзай!
  I таксама ѓ яе ножкi босыя, i точаныя!
  Чацвёрка немак лезе сабе i рэальна перамагае. У iм столькi агрэсii i жыццёвай энергii.
  Ваяѓнiцы пруць сабе i страляюць. Не даюць спуску Чырвонай армii.
  А ѓ небе таксама лётчыцы ваююць, i такое паказваюць. Што iх дух невымерны.
  Вось найноѓшы нямецкi Фоке-Вульф. На iм Гертруда. I гэта дзяѓчына паказвае, што яна страмчэй мужчын. Так фашыстаѓ малоцiць. Не дае iм не найменшай лiтасцi. Сапраѓдны бой задумала Гертруда.
  I збiвае савецкi Як i вiшча:
  - Я ёсць дзеѓка супер!
  Пасля чаго возьме i пакажа мову. I зноѓ возьмецца за татальнае знiшчэнне. Вось гэта дзяѓчынка. I таксама босая i ѓ бiкiнi. А потым ЛАГГ збiла, i зноѓ зароѓ:
  - Лётчыца наводчыца!
  I захоча ва ѓсю глотку. А пасля возьме i ПЕ-2 саб'е. Такая вось дзяѓчынка, самага крутога размаху i класа. Далей зноѓ правяла манеѓр i з авiягармат паламала Як. I прабое.
  - Я ваѓчыца неба!
  А зубкi як выскалiць! I як вызверыцца! Ну i баба! Усiм бабам баба!
  Але, зразумела, яшчэ фашысты i на поѓднi спрабуюць наступаць.
  Там у прыватнасцi лётчыца Хельга б'ецца на МЕ-109. I так паспяхова, што ад ангельцаѓ адлятаюць аскепкi.
  Збiла дзяѓчына "Мустанг" i праспявала:
  - Бэзавы туман над намi праплывае!
  Наогул як добра ваяваць босы i ѓ бiкiнi. Да чаго гэта практычна! I вельмi нават зручна.
  Хельга лётчыца. Хапiла розуму фюрару паслухаць парад i дапусцiць дзяѓчат на танкi самалёты, i ѓ войска. I як нашмат лепш пайшлi ѓ фрыцаѓ справы.
  Яны i самi не чакалi, што жаночыя целы такiя эфектыѓныя. Вось Хельга лiха набiрае сабе абароты i рахункi.
  Дзяѓчына босенькiмi ножкамi нацiскае сабе на педалi i раве:
  - Я такая цудоѓная - карову!
  Хельга збiвае яшчэ два ангельскiя самалёты i пiшчыць:
  - За мною Германii воiны ѓ рад!
  I яшчэ збiла бамбавiк! Вось гэта дзеѓка! Усiм дзеѓкам вялiкая i крутая ваяѓнiца. Калi ѓжо нiшчыць, таксама без усялякiх цырымонiй i жалю.
  Дзеѓкi наогул тут такiя сэксуальныя!
  А войскi Ромеля рвуць па пустынi, не чакаючы падыходу дадатковых сiл. Трэба перамагчы, значыць, трэба. Легендарны палкаводзец "Лiс пустынi" абвык ужо дзерцiся з праѓзыходнымi сiламi. I салдаты яго таксама такiя. Вось, напрыклад адборная рота ваяѓнiц з СС. Iх перакiнулi ѓ пачатку снежня, калi фронт трашчаѓ, немцы адыходзiлi, а ангельцы наадварот прарывалiся, дэблакiраваѓшы Талбук, i пагражалi скiнуць вермахт з афрыканскай зямлi.
  Тады ашалелы фюрар i прапанаваѓ: перакiнуць жаночы батальён тыгрыц. Не таму, што дамы зменяць баланс сiл, але каб мужчынам асаблiва iтальянскiм стала сорамна i яны б куды агрэсiѓней i больш умела бiлiся. Бо калi загартаваныя суровымi трэнiроѓкамi, элiтныя дзяѓчаты наперадзе, то мужыкам будзе вельмi нават сорамна.
  Змагалiся ваяѓнiцы ѓ адным бiкiнi, выкарыстоѓваючы для абароны спецыяльныя крэмы. За паѓгода iх босыя, дзявочыя ножкi да такой ступенi арагавелi, што не баялiся распаленых як патэльня пяскоѓ, а ад загару скура набыла цёмна-шакаладны колер. I ѓ многiх ужо не адзiн дзесятак трупаѓ за плячыма.
  Марго i Шэла, - дзве зусiм яшчэ юныя, але ѓжо загартавалi ѓ баях арыйкi. Яны самыя малодшыя ѓ роце, але за паѓгода ѓжо паспелi зарабiць па жалезным крыжы Першага Класа (другi клас, ужо мелi ѓсё ѓ батальёне), бязлiтасныя i добрыя.
  Марго мела валасы колеру агню, а Шэла белая з прымешкай мёда бландыначка. Вось яны ваююць, адлюстроѓваючы нацiск контратакуючых брытанскiх танкаѓ. Матыльды з iх магутным браняваннем рухаюцца наперадзе. Далей праходныя "Кромвелi" з фугаснымi снарадамi i лягчэйшыя машыны. Дзяѓчаты закапалiся ѓ пясок. Страляць у лоб па такiх танках бескарысна. Трэба, каб iх не заѓважылi, а потым...
  "Мацiльда" i "Кромвель" важаць каля трыццацi тон, i калi яны праязджаюць над выкапанымi ѓ глiнiстым пяску акопамi, станавiцца страшна. Зверху сыпле на голыя, загарэлыя шыi, адчуваеш на сабе жудасны цяжар, ублюдачных машын. Вось той жа "Кромвель", тыповы прас з нахiльнай браняй у 70 мiлiметраѓ, якi нават 88 мiлiметровая гармата не заѓсёды можа ѓзяць. Пахне брытанскiм, вельмi рэзкiм па паху бензiнам i машынным алеем. У дзяѓчат, ёсць свае сюрпрызы, лёгкiя безадкаткi. Самыя першыя мадэлi Фаѓстпатронаѓ. Так мужчыны як гэта прынята прапускаюць дам наперад, так iм выпрабаванне найноѓшай i як чакаецца перспектыѓнай зброi.
  Але i выставiлi дзяѓчын, насуперак крывадушнаму лозунгу нацызму: "вайна мужчынская справа, жанчынам мiр!", у самае пекла.
  Зрэшты, пяхота адстала, а значыць, ёсць шанц адсядзецца ѓ акопах, i перамагчы.
  Шэла прамаѓляе шэптам, баючыся чхнуць ад забiвалага ноздры абсыпаюцца з акоп пяску:
  - Толькi вытрымка на поле лаянкi, дазволiць пазбегнуць закiсаннi пратухлага ад прапушчаных тэрмiнаѓ шампанскага перамогi!
  Марго пагадзiлася:
  - Хто не мае вытрымкi, тое будзе кiслае вiно паражэнняѓ, i горкае пойла страт!
  Але вось "Мацiльды", "Кромвелi", i тузiн лёгкiх "Мангустаѓ" ужо ззаду iх. Цяпер надышоѓ час збору ѓраджаю.
  Шэла, чые некалi жамчужныя валасы пашарэлi ад пылу, i ѓпiраецца босымi пяткамi ѓ гарачы пясок, у думках звяртаецца ѓ дзеве Марыi i iншым святымi, маѓляѓ, не падвядзiце. Палец нацiскае на сабачку плыѓна, каб кумулятыѓны зарад патрапiѓ прама ѓ бензабак.
  Марго нацiскае на курок разам з ёй, таксама марудлiва. Пасля чаго абедзве дзяѓчыны пляскаюць адна адной у ладкi. Зарады дзiвяць прама ѓ карму, пасля чаго бензабакi падрывае. Аранжавае полымя распырскваецца як пена хваляѓ па паветры, чуцца нечыя праклёны.
  Затым кароткiя рулi брытанскiх танкаѓ згортваюцца ад штуршкоѓ у своеасаблiвыя трубкi.
  А дзяѓчаты-тыгрыцы адважна кiдаюць на ворагаѓ з гранатамi. I ляцяць ва ѓсе бакi аскепкi, iрве, нiбы лапа агнiстай коткi прамакашку браню разбуральны струмень кумулятыѓных часцiц.
  Вось яна жаночая лютасьць, якая кажа, што немкам зусiм не ѓласцiва стрыманасць. I яны ѓмеюць бiцца... I няхай захлынецца атака.
  Адбiць нацiск пяхоты якая складаецца, як правiла, з набраных шляхам аблаѓ або розных абяцанак, арабаѓ i неграѓ значна прасцей. Бачачы, што танкi падбiтыя, а наперадзе сур'ёзны супрацiѓ яны ѓжо пры першых стратах адступаюць назад.
  Ну, а пасля i зусiм звяртаюцца ѓ павальныя ѓцёкi. Раз такi стыль - крыѓдзi слабых, ды будзе i так катам!
  Калi атака канчаткова выдыхлася i дзяѓчаты ѓжо пад вечар працягнулi свой бег па пустынi, на хаду ѓ iх узнiкла размова. Шэла спытала Марго:
  - Думаеш, усё ж мы будзем у Александрыi?
  Вогнезарная ваяѓнiца ѓпэѓнена адказала:
  - Думаю, што не пазней, лiстапада, а можа ѓ кастрычнiку, мы зоймем, нарэшце, Егiпет.
  Шэла лагiчна i не звяртаючы ѓвагi на сверб у мазолiстых, ад распаленых пяскоѓ падэшвах, прапанавала:
  - Калi разграмяць гэты цвiк у нашым падбрушша, базу на Мальце, забеспячэнне стане лепш, як падыдуць новыя часткi, у ворага ѓжо не будзе шанцаѓ.
  Марго агледзелася, колькi там засталося сонцу да заходу. Каб, нарэшце, легчы i добра выспацца. Блiзкасць чырванелага свяцiла да лiнii гарызонту супакоiла ваяѓнiцу. Яна лянiва заѓважыла:
  - Я думаю, фюрар не выпусцiць пасля Перу-Хабар i Мiдуэя паѓтарыць цудоѓнае дэсантаванне на Крыце. Толькi на гэты раз i сапраѓды знясуць Мальту.
  Шэла з праклёнам крыкнула ѓ неба:
  - Ды звярнi Усявышнi ѓсе базы ангельцаѓ у пекла.
  Сонца канчаткова схавалася за гарызонт, самы круты дзень гадоѓ 21 кастрычнiка падышоѓ да канца. А разам з iм пачалася аперацыя "Белы мядзведзь". Чаму менавiта белы? Хiтрая дэзiнфармацыя, каб падумалi, што гаворка iдзе пра поѓнач, а на самой справе зруйнавальны свiнг баксёра на поѓднi.
  Найбуйнейшая Брытанская база i сапраѓды нагадвала пекла. На яе абрынулася больш за тысячу сабраных з усяго ѓсходняга фронту i бамбардзiроѓшчыкаѓ, якiя атрымалi прыстойны баявы вопыт, разам са знiшчальнiкамi суправаджэння. Ангельцы вядома ѓжо ваююць даѓно, але такога магутнага масiраванага ѓдару не чакалi. Сапраѓды, хто паверыць, што фрыцы вырашацца агалiць фронт, хай нават супернiк i часова прыцiх. Але брытанскiх ваяк зараз бязлiтасна б'юць. Напрыклад, iх караблi атакаваны Ю-87, знакамiтай "штукай". Не занадта хуткасныя, але затое якiя валодаюць найвысокай (для свайго часу) дакладнасцю бамбамання яны раздзiраюць якi стаiѓся ѓ бухтах брытанскi флот. Больш сучасныя Фоке-Вульф не адстаюць, сярод iх нават сам легендарны фон Рудзель, кароль штурмавой авiяцыi. Вядомы патапленнем самага магутнага савецкага лiнейнага карабля - лiнкора "Марат".
  Вось, напрыклад капрал Рычард бачыць, як нiбы санкi з горкi скочваюцца сцярвятнiкi. Як драпежныя рыбы з палонкi вынырваюць шматлiкiя нямецкiя бамбавiкi. Ужо ѓзроставы ангелец кiдае ѓ страху трубку. Такога жудаснага вiдовiшча ён нiколi не бачыѓ. Сiрэны выюць з вялiкiм спазненнем, ужо пасля разрыву бомбаѓ. Выбухная хваля падкiдвае брытанскiх салдат, ляцяць у розныя бакi адарваныя рукi i ногi. Вось адна з жалезных касак распалiлася i патрапiла афiцэру ѓ пысу. А той як завiшча:
  - Чэрчыль капут! Гiтлер крут!
  Зенiткi ангельцаѓ пачалi страляць не адразу, а толькi калi пасыпалiся зараз тысячы бомбаѓ. Працiѓнiк усё правiльна разлiчыѓ: нi адна бомба не павiнна знiкнуць дарма. Так што крушы ворага i бi. Усе сектары загадзя пазначаны на мапе. Прычым нахабныя ангельцы, нават як след, не замаскiравалiся. Многiя iх зенiтныя прылады стаяць як на далонi i iх змятаюць у першую ж чаргу.
  Вось ствол 85-мiлiметровай доѓгай у трыццаць два футы зенiткi падкiнула i сагнула ѓ паветры нiбы абаранак. Пасля чаго яна грымнулася, прыцiснуѓшы пецярых ангельцаѓ. Вось пуза аднаму з неграѓ распарола i вывалi кiшкi.
  А бомбы сыпалiся, i ѓсё палала, грымнуѓ склад з гаручым, пачалi рвацца, раскiдваючыся ледзь не па ѓсiм касцяку снарады, затым дзюбнуѓ яшчэ адзiн склад. У давяршэнне па ѓсiм надрыѓна вылi ѓсталяваныя ѓ абцякальнiках Ю-87 i Фоке-Вульф сiрэны, выклiкаючы дзiкi жах у неграѓ i арабаѓ з лiку каланiяльных войскаѓ. Але падобна i белыя палохаюцца не менш.
  Вось, напрыклад два брытанскiя фрэгаты сутыкнулiся, ды так, што грымнулi катлы. I нават узляцелыя абломкi фрэгатаѓ рвалiся ѓ паветры, нiбы замiнiраваныя палi, а крэйсер элементарна падсеѓ на дно.
  Англiйскi танк "Кромвель" з кароткiм руляй, але затое з прыстойнай хуткасцю i досыць магутным лабавым бранiраванне ѓ панiцы разагнаѓся i таранiѓ свой уласны склад, нават яшчэ па шляху раздушыѓ дзясятак сваiх жа звар'яцелых салдат. Хаос нарастаѓ. Вось яшчэ i ангельскi авiяносец стаѓ прасядаць, а магутны дрэднаѓт адкрыѓ агонь... узбярэжжам, дзе варушылiся ѓласныя салдаты.
  I ѓ гэтай апраметнай два чалавекi заставалiся зусiм спакойнымi. Адзiн з iх iндзеец, размерана раскурваѓ трубку, а iншым была жанчына, вiдавочна арабскага паходжання, але ваеннай форме. Удваiх яны не звяртаючы, увагi на праносiцца ѓ смерць. Дакладней цэлую арду вершнiкаѓ анiгiляцыi, рэзалiся ѓ не зусiм звычайную картачную гульню. Гэта была гульня пяцiдзесяцi двума картамi з джокерамi, ды яшчэ па правiлах прыдуманым самiм чырванаскурым.
  Жанчына-арабка заявiла:
  - Шуму аднак шмат! I што так панiку ѓладкоѓваць.
  Адзiн з салдат са спiной пасечанай асколкамi ледзь не наляцеѓ на iндзейца, але тое яго нядбайна адкiнуѓ нiбы кацяняцi. Кропелькi крывi патрапiлi на твар чырванаскурага i яны, усмiхаючыся, злiзнуѓ. Пасля чаго заѓважыѓ:
  - Ствараць шум надзел слабых бледнатварых. Мы ж апачы лiчым так - няма ворага добра, з'явiѓся супернiк - яшчэ лепш!
  Асмуглая жанчына заѓважыла:
  - Гэта тыповая слабасць тых, хто вызнае Хрыстову веру. Кахаюць пагаварыць аб ахвяры, але не прыносяць у ахвяру сябе.
  Iндзеец хутка кiѓнуѓ:
  - Парадак будуецца на падмурку дзе цэмент вера, а пясок воля! Вера - залатое сэрца, а воля - жалезны кулак! Толькi ѓ бледнатварых няма нi таго не iншага.
  . РАЗДЗЕЛ Љ 5
  А на бамбавiку нямецкай таксама дзяѓчына. У дадзеным выпадку Вiёла. Вельмi прыгожая бландынка, а ёй у пары Нiкалета. I абедзве дзяѓчыны вельмi сэксуальныя. Скiдаюць з вышынi бомба. I таксама ваяѓнiцы босыя i ѓ бiкiнi.
  Равуць сабе дзеѓкi:
  - Мы ёсць такiя кралi што супермэны!
  Нiкалета таксама выплёѓвае з фюзеляжа бомбы. I разбурае непрыяцеля. Ангельцам так дастаецца.
  Вiёла таксама як запусцiць забойную бомбу зверху. I заб'е байцоѓ iмперыi Льва.
  I таксама як правае:
  - Я страх выклiкаю Брытанii!
  I босай ножкай трасяне. I попет:
  - Чэрчыля парвем!
  Дзяѓчыны з Ю-188, вельмi нядрэнна кiдаюць бомбы. Машына ѓ iх найноѓшая больш дасканалая. Вельмi хуткастрэльная ѓ яе канструкцыя гармат.
  Вось дзяѓчаты i англiйскi знiшчальнiк збiлi.
  Iх самалёт дастаткова хуткасны. Ваяѓнiцы зноѓ з дапамогай босых ног куляюць разбурэнне.
  Вiёла раве:
  - Я ѓ труну ворагаѓ усiх заганяю!
  Нiкалета падвiвае:
  - I супернiка закiдваю!
  I босымi ножкамi як возьме i страсяне!
  Вось гэта дзеѓкi i як ворагаѓ малоцяць. I не спынiцца. Сапраѓдныя арыйкi.
  А калi круцяць i трасуць голымi сiськамi.
  I зноѓ скiдаюць бомбы.
  А яшчэ тут дзяѓчаты, на iншых самалётах. Вось Ева бомбы скiдае. Разбурае ангельцаѓ i спявае:
  - Я ёсць такая што супер!
  I Ева таксама босымi ножкамi круцiць педалi.
  А вось Вiёла зноѓ бомбу скiне i прараве:
  - Я дзiкая дзяѓчына, хачу адразу дзесяць мужчын за гадзiну, што вельмi нават крута i цудоѓна!
  Некалькi палаючых брытанскiх салдат кiнулася ѓ ваду, каб змыць з сябе полымя. Нават кiпела ад уваходжання ѓ ваду, чулiся крыкi, дзiкiя стогны. А па марской пене папаѓзлi крывавыя кругi, спачатку густыя, потым разыходзiлiся паступова бляднеючы. А воiны некалi самай вялiкай i шырокай iмперыi на Зямлi гублялi чалавечае аблiчча. Арабка пагардлiва фыркнула:
  - I гэтыя мужчыны прымушаюць нас насiць паранджу!
  Чырвонаскуры хiтра жмурачыся, заѓважыѓ:
  - Вiдаць iх палохае, твой грозны погляд!
  Арабка яхiдна скалячы зубы, заявiла:
  - Мяккасць жанчыны падобная глейкасцi бронi, толькi куды больш смяротная i ѓнiверсальная ѓ абароне!
  Немцы ѓпадабалi адразу ѓсадзiць усiмi сiламi, тактыка баксёра, якi, разлiчваючы на негатоѓнасць супернiка, адразу ж кiдаецца ѓсiмi сiламi на ворага. Калi дзясяткi варожых самалётаѓ гараць на аэрадромах не ѓ сiлах узляцець. Калi ѓсярэдзiне "Ланкастэраѓ" iрвуцца iх жа ѓласныя бомбы, руйнуючы ѓсё вакол i ѓся. Цвёрдая, але эфектыѓная тактыка. Вось i сiмфонiя апраметнай дасягнула пiка сваёй сiлы, а затым пачала спадаць.
  Але гэтым, вядома ж, справа не скончылася, у ход уступiлi дэсантная дывiзiя. Пакуль ангельцы пасля падобнай апрацоѓкi, зусiм нiякiя iх можна браць цёпленькiмi. Балазе ѓжо выраблены ѓ патрэбных колькасцях планёры дэсантавання i адладжаны метады iх буксiроѓкi. Мабыць, на сёння найлепшыя ѓ свеце.
  Вось яны i ляцяць, не як каршуны - павольней, але досыць хутка, ды яшчэ ѓ суправаджэннi музыкi Вагнера - каханага шэдэѓра Гiтлера. Хто яшчэ з жывых памятаѓ фiльм "Апакалiпсiс", дзе амерыканцы менавiта гэтую музыку выкарыстоѓвалi, атакуючы в'етнамцаѓ. Як iх гэта пудзiла. Так i тут Вагнер, i грукатлiвыя матывы, праз узмацняльнiкi. Дэсантнiкi намазалi сабе твары фосфарам, i размалявалiся, яны выглядаюць жудасна нiбы дэманы iх апраметнай. Таксама разлiк на псiхалагiчны эфект. Плюс яшчэ ѓ фосфар дадалi сякiя-такiя рэактывы, i крыху магнiевай крошкi, каб хаця б на кароткi час выклiкаць свячэнне. Такiя жудасныя, асаблiва на фоне дымлiвага зарыва, шматлiкiх пажараѓ. У iх нават кулямёты маюцца, таксама закамуфляваныя ѓ выглядзе пашчаѓ драконаѓ. Далей ужо лупяць пявучыя нямецкiя i трафейныя пiсталет-кулямёты. I выкашаныя, iрваныя шэрагi падаюць да ботаѓ пераможцаѓ. А шматлiкiя проста аддаюць перавагу здацца, нягледзячы на тое, што ангельцаѓ нашмат больш, чым немцаѓ.
  Iндзеец i арабка, схавалiся ѓ невялiкую старанна замаскiраваную нару. Чырвонаскуры адзначыѓ:
  - Добра мы iх прааралi!
  Чарнавалосая жанчына здзiвiлася:
  - Ты кажаш мы? Можа, маеш на ѓвазе нас?
  Iндзеец адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не! Бледнатварыя б'юць ангельцаѓ i гэта добрая прыкмета! А будзе час, дык прыйдзе i наша свята! Калi iндзейцы вызваляць свой кантынент!
  Арабка пагардлiва фыркнула:
  - А на ѓладу над светам, вы выпадкова не прэтэндуеце?
  Iндзеец ласкава, нiбы тлумачачы разумова адсталаму дзiцяцi, усмiхнуѓся:
  - Хто жадае атрымаць занадта шмат - звычайна застаецца з нi чым! Так што вялiкая лыжка - рот дзярэ!
  Фюрар, вядома ж, не бачыѓ, што вытвараюць яго сокалы i каршакi, але ѓ прынцыпе здагадваѓся, што нямецкая ваенная машына адпрацуе ѓсё дакладна. Наогул германскiя ваенныя наступальныя аперацыi ѓ аж да Курскай дугi выконвалiся на высокiм прафесiйным узроѓнi. Некаторыя iх нават называюць эталоннымi. Нават дзiѓна, што падобная машынка забуксавала, а затым i зусiм развалiлася.
  I дзяѓчаты бачаць падобны сон, свайго роду прарочае бачанне, перапыненае жорсткай камандай - уздым!
  
  
  ГЕНОМ ВАРВАРЫ-ПРАЦЫ I КРЫМСКАЯ ВАЙНА
  Карэн i Таша зноѓ разбiралi геном. У iх былi новыя цiкавыя iдэi.
  На самой справе, чаму б не паспрабаваць, выкарыстоѓваючы магчымасцi своеасаблiвай машыны часу паѓплываць на ход вайны. У дадзеным выпадку на бiтву Iнкермонаѓскай бiтвы. Таго якое было пераломным падчас Крымскай вайны. I менавiта паражэнне ѓ гэтай бiтве па некаторых звестках i падштурхнула Мiкалая першага да самагубства.
  Цар сапраѓды быѓ на рэдкасць здаровым дзецiнай, i яго смерць у пяцьдзесят восем гадоѓ аказалася нечаканай.
  Карэн i Таша праглядалi, праз прызму, як насоѓваюцца з усiх бакоѓ войскi. I рускiя, i французскiя, англiйскiя, Сардынскага каралеѓства i туркi. Супраць Расii выступiла цэлая каалiцыя. I Карэн i Таша, вядома ж, не маглi гэта iгнараваць.
  Карэн прапанаваѓ, сваёй жонцы:
  - Ну што ж. У цябе ёсць сяброѓкi?
  Таша ахвотна пацвердзiла:
  - Ды некалькi дзяѓчын праходзiць навучаннi бойкам i рукапашнаму бою.
  Карэн з усмешкай вымавiѓ:
  - Мы японцаѓ бiлi? Бiлi! Гiтлеру дапамаглi зламаць хрыбет? Дапамаглi! А зараз i каалiцыю будзем малацiць!
  Таша з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Будзем малацiць!
  Карэн прыкрыкнуѓ на сяброѓку:
  - Клiч дзяѓчын! Я зараз падрыхтаваѓ забойную рэч!
  Таша замiльгала босымi пяткамi, i панеслася на вулiцу. Адначасова яна тэлефанавала па айфоне.
  Прыбылi чатыры дзяѓчыны. Тры бландынкi i рудая. Такая вось забiяцкая каманда. З Ташай разам пяць дзяѓчынак!
  Карэн абвясцiѓ:
  - Цяпер будзем дзерцi супернiка!
  Сяброѓка Ташы Алёнка са здзiѓленнем спытала:
  - А як дзерцi?
  Таша адказала:
  - Вось Карэн няхай растлумачыць!
  Прафесар з усмешкай адказаѓ:
  - Вельмi проста! Я запушчу ѓ бой квазiматэрыяльныя танкi. Яны сумнуць супернiкаѓ Расii! I будзе так! Бо я так сказаѓ!
  Карэн павярнуѓ рычажок, i пачулася прыгожая, далiкатная музыка. I нiбы з-пад зямлi сталi з'яѓляцца суцэль сучасныя i вельмi нават баявыя i дужыя танкi.
  Грукат сотняѓ гарматных залпаѓ прымушаѓ скалынаць зямное пакрыццё нiбы скейтбольную дошку на грэбнi марской хвалi. Князь Меньшыкаѓ шыракаплечы, нягледзячы на маладосць з ужо адрослым важкiм брушкам, iстэрычна б'е па баках буйнога арабскага скакуна. Нашчадак вядомага прозвiшча раве, змешваючы словы каманд з пярцовым матам.
  Яго тоѓсты твар пачырванеѓ, блiшчыць ад поту, i з друзлых вуснаѓ злятаюць словы:
  - Ёй вы там казачае.... Прышпорце касцяныя мяшкi i галопам да гармат...
  Уласны конь князя Меньшыкава ѓжо па баках пакрыты чырвонай пенай: вельмi ѓжо жорсткага лупцаваѓ бязлiтасны саноѓнiк скакуна залацiстымi шпорамi ѓпрыгожанымi дыяментамi... Палкаводзец нерваваѓся, яго свiта таксама. Пасля першапачатковай паспяховай, якая перакулiла ангельскiя парадкi нападу - у бiтву ѓступiлi адборныя i загартаваныя часткi французскай гвардыi.
  Асаблiва забойна дзейнiчала артылерыя, i абсталяваныя самымi сучаснымi наразнымi стрэльбамi егерскiя батальёны. Адчувалася, што гэтыя велiзарныя шматкi свiнцу i полымя, што бесперапынна сыплюцца на рускiя войскi, вось прымусяць падацца назад - спачатку гарачую казачую коннiцу, а затым стойкая пяхота сама патрапiць пад удар французскiх уланаѓ, i ѓжо змешчаных на падыходзе уэльскiх вершнiкаѓ.
  Тысячы крумкач з агiдным карканнем i якiя раздзiраюць ноздры пыльным пахам ужо злятаюцца да свежых трупаѓ, не зважаючы на спявачую забойчую карцеч i хуткiя ѓзмах шабель.
  Князь Барацiнскi выглядаѓ вельмi архаiчна ѓ сваёй серабрыстай, надзетай паверх мундзiра кальчугi, пальнуѓ з доѓгага з залатымi ѓ завiтушках куркамi пiсталета ва ѓлана - патрапiѓ цi не не вiдаць, французы ѓ руху i таксама энергiчна куляюць.
  Iх генерал-лейтэнант Ёй гулкiм басам раве:
  - Падцягнiце марцiры. Бамбамi па рускiх як улепiм!
  Французскiя эстраднiцы смерцi перамяшчаюцца на чатырох, утыканых шыпамi колах. Шырокiя рулi выкiдваюць па высокай дузе бомбы, цяжкiя прэзенты, якiя разрываючыся, на дзясяткi сажань раскiдваюць забойныя i са свiстам круцяцца аскепкi.
  Вось зараз iх выводзяць на прамое навядзенне - дакладней на дыстанцыю амаль стоадсоткавага паражэння - збiраючыся смачна зарадзiць забойнай падачай!
  Колы марцiр нягледзячы на казку брыдка рыпаюць, а аднаму з няѓдачлiвых пушкароѓ пераехала нагу, наскрозь прабiѓшы галёнку шыпом. На пару секунд яму ѓдалося перакрычаць кананаду бiтвы, перш чым зацiхнуць ад болевага шоку.
  Але вось "апошнi довад каралёѓ" разгортваецца ѓ дзве стройныя лiнii, каб абрынуць на непрыяцеля шчыльны здольны занесцi рашучы пералом залп.
  Руская пяхота ѓжо часткова змяшалася з непрыяцельскай, i ангельцы, а таксама шатландскi легiён адчайна спрабавалi адарвацца, ад скiвiц-штыкоѓ, што так смачна хрумкалi чалавечую плоць.
  Прыгожая, станiстая дзяѓчына Дымка змагаецца ѓ самых першых шэрагах. Хоць у рускай, царскай армii i не пакладзена, каб бабы лезлi са штыком на перадавую, але ж сам князь Меньшыкаѓ прыхапiѓ дваровую прыгонную, якая дзiвiць сваёй грацыяй i прыгажосцю самых шляхетных вяльможаѓ у якасцi... ну зразумела каханай.
  Даволi адукаваная i дасведчаная некалькi моѓ, прыгонная дзяѓчынка здабыла немалую ѓладу над князем. Ён ёй дазваляѓ вельмi шмат. Напрыклад, змагацца ѓ адной тунiцы пакiдаючы голымi плечы, рукi i амаль па самыя сцягна, моцныя ногi на ѓсеагульны агляд салдат. Ну разумее Дымка выдатна страляла, скакала на самых лепшых конях, а ѓжо бiлiся штыком - вiртуозна.
  Для яе вайна - гэта асалода i радасць. Басаногая Амазонка, з задавальненнем адчувае голай падэшвай, якiя астываюць у Лiстападзе крымскiя камянi. Уначы нават выдаѓся замаразак i на iнэi засталiся хупавыя сляды яе дакладных, бездакорнай формы ножак.
  Калi халадок пакусвае босыя пяткi, то iх выдатна сагравае бег. А затым якое ты адчуваеш асалоду: акунуѓшы разадраныя ступнi ѓ толькi што разлiтую, цёплую, парную кроѓ.
  Дзяѓчынка сялянка-рэйнджар iмчыцца хутчэй ветра, яе залацiстыя валасы нiбы паходня нястрымнага алiмпiйскага полымя, трапiѓшы ѓ пысу аднаму з ангельскiх п'янiц - цяжкая пасму да крывi разбiла нос i скулы, прымусiѓшы супастата смачна грукнуцца ѓ восеньскi бруд.
  Дымка ѓрэзала ѓ пахвiну шатландцу. У сваiм клятчастым хiце, так моцна падобны на бабскую спаднiцу гэты няголены, руды тып выглядае не страшным, а камiчным. Яго штык пралятае мiма, а сам горац прыскокнуѓшы жабай ад моцнага ѓзрушэння падае мёртва.
  Прыгожая тыгрыца Дымка скаля жамчужныя зубкi, здзеклiва прамаѓляе:
  - Ты атрымаѓ задавальненне!
  I тут жа яе штык рассякаючы нiбы маланка паветра, утыкаецца ѓ горла ангельскаму капралу. З брытанскага унтэр-афiцэра злятае кукарда, i губляючы стрэльбу, баец асядае. Па iнерцыi зброя паспявае стрэлiць, але голая наженька Дымкi паспела разгарнуць ствол i куля ѓпiлiся ѓ бок асмугламу, ангельскаму салдату.
  Дзяѓчынка-ваяѓнiца гучна смяецца i крычыць:
  - У вайны не жаночае аблiчча, але затое юрлiва ѓ пажыраннi мужчын улонне!
  I зноѓ мiльгаюць, наносячы ѓдары яе шакаладныя ад загару iкры. I тое што ѓжо зiма на носе, напаѓголую Дымку не палохае: яна, будучы прыгоннай, загартавалася ва ѓсiм - плюс яшчэ i магутныя, сiбiрскiя каранi.
  Шчыльны як бруя фантана, выбiтая дамкратам адзiн удар каленам - мужчына падае, а астатнiя ангельскiя салдаты, атрымаѓшы каманду, спрабуюць сысцi, бо вось-вось абрынуцца цяжкiя, разрыѓныя бомбы.
  Заадно падыходзяць новыя ангельскiя, французскiя i турэцкiя палкi, якiя пагражаюць стварыць вырашальную перавагу ѓ сiлах.
  I вось з'явiлiся, нiбы анёл з цемры, шэсць невялiкiх, але вельмi забойных танкаѓ. Яны былi абстаѓлены шматразовымi ракетамi, тыпу граду якiм можна палiць без перапынку, i аѓтаматычнай гарматай з неразменным снарадам.
  Гэта новы вiд узбраення, прыдуманы прафесарам Карэнам. Тыпу таго што размнажаецца матэрыю. Быѓ адзiн танк - стала шэсць! Была адна ракета, стала мноства, якiя размнажаюцца нiбы бактэрыi пры паскоранай здымцы.
  Вось гэта пры вызначанай падачкi энергii падваенне матэрыi - адбываецца. А энергiя выпрацоѓваецца ад тэрмакваркавага сiнтэзу, якi 144 мiльёны разоѓ мацнейшы за тэрмаядзерны. Ад аднаго грама матэрыi атрымлiваецца энергii, як ад двух мiльярдаѓ тон спальвання самага адборнага вугалю. Так што можна запраѓляцца трывiяльна вадой. I мачыць сабе супернiкаѓ, цiснуць iх i рэзаць.
  Шэсць танкаѓ разгарнулася i стукнула...
  Монстры тэхнатроннага пекла - усяго шэсць штук, але затое такiя смяротныя... I нават рускiя шэрагi рэфлекторна падалiся назад: наколькi гэта ѓсё незвычайна выглядала!
  Адзiнае, што выклiкала хоць нейкi аптымiзм - трохкаляровыя расейскiя сцягi на гэтых пачварах.
  Вось першы, вуглаваты цуд узяѓ i выплюнуѓ свой гасцiнец. Снарад разарваѓся ѓ шэрагу - раскiдваючы марцiры. Тузiн кароткаствольных, але затое вялiкага калiбра гармат перавярнулася, а пару штук разарвала. Камандуючы ѓборам генерал-маёр Олiвер апынуѓся расплюшчаны, нiбы травеньскi жук (падабенства ѓзмацняла багацце ѓзнагарод на грудзях i нават якiя замацавалiся на вялiкiм брушку.). Ладна страсянула - яго вялiкая валасатая рука, стварыѓшы ѓ палёце трайное сальта пляснулася на браню танка. Залаты ангельскi гадзiннiк павабна блiснулi i нечая асмуглая жаночая рука са словамi: "Род вялiкi", выскачыла з лючка i спешна схапiла знаходку.
  Затым адляцела назад аблупленая канечнасць i гучыць здзеклiвы воклiч:
  - Ад Чарнабога атрымаеш кампенсацыю!
  Ды ѓзялiся дзяѓчаты за знiшчэнне. А як урэжуць ракетамi. Як паднiмуць кучу разарваных целаѓ i трупаѓ. Не ѓтрымаць iх. Нясуцца ракеты сотнямi. I цэлыя палiцы ангельцаѓ раздзiраюць, прымушаючы губляць сцягi.
  Ды не чакалi саюзнiкi такога, што iх так лупiць будуць. Што ѓсяго шэсць чалавек на ракетных танках возьмуцца за раць. I што ракеты паляцяць каскадам.
  Паднялiся цэлыя хвалi разарваных целаѓ. Як пяхотнiкаѓ, так i вершнiкаѓ. I гарматы ангельцаѓ i французаѓ раздзiраюцца на часткi i расколваюцца на дробную, падпаленую пацяруху.
  Свежы пяхотны полк французаѓ з вялiкай дыстанцыi адкрыѓ агонь па галаногiх дзяѓчынках у броннiках. Кулi рыкашэцiлi ад надзейнай абароны, тым больш, што дыстанцыя выглядала прыстойнай. Дзяѓчынкi ѓ танках смяялiся, паказалi кукiшы i, сiнхронна змянiѓшы крамы авiяцыйных гармат, усеклi чэргамi ѓ адказ...
  Здавалася гэта валiцца картачны домiк, як сталi хутка абсыпацца французскiя i шатландскiя шэрагi. Блакiтныя i аранжавыя мундзiры пакрывалiся плямамi крывi, а крута наварочаныя аѓтаматычныя гарматы i ракеты, давалi свой "кiпень" расплаѓленай сталi на варожыя кагорты.
  Вось адзiн за адным, тысяча за тысячаю, полк за палком. Шэсць ракетных танкаѓ валяць катком.
  Наташка, ваяѓнiца ѓ бiкiнi, кiруючы танкам з дапамогай джойсцiка, на якi нацiскала босымi пальчыкамi ножак, праспявала:
  - Калаѓрат! Расiйскi Калаѓрат! Абаронца Айчыны! Пяруна салдат! Крывакрыж! Расiйскi Калаѓрат! Герояѓ Русi збiрае ѓ набат!
  Таша ѓ адказ праспявала, крышачы саюзныя войскi:
  - Радзiма наша! Святая краiна! Не будзе ѓ Крыме панаваць Сатана!
  Алёнка, нацiскаючы босымi пальчыкамi ножак на кнопкi джойсцiка, прачырыкала:
  - Не будзе панаваць! Ах, не будзе панаваць!
  Апошнiм падраздзяленнем якiя спрабуюць аказаць хоць нейкае, арганiзаванае супрацiѓленне стаѓ грэнадзёрскi полк iмператара Напалеона Трэцяга.
  Тры тысячы адборных, лепшых французскiх салдат - не адзiн з iх ростам не быѓ нiжэйшы за метр васьмiдзесяцi. Вусы лiха закручаны: твары каменныя, а штыкi ѓздымаюцца адначасова, нiбы клавiшы пiянiна. Яны сталi роѓнымi прастакутнiкамi, нiбы на парадзе, шчыльна самкнуѓшыся.
  Гэта выклiкала ѓ Ташы толькi паблажлiвую ѓсмешку:
  - Ну, што ж? Будзе больш ахвяр!
  I дзяѓчыны як узялi i лупанулi па супернiку ракетамi. Адразу ж тры тысячы байцоѓ, практычна з першага ж залпу апынулiся разарваныя на шматкi!
  Алёнка, тупаючы босымi пятачкамi, прагарлапанiла:
  - Якая перамога!
  Таша прачырыкала:
  - Мы вечныя Багi Расiйскай зямлi!
  Бiтва аказалася даволi кароткай. А што? Супраць Японii, аказалася дастаткова ѓсяго аднаго танка. А тут шэсць i больш дасканалых з ракетамi.
  Але спачываць на лаѓрах рана.
  Карэн суха загадаѓ:
  - Трэба знiшчыць яшчэ i тых, хто абложвае Севастопаль!
  Алёнка ѓсумнiлася:
  - А можа, нашы так справяцца?
  Карэн жорстка адказаѓ:
  - Вядома ж, не! Трэба паберагчы расiйскiх салдат i скончыць вайну хутчэй!
  Марыя, гэтая дзяѓчына з залатымi валасамi, лагiчна заѓважыла:
  - Недабiты вораг, як не долеченная хвароба - чакай ускладненняѓ!
  Князь Меньшыкаѓ ад здзiѓлення i чаго граху ѓтойваць страху, страцiѓ дарунак прамовы i цяпер, як i большая частка байцоѓ, толькi назiраѓ за дзеяннямi, нiбы град на галаву падвалiнай з неба(?) дапамогi. Зрэшты, казацкi атаман Валера Платаѓ вырашыѓ паступiць адважней i аглушальна ревя, скамандаваѓ:
  - У шаблi iхнiя дзеткi! Крышы басурманскае паскуддзе!
  I казакi, па кучах якiх прайшлася жывая рабiзна, агрэсiѓна прышпорыѓшы коней, i махаючы нiбы сокалы крыламi шаблямi рынулiся гнаць, да самага Стамбула ( мора не перашкода!) супернiка!
  Дзяѓчыны з авiяцыйных гармат дабiлi непрыяцеля. Таша, Алёнка, Наташка, Марыя, i Аѓгусцiна - пяць дзяѓчат, што змагалiся басаногiя i ѓ бiкiнi, правялi нядрэнную працу. Крыху ад'ехалi ад расейскага войска, выйшлi з танкаѓ.
  I перакусiлi, выпiлi па бутэльцы пiва, i з'елi па слоiку чорнай iкры.
  Ваяѓнiцы былi вясёлыя, i задаволеныя.
  Аѓгустына заѓважыла:
  - Вось сёння мужчын куды менш на планеце Зямля стала!
  Марыя хiхiкнула i адказала:
  - I, дзякуй Богу! Яны такiя брыдкiя i валасатыя!
  Алёнка прапанавала:
  - А давайце ѓсiх самцоѓ перавешаем!
  Наташа пагадзiлася:
  - Давайце!
  Таша запярэчыла:
  - Не трэба! Яны таксама здольныя даставiць жанчынам задавальненне!
  I ѓсе пяць дзяѓчат разрагаталiся!
  Каля Севастопаля знаходзiлася яшчэ даволi шмат англiйскiх i французскiх войскаѓ. Плюс яшчэ i турэцкiя палiцы. Хаця Асманскую iмперыю ѓжо выдатна прыцiснулi на Каѓказе i туркi не занадта актыѓна лезлi ѓ Крым.
  Ва ѓсякiм разе, Меньшыкаѓ не разлiчваѓ, што зможа выйграць генеральны бой выключна сваiмi сiламi.
  Танкi i транспарты, апярэдзiѓшы кавалерыю, абрынулi на блiжэйшы лагер сапернiка.
  Англа-французскiя войскi мабыць на ѓсякiх выпадках загадзя падрыхтавалiся да адбiцця нападу.
  Хоць браня танкаѓ i непаражальная для прылад саюзнага войска, але вось мiны...
  Зрэшты, дзяѓчынкi ѓжо даѓно напагатове, i iх на мякiне не правядзеш. Узялi i з дыстанцыi, як сталi лупiць ракетамi. I як выкасiлi масу пяхоты i гармат.
  Нiбы ѓ неба падалi сотнi невялiкiх, але вельмi разбуральных бомб. Яны сыплюцца сабе, нiшчаць французаѓ i ангельцаѓ. Вырабляюць смяротнае забойства.
  Спачатку збiццё iшло ѓ адны вароты. Але потым iрванула дзве тоны пораху, i адзiн з танкаѓ перавярнуѓся. Дзяѓчына Алёнка, задрыгала ножкам.
  Карэн падказаѓ ёй:
  - Цiснi на сiнюю кнопку!
  Алёнка нацiснула босымi пальчыкамi ног. I танк падскочыѓ, i зноѓ устаѓ на месца.
  Дзяѓчынка зноѓ яго разгарнула i як застрачыць. Пайшло рэальнае знiшчэнне саюзнай армii. I татальнае, i жорсткае.
  Дзяѓчына-бландынка праспявала:
  - Радзiма мая! Б'е хваляй бруя! Радзiма мая! Руская Зямля!
  I зноѓ ваяѓнiцы i замiнаюць супернiкаѓ, i вядуць знiшчэнне ѓ татальным варыянце.
  Наташа забiяцка праспявала, падскокваючы нiбы мячык:
  - Занесла мяне! Кудысьцi занесла!
  Марыя ведучы агонь, i разбiваючы ангельцаѓ, праспявала:
  - Ад лодкi, што мы плавалi, засталося толькi вясло!
  I ваяѓнiцы дадалi абарачэнняѓ. I лупiлi цяпер ракетамi з дзвюх рук.
  Таша таксама страляла, i пiшчала:
  - Будучыня век! I мы ѓ гэтым стагоддзi на белым, гарачым канi!
  Танкi не толькi стралялi, але i цiснулi гусенiцамi пяхоту. Працiѓнiк у сваю чаргу лiтаральна закiдваѓ з гранатамi. Хоць накшталт бы для сучасных танкаѓ такiя парахавыя ( дынамiт пакуль яшчэ не паступiѓ у серыйную вытворчасць) цуркi бяспечныя, нiбы гарох, але...
  Усярэдзiне машын адчуваннi вельмi непрыемныя, нiбы ты начапiѓ сабе на галаву барабан i па iм энергiчна б'юць драѓлянымi палачкамi. Ды i оптыка ад масы дробных пашкоджанняѓ i куравы пакутуе.
  Дымавыя гранатамёты, мяшаюць i агляду танкаѓ, а ѓ iнфрачырвоным бачаннi ѓсё такое расплывiстае i хаатычнае. А скрозь фiльтры ѓжо пранiкае ѓ вежу ѓся гэтая курава.
  Наташка з прыкрасцю заѓважыла:
  - Танк, сканструяваны Карэнам павiнен праходзiць скрозь эпiцэнтр ядзернага выбуху i плыць пад вадой. Адкуль у iм пах гару!
  Аѓгусцiна ѓ прыкрасцi рушыла босай ножкай па каробцы перадач. Не так моцна каб пашкодзiць, але дастаткова, каб трывожна мiргнула чырвоная лямпачка. Агнезарная д'ялiца лагiчна заѓважыла:
  - Каб нашы, прымудрылiся здаць танк i рэкордны тэрмiн i без недаробак... Нонсэнс!
  Наташа раззлавана вякнула:
  - А калi б нас уркi газамi атрутнымi.
  Аѓгусцiна спыталася ѓ зрасходаванай кулямётнай стужкi, яна павiсла нiбы ѓдаѓ з выпушчанымi кiшкамi на рычажку, зноѓ адкрыла стралянiну. Трэба выбiваць гвардзейцаѓ i цiснуць пяхоту. Iнакш iх так i сапраѓды трупамi закiдаюць.
  Не такiя ѓжо слабакi гэтыя англасаксы або "жабнiкi", не бягуць ад монстраѓ - агрызаюцца! Вiдаць у калi лагер завалакло дымам спусташэння вырабляюцца свiнцовым дажджом i асколачнымi боепрыпасамi не гэтак прыкметныя. Ды i салдаты на тое i салдаты, каб не кiдацца наѓцёкi пры першых стрэлах. Але ѓ дадзеным выпадку iх упартасць стварала праблемы. Ды яшчэ ля аднаго з танкаѓ лопнуѓ вусень. Хоць машына i не страцiла ход, але рух замарудзiла. I тут жа па гусенiцах астатнiх машын паляцелi гранаты цi што яшчэ небяспечней бочачкi з досыць магутным бяздымным порахам.
  Дасведчаныя афiцэры саюзнай армii, адразу прасеклi слабое звяно, хаця кiравальнасць армiй стала абмежаванай.
  Ваяѓнiцы прасавалi, нiбы сапраѓдныя шаблезубыя тыгрыцы саюзнае войска. Яны былi на рэдкасць агрэсiѓныя i вельмi баявыя. А ракеты гэта агнязарны град, i чарада разбурэнняѓ. Сапраѓдны каскад вышэйшых сiл, i ѓплывы геены вогненнай, што льецца з нябёсаѓ.
  Не выстаяць супраць дзяѓчынак...
  Адна за iншы знiшчаюцца батарэi супернiкаѓ. Мноства гармат, ужо змята, расплюшчана, расплаѓленае, i гарыць.
  Алёнка праспявала:
  Можа, мы пакрыѓдзiлi кагосьцi дарма!
  Скiнулi пятнаццаць мегатон...
  Вось ужо валiць дым, гарыць, гарыць зямля...
  Дзе стаяць некалi Белы дом!
  Наташка праспявала са смакам:
  - Абрусам, абрусам, пякельны дым сцелецца ...
  I прыбiраецца ѓ морду нам ствалом!
  Кожнаму, кожнаму, у лепшае верыцца,
  Тое, што саюзнiкаѓ чакае - круты разгром!
  Танкi круцiлiся i размазвалi саюзнiкаѓ у аладкi. Цiснулi i гусенiцамi, i разрывалi ракетамi.
  Бiтва падыходзiла да сваёй кульмiнацыi.
  Прыгожая Таша без асцярогi ѓступiла босай ножкай у агонь, казытлiва i нават прыемна полымя. А затым як рубанет, што адразу пяцёра брытанскiх салдат пазбавiлася галоѓ.
  Сiтуацыя стварылася крытычная i самы час для гiмна, цудоѓная Таша як заспявае;
  Зоркi на небе - чырвоны каскад,
  Вы ѓзлятаем дугi гарызонту!
  Хоць нашы сёстры ѓ плазме гараць,
  Хаваць нельга высунь джала з парасона!
    
  Космас без граняѓ - райскi прастор;
  У iм нават зоркi - аблiчча херувiмаѓ!
  Хоць i занёс апраметнай сякеру -
  Наша Радзiма непераможная!
    
  Штык да Берлiна - выбiѓ iскру,
  Недзе ѓжо спеюць вiшнi на Марсе!
  Да фюрара з бомбай верце прыйду,
  Хоць ашалелы ѓ шалёным трансе!
    
  Гора бывае - свет, як уцёс;
  Стромка i балюча - у святле агляды!
  Для моцных духам Бог вер уваскрос,
  Ну а мароз па вокнах ѓзоры!
    
  Але для душы нам патрэбен не Хрыстос -
  Бо нельга стаць моцным, усiм прабачаючы!
  Жыццё чарады са мноства палос:
  Яе вядзем мы не за кубкам гарбаты!
    
  Бо ратная праца - шаноѓны на стагоддзi,
  Паколькi ѓ iм засяроджаны Вiрый!
  Споѓнiцца вялiкая мара,
  Наш герб з васiлькоѓ i далiкатных лiлей!
    
  Рызыкнуць магчыма трэба галавой,
  Яе сарваѓшы па валасах не плачуць!
  Ты спакушаем хлопчык Сатанай,
  Але не прашляпiш калi адважны поспех!
    
  Рызыкнем, даб'емся - возьмем мяжу,
  Сумневы, бяды, гароты адрынем!
  Лiмiт на баязлiвасць адважна ты зрэж -
  Не дай сабе знiкнуць у глухой багне!
  У крытычны момант у бой уступiлi хвацкiя матросы Севастопаля i мясцовае апалчэнне. Хоць абаронцаѓ параѓнальна мала, але для ѓжо надламанага супернiка гэта сур'ёзны ѓдар.
  Пакiнуѓшы апошнюю кулямётную стужку на "развод" Аѓгусцiна падмiргнула сяброѓцы:
  - Па-нашаму ѓсячым!
  Тая спынiла i без таго амаль апусцелы палiвам танк i ѓсклiкнула:
  - Вядома!
  Мячы ѓ дзяѓчат блiснулi, i яны лёгка выскачылi з аѓтаматычна якi расчынiѓся люка. I пачалася вырашальная бiтва пасадаѓ. Абедзве ваяѓнiцы гучна, нiбы цыркулярныя пiлы вiшчалi, а секлi яшчэ смяротнай.
  Кожны iх узмах - адразу некалькi рассечаных целаѓ. Астатнiя танкi, падобна, таксама выдаткавалi кулямётныя стужкi i амаль вычарпалi лiмiт палiва. Так што яны маглi ѓ лепшым выпадку цiснуць пакарабачанымi гусенiцамi.
  Але вось Карэн зноѓ уключыѓ множнiк матэрыi. I танкi ажылi. I зноѓ ляцяць i сыплюць ракеты, дабiваючы апошнiх ангельцаѓ, французаѓ, турак, прадстаѓнiкоѓ Сардынскага каралеѓства.
  Вось як дзяѓчыны лiха ѓзялiся. I спалучэнне ракет i снарадаѓ. Мала таго дзяѓчынкам яшчэ хочацца i асабiста папрацаваць шаблямi. Колькi можна лупiць супернiка на дыстанцыi. А яны забiваць супастатаѓ любяць. Сапраѓдныя тэрмiнатары.
  Марыя паспявала, стрэсся залацiстымi валасамi:
  - Дзеѓкi любяць забiваць! Такiя дзеѓкi!
  Наташа, скалячы зубкi, пагадзiлася:
  - Мы ѓсё глядзiм у Напалеоны! Двуногiх стварэнняѓ мiльёны!
  Алёнка, рубячы ангельцаѓ i французаѓ, дадала:
  - Для нас паклiканне адно!
  Аѓгусцiна адразу двума шаблямi ссякаючы, выдала:
  -Крушыць ворагаѓ i пiць вiно!
  А вось i ад Меньшыкава iмчыцца дапамога. Першымi натуральна падаспелi кавалерысты. Пакуль бо няма мабiльных транспарцёраѓ, усё даводзiцца царыцы палёѓ тупаць уласнымi канечнасцямi.
  Затое конь, ён i ѓ Афрыцы конь.
  Прыгонная дзеѓка i адначасова лютая ваяѓнiца Дымка на сваiм выдатным скакуне прымудрылася вырвацца наперадзе ѓсiх. Прыгажуня-сялянка б'е голымi пяткамi па крупы скакуна i люта размахвае шабляй.
  Вось i яе першых "трафей", выпацканы ѓ пыле ѓланаѓ, адбiѓ толькi першы выпад адукаванай сялянкi, а другi выкрут амаль адсеем яму цалкам галаву. Француз нават крыкнуць з перарэзаным горлам не мог, а проста звалiѓся з круп. А Дымка праспявала:
  - У чыстым полi васiлькi... Дальняя дарога!
  Учула сваiм звышвострым слыхам Наташа, прагыркала ва ѓнiсон:
  - Уздоѓж дарогi, лес густы з бабамi Ягамi!
  Галаногая Таша дадала, перакрываючы гоман бiтвы - усе гэтыя гарматы i клiнкi:
  - А ѓ канцы дарогi той: плаха з сякерамi!
  Дымка хутка адышоѓшы ад клiнка, вымавiла, ужо без усялякага рову:
  - Эх, раз!
  Пасля гэтае слова ѓпаѓ ужо ангельскi наезнiк...
  - Ды яшчэ раз!
  А тут не пашанцавала турэцкаму напышлiваму нiбы паша кавалерысту.
  - Ды яшчэ шмат, шмат, шмат разоѓ!
  Тут ужо басапятая Таша перабiла ѓ скачку зараз раскiдаѓшы сваiмi хупавымi ножкамi цэлы тузiн захопнiкаѓ:
  - Ды што ты па разе канючыш! Давай лепш адразу ж мiльён!
  Вогнезарная тэрмiнатар Аѓгусцiна запусцiѓшы ѓ палёце босымi пальчыкамi сталёвы шлем, прагыркала:
  - Трымаем у банку - мiльёны i пляваць нам на законы!
  Наташа пагадзiлася з падобным раскладам:
  - Правiльна: адзiн закон парушыш злачынец, некалькi - нябожчык, усё Гасподзь Бог!
  Аѓгустына дасцiпна заѓважыла:
  - Як казаѓ Вялiкi пiсьменнiк i фiлосаф Рыбачэнка: дурням не пiсаны законы, генiям не прадпiсаны законы прыроды!
  Вельмi моцная дзеѓка-мутант Таша спрытна падкiнула ножкай бочачку з порахам. Паглядзела на блiскучую ад крывi падэшву i калi бочка з пекла зеллем iрванула, прачырыкала:
  - Мова дадзена разумнаму, каб хаваць разважаннi аб дурных i бессэнсоѓных рэчах!
  Але мабыць дзяѓчаты не разважалi... Танк прафесара, здольны лётаць, захлынаючыся ад недахопу палiва, пачаѓ страчваць вышыню. Вопытны ваяѓнiк, адчайна iмкнучыся, захаваць машыну, пасадзiѓшы яе на больш-менш гладкае месца. Да шчасця да гэтага моманту апошнiя запасы мужнасцi ѓ саюзных войскаѓ скончылiся. Акрамя таго гераiчная руская пяхота, пераадолеѓшы сувораѓскiм марш-кiдком, велiзарная адлегласць ужо падыходзiла да ахопленага грандыёзнай баталiяй поля i грудам.
  А вось i сам князь Меньшыкаѓ, як заѓсёды гатовы пацiснуць незаслужаныя лаѓры пераможцы.
  Карэн па-фiласофску адказаѓ:
  - Камусьцi лётаць, а камусьцi поѓзаць!
  Вядомы пiсьменнiк i паэт Алег Рыбачэнка вельмi хацеѓ стаць хлопчыкам.
  I яго мара здзейснiлася. Сапраѓды супермэны-эльфы ператварылi пiсьменнiка ѓ хлапчука на выгляд дзесяцi-адзiнаццацi гадоѓ. I адправiлi яго басанож i ѓ шортах у Крым на вайну.
  Для пачаѓ свежы хлопчык, каб назапасiць сiлы пагрузiѓся ѓ медытацыю i бачыѓ цуды.
  Пяцёрка прыгожых дзяѓчын - басаногiх i ѓ бiкiнi ваявала з японцамi. Ваяѓнiцы атакавалi самураяѓ, якiя спрабавалi разбiць расейскiя войскi, якiя затуляюць далёкiя подступы да Порт-Артура.
  Дзяѓчат толькi пяць, i яны ѓзброены толькi шаблямi. Але затое босымi ножкамi кiдаюць востра акружаныя кружэлкi. I кожная з iх дзiвiцца масу японцаѓ.
  Ваяѓнiцы знiшчаюць дэсант, якi высадзiѓся, недалёка ад Порт-Артура. I робяць гэта вельмi лiха. Вось Таша галоѓная, у гэтай пяцёрцы, як возьме i босымi пальцамi ногi дыск кiне. I адразу ж тузiну самураяѓ горла перарэжа.
  Пасля чаго заспявае:
  - Я кахаю забiваць i не трываю хлуснi!
  Далей кiдае босымi пальчыкамi ножак i Алёнка. Збiвае японцаѓ, i шчабеча:
  - А ворагу не будзе i рубля!
  Потым у бой уступае крутая Наташа. Таксама кiне босымi пальцамi ног нешта забойнае, пара дзясяткаѓ самураяѓ падарваныя, i раве сабе:
  - А я ѓ баях зусiм непераможная!
  I пакажа сваю доѓгую мову!
  Марыя таксама босымi пальчыкамi ножак, возьме i запусцiць, нешта такое надзвычай забойнае i прачырыкае:
  - Мы думаем, значыць iснуем!
  I цудоѓная Аѓгустына, як возьме, i босымi пальцамi ногi кiне, распалены шар. I раскiдае працiѓнiка i засьпявае:
  - А калi iснуем, значыць думаем!
  I зноѓ засмяецца! I выскалiць свае зубкi-iклы.
  Дзяѓчыны тут вымятаюць супернiкаѓ вельмi жвава, i з размахам. Не ведаюць словы - лiтасцi. I вось дэсант канчаткова рассеяны! Атрымана поѓная, i цалкам пераканаѓчая перамога!
  Пяцьдзесят тысяч японцаѓ знiшчана!
  Таша прамаѓляе з захапленнем:
  - Не будзе паразы ад краiны Узыходзячага Сонца! Не, нас чакаюць выключна перамогi!
  Алёнка захоплена адказала:
  - I выключна перамогi!
  Наташа пацвердзiла, запусцiѓшы пры дапамозе босых пальцаѓ ног, нешта падобнае на прэзент анiгiляцыi:
  - Класныя перамогi!
  Марыя залатавалосая прыгажуня раѓнула:
  - Я чэмпiёнка!
  Аѓгустына пацвердзiла:
  - З першага ж раѓнда!
  Пакуль Алег Рыбачэнка медытаваѓ i ныраѓ у глыбокiя пласты - прайшло больш за суткi. Як раз бушаваѓ моцны шторазлася ѓ рэальнай гiсторыi 14 Лiстапада 1854 года шторм, якi нанёс каласальныя страты флоту саюзнiкаѓ. Яны беззваротна тады страцiлi 53 карабля, не лiчачы пасудзiнаѓ якiя атрымалi сур'ёзныя пашкоджаннi.
  Цяпер, аднак, наступствы маглi аказацца яшчэ горшымi - транспартныя караблi перагружаны рэшткамi разбiтага дэсанта, а бухту трымаць пад ударам рускiя гарматы.
  На барвовым з фiялетавымi крапiнкамi небе, нiбы дэманы ашалелi - здавалася, быццам чэрцi водзяць карагод! Наколькi ѓсё выглядала гратэскава i жахлiва!
  Шторм i сапраѓды жудасны, асаблiва для адносна спакойнага Чорнага мора. Марскiя хвалi ѓздымаючыся, нагадваюць ашалелых быкоѓ, якiя бадаюць караблi. Вось, напрыклад, як падае такi свiнцовы молат, удараючыся тысячатоннай кувалдай у падбрушша парахода.
  Ангельскi фрэгат "Вiкторыя", са зламанымi палубамi млява дрэйфуе i ѓжо нахiлены пагражае затаранiць сябе ѓ узбярэжжы. Некалькi дзясяткаѓ матросаѓ ужо змыла за борт. Яны не занадта доѓга змаглi пратрымацца на лiтаральна кiпячай, катлом Везельвула агнiстай вадзе.
  Перакошаныя твары, сутаргава зведзеныя разам скулы. Багацце ахвяр...
  Стары матрос Гары Смiт як заѓсёды споены - бура шляхетная, але штармавыя саракавыя шыраты паѓднёвага паѓшар'я часам дарылi штармы куды круцейшы i дзевяты вал вышэй. Але i тут фрэгат лiтаральна трашчыць i пагражае разарваць на часткi. А вада за кармой халодная. Праѓда, не настолькi каб чалавек маментальна ператварыѓся ѓ лядышку. Назапашанае за лета цеплыня яшчэ не паспела знiкне i...
  Усё роѓна плоская бутэлечка вiскi прыходзiцца як нiколi дарэчы. Цудоѓны цуд саладкавы, але даѓкi напой - якая ласкавая i аксамiтная хваля струменiцца па горле i павольна апускаецца да жывата, напаѓняючы цела энергiяй, а думкi вясёлкавымi перажываннямi i цудоѓнымi афарбоѓкамi.
  Тут ужо i без чарцей. Усё крута! Не страшна тое, што шнараць i перакочваюцца па ѓспушанай паверхнi - выглядаюць зусiм не страшнымi!
  Наадварот такiя пацешныя чорцiкi, што жадаецца iм дужа пацiснуць руку.
  У п'яны твар матроса плюхнуѓ ледзяной хваляй - фрэгат ужо стаѓ пагрозлiва хiлiцца на левы борт.
  Матрос п'яна зароѓ:
  - О мора, мора, мора, мора - сядзяць вароны на плоце!
  Сарваная штормам гармата носiцца па палубе, нiбы хвацкi канькабежац. Вось аднаму з юнг не пашанцавала - хлопчыка патрапiѓ пад колы i зараз курчыѓся ѓ жудасных пакутах. Косцi на нагах раздробненыя, а вадзiца, нiбы з кола для пакаранняѓ смерцю ѓсё прыбывае. Матрос зрэшты, нават бачнасцi спагады не адлюстраваѓ:
  - Такое жыццё хлапчук! - I п'яна iкнуѓшы, праспяваѓ. - Наш дэвiз чатыры словы - тонеш сам - багну iншага!
  Фрэгат, падобна, атрымаѓ прабоiну, цi дакладней разышлося дрэнна скляпанае шво на жалезе. Прабiтае нутро пасудзiны - зеѓрала, нiбы чорная дзiрка, у чэраве планеты, а патокi вады ѓрывалiся нiбы дзiкiя качэѓнiкi.
  А ѓсплёскваннi яшчэ больш злавесныя, чым дзiкiя крыкi цi наадварот шыпеннi гадзюк.
  Матрос, хiстаючыся з цяжкасцю стаѓ на дзве нагi i прабасiѓ:
  - Палундра - свiстаць усiх наверх!
  I тут жа ѓдарыла быццам бы мяккай, але жудасна важкай палiцай. Захлынаючыся барадач спрабаваѓ нешта вясёлае праспяваць, але яго няѓмольна вабiла ѓ бездань, а на хару нiбы начапiлi важкi i беспрасветны кляп!
  А стыхiя працягвала бушаваць i здавалася ѓсё набiрае абароты.
  Алег Рыбачэнка, якi стаѓ дзiцем, выскачыѓ з хованкi на вулiцу i пачаѓ люта пляскаць босымi, хлапечымi ножкамi па пакрытых шкляной скарынках лужынах. Але неѓзабаве зубы загрукалi ад ледзянога лiѓня, i ён хутка вярнуѓся назад у цёплае памяшканне.
  Амаль адразу ж з'явiлася цудоѓная Таша.
  Дзяѓчына i не хавала сваю радасць, паказваючы на неба i трасучы сваiмi важкiмi грудзьмi:
  - Вось, нарэшце, i Божачка стаѓ нам дапамагаць!
  Басаногi ѓ адных толькi шортах хлапчук, Алег Рыбачэнка крывячы сваю круглую тварык, запярэчыѓ:
  - Багi рускiя, веру моцныя,
  Але яны дапамагаюць не слабым!
  Калi Радзiме служаць сыны,
  То мацней не знойдзеце дзяржавы!
  Сiмпатычная Таша дэманстратыѓна скрывiлася i заѓважыла:
  - Тое, што прыметнiк ты рыфмуеш з назоѓнiкам - гэта ѓжо прагрэс!
  Хлапчук-паэт засмяяѓся i лагiчна заѓважыѓ:
  - Раз дошчачка, два дошчачкi будзе лесвiчка - раз слоѓца, два слоѓца - стане песенька!
  Дзяѓчынка-мутант нечакана рушыла хлопчыка далонькай па вуснах i раѓнула:
  - Плагiятар ты малалетнi!
  Алег у адказ атакаваѓ круцёлкай, ён ужо нядрэнна ѓмеѓ расцягвацца, але зразумела супраць супернiка такога класа яго бездапаможныя спробы атакаваць выглядалi смешна.
  Крутая Таша контратакавала, злавiѓшы пацана босымi пальчыкамi за нос i нават адарвала яго ад падлогi прымусiѓшы смешна дрыгаць, блiскучымi ад пясчаных лужын пятачкамi.
  Хлопчык паспрабаваѓ ускубнуць злую цётку ѓ iкру, але скура ѓ ваяѓнiцы-мутанта нi пара нават праславутай алiгатоскай шкуры. Так што пальцы толькi слiзганулi па глянцавай скуры. Алежка завыѓ:
  - Ой, не трэба, бо балюча як!
  Калi Святлана яго адпусцiла, на ѓсiм твары лiтаральна ѓспушылася велiзарная слiва.
  Хлапчук пагразiѓ злы цётцы кулачком i нечакана спытаѓ:
  - А мяне здзяйсняць дыверсiю возьмеце?
  Таша красуня з геному, гуллiвым тонам праспявала:
  - Вядома ж, не!
  Алег Рыбачэнка скрывiѓся:
  - А гэта яшчэ чаму?
  Бландынка-тэрмiнатар праспявала:
  - Ты не ведаеш вiна, густу моцных цыгарэт!
  Хлапчук, зразумеѓшы каго перакруцiць галаногая Таша, праскуголiѓ:
  - А ты Веерка Сярдзючка i з блыхамi смярдзючка!
  Пасля такiх слоѓ непазбежным было суровае пакаранне. Таша заламала хлапчуку-паэту руку i пачала лупiць яго рамянём. Хлопчык Алег завiшчаѓ ад болю i беспаспяхова спрабаваѓ вырвацца. Удары такой дзяѓчынкi даставалi i праз адзенне i джынсавыя штаны. А тут ты, нягледзячы на холад амаль голы. I балюча гэта i брыдка, а галоѓнае сорамна!
  Нечакана крутая Таша перастала пароць адчайна якi адбiваецца хлапчука i ласкава прапанавала:
  - Дай мы цябе возьмем у разведку...
  Не верачы свайму шчасцю, Алег Рыбачэнка падскочыѓ на месцы i прароѓ:
  - Вось гэта да! Мы з святлом назаѓжды!
  Некаторы час зрэшты яшчэ заняло чаканне зацяжной i небяспечнай буры.
  Iмператар Мiкалай Першы тым часам вывучаѓ якi прыбыѓ са тэрмiновым, iмчалым на сумежных канях кур'ерам лiст светлага князя Меньшыкава.
  Хiтры царадварач усяляк узнiмаѓ уласныя заслугi i фактычна нiчога не паведамляѓ аб аказанай яму дапамозе з боку прышэльцаѓ з дваццаць першага стагоддзя. Нават прозвiшча камандзiра ѓдарнага батальёна Стралкова не было згадана.
  Затое сябе князь не забыѓся...
  Мiкалай у цэлым таксама быѓ вельмi задаволены: 150-тысячны дэсантны корпус саюзнiкаѓ практычна перастаѓ iснаваць. Блакада з Севастопаля знята, а значыць, галоѓная стрэмка вырваная. Засталося толькi захапiць горад-крэпасць Карс у Закаѓказзя i можа быць Экзэрум - i тады туркi самi папросяць свету.
  Сам цар Мiкалай не каштаваѓ занадта ѓжо амбiцыйных планаѓ у стаѓленнi экспансii ѓ Малую Азiю. Тым больш амаль увесь чарнаморскi флот затоплены, а значыць весцi наступленне на Стамбул у крайняй ступенi авантура.
  Нават найвялiкшы палкаводзец усiх часоѓ i народ Аляксандр Васiльевiч Сувораѓ не адважыѓся атакаваць сталiцу Асманскай iмперыi. Хаця тады ѓ яго на руках былi ѓсе козыры: Аѓстрыя ваявала супраць туркаѓ i была разам з Расiяй, у Францыi ѓспыхнула рэвалюцыя i ёй ужо не да ѓмяшання, а грозная Брытанiя скавана як у Францыi.
  Карацей кажучы, быѓ тады шанц нахiлiць турак, але мабыць не вырашылiся.
  Мiкалая больш цiкавiла iншае: хто гэтыя дзiѓныя прышэльцы? Меньшыкаѓ зразумела праѓды не скажа, але хiтры iмператар атрымлiвае iнфармацыю з розных крынiц.
  Алег Рыбачэнка, якi стаѓ хлопчыкам, бегаѓ басанож па свежым крымскiм снежку. Яму гэта было вельмi прыемна, хоць голыя пятачкi i абпальвала.
  Як добра быць моцным i здаровым хлапчуком. Бегай сабе босым, у халоднае надвор'е i гэта выглядае натуральна i, ты не саромеешся.
  Хлопчык агледзеѓся, дзiцячыя сляды на снезе здавалiся прыгожымi i прыгожымi.
  Алег Рыбачэнка стаѓ сваiмi хлапечымi ножкамi выкладваць арнамент. Так атрымлiвалася проста выдатна.
  Хлопчык праспяваѓ з радасцю:
  - Не страшныя мiльганне дзён i гадоѓ,
  Толькi мне Алежцы на планеце -
  Добра такiм быць цi не,
  Добра такiм быць цi не!
  Класна жыць адкажа!
  Тым часам Карэн перарабiѓ танк у верталёт. I назваѓ яго "Чорная акула". Гэта ѓражлiвы, твор мастацтва. Сапраѓды вышэйшы клас.
  I дзяѓчынкi падрыхтавалiся да бою. Яны хочуць затапiць флот саюзнiкаѓ? Ды будзе так!
  Таша захоплена вымавiла:
  - Вайна гэта паветра для лёгкiх,
  Не будзем труцiць яго сваёй няѓпэѓненасцю!
  Карэн пацвердзiѓ:
  - Не будзем!
  Яшчэ не паспела супакоiцца пасля шторму мора, а "Чорная акула" ужо паднiмаецца ѓ свой карны палёт. I зразумела на ёй смяротная чацвёрка дзяѓчат. Алёнка засталася з Карэнам, так распарадзiѓся жэрабя.
  Алегу Рыбачэнку таксама пашанцавала - Басаногая Таша дазволiла хлопчыку ляцець разам з iмi.
  Бландынка-вiхура лагiчна i разумна выказалася:
  - Пачынаць гераiчны шлях нiколi не рана!
  Пацан на выгляд Алег, якi па каляндарных гадах зусiм не хлапчук, з гэтым ахвотна пагадзiѓся:
  - Чалавек старэе, калi ѓ гэта верыць... Дакладна таксама i хлопчык мужчына - калi пачуваецца крутым мужыком!
  Прыгожая Таша ласкава ѓшчыкнула хартоѓ дзiця ѓ пухлую шчаку:
  - I гэта дакладна! Трэба i сапраѓды адчуваць i жыць баявым духам i тады нiхто i нiколi цябе не адолее!
  "Чорная акула" адарвалася ад зямлi вельмi цяжка. На яе нагрузiлi бочкi з порахам - запасы сучасных снарадаѓ амаль зусiм скончылiся i пару рэактыѓных, невялiкiх памераѓ ракет пакiнулi ѓ якасцi НЗ. Так што для бомбавых удараѓ абралi - старадаѓнi, грувасткi, але суцэль надзейны элемент.
  У першую чаргу i гэта, зразумела, напрошвалася, удар трэба было нанесцi па буйных лiнейных караблях. На той момант тэрмiн лiнкор, ва ѓсякiм разе, афiцыйна не выкарыстоѓваѓся, але магутныя, на паравой цязе караблi з прыладамi вялiкiх калiбраѓ ужо паступiлi ѓ серыю.
  Асаблiва iх любiлi ангельцы - "Брытанiя ѓладарка мораѓ". Хоць Леѓ яшчэ не дасягнуѓ зенiту сваёй магутнасцi, але Туманны Альбiён перажываѓ каласальны ѓздым, iмклiва пашыраючы сваю каланiяльную iмперыю.
  Брытанiя баялася экспансii Расii ѓ Сярэднюю Азiю i далей у Iндыю, не падабаѓся ёй падрыѓ свайго ѓплыву ѓ Турцыi.
  Зразумела i Мiкалай першы вялiкую ѓвагу надае Расiйскiм узброеным сiлам - зусiм не збiраѓся адмаѓляць ад экспансii на поѓднi. Аднак зацяжная вайна на Каѓказе з чачэнскiм атаманам Шамiлем прымусiла асцярожнага манарха часова адкласцi планы экспансii.
  Але ѓ любым выпадку Брытанiя выставiла ѓ Чорным моры ѓсё самае лепшае, што ѓ яе ёсць. Лiнейныя крэйсеры амаль не пацярпелi ад урагану, больш за ѓсё дасталася транспартам i патанула шмат пяхотных з гарматамi падраздзялення. Нямала аказалася разбiта i выкiнуты на бераг драбнейшых пасудзiн. Сярод загiнулых цi сур'ёзна патрапаных апынулiся i фрэгаты i нават некалькi лёгкiх крэйсераѓ.
  Флот саюзнiкаѓ панёс каласальныя страты, але захаваѓ большую частку сваёй гарматнай моцы. У рэальнай гiсторыi, такая чос не перашкодзiла Брытанii i Францыi, працягваць забяспечваць сваю групоѓку i весцi абстрэлы Севастопаля. Хаця таксама спрыяла зацягванню аблогi.
  Прафесар Карэн з гэтым змiрыѓся, паколькi iншых лятальных апаратаѓ не засталося: адзiн яго танка, з тых, што можна перарабiць у верталёт, наогул разбiты так, што яго ѓ палявых умовах адрамантаваць не рэальна, а для другога яшчэ трэба прыгатаваць спецыяльнае палiва.
  У прынцыпе, магчыма, падышоѓ бы i газа, але больш высокай якасцi, чым у сярэдзiне дзевятнаццатага стагоддзя. У любым выпадку выраба палiва патрабавала чакай. Хаця ѓ прынцыпе гэтую задачу за некалькi месяцаѓ цалкам можна вырашыць.
  А вось у боепрыпасамi... Тут ужо вельмi складана - хоць пара адмыслоѓцаѓ пры атрадзе маецца. Але каб без чарцяжоѓ прайграць увесь гэты складаны ланцужок?
  У "Чорнай акулы" быѓ запас палiва, ды i рухавiк мог хоць i горш, але папрацаваць на спiрце. Ва ѓсякiм разе, дзяѓчаты палалi аптымiзмам, загружаючы на борт порах.
  Наташа як самы буйны спецыялiст у галiне авiяцыi i бамбардзiровак запэѓнiла прафесара Карэна:
  - Калi сапраѓды патрапiць, то мы зможам раскалоць лiнейны крэйсер, нават прымiтыѓным порахам!
  Бывалы навуковец i стваральнiк унiкальнага геному, стрымана пахвалiѓ дзяѓчат, але перасцярог:
  - "Чорная акула" не самы абаронены лятальны апарат - трапленнi ѓ яе могуць быць небяспечныя!
  Чацвёрка ваяѓнiц хорам усклiкнула:
  - Ну-ка ад шрубы!
  I замiльгалi голыя, дзявочыя пятачкi.
  Атака вялася ноччу, у пахмурнае надвор'е. З-за гэтага зразумела, узнiкала каласальная рызыка разбiць унiкальны верталёт. Асаблiва калi ѓлiчыць, што яго перагрузiлi.
  Наташа нават выставiла прэтэнзii да Аѓгустыны:
  - Навошта столькi грузiць дурнiца! Можна яшчэ некалькi разоѓ злятаць!
  Рудая шэльма ѓ адказ кiнула ѓ сваю напарнiцу тонкi, сталёвы дыск. Так яго злавiла жамчужнымi зубамi i рыкнула:
  - Будзеш дурня валяць?
  Аѓгустына зло адказала:
  - Не дурня, а дурнiцу!
  Басаногая Таша прыкрыкнула на iх, падштурхнуѓ рукой мускулiстага хлопчыка Алега:
  - Пры дзiцяцi прашу непрыстойнымi словамi не выяѓляцца!
  I ѓся чацвёрка разрагаталася. Вельмi ѓжо пацешнаю стала здавацца вайна. Ды яшчэ ѓ мiнулым...
  Хоць шруба перагружанага верталёта i сапраѓды трашчыць, а тытанавы корпус уздрыгвае ад перагрузкi. Зрэшты, тут не зусiм тытан, нейкi больш складаны i лёгкi сплаѓ. Можа нават з элементамi вугляпластыку. Ва ѓсякiм разе, дадзеная мадыфiкацыя "Чорнай акулы" - звыш шасцiсот мiльёнаѓ долараѓ каштуе. Дарагая атрымалася штучка. Наташа нават падумала, што нiколi б яе такiм прыгожым чартоѓкам, як дзеѓкi ѓ бiкiнi, не перадалi б - не будзь у штурвала такога ѓмелага пiлота як яна!
  Умелага, таму што яна мутант... Дакладней зменены арганiзм! Як i ва ѓсёй чацвёркi, цi дакладней пяцёркi!
  Алег Рыбачэнка iх любiць параѓноѓваць з нiндзя-чарапашкамi - знакамiтая на ѓвесь свет чацвёрка жывёлiн-мутантаѓ. Толькi яны мульцяшкi, а iм дзяѓчынкам давялося перажыць усё па-сапраѓднаму. I не дай Бог аднаму выпрабаваць тыя пакуты, што яны перажылi пры трансфармацыi цела i iнтэлекту. Ды яны сталi куды лепш i мацней, чым звычайныя людзi, але...
  Будуць iм зайздросцiць...
  Зрэшты - без працы не вылавiш i рыбку з сажалкi, а яны зараз супервоiны. Могуць нават сабе дазволiць лятаць у такое надвор'е i перагружаным верталётам.
  Першая мэта, зразумела, i самая буйная. Велiзарны лiнкор з дзвюма сотнямi гармат, прычым пятнаццаць штук з iх з велiчэзным для свайго часу калiбрам.
  Калi дванаццацiцалевыя снарады пачынаюць рэзаць Севастопаль - гэта занадта ѓжо малапрыемнае збiццё...
  Сам карабель нават у марыве паходзiць на якi распластаѓся ѓ марской роѓнядзi гiганта-кракадзiла. Вось шырачэзныя трубы млява чадят, а доѓгiя ствалы самых новых аблогавых прылад драпежна паднятыя да неба. Сам лiнкор мае шырокае ѓляганне i выдатна абаронены бранявым пластом з бартоѓ.
  У марской бiтве патапiць падобную цытадэль цяжка, а для дадзенага часу амаль i немагчыма. А як аблогавы карабель - забойны монстар кошту практычна не мае.
  Пакрытая тоѓстай бранёй палуба, здаецца малапрыступнай, на ёй i матросаѓ лiчы, не. А ѓ "Чорнай акулы", што амаль бясшумна слiзгае па паветры толькi прымiтыѓныя бочкi з порахам i запалам.
  Наташка ѓспомнiла, з якой працай удалося ѓгаварыць генерала Нахiмава перадаць iм порах. Цьфу! Нахiмаѓ наогул не генерал, а адмiрал, але ѓ любым выпадку апынуѓся не гэтак ужо дадатным персанажам. Хоць найсвятлейшы князь Меньшыкаѓ яшчэ горш.
  За бой яны падання да ѓзнагароды не атрымалi - толькi стрыманую слоѓную падзяку. Можа праѓда гэта натуральная рэакцыя людзей на ѓсё незвычайна i якое выходзiць за рамкi звыклых уяѓленняѓ. А тамака прыйдзе час i iх абавязкова пакахаюць?
  Ва ѓсякiм разе, iх дзяѓчат нельга не пакахаць! Прычым прычына кахання можа апынуцца самая розная. Напрыклад, вось зараз яны... Скiнуць бочку з порахам прама ѓ шырокую трубу. Гэта павiнна выклiкаць выбух паравога катла i ланцуговую рэакцыю з пажарам.
  Ну, што б яшчэ змагла так шпурнуць бочачку - сапраѓды ѓ мэту i не прамахнуцца?
  Наташа кiруе верталётам, а Аѓгусцiна i крутая Таша ѓперлiся босымi нагамi i iмкнучыся ѓлавiць усе бiяпатокi нахiляюць двухсоткiлаграмовы бочачку.
  Алег - гэты няѓрымслiвы хлапчук вiдавочна iмкнецца iм дапамагчы, але дзяѓчыны толькi шыкаюць на нязноснага гарэзу.
  А вось хвацкая Таша разумнiца, узяла i заляпiла падшыванцу затрэшчыну, прымусiѓшы круцiцца. Тады Алежка нiбы дзяѓчынка разраѓецца ... А ваяѓнiца-бландынка пальчыкамi босых ног на носiк пацана хоп.
  - Не равi, лепш вазьмi вiнтоѓку i стой на стрэм!
  Алег Рыбачэнка раззлавана пацiраючы апухлы нос, хутка прыхапiѓ сваю снайперку i злосна рыкнуѓ на крутую Ташу:
  - Даѓно б так!
  Тая прыгразiла свайму збраяносцу:
  - Не страляй без каманды, а то выкупаю ѓ ледзяной вадзе!
  Пацан у адказ толькi свiснуѓ i ... Але адважвацца не асмелiѓся. Чартоѓка можа, каго заѓгодна i замучыць i зусiм прыкончыць.
  Калi "Чорная акула" пiкiравала, дым з трубы павалiѓ ужо нашмат мацней. Далiкатныя асобы дзяѓчат, нiбы капот машыны пад пластом фарбы пакрылiся сажай. Але моцныя ногi адштурхнулi бочку. Тая перакруцiѓшыся патрапiла прама ѓ жарало вулкана.
  На кароткае iмгненне бочачка замерла, здавалася, яго вось-вось выб'е коркам з шампанскага... Але вось яшчэ раз пыхнула i бочка з апорнай анiгiляцыю начыннем прарвала ѓ нiз.
  А галаваногая Таша дапамагла падаць яшчэ адну бочачку. Каб катлы сталi iрваць i з iншага боку. Нават калi лiнкор i не затоне, то свой ход ён страцiць назаѓжды.
  А двух прэзентаѓ цалкам дастаткова!
  Атрымаѓшы палёгку на чатырыста кiлаграм пораху, плюс яшчэ вага тары "Чорная акула" дадала хуткасцi i манеѓранасцi.
  А ѓсярэдзiне ѓжо сталi рвацца катлы i павалiлi агрэсiѓныя, калматыя, дымавыя дэманы. Яны турзалi i разбiвалi, усiх хто трапляѓся ѓ iх самыя пякучыя, што сабе можна ѓявiць абдымкi.
  Лiнкор паступова абрастаѓ пёрамi, агнявымi трасамi...
  Хоць дзяѓчаты павярнулi сваю верталёт, для выйсця новую мэту, Алег Рыбачэнка паспеѓ стрэлiць... Прычым, востры зрок геному Ташы разгледзеѓ, што куля дагадзiла сапраѓды ѓ мэту, рослы ангелец у раскошным мундзiры i залатымi эпалетамi, завалiѓся на спiну, а на лбе вывяржэнне мiнiяцюрнага вулкана раскрылася гнойная рана.
  Дзяѓчынка-мутант рушыла хлопчыка голай нагой, але Рыбачэнка ѓжо чакаѓ гэтага, ледзь прыкметным рухам шыi адхiлiѓся, пасля чаго ѓсклiкнуѓ:
  - Ды ты азбучна раѓнуеш мяне да славы!
  Пантэра Таша люта вызьверылася:
  - Гэта ты яшчэ чаго?
  Хлопчык ахвотна растлумачыѓ:
  - Я завалiѓ адмiрала... - I тут жа дасцiпна i разам з тым па-дзiцячы дадаѓ. - Нэльсана Мандэлу!
  Аѓгусцiна пасля такога каламбура разрагаталася, а Марыя заѓважыла:
  - Мандэла-гэта здаецца ранiшняя зорка?!
  Вогнезарная д'ялiца выдала:
  - А пад лiтараю зорка - прапускае цягнiкi!
  Галаногая Таша ва ѓнiсон дадала:
  - Калi цягнiк не пройдзе - вартавы з розуму сыдзе!
  Смешна вядома, асаблiва калi ѓлiчыць i што другi лiнейны карабель атрымаѓ сваю порцыю... А у першага падобна ад спякота стала трэскацца нутро. Разам са струменямi вады ва ѓлонне карабля хлынула таксама некалькi драпежных кальмараѓ, якiя разлiчваюць пажывiцца падсмажаным чалавечым мясам.
  Мусiць, запал ад пажару i падагрэѓ вады толькi прыцягвае гэтых здыхлятнiкаѓ.
  Алег Рыбачэнка як прапiшчыць:
  - Гэй, кальмары - разарвем вас на пульсары!
  I зноѓ пальнуѓ выбраѓшы ѓ якасцi мiшэнi капiтан першага рангу (гэта тыпу палкоѓнiка!).
  Другi караблiк крыху меншы, але таксама велiзарны i небяспечны. Вялiкiх гармат ужо не пятнаццаць, а дванаццаць, але бiць яны таксама вельмi нават умеюць. Але i яго, падобна, вывелi з ходу...
  Дзяѓчынкi перамяшчаюць мэты, а хлопчык Алег Рыбачэнка як заспявае:
  - Вар'ят дом у агнi, а блiн чорта на плiце!
  Басапятая Таша падштурхоѓвае хлапчука сваёй точанай нагой i цвёрда патрабуе:
  - Хопiць завею гнаць!
  Тут Рыбачэнка вырашыѓ паказаць сваю эрудыцыю:
  - Пургу гнаць - гэта значыць, несцi ѓсякае глупства або хлусiць...
  Наташка тут падтрымала хлапчука - тэрмiнатара:
  - Так! Ён складае...
  Адыходлiвая Таша тады прапанавала:
  - А можа, праспяваеш?
  Алег Рыбачэнка цяжка ѓздыхнуѓ:
  - Нешта я сёння не ѓ голасе...
  Дзяѓчаты замоѓклi, вiдаць вырашыѓшы не кармiць "троля". Сапраѓды, якi сэнс: зараз вершыцца гiсторыя, а яны будуць балбатаць з дзiцем.
  Наташа ѓспомнiла, як яна ваявала пад Данецкам. Рэальна ѓ апалчэнцаѓ не было шанцаѓ - i гэта зразумела, хто мацней той i перамагае.
  Але ж шматлiкае вырашае воля камандзiра... Тады Наташа i вырашыла пракрасцiся ѓ штаб. Такая вось дзёрзкая iдэя iм разам з прыгожай Марыяй прыйшла ѓ галаву.
  Дзяѓчаты тады...
  Успамiн адцягнуѓ увагу, атака трэцяга на гэты раз французскага лiнейнага карабля. Напалеон Трэцi зразумела вельмi хацеѓ рэваншу за паразы якiя пацярпеѓ ад рускiх яго вялiкi дзядзька.
  I зразумела Напалеону Трэцягу вельмi хацелася перасягнуць генiяльнага Першага. Бо iх увесь час параѓноѓвалi. Ды i пэѓныя iнтарэсы ѓ французаѓ таксама да Расii былi.
  Напрыклад, стварыць уласнае царства Польскае, або атрымаць землi ѓ Турцыi.
  Хаця Банапарт не збiраѓся зусiм ужо рваць адносiны з Расiяй. Наспявала супрацьстаянне з Германiяй, i тады мець саюзнiка на ѓсходзе...
  Але ѓ любым выпадку крымская кампанiя ѓжо аказалася безнадзейна прайграна. I гiбель лепшага лiнейнага карабля французскай iмперыi. На яго не пашкадавалi i трох бочак...
  Добра ж гарыць - сапраѓднае вогнiшча! Азбучна можна сказаць... А яшчэ калi боекамплект пачынае рвацца i ѓсё ѓздрыгвае, нават па хвалях ходзяць цунамi...
  Алег Рыбачэнка усклiкнуѓ i заспяваѓ:
  Мы пiянеры дзецi камунiзму,
  Вогнiшча, палатка, медзi звонкай горан!
  Над светам павуцiнне зла, фашызму,
  Якога чакае - гiбель i разгром!
    
  Мы Нарадзiлiся ѓ краiне саветаѓ яркай,
  Краiне, дзе кiруе Сталiн i Гасподзь!
  Для нас узнагароды, лепшыя падарункi,
  Тыя выпрабаваннi - гартуючы плоць!
    
  Фашысты душаць рускiх буйным танкам,
  I пад Масквой ужо сцярвятнiк - кар!
  Iм дапамагаюць таемна, подла янкi,
  Пагражае Адольф нам нанесцi ѓдар!
    
  Загашнiку ѓжо гудзе ракета,
  У ёй атам нарыхтаваѓ хiтры фрыц!
  Вось думае нацыст, што песня праспяваная,
  Хоць яго ѓколе з атрутай шпрыц!
    
  Не думай бомбай ядзернай пагражаць,
  Нас пякельным Сатаной не спалохаць!
  I будуць уцякаць у спалоху фрыцы,
  Калi ѓбачаць рускiх у моцы раць!
    
  Але што ж рабiць калi вораг усемагутны?
  На што разлiк, мячы якiя ѓзяць?
  Магутныя франтоѓ акопы строгiх лiнiй,
  Хоць нахабна з равучым "Тыграм" хлусiць!
    
  Размах бiтваѓ проста бязмежны,
  Зыход вырашыць, здольныя мы заѓсёды!
  Прыклад пакажаш у гэтай лаянцы асабiсты,
  Мы абламаць фюрару рогi!
    
  Скончым лаянку увайшоѓшы ѓ Берлiн i Лондан,
  Там сцяг як пунсовы маку пякучы колер!
  Такiя пiянеры - аблiчча iх ганарлiвае,
  Над светам зноѓ лета i свiтанак!
  Пакуль хлапчук спяваѓ, дзяѓчыны-мутанты затапiлi яшчэ адзiн лiнейны карабель, не адну тысячу матросаѓ i марскiх афiцэраѓ прымусiѓшы акунуцца ѓ струмень.
  Засталася апошняя бочка... Вяртацца з ёй назад было б не надта разумна.
  Пышная Таша нечакана спытала ѓ свайго збраяносца:
  - Ну, Алежак скажы куды нам шпурнуць апошнюю бочачку!
  Рыбачэнка Алег пакруцiѓся i цалкам лагiчна прапанаваѓ:
  - Трэба iм дзюбнуць па фрэгаце "Барракуда".
  Крутая Таша з сумневам заѓважыла:
  - Ды гэта ж паруснiк, ды яшчэ пiрацкi!
  Хлопчык хацеѓ быѓ бразнуць, што вось таму яго i трэба пусцiць на дно, але раптам перадумаѓ. Бо гэта пiраты! Прычым самыя сапраѓдныя, а не кiношныя! Як было б цiкава з iмi пазнаёмiцца! Узяць i напрыклад пазмагаецца з Крюком?
  Рыбачэнка Алег як залямантаваѓ:
  - Дык давай iх пасякаем мячамi! А скiнем на лiнейнiк!
  Наташа ѓсумнiлася ѓ такiм выбары:
  - Адной бочкi можа i не хапiць на лiнкор! А так!
  Алег агрэсiѓна крыкнуѓ:
  - Не хопiць, дык прыляцiм i даб'ём!
  На тым i парашылi... На гэты раз, праѓда ангельцы трохi сцямiлi, ды i бачнасць стала лепей i на "Чорную акулу" пасыпалiся кулi. Пакрыццё лепшага з расiйскiх верталётаѓ-танкаѓ, вядома, гэты "дождж" вытрымлiвала. Але ѓсё роѓна вельмi непрыемны шум, а скiдаць бочачку стала складаней. Вось нават напаѓголую Марыю зачапiла, але куля пайшла ѓ рыкашэт ад яшчэ больш трывалай скуры.
  I гэты прэзент, як мае быць, апынуѓся ѓ вялiкай i шырокай трубе.
  Аѓгустына выказалася:
  - Запячаталi пашчу Д'яблу!
  Знаходлiвая Таша паправiла:
  - Хутчэй за раздрукавалi дракону! Вось зараз ён як пачне вывяргацца i iскрыць маланкамi!
  Наташа рашуча павярнуѓ верталёт таму. Варта папоѓнiць "боекамплект" i зноѓ атакаваць.
  Вось так яны са Марыяй у свой час у Аѓгусце здзейснiлi такi слаѓны рэйд. Нiхто не паверыць, што гэта дзве дзяѓчыны пераламалi ход безнадзейна прайгранай ДНР вайны. Хаця так гэта падобна на казку!
  Але хто ведае цi не ведае, што часам казка становiцца бадыллю!
  Але тут Наташа раптам адчула, што хлапчук нечакана скрыжаваѓ ногi ѓ позе лотаса i пагрузiѓся ѓ медытацыю.
  Ну, што ж няхай хлопчык нешта ды i ѓбачыць.
  А дзяѓчаты тым часам прызямлiлiся на дазапраѓку i папаѓненне баявога камплекта. Яны дзейнiчалi зладжана, нiбы спецыяльныя машыны. Пышная Таша нават з гэтай нагоды выказалася:
  - Гэтыя мужчыны, што пайшлi на штурм, куды большыя храбрацы, чым мы!
  Рудая Аѓгусцiна на гэта згодна кiѓнула:
  - Калi ѓлiчыць, што ѓ адрозненне ад нас яны будуць несцi страты, то...
  Алег Рыбачэнка выдаѓ:
  - Вар'яцтву адважны спяваем мы песню! Вар'яцтва адважных - вось мудрасьць жыцьця!
  Спрактыкаваная Таша строгiм тонам заѓважыла:
  - Гэта ѓжо Алежка не тваё, а Максiма Горкага!
  Хлапчук не надта разумна брыкнуѓ:
  - А хiба нам не максiмальна горка?
  Аѓгустына хоць жорсткая рудая баба, але пры гэтым рогатушка, тая яшчэ:
  - Горка, горка - бабулi крычаць: сорак праѓнукаѓ i дваццаць пяць унучаць!
  А "Чорная акула" зноѓ паднiмаецца, усё вышэй i вышэй. Яе новы рэйд i будучыя ахвяры.
  Алег Рыбачэнка прапанаваѓ:
  - Трэба дапамагчы нашым, што бяруць абардажам лiнейны крэйсер Брытанскай iмперыi.
  Дзяѓчынкi зрабiлi прыкiд: нiкуды ацалелыя шэсць лiнкораѓ не падзенуцца. Тым больш хоць адзiн з iх захапiць цэлым - будзе шыкоѓна. Але галоѓнае байцоѓ з дзевятнаццатага стагоддзя дык вось, калi не лiчыць цяжка параненых (у тым лiку i легендарнага героя Нахiмава i яго каманды!) дык вось засталося трохi - меней паѓсотнi тысяч уключаючы грэнадзёрскiя i апалчэнскiя павозкi.
  Дзяѓчаты падмiргнулi адзiн аднаму i ѓключы аѓтапiлот.
  Пышная Таша строга загадала Алегу:
  - Сачы за паказаннямi прыбораѓ i калi што страляй са снайперкi... Толькi не скачы да нас на палубу!
  Хлапчук-паэт пакрыѓдзiѓся:
  - Ды я што без паняцця!
  I вось няѓлоѓная чацвёрка дзяѓчат, нават не паспрабаваѓшы начапiць на сябе парашуты, узяла i сiганула з борта верталёта. У палёце яны прызямлiлiся нiбы коткi, а iх хупавыя, дзявочыя ножкi глуха пляснулiся аб палубу.
  I не патрэбныя дзяѓчынам-мутантам аѓтаматы: вострыя мячы з зачараванымi клiнкамi самая лепшая зброя.
  Алег Рыбачэнка, не перастаючы адсочваць за ваяѓнiцамi з верталёта, сам сабе сказаѓ:
  - Вось памятаю зорныя войны Лукаса... Навошта казе баян, а век бластеров светлавы меч?
  Мабыць памiж iм i дзяѓчатамi iснавала ментальная сувязь, бо галаногiя красунi адразу ж паказалi навошта. Вось узялi i закруцiлi мячамi, што сам Дон Кiхот перапалохаецца.
  I нi адна ѓ прыгажунь прычыненых адным бiкiнi патрапiць не можа. Вось яна прамянiстая геном Таша скача i адразу пяцёра ангельскiх марачкоѓ разбураецца са зрэзанымi нiбы качаны капусты галовамi.
  Дзяѓчынка раве:
  - Люты будатрады з лютасцю лад атрад! Мы ж клiнок-булат, а не плач акцябрат!
  I ѓся чацвёрка iмклiва завядзецца, i давай усiх лупiць. Вось, напрыклад Наташа як голай ножкай дзюбне i крыкне:
  - Пускаю я ворагаѓ у расход - мой першы ход апошнi ход!
  Аѓгусцiна ѓ адказ праспявала з яшчэ больш атрутным тонам i прысмакам:
  - Я Сатана - мой просты... пусцiць ворага на корм у гной!
  Марыя ж тут жа разбурыла ѓсю рыфму:
  - Не памiнайце Д'ябла марна! Бо грэх то якi!
  I пасля чаго Беласнежка як возьме i бадне непрыяцеля сваёй дакладны галоѓкай. I таго ад такога "хука" палову чэрапа знясе.
  Алег Рыбачэнка, выбраѓшы сабе ѓ мiшэнь капiтана першага рангу i спрытна усадзiѓшы ѓ яго кулю, прамурлыкаѓ:
  - Маленькi хлопчык знайшоѓ кулямёт... Больш у вёсцы нiхто не жыве!
  Вось кулямёт у яго якраз такiя i ёсць, але гэты плявальны апарат стаiць без патронаѓ? Не больш за пусты кашалёк. Хоць вядома абзавядзiся Расея такой зброяй i ѓ гэтым свеце ёй ужо не было б роѓных. Нават войны сталi б кiношнымi комiксамi. У стылi: Чып i Дэйл спяшаюцца на дапамогу!
  Алег, дакладным стрэлам звалiѓшы палкоѓнiка мораѓ, прамурлыкаѓ:
  - Занадта часта бяда стукаецца ѓ дзверы, але не складана ѓ мутантаѓ баб паверыць! Не варта толькi дзевак клiкаць, па мордзе могуць моцна даць!
  I хлапчук засмяяѓся сам сабе. Вельмi ѓжо смешная песенька атрымалася. Тым больш, калi чацвёра дзяѓчат скачуць па палубе i пакiдаюць за сабой толькi пажмураныя трупы.
  Вось, напрыклад самая пякучая ваяѓнiца Аѓгусцiна зноѓ кiдае босымi пальчыкамi востра вывастраныя дыскi. I як гэта ѓ яе спрытна атрымлiвае, ды i сама дзяѓчына незвычайна прыгожая. Алег Рыбачэнка нават мiмаволi адчуѓ, што да яго мордачкi прылiвае фарба. Каб адцягнуцца, хлопчык, змянiѓшы сабе, проста паслаѓ кулю з вялiзнага негра.
  Бо афiцэраѓ вышэйшага рангу не так ужо i проста знайсцi. Тым больш, што некаторыя з знарок пахавалiся i кiруюць з хованак.
  Наогул у Брытанii большасць афiцэрскiх чыноѓ прадаецца за грошы, што вiдавочна знiжае якасць iх камандавання. Хаця нейкiя iспыты яны ѓсё роѓна вымушаныя здаваць.
  Вось як у Дэфо было, што адзiн хлапчук цэлы стан назапасiѓ сабе крадзяжом, i... Чын афiцэра не паспеѓ купiць адразу, але зрабiѓ гэта пазней. А двое яго прыяцеляѓ хоць атрымалi поспех у рабаваннях i крадзяжы - скончылi свае днi на шыбенiцы.
  Алег неяк уяѓляѓ сябе злодзеем. Вось, напрыклад, залазiць ён багаты маёнтак алiгарха i бярэ там скарбы. У прыватнасцi такi адмысловы дыямент, якi дазваляе выйграваць усе азартныя гульнi i... не толькi азартныя!
  Напрыклад, у шахматы гуляеш: укладваеш перад сабой дошку i бачыш як яна адсвечвае... Алег Рыбачэнка з задавальненнем перапынiѓ разважанне, убачыѓшы контр-адмiрал. Вядома, ангелец кiраваѓ сваiмi падначаленымi з-за хованкi. Лiнкор вялiкi - другi ѓ флоце i матросаѓ на iм было каля двух тысяч( зараз ужо менш!). Так што, якiя сiлы няроѓныя для абардажу.
  Несумненна, не трэба было атакаваць ворага ѓ адзiночку. Але ѓ рускiх дух такi. Бясстрашны i бесшабашны... Мабыць, нават залiшне ѓжо развiта жаданне заѓсёды наступаць i кiдацца ѓ сутычку, не думаючы i грэбуючы разлiкамi.
  Вось зараз, напрыклад можна было, i папярэдзiць сваiх...
  Алег Рыбачэнка злуецца i ѓпершыню за доѓгi час мажа па контр-адмiрале. Чорт куля прайшла амаль побач з галавой. Хлопчык у прыкрасцi б'е кулаком сабе ѓ твар i рыкае:
  - Ух, жа ты малпа!
  I, здаецца, тоненькi галасок яму адказвае:
  - Маленькая макака i ёсць!
  Самi дзяѓчыны-мутанты сякуцца добра. Яны не стаяць на месцы, а атакуюць, пераскокваюць, змешваюцца з непрыяцелем. Тым сам не даючы абсыпаць сябе кулямi. Ды скура ѓ iх... Пасля ѓсiх гэтых ператварэнняѓ такая пругкая. Навобмацак здаецца цалкам чалавечай, а як трапiць куля нiбы супергума яе адбiвае. Прыгажосць!
  Бой ужо перамясцiѓся ва ѓнутраныя адсекi. Вельмi страшна калi ведзьмы ѓ бiкiнi з такой хуткасцю круцяць мячамi i ѓкладваюць усiх, хто не паспеѓ паварушыць шыйкай.
  Алегу Рыбачэнку таксама пашанцавала: ён усё ж такi зняѓ "свайго" адмiрала i тым самым адкрыѓ сабе новы слупок набыткаѓ.
  Але ѓ цэлым бiтва зацягнулася i батальён абаронцаѓ Севастопаля дакладней тое, што ад яго засталося, зноѓ пацярпеѓ адчувальныя страты. У прыватнасцi ангельцы падарвалi кубiк, лiтаральна парваѓшы на часткi траiх байцоѓ i пакалечыѓшы або перавярнуѓшы дзясятак. Гэта прымусiла атакавалых, дзейнiчаць куды больш асцярожна i выкарыстоѓваць засадную тактыку.
  Цяпер ужо вырашалi мячы i клiнкi...
  Алег падумаѓ - ну вось яны займаюць лiнкор i аблiваюцца крывёй, хоць лёгка можна было б яго проста затапiць i не панесцi страт. Гэта накшталт кампутарнай ваеннай стратэгii, калi ты прымудраешся так умела разлiчыць абарону i правесцi наступную контратаку, што не прыяцель не паспявае табе нанесцi непапраѓную шкоду.
  Бо, напрыклад параненых яшчэ можна вылечыць, але забiтых звычайна ѓ камп'ютарных гульнях не ѓваскрашаюць.
  Дык вось iх пяцёрка суцэль магла так дзейнiчаць, а варожыя бандфармаваннi... Дакладней сказаць звычайныя пяхотнiкi i нават дэсантнiкi няма.
  Непрыяцель усё ж таксама атрымлiвае па рагах i яго старанна зацiскаюць у кулачку.
  Тут галоѓнае не страцiць пачуццi меры, цi наадварот не расслабляцца падчас бiтваѓ.
  Пышная Таша сапраѓды ѓжо слiзгае па калiдорах, па правую руку ад яе Наташа. Дзве сцервы i абедзве бландынкi, толькi ѓ Наташы валасы з блакiтам. Ну, проста Мальвiна. А Марыя бландынка мядовая з залацiстым адлiвам. Уся чацвёрка дзевак цудоѓна складзена i фiгурыста, а галоѓнае хуткая. З-за гэтага з iмi практычна немагчыма зладзiць простым смяротным. А клiнкi нiчога не зможа парыраваць.
  Яны рэжуць любую сталь i тытан. Вось як супакоiлi на векi адно з капiтанаѓ другога рангу. Няма не негра, але араба. Няхай так i ляжыць рассечаны i гнiе.
  Наташа, улавiѓшы думкi цудоѓнай Ташы заѓважыла:
  - Няма права на магiлу яго не варта пазбаѓляць!
  Ваяѓнiца-бландынка хiтра запярэчыла:
  - А мы яго не пазбаѓляем, наадварот - мора раскошная магiла!
  Наташа засмяялася:
  - А крабы падобныя на святароѓ у султанах!
  Пышная Таша яхiдна прымецiла:
  - I адпяваюць бясшумна!
  Дзяѓчынка пракруцiла матыля на галавой некалькi перапалоханых матросаѓ страцiѓшы галовы, адзiн абедзве рукi, а другi выпусцiѓ смярдзючыя кiшкi!
  Дык вось i скончылася нязграбная засада баевiкоѓ.
  Дзяѓчаты сваiмi босымi, пругкiмi падэшвамi выдатна адчувалi найменшую вiбрацыю i бразджанне металу. Ваяѓнiцы перагортвалiся, круцiлiся i нават збiралiся ныраць.
  Вось Наташа як дзюбне ѓ блiжэйшага супостата ѓ цяльняшцы сваiм лобiкам. Бо калi бiць увесь час у сцяну лбом - з часам лоб ператварыцца ѓ крышан!
  Пышная Таша, нават з гэтай нагоды зламаѓшы пятай шыю буйвалу-боцману вывела афарызм:
  - Лоб талакольны, а значыць склад прышпiльны!
  I пасля гэтага дзяѓчынка лiтаральна саскочыла з трапа. Яе забойныя ногi знайшлi сабе мэты, прымусiѓшы трох маракоѓ надрукаваць целамi, сталёвых лiстах паравога крэйсера.
  Наташа ж баднула галавой капрала, у таго вочы вылецелi нiбы костачкi з плявальнай трубкi. Ну i мазгi якiх у сутнасцi i няма расцяклiся. Белая дзяѓчынка правiшчала:
  - А па сутнасцi смерць раю пантэра!
  I як у скачку рушыць сваёй гутаперчавай нагой. Рэбры ѓ супастата i хрась. А ваяѓнiца па-ангельску як гаркнет:
  - Кiдай зброю! Ратуй свае жыццi!
  Нечакана падзейнiчала i ѓ цэлым сектары спынiлася ѓпартае супрацiѓленне.
  Аѓгусцiна i Марыя бiлiся не горш i неѓзабаве лiнкор апынуѓся ѓ iх руках... Толькi падступства ангельцаѓ вiдавочна недаацанiлi. Раптам, як кюрпт-камера ѓ боекамплектам. Хтосьцi з фанатыкаѓ вырашыѓ не здаваць крэйсер!
  Выбух аказаѓся мацнейшым, нiбы скiнулi атамную бомбу ѓ бездань.
  Метал маментальна пакарэжыѓся i дзе-нiдзе нават загарэѓся. Крыкi i стогны параненых, самi дзяѓчаты аказалiся адкiнутымi хвалямi да сценак, якiя ѓ сваю чаргу згарнулiся гармонiкамi.
  Але для мутантаѓ са звышчалавечымi целамi падобнае ѓзварушэнне зусiм не страшная. Дзяѓчыны перавярнулiся i кiнулiся да паверхнi крэйсера - трэба паспець сысцi пакуль разарваны карабель не патоне.
  Раз'юшаная ваяѓнiца Таша заѓважыла:
  - Вось чорт! - I ѓ прыкрасцi сама сябе ѓшчыкнула босымi пальчыкамi за карак. - Ну чаму мы так паверылi, што англасаксы не здольныя на адчайныя ѓчынкi?
  Наташа пагадзiлася з напарнiцай:
  - Зразумела! Калi б мы крыху асцярожней не прапусцiлi б камiкадзэ да складу боекамплектаѓ!
  Крутая Таша рыкнула з гневам:
  - Стэрэатып - не будзе халодныя салдаты Туманнага Альбiёна ахвяраваць сабой!
  Наташа ѓ лютасцi заѓважыла:
  - Яны трэць свету захапiлi, а мы толькi шостую яго частку! Значыць могуць часам ваяваць куды страмчэй нас!
  Цудоѓная Таша тут успомнiла:
  - Трэба хутчэй ратаваць палкоѓнiка Пiражкова. I каго яшчэ паспеем!
  Нажаль адносна цяжкiя бронекамiзэлькi не пакiдалi сур'ёзных шанцаѓ ацалець у вiры. Зрэшты, нават добры плывец i без грузу, калi яго зацягвае варонка амаль не здольны да супрацiву. Шмат было прыкладаѓ, калi, напрыклад, ад 900 чалавек экiпажа "Барадзiно" застаѓся толькi адзiн.
  Але дзяѓчаты ѓсё ж звыш воiны, але нават з iх здольнасцямi, кожная паспела нырнуѓшы падхапiць толькi па адным байцы. На шчасце сярод iх аказаѓся i палкоѓнiк Пiражкоѓ, якi, зрэшты, ладна сербануѓ вады.
  На верталёт эвакуiравалiся проста: кiнула Аѓгусцiна тонкую, але трывалую лёску i ѓзлезлi чатыры мутанты i яшчэ чацвёра аглушаных, напалову патопленых мужчын...
  "Чорная акула" нават стала захлынацца шрубамi ад перагрузкi. Алег ударам кiнжала скiнуѓ адну з бочак... Чорт з iм - гэты запас цалкам папоѓнiм, а калi перагружаны верталёт патоне?
  Бо "Чорную акулу" у дзевятнаццатым стагоддзi, нават улiчваючы фенаменальную памяць дзяѓчат пабудаваць практычна немагчыма. Ды i ѓвогуле гэтая чацвёрка воiны, а не канструктары. Дык згуляць ролю прагрэсараѓ не атрымаецца!
  Або, ва ѓсякiм разе, тут у iх магчымасцi абмежаваныя.
  Ды добра, галоѓнае людзей выратавалi... I гэта выдатна.
  Пры прызямленнi, прафесар Карэн засмуцiѓ пяцёрку:
  - Усё давядзецца пайсцi! Наш час тут скончыѓся i больш нам не вытрымаць!
  Алег Рыбачэнка капрызна затупаѓ босымi ножкамi:
  - Я яшчэ занадта мала прабыѓ дзiцем! Не хачу, зноѓ становiцца дарослым!
  Прафесар з усмешкай адказаѓ:
  - Можаш, быць дзiцем i дваццаць першым стагоддзi! А пакуль давай на выхад!
  I ѓсе сем пападальнiкаѓ пакiнулi дваццаць першае стагоддзе. Зрэшты, справа была зроблена.
  Англiчане, французы i туркi разбiты, i iх флот часткова захоплены, i часткова затоплены.
  Царскае войска праваявала яшчэ некалькi месяцаѓ. Турцыя пайшла на свет, саступiѓшы Расii Арменiю, Карс, Эрзерум, Танрог. Акрамя таго аѓтаномiю атрымала Балгарыя, а Румынiя стала Расiйскiм васалам.
  Цар Мiкалай Першы не стаѓ занадта ѓжо закопвацца, вярнуѓшы сабе сваё. А Арменiю трэба было далучыць, бо яна вельмi ѓжо пакутавала ад няволi Асманаѓ. Пасля чаго Расiя працягнула вайну з Шамiлем, дабiваючы гэтага мяцежнiка.
  У 1859 i 1961 Расiя далучыла да сябе частку земляѓ Кiтая. Гэта адбылося без вайны. I ѓ параѓнаннi з рэальнай гiсторыяй, Расiя ѓзяла сабе яшчэ больш тэрыторыю, бо аѓтарытэт рускай зброi быѓ надзвычай высокi.
  Царская Расiя пасля капiтуляцыi Шамiля аднавiла экспансiю ѓ Сярэдняй Азii. У грамадзянскай вайне ѓ ЗША, Расея ѓстала на бок Поѓдня. Бо цар не хацеѓ з'яѓлення ѓ Амерыцы моцнай краiны, якая магла б пагражаць расiйскай Алясцы. У самой Алясцы пачалося будаѓнiцтва крэпасцяѓ i гарадоѓ.
  Цар Мiкалай Першы iмкнуѓся замацавацца ѓ Амерыцы i не аб якiм продажы гэтак каштоѓных земляѓ, гаворкi не было. Тым больш Расея паказала сваю сiлу i аѓтарытэт.
  А вось Францыя наадварот перажывала спад. Напалеон Трэцi страцiѓ аѓтарытэт i ѓспыхнула рэальная рэвалюцыя. Краiна была ахоплена грамадзянскай вайной.
  Аѓстрыя наадварот адужэла, падчас вайны з Турцыяй, яна далучыла да сябе Боснiю i Герцагавiну. А затым успыхнула вайна памiж аѓстрыйцам i Сардзiнскiм каралеѓствам. Аѓстрыйцы перамаглi i захапiлi яшчэ i гэтую тэрыторыю. Папская вобласць была зменшана ѓ памерах. А мяцеж Гарыбальдзi дазволiѓ аѓстрыйцам захапiць i ѓключыць у склад iмперыi яшчэ i каралеѓства Неапаля.
  Аѓстрыя ѓзмацнiлася настолькi, што калi ѓспыхнула вайна з Германiяй, то атрымала перамогу, захапiѓшы паѓднёвыя Зямлi. У вынiку iмперыя Габсбургаѓ стала вялiкай i галоѓнай сiлай у Еѓропе.
  ЗША аказалiся расколатыя. Войскi паѓднёѓцаѓ разбiвалi паѓночнiкаѓ, i ѓзялi Вашынгтон i Нью-Ёрк. Быѓ забiты i Абрагам Лiнкальн. У вынiку пасля сямi гадоѓ вайны, быѓ замацаваны падзелены статут Амерыкi. А сама краiна аказалася аслабленай, i ѓ ёй захоѓвалася рабства.
  Мiкалай Першы дажыѓ да 1867 года i памёр у семдзесят адзiн год. Яго царства аказалася адным з самых працяглых i слаѓных у гiсторыi Расii.
  Межы iмперыi пашырылiся, былi пабудаваны крэпасцi на Алясцы, у Сярэдняй Азii рускiя войскi дайшлi да Кушкi. Царская iмперыя дасягнула сваiх максiмальных меж за ѓсю гiсторыю.
  I пры гэтым захоѓвалася ѓ Расii прыгоннае права. I стабiльнае становiшча.
  Аляксандр Другi, якi атрымаѓ у спадчыну трон не стаѓ адмяняць "Прыгоннае права", але працягнуѓ палiтыку бацькi, паступова якi скарачае колькасць паднявольных сялян.
  Царская Расiя разам з Аѓстрыяй пачала ѓ 1877 г. новую вайну з Турцыяй, за вызваленне Балкан. I гэтая вайна была пераможнай, i хуткай.
  Расейскiя войскi ѓзялi Канстанцiнопаль. Брытанiя акупiравала Егiпет i Судан. Расiя, узяла сабе Малую Азiю, Iрак, Сiрыю, Палестыну, i Канстанцiнопаль. Частку Балканаѓ заняла Аѓстрыя.
  Упершыню Расiя выйшла да Iндыйскага акiяна. I стала вялiкай iмперыяй. Аляксандр Другi значна пашырыѓ межы iмперыi. I скончыѓ з Асманскай iмперыяй канчаткова.
  Потым у 1883 годзе была вайна з Iранам. I заваяванне i гэтых земляѓ.
  У 1887 годзе Аляксандр Другi загiнуѓ у вынiку замаху. I царом стаѓ Аляксандр Трэцi. Ягонае кiраванне апынулася таксама досыць паспяховым.
  Расiя правяла экспансiю ѓ Кiтай, i пабудавала Порт-Артур. Потым у 1904-1905 годзе была пераможная вайна з Японiяй. Якая завяршылася, акупацыяй i ѓ далейшым на рэферэндуме далучэннем краiны Узыходзячага Сонца.
  Аляксандр Трэцi кiраваѓ да 1913 года, да гэтага часу Расiя далучыла да сябе палову Кiтая, Манголiю, Японiю, Карэю. Iмперыя стаѓ наймацнейшай.
  Новы цар Мiкалай Другi атрымаѓ наймацнейшае войска з танкамi, авiяцыяй, i браневiкамi.
  Але вось наступiѓ 1914 гады. Вайна памiж Расiяй i Германiяй, i Аѓстрыяй.
  А рэспублiканская Францыя саюзнiк Расii. I пачалася бiтва. Але войскi Расii i лiкам больш нашмат немцаѓ, i з танкамi, у тым лiку i цяжкiм мастадонтам сына Мендзялеева. I давай прусакоѓ i аѓстрыйцаѓ разбураць.
  I так люта iх лупiлi, i душылi, што ѓ канец канцоѓ узялi Берлiн. А потым i Вену.
  Аѓстрыйцы i прусакi зрынуты. I Расiя захапiла большую частку Еѓропы.
  А цар Мiкалай Другi замест "лаѓраѓ" няѓдачнiка таксама ѓвайшоѓ у лiк заваёѓнiкаѓ.
  Прусiя i Аѓстрыя ѓвайшлi ѓ склад Расii. Iталiя атрымала фармальную незалежнасць, але быѓшы васалам кароны, i цар Мiкалай другi, стаѓ каралём Рымскiм.
  Францыя крыху атрымала землi за Рэйнам. Потым, Расея ѓжо разам з Францыяй пачала вайну з Брытанiяй у 1930. Рускiя войскi захапiлi Афрыку, падзялiѓшы яе з Французамi, i Iндыю, i Кiтай. Узнiкла вялiзная iмперыя.
  Расея стала такой каласальнай iмперыяй, а ЗША заставалiся расколатымi.
  Вось i новыя планы. Аднак у 1937 годзе цар Мiкалай Другi памёр. I новым iмператарам усё Русi стаѓ Аляксей. Выдатны кiраѓнiк. I ѓ адрозненне ад рэальнай гiсторыi, зусiм здаровы. Бо мацi ѓ яго была iншая.
  Аляксандр Трэцi паклапацiѓся, каб царыца была больш здаровай i выгаднай.
  Вось цар Аляксей Другi i пачаѓ новую вайну ѓжо з Францыяй у 1941 годзе. Забраѓ у яе Iндакiтай, уладаннi ѓ Афрыцы, i саму Францыю далучыѓ, зрабiѓшы каралеѓствам у складзе Расii.
  А затым Расея ѓ 1945 году далучыла да сябе i Брытанiю. Потым быѓ пераварот у Iспанii i Партугалii. I гэтыя землi ѓ 1948 годзе былi далучаны да Расii. А неѓзабаве ѓ 1950 годзе добраахвотна ѓвайшлi Швецыя i Нарвегiя. А у 1954 годзе i Данiя з Галандыяй.
  Такiм чынам, уся Еѓропа i Азiя, i Афрыка, i Аѓстралiя сталi расейскiмi.
  А 1961 пачаѓся паход супраць Амерыкi. Трэба было спяшацца, каб янкi не паспелi стварыць ядзерную зброю. I зноѓ савецкiм войскам садзейнiчаѓ поспех. Яны мелi перавагу i ѓ колькасцi i ѓ якасцi. Змагалiся i верталёты i дыскалёты, i рэактыѓная авiяцыя.
  ЗША зрынуты, разам з Мексiкай. Чарговая перамога!
  А 1970 году ѓ вынiку маленькай, пераможнай вайны захоплена Бразiлiя i Венесуэла.
  У 1973 годзе цар Аляксей Другi памёр. I на пасад узышоѓ яго сын Уладзiмiр Трэцi.
  Расiя ѓ 1976 годзе канчаткова захапiла Чылi, Аргенцiну i iншыя землi Лацiнскай Амерыкi. А ѓ 1980 годзе завяршылася далучэннем Новай Зеландыi. Пасля чаго ѓвесь свет стаѓ царскай Расiйскай iмперыяй. Да гэтага часу рускiя ѓжо мелi селiшчы на Месяцы, i пабывалi на Марсе. У 1982 годзе расейскiя касманаѓты прызямлiлiся i на Венеру. А ѓ 1985 годзе i на Меркурый i спадарожнiкi Юпiтэра.
  Да 2000 году, ужо расiйскiя касманаѓты пабывалi на ѓсiх планетах сонечнай сiстэмы, а на Марсе, Меркурыi i Венеры будавалi гарады. А ѓ 2020 годзе пачаѓся палёт, першай пiлатуем зорнай экспедыцыi за межы Сонечнай сiстэмы.
  А гэта так крута i грандыёзна!
  Хлопчык Алег Рыбачэнка паглядзеѓ альтэрнатыѓную будучыню, праз кампутар з кодам геному, i ѓ прыкрасцi заѓважыѓ:
  - Колькi мы магчымасцяѓ выпусцiлi!
  I вечнае дзiця злосна пляснула босымi ножкамi.
  Таша заѓважыла з ухмылкай:
  - Ну, хоць у гэтым сусвеце чалавецтва набыло шчасце i адзiнства. А так такi зараз у свеце бардак!
  Прафесар Карэн сур'ёзна заѓважыѓ:
  - Бардак таму, што ѓ свеце няма аднаго гаспадара! Гэта i ёсць наша найвялiкшая трагедыя!
  Хлопчык Алег Рыбачэнка прасiпеѓ:
  - Дык давайце i наш сусвет выправiм! Выправiмся яшчэ ѓ часы Iвана Грознага, i там правядзём пераможную вайну!
  Прафесар Карэн усмiхнуѓся i заѓважыѓ:
  - Але хлопчыку, мусiць, будзе сумна без кампутарных гульняѓ у часы сярэднявечча!
  Алежка падскочыѓ i шлёпаючы босымi, дзiцячымi ножкамi праспявала:
  - Не сумаваць, хлопцы! Не, не сумаваць! Мы здамо iспыты на пяць!
  Наташка кiнула босымi пальчыкамi ног кiнжал, i прабiла лятаючую муху, прашыпеѓшы:
  - За святую Русь!
  Алёнка прачырыкала:
  - Ну-ка ад шрубы!
  Аѓгустына гаркнула:
  -Камсамолкi армii наперад!
  Марыя праверашчала:
  - Будучы век за намi!
  Таша пацвердзiла:
  - За наша пакаленне мутантаѓ!
  I дзяѓчаты хорам праспявалi:
  -Усё немагчымае, магчыма ѓ нашым свеце, не забывайце жыць не складана i ѓ кватэры!
  Алег Рыбачэнка сцiснуѓ дзiцячыя кулачкi i прашыпеѓ:
  - Я заваюю ѓвесь свет!
  
  
  
  ЦАР МIХАIЛ ДРУГI
  Мiкалай Другi стаѓ ахвярай замаху ѓ Японii. Яшчэ тады загiнуѓ калi быѓ спадкаемцам пасаду. Вядомы замах, якiя было ѓ рэальнай гiсторыi. Цэсарэвiч Мiкалай быѓ паранены, але цудам застаѓся жывы.
  А вось не здарылася цуду. Гэтага шанцавання, для самага няѓдачлiвага цара ва ѓсiх гiсторыi Расii. Загiнуѓ Мiкалай... I разам з iм памёр i вялiкi няѓдачнiк, якi, вядома, мiмаволi, але ѓсё ж загубiѓ царскую iмперыю i дынастыю.
  I вось у 1894 годзе ва ѓзросце пятнаццацi гадоѓ на пасад узышоѓ Мiхаiл Другi. Брат цара Мiкалая. Чалавек увогуле недурны, даволi цвёрды i адважны. Мiхаiл Аляксандравiч Раманаѓ камандаваѓ падчас першай сусветнай вайны дзiкай дывiзiяй, вызначыѓся ѓ баях. Быѓ, увогуле, чалавек пожестче Мiкалая, вышэй ростам, больш выразнай асобай. Цi быѓ ён разумнейшы? Мiкалай Другi не дурны, таленавiты чалавек. Але ѓсё ж мала жорсткi, валявы, i народжаны быць царом. Плюс яшчэ вядома ж праблемы Мiкалая Другога асаблiва з жонкай.
  Мiхась не дурнейшы за брата, i галоѓнае - больш удачлiвы... Ну Мiкалай, усё ж iмя нейкае дрэннае для цароѓ. I Мiкалай першы быѓ няѓдачнiкам. З самага пачатку мяцеж дзекабрыстаѓ. Потым няѓдалы пачатак вайны з Iранам. Перамога была здабыта, але заваёѓ не так i шмат. Ды i Iран Расii апрыёры не сапернiк. Вайна з Турцыяй. Таксама не занадта ѓдалая спачатку. I каштавалi перамогi вялiкай крывi. I заваёѓ няшмат.
  А потым вайна на Каѓказе амаль сорак гадоѓ з Шамiлем. А гэта блага, замарозiлася экспансiя. I нарэшце, паражэнне ѓ Крымскай вайне. I па чутках цар Мiкалай першы скончыѓ самагубствам.
  Ды няѓдачлiвы быѓ той цар. Мiхась Першы... Запанаваѓ у Смутны час. Расiю захаваѓ. Крыху, у Польшчы гарадоѓ адваяваѓ. У Сiбiры прасунуѓся. Пражыѓ, праѓда, замала. Але цар быѓ, увогуле нармальны. I без сур'ёзных праколаѓ.
  Палiтыка Мiхаiла Раманава была як i Мiкалая Другога: экспансiя ѓ Кiтай i на Усход. Будаѓнiцтва Порт-Артура. Дыпламатыя з Германiяй, падрыхтоѓка вайны з Японiяй. Вядома, было вiдавочна, што без вайны са Краiнай Узыходзячага Сонца не абысцiся. Вельмi балюча яна актыѓна ѓзбройвалася. А малады цар хацеѓ славы, хацеѓ заваёѓ, хацеѓ стварыць Жалтарасiю. Акрамя таго вiдавочна было, што Кiтай у будучынi абяцаѓ стаць каласальнай сiлай, i яго лепш падзялiць зараз. Пакуль ён раздробнены.
  Японiя напала на расiйскую эскадру ѓ Порт-Артуры.
  Потым быѓ накiраваны адмiрал Макараѓ. На гэты раз гiбель не адбылася. Збольшага i таму, што Мiхась не дапусцiѓ мяшаць Макараву цэсарэвiча Кiрылы i таго не было на караблi. А гэта крыху змянiла маршрут.
  Адмiрал Макараѓ навучаѓ эскадру. Потым, калi японцаѓ падлавiлi на мiны, змог атакаваць флот Тога.
  Марскi бой скончыѓся пераканаѓчай перамогай рускага флота. Праѓда, потым, японцы ѓсё ж аблажылi Порт-Артур. Але ненадоѓга. Мiхаiл адхiлiѓ Курапаткiна, прызначыѓшы палкаводца маладзей i здольней. I зноѓ былi здабыты перамогi i на сушы.
  Японiя, увогуле, была разбiта на мора. А затым быѓ i высаджаны дэсант.
  Самураi здалiся. Расея вярнула сабе Курылы, захапiла Тайвань, i Карэю.
  У далейшым, добраахвотна ѓ склад iмперыi ѓвайшоѓ шэраг кiтайскiх правiнцый, утварыѓшы Жалтарасiю. Царская iмперыя пашырэла i заквiтнела.
  Нiякай думы, нiякай лiшняй дэмакратыi. Не жыццё, а мiлата! Бурнае развiццё краiны. Але натуральна першая сусветная вайна была непазбежнай. I вось надышла гадзiна дракона.
  Але Расея да гэтага часу ѓжо мела лёгкiя танкi "Месяц"-2, цяжкiя: "Пётр Першы", сканструяваныя сынам Мендзялеева i самыя магутныя ѓ свеце бамбавiкi: "Святагор" i "Iлля Мурамец". Такая была ѓжо моц!
  I Расiйскае войска з першых дзён стала перамагаць. Ды i колькасць царскiх войскаѓ з-за фактару ѓжо напалову далучанага Кiтая была вялiкай.
  Рускiя войскi разбiлi немцаѓ ва ѓсходняй Прусii, i атачылi Кёнiгсберг. Узялi адразу i Львоѓ i Пярэмышлi. Расiя мела занадта шмат салдат, i вялiкая колькасць лёгкiх, рухомых танкаѓ. Якiя не мелi сабе роѓных i паказалi грознай сiлай. Падала адно войска за iншы.
  Вось ужо рускiя рацi захапiлi i Будапешт.
  Нямеччына апынулася ѓ цяжкiм становiшчы. Расейскiя войскi ѓжо падыходзiлi да Одэру. Вайну Аѓстрыi аб'явiла i Iталiя. Праѓда асманская iмперыя ѓступiла ѓ вайну, супраць Расii. Але гэтая толькi абярнулася разгромам i паразай на ѓсiх франтах.
  Расейскiя войскi ѓжо фарсiравалi Одэр. I зiмой прыступiлi да штурму Берлiна. Утрымлiваць горад аказалася няма чым. Так у немцаѓ усё яшчэ шмат сiл скавана на Захадзе.
  I Вiльгельм са штабам аб'явiѓ спешна мiр, а дакладней капiтуляцыю.
  Вайна працягнулася ѓсяго паѓгода. Рускiя войскi ѓзялi Стамбул. I Турцыя была занята войскам цара Мiхася Другога.
  Пасля чаго быѓ заключаны ѓ Петэргофе мiр. Аѓстра-Венгрыя распалася i спынiла сваё iснаванне. Галiцыя i Букавiна сталi расiйскiмi губернямi. Чэхiя i Славакiя сталi каралеѓствамi на чале з царом Мiхаiлам Другiм. Вугоршчына прызнала манархам сваiм таксама рускага цара.
  Кракаѓ i iншыя землi ѓвайшоѓ у царства Польскае. Усходняя Прусiя аказалася адрэзана, Данцыг стаѓ рускiм горадам. Малая Азiя, i большая частка Iрака з Багдадам стала рускай. Англiчане атрымаѓ толькi правiнцыю Басра i Палестыну, а Францыя поѓдзень Сiрыi.
  Утварылася яшчэ i каралеѓства Югаславiя, у якiм суправiцелем стаѓ Мiхаiл Другi. Трохi ѓрвала, сабе i Iталiя. Такiм чынам, Расея змагла стаць буйным заваёѓнiкам. I панесла невялiкiя страты пры нязначных выдатках. А вось Германii яшчэ прыйшлося, i выплачваць Расii большую частку рэпарацый. Уражлiвая перамога!
  . РАЗДЗЕЛ Љ 2.
  Пасля гэтага было яшчэ некалькi малых войн. Расiя захапiла большую частку Афганiстана - поѓдзень дастаѓся Брытанii, i дзве трацiны Iрана - поѓдзень таксама Брытанскi. Потым царскiя, французскiя i ангельскiя войскi канчаткова падзялiлi Саудаѓскi Паѓвостраѓ. Узнiкла гегемонiя. Японiя таксама паспела прыхапiць сабе крыху нямецкiх уладанняѓ.
  Аж да 1929 года ва ѓсiм свеце назiраѓся эканамiчны рост - найбольш моцны ѓ Расii. Але рушыла ѓслед Вялiкая дэпрэсiя. Гэта i прывяло ѓ Нямеччыне да ѓлады Гiтлера.
  У Расii таксама назiраѓся рост рэвалюцыйных i страйкавых настрояѓ. Але вось у 1931 году здарылася новая вайна з Японiяй з-за Кiтая. Расея была мацнейшай, i камандаваѓ флотам годны пераемнiк адмiрала Макарава - адмiрал Калчак.
  Перамогi, высадка дэсанта, i Японiя з усiмi яе Цiхаакiянскiмi ѓладаннямi стаѓ губерняй Расii. А цар Мiхал Другi i яшчэ iмператарам Японскiм. Ды так добра атрымлiвалася. Але барацьба за сусветнае панаванне не канчалася.
  Гiтлер нарошчваѓ сiлы. I ѓзнiкла каалiцыя: Германiя, Iталiя, Расiя, супраць Брытанii, Францыi, Галандыi, Бельгii i ЗША.
  Царскае войска ѓ 1940 году фактычна завяршыла заваяванне Кiтая i ѓперлася ѓ французскiя, Галандскiя i ангельскiя валадарствы.
  Гiтлер 22 чэрвеня 1941 года пачаѓ вайну з уварвання ѓ Францыю. У фюрара была выдатны план i генiй Майнштэйна. Расея пачала наступ на ангельскiя i французскiя калонii ѓ Азii, i ѓ Афрыцы. Такая вось жорсткая вайна.
  Расея па насельнiцтве займала ѓжо першае месца ѓ свеце, яе войска абсталёѓвалася лепшымi i найболей дасканалымi танкамi i авiяцыяй. Ужо ѓ серыйнай вытворчасцi верталёты, знiшчальнiкi, штурмавiкi, бамбавiкi, у тым лiку i рэактыѓныя! Наогул, неяк усё iдзе выдатна.
  Гiтлер за паѓтара месяца акупаваѓ Францыю, Бельгiю, Галандыю i Данiю! Царская Расiя заняла Нарвегiю i Швецыю. А таксама Iндыю, Iндакiтай, Поѓдня Iрана, Саудаѓскi паѓвостраѓ i ѓвайшла ѓ Егiпет.
  Каланiяльныя ангельскiя i французскiя войскi адрознiвалiся малой баявой здольнасцю, i мелi вельмi нiзкi ратны дух - здаючыся практычныя без супрацiву.
  Гiтлер жадаѓ сам рушыць, на Афрыку, але Iспанiя выступiла супраць Нямеччыны. Тады фашысты атакавалi рэжым Франка i разграмiлi яго. А затым i Партугалiю. Пасля жорсткага штурму ѓзялi Гiбралтар!
  Далей Расея i Нямеччына захоплiвалi Афрыку. Тут больш мяшалi вялiкiя прасторы, джунглi, пустынi, адсутнасць дарог, чым супрацiѓ слабых i разгубленых каланiяльных войскаѓ Брытанii, Францыi, Партугалii.
  Iшоѓ захоп тэрыторый. Эпiзадычныя баi, очаговое супрацiѓленне. Расейскiя танкi па-ранейшаму самыя лепшыя i з добрай праходнасцю асаблiва сярэднi: "Мiкалай", якi быѓ названы ѓ гонар забiтага японцамi цэсарэвiча Мiкалая.
  Аднак ведай, ад якога злога лёсу выратаваѓ самурай Цуды Сандзо , Расiю то яму помнiк з Эйфелеву вежу ѓ Пiцеры адграхалi б. А можа, назвалi ты танк яго iмем.
  Ва ѓсякiм разе Мiкола-3, быѓ адносна лёгкiм пад трыццаць тон, рухомым з дызельнымi рухавiком танкам. У яго хуткасць была вышэй, чым у легендарна трыццацьчацвёркi i тоѓшчы i пад вялiкiм нахiлам лабавая браня i нiжэй сiлуэт, i больш даѓгаствольная гармата, праѓда падобнага ѓ 76-мiлiметраѓ калiбра.
  Як ты нi было, Расiя захапiла больш за дзве трэцi Афрыкi, астатняе дасталася Германii i Iталii. А пасля масiраваных бамбардзiровак у маi 1942 года адбылася сумесная Расii i Германii высадка войскаѓ у Брытанii. Баi доѓжылiся ѓсяго два тыднi i Англiя, i Iрландыя акупавалiся.
  А праз месяц занялi i Iрландыю.
  Амерыка паводзiла сябе, дастаткова пасiѓна асцерагаючыся ѓступаць у такую небяспечную вайну, але Брытанii ѓсё ж дапамагала рэсурсамi. Так што Гiтлер, Мусалiнi i Мiкалай Другi прынялi рашэннi дабiць наймагутную ѓ эканамiчных адносiнах дзяржаву.
  Тым у Расii ёсць агульная мяжа з Амерыкай па Аляску. А яшчэ ѓжо пабудавалi i чыгунку да Чукоткi - што вельмi карысна для вайны!
  I вось Расiйскае, царскае войска як рушыць... I ѓвойдзе ѓ Аляску. А амерыканскiя танкi супраць рускiх i не коцяць. Такая вось атрымалася аказiя.
  Расейскiя войскi сталi высаджвацца на Алясцы з 1 верасня 1942 гады... I прасовалiся вельмi нават паспяхова.
  Хутка пашыраючы плацдарм. I ѓ баях як заѓсёды ѓдзельнiчаюць прыгожыя рускiя дзяѓчаты.
  Яны на найноѓшым танк "Мiкалай"-4. Ваяѓнiцы басаногiя, у адным бiкiнi. I ѓ iх больш магутная 85-мiлiметровая даѓгаствольная гармата: навальнiца "Шэрманаѓ".
  Ужо лiстапад, выпаѓ снег, але прыгожыя дзяѓчыны: Наташа, Марыя, Аѓрора i Святлана, не прызнаюць нiкой вопраткi i ваююць амаль галышом.
  Вось ваяѓнiцы страляюць i разбiваюць дакладным трапленнем снарада "Шэрман". Скаляць сабе зубкi. Наташа пальнула i зароѓ:
  - Я за цара ѓсiх б'ю!
  I як яшчэ пальне!
  Потым Марыя стрэлiць, i так трапна, што адарвала "Шэрману" вежу.
  Узяла i прачырыкала:
  - Я дзеѓка што зразае метал!
  А пасля Аѓрора запусцiць снарад. I таксама дакладна i дакладна.
  Ваяѓнiца пiшчыць:
  - Самы вышэйшы пiлатаж!
  А далей ужо як Святлана дзюбне, з усёй сваёй апантанай сiлай. Дзяѓчына-бландынка разбуральнiк. I правiшча:
  - Я дэман пекла!
  I ѓся чацвёрка як возьмецца, рухаючыся па поѓднi Аляскi.
  А вось танк "Аляксандр"-4, таксама найноѓшая мадэль з прыгожымi дзяѓчынамi. Магутная 130-мiлiметровая даѓгаствольная гармата, i цэлых восем кулямётаѓ i экiпаж з пяцi прыгожых дзяѓчат у бiкiнi.
  Таксама едуць сабе i страляюць, высякаюць амерыканцаѓ, прабiваюць "Шэрманы".
  Алёнка выпусцiла пры дапамозе босых пальцаѓ ног снарад i праспявала:
  - На славу цара Мiхаiла!
  Ведучы агонь, Анюта падтрымала, выкошваючы амерыканцаѓ:
  - Вялiкага цара!
  Урэзала i Аѓгусцiна, праламала "Шэрман", прашыпеѓшы:
  - За мiр, праца, iмперыю!
  Наступнай, адкрыла агонь i Мiрабела. Таксама зламала браню супернiку i прашыпела:
  - За новы рускi парадак!
  А потым i выпусцiла снарад Алiмпiяда, як лупне i прараве:
  - Я такая моц i боль для супернiка!
  Дзяѓчынкi добра iдуць сабе i вядуць агонь. У iх смарагдавых i сапфiравых вачах полымя апраметнай.
  I найноѓшы, непрабiѓны з усiх ракурсаѓ танк "Аляксандр"-4, iдзе сабе i амерыканцаѓ малоцiць. Такое вось уяѓленне i безумоѓнае знiшчэнне.
  А дзеѓкi тое, якiя, мароз, а яны ѓ адным бiкiнi i амаль голыя - прыгажосць! Мы вязем з сабой ката!
  Алёнка як выпусцiць снарад па амерыканскай машыне. Як пратаранiць яе i засьпявае:
  - Я сусветная зорка!
  А тут яшчэ i Анюта возьме i выпусцiць, зрэжа працiѓнiка, i прашыпiць:
  - I слава iмперыi!
  А далей i Аѓгусцiна дзяѓбане снарадам, выкасiць супернiка, зламае браню непрыяцелю i пiскне:
  - Я рудая i бессаромная дзеѓка!
  I далей ужо Мiрабела як засандалiт. I выпусцiць па непрыяцелю снарадам забойным. Адарве вежу i правiшча:
  - Таран з тарана!
  А пасля возьме прыгажуня-волаты Алiмпiяда. Выпусцiць самым забойным са снарадаѓ. Раскрышыць танк супернiка i праарэ:
  - Усiх каштарыс!
  Вось танк вагой семдзесят тон iдзе, i ламае варожыя рэдуты. I лёгка пры гэтым рухаецца па снезе рухавiк найноѓшы газатурбiнны! Такую машыну так проста не спынiш.
  Алёнка спявае:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Рускiя ваѓкi рвуць ворага! Рускiя ваѓкi - салют героям!
  I зноѓ пры дапамозе босых пальцаѓ ног нацiскаючы на цынгель, дзiвiць ворага. Вось гэта дзеѓка!
  Анюта таксама ѓпалi выкарыстоѓваючы голыя ногi i, вiскоча:
  - А я супер!
  А далей Аѓгусцiна як запусцiць снарад i правае:
  - Дзiкая дзеѓка я!
  I Мiрабела выпусцiць нешта зусiм ужо забойнае i прараве:
  - Да новых, нязломных меж!
  I пакажа язык свой такi ружовы i доѓгi.
  А далей Алiмпiяда лупне, i разнясе амерыканцаѓ, i зробiць гэта вельмi нават выдатна.
  Ну, увогуле вiдавочна бачная перамога. Гэтая бiтва выйграна i расiйскiя, царскiя войскi прасоваюцца далей.
  Да канца снежня 1942 гады, уся Аляска ѓжо захоплена царскiм войскам, i баi iдуць у Канадзе.
  Апроч танкаѓ ваююць i лётчыцы на рэактыѓных самалётах. Авiяцыi ѓ ЗША шмат, але якасць яе вельмi слабая. Не параѓнаць з расейскiмi рэактыѓнымi машынамi. Якiя разбураюць непрыяцеля з iнтэнсiѓнасцю тэрмiнатараѓ.
  I дзяѓчаты Анастасiя i Маргарыта на сваiх самалётах "Кацярына"-6 як эфектыѓна набiраюць рахункi.
  Анастасiя адной чаргу з пяцi авiяцыйных гармат збiвае восем амерыканскiх самалётаѓ i вiшчае:
  - Я проста ваяѓнiца суперкласа!
  I босымi ножкамi нацiсне на педалi.
  Маргарыта адна чарга збiвае дзесяць амерыканскiх самалётаѓ i пiшчыць:
  - А я яшчэ класам вышэй!
  Анастасiя босымi пальцамi ног, як нацiсне на гашэткi, i палыхне па непрыяцелю. Паб'е сем машын армii ЗША i пiскне:
  - Я такая ваяѓнiца, што цар у захапленнi!
  Маргарыта таксама выпусцiць забойнага i прапiшчыць:
  - I не толькi цар! Вельмi ж мы прыгожыя!
  Дзяѓчыны ваююць i збiваюць розныя машыны. Выкiдваюць супернiка, нiбы дохлых мышэй у сметнiцу. I разбураюць авiяцыю ЗША.
  Анастасiя збiла яшчэ некалькi самалётаѓ, i зароѓ:
  - За двухгаловага царскага арла!
  Маргарыта, выскаляѓшы зубкi-зыкi, праверашчала:
  - За такое i крутое!
  I таксама збiла яшчэ тузiн амерыканскiх машын. Вось такiя дзеѓкi. Дзеѓкi любяць забiваць. I разрываць на часткi!
  I гэтая пара працуе...
  Пераходзiць на наземныя мэты. I давай з "Шэрманаѓ", прабiваючы iх наскрозь. Нiбы iголка метал. I расколваючы самае трывалае жалеза i сталь. Вось так узяла iх круша.
  Настасся прабiвае некалькi "Шэрманаѓ" i вiшчае сабе:
  - Я дзеѓка якая здольная на вельмi шматлiкае!
  Маргарыта таксама малоцiць амерыканцаѓ на сушы i пiшчыць:
  - А мяне нiшто не спынiць, i нiколi не спыняла!
  Анастасiя разбурае непрыяцеля, збiвае танкi i вiскоча:
  - За цара, якога няма мудрэй i страмчэй!
  Дзяѓчыны зразумела цудоѓныя! I галоѓнае толькi ѓ адным бiкiнi! I непераможныя!
  Нiхто дзяѓчынак перамагчы i спынiць не можа!
  Анастасiя страляючы, вiскоча ва ѓсю глотку:
  - Я ёсць дзеѓка што ламае сталь!
  Маргарыта, працягваючы стральбу, дадае:
  - I любы метал!
  Дзяѓчаты ляцяць сабе i страляюць... Хоць мароз i зiма, але iх гэта не спыняе. У Канадзе баi кiпяць.
  Анастасiя зноѓ палiць i раве:
  - Я як дзяцюк!
  Маргарыт актыѓна пацвярджае i малоцiць з лютасцю пантэры:
  - Я ёсць такая, што весялей за ѓсiх i страмчэй!
  Дзяѓчыны як вiдаць сапраѓды разлiку вялiкага i поспехi неапiсальнай!
  Набiраюць сабе напаѓголыя рахункi! I гора не ведаюць, нi сумневаѓ! У iх шмат вiдаць розных меркаванняѓ!
  Але вось, карацей кажучы, павезла прыгажуням. Узялi i накрылi ѓдарам з паветра генерала з чатырма зоркамi. Цудоѓныя прыгажунi. Як дзяѓбуць, так i дзяѓбуць!
  I зноѓ рухаюцца па Канадзе расейскiя i нямецкiя танкi.
  Вось экiпаж Герды, на нямецкай Т-4. Машына адкрыта слабаватая на фоне савецкiх машын. Але затое дзяѓчынкi няпростыя - басанож i ѓ бiкiнi ѓ мароз ваююць. А гэта аб нечым ды кажа!
  Такiя ваяѓнiцы скажам прама - стромкiя! Не ведаюць сумневаѓ i слабасцi! У iх вачах сапфiры i алмазы гараць! Не саступяць такiя прыгажунi ворагу нi пядзi зямлi! Яны святыя i заганныя адначасова.
  Рухаюцца сабе з каласальнай энергiяй.
  I так сабе руйнуюць амерыканцаѓ.
  Герда стрэлiла, пры дапамозе босых пальцаѓ ног i прачырыкала:
  - Буяная я дзеѓка! I зусiм не целка!
  I пасля гэтага як разрагатаецца.
  Шарлота таксама пальнула з гарматы. Хай не занадта магутнай, але затое хуткастрэльнай:
  - Я як распаленая i кусачая пчала!
  Пасля чаго прыгажуня возьме i пакажа свой доѓгi язычок!
  А тут i Крысцiна як улепiць i пiскне:
  - А мой вакал! Iколаѓ удар!
  I таксама зубкi воѓчыя выскалiць i прараве:
  - Будзе новая перамога!
  Ваяѓнiцы i насамрэч такiя жорсткiя i агрэсiѓныя. I iх столькi цяглiцавай сiлы i апантанай лютасцi.
  I Магда таксама па ворагу ѓлепiць. Разаб'е з дыстанцыi "Шэрман", трапiѓшы вельмi сапраѓды ѓсутыч i, прараве:
  - Я такая, немца крутая!
  Чацвёрка, нягледзячы на тое, што машына не самая лепшая, ваюе паспяхова.
  А чаму? Бо на iх амаль няма адзення! I ваяѓнiцы вельмi нават хораша непрыяцеля нiшчыць.
  Герда з гонарам заѓважае:
  - Мы такiя што вартыя i фюрара!
  Пасля чаго прыгажуня зноѓ стрэлiць i выскалiць сваю мiлую мордачку.
  Ваяѓнiцы тут духу арыйскага. I халады не баяцца. Хаця зiмой на Захадзе Канады яшчэ вельмi холадна.
  Але нiчога - толькi басанож, i амаль голымi. Тады будзе i ѓдачы i перамога!
  Гэта ваяѓнiцы поѓныя ганарлiвага духу.
  Вось i зараз арыйкам няма роѓных ва ѓпартасцi. Калi не лiчыць рускiх дзевак.
  А вось Наташа на "Мiкалаi"-3 таксама ѓ бiкiнi i босая стрэлiѓ, выверне i пройдзецца. Яе танк зрэшты, лепшы за нямецкi Т-4. Баi тут жорсткiя i вельмi агрэсiѓна працякаюць.
  Янкi спрабуюць агрызацца. Але вось Наташка падбiла "Ведзьму", i прашыпела з аскалам жамчужных зубоѓ:
  - Я такая дзеѓка, што нiхто не падступiцца!
  I Марыя трапна па амерыканскiх танках стрэлiѓ. Праб'е iх i прашыпiць з аскалам зубоѓ:
  - Нiякiя сiлы нас не возьмуць!
  I вось Аѓрора таксама па чарзе стрэлiць. "Шэрман" знiшчаны. Ды дзеѓка што трэба.
  I потым Святлана свой уклад унясе... Як дасць па амерыканцах балюча.
  На моры таксама баi працякаюць. Расiйскi флот захоплiвае Фiлiпiны.
  I тут таксама каманда: басаногiя дзяѓчыны-марачкi. Таксама амаль голенькiя прыгажунi, у бiкiнi. Праѓда на Фiлiпiнах надвор'е i зiмой цудоѓнае - цёплае, бо гэта амаль экватар.
  I дзяѓчатам прыемна змагацца i страляць. I насiцца мiльгаючы босымi, круглымi пятачкамi. Такiя тут дзяѓчыны - проста хараство. Самыя што нi на ёсць - супер!
  Палонных дарэчы любяць гвалтаваць! Прывязваюць сабе, а потым на iх катаюцца. Ды яшчэ так, што палонныя страчваюць сабе прытомнасць! I знiшчэнне сабе ѓладкоѓваюць татальнае - дакладней не сабе, а ворагам.
  Такiя ѓжо класныя экiпажы з напаѓголых дзяѓчынак. I iх ужо нiчым не спынiць i не прыцiснуць!
  Ваяѓнiцы бяруць на абардаж амерыканскi крэйсер. Заскокваюць сабе амаль голыя, босыя, з цяглiцамi, якiя перакочваюцца пад загарэлай скурай. I люта сякуць амерыканцаѓ. I не даюць анiякага шанцу на выжыванне.
  I вось бачная прыгажуня Стэла i яе напарнiца Маша. Абедзве дзяѓчыны - рослыя мускулiстыя бландынкi, як усiх сякуць. Што не ѓдар, тое рассяканне, i распарванне целаѓ!
  Дзяѓчаты iдуць сабе па амерыканскiм караблi. Махнуць направа - вулiца, махнуць налева - завулак!
  I не спынiцца дзяѓчынкам нiках! Не пакiдаюць супернiкам шанцу! А ѓжо калi заравуць, i пачнуць цяглiцамi трэсцi!
  I зноѓ махаюць сабе мячамi, i выюць:
  - Мы дзеѓкi што ёсць за цара, Айчына i Мiхася Раманава!
  I сякуць нiбы капусту самураяѓ. Вось Стэла ѓзяла i босай нагой рушыць афiцэру ЗША ѓ пахвiну. Той падляцiць вышэй, i выскачыць за борт.
  Бландынка-тэрмiнатар як выдасць:
  - За мае ѓдары, плацяць ганарары!
  I зноѓ выскалiцца, i жамчужнымi зубкамi блiсне! Вось гэта дзеѓка! Самы сок i водар!
  I нясуцца сабе дзяѓчынкi. I праходзяць, нiбы прылiѓ тарнада. Не даюць шанцаѓ непрыяцелю. У iх каласальная сiла. Цемры тым чарцей i тысячы тысяч анёлаѓ.
  А вось i Маша як рубанет, i адразу двума шаблямi тры галовы знясе! Вось гэта дзеѓка - усiм дзеѓкам дзеѓка!
  Абедзве прыгажунi сякуць нiбы цвiкi мячамi забiваюць. I няма ѓ iх дзеяннях слабасцi i сумневаѓ. Рухаюцца сабе, не адыходзячы i не здаючыся. Справядлiвасць патрабуе аб'яднаць чалавецтва. Адна iмперыя, адна карона, адна мэта i экспансiя ѓ космас.
  Якраз у гэты час праходзiць вывад на арбiту першага штучнага спадарожнiка Зямлi. Вось ён ляцiць вакол зямнога шара.
  А расiйскiя дзяѓчыны ѓ бiкiнi ваююць сабе. I не саступаюць супернiку. I падаюць рассечаныя прыгажунямi амерыканцы. Усё ж дзяѓчыны вышэйшага класа i майстэрства.
  Яны ѓ свой час паспелi паваяваць у Японii. Таксама ваявалi на вышынi. Самога iмператара паланiлi. Паказалi сваё каласальнае майстэрства. У iх такi азарт, i столькi цяглiцавай сiлы. Вядома, такiя дзяѓчынкi - гэта цуд з цудаѓ!
  Секлi самураяѓ у палацы. I таксама былi амаль голыя i босыя. Дзяѓчынкi, якiя маглi рабiць такое, што дзiвiла ворагаѓ.
  I секлi любое мяса, i дэманстравалi свой артыстызм. Ваяѓнiцы не ведаючы сумневаѓ, наступаюць.
  Вось амерыканскаму адмiралу ссеклi шабляй галаву. I як зарагачуць прыгажунi, выскалiѓшы свае iклы.
  I зноѓ у наступ i сякуць сабе. Такiя ваяѓнiцы сапраѓдныя монстры. А на троне цар Мiхаiл. Сын Аляксандра Трэцяга, ды не той. Больш удачлiвы, больш рашучы, больш валявы, i таксама таленавiты кiраѓнiк.
  Але, вядома ж, поспех мае значэнне, плюс яшчэ большая жорсткасць - Мiхаiл вёѓ непрымiрымую барацьбу з карупцыяй, што станоѓча паѓплывала на армiю. А вось самае эфектыѓнае ноу-хау - гэта выкарыстоѓваць дзяѓчат у бiкiнi для ратных мэт. А дзяѓчаты вельмi прыгожыя, калi амаль голыя i босыя.
  Вось i працякаюць баi з пераменным поспехам. А прыгожыя ваяѓнiцы страляюць вельмi трапна, лепш за мужчын. I галоѓнае калi дзяѓчаты амаль голыя, яны практычныя непаражальныя. Iх не бяруць кулi i снарады. Вельмi моцная раць ваяѓнiц. Вось гэта крута. Такая iдэя цара Мiхаiла - выкарыстоѓваць дзяѓчынак амаль голых i босых, i гэта прыносiла перамогу.
  А дзяѓчаты ѓ баях яшчэ i босымi пальцамi ног кiдалi гранаты i кiнжалы. I дэманстравалi сваю дзiкую лютасць.
  Дзяѓчыны вельмi хвацкiя. I вельмi прыгожыя, жвавыя, i хутканогiя. Iх нiхто не мог утрымаць.
  Ваяѓнiцы вельмi харты... Босыя дзявочыя ножкi - вельмi эфектыѓная зброя. Але што яны могуць? Вельмi шмат. Самi голыя падэшвы атрымлiвалi энергiю ад зямлi i ваяѓнiцы прыгажунi жвавыя.
  Трэба сказаць, што дзяѓчыны самае прыгожае ѓ свеце, што ёсць i выдатнае, i з лютасцю кобр!
  Крэйсер амерыканцаѓ захоплены. Палонныя мужчыны падалi нiцма. Пасля чаго ваяѓнiцам ножкi свае iм сунулi ѓ твары. I прымушалi цалаваць. I дзяѓчаты буркавалi, а iх голыя падэшвы, калi лiжуць языкi прыемна i козытна.
  Але вось прыгажунi нацешылiся тым, што iх босыя ногi абсыпаюць пацалункамi, i пятачкi цалавалi.
  Пасля чаго дзяѓчыны як засмяюцца. А скаляць зубы!
  Але вось стала лепш, дзяѓчыны крыху пазагаралi голыя i куплялiся. Такiя вось цудоѓныя ваяѓнiцы. А як такую ножку ѓзяць i пацалаваць. I кожны пальчык лiзнуць.
  Дзяѓчыны супер.
  Вось зноѓ танк "Аляксандр"-4 у баi. Прэ сабе i ѓжо люты iдзе. Войскi рухаюцца далей. Усё блiжэй i блiжэй да тэрыторыi ЗША. Дзяѓчыны такiя класныя.
  Вось Наташка страляе трапна. I прабiвае вельмi дакладна.
  Дзяѓчына надзвычай страляе трапна i крычыць:
  - Мы скрушым ворага!
  Далей страляе Марыя. Узяла i перамагла супернiка:
  - Я ёсць супер!
  Марыя вельмi прыгожая дзеѓка, i вельмi актыѓная.
  I босыя яе ножкi яе вельмi прыгожыя i хупавыя сваёй эратычнасцi:
  - Мы разнясём ворага!
  I Аѓрора такая дзеѓка, i супер у ёй i голыя жываты i грудзi, а такiя пунсовыя саскi надзьмулiся:
  - Праб'ю ворагаѓ i зраблю супер!
  I рудымi валасамi трасяне!
  I зноѓ дзюбне i сваiмi босымi, стройным ножкамi. Такiя ваяѓнiцы вельмi крута!
  А затым i Святлана возьме i дзюбне непрыяцеля:
  - Я цара люблю i павешу ворагам на шыю пятлю!
  Вось дзяѓчаты i засмяюцца. Як яны сталi хартоѓ i стромкiх.
  Амерыканцы ад дзяѓчынак бягуць. Або здаюцца. Або гiнуць. Ваяѓнiцы такiя прыгожыя, i вельмi басаногiя, i дзяѓчаты такiя цудоѓныя. I ѓ адным бiкiнi ваяваць прыемна i эфектыѓна. Ваяѓнiцы такiя цудоѓныя.
  Наташа зноѓ страляе па амерыканцах i шыпiць:
  - Ты мой брат i я твой брат! А дакладней сястра!
  I зноѓ языком доѓгiм як варухне. Агрэсiѓная скажам ваяѓнiца i прыгажосць!
  А тут Анюта як трасе аголенымi грудзьмi. I закрычыць, i выскалiцца. I снарад у амерыканцаѓ пашле. I возьме i дзюбне.
  - Разнесла прыгажуня! I пiскне:
  - Я такая вось i дзеѓка супер!
  Прыгожая дзеѓка i любiць сэкс. А гэта прыемна!
  I ѓзяла дзяѓчына i лупанула - зароѓ:
  - Мы пераможам i разнясём супернiка!
  А вось i Аѓрора дзяѓбе i лупне:
  - Я ёсць цар i крутая дзеѓка!
  Ваяѓнiца можа быць i вельмi хорт.
  Дзяѓчаты рагочуць сабе.
  А вось Святлана ѓзяла i вельмi крута. I гэта давала за знiшчэнне супернiка такiя ганарары, i цалавала чарцей:
  - Гэта такi таталiтарны пiлатаж!
  Танк вельмi спрытны i забойны. Ён б'е слабы i высокi "Шэрман". Вось i баi тут у карысць царскай Расii.
  Наташа зноѓ як пальне. I прабуркуе:
  - За твайго кумiра!
  Марыя пачала страляць. Дзяѓчына вельмi прыгожая, i ѓ яе залатыя валасы. На выгляд.
  Дзяѓчына дзюбанула, i босымi пальцамi ног нацэлiць i пiскне:
  - Гэта забойства за цара!
  А вось i Аѓрора дзюбнула амерыканца. I дзяѓчына такая скажам рэальна да крайнасцi агрэсiѓная i пiскнула:
  - На рэальны абардаж!
  I вось дзяѓчына паказала сабе рэальна моцнай.
  I Святлана агрэсiѓная i баявая. Даѓбанула голай ножкай, i разарвала непрыяцеля.
  I прачырыкала, скалячы зубы:
  - Я ёсць дама, што лётае арлiцай!
  Вось дзяѓчыны i сталi дзяѓбаць з дзiкай сiлай. I не спынiць такую агрэсiю прыгажунь. Не адыходзячы i не прагiнаючыся.
  Наташа зноѓ стрэлiла i прашыпела:
  - Да поѓнага знiшчэння!
  I Марыя без усялякiх цвiкоѓ, куды больш знiшчэннем ворагаѓ атрымала поспех, i стала ламаць супернiкаѓ.
  А далей Аѓрора ѓзяла i як дзюбне па ворагу з гарматы. I вельмi нават удала, з каласальным апломбам. I раздушыць, раздрабнiць непрыяцеля. I ад "Шэрмана" ляцяць ва ѓсе бакi аплаѓленыя абломкi.
  I Святлана таксама стрэлiць i як праспявае:
  - Я дзяѓчына вялiкай мары i вялiкай прыгажосцi!
  Ваяѓнiцы, сапраѓды, выдатную волю да перамогi дэманструюць.
  Нездарма ж iмперыя стала крутой i вялiкай. Магла перасягнуць дасягненнi Чынгiсхана.
  Ваяѓнiцы рухаюцца сабе... I страляюць, страляюць, i лопаюць варожыя пазiцыi, нiбы ѓспорваючы нажом. А дакладней вельмi вострым i загартаваным кiнжалам. I вось рускiя войскi рэальна ѓжо непераможныя. I царства вялiкай iмперыi.
  Калi разабрацца, то ѓ гiсторыi Расii шмат было войн i цяжкiх перыядаѓ. Але Мiкалаю Другому па большай частцы проста не шанцавала! Ён аказаѓся няѓдачнiкам. А вось тактыка мае вялiкае значэнне. Што паказаѓ вялiкi рускi шахматыст Алёхiн. Калi ён пачынаѓ гуляць замест свайго супернiка, пераварочваючы дошку i перамагаючы. Генiяльнасць i ёсць генiяльнасць.
  Пры ѓсiх праблемах царскай Расii, адзiн толькi фактар аголеных дзяѓчын шматлiкае вырашаѓ.
  Вось у баях прымаюць удзел i верталёты. Баявыя машыны, i таксама экiпажы з дзяѓчатамi ѓ бiкiнi, i босымi. Якая якасць войска якая складаецца з дзяѓчынак? Самае выбiтнае. Такое войска нiшто не можа спынiць i перамагчы.
  Так у гэтым войску босыя i амаль голыя дзеѓкi. Экiпаж на верталёце капiтана Барбары. Цi гэта не дзiва! Мора ѓспушыцца бурлiва! I як авiяцыйныя гарматы ѓдараць. А потым яшчэ i ракеты. Вось гэта дзеѓкi - сапраѓдныя ѓраганы тыпу тарнада.
  Не саступаюць яны непрыяцелю нi ѓ чым. Расiйскае войска гатова да бiтваѓ i велiзарным здзяйсненням.
  Варвара гэта прыгожая дзяѓчына з русымi валасамi i амаль голая. Як прараве ва ѓсю глотку:
  - Ворагi не пройдуць! I не ѓцякуць!
  I возьме, выпусцiць забойны разрад з усiх бруй сваёй крутой машыны. I пранясецца над супернiкам. I возьме, павыкошвае з разбуральным загiнам.
  А вось сцiплая Вольга, узяла i выпусцiла па пазiцыях амерыканцаѓ ракету i прашыпiць:
  - Я ваяваѓ, не з лапцем, а босая!
  I падмiргне сваiмi сапфiравымi вочкамi. Ды гэта дзеѓкi - такога неверагодна цудоѓнага пiлатажу. З iм можна i ѓ гару пайкi, i голыя дракону знесцi.
  А ножкi настолькi хупавыя i непаѓторныя! А талii тонкiя, i целы вельмi нават мускулiстыя.
  Варвара дзяѓбане, i правае:
  - Я за цара магу дзiрку ѓ глобусе прарабiць!
  I мордачку выскалiць, i падмiргне вачыма.
  Ваяѓнiцы тут на вышынi. Вось Таццяна таксама дзяѓчына ѓ бiкiнi, як возьме i правiшча:
  - Хай будзе цар над усёй зямлёй!
  I сваiм жамчужнымi зубкамi блiсне. I з верталёта забойным як цвiкоѓ. I забойна пройдзецца. I рэальна падсмажыць метал. I выклiча разбурэнне дзота.
  Вось гэта дзеѓкi - усё дзеѓкам дзеѓкi! I потым калi палонных прыводзяць, тыя дзяѓчынка потым босыя ножкi цалуюць i лiжуць. Гэта ѓвогуле самы выдасканалены спосаб i прынiзiць i заахвоцiць.
  
  НЕПЕРАМОЖНЫ РОММЕЛЬ
  У ёй войска Ромеля ѓ лiстападзе, снежнi 1941 года, змагло атрымаць перамогу ѓ Афрыцы. Гэта адбылося i яшчэ i таму, што напарнiк генiяльнага Роммеля не дапусцiѓ тых грубых памылак, што адбылiся ѓ рэальнай гiсторыi.
  У вынiку чаго немцы разбiлi надыходзячых ангельцаѓ i ѓтрымалi сваю тэрыторыю. Спачатку падчас баёѓ гэта не адбiвалася, так на ѓсходнiм фронце немцы пацярпелi паражэнне пад Масквой.
  Аднак у далейшым планы фюрара памянялiся. Роммель да гэтага моманту змог узяць Талбук, i рушыѓ да Егiпта. Гiтлер вырашыѓ перайсцi да часовай абароны на ѓсходнiм фронце, i пакуль засяродзiць намаганнi ѓ Афрыцы i на Блiзкiм Усходзе.
  Тым не менш, паколькi наступленне ѓ Афрыцы патрабавала менш сiл, гiтлераѓцы правялi некалькi аперацый i на ѓсходзе. Разбiлi савецкiя войскi ѓ Керчы. Акружылi пад Харкавам. Вырвалi стрэмку i на смаленскiм напрамку. Паражэннем, скончылася i наступленне другога ѓдарнага войска генерала Уласава пад Ленiнградам.
  Пал пасля аблогi i штурму Севастопаль. I фрыцы ѓмацавалiся. Баi разгарнулiся на Ржэѓскiм выступе. Тут гiтлераѓцам удалося выстаяць.
  А вось затое ѓ Егiпце Роммель атрымаѓшы падмацаваннi атрымаѓ пераканаѓчую перамогу. Развiваючы поспех, немцы прайшлi Палестыну, захапiлi Iрак i Кувейт. А затым i ѓвесь Блiзкi Усход - атрымаѓшы доступ да нафты.
  Пасля чаго фашысты павярнулi на Судан, i паспрабавалi захапiць цалкам Афрыку.
  Адначасова рушыѓ услед штурм Гiбралтара, i пранiкненне нямецкiх войскаѓ у Марока i далей у Афрыканскiя прасторы.
  Але поспехам немцаѓ садзейнiчала энергiчная работа ѓ тыле. Дзе Гiтлер таксама, што рабiѓ больш умела, чым у рэальнай гiсторыi.
  Прачнуѓшыся Гiтлер-тэрмiнатар разам з дзяѓчынамi прыняѓ ванную, паснедаѓ салатай, кашай з каляровай капусты i яшчэ сякой-такой гароднiнай, дадаѓшы абястлушчанага шматслаёвага казiнага сыра i iкры. Пасля чаго выклiкаѓ Шпеера, афiцыйна ѓручыѓшы новаму iмперскаму мiнiстру дакумент, з падпiсаным законам аб надзвычайных паѓнамоцтвах. Адольф ашалелы, быѓ вельмi з'едлiвы:
  - Выпуск узбраенняѓ у Трэцiм Рэйху вельмi нiзкi! Мы адстаем не толькi ад Брытанii, якая ваюе, але i ад таталiтарнага СССР. А нам трэба панаванне ѓ паветры, прычым нарошчваючы выпуск старых узбраенняѓ, пераходзiць на новыя. Асаблiва перспектыѓныя рэактыѓныя бамбавiкi. Бо iх велiзарная хуткасць i высокая верхняя столь, дазваляюць амаль бяскарна разбураць брытанскiя гарады!
  Шпеер выпраменьваѓ аптымiзм:
  - У Нямеччыне i Польшчы з лiшкам вугалю, у Францыi жалезнай руды, а абсталяваннi ѓ нас хопiць на выпуск мноства машын. Бо мы вырабляем алюмiнiю i дзюралю больш, чым усе краiны свету разам узятыя!
  Шалёны Адольф кiѓнуѓ.
  - Да пары да часу! Брытанiя i ЗША таксама раскручваюць вытворчасць, а нам трэба берагчы кожны грам металу. Няхай школьнiкi ды iншыя дзецi з пяцi гадоѓ яшчэ i металам збiраюць. Акрамя таго, навошта рабiць крылы i фюзеляж цалкам з дзюралю. Можна выкарыстоѓваць i дрэва, i палатно. Напрыклад, вырабляць манаблочныя крылы. А што? Нам патрэбен новы рэактыѓны знiшчальнiк вагой не больш за дзве тоны, лёгкi ѓ пiлатаваннi, просты ѓ вытворчасцi i танны! Лiк зборачных дэталяѓ павiнна быць скарочана да мiнiмуму, гэтак жа адшукаць магчымасцi максiмальна паменшыць вагу самалёта i палепшыць яго аэрадынамiчныя ѓласцiвасцi. Цяпер дарэчы авiяканструктары прыйдуць, мы iх вучыць будзем.
  Шпеер заѓсмiхаѓся:
  - Вядома мой фюрар. Наколькi я зразумеѓ, вы збiраецеся вярнуць з войска ѓсiх высокаквалiфiкаваных працоѓных?
  Ашалелы Адольф пацвердзiѓ:
  - Толькi з высокай квалiфiкацыяй, простых рабацяг набярэм з лiку замежнiкаѓ. Так яно лепей менш лайдакоѓ будзе, а значыць i партызан. Колькасць сухапутных войскаѓ вядома ж скароцiм, калi вайны з СССР не будзе, то нам не трэба гэтулькi пяхоты, але... Не радыкальна, так я планую ѓ найблiзкiя месяцы разграмiѓшы Гiбралтар i Мальту, заняць усю поѓнач Афрыкi i далей на блiзкi ѓсход. Нам яшчэ спатрэбяцца сухапутныя часткi. Акрамя таго, неабходна пабудаваць дадатковыя суднабудаѓнiчыя верфi як у самой Германii, так i ѓ Францыi, Бельгii, Галандыi, Нарвегii. Нам патрэбны авiяносцы, лiнкоры i транспарты. А Мiжземнае мора ператварыцца як бы ва ѓнутрыгерманскае возера. Табе зразумела?
  Шпеер пакланiѓся:
  - Ды мой фюрар! Я ѓжо даручыѓ распрацаваць праграму будаѓнiцтва...
  Хiтры Адольф дапоѓнiѓ:
  - Працягласць працоѓнага дня можа працягвацца да 16 гадзiн, калi гэтага патрабуюць нашы экстраныя планы. Выпуск самалётаѓ павiнен быць даведзены, да ста машын за суткi ѓсяго за дзевяць месяцаѓ... Больш, чым у трое ѓ параѓнаннi з цяперашнiм, i тое зусiм не факт, што гэтага будзе дастаткова!
  Шпеер паспяшаѓся падбадзёрыць фюрара:
  - Нашы лётчыкi вышэй класам брытанскiх, так што далёка не ѓсё вырашае колькасць. А мы адшукаем новыя спосабы перакаваць аралы на мячы. Наколькi я зразумеѓ, што прыярытэт, цi для нас гэта авiяцыя?
  Фюрар сцiснуѓ кулак мацней:
  - Прыярытэт для нас рэактыѓная, бамбавальная авiяцыя, а далей знiшчальная, плюс выпуск новай тэхнiкi, i распрацоѓка цуда-зброi! Зрэшты, не толькi ѓ вобласцi авiяцыi, але i танкаѓ, артылерыi ѓ першую чаргу рэактыѓнай... Пра гэта мы пагаворым падрабязней.
  Пачуѓся званок i ѓ памяшканне ѓвайшлi вядучыя авiяканструктары Трэцяга Рэйха.
  Месершмiт, адносна малады з высокiм iлбом, Хейнкель ужо пажылы, але вельмi рухомы, па-атлетычнаму складзены Танк, Лiпiш, i яшчэ пара менш вядомых.
  Адольф паказаѓ iм на крэслы i загадаѓ раскласцi чарцяжы на стол:
  - Ваша задача гэта стварэнне новай, вельмi магутнай i сучаснай зброi. У Нямеччыне аэратруб больш, чым у любой iншай краiне мiру, а тэхналогii шматлiкiх самалётаѓ вельмi адсталыя. А бо толькi ѓ Ю-88, можна прыкметна павялiчыць хуткасць за рахунак надання машыне больш абцякальных формаѓ. У прыватнасцi кабiне надаць кропляпадобнай, выпуклую форму, што i агляд палепшыць, i прасторней лётчыку будзе, i яшчэ дадасць хуткасць, за рахунак паляпшэння аэрадынамiкi на добрых пяць кiламетраѓ. Плюс яшчэ абцякальную форму трэба надаць вогненным кропкам, як бамбавiка, так i знiшчальнiкам, бомбодержателям, паветраным тормазам у непрацоѓным становiшчы.
  Вы запiсваеце, што я вам кажу!
  Канструктара дружна закiвалi:
  - Так сапраѓды вялiкi фюрар!
  Адольф працягнуѓ:
  - ХЕ-129 - павiнен быць перароблены з тым, каб абцякальная форма была нададзена i самай зброевай скрынцы i была ѓсталяваная рухомая авiяцыйная гармата для абароны ад нападаѓ з задняй i нiжняй паѓсферы. Акрамя таго гэта штурмавiк варта забяспечыць сiстэмай фарсiравання рухавiка. Адначасова разам з перабудовай, трэба павялiчыць выпуск такiх штурмавiкоѓ. Iх паражальныя ѓдары з паветра, паралiзуюць актыѓнасць ангельцаѓ. Акрамя таго i пiкiруючы бамбавiк Ю-87, павiнен быць скарыстаны ѓ Брытанii. Састарэлыя машыны пусцiм у байку...
  Адольф зрабiѓ паѓзу. Канструктары маѓчалi. Фюрар заѓважыѓ:
  - На рахунак F -190 у мяне вялiкiя сумневы паѓсталi. Машына атрымалася цяжкай i нядосыць манеѓранай, акрамя таго ѓ яе адсутнiчае сiстэма запаѓнення бакаѓ iнэртнымi газамi, што замяшчаюць выпрацаванае палiва. З-за чаго, гэтую машыну можна нават падбiць, адной запальнай куляй. Што скажа на гэты конт Танк.
  Знакамiты канструктар эсэсавец, выцягнуѓшыся ѓ струнку заѓважыѓ:
  - Гэта наша недапрацоѓка вялiкi фюрар. Хоць размяшчэнне бакаѓ трэба прызнаць досыць удала, так яны менш уразлiвыя ад агню супернiка, i адначасова абараняюць пiлота. Што да манеѓранасцi, то... Адна браня важыць 120 кiлаграм, i нам не так проста, яго аблегчыць...
  Ашалелы Адольф прапанаваѓ:
  - Паспрабуйце падняць аэрадынамiчныя якасцi Фокен-Вульфа. У першую чаргу за рахунак памяншэння вагi, i неабходна загнуць канцоѓкi крыла, для падвышэння кiравальнасцi i манеѓранасцi машыны. Акрамя таго ѓсталюе абарону задняй паѓсферы Што да размяшчэння матора наперадзе кабiны пiлота, тое гэта абараняе лётчыка, але патрабуе абсталяваннi машыны катапультуючай прыладай. Дарэчы саму форму матора, можна зрабiць больш абцякальнай, што варта абавязкова ѓлiчыць нашым прамыслоѓцам. Дарэчы як на рахунак прац над МЕ-309?
  Месершмiт некалькi скантузiѓся:
  - Мы над гэтым працуем вялiкi фюрар. Разлiковыя характарыстыка абяцаюць падняць хуткасць машыны, да 740 кiламетраѓ у гадзiну, пры ѓзбраеннi ѓ выглядзе сямi вогненных кропак! Гэта будзе самая магутная смерць для ангельцаѓ...
  Адольф перапынiѓ:
  - Даводку варта рабiць хутчэй. А вы Шпеер паскорце засваенне новай хуткастрэльнай авiяцыйнай гарматы ѓ 30 мiлiметраѓ. Яшчэ можна будзе вельмi паспяхова выкарыстоѓваць i для стральбы па наземных цэлях i супраць варожай авiяцыi! Новы МЕ-309 павiнен прыйсцi на змену ранейшаму МЕ-109. Што ж дакранаецца вашай рэактыѓнай машыны МЕ-262, то нажаль у яе шмат недахопаѓ: вялiкая вага, нiзкая эксплуатацыйная надзейнасць, празмерная аварыйнасць.... Я сам зраблю малюнак таго рэактыѓнага самалёта, што нам патрэбен.
  Адольф Гiтлер пачаѓ чарцiць машыну, выкарыстоѓваючы свае веды аб сучасных рэактыѓных знiшчальнiках. Зрэшты, не самых сучасных, а прыкладна пяцiдзесятых гадоѓ, каб адаптаваць пад цяперашнi ѓзровень вытворчасцi i тэхналогii. Асаблiвую ѓвагу ён удзялiѓ тэхналогii змянення стрэлападобнасцi крыла. Тлумачачы ѓся перавага падобнай канструкцыi:
  - Падчас пасадкi i старту стрэлападобнасць будзе памяншацца, а падчас палёту павялiчвацца. Толькi за кошт гэтага, знiшчальнiк з маторам сучасна МЕ-262, зможа разганяцца да 1100 кiламетраѓ за гадзiну. Ды i вага ѓ яго будзе iстотна меншая.
  Месершмiт паглядзеѓ на схему, зморшчыѓ свой высокi з залысiнамi лоб i выцiснуѓ:
  - Генiяльна! Але мой фюрар, адкуль у вас такiя глыбокiя спазнаннi ѓ аэрадынамiцы?
  Шалёны Адольф хiтра прыжмурыѓся:
  - А што няѓжо толькi ѓ аэрадынамiцы? Адораны чалавек, як правiла, адораны ва ѓсiм! А бяздарнасць i ѓ Афрыцы бяздарнасць! Што дарэчы з бамбавiком Арада? Пакажыце схему?
  Фюрар-пападанец бегла паглядзеѓ, адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не, так не пойдзе! Iдэя з цялежкай нiкуды не падыходзiць, з-за яе самалёт не разгорнецца, i будзе разбiвацца. Патрэбныя звычайныя якiя прыбiраюцца шасi. Прадугледзьце сякiя-такiя змены канструкцыi, для лепш аэрадынамiкi. Без лiшняй выдумкi, але са кемлiвасцю.
  Адольф з дахам зрабiѓ яшчэ некалькi заѓваг:
  - Самалёт "Грыфон" Хе-177, мае вельмi ненадзейную сiлавую ѓстаноѓку. Яе трэба неадкладна замянiць, найноѓшыя поршневыя маторы, спачатку па чатыры якiя стаяць асобна. Затым на самыя сучасныя рухавiкi моцай 2950 конскiх сiл. Што да магчымасцi наносiць удары з вялiкай вышынi i ѓ пiкiраваннi, то... Прыступайце да распрацоѓкi Хе-277, гэтая машына таксама стане прыладай немязiды. Але галоѓнае гэта рэактыѓныя бамбавiкi. Гэта задача прыярытэтная. Вось, напрыклад, такiм павiнен быць Ю-287.
  Фюрар зноѓ зрабiѓ накiд з крыламi зваротнай стрэлападобнасцю, растлумачваючы тыя цi iншыя нюансы канструктарам. Адольф не на жарт захапiѓся, паказваючы тыя цi iншыя схемы. Асаблiва бамбавiк бесхвостку. А што схема рэактыѓнай машыны лятаючае крыло больш, чым перспектыѓная. I пры гэтым машына здольная бамбiць нават тэрыторыю ЗША. Прама ѓказаѓ, што да работ трэба прыцягнуць канструктараѓ з усёй Еѓропы i нават яѓрэяѓ. Нарэшце зразумеѓшы, што канструктары ѓжо дастаткова загрузiлiся, лiтасцiва адпусцiѓ iх, пакiнуѓшы толькi Лiпiша. Фюрар прароѓ:
  - А вас Аляксандр я прашу застацца! Вам будзе даручана стварэнне новай, надзвычай эфектыѓна зброi.
  Лiпiш здзiвiѓся:
  - Я буду вам удзячны фюрар!
  Гiтлер-тэрмiнатар пачаѓ тлумачыць:
  - Вам, вядома ж, вядомая тэорыя Вiзельсбергера, якi быѓ у свой час асiстэнтам прафесара Прандтля ѓ Гётынгене. Ён быѓ першым, хто распрацаваѓ тэорыю ѓплыву экрана на падсцiлаючую паверхню.
  Лiпiш усмiхаючыся, кiѓнуѓ:
  - Вы выдатна дасведчаныя мой фюрар! Ды я ведаю гэтую тэорыю!
  Ашалелы працягнуѓ:
  - Трэба стварыць экранаплан - гэтакi гiбрыд тарпеднага катэра i гiдрасамалёта. Ён ляцiць праѓда значна нiжэй, у якiх 20-40 сантыметрах ад вады. У гэтым выпадку маса паветра, якi падтрымлiвае лодку-экранаплан, складаецца як бы з двух частак. Адна - замарожаны струмень пад крылом; iншая даволi нязначная выходзiць з-пад крыла ѓ раёне задняй абзы i ѓвесь час папаѓняецца паветрам, якiя паступаюць зверху, ад шкарпэткi крыла.
  Лiпiш ахвотна пацвердзiѓ:
  - Сапраѓды так мой фюрар!
  Ашалелы працягнуѓ:
  - Аднак галоѓная маса паветра застаецца пад апорнай паверхняй i стварае там цiск, амаль роѓнае хуткаснаму напору. Яна гуляе ролю своеасаблiвага паветранага катка, па якiм лодка-экранаплан "кацiцца" як па алеi! Першым хто на практыцы выкарыстаѓ падобнае, быѓ фiнскi iнжынер Каарыа ён распрацаваѓ проста прастакутнае крыло-санi, якое слiзгае над снегам з дапамогай экрана i нават атрымаѓ на гэта патэнт. Нажаль, вайскоѓцы не ацанiлi своечасова падобнае адкрыццё. Кажуць, што i рускi прафесар Ляѓкоѓ праводзiѓ падобныя эксперыменты... Гэта значыць гэта можа стаць новым цуда-зброю, здольным дастаѓляць, бомбы, тарпеды, дэсант да ѓзбярэжжа Брытанii, з хуткасцю самалёта, i пры гэтым нябачныя для радараѓ. Плюс яшчэ паражальныя ѓдары па ангельскiх караблях! Згодзен?
  Лiпiш пашнарыѓ рукой, паслужлiвыя афiцыянткi налiлi яму соку... Крыху адпiѓшы канструктар заѓважыѓ:
  - Ды гэта iдэя багатая, хоць будуць некаторыя праблемы тэхнiчнага плана. Напрыклад, устойлiвасць...
  Шалёны Адольф па-сяброѓску кiѓнуѓ.
  - Я табе накiдаю прыкладную схему гэта лепш зрабiць, а дробныя тэхнiчныя дэталi вы самi адшлiфуеце. Корпус павiнен быць доѓгiм, падобным на фюзеляж авiялайнера, якi пераходзiць у дэльфiнавы нос кабiны, ветравыя выпуклыя шкла i турбарэактыѓныя рухавiкi.... Хоць магчыма ѓ першых мадэлях сыдуць i поршневыя. I калi гэтую махiну адбуксуюць на чыстую ваду, аглушальна зароѓ маторы i вузкае драпежнае тулава iрване, як кiт узняѓшы хмару пырсак. Заѓваж гэта махiна здольна несцiся, нiбы знiшчальнiк у некалькiх метрах ад паверхнi вады.
  Лiпiш свiснуѓ у непадробным захапленнi:
  - Багатае ѓяѓленне ѓ вас фюрар!
  Лiхi Адольф яшчэ больш натхнiѓся:
  - Вядома гэта б цуд-зброя. Бо экранапланы не баяцца нiякiх штармоѓ. Iм не страшныя льды - яны ляцяць над iмi. Iм не пагражаюць багнiстыя вусцi рэк i прыбярэжныя камянi, аб якiя могуць разбiцца звычайныя караблi, а водмелi наогул як дзiцячы пруд. Высаджваць дэсанты яны здольныя ѓсюды: ад афрыканскага берага Шкелетаѓ з яго д'ябальскiмi рыфамi, да абодвух узбярэжжаѓ ЗША, арктычных земляѓ Канады i Аляскi. Вось такiх машын бы некалькi сотняѓ, i Брытанiя ѓпала б у два месяцы.
  Лiпiш нясмела заѓважыѓ:
  - А мiны?
  Фюрар засмяяѓся:
  - Вось менавiта мiны! Яны не пагражаюць нi пад паверхняй вод, нi на водмелях! Як зрэшты, i тарпеды з падводных лодак. А сам ён iдэальна зброю для барацьбы з самымi дасканалымi падлодкамi, лупячы iх глыбiннымi бомбамi. Акрамя таго экранапланы могуць лупiць па варожых караблях ракета i мiнамi. Ды я вядома ж азнаёмлю канструкцыяй кiраваных бомб. Ну i вядома дэсанты... Iдэальны сродак дастаѓкi дэсантуры, прычым не толькi з пяхотай, але i танкамi! Тады ѓвесь характар вайны зараз зменiцца! Зразумеѓ Лiпiш, якая табе справа давярае фюрар?
  Канструктар ужо больш меркантыльна спытаѓ:
  - А ѓзнагароды?
  Сур'ёзны Адольф пацвердзiѓ:
  - Вядома самыя шчодрыя, жалезны крыж з дыяментамi, землi, калонii, падданыя! Калi мы скорым цалкам Афрыку, то зямлi хопiць на ѓсiх!
  Лiпiш заявiѓ:
  - Калi будуць дадзены грошы i сродкi экранаплан будзе гатовы, але... У мяне ёсць яшчэ праекты знiшчальнiка бясхвосткi.
  Фюрэр-тэрмiнатар паспяшаѓся супакоiць вынаходнiка:
  - Рэактыѓны бамбавiк бясхвостку, я ѓжо накiдаѓ, iм зоймуцца iншыя. Як дарэчы i знiшчальнiкам! Экранапланы важней, дык гэта прынцыпова новая зброя... Акрамя таго фiрма "Гота" мае вельмi таленавiтых канструктараѓ якiя гэтым зоймуцца. А ты пакуль на экранапланы папрацуй. Наогул, зараз у мяне шмат неадкладных спраѓ, трэба яшчэ з танкавымi генераламi пагаварыць... Распараджэнне табе будзе аддадзена...
  Лiпiш пакiнуѓ фюрара вельмi акрыленым. Адольф падумаѓ, што можа, было б лепш спачатку пагаварыць з фiзiкамi-ядзершчыкамi, наконт стварэння атамнай, а ѓ перспектыве i вадароднай бомбы, але вырашыѓ не надта многа, грузiць сябе i iншых людзей за раз.
  Канструктараѓ было некалькi, у тым лiку самыя вядомыя: Паршэ i Адэрс. Наогул калi ѓ авiяцыi, i падводным флоце немцы мелi над парадамi якасную перавагу( хоць гэта i не ѓсё прызнаюць!) то танкавы парк у панцвале прыкметна адставаѓ. У прыватнасцi савецкiя машыны КВ, Т-28, Т-34, пераѓзыходзiлi нямецкiя ѓ бранiраваннi i ѓзбраеннi, а Т-34 яшчэ i ѓ хадавых якасцях. Зрэшты, гарматы нямецкiх танкаѓ недастаткова моцныя i для ангельскiх "Матiльд" i "Кромвелей", а тым больш ужо распрацоѓваных канструктарамi "Чэрчыляѓ" i "Чэленджэраѓ". Не кажучы ѓжо пра слабасць бранi нямецкiх канструкцый...
  Запрасiѓшы гасцей сесцi, фюрар пачаѓ чытаць мараль:
  - Нажаль, у Нямеччыны на дадзены момант няма надзейнай супрацьтанкавай гарматы... Абсталяваныя 50-мiлiметровай прыладай Т-3, могуць толькi пагладжваць браню "Матыльд" цi КВ.... А бо "Мацiльда" паступiла на ѓзбраенне Брытанii яшчэ да пачатку другой сусветнай вайны. У нас самiх ёсць трафейныя "Матыльды", чыю лабавую браню не прабiць. Ну, а ѓ Савецкiх КВ не прабiць нават борт цi корпус. Максiмум, што наша машына можа зрабiць гэта разбiць гусенiцу! Гэта значыць, вы канструктары паставiлi нас у такое становiшча, што ѓ супернiка танкi куды мацней нам у бранiраваннi, а новыя амерыканскiя "Гранты" i ѓжо гатовыя да запуску ѓ масавую вытворчасць "Шэрманы", пераѓзыходзiць i ѓзбраеннi. Не кажучы аб рускiх машынах з гарматай 76-мiлiметраѓ. I як вы выконваеце заданне па стварэннi новых танкаѓ, у прыватнасцi з 88-мiлiметровай прыладай.
  Паршэ разгублена адказаѓ:
  - Вядома, мы вядзем падобныя распрацоѓкi вялiкi фюрар. Нам 26 траѓня кiраванне ѓзбраенняѓ дало замову на 45-тонавы танк ViK -4501. Ён павiнен быць менавiта такiм, з 88-мiлiметровай зенiткай, пераробленай пад танкавую вежу. У нас ужо ёсць папярэднiя чарцяжы. Можаце з iмi азнаёмiцца найвялiкшы.
  Фюрар спытаѓ:
  - А ты Адэрс?
  Эрвiн кiѓнуѓ:
  - Яшчэ ѓ саракавым годзе прайшлi паспяховыя выпрабаваннi vk -3001. Новай цяжкай машыны, з гарматай 75-мiлiметраѓ. У нас ёсць падобная зброя ѓ супрацьтанкавай мадэлi, але пакуль не запушчанае ѓ масавую вытворчасць. Акрамя таго праводзiлiся работы па стварэнню Т-6, з масай да 65 тон. I лягчэйшай мадэлi ѓ 36 тон. Мы стараемся вялiкi фюрар.
  Адольф, якi ѓявiѓ сябе ѓсезнайкай, стаѓ бегла аглядаць чарцяжы. Вось яны першыя накiды грознага "Тыгра" самага вядомага танка Германii другой сусветнай вайны. Гэтая машына стала знакамiтай падчас курскай дугi. У савецкiя часы "Тыгры" як правiла, ганялi, потым стаѓленне да гэтай машыны стала больш аб'ектыѓнымi. Для свайго часу гэты танк, вядома, быѓ нядрэнны. Падчас першай буйной сутычкi з нашымi КВ тры "Тыгра" падбiлi дзесяць савецкiх машын, а самi сышлi без пашкоджанняѓ. Галоѓная добрая якасць гэта машыны, была магутная 88- мiлiметровая гармата ѓ якой доѓгi час не было годнага апанента. Зрэшты, на курскай дузе, нягледзячы на якасную перавагу ѓ тэхнiцы гiтлераѓцы ѓсё роѓна былi разбiтыя... Статыстыка баявога выкарыстання гэтай машыны, а таксама суадносiны страт, у цэлым кажуць, аб ёй як адной з лепшых машын другой сусветнай вайны. Але i недахопы бачныя не ѓзброеным вокам. Вялiкая вага ѓ 56 тон, пры бранiраваннi ѓсяго ѓ 100 мiлiметраѓ (бартоѓ толькi 80!), вялiкая вышыня, адсутнасць кутоѓ рацыянальнага нахiлу бронi i дрэнныя хадавыя якасцi. Наогул танк IС-2 пры вазе на дзесяць тон менш пераѓзыходзiѓ тыгр i ѓ бранiраваннi, i ва ѓзбраеннi... Але з'явiѓся гэты танк толькi ѓ лютым 1944 гады. "Каралеѓскi тыгр" наогул важыѓ 68 тон, пры лабавым бранiраваннi ѓ 180 мiлiметраѓ... Вядома такi танк, не падыходзiць для вайны ѓ Афрыцы, у пустынi, для дэсантуры, гэта проста машына як колас на глiняных нагах. Няма вядома для свайго часу i "Каралеѓскi тыгр" быѓ вельмi эфектыѓны, ён мог знiшчыць за бой некалькi танкаѓ супернiка, а адзiн раз падбiѓ дваццаць пяць "Шэрманаѓ" на працягу гадзiны. Накшталт была iнфармацыя, аб знiшчаных "Тыграм" падчас адной бiтвы дваццацi трох танкаѓ Т-34. Але ѓ любым выпадку, гэты танк проста ѓвасабленне нерацыянальнага выкарыстання моцы i масы. А вось, напрыклад савецкi танк Т-54... Свайго роду ѓвасабленне ѓдалага рацыянальнага ѓжывання фактычна ранейшых тэхналогiй другой сусветнай вайны.
  Фюрар рашуча заявiѓ:
  - Няма спадары! Такi праект не падыходзiць! Рабiць машыну ѓ пяцьдзесят шэсць тон пры ѓсяго толькi 100 мiлiметрах бранi... Дзе ж наша хваленая нямецкая эканамiчнасць i рацыянальнасць.
  Адэрс нясмела заѓважыѓ:
  - Французскi С-2, пры вазе ѓ 70 тон меѓ браню ѓ 45 мiлiметраѓ...
  Фюрэр-тэрмiнатар зло перабiѓ:
  - Гэта танк яшчэ з часоѓ першай сусветнай вайны. А вось у рускiх КВ-2 меѓ 152 мiлiметровую гаѓбiцу пры вазе ѓ 52 тоны. Але ж гэта 152 мiлiметры, а не 88.
  Таму я даю вам заданне 88-мiлiметровая гармата калiбра 71, на танк з вагой не больш за сорак тон i лабавой бронi не менш за 180 - мiлiметраѓ, бартоѓ i карпусы ѓ 150 - мiлiметраѓ, рухавiк у шэсцьсот, семсот конскiх сiл. I гэты танк павiнен быць запушчаны ѓ масавую вытворчасць самы крайнi тэрмiн, праз паѓгода.
  Нямецкiя канструктары пабляднелi i ѓ iх затрэслiся рукi. Аляксандр здзеклiва паглядзеѓ на iх. Заданне i сапраѓды было вельмi складанае; узбраенне i бранiраванне характэрнае для "Каралеѓскага тыгра" узору 1944 года, а трэба ѓкласцiся ѓ меншую на 28 тон вагу! Зрэшты, Адольф лiчыѓ гэта цалкам рэальным, i нават па-сяброѓску пляснуѓ Паршэ па плячы:
  - Не хвалюйцеся, я вам сам намалюю аптымальную схему, пры якой можна абыйсцiся i такой параѓнальна невялiкай вагай. Я ж не самадур, а рацыяналiст. Толькi перабудаваць вам давядзецца многае. У прыватнасцi размяшчаць трансмiсiю i рухавiк разам.
  Адэрс з сумам заѓважыѓ:
  - Гэта створыць нам пэѓныя праблемы. У прыватнасцi ѓ такiм размяшчэннi будуць наступныя недахопы....
  Жорсткi Адольф перабiѓ:
  - Вядома, некаторыя праблемы будуць, але яны ѓ прынцыпе лёгка адхiльныя. У прыватнасцi, у тэхнiчным плане. Затое можна куды больш кампактна размясцiць матор, зрушыць падвеску i... Вышыню танк неабходна панiзiць да двух метраѓ, а экiпаж размясцiць, напаѓлежучы, тады ѓсё будзе куды рацыянальна.
  Фюрэр прыняѓся рабiць накiд, свайго роду чарцёж, па тыпе самага масавага савецкага танка пасляваеннага часу Т-54. Гэтая машына была настолькi ѓдалай, што яшчэ якая пачала выпускацца яшчэ ѓ 1947 году выкарыстоѓвалi i падчас баёѓ у Аѓганiстане з талiбамi, iрацкiя войскi бiлiся на iх з войскам ЗША падчас "Буры ѓ пустынi" i аперацыi "Шок i трапятанне" або "Свабода Iраку ". Усяго гэтых танкаѓ было выпушчана больш за 70 тысяч штук. А машына была вельмi паспяховая. Пры вазе 36 тон, лабавая браня ѓ 200 мiлiметраѓ, а гармата калiбра ѓ 100 мiлiметраѓ. Гэты тыпаж паспяхова бiѓся i амерыканскiмi "Патонамi" i "Першынгамi" яшчэ падчас карэйскай вайны. Так што для дадзенага тэхналагiчнага ѓзроѓня мадэль вельмi прыдатная i рэальная для ѓвасаблення. I даволi простая ѓ вытворчасцi - танная... Што тычыцца нямецкай гарматы 88-мiлiметраѓ 71 эль, то яна была дастаткова прабiѓной, для ѓсiх танкаѓ другой сусветнай вайны (за выключэннем лабавой бронi паступiѓшага на ѓзбраенне ѓ маi 1945 года IС-3!). Што ж IС-3? Пышны танк у плане бранiравання, i вежы, якой надалi шчупаковую форму. Праѓда хадавыя якасцi былi дрэнныя, i яго неѓзабаве знялi з вытворчасцi. Потым было яшчэ некалькi мадэляѓ, IС-4, i гэтак далей пакуль не спынiлiся на IС-10, пераназваным пасля смерцi Сталiна ѓ Т-10. I гэта аказаѓся апошнi савецкi цяжкi танк. Хрушчоѓ забаранiѓ усе распрацоѓкi цяжкiх машын, а яго пераемнiкi не сталi гэта пераглядаць!
  А наогул цi патрэбны немцам танк цяжэй сарака тон, калi i на сярэднiм танку можна ѓсталяваць гармату, якая прабiвае на дыстанцыi ѓ 1000 метраѓ 193 мiлiметра бронi?
  Амерыканцы хутка адмовiлiся ад цяжкiх танкаѓ, i вага "Першынга" не перавышала 42 тон, а "Шэрмана" наогул 32. Але пасля таго калi стала вiдавочна, што вось-вось можа ѓспыхнуць вайна з СССР, з'явiѓся монстар з гарматай калiбра ѓ 120 - мiлiметраѓ. i пачатковай хуткасцю снарада амаль 1000 метраѓ за секунду. Аднак хутка амерыканцы расчаравалiся i ѓ гэтым танку. Да з'яѓлення IС-10, самым масавым пасляваенным танкам быѓ IС-4, з лабавой браняй у 250 мiлiметраѓ, i бартавы ѓ 170... Надзейная машына, хоць i важыла больш за 60 тон. У любым выпадку трэба даручыць стварэнне для Нямеччыны i цяжкага танка, але не больш за 50 тон. Напрыклад IС-10 як раз i важыѓ 50 тон маючы лабавое бранiраванне ѓ 290 - мiлiметраѓ i гармату ѓ 125 - мiлiметраѓ ... Дарэчы якi калiбр самы ѓдалы? У ходзе вайны самыя масавыя мадэлi "Шэрман" i "Чэрчыль" мелi браню ѓ 100 i 152 мiлiметры (лабавую). Ну, што ж "Каралеѓскiя тыгры" з ёй суцэль спраѓлялiся... А вось "Пантэра" стала злёгку адставаць калiбр 75 мiлiметраѓ хай нават з высокай пачатковай хуткасцю снарада станавiѓся недастатковым. Таму з'явiлiся "Пантэры" у 88-мiлiметровымi гарматамi, праѓда толькi ѓ канцы вайны, ды i было iх няшмат. Але той факт, што ѓ вермахце не было планаѓ, пераѓзброiць танкi i супрацьтанкавыя прылады вялiкiм калiбрам кажа, што дадзенае становiшча спраѓ усiх задавальняла. Была праѓда САУ "Ягдтыгр" з гарматай 128 - мiлiметраѓ, i лабавой бранёй у 250 - мiлiметраѓ, але iх выпусцiлi ѓсяго 71 штуку i ѓ такой мiзэрнай колькасцi паѓплываць на ход вайны яны не маглi. Дарэчы што цiкава, да моманту капiтуляцыi Ягдтыграѓ яшчэ 43 штукi заставалася ѓ страi, што кажа аб надзвычайнай жывучасцi падобнай машыны.
  Сталiн дарэчы загадаѓ, каб IС-2 адразу ж узбройваѓся 122-мiлiметровай гарматай, хоць яе прабiѓная моц была залiшняй для нямецкiх танкаѓ (акрамя "Каралеѓскага тыгра", але такiх танкаѓ было выпушчана ѓсяго 458). Шмат хто раiѓ дыктатару абмежавацца ствалом у 100-мiлiметраѓ. I сапраѓды САУ Т-100 аказалася самай лепшай па сукупнасцi баявых характарыстык. Бо чым больш калiбр, тым меншы запас снарадаѓ, нiжэйшая хуткастрэльнасць, пачатковая хуткасць снарада, далёкасць i дакладнасць стральбы... А ѓ немцаѓ самы масавы танк Т-4, i САУ на яго базе, важылi ѓсяго 22-24 тоны. САУ "Панцар" зрэшты, была вельмi ѓдалая: узбраенне "Пантэры" i лабавая браня амаль як у яе, пры гэтак малой вазе i вышынi. Трэба будзе загадаць запусцiць у вытворчасць пабольш простых i танных "панцэраѓ".
  А што калiбра гарматы, тое, што ж? Для супрацьтанкавых гармат калiбр у 128 мiлiметраѓ занадта вялiкi, гэта лепш выкарыстоѓваць як штурмавая прылада, а абраць прамежкавы ѓ 105 мiлiметраѓ.
  Адольф паказаѓ нямецкiм канструктарам схему:
  - Гэта наша новая сакрэтная зброя! У найблiжэйшыя месяцы танк павiнен прайсцi выпрабаваннi. Яго баявое прымяненне будзе 1943 год. А пакуль яшчэ вам праект стварэння цяжкага танка са 105-мiлiметровай гармат. А гэтак жа лёгкiх САУ. Так што за працу спадары.
  Адэрс нясмела запярэчыѓ:
  - Канструкцыя прапанаваная вамi выглядае прывабна, але вось у чым праблема гэты танк не ѓ духу нашых традыцый... Ды i павозцы будзе няѓтульна...
  Адольф замест адказу выпiѓ соку i прапанаваѓ:
  - Можа, паабедаем спадары-таварышы. Наогул гэты танк можна будзе штампаваць у вялiкiх колькасцях, i не думаю я, што амерыканцаѓ i ангельцаѓ да канца вайны з'явiцца нешта лепшае. Ды i сёння можна будзе з'есцi крыху мяснога...
  Дзяѓчаты хутка накрылi стол. Аляксандр разумеючы, што страѓнiк фюрара, якi адвык ад мяса можа захварэць, палiчыѓ за лепшае застацца верным сабе, i толькi трохi з'еѓ асетра, успомнiѓшы пры гэтым Сабакевiча iх "Мёртвых душ". Мда, накшталт пакуль ён усё робiць правiльна. Перакладае эканомiку на ваенныя рэйкi, аб'яѓляе татальную вайну, прымае законы, якiя трэба было прыняць яшчэ ѓ 1939... Марудлiвасць Гiтлера з мiлiтарызацыяй, прывяла да недахопу ѓзбраенняѓ, i менавiта ѓ колькасных адносiнах... Ды яшчэ ж знакамiты аѓтамат МР-44... Па сваiх баявых характарыстыках выдатная штука, у чымсьцi нават лепш першых мадэляѓ "Калашнiкава". Толькi цяжкавата ... Можа i сапраѓды ѓзяць за аснову аѓтамат АКМ? Эх, добра б стварыць зброю якая сумяшчае дакладнасць амерыканскай М-16, са хуткастрэльнасцю i надзейнасцю АКМ. Наогул прагрэс развiвае нераѓнамерна. Напрыклад, маторы ѓ танках, не асаблiва дадалi мошчы, а вось кампутар стаѓ наогул недасягальны. Але вось ён мае веды будучынi, але што можа прапанаваць у плане, напрыклад заменнiка нафты. Да гэтага часу, эфектыѓна вырабляць бензiн з вугалю не навучылiся нават у Амерыцы! Не гледзячы на якiя растуць кошты на нафту. Ну, што ён яшчэ можа прапанаваць. Дынамiчную абарону, турбагенератарныя рухавiкi... I гэта будзе, але крыху пазней, каб не спяшацца выкладваць козыры. За семдзесят гадоѓ прагрэс сышоѓ далёка наперад, але пакуль старасць не пераможана, хваробы таксама, i чалавек не Бог! Мала таго, у нечым нават назiраецца рэгрэс... Напрыклад рост рэлiгiйнасцi, асаблiва ѓ Расii i постсавецкай прасторы, а таксама iсламскiх краiнах. А бо вялiкiя мысляры эпохi адраджэння i новага часу прадказвалi, што рэлiгiя будзе паступова адмiраць!
  Але як нi дзiѓна рэлiгiйны экстрэмiзм нарастае... А папы ѓсё больш i больш умешваюцца ѓ палiтыку дзяржавы. I ѓ дадзенай сiтуацыi палiтыка ѓладаѓ незразумелая, няѓжо яны сур'ёзна лiчаць, што iсцiна ѓ Праваслаѓi цi Iсламе? Усе гэтыя адукаваныя i ушлые людзi? Калi не, то якi сэнс адмаѓляцца ад свецкай мадэлi дзяржаѓнасцi? Дзеля эфектыѓнасцi кiравання масамi? Але ж якраз Праваслаѓе i даказала сваю неэфектыѓнасць у ролi дзяржаѓнай рэлiгii... Справа ѓ тым, што маючы фармальна асновай Хрысцiянства i ѓ першую чаргу Новы Запавет, Праваслаѓе мае ѓ якасцi базiсу пацыфiсцкае вучэнне: не пярэч злому i палюбi ворага свайго! Але пры гэтым фактычная палiтыка iмперыi агрэсiѓная i патрабуе гвалту i захопаѓ. Ад чаго i нараджае супярэчнасць памiж формай i сутнасцю. Нават калi многiя людзi гэтага свядома не разумеюць, то падсвядома гэта адчуваюць!
  З-за чаго Праваслаѓнае вучэнне i неэфектыѓнае, пазбаѓленае логiкi спрабуючы быць, iмперскiм i хрысцiянскiм адначасова. А хрысцiянскiм - значыць iудзейскiм i пацыфiсцкiм! Бо Бiблiя амаль цалкам напiсана яѓрэямi, а можа нават i цалкам, таму што апостал Павел кажа вялiкае быць перавага юдэям таму, што iм даручана слова божае! Значыць, рускаму верыць Бiблii не прыстала! Значыць, неабходна iншая вера, але ѓжо не заснаваная на Юдэйскiм пiсаннi... Якая? Яе павiнны распрацаваць вопытныя прафесiяналы i псiхолагi пад кiраѓнiцтвам ФСБ! Тады многiя супярэчнасцi будуць паспяхова вырашаны...
  Трэба сказаць, што дзiця якое чытае Евангелле: нiколi не стане моцным, адважным, жорсткiм ваяром, кахаючым Расiю! I якая краiна славiцца ѓ Бiблii? Iзраiль!
  Праѓда ён сам Адольф ашалелы, гэты гулец, апынуѓшыся на месцы Гiтлера, зусiм не збiраецца ѓзмацняць пераслед габрэяѓ. Наадварот карысныя юдэi будуць карыстацца льготамi i працаваць на Трэцi Рэйх. Такiх глупстваѓ, каб расстрэльваць габрэйскiх навукоѓцаѓ цi людзей мастацтва не будзе! Але вось пакуль адмяняць антысемiцкiя законы заѓчасна. Па-першае, народ можа не так зразумець, а па-другое, гэта крынiца багацця i крынiца самавiтая! Але вось змякчыць антысемiцкую палiтыку, у абмен на падтрымку юдэяѓ, вядома ж, можна.
  А як паступiць i з рымскiм папам? Адносiны з Ватыканам далёкiя ад iдэальных, але адкрытая вайна прынясе на дадзеным этапе толькi шкоду. Значыць, трэба шукаць падтрымкi Ватыкана, але пры гэтым настойваць на сваiх iнтарэсах... У iдэале паставiць на пасад Пятра сваю марыянетку i паступова рэфармаваць рэлiгiю...
  Паршэ перапынiѓ разважаннi Адольфа:
  - Мы вельмi задаволены вашым абедам фюрар!
  Шалёны Адольф лiтасцiва ѓсмiхнуѓся:
  - Ну што ж пакуль я сустрэнуся з Гiмлерам, а затым няхай прыбудзе Гейнзеберг. А вы хлопцы глядзiце: тэрмiны вам пастаѓлены вельмi жорсткiя!
  Войска фюрара рухалася сабе па Афрыцы. А супраць СССР трымала абарону.
  Зiмой Чырвоная армiя распачала наступленне на Ржэѓскiм выступе, але гiтлераѓцы там чакалi, i змаглi адбiць удар. На поѓднi немцы таксама выстаялi, утрымаѓшыся на арлоѓскiм i харкаѓскiм кiрунку. I толькi пад Ленiнградам, савецкiя войскi змаглi правесцi аперацыю "Iскра", але баi доѓжылiся амаль месяц i перамога была набыта надзвычай дарагiм коштам.
  Зiму сорак другога - сорак трэцяга года, фрыцы так-сяк перажылi.
  Але вясной ужо большая частка Афрыкi iмi ѓпакорана. I фюрар прамацвае глебу мiру з Брытанiяй.
  Чэрчыль некалькi холадна да гэтага ставiцца. Хоць Брытанiя i церпiць паразу за паразай.
  З Японiяй таксама не адназначна - бiтва пры Мiдуэй Амерыкай прайграна, i пакуль самураi б'юць шматлiкi флот янкi па частках. I Амерыка не можа атрымаць выгаду, ад сваёй колькаснай перавагi на моры i ѓ паветры.
  Гiтлер жа жадае наступаць супраць СССР, але нават пасля аб'яѓлення ѓсеагульнай, татальнай мабiлiзацыi ѓ яго занадта ѓжо мала для гэтага сiл. Бо фрыцы раскiданыя па Афрыцы.
  Улетку Чырвоная Армiя сама гатова да прасоѓвання. Фашысты, праѓда, пакарыѓшы Афрыку, фармуюць каланiяльныя войскi. I атрымлiваюць дадатковыя рэсурсы.
  Выкарыстоѓваюць iх для вытворчасцi танкаѓ "Леѓ", "Тыгр", "Пантэра". Зрэшты, дадзеныя монстру атрымалiся не зусiм удалыя. Занадта ѓжо дарагiя, надта ѓжо цяжкiя. Праѓда, для абароны "Пантэра", добры знiшчальнiк танкаѓ, са хуткастрэльнай гарматай.
  А вось самы няѓдалы аказаѓся "Леѓ", цяжкi, дарагi, але не вельмi эфектыѓны. Гармата занадта ѓжо магутная, супраць савецкiх 34 i лёгкiх танкаѓ, а хуткастрэльнасць куды нiжэй, чым у "Пантэры" i "Тыгра". А браня, праѓда, лепей, чым у "Тыгра", i яшчэ пад рацыянальнымi нахiламi. "Леѓ", атрымаѓся як вялiкая "Пантэра" вагой дзевяноста тон i рухавiком у васемсот конскiх сiл. Зрэшты, некалькi хутчэй, чым у рэальнай гiсторыi ѓ серыю паступiѓ Тыгр-2 на дваццаць дзве тоны лягчэй. Блiзкi па ѓзроѓнi абароны да "Льва", але больш рухомы, лёгкiя. Прылада, праѓда, калiбра 88-мiлiметраѓ супраць 105, але суцэль дастатковая для паразы ѓсiх савецкiх танкаѓ. I што iстотна - больш хуткастрэльнае - восем стрэлаѓ супраць пяцi.
  Так што "Леѓ" гэта дзiця нямецкага, змрочнага генiя не прыжыѓся.
  Немцы захапiлi за лета ѓсю Афрыку, у тым лiку Мадагаскар. Сталiн занадта доѓга чакаѓ.
  Мо ён сам разлiчваѓ, што немцы пачнуць наступленне. Асаблiва бачачы, як прыбываюць танкi "Леѓ", "Тыгр", "Пантэра". Але фрыцы пакуль вырашалi праблемы на чорным кантыненце.
  Сталiн выпусцiѓ момант. Наступ савецкiх войскаѓ пачалося ѓ напрамку Арла i Харкава. Якраз дзе немцы былi добра падрыхтаваны. Ды i дасягнуць тактычнай раптоѓнасцi не ѓдалося. Першыя ж баi паказалi, што "Пантэра", выдатна паказвае сябе ѓ абароне. Няблагiя i "Фердынанды". Яны таксама добрыя.
  Ды i "Тыгр", танк дзейсны. I добра набiрае рахункi. Немцы абараняюцца актыѓна. I трымаюць удары супернiка. Чырвоная армiя за тры месяцы вельмi ѓпартых баёѓ, прасунулася ѓсяго толькi на пятнаццаць кiламетраѓ. I страты ѓ яе былi адчувальныя.
  Над замаскiраванымi дзяѓчатамi праляцелi два дзясяткi ангельскiх самалётаѓ, яны напэѓна нiчога не заѓважылi, i ѓжо пачалi растварацца за лiнiяй гарызонту, як раптам пачулiся новыя падазроныя гукi. Мадлен скамандавала:
  - Усiм ляжаць, i не рухацца!
  Дзяѓчаты замерлi, яны нечага чакалi. I вось з'явiлiся з-за аксамiту лёгкiя транспарцёры i грузавiкi. Мяркуючы па канструкцыi, англiйскай i амерыканскай вытворчасцi. Яны павольна рухалiся ѓ бок сталiцы Тунiса. Мадлен злёгку разгубiлася. Ён лiчыла, што да лiнii фронта яшчэ далёка, а значыць ангельцы яшчэ не паспеюць з'явiцца. Дакладней не павiнны з'яѓляцца. А тут прэ цэлая калона. Хоць, мабыць, менш батальёна... Хто гэта такiя, якая-небудзь баявая група, абышоѓшы пустынямi зусiм не суцэльны фронт жадае пашнарыць па тылах. Быццам бы лагiчна, хаця з тэхнiкай iх лёгка заѓважыць у пустынi. Ва ѓсякiм разе, трэба перадаць сваiм па рацыi, а агню не адчыняць. Тым больш, што iх усяго толькi сто чалавек, а ангельцаѓ больш за тры сотнi!
  Герда шапнула Шарлоце:
  - Вось яны ангельцы! Упершыню iх так блiзка бачу!
  Рудавалосая сяброѓка, таксама ладна нервуючыся, адказала:
  - Ды нiчога асаблiвага! I сярод iх столькi неграѓ!
  Сапраѓды не менш за палову ангельцаѓ, былi чарнаскурыя. I калона рухалася павольна, прычым негры яшчэ нешта завывалi... Яны ѓсё блiжэй i блiжэй...
  Тут нервы адной з дзяѓчынак не вытрымалi, i яна ѓдарыла з пiсталет-кулямёта. У тужэй секунду адкрылi агонь i астатнiя ваяѓнiцы, а Мадлен запознена гаркнула:
  - Плi!
  Некалькi дзясяткаѓ ангельцаѓ апынулiся зараз скошаныя, адзiн з грузавiкоѓ запалаѓ. Астатнiя ангельцы адкрылi бязладную стральбу. Мадлен ѓлавiѓшы момант, закрычала:
  - Наступальныя гранаты дружна кiдаць!
  Дзяѓчыны з элiтнага батальёна СС "Ваѓчыцы", кiдаюць гранаты далёка i трапна. А што з дзяцiнства натрэнiраваны, i яшчэ спецметодыку праходзiлi. Гэта калi трэнiруешся з токам, ледзь прамарудзiла з кiдком i цябе разрадам. Шпурнулi свае гасцiнцы i Герда з Шарлатай. А ангельцы кулём i дагары нагамi ... Пацешна так. Страляюць бязладна, а негры яшчэ, што гарлапаняць на незразумелай мове. Вось сапраѓды адмарозкi...
  А Герда страляе i кiдае, пры гэтым яшчэ i спявае:
  - У зрэнках СС начны кашмар! Адзiн скачок - адзiн удар! Ваѓчыцы мы - наш метад просты! Не любiм мы цягнуць ката за хвост!
  Шарлота ѓ адказ таксама парыквае. Кулi, выпушчаныя ёю, разбiваюць на аскепкi чэрапа. А то яшчэ выбiваюць вочы. Вось адзiн перапалоханы негр, як усадзiць багнетам белабрысы напарнiку ѓ бок. Той крывёю ѓ адказ плюне. Шарлота падпявае:
  - Анёлы зорнага змрочнага пекла! Здаецца, усё ѓ сусвеце разбураць! У неба ѓзляцець хуткiм сокалам трэба! Каб усцерагчы ад пагiбелi душы!
  Ангельцы дзейнiчаюць неарганiзавана, большасць з iх каланiяльныя салдаты: негры i iндусы, арабы. Яны: то падаюць, замiраючы, то наадварот рэзка ѓскокваюць i пачынаюць насiцца як ашалелыя зайцы. Зрэшты, дзяѓчыны страляюць трапна, ды i гранаты хоць аскепкi i недалёка ляцяць, але затое густа! Вось ужо i ворагаѓ засталося няшмат. Мадлен крычыць па-ангельску, у яе галасок такi аглушальна гучны, што не трэба нават рупара:
  - Здавайцеся i мы пашкадуем вашыя жыцця! У палоне ѓ вас будзе, добрая ежа, вiно i сэкс!
  Падзейнiчала маментальна i раз ужо здаюцца... Рукi ѓверх i...
  Сабралi паѓсотнi палонных, з iх палова параненых. Мадлен скамандавала:
  - Параненых дабiць!
  "Ваѓчыцы" без цырымонiй пусцiлi кулi ѓ скронь, тым хто не мог стаяць на нагах, а астатнiх пагрузiлi ѓ машыны i пагналi на iх у блiжэйшую базу.
  Пасля распаленага пяску пустынi босым нажэнкам Герды вельмi прыемна адчуваць мяккую гуму. Яна нават шчаслiва стагнала... Амерыканскiя грузавiкi вельмi зручныя, i падчас паездкi не трасуцца. Атрымаѓшы перамогу дзяѓчыны вясёлыя. Шарлота спытала Герду:
  - Колькi ты забiла?
  Дзяѓчына здзiѓлена пацiснула плечыкамi:
  - Не ведаю? Не я адна страляла... Але думаю, што многа!
  Шарлота падлiчыла:
  - Нас сто, забiѓ каля трохсот, значыць па тры на брата, гэта значыць на сястру! Уражлiвы пачатак вайны!
  Герда абыякава махнула рукой:
  - Гэта для мяне не iста важна! Галоѓнае, што нiводная сяброѓка не загiнула. Хоць гэта вядома статыстыка, ворагаѓ знiшчана трыста, а з нашага боку толькi дзве ваяѓнiцы-ваѓчыцы лёгка паранены. Я нават дзiѓлюся, як мы яшчэ Афрыку цалкам не захапiлi, з такiмi ваякамi.
  Шарлота адразу ж сапсавала настрой:
  - Дык гэтым жа гора-ваякам мы ѓ васемнаццатым прайгралi!
  Герда злосна трасянула светленькай, нiбы абсыпанай навагоднiм снегам галавой:
  - Гэта з-за здрады! А насамрэч, мы былi як нiколi блiзкiя да перамогi i гэта было вiдавочна кожнаму, хто не сляпы! Нажаль нам перашкодзiлi!
  Шарлота пагадзiлася, спрытна пачухаѓ пальчыкамi босай нагi за сваiм левым вушкам:
  - Ды здрада, дыверсii, бяздарнасць вайскоѓцаѓ.... А рускiх мы ѓсёткi зламалi, прымусiѓшы iх у васемнаццатым годзе здацца! Эх добра было б прагуляцца па прасторах Расii, там халаднавата, а тут спякота!
  Герда весела хiхiкнула:
  - Затое ѓ Расii такiя суровыя маразы... А вось калi басанож бегала па снезе ѓ гарах, ведаю якая гэта мука.
  Шарлота выскалiла зубкi:
  - Маленькая Герда басанож бяжыць па пякучым снезе... Гэта сiмвалiчна нiбы ѓ казцы... Казкi аб чыстай, яшчэ дзiцячай i зусiм не эгаiстычнай...
  Герда забiяцка падмiргнула сяброѓцы:
  - Гэта накшталт як у нас да фюрара?
  Шарлота пацвердзiла:
  - Амаль! Мы проста едзем, а не бяжым басаногiя па распаленым пяску пустынi. Ды яшчэ пасля перамогi.
  Звязаны негр прамармытаѓ па-нямецку:
  - Грозныя анёлы я гатовы вам служыць! Вы багiня, я ваш раб!
  Шарлота пагладзiла сваёй злёгку агрубелай ступнёй чарнаскурага палоннага па карычневым кучаравых валасах:
  - Вы негры ѓжо па сваёй прыродзе рабы! Гэта вядома ж з аднаго боку добра, павiнен жа хтосьцi i ѓкалываць ад зары да зары, выконваць чорную працу... Але раб па сваёй натуры, гiдкай прыродзе здраднiк i яму нельга давяраць зброю. Мы ж немцы, у сваю чаргу, самая культурная i высока арганiзаваная нацыя на Зямлi. Вялiкая нацыя воiнаѓ, i нездарма ж ва ѓсiх Еѓрапейскiх войсках i нават у Расii служылi наймiты-немцы, прычым часцей за ѓсё на камандных пасадах!
  Герда люта кiнула:
  - Ды ты будзеш служыць нам у якасцi раба. У нас ёсць спецыяльныя звярынцы, для чарнаскурых. А табе застаецца пакуль...
  Шарлота прапанавала:
  - Няхай ён цалуе нам ногi. Гэта ж будзе для нас прыемна, а нiгер прынiзiцца.
  Герда энергiчна закруцiла галавой:
  - Не ведаю як табе, а брыдка, калi чыстай скуры iсцiнай арыйкi будуць дакранацца вусны смярдзючага нiгера. Так што...
  Шарлота не пагадзiлася:
  - Ды не! А мне б наадварот спадабалася. Ну, глядзi...
  Агнiста-рудая прыгажуня сунула чарнаскураму сваю ножаньку. Той з энтузiязмам пачаѓ цалаваць доѓгiя, роѓныя, дакладныя пальчыкi багiнi. А дзяѓчына ѓ адказ толькi далiкатна ѓсмiхалася, тоѓстыя вусны негра казычуць загарэлую скуру. Вось язык палоннага прайшоѓся па пругкай, крыху запыленай ступнi дзяѓчынкi. Прыемна ѓсё ж, калi прынiжаеш моцнага, амаль двухмятровага мужчыну.
  Герда здзiвiлася:
  - Дзiѓна, а табе што, цi не брыдка?
  Шарлота заѓсмiхалася:
  - Ды не! А з чаго мне павiнна быць брыдка?
  Герда палiчыла за лепшае прамаѓчаць: ну што яе ѓмешвацца ѓ справы сяброѓкi. Наогул-то iх выхоѓвалi, што нямецкая жанчына павiнна быць не толькi ваяром, але i кахаючай, далiкатнай жонкай i здаровай мацi. Але сама яна пакуль не думала аб хлопцах, можа з прычыны цяжкiх фiзiчных нагрузак, цi проста пакуль не знайшла сваю пару. Зрэшты, i Шарлоце, падобна, гэта надакучыла. Яна стукнула негра шчыкалаткай па носе, ды так, што пацякла юшка i прапанавала Гердзе:
  - А можа праспяваем?
  Герда кiѓнула:
  - Вядома, праспяем! Iнакш становiцца сумна!
  Дзяѓчаты заспявалi, а iх сяброѓкi дружна падхапiлi, так што песня палiлася як вадаспад:
  Iдзем мы з мiленькай з гушчару,
  Сум незямную затаiѓшы!
  А холад, пякучы ледзянячы,
  Працяѓ надламаны матыѓ!
  
  Па снезе ножанькi босыя,
  Дзяѓчынкi беленькай iдуць!
  Равуць як ваѓкi завiрухi злыя,
  Зрываючы зграi птушак-пiчуг!
  
  Але дзяѓчына не ведае страху,
  Яна баец магутных сiл!
  Ледзь прыкрыла плоць кашуля,
  Мы абавязкова пераможам!
  
  Наш воiн самы загартаваны,
  Яго кувалдай не сагнуць!
  Вось варушацца далiкатна клёны,
  Сняжынкi падаюць на грудзi!
  
  Баяцца то не наш звычай,
  Дрыжаць ад холаду не смей!
  Працiѓнiк тоѓсты з шыяй бычынай,
  Ён лiпкi, агiдны нiбы клей!
  
  Такая сiла ѓ народа,
  Што стварыѓ святы абрад!
  За нас i вера, i прырода,
  Пераможны будзе вынiк!
  
  Хрыстос Айчыну Натхняе,
  Наказвае нам бiцца да канца!
  Каб планеце стала раем,
  Адважныя будуць усе сэрцы!
  
  Шчаслiвыя стануць хутка людзi,
  Няхай жыццё часам цяжкi крыж!
  Жорстка смяротныя кулi,
  Але той, хто загiнуѓ - ужо ѓваскрос!
  
  Навука дорыць нам неѓмiручасць,
  А розум загiнуѓшых у строй верне!
  Але калi збаiмся, вы паверце,
  Працiѓнiк адразу ѓкруцiць рахунак!
  
  Таму малiся хоць Богу,
  Плохаць не трэба, ленасць прэч!
  Суддзя Усявышнi вельмi строгi,
  Хоць можа i часам памагчы!
  
  Мне Радзiма за ѓсё даражэй,
  Святая, мудрая краiна!
  Трымай наш правадыр мацней лейцы,
  Квiтнець Айчына народжаная!
  Дзяѓчаты з элiтнага батальёна СС "Ваѓчыцы" спявалi да чаго ж прыгожа, i словы былi шчырыя. Наогул склаѓся стэрэатып, што эсэсавец - значыць кат! Але гэта не так. Iснавалi, вядома, адмысловыя карныя падпадзяленнi, часцей за ѓсё ѓ складзе ахоѓных дывiзiй, што праводзiлi спецаперацыi, але большасць дывiзiй СС былi проста элiтнай гвардыяй Вермахта. Наогул трэба сказаць, што чырвоная, таталiтарная прапагандысцкая не самая надзейная крынiца звестак аб другой сусветнай вайне. Бо зразумела, што камунiстычныя кiраѓнiкi Агiтпрапа не маглi не быць непрадузятымi i аб'ектыѓна асвятляць падзеi. Так, што пэѓна цяжка меркаваць, дзе была рэальная праѓда, пра зверствы фашыстаѓ, а дзе выдумка. Ва ѓсякiм разе, тое што не кожны воiн СС - кат i каты, змушаныя прызнаць тыя хто сур'ёзна займаецца гiстарычнымi даследаваннямi. Акрамя таго да нападу на СССР; гiтлераѓцы ѓ цэлым на акупаваных тэрыторыях паводзiлi сябе памяркоѓна, заходнiя крынiцы не паказваюць на якiя-небудзь масавыя зверствы i расправы.
  Вось i зараз дзяѓчаты дапамаглi палонным выбрацца з машын; па-сяброѓску паляпвалi па шырокiх плячах спалохлых мужчын. Пасля чаго дзяѓчат запрасiлi падсiлкавацца...
  Абед быѓ сцiплым, але затое ѓ пустынi прыстрэлiлi зебру i кожнай дзяѓчынцы дастаѓся прыгатаваны па-арабску шашлык. Наогул арабы, прынамсi, знешне былi настроены прыязна i тыя, хто ведаѓ нямецкую, нават спрабавалi жартаваць, або асцярожна пагладзiць ножкi дзяѓчатам.
  Герда адштурхнула лiпучага араба i заявiла:
  - Не для цябе я!
  Шарлота рушыла ѓслед яе прыкладу:
  - Завядзi сабе гарэм!
  Герда ѓсмiхаючыся, прапанавала:
  - А вось скажы Шарлота, каб ты рабiла, калi б стала жонкай султана?
  Рудавалосая сяброѓка з сумневам заѓважыла:
  - Гэта наогул спрэчнае шчасце... Хоць гледзячы яшчэ жонкай якога султана. Калi вялiкай Асманскай iмперыi перыяду росквiту, то... Было б нават вельмi нядрэнна... Я б рэфармавала турэцкае войска, удасканалiла зброю... I мусiць спачатку бы звярнула свой позiрк на ѓсход.
  Герда пагадзiлася:
  - Правiльна! Але вось ганьба для Турцыi, што яна нават у перыяд росквiту не змагла заваяваць Iран. Вось гэта было цалкам рэальна, тым больш, што войска персаѓ было адсталым. Вось цiкава, вялiкi фюрар, якое прыме рашэнне, заваяваць Турцыю, цi ѓсёткi ѓключыць у сваю каалiцыю, кiнуѓшы асманам костка, у тым лiку i некаторых не занадта каштоѓных земляѓ Iрана?
  Шарлота здзiѓлена пацiснула плячыма:
  - Не ведаю! Наогул у апошнi час хадзiлi чуткi, што мы нападам на СССР... Кажуць, што Расейскiя багаццi i тлустыя землi ђкраiны, на вельмi нават патрэбныя!
  Герда падхапiла пальчыкамi босенькай ножкi кубачак гарбаты i, даволi спрытна падняла яе да падбародка, улiваючы ѓ сябе карычневую вадкасць. Пры гэтым дзяѓчына ѓмудралася размаѓляць:
  - Ва Украiне вельмi багатыя, гладкiя землi. Пад мудрым нямецкiм кiраѓнiцтвам, i з нашай высокай культурай земляробства, яны будуць даваць рэкордныя ѓраджаi. I тады ѓ нас хлеб, будзе таннейшы за ваду. Ды i самi ѓкраiнцам гэта будзе на карысць, бо савецкая ѓлада проста рабуе iх, прымушаючы галадаць!
  Шарлота кiѓнула:
  - Мы гэтых славян навучым нашай вялiкай германскай культуры! Прасветлiм iх!
  Тут размова перарвалася грубымi вокрыкамi, час адпачынку скончыѓся.
  Але пасля абеду дзяѓчат зноѓ пабудавалi i прымусiлi рабiць марш-кiдок па пустынi. Пасля ежы бегчы было цяжка i дзяѓчаты нават злёгку стагналi, пакуль зрэшты, iх целы не разагрэлiся. I так i панеслiся як тушканчыкi.
  Вось гэта вiртуальны бой... I Афрыка становiцца нямецкай... А савецка-германскiм фронце...
  Зiмой Чырвоная армiя зноѓ перайшла ѓ наступленне. Iдуць упартыя баi.
  Крысцiна, Магда, Маргарэт i Шэла, змагаюцца ѓ "Пантэры". Машына, хай i не iдэальная, але затое са хуткастрэльнай, дальнабойнай гарматай, у меру спрытнюга, i нядрэннай лабавой бранёй.
  Нямецкiя дзяѓчыны басанож i ѓ бiкiнi, нягледзячы на мароз. I вядуць манеѓраны бой.
  Вось Крысцiна робiць стрэл... Снарад пападае ѓ вежу Т-34-76 i прабiвае яе. Савецкi танк спыняецца падбiты.
  Дзяѓчынкi гарлапаняць ва ѓсе глоткi:
  - Наша ѓзяла!
  Затым страляе Магда. Таксама лупанула прыгажуня з залацiстымi валасамi.
  Ды так што ѓ трыццацьчацвёркi вежу сарвала.
  Дзяѓчынкi-тыгрыцы страляюць па чарзе. I вельмi нават трапна. Вось яны пабiлi яшчэ адзiн савецкi танк.
  Далей уляпiла Маргарэт. I ѓразiла САУ СУ-76. Спрытна дзюбнула. I праспявала:
  - Наша пякельная Германiя моцная, ахоѓвае свет яна!
  I як пакажа мову!
  Потым дзюбанула з гарматы Шэла. Уразiла савецкiх танк КВ-1С. Таксама нядрэнна дзяѓчына спрацавала.
  Ды чацвёрка ваяѓнiц у бiкiнi баявая i халады не баiцца. Пасля таго як жанчыны сталi ваяваць, справы ѓ Трэцяга Рэйха пайшлi куды больш паспяхова.
  Вось i ѓ небе лётчыцы Альбiна i Альвiна. Абедзве прыгажунi ѓ бiкiнi i басанож. Ваююць сабе на Фоке-Вульфах. А гэтая машына вельмi нават сур'ёзная.
  Альбiна, страляючы з авiягармат, прамаѓляе:
  - Актыѓны кракет! Ад слова крушы не шкадуй!
  I як блiсне асляпляльнай усмешкай! I саб'е адразу два савецкiя самалёты.
  Альвiна таксама ссекла авiягарматамi цэлых тры i прачырыкала:
  - Мой заход, будзе смяротным i матавым!
  Пасля чаго дзяѓчына выскалiлiся i паказала зубы! Яна само зачараванне, i поѓная фенаменальнага абаяння.
  Альбiна зразае яшчэ самалёт ЯК-9 i пiшчыць:
  - А навошта патрэбны савецкiя лётчыкi?
  Альвiна збiвае ЛАГГ-5 i ѓпэѓнена прамаѓляе:
  - Каб мы немкi набiралi рахункi!
  Выдатная пара дзяѓчын. Як яны ѓзялiся за набор сабе ѓзнагарод. Вось ужо сапраѓды супраць такiх прыгажунь не папрэш. Яны збiваюць самалёты i скаляць сабе зубкi.
  А галоѓны сакрэт, гэта ѓ холад, дзеѓкам трэба быць босымi i ѓ бiкiнi. Тады рахункi самi прыйдуць.
  I нiколi не апранайся. А трасу аголенымi грудзьмi, i будзе заѓсёды ѓ пашане!
  Альбiна зрэзала чарговы самалёт Чырвонай армii i праспявала:
  - У вялiкай вышынi i зорнай чысцiнi!
  I падмiргнула, падскокваючы, i тузаючы босымi ножкамi, рыкаючы:
  - У марской хвалi i лютым агнi! I ѓ лютым i лютым агнi!
  I зноѓ дзяѓчынка энергiчным заходам збiвае самалёт.
  А тут Альвiна атакуе супернiка. Робiць гэта з развароту, скалiць сабе зубкi i пiшчыць:
  - Я буду суперчэмпiёнам свету!
  I зноѓ падае збiтая дзяѓчынкай машына. Ды Чырвонай армii ладна дастаецца.
  А Альбiна з дзiкiм экстазам раве:
  - Я цяпер кат, а не пiлот!
  Збiвае чарговы савецкi самалёт, i шыпiць:
  - Нахiляюся над прыцэлам i, ракеты iмчацца да мэты, наперадзе яшчэ адзiн заход!
  Ваяѓнiца дзейнiчае лiмiтава агрэсiѓна.
  Вось абедзве дзяѓчыны атакуюць i наземныя мэты. Альбiна прабiвае 34 i вiскоча:
  - Вось гэта будзе канец!
  Альвiна дзiвiць СУ-76 i шэпча:
  - Да поѓнага разгрому!
  I босай ножкай як трасяне!
  Зiмой Чырвоная армiя не змагла дабiцца iстотных поспехаѓ. Толькi ѓ раёне Ржэва ѓдалося нязначна ѓклiнавацца, але увёѓшы рэзервы, немцы аднавiлi становiшча. Фрыцы i праѓда моцныя.
  А ѓ траѓнi 1944 гады папоѓнiѓшы свае войскi новымi танкамi, у тым лiку i больш дасканалай i лепш абароненай "Пантэрай"-2 перайшлi ѓ наступ, у раёне Курска, i Растова-на-Доне.
  Усё было б не так ужо i дрэнна, калi б у наступе б не прыняла б удзел вялiкая колькасць арабаѓ, i чарнаскурых. А самае галоѓнае ѓ вайну яшчэ ѓступiла i Турцыя. Так што сiтуацыя склалася вельмi трывожная.
  I Чырвоная армiя, несучы вялiкiя страты, адыходзiла перад праѓзыходнымi сiламi Вермахта.
  Але адважная шасцёрка дзяѓчат на чале з Алёнкай люта бiлiся з фрыцамi. I сiлы вiдавочна былi няроѓныя.
  Алёнка змагалася за Курск, якi штурмавалi гiтлераѓцы. Адчайная прыгажуня кiнула босымi пальчыкамi ножак гранату i прачырыкала:
  - Слава за Русь i партыю родную!
  Затым Наташка запусцiла босымi пальчыкамi ножак гранату i прашыпела:
  - Дзяѓчынку беражом босую!
  Пасля Анюты таксама пальчыкамi голых ножак прэзент смерцi паслала, i правякала:
  - Выдатны будзе ѓдар!
  Рудая Аѓгусцiна ѓзяла i паслала босай нiжняй канечнасцю падарунак анiгiляцыi i пiскнула:
  - Накiраваѓшы ѓ неба радар!
  А затым i залатавалосая Марыя голымi ножкамi смерць падарыла фашыстам.
  I праспявала:
  - У Мадагаскары, у пустынi i Сахары! Усюды была, бачыла белае святло!
  А тут ужо i Маруся босымi падэшвамi ног цэлую звязку, шпурне i заспявае:
  - У Фiнляндыi, Грэцыi, i ѓ Аѓстралii, Швецыi, вам скажуць, што выдатней дзяѓчынак гэтых няма!
  Ды шасцёрка дзяѓчат ваявала вельмi нават выдатна. Але Курск усё роѓна фрыцы ѓзялi...
  Не, не выстаяць супраць такiх праѓзыходных сiл. Друць сабе фашысты i пруць.
  А што адбiваецца падрыхтоѓка катаѓ.
  Адольф Гiтлер проста балдзелi: адчуваючы сябе сапраѓдным дэспатам, якому ѓсе падпарадкоѓваюцца i трымцяць. Ды калi хочаш сталiнскiх поспехаѓ, то трэба i быць накшталт Сталiна, без жалю i патрабавальным да iншых i сабе( вось менавiта так i ѓ такой паслядоѓнасцi i думаѓ Iосiф Вiсарыёнавiч!). Цяпер жа шоргат прыстойны i машына пачне варушыцца. Наогул у Нямеччыны з улiкам сатэлiтаѓ велiзарная перавага над СССР у колькасцi прамысловага абсталявання, у квалiфiкаванай працоѓнай сiле i лiку iнжынераѓ усiх узроѓняѓ. Гэта факт, а выпуск узбраенняѓ усё ж не на вышынi! Адставала Нямеччына ад СССР усю вайну, не гледзячы на ѓсе разбурэннi ѓ Расii. А ад чаго? Вядома, з прычыны вызначанага бардака, якi панаваѓ у розных ведамствах i, асаблiва ѓ ваеннай прамысловасцi. Акрамя таго негатыѓную ролю гуляѓ недахоп сыравiны, а таксама недаацэнка патэнцыялу супернiка. У прыватнасцi ѓ 1940 годзе выпуск узбраенняѓ у Германii былi нiжэй, чым у 1939 (калi лiчыць валам з улiкам боепрыпасаѓ), i гэта нягледзячы на тое, што ѓжо iшла вайна, i Трэцi Рэйх узяѓ пад кантроль вялiкiя тэрыторыi з вялiзнымi запасамi вытворчых магутнасцяѓ. Ну што можна сказаць аб арганiзатарскiх здольнасцях Гiтлера? Цi не занадта, то ён блiснуѓ, у сферы ваеннай iндустрыi.
  Фюрэр заявiѓ у доѓгай гаворцы:
  - У справе курыравання авiяцыi, надзвычайныя паѓнамоцтвы прадастаѓляюцца Зауэру. Ён будзе ѓважлiва сачыць i за колькасцю тэхнiкi, што выпускаецца, i што не менш важна за якасцю. Акрамя таго многiя твае дружкi Герынг, няхай i былi калiсьцi добрымi асамi, але да кiруючай працы не здольныя. Не кожны добры салдат, яшчэ i выдатны генерал, так што тэхнiчнай сферай замест павешанага Эрыка будзе кiраваць чалавек з лiку прафесiйных прадпрымальнiкаѓ, здольны ажыццявiць рэфармаванне i пераѓзбраенне авiяцыйных сiл. Бо Брытанiя не дрэмле, яна нарошчвае, як колькасць, так i якасць сваiх узброеных сiл, i асаблiва авiяцыi. Нам трэба апярэджваць супернiка на дзве галавы, на тузiн крокаѓ iнакш мы цалкам страцiм перавагу, над ворагам. А таму трэба якасныя крокi.
  Герынг нясмела запярэчыѓ:
  - Мае сябры, правераныя людзi, якiя даказалi сваю баявую эфектыѓнасць i прафесiяналiзм.
  Ашалелы дыктатар раз'юшыѓся:
  - А можа я, па-твойму, забыѓся, хто бiтву за Брытанiю прайграѓ? Або хто правалiѓ чатырохгадовы план развiцця народнай гаспадаркi. Цi ты таксама хочаш, каб табе ѓрэзалi розгамi, ды яшчэ публiчна. Так што заткнi сабе пашчу i маѓчы, пакуль не пасадзiлi на кол!
  Герынг нават прысеѓ ад страху. Нажаль, з фюрэрам жарты дрэнныя. Затым зноѓ пачуѓся шум, у неба ѓзляцеѓ чарговы рэактыѓны самалёт МЕ-262. Машына была масiѓнай i мела цэлых два матора. Крылы ледзь стрэлападобнасцю, сам знiшчальнiк выглядае досыць грозна. Яго хуткасныя характарыстыкi, для 1941 гады ѓвогуле прыстойныя, i нават па сусветных паняццях рэкордныя. Праѓда, сама машына яшчэ не суцэль надзейная i патрабуе адладкi. Фашысцкi дыктатар зрэшты, ужо даѓ характарыстыкi новых, больш дасканалых знiшчальнiкаѓ... МЕ-262 важыць больш за шэсць тон, што ёсць некаторы перагруз. Рэактыѓны знiшчальнiк павiнен быць маленькiм, танным i жвавым. У гэтым стаѓленнi МЕ-163 мог бы быць нядрэнным, але яго ракетных рухавiк занадта ѓжо фарсiраваны i працуе толькi шэсць хвiлiн( дакладней яшчэ будзе працаваць!), а значыць далёкасць дзеяння толькi ѓ радыусе ста кiламетраѓ. Як бамбавiк у стылi "блiц" або знiшчальнiк прычынення для ѓдараѓ армад па Англii, ён, вядома ж, не падыходзiць.
  А вось МЕ-262 можа несцi тону бомбаѓ, гэта значыць столькi, калi i Пе-2 савецкi франтавы самалёт. Гэта значыць, выдатнае рашэнне i для знiшчальнай зачысткi i для падтрымкi войскаѓ. Зрэшты, чаму не стварыць знiшчальнiк у стылi "Камета" МЕ-163, але ѓжо без ракетнага, а з турбарэактыѓным рухавiком? "Камету" спрабавалi палепшыць i быццам бы давялi палётны час да 15 хвiлiн (гэта радыус дзеяння да 300 кiламетраѓ), што Бiтве за Брытанiю ѓ цэлым прымальна. Лондан яшчэ можна з Нармандыi дастаць... Хаця ж не ѓсё так вiдавочна, трэба яшчэ i адбамбiць i вярнуцца назад, ды i пятнаццаць хвiлiн былi не ѓ такiм фарсiраваным рэжыме. У будучынi ракетныя, рэактыѓныя знiшчальнiкi былi прызнаны тупiковым напрамкам у авiяцыi. Але вось канструкцыя "Каметы" вельмi нават цiкавая, сваiмi маленькiмi памерамi i лёгкасцю, а значыць таннасцю i манеѓранасцю.
  Акрамя таго ёсць яшчэ вельмi перспектыѓныя знiшчальнiкi вагой наогул у 800 кiлаграм, такiя планёры, што можна iх выкарыстоѓваць у паветраных бiтвах. Праѓда з-за малой далёкасцi палёты на iх можна весцi толькi абарончыя баi, цi дастаѓляць да Лондана на... Транспартах, а затым чапляць назад лётчыкаѓ. Тут трэба будзе падумаць. У рэальнай гiсторыi планёры, так i не паспелi паваяваць, а Карэi чамусьцi савецкiя генералы ад авiяцыi не адважылiся выпрабаваць гэтую iдэю. Наогул як, гэта не сумна, але падчас Карэйскай вайны лiк перамог першым адкрыѓ амерыканскi пiлот. Так што янкi не варта недаацэньваць.
  Пасля таго як палёт скончыѓся з кабiны выскачыла юная светлавалосая дзяѓчына i на ѓсiх парах падбегла да фюрэра.
  Ашалелы нацы нумар адзiн працягнуѓ ёй руку для пацалунку. Што ж прыемна калi дзяѓчыны цябе кахаюць, а фюрара, падобна, суцэль шчыра абагаѓляюць усе немцы, цi дакладней амаль усё акрамя нешматлiкiх вязняѓ канцлагераѓ. Лётчыца вымавiла з натхненнем:
  - Гэта проста цудоѓны самалёт, у iм такая хуткасць i моц. Парвём усiх iльвяць як грэлку з сурагату!
  Фюрар ухвалiѓ парыѓ дзяѓчынкi:
  - Вядома ж, парвём, але ... Адладку машыны варта весцi хутчэйшымi тэмпамi i асаблiва гэта ставiцца да матораѓ. Тут ужо вядома патрэбны будуць радыкальныя меры, для iх паляпшэння, але калi што дапаможа правадыр-канструктар!
  Усе хорам гаркнулi:
  - Слава вялiкаму фюрару! Ды дапаможа нам провiд!
  Зайграѓ гiмн Трэцяга Рэйха i рушыла калона юных байцоѓ з Гiтлер-югента. Хлапчукi ад чатырнаццацi да сямнаццацi гадоѓ прайшлi пад барабан асаблiвай пабудовай. А далей было самае цiкавае: маршыравалi дзяѓчаты-падлеткi з жаночага саюза Германii. Яны былi ѓ кароценькiх спаднiчках, голенькiя, босенькiя ножкi прыгажунь прыцягвалi да сябе погляды мужчын. Дзяѓчаты старалiся задзiраць ногi вышэй, але пры гэтым адцягвалi шкарпэтку, акуратна ставiлi пятку. Займальнае вiдовiшча прыгажунь з бездакорнымi фiгуркамi... Твары праѓда былi розныя i ѓ некаторых юных фашыстак некалькi грубаватыя, амаль мужчынскiя, ды яшчэ яны iх крывiлi. Асаблiва калi зводзiлi разам бровы.
  Эстэт Адольф адзначыѓ:
  - Трэба, што хлопцы i дзяѓчыны больш масава атрымлiвалi фiзiчную загартоѓку. А ведаю, што з гэтай нагоды шмат робiцца ѓ прыватнасцi ѓ Юнгфольку, але патрэбна, усеахопнасць i перайманне спартанскiх метадаѓ. Вядома, акрамя заахвочвання крадзяжу... Нашы юнакi i дзяѓчаты павiнны расцi прыстойнымi i разам з тым бязлiтаснымi людзьмi.
  Вярхоѓны галоѓнакамандуючы зрабiѓ паѓзу. Генералы маѓчалi, мусiць, пярэчыць баялiся, а пацвярджаць вiдавочнае не жадалася. Фюрэр працягнуѓ:
  - Вайна не жарт, але бязлiтаснасць да ворагаѓ, павiнна спалучацца з узаемадапамогай i пачуццём братэрства ѓ адносiнах да таварышаѓ. Вось гэта мы i павiнны ѓсiм выклiкаць... Новы Звышчалавек, бязлiтасны да iншых, але яшчэ ѓ большай ступенi ён павiнен быць бязлiтасны да сябе. Бо непаѓнавартаснасць трэба ѓ першую чаргу выкаранiць у сваёй душы, ну а тады i нямоглае, чалавечае цела акрыяе!
  Зноѓ паѓза... Генералы i канструктары раптам сцямiлi i пачалi бурна апладзiраваць. Фюрар, падобна, быѓ задаволены:
  - Гэта ѓжо лепш, а цяпер мне б хацелася ѓбачыць iмiтацыю паветранага бою. Такую вось грозную i ѓсёзьнiшчальную...
  Хэйнкель нясмела пацiкавiѓся:
  - З баявымi патронамi або снарадамi мой фюрар?
  Нацы нумар адзiн кiѓнуѓ:
  - Вядома з баявымi. Акрамя таго мне б хацелася разгледзець дзеянне катапультуе прылады. Вы ж працуеце над iм... - Фюрэр трасянуѓ кулакамi. - Калi, нарэшце, яно будзе гатова i запушчана ѓ масавую вытворчасць. Бо дасведчаны лётчык, гэта i ёсць дасведчаны лётчык, якога трэба берагчы для будучых бiтваѓ!
  Фюрар-тэрмiнатар усё ж вырашыѓ паказаць канструктарам больш сучасную схему катапультуючага прылады. Гэта сiстэма павiнна быць менш грувасткай, прасцейшай i лёгкай. Што ж недарагi i ѓжо асвоены германскай прамысловасцю пiрапатрон цалкам падыходзiць для гэтай мэты.
  Схему даводзiлася маляваць на хаду, але Гiтлер быѓ сапраѓды нядрэнным мастаком, i маляваѓ выразна, хутка, лiнii схем i павароты былi роѓнымi i выразнымi без усялякiх лiнеек i цыркуляѓ. Тэрмiнатар-пападанец падумаѓ, што дзiѓна вядома, што немцы, маючы, увогуле, такую моцную i ѓ некаторай ступенi перадавую iдэалогiю як нацыянал-сацыялiзм i таталiтарную сiстэму злiлi рускiм вайну. Магчыма, гэта звязана з тым, што рускiя воiны былi мацнейшымi i цягавiтейшымi за нямецкiя i хутчэй вучылiся ваяваць.
  Наогул калi паглядзець на ход вайны ѓ цэлым, то ды рускiя, дакладней савецкiя вайскоѓцы вучылiся ваяваць, а немцы як бы развучылiся... Iх камандаванне прымала рашэннi на ѓзроѓнi першаклашак, а можа нават i нiжэй, калi першаклашка мае досвед вядзення ваенных дзеянняѓ у стратэгiях рэальнага часу . А што часам дзецi гадоѓ шасцi ѓжо так спрытна кiруюць вiртуальнымi войскамi, то iм i Жукаву з Майнштэйнам няма грэх павучыцца. Зрэшты, некаторыя даследнiкi лiчаць i Жукава i Майнштэйна бяздарнасцямi. Ёсць таксама супярэчнасцi, па колькасцi тэхнiкi, у прыватнасцi трафейнай, французскай. Памяць Гiтлера (добрая памяць, асаблiва калi ён яшчэ здаровы!), падказвала, што трафейных танкаѓ захопленых у французаѓ было 3600, вельмi вялiкая лiчба... Некаторыя мадэлi такiя як SiS -35 па сваiм бранiраваннi, праѓда толькi лабавому бранiраванню пераѓзыходзiлi Т-34. Так што гэты танк цалкам можна вырабляць i на французскiх заводах, хiба што замянiѓшы 47-мiлiметровую зброю, на даѓгастволку ѓ 75-мiлiметраѓ. Наогул i гэтага можа апынуцца мала. Брытанiя i ЗША ѓвогуле ѓ сваiх танках заѓсёды больш за ѓсё шанавала браню. Вось, напрыклад сарака тонны "Чэрчыль" меѓ бранiраванне ѓ 152 - мiлiметра супраць 120 - у цяжкага танка IС-2.
  Фюрэр яшчэ сёе-тое паведамiѓ канструктарам:
  - У нас суцэль хапае аэрадынамiчных труб, так што займайцеся пошукам больш аптымальнай мадэлi самалёта i стварэннем абцякальных формаѓ, не даводзячы справу да дарагiх выпрабаванняѓ, дзе яшчэ i гiнуць лепшыя нашы асы. Напрыклад, мадэль самалёта па тыпе лятаючае крыло вельмi эфектыѓна, асаблiва калi таѓшчыню i кут нахiлу можна было б мяняць. Я ѓжо даѓ вам чарцёж, так што бясхвостка павiнна быць гатова. Яе разлiковая хуткасць складзе нават пры рухавiку Юмо да 1100 кiламетраѓ за гадзiну. Так што адважвайцеся, але не адважвайцеся!
  Адольф-пападанец яшчэ параiѓ, якiм чынам варта павялiчыць хуткасць прадзьмухвання трубы. Ён улавiѓ дрэнна схаваную iронiю ѓ поглядах канструктараѓ: адкуль, маѓляѓ, просты яфрэйтар столькi ведае. Яны што ѓ генiяльнасць фюрара не вераць? Што ж мы разбярэмся... цi не не будзем разбiрацца, а дакажам iм сваю адукаванасць.
  Пасля рушыѓ услед абед на свежым паветры, дзяѓчыны-прыслужнiцы расставiлi сталы i крэслы. Прыгожа... Але што ж якiя рэформы ѓ нацыянал-сацыялiзме зрабiць? Такiя, каб максiмальна зменшыць колькасць ворагаѓ i здабыць сяброѓ. Вось, напрыклад, не ѓзнiмаць нямецкую расу на кожным кроку i можа нават перастаць дзялiць народы на класы. Зрэшты, фармальна яшчэ падзел нацый на непаѓнавартасныя i арыйскiя яшчэ не ѓзаконены. Гэта спрашчае справу. Наогул Гiтлер прыняѓся за масавае знiшчэнне габрэяѓ менавiта пасля нападу на СССР. Навошта б гэта ѓ яго з'явiлiся заскокi? Можа, разлiчваѓ, што сусветны сiянiзм дабраславiць яго на вайну з бальшавiзмам, а Захад падтрымае. А затым, калi Брытанiя i ЗША сказалi рашучае, няма вермахту, фюрар раз'юшыѓся? Пачаѓ помсцiць тым габрэям, да якiх змог дацягнуцца? Гiтлер вядома iдыёт што задаволiѓ халакост i тым самым дыскрэдытаваѓ iдэi нацыянал-сацыялiзму. Цяпер слова нацыст i кат сталi сiнонiмамi. Многiя таксама блытаюць нацыяналiзм i фашызм, магчыма з-за сугучча слова нацы. Але гэта ѓвогуле не так. Фашызм у прынцыпе да нацыянал-сацыялiзму прамога дачынення не мае. Па сутнасцi сваёй паняцце фашызму ѓзнiкла ѓ Францыi ѓ дзевятнаццатым стагоддзi i мела зусiм iншае значэнне.
  Свайго роду сутнасць вучэння фашызму ѓ першапачатковым варыянце зводзiлася да ѓсталявання карпаратыѓнага духу, пачуццю таварыства ѓ асяроддзi капiталiстаѓ. Затым Мусалiнi ѓвёѓ вучэннi фашызму для сваiх чорнасарочнiкаѓ. Ну, а нацыстаѓ фашыстамi найперш сталi называць iх ворагi i палiтычныя канкурэнты. Чаго граху ѓтойваць гiтлераѓцы дзейнiчалi жорстка, так што фашыст набыло лаянкавы, негатыѓны сэнс. У Расii ѓ свой час нацыяналiсты перажывалi пэѓны ѓздым, асаблiва ѓ пачатку дзевяностых гадоѓ дасягнуѓшы максiмуму ѓ 93-94 гадах. Затым вайна ѓ Чачэнii прывяла да росту пацыфiсцкiх настрояѓ у грамадзтве i часовым спаду нацыяналiзму. Вайна ѓ Югаславii i бамбардзiроѓкi Сербii прывялi да часовага скачка патрыятызму, але затым наступiѓ раскол у нацыянальным руху. У Расii ѓ нацыяналiстаѓ была праблема з лiдэрамi... Свайго фюрара не аказалася... Праѓда Жырыноѓскага параѓноѓвалi з Гiтлерам, i ён нават у нечым перасягнуѓ Адольфа. Напрыклад, у шпаркасцi палiтычнага ѓзлёту, за чатыры гады пасля заснавання партыi заняць першае месца на парламенцкiх выбарах. Але Жырыноѓскi павёѓ сябе неразумна i не здолеѓ не тое што развiць поспеху, але нават утрымаць дасягнутае. Тут трэба сказаць найперш была яго асабiстая вiна. Недастатковая дысцыплiна ѓ партыi, скандалы ѓ якiя ён залазiѓ. Але вось рэальны Гiтлер увогуле нi разу не засядаѓ у Рэйхстагу i яго кiношныя iстэрыкi нiхто не паказваѓ па тэлебачаннi. Ды i самога тэлебачання не было. Хоць поспех Жырыноѓскага на выбарах 1993 года гэта заслуга менавiта ѓдалай працы з тэлеаѓдыторыяй.
  Прыгожая дзяѓчынка з лiку прыслугi, прысела да фюрэра i паклала сабе яго руку на голае калена. Праваркавала:
  - Вы пра што-то задумалiся мой фюрар?
  Нацысцкi дыктатар i адначасова вiртуальны гулец, страпянуѓся. Ён заѓважыѓ, што так i не даеѓ агароднiнны суп i фруктовая салата. Фюрар пацалаваѓ дзяѓчыну ѓ вусны, адчуѓшы яе юны, салодкi водар i заявiѓ:
  - Паедзеш у машыне са мной. А вы ѓсё за працу, час жэрцi скончыѓся.
  I зноѓ шасцярэнькi дзяржаѓнага, не зусiм, праѓда, адладжанага механiзму закруцiлiся. На зваротным шляху фюрар заняѓся каханнем з красуняй, i нават здзiвiѓся, адкуль у яго гэтулькi энергii i сiл. Бо казалi, што фюрар - iмпатэнт i ѓвогуле нiбыта iнвалiд, якi перахварэѓ на пранцы (хлусня) i назапашаны (увогуле выдумка!). Праѓда абзавесцiся патомствам Гiтлеру не ѓдавалася... Што ж заѓтра, ён сам зоймецца гэтай справай... Цi не давядзецца ѓсё ж запрасiць Гiмлера. Наогул у рэальнай гiсторыi фюрар рэзка ѓзмацнiѓ ролю СС. Мабыць i яму ѓ гэтай альтэрнатыве давядзецца пайсцi такiм шляхам. А што падпарадкаванне крымiнальнай палiцыi структуры СС у цэлым разумна, зараз усе дадзеныя i картатэкi будуць злiвацца ѓ адну крынiцу. Акрамя таго ѓжыванне супраць крымiнальнiкаѓ катаванняѓ, i тых перадавых метадаѓ дазнання, што характэрныя для Гестапа i iншых структур таемнай палiцыi значна паднiме раскрывальнасць.
  Праѓда можа ѓзрасцi i колькасць пацярпелых нявiнна, але... Пераважная большасць эсэсаѓцаѓ прыстойныя людзi, а дасведчаны следчы, як правiла, адразу бачыць: хлусiць чалавек цi кажа праѓду, i памыляецца рэдка. Што пра гэта можна меркаваць па многiх крымiнальных хронiках.
  Вырашыѓшы яшчэ некалькi бягучых спраѓ i запрасiѓшы для сагравання пасцелi двух новенькiх дзяѓчын фюрар, паклаѓшы галаву на аголеную пышную грудзi красунi, заснуѓ ...
  На гэты раз, ён вярнуѓся да перапыненага раней сну, аб грандыёзнай касмiчнай бiтве. Зноѓ у сваiм празрыстым знiшчальнiку, а супернiк пры гэтым спрабуе атакаваць шэрагi войска Вялiкай Расii. А траплянец у фюрара гульнi Гiпернета, i яго напарнiца, пышнацелая, але пры гэтым мускулiстая бландынка iмкнуцца дзейнiчаць, сiнхронна дапамагаючы адзiн аднаму. Выродлiвыя варожыя знiшчальнiкi, iмкнуцца ѓзяць лiкам, выкарыстоѓваючы сваю лiкавую перавагу. Дысгармонiя баявых армад Дэрмастана кiдаецца ѓ вочы ѓсё мацней. Iх караблi здаюцца ѓсё больш i больш агiднымi. Капiтан Уладзiслаѓ, ужыѓшы прыём "вядро", суцэль удала зрэзаѓ машыну ѓ выглядзе скрыѓленага чаравiка i выказаѓся:
  - Што ж нездарма i ѓ Гiтлера, i ѓ Сталiна бацька быѓ шаѓцом!
  У адказ, яго напарнiца-бландынка блiснула голымi, ружовымi пятачкамi:
  - А мне боты цi iншы абутак не патрэбны. Я босымi ножкамi куды лепш адчуваю найменшыя скрыѓленнi вакууму, цi вiбрацыi прасторы! Аб мой фюрар хацелася б табе стаць дзяѓчынай?
  Уладзiслаѓ хiхiкнуѓ у адказ:
  - На кароткi час было б цiкава. Усе кажуць, што ѓ жанчын аргазм нашмат мацнейшы i працяглы, чым у мужчын, дык вельмi хацелася праверыць цi так гэта насамрэч?
  Бландынка хiхiкнула:
  - Прагрэс можа падарыць табе магчымасць выпрабаваць i гэта... Калi вядома ж мы не прайграем грандыёзную касмiчную бiтву. Ворагi вельмi шмат. Можа загiнуць i сам яшчэ не народжаны, але ѓжо камандуючы намi iмператар Алмазтыгр 13.
  Пападанец у фюрара заѓважыѓ:
  - Буйны палкаводзец, на вайне як галава, тым большы памер тым цяжэйшая страта!
  Бландынка замест адказу пачала выварочваць свой знiшчальнiк. Ён выпiсала завiтушка, ледзь сыдучы ад тарана, а затым вельмi сапраѓды пальнула ѓ адказ. Машына супернiка запалала i стала расколвацца, прычым на вельмi дробныя, як макавае зярнятка палаючыя кавалачкi. Дзяѓчынка, падхапiѓшы пальчыкамi босай нагi жавальную гумку i кiнуѓшы яе так спрытна, што яна трапiла прама яе ѓ высунуты язычок:
  - Цудоѓна! Калi жуеш, тады спяваеш!
  А вось крутому ваяѓнiку пашанцавала не так моцна, у яго зноѓ патрапiлi, хай нават i па датычнай i воiн-капiтан рыкнуѓ:
  - Як мяне дасталi гэтыя бабскiя пагладжваннi!
  Бландынка блiснула вачыма:
  - Цябе не ѓладкоѓваюць пагладжваннi? Жадаеш, мусiць, чагосьцi больш сур'ёзнага? Вось якiя вы ѓсе мужчыны нецярплiвыя, схiльныя да здрады!
  Уладзiслаѓ засмяяѓся i ледзь не праглынуѓ жорсткi адказ з лiку знiшчальнiкаѓ Дэрмастана. Карцiна бою крыху змянiлася. Вораг здаваѓся невычарпальным, уводзячы ѓ бiтву ѓсё новыя i новыя сiлы. Асаблiва небяспечнымi былi ѓльтра-лiнкоры, велiзарныя нiбы астэроiды яны павольна нiбы намаляваныя сiмпатычнымi чарнiламi ( якiя праступалi, калi на iх свецiш лямпай) праступалi з вакууму. Дзярмастан спрабаваѓ у першую чаргу прагнуць флангi, здзейснiць манеѓр абхопу, верагодна, каб стварыць кацёл у космасе.
  Войскi Вялiкай Расii змагалiся мужна, i пры гэтым таксама не цуралiся манеѓраѓ. Так выкарыстоѓваѓся метад, рухомы абароны, а так дзёрзкiх манеѓраѓ i ныркоѓ. Напрыклад, баявыя крэйсеры i грэйферы касмiчнай армii Вялiкай Расii, то знiкалi, то наадварот з'яѓлялiся ѓ тыле кашмарнага супостата. Гэта нагадвала паляванне рыбы ѓ палонцы - вынырнулi, схапiѓ здабычу (якая-небудзь зiмовая казурка, а калi паляѓнiчы сом, то i птушку!) i зноѓ у палонку. Караблi Дэрмастана ѓ гэтым выпадку адразу ж гублялiся, пачыналi збiвацца ѓ кучу, а то i адчынялi адзiн па адным агонь. Пацешнае плазмавывяржэнне з папяленне зоркалётаѓ. Вось, напрыклад нават ультра-лiнкор атрымаѓшы некалькi трапленняѓ термопреонновых ракет, палыхнуѓ блакiтным i зялёным полымем. Тут вялiкi ваяѓнiк (працягваючы разбураць якiя лiпнулi як лазневых лiст лайнастанцаѓ!) сябар убачыѓ карцiну ѓсярэдзiне палымянага ѓльтра-лiнкора. А што махiна вялiкая, экiпаж на цэлых два мiльёны салдат i пяцьдзесят мiльёнаѓ робатаѓ!
  Баявiкi ѓнутры карабля рознатыпныя адмарозкi: тролi, гоблiны i некалькi гiбрыдных тыпаѓ, напрыклад самая масавая: сумесь кляшчоѓ i цыгарэт, дакладней нават недакуркаѓ! Ну i страшныя пачвары, нiбы з жахаѓ намаляванага наркаманам.
  Твары адчайна жадаюць уцячы, але пры гэтым сутыкаюцца сябар з сябрам, колюць, рэжуць, кусаюць. Вось з'явiлася фехтавальная машына, спецыяльна створаная для абардажнага бою. I ѓзброена яна: квазiплазменнымi мячамi, прычым не прамымi, а выгнутымi на разнастайныя манеѓры. Вось першая фехтавальная машына ѓключылася ѓ жывую калатушу ѓцякаючых з палаючага агнём велiчэзнага карабля. Адразу ж паляцелi ва ѓсе бакi шматкi рассечанага мяса i абгарэлых целаѓ. За ёй з'явiлася сябра, яна паходзiла на павука, толькi канечнасць было не менш за трыццаць, i яны былi ѓ выглядзе анiгiляцыйных патокаѓ, здольных перарэзаць напалову нават дыназаѓра.
  Адзiн з афiцэраѓ Дзярмастана залямантаваѓ:
  - Ой, не рэжце мяне! Пешка з'ела ферзя!
  Але яму не пашанцавала, недакурак з лапамi кляшча, толькi яшчэ больш агiднымi наткнуѓся на антэну i павiс праткнуты на ёй. Зрэшты, як ён вiшчаць, ужо не было чуваць у той дзiкай, усё нарастаючай какафонii. Мовы прынцэпс-плазменнага полымя пераважна блакiтнага i аранжавага колеру наганялi перапуджаных байцоѓ Дермостана, прымушаючы iх пячыся. А фехтавальныя машыны лютавалi ѓнутры ультра-лiнкора. Мабыць у iх праграме выразна аддрукавалася: забi, забi, i яшчэ раз забi! А каго iм, па сутнасцi, не важна. I ѓ калiдорах шумела жудасная гiперрубка.
  Зрэшты, вось ультраполымя ѓжо дасягнула i фехтавальных машын, а таксама многiя гоблiны, i клюшнi-недакуркi ѓжо рассыпалiся на фатоны. Вось i ѓльтра-лiнкор стаѓ паступова распадацца на некалькi частак. Хоць раскол i адбываѓся павольна, але ад гэтага зусiм не здаваѓся менш злавесным. Асаблiва на фоне вялiкага мноства iншых, то якiя ѓспыхваюць мiнiятурнымi звышновымi зоркамi, то наадварот якiя зморшчваюцца зоркалётамi. На жаль не толькi Дзярмастана, але Вялiкай Расii.
  Напрыклад, крэйсер з эмблемай сярпа i молата не ѓтрымаѓ кiравання i таранiѓся ѓ варожасцi дрэднаѓт. Калi сутыкаюцца дзве масы са субсветлавой хуткасцю, тое гэта раѓнасiльна тарану анiгiляцыйнай ракеты. Iрве з пераважнай моцай( калi вядома можна так выказацца). Выбух расцвiѓ цюльпанам у рознакаляровымi пялёсткамi раптам паглынуѓшы ѓсё iснае вакол дзясятка iншага кiламетраѓ. Уладзiслаѓ-Адольф выказаѓся:
  - А нашы хлопцы падобна ѓжо на нябёсах!
  Бландынка па-фiласофску заѓважыла:
  - Нябёсы гэта адзiнае добрае месца, куды нiхто не спяшацца патрапiць, нават калi знаходзiцца ѓ пекле!
  Пападанец у Гiтлера пагадзiѓся:
  - Такiя парадоксы светабудовы. У добрае месца не жадаем пападаць, а дрэннае само зацягвае! Так што нават не зразумела, што лепш, жыццё цi смерць.
  Дзяѓчынка па-фiласофску заѓважыла:
  - Жыццё заѓсёды лепшае за смерць. Нездарма практычна ѓсе людзi менавiта так i лiчаць. Зрэшты, меркаванне людзей, як i ѓсё ѓ нашым свеце адносна.
  Фюрар выканаѓшы чарговы даволi хiтры вiраж, якi дазволiѓ яму збiць двухмесны, а значыць куды даражэйшы i багата ѓзброены знiшчальнiк (як хораша ён выбухнуѓ, нiбы феерверк са складаных спалучэнняѓ пiратэхнiчных матэрыялаѓ успыхнуѓ), рассыпалiся па вакууме жамчужыны расколатай. Уладзiслаѓ-Адольф заѓважыѓ:
  - Уяѓленнi людзей, як аб прыродзе, так i аб Богу вельмi супярэчлiвыя. Наогул нават ёсць паняцце рэактыѓнага, гэта значыць нават дэструктыѓнага розуму, якi прымушае весцi чалавека зусiм не бо належнае загадваць прагматычныя iнстынкты i меркаваннi мэтазгоднасцi.
  Бландынка з цяжкасцю выйшаѓшы з жорсткага пiке (а яшчэ рабiць, калi на цябе кiдаецца адразу сем знiшчальнiкаѓ), вымавiла:
  - Ды кiнь ты прагматыку - уключы матэматыку!
  - Не смешна! - Парыраваѓ Уладзiслаѓ.
  Раптам перад капiтанам-пападанцам з марской авiяцыi, усплыла выява каманднага пункта войска Вялiкай Расii. Сапраѓды гэта вядома ж дар уменне пранiкаць у святую святых i нават распазнаваць няхай нават задумы не чужога, а свайго камандавання.
  Вось ён флагманскi лiнкор, вялiкi дыяметрам у сто кiламетраѓ флагман касмiчнай армii Вялiкай Расii. I гэта карабель натуральна таксама ваюе, бо нельга выракаць на бяздзейнасць дзясяткi тысяч ствалоѓ магутнай артылерыi. Тым не менш, флагманскi ѓльтра-лiнкор iмкнецца дзейнiчаць сiнхронна, з iншымi буйнымi караблямi. Нельга супернiку, даць нi найменшага шанцу на знiшчэнне флагмана, дзе знаходзiцца галоѓнае камандаванне эскадры касмiчнай армii Вялiкай Расii.
  Нават дзiѓна, але генеральны палкаводзец i манарх усяго толькi зародак, якi ляжыць ва ѓлоннi мацi. Сама мацi пагружана ѓ стан сну тыпу анабiёзнага, бо ѓ адваротным выпадку выкананне яе абавязкаѓ было б занадта ѓжо балюча. А функцыянаванне ѓжо дастаткова развiтага, якi мае канечнасцi i галоѓнае немаленькi галаѓны мозг зародка-манарха забяспечваюць шматлiкiя кiбернетычныя агрэгаты. Сам валадарыць над Вялiкай Расiйскай iмперыяй зародак пачуваецца суцэль камфортна.
  Ды вядома i яго гняце неабходнасць, знаходзiцца ѓжо, якi год усярэдзiне мацi. Аб тым каб прабегчыся, перасунуць якую-небудзь рэч можна толькi марыць. А гэта мары пакутлiвыя, бо нараджэнне азначае неадкладнае знiкненне. Зародак мае зносiны з навакольным светам з дапамогай сканараѓ. Вядома ж, яны паказваюць не сапраѓдны выгляд камандуючага эмбрыёна, а малюнак у большай ступенi здольны выклiкаць давер. У прыватнасцi ѓ выглядзе не якi нарадзiѓся цара выступае прыгожы юнак. Ён выразным, камандзiрскiм голасам аддае загады войскам:
  - Выкарыстоѓвайце прынцып эластычнай абароны. Як яшчэ тысячы гадоѓ таму, слабыя сiлы, саступаючы колькасцю, выкарыстоѓвалi той несумненны факт, меншая маса куды больш рухомая за вялiкую. Бо мiзэрнай масе ѓласцiвая i нiкчэмная iнэртнасць!
  Дзяѓчына-маршал пацвердзiла:
  - Вядома... Здольнасць войска да манеѓру заклад перамогi. Толькi вядома пры гэтым трэба пазбягаць крайнасцяѓ. У рэшце рэшт, бо не мураш цар звяроѓ!
  Эмбрыён-палкаводзец ухмыльнуѓся:
  - Самыя смяротныя iстоты гэта бактэрыi. Хаця не, бадай, нават вiрусы! Хоць прымiтыѓны арганiзм, але эфектыѓны! Тут супернiк сабраѓ сiлы велiзарныя, са ѓсяго практычна сусвету, а значыць, агалiѓ астатнiя ѓчасткi.
  Маршал эльф Фега з лiловымi i аранжавымi касiчкамi заѓважыѓ:
  - Часам для перамогi дастаткова, быццам бы i нязначнай перавагi, на абмежаваным участку фронта. Такая дзiѓная аксiёма шматлiкiх бiтваѓ, розных цывiлiзацый!
  Зародак-iмператар хiхiкнуѓ праз сканары:
  - У дадзеным выпадку ты бачыш у корань.
  Тым часам армады Дзярмастана на хаду спрабавалi перабудавацца. З тылу iм падышоѓ вельмi iстотны рэзерв. Тысячы буйных зоркалётаѓ i мiльёны караблёѓ па менш выйшлi, выкарыстоѓваючы пабудову звон. У вынiку вогненная моц паразiтаѓ прыкметна вырасла. Дзяѓчына-маршал з хваляваннем вымавiла:
  - Вось яшчэ адна казырная карта выкiнутая ублюдочным супернiкам. Усё ж наша разведка была не зусiм на вышынi, магчымасць уводу такой вялiкай колькасцi сiл не была прадугледжана.
  Галаграма iмператара ѓ выглядзе хлапчука нанесла ѓдар нагой па мячы. Кiдальны зарад урэзаѓся ѓ вароты. Практычна адразу ж iрванула. Спачатку ѓспышка якая есць вочы, а затым вырастанне фiялетавага грыба, якi знiшчае ѓсё ѓ межах стрэлу прылады лiнкора. Хлапчук-галаграма заявiѓ:
  - Вось яно фенаменальнае забiванне мячоѓ! Што ж няхай працiѓнiкi выкладзецца. У мяне для яго нарыхтаваны сюрпрыз.
  Эльф Фега паглядзеѓ на карцiну бою з некаторым сумневам. Надта ж грознай глядзелася армада Дзярмостана. Асаблiва ѓльтра-лiнкоры, чые дыяметры даходзiлi да двухсот пяцiдзесяцi кiламетраѓ. Эльф раптам успомнiѓ сваю родную планету... Iдылiчная ѓ яго тамака прырода, нават казурак-крывасмокаѓ няма. А львы... Ну не зусiм такi i львы, а так гiбрыды з васiлькамi. А наогул гэта прыгожы звер: тулава кветка-васiлёк, а залатая грыва развiваецца на ветры. Прычым васiлькi змяняюць адценне ... Тут жа адкрытае пачварнасць накiраванае як супраць людзей, так i супраць эльфаѓ.
  Маршал-бландынка заявiла:
  - Колькi ѓ супернiка рэзерваѓ, мы не ведаем, але мне здаецца, сiтавiна зрушыць свой засадны полк.
  Iмператар-зародак запярэчыѓ:
  - Цяпер не час раскрываць карты!
  Дзяѓчынка-маршал паспрабавала аспрэчыць:
  - Калi нашы людзi загiнуць, то не будзе каму змагацца!
  I тут палкаводзец-эмбрыён знайшоѓся:
  - На вайне без ахвяр нельга выйграць. У шахматах можна, а ѓ рэальнай бiтве нельга! Бязлiтасны закон вайны - страты як дождж якi абрашае ѓсходы перамогi, толькi неабходна сачыць, каб страты не перараслi ѓ лiвень якi змывае ѓцёкi! - Затым галаграма, пасыланая з чэрава, раптам стала дабрэй тварам. - Але ты не думай, каб зменшыць страты асаблiва ад агню ѓльтра-лiнкораѓ, няхай зоркалёты Вялiкай Расii адыходзяць па спiралi.
  Эльф-маршал падтрымаѓ галоѓнакамандуючага-эмбрыёна:
  - Вось менавiта, толькi так. Яшчэ не вядома, колькi сiл супернiк зможа выкiнуць з апраметнай.
  Сапраѓды зоркалёты Дзярмастана iмкнулiся iсцi густой зграяй. Пры гэтым яны зусiм не эканомiлi боепрыпасаѓ, выкiдваючы ракеты мiльёнам, пры гэтым, нават не клапоцячыся аб дакладнасцi траплення. Здавалася, мiльярды запалак чыркаюць па вакууме, каб успыхнуць гiперплазмай, спалiць усё жывое i якое рухаецца, а затым згаснуць. Рускiя ваяры страляюць куды больш дакладна, вось грос-дрэдноѓт супернiка грымнуѓ, падобна хлапушцы рассыпаѓшы аскепкi нiбы канфецi. Канфецi смяротнае збiѓшае некалькi катараѓ Дэрмастана. А колькасць знiшчаных фрэгатаѓ ублюдачнай цывiлiзацыi i зусiм не паддаецца падлiку. Праѓда i расейскiя караблi гiнуць. Вось пашкоджаны крэйсер у роспачы iрвануѓ нiбы рускi танк на Курскай Дузе i таранiѓ ультра-лiнкор супернiка. Сотнi тысяч жыццяѓ адразу перапынiлiся, а палала, пры гэтым нiбы ѓзарвалi велiчэзную трубу газаправодам.
  Маршал-гном панура заѓважыѓ:
  - Нас прагiнаюць, але мы не здаецца! - Заѓважыѓ квадратны камандуючы (дакладней яго галаграфiчны малюнак, сам гном знаходзiѓся на iншым караблi класа Грос-дрэдноут!). - Трэба было б хоць нейкiя кантрудары наносiць па варожых камунiкацыях i лiнiях забеспячэння.
  Iмператар-зародак праз сваю хлапечую галаграму ѓхмыльнуѓся:
  - А што я, па-твойму - лох!
  Маршал-гном крэкнуѓ i развёѓ лапамi:
  - Але яны зусiм не эканомяць боепрыпасаѓ. Гэта значыць, што iм дастаткова. Хiба не так, мой уладар?
  Iмператар-эмбрыён запярэчыѓ:
  - Не не так! Вялiкi палкаводзец каштоѓней галавы, так што каска асцярожнасцi i камуфляж хiтрасцi яму не перашкодзiць! Карацей кажучы, супернiк пакуль знаходзiцца ѓ салодкай iлюзii, быццам у яго ѓсё добра, а насамрэч наша перамога ѓжо блiзкая! Ударыць нечакана, раѓнасiльна замене кулака, на меч з легаванай сталi!
  
  
  Вiтман застаѓся жывы
  Невялiкая змена гiсторыi злучанае з буйным поспехам гiтлераѓцаѓ падчас наступаѓ пры Ардэнах. Фашысты прасунулiся хутчэй, змаглi перасекчы масты i захапiць склады са зброяй, боепрыпасамi i гаручым. Поспеху спрыяѓ i ѓдзел ва ѓдары Вiтмана, якi ѓ адрозненне ад рэальнай гiсторыi не загiнуѓ! А што? Сапраѓдныя героi не гiнуць i несмяротныя! Вiттман працягваѓ змагацца i набiраць рахункi. Пасля знiшчэння двухсотага танка, ён стаѓ першым i пакуль адзiным танкiстам, узнагароджаным рыцарскiм крыжом жалезнага крыжа з дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  Генiй Вiтмана трохi зрушыѓ ход гiсторыi. I немцы крыху аказалiся больш удачлiвымi, хутчэйшымi, эфектыѓнымi. I ѓдалося iм тое, што амаль атрымалася i ѓ рэальнай гiсторыi, але не хапiла лiтаральна пары гадзiн. А так захоплены склады, i нямецкае войска здабыла руйнуючую моц. У вынiку чаго ѓзяты Брусель, а ѓ палоне апынулiся сотнi тысяч англiйскiх i амерыканскiх салдат.
  Сталiн пакуль не спяшаѓся наступаць, жадаючы, каб саюзнiкаѓ мацней разграмiлi на Захадзе.
  Баi паказалi што "Тыгр"-2 вельмi эфектыѓная зброя i ѓзбраеннем i лабавой бранёй. Немцы, бачачы, што Чырвонае войска пасiѓнае на ѓсходзе перакiнулi ѓ бой дадатковыя часткi, i сталi развiваць поспех. У фрыцаѓ з'явiлася i найноѓшая САУ Е-25, якая валодала малымi памерамi i вагай, але затое моцным узбраеннем i нядрэннай бранёй, а галоѓнае рухомасцю.
  У вынiку новыя перамогi... Вось ужо фрыцы i ѓ Парыжы. Iзноѓ бяруць французскую сталiцу.
  А Сталiн гэтага i хоча - каб саюзнiкаѓ перабiлi, i потым уся Еѓропа СССР дастанецца.
  Хiтрая лiсiца Сталiн... Але i Чэрчыль не iдыёт. Калi Рузвельт памёр, яны разам з Трумэнам узялi i заключылi перамiр'е з Трэцiм Рэйхам. Заадно выводзячы рэшткi разбiтых войскаѓ з Францыi. I зразумела з поѓным абменам ваеннапалоннымi, i нават з пастаѓкамi ѓ Трэцi Рэйх палiва i харчоѓ.
  У адказ Нямеччына адмяняла антысемiцкiя законы. Зрэшты, яѓрэi засталiся ѓ лагерах, але iх не спальвалi, а толькi прымушалi працаваць, а амерыканцы пасылалi кансервы i крупы ѓ лагеры.
  Немцы развязалi сабе рукi ѓ Францыi i Iталii. Цяпер ужо Сталiн звярнуѓся з прапановай сепаратнага свету. Але Гiтлер адхiлiѓ. У чэрвенi пачаѓся наступ фрыцаѓ. У серыю паступiлi першыя танкi "Е"-50. Але як высветлiлася, машына не зусiм аказалася ѓдалай. Яе вага заставаѓся высокiм амаль 65 тон, пры нiжэйшым праѓда сiлуэце чым у "Тыгра"-2, але браня аднолькавай таѓшчынi, вiдавочна недастатковая асаблiва па бартах. Некалькi лепш апынулася гармата 88-мiлiметраѓ i даѓжынёй ствала ѓ 100 ЭЛ. Яна рабiла дванаццаць стрэлаѓ за хвiлiну.
  Хадавыя якасцi дадаѓ больш магутны рухавiк, якi разганяецца да 1200 конскiх сiл. У цэлым танк, вядома ж, дадаѓ у параѓнаннi з "Тыгра"-2 i меѓ крыху больш рацыянальны нахiл бранi, але заставаѓся ѓразлiвым з бартоѓ.
  Лепш абароненым быѓ Е-100, але яго вялiкая вага ѓскладняла перавозку i баявое выкарыстанне. Самай удалай аказалася САУ Е-25, з вельмi нiзкiм сiлуэтам лабавой бранёй у 120-мiлiметраѓ вялiкiм нахiлам, i бартавой у 82, i гарматай для "Тыгра"-2, яна была лепшай машынай САУ Вермахта i другой сусветнай вайны. Разганялася да сямiдзесяцi кiламетраѓ у гадзiну рухавiк у 700 конскiх сiл, i рыкашэцiла ѓ лоб снарады нават IС-2.
  Немцы нанеслi галоѓны ѓдар з боку Вугоршчыны, iмкнучыся выратаваць, усё яшчэ акружаны Будапешт. Баi кiпелi вельмi разлютаваныя.
  Наступ пачалося 22 чэрвеня, i вельмi магутная ѓ Чырвонай армii была збудавана абарона. Танкаѓ серыi "Е" у немцаѓ яшчэ мала, толькi САУ Е-25 у досыць вялiкай колькасцi - яна досыць простая ѓ вытворчасцi i танная. Вось у ёй i ляжаць дзве дзяѓчыны ѓ бiкiнi. Машына нiжэй, чым паѓтара метра i дзякуючы, гэтым так добра абаронена i ѓзброена пры параѓнальна невялiкай вазе.
  Дзве дзяѓчыны Шарлота i Герда размясцiѓшыся лежачы, вялi агонь па савецкiх гарматах. Перад iмi рухалiся крышаныя машынкi, якiя кiравалiся па радыё i расчышчалi мiнныя палi.
  Рудая Шарлота стрэлiла з гарматы. Завалiла савецкую зброю, i страсянула ледзь прыкрытай тоненькай палоскай тканiны грудзьмi. I прабуркавала:
  - Шалёны агонь гiперплазмы!
  А потым i Герда як улепiць, выкарыстоѓваючы босыя пальцы ног. I прачырыкае:
  - Я дзеѓка вельмi крутая i не дурная...
  Самаходка рухаецца сабе. I часам спыняецца. Яе лабавая браня моцна нахiленая, i гэта дае добрую абарону. У савецкiх гармат снарады адчувальныя да рыкашэту. I ѓ лоб такой самаходцы нiчога не пагражае. Вось у борт яшчэ могуць прабiць. Але дзяѓчынкi не спяшаюцца. Эфектыѓная самаходка ѓ бранябойнасцi пераѓзыходзiць СУ-100, а таксама лепш абаронена, рухомей i пры гэтым лягчэй.
  Ды i сушак у Чырвонай Армii мала. Галоѓным чынам танк Т-34-85, якi прыладай нядосыць магутны, i бранёй слабаваты. I нямецкая самаходка Е-25, дарэчы, лягчэйшая, куды яго мацней браней i прыладай.
  Дзяѓчына ваююць... Вельмi прыгожыя i юныя. I iх САУ бамбiць i кiдае...
  Фрыцам, у рэшце рэшт, удалося прарвацца да Будапешта. Пераканаѓчая перамога, акружылi савецкiя часткi. Многiх узялi ѓ палон i забiлi.
  Праѓда i страты ѓ гiтлераѓцаѓ адчувальныя. А сiл не так ужо i шмат. Ну, калi яшчэ тэхнiку вырабляецца, то людскiх рэсурсаѓ замала.
  А войска прызываюць дзяцей i жанчын. Або замежнiкаѓ, але тыя нядосыць надзейныя.
  Тым не менш, баi iдуць сабе... Чырвоная армiя вельмi ѓпарта супрацiѓляецца, iмя шмат абарончых рубяжоѓ. Немцы прасоѓваюцца яшчэ сотню кiламетраѓ i спыняюцца. Бракуе сiл. I Чырвоная армiя сама пераходзiць у наступ. Але таксама не занадта мае поспех i злёгку адцiскае немцаѓ.
  Пакуль не надыходзiць зiма... Лiнiя фронту стабiлiзуецца. Чырвоная армiя ѓ студзенi 1946 года будзе наступаць ва Усходняй Прусii i ѓ Польшчы, але прасоѓваецца нязначна.
  Немцы зiмой не рыпаюцца. Баi праходзяць кровапралiтныя. Але лiнiя фронту маларухомая...
  I надыходзiць перыяд характэрны для першай сусветнай. Лiнiя фронта становiцца маларухомай. Немцы i замежныя дывiзii наступаюць летам, а Чырвоная армiя зiмой. I нiхто не можа дабiцца iстотных поспехаѓ.
  Iдзе год за годам вайны. Немцы некалькi апярэджваюць СССР у распрацоѓках рэактыѓнай авiяцыi. У СССР толькi ѓ 1949 годзе ѓ серыйнай вытворчасцi з'яѓляецца МiГ-15. Але затое ѓ немцаѓ да гэтага часу МЕ-462 i ХЕ-362. I самае галоѓнае дыскалёты, якiя збiць з магутнага ламiнарнага струменя стралковай зброяй немагчыма.
  У танках нямецкая серыя "Е"... У процiвагу з'явiлiся Т-54 i IС-7. Але i немцы разгарнуѓ потым серыю АГ - больш дасканалую пiрамiдальную.
  Але нiхто не меѓ перавагi. Лiнiя фронту стаiць сабе на месцы.
  Пакуль у сакавiку 1953 г. не памёр Сталiн...
  I тут скарыстаѓшыся некаторай сумятняй у партыйным кiраѓнiцтве i барацьбой за ѓладу, немцы змаглi дабiцца поспеху. Але потым пасля арышту i расстрэлу Берыi, прызначэння Вярхоѓным галоѓнакамандуючым Васiлеѓскага, вялiкага стратэга, i ѓмацаваннем Кiраѓнiка ГКА Малянкова. Лiнiя фронту стабiлiзавалася ѓ межах Еѓропы.
  Немцы пакуль была перыяд барацьбы за ѓладу ѓ СССР, змаглi выйсцi да Нёмана, i адбiць назад Балканы, Румынiю, Балгарыю, Славакiю, Грэцыю, Албанiю i вярнулi поѓны кантроль над Еѓропай.
  Але лiнiя фронту зноѓ стабiлiзавалася ѓжо на межах СССР 1941 года.
  I вось снежань 1955 года... Чырвоная армiя зiмой па традыцыi зноѓ надыходзiць. Ужо колькi гадоѓ доѓжыцца вайна? Жах чатырнаццаць з паловай! I канца краю не вiдаць!
  Пакуль Гiтлер жывы, вайне не скончыцца. Малянкоѓ схiляецца да мiру ѓ ранейшых межах да 22 чэрвеня 1941 года. Але Гiтлер упарты i хоча любой цаной перамагчы!
  Чырвоная армiя надыходзiць. У бой iдзе найноѓшы танк IС-12. Машына з прыладай у 203 мiлiметра калiбр. Вялiкая такая, з дзесяццю кулямётамi. I шасцёркай дзяѓчынак членаѓ экiпажа. Яны спрабуюць самую першую мадэль танка. Цi не занадта ён вялiкi i цяжкi. Цi эфектыѓная машына? Дзяѓчыны, нягледзячы на Каляды 25 снежня i мароз, у адным бiкiнi. Праѓда ѓ танку найноѓшы газатурбiнны рухавiк, i ѓ iм цеплыня. Акрамя таго сама шасцёрка дзяѓчынак - не простая.
  Яны з сорак першага года ваююць. I прывыклi быць амаль голымi пры любым надвор'i. На самой справе, калi ты ѓвесь час у бiкiнi, то ѓжо перастаеш мерзнуць. I скура становiцца эластычнай i трывалай.
  Дзяѓчыны голымi ножкамi кiруюць забойнай машынай. Яны i сапраѓды мiлыя i прыгожыя.
  Алёнка тут галоѓная i камандзiр экiпажа. Чаго толькi дзяѓчына не пабачыла за чатырнаццаць з паловай гадоѓ вайны. Дзе яна толькi не пабывала. Прайшла фронт ад Брэста, да Сталiнграда, ад Сталiнграда да Вiслы, а зараз яны надыходзiць у раёне Беластока. Сам Беласток пакуль утрымлiваюць немцы. Лiнiя фронта ѓтварылася стабiльная. I накапалi траншэй прыстойна.
  Вось i сапраѓды, вайна бясконцая... I можа iсцi яшчэ не адзiн год. I чаго хоча гэты ѓпарты Гiтлер?
  Тут яшчэ i ЗША i Брытанiя не жадаюць мiру памiж СССР i Трэцiм Рэйхам. Яны жадаюць, каб абодва бакi адзiн аднаго цалкам анiгiлявалi.
  Дзяѓчыны на IС-12 рухаюцца наперад. Браня лабавая ля танка 450-мiлiметраѓ пад нахiлам. Снарады адскокваюць. А дзяѓчынкi паляць у адказ.
  Але такi танк у СССР пакуль толькi адзiн. IС-10 ужо ѓ серыi, але вагой пяцьдзесят тон. IС-7 усё яшчэ выпускаецца, як Т-54. Сярод масавых з'явiѓся i Т-55, але пакуль ён толькi-толькi паступае ѓ серыю. У немцаѓ танкi пiрамiдальныя. Таксама вельмi моцныя i дасканалыя. I гарматы высокага цiску з кароткiмi стваламi.
  Так што барацьба чакае самая сур'ёзная. Наташа i Анюта страляюць з магутнай, карабельнай прылады, i пiшчаць:
  - Будзе сцяг наш над Берлiнам!
  I скаляць сабе белыя, жамчужныя зубкi. I не спынiць дзяѓчынак мiнамi.
  У лабавую браню трапляюць два снарады... Сыходзяць у рыкашэт. Няма IС-12 машына сур'ёзная i яе так проста не ѓзяць.
  А вось IС-7 што рухаецца па правай руцэ ад дзяѓчынак, падобна, атрымаѓ ад гарматы высокага цiску, трапленне i спынiѓся. Пашкодзiла прыгажуна.
  Алёнка, пагульваючы цяглiцамi прэса, спявае:
  - Усё немагчымае магчыма ѓ нашым свеце, Ньютан адкрыѓ, што двойчы два чатыры!
  Баi ѓсё яшчэ iдуць не слабее. Савецкая гармата б'е па немцах. Буйная Маруся ѓстаѓляе снарады ѓ казённую частку. Вось такое ѓ дзяѓчынак жыццё i лёс. I яны напяваюць:
  - Нас нiхто не спынiць, нас нiхто не пераможа! Рускiя ваѓкi душаць ворага, рускiя ваѓкi - салют героям!
  Аѓгусцiна строча з кулямётаѓ, прамаѓляе:
  - На святой вайне! Будзе наша перамога! Флаг Расii наперад, слава загiнуѓшым героям!
  I зноѓ грукоча забойная гармата, i гучыць:
  - Нас нiхто не спынiць, нас нiхто не пераможа! Рускiя ваѓкi цiснуць ворага, у iх крутая ведайце рука!
  Марыя гэтая дзяѓчына з залатым валасамi накiроѓвае танк i пiшчыць:
  - Дусiм крута фашыстаѓ!
  Немцам даводзiцца несалодка, у небе таксама кiпяць баi. Але пакуль МiГ-15 саступае ѓ хуткасцi i ѓзбраеннi нямецкiм маркам. Бой iдзе паэтам няроѓны.
  Хафман гэты выдатны лётчык-ас зрабiѓ за гады вайны нядрэнную кар'еру. Дакладней выдатную i фантастычную. Пасля дасягнення трохсот самалётаѓ атрымаѓ рыцарскi крыж жалезнага крыжа са срэбраным дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi. Па дасягненнi чатырохсот збiтых самалётаѓ - атрымаѓ рыцарскi крыж жалезнага крыжа з залатым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi. За пяцьсот самалётаѓ атрымаѓ ордэн германскага арла з дыяментамi, i пасля тысячы рыцарскi крыж жалезнага крыжа з плацiнавым дубовым лiсцем мячамi i дыяментам. А дасягнуѓшы дзвюх тысяч самалётаѓ, атрымаѓ i Вялiкi крыж Рыцарскага крыжа.
  Унiкальны лётчык змог зрабiць мноства паветраных перамог. I пакуль яшчэ быѓ жывы. Нядаѓна Хафману было прысвоена званне генерала. Але ён усё яшчэ лётаѓ як радавы лётчык.
  Як гаворыцца i ѓ агнi не гарыць i ѓ вадзе не тоне. За шмат гадоѓ вайны Хафман набыѓ iнстынкт паляѓнiчага. Стаѓ лётчыкам звышлегендарным, i вельмi папулярным. Але ѓ яго з'явiѓся моцны канкурэнт - Агава, якая таксама перавысiлi лiчбу ѓ дзве тысячы збiтых машын. I даганяла Хафмана. А бо яна яшчэ зусiм юная, i пакуль не страцiла нiводнага свайго знiшчальнiка.
  Дзяѓчына нацiснула на педалi босымi, точанымi ножкамi, дала чаргу з авiягармат. I вось чатыры савецкiя машын МiГ-15 збiты.
  Агава хiхiкае i прамаѓляе:
  - У нейкай меры ѓсе мы сцервы! Але ѓ мяне сталёвыя нервы!
  I зноѓ дзяѓчына выварочваецца. Збiвае адной чаргой сем самалётаѓ СССР - шэсць Мiгаѓ i адзiн ТУЮ-4, i пiшчыць:
  - Я наогул калi i не супер, то гiпер!
  Агава, вядома ж, сцерва. Лётчыца ад Люцыпара. Вельмi прыгожая мядовая бландынка.
  Вось дае яшчэ чаргу i збiвае адразу восем савецкiх самалётаѓ МiГ-15 i пiшчыць:
  - Я самая крэактыѓная i рэактыѓная!
  Дзеѓка i сапраѓды не тупая. Усё можа, i ѓсё ѓмее. Не назавеш яе радавы.
  I ножкi такiя загарэлыя, такiя хупавыя...
  А вось супраць яе змагаецца Мiрабела... Доѓгi час лепшым савецкiм асам быѓ Кажадуб. Ён сабраѓ шэсць залатых зорак героя СССР, збiѓшы сто шэсцьдзесят сем самалётаѓ. Але потым загiнуѓ. Пасля яго рэкорд нiхто не мог перакрыць. I толькi нядаѓна Мiрабела перасягнула Кажадуба. I збiѓшы звыш ста васьмiдзесяцi самалётаѓ, стала сямiразовым героем СССР.
  Вось гэта дзяѓчына-тэрмiнатар! Такая як яна i каня на скаку спынiць, i ѓ палаючую хату ѓвойдзе.
  А то i яшчэ страмчэй.
  Мiрабела мела складаны лёс. Патрапiла ѓ дзiцячую, працоѓную калонiю. Босая i шэрай робе, секла лес i пiлавала ствалы. Яна такая моцная i здаровая была. У лютыя маразы хадзiла босая, i ѓ турэмнай пiжаме. I хоць раз чхнула б.
  Вядома, такi феномен i на франтах вызначыѓся. Доѓгi час Мiрабела ваявала ѓ пяхоце, а затым стала лётчыцай. Мiрабела першае баявое хрышчэнне атрымала ѓ бiтве пад Масквой, куды яна адправiлася адразу пасля калонii. I там паказаѓ сабе круты.
  Змагалася босая i амаль голая ѓ люты мароз Вермахт, якi лiтаральна паралiзаваѓ. Такая вось чортава, i непераможная дзяѓчынка была. I атрымала поспех капiтальна.
  Мiрабела верыла ѓ хуткую перамогу СССР. Але час iдзе. Ахвяр становiцца ѓсё больш i больш, а перамога не прыходзiць. I становiцца рэальна стрэмна.
  Мiрабела марыць аб перамогах i дасягненнях. Яна мае сем зорак СССР - гэта больш, чым хто б там нi было! I чорт пабяры, яна вартая сваiх узнагарод! I будзе несцi ратны крыж i далей. Няхай нават i Сталiн памёр, але справа яго жыве!
  Дзяѓчына заходзiць i завiсае... Збiвае нямецкi ХЕ-362 i пiшчыць:
  - Вышэйшы пiлатаж! I новы з чортам экiпаж!
  Сапраѓды, класная дзяѓчынка. На вельмi шмат здольная i сапраѓдная кобра.
  Мiрабела гэта новая зорка....
  Баi iдуць некалькi сутак, пакуль не надыходзiць новы год... Савецкi IС-12 атрымаѓ, пашкоджаннi каткоѓ i гусенiц - рамантуецца. Ды такая вось жорсткая i бязлiтасная вайна. I колькi яна яшчэ будзе працягвацца?
  А ѓсё з-за таго што Вiттман уцалеѓ у баях на Захадзе.
  Сам Вiтман яшчэ некаторы час ваяваѓ у танкавым экiпажы. Давёѓшы рахункi да трохсот машын, не лiчачы прылад, мiнамётаѓ, грузавiкоѓ, матацыклаѓ i iншага быѓ узнагароджаны: Рыцарскiм крыжам Жалезнага крыжа з залатымi дубовымi лiсцем, мячамi i дыяментамi, i быѓ выраблены ѓ генералы.
  Пасля чаго ѓжо сам не ваяваѓ. Але затое камандаваѓ шостым, эсэсаѓскiм танкавым войскам.
  Курт Кнiпсель стаѓ самым дзейсным танкавым асам Вермахта. Але толькi пасля пяцiсот знiшчаных танкаѓ атрымаѓ рыцарскi крыж жалезнага крыжа.
  Неяк абдзелены аказаѓся ѓзнагародамi. Праѓда, дасягнуѓшы тысячы танкаѓ атрымаѓ, нарэшце: рыцарскi крыж жалезнага крыжа са срэбным дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi.
  Курт Кнiпсель вельмi эфектыѓная баявая машына. Змагаѓся на розных танках. Быѓ i наводчыкам i камандзiрам. Доѓгi час iшоѓ без канкурэнцыi наперадзе ѓсiх.
  Але вось прыгажуня Герда, яго ѓжо змагла дагнаць. Дзяѓчынкi ваявалi добра. Але потым у iх была паѓза. Усе чатыры прыгажунi зацяжарылi i нарадзiлi па пары: сын i дачка. Але пасля перапынку хутка нагналi.
  I цяпер Герда абышла Кнiселя.
  А як iм не абысцi? Яны ж ваююць басанож i ѓ адным бiкiнi. Дзяѓчаты зрабiлi яшчэ адну паѓзу, нарадзiѓшы зноѓку дзяцей. А зараз наблiжалiся да колькасцi двух тысяч падбiтых танкаѓ. I маглi разлiчваць на небывалую ѓзнагароду: зорку рыцарскага крыжа жалезнага крыжа са срэбным дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  Вось гэта дзеѓкi!
  Герда страляе па савецкай машыне. Зрывае з не вежу i вiшча:
  - Я чортава стварэнне!
  I зноѓ страляе. Прабiвае Т-54. I пiшчыць:
  - Радзiма Германiя!
  Тузаецца сабе дзяѓчынка. I вельмi яна актыѓная... Ды такая стратэгiчная ѓ яе жылка. Вось ужо 1956 год... Вайна доѓжыцца i доѓжыцца... Не жадаючы спыняцца. Чырвонае войска спрабуе наступаць у розных месцах. Але даволi асцярожна, так людскiх рэсурсаѓ засталося няшмат.
  I сьцякае Расея крывёй.
  Чырвоная армiя спрабуе прасунуцца ѓ напрамку Румынii. I тут магутная артпадрыхтоѓка, стральба, i забойствы.
  Але супернiк чакае. У немцаѓ самы масавы танк АГ-50. Ён пераѓзыходзiць Т-54 у абароне, асаблiва бартоѓ i, мабыць, у бранябойнасцi гарматы, але цяжэй. Праѓда, хуткасць у немца за кошт газатурбiннага рухавiка вышэй.
  Нямецкi танк страляе i набiрае рахункi.
  Змагаецца экiпаж Маргарэт. Стрымана б'ецца. Дзяѓчыны-немкi збiваюць савецкi танк. I пiшчаць ад задавальнення.
  Ды i тут не прайсцi...
  У небе кружыцца дыскалет кiраваны Альбiнай i Альвiнай. Дзве дзяѓчыны-бландынкi збiваюць савецкiя машыны. I робяць гэта вiртуозна. Дыскалет зусiм непаражальны таранiт Мiгi i Тую. Забойная машына. А ваяѓнiцы нацiскаюць сабе босымi пальчыкамi ног. I не даюць Чырвонай армii ѓ небе шанцу.
  Дыскалет гэта тое, што не могуць скапiяваць вучоныя СССР. Гэта тое чаму не знойдзена процiяддзя. I немцы ѓ паветры адчуваюць сябе вельмi нават упэѓнена. I б'юцца сабе як ведзьмакi з чарадзейнай палачкай.
  Альбiна, наводзячы свой дыскалет на супернiка, прапiшчала:
  - Вось калi Бог i ёсць то ён немец!
  Альвiна крышачы супернiка, пацвердзiла:
  - Дакладна немец!
  I дзяѓчына засмяялася ... Яна ѓвогуле таксама стамiлася ад бясконца вайны. Ну, забiваюць адзiн аднаго немцы i рускiя. Дакладней Чырвоная армiя i Вермахт. А лiнiя фронту пакуль нерухомая... I не вiдаць гэтаму нi канца нi краю.
  Вайна... Гэта ѓжо рэальнасць. Ваююць у небе i на зямлi ѓжо воiны, народжаныя пасля пачатку вайны.
  Напрыклад, Ганс Фаер. Самы юны ѓзнагароджаны ордэнам Жалезны крыж першага класа. А затым якi стаѓ i самым юным узнагароджаным за палон савецкага генерала ордэнам Рыцарскi крыж Жалезнага крыжа.
  Ды гэта i сапраѓды вельмi нават крута.
  Ганс Фаер адчайны баец. Хлопчык б'ецца як волат, i мароз, зiмой у адных толькi шортах.
  Гэта сапраѓды вельмi нават крута!
  Ганс праславiѓся на стагоддзi!
  I ѓвогуле вайна такая тут iдзе неверагодная i напружаная... Любая АI цьмянее.
  I ѓ Румынii Чырвоная Армiя не можа прабiць нямецкую абарону. Абодва бакi панеслi страты. Студзень iдзе сабе... I з кожным днём усё новыя i новыя забiтыя i параненыя.
  Няма нi пачатку, нi канца маразму.
  Агава зноѓ у небе i збiвае савецкiя машыны. Яна паляѓнiчы i драпежнiца. Дзiвiць непрыяцеля.
  Падаюць збiтыя ёю машынкi. А потым дзяѓчына абстрэльвае i сухапутныя войскi. Падбiвае IС-7. I рагоча:
  - Я лепш за ѓсiх! Я дзяѓчына, што забiвае ворагаѓ!
  I зноѓ на паветраныя цэлi пераносiцца. Вось гэта знiшчальнiца танкаѓ i ѓсiх машын што лётаюць i страляюць.
  Ну, гэта на франтах кiпiць такое. А тылу стараюцца вучоныя нешта стварыць забойнае. Хоць атрымлiваецца не лепшай выявай.
  Але вось маленькi танк АГ-5. Машына вагой сем тон. Праходзiць баявыя выпрабаваннi. I грызе i грызе супернiка.
  I ѓ пару спяваць - нас нiхто не спынiць, i не пераможа!
  АГ-5 нясецца сабе, i страляе на хаду. I не спынiць такi танк. I ѓ рыкашэт сыходзяць снарады.
  А ѓсярэдзiне машын сядзiць хлопчык дзесяцi гадоѓ Фрыдрых, i пiшчыць:
  - А я буду рэальна байцом супер!
  I зноѓ як стрэлiѓ... I патрапiць у самы цэнтр вежы. I забойная сiла ѓ яго хоць i малы калiбр каласальная.
  А ѓ небе Хельга ваюе. Рахункi набiрае басаногая дзяѓчына ѓ бiкiнi. I цешыцца сваiм фантастычным поспехам.
  А Агава вырываецца наперад... I таксама б'ецца.
  Вось ужо i люты 1956 гады... Чырвонае войска не змагло нiдзе дасягнуць поспеху. Але i немцы таксама не могуць рушаць наперад. Вось у бой iдуць грозныя падземныя танкi. Але яны чыста тактычнай уласцiвасцi.
  Дзяѓчаты пранеслiся пад зямлёй, перабiлi батарэю савецкiх гармат i вярнулiся назад.
  Захапiлi пры гэтым пару пiянераѓ. Злоѓленых хлопчыкаѓ дзяѓчынкi распранулi, i сталi катаваць. Збiлi пiянераѓ дротам, потым падсмажылi iм босыя пяткi агнём. Затым сталi ламаць пальцы ног, распаленымi абцугамi. Хлапчукi вылi ад дзiкага болю. Пад канец дзяѓчынкi выпалiлi iм распаленым жалезам зоркi на грудзях, i раздушылi ботамi мужчынскiя дасканаласцi. Апошняе пiянераѓ даканала i яны загнулiся ад болевага шоку.
  Дзяѓчыны, карацей кажучы, паказалi экстра-клас. Але зноѓ немцы нiчога iстотнага не дасягнулi.
  Магутныя самаходкi: "Штурммаѓс", абстралялi савецкiя пазiцыi. Правялi масу разбурэнняѓ i знiшчэнняѓ. Але савецкi штурмавiк падбiѓ адну з машын, i фрыцы вярнулiся зваротна.
  Гiтлераѓцы спрабавалi дыскалетамi, цiснуць савецкiя батарэi. Супраць iх ужывалi вожыкi i выбухоѓку. Iшоѓ татальны абмен ударамi.
  Вось зноѓ Альбiна i Альвiна на сваёй лятаючай талерцы. Наводзяць пры дапамозе босых пальцаѓ ног, якiя нацiскаюць на кнопкi джойсцiка i, робяць гэта надзвычай спрытна.
  Дзяѓчынкi, вядома ж, дэманструюць найвышэйшы пiлатаж. Вось тузанулi свой дыскалет, i тузiн савецкiх лятаючы машын збiты.
  Альбiна шчабеча:
  - Люты будатрад! Будзе зарапад!
  I зноѓ разварочвае сваю машыну. I разбураюць дзяѓчынкi Чырвоную армiю. Прычым, капiтальна...
  Альвiна таксама збiвае дзясятак савецкiх самалётаѓ i пiшчыць:
  - Шалёныя дзеѓкi, i зусiм не целка!
  На рахунак апошняга дакладна. Iх пара ѓдосталь пагуляла з мужчынамi. I чаго толькi не вытвараѓ. Кахалi дзяѓчыны мужчын - гэта iм прыемна! I асаблiва калi язычком працаваць.
  Дзяѓчынка вышэйшага разраду... Вось пiянера памучылi... Спачатку распранулi, i залiлi яму ѓ горла пару вёдраѓ вады. Потым да распухлага жывата паднеслi прас гарачы. I як прыпалiлi! Пiянер залямантаваѓ ад дзiкага болю... Запахла смаленым.
  Альвiна яго ѓдарыла распаленым дротам па баку. I як захоча... Гэта вельмi нават смешна.
  Пасля чаго праспявала:
  - Надакучыла тылы баранаваць - хачу шчасце сваё падражнiць!
  I як засмяецца! I зубкi жамчужныя выскалiць! Дзеѓка любiць забiваць, вось гэта дзеѓка!
  I ножкi ѓ дзяѓчыны ѓсё босыя i хупавыя. Яна вельмi любiць хадзiць босымi падэшвамi па вугольчыках. I яшчэ ганяць палонных пiянераѓ. Тыя так вiскочуць, калi iм пякуць пяткi. Вельмi нават Альвiне смешна. А Альбiна таксама дзяѓчына прама скажам - супер! Як рушыць супернiка локцем у падбародак. I прапiшчыць:
  - Я дзеѓка самы вышэйшы клас!
  I выскалiць жамчужныя зубкi. Якiя зiхацяць нiбы надраеныя. А ваяѓнiца ѓражвае! Такое можа, што i ѓ казцы не сказаць, нi пяром апiсаць!
  Абедзве ваяѓнiцы савецкiя Мiгi збiваюць у небе. Актыѓна дзейнiчаюць красунi. Няма ѓ iх нi ценю найменшага сумневу. I такая дзiкая i апантаная прыгажосць.
  Ваяѓнiцы пальцамi босых ног кiруюць джойсцiкам, i нападаюць на расiйскiя машыны. Як душаць, то задушаць знiшчальнiкi, нiбы дубiнай па крышталю. Дзяѓчынкi бязлiтасныя i бязлiтасныя. У iх сiла гневу i полымя страсцi. I упэѓненасць у перамозе. Няхай нават вайна iдзе ѓжо пятнаццаты год. Але i канчацца не жадае. Альбiна i Альвiна на самым пiку сваёй папулярнасцi. I не жадаюць нi iмгненне адступiць або спынiцца. I рухаюцца сабе, i тараняць супернiка.
  Альбiна, збiваючы савецкiя самалёты - вiскоча:
  - Надакучыла дзяѓчыне плакаць, лепш утаплю я лапаць!
  I як выскалiцца, i блiсне жамчужнымi зубкамi. А як ёй зараз хочацца мужыка. Яна любiць гвалтаваць мужчын. Гэта ёй вельмi прыемна. Вось возьме i згвалцiць.
  Альбiна раве:
  Сэкс дзяѓчынкi гэта сэкс,
  За вялiкай спявай прагрэс!
  I ваяѓнiца зарагатае... I давай зноѓ забiваць усiх сваiх ворагаѓ. У ёй энергii нямала. I поѓныя мышцы сiлы.
  А Альвiна як прараве:
  - Разнясём супернiка на груды!
  I ваяѓнiца стане актыѓна рагатаць! I ѓявiла сабе як яе хлопцы лапаюць. Але ж гэта так скажам прама прыемна.
  Вось ужо i сакавiк на носе... Сонца свецiць усё больш i больш. У першы дзень вясны бягуць рускiя хлопчыкi басанож па падталым снезе. Смяюцца сабе, скаляць тварык, i паказваюць немцам дулi.
  Пiянеры з чырвонымi гальштукамi, з кароткiмi стрыжкамi, некаторыя i зусiм пад нуль. Бягуць сабе падскокваючы. Iх босыя ногi амаль не мерзнуць. Вельмi ѓжо агрубелi. Бягуць i дзяѓчынкi, таксама без абутку. З ружовыя, круглыя пятачкi зiхацяць на сонца. Выдатныя савецкiя дзяѓчынкi. Стройныя, спартовыя, якiя звыкнулiся абыходзiцца малым.
  I зубцы сабе ѓсё скаляць i скаляць... Першы дзень вясны - сапраѓдная радасць i смага святла i стварэння!
  А ѓ небе паветраны бой. Мiрабела, гэта савецкая лётчыца нумар адзiн збiвае чарговы нямецкi самалёт. I як заѓсёды ѓ адным бiкiнi дзяѓчына. Вечна юная i не марнелая. Такая вось у ёй утоена душэѓная сiла.
  Мiрабела зрэшты, таксама кахае, калi яе дакранаюцца мужчыны. Гэта ёй вельмi падабаецца. На тое яна i лётчыца... Калi голае, мускулiстае цела дзяѓчыны камячаць мужчынскiя рукi - гэта сапраѓдны смак. I вялiкае задавальненне!
  Мiрабела збiвае чарговую гiтлераѓскую машыну i шыпiць:
  - Я бранiраваная сцерва!
  Дзяѓчына лупiць нават сваiмi босымi, круглымi пяткамi па панэлi кiравання. Яна цудоѓная. I непараѓнальная.
  Мiрабела выкручваецца. I ёй насустрач ляцiць Агава. Вось, нарэшце, дзве самыя дзейсныя ваяѓнiцы-лётчыцы сустрэлiся. Куляюць сябар у сябра з развароту. Iмкнуцца дастаць з дыстанцыi. Але не занадта атрымлiваецца. Абедзве красунi злятаюць з лiнii стральбы. I агрэсiѓна скаляць зубы. Ну i бабы-сцервы. Жорстка глядзяць адно аднаму ѓ вочы. Дакладней лоб у лоб i страляюць зноѓ. Нямецкi МЕ-562 усё ж узброены лепей, чым МiГ-15, i савецкая машына збiтая...
  Але Мiрабела паспявае катапультавацца, упершыню ѓ лётнай кар'еры губляючы самалёт. Самае паскуднае, што яна апынулася на тэрыторыi ворага. А гэта дрэнна. Ды такiя вось непаѓторныя павароты лёсу. I 1 сакавiка 1956 гады, мiр змяняецца, а кiраванне фюрара ѓ кiбернетычнай гульнi застаецца.
  ВАРВАРА-КРАСА I КАСМIЧНЫЯ АМАЗОНКI
  Карэн i Таша гарэзавалi ѓ ложку. Маладая жонка адрознiвалася бурным тэмпераментам. Але ѓсяму прыходзiць канец. Тым больш нечаканы. Пачуѓся аглушальны грукат.
  Наймагутны выбух патрос будынак, сцены маментальна разышлiся расколiнамi, а затым разляцелiся на кавалкi. Прафесар i Таша з дзiкiм вiскам паляцелi дагары нагамi. Шлёпнулiся з усяго размаху аб кучу гарачага попелу. Таша спалохана завiшчала:
  - Землятрус!
  Карэн, ладна ѓзрушаны ѓдарам, прамармытаѓ:
  - Вось чартаѓшчына!
  Таша напаѓаголеная, моцная, мускулiстая падскочыла i крыкнула:
  - Смерць Д'яблу! Дзякуй Богу!
  I тут жа прысела. На гарызонце палыхнула. Iмклiва вырастаѓ i грудзiѓся грыб. Будынкi вакол палалi. Жыццём гарэлi людзi. Вось у двары група хлопчыкаѓ гуляла ѓ футбол.
  Iх накрыла напаѓпразрыстая ружовая хваля. Дзецi, якiя трапiлi пад удар, засвяцiлiся, нiбы лямпачкi навагодняй ёлкi. I ѓ долю секунды звярнулiся ѓ шкiлеты. У той жа час трава засталася некранутай, толькi крыху дымiлася.
  Таша адчула, што яе босыя ногi апякло чымсьцi распаленым. Яна завiшчала i падскочыла з дзiкiм крыкам
  Карэн выхапiѓ пiсталет i прашыпеѓ:
  - Ну, вы зараз атрымаеце!
  Горад Масква падвяргаѓся бамбардзiроѓцы. Пякучыя згусткi, падобныя на кляксы, падалi на горад. Будынкi i збудаваннi розных тыпаѓ падкiдвала ѓверх, i яны рассыпалiся, нiбы картачныя домiкi, выкiдваючы ѓ розныя бакi языкi полымя i рознакаляровыя пёры.
  У небе iмклiва праносiлiся дыскападобныя апараты,
  вельмi падобныя на праславутыя лятаючыя талеркi.
  Iм на сустрэчу iмчалiся знiшчальнiкi. Спрабавалi дастаць ракетамi.
  Але дыскалёты афарбоѓвалiся вясёлкавай абалонкай, адлюстроѓваючы любыя зарады. I зiхацелi сабе.
  Ракетныя комплексы з зямлi спрабавалi дастаць iншапланецян. Але тыя нiбы не заѓважалi iх.
  Прамень святла абрынуѓся на Астанкiнскую тэлевежу. Яна маментальна сагнулася i запалала. Некалькi будынкаѓ вакол яе нiбы зкапаны бульдозерам i парэпалiся ѓ агнi.
  Таша усклiкнула:
  - Блокбастар Армагедона!
  Карэн стрэлiѓ уверх i буркнуѓ:
  - Хутчэй бы прачнуцца!
  Прайшла зялёная хваля. Абрынулася на расейскiя знiшчальнiкi. Тыя, нiбы ледзяныя ледзяшы, маментальна расталi i пакiнулi пасля сябе толькi струменьчыкi дыму.
  Таша хiхiкнула i выдала:
  - Бурульку растаюць - вясна на двары!
  Карэн буркнуѓ:
  - Ты што, наогул не ѓ сваiм розуме?
  I замахнуѓся. Тут перад iм узнiклi дзве дзяѓчыны. Адна вогненна рудая, другая мядовая бландынка. Вельмi прыгожыя i амаль голыя. Рудая справа рушыла Карэну нагой у вуха. Бландынка пляснула далонню злева. Прафесар цяжка задыхаѓ i асёл.
  З'явiлася трэцяя дзяѓчына, з сямiколернай прычоскай i густа абчэпленая каштоѓнасцямi. Прычым каралi, брошкi, бранзалеты, розныя ѓпрыгожаннi з асляпляльных самацветаѓ вiселi на голым целе.
  Дзяѓчынка шыкнула:
  - Ён цяпер будзе наш!
  Таша ѓскочыла i адказала, устаѓшы ѓ стойку i сцiснуѓшы кулакi:
  - Не аддам!
  Дзяѓчына павярнулася да яе. Згарнула вачыма, ззяючымi ѓсiмi колерамi вясёлкi. Яе валасы вянчала ззяючая, нiбы зоркi ѓ ясную ноч, дыядэма.
  Касмiчная ваяѓнiца сказала:
  - I ты пойдзеш з намi!
  Таша выдыхнула:
  - На той свет?
  Прыгажуня з сямiколернай прычоскай адказала:
  - На лепшае святло ѓ сусвеце!
  Пасля працягнула далонь i выпусцiла праменьчык. Карэн i Таша адчулi, што iх нешта мяккае лашчыць i казыча. А затым дзяѓчына i, ужо немалады, мужчына маментальна зменшылiся. Стаѓшы, нiбы макавае зярнятка. Iх падхапiѓ вiхура i засмактаѓ у каменьчык пярсцёнка на ѓказальным пальцы сямiколернай дзяѓчыны.
  Тая павярнулася, дзве прыгажунi, чыя адзежа складалася толькi з караляѓ на сцёгнах i караляѓ на грудзях, аддалi гонар. Пасля чаго знiклi.
  Пакiнуѓшы пасля сябе толькi хупавыя адбiткi ног на асфальце.
  Якiя лётаюць талеркi развiтальна пакружылiся над паѓразбуранай Масквой, ад Крамля засталiся толькi абвугленыя развалiны. Прайшла яшчэ адна ружова-зялёная хваля, якая дабiвае ацалелыя будынкi i людзей. Зямлю страсянула.
  Станцыi метро зараз уцiснула. I ѓся падземная Масква ѓзяла i спляскалася. Сотнi тысяч людзей аказалiся раздушаныя пякельным прэсам. Пасля чаго, тузiн лятаючых талерак выстраiлася i амаль маментальна знiкла. На небе засталася толькi белая, напаѓпразрыстая палоска.
  Якiя стварылi бессэнсоѓную жорсткасць, прышэльцы адышлi.
  Карэн i Таша апынулiся ѓ лесе. Або ѓ падабенства лесу. Дрэвы былi незвычайныя. На iх раслi буйныя, вельмi яркiя кветкi. А таксама на галiнах i кустах пiрожныя, тарты i рознага роду ежу. Такая апетытная i маляѓнiчая на выгляд, што Таша не вытрымала, сарвала пiрожнае i стала есцi.
  Прабулькала, смакуючы:
  - Смачна!
  Карэн даѓ ёй па руках i прашыпеѓ:
  - Не чапай! Гэта яд!
  Таша пакрыѓджана шмыгнула носам i лагiчна заѓважыла:
  - Хацелi б нас забiць, зрабiлi б гэта адразу!
  Карэн пацiснуѓ плячыма:
  - Можа, яшчэ эксперыменты над намi ставiць будуць!
  Таша хiхiкнула i ѓздыхнула:
  - Эксперыменты? Як гэта цiкава!
  I дзяѓчына зноѓ выбрала рознакаляровае, усеянае кветачкамi пiрожнае. Пачала яго жаваць. Зубы ѓ яе вострыя. Карэн нахмурыѓся, але не стаѓ перашкаджаць. Яму таксама захацелася есцi. Тым больш, што яны правялi даволi бурныя пару гадзiн. А не што так не распальвае апетыт, як радасны сэкс.
  Таша прагна ела пiрожнае. Нават вышмаравалася крэмам. Прафесар думаѓ:
  -Чаго жадаюць ад iх дзяѓчыны? I што за цывiлiзацыя? Судзячы па ѓсiм, вельмi магутная i злая. Без лiшнiх цырымонiй сцерлi ѓ развалiны сталiцу Расii. А навошта? Калi iм патрэбныя былi толькi Карэн i Таша? Навошта такая жорсткасць?
  Карэн зрабiѓ некалькi крокаѓ туды, а потым назад. Ноздры казыталi апетытныя пахi кулiнарных вырабаѓ. Есцi хацелася ѓсё мацней i мацней.
  Разумны сэнс падказваѓ, што забiваць iх ужо сапраѓды не будуць. Але затое можа чакаць лёс горш за смерць. Але вось галадаць навошта? Трэба быць моцным для дужання!
  Карэн падышоѓ да дрэва i сарваѓ пiрожнае. Яно было цёплым, мяккiм.
  Прафесар асцярожна адкусiѓ. У роце нiбы расцвiлi незабудкi. Лiтаральна раставала. Ды такога смачнага пiрожнага ён нiколi не еѓ. Карэн адкусiѓ яшчэ i яшчэ. Апынуѓся ѓ безданi асалоды.
  Нават у галаве зайграѓ бравы марш.
  Карэн пацягнуѓся яшчэ за пiрожным. Але стараѓся есцi не спяшаючыся i смакуючы.
  Так, дзiѓная цывiлiзацыя. Такiя прыгожыя дзяѓчыны, а сцерлi ѓ парашок цэлы горад. Змiналi будынкi, нiбы вакуумнай бомбай памерам з месяц.
  Карэн паспрабаваѓ торт, i той здаѓся яшчэ смачней i прыемней. У роце нiбы гэта i сапраѓды Эдэм.
  Карэн дажаваѓ торт. Нарэшце адчуѓ насычэнне. I спынiѓся. Прысеѓ на мяккую траву. Усё ж ён не такi ѓжо i малады. Так, патрапiѓ у пераробку. Ваяваць з цэлай цывiлiзацыяй, у якой развiццё куды вышэй за зямное - гэта задача вiдавочна непасiльная.
  Карэн з цяжкасцю здушыѓ спакусу прылегчы на траву i застаѓся сядзець на кукiшках. Ён стараѓся прыдумаць якi-небудзь план, каб абхiтрыць гэтых сцерваѓ. Падмануць д'ябальскую цывiлiзацыю.
  Перад iм раптоѓна, нiбы чорцiк з табакеркi, узнiкла ѓжо знаёмая дама з сямiколернай прычоскай i дыядэмай на галаве. Яна i сапраѓды асляпляльна прыгожая. Усмiхнулася блiскучымi, нiбы алмазы на сонца, зубамi i ласкава спытала:
  - Табе тут падабаецца?
  Карэн сур'ёзна адказаѓ:
  - Не вельмi!
  Дзяѓчына здзiвiлася i перапытала:
  - А чаму?
  Прафесар сапраѓды заявiѓ:
  - Я люблю цывiлiзацыю!
  Дзяѓчына босымi пальцамi ног узяла Карэна за нос i прашыпела нiбы кобра:
  - А можа, ты хочаш току высокай напругi?
  Прафесар схапiѓ дзяѓчыну за нагу i паспрабаваѓ вызвалiць нос. Але рукi нiбы ѓткнулiся ѓ тытан. Стала нашмат балючай. Затым голая круглая пятка дзяѓчыны ѓдарыла Карэна ѓ падбародак. Удар быѓ настолькi моцны, што вылецела некалькi зубоѓ, i пырснула барвовая кроѓ.
  Прафесар асеѓ на траву i бездапаможна хапаѓ ротам паветра.
  Дзяѓчынка засмяялася. Таша ѓсклiкнула, размахваючы кулакамi:
  - Што ж вы робiце? Яму ж балюча!
  Прыгажуня з сямiколернай прычоскай у адказ працягнула ёй руку, сама пры гэтым устаѓшы на адно калена, вымавiѓшы:
  - А вы, ваша высокасць, не хвалюйцеся! Гэты пачварны, якi старэе чалавечка не для вас! Вы народжаныя, каб загадваць iмперыямi!
  Таша збянтэжылася i прабурчала:
  - Загадваць? Улада?
  Дзяѓчына кiѓнула i пацвердзiла:
  - Ува мне бушуе гэтая страсць! Канечне ѓлада! Лiтаральна ѓлада!
  З'явiлiся ѓ паветры чатыры дзяѓчыны. Яны былi ѓ кароткiх спаднiцах, аголеным тулавам, ледзь прыкрываючы грудзi каралямi. З голымi рукамi i нагамi, але ѓпрыгожанымi бранзалетамi ѓ выглядзе пераплеценых змеек i кветак. Яны сталi на каленi i малiтоѓна вымавiлi, звяртаючыся да Ташы:
  - О, уладарка, царыца сямi галактык - дазволь нам пацалаваць твае ногi.
  Таша збянтэжана прамармытала:
  - А гэта яшчэ навошта?
  Дзяѓчына нiцма прашапталi:
  - Каб мы маглi аддадзена служыць табе!
  Таша адчула, што яе перапаѓняе гонар. I яна, выпрастаѓшыся, працягнула босую нагу i заявiла:
  - Цалуйце!
  Дзяѓчаты з задавальненне цмокаѓ яе голыя падэшвы! Потым падымалiся i нiзка кланялiся.
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай абвясцiла:
  - О, выбраннiца нябёсаѓ, ты iдзеш на трон, а гэты... - Яна ткнула пальцам у бок прафесара. - Раз так любiць цывiлiзацыю, то стане рабом на антычнай планеце. Адно суцяшэнне - яго плоць будзе вечна юнай. Так што ён мае шанец быць вечным рабом!
  А пакуль што пайшлi з намi аб вялiкая каралева!
  Таша ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - Але я ж люблю Карэна.
  Дзяѓчына рашуча заявiла:
  - У цябе будуць любыя самцы, самыя прыгожыя ѓ сусвеце, на выбар! У яго ж свой шлях! Ты выбраннiца з унiкальным геномам, i народжаная кiраваць!
  Таша капрызна заѓважыла:
  - А калi я хачу, каб ён быѓ са мной?
  Дзяѓчына тут раптам вырасла ѓ памерах з дзесяцiпавярховы дом i зароѓ:
  - Не! Ён усяго толькi просты чалавек! Зрэшты, калi ты хочаш мець зямлянiна, то дазваляем узяць з збой Пецю!
  Перад ёй узнiк юнак у шортах i ѓпрыгожваннях. Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай ветлiва ѓсмiхнулася:
  - Ён твая цацка. Жадаеш яшчэ прыгажэй?
  Таша крыкнула:
  - А калi я адмоѓлюся?
  Дзяѓчына сур'ёзна адказала:
  - Тады мы сатрэм памяць аб гэтым нiкчэмным чалавечку! I будзе так, нiбы яго i не было!
  Таша зморшчылася. Ёй не хацелася, каб нехта сцiраѓ яе каштоѓную памяць. Ды i не надта ёй i падабаѓся прафесар - галава лысее, пуза расце, не вельмi малады. На самой справе, у яе будзе шмат, вельмi шмат самцоѓ i каласальная ѓлада. Але самае галоѓнае, калi яна скажа: не, то пазбавiцца магчымасцi дапамагчы Карэну назаѓжды. Што дасць яе ѓпартасць у супрацьстаяннi з цывiлiзацыяй, якая праляцела мiльённа святлалёт i размазала Маскву?
  Таша страсянула грудзьмi (яна ѓсё яшчэ заставалася амаль голай пасля заняткаѓ каханнем) i прапiшчала:
  - Справа дзеѓкi яснае, я на ѓсё згодная!
  У таксама iмгненне прыгажуню Ташу закруцiѓ вiхура, i яна знiкла. Прафесар адчуѓ, што стала нешта мяняцца ѓ iм. Ён нiбы памяншаецца. I плоць худнее.
  А язык выдаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  - А чаму ѓ вас адны дзяѓчыны?
  Красуня, з дыядэмай адказала:
  - Таму, што самцы гэта найнiзкая раса, i не могуць мець грамадзянства Гiперiмперыi. А ты зараз пойдзеш у каменяломнi. I зразумееш, што такое непаслушэнства.
  Карэн адчайна закрычаѓ:
  - Я гатовы вам служыць! Я шмат ведаю i магу прынесцi вам больш карысцi на свабодзе!
  Прыгажуня хiхiкнула i махнула босай нагой. Прафесара закруцiла, i вакол заскакалi, нiбы вывяржэннi тысяч вулканаѓ, зоркi. Але доѓжылася гэта ѓсяго пару секунд.
  Затым Карэн адчуѓ цвёрдую глебу пад нагамi. Ён апынуѓся на драѓляным памосце. Перад iм, нiжэй, шумеѓ натоѓп людзей у тогах цi тунiках. Яны выглядалi вельмi архаiчна. Тут былi ѓ асноѓным дарослыя мужчыны, але сустракалiся i юнакi, i жанчыны. Апошнiя хiхiкалi, паказваючы пальцам на Карэна.
  Ён апусцiѓ вочы i кiнуѓ погляд, як мог на сябе. I здзiвiѓся. Цяпер у яго было мускулiстае, рэльефнае, моцна загарэлае цела юнака. Дзесьцi не старэйшыя за семнаццаць гадоѓ, так скура гладкая, бронзавая, без валасоѓ, але з вельмi развiтай мускулатурай. Карэн памацаѓ твар. Так, скура на шчоках i падбародку чыстая. Яшчэ нават вусiкi не прабiваюцца.
  Ён стаѓ юнаком гадоѓ семнаццацi, але моцным, з цудоѓным целаскладам. У галаве нават мiльганула: "а цi не пра гэта ты марыѓ? Аб вяртаннi юнацкасцi, для цела, якое старэе". Ты амаладзiѓся, а веды, памяць i досвед захавалiся.
  Але пякучы ѓдар бiзуном па спiне вывеѓ з вясёлкавага настрою. Ззаду зашыпелi:
  - Давай, падымi камень, раб!
  Карэн убачыѓ пад сваiмi босымi нагамi важкi валун. Нават у сваiм ранейшым, дарослым целе, ён бы не вырашыѓся падняць такое - можна i жылы парваць, i пуп лопне.
  Але зараз машынальна нахiлiѓся. Яго рукi i ногi былi жылiстымi, а целатрэнiраваным. Валун быѓ цяжкi, але цалкам пад'ёмны. Карэн узяѓ яго на пуп, потым на грудзi. Яму ззаду падказвалi.
  - На выцягнутыя рукi, раб.
  Карэн узяѓ вялiкi камень ямчэй, i, падштурхнуѓшы нагамi, выцягнуѓ яго, як штангу над галавой. Трымаць было не надта зручна. Але яму шапталi:
  - Трымай, змеяня!
  Карэн вырашыѓ, што пакуль ён не разабраѓся што да чаго, то лепш не супрацiѓляцца i выконваць загады. Дзе ён наогул, чорт пабяры? I чаму астатнiя людзi гавораць на рускай, а апранутыя, нiбы ѓ Старажытным Рыме?
  Тым часам вяшчальнiк зачытаѓ:
  - На гандаль выстаѓляецца раб Алкмен - гадоѓ сямнаццацi. Зусiм здаровы, фiзiчна вельмi моцны, цягавiты, прывучаны да самай цяжкай працы. Па шаснаццаць гадзiн у суткi круцiѓ ручку жорны i незаменны, пры складанай справе.
  Пачатковы кошт дзесяць цэхiнаѓ!
  Карэн ледзь падкiнуѓ камень, каб узяцца зручней. Так яго мышцы былi напружаны, i было вiдаць, якiя яны рэльефныя. Так, ён зараз раб, i цела ѓ яго i сапраѓды вельмi трэнiраванае.
  Адна, з якi стаiць у пярэднiх шэрагах, жанчын крыкнула:
  - Пятнаццаць цэхiнаѓ!
  Якi стаiць па правую руку мужчына, заѓважыѓ з ухмылкай:
  - Такога прыгожага жарабца хочаш займець?
  Тая агрызнулася:
  - Не твая справа!
  Карэн раптам стала сорамна. Яго выставiлi на аѓкцыён, каб прадаваць нiбы жывёлу. Ды яшчэ i перад дзядзькамi i цёткамi зусiм голага. Хоць бы насцегнавую павязку далi. Зрэшты, рабоѓ звычайна i прадаюць зусiм голымi, каб гаспадары бачылi ѓсе недахопы цi добрыя якасцi тавара.
  Успомнiлася тут Анжалiка, як яе распранулi i прадавалi. Праѓда, на дзвесце тысяч цэхiнаѓ цi наѓрад ён можа разлiчваць.
  - Шаснаццаць цэхiнаѓ!
  Крыкнуѓ мужчына ѓ тозе.
  - Сямнаццаць!
  - Васемнаццаць!
  Жанчына зноѓ буркнула:
  - Дваццаць!
  I падабралася да платформы, працягнула рукi i пагладзiла яму ногi. Дама ѓжо не маладая, але сарака няма, i не занадта брыдкая. Карэн адчуѓ хваляванне i прыемную козыт. Яму вельмi хацелася, каб яго гладзiла жанчына. I як гэта прыемна.
  Аѓкцыянiст падняѓ малаток i пачаѓ лiчыць:
  - Дваццаць цэхiнаѓ разоѓ... Дваццаць цэхiнаѓ два...
  Цэхiн, гэта залатая манета вагой тры з паловай грама. Можа, для юнака, хай i прыгожага, ва ѓмовах, калi дастаткова рабоѓ, гэта i дастаткова. Семдзесят грамаѓ золата. Хрыста ацанiлi танней.
  - Дваццаць цэхiнаѓ тры... Малаточак узняѓся ѓгору.
  Але тут жа грубы голас перапынiѓ:
  - Гэты раб не прадаецца ѓ рознiцу! Яго адпраѓляюць у каменяломнi, за дзёрзкасць i свавольства!
  Жанчына расчаравана прабурчала. Упусцiла суцяшэнне.
  Варта каманда:
  - Апусцi камень!
  Карэн пакорлiва апускае. Цяжкi ѓсё ж камень, ужо i рукi моцныя ныюць.
  Варта каманда:
  - Адвесцi да каваля i таѓраваць!
  Карэн спалохана ѓскрыкнуѓ:
  - Не трэба!
  Вастрыё дзiды ѓкалола пад лапатку. Маѓляѓ, iдзi. Рабства будзе сапраѓдным.
  Таша, тым часам, ляцела ѓ блiскучай ярчэй алмазаѓ карэце. Дзяѓчына, у якой была i памяць, i асоба сучаснай Наташы, глядзела i дзiвiлася. Велiчны горад праплываѓ перад ёй.
  Будынкi сыходзiлi на сотнi метраѓ у вышыню, i былi самых мудрагелiстых i неверагодна стракатых размалёвак.
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай нахiлiлася да Ташы i, пацалаваѓшы яе ѓ пярсцёнак, якi ззяѓ на руцэ свежай каралевы, вымавiла:
  - Гэта ваша сталiца - сямi галактык, о вялiкая!
  Таша засмяялася i адказала:
  - Лепата! Лепата лепацень!
  Сталiца iмперыi прыкметна разраслася, ператварыѓшыся ѓ гiганцкi, амаль якi сыходзiць у бясконцасць, мегаполiс. Шырочаны праспект горада Гiперград - сталiцы сусветнай i ѓсегалактычнай касмiчнай iмперыi, зiхацеѓ усiмi неймавернымi фарбамi i адценнямi. Мiльёны фланераѓ, аэробусаѓ i iншых разнастайных, але, у асноѓным, кропельных па форме лятальных апаратаѓ, нiбы мухi насiлiся ѓ паветры. Хоць не, у адрозненне ад мух, iх рухi былi строга спарадкаваныя, падпарадкаваныя адмысловым правiлам. Тэк пластыкавы рознакаляровы асфальт, па краях тратуара павольна, а блiжэй да цэнтра ѓсё паскараючыся, i паскараючыся. Мiлiцэйскiя бронемабiлi, падобныя на серабрыстыя шары, час ад часу вынырвалi з прасторы, рассякаючы атмасферу, то затым iзноѓ станавiлiся нябачнымi. Велiзарныя будынкi ѓ форме прызмаѓ, элiпсiсаѓ, трыкутнiкаѓ, пяцi i сямi канчатковых зорак, ружовых бутонаѓ i iншай самай чароѓнай архiтэктуры луналi i круцiлiся ѓ паветры. Кожнае будынак вялiкай сталiцы адлiвала дзiѓным святлом i здавалася выкладзеным каштоѓнымi камянямi. Толькi вялiкаму паэту пад сiлу прайграць дзiѓную прыгажосць цудоѓнага граду - вiсячыя сады з залатымi кветкамi, кiламетровыя блiскучыя фейерверкам фантаны, чые бруi лашчылi блакiтнае неба. А цудоѓныя, неймавернай рэлiгii храмы i саборы, iх купалы з найчыстага сусальнага золата, зачароѓваюць i запалоняць, выклiкаючы пачуццi боскага ѓздрыгвання. Некаторыя з культавых збудаванняѓ ззяюць усiмi колерамi вясёлкi, упрыгожаныя сiнтэтычнымi, але ад гэтага яшчэ больш яркiмi каштоѓнасцямi.
  Велiчэнская статуя вельмi прыгожай дзяѓчыны, амаль голай, але ва ѓпрыгожваннях, з распасцёртымi рукамi, дае выпраменьванне, зачаравальнае i якое прыкоѓвае погляд.
  Вялiкая Багiня нiбы кажа - я прынесла ласку ѓ святую Iмперыю!
  Каласальных памераѓ, падобная на Маскоѓскi Крэмль цытадэль зiхацела ярка-пунсовым колерам, i яе высачэзныя кiламетровыя вежы ѓтыкалiся ѓ неба, алмазныя арлы зiхацелi ярчэй сонца, азараючы ѓсяму чалавецтву шлях у светлую будучыню.
  Нават самiх свяцiлаѓ было тры, побач з жоѓтым дыскам свяцiлi агнiста-чырвоны i блакiтны шарыкi. Калi адразу тры прамянi гуляюць у дыяментавых пырсках фантана, гэта проста па казачным цудоѓна.
  Таша захоплена паѓтарыла:
  - Лепата...
  Праваруч, але нiжэй ад яе сядзеѓ Пеця. Юнак быѓ голы па пояс, у шортах, а яго моцную шыю вянчаѓ залаты, абсыпаны дыяментамi ашыйнiк, да якога быѓ прыбудаваны тонкi ланцужок з вельмi яркага невядомага зямной навуцы металу.
  Юнак таксама быѓ уражаны i заѓважыѓ:
  - Вось гэта футурыстычная будучыня.
  Асаблiва Пецю ѓразiѓ паветраны заапарк. Якiя ѓ iм цудоѓныя жывёлы. I малпачкi з тулавам трускаѓкi, i хвастамi паѓлiна. Самавар з сабачай галавой, лапкамi жабы i грэбнем пеѓня. Матацыкл, з крыламi лятаючай мышы, i замест пярэдняга кола пашча дракона.
  А вось сланы з хобатамi ѓ выглядзе астры i крыламi матылькоѓ - ну чым не хараство!
  Пеця захоплена вымавiѓ:
  - Якiя ѓ iх гарады!
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай адказала:
  - Гэта твае гарады, Таша!
  I прыгажуня нахiлiлася i пакорлiва пацалавала новую каралеву ѓ лiтую з брыльянта туфель.
  Ташы не вельмi падабалася зараз хадзiць у туфлях на высокiм абцасе, ды яшчэ з дыямента. Але ѓ гэтым свеце ѓсе дзяѓчаты-падданыя выключна басанож, i каралеѓскiя туфлi - прыкмета асаблiвага статусу!
  Таша спытала:
  - А калi мяне карануюць?
  Дзяѓчына прамармытала:
  - Вельмi хутка, о найвялiкшая з найвялiкшых!
  Таша ѓздыхнула i з некаторым сумневам спытала:
  - I ѓсе мае жаданнi будуць выконвацца?
  Дзяѓчына кiѓнула:
  - Усё, ваша вялiкасць!
  Таша усклiкнула:
  - Вау!
  Свежая каралева скiнула дыяментавы туфель, i пацерла голай падэшвай мускулiстыя спiну Пецi. Падумала, а якi ѓсё ж самец прыгожы. Прыемна аб такога церцi ногi.
  Наогул, гэта вельмi правiльны свет - кiруюць жанчыны, а мужчыны рабы i сядзяць на аброжках.
  Дзяѓчына паглядзела на будынак у выглядзе мядзведзя, якi стаяѓ на заднiх лапах з чатырма лiсiнымi хвастамi. Прычым, вянчае галаву звера султанка, i б'е фантан. У бруi плёскаюцца голыя, з аднымi толькi каштоѓнымi нiткамi вакол сцёгнаѓ, дзяѓчыны. I таксама ѓсе прыгожыя i фiгурыстыя.
  Пеця ѓзяѓ яе нагу ѓ рукi i ласкава пацалаваѓ. Таша завуркатала ад задавальнення. Юнак цалаваѓ кожны яе пальчык, яму самому вельмi хацелася...
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай агрэла Пецю, раптам якая ѓзнiкла ѓ руках святлiвай бiзуном. Юнак ѓскрыкнуѓ. На загарэлай скуры ѓспушылася крывавая палоска.
  Таша абурылася:
  - Завошта вы б'яце майго...
  Дзяѓчына злосна адказала:
  - Раб цалаваѓ вашыя ногi без загаду!
  Таша ѓпэѓнена заявiла:
  - А я гэта i хацела!
  Дзяѓчына строга заѓважыла:
  - Нiжэйшая iстота не мае права дакранацца жанчыны! Самкi - гэта святое! Няхай ведае сваё месца!
  Таша грозна крыкнула:
  - Я каралева, i дазваляю яму мяне дакранацца! Зразумела!
  Дзяѓчына пакланiлася i пацалавала Ташу ѓ пятку, вымавiѓшы зразумела, о найвялiкшая!
  Таша буркнула:
  - То-та!
  Карэн, тым часам, пакуль яго пасiя атрымлiвала асалоду ад уладай, перажываѓ не лепшыя часы. Яму надзелi на рукi i ногi цяжкiя тоѓстыя ланцугi. Закавалi i магутную шыю юнака-волата. Прычым, калi ѓбiлi распалены клiн, то злёгку абпалiлi скуру. Карэн маѓчаѓ. Ён прыгледзеѓся больш уважлiва. На левым плячы ѓ яго ѓжо красавалася выпаленая зорачка - кляймо раба. Аднак, гэтым разам яго таѓравалi асоба - ганебны раб, якога ѓжо не меѓ права вызвалiць нават гаспадар.
  У камiне грэлася, памерам з палову далонi дарослага чалавека, кляймо, якое нагадвае знак "Зорро", толькi тоѓшчы.
  Цяпер яго павiнны паставiць на грудзi. Карэн сцiснуѓ мацней зубы. Ён вырашыѓ, што ѓ любым выпадку не павiнен закрычаць, i нават трэба стрымаць стогн.
  Паказаць, што ён варты звання мужчыны. Кат быѓ вялiкi, тлусты, пузаты. Карэн, хоць i мускулiсты, але звычайны для свайго ѓзросту па росце. А грамiла быѓ вышэйшы за яго больш, чым на дзве галавы.
  Усмiхаючыся шчарбатым ротам, кат дастаѓ распаленае жалеза з камiна. I не спяшаючыся стаѓ падносiць да голай грудзей хлопца. Карэн не тузаѓся, i смела глядзеѓ у вочы. Ён адчуваѓ скурай запал ад распаленага жалеза, было горача i балюча. А затым яно дакранулася да грудзей i шчыльна прыстала. У ноздры ѓдарыѓ пах смаленага мяса.
  Боль раздзiрала вантробы i прайшла хваляй па целе. Сцiснуѓшы мацней зубы, Карэн звышчалавечым намаганнем стрымаѓ крык. У роце аддаваѓся смак крывi ад пракушанай губы.
  Кат, шырока ѓсмiхаючыся шчарбатым ротам, спытаѓ:
  - Ну што, балюча?
  Карэн адмоѓна матнуѓ галавой i выдаѓ:
  - Не! Нiбы баба шылам кальнула!
  Кат прыязна стукнуѓ мускулiстага хлопца па плячы:
  - Малайчына, сапраѓдны мужчына! А зараз на руднi!
  I пырснуѓ на апёк нагрэты алей, ад чаго моцна зашчыпала. Карэна вывелi ѓ ланцугах з кузнi. Яго хiстала, а кляймо гарэла. Рухi аддавалiся болем у грудзях. Вось чорт, ну яму i зрабiлi пуанцоѓку. Вось варвары. Няѓжо ён зараз асуджаны на вечнае рабства?
  Але былi рабы, а быѓ i Спартак. Можа, яго таксама вось так таѓравалi, адправiлi ѓ руднi. А ён вырас, стаѓ мацней, i нават уславiѓся ѓ стагоддзях.
  Карэна прыкавалi да агульнага ланцуга, дзе ѓжо стаялi юнакi ад пятнаццацi да сямнаццацi гадоѓ. Вiдаць яны працавалi ѓ каменяломнях асобна ад дарослых. Карэн нават падумаѓ, а цi не з'яѓляюцца яны вечнымi пацанамi.
  Пасля чаго iх, падганяючы бiзунамi, пагналi па вострых камянях у кiрунку да руднiкоѓ. Усе былi скаваныя агульным ланцугом за рукi i шыю.
  Карэн стаѓ меркаваць шанцы ѓцячы. Атрымлiвалася, што iх няшмат. Усяго толькi дваццаць чалавек супраць больш за трыццаць конных вартаѓнiкоѓ. Плюс яшчэ i некалькi звяроѓ бегалi. Нешта накшталт барсаѓ, толькi з iголкамi дзiкабразаѓ на спiне.
  Наогул, гэта вiдавочна не зямля. I трава iншага колеру. I на небе адразу тры сонцы.
  Хаця насельнiцтва падобнае да людзей. I юнакi ад чалавечых нiчым не адрознiваюцца. Хiба што спiны спаласаваныя, i целы ад цяжкай працы худыя i жылiстыя. Сам Карэн больш мясiсты. Можа яго кармiлi лепей.
  Ды i паесцi б не перашкаджала.
  Iдзеш сабе басанож па вострых камянях. Але скура на нагах такая мазолiстая, агрубелая, што вастрынi амаль не адчуваеш. Нават крыху прыемна ад уколаѓ.
  Ён у целе раба, на шчасце юным, здаровым, цягавiтым. Што ж, яго самога палохала думка аб надыходзячай старасцi. Калi могуць пачаць выяѓляцца хваробы i немачы. Аднак зараз нiбы другое нараджэнне ѓ целе, хай нявольнiка, але моцнага.
  I можа нават прыгожага. Як на яго прагна глядзелi жанчыны падчас гандлю.
  Карэн спытаѓ скаванага побач хлопцы. Прыкладна роѓнага былому прафесару па росце, але больш худога целам:
  - Ты адкуль?
  Хлапчук адказаѓ:
  - З Галii!
  Карэн усмiхнуѓся i адказаѓ:
  - Даѓно ѓ рабстве?
  Хлопчык з уздыхам адказаѓ:
  - З нараджэння!
  Карэн вырашыѓ адразу ж узяць быка за рогi:
  - Хочаш збегчы?
  Той цяжка ѓздыхнуѓ:
  - Ад дзiкабарсаѓ не ѓцячэш! Ды i на ноч мы застаемся скаванымi адным ланцугом.
  Карэн з нясмелай надзеяй заѓважыѓ:
  - Ланцуг можна перапiлаваць!
  Хлопчык пакiвала галавой:
  - Рабскiя ланцугi трывалыя. Ды i ад дзiкабарсаѓ не ѓцячэш!
  Карэн буркнуѓ:
  - Можна iх падмануць!
  Хлопчык напружыѓся i спытаѓ:
  - А як?
  Карэн не зусiм упэѓнена адказаѓ:
  - Пакуль не ведаю, але абавязкова прыдумаю!
  
  
  Таша апынулася ѓ троннай зале. Гэта нагадвала велiчэзны, на многiя мiльёны месцаѓ стадыён. Шматлiкiя, шматколерныя ложы, упрыгожаныя буйнымi каштоѓнымi камянямi, распасцiралiся на вялiзную вышыню.
  Яна аказалася ѓ цэнтры. На вялiзнай плошчы стаялi мiльёны дзяѓчат. Яны размясцiлiся стройнымi шэрагамi. Усе абчэпленыя каштоѓнасцямi, але на гэты раз у кожнай з iх колер камянёѓ асаблiвы. Ад чаго ѓтварыѓся вельмi складаны малюнак. Усе дзяѓчаты галаногiя, але на шчыкалатках i запясцях бранзалеты з электроннымi цыферблатамi.
  Востры зрок Ташы разгледзеѓ, як бегаюць лiчбы. Хаця не зусiм зразумела, што гэта азначае.
  Дзяѓчына глядзела сабе i дзiвiлася. А колькi дзяѓчат на стадыёне. Нiбы ѓ млечным шляху. I ѓсе напаѓголыя, у каштоѓнасцях. Iх, вiдаць, мiльёны. Прыгожыя, мускулiстыя, з валасамi ѓсiх колераѓ i адценняѓ. Трохi адрознiвалася i скура па загары. Ад цёмна-бронзавых, амаль чорных, да светла-медных. Але агульнае, што ѓсё без выключэння прыгожыя, нi кроплi нi ѓ каго тлушчу. Усе юныя, ва ѓсiх бездакорная, гладкая, чыстая скура i дасканалыя па форме цела.
  I адны дзяѓчыны - як у казцы. Мужчына толькi адзiн - юнак Пеця, якi паѓзу за ёй на карачках. А астатнiя дзяѓчынкi. З iх тузiн з сямiколернымi прычоскамi i асляпляльна яркiмi дыядэмамi. Вельмi дарагiя i прыгожыя на дзяѓчатах упрыгожваннi: у форме колераѓ, рыбак, казурак, звяркоѓ. Але пры гэтым, ногi ѓсё роѓна босыя, а целы напаѓголыя, толькi з навешанымi ѓпрыгожваннямi.
  Толькi адна Таша ѓ туфлiках на высокiм абцасе, i нейкай сукеначцы, таксама з цудоѓнымi, ззяючымi каштоѓнасцямi.
  Шмат пахаѓ дарагiх духаѓ выходных ад дзяѓчын. Падлога з рознакаляровымi, дзiвоснымi ѓзорамi каштоѓных камянёѓ. Дзяѓчаты па iм босымi нагамi крочаць бясшумна, а вось абцасы Ташы стукаюць сабе.
  Каралева iдзе i становiцца ѓ круг, якi нагадвае сонейка.
  Гучыць грамавы, але вiдаць, што ѓсё ж такi жаночы голас:
  - Прынцэса Таша карануецца i становiцца iмператрыцай сямi галактык i мiльёна сузор'яѓ! З гэтага часу яе слова, маё слова!
  I перад iмi ѓзнiкла галаграма велiчэзных памераѓ. У форме рыцара, у зiхоткiх ярчэй сусальнага золата даспехах. Вiдаць было па форме даспехаѓ, што гэта жанчына. Але твар схаваны забралам, толькi дзевяць рознакаляровых касiчак тырчаць. Голас, праѓда, юны, але аглушальны.
  Усе дзяѓчаты разам ускiнулi правую нагу i ѓсклiкнулi:
  - Дзякуй табе, о вялiкi Гiперiмператар! Ды свецiцца ђвесь сусьвет пад табой о самая прамянiстая з самых прамянiстых!
  Галаграма нахiлiлiся, у яе велiчэзнай руцэ ѓзнiкла карона, якая здавалася такой малюсенькай на фоне дзяѓчыны-гiганта.
  Голас стаѓ цiшэйшы i ласкавейшы.
  - Мая малодшая сястра Таша, атрымлiвае зараз з маiх рук карону i трон значнай часткi сусвету. Цяпер для мiльёнаѓ планет яна iмператрыца, каралева i багiня! Яе слова, маё слова! Яе воля! Мая воля!
  Хай будзе праслаѓлена Таша!
  Дзяѓчаты хорам усклiкнулi, тупаючы босымi нагамi:
  - Гiперiмператару слава! Iмператару Ташы слава! Вiват, на вякi вякоѓ!
  Галаграма з рыцарам-дзяѓчынай працягнула:
  - А цяпер, мая сястра, перш чым надзець карону, адкажы, хто ёсць самая найнiзкая i гiдкая iстота ѓ сусвеце?!
  Таша сумелася i няѓпэѓнена адказала:
  - Не ведаю. Можа быць сатана?
  Дзяѓчына-рыцар у адказ аглушальна зарагатала так, што ѓся велiчэзная зала-стадыён закалацiлася.
  - Не, дурненька! Самая найнiзкая i гiдкая iстота ѓ сусвеце - гэта мужчына-самец! I нiчога не варты акрамя пагарды!
  А цяпер вазьмi карону, кiруй i памятай! Можна рабiць усё, акрамя як даць панаваць над сабой мужчыну!
  Таша здрыганулася i адказала, апусцiѓшы вочы:
  - Вы маеце рацыю, ваша вялiкасць!
  Гiперiмператар паправiла:
  - Ваша гiпервялiкасць! Дык трэба да мяне звяртацца! А зараз стань на адно калена i прымi карону.
  Таша пакорлiва падагнулася. Астатнiя дзяѓчыны, усе гэтыя мiльёны ваяѓнiц, сталi на два калены i нахiлiлi галовы. Карона была шматколернай i незвычайна прыгожай, з вялiкiм густам зробленай. Гiперiмператрыца адным мезенцаѓ ѓсклала яе на залацiстую галаву Ташы i вымавiла:
  - Цяпер ты вялiкая, роѓная па ѓладзе мне! I толькi пасадам я вышэйшы за цябе!
  Праѓ справядлiва i разумна! А табе дапамогуць!
  Дзяѓчынкi зноѓ усклiкнулi хорам мiльёнаѓ глыток:
  - Слава Гiперiмператару! Ташы слава!
  Дзяѓчаты галасiлi пяць хвiлiн. Потым Гiперiмператрыца абвясцiла:
  - А цяпер, што будзем рабiць з гэтай хатняй жывёлай, якую вядзе наша каралева на павадку!
  Дзяѓчаты хорам усклiкнулi:
  - Спрабаваць яго! Мучыць у мiльёне выяѓ!
  Таша усклiкнула са страхам:
  - Не! Не трэба, ён добры!
  Гiперiмператар усмiхнулася i спытала свежую каралеву:
  - А што ты можаш нам даць, каб мы самца не мучылi?
  Таша разгублена прамармытала, мiргаючы вачыма:
  - Патрабуйце! Усё зраблю!
  Гiперiмператрыца адказала ласкавым тонам:
  - Добра! Але ты наѓзамен павiнна заваяваць iмперыю Тэрмiдор. Там кiруюць самцы - агiдна!
  Таша разгублена прамармытала:
  - А ѓ мяне хопiць сiлы?
  Гiперiмператрыца ѓпэѓнена адказала:
  - Хопiць крошка! Павер, мы табе дапаможам! А пакуль, кiруй i атрымлiвай асалоду ад уладай!
  Таша, на ѓсякi выпадак спытала:
  - А я ѓсё магу?
  Гiперiмператрыца кiѓнула:
  - Усё! Жадаеш, загадай i мiльён якiя стаяць у зале дзяѓчынак будзе падвергнуты самым жорсткiм катаванням!
  Таша паматала галавой:
  - Не! Я не хачу нiкога нi забiваць, нi мучыць! Мне хочацца нешта добрае зрабiць!
  Гiперiмператрыца ахвотна кiѓнула:
  - Рабi! Твая воля, мая воля!
  Таша замiргала i спытала ѓ сямiколернай дзяѓчыны:
  - У вас жабракi ёсць?
  Так ганарлiва выпрастаѓшы табар, адказала:
  - Не!
  Таша няѓпэѓнена спытала:
  - А беспрацоѓныя?
  Дзяѓчына адказала ганарлiва:
  - У нас камунiзм! Усё бясплатна, ад кожнага па здольнасцях, кожнаму па патрэбам!
  Таша прапанавала:
  - Тады можа што-небудзь пабудаваць?
  Дзяѓчаты хорам усклiкнулi:
  - Што заѓгодна пабудуем, о найвялiкшая!
  Гiперiмператар вымавiла, урачыста:
  - Мая воля, гэта твая воля!
  I знiкла, нiбы адключылi малюнак.
  Карэн, тым часам, iшоѓ сваiм шляхам. Пасля працяглага i даволi стомнага пераходу, хлопцаѓ увялi ѓ падземныя шахты.
  З самага пачатку ѓ нос ударыѓ мацнейшы смурод. Яшчэ б - паходнi чадзiлi ѓ цемры, а рабы i наглядчыкi спраѓлялi галечу прама тамака, дзе працавалi.
  Смурод, гэта самае паскуднае ѓ прыцемку каменяломняѓ. Атрутныя выпарэннi, трупы, якiя раскладалiся. Пастаянна якiя памiраюць рабы.
  I калi сталёвае цела Карэна i магло трымаць нагрузку, то пах трываць было невыносна.
  Наглядчыкi былi ѓ спецыяльных масках, якiя хоць няшмат, але абаранялi ад атрутных выпарэнняѓ.
  Карэна падштурхнулi дзiдай пры ѓваходзе ѓ шахту. Выдаѓ яму кiрку i лапату. Праца простая. Калi камянi i складай у тачкi. А потым па чарзе будзеш iх выштурхоѓваць. Для загартаванага цела не надта i цяжка. Праѓда, цягнецца гэта дзве трацiны сутак. Але затое Карэн i да гэтага звыклы.
  Часам i наглядчыкi стамляюцца, можна крыху адлыньваць ад працы.
  Ад смуроду ванiтавала. Але праз некалькi гадзiн Карэн ѓжо прынюхаѓся, i ѓжо амаль не заѓважаѓ смурод.
  Цела амаль не стамлялася. Ён працаваѓ з умераным энтузiязмам, не выкладваючыся, але i не запавольваючыся. Часам наглядчыкi ѓсё роѓна хвасталi бiзуном. Карэн адхiляѓся i змякчаѓ ѓдары. I працягваѓ працаваць. Што ѓ ланцугах не надта зручна.
  Потым iх адвялi ѓ пячору, далi агiднай бурды, якую прыйшлося сёрбаць бруднай пяцярнёй. I ляглi спаць проста на камянi. Так, такая вось прафесiя ѓ раба. Працуй голы ѓ ланцугах, а атрымлiвай толькi бiзуны.
  У першую ноч Карэн ад пераходу i працы занадта ѓжо стамiѓся, i паэтам вырашыѓ паспаць. I толькi потым абдумаць, як уцячы. Канешне ж, гэта няпроста. Але ѓ прыцемку i смуроды цалкам рэальна схавацца.
  Галоѓнае не заблудзiцца ѓ лабiрынце шахт. А гэта, мусiць, самае складанае.
  I можна збегчы i не вярнуцца.
  Першая ноч у рабстве прайшла цяжка. Сон быѓ трывожны, поѓны кашмараѓ.
  Рознага роду пачвары шнырылi ѓ марах, мучылi кашмары. Снiлiся катаваннi на прэнгу, пакаранне смерцю на коле, грызучыя плоць велiчэзныя пацукi. I маса ѓсяго паскуднага i адваротнага.
  А на наступны дзень уздым. Агiдная пракiслая каша. I зноѓ за працу. Можа, для моцнага i цягавiтага цела не занадта знясiльваючая, але сумная i манатонная.
  Карэн iшоѓ сабе, кляѓ усiх багоѓ. Вось патрапiла яго патрапiць у рабства. I як такое магчыма! I гэта з дасканалым геномам.
  Куды цiкавей было ѓ Ташы. Дзяѓчына-каралева аддала загад узвесцi новы будынак.
  I шматлiкая тэхнiка зарабiла. Усё закруцiлася, закруцiлася. I за некалькi гадзiн узнiк вялiзны i вельмi пышны палац.
  Тана свiснула i ѓсклiкнула:
  - Вось гэта тэмпы!
  Пеця, якi цiснуѓся каля яе ног, прашаптаѓ:
  - Фантастыка рэалiзуецца!
  Дзяѓчыны, час ад часу ѓзляталi ѓ паветра. Яны кружылiся i махалi бластэрамi.
  Ужо знаёмая ваяѓнiца з сямiколернай прычоскай нагадала:
  - Час выконваць абяцанне i заваяваць Тэрмiдор! Мае дзяѓчаты проста гараць ад нецярпення.
  Таша разгублена замiргала i заѓважыла:
  - Што, гэта прама зараз?
  Сямiкаляровая кiѓнула:
  - Так! Чаго яшчэ марудзiць!
  Таша ѓздыхнула i спытала:
  - Але хiба я не ваша каралева?
  Дзяѓчына ѓсклiкнула:
  - Вы далi слова! Цi мы знiшчым, гэта жывёла! - I яна ткнула пальцам у Пецю.
  Юнак лiтаральна сцяѓся ад страху.
  Таша з усмешкай адказала:
  - Добра, будзе вам вайна!
  Дзяѓчына кiѓнула з жамчужнай усмешкай:
  - Войскi гатовы, спадарыня каралева!
  Перад iмi ѓзнiкла галаграма зорнага неба. Незлiчоная колькасць зоркалётаѓ усiх вiдаѓ i канструкцый. Ваяѓнiцы пабудавалi масу касмiчных караблёѓ. I многiя з iх выглядалi вельмi драпежна. Нiбы пажадлiвыя пiраннi. Або вострыя, блiскучыя кiнжалы.
  Цудоѓныя караблi.
  Таша разгублена спытала, сваю падпарадкаваную, а можа i камандуючую:
  - А як мы будзем забiваць? Па-сапраѓднаму, цi понарошку?
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай упэѓнена адказала:
  - Мусiць, понарошку ваюеце толькi вы, людзi, на кампутарах! А ѓ нас будзе ѓсё па-сапраѓднаму!
  Таша ѓздыхнула i адказала:
  - Я не хацела б стаць прычынай чыёй альбо смерцi!
  Дзяѓчына жорстка заѓважыла:
  - Такая воля Гiперiмператара! Яна загадала, вы падпарадкоѓваецеся! Так што не абмяркоѓвайце загад, а выконвайце! Тэрмiдор павiнен быць заваяваны!
  Таша махнула рукой i скамандавала:
  - Ну што ж. Тады наперад! Атакуем усё разам!
  I армада касмiчных караблёѓ рушыла ѓ напрамку жоѓтых i блакiтных зорак.
  А сама Таша перанеслася на баявы флагман. Села ѓ празрыстае крэсла i паглядзела на галаграму. Яе вялiзны флот паѓзе па чорным космасе.
  Пеця побач з ёй. Трохi прыѓзняѓся i спытаѓ:
  - Дык што, цяпер сапраѓдная касмiчная бiтва будзе?
  Таша згодна кiѓнула:
  - Так, тыпу зорных войн!
  Пеця свiснуѓ:
  - Пацешна! Ну, проста як у кiно!
  Таша не занадта весела адказала:
  - Але людзi, цi жывыя iстоты будуць гiнуць па-сапраѓднаму, а не понарошку. I гэта вельмi нават сумна!
  Пеця кiѓнуѓ i заѓважыѓ з вельмi сумным выглядам:
  - Так, жыццё жорсткае! Вось i жывёлы дзеляцца на тых, хто есць i каго ядуць!
  Таша цяжка ѓздыхнула i больш жорсткiм тонам сказала:
  - Добра, памаѓчы! Тут i твая вiна ёсць!
  Пеця разгублена замiргаѓ:
  - Прычым тут я?
  Таша злосна адказала:
  - А прытым. Ну добра, хутчэй за ѓсё гэта было i так непазбежна! Што ж, давядзецца зараз асвоiць i ролю камандуючай!
  Пеця самаѓпэѓнена заявiѓ:
  - Я табе дапамагаць буду!
  Насустрач караблям дзяѓчат спяшаѓся флот Тэрмiдора. Таксама шматлiкi i добра ѓзброены.
  Абедзве армады зблiжалiся. Мiльёны зоркалётаѓ розных мадэляѓ i канструкцый. Ад аднамесных знiшчальнiкаѓ, да ультра-грослiнкораѓ памерамi з палову Месяца. Так, значныя сiлы сабралiся тут.
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай абвясцiла:
  - Памiж намi адбудзецца касмiчная бiтва! Як бачыш, флот Тэрмiдора готаѓ, i супернiкi разгарнулi сiлу загадзя!
  Вось узнiк малюнак на галаграме. З'явiѓся твар прыгожага юнака, вельмi падобны на чалавечы, але з вушкамi як у рысi.
  У галаве ѓ Ташы мiльганула - эльф!
  Побач з iм узнiк iншы дзявочы тварык. Зрэшты, на першы погляд рознiца не вялiкая. Што ѓ юнака, што ѓ дзяѓчыны гладкiя румяныя твары, без барады i вусоѓ. I таксама пышныя валасы з упрыгожваннямi. Так што калi не вiдаць постацi, то ѓ эльфаѓ адрознiць вельмi складана, хто якой падлогi.
  Але Таша зразумела адразу хто самец, а хто самка. Юнак паведамiѓ:
  - Я гiпермаршал Татанка. Вiтаю новую каралеву!
  Таша не зусiм да месца бразнула:
  - Я новая каралева Таша. Iдучая на смерць, вiтае цябе!
  Юнак засмяяѓся i адказаѓ:
  - Вы вельмi прыгожыя i можаце стаць каханай жонкай у маiм гарэме!
  Таша залiлася фарбай i прашыпела:
  - Дзякуй...
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай крыкнула:
  - Ну што ж, будзем бiцца! Або вы пад нас, або мы пад вас!
  Татанка хiхiкнуѓ i заѓважыѓ:
  - Табе самца трэба! Вось ты, якая нервовая!
  Дзяѓчына зароѓ:
  - Спаймаем цябе, мы ѓжо пацешымся! Будзеш ведаць нашу ласку!
  Гiпермаршал Татанка кiѓнуѓ:
  - А ты прапусцiш за гадзiну сотню эльфаѓ! Паглядзiм, як табе гэта спадабаецца!
  Пасля чаго галаграма згасла. Пачалася бiтва.
  Першымi адкрылi агонь з дыстанцыi зоркалёты Тэрмiдора. Яны перастроiлiся паѓмесяцам i спрабавалi дастаць ваяѓнiц сямi галактык.
  Таша, якая нiколi не камандавала касмiчнымi бiтвамi, разгубiлася.
  Больш вопытная сямiколерная дзяѓчына загадала:
  - Тэрмапрэоннымi ракетамi ѓ адказ залп!
  I з боку касмiчных амазонак паляцелi забойныя ракеты. Яны ѓспыхвалi, нiбы звышновыя зоркi. Такiя яркiя, якiя спальваюць якiя траплялiся караблi, выпаралыя метал.
  Таша раптам убачыла зоркалёты эльфаѓ знутры. Хоць мужчыны i былi ѓ гэтай iмперыi пануючым класам, але дзяѓчат у дваццаць разоѓ больш, чым самцоѓ.
  I калi падбiты лiнкор запалаѓ, то дзяѓчаты-эльфiйкi разбягалiся, а полымя лiзала iх ногi, прымушаючы ѓскрыкваць.
  Таша буркнула:
  - Iм жа балюча!
  Сямiкаляровая дзяѓчына зло заѓважыла:
  - Дык iм i трэба! Няма чаго дазваляць мужчынам трымаць сябе ѓ рабстве!
  I ваяѓнiца выскалiла зубы.
  Таша скiнула туфлю i босай нагой рушыла ѓ мускулiсты бок Пецю, прашыпеѓшы:
  - Колькi бед ад вас мужчын!
  Пеця спалохана шмыгнуѓ носам:
  - Але ваша вялiкасць...
  Таша ѓпэѓнена загадала:
  - Трымаць супернiка на дыстанцыi! Бiць напэѓна.
  У амазонак была некаторая перавага ва ѓзбраеннi. Iх термопренные (заснаваныя на працэсе злiцця преонов) ракеты, былi больш магутныя i дасканалыя. I выбiвалi ѓ эльфаѓ значныя сiлы.
  Так што байцы Тэрмiдора прывялi мiльёны сваiх зоркалётаѓ у зблiжэнне. Яны ѓключылi таксама прамянёвую зброю, iмкнучыся збiць ракеты зорных амазонак яшчэ на падлёце.
  Таша стрымана скамандавала:
  - Адыходзiць i трымаць на дыстанцыi!
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай загарэлася:
  - Як гэта, адыходзiць?
  Таша рашуча заявiла:
  - А вось так, працаваць другiм нумарам i трымаць на дыстанцыi доѓгiмi джэбамi!
  Дзяѓчына, вельмi хорт, засмяялася.
  - Гэта не бокс, а касмiчны бой! I тут няма джэбаѓ!
  Таша злосна тупнула голай, круглай пяткай па браняванай паверхнi:
  - Я сказала, адыходзьце, i вы адыдзеце! А iнакш я загадаю цябе высячы!
  Цi выкупляць у гiперплазменнай ванне!
  Дзяѓчынка сумелася i пакорлiва адказала:
  - Воля ваша, спадарыня!
  Таша прыйшла да тлумачэння:
  - Дык мы зберажом жыцця зорных амазонак, калi эльфаѓ зберагчы не па сiлах!
  Пеця захоплена ѓсклiкнуѓ:
  - Ты, генiй!
  I пачаѓ цалаваць босыя, зграбныя пальцы дзяѓчыны-каралевы.
  Таша вызвалiла i другую нагу ад вельмi цвёрдай, вывастранай з суцэльнага дыямента туфлi, i сказала:
  - Не будзь сабачкам!
  I схапiла яго за вуха. Той крыкнуѓ, спалохана папiскваючы:
  - Балiць бо!
  Таша засмяялася i заявiла:
  - Я не котка, я тыгрыца, ды яшчэ ѓ кароне, так што табе давядзецца пацярпець, прыгажун!
  Пасля чаго дзяѓчына паглядзела на поле бою. Армада са шматлiкiх мiльёнаѓ караблёѓ зладжана адыходзiла. Падавалася, што дзейнiчае адзiны механiзм. Касмiчныя амазонкi прыроджаныя ваяѓнiцы. Iх рухi вывераныя, але не механiчныя, а творча развiтыя.
  Таша усклiкнула:
  - Будзем панаваць над светамi!
  Яе саму захапляла бiтва.
  Касмiчны флот дзяѓчын ваяваѓ прафесiйна. Эльфы ж паскараючыся, iмкнулiся зблiзiцца. Яны адважна прарывалiся на шчыльную дыстанцыю. Iмкнулiся навязаць абмен ударамi.
  Касмiчныя амазонкi працягвалi страляць цяжкiмi ракетамi. Узрывалiся тэрмапрэонавыя падарункi. Яны пагражалi спапялiць i сцерцi непрыяцеля ѓ самыя дробныя аскепкi. Распляскаць у касмiчны пыл.
  Таша усклiкнула:
  - Вось гэта какафанiя!
  I ѓключала шпiёнскую галаграму. Вось яна ѓбачыла памост. Люта выкрыкваючым каманды, гiпермаршала Татанку. I дзяѓчат, што носяцца мiльгаючы нагамi, i самцоѓ у боцiках. Такiя вось дзяѓчыны хупавыя.
  Пеця замычаѓ ад захаплення. Яго лiтаральна трэсла ад любоѓнай знямогi.
  Вось грос-лiнкор эльфаѓ занадта ѓжо блiзка падышоѓ да небяспечнай рысы. Так, што ѓ яго дагадзiла некалькi забойных зарадаѓ.
  Махiна трэснула. Лопнула браня, i загарэѓся метал. Зноѓ бягуць цудоѓныя, галаногiя дзяѓчаты. Iх точаныя ногi пакрываюцца пухiрамi.
  Але ракеты эльфаѓ закранулi i эсмiнец амазонак. Вось дзяѓчыны, аголеныя праз агонь iмчацца. Iх нiбы апарылi.
  Пеця прастагнаѓ:
  - Як сэксуальна!
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай сунула яму босую нагу ѓ твар i загадала:
  - Цалуй!
  Пеця пачаѓ абсыпаць загарэлую, прыемна пахкую скуру пацалункамi. Як ён заводзiѓся. Як яму хацелася спаравацца з гэтай дзiвай. Юнак змучаны. Выгляд такой колькасцi аголеных, цудоѓных цел. Мужчынская дасканаласць надзьмулася i вось-вось, здавалася, лопне.
  Таша рагатала i крычала:
  - Вось так, паддай iм!
  Рызыка бiтвы толькi яе захапляла!
  Дзяѓчына была ѓ дасканалым азарце. Вось буйны, нiбы астэроiд ультра-грослiнкор эльфаѓ, атрымаѓ агнязарную выблiск термопреонновой ракеты. I яго метал праела. Шэраг страляючых платформ быѓ змецены. Вось на адной з iх дзяѓчаты-эльфiйкi аказалiся збiтыя. I iх лiтаральна размажджэрылi.
  Як гарэлi цудоѓныя дзяѓчаты. Вось з усёй чароѓнасцю гэтага гламурнага народа.
  Ды i юнакi пацярпелi. Некаторыя з iх проста сталi попелам.
  Дзяѓчаты вiшчалi ад болю. Адна з эльфiек трапiла ѓ гiперплазменную бурбалку, якая павольна, але няѓмольна сцiскалася. У гэтых умовах дзяѓчына-эльф стала спавядацца.
  I яна ѓстала на каленi i звярнулася ѓ свайму чарабластару (асаблiвай зброi эльфаѓ!) з просьбай:
  - О вялiкая, святая зброя, прашу цябе, адпусцi мае грахi ѓсе вольныя i мiжвольныя. Ад волшебластера аддзялiлася галаграма з цудоѓнай, найпрыгажэйшай дзяѓчынай з крылцамi матылi. Яна вымавiла:
  - Ты шчыра каешся ѓ сваiх грахах, о эльфiйка?
  Дзяѓчына-эльф шчыра адказала:
  - Вядома! Я здраджвала свайму мужу, бо нас у яго было трыста! I я так доѓга не ведала сэксу. I не вытрымала, спаравалася з оркам.
  Галаграма, выходная ад чараѓвобластэра падмiргнула i лагiчна заѓважыла, з дакорам у голасе:
  - Спарыцца з оркам - гэта ѓжо дастаткова сур'ёзнае злачынства! I вялiкi грэх супраць расы!
  Эльфiйка спалохана закрычала:
  - Адпусцi мне грахi о, найвялiкшая! Iнакш я не патраплю ѓ iншую светабудову, i мяне будуць мучыць у апраметнай!
  Галаграма прамовiла з дакорам:
  - Трэба было б на цябе епiтымiю накласцi!
  Эльфiйка адчайна прастагнала:
  - Некалi! Мяне спальвае гiперплазма!
  Галаграма ѓрачыста абвясцiла:
  - Паколькi ты гiнеш у баi, я табе гэты грэх дарую!
  Эльфiйка ѓсклiкнула з захапленнем:
  - Слава Усявышняму Роду!
  I яе ногi апякла гiперплазма. А спiну падпалiла патокам распаленай суперматэрыi.
  Таша, са смуткам у голасе заѓважыла:
  - Вось гэта так жудасна!
  Пеця пiскнуѓ, нiбы пацука, i прамямлiѓ:
  - Я б з ёй!
  Юнака трэсла ад узрушанасцi. Ён мучыѓся i пакутаваѓ. Так яму хацелася дзяѓчыну. Так хацелася кахання, што ѓ жылах лiтаральна кiпiць.
  Касмiчная бiтва працякала ѓсё больш востра. Вось ужо эльфы, усё ж змаглi скарацiць дыстанцыю i ѓвайсцi ѓ блiзкi бой.
  Змагалiся адзiн з адным i аднамесныя знiшчальнiкi.
  Вось эльфiйка супраць амазонкi, ледзь прычыненай каштоѓнымi нiткамi.
  Яны манеѓруюць на аднамесных знiшчальнiках. I спрабуюць тое зблiзiцца, то, наадварот, разарваць дыстанцыю. У лоб сiлавое поле не прабiць, i ваяѓнiцы спрабуюць адна адной выйсцi ѓ хвост.
  Эльфiйка i амазонка нiяк не могуць перайграць адна адну. Тады амазонка пачынае агiтацыю:
  - Ну, навошта табе змагацца за гэтых праклятых, валасатых самцоѓ, што трымаюць вас у чорным целе!
  Эльфiйка захоплена адказвае:
  - Нашы самцы зусiм не валасатыя! Яны прыгожыя, ласкавыя, i могуць даставiць самцы масу задавальнення!
  Амазонка люта запярэчыла:
  - Самец у першую чаргу павiнен быць рабом! I яго месца быць жывёлай! Не можа мужчына быць спадаром!
  Эльфiйка запярэчыла:
  - Самец, гэта наш абаронца, i ён любiць жанчын! Лепш вярнiце самцам iх пакладзенае месца. Не рабеце з iх рабоѓ!
  Амазонка зароѓ:
  - Ды я цябе разарву!
  I як накiнецца на супернiцу. Абодва знiшчальнiкi сутыкнулiся лоб у лоб. I даваць бадацца i цiснуць сябар на сябра.
  У блiзкiм бою перавага амазонак ва ѓзбраеннi ѓжо не гэтак iстотна. I яны нясуць таксама немалыя страты.
  Таша сама адчула што па яе ультра-грослiнкорну трапляюць. I што вялiзны зоркалёт трасе, i становiцца гарачэй.
  Дзяѓчына-каралева паспрабавала прыкiнуць расклад сiл. Пры прыкладнай роѓнасцi зоркалётаѓ, у амазонак больш гармат i яны больш магутныя. Але ѓтрымаць перавагу не проста.
  Вось крэйсеры сутыкнулiся i запалалi. Стала ѓсё трэсцiся i ламацца. Высыпалiся выратавальныя капсулы. Яны былi падобныя на рознакаляровыя пiлюлькi. Такiя, што выпускаюць у форме зорачак, каб дзецi iх ахвотней елi.
  Вось адна з уцякаюць дзяѓчат, памылкова трапiла ѓ анiгiлятар. I яе маментальна расклала на атамы. Але ва ѓсякiм разе гэта ѓжо не балюча.
  Таша ѓскрыкнула:
  - Жахлiва!
  Адзiн з эсмiнцаѓ трапiѓ у грос-лiнкор. Карабель пачаѓ выбухаць, i дэтанавалi ракеты. Палалi тэрмакваркавыя, тэрмапрэонныя зарады. Маса разбурэнняѓ.
  Платформы з батарэямi i ѓсталяванымi гарматамi зрывае, i яны iмчацца ѓ адкрытую, касмiчную прастору. Пераварочваюцца ѓ палёце.
  Сутыкаюцца сябар з сябрам i выбухаюць.
  Тана ѓсклiкнула:
  - Вось гэта бляск!
  Карэн праводзiѓ час не гэтак цiкава. У смярдзючых каменяломнях. У цяжкай, хай нават i звыклай для загартаванага цела, працы.
  I было сумна, i зневажальна.
  У думках толькi адно - уцячы! План, увогуле, просты. На ноч iх прыкоѓваюць на агульны ланцуг. Перапiлаваць, якую, можна, але гэта запатрабуе занадта шмат часу. Так што бегчы лепш падчас працы. Наглядчыкi самi iмкнуцца быць блiжэй да бруi жыватворнага паветра, i глядзяць не ѓвесь час за рабамi. Часам i перакусваюць, i выпiваюць, што таксама дае хвiлiны без нагляду. Што ж, можна i ѓцячы ѓ незлiчоныя, распрацаваныя лабiрынты. А там ужо пабадзяѓшыся, выбрацца ѓсё ж на паверхню.
  Арыентавацца ѓ пячорах i штольнях проста - трэба ѓвесь час прытрымлiвацца аднаго боку. Тады i не заблудзiшся, i не будзеш блукаць там, дзе раней. I так-сяк патрапiш у iншае месца.
  Планета вiдавочна прымiтыѓная - не вышэй за антычнасць. I, чамусьцi, вельмi падобная на Старажытны Рым. Хаця свяцiѓ цэлых тры, i не бывае тут зiмы, i вельмi кароткiя i светлыя ночы.
  Але ѓ размове з рабамi Карэн высветлiѓ цiкаѓныя рэчы. Што тут ёсць iмператар, якога клiчуць Кесар, i патрыцыi, легiянеры, трыбуны, сенат. Гэта значыць тое, што характэрна для Старажытнага Рыма. I нават сталiца названа амаль аднолькава: Ром. I iмперыя Ромская! Так, дзiѓныя справы робяцца.
  I войны з iншымi народамi, i маса рабоѓ. Усё працуеш сабе i працуеш.
  Раб цi працуе, цi спiць. Так, жорсткi лозунг. Тым больш трэба збегчы.
  Iншай панадлiвай iдэяй было падняць мяцеж. Тым больш тут адна моладзь. А яны смялейшыя за дарослых i больш схiльныя да бунту.
  Карэн падумаѓ, што ѓгаварыць усiх зараз напасцi на наглядчыкаѓ цалкам рэальна. I падняць свой сцяг паѓстання.
  I пачалася падрыхтоѓка да "рэвалюцыi".
  Карэн, пасля таго як яны паелi, i iх адвялi спаць, прапанаваѓ:
  - Давайце ѓзбунтуемся i пераб'ём наглядчыкаѓ.
  Дзецюкi ахвотна падтрымалi iдэю. Але паѓстаць лепей усiм разам. Адзiн з юных рабоѓ заѓважыѓ:
  - Калi дарослыя не падтрымаюць нас, то пераб'юць легiянеры!
  Карэн запярэчыѓ:
  - Што iм, не жадаецца волi? Хiба iм не надакучыла кашмарнае рабства?
  Хлапчук адказаѓ:
  - Яны ѓжо прывыклi i баяцца смерцi!
  Карэн заѓважыѓ:
  - Хiба можна прывыкнуць да болю! Хiба стане табе лягчэй, седзячы на распаленай патэльнi, калi на ёй пасядзiш даѓжэй?
  Юныя рабы дружна залямантавалi:
  - Не! Вядома, ж, не!
  Карэн рашуча заявiѓ:
  - Заѓтра ж i выступаем! Па маiм сiгнале - трайны свiст, ламаем кiркамi чэрапа наглядчыкам.
  Адзiн з хлопцаѓ прапанаваѓ:
  - А можа i iншых папярэдзiм?
  Карэн адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Занадта доѓга марудзiць няма сэнсу! Выступiм неадкладна. Галодныя i прынiжаныя рабы, як сухi порах. Успыхне iскра, i ѓсё запалае!
  Хлопцы хорам пацвердзiлi:
  - Правiльна! Больш трываць неѓмагату!
  Карэн суха загадаѓ:
  - А цяпер усiм спаць! Заѓтра ва ѓсiх павiнны быць сiлы!
  Юныя рабы адказалi:
  - Ёсць, спаць!
  I зацiхлi. У такiм узросце засынаеш без працы. Карэн таксама лёг на бок, што целу было зручней. I пагрузiѓся ѓ дрымоту. Яму амаль адразу ж прыснiѓся Спартак.
  Паѓстанне рабоѓ. Спартак вялiзны, моцны сячэ рымлян. Першы, самы складаны этап паѓстання, калi рабоѓ яшчэ вельмi мала. Як семдзесят восем гладыятараѓ прабiраюцца па горах, хаваючыся ад рымскiх легiёнаѓ. I па дарозе рабуюць вiлы патрыцыяѓ i даюць рабам волю.
  I войска Спартака расце. Пакуль яго не зацiснулi на Везувii. Але адважны маршалак гладыятараѓ загадаѓ сплесцi ѓсходы з лазы. I спусцiцца па стромай скале.
  Карэн разам са Спартаком. Ён у целе моцнага хлопца, i ѓжо карыстаецца даверам маршалка. I ваюе, нiбы сапраѓдны звер!
  Так, ён пакажа гэтым рымлянам. Яны будуць ведаць, як здзекавацца з людзей, i ѓ першую чаргу дзецьмi.
  Вось Карэн узбягае на роѓ i сячэ мячом рымлян. Тыя падаюць акрываѓленыя i разадраныя...
  А тым часам Таша камандуе касмiчнай бiтвай. Пасля бачання, усё ж уверх узяла амазонка i збiла знiшчальнiк эльфiйкi.
  Пасля чаго ѓ бой пайшла рэзервовая гвардыя. Касмаматкi вывяргалi планёры, якiм кiравалi мiкрачыпы. Iшла разлютаваная бiтва. Але амазонкi ѓводзiлi ѓ бой усё новыя i новыя сiлы, i прасавалi ѓсё больш i больш адчувальна.
  Яны перамяшчалiся па больш звiлiстых траекторыях. I джалiлi, нiбы гадзюкi. Iмклiвыя i атрутныя.
  Тым не менш, эльфы не здавалiся. Адзiн з iх крэйсераѓ таранiѓ касмаматку. I прагучаѓ наймагутны, выбух. Нiбы пульсацыя квазара палыхнула гiперплазма. I касмаматка лопнула, нiбы памiдор пад нажом, агалiѓшы палаючыя, якiя расколваюцца вантробы.
  Некалькi караблёѓ амазонак таксама атрымалi сур'ёзныя пашкоджаннi i сталi адыходзiць да рамонтных трэйлераѓ.
  Таша спалохана ѓскрыкнула:
  - Як аплявуха!
  Пётр пiскнуѓ, нiбы шчанюк, якi iмкнуѓся здавацца адважным:
  - Загадай, вялiкая, i я парву iх!
  Таша пагладзiла яму галаву падэшвай сваёй, такой хупавай нагi i вымавiла са смяшком:
  - Ты самец! Значыць найнiзкая масць!
  Пётр пакрыѓджана заявiѓ:
  - Я ѓсё зраблю для цябе, маё каханне!
  Таша засмяялася i адказала:
  - Зрабi масаж маiм нагам, але вышэй каленаѓ не падымайся!
  Пеця пробулькал:
  - Так, найвялiкшая!
  I яго спрытныя рукi сталi масажаваць падэшвы i шчыкалаткi прыгожай дзяѓчыны-каралевы.
  Тым часам, амазонкi сталi падцiскаць эльфаѓ з флангаѓ. Аднамесныя знiшчальнiкi ѓсё часцей сутыкалiся. Узрывалiся i мiны.
  Па вакууме расцякалiся газы, скрыѓляльныя прамянi, i якiя ламаюць траекторыi ракет.
  Усё бамбавалася, i выбухала, разыходзячыся лютымi пучкамi па касмiчнай пустаце. I вось зноѓ сутыкаюцца зоркалёты. Два ультрагрослiнкоры таранiлi адзiн аднаго ѓ лоб. Ашалёѓкi затрашчалi. Нахiлiлiся ствалы гармат. Закруцiлiся вiхуры з выпушчаных газаѓ.
  Фантаны гiперплазмы вырывалiся з велiчэзных караблёѓ. Нiбы па небе размазалi фарбу, i пэндзаль скакала ѓ руках гарэзлiвага дзiцяцi.
  Ультра-грослiнкор амазонак аказаѓся мацнейшым, адкiнуѓ махiну эльфаѓ.
  Тая ѓпала, ламаючы караблi i, узрываючы ѓласныя машыны.
  Пара-тройка крэйсераѓ стукнула з такой сiлай, што па вакууме разляцелiся пёры вогненнай гiперплазмы.
  Многiя эльфiйкi i эльфы загiнулi, цi аказалiся спаленыя ѓ патоку гiперагню.
  Некалькi дзяѓчын, зрэшты, затрымалiся на аскепцы. I спрабавалi ѓтрымацца. З iм быѓ i наёмны пiрат арк.
  Такi вось звер, тыпу мядзведзя, але з галавой бульдога, з вушамi слана. Уражлiвы тып.
  Вось ён i прабурчаѓ:
  - Дзяѓчыны, хочаце, зоймемся каханнем?
  Эльфiйкi спалохана запiшчалi:
  - Ну, знайшоѓ сабе момант!
  Орк лагiчна заѓважыѓ:
  - Адчуваннi, калi ты на мяжы смерцi, вастрэй!
  Эльфiйкi згодна закiвалi галовамi:
  - Давай! Але першым будуць тыя, хто старэйшы па званнi!
  Орк прарохкаѓ:
  - У мяне на ѓсiх хопiць!
  Таша, якая, гэта бачыла праз шпiёнскую галаграму, заѓважыла:
  - Мне здаецца, што эльфiйкi не вартыя роѓнага становiшча з мужчынамi!
  Дзяѓчына з сямiколернай прычоскай буркнула:
  - Мужчыны нiчога не вартыя! Самец -гэта нуль!
  Пеця падаѓ голас:
  - Я плюс адзiн!
  Дзяѓчына ѓзяла, ды як агрэе бiзуном. Юнак ѓскрыкнуѓ i падскочыѓ. Ды ён, усё ж альфа-самец. А яго так прынiжаюць!
  А сямiколерная амазонка заявiла:
  - Няма лiтасцi самцам! Бо мужчына, гэта проста трызненне i сорам!
  Пеця закрычаѓ:
  - Не трэба, я вас кахаю!
  Амазонка прапанавала:
  - Давай, я цябе на прэнг кiрую! Калi не застагнеш, не ѓскрыкнеш, то так ужо i быць, перасплю з табой!
  Пеця паморшчыѓся:
  - На прэнг?
  Прыгажуня з сямiколернай прычоскай кiѓнула:
  - Вось менавiта! Я люблю ламаць косцi самцам!
  Дзяѓчына аблiзнулася, i дадала:
  - Асаблiва распаленым жалезам!
  Пеця прамармытаѓ:
  - Ваша вялiкасць....
  Таша усклiкнула:
  - Не! Я забараняю катаваць майго раба! I калi ён так хоча, дык сама з iм перасплю!
  Прыгажуня з сямiколернай прычоскай заѓважыла:
  - З рабом вы можаце рабiць што хочаце! Гэта воля ваша! Але гэты самец заслужыѓ вельмi моцнай лупцоѓкi!
  Таша адцягнулася. Паглядзела на ход бою. Амазонкi ѓжо цалкам захапiлi iнiцыятыву i прасавалi эльфаѓ. Яны амаль з усiх бакоѓ акружылi прадстаѓнiкоѓ гэтага гламурнага народа. Вось-вось, здавалася, i эльфы канчаткова зламаюцца. Асаблiва, калi выбухалi ѓ iх шэрагах термопреонновые бомбы, рэзалi тоѓстыя промнi.
  У бой уступiлi адмысловыя караблi - драмонты. Яны выпускалi больш кляксы гiперплазмы, якая расцякалася па вакууме i лавiла сваiмi лiпкiмi, шырокiмi, якiя змяняюць форму лапкамi, зоркалёты эльфаѓ.
  Трывiяльна iх расплюшчвала i смажыла, нiбы катлеты.
  Таша прашыпела:
  - Я, супербаец! Тая, што праглыне сто галактык!
  Сямiкаляровая дзяѓчына крыкнула:
  - Слава вялiкай каралеве!
  I пакланiлася сваёй валадарцы.
  Вось самы буйны флагманскi ѓльтра-лiнкор, памерамi не якi саступае Месяцу, стаѓ расквiтаць пялёсткамi гiперплазменнага агню. I ён чымсьцi нагадваѓ велiчэзную курыцу, якую пякуць у грылi. Мноства эльфiек i эльфаѓ насiлiся па ёй, ратуючыся ад агню.
  Радавыя эльфiйкi былi ѓ сцiплай вопратцы. Больш высокiя па званнi, былi ѓ залацiстай, i мелi на сабе ѓпрыгожваннi. Але не ѓ такiх колькасцях, як амазонкi. Якiя нiчога, акрамя караляѓ, караляѓ, брошак, бранзалетаѓ, гадзiннiкаѓ, завушнiц i не насiлi.
  А навошта дзяѓчыне адзенне? Яна толькi хавае прыгажосць!
  Вось i носяцца прыгажунi. А пажары на флагманскiм ультра-грослiнкоры ѓсё разгараюцца.
  I сам гiпермаршал Татанка ѓжо пад пагрозай. Але ён адмаѓляецца пакiнуць зоркалёт.
  Яго намеснiк, маршал Сiма, чароѓная эльфiйка пытаецца:
  - Будзем i далей бескарысна пралiваць каштоѓную кроѓ эльфаѓ?
  Гiпермаршал разгублена прабурчаѓ:
  - А што яшчэ рабiць?
  Маршал прапанавала:
  - Давай капiтулюем!
  Гiпермаршал разгублена замiргаѓ i прабурчаѓ:
  - А што гэта нам дасць?
  Маршал Сiма ѓпэѓнена заявiла:
  - Гэта захавае нашы жыццi i планеты ад разбурэння!
  Татанка люта выскалiѓся:
  - А вы. Самкi, станеце пануючым класам!
  Сiма ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - Затое вы самцы не будзеце несцi нiякай адказнасцi! I гэта, пагадзiцеся, выдатна!
  Гiпермаршал спытаѓ у Сiмы:
  - А ты не адмовiш мне ѓ каханнi?
  Маршал-эльфiйка з усмешкай адказала:
  - Вядома ж, не! Мяне вельмi падабаецца з табой!
  Татанка махнуѓ кулаком, i вымавiѓ:
  - Ну, адказ мой ясны! На ѓсё, згодзен!
  I гiпермаршал абвясцiѓ:
  - Мы здаемся на лiтасць пераможцаѓ!
  Таша без лiшнiх антымонiй абвясцiла:
  - Прымаем! Здавайцеся! Усiм гарантую жыццё!
  Сямiкаляровая прыгажуня заѓважыла:
  - А можа не варта прымаць капiтуляцыю? Лепш дабiць?
  Таша стукнула нагой па бранiраванай падлозе:
  - Не! Я праяѓляю мiласэрнасць! Прымаем iх здачу! I ѓсе застаюцца жывымi! Ясна?
  Сямiкаляровая дзяѓчына раѓнула:
  - Так дакладна, ясна!
  I з вiдавочнай неахвотай абвясцiла:
  - Прымаем капiтуляцыя i забiраем палонных!
  Так скончылася эпiчная, касмiчная бiтва. Рамонтныя брыгады разляцелiся па пашкоджаных караблях. Iх актыѓна аднаѓлялi, iмкнучыся паправiць ударнымi тэмпамi.
  Гiпермаршал Татанка падпiсаѓ акт:
  - Пра добраахвотнае ѓступленне Тэрмiдора ѓ склад iмперыi Брыльянтавага сузор'я!
  Па звычаi, Таша падпiсала гэта, трымаючы ручку двума пальцамi. I потым Татанка тройчы пацалаваѓ каралеѓскую нагу.
  Так Таша ажыццявiла сваю першую заваёву. А яе былы партнёр Карэн пакуль змагаѓся за выжыванне.
  Але вось i для яго гадзiна надышла. Падскочыѓшы, ён перавярнуѓся i абрынуѓ кiрку на патылiцу наглядчыка. Калi той упаѓ, Карэн выцягнуѓ з-за пояса зрынутага ворага кароткi меч. I аглушальна тройчы засвiстаѓ.
  Свiст пранёсся па штольнях i калiдорах шахты. Юнакi абрынулiся на сваiх ненавiсных наглядчыкаѓ. I сталi забiваць. Прычым, супернiкi дрэнна бачылi з-за масак i рэагавалi са спазненнем. Ды i юных нявольнiкаѓ было больш.
  У лiчаныя хвiлiны ѓсё было скончана. I паѓстанне расцяклося па ѓсiх шахтах.
  Нявольнiкi-падлеткi паднялiся дружна. Але i дарослыя мужчыны, калi яны ѓварвалiся да iх i пачалi разбураць наглядчыкаѓ, ахвотна далучылiся. Пачалася неабыякая разня.
  Забiвалi ненавiсных катаѓ i наглядчыкаѓ. Захаплялi шахту за шахтай.
  Карэн асабiста сек стражнiкаѓ i наглядчыкаѓ, выкарыстоѓваючы адразу два захопленыя мячы.
  Ён быѓ у вельмi моцным i рухомым целе юнака. Яму вярнулi юнацтва, можа нават, зрабiѓшы крыху малодшай, чым хацелася. Але як прыемна рухацца, як лёгка даюцца рухi. Ты iмклiвы, нiбы метэор. I сячэш непрыяцеля, з лютасцю галоднай пантэры.
  Карэн у iмклiвым руху. Нястомны, з цудоѓнай рэакцыяй. Ухiляючыся ад удараѓ стражнiкаѓ i дзiвячы iх самiх. Вось ён сагнуѓся, прапускаючы над сабой дзiдай, i потым як возьме, i мячом у самае сонечнае спляценне. Пышны баец, здольны ѓразiць любога, найдужэйшага непрыяцеля.
  Карэн з лютасцю шыпiць:
  - Сарынь на кiчку!
  Ён нiбы легендарны атаман, Стенька Разiн! I яму падпарадкоѓваюцца, i з вялiкай ахвотай рабы.
  Вось шахты захоплены. I рабы выбягаюць на паверхню. Юныя i не занадта, нявольнiкi перакульваюць варту, захоплiваючы вежы. Ахова на паверхнi не зашмат. Але бойня сур'ёзная. Секлiся нявольнiкi, рухомыя адчаем. А Карэн наперадзе ѓсiх. Вось упаѓ ссечаны iм старэйшы наглядчык. Пасля яшчэ адзiн.
  Ён падскочыѓ i рушыѓ вартаѓнiку каленам у падбародак, i зароѓ:
  - За гонар i свабоду!
  Потым Карэн рушыѓ нагой у пахвiну, i затым правёѓ млын. Ссек адразу траiх вартаѓнiкоѓ. Яшчэ крыху, i бой скончаны.
  На паверхню выбралася больш за пяць тысяч мужчын, i каля пяцiсот моцных, трэнiраваных жанчын. I хоць больш за палову паѓстанцаѓ былi вельмi маладыя, усё ж гэта вялiкая сiла.
  Карэн узлез на аглядную вежу i пракрычаѓ:
  - Мы здабылi свабоду - гэта так! Рамляне вернуцца i зноѓ усiх пераловяць! Нам трэба даць волю ѓсiх прыгнечаным у гэтай iмпэрыi! Таму, прапаную прадоѓжыць барацьбу i выбраць сабе маршалка!
  Рабы хорам закрычалi:
  - Ты, наш маршалак! Ты, наш цэзар! Будзь палкаводцам!
  Дарослыя нявольнiкi незадаволена маѓчалi. Каму паляванне над сабой прызнаваць уладаром семнаццацiгадовага хлопца. Хай нават i выдатнага байца, i вельмi, судзячы па постацi, моцнага! Але дзве трэцi ѓсяго войска гэта моладзь ад пятнаццацi да сямнаццацi гадоѓ. I безбародыя нявольнiкi выбiраюць са свайго асяроддзя.
  Сiвы барадаты раб падняѓся i спытаѓ у Карэна:
  - I якiя ѓ цябе планы, юнак?
  Юнак-прафесар смела адказаѓ:
  - Абысцi ѓсе шахты на хрыбце i вызвалiць усiх тых, хто працуе ѓ руднiках. А потым мы захопiм i вайсковыя заводы!
  Сiвы раб пагадзiѓся:
  - Разумны план! Але цi пойдзем мы на Ром?
  Карэн рацыянальна адказаѓ:
  - Калi збярэм сто тысяч байцоѓ, то i рушым туды! Акрамя таго, трэба вучыць нявольнiкаѓ бiцца!
  Сiвы кiѓнуѓ:
  - Так. я бачыѓ, ты выдатна фехтуеш! Ну што ж, няхай ён будзе нашым палкаводцам i правадыром!
  Карэн урачыста абвясцiѓ:
  - А ты будзеш маiм памочнiкам i правай рукой! Мы разам павядзем паѓсталых рабоѓ, i будзем ваяваць датуль, пакуль не атрымаюць волю ѓсе прыгнечаныя на планеце Зямля.
  Тут прафесар зразумеѓ, што сказаѓ не тое, але рабы цалкам па-чалавечы яму апладзiравалi. Асаблiва хлапчукi.
  Далей, Карэн даѓ паѓгадзiны, каб адпачыць i добранька паесцi. I рушыѓ рабоѓ на штурм новай руднi. А што, да чаго прамаруджванне. Галоѓнае - гэта хуткасць.
  Руднiкi абаронены сценамi, але рамляне ѓжо некалькi стагоддзяѓ не ваявалi на сваёй тэрыторыi i таму прыкрыццё было ад балды. I рабы лёгка захапiлi i наступны руднiк.
  Карэн асабiста кiдаѓся ѓ бой. Яму хацелася секчы i разбураць. Ён па-ранейшаму быѓ амаль галышом. Клiмат тут, вечнае лета. Праѓда, наглядчыкi i варта былi ѓ ботах, або сандалях i ѓ даспехах. Наогул, тут сандалi былi прыкметай вольнага чалавека, а басанож хадзiлi рабы i рабынi. Толькi ѓ знак асаблiвага кахання нявольнiкам, або нявольнiцам маглi выдаць абутак.
  Ну, яшчэ i дзецi вольных грамадзян маглi быць басанож i напаѓголыя. I тое не ѓ сем'ях патрыцыяѓ. Для iх дзiця без адзення i абутку, ганьба.
  Хоць надвор'е тут заѓсёды летняе. Крыху больш за трыццаць градусаѓ цяпла. Нешта накшталт экватарыяльнага клiмату. Вечна цёпла i вiльготна. Iдуць навальнiцы. I планета квiтнеючы рай, дзе можна здымаць па тры-чатыры ѓраджаю за год.
  Але рабства...
  Так, у гэтай iмперыi рабоѓ больш за палову насельнiцтва, цi нават больш за дзве трацiны. I, вядома ж, гэта несправядлiва.
  Самы бедны грамадзянiн Рома мог абзавесцiся рабом. Каб было каму працаваць за яго, цi паздзекавацца.
  З рабом маглi рабiць што заѓгодна. Збiваць, здзекавацца, марыць голадам, згвалтаваць. Не было нiякiх абмежаванняѓ. Раба нават можна было па-зверску забiць, не тлумачачы прычын. Толькi ѓ самы апошнi час цэзары сталi ѓсё ж уводзiць некаторыя абмежаваннi.
  Але вось, што нельга было зрабiць, гэта вызваляць некаторыя катэгорыi рабоѓ. А таксама былi абмежаваннi ѓ колькасцi вызваленых рабоѓ. Адзiн гаспадар не мог даць волю больш за пяцiстам рабам, i больш за адной пятай ад агульнай колькасцi.
  Не ѓсе нявольнiкi нарадзiлiся ѓ рабстве. Тут былi i дзецi, прададзеныя вольнымi, але беднымi грамадзянамi за даѓгi ѓ рабства. I захопленыя падчас заваёѓнiцкiх войнаѓ палонныя. I аддадзеныя ѓ рабства за тыя, цi iншыя правiннасцi, вольныя грамадзяне. Акрамя таго, бацька мог прадаць сваiх дзяцей у рабства. Мог зрабiць рабом любога падданага iмперыi, прычым без усялякiх тлумачэнняѓ, цэзар - iмператар. Часам дзяцей аддавалi ѓ часовае рабства - за плату беднякi. Часам дрэнных вучняѓ атручвалi ѓ каменяломнi.
  Так што жадаючых узяць у рукi меч i паѓстаць, хапала. Карэн нават здзiвiѓся, ад чаго паѓстанне не ѓспыхнула раней. Бо ѓсё нагадвае бочку з порахам.
  Самы напрошаны адказ: страх! Страх кожнага асобнага чалавека перад пакараннем. З-за менавiта страху, i не паѓстаюць даведзеныя да роспачы людзi.
  Вось унiкальнай асобай у гiсторыi застаѓся Спартак. Ён змог не толькi падняць рабоѓ, але разбiваць рымскiя легiёны. У тым лiку i пад кiраѓнiцтвам консулаѓ.
  Карэн ж кiраваѓ дастаткова ѓпэѓнена. Войска рабоѓ хутка расло. Але, вядома ж, i тут бываюць падводныя камянi.
  Вось сярод вызваленых нявольнiкаѓ аказаѓся прададзены ѓ рабства легiянер Крыс. I ён адразу ж стаѓ пампаваць правы.
  - Па якiм праве намi камандуе юнак?
  Карэн агрэсiѓна заявiѓ:
  - Я не дзiця! Я вяду рабоѓ да свабоды!
  Крыс прапанаваѓ, размахваючы зброяй:
  - Давай на мячах высветлiм, хто з нас больш варты!
  Карэн пагадзiѓся:
  - Давай, калi няма iншага выйсця!
  Яны ѓсталi сябар супраць сябра. Карэн у адной толькi насцегнавай павязцы, i буйны ваяр, у захопленых у рамлянах даспехах.
  Пачалася сутычка. Крыс быѓ дасведчаным ветэранам. Ён дзейнiчаѓ стрымана i ашчадна. Карэн лягчэйшы i рухомы. Iмкнуѓся манеѓраваць i зайсцi супернiку ѓ тыл. Крыс, у сваю чаргу, парыраваѓ выпады, i чакаѓ, калi хлопец дапусцiць памылку.
  Пасля чаго, падлоѓлiваючы, спрабаваѓ уразiць у грудзi. Але Карэн паспяваѓ сыходзiць. Ён зразумеѓ, што яго супернiк вялiкi майстар фехтавання, i яго так проста не ѓзяць. Але ѓсё роѓна пры ѓсёй дасведчанасцi, ён у хуткасцi саступае. А значыць, яго варта раздзiраць i разiць у патрэбны момант.
  Карэн часта атакаваѓ супернiка, бой зацягваѓся. Але Крыс пакуль не здаваѓ фiзiчна. Надзеi, што ён стомiцца, не апраѓдвалiся. Тым больш, Крыс стаяѓ на нагах нерухома, а Карэн ѓвесь час манеѓраваѓ. Так што яшчэ невядома, хто больш стамiцца, асаблiва фiзiчна.
  Але ёсць яшчэ i псiхалагiчная стомленасць. Вось гэта горш за ѓсё. I Карэн, ведаючы гэта, прызвычаiѓ свайго супернiка да вызначанай паслядоѓнасцi ѓдараѓ.
  I калi той хацеѓ скарыстацца гэтым, каб прабiць дакучлiвага хлопца, то Карэн разгарнуѓся i кальнуѓ мячом у пэндзаль.
  Пальцы аслаблi i, якi стаѓ юным, прафесар выбiѓ зброю iх рук Крыса.
  А затым яго клiнок крануѓ шыi волата.
  Той разгублена прабурчаѓ:
  - Ну, ты i спрытны.
  Карэн, з пераможнай усмешкай вымавiѓ:
  - Прызнаеш маю перамогу?
  Крыс без асаблiвага супрацiву выдаѓ:
  -Прызнаю!
  Карэн кiѓнуѓ i працягнуѓ руку былому легiянеру:
  - Нам патрэбен твой вопыт, твае навыкi i веды. Ты будзеш маiм блiжэйшым памагатым. I павядзём разам усiх прыгнечаных да свабоды i шчасця!
  Крыс сапраѓды сказаѓ:
  - У свой час я пагарджаѓ рабоѓ, пакуль сам не стаѓ адным з iх. Разумею, якое вам у няволi! Вядома, гатовы змагацца, за свабоду i лепшую будучыню да канца!
  Абодва, прафесар i загартаваны, бывалы легiянер пацiснулi адзiн аднаму рукi.
  I паѓстанне працягнулася. Карэн даведаѓся, што два рымскiя легiёны iдуць на прыгнечанне паѓстанцаѓ. Ну што ж. Тым лепш, ён гатовы да новых выклiкаѓ.
  Жыццё ѓ новай рэальнасцi яшчэ толькi пачынаецца. I ён павiнен быць гатовы да выклiкаѓ.
  Цi зможа ён перамагчы? Ды дапаможа яму Усявышнi! Тады нарэшце будзе ѓсё цудоѓна.
  А Таша тым часам адзначала выдатную заваёву касмiчнай iмперыi Тэрмiдор.
  Чаму б юнай каралеве i не парадавацца. Але яшчэ лепш Пецi, якога добра памялi дзяѓчыны. Нарэшце тэмпераментны юнак змог атрымаць асалоду, як след любоѓю. I яму стала куды прыемней. Дзяѓчаты вырашылi, што любiмчык каралевы - выдатная цацка, так што з iм можна пазабаѓляцца.
  А Таша, тым часам, у вялiзнай зале балявала. Велiзарны торт, памерам з добрую хату, прынеслi для балявання. Мiнiятурныя робаты падзялiлi яго на часткi. I самы лепшы кавалак паднеслi, зразумела, да самай каралевы.
  Таша адламала кавалачак, i ѓсмiхнулася:
  - Няхай будзе наша жыццё будзе такое ж салодкае, як гэта торт! - I асцярожна адкусiла частку кулiнарнага вырабу.
  Дзяѓчына была вельмi ганарлiвая сабой. Яна паказала, што здольна кiраваць iмперыяй i выйграваць бiтвы. Ды яшчэ i малой крывёй. Ну, няхай i не такой малой, але куды лягчэй, чым чакалася. I гэта шмат што змянiла. Яна сама не чакала такой удачы.
  А так усё склалася - iмператрыца валадарка мiльёнаѓ мiроѓ i шматлiкiх трыльёнаѓ падданых. Як гэта выдатна! Проста выдатна!
  I дзяѓчына падскочыла ад захаплення. Вось толькi што яе чакае далей? Ну, жыцьцё ѓмее даваць загадкi, а адгадкi прыйдуць самi.
  Дзяѓчына прыкусiла яшчэ далiкатнага торцiк. Падумала, а якое загiнуѓшым эльфам, што iх далей чакае? Мусiць, iншы сусвет, i новае выдатнае жыццё!
  Тут яна ѓбачыла юнака вельмi падобнага на Карэна. Ён мiльгануѓ перад яе вачыма з акрываѓленым мячом, i ганарлiвым позiркам. I павярнуѓшыся, сустрэѓшыся позiркам з Ташай, сказаѓ:
  - Слабы раб i на троне, моцны цар i ѓ вязнiцы! Не дай сябе сагнуць мая дзяѓчынка!
  Таша ѓрачыста вымавiла:
  - Жыццё - барацьба! Прыз - перамога! Усё яшчэ толькi пачынаецца, i веру, мы вытрымаем, пераможам i адпомсцiм за загiнуѓшых людзей!
  Карэн адказаѓ:
  - За веру, надзею, каханне!
  I яго выява растварылася ѓ паветры. Таша пацвердзiла:
  - За веру, надзею i любоѓ!
  
  
  
  Тут раптам перад iмi паѓстала зiготкая ѓ каштоѓнасцях, i ѓ масцы дзяѓчына Гiперiмператар. Толькi замест залатых даспехаѓ на ёй было мiнi-бiкiнi ѓ расфарбоѓцы са мноства кветак. Яна прагрукатала:
  - Слухайце людзi! Вы ѓ маiх руках. Але я дам вам апошнi шанец, пазбегнуць майго праведнага гневу i канчатковага знiшчэння планеты Зямля.
  Вы павiнны прайсцi найскладаны i заблытаны лабiрынт, i толькi тады зможаце здабыць упэѓненасць i, калi ѓсё скончыцца шчасна, вас чакае класная неспадзеѓка.
  I вось вымавiѓшы гэта - дзяѓчына Гiперiмператар касмiчнай iмперыi махнула босай ножкай, яны ѓвесь трыѓмвiрат апынулiся ля ѓваходу ѓ цяснiну.
  Вакол былi многiх кветак i адценняѓ гары. Таксама мноства вялiкiх дрэѓ з вялiзнымi кветкамi. Усё прыгожа i рамантычна. Iх верхавiн большасцi гор бiлi равучыя фантаны, якiя выпускаюць кучу дыяментавых i лалавых бруй.
  Бо воiн павiнен умець ваяваць у калектыве, iх трыа: прыгажуня Таша, Карэн, Пеця, пацягнула спецыяльны кранiк, якi павiнен быѓ вызначыць у якi калiдор скакаць i, яны, атрымаѓшы дабро: шлях у пячору адкапаны - прагрымеѓ голас Багiнi i Гiперiмператара паловы Сусвету , накiравалiся да ѓваходу. Тут было некалькi тунэляѓ, хлопцы спынiлiся. Па ѓзроѓнi цяжкасцi яны былi прыкладна аднолькавыя, не самай малой, зрэшты, праблемай былi не толькi штучныя перашкоды, але i сам шлях, лёгка заблудзiцца.
  Перад паходам юнакоѓ-пападанцаѓ i дзяѓчыну-каралеву, а Таша заставалася каралевай, добра вымылi ѓ дыяментавым фантане. Бывалая Таша, анi не бянтэжылася, што яе прыгожае, голае цела бачылi хлопцы, якiя нават скрэблi яе вяхоткай, церлi i грудзi, i iншыя далiкатныя месцы. Iх таксама прызвычаiлi да роѓнасцi падлог.
  Iншыя дзяѓчынкi стаялi вакол. Таксама амаль аголеныя i вельмi прыгожыя, з каштоѓнымi каралямi i каралямi.
  Падбадзёрылi прыгажунi смяротнiкаѓ i выдалi зброю. Два мячы кожнаму даѓжынёй з руку, два кiнжалы i па прамасленай паходнi. Цяпер iм трэба абысцiся гэтым мiнiмумам.
  Больш дасведчаная як зорная каралева Таша, растлумачыла сваiм хлапчукам-пападанцам:
  - Вам у iншым свеце маецца быць мноства прыгод i смяротных бiтваѓ. А зброi, нават чыпа цi лазернага ножыка не перацягнеш. Так што...
  Карэн пацалаваѓ прыгажунi ѓ голую каленку i вымавiѓ:
  - Вядома! Мы за цябе ѓ агонь i ѓ ваду!
  Пеця таксама бразнуѓ:
  - Ды хоць у серную кiслату!
  Першы ж крок па калiдоры ледзь не аказаѓся смяротным, як восы вылецелi невялiкiя стрэлы, хлапчукi ѓ нейкай ступенi прэзiдэнты ѓ сваёй сферы i дзяѓчына-каралева ледзь паспелi ѓпасцi на камянi. Адна з iх драпнула сiмпотную Ташу па скуры, пакiнуѓшы неглыбокую, але доѓгую баразну.
  - шкадуе змейка. - Прашаптала, злёгку здрыгануѓшыся, дзяѓчына-каралева.
  Пеця ( знешне зялёнаму падлетку, а на справе не надта спрактыкаванаму студэнту ВНУ, заѓсёды хочацца паказаць свой розум), нiбы спецыялiст прапанаваѓ:
  - Тут досыць пастак на падлозе. Прапаную паѓзцi сябар за сябрам.
  Карэн энергiчна запярэчыѓ, зiхоцячы вачыма:
  - Тады наш шлях зойме тысячу гадоѓ, а ѓ нас няма нават вады. Прапаную рэзка дадаць кроку, бегам хутчэй праскочым.
  Каралева Таша i гэтую прапанову спакойна аспрэчыла:
  - I тое iншае непрымальна. Будзем чаргаваць паѓзкi i кароткiя перабежкi. Ваенная тактыка павiнна быць падобная сталi, трывалай, але гнуткай, з якой робяць булат!
  I дзяѓчына-каралева босай нагой раздавалi таракана з калючкамi на спiне.
  На тым i парашылi, злучыѓшы тры мазолiстыя рукi разам, у адзiным поцiску рукi.
  Юныя, ва ѓсякiм разе вонкава байцы рушылi бягом наперад, тут iм прыйшлося жвава падскочыць, унiзе праляцелi крывыя склюды, а затым рэзка выраслi бэзавыя, вострыя нажы, якiя хутка заварушылiся. Яны нагадвалi плаѓнiкi акул, якiя атакуюць у моры самотных плыѓцоѓ. Толькi траекторыя руху куды складаней, а форма нажоѓ мудрагелiстай. Жудасна! Спачатку хлопцам з зямнога свету i дзяѓчынцы-каралеве атрымоѓвалася пазбегнуць паразы, а затым iх усёткi зачапiла, раздрапаѓшы голыя ногi рабят. Пецi ледзь не адсекла вялiкi палец.
  - Яшчэ танна абышлiся. - Сказала, страсаючы пот Таша. Дзяѓчына пацалавала хлопчыку-трапянцу нагу, спынiѓшы мовай крывацёк.
  Карэн адразу адказаѓ, на люты кiдок са сцяны змеi. Рассек i вымавiѓ, у голасе гучала сумненне:
  - Калi ѓлiчыць што мы толькi ѓ пачатку шляху, то дрэнна, мы рызыкуем скончыцца крывёй, я ѓжо кульгаю.
  Пеця, не гледзячы, на страты, не губляѓ аптымiзму:
  - Мы яшчэ здзiвiм нашых канкурэнтаѓ. Акрамя таго, мы ѓсе, ва ѓсякiм разе ѓ гэтым жыццi целах хлапчукоѓ нявiннiкi, а значыць павiнны жыць, багi не могуць аб гэтым не паклапацiцца.
  - Наогул тое, нават у легендах, яны часцей каралi, чым мiлавалi. - Заѓважыла з сумневам Таша, махнуѓшы хупавай рукой, але са збiтымi косткамi. - Бог падобны льву: лашчачы, здзiрае скуру, абдымаючы - душыць, цалуючы - грызе.
  - А ты, блюзьнерка! -Весела гуляючы бiцэпсам, заявiѓ Карэн. - Дык цябе чакае на тым свеце доля вечнага раба, якi б'ецца пугай. Багоѓ трэба хвалiць, iм трэба малiцца, з запалам складаць гiмны, оды i тады яны аддзячаць цябе сто разоѓ. Вось я ѓ думках чытаю малiтву, i заѓважце, палец усяго толькi злёгку надрэзала, хоць магло адхапiць цалкам.
  - А мне патрэбна перавязка. - Пеця адарваѓ кавалак кашулi i заматаѓ палец. - Спадзяюся, гэта дапаможа.
  Дзяѓчына-каралева адказала:
  - Мой пацалунак дапамагае лепш!
  Вось акрамя стралы вылецеѓ дыск, якi верцiцца - сталёвая сняжынка. Ён рухаѓся па ламанай лiнii, не прадказальнасць траекторыi рабiла яго вельмi небяспечнай зброяй. Ад аднаго хлопцы адхiлiлiся. Наступным заходам, такiх i нават буйнейшых дыскаѓ былi дзясяткi. Затым калiдор стаѓ нашмат ужо. З-за сцен выкiдвалiся кiнжалы, выляталi дзiды, бiлi ланцугi, сякеры, якiя юныя байцы ледзь паспявалi секчы або адхiнацца. Вось яны уткнулiся ѓ першыя дзверы, пакрытыя шыпамi. Паспрабавалi крутнуць ручку, а зверху павалiѓся вадаспад цяжкiх камянёѓ, юнакоѓ-пападанцаѓ выратавала толькi фенаменальная рэакцыя, выпрацаваная электроннымi ѓрокамi нялюдскiх трэнiровак i каласальным досведам.
  - Ну, што зараз рабiць? - Спытаѓ, дэманструючы разгубленасць, Карэн.
  - Можа, павернем назад i пашукаем iншы ѓваход. - Прапанаваѓ якi губляе аптымiзм Пеця. - Не будзем дарма тыкацца.
  - Не, у мяне ёсць iдэя. - Адказала Таша.
  - Якая? Што ты прыдумала? - Наперабой спыталi хлапчукi-пападанцы, любуючыся яе ладным целам.
  Дзяѓчына-каралева ѓсмiхнулася:
  - Даволi простая! Давайце возьмем камень цяжэй i, дружна запусцiм яго ѓ ручку.
  - I што гэта дасць? - Карэн быѓ настроены скептычна.
  - Многае! Ручка тугая, не круцiцца проста так, значыць, яе трэба стукнуць як мага мацней. - Галаногая Таша для пераканаѓчасцi, правяла рубам далонi, па лбе.
  Карэн неахвотна пагадзiѓся:
  - Гучыць лагiчна. Ну, што ж, будучыя рыцары джэдаi, паспрабуем.
  Утрох яны з цяжкасцю паднялi вялiкi крэмень i, хiстаючыся, цяжка дыхаючы, вострыя каменьчыкi калолi хлапчукам i дзяѓчыне босыя ногi паднеслi да дзвярэй. Па камандзе, абрынулi валун на ручку. Удар быѓ моцны, у адказ паляцелi стрэлы, i нават палыхнула агнём. Рабят злёгку апалiла, i яны пабеглi наперад, ззаду яшчэ раз успыхнула полымя, а затым усё сцiхла.
  - Мы ледзь уцалелi. - Карэн пачухаѓ пяцярнёй абпаленую спiну.
  - Не рабi так, можаш занесцi заразу. - Папярэдзiла, хутка мiргаючы Таша.
  Юнак-пападанец неахвотна пагадзiѓся:
  - Так, агонь гэта жорстка, так непрыемна.
  - Але мы яго спрабавалi. - Таша зморшчылася ад малапрыемных успамiнаѓ.
  - Дакладна, але прывыкнуць да абдымкаѓ полымя, у адрозненне ад жаночых, нельга. - Хлопец якi валодае калiсьцi велiзарнай таемнай уладай, усмiхнуѓся.
  Дзяѓчына-каралева ѓскочыла:
  - Час працуе супраць нас, трэба спяшацца.
  Калiдор быѓ смяротна небяспечны, вось ён раптам правалiѓся, i хлопец-трапянец з дзяѓчынай-каралевай, вiцязi, якiя iшлi наперадзе, ледзь паспелi адскочыць назад. Карэн, праѓда, звалiѓся, зачапiѓшыся за край, разбiѓ нос, i яго выцягнулi за рукi.
  - Не моцна я цяжкi, сябры? - Спытаѓ ён, апынуѓшыся на цвёрдай глебе.
  - На гароднiне i садавiне не ажрэеш. - Адказала, хiхiкая прыгажуня Таша.
  Далей па цярнiстым шляху, iм прыйшлося з цяжкасцю працiскацца скрозь сцяну ѓ поѓнай цемры пры слабым блiку паходнi, i злавесных ценях. I тут iх чакалi пасткi, Ташу апякло расплаѓленым металам, Пецю сур'ёзна паранiла, высоѓным кiнжалам у жывот, а на коратка стрыжаную, светлую галаву Карэна, абрынулася сталёвая дубiнка. Ён ледзь паспеѓ змякчыць удар. Некалькi секунд зрэшты, знаходзiѓся ѓ гразе.
  Паступова калiдор стаѓ шырэйшы, але бяспечней ад гэтага не стала. Апроч розных паражаючых прадметаѓ з медзi, сталi, агню, iголак рассыпаных i падальных, iх чакалi буйныя павукi. Яны пакрылi паверхню суцэльным дываном, засыпаѓшы ѓвесь калiдор. Хлопцы ѓсталi:
  - Яны могуць быць атрутнымi. - З непакоем вымавiѓ Пеця. Яго юны твар пачырванеѓ.
  - Напэѓна, але памятаеш, то чаму нас вучылi. - Сказала шэптам Таша.
  Хлапчук-пападанец шапнуѓ:
  - Што менавiта?
  Дзяѓчына-каралева стабiльна сказала:
  - Калi рухацца плаѓна, не наступаючы, гусенiчным крокам, то павукi не джаляць.
  - Мабыць, мабыць ты маеш рацыю, але дазволiць сутыкнуцца такой мярзоты. - Твар хлапчука-трапянца скрывiѓся.
  - А што рабiць, пакуль не сустракалi адгалiнаванняѓ i альтэрнатыѓнага шляху. Значыць, трэба прайсцi павукоѓ. Я дзяѓчына, i пайду першай, каб вы мужчыны нiчога не баялiся. - Дзяѓчына-каралева страсянула галавой. Рашуча ступiѓшы босымi, шматпакутнымi ножкамi.
  Трое адважных хлопцаѓ, акуратна, стараючыся не адрываць ступнi, увайшлi ѓ касматае балота. Гэта было бязбольна, але вельмi далiкатна, павучкi перабiралi лапкамi, чухалi памiж пальцамi, казыталi голыя ступнi. Яны паступова апускалiся, спачатку па шчыкалатку, затым па калена, пасля пласт павукоѓ дайшоѓ да пояса. Тут Пеця спынiѓся i спалохана прамармытаѓ:
  - Далей я не пайду!
  - Гэта яшчэ чаму?! - Крутая Таша пачала злавацца, тупнула босай ножкай па вострых камянях.
  Хлопчык-пападанец збялеѓ:
  - Мне нельга. Калi яны дакрануцца да майго твару, то вырве, кiшкi выпаѓзуць на выварат.
  Дзяѓчына-каралева пагардлiва фыркнула:
  - I што ты так будзеш стаяць, пакуль плоць не скамянее. Будзь мужчынам! Думаеш, мне прыемна!
  Пеця, якi больш быѓ адважны на словах, чым на справе, нясмела спытаѓ:
  - А калi я вярнуся?
  - Мы цябе не трымаем, вяртайся, але толькi адзiн. - Прыгожая Таша махнула рукой, дэманструючы грэбаванне - ты вольны!
  Далягляд застацца аднаму ѓ падступным лабiрынце здалася страшней павукоѓ. Хлапчук-пападанец зрабiѓ рашучы крок наперад. Па круглым бледным твары струменьчыкамi сцякаѓ пот.
  Хлопцы i дзяѓчына працягвалi апускацца, спачатку па грудзi, потым па шыю. Тут нават хаджалая Таша злёгку завагалася, але затым, вырашыѓшы двум смерцям не бываць, адной не абмiнуць рушыла далей. Павучкi абляпiлi твар, яны былi занадта буйныя, каб залезцi ѓ ноздры цi вушы, але дыхаць пад такiм покрывам было нашмат цяжэй. Галовы хлопцаѓ былi нагола паголеныя, потым валасы можна адгадаваць усё роѓна вельмi хутка, i перабiранне лапкамi нагадвала лёгкi масажык.
  Таша падумала, адчуванне, як быццам, яе тузаюць за касу. Бо дарэшты здымаюць валасы толькi ѓ самых маленькiх, а затым па меры сталення, дзяѓчатам заплятаюць косы з iголкамi i лязом, ператвараючы шавялюру ѓ прыладу забойства.
  Хлопцы-пападанцы трымалiся сябар, за сябра iмкнучыся не збiцца. Эмануэль адчувала дрыгаценне пальцаѓ Пецi. Партнёр, будучы яшчэ хлопчыкам-пападанцам, вельмi бянтэжыѓся, прытрымваючы яе за мускулiстыя плечы. Страшна iсцi пад такiм покрывам, праѓда, усярэдзiне даволi светла, павукi не асаблiва ярка зiхацелi, можа ад фосфару цi чаго-небудзь iншага, вось толькi паходнi прыйшлося патушыць. Размаѓляць натуральна праходзiлыя выпрабаваннi ваяѓнiкi i ваяѓнiца не маглi, а час цягнуѓся як каѓчук, што было дадатковай маральнай пакутай, нават сэрца здавалася, замарудзiлася, нiбы вада капае на мозг.
  Але ѓсё дрэннае таксама мае канец, i хлопцаѓ выбралiся з жывога халадца. Спачатку паказалiся галовы, затым плечы, жывая хваля адыходзiла, праѓда пара павукоѓ засталося вiсець на твары Пецi. Адно з казурак лапкамi сунулася хлопцу ѓ нос. Той мацаваѓся з усяе сiлы, але ѓсяму есць мяжу, фiзiяномiю перакасiла, ды як чхнуѓ... Павукi зляцелi з твару, а астатнiя загулi. Iх гул быѓ гучным, нiбы раве буйны, паранены слон. Перапалоханыя хлопцы спынiлiся, сэрцы бiлiся так моцна, што здавалася, вось-вось лопне грудзi. Нарэшце страшны шум павольна, як шторм у моры сцiх, i юныя ваяѓнiкi рушылi далей.
  Карэн вымавiѓ звонкiм голасам:
  - Ну, ты даеш, ледзь нас не загубiѓ.
  Хлапчук-пападанец засмучана вымавiѓ:
  - А што заставалася рабiць. Схапi я яго рукамi, ён бы мяне ѓкусiѓ, а далей цярпець было нямогтую.
  Карэн пагардлiва фыркнуѓ:
  - Усё роѓна, бач, як яны загулi.
  Таша абарвала iх:
  - Не трэба спрачацца, мы адна каманда i тое, што да гэтага часу жывыя, вялiкi поспех.
  - Тады, шчаслiвага шляху. - Юнак-пападанец усмiхнуѓся.
  - Трэба запалiць паходнi. - Прапанавала басаногая Таша. - Стала цёмна, хоць выкалi вока.
  З дапамогай трэння гэта ѓдалося хутка зрабiць, тым больш, што сцяна, у асноѓным, складалася з крэмнiю.
  Затым зноѓ пасткi, выпады дзiд. Адно з iх спрытная Таша адсекла, атрымалася вельмi прыстойнае доѓгае дрыка.
  - Навошта яно табе, кiнь! - Рэзка сказаѓ Карэн.
  Таша запярэчыла:
  - Не, мне здаецца, што хутка яно нам спатрэбiцца.
  Сапраѓды, хутка стала горш. З'явiлася, што казала непераадольнай перашкодай, новыя дзверы. Ручкi не было, а тырчаѓ круглы вентыль.
  - Вось бачыш, i падыходзiць не трэба! - Узрадавана заявiла Таша.
  Дзяѓчына-каралева прасунула палку, дзверы заiскрылi, прайшлiся па абломку малюсенькiя маланкi.
  Нават моцная далонь Ташы адчула устрэсванне.
  - Ого, ды тут магiя.
  - А чаму дзiвiцца, прадстаѓнiкi самой расы ѓ сусвеце, атрымалi поспех у вядзьмарстве. - Спакойна заѓважыѓ Карэн.
  - Гэта вядома нядзiѓна, але ж нам чараѓнiцтва прымяняць забаранiлi, а супраць бедных вучняѓ, калi ласка! - абурылася дзяѓчына-каралева, чухаючы якая зудзiць далонь.
  - У свеце поѓна не справядлiвасцяѓ. З iх самае не справядлiвае само жыццё, таму што даецца толькi адзiн раз i яго нельга даць у пазыку - па-фiласофску вымавiѓ, жадаючы паказаць сябе разумным Пеця.
  Круцiць вентыль прыйшлося доѓга, нечакана перад iмi ѓзнiкла прорва, яна з'явiлася маментальна i хлопцы ѓ яе ледзь не звалiлiся. Карэн зазiрнуѓ унiз, там плёскалася распаленая магма.
  - Ух, ты, апраметная прачнулася i цягне да нас прагныя шчупальцы.
  - Не страшней за павукоѓ, зробiм мост i пяройдзем нiбы засуху. - Таша была спакойная, працягваючы кручэнне, хоць круцiлася туга. Дзяѓчына ѓпiралася босымi, стройнымi нагамi i была такая прыгожая, у сваiм напружаннi хупавых цяглiц.
  - А можа, ты круцiш не ѓ той бок. - Выказаѓ здагадку юны "дарадца" i студэн не самага лепшага ѓзроѓню Пеця.
  Дзяѓчына-каралева запярэчыла:
  - Па гадзiннiкавай стрэлцы, цалкам лагiчна.
  Нiбы ѓ пацверджанне яго слоѓ дзверы расчынiлiся, яна ѓражвала сваёй таѓшчынёй, прорва ж зараз знiкла, нiбы яе i не было.
  Карэн кiнуѓ камень, але не, не мiраж, iм ужо нiшто не перашкаджала.
  Пасля гэтага выпрабавання рабяты здабылi ѓпэѓненасць, хоць падступных пастак менш не станавiлася. Наадварот, кожная новая пастка была выдасканаленай ранейшай.
  Лiк глыбокiх i дробных драпiн i парэзаѓ на целах юных байцоѓ стала расло, iх стала адольваць наймацнейшая стомленасць.
  - Так можна аслабець i звалiцца ад страты крывi. - Захныкаѓ Пеця. - На мне жывога месца няма.
  Дзяѓчына-каралева была поѓная пагарды, не гледзячы на разадраную фiзiяномiю, рашучасць не аслабла:
  - Што, хочаш павярнуць назад?
  Пеця прастагнаѓ, чухаючы пухiры на пятцы:
  - Ну, гэта хiба выпрабаваннi, такiм спосабам нiшчаць студэнтаѓ Расii. Хiба можна так рабiць з будучымi ваярамi. Упэѓнены, што i без лабiрынта, я цалкам здольны абкласцi пецярых, а то i дзесяцёх.
  Таша напружылася, расправiла плечы:
  - У нас няма iншага годнага выйсця, каб выжыць трэба прайсцi да канца. Хто запанiкаваѓ, той ужо напалову прайграѓ. Акрамя таго, цябе не цягнулi за мову: пагадзiѓся сам.
  Наступная прасторная, злёгку падсветленая зала была напоѓнена падобнымi на каляровыя стужкi змеямi. Вось гэтыя пачвары адразу ж зашыпелi i паднялi галовы.
  - Давайце пройдзем на дыбачках. - Прапанавала, спакойна ѓсмiхаючыся, Таша. - Можа, пранясе.
  - Нешта мне падказвае, што нiяк няма! - Пеця задрыжаѓ.
  - Успомнi настаѓнiкаѓ, змяя адразу без правакацыi не нападае. - Тонам, не якiя церпяць пярэчаннi, вымавiла дзяѓчына-каралева.
  Хлопчык-студэнт Расii здрыгануѓся:
  - Гэта ты iм, шыпячым, скажы.
  - Я iду першая! - рашуча заявiла Таша. - Баяцца не ѓ маiх правiлах.
  I яна пайшла, спрытна ступаючы на шкарпэткi i, абмiнаючы жывыя вузлы. Яе босыя, дзявочыя ногi, нягледзячы на шматлiкiя ѓдары, удары i набiванне загартаванымi жалезнымi, а часам распаленымi ѓ печах ламамi, былi стройныя i хупавыя. Хлопцы-пападанцы мiмаволi залюбавалiся iмi. Пры няслушным, блакiтнаватым святле паходнi яны здавалiся таямнiчымi, нiбы ѓ старажытнай багiнi. Яе мяккая. i разам з тым ганарлiвая хада, надала ѓпэѓненасцi. За ёй рушылi ѓслед два таварыша-трапянцы.
  Рухалiся не спяшаючыся, але цвёрда, магчыма, тут адыграѓ сваю ролю станоѓчы вопыт з павукамi. Хутчэй за ѓсё, i тут удалося б прайсцi, але некалькi кропелек крывi ѓпалi на варушачых рэптылiй. Гэтага аказалася дастаткова, каб яны кiнулiся на юнакоѓ.
  - Сячэце абодвума мячамi, i бегам. - Адчайна закрычала Таша.
  Узяѓшы паходнi ѓ зубы, рабяты сталi прарывацца. Змеi кiдалiся з усiх бакоѓ, iх секлi. У адказ пачвары кусалiся. На шчасце, большасць iх укусаѓ былi неядовитые.
  - Бяжы хутчэй не давай iм кiнуцца пякельным гуртам. - Скрозь зубы праскрыпела Таша.
  Страх i актыѓныя трэнiроѓкi ѓ бегу надалi хлопцам сiл. Яны ѓсё паскаралiся i паскаралiся. Змеi iмчалiся за iмi. Тут зусiм нечакана цвёрдая глеба скончылася, i адчайныя хлопцы-пападанцы, i дзяѓчына-каралева апынулiся перад невялiкiм возерам. Па iм плавалi велiчэзныя яшчары ѓ бранi з вялiкiмi галовамi i метровымi пашчамi. У кожнай зубоѓ у шэсць шэрагаѓ, панцыр пакрыты шыпамi.
  Разважаць гандлявацца некалi, першай скокнула Таша, за ёю астатнiя. Хлопцы скакалi з адной спiны на другую, у iх быѓ досвед падобных скачкоѓ па бярвеннях. Праѓда, шыпы калолi, але прабiць шматпакутныя, мазолiстыя ступнi хлапчукоѓ-пападанцаѓ i баявой дзяѓчынкi-каралевы было не так проста.
  Тут Пеця прастагнаѓ:
  - Мне дрэнна, моцна кружыцца галава.
  - Трымайся, засталося крыху. - Крыкнуѓ змораны, якi стаѓ амаль братам Карэн.
  - Я падаю. - Гэта ѓжо быѓ не воклiч, а поѓны болi ѓскрык, студэнта з Расii.
  Юнак i сапраѓды не даскочыѓ, плазам павалiѓся ѓ ваду. Тут чарапаха з галавой вельмi буйнага бегемота, кiнулася на яго, маментальна перакусiѓшы напалову. Зрэшты, бедны хлопчык-пападанец, гiнуѓшы, нават не ѓскрыкнуѓ, некалi наiѓныя, але смелыя вочы назаѓжды застылi.
  - Падобна, ён памёр ад змяiнага ѓкусу. - Са шкадаваннем вымавiѓ, баявы Карэн.
  - Спадзяюся ѓ нябеснай арганiзацыi, калi гэта, праѓда на рахунак раѓналежных светабудов, наш таварыш знойдзе сабе годнае месца. - Вымавiла з горыччу галаваногая Таша.
  - Нажаль! У нас першыя страты. - Юнак-пападанец Карэн шмыгнуѓ хлапечым носам.
  - Спадзяюся апошнiя. Ён быѓ такi весялун i заѓсёды прыдумляѓ смешныя гiсторыi. Як шкада яго. - У смарагдава-сапфiравых вачах дзяѓчыны блiснула сляза.
  - Не плач дзяѓчынка, не лi дажджы! Засмейся звонка, бяды не чакай! - Суцяшаѓ яе юны таварыш i былы прафесар наймацнейшай i найбагацейшай iмперыi ѓ свеце.
  Тут Карэн не ѓтрымаѓся i сарваѓся ѓнiз, бразнуѓшыся ѓ зялёную ваду. На яго накiнулiся дзiѓныя iстоты, вядома пачвары, але з-за вялiкай масы iх хуткасць была невялiкая, i жвавы юнак-прэзiдэнт паспеѓ выскачыць. Выкалаѓ рукi, ён узлез на спiну i зноѓ заскакаѓ конiкам, толькi паходня згасла.
  - Менш гутарак. - Падвяла вынiк Таша.
  Толькi калi яны апынулiся на сушы, Карэн, адплёѓваючыся, i капаючы крывёй, спытаѓ:
  - А шмат iх тут, пара сотняѓ, чым жа яны сiлкуюцца?
  - Не ведаю! Верагодна ѓсяедныя стварэннi. - матнула галавой дзяѓчына-каралева.
  - Але лепш, дакладней бяспечней змей, не так пачвары рухомыя. - Карэн патрос сваiмi рэльефнымi мускуламi.
  Юнак-пападанец i адважная дзяѓчына-каралева працягнулi бег. Цяпер стала святлей, розныя пачвары атакавалi значна радзей. Здавалася кашмарны лабiрынт, вычарпаѓ пасткi. Хоць смяротныя "гасцiнцы" часам зрывалiся са сцен. Але вось "капрызны," як дарагая шлюха, калiдор зноѓ звузiѓся. Прыходзiлася пяцца, пры гэтым сцены тунэля нагрэлiся i палiлi скуру.
  Цяпер любы рух быѓ як пакаранне смерцю, пакутлiва балючым, гарачы пот залiваѓ парэзы, слiзь лiпу, абцяжарваючы руху. У адзiн з момантаѓ Карэн затрымаѓся. Моцная Таша, ашалела, люта, адчайна старалася, напружваючы ѓсе сiлы, пхаючы i босымi нагамi i рукамi, прапiхнуць свайго напарнiка далей - наперад, але ѓ вынiку ѓгразла сама:
  Спачатку Карэн ашалела крычаѓ:
  - Кiнь, каханая мяне!
  Тая, дэманструючы рэшткi энергii, пярэчыла:
  - I не думай! Бо для мяне, ты прынц, даражэй за жыццё.
  Цяпер жа яны абодва "героi" чароѓна лабiрынта iмперыi амазонак, апынулiся ѓ цяжкiм становiшчы. Тунэль, вiдавочна не хацеѓ адпускаць свае ахвяры.
  - Давай дружна выдыхнем! - З некаторай доляй роспачы прапанаваѓ Карэн.
  - I як мага больш рэзка. - Падтрымала iнiцыятыву мускулiстая Таша i ѓцягнула прэс.
  Хлопец-пападанец з дзяѓчынай-каралевай так i зрабiлi, iм, нiбы вужам, удалося, драпаючы крыху прасунуцца. Таша, перабiла босымi пальчыкамi сваiх моцных ног, але затым яны загразлi мацней, камень сцiснуѓ грудзi. Пунсовыя соску дзяѓчыны-каралевы затрашчалi.
  - Ну, вось зараз нам сапраѓды канец. - Прашаптаѓ, бляднеючы хлапчук-пападанец Карэн.
  - Не трэба хаваць нас раней часу. Яшчэ ёсць шанцы, тым больш што мы жывыя. - Вымавiла Таша. Хаця казаць, было цяжка, сам працэс супакойваѓ.
  - Якiя!? - У голасе юнака-пападанца прамiльгнула надзея.
  Дзяѓчына-каралева прапанавала:
  - Павiсiм зацiснутыя, а затым схуднеем i выслiзнем.
  - А ты думаеш, мы вытрымаем, у мяне i так язык распух, пiць хочацца .- Прашаптаѓ Карэн.
  - Але ж гэта нам не ѓпершыню, я памятаю, як мяне замкнулi ѓ карцэры, расцягнулi ногi i прымусiлi трымаць на вазе рукi. Пры гэтым нi кроплi вады, нi грама ежы, ды яшчэ полымя свечкi, павольна падсмажвае босыя, круглыя пяткi дзяѓчынкi. - Бывалая Таша здрыганулася ад успамiнаѓ.
  - Дык гэта i ѓ мяне было нi раз, але там нам усё рана не далi б памерцi, а тут мы проста згiнем. - Карэн хруснуѓ костачкамi.
  Таша тоненькiм галаском прачырыкала:
  - Не, хутчэй за ѓсё, проста высахнем i ператворымся ѓ мумii.
  - Нам што, ад гэтага лягчэй будзе? - Нягледзячы на трагiзм сiтуацыi, юнак-прафесар усмiхнуѓся.
  - Не ведаю, лягчэй цi цяжэй, але ѓ пасмяротным спiсе дасягненняѓ гэта ѓлiчаць. - Сыранiзавала не губляючая аптымiзму Таша.
  - Наша размова стала зусiм дурной, лепей памаѓчым. - Юнак-прафесар некаторы час i сапраѓды маѓчаѓ, а потым не вытрымаѓ, прарваѓся:
  - А можа Таша, ну да дэманаѓ гэта клятву. Прымянi магiю i вызвалi нас. Мёртвыя мы патрэбныя толькi некрамантам.
  Дзяѓчына-каралева не выдала нi гуку. Яна напружана думала, шукала выйсце.
  Гульня ѓ маѓчанку магла зацягнуцца надоѓга, але раптам востры слых вучняѓ ваяѓнiчага ордэна касмiчных амазонак улавiѓ шыпенне i слабое шамаценне.
  Спрытная Таша босымi пальцамi ног раздушыла казурка i шапнула:
  - Спакой, толькi спакой.
  Карэн трагiчна вымавiѓ:
  - Вось i прыйшла пагiбель на нашу душу.
  - Змяя толькi адна, значыць i заб'е аднаго. - заявiла, нiбы не разумеючы, што гэтым не супакоiць, Таша.
  - Ага! Ты забылася, што ёсць адмысловыя паласатыя кобры, чый яд выкарыстоѓваюць у стрэлах, адзiн такi монстар можа смяротна ѓджгнуць тузiн моцных хлопцаѓ. - Прастагнаѓ шмат дасведчаны Карэн.
  - Тым лепш, не хацелася б памiраць, маючы побач мёртвага таварыша. - Прамянiста блiснуѓшы зубамi ѓ прыцемку, усмiхнулася, вечна не маркотная Таша.
  - Ты жартуеш мiлая ѓ нашу апошнюю гадзiну. - Нават Карэну стала смешна i ён, захiхiкаѓшы, ледзь-ледзь ссунуѓся. - А бо кажуць яе кiдок няѓлоѓны, а жорсткая яд дзейнiчае вельмi хваравiта. Змяя тым часам падпаѓзла да Ташы, яна была ѓ блакiтных палосках, пералiвалася, адкiдаючы зялёныя i аранжавыя блiкi. Яе iклы незвычайна доѓгiя i вельмi вострыя, блiшчалi ѓ цемры, а вочы раз-пораз мянялi колер, прычым у складанай паслядоѓнасцi, зрэнкi вiбравалi як спiралька. Здавалася, яна зачароѓвае.
  - Падобна на нейкае падабенства гiпнозу. - Заѓважыла, не губляючы кантролю бывалая Таша. Дзяѓчына-каралева мацней сцiснула кiнжал, падрыхтаваѓшыся да ѓдару.
  Паласатая ѓ крапiнку кобра iмклiва раздзьмула каптур i раптам рэзка кiнулася. Таша натрэнiраваным рухам падставiла лязо. Яна правiльна адгадала, што змяя ѓ першую чаргу стукне ѓ шыю.
  Карэн войкнуѓ, прастагнаѓ, дыханне пацяжэла, нiбы ѓдар прыйшоѓся па iм. На самай справе старанна вострае вастрыё кiнжала трапiла прама ѓ горла кобры, зразаѓшы ёй галаву.
  Таша задаволена вымавiла:
  - Перамога!
  Яд з iклоѓ капнуѓ на камень i зашыпеѓ, нiбы моцная кiслата. Карэн звярнуѓ увагу на гэта, голас юнака-прафесара дрыжаѓ.
  - У нас бы ад яе ѓкусу ѓскiпела кроѓ.
  - Вядома, жылi б дрэнна, але не доѓга. - Дзяѓчына-каралева i ѓ цяжкай сiтуацыi, перажыѓшы пагрозу гiбелi, не гублялася.
  - Гэта ѓсё роѓна, што здаровы зуб выдаляць кавадлам. - Адзначыѓ Карэн, прафесар-хлапчук быѓ вiдавочным фiлосафам. - А наогул можа мы, яе дарма забiлi, бо смерць ад голаду i смагi значна больш пакутлiва.
  - А чаму мы, а не я! - Запярэчыла крыѓдлiвая Таша.
  - Ну так! Я яе гiпнозам узяѓ. Калi мова прылiп да носа! - Юнак-прафесар тут жа прадэманстраваѓ гэта.
  Прыгожая Таша рагатнула i тут заѓважыла, што яна таксама зрушылася.
  - А ведаеш, смех дапамагае, давай гучна смяяцца, можа, i вырвёмся з пасткi. - прапанавала яна.
  - Нешта мне не весела. - Адказаѓ, нахмурыѓшыся, юны хлопец-прафесар i вынаходнiк.
  - А ты паказычу сябе, цi давай лепш я, рукi вольныя, змагу дацягнуцца. - Дзяѓчына-каралева гуллiва замурлыкала.
  - А я цябе, дык куды забаѓней. - шчыра ѓзрадаваѓся Карэн. Перспектыва закрануць дзявочага цела ѓзбуджала моцнага байца, якi не надта многае мог дазволiць сабе ѓ ранейшым жыццi.
  Хлопец-прафесар i дзяѓчына-каралева пачалi казытаць адзiн аднаго, смеху вiсклiвага i iстэрычнага было вышэй за дах. Прыгажуня Таша ѓзбуджалася ад дакрананняѓ пальцаѓ спраѓнага хлопца. Яе пунсовыя соску набраклi i сталi слiзкiмi. Карэн з задавальненнем казытаѓ, яе чорныя ад пылу, мазолiстыя i разам з тым далiкатныя, пругкiя пяткi
  - Ну як, табе падабацца? - усмiхаючыся, спытаѓ ён.
  - Проста да чорцiкаѓ. - Засмяялася тэмпераментная Таша. - Нiколi не адчувала такога задавальнення.
  Дзяѓчына-каралева адказвала тым жа. Новае цела ѓ юнака-прафесара яшчэ не паспела пакрыцца валасамi, было гладкае, як глянцаваная папера, скура здаровая i пругкая. Тычыцца такой скуры, адно задавальненне. I сапраѓды, з кожным новым выбухам смеху яны рухалiся ѓсё далей i далей. Нарэшце дыхаць стала вальней, напаѓголыя хлопцы сталi прасоѓвацца самi. Калiдор пашырыѓся, i перад iмi паѓстаѓ шалёна якi верцiцца трэнажор.
  Ён складаѓся: з пяцi ланцугоѓ, шасцi сякер, сямi дзiд, васьмi найдаѓжэйшых мячоѓ, якая верцiцца булавы, кавадлы з шыпамi, i чатырох трубачак вывяргаючых полымя. Абысцi ж яго не было нiякай магчымасцi.
  Карэн прасiпеѓ:
  - Ой-ой-ой! Што ж рабiць!
  - А мы хiба з такiмi монстрамi справу не мелi? - Сказала Таша, дэманструючы бясстрашнасць.
  Хлапчук-прафесар спалохана заѓважыѓ:
  - Але ж не на такой хуткасцi! .
  - Не вялiкая рознiца, будзем удвая хутчэй. - Дзяѓчына-каралева адмахнулася.
  - Ты пойдзеш першая? Не, я мужчына i ѓся смяротная рызыка павiнен легчы на мае плечы. - Заявiѓ, надзьмуѓшы грудзi Карэн.
  - Лепш удваiх, дзейнiчаючы сiнхронна, тады стукнуѓшы разам, лягчэй адбiць напад, хiба цябе не вучылi? - Вымавiла крутая Таша тонам начальнiка.
  - Ды вучылi! Што ж, дык лепей! - ахвотна згадзiѓся хлапчук-прафесар.
  Таша лёгка правяла вастрыём мяча па сваёй хупавай, жорсткай, дзявочай пятцы.
  - Дзве рукi адбiваюць надзейней, чым адна!
  Юнак-прафесар i дзяѓчына-каралева прамармыталi малiтву i iрванулi наперад, нiбы ганчакi сабакi, за зайцам. Ад мячоѓ, яны вывернулi, нырнуѓшы, як бабёр, затым скокнулi, прапусцiѓшы ланцугi, адразу чатыры з iх Таша i Карэн адбiлi дружным рухам клiнкоѓ, адно са звёнаѓ аказалася рассечана.
  Дзяѓчына-каралева падмiргнула напарнiку:
  - Вось бачыш, i спатрэбiлася што нас двое.
  А вось якая круцiць у калючках булава ледзь не закранула юных байцоѓ, акрамя таго, у асобы палыхнула агеньчыкам. Кувалда злёгку абадрала плячо Карэна. Спрытная Таша нават паспела ѓсадзiць мячом па трубцы, злёгку надсек ствол, з прычыны гэтага струменьчык полымя выбiлася ѓ iншы бок.
  Яшчэ пару дзiд яны ссеклi i вырвалiся на чыстую паверхню.
  - Абышлiся без страт. - Падвяла вынiк, выскаляючыся жамчужнымi зубамi Таша.
  - Здаецца наперадзе яшчэ адна даѓбешка. - У голасе Карэна гучала трывога.
  Наступны трэнажор быѓ яшчэ больш ранейшага, пара лiшнiх ланцугоѓ з шыпамi i ѓ самым нiзе круцiлiся ляза.
  - Не, гэта ѓжо нiкуды не падыходзiць! Нас правяраюць, колькi выжывем. Як дзiкiх жывёл. - Iстэрычна пракрычаѓ хлопец-прафесар.
  - Не трусь! Карэн. - Гэта ѓсяго толькi даѓбешка. Давай падвоiм, або патроiм намаганнi i прарвемся. - Вымавiла адважная дзяѓчына-каралева.
  - Шляху назад няма! - У словах Карэна гучаѓ трагiзм. Хлапчук-прафесар плюнуѓ крывёй.
  Хлопец-прафесар i дзяѓчына-каралева: гарачая пара ѓпалi ѓ падабенства трансу, яны з усiх ног беглi, выскоквалi, разумова iмкнулiся запаволiць кручэнне. Карэн распаласавала шчыкалатку, але ён прымудрыѓся дамчацца да мэты, а Ташу апякло, полымя лiзнула плечы, падступны агонь у апошнi момант змянiѓ кiрунак, прайшоѓ па аголенай грудзей i клубнiчным соску дзяѓчыны-каралевы. Юная чараѓнiца i валадарка амазонак зрэшты, не звярнула на гэта ѓвагу, Карэн ж заѓважыѓшы гэта, пакратаѓ ёй трывалую скуру:
  - У цябе нават пухiроѓ няма. - Здзiѓлена вымавiѓ ён.
  - А што, ты ж сам ведаеш, агонь палiць толькi тых, хто яго баiцца. - рашуча заявiла дзяѓчына-каралева.
  Хлапчук-прафесар паказаѓ наперадзе сябе пальцам.
  - Вось яшчэ адзiн тып. Не зразумееш, хто будзе бiты.
  - Спадзяюся не мы! - Дзяѓчына-каралева паправiла касу.
  Апошнi трэнажор быѓ самы страшны: дзiды, сякеры, мячы, булавы, шомпала, кавадлы, цэлых трынаццаць трубак з палаючай гееннай, а таксама багацце вiл i iншых рэжучых i колючых прадметаѓ якiм нават цяжка падабраць назву. Нават дзiѓна, што яны круцiлiся без шуму. Па iдэi павiнен быѓ стаяць страшны гул.
  - Гэта, здаецца, канец! - Сказаѓ Карэн. Па рассечаным iлбе юнака-прэзiдэнта сцякаѓ пот, змяшаны з крывёй.
  - Не, калi страшней звера i быць не можа, значыць, лабiрынт "Шлях апраметнай" сканчаецца. - Выцiснула з сябе аптымiзм падрапаная Таша.
  - Вось гэта наѓрад цi, ён занадта доѓгi. - скептычна вымавiѓ хлапчук-прафесар.
  - А зараз трэба памалiцца i надаць целу гнуткасць вады, хуткасць ветра, запал агню, трываласць драконавай скуры! - рашуча сцiснуѓшы кулакi, мовiла дзяѓчына-воiн i зорная каралева.
  - Я бачыѓ неяк раз дракона, яго выклiкаѓ вярхоѓны чарадзей ЗША. - Не з таго, не з гэтага бразнуѓ юнак-прафесар.
  - Не хлусiш? Чаму я не бачыла! - Цiкаѓная Таша нахмурылася.
  - Вы спалi ѓ клетцы, а я дзяжурыѓ. - Проста, без выдумкi сказаѓ, дакладней, пажартаваѓ Карэн.
  Крутая Таша разрагаталася i пiскнула:
  - Веру, папросiм сiлы ѓ Сэта i iншых духаѓ.
  Дзяѓчына-каралева i хлопец-прафесар сталi на каленi. Хлопцы малiлiся даволi доѓга, нават слёзы выступiлi ад празмернай стараннасцi. Затым, пакiнуѓшы сваю галаву пустой, ачысцiѓшы ад думак, яны дружна раѓнулi i кiнулiся, нырнуѓшы ѓ моры заменчанай сталi. Эмануэль i не памятала як яна секла, што рабiла, цела працавала самастойна, яно рухалася i паражала, забiваючы i перамагаючы. Усе ѓражаннi праспявалiся ѓ калючы клубок. Калi басаногая дзяѓчына выбралася са стыхii, то ѓ першую чаргу адчула, што парэзаѓ дадалося, але ѓсё ж жывая i ѓсё на месцы. А вось яе каханы Карэн, выскачыѓшы адразу, павалiѓся цiха стагнаючы.
  Нязломная Таша нахiлiлася, нешта было вiдавочна не так, але што менавiта паслушнiца, сама аглушаная каскадам уражанняѓ, не сцямiла.
  - Уставай Карэн, мы прайшлi.
  - Мая рука Ташка, я страцiѓ руку i цяпер бездапаможны. - У голасе нязломнага хлопца-прафесара чулiся слёзы.
  Сапраѓды, правая канечнасць Карэна была адсечаная па локаць, сачылася кроѓ. Дзяѓчына-каралева свiснула:
  - Цяпер на дваiх у нас тры рукi.
  - Затое годнасць адна на ѓсiх. Я яго магу падарыць, але не здольны даць у пазыку свайго кахання. - Карэн i ѓ гаротнасцi не пераставаѓ жартаваць.
  - Малайчына, не страцiѓ пачуццё гумару. Галоѓнае выжывi, гавораць, што вешчуны валодаюць сакрэтам вырошчваць канечнасць. - Суцяшала, пагладжваючы абрубак прыгожая дзеѓка Таша. - Памятаеш, мы нават урокi з гэтай нагоды праходзiлi.
  - Гэта складаней чым заладзiць рану, але цалкам магчыма, толькi вось цi палiчаць мяне досыць каштоѓным, каб марнаваць магiю. - У голасе Карэн гучала сумненне.
  - Калекi нават сярод нiжэйшых слуг не патрэбныя. Давай перавяжам яе, каб ты не вычарпаѓся крывёй. - Прапанавала Таша.
  Хлапчук-прафесар вiскнуѓ:
  - А чым?
  - Урыѓкам з насцегнавай павязкi. - Дзяѓчына хiтра ѓсмiхнулася.
  Таша адарвала паласу, i перавязаѓ як мага тужэй. Якi звыкся да болю Карэн сцiснуѓ зубы. Ён агледзеѓ сваю куксу.
  - Вось я зараз калека, спадзяюся часова, але з адной левай рукой, я не гэтак каштоѓны. - З горыччу вымавiѓ юнак-прафесар.
  - Ну, нiчога, можа нават наадварот, больш будзеш думаць у баi. А зараз, спадзяюся, самае цяжкае ззаду. - Дзяѓчына прыжмурылася, прашаптала кароткую малiтву.
  Аднак i тут лягчэй не стала, дарожка апынулася заваленая распаленым вуглём, а з бакоѓ ляцелi стрэлы, зверху падалi расплаѓленыя кроплi, са свiстам рассякалi паветра вострыя дыскi. Зрэшты, дзяѓчына-каралева i хлопец-прафесар, дакладней яго цела часта бегалi басанож па падпаленых вуглях, на ступнях у iх былi набiтыя ладныя мазалi, але калiдор быѓ празмерна звiлiсты i працяглы. Па iм бегчы было знясiльваюча. Некалькi разоѓ i Ташу i Карэна пападала, i яны выдзiралi стрэлы, ляза-скарпiёны з голых, знявечаных целаѓ. Iм яшчэ шанцавала, што нiводны жыццёва важны орган закрануты не быѓ. Паступова вуглёѓ рабiлася ѓсё менш i менш, вось яны скончылiся, стала халаднавата.
  Таша, сама аблiтая потам i страшэнна змучаная, падтрымала падаючага з ног Карэна.
  - Вось i гэтая пакута канчаецца. Цяпер прысядзем, злёгку адпачнем.
  I босая ножка дзяѓчыны-каралевы стрэсла з падэшвы кропелькi крывi.
  Юнак-прафесар прашаптаѓ:
  - Я хачу пiць, памiраю ад смагi.
  - Ды я таксама, але ѓ нас няма iншага выбару. Дзе тут узяць вады. - Сказала, ледзь трымаецца на нагах, Таша.
  - Мае ногi падкошваюцца, я не змагу iсцi далей. - З цяжкасцю вымавiѓ Карэн.
  - Не, ты можаш! Акрамя таго, як ведаць, што нас чакае на тым свеце. - Раѓнула, перасохлым ротам дзяѓчына-каралева.
  - Памятаеш, мы ѓдзельнiчалi ѓ спiрытычных сеансах i нам з'яѓлялiся душы ваяроѓ i навукоѓцаѓ мужоѓ. - У слабым голасе Карэна гучала надзея.
  - Мы ж дакладна не ведаем, чые гэта духi, хоць тое, што смерць не з'яѓляецца канцом гэта вiдавочна. Душа, я сапраѓды ведаю, здольная пакiдаць цела i рухацца па-за целам, самастойна, дакладней, падпарадкоѓваючыся ѓяѓнаму загаду. - Нясхiльная Таша знаходзiла ѓпэѓненасць.
  - Цяпер плоць дастаѓляе мне суцэльныя пакуты. Я нават думаю, цi не праткнуць сябе мячом. - Прамармытаѓ спакутаваны Карэн, хлапчук-прафесар.
  - А нарадзiць агульнага ад нас сына. Бо гэтага не зможа зрабiць нябожчык, а хачу мець ад цябе дзiця. - Упэѓнена вымавiла дзяѓчына-каралева.
  - Угаварыла, сцiсну волю ѓ кулак i пайду далей. - Хлопец-прафесар зло плюнуѓ у сцяну.
  Юнак-прафесар i дзяѓчына-каралева, яшчэ некаторы час пасядзелi, масажуючы рукамi, адзiн аднаго. Пацалавалiся i, хiстаючыся, рушылi далей. Пасткi яшчэ траплялiся, але iх стала нашмат менш. Затое рабiлася ѓсё халадней i халадней. Спачатку гэта было нават прыемна, асаблiва скалечаным абпаленым ступням, затым, калi камянi пакрылiся iнеем, а зверху сталi звiсаць ледзяшы, пачатак трэсцi. Яны ѓжо даѓно iшлi без паходнi, але самi сцены давалi роѓнае, мёртвае святло. Трамп не ѓтрымаѓшыся, падбег да ледзяшы i прыпаѓ да яе ротам:
  - Прага мяне забiвае. - Растлумачыѓ ён, злёгку бянтэжачыся.
  - Ды я i сама не супраць папiць! - Заявiла, усё яшчэ цудоѓная ѓ пакуце дзяѓчына-каралева Таша. - Нездарма п'янiцы спускаюць увесь свой стан.
  Якое гэтае задавальненне лiзаць патрэсканай мовай лёд, ён здаецца такiм салодкiм, а вада, растаючы, цячэ ѓ горла, спаталяючы страшную смагу.
  Яны лiзаѓ языком адну ледзяш, за iншы i нiяк не маглi насыцiцца. Здавалася, што яны патрапiлi ѓ рай, i жуюць тое пра што яны чыталi толькi ѓ падручнiках - паданнi мiфаѓ аб цудоѓным марожаным.
  Час ляцiць незаѓважна, але шчасце скончылася раптоѓна, смага знiкла, а потым, нiбы ѓдар па лбе, яны адчулi дзiкi холад i голад.
  - Трэба iсцi, iнакш мы застынем. - Загадала, выпрабоѓваючы трывогу Таша.
  - Затое перастанем пакутаваць. - Падобна, Карэну было ѓсё роѓна.
  - Я не хачу такога канца, пайшлi цi лепш бягом, бяспечней i сагрэемся. - прапанавала дзяѓчына-каралева, хоць i ѓ яе самой ногi падкошвалiся.
  - У гэтым ёсць хоць нейкая логiка, хоць можа быць скрывiць дыстанцыю, выкарыстоѓваючы загаворы тэлепартацыi. - З надзеяй вымавiѓ юнак-прафесар.
  - А ты яго ведаеш!? - Скептычны настрой Ташы ѓзмацнiѓся.
  - Гэтаму нас не вучаць, трэба быць вышэйшымi адэптамi. Ды i мы паклялiся, не прымяняць магiю. Якi бессардэчны наш настаѓнiк з вышэйшых сiл. - Карэн вымавiѓ гэта будучы ѓпэѓненым у правасцi.
  Бег дапамагаѓ сагрэцца, толькi есцi хацелася вельмi моцна, нават дзiѓна, бо галадалi яны не першы раз. Калiдор зноѓ звузiѓся, затым павярнуѓ убок, а далей стала зусiм цёмна.
  - Запалiм паходню. - Прапанавала Таша.
  - У цябе дзве рукi, так што пастарайся .- Ляскаючы зубамi, вымавiѓ Карэн.
  Паходня была з сакрэтам, мог гарэць вельмi доѓга, не адсыраючы. Эмануэль заѓважыла:
  Накшталт i шацi няма, а так холадна.
  - Нас агонь толькi асвятлiць, але не сагрэе. - У голасе юнака-прафесара адчувалася безнадзейнасць.
  Святло гэта вялiкае дабро, i калiдор запалаѓ усiмi фарбамi. Сцены аказалiся люстранымi.
  - Ого, гэта прыгожа! - захоплена вымавiѓ Карэн.
  Вельмi прыгожая, нягледзячы на раны апёкi дзяѓчына-каралева, з вельмi моцнай мускулатурай.
  - Ды прыгожа! Толькi вось люстэркi самыя падступныя пасткi.
  Як у пацверджанне яго слоѓ, зверху вылецеѓ цень. Спрытная Таша ледзь ухiлiлася, секануѓшы па ёй мячом. Прывiд нечакана апынуѓся шчыльней i разляцеѓся на дзве часткi. Яны, разгарнуѓшыся, праляцеѓшы як iрваныя кляксы, плюхнулiся ѓ сцяну, разбiѓшыся, нiбы шарыкi ртуцi.
  У тую ж секунду з усiх бакоѓ ад люстэркаѓ панеслiся страшныя прывядзеннi самых разнастайных формаѓ i адценняѓ.
  - Пабеглi Карэн, я ведаю, у цябе няма сiл, але гэта наш апошнi шанец, дзеля кахання да мяне. - Закрычала ѓ апошняй надзеi Таша.
  Ногi i яе не слухалiся, але страх падсцёбваѓ. На лёце дзяѓчына-каралева секла субстанцыю i адчувала жудасныя дакрананнi прывiдаѓ. Ёй даводзiлася ѓ якасцi пакарання, адчуваць дакрананне распаленага жалеза да голай плоцi, але тут было непараѓнальна балючай. Яна нават не магла стрымаць крыку. Праѓда, боль узмацняла хуткасць i лютасьць, хацелася любой цаной яе пазбегнуць.
  Краналi i Карэна, той ускрыкваѓ, разгойдваючыся як кiвач, але бег ад гэтага яшчэ хутчэй.
  Люстраны калiдор, здавалася, не меѓ канца. Акрамя таго, з падлогi выскоквалi шкiлеты, яны дзiка скакалi, размахваючы косамi.
  Эмануэль бiла па iх, але атрымлiвала ѓ адказ. Прычым жорстка, яе мускулiстыя, босыя ножкi ператварылiся ѓ суцэльную рану. Зрэшты, мёртвая плоць не асаблiва трывалая i паддавалася пад рэзкiмi ѓдарамi юнака-прафесара i дзяѓчыны-каралевы.
  "Далiна смерцi" ужо падыходзiла да канца, як Карэн прапусцiѓ рэзкiя ѓдары адразу траiх шкiлетаѓ у жывот.
  - Ох, мне выварочваюць кiшкi. - Прастагнаѓ ён.
  Кiшкi i сапраѓды выпалi з разрэзанага жывата. Юнаку-прафесару стала зусiм кепска, i ён пачаѓ падаць.
  Рызыкуючы ѓсiм, Таша падскочыла да яго, рассякаючы нябожчыкаѓ. Каса адсекла ёй адразу два пальцы на правай назе, але дзяѓчына не заѓважыла гэтага. Сакрушыѓшы косцi, узвалiла хлопца на плячо.
  - Супакойся, я з табой.
  - Не трэба, кiнь мяне, удваiх не сысцi. - Прафесар-хлапчук быѓ гатовы праявiць самаахвяраванне.
  - Не, за каго ты мяне прымаеш, нiколi я не пакiну сваё першае каханне. Ты ж мяне б не кiнуѓ. - Дзяѓчына-каралева нахiлiлася, пацалаваѓшы хлопца ѓ акрываѓлены лоб.
  - У мяне не было выбару, выходзячы, я поѓз па тым жа калiдоры, што i ты i ѓсё роѓна б затрымаѓся. А ѓ цябе выбар ёсць. - Кожнае слова гучала цiшэй папярэдняга, Карэн губляѓ сiлы.
  Дзяѓчынка-каралева адважна заявiла:
  - I я яго зрабiла. Лепш памерцi, чым здрадзiць!
  Адважная Таша працягвала прасякацца, як раптам перад iм паѓстаѓ вялiзны, памерам са званiцу, шкiлет. Гэты монстар рэзка i моцна ѓдарыѓ сякерай. Таша вывернулася i паспрабавала праскочыць памiж ног. У гэты момант ёй у твар ударыла бруя гарачага паветра, i цела Карэна сарвала з плячэй. Велiчэнская сякера рванула за iм, на шляху сустрэѓшы няшчаснага аднарукага юнака-прафесара.
  - Бывай, хачу выжыць! - крыкнуѓ ён, памiраючы, а затым зацiх.
  - Я выжыву. - Паабяцала Таша, сякучы па нагах шкiлета.
  На гэты раз, ёй не ѓдалося сьцерцi плоць, мячы адскочылi ад тоѓстай косткi. Капнула атрутна-зялёная кроѓ. Вiдаць монстар не зусiм мёртвы. У душы Ташы кiпела два жаданнi - адпомсцiць цi ѓцячы. Жадалася пакараць пачвару за забойства кахання: першай i таму асаблiва моцнай, але ѓ галаву не прыходзiла, як гэтага рэальна дамагчыся. Iншы варыянт: выжыць, адужэць, а затым разабрацца ѓ першую чаргу з белымi вешчунамi, што падвяргаюць людзей гэтак суроваму выпрабаванню, i адпомсцiць за забойства бацькоѓ.
  Таша ѓцякала, а шкiлет iшоѓ за ёй, пераследуючы, не даючы перадышкi. Праѓда, бiѓ са спазненнем. На плячы монстра трэслася цела Карэна. Чамусьцi пачвара ѓскiнула яго на сябе. Можа, гуляла ролю перакручанае ѓспрыманне гiганцкага стварэння. Тут дзяѓчына-каралева зноѓ наляцела на пасткi, у прыватнасцi правалiлася ѓ яму з каламi, але паспела, скокнуѓшы, зачапiцца за край, а падцягнуѓшыся перабрацца на той бок.
  Тут справа i злева на яе абрынулiся два вялiзныя бярвёны з бронзавымi наканечнiкамi ѓ форме бараноѓ. Таша здолела ѓвярцецца, але яе супернiк сунуѓ нагу. Пачуѓся страшны трэск, касцяная канечнасць рассыпалася. Аказалася, што мёртвая плоць можа адчуваць боль. Ад такога кашмарнага замагiльнага крыку, дзяѓчына ѓпала, зацiснуѓшы вушы. На яе кiнулася буйная, як сабака яшчарка, i Таша стукнула ёй у вока кiнжалам, атрымаѓшы ѓ адказ хвастом па рэбрах, вастрыём распарола да косткi, прабiѓшы грудзi, i адарваѓшы сасок.
  - Вось напасцi! Клянуся ѓсiмi багамi, выжыву.
  Цела Карэна ѓпала на яе. Дзяѓчына падхапiла пачатае халадзець цела хлопца.
  - Не ведаю, Карэн, як гэта здарыцца. Але я даб'юся, каб цябе пахавалi з усiмi ѓшанаваннямi. - Вымавiла з пафасам парэзаная Таша, задыхаючыся ад бегу.
  Далей яна, ужо амаль нiчога не памятала, дзейнiчаючы ѓ рэжыме зомбi. Шнараѓ i рассячэнняѓ рабiлася ѓсё больш, а сiлаѓ усё менш. Усё злiлося i змянiлася ѓ адну стыхiю. А на плячах яшчэ немалая вага, таго што было для Ташы даражэй за ѓсiх багоѓ i нават жыцця.
  Калi дзяѓчына падышла да апошнiх дзвярэй, у яе не знайшлося сiл нават наблiзiцца да яе. Змачаленая Таша ѓпала, не ѓ сiлах падняцца. Магчыма, яна б праляжаѓ доѓга, але ззаду раздаѓся рык i з'явiѓся жахлiвы прыгажун - шаблязубыя шасцiлапы тыгр.
  Ён наблiжаѓся павольна, перабiраючы лапамi. Падышоѓшы, да Ташы лiзнуѓ, расчынiѓ пашчу i адкусiѓ абпаленую i падрапаную дзявоцкую ступню.
  Дзяѓчына-каралева зараѓла, i секанула мячамi па мордзе звера, рэзка перакацiѓшыся. Тыгр скокнуѓ, але Таша проста без сiл упала, i звер урэзаѓся ѓ дзверы. Удар скалануѓ iх, у звера ѓвайшла жахлiвая энергiя. Тыгр нават не паспеѓ рыкнуць, зараз звярнуѓшыся ѓ жменьку попелу.
  Дзверы расчынiлiся, i аднаногая дзяѓчына-каралева з грузам на спiне папаѓзла далей.
  Апошнiм выпрабаваннем было адвалiць цяжкi камень, тут прыйшлося прымянiць метад рычага, выкарыстоѓваючы мячы. Таша са стогнам, прыкладаючы звышнамаганнi, гэта зрабiла. Затым прапаѓзла яшчэ некалькi метраѓ, да асаблiвай пафарбаванай крывёй лiнii. Там стаялi трое хлопцаѓ з iкламi, на якiх не было жывога месца. Яны былi ѓсе ѓ язвах. Самы высокi з iх сказаѓ:
  - Што сучка, хочаш пакаштаваць мёртвага цела.
  Стаячы справа ѓпiр, адзначыѓ:
  - Яна некрафiлка, бачыш, труп цягне.
  Нахiлiѓшыся, вырадак адкусiѓ вуха Ташы.
  Апошнi акт блюзнерства надаѓ дзяѓчыне-каралеве гневу. З усяго размаху яна секанула мячом, упiра. Затым ускочыла на адной назе, выконваючы скокi смерцi.
  -Падонкi, вам ад мяне нiчога не дастанецца. Гэта мой хлопец.
  Самы рослы ѓдарыѓ яе мячом, але дзяѓчына прапусцiла яго пад паху i ѓсадзiѓ клiнком прама ѓ шыю. Галава адляцела, узарваѓшыся пры падзеннi на падлогу. Трэцi ѓпiр паспрабаваѓ яе ѓкусiць, але атрымаѓ удар каленам, i выпусцiѓ меч. Шалёная Таша ѓ вар'яцкiм гневе, пасекла ваѓкалака ѓ капусту. Нават гнiлыя косцi рассыпалiся.
  Пасля гэтага подзвiгу, святло патухла ѓ стомленых вачах Ташы. Калi абмiнула небяспека дзяѓчына-каралева, не магла паварушыцца.
  Дзяѓчына-каралева ачулася... Побач вiселi на сiлавым полi Карэн i Пеця. Хлапчук-прафесар i дзяцюк-студэнт зноѓ былi адноѓлены. На выгляд яны падлеткi гадоѓ шаснаццацi, але вельмi рэльефнай i лiтой мускулатурай. Прыгожыя, бронзавыя ад загару. З кароткiмi, стрыжкамi пад паѓбокс. Руды Пеця i бландын Карэн. Абодва хлапчукi-тэрмiнатара адноѓлены пасля разбурэння, але знаходжанне ѓ лабiрынце, i гэты кашмар запомнiлi, падобна, назаѓжды.
  Таша стаiць разам з iмi... Вось гучыць дзiвосная, касмiчная музыка. I вакол iх стадыён... Велiзарны, велiчэзны з трыбунамi, якiя сыходзяць у аблокi. I на iх многiя трыльёны дзяѓчат. Амаль голых, толькi грудзей i сцёгны прычыненыя каштоѓнасцямi i дзiвоснымi ѓпрыгожваннямi, а на шчыкалатках i запясцях бранзалеты ѓ выглядзе кветак i змеек. Дзяѓчыны вельмi прыгожыя, усе мускулiстыя, толькi адрознiваюцца ѓпрыгожванням, колерам валасоѓ, i iнтэнсiѓнасцю загару: ад цёмна-шакаладнага да светла-залацiстага. I ѓсе яны стаяць, ускiнуѓшы ѓверх правую руку.
  Сiлавое поле апусцiла Ташу... З'явiлася ѓ паветры залатая дарожка.
  Па ёй спускалася ѓжо знаёмая дзяѓчына Гiрперiмператар, у мiнi-бiкiнi. Яна ступала вельмi грацыёзна босымi нагамi, нагадваючы каралеву якая iдзе на эшафот.
  Падышоѓшы ѓшчыльную да Ташы, Гiперiмператрыца лёгкiм рухам сарвала з сябе маску. Узнiк юны, дзявочы, амаль дзiцячы, з сумным сапфiрава-iзумруднымi вачыма твар. Уладарка паловы сусвету ѓстала на каленi, i тройчы пацалавала босыя ногi Ташы. Потым паднялася i ѓручыла ёй залатую абсыпаную каштоѓнасцямi маску са словамi:
  - Цяпер Гiперiмператар ты! Хай будзе твая абсалютная воля над сусветам! Абсалютная i дасканалая воля караць i мiлаваць!
  Таша ѓрачыста надзела на сябе маску - сiмвал Усемагутнасцi i ѓрачыстым тонам абвясцiла:
  - Мой першы загад складаецца ѓ наступным! З гэтага часу мужчыны атрымлiваюць роѓныя правы з жанчынамi, i Карэн становiцца маiм мужам i вашым Гiперiмператарам!
  Узнiкла цяжкая паѓза...
  Якую затым перапынiлi аглушальныя воклiчы:
  - Слава Гiперiмператару! Хай будзе яго абсалютная воля ѓ сусвеце!
  Таша ѓрачыста пацвердзiла:
  - Ды будзе так! Бо я так сказала!
  Многiя трыльёны амаль аголеных дзяѓчат закрычалi ва ѓсе глоткi:
  - Хай будзе абсалютная воля Гiперiмператара на вякi i вякi вякоѓ!
  У сусвеце пачыналася новае, бурнае жыццё пад кiраѓнiцтвам цудоѓнай i прамянiстай Таша.
  Юнак Карэн устаѓ побач з ёй ... Сцiснуѓ кулакi адказаѓ:
  - Не думайце - гэта толькi пачатак! Далей будзе яшчэ страмчэй!
  
  КАЛI Б ГРЫГОРЫЯ РАСПУЦIНА НЕ ЗАБIЛI Б
  Тут прыгадаѓся створаны iндывiдуальнай, камп'ютарнай праграмай фiльм.
  Там хлапчук - Алег Рыбачэнка, якi трапiѓ з будучынi ѓ мiнулае, зусiм выпадкова выратаваѓ жыццё Рыгору Распуцiну.
  Здавалася б дробязь, але як змянiлася ад гэтага гiсторыя! Рыгор Распуцiн працягваѓ заставацца громаадводам незадаволенасцi народа i самае галоѓнае элiты царом. I ѓ вынiку вайсковы, палацавы пераварот так i не аформiѓся. Тым больш шматлiкiх уладкоѓваѓ параѓнальна мяккi i добры цар, ды i незразумела кiм замянiць Мiкалая. А рэспублiка ѓсё ж палохала.
  Ды i калi сапраѓды казаць, падчас такой цяжкай першай сусветнай вайны яшчэ i змовы ѓладкоѓваць - празмерная раскоша!
  На здраду паходзiць... Ва ѓсякiм разе выпадковае выратаванне Святога Старца, змянiла ход гiсторыi. I ѓ лютым перавароту не адбылося.
  А хлопчык гадоѓ дванаццацi Алег Рыбачэнка патрапiѓ на фронт i там стаѓ сынам палка. Хлапчук вельмi нават шустры быѓ.
  У фiльме былi паказаны ваенныя буднi. Пацан ходзiць у разведку, i нават некалькi разоѓ там здабываѓ мовы, так быѓ вельмi моцным i спрытным.
  У сярэдзiне красавiка, ледзь падсохлi дарогi, войскi пад камандаваннем Брусiлава пачалi наступленне супраць аѓстрыйцаѓ на паѓднёвым участку фронту.
  I хлапчук змагаѓся разам з iмi. Басаногi ён шлёпаѓ па лужынах, i бег у атаку. Калоѓ аѓстрыйцаѓ i фрыцаѓ. I зразумела, здзяйсняѓ подзвiгi. У прыватнасьцi ѓзяѓ у палон генэрала. Малайчына дзяцюк! Сапраѓдны батыр, i рускi вiцязь!
  У адрозненнi ад рэальнай гiсторыi, расiйская, царская армiя не раскладзена дурнымi дэкрэтамi Часовага ѓрада i гатова бiцца. Яна вялiкая па колькасцi, адносна нядрэнна навучана i ѓзброена. Боепрыпасаѓ зараз вырабляецца ѓ дастатковай колькасцi. А аѓстрыйцы ѓжо бiтыя Брусiлавым, i iх баявы дух слабы. Ды яшчэ i Амерыка, каб не спазнiцца да рабавання Нямеччыны, спешна абвясцiла вайну.
  Так што стратэгiчна зыход першай сусветнай прадвызначаны. Засталося толькi зрабiць гэта фактам. I ѓ рэальнай гiсторыi расiйскае войска падчас гэтага наступу дамаглася спачатку буйных поспехаѓ, а потым яе загубiла здрада.
  А тут здрады не здарылася, баявы дух высокi. I Львоѓ упаѓ. А затым быѓ акружаны i Пярэмышлi. Паспяхова праходзiла наступленне i ѓ Румынii.
  Рускiя войскi ѓзялi Бухарэст, i большую частку Трансiльванii.
  Толькi сур'ёзна прыслабiѓшы войскi на захадзе, i перакiнуѓшы значныя сiлы i з цэнтра, немцы змаглi прыпынiць пераможны наступ расiйскiх частак.
  Паспяхова прасовалася рускае войска i ѓ Закаѓказзе, громячы турак. Вельмi эфектыѓна дзейнiчаѓ i чарнаморскi флот на чале з Калчаком. Наносячы ѓдар за ѓдарам. I ѓжо высаджваючы дэсант пад Канстанцiнопалем.
  Асаблiва вызначыѓся тут экiпаж, якi складаецца з галаногiх дзяѓчат у бiкiнi.
  Прыгожыя ваяѓнiцы: пераважна са светлымi валасамi, загарэлыя i мускулiстыя штурмавалi бераг Турцыi.
  Яны так мiльгаюць сваiмi прыгожымi, точанымi, босымi ножкамi проста хараство. I ѓрываюцца ѓ пазiцыi асманаѓ. Колюць дзяѓчынкi штыкамi, i сякуць шаблямi.
  I пакiдаюць босымi, панадлiвымi ножкамi - хупавыя сляды з крывi.
  Вядома, хто супраць такiх вось дзяѓчынак ды выстаiць? Яны сама генiяльная дасканаласць. Ад усмешкi да жэсту вышэй усякiх хвал.
  Царскае войска грамiць асманаѓ. I штурмуе Канстанцiнопаль. На нямецкiм фронце пакуль пануе зацiшша. Толькi артылерыя працуе. Саюзнiкi спрабуюць наступаць, але без асаблiвага поспеху. Аѓстрыйскае войска дэмаралiзавана, i трымаецца выключна на кайзераѓскiх штыках.
  У гэтых умовах рускiя войскi ѓзмацняюць турэцкае напрамак. Акрамя таго вызваленне Румынii адчыняе шлях наступу i на Балгарыю. Народ гэтай славянскай краiны не жадае ваяваць з Расеяй. I ѓ Балгарыi адбываецца пераварот, i зрынаюць прагерманскага цара. А новы ѓрад аб'яѓляе немцам i туркам вайну.
  I рускае войска падтрымлiвае дэсант з сушы i бярэ Стамбул, цi Канстанцiнопаль. Векавая мара Расii ажыццяѓляецца. Асманская iмперыя канчаткова развальваецца i капiтулюе. Так з чатырох саюзнiкаѓ Нямеччына пазбавiлася адразу двух. Ды Аѓстра-Венгрыя дыхае на ладан. Вось ужо i Пярэмышлi ѓпаѓ.
  У гэтых умовах цар Мiкалай Другi ѓзмацняе сваю групоѓку ѓ Аѓстра-Венгрыi, i пачынае новы вялiкi наступ. Нягледзячы на восень i дажджы, рускiя войскi паспяхова рухаюцца наперад. Вось упаѓ Будапешт, Прага, затым рускiя войскi падышлi да Вены.
  Аѓстрыйская iмперыя канчаткова распалася. I руская армiя зiмой рушыла на поѓдзень Германii. Немцы сталi адыходзiць i адводзiць войскi з Беларусi i Прыбалтыкi. У гэтых умовах Германiя якраз 7 студзеня 1918 года капiтулявала.
  I пасля чаго пачалiся перамовы аб дзяльбе ваеннай спадчыны. Галоѓным пераможцам, зразумела, стала царская Расiя. Турцыя i Аѓстра-Венгрыя спынiлi сваё iснаванне.
  Малая Азiя, Канстанцiнопаль, i пралiвы адышлi Расii. Iрак i Палестыну атрымала Брытанiя, а Сiрыю Францыя. Блiзкi Усход i Саудаѓскi паѓвостраѓ была таксама падзелена на сферы ѓплыву: памiж Расiяй, Брытанiяй, Францыяй.
  Расiя далучыла да царства Польскага Кракаѓ i Познань, а таксама Данцыг. Клайпеда адышла ѓ Прыбалтыйскую губерню. Галiцыя i Букавiнцы сталi Расiйскiмi. Было створана Венгерскае i Чэхаславацкае каралеѓства, якiя ѓвайшлi пры захаваннi вызначанай аѓтаномii ѓ склад Расii. Рускi цар Мiкалай Другi слаѓ яшчэ i каралём Венгерскiм i Чэхаславацкiм. Аѓстрыя стала зусiм маленькай краiнай. Трансiльванiя ѓвайшла ѓ склад Румынii. Была ѓтворана Югаславiя, як васальная дзяржава Расii. I Румынiя стала васальнай Расii, i Балгарыя.
  Такiм чынам, царская iмперыя значна пашырыла свае межы i стала вялiкай дзяржавай. Iталiя таксама сёе-тое ѓхапiла сабе.
  Брытанiя захапiла Намiбiю, Японiя валодання Нямеччыны ѓ Цiхаакiянскiм рэгiёне. Так быѓ нанова межаны свет. Расея пашырыла свае ѓладаннi i стала яшчэ больш. I Брытанiя дадала калонiй. Крыху менш атрымала поспех Амерыка, так i не паспеѓшая, як трэба паваяваць. На Германiю былi накладзены рэпарацый, прычым на цэлых 99 гадоѓ, i яна была абяззброена.
  Узнiкла Пецяргофская сiстэма свету. Аѓтарытэт цара Мiкалая Другога ѓмацаваѓся. Расея паднялася яшчэ вышэй на ступенi развiцця.
  Потым быѓ перыяд адноснага мiру. Праѓда царская iмперыя разам з Брытанiяй ваявала ѓ Аѓганiстане i канчаткова падзялiла гэтую краiну. Поѓдзень адышоѓ ангельцам, поѓнач i цэнтр Расii. Потым было паѓстанне маджахедаѓ у Саудаѓскай Аравii.
  Царскiя, ангельскiя, i французскiя войскi захапiлi, увесь паѓвостраѓ i ѓключылi ѓ склад iмперый. А потым Расея i Брытанiя падзялiлi i Iран. Так завяршыѓся падзел Iсламскага свету. Больш не засталося незалежных мусульманскiх дзяржаваѓ.
  У свеце больш за дзесяць гадоѓ, назiраѓся эканамiчны ѓздым. Найбольш бурны ѓ Расii з павелiчэннем паказчыкаѓ у тры разы. Далей ЗША на семдзесят працэнтаѓ, Францыя ѓ паѓтара раза, Германiя на семнаццаць працэнтаѓ, i толькi ѓ Брытанii назiраѓся застой. Некалькi дабiвала Iталiя, дзе да ѓлады прыйшоѓ Мусалiнi, першы фашыст.
  Расiя выйшла на другое месца, у свеце абагнаѓшы Брытанiю i Германiю. Яна стала краiнай з аѓтамабiлебудаваннем, самалётабудаваннем, танкабудаваннем.
  Пад кiраѓнiцтвам сына Мендзялеева былi створаны лепшыя танкi ѓ свеце. Пад кiраѓнiцтвам Сiкорскага, самалёты i першыя верталёты. Зьявiлiся i найноѓшыя пiсталет-кулямёты. Царская армiя стала перадавой у свеце i самай шматлiкай. Развiваѓся i флот. У тым лiку, падводны.
  Расiя была гатова да любой вайны.
  Таму калi вылiлася Вялiкая дэпрэсiя, i зноѓ сталi скалынаць Расею хвалявання, вынахад быѓ знойдзены: вайна-рэванш з Японiяй!
  Даѓно гэтага хацелася Мiкалаю Другому. Наколькi крыѓднай была самая першая параза, ад самураяѓ. На самай справе, быць мацнейшым за ворага i прайграць.
  Але цяпер царскае войска ѓжо не тое. У яе i танкi, i самалёты, i верталёты, i падводныя лодкi. I ёсць моцныя палкаводцы. Напрыклад, яшчэ не стары адмiрал Калчак, вялiкi флатаводзец. Генiяльны Брусiлаѓ, праѓда, памёр, але ёсць i iншыя воiны. У прыватнасцi Дзянiкiн, Урангель, Калейдзiн, Карнiлаѓ. З маладых генералаѓ вылучылiся Васiлеѓскi i Тухачэѓскi.
  Так што Японiю чакалi нялёгкiя часы. Скарыстаѓшыся як нагода агрэсiю Краiны Узыходзячага Сонца супраць Кiтая, царская Расiя ѓ чэрвенi 1931 года пачала вайну з самураямi.
  Першыя ж баi паказалi, што царскiя танкi, як лёгкiя, так i цяжкiя наймацнейшыя ѓ свеце. А авiяцыя пераѓзыходзiць японскую. Ну, а верталёты тады былi яшчэ толькi ѓ Расii.
  Самае галоѓнае i камандзiры недахопу Курапаткiну i генералу Каляднаму. Умеюць, i бiць i наступаць. Адмiрал Калчак яшчэ да падыходу сiл з Мiжземнага i Балтыйскага мора, нанёс поѓнае паражэнне японцам. I рускiя адбiлi назад поѓдзень Сахалiна, а затым i Курыльскую граду.
  Разгром японцаѓ па сушы ѓжо на другi месяц аблажылi Порт-Артур. А затым без асаблiвых праблем, праѓда, пасля пары наймагутных бамбардзiровак узялi гэтую крэпасць. Уся Карэя таксама аказалася вызвалена.
  Алег Рыбачэнка, якi атрымаѓ некалькi ѓзнагарод i ѓ першую сусветную вайну, i ѓ Афганiстане, таксама змагаѓся. Яму было прысвоена званне маёра, але знешне ён заставаѓся дванаццацiгадовым хлапчуком. I з-за гэтага яго кар'ерны рост крыху прыпынiѓся. Нягледзячы на новыя ѓражальныя подзвiгi. Палон трох генералаѓ, што супраць Японii - дасягненне супер, i шмат iншых перамог. Расея вяла вайну да канца. Выматаная Вялiкай дэпрэсiяй Амерыка не ѓмешвалася. Ды i Брытанiя апынулася ѓ жалобе.
  I Расея скарысталася гэтым для таго каб ажыццявiць высадку ѓ Японii. I без лiшнiх цырымонiй узяць i захапiць цалкам Краiну ђзыходнага Сонца. Балазе i сiлы, i сродкi i мiжнародная абстаноѓка дазвалялi Расii гэта зрабiць. I Японiя аказалася захоплена. Рускiя войскi высадзiлi дэсант, пасля трох месяцаѓ упартых баёѓ, канчаткова пакарылi самураяѓ.
  Так упала найстаражытная iмперыя. А ѓсе валадарствы Японii, сталi Расiйскiмi.
  У 1933 годзе ѓ Нямеччыне прыйшоѓ да ѓлады Гiтлер. Але разгуляцца яму не далечы. Расея занадта ѓжо моцная, каб марыць аб вайне з ёй. I Нямеччыну папярэдзiлi - не смець узбройвацца. Крыху лепшыя справы iшлi ѓ Iталii. Мусалiнi ѓсё ж захапiѓ Эфiопiю, i пашырыѓ свае ѓладаннi.
  Усё яшчэ эканамiчна слабай заставалася Брытанiя - рызыкуючы страцiць свае калонii.
  Цар Мiкалай Другi падумваѓ аб кiдку на Iндыю. А пакуль Расея ѓ добраахвотна-прымусовым парадку праглынала Кiтай. Аднак у лiстападзе 1937 года самалёт з царом Мiкалаем Другiм пацярпеѓ крушэнне. Так i скончылася слаѓнае кiраванне Вялiкага iмператара. Увайшоѓшы ѓ гiсторыю пасля першапачатковых няѓдач, са знакам плюс, iмператар стаѓ сапраѓды найвялiкшым з кiраѓнiкоѓ i заваёѓнiкам нумар адзiн за ѓсю гiсторыю Расii.
  Царская iмперыя стала наймацнейшай краiнай у свеце. З вялiзным насельнiцтвам, найбуйнейшым войскам i каласальным патэнцыялам. Ды бываюць такiя пярэкруты, ад таго што трывiяльна не забiлi Рыгора Распуцiна.
  Алег Рыбачэнка да гэтага часу была ѓжо палкоѓнiкам, з вялiкай колькасцю ѓзнагарод, але ѓсё яшчэ выглядаѓ як хлапчук гадоѓ дванаццацi.
  Таму яму нiяк не хацелi даваць генэрала. Але наперадзе яшчэ столькi часу i войн.
  Вось у прыватнасцi ѓ Расii за год адразу тры цары аказалася. Мiкалай другой восенню, успадкаваѓ яму Кiрыл Раманаѓ - пляменнiк. Бо родны сын Аляксей ужо памёр. Але i Кiрыла першы жыѓ нядоѓга. I таксама сканаѓ, праѓда, у 1938 году. I на пасад узышоѓ яго сын - малады Уладзiмiр Трэцi.
  Вось гэты цар сапраѓды захацеѓ сусветнага панавання. I чаму б у Брытанii i Францыi не адабраць усе iх калонii. А для гэтага прапанаваѓ каалiцыю з Нямеччынай i Iталiяй. Гiтлер i Мусалiнi ахвотна пагадзiлiся. Хоць Нямеччына i не ѓзброiлася, але затое да гэтага часу моцна адужэла эканамiчна. I ѓ ёй быѓ бурны ѓздым! А тут цар Уладзiмiр i дазволiѓ узбройвацца... Але гэта ѓжо iншая гiсторыя i пры iншым цару.
  
  ГЕРЦАГ МАНТЭКРЫСТА
  Працяг гiсторыi графа Мантэкрыста. Пасля таго як Эдманд Дантэс аддаѓ дваццаць мiльёнаѓ франкаѓ свайму сябру, у яго заставалася яшчэ каля васьмiдзесяцi мiльёнаѓ. Граф захапiѓся гульнёй на бiржы. I ѓ яго якi мае свой ланцуг шпiёнаѓ i iнфарматараѓ гэта нядрэнна атрымлiвалася. Яна будавала чыгункi, парты, заводы. Працягваѓ нарошчваць стан.
  Трэба было нечым заняць сябе. I Мантэкрыста захапiѓся бiзнэсам. Ён не ведаѓ, што ѓ яго ёсць пазашлюбны сын. Бэнэдыта адбываѓ свой тэрмiн на катарзе. Там i выпадкова пазнаёмiѓся з адным дзёрзкiм, белабрысы хлапчуком, правадыром хеѓры катаржнiкаѓ-малалетак. Кранальная гiсторыя страчанага сына каралеѓскага пракурора зрабiла такое моцнае ѓражанне на суддзяѓ, што Бенедыта атрымаѓ толькi пяць гадоѓ катаргi, i то за ѓцёкi i плюс яшчэ даседжваць свой ранейшы тэрмiн.
  А маршалак хлапчукоѓ пазбег пакарання толькi таму, што быѓ занадта юным. Але вось малалеткi паѓсталi. I забiлi вартаѓнiкоѓ. Далучылiся да гэтага ѓ дарослыя. Бенедыта тэрмiн, якога сканчаѓся ад паѓстанцаѓ здолеѓ уцячы.
  Хлапчука гэтага ён запомнiѓ. З голым не па гадах мускулiстым тулавам, басаногi i спрытны, ён ваяваѓ як легендарны воiн. Вожык светлых валасоѓ, ледзь адрослы пасля галення нагала, вельмi рашучы погляд блакiтных вачэй. Хоць граф Мантэкрыста i была чарнавалосым, i ѓ яго нямога iншая размалёѓка вельмi, але вызначанае падабенства Бенедыта ѓлавiѓ. Хоць хлопчык пад алжырскiм сонцам i быѓ асмуглым, нiбы араба, а валасы зусiм белыя i выгарэлыя.
  Але нешта было ѓ яго з графам няѓлоѓна падобнае. Бэнэдыта даведаѓся, потым, што ѓ хлопчыка была мацi: прыгожая бландынка i разбойнiца, якая трапiла на жаночую катаргу. I бацька дзiцяцi - Эдманд Дантэс. Усё сыходзiлася.
  Бенедыта своечасова ѓцёк з паѓстання, i нават крыху дапамог у падаѓленнi мецяжу. I датэрмiнова выйшаѓ. Атрымаѓ нават пашпарт. I будучы яшчэ дастаткова маладым, блукаѓ па Францыi. Граф Мантэкрыста да гэтага часу яшчэ больш разбагацеѓ, i нават набыѓ герцагства. I атрымаѓ тым самым найвышэйшы тытул. Яго ѓжо ведала ѓся краiна. Найбагацейшага чалавека ѓ Еѓропе, кавалера ордэна ганаровага легiёна i яшчэ некалькiх вышэйшых узнагарод, у тым лiку ордэн Святога Духа.
  Вядома, Бенедыта разлiчваѓ узрадаваць герцага Мантэкрыста весткай, што ѓ таго ёсць родны сын i сёе-тое атрымаць узамен. Тым больш хлапчуку пагражала смяротнае пакаранне за правадырнiцтва мецяжу. Яго i так моцна адлупцавалi, i заключылi ѓ адзiночную камеру. Там ён чакаѓ смяротнага прысуду. Толькi тое, што яму ѓсяго толькi чатырнаццаць гадоѓ, пакуль давала адтэрмiноѓку кату. Але гэта сапраѓды прыроджанае чарцяня, з прыгожай мордачкай, i надзвычай хуткi. I мусiць працаваць на катарзе, яму было весялей, чым сядзець у адзiночцы.
  Герцаг Мантэкрыста сустрэѓ Бенедыта халаднавата, але потым растаѓ. I ѓспомнiѓ, каб была ѓ яго iнтрыга з бландынкай, тэмпераментнай i гарачай. I тое, што ѓ яго ёсць сын, узрадавала Эдмана Дантэса. А што яму ѓжо за пяцьдзесят, а багацце перавысiла трыста мiльёнаѓ франкаѓ. А каму гэта пакiнуць? Лепш за сваю кроѓ?!
  А тое, што яго сын злачынец? Так Эдманда Дантэса ѓсё жыццё атачалi злачынцы. I герцаг Мантэкрыста загадаѓ выдаць дзесяць тысяч лiѓраѓ Бенедыта, i даѓ яму пасаду пры сваiм двары.
  Далей трэба было выратаваць хлапчука. З грашыма герцага гэта быццам бы i не так ужо цяжка. Але хлапчук як высветлiлася, сам прымудрыѓся бегчы. Яму ѓдалося спакусiць дачку турэмшчыка, i тая дапамагла юнаму правадыру паѓстанцаѓ збегчы.
  Вось гэта да! Абодва падлеткi ѓ лахманах блукалi па поѓднi Францыi. Сабралi чараду хлапчукоѓ i зноѓ пачалi рабаваць. Дзякуючы шырокiм сувязям у злачынным свеце, герцаг Мантэкрыста знайшоѓ Эдманда-малодшага.
  Але ягоны сын адмовiѓся прызнаць свайго бацьку. Ён аддаваѓ перавагу разам з сяброѓкай i iншымi хлапчукамi басанож бегаць па лясах i горных сцежках, i жыць рабаваннямi. Вольна i цiкава, а небяспека казыча нервы.
  Герцаг вырашае не адгаворваць свайго сына, а дачакацца пакуль той падрасце i саспее разумова.
  У Францыi тым часам адбываецца рэвалюцыя. Маса ахвяр. I сын герцага Мантэкрыста адзiн з галоѓных правадыроѓ паѓстання. А потым сам герцаг Мантэкрыста становiцца прэзiдэнтам Францыi. А потым на рэферэндуме атрымлiвае тытул iмператара.
  Далей ужо АI. Францыя, зразумела, квiтнее, i заваёѓвае новыя землi. Эдманд становiцца прынцам, а потым i каралём Iталii. Далей Францыя перамагае i Нямеччыну з Аѓстрыяй. Паход на Iспанiю i Партугалiю.
  Аб'яднанне Еѓропы... Мантэкрыста жыве даволi доѓга, але ѓ канчатковым вынiку памiрае. Эдманд другi новы iмператар i ѓ яго даволi шмат дзяцей. Ствараецца iмперыя, якая падпарадкоѓвае i Афрыку...
  Ну, увогуле, на гэтым кнiга i скончылася.
  
  ШТО МОЖА ЧЭМБЕРЛЕН НАЗЛО СССР
  Вось, напрыклад, прайграваецца АI, iншая рэальнасць, у якой Чэмберлен не сышоѓ у адстаѓку, а паспеѓ заключыць ганаровы мiр з Гiтлерам.
  Немцы гарантавалi недатыкальнасць Брытанскай каланiяльнай iмперыi, у абмен на прызнанне сваiх заваёѓ у Францыi, Бельгii, Галандыi, i гэтак далей уключаючы i Польшчу. Ну, Чэмберлен вырашыѓ - свая кашуля блiжэй да цела, тым больш шанцаѓ на перамогу ѓсё роѓна няма!
  I брытанскiя сухапутныя сiлы занадта слабыя, каб захапiць Еѓропу. Вядома, немцаѓ разам з дыяспарай каля ста мiльёнаѓ не лiчачы замежных дывiзiй. I куды тут совацца.
  Гiтлер таксама не хацеѓ далей ваяваць з Брытанiяй... Але з СССР калi ласка! Апроч усяго iншага немцам патрэбныя ѓкраiнскiя чарназёмы. I ѓвогуле камунiстычная Расiя краiна надта ѓжо моцная, небяспечная таталiтарная.
  Вайна пачалася 15 траѓня 1941 гады. Югаславiя не паѓстала супраць Трэцяга Рэйха. Брытанскiх войскаѓ у Грэцыi не было. А Iталiя, не ваюючы ѓ Афрыцы з Англiяй, больш сiл кiнула на Элiнскую краiну i змагла яе захапiць.
  Так што паход на Усход выдаѓся раней, i ѓ iм удзельнiчаѓ генiяльны Роммель. А таксама i Японiя нанесла ѓдар з усходу. Праѓда, крыху пазней.
  Спачатку немцы змаглi дабiцца тактычнай раптоѓнасцi. I Чырвоная армiя, як i ѓ рэальнай гiсторыi, была не гатова да абароны. Але на гэты час у немцаѓ было больш часу да пралiѓных восеньскiх дажджоѓ i марознай зiмы. У вынiку чаго спачатку ѓсё было падобна да рэальнай гiсторыi. Уключаючы i паварот нямецкiх войск на поѓдзень. Але потым, наступленне на Маскву прайшло на паѓтара месяца раней. I немцы змаглi акружыць сталiцу СССР яшчэ ѓ вераснi 1941 года.
  Потым баi крыху зацягнулiся. Але наступ Японii на Далёкiм Усходзе скавала савецкiя дывiзii, i кантрудара па Масквой не атрымалася.
  I ѓ рэшце рэшт 25 снежня 1941 года сталiца СССР упала. Пасля цяжкай зiмы, увесну фашысты рушылi на паѓднёвы кiрунак. Пасля падзення сталiцы баявы дух Чырвонай армii ѓпаѓ. Узрасла колькасць дэзерцiраѓ i перабежчыкаѓ. Ды страчаны быѓ буйны, прамысловы рэгiён.
  Ды i самi немцы былi настроены больш па-баявому. Так што яны змаглi на гэты раз хутка захапiць Сталiнград. Асаблiва дзякуючы iмклiваму манеѓру, праведзенаму Роммелю з паѓднёвага кiрунку пры ѓдары па горадзе на Волзе. А з падзеннем Сталiнграда, i Каѓказ аказаѓся адрэзаны па сушы.
  Сталiн прапаноѓваѓ фюрару мiр, але вусаты ѓпарты, i слухаць не хацеѓ.
  Фашысты працягвалi вайну, пакуль не захапiлi ѓвесь Каѓказ. Але ѓзiмку iсцi да ђрала не вырашылiся. Толькi ѓ траѓнi 1943 гады пачалося наступ у кiрунку Сiбiры.
  У баях бралi ѓдзел новыя "Тыгры" i "Пантэры". Армада рухалася сабе. Пала Казань, Уфа, Свярдлоѓск, Чэлябiнск. Чырвоная армiя ѓжо прыкметна аслабла i ѓпала духам. Многiя генералы змянялi. Ды яшчэ i Японiя не скаваная вайной з Амерыкай з усходу напiрае. У прыватнасцi захапiѓшы Прымор'е, Манголiю i яшчэ мноства земляѓ. Нарэшце немцы i японцы злучылiся. Прыхапiлi сабе i Сярэднюю Азiю.
  Але i ѓ 1944 годзе яшчэ кiпелi баi. Пакуль у сакавiку 1945 году ня быѓ забiты бомбавым ударам Сталiн. I праз два месяцы Берыя падпiсаѓ капiтуляцыю. Па яе ѓмовах Расiя захоѓвала абмежаваную аѓтаномiю ѓ складзе Трэцяга Рэйха. Берыя нават стаѓ намеснiкам, хаця СССР i падзялiлi на часткi.
  Аднак, вядома ж, Гiтлер на гэтым не сцiшваѓся. Яму было мала, што Германiя пашырыла свае ѓладаннi ѓ параѓнаннi з першапачатковымi тэрыторыямi больш, чым у трыццаць разоѓ. Па сваiх памерах з улiкам французскiх i галандскiх калонiй, Германiя стала вялiкай iмперыяй. Але Брытанiя, параѓнальна слабая, але вельмi шырокая калонiямi вабiла.
  Фюрэр хацеѓ сусветнага панавання. I ѓзмоцнена збiраѓ сiлы. Новыя танкi серыi "Е", развiтая рэактыѓная авiяцыя, падводныя лодкi на перакiсы вадароду. I галоѓнае грозныя дыскалёты, якi нельга ѓразiць звычайнай стралковай зброяй. I падземныя танкi. А ѓ ЗША працы над атамным праектам аказалiся замарожаныя з-за недахопу фiнансавання. Ды i мала хто верыѓ у такую казку як атамная бомба.
  I вось у траѓнi 1947 гады палкi Вермахта рушылi супраць ангельцаѓ. Iх танкi i аѓтаматы, i бронетранспарцёры аказалiся куды мацнейшымi, чым у Брытанii. I вайна з самага пачатку пайшла па прайграным, для Англii сцэнарыi. Гiтлераѓцы захапiлi ѓсе калонii iмперыi Льва ѓ Афрыцы. Потым у снежнi 1947 г. ажыццявiлi раптоѓную высадку ѓ самой метраполii. За два тыднi ѓся Брытанiя аказалася захоплена. I капiтуляваѓ гарнiзон Лондана.
  Адначасова немцы прасунулiся i на Блiзкi ѓсход, а таксама захапiлi Iндыю. Ажыццявiлi тым самым даѓнюю мару Напалеона. Iндыя стала нямецкай калонiяй. А Японцы захоплiвалi ѓсё астатняе ѓ Азii. Так што падзеi разгортвалiся нiбы ѓраган. А ЗША хацелi адсядзецца за акiянам.
  Але гэта аказалася зусiм не рэальным. I Трэцi Рэйх i Японiя з абодвух бакоѓ абрынулiся на Амерыку. I нацiснулi са страшнай сiлай.
  Асаблiва эфектыѓныя, у баi нямецкiя дыскалёты. Яны i хуткасць маюць да дзесяцi гукавых. I што iстотна ѓ iх ламiнарны, вельмi магутны бруя, якая лiтаральна збiвае любыя снарады i аскепкi. Нiчым дыскалёты не ѓзяць.
  I вось ляцяць у бок Амерыкi дзве дзяѓчыны на дыскалёце: Альбiна i Альвiна. Яны абедзве прыгожыя, вельмi стройныя i моцныя бландынкi. I ѓпэѓненыя ѓ сабе.
  Аднак Агава тут не промах. Купляе ѓ адказ яшчэ больш дасканалы дыскалет з лазерам i iмчыць насустрач, ворагам Амерыкi.
  Альбiна i Альвiна збiваюць сваiм корпусам амерыканскiя машыны. Яны блiскучыя i практычна непаражальныя для любых сутыкненняѓ. Дзяѓчынкi нацiскаюць босымi пальчыкамi ног на кнопкi джойсцiка, i хiхiкаюць, выскаляючыся такiмi буйнымi, вiртуальнымi зубкамi.
  Пранёсся iх дыскалет i цэлы дзясятак амерыканскiх знiшчальнiкаѓ зрэзаны. Потым лятаючая талерка нямецкай армады атакуе лiнкор ЗША. Наносiць нiбы разаком якi таранiць удар. I вялiзны карабель з дзiкiм трэскам расколваецца напалову. I тонуць амерыканскiя матросы.
  Альбiна i Альвiна дзiка рагочуць, i паказваюць мовы. Яны так спрытна паламалi карабель коштам тысячу цяжкiх танкаѓ. Як i не весялiцца.
  Але во Агава iмчыцца на iх. Такiх дыскалетаѓ няма ѓ паветранай армii ЗША, але iх можна набыць на прасторах Гiпернета.
  I вось як лупне лазер. I праб'е ламiнарны струмень... I абедзве нямецкiя дзяѓчынкi лiтаральна вiскочуць ад болю. Так iм падпалiла агеньчыкам босыя, круглыя пятачкi.
  I яны падаюць у мора... А Агава пажадлiва натапырыла свае вострыя зубы робата-тэрмiнатара.
  А затым узялася за рэактыѓныя самалёты супернiка. I давай з гарматы бiць. Што не стрэл, тое трапленне. I такое трапнае. I расколваюцца самалёты, рассыпаюцца на самыя дробныя аскепкi.
  Агава нават праспявала з вялiкiм захапленнем:
  Ноч па небе размяла зорныя аскепкi,
  Падрыхтаваѓ Трэцi Рэйх змрочнае адью....
  Хто з фашыстаѓ бiт - труп на барахолцы,
  А iншы з iх гарыць, звярнуѓся ѓ пекла!
  I Агава зноѓ закруцiць свой iмклiвы i нястомны дыскалет. Давай цэлымi тузiнамi фашыстаѓ збiваць.
  А фрыцы ѓжо пруць праз Аляску. Рухаюцца iх найноѓшыя танкi па снежных палях. Вось грозны Е-500. Сапраѓдны монстар, якога нiчым не прабiць i цэлай батарэяй узбраенняѓ. Iдзе па снезе такi нязломны, сухапутны лiнкор. А ѓнутры яго галаногiя дзяѓчаты ѓ адным бiкiнi.
  I вось страляюць забойныя гарматы, а таксама рэактыѓныя бамбамёты. I руйнуюць усю паверхню перад сабой.
  Камандзiр нямецкага, танкавага экiпажа Герда вiскоча:
  - Адольф Гiтлер - пякельны дэман, непрыступны ѓ баi,
  Ён трохаблiчны монстар пекла, апраметнай вартаѓнiк брамы,
  Усiх ворагаѓ загонiм у статак, дзiкi дэман разнясе!
  I дзяѓчаты падскокваюць, б'юць сабе голымi пятачкамi i страляюць.
  Разбiтыя амерыканскiя "Паттоны", з адарванымi вежамi, адпаѓзаюць.
  А вось як адразу чатыры гаѓбiцы падарваныя бамбаметам i падлятаюць у паветра. Пераварочваюцца ѓ палёты, i выбухаюць на вельмi дробныя, палаючыя аскепкi.
  Шарлота памочнiца Герды вiскоча:
  - Даволi вясёлы жарт згулялi на танку дзяѓчаты, ворагам крыюць фарбай сiняй, а часцей яшчэ моцным мацюком!
  I таксама як нацiсне босымi пальчыкамi хупавых ножак на кнопкi джойсцiка.
  I прэ сабе велiзарны i непрабiѓны мастадонт.
  Герда падпявае сабе, падскокваючы са смакам, жуючы гумку:
  - Мы не прыдумалi порах,
  Нацыя хуткiх ракет...
  Лупiць забойны молат,
  Запуск каскадных камет!
  А вось у небе i лётчыца Хiльга. Яна збiла ѓжо 470 самалётаѓ. Такая вось адчайная рэкардсменка. Перасягнула ѓсiх асаѓ мужчын, i гэтым вельмi ганарыцца. I яе сакрэт вельмi просты: у самалёт садзiцца толькi босы i ѓ бiкiнi. Вось тады i прыходзiць перамога!
  Дзяѓчына вельмi задаволеная сабой, i нацiскае на педалi босымi пальчыкамi такiх вось прыгожых, дакладных ножак. I круцiць свой найноѓшы знiшчальнiк МЕ-462. Скалiцца i напявае:
  - Усё вышэй, i вышэй, i вышэй нясуцца на ахвяру арлы,
  Мы воiны Трэцяга Рэйха, па сутнасцi сыны Сатаны!
  Ваяѓнiца рэальна можна сказаць на велiзарнай вышынi. I пiкiруе сабе. Збiвае непрыяцеляѓ, пад зорна-паласатым сцягам i раве:
  - Нас дзяѓчынак босых Рэйха не ѓтопiш ты ѓ сажалцы,
  Занадта рана пiѓ ром Чэрчыль у васемнаццатым годзе!
  I вось Хельга атакуе амерыканцаѓ i збiвае магутны бамбавiк Б-29. Пасля чаго дзяѓчына, зрабiѓшы частаколам зубкi, прамаѓляе з апломбам:
  - Не любiце глупстваѓ, лепш ужо без тупасцей!
  Ды дзяѓчынкi самое зачараванне. Але вось трапляе насустрач Агаве. I прамень лазера знаходзiць сваю цудоѓную, гламурную, i разам з тым такую безабаронную ахвяру.
  У паветры вiртуальнай рэальнасцi разам з абломкамi на зямлю падаюць яшчэ i дзве босыя, точаныя, дзявочыя ножкi. Адарвала ѓ славутай лётчыцы.
  А што зробiш супраць лазера, ды яшчэ з анiгiляцыйнай напампоѓкай.
  Агава збiвае i iншыя нямецкiя самалёты. А што фрыцы на ЗША палезлi? Супраць каго рушылi. Вось СССР перамаглi i iм ад гэтага куды лягчэй.
  Агава выпростваецца з самалётамi. Збiвае iх дзясяткамi. Разбурае рэактыѓныя машыны i напявае:
  - Я ас знiшчальнiк, матор мой гарыць,
  Неба вайны мясцiна...
  Пастаѓлю Амерыцы надзейны шчыт,
  Хоць вельмi далiкатныя жыцця нiткi!
  Затым дзяѓчынка, расправiѓшыся з паветранымi цэлямi, пераносiць удар на наземныя. I давай лупiць iх лазерамi. I разбiваць танкi, ссякаць вежы, расплаѓляць метал.
  I нават грозны нямецкi "Е"-500, трапiѓшы пад брую, становiцца, нiбы трэснуты прэзерватыѓ. I рассыпаецца сабе, палае слова пёры папугая, з бранi вырастаюць.
  Агава, ведучы стралянiну з лазернай, вельмi забойнай гарматы, кiруе ёю босымi ножкамi i раве сабе:
  - Усiх заб'ем, усiх разарвем!
  I як пасадзiць па яшчэ буйнейшым танку "Е"-1000 i правiшча на ѓсю глотку:
  - А каго ѓ баi знойдзем! А каго ѓ баi знойдзем! А каго ѓ баi знойдзем... З тым жартуе не станем! На часткi разарвем! На часткi разарвем! На часткi разарвем i малатком прыб'ём!
  Дзяѓчынка раскручвае свой вельмi забойны дыскалет i перамыкаецца на бронетранспарцёры.
  
  ВАРВАРА-ПРАЦА I АБАРОНА ПОРТ-АРТУРА
  Карэн паведамiѓ па сакрэце Ташы:
  - Цяпер мы можам выкарыстоѓваць геном у якасцi машыны часу.
  Таша вылупiла вочы i спытала:
  - А гэта яшчэ як?
  Прафесар паказаѓ на складзеныя разам рознакаляровыя кубiкi i паведамiѓ, лiслiвым тонам:
  - Мы можам перанесцiся ѓ любы час, у мiнулае малекул ДНК. Яны ператворацца ѓ мiжпрасторавыя калiдоры. I вынясуць нас у любое месца!
  Таша падумала i спытала:
  - У будучыню нас могуць перанесцi?
  Карэн адмоѓна пакiваѓ галавой:
  - Геном можа перанесцi толькi ѓ мiнулае. Будучынi пакуль няма. А тое, што было, яно не знiкае, а жыве ѓ iншым вымярэннi!
  Таша падскочыла i ѓзрадавана ѓсклiкнула:
  - Значыць, мы таксама несмяротныя ѓ пэѓным вымярэннi.
  Карэн удакладнiѓ:
  - Наша душа несмяротная ѓ любым выпадку!
  Таша задумаѓ i спытала:
  - А на вайну трапiць мы можам?
  Карэн згодна кiѓнуѓ:
  - Вядома!
  Таша прапанавала:
  - Тады давай дапаможам Порт-Артуру выстаяць супраць японскай армii. Мяне заѓсёды раздражняѓ ганьба паразы ад самураяѓ!
  У Карэна загарэѓся погляд:
  - Гэта добрая думка, дапамагчы Расеi ѓ гэтай вайне! Але трэба ѓзяць з сабой зброю i пару выдатных байцоѓ.
  Таша прапанавала:
  - Пеця i Юлiяна! Яны цудоѓныя стрэлкi. Няхай прыхопяць зброю, у iх такiя выдатныя снайперкi!
  Карэн згодна кiѓнуѓ:
  - А я сёе-тое падганю круцейшы! Не аддамо Порт-Артур Японii!
  Таша з уздыхам заѓважыла:
  - А мы самi не знiкнем?
  Карэн упэѓнена адказаѓ:
  - Не! Любыя дзеяннi ѓ мiнулым не зменяць сапраѓднага! Проста ѓ паралельным сусвеце рускiя людзi будуць жыць у iмперыi цароѓ Раманавых!
  Таша з задавальненнем стукнула абцасiкамi туфлiкаѓ аб паркет падлогi:
  - Вы памятаеце, якое жыццё было? Пад крыламi двухгаловага арла!
  Карэн схаваѓся. Вiдаць пабег збiраць каманду. Сапраѓды, сур'ёзная справа намячаецца.
  Таша ѓключыла камп'ютар i падняла электронны пiсталет. Цяпер яна пастраляе. Дзяѓчына настроена вельмi па-баявому. На шырокiм экране манiтора iмклiва iмчацца якiя лётаюць талеркi. Ваяѓнiца, i ѓ той жа час звярок, нацiскае на кнопку. Дыскалеты выбухаюць. Гэта ѓсё так выдатна i фантастычна.
  Таша разбiвае стрэламi талеркi i прамаѓляе:
  - Буду чэмпiёнкай! Гэта мой лёс!
  Дзяѓчына нават скiнула сарамлiвыя яе туфлi. I пачала страляць адразу з дзвюх рук. Гэта так захапляе.
  Таша вядзе агонь i напявае:
  -На зоркалётах iмчым па хвалях,
  Пеняцца кваркi ѓ вiхурах эфiру,
  Што я планеце сваёй перадам -
  Дзецям падмесячнага бурнага свету!
  Пасля чаго дзяѓчына кiнула ѓ рот кавалачак сыру. I разрагаталася. Яна ж крыху мышка.
  Зазванiѓ сотавы тэлефон. На экране з'явiлася выява Карэна.
  - Ну, дзяѓчынка, вылазь! Усе гатовы!
  Таша выскачыла з кватэры, прамчалася па лесвiцах нiбы метэор.
  I вынеслася на вулiцу. Там стаяѓ ультрасучасны танк: Т-95. Прафесар сядзеѓ у адчыненым люку. А на вежы Пеця i Юльяна. Апошняя дзяѓчына рудая, агрэсiѓная i вельмi прыгожая. У кароткай спаднiцы i красоѓках, гэтакая агнязарная д'ялiца.
  Карэн з захапленнем паведамiѓ:
  - Ну, iрванём сябры! У Порт-Артур?
  Накаченный, прыгожы юнак Пеця кiѓнуѓ:
  - У Порт-Артур!
  А Юлiяна атрутна буркнула:
  - Ды хоць да д'ябла, абы пастраляць!
  Таша засмяялася:
  - Вау!
  Карэн агрэсiѓна скамандаваѓ:
  - А цяпер у танк! Разгонiмся i проста да гары Высокая!
  Таша закрычала ва ѓсю глотку:
  - За цара i Айчыну!
  I заскочыла ѓ найноѓшую машыну. Усярэдзiне было камфортна, i выдатны агляд якi даецца кампутарамi са ѓсiх бакоѓ. Машына кранулася з месца вельмi жвава i панеслася, набiраючы хуткасць.
  Прафесар з гордым выглядам спытаѓ:
  - Ну як вам мая машынка?
  Пеця недаверлiва прыцмокнуѓ вуснамi:
  - Ну, прама так, ваша!
  Карэн надзьмуѓся i буркнуѓ:
  - Так, мая! Я яе ѓдасканалiѓ i палепшыѓ. У яе, у прыватнасцi, тэрмаядзерны рэактар, якi працуе на вадзе. Апроч усяго iншага, ён прайгравае энергiю якая выклiкае падваенне кожнага атама матэрыi. I таму, гэты танк можа везцi агонь без перапынку i падзарадкi хоць сто гадоѓ!
  Пеця здзiвiѓся:
  - А што, хiба такое магчыма?
  Карэн усмiхнуѓся i нагадаѓ:
  - Навука ѓсё можа! Гэта квазiматэрыя. Яна не зусiм паѓнавартасная i матэрыяльная, як павiнна быць сапраѓдная, жыве толькi пару секунд, так што, каб забiць i разарваць супернiка, гэтага дастаткова!
  Юлiяна пакрыѓджана ѓздыхнула, стукнуѓшы нагой па бранi.
  - А я тое, думала, што ѓжо можна будзе золата размножваць! I хацела мультымiльярдэрам стаць!
  Карэн насмешлiва праспяваѓ:
  - Хто вясёлы, той смяецца, хто хоча, той даб'ецца! Хто шукае, той заѓсёды знойдзе!
  Танк усё паскараѓся. Яго гнала тэрмаядзерная цяга, кiраванага сiнтэзу вадароду. Мiльгалi па баках дома, машыны, праспекты. Вось ужо i хуткасць перавысiла сто кiламетраѓ за гадзiну.
  Карэн пераможна вымавiѓ:
  - А зараз заплюшчыце вочы, такое будзе!
  Супертанк уляцеѓ у вогненнае зарыва, якое раптоѓна з'явiлася ѓ паветры. Дзяѓчаты i хлопцы адчулi сябе, як у лазнi на верхняй палiцы.
  Таша усклiкнула:
  - Вау! Ва!
  Але працягвалася гэта нядоѓга. I вось ультрасучасны танк Т-95 вылецеѓ на груд. Ужо была позняя восень, i па бранi забiлi струменьчыкi дажджу.
  Карэн паведамiѓ:
  - Вырашальны дзень бiтвы за гару Высокая! Тую гару, што ключ да ѓсёй абароны Порт-Артура. Сёння, якраз 21 лiстапада, цi 4 снежня па новым стылi. - Прафесар люта стукнуѓ кулаком па бранi i ѓсклiкнуѓ. - Але не бываць захопу гары Высокая! Цiхаакiянская эскадра будзе жывая!
  Японцы ѓжо амаль захапiлi гару Высокую. Яны напаѓзалi нiбы мурашкi, густымi патокамi з усiх бакоѓ. Т-95 са 152-мiлiметровай хуткастрэльнай гарматы адкрыѓ агонь.
  Юлiяна нацiскала на кнопку джойсцiка, i аѓтаматычная гармата бiла, нiбы зенiтка, па японцах. Магутныя аскепкава-фугасныя снарады выбiвалi адным стрэлам сотнi японцаѓ.
  Таша, у сваю чаргу, пiша з васьмi буйнакалiберных кулямётаѓ. I таксама аддавала перавагу выкарыстоѓваць джойсцiк.
  Карэн кiраваѓ танкам, супермашына ѓпэѓнена ѓзбiралася па стромах, i гусенiцы цiснулi воiнаѓ краiны Узыходзячага сонца.
  Пеця, свiснуѓшы, заявiѓ:
  - Мы робiм гiсторыю!
  Прафесар з лютасцю пацвердзiѓ:
  - Вядома! Нi ѓ якiм разе не дадзiм здаць Порт-Артур!
  Юлiяна, ведучы агонь з гарматы, рабiла дваццаць стрэлаѓ у хвiлiну, выплёѓваючы снарад павышанай забойнай сiлы паѓсотнi кiлаграмаѓ вагой. За адну хвiлiну прыцэльна вывяргалася тона металу i ѓзрыѓчаткi.
  А бiла дзяѓчына вельмi трапна.
  I кулямёты, па пяць тысяч патронаѓ за хвiлiну бiѓ кожны. Або па сорак тысяч буйных куль, на працягу кароткага часу. А як узялiся яны за самураяѓ. Як сталi iх прасаваць.
  Юлiяна нават праспявала:
  - I ляцела долу варожая зграя, пад напорам сталi i свiнцу!
  Расейскi танк агрэсiѓна працаваѓ. Вось ён зрэзаѓ адну тысячу японцаѓ, вось другую. Прыбiраючы iх пластамi.
  Таша хiхiкала i спявала:
  - У славу Русi! Нiколi не забудзем Айчыну!
  I зноѓ страляе з кулямётаѓ забойнага калiбра. I тысячы японцаѓ забiтымi валяцца.
  Карэн узяѓ i прашыпеѓ:
  - Цар Мiкалай! Ты будзеш вялiкiм.
  I давай цiснуць гусенiцам недабiтых самураяѓ.
  Пеця лагiчна заѓважыѓ:
  - Мiкалай Другi мог быць самым вялiкiм з цароѓ. Ён меѓ усе шанцы зрабiць Кiтай Расiйскай губерняй - Жэлтарасiя!
  Карэн стукнуѓ па самураях, пранёсся па iх гусенiцамi, i вымавiѓ:
  - Ды будзе так!
  Снарад вылятаѓ за снарадам. Яны памнажалiся, як квазiматэрыя, што патрабуем куды менш энергii, чым рэальнае прырашчэнне атамаѓ i малекул.
  Юлiяна, нацiскаючы хупавымi пальцамi на кнопкi джойсцiка, нават усклiкнула:
  - У iмя рускiх цароѓ!
  Прылада сабе грукатала i грукатала. Хаця, не так ужо i гучна, а прыглушана, размаѓляць было можна.
  Пеця спытаѓ прафесара:
  - А што, колькасць снарадаѓ бясконца?
  Карэн адказаѓ:
  - Квазiматэрыя для свайго стварэння не патрабуе шмат энергii. А напоѓнiць вадой тэрмаядзерны рэактар прасцей простага!
  Пеця свiснуѓ:
  - Так, гэта генiяльна! Так можна i марожанае ѓ шакаладзе рабiць!
  Карэн з уздыхам запярэчыѓ:
  - Пакуль не, але вельмi хутка, так! Шкада, што пакуль атрымлiваецца толькi квазiматэрыя!
  Юлiяна нацiскаючы пальцамi на кнопкi джойсцiка, усмiхаючыся буйнымi зубкамi тыгрыцы, заѓважыла:
  - Гэтая здольнасць тварыць матэрыю, таксама квазiбоская!
  Карэн усмiхнуѓся. Японцаѓ вакол гары станавiлася ѓсё менш i менш, а трупаѓ усё больш i больш. Самураi спрабавалi страляць па танку, але дарэмна. Снарады адскоквалi ад бранi, як кроплi дажджу.
  Прафесар заѓважыѓ:
  - А чалавек i створаны па выяве i падабенству Божаму.
  Юлiяна, страляючы забойнымi снарадамi, заѓважыла:
  - Калi, яшчэ створаны. Можа, мы людзi, ёсць самая разумная, моцная i магутная iстота ѓ сусвеце!
  Карэн лагiчна выказаѓ здагадку:
  - Тым больш патрэбная кансалiдацыя чалавецтва! Нам трэба аб'яднацца! Тады мы не будзем ведаць гора i паражэнняѓ!
  Таша ѓпэѓнена заявiла:
  - Царская iмперыя здольная ѓсiх аб'яднаць! I ѓсiх без выключэння згуртаваць у маналiт!
  I дзяѓчына зноѓ ударыла з кулямётаѓ. Завальваючы японцаѓ, якiя спрабуюць зайсцi з левага фланга. Гранаты не прычынялi шкоды танку Т-95. А гарматы, таксама з дыстанцыi, цi прамахвалiся, цi iх снарады былi малаэфектыѓнымi. Тым больш, што бранябойных пакуль няма нi ѓ адной краiне свету. Ды i такi танк i не праб'еш так проста. Яго абарона на найвышэйшым узроѓнi.
  А кулямёты косяць, i снарады вымятаюць. I ѓсё робяць канкрэтна, i вельмi забойна.
  Таша хiхiкнула i вымавiла:
  - Шмат каго не далiчыцца японцы!
  Юлiяна з гэтым пагадзiлася:
  - Вельмi нават многiх!
  I блiснула сапфiравымi вачыма. А ѓ ёй столькi ѓсяго рознага ѓ дзяѓчыны, сапраѓднага тэрмiнатара.
  Ваяѓнiцы вядуць агонь. А самураi сцякаюць крывёй. Сорак тысяч куль i тона снарадаѓ за хвiлiну, гэта вельмi вялiкая забойная сiла.
  Таша заѓважае:
  - Мы воiны, якiя нясуць неабыякую смерць!
  Юлiяна з гэтым пагадзiлася:
  - I не проста смерць, але крынiца сiлы ва ѓсiм светабудове!
  Пеця разважлiва заѓважыѓ:
  - Калi царская Расiя заваюе ѓвесь свет, то з усiмi войнамi ѓ гiсторыi чалавецтва будзе скончана раз i назаѓжды!
  Карэн з гэтым пагадзiѓся:
  - Вядома малыш! Войны нiкому не патрэбны! Але ж чалавецтва павiнна стаць адзiным!
  Таша прашыпела з радасцю пантэры завалiла быка:
  - Калi мы адзiныя, мы непераможныя!
  I выпусцiла з вачэй iскры! Вось гэта дзяѓчына! У ёй полымя пажару, i лёд i сталь.
  Але вось ужо апошнiя японцы гiнуць. I больш штурмаваць гару няма каму. Больш за пяцьдзесят тысяч забiтых воiнаѓ краiны Узыходзячага сонца засталiся пад гарой Высокая.
  Бiтва скончылася.
  Чацвёрка заняла месца на ѓзвышшы, i Карэн заѓважыѓ:
  - З гарнiзонам нам лепш пакуль не размаѓляць. Наогул, што будзем рабiць?
  Юлiяна прапанавала:
  - Японцаѓ яшчэ шмат. Давайце знiшчым цалкам войска Ногi.
  Пеця з гэтым ахвотна пагадзiѓся:
  - Вось менавiта! Усiх самураяѓ выцiснем! I гэта будзе выдатна!
  Карэн ухмыльнуѓся i заѓважыѓ:
  - А наш танк яшчэ можа i пад вадой плаваць, i снарады выпускаць. Давайце патопiм японскi флот!
  Таша з захапленнем завiшчала:
  - Вось менавiта! Правiльна, возьмем i сатрэм усiх самураяѓ на моры.
  Якраз японская эскадра пачала сваё чарговае бамбаванне. Паляцелi снарады, у тым лiку i з адзiнаццацi i дванаццацiцалевых гармат. А гэта ѓжо, пагадзiцеся, сур'ёзна.
  Танк iрвануѓ да ѓзбярэжжа. Юлiяна стукаючы пальцамi па корпусе машыны, заѓважыла:
  - Ну добра, на мора. Але як мы маглi аддаць iнiцыятыву японцам на сушы?
  Пеця, якi некаторыя веды меѓ пра вайну, нагадаѓ:
  - У нас i кулямёты былi, i вiнтоѓка Мосiна куды надзейней i больш эфектыѓна японскай. I калi на моры яшчэ не ѓсё атрымлiвалася, то на сушы ѓ самураяѓ шанцаѓ не было!
  Юлiяна злосна рушыла нагой па падлозе i буркнула:
  - Здрада! Трывiяльная здрада!
  Таша прапанавала:
  - Усiх павесiм!
  Танк пайшоѓ па ваду. З бартоѓ з'явiлiся шрубы, якiя кiравалi машынай. Вось i першая мэта: японскi эсмiнец. Таша нацiснула тонкiмi пальцамi на кнопкi джойсцiка.
  I снарад з забойнай сiлай трапiѓ у самае дно карабля. Развярнуѓ браню.
  Эсмiнец атрымаѓ яшчэ адзiн снарад. Таша зноѓ нацiснула пальчыкам.
  I вось японец тоне.
  Юлiяна хiхiкнула:
  - Давайце тапiць па чарзе! Куляметы пад вадой не моцна эфектыѓныя!
  I дзяѓчына нацiснула джойсцiк, на гэты раз, пасылаючы снарад у дно мiнаносца.
  Пеця з усмешкай адказаѓ:
  - Ну i дамы ѓ нас!
  Таша зноѓ паслала снарад i крыкнула:
  - У iмя Русi, хай будзе перамога!
  Юлiяна выплюнула снарады. Раскроiла дно карабля краiны Узыходзячага сонца i заѓважыла:
  - Усё ж царская ѓлада ѓ Расii была не такая ѓжо дрэнная, як сцвярджала прапаганда.
  Пеця з гэтым пагадзiѓся i ахвотна загаварыѓ, тым больш яму рабiць усё роѓна няма чаго.
  - Пры цару Мiкалаю Другiм Расея ѓвяла залаты стандарт грошай. Валюта iмперыi стала самай цвёрдай i стабiльнай у свеце. Кошты таксама практычна не раслi. А пры цары Мiкалаi лата дасягнула трыццацi сямi рублёѓ у месяц. Фактычна, Расея па ѓзроѓнi жыцця стала адной з вядучых краiн свету. Прамысловая вытворчасць стала чацвёртай у свеце.
  Юлiяна страляла па японцах. Патапiѓшы на гэты раз крэйсер, праспявала:
  - Мы самыя моцныя ѓ свеце,
  Ворагаѓ усiх замочым у сарцiры.
  Не верыць айчына слязам,
  А злым алiгархам дадзiм па мазгах!
  I дзяѓчына засмяялася. I яе зубы зiхацелi жамчужынамi!
  Карэн выказаѓ здагадку:
  - Паколькi вайна з Японiяй скончыцца перамогай, то эканамiчны рост у Расii будзе яшчэ большым! I царская iмперыя стане самай багатай краiнай!
  Юлiяна патапiла яшчэ адзiн мiнаносец i шыкнула:
  - Мы заѓсёды былi багатыя! Бракавала парадку!
  Таша стукнула па браняносцы Краiны ђзыходнага Сонца i заѓважыла:
  - Нi ѓ чым мы не саступалi немцаѓ у першую сусветную вайну. Але з-за пятай калоны, упусцiлi перамогу!
  Юлiяна таксама паслала яшчэ адзiн снарад у чэрава браняносца i заявiла:
  - Вядома! Ва ѓсiм вiнаватая пятая калона. Падчас першай сусветнай вайны немцы нават да Мiнска падысцi не змаглi i былi бiтыя ѓ Галiцыi. А пры Сталiне, яны ѓжо ѓ бiноклi бачылi Крэмль. Пра што гэта гаворыць?
  Таша выпусцiла яшчэ адзiн снарад у дно браняносцу i буркнула:
  - Здрада! Мы ѓпусцiлi такую перамогу!
  Пеця яшчэ палiчыѓ патрэбным нагадаць:
  - Калi б не здрада, то мы б атрымалi сабе ва ѓладанне Канстанцiнопаль i Малую Азiю, а таксама выхад у Мiжземнае мора. А мы столькi страцiлi з-за здрады i пятай калоны!
  Юлiяна запусцiла чарговы снарад:
  - Так, гэта пятая калона! Колькi бед з-за яе! Расейская iмперыя - гэта ѓнiкальная адукацыя, якая магла пашырыцца да межаѓ усяго свету i зрабiць чалавецтва адзiным!
  Таша агрэсiѓна буркнула:
  - Вядома! Усё магла i абавязкова зрабiла б! I быць чалавецтву адзiным i непераможным!
  Дзяѓчына паслала чарговы снарад, пасля якога браняносец канчаткова раскалоѓся. I танулi японцы.
  Пеця, з трывогай у голасе заѓважыѓ:
  - Вось паглядзiце, што зараз у свеце робiцца? Расiя i ЗША на гранi вайны. А Кiтай перанаселены i таталiтарны. Няма ѓ свеце парадку i працвiтання!
  Таша паслала новай снарад, на гэты раз у крэйсер, i пагадзiлася:
  - Няма ѓ свеце парадку! Трэба адзiнае ѓпраѓленне!
  Юлiяна выпусцiла снарад i згодна кiѓнула:
  - I такiм кiраваннем магла б стаць царская iмперыя! Самадзяржаѓе Расii - гэта гарант сусветнай стабiльнасцi i працвiтання!
  I дзяѓчына пасла яшчэ адзiн снарад, якi канчаткова раскалоѓ крэйсер.
  Японцы вiдавочна псiхавалi. Яны вялi бязладную стралянiну, не разумеючы, хто iх топiць.
  Трэба адзначыць, што на сушы, Японiя не мела вялiкай перавагi ѓ колькасцi. I нават у рэальнай гiсторыi, страцiла забiтымi i параненымi нашмат больш, чым Расея.
  Але на моры, вырабленыя ѓ Брытанii i ЗША, караблi Краiны Узыходзячага Сонца, былi крыху лепш расiйскiх, у асноѓным айчыннай вытворчасцi.
  Але i тут якасная перавага ѓ японцаѓ зусiм малаважная. А страляюць рускiя, мабыць, больш трапна.
  Таша, ведучы агонь i пацяплiѓшы чарговы мiнаносец, у прыкрасцi заѓважыла:
  - Вось, сапраѓды, Расея перамагала i мацнейшых супернiкаѓ. Напрыклад, Напалеона!
  Юлiяна, паслаѓшы снарад у браняносны крэйсер, дадала:
  - О так! Напалеон быѓ генiй! I быѓ мацнейшы, але мы яго перамаглi!
  Пеця цяжка ѓздыхнуѓ i прабурчаѓ:
  - Прайграць японцам. Гэта так прыкра i крыѓдна!
  Юлiяна з гэтым пагадзiлася:
  - Вельмi прыкра! Нажаль, скончылася з-за гэтага эпоха дынастыi Раманавых. Эпоха слаѓная, гераiчная, з заваяваннямi i перамогамi. I хаця ѓ нас не было свайго Чынгiсхана, але мы падымалiся з часоѓ Iвана Калiты.
  I дзяѓчына паслала чарговы, вельмi забойны снарад. I браняносны крэйсер разышоѓся на дзве часткi.
  Таша працягвала, i адным снарадам патапiла чарговы мiнаносец. А мiнаносцаѓ у самураяѓ шмат.
  Ваяѓнiца спытала ѓ хлопцаѓ:
  - Але вось цiкава, чаму ѓ гiсторыi свету, нi адна з iмперый не дасягнула абсалютнай магутнасцi?
  Юлiяна зноѓ паслала снарад ва ѓлонне чарговага мiнаносца i заявiла:
  - Так, вось сапраѓды, чаму? Усе падалi. I Персiдская iмперыя, i Аляксандра Македонскага, i Рымская. Чаму нiхто не аб'яднаѓ чалавецтва?
  Таша ѓ прыкрасцi тупнула нагой. Патапiла чарговы карабель i сказала:
  - Вось менавiта! Чынгiсхан стварыѓ iмперыю, якая магла падмяць пад сябе ѓвесь свет. Але пасля яго смерцi, сыны i ѓнукi ѓчынiлi разборкi i разарвалi iмперыю на часткi. Толькi царская Расiя, з яе унiтарнай сiстэмай была такой краiнай, што магла iснаваць многiя стагоддзi i пашырацца, пакуль не паглыне ѓвесь зямны шар!
  Юлiяна блiснула вачыма i заявiла, патапiѓшы чарговы эсмiнец:
  - Слава вялiкай iмперыi цара Мiкалая! Не дамо ѓладу нелегiтымным бальшавiкам i часоваму ѓраду!
  Таша таксама паслала снарад у карабель. Патапiла японца i праспявала:
  - Божа цара захоѓвай,
  Моцны дзяржаѓны
  Царуй на славу,
  На славу нам!
  Валадаруй на страх ворагам -
  Цар Праваслаѓны!
  Валадаруй на славу,
  На славу нам!
  Дзяѓчаты вiдаць завялiся па-сапраѓднаму. Так разбуралi самураяѓ, залюбуешся. А Карэн вёѓ свой забойны, падводны танк. Наогул, гэтая крутая ѓ яго зброя. Топiць сабе цэлы флот Японii. А бо гэта вялiкая сiла.
  Дванаццаць, толькi буйных браняносных караблёѓ, дзясяткi мяльчэй, у тым лiку i крэйсераѓ. Адных мiнаносцаѓ больш за шэсцьдзесят. Патрэбны час, каб усё гэта знiшчыць.
  Таша. дабiваючы чарговы карабель, спытала Карэна:
  - А як ты думаеш, Бог ёсць?
  Прафесар ухмыльнуѓся i адказаѓ:
  - У якiм сэнсе?
  Таша паслала новы снарад, дабiваючы эсмiнец, i адзначыла:
  - Ды версiй у рэлiгiй шмат! Ёсць i паганскiя, i монатэiстычныя! Вось часам пачынаеш думаць аб гэтым. I сумняваешся, ёсць Бог, калi такi вось бардак у вучэннях!
  Юлiяна раскалола яшчэ адзiн мiнаносец i, хiхiкнуѓшы, заѓважыла:
  - Так, у гэтым плане цяжка паверыць у Бiблiю. Каб адзiн Бог так сябе паводзiѓ. Ды яшчэ заводзiѓ любiмчыкаѓ!
  Таша згодна кiѓнула:
  - Вось менавiта. Верыць, што нейкi адзiн народ i ёсць народ Божы? Гэта вiдавочна няварта вышэйшага розуму!
  Пасля, дзяѓчына стала тапiць браняносец вялiкага танажу. Ваяѓнiца працавала.
  А вось Пеця выказаѓ сваё меркаванне:
  - Вось усёткi незразумела, як гэта магчыма, што кахаючы Бог так нявечыць жанчын!
  Таша здзiвiлася:
  - Як гэта, нявечыць?
  Пеця шчыра адказаѓ:
  - Ды ператварае iх у старых! А што можа быць больш агiднае за старую!
  Юлiяна пусцiла снарад у чэрава крэйсеры i заявiла:
  - На зямлi, чамусьцi ходзяць вельмi агiдныя бабулi, што i недарэчна, i жахлiва непрыгожа!
  Таша страсянула галавой i падтрымала:
  - I несiмпатычна! I не эстэтычна!
  Ваяѓнiца засмяялася i падмiргнула напарнiцы. Маѓляѓ, яна, такая вось крутая i агрэсiѓная.
  Карэн сур'ёзна заѓважыѓ:
  - Сапраѓды, старасць гэта вельмi дрэнна. Яна робiць людзей брыдкiмi, слабымi, уразлiвымi. Але ѓ ёй ёсць, з пункту гледжання эвалюцыi, сякiя-такiя плюсы!
  Юлiяна здзiвiлася. Уразiѓшы чарговы мiнаносец, спытала:
  - А якiя могуць быць плюсы ѓ гэтым агiдным стане?
  Карэн сур'ёзна адказаѓ:
  - Стымулюе гэтае развiццё навукi i iнтэлекту. Калi б чалавек не адчуваѓ бы стомленасцi, то i аѓтамабiль яму вынаходзiць нi навошта. Дакладна таксама, слабасць кiпцюроѓ i iклоѓ прывяла да вынаходства нажа. Халодныя часы i леднiковы навучылi распальваць агонь. Хваробы стымулявалi развiццё медыцыны. - Прафесар паглядзеѓ, як спрытна Юлiяна адправiла чарговы японскi карабель на дно, i працягнуѓ. - Шмат у чым чалавечыя слабасцi i стымулявалi навуку. Не ѓмелi мы лятаць, але стварылi самалёты. А гэта i ёсць прагрэс!
  Таша паслала чарговы снарад i адзначыла:
  - Прагрэс. Але ѓсё ж, калi глядзiш на бабульку, так брыдка становiцца. Няѓжо нельга абысцiся без уродства чалавека?
  Юлiяна з гэтым пагадзiлася:
  - Самалёт могуць i маладыя вынайсцi. А навошта старасць праклятую набiваць! Гэта жудасна i брыдка!
  Пеця не зусiм да месца праспяваѓ:
  - Не расстануся з камсамолам! Буду вечна маладым!
  I юнак, як рушыѓ кулаком па метале.
  А тым часам, тануѓ чарговы браняносец.
  Падводны танк працягваѓ тапiць японскi флот. Адмiрал Таго i сам апынуѓся ѓ вадзе, i быѓ змушаны ратавацца на шлюпцы. Японiя мела вялiкi флот, але сутыкнулася з прынцыпова новай зброяй. I цярпела зараз поѓнае паражэнне.
  Юлiяна, працягваючы тапiць караблi Японii, выскалiѓшы зубы, якiя ѓ яе вельмi буйныя i вострыя, прапанавала:
  - Вось пра што я думаю. Канешне ж, павiнна быць эстэтыка тэл. I нельга, каб жанчыны станавiлiся брыдкiмi, з адрузлай скурай i сагнуѓшыся целамi.
  Таша, пусцiѓшы на дно чарговы мiнаносец, з падобным вельмi нават ахвотна пагадзiлася:
  - Зразумела! Вось над гэтым i працуе навука!
  Абедзве ваяѓнiцы аказалiся настроены вельмi весела. Яны ж паспяхова топяць флот ворага.
  Агрэсiѓныя дзяѓчыны здольныя на вялiкiя подзвiгi.
  Пеця, тым часам, выказаѓ сваю думку:
  - Рэлiгii таксама ѓзнiклi з-за слабасцi чалавека. Калi б чалавек быѓ мацнейшы, то i рэлiгiй бы не было. I, вядома ж, смерць i страх перад смерцю прыводзiць да таго, што чалавек шукае сабе суцяшэнне!
  Юлiяна нагадала:
  - Я ѓдзельнiчала ѓ спiрытычным сеансе, i сёе-тое дзiѓнае бачыла. Так што духi ж ёсць!
  Таша, з хiтрынкай у голасе, прымецiла:
  - Няма нiчога дзiѓнага ѓ iснаваннi духаѓ! Бо лятаем мы ѓ сне. А значыць, ёсць душа, i як памяць аб палётах!
  Карэн згодна кiѓнуѓ:
  - Так, душа ёсць! У гэтым плане чалавек унiкальны! А зараз мы, можа, павесялiмся хоць трохi!
  Японскi флот раставаѓ. Падводны танк гуляѓ ролю кiлера. Трохi сумна было Пятру. Ён, па-першае, аказаѓся ѓ ролi статыста. А па-другое, што прыкра, не надта ѓсё добра вiдаць, калi ты пад вадой. Наогул, наконт Бога, Пётр моцна сумняваѓся. На самой справе, чаму пасля таго, як рускiя прынялi Хрысцiянства, на iх пасыпалiся розныя беды. I мангола-татарскае нашэсце, а да гэтага, феадальная раздробленасць князёѓ. Вайны памiж рускiмi людзьмi.
  Вось калi, нарэшце, з часоѓ Iвана Калiты пачалося адраджэнне Расii,
  Масковiя мацнела. Пакуль, напрыклад, пры Iване Трэцiм канчаткова не стала адзiнай, цэнтралiзаванай дзяржавай. I скiнула татарскае ярмо.
  Так, вядома ж, Расiя паднiмалася ѓверх. Пакуль не спатыкнулася на Японii.
  Гэта азнаменавала заканчэнне гiсторыi манархii i дынастыi Раманавых.
  Аднак манархiя сышла, а аѓтарытарызм застаѓся.
  Пеця асцярожна пагладзiѓ Юльяну па спiне. Дзяѓчына даволi завуркатаѓ. Падобна, ёй гэта падабалася.
  Карэн лагiчна заѓважыѓ:
  - Нiчога дрэннага ѓ тым, што мужчына любiць дзяѓчыну, а дзяѓчына мужчыну, не. Гэта зусiм натуральна. Але пры гэтым, людзi павiнны выконваць прыстойнасцi.
  Пеця незадаволена запярэчыѓ:
  - Давайце без чытання маралёѓ. Не кахаю я гэтага!
  Прафесар усмiхнуѓся:
  - А хто любiць! Але трэба глядзець праѓдзе ѓ вочы. Людзi, у гэтым плане, заѓважна адрознiваюцца ад жывёл!
  Пеця згодна кiѓнуѓ:
  - Так, памiж намi вялiкая прорва!
  Юлiяна яхiдна адказала:
  - А ты ведаеш, памiж табой i малпай, я асаблiвай рознiцы не заѓважаю!
  Пеця засмяяѓся. Юлiяна патапiла, тым часам, апошнi з дванаццацi браняносных караблёѓ Японii. Пасля чаго, дзяѓчына заѓважыла:
  - Мы ѓжо амаль скончылi з варожым флотам!
  Карэн яхiдна ѓсмiхнуѓся:
  - Так, вы добрыя працаѓнiцы! I на самой справе, здольныя на вельмi шмат! Наогул, я кахаю ваяѓнiц - гэта так сэксуальна!
  Пеця закруцiѓ корпусам i праспяваѓ:
  - Я здаецца сэксуальны, я нiбы працэсар! I рухаюся нiбы робат - гукавы агрэсар!
  Пасля чаго студэнт пагладзiѓ Юльяну крыху смялей. Дзяѓчына нацiскала доѓгiмi пальцамi на кнопкi джойсцiка i выглядала чароѓна.
  Якiя грацыёзныя яе рухi.
  Уяѓленне намалявала Пецi прынцэсу, якая iдзе басанож на эшафот. Як гэта рамантычна. I прынцэса такая рудая. З яе знялi ѓсе ѓпрыгожваннi i дарагую сукенку. Пакiнулi толькi радзюгу. Але турэмная адзежа яшчэ больш адцяняе хараство мiлага, прыемнага, свежага, нiбы ружа асобы. I агнязарныя валасы. Якая прыгожая прынцэса iдучая на пакаранне смерцю.
  А там наверсе тонуць тысячы людзей. Расколваюцца караблi, бушуе стыхiя.
  I Японiя церпiць каласальную, непаѓторную паразу. Так што даводзiцца самураям, вiдаць, каяцца ѓ грахах.
  Пеця падумаѓ, а ѓ што вераць японцы? Якая ѓ iх рэлiгiя? Яны ж язычнiкi. Але перамаглi Праваслаѓную Расiю. Вось пасля гэтага i думай, чый Бог мацнейшы!
  I манголы былi язычнiкамi, але колькi тэрыторый захапiлi.
  Пётр спытаѓ Юльяну:
  - Скажы мне прыгажуня, як табе падабаецца Раднаверства?
  Дзяѓчына шырока ѓсмiхнулася i, пацяплiѓшы чарговы мiнаносец, адказала:
  - Вельмi добрая рэлiгiя! Тамака такiя прыгожыя казкi!
  Пётр лiслiва спытаѓ:
  - А ты думаеш казкi? А можа, i насамрэч усе гэтыя рускiя Багi iснуюць?
  Юлiяна пацiснула плячыма i адказала:
  - Можа быць, i эльфы, i гномы iснуюць! Усё можа быць у нашым сьвеце. I цяжка сказаць, што iснуе насамрэч, а што не!
  Карэн лагiчна заѓважыѓ:
  - У нейкай ступенi ѓсё ѓ нашым свеце iснуе. Усе нашы думкi, мары, жаданнi, тое, што мы пакiдаем пасля сябе. Вось ёсць у мяне вельмi цiкавая тэорыя Гiпернаасферы, у якой iснуе абсалютна ѓсё, што калi-небудзь было прыдумана людзьмi. Гэта значыць, iснуе думка вечна. I яна застаецца ѓ нейкiх iншых, паралельных мiрах.
  Пётр яхiдна спытаѓ:
  - А як на рахунак, напрыклад, больш класiчнага дзялення: на рай i пекла?
  Карэн панура заѓважыѓ:
  - Гэта, хутчэй за ѓсё, прымiтыѓнае ѓяѓленне старажытных аб адплаты пасля смерцi. На справе, хутчэй за ѓсё, усё крыху складаней!
  Таша ѓсклiкнула з захапленнем, затапiѓшы адзiн з апошнiх японскiх караблёѓ:
  - Закляты i старажытны,
  Вораг зноѓ клянецца
  Мяне расцерцi
  Расцерцi ѓ парашок.
  Але анёл не дрэмле,
  I ѓсё абыдзецца. I скончыцца ѓсё добра!
  Дзяѓчаты дабiвалi варожы флот. Карэн разганяѓ танк, пераследуючы самураяѓ. Так, яны тут добра папрацавалi. Вось цiкава, як можна скарэктаваць гiсторыю. Царская Расiя была магутнай краiнай, якая ѓзнiмалася ѓ вышыню. Хаця не ѓсiм людзям жылося добра.
  Але краiна паднiмалася. Скарачаѓся працоѓны дзень. З'яѓлялiся новыя святы. Стваралася мясцовае самакiраванне. Расла латка пры стабiльных цэнах. Адкрывалiся школы. Пры цару Мiкалаю другiм выдаткi на адукацыю выраслi ѓ шэсць з лiшнiм разоѓ. Пачатковая адукацыя стала абавязковай.
  Так, не ѓсё мянялася ѓ лепшы бок дастаткова хутка, але колькi краiна страцiла з-за рэвалюцыi i грамадзянскай вайны. Колькi разумных людзей загiнула i пакiнула Радзiму? I зараз, у гэтай частцы сусвету з'явiѓся шанец падобнае прадухiлiць.
  Танк, абцякальнай формы, хутка i бясшумна плыѓ пад вадой. I вось ужо апошнi мiнаносец Краiны ђзыходнага Сонца затоплены.
  Таша з захапленнем вымавiла:
  - Вось якая я малайчына!
  Юлiяна паправiла дзяѓчыну, удакладнiѓшы:
  - Якiя тут усе мы малайцы! Змагалiся, як iльвiцы!
  Пётр у прыкрасцi заѓважыѓ:
  - А нiчога асаблiвага! У нас проста тэхнiка была лепшая!
  Юлiяна хiхiкнула i адказала:
  - Але стралялi з гармат мы самi!
  Таша падтрымала сяброѓку:
  - I наводзiлi таксама мы самi! I гэта трапнае вока...
  Пеця падкалупнуѓ:
  - Касыя рукi!
  Таша засмяялася i адказала:
  - А ты чароѓны хлопчык!
  Пеця сапраѓды заявiѓ:
  - А мне шкада японцаѓ. Яны выдатныя мульцiкi малююць. Асаблiва мне падабаецца хентай!
  Юлiяна разрагаталася i крутанула нагой у паветры:
  - Хентай, гэта крута! Нават вельмi крута!
  Таша, з усмешкай дзяѓчынкi паспытала варэння, прапанавала:
  - А давайце, можа, яшчэ фашыстам надзяром азадак!
  Карэн з усмешкай кiѓнуѓ:
  - Добрая iдэя. Але давайце спачатку даб'ём сухапутныя войскi Японii. I дапаможам скончыцца вайне хутчэй. Каб у гэтым сусвеце фашызму i не з'явiлася.
  Дзяѓчаты хорам адказалi:
  -I не з'явiцца, i Кiтай будзе наш!
  Пасля таго, як флот Японii быѓ затоплены, супер танк Т-95 выбраѓся на паверхню.
  Часу прайшло шмат, i чацвёрка вырашыла крыху паспаць. Трэба аднаѓляць сiлы. I яны пагрузiлiся ѓ абдымкi Марфея.
  Юльфi снiлася, што яна апынулася ѓ часы нашэсця Бату-Хана. Ваяѓнiца ѓстала на абарону Разанi. Разам з ёй была i Таша.
  Абедзве дзяѓчыны ѓ лёгкiх даспехах, у кожнай руцэ па шаблi. I пад нагамi спецыяльныя, тонкiя дыскi.
  Велiзарнае войска мангола-татараѓ лезла на штурм.
  Мноства доѓгiх усходаѓ зараз пакрылi сцены. Яны былi розныя: звязаныя з каранёвых дошак, збiтыя сасновыя лясiны з перакладзiнамi. Выкарыстоѓвалiся i цяжкiя ѓсходы з шэрагамi бярвення. Валы, дзякуючы ѓдарным тэмпам будаѓнiцтва, аказалiся вышэй, чым чакалi татары, многiя лесвiцы не даставалi да верху. Наперадзе, манголы пагналi нешматлiкiх палонных урусаѓ. Рускiя людзi аддавалi перавагу смерць ганьбе палону.
  Але манголы былi няѓмольныя.
  Бязлiтасна штурхаючы завостранымi дзiдамi, змардаваных людзей выбiвалi ѓверх, разлiчваючы на тое, што рускiя людзi, не жадаючы забiваць сваiх, здадуцца. Або самiм пад прыкрыццём палонных пранiкнуць на ледзяны вал. Некаторыя з палонных з крыкамi кiдалiся ѓнiз, скочваючыся па застылых наледзях, збiваючы ненавiсных нукераѓ, вырываючы з iх рук мячы i тут жа падаючы пасечанымi. Па ѓсходах хутка караскалiся людзi, не зразумееш якога роду i племя?
  Паѓголыя, у лахманах, з дубцом у руках, са скалатымi ѓ кроѓ спiнамi. Закаваны ѓ латы мужык Ваула ѓжо занёс вялiзную сякеру, як знiзу адчайна залямантавалi:
  -Не губi нас вiцязь, свае мы, русы!
  Ваявода Дзiкарос падскочыѓ да сцяны, прароѓ:
  -Я чую, нашы гэта!
  Адчайны лямант, гэта пацвердзiѓ:
  -Пачакай секчы, свае! Сярод нас няма магланаѓ!
  Вельмi разумная Юлiяна пракрычала:
  -Хто правiльна перахрысцiцца, той свой!
  - Хрысцiся народ Праваслаѓны!
  Жахлiвым голасам, ажно за вярсту шарахнулiся конi, зароѓ велiкан Ваула-Маравiн.
  Абаронцы Разанi ѓхвалiлi:
  -Дакладна! Праѓдзiва!
  Дружна падхапiлi на ѓсiх сценах:
  -А ну браты, рабi хросны знак!
  Сотнi абарваных, пасiнелых ад холаду палонных, пералазячы праз вал, падалi, працягваючы машынальна хрысцiцца. Некаторыя тут жа падхоплiвалi загадзя складзеныя камянi, i азвярэла кiдалi ѓ манголаѓ. Многiя разанцы бачылi татараѓ упершыню, нават многiя традыцыйныя працiѓнiкi, тыя ж кiпчакi, пераапранулiся на мангольскi лад.
  Ворагi былi ѓ даѓгаполых футрах, настолькi доѓгiх, што блыталiся ѓ падолах. У адборных нукераѓ на грудзях вiселi медныя i жалезныя пласцiны, спiны былi адчыненыя. Для запалохвання урусаѓ, шматлiкiя размалявалi крывёй i без таго зласлiвыя жонкападобныя асобы.
  Але ѓрусы не завагалiся, сустрэѓшы ворага мячамi i сякерамi. Ад магутнага размашыстага ѓдару Ваулы палегла адразу пяцёра манголаѓ, другi ѓдар, i яшчэ трое! Iншыя ратнiкi секлiся не горш. Татары нязграбна лезлi ѓверх па слiзкiм вале, яны не маглi як след прыкрывацца шчытамi, секчы шаблямi. Калi коштам велiзарных страт мангольская раць дасягнула верха, на iх палiѓся кiпень i страшная зброя: падпаленая смала.
  Нават жанчыны i малыя дзецi лiлi пякучую ваду, кiдалi камянi i груды. Асаблiва эфектыѓнымi былi маленькiя рагаткi з атручанымi стрэламi, з iх магло страляць нават пяцiгадовае дзiця, яшчэ не здольнае нацягнуць тугую цецiву сваiмi маленькiмi рукамi. А прамазаць, палi ѓ такую густую масу, значна цяжэй, чым патрапiць. Штурм вiдавочна захлынаѓся, знявечаныя трупы ѓ вялiкiх колькасцях скочвалiся ѓ нiз.
  Праз па-майстэрску вырабленую кiтайцамi падзорную трубу Гуюк-хан уважлiва сачыѓ за бiтвай. Ён аблiзваѓся i прыцмокваѓ вуснамi, раз-пораз папраѓляючы залаты, на футры шлем, якi ѓпарта i надакучлiва залазiѓ на лоб. Потым у гневе адкiнуѓ трубу.
  -Нашы воiны гiнуць! Бурундая i Жоѓтага змяя да мяне!
  Тургаѓды спешна рынулiся выконваць распараджэнне наследнага кагана. Гуюк прысеѓ у выразанае са слановай косцi крэсла, як на яго плячо мякка лягла рука:
  -Не турбуйся, вялiкi! Супакой позiрк свой дзiкi!
  Прамурлыкаѓ цягучы напеѓ, ладна падобны на жаночы голас.
  Гуюк-хана пацягнула на сон, ён з цяжкасцю ѓтрымаѓся на нагах. Так, гэта ён. Iзноѓ, вось так, як прывiд перад iм узнiк Жоѓты змей - самы страшны чалавек у яго войску, пякельны дэман з далёкай i непрыступнай Японii.
  -Ты!
  Дурное ткнуѓ пальцам спадчыннiк вярхоѓнага кагана! Жоѓты змей працягваѓ разлiвацца, то павялiчваючыся, то наадварот памяншаючыся:
  -Я! I бачу я цябе наскрозь! Час прыцiшыць злосцi плоць! Ну, а дакладней, увядзi хутчэй у бiтву ѓсе рэзервы! А вам, я браты памагу, такая неспадзеѓка ѓсаджу ворагу! Каронны ход, павер мне, будзе правiльным!
  -Дзе, дзе, дзе! Я кiну ѓ бой адборны тумен пад камандаванне Бурундая! Вы разам узначалiце атаку!
  Японец блiснуѓ вачыма, выскаляѓшы буйныя жоѓтыя зубы:
  -Там няма белых дэманаѓ, я хачу забiваць роѓных сабе! Як сапраѓдны нiндзя!
  Жоѓты змей блiснуѓ талiсманам, у роце неѓзаметку з'явiѓся свiсток, пачулася пералiвiстая мелодыя.
  Гуюк падумаѓ, што з яго здзекуюцца, але не было нi сiлы, нi жадання спрачацца з чарадзеем-нiндзей. У гэты момант, тургаѓды груба ѓштурхнулi Бурундая, Гуюк-хан недалюблiваѓ гэтага пакорнага стаѓленiка Субудай-Багатура.
  -Ты, дзiравы бурдзюк! Няѓжо ты не бачыш, што лепшыя ратнiкi гiнуць пад сценамi рускай сталiцы. Бяры, неадкладна тумен "Беркутаѓ" i, прайшоѓшы раку, падрубi ѓрусаѓ ударам пад правую сцяну.
  Шматвопытны Бурундай адважыѓся запярэчыць:
  -Лёд яшчэ не адужэѓ, пад ударамi тысяч капытоѓ ён проста лопне.
  Нечакана за Гуюка адказаѓ грозны японец.
  -Тваю турботу пахвальна. Але дарма праяѓляеш старанне! Чарадзейны парашок скаваѓ на рэчцы лёд мацней ратнай сталi! А ну скачы наперад, табе мы загадалi!
  -Вялiкi нiндзя-батыр ведае, што кажа! Скачы хутчэй, калi авалодаеш градам, вушак коней я дам ва ѓзнагароду!
  Пракрычаѓ, трасучы пальцамi Гуюк-хан. Бурундай не асмелiѓся больш пярэчыць - багата смерцю. Мангол са зграйкай касматых вершнiкаѓ схаваѓся з вачэй. Раптам насунуѓся цень, над галавой зашумела, ад моцнай паветранай хвалi з наследнага кагана зляцеѓ шлем:
  -Харакiры! Вось i прыпырхнуѓ Матылёк! Цяпер будзе ѓрусам "прыпарачка".
  Гiганцкi цмок завiс над паверхняй, яго адлiвалыя золатам крылы здзiмалi гурбы, а з трох драпежных пашчаѓ вывальвалiся палымяныя мовы.
  -Дзiѓны мангус!
  Гуюк нават не паспеѓ спалохацца:
  -Ён здольны спалiць усю Разань.
  -Усю не ѓсю, а сцяну падпалiць. Наперад, мой маленькi Гадзiла!
  Пышны сон у дзяѓчыны працягнуѓся. Юлiяна валодала каласальнай фантазiяй.
  Магутны цмок, з размахам крылаѓ у пяцьдзесят метраѓ, узняѓся вышыню. Манголы i, якiя суправаджалi iх шаманы люта вылi. Тумен пад камандаваннем Бурундая, лiха заляцеѓ на лёд, некалькi коней спатыкнулася, iх тут жа разам з коннiкамi растаптала апантаная жалезная маса. Трохгаловы монстар, тым часам, плаѓна спiкiраваѓ на сцяну. Дзiкарос раней за астатнiх усвядомiѓ усю небяспеку паветранага нападу. Што ж, не хацелася, вядома, раней часу раскрываць козыры, але дзеля выратавання горада давядзецца прымянiць да гэтага дня невядомая зброя. Крылатай пачвары супрацьстаяѓ механiчны монстар, аддалена падобны на сумесь павука i сталёвы сараканожкi. З паравога катла ѓжо курыѓся дымок. Малайцы хлопчыкi, што загадзя закiнулi вугаль.
  Паравая катапульта, гэтае майстэрскае спалучэнне тэхналогiй паравоза, лябёдкi, шматлапных балiстаѓ i нават... музычнай табакеркi. I гэты выкаваны з загартаванай сталi звер, мог кiдаць амаль з хуткасцю кулямёта, на дыстанцыю да двух вёрст любую дзiвосную рэч. Дзяѓчыны-ваяѓнiцы былi першымi ѓ свеце, хто дадумаѓся прыстасаваць поршневай рухавiк пад кiданне зарадаѓ. Дзiкарос асабiста павярнуѓ рычажок, па-майстэрску выкаваная з ланцужкоѓ стужка прыйшла ѓ рух, устаѓляючы камянi ѓ хутка якiя верцяцца лопасцi.
  Так як татары неслiся шчыльнай кучай, промахаѓ амаль не было, наадварот, кожны важкi камень, адскокваючы, збiваѓ па некалькi вершнiкаѓ, якiя напiралi. Адно дрэнна, шкала прыцэльнасцi слабаватая, у манголаѓ патрапiць яшчэ можна, а паспрабуй, пабяры дракона, якi ляцiць! Трохгаловы монстар павярнуѓ галовы i расхiнуѓ шырачэнныя, iкластыя, якiя адлiваюць дыяментамi пашчы.
  Якое вылецела полымя праляцела мiма вала i стукнула па хатах. Пачуѓся вiск i крыкi, некалькi, напалову аслеплых жанчын, беглi па вулiцы, з ненатуральнай хуткасцю загарэлiся дома. На шчасце пясок i цяжкiя бочкi з вадой, а таксама пажарныя каманды былi напагатове. Частка хат, асаблiва блiзкiх да сцяны, была пакрыта пажараѓстойлiвым азбестам. Пад дружным напорам, драпежны вулкан збялеѓ i, страцiѓшы сiлу, звярнуѓся ѓ струменьчыкi бледнага дыму.
  Але цмок вiдавочна не хацеѓ здавацца, выйшаѓшы з пiке, ён разгарнуѓся з вытанчанасцю перагружанага штурмавiка i зноѓ абрынуѓ патокi вогненнага смерчу. Татары ѓжо паспелi дабрацца да сцяны, таму апантанае полымя ѓразiла i iх. У лiку ахвяр аказаѓся i грозны Бурундай, раскошнае адзенне загарэлася, i ён з ровам параненага вепрука рынуѓся назад. Дасталася i рускiм воiнам, а частка лёду прыкметна аплавiлася, агалiѓшы зямлю i бярвенне. Адзенне на Дзiкаросе тлела, але баец Антонаѓ, якi стаяѓ на сцяне, паспеѓ вылiць на яго вядро вады, ад распаленай кальчугi павалiла пара.
  -Што за д'ябальскае насланнё, шкада, што крутая Юлiяна нас не бачыць!
  Цмок зноѓ разгарнуѓся i зрабiѓ спробу зайсцi на трэцi круг. Вяшчун Савелiй чыркнуѓ пальцамi, яму ѓдалося запусцiць невялiкi агнiсты шарык, удар прыйшоѓся ѓ сярэднюю галаву дракона. Невялiкi выбух не нанёс трохгаловага монстру асаблiвых страт, але злёгку збiѓ з траекторыi, з прычыны чаго, цмок пальнуѓ раней часу, агнiсты вiхура прыйшоѓся па грувасткiм нукерскiх шэрагах. I зноѓ апантаныя завываннi, частка татараѓ падалася назад. Тут Дыкарос i прыкмецiѓ маладую высокую дзяѓчыну, якая хвацка махала двума двусестрымi мячамi. З нечалавечай хуткасцю, яна рэзала ѓ капусту сваiх супернiкаѓ, наносiла страшныя ѓдары нагамi, локцямi, i нават галавой, пырхаючы як матылёк.
  Толькi адзiн, дакладней, два чалавекi маглi зрабiць падобнае спусташэнне:
  -Юлiяна! Руды анёл, гэта ты?!
  -Носам нюхаеш кветкi! З трох метровай вышынi!
  Са смехам адказала Юлiяна. Дзяѓчына-ваяѓнiца, з хуткасцю ачмурэлага гепарда, узляцела на вал, пакiнуѓшы на сцяне ледзь прыкметныя крывавыя сляды.
  -Не кажы, i так усё ясна! Трэба загасiць крылатую паходню!
  Юлiяна, дзiка свiснула, цмок, выраѓнаваѓшы палёт, заходзiѓ на чацвёрты круг. Якi стаiць побач воiн, падказаѓ ёй:
  -Выкарыстоѓвай катапульту, Юлiяна, збi яго валуном.
  Дзяѓчына-ваяѓнiца грозна гаркнула.
  -Я сама лепш ведаю, што мне выкарыстоѓваць!
  Юлiяна вокамгненна падхапiла тры па-майстэрску выкаваныя ланцужкi. Гэта была, таксама iх дзяѓчат-ваяѓнiц iдэя, злучы два цi тры невялiкiя камянi, стрэл з двух, або больш балiст i скошаны, знявечаны цэлы шэраг. Разгарнуѓшы паравую катапульту, Юлiяна заскочыла на лопасць i стукнула нагой рычажок. Яе падкiнула высока ѓверх, ужо ѓ палёце дзяѓчына-ваяѓнiца замахала рукамi, вiртуозна круцячы мячамi, накiроѓваючы iмклiвы рух, прымудрылася прызямлiцца на ѓтыканую шыпамi спiну дракона. Пачвара здрыганулася, паспрабавала скiнуць дзёрзкаю дзеѓку-седака, але па-майстэрску свiтыя ланцугi, захлiснулi велiзарныя пашчы - грозны монстар апынуѓся цалкам асядланы.
  -Навошта табе тры галавы? Адной не хапае? Дзiравыя, дык я iхнiм ланцужком закую, каб апошнiя мазгi не вылецелi!
  Дзяѓчына-ваяѓнiца засмяялася сваiм нязграбным жарце. Цмок рэзка набраѓ вышыню, затым прайграѓ пятлю Несцерава, мышцы пад скурай хадзiлi ходырам, монстар прыкладаѓ адчайныя намаганнi, каб скiнуць няпрошанага коннiка. Гарачыя струменi паветра абдзiмалi велiчэзнае цела, змей нёсся, як камень, выпушчаны з катапульты, цi, хутчэй за ѓсё, метэор. Атмасферная хваля збiвала татараѓ з каляiн.
  Юлiяна прабуркавала:
  -Не ѓражвае!
  Сон вялiкай ваяѓнiцы Юлляны ѓсё яшчэ працягваѓся. Трохi распалася дзяѓчына.
  Сапраѓды, што для дзяѓчыны-тэрмiнатара тузаецца цмок, калi яна праходзiла залiмiтавыя нагрузкi ѓ дванаццацi зменных плоскасцях, разганяючыся да ста пяцiдзесяцi зямных прыцягненняѓ i, тут жа ныраючы ѓ бязважкасць, потым зноѓ выходзячы на сублетальную мяжу нагрузкi. Любы прадстаѓнiк флоры i фауны чарвяк перад гэтым прадуктам геннай iнжынерыi.
  Пачвара зрабiла спробу разгарнуць галовы, страшна лязгаючы велiзарнай пашчай. Дзяѓчына-ваяѓнiца з усяго размаху секанула легендарным мячом, яна цэлiлася па самым адчувальным месцы - ноздры. Першы ѓдар быѓ плазам, з ноздры вылецелi серабрыстыя пацеркi, падобна жэмчугу яны зiхацелi на сонца:
  -Прыгожыя ѓ цябе соплi, праѓда, кажуць, што цмок можа спаражнiцца золатам.
  Змей ударыѓ агеньчыкам. У адказ, прыгожая i спрытная Юлiяна секла вастрыём, удар быѓ рэзкi i дакладны, лязо злёгку пачырванела, а з вялiзнага носа выступiлi вiшнёва-лалавыя расiнкi. Яны застывалi проста на лёце, сплятаючыся ѓ дзiвосны арнамент.
  Дзяѓчына засмяялася:
  -Клас, а ну-ка паѓтары трук!
  Монстар ужо тузаѓся, затое працягваѓ набiраць вышыню, стольны град Разань станавiѓся ѓсё менш i менш. Вось ён у каляснае кола, вось ужо ѓ сподак, а вось i з макавае зярнятка, канчаткова схаваѓшыся за аблокамi. Блiснула чорнае, у яркiх зорачках неба, яны забралiся ѓ стратасферу, стала цяжка дыхаць, павеяла холадам вакууму. Хоць легендарная Юлiяна i не просты чалавек, але зусiм без паветра абыходзiцца не можа. Але, мабыць, i цмоку неймется, рэптылiя зыходзiць курчамi, задыхаецца, вось i прыходзiцца зменшыць вышыню. Паѓтараць подзвiг Руслана тры днi i тры ночы Чарнаморца, якi трымаѓ бараду, вiдавочна не паляванне. У галаве мiльгае фраза з дзiцячага сайта, чамусьцi ёй вельмi хочацца яе паѓтарыць.
  I дзяѓчына-ваяѓнiца прамаѓляе:
  -Мы з табой адной крывi ты i я!
  Цмок нiбы ѓлавiѓ сэнс, уздрыгнуѓ i прыпынiѓ палёт. Затым пачаѓ павольна знiжацца.
  Прыгожая i мускулiстая ваяѓнiца прамовiла:
  -Правiльна думаеш крылаты мой брат! Будзе з табою ѓ нас вынiк!
  Унiзе кiпела сапраѓднае пабоiшча, манголы ѓжо адкочвалiся ад сцен, i цудоѓная Таша вырашыла, што надышоѓ аптымальны момант для ѓдару. Малайчына, адважная дзяѓчына, яе вiдаць адразу, дзе яна мiнула, застаецца крывавая, густа выбрукаваная трупамi дарожка. Не толькi ногi i рукi, дзве падоѓжаныя косы Ташы паражаны ѓплеценымi на ланцугах кiнжаламi з загартаванай сталi.
  Юлiяна сказала сама сабе, тупаючы нагой:
  -Я сабе такiя прычындалы абавязкова зраблю! А зараз, сагрэем магланаѓ!
  Дзiкае полымя вырвалася трайным вулканам з луджаных глыток, татары згрудзiлiся занадта шчыльна, i iх, проста сотнямi пякло, вылiѓ з пашчаѓ пякельным вогнiшчам. Асаблiва моцна спалохалiся конi, зрэшты, большасць скакуноѓ ужо былi адбiты раптоѓным ударам у спiну, толькi асабiстая ахоѓная тысяча Гуюк-хана заставалася пад сядлом. Вывяржэнне працягвалася, змятаючы адным залпам у агнiсты ѓраган сотнi i сотнi байцоѓ. Жоѓты змей са звузелымi вачыма назiраѓ за вяртаннем свайго дракончыка.
  Баец з усходу зароѓ:
  -Здраднiк! Вось вы ѓсе прадстаѓнiкi драконавага роду, заѓсёды здраджваеце i служыце таму, хто мацней!
  У лютасцi, нiндзя-чарадзей паспрабаваѓ разбiць дзёрзкага наезнiка, з кулямётнай хуткасцю кiдаючы пульсары. Юная ваяѓнiца Юлiяна ѓсмiхнулася i паѓнагучна спявала:
  - З вогненнай вадой - перакулi шклянку! Ты чужынец круты - полымем харкал!
  Вось гэта дзяѓчына - вясёлая, з гумарам. I пульсары з агню ёй не страшныя.
  Юлiяна лёгка збiвала iх, выкарыстоѓваючы легендарную зброю i, час ад часу накiроѓваючы звера, на варожыя атрады. Такi шматразовы агнямёт з крыламi, па лепш за сто механiчных на коннай цязе.
  Мабыць, нават гэта па строме штурмавiка, i адкуль у яго столькi палiва, не мiнае запал? Трэба будзе ѓ вольны час вывучыць монстра i стварыць новую, раней нябачаную зброю! Стрэлы, як проса адскокваюць ад тоѓстай, пералiвiстай, мiгатлiвай усiмi колерамi вясёлкi, браняванай скуры. Траплення, толькi на iмгненнi мяняюць размалёѓку Рубiнава-чырвонае становiцца бэзава-фiялетавым. Лiлова-сапфiравае, наадварот, звяртаецца ѓ ала-аранжавае, залацiста-жоѓтае, у смарагдава-салатавае. Гэта вельмi прыгожа, шкада, што ѓ гарачцы крывавага бою, некалi атрымлiваць асалоду ад казачным вiдовiшчам.
  Рускiя ратнiкi i салдаты Белага легiёна, сфармаванага дзяѓчатамi, тым часам ужо пасеклi большую частку мангольскай рацi. Асаблiва жудасна стала, калi ѓ справу ѓступiлi механiчныя агнямёты, такi падвойны ѓдар любое войска не ѓ сiлах вытрымаць. Яшчэ хвiлiна, i пачнецца бязладныя ѓцёкi. Жоѓты змей на iмгненне завагаѓся.
  Загад Батыя зразумелы, пад шумок забiць наследнага кагана, але вось плата занiзкая. Не, ён яго заб'е пазней, а пакуль выведзе з-пад паражальных рускiх мячоѓ:
  -Адыдзем, каган, я цябе прыкрыю!
  -А як жа трохгаловы мангус? Я не дазволю яму мучыць маё войска!
  Нiндзя пстрыкнуѓ пальцам, пасыпалiся iскрынкi:
  -Я магу прачытаць складанае загавор, i ён вернецца ѓ свой свет, але тады я сем гадоѓ не змагу яго выклiкаць! Хаця ёсць варыянт! Загавор ѓзроѓню Хале!
  -Гэта як?
  Не па гадах тлусты i азызлы твар Гуюка выцягнуѓся. Нiндзя-кiлер растлумачыѓ:
  -А так! Калi я яго белага мангуса заб'ю, дык мой будзе цмок, калi ён мяне, дык яго!
  Японскi чарадзей прашаптаѓ доѓгую мантру, талiсман блiснуѓ ярчэй сонца. Захопленая рызыкай знiшчэння, Юлiяна раптам адчула, як пад ёй знiкла гнуткая глянцаваная спiна магутнага i ѓжо паслухмянага монстра. Яна апынулася ѓ паветры, са шпаркасцю каменя ляцячы ѓнiз. Падзенне было не прыемным, але не смяротным. Прабiѓшы метровую гурбу, з лютасцю параненага кабана ваяѓнiца-тэрмiнатар абрынулася на манголаѓ. Апошняе арганiзаванае супрацiѓленне ѓпала, нiкчэмныя рэшткi вялiзнага войска накiравалiся ѓ павальныя ѓцёкi.
  Прыгожыя дзяѓчыны, Юлiяна i Таша, лiтаральна змагалiся ѓ знiшчэннi нукераѓ, якiя страцiлi арыентацыю. Гуюк-хан, тым часам стаѓ практычна нябачны, яго харты конь бiѓ усе рэкорды iпадрома, наследны каган думаѓ толькi аб уласнай шкуры.
  -Не, гэта не самурай! Жаласны баязлiвец. У падлу служыць такому мiкаду!
  Раѓнуѓ нiндзя.
  Жоѓты змей дастаѓ два магутныя катаны, скрыжаваѓ iх i рэзка тузануѓ, ад лёзаѓ аддзялiѓся iскрысты ружовы шарык. Магiчны саманаводны пульсар, iмклiва ѓзляцеѓ у напрамку да цудоѓнай Юльяны.
  Ваяѓнiца-тэрмiнатар паспела заѓважыць рух, на лёце ссекла агнiсты згустак, невялiкi выбух разляцеѓся маланкамi, раскiдаѓ дзясятак-другi манголаѓ:
  -Гэта д'ябал! Самурай апраметнай!
  Крыкнуѓ Жоѓты змей. Нiндзя ѓжо падрыхтаваѓся было iрвануць на сустрэчу крывавай Юльяне, як у яго галаву прыйшла элементарная думка. "Што калi ён адразу не заб'е гэтую наймацнейшую дзеѓку-байца, то да яе далучыцца бландынка-тэрмiнатар Таша, i тады наступствы стануць катастрафiчнымi. Тым больш, што яна падпарадкавала дракона, а падпарадкаваць вялiкага змея можа толькi вельмi магутны воiн".
  Нiндзя прасiпеѓ:
  -Я змываюся птушкi! Сыходжу, каб вярнуцца!
  Жоѓты змей, разгарнуѓшы белы плашч, закапаѓся ѓ снег. Потым захлынаючыся, пачаѓ шаптаць загавор перамяшчэння.
  Юлiяна працягвала люты пераслед, крутая Таша не адставала. Не гледзячы на ??ѓсю жорсткасць сутычкi, яны не на iмгненне не выпускалi з выгляду царскi шацёр наследнага кагана.
  -Ён уцячэ, дагонiм верхавода!
  Прапанавала Юлiяна. Кiнуѓшы нагой дыск, Таша нядбайна адказала, працягваючы iмклiвымi ѓзмахамi раѓняць якiя ѓцякаюць манголаѓ.
  -А навошта! Лiшнюю радасць даставiм Батызе, ды i гэта занадта гуманна. Меч забiвае лёгка, а джыхангiр проста здзярэ з яго шкуру.
  Юлiяна, зразаѓшы адным узмахам чацвярых, зарагатала.
  -Калi ён сам не абломiць Батыю рогi! Будзем гнаць iх да самага лагера, цi як?
  Таша хiхiкнула i выдала:
  -Баты ладна наклаѓ у штаны, а чым менш маглаѓ уцалее, тым лепш!
  Дзяѓчаты-тэрмiнатары прыбавiлi кроку, гэта нагадвала гульню ѓ даганялкi, нукеры адчайна хвасталi коней, раздзiраючы ѓ кроѓ бакi. Прыкладаючы адчайныя намаганнi, iм удалося злёгку адарвацца ад урускiх вершнiкаѓ, але нельга адысцi ад тых, хто быѓ сканструяваны хутчэй гепарда!
  Пасля сну Юлiяна прыкметна ѓзбадзёрылася. Як i яе каманда.
  Пеця першым узяѓ слова:
  - Давайце, скончыѓшы з Японiяй на моры, даб'ем iх i на сушы!
  Юлiяна горача падтрымала гэтую iдэю:
  - Вядома! Навошта дапушчаць згубу новых рускiх салдат!
  Таша таксама выказалася:
  - Курапаткiн занадта нерашучы палкаводзец. Так што не факт, што ён зможа перамагчы, нават з улiкам паслаблення японцаѓ пры штурме Порт-Артура!
  Карэн рашуча падвёѓ вынiк:
  - Наступаем! Гэта наш шанец, i шанец Расii!
  Пасля чаго, магутны i ѓльтрасучасны танк прыйшоѓ у рух. Так, у Японii дрэнны дзень. I яны не раз праклянуць момант, калi iм прыйшло ѓ галаву ваяваць з Расiяй.
  Танк рухаѓся ѓ напрамку да японскiх войскаѓ. Юлiяна з захапленнем сказала:
  - А мне такi дзiѓны сон снiѓся. Быццам я i Таша абараняем Разань ад полчышчаѓ Бату-Хана.
  Пеця ажывiѓся:
  - А я ѓ сне быѓ?
  Юлiяна адмоѓна кiѓнула галавой:
  - Не! Цябе якраз не было!
  Юнак з прыкрасцю прастагнаѓ:
  - Як шкада!
  Юлiяна засмяялася i заѓважыла:
  - Ты мог нам толькi перашкодзiць! Затое мы з Ташай былi такiя крутыя!
  Дзяѓчына-бландынка спытала са здзiѓленнем:
  - Крутыя былi?
  Юлiяна ахвотна пацвердзiла:
  - Так, вельмi крутыя! А я нават асядлала дракона!
  Таша засмяялася i адказала:
  - На драконе ты была вельмi нават прыгожай!
  Юлiяна ахвотна пацвердзiла:
  - Гэта як у казцы! Там дзе драконы, i эльфы, i ѓсё гламурнае такое!
  Пеця адказаѓ са шчырым пачуццём:
  - Ты i без дракона вельмi нават прыгожая! Проста фея, i цуд з цудаѓ!
  Юлiяна ѓпэѓнена заявiла:
  - Я ѓсiх буду перамагаць! I з драконамi, i без драконаѓ!
  I ваяѓнiца паказала кулак.
  Першым расiйскi танк атакаваѓ японцаѓ, якiя стаялi ля сцен Порт-Артура. Iх было ѓсё яшчэ дастаткова шмат. Зарабiла артылерыя. У адказ ударыла гармата 152-мiлiметра грознага танка, а таксама восем забойных кулямётаѓ. I зноѓ самураяѓ стала скошваць сотнямi.
  Кулямёты - "Драконы", вельмi забойная рэч. Пяць тысяч куль у хвiлiну - проста звер нейкi.
  Японцы падалi прабiтыя, разарваныя на шматкi, з раздробненымi чарапамi. Iх жываты лопалiся, а целы падскоквалi, падкiнутыя скрышальнымi ѓдарамi агню.
  Iрвалiся i аскепкавыя з кумулятыѓнай начыннем снарады. Яны выдатна падыходзiлi як у стральбе па пяхоце, так i для прабiвання дна караблёѓ.
  Вось гэта дзяѓчаты-тэрмiнатары, i прафесар сапраѓдны генiй. Так узялiся малацiць самураяѓ.
  Юлiяна ѓсклiкнула:
  - Ды славiцца рускi дух!
  Таша нацiснуѓшы на кнопку джойсцiка, паслала лiвень куль, працягнула:
  - I наш цар, Мiкалай Другi!
  Юлiяна працягвала пасылаць снарад па снарад. Кожныя тры секунды вылятала забойнае. I змаѓкалi японскiя батарэi. I гiнулi жаѓтаскурыя салдаты ѓ вялiкiх колькасцях.
  Таша, выкасiѓшы некалькi шэрагаѓ самураяѓ, падтрымала:
  - Гiмн Радзiмы ѓ сэрцах у нас спявае.
  Юлiяна. працягваючы, плявацца снарадамi з забойным начыннем, а яны куды магутней пластыда, працягнула:
  - Ва ѓсiм сусвеце няма яго прыгажэй.
  Таша ведучы бязлiтасны агонь па японцах, дадала:
  - Сцiснi мацней вiцязь кулямёт.
  Юлiяна крышачы самураяѓ, скончыла:
  - Памры за Богам дадзеную Расiю!
  Дзяѓчыны i сапраѓды такiя, што супер! Цудоѓныя прыгажунi. Глядзiш на iх i любуешся. А вось японцам, гэта чыстая смерць. Танк прайшоѓся па батарэях. Выбiѓ гарматныя разлiкi. Зрабiѓ гэта вельмi, i вельмi хутка. Потым прайшоѓся па акопах. Таксама многiх выкасiѓ. Дакладней не многiх, а практычна ѓсiх. Знiшчэнне аказалася татальным. Тут ужо, вядома, усё атрымлiвалася на аѓтамаце. Так знiшчалi японцаѓ.
  Юлiяна, са смяшком заѓважыла, нацiскаючы на кнопкi джойсцiка:
  - Мы, хутчэй за каты, чым воiны!
  Таша хiхiкнула i пагадзiлася:
  - Свабоды, генiя i славы каты!
  I зноѓ струменьчыкамi страляе. I выбiвае самураяѓ з дзiкай сiлай.
  Пеця рацыянальна заѓважыѓ:
  - Менш будзе блакiтных, у Японii ѓзнiкне дэфiцыт мужчын!
  Юлiяна зарагатала, i зноѓ урэзала снарадам:
  - Сцеражыцеся жанчын! Жанчын, беражыцеся!
  Вось гэта, сапраѓды, такая дзяѓчына, што ад яе адскокваюць i снарады, i аскепкi, i любыя кулi. Ва ѓсякiм разе, дзяѓчына рэальны тэрмiнатар.
  Таша ѓзяла i праспявала:
  - Крочаць легiёны,
  Блiшчаць у iх штыкi.
  За намi мiльёны,
  Аб рускiя палкi!
  I зноѓ як пасыпле лiѓнем на супернiка. I не дае iм спуску на сотую долю ампера.
  Юлiяна, выкiдваючы з манатоннасцю дзятла снарады, прашыпела, толькi што праспяваѓшы са здзекам:
  - Раз, ударчык, два ѓдарчык, ён хiстаецца.
  Таша ведучы агонь, пацвердзiла песню:
  - Раз ударчык, два ѓдарчык, ён валяецца!
  Юлiяна энергiчна падтрымала:
  - Раз дошчачка, два дошчачкi - дамавiна будуецца.
  Таша, працягваючы стралянiну i выбiваючы супернiка кулямётнымi чэргамi, прашыпела:
  - Раз лапатка, два лапатка - ямка капаецца!
  I ваяѓнiца падмiргнула сваiмi сапфiравымi вачыма. Яна ж рэальна такое хараство.
  Юлiяна прыглядалася да пазiцый. Танк працаваѓ хутка, i ад войска генерала Ногi ѓжо практычна нiчога не засталося. Падобна, i самога камандуючага забiлi. Дабiваем апошнiх японцаѓ з асаднага войска.
  Карэн лагiчна заѓважыѓ:
  - Вось да чаго тэхнiка дайшла! Чатыры чалавекi за некалькi гадзiн знiшчылi больш за восемдзесят пяць тысяч японцаѓ.
  Юлiяна, злосна ѓсмiхнуѓшыся, заѓважыла:
  - Трэба знiшчыць i астатнiх! Нiкога не пакiнуць!
  Таша праспявала, ведучы агонь па апошнiх тысячах самураяѓ:
  - Не, не будуць залатымi горы, усiх ворагаѓ Русi уроем хутка!
  Пеця дадаѓ:
  - Не, не гемарой, супастата ты хутчэй урой!
  Выкасiѓшы пагалоѓна войска генерала Ногi, дзяѓчыны-тэрмiнатары часова вылезлi з танка i прабеглiся басанож па снезе. А што, ужо зiма.
  Ужо адной пяхоты яны вынiшчылi больш за сто пяцьдзесят тысяч. I плюс яшчэ i японскi флот. Тым не менш, яшчэ звыш двухсот пяцiдзесяцi тысяч японцаѓ стаяць супраць войска генерала Курапаткiна.
  Юлiяна, шлёпаючы босымi нагамi, спытала ѓ Ташы:
  - А што ты адчуваеш, забiваючы столькi людзей?
  Дзяѓчына-бландынка сапраѓды адказала:
  - Не ведаю! Такое ѓспрыманне, нiбы гэта кампутарная гульня! Нi лютасьцi, нi гневу, цi асаблiвай радасцi не адчуваеш!
  Юлiяна хiхiкнула з прыкрасцю:
  - Вось гэта i ёсць вайна!
  Таша перакруцiлася ѓ сальта. Яе чырвоныя, круглыя пяткi так i мiльгалi. Наогул яна выдатная дзяѓчынка, здольная дамагацца без асаблiвых намаганняѓ вельмi шмат чаго. I не мыццём, дык катаннем.
  Дзяѓчаты беглi па снезе. Iх целы вельмi выразныя. Грудзi буйныя, сцёгны раскошныя, нiбы крупы ѓ коней, мускулатура рэльефная. Такiя вось прыгажунi-багатыркi. У iх самая рэальная жаночая сiла. Гэтулькi грацыi. А ногi - пад загарэлай скурай перакочваюцца шарыкi цяглiц.
  Вось iм насустрач трапiлiся тры японскiя разведчыкi.
  Дзяѓчаты перакруцiлiся ѓ сальта. I як голымi пяткамi ѓрэжуць самураям у падбародкi. I рэальна зламалi iм скiвiцы. I выбiлi ѓсе зубы. Пасля чаго, дзяѓчаты праспявалi:
  - Велiч рускiх прызнала планеты,
  Мы iмчымся ѓпэѓнена ѓверх.
  Нас любяць i шануюць усе нацыi свету,
  Iдзе народ усёй краiнай у камунiзм!
  I зноѓ прыгажунi падмiргнулi смарагдавымi вачыма. Выгляд у iх такi баявы. Актыѓна дзейнiчаюць ваяѓнiцы. I зноѓ прабежка.
  Юлiяна падскочыла. Пракруцiла ѓ паветры круцёлку i заѓважыла:
  - Мы такiя крутыя. Можам i ѓвесь свет заваяваць!
  Таша хiхiкнула i адказала:
  - Iмператрыца планеты Зямля -
  Гэта вельмi нават крута!
  I абедзве дзяѓчыны падмiргнулi адзiн аднаму. Пасля чаго памчалiся зваротна. Сапраѓды, кожны дзень вайны занадта дорага абыходзiцца казне царскай Расii. I хутчэй час з японцамi канчаць.
  Карэн сустрэѓ дзяѓчат з прамянiстай усмешкай:
  - Ну як, набегалiся?
  Юлiяна заявiла з усмешкай:
  - Набегалiся i гатовыя да бою!
  Таша агрэсiѓна заѓважыла:
  - Усiх пераб'ем!
  Карэн махнуѓ рукой i загадаѓ:
  - Тады, пагналi!
  Юлiяна засмяялася i адказала:
  - Наша чацвёрка самая смяротная ѓ свеце!
  Таша на гэта запярэчыла, тупаючы босай нагой:
  - Не ѓ свеце, а ѓ сусвеце!
  I магутны, агрэсiѓны i забойны танк пагнаѓ на ѓсiх хуткасцях. Яшчэ больш за дзвесце пяцьдзесят тысяч японцаѓ наперадзе. Але снарадаѓ хопiць i на мiльярд салдат!
  Дзяѓчыны, прафесар i студэнт-вось гэта каманда, якая ѓсiх сумнець i скруцiць у барановы рог. I ляцiць сабе танк да японскiх войск. Грозна сабе iмчыцца. Жадае ѓсiх паламаць.
  Юлiяна праспявала з захапленнем:
  Прасторы Расii - выдатнай, роднай,
  Дзе жэмчуг снягоѓ, рэк бязмежных крышталь,
  А рускi салдат з генералам адзiныя.
  Святы сiмвал дзяржавы - арол Праваслаѓны, наш цар!
  I вось хуткi танк фактычна ѓзляцеѓ. Пранёсся нiбы рэактыѓны знiшчальнiк. I апынуѓся перад японцамi. Зноѓ запрацавала ѓнiверсальная гармата i кулямёты-драконы. Дзяѓчыны за справу ѓзялiся вельмi заѓзята. Без лiшнiх цырымонiй.
  Юлiяна страляла з гарматы, выбiвала японцаѓ i напявала:
  - Славiцца Русь мая, Сталiн i Ленiн, адна сям'я!
  I зiхацiць рудая чартоѓка смарагдавымi вачамi. А як дзяѓбае самураяѓ. Залюбуешся.
  I Таша таксама не саступае. Малоцiць японцаѓ.
  I напявае:
  - Хуткасць ты не скiдай на вiражах. Наш надзел, дзяѓчынкi перамагаць!
  Ваяѓнiца была ѓ поѓным ажуры. I такая iмклiвая, у палiваннi супернiка агнём.
  А пальчыкi нацiскаюць на кнопку джойсцiка.
  Юлiяна ведучы стралянiну, заѓважыла:
  - У Расii дзве бяды...
  Пеця тут яе перабiѓ:
  - Каб толькi дзве!
  Юлiяна ведучы агонь, з задавальненнем пагадзiлася:
  - Так, калi б толькi дзве!
  Таша страляючы, укладвала японцаѓ сотнямi, узяла i праспявала:
  - Праз дзве, праз дзве зiмы. Праз дзве, праз дзве вясны!
  Юлiяна, ведучы агонь, дадала:
  - Замачу японцаѓ i вярнуся!
  Таша хiхiкнула i адказала:
  - Порт-Артур наш! I нiкому не дазволiм забраць нашу Манчжурыю!
  I ваяѓнiца зноѓ малацiла самураяѓ. Рускiя не прайграюць японцам. Гэта лiшнi раз даказвае, наколькi Расея непераможная!
  Юлiяна разнесла батарэю i прабуркавала:
  - Славiцца Русь у самых далёкiх краiнах i стагоддзях!
  Таша таксама прасiпела:
  - I нiякiя сiлы нас не спыняць!
  I знiшчыла яшчэ пару тысяч самураяѓ. Потым танк прасунуѓся наперад, i збор ураджаю працягнуѓся.
  Пеця, гледзячы на гэта, выказаѓ сваё меркаванне:
  - Калi вайна будзе гэтак блiскуча выйграная, тое, што будзе рабiць Расея далей?
  Карэн паглядзеѓ, як дзяѓчынкi лiха выкошваюць японцаѓ, i выказаѓ здагадку:
  - Будзе вайна, цi з немцамi, цi з ангельцамi! Але ѓ любым выпадку бiтва са Краiнай Узыходзячага Сонца не апошняя!
  Юлiяна, разнёсшы чарговую батарэю, заявiла:
  - Вось мы так немцам дадзiм, ну дык iм дадзiм, што мала не здасца!
  Таша, круша самураяѓ, дадала:
  - I няма каго будзе набiраць Гiтлеру ѓ Вермахт!
  Юлiяна, нацiскаючы пальцамi на кнопкi джойсцiка, агрэсiѓна заявiла:
  - А шкада ж арыйцаѓ. Гэтулькi загiнула прыгожых белых хлопцаѓ!
  Таша з гэтым, сумна кiваючы, пагадзiлася:
  - Так, загiнула столькi добрага народа! I дзеля чаго!
  Дзяѓчына ѓдарыла па японцах i заѓважыла.
  - I японцы добрая нацыя, а мы вымушаны з iмi ваяваць! Хаця гэта таксама не занадта добра!
  Пеця лагiчна заѓважыѓ:
  - А звяры? Няѓжо яны не забiваюць адзiн аднаго? А чалавек, гэта ѓсяго толькi жывёла найвышэйшага парадку!
  Карэн усмiхнуѓся i запярэчыѓ:
  - У чалавека, у адрозненне ад звера, ёсць душа! I яго душа сапраѓды ѓнiкальная i несмяротная! Так што мы i жывёлы, цэлая прорва!
  Пеця на гэта запярэчыѓ:
  - А малпы? У iх таксама высокi ѓзровень iнтэлекту. Вось адна з iх ведае тры з паловай тысячы слоѓ!
  Прафесар адказаѓ:
  - Але яны ж нашы сваякi!
  Юлiяна стрэлiла па японцах i праспявала:
  - Я малпа! Таксама чалавек!
  Таша, выкошваючы самураяѓ, прабуркавала:
  - Не хадзiць у малпах цэлае стагоддзе!
  Супертанк працягваѓ выкошваць японцаѓ. А чаму б i не? Ён бо рэальна вар'ят звер,
  якi па сорак тысяч куль выкiдвае за хвiлiну. А яго браня непрабiѓная, для практычна любых снарадаѓ. I не толькi пачаткi дваццатага стагоддзя.
  Юлiяна, страляючы, агрэсiѓна заявiла:
  - Для Расii цар Мiкалай зрабiѓ шмат, але так i застаѓся неацэнным, i недаацэненым!
  Таша, залiваючы японцаѓ агнём, пагадзiлася:
  - Гэта дакладна! Цара забiлi. Прымусiлi бацюшку адысцi ад пасаду! А што хiба палепшылася?
  Юлiяна стрэлiла з гарматы i дадала:
  - Стала яшчэ горш! I прыйшлi да ѓлады, яшчэ больш подлыя людзi!
  Таша хiхiкнула, ударыла па японцах i заявiла:
  - Дык будзем бiцца за лепшую будучыню! I за свабоду Расii!
  Юлiяна, ведучы агонь, сказала:
  - За перамены i перамогi!
  Пасля чаго паказала свой кулак. Яна дзяѓчына, якая здольна стварыць такое. Што потым i самураям не развязаць. А кулямёты працуюць. Усе косяць i косяць.
  Яны, сапраѓды, праворваюць цэлыя шэрагi трупаѓ. I забойна расчышчаюць прастору.
  Генералу Курапаткiну данеслi, што ѓ японцаѓ робiцца нешта дзiѓнае. Стральба, выбухi, нехта на iх напаѓ.
  Курапаткiн заявiѓ:
  - Спакой! Толькi спакой!
  Генерал Лiневiч заѓважыѓ з трывогай:
  - Ваша высокая правасхадзiцельства, можа вырабiм зараз удар?
  Генерал-ад'ютант Курапаткiн заявiѓ:
  - Не! Вядома ж, не! Гэта можа быць японская пастка!
  Генерал Лiневiч нясмела заѓважыѓ:
  - Гэта наш шанец выйграць, нарэшце, гэтую вайну!
  Курапаткiн дрыготкiм голасам заявiѓ:
  - Цярпенне, цярпенне i яшчэ раз цярпенне!
  Лiневiч больш злосна запярэчыѓ:
  - А вось Аляксандр Сувораѓ казаѓ: iмгненне дае перамогу!
  Курапаткiн суха буркнуѓ:
  - Камандую тут я! I мы павiнны найперш захаваць войска. I наогул, Японiя хутка выдыхнецца!
  Лiневiч прапанаваѓ:
  - Можа, хоць правесцi разведку?
  Курапаткiн неахвотна пагадзiѓся:
  - Гэта можна, толькi асцярожна!
  Лiневiч агрэсiѓна буркнуѓ:
  - У Iмя цара i Айчыны!
  А супертанк, тым часам, падчышчаѓ японцаѓ. Выбiваѓ iх, расстрэльваѓ рознымi спосабамi.
  Юлiяна, ведучы бязлiтасны агонь, спытала ѓ прафесара:
  - А гэта, што наша апошняя аперацыя?
  Карэн з ухмылкай спытаѓ:
  - А чаму ты так думаеш?
  Рудая шэльма заѓважыла:
  - Больш буйных злучэнняѓ у японцаѓ няма!
  Цвiка i расстрэльваючы самураяѓ, Таша таксама пагадзiлася:
  - А бо, на самай справе, Японii больш няма чым ваяваць!
  Карэн адказаѓ з некалькi няѓпэѓненым выглядам:
  - Японiя можа сабраць яшчэ новыя войскi i закупiць у Амерыкi i Брытанii новыя караблi. Так што вайна, скажам прама, яшчэ не зусiм скончана!
  Юлiяна, ведучы агонь па самураях, заѓважыла:
  - А калi Расея прапануе свет Японii на ѓмераных умовах? Мы забярэм толькi Курыльскую граду, а ѓсё астатняе застанецца, як i было да вайны?
  Прафесар тут пагадзiѓся:
  - У гэтым выпадку, хутчэй за ѓсё, будзе свет!
  Пеця злосна заѓважыѓ:
  - Калi б не рэвалюцыя, то ѓсё роѓна японцаѓ перамаглi б. Нiкуды б яны не падзелiся!
  Таша, залiваючы самураяѓ агнём, ахвотна пагадзiлася:
  - Вядома! Нiкуды б яны не падзелiся!
  Юлiяна, снарадамi раздзiраючы японцаѓ, прапанавала:
  - А давайце захопiм мiкада!
  Таша агрэсiѓна ѓскiнулася:
  - Захапiць мiкада? А што, цiкава!
  Пеця заѓважыѓ з усмешкай:
  - А цi не будзе гэта пераборам?
  Карэн таксама выказаѓ сумнеѓ:
  - А цi не перабор гэта? Бо адна справа абараняць сваё, а iншае, лезцi ѓ Японiю, якая, скажам прама, таксама ваюе не на спрадвечна-рускiх землях!
  Юлiяна прашыпела, зноѓ разбiваючы японцаѓ снарадамi:
  - А цi варта выяѓляць падобную мiласэрнасць?
  Таша, нацiскаючы пальчыкамi на кнопкi джойсцiка, кiѓнула:
  - Сапраѓды, да чаго нам такое? Можам i мiкада захапiць!
  Пеця засмяяѓся:
  - Я на табе, як на вайне! А на вайне, як на табе!
  Карэн строга адказаѓ:
  - Трэба ведаць меру! Мы ж не выпадковыя пападанцы! Мы тыя, хто сур'ёзна i свядома мяняе гiсторыю! Так што трэба праяѓляць пачуццё, у тым лiку i меры!
  Юлiяна стрэлiла i праспявала:
  - Эх, мера, мера! Да чаго ёсць халера!
  Супертанк працаваѓ актыѓна. Ужо больш за сто дваццаць пяць тысяч японцаѓ знiшчана. Засталася палова.
  Таша заспявала з ухмылкай:
  - Увесь свет гвалту мы разроем,
  Да падставы, а затым,
  Мы новы класны свет пабудуем,
  Каб у iм не ведалi бед, праблем!
  Юлiяна, ведучы вельмi забойны агонь, шыкнула:
  - За добрага i справядлiвага цара!
  Пеця прапанаваѓ:
  - А можа, захопiм пару трафейных бочак сакэ?
  Юлiяна атрутна ѓхмыльнулася:
  - А што, ты хочаш выпiць?
  Пеця адмоѓна пакiваѓ галавой:
  - Спартсмены не п'юць!
  Юлiяна, узарваѓшы чарговую батарэю, хiхiкнула:
  - З дробнага посуду!
  Таша прапанавала:
  - Вып'ем пальмавага пiва. Яно больш карысна!
  I збiла чарговых японцаѓ.
  Карэн адказаѓ:
  - Спачатку справа, а забаѓкi потым!
  Мадэрнiзаваны танк Т-95 працягваѓ знiшчэнне самураяѓ у геаметрычнай прагрэсii. Гэтая машына паказвала сваю эфектыѓнасць. I адмоѓную сiлу лютасьцi размножваецца квазiматэрыi.
  Юлiяна, ведучы агонь па японцах, лагiчна заѓважыла:
  - Усё ж гэта не зусiм правiльна. Атрымлiваецца, мы без суперзброi нiчога не можам!
  Таша раззлавана адказала:
  - Нейкiя вышэйшыя сiлы перашкодзiлi Расii выйграць вайну з Японiяй. А добрая намячалася справа, евангелiзацыя Кiтая. А так атрымалася не надта прыгожа!
  Пеця задаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  - А як жа тады Бог? Чаму не дапамог Праваслаѓю?
  Юлiяна, пасылаючы снарад па снарад, адзначыла:
  - Вось i яно! На самой справе, дапусцiць перамогу японцаѓ над Праваслаѓнай краiнай. Гэта i сапраѓды, такая здрада для рускай веры!
  Таша, залiваючы японцаѓ агнём, злосна заѓважыла:
  - Iмперская рэлiгiя не павiнна быць пацыфiсцкай. Хiба можна стаць вялiкай краiнай, калi жыць па запаведзi: ударылi цябе па правай шчацэ - падстаѓ левую!
  Юлiяна з гэтым ахвотна пагадзiлася, руйнуючы японцаѓ:
  - Вядома! Пацыфiзм нам не да чаго! Палюбi ворага свайго! Хiба запаведзь?
  Пеця праспяваѓ з натхненнем:
  Любы, хто чалавек, той ваяром народжаны,
  Так павялося - гарыла ѓзяла камень.
  Калi на лаянку, якi жыве асуджаны,
  А ѓ сэрцы горача палае полымя!
  
  Хлапчук бачыць у марах аѓтамат,
  Яму ж танк мiлей лiмузiна.
  Хто хоча грошык звярнуць у пятак -
  З нараджэння разумее - кiруе сiла!
  Таша ѓсклiкнула, з лютасцю якое кiпiць вулкана залiваючы японцаѓ агнём:
  - Так, аѓтамат! I сiла-гэта галоѓнае! Мы павiнны перамагчы!
  Юлiяна ѓ ашалеласцi i лютасьцi прашыпела, выбiваючы японцаѓ:
  - Я ёсць тое, што народжана перамагаць! I анi не менш. Наша перамога будзе за намi!
  Таша пагадзiлася, нацiскаючы на кнопкi джойсцiка:
  - Так будзе лепш за ѓсё! Мы кiравалi, i будзем кiраваць заѓсёды! Я маю на ѓвазе, Расiю!
  Юлiяна, выбiваючы японцаѓ, прапiклiкала:
  - Не буду хiтраваць, мне хочацца кiраваць! Але не машынай iржаваю, а цэлаю дзяржаваю!
  I дзяѓчына смела ѓжо апошнюю батарэю краiны Узыходзячага Сонца. Яна ж такая прыгажуня, што быць ёй чэмпiёнкай свету. I нiколi не паддацца слабасцi i нясмеласцi.
  Таша, страляючы, прамармытала:
  - Стану каралевай! Або, яшчэ лепш, iмператрыцай!
  Юлiяна працягнула:
  - А што вайна, а што вайна, благая цётка i сцерва яна! Затое прыгожых плодзiць хлопцаѓ, загадвае - ты баязлiѓца ѓ сабе забi!
  Пеця згодна кiѓнуѓ:
  - Так, забi ѓ сабе баязлiѓца! Я думаю, калi Мiкалай другi i зрокся ад пасаду, то зусiм не з-за баязлiвасцi!
  Юлiяна рашуча заявiла:
  - Цяпер ужо не адмовiцца! Мы ѓмацуем царскi пасад, так што ён будзе стаяць стагоддзямi!
  Таша усклiкнула:
  - Будзь вялiкiм царом Мiкалай другi! Мы цябе падтрымлiваем! Не будзе рэвалюцыi - будзе Вялiкая Расiя!
  Вось, нарэшце, ваяѓнiцы скончылi са знiшчэннем армii краiны Узыходзячага Сонца. Знiшчылi больш за дзвесце пяцьдзесят тысяч салдат i афiцэраѓ. Такiм чынам, амаль усе сухапутныя войскi Японii аказалiся знiшчаны. Дакладна таксама, як i ваенна-марскi флот спынiѓ iснаванне.
  Юлiяна з усмешкай заѓважыла:
  - I варта было так важдацца? Гэта значыць, я хацела сказаць псiхаваць? Не занадта доѓга супрацiѓляючыся войска, якая прымудрылася адолець Расею!
  Таша ѓпэѓнена заявiла:
  - Расея прайграла выключна з-за пятай калоны. У адваротным выпадку, усё роѓна мы б перамаглi!
  Пеця спытаѓ у прафесара:
  - А мы што будзем рабiць? Вернемся, цi працягнем?
  Прафесар уключыѓ кампутар i паведамiѓ:
  - Цяпер нам выдадуць прагноз далейшага развiцця царскай Расii. Калi ѓсё будзе ѓ парадку, дык вернемся.
  Пачуѓся прыемны жаночы голас;
  Пасля поѓнага знiшчэння сухапутных японскiх сiл i флота, мiкада прапанаваѓ мiр. ЗША i Брытанiя выказалiся быць пасярэднiкамi. Умовы былi выгаднымi Расii. Краiна атрымала Курыльскую граду i Тайвань. А таксама кантроль над Манчжурыяй, Карэяй, Манголiяй. Акрамя таго, Японiя яшчэ i выплацiла кантрыбуцыю ѓ дзвесце пяцьдзесят мiльёнаѓ залатых расейскiх рублёѓ.
  Аѓтарытэт цара Мiкалая другога вырас, i адбыѓся спад рэвалюцыйных настрояѓ. У краiне пачаѓся бурны эканамiчны ѓздым. Узнiкла Жэлтарасiя. Частка Кiтая добраахвотна ѓвайшла ѓ склад Расii, а таксама Карэя i Манголiя. Царская iмперыя стала большай, вырасла яе насельнiцтва. Эканамiчны рост пачаѓся раней, чым у рэальнай гiсторыi, i быѓ мацнейшым.
  Дзярждумы не было, i царскi ѓрад мог лепш падрыхтавацца да першай сусветнай вайны. У Расii з'явiлiся першыя ѓ свеце лёгкiя танкi "Месяц"-2 у серыйнай вытворчасцi i чатырохматорныя бамбавiкi "Iлля Мурамец" i "Святагор". Першая сусветная вайна ѓсё роѓна пачалася, але праходзiла больш паспяхова для Расii.
  Бо насельнiцтва, эканомiка i войска ѓ цара было больш. Ды i ѓнутранае становiшча трывалей. Няма Дзярждумы - рассаднiка бунту i ваеннага перавароту.
  З пераменным поспехам, але, увогуле, па iнiцыятыве Расii i выйгрышу большасцi бiтваѓ, вайна скончыла 7 лiстапада 1915 гады капiтуляцыяй Нямеччыны. Аѓстра-Венгрыя распалася, i яе падзялiлi. Галiцыя i Букавiна сталi расiйскiмi губернямi. Кракаѓ i блiжэйшыя землi ѓвайшлi ѓ царства Польскае, як i Познань, Данцыг, частка ђсходняй Прусii. А Клайпеда далучылася да прыбалтыйскай губернi. Узнiкла Чэхаславакiя - каралеѓства ѓ складзе Расii.
  Румынiя далучыла да сябе Трансiльванiю. Вугоршчына стала самастойным каралеѓствам, але пад заступнiцтвам Расii, а цар Мiкалай суправiцелем. Аѓстрыя стала зусiм маленькай краiнай. Узнiкла каралеѓства Югаславiя, таксама пад заступнiцтвам Расii i пры суправiцелi Мiкалаю другiм.
  Турцыя знiкла з палiтычнай карты свету. Iрак i Палестына ѓвайшлi са склад Брытанii, Сiрыя ѓ склад Францыi, Малая Азiя i Стамбул сталi расiйскiмi губернямi. Такiм чынам, Расея зноѓ павялiчыла сабе тэрыторыi. Але гэтым усё не скончылася. Потым быѓ заваяваны разам з французамi i ангельцамi Саудаѓскi паѓвостраѓ. А далей Расея i Брытанiя падзялiлi Iран i Аѓганiстан. Поѓнач i цэнтр сталi расiйскiмi губернямi, а поѓдзень Брытанскай калонiяй.
  Свет здавалася, здабыѓ устойлiвасць. Вайна працягвалася толькi ѓ Кiтаi. Але вось у 1929 году вылiѓся сур'ёзны эканамiчны крызiс, якi прывёѓ да вялiкай дэпрэсii.
  У Расii зноѓ раслi рэвалюцыйныя настроi. Успыхвалi забастоѓкi, акцыi пратэсту. Але крызiс аказаѓся не занадта моцным. Тым больш у 1931 годзе зноѓ успыхнула вайна з Японiяй. Самураi хацелi рэваншу. Але на гэтае рускае войска было мацнейшае па ѓсiх артыкулах. А адмiрал Калчак генiяльны флатаводзец.
  Японiю не толькi разграмiлi, але i захапiлi. Цар Мiкалай другi ѓ лютым 1932 года быѓ каранаваны афiцыйна, як японскi iмператар мiкада. Такiм чынам, Расея яшчэ больш пашырэла. I далучыла амаль увесь Кiтай.
  I па насельнiцтве, i па тэрыторыi Расii не было роѓных. Тым больш, што Брытанская iмперыя слабела. Гiтлер прыйшоѓ да ѓлады ѓ Нямеччыне ѓ 1933 годзе, але што мог зрабiць супраць Расii. Ды нiчога. Цар Мiкалай другi памёр у 1937 годзе, паказаѓшы вельмi паспяховае кiраванне, другое па працягласцi пасля Iвана Грознага. I з рэкорднымi па плошчы i насельнiцтве заваяваннямi.
  Аднак у асабiстым жыццi ѓ цара не ѓсё склалася. Спадчыннiк Аляксей памёр маладым. Малодшы брат Мiхась з-за няроѓнага шлюбу быѓ пазбаѓлены права на пасад Расii.
  Карону атрымаѓ у спадчыну Кiрылу Раманаѓ, якi не пражыѓшы i гады памёр у 1938 годзе. I новым царом стаѓ яго сын Уладзiмiр Трэцi. Яго каранавалi, i манарх кiраваѓ доѓга i шчаслiва, да 1992 года. I Расея спачатку забрала калонii ѓ Францыi i Брытанii, разам з Нямеччынай. Потым заваявала i Нямеччыну. А потым увесь свет. Карацей кажучы, новы цар Георгiй Першы ѓ 1992 годзе стаѓ сусветным iмператарам.
  Карэн скончыѓ агляд i паведамiѓ:
  - Вiдаць, для гэтага сусвету дастаткова! Вяртаемся!
  I ѓсе чацвёра крыкнулi:
  - Слава цару Мiкалаю Другому!
  
  
  
  КАЛI БЫ НЕМЦЫ АДРАЗIЛI БЫ ВЫСАДКУ ђ НАРМАНДЫI
  Вось дапусцiм немцы адбiлi высадку саюзнiкаѓ у Нармандыi, па той прычыне, што Гiтлер, валодаючы развiтой iнтуiцыяй i нюхам, адгадаѓ месца i час дэсантавання. I ѓ вынiку чаго саюзнiкi апынулiся дашчэнту разбiтыя. Аднымi палоннымi страцiѓшы больш за паѓмiльёна байцоѓ.
  Чырвоная армiя прасунулася ѓ цэнтры, але не надта значна. Фюрэр змог знайсцi лепшае выйсце са становiшча, адвядучы нямецкiя войскi ѓ Менск. У самым найбуйным горадзе Беларусi разгарнулiся разлютаваныя баi. Немцы яго загадзя ѓмацавалi, ператварыѓшы ѓ крэпасць. I ваявалi... Гiтлер правiльна прадбачыѓ, што асноѓнай мэтай савецкага камандавання будзе Менск i падцягнуѓ да вялiкага горада рэзервы i адвёѓ войскi.
  У вынiку чаго Чырвоная армiя прыступiла да штурму горада. А тамака вельмi магутная абарона. У баях прынялi ѓдзел i "Тыгры"-2 i больш дасканалыя "Ягдпантэра".
  Бiтва доѓжылася пераменным поспехам, i з невялiкiмi паѓзамi да канца верасня. Коштам вялiзных страт Чырвоная армiя авалодала Мiнскам. Але не дабiлася канчатковай перамогi. Прыйшлося прыпынiць наступ. Толькi ѓ лiстападзе Чырвоная армiя распачала спробу прарыву ѓ Румынii. Але немцы зноѓ змаглi разгадаць планы савецкага камандавання. Яны адвялi войскi з пярэдняга краю, знiзiѓшы эфект ад артпадрыхтоѓкi. А затым змаглi контрударам танкавых частак аднавiць становiшча.
  Баi паказалi эфектыѓнасць шматлiкiх нямецкiх танкаѓ i самаходак у абароне, а таксама практычнасць новага нямецкага аѓтамата МР-44. Нядрэнна паказаѓ сябе i МЕ-262 знiшчальнiк жывучы, хуткасны, магутна ѓзброены.
  Немцы адступiлi ѓсяго кiламетраѓ на шаснаццаць i трымалiся да сярэдзiны студзеня. Пакуль Чырвоная армiя канчаткова не выдыхлася.
  Не змаглi парады развiць наступленне i ѓ Прыбалтыцы. Студзеньскае i лютаѓскае прасоѓванне аказалася вельмi нязначным.
  У сорак пятым годзе ваяваць гiтлераѓцам стала лягчэй. З'явiлiся больш дасканалыя танкi серыi Е, развiлася рэактыѓная авiяцыя, масавым сталi стаѓ аѓтамат МР-44, якi ѓвесь час мадэрнiзаваѓся.
  Фашысты трымалi абарону. I нават наносiлi кантрудары.
  Улетку сорак пятага года, саюзнiкi зноѓ паѓтарылi спробу высадкi ѓ Францыi, але зноѓ былi бiтыя. Гiтлера зноѓ не ѓдалося правесцi.
  Потым былi спробы Чырвонай армii наступаць i ѓ цэнтры i на флангах. I таксама супрацiѓ фрыцаѓ адчайнае, i эфектыѓнае.
  Карацей кажучы, вайна зацягнулася... Саюзнiкi неслi ѓсё большую шкоду ад нямецкiх рэактыѓных знiшчальнiкаѓ, ракет зямля-паветра, i асаблiва непаражальных дыскалетаѓ. I ѓ вынiку чаго баявыя дзеяннi аказалiся замарожаныя.
  Атамную бомбу стварыць не ѓдалося... Праект палiчылi занадта ѓжо фантастычным i затратным. Так што вайна ѓсё доѓжылася i працягвалася.
  Немцы нават змаглi дабiцца некаторых поспехаѓ на ѓсходзе. Чырвонае войска адышло за Днепр, у сорак шостым годзе ѓ немцаѓ ужо былi моцныя танк Е-50 i Е-75, а ѓ рускiх яшчэ не было Т-54. Затым новыя савецкiя танкi, у тым лiку IС-7, некалькi выраѓнялi сiтуацыю.
  Вайна перайшла ѓ зацяжную пазiцыйную стадыю з маларухомым фронтам.
  Захад, фармальна не складаючы мiры i перамiр'i, пусцiѓ канфлiкт на тормазы. Усходнi фронт прайшоѓ па Дняпры, i далей Пскоѓ, i Нарва, i таксама быѓ маларухомы. Але калi на Захадзе ѓжо практычна не было баявых дзеянняѓ, то на ѓсходзе бiтвы вельмi кровапралiтныя.
  I Сталiн, i Гiтлер не хацелi саступаць. Але вайна працягвалася i працягвалася.
  У сакавiку 1953 году памёр Сталiн. Яго пераемнiкам аѓтаматычна стаѓ намеснiк па ДКА, Молатаѓ. Яго постаць вядома ѓ большай ступенi задавальняла асяроддзе Правадыра, чым кiраѓнiка НКУС Берыi, другога намеснiка Сталiна па ДКА. Неѓзабаве Берыя быѓ абвiнавачаны ѓ здрадзе i расстраляны. Молатаѓ спрабаваѓ знайсцi кампрамiснае рашэнне, i прапаноѓваѓ мiр. Гiтлер адмаѓляѓся. Фюрар хацеѓ вайны да пераможнага канца.
  Тады Чырвоная армiя спынiла спробы наступаць, перайшоѓшы ѓ глухую абарону. Толькi фрыцы час ад часу спрабавалi прарывацца.
  Iнтэнсiѓнасць баёѓ знiзiлася. Толькi ѓ паветры кiпелi бiтвы. У немцаѓ усё ж была перавага ѓ якасцi рэактыѓнай авiяцыi, а дыскалёты непрабiѓныя для авiягармат i ракет сталi сапраѓдным гемароем.
  Але на сушы савецкiя войскi трымалiся вельмi моцна. I не давалi гiтлераѓцам рушыць наперад.
  Фюрар таксама не вечны. I 30 студзеня 1956 года, у святкаванне трыццацi трох з заняцця паста канцлера быѓ забiты. Дакладней разбiѓся ѓ самалёце. Але злыя языкi казалi, што зусiм не выпадкова. Вайна з прычыны гэтага страцiла папулярнасць. Новы пераемнiк фюрара, малады Гюнтэр абвясцiѓ аб пачатку перамоваѓ. Быѓ прапанаваны кампрамiс. Кожны валодае тым, што захапiѓ. СССР, знясiлены вайной прыняѓ прапанову. I новая мяжа прайшла па Дняпры, Пскову i Нарве.
  Так завяршылася Другая сусветная i Вялiкая Айчынная Вайна. Немцы сёе-тое атрымалi, i пакуль зацiхлi... У СССР пакуль генсакам быѓ Молатаѓ i краiна адбудоѓвалася. Свет доѓжыѓся доѓгi час. Молатаѓ праправiѓ да 1980 года, пакуль не перадаѓ пасаду Шалепiну. Той кiраваѓ да 1994 гады.
  У свеце была ядзерная зброя, i яна падтрымлiвала баланс сiл. Але ѓ 2000 годзе ѓ Трэцiм Рэйху вынайшлi спецыяльны выпраменьвальнiк, якi выводзiѓ са строю ѓсе зарады. У 2005 годзе пасля таго як уся ядзерная зброя змярцвела, Трэцi Рэйх пачаѓ уварванне ѓ СССР.
  Ужо была новая тэхнiка i iншыя танкi. Вайна камп'ютараѓ i тэхналогiй. Тое ѓ чым не бывае пераможцаѓ i пераможаных. А спаборнiчаюць робаты.
  I маса крывi пралiлася... На баку Трэцяга Рэйха эканамiчная моц усёй аб'яднанай Еѓропы. У Расii такiх сiл няма. Эканомiка СССР пад сацыялiзмам крыху адстала. Хаця Чырвоная армiя i моцная. Генсекам быѓ Лiгачоѓ. Стары васьмiдзесяцi пяцi гадоѓ ад роду.
  I ён не мог, як трэба са арыентавацца.
  Немцы наступалi... Горш за ѓсё, што i Амерыка ѓступiла ѓ вайну, а таксама праз заходнi Кiтай. I сцiснулi Чырвоную армiю ѓ двух бакоѓ. А гэта так непрыемна... Але ѓсё роѓна блiцкрыг сарваѓся. I пад Масквой нямецкiя i еѓрапейскiя орды спынiлi. А вось Сiбiр ад Кiтая i ЗША ѓтрымаць не ѓдалося...
  I кiтайцы разам з амерыканцамi захапiлi ѓсход СССР. Дабiлiся поспеху. А на наступны год i Масква ѓпала... ды атрымалася такая вось антыѓтопiя. У 2008 годзе спынiлiся апошнiя масавыя баявыя дзеяньнi на тэрыторыi СССР. I фашысцкая Нямеччына, уступiла ѓ бiтву з ЗША i Кiтаем, i каалiцыяй.
  Але тут ужо немцы набралi сабе прыгоды на азадак. I сталi прайграваць вайну. Праѓда Амерыка не магла хутка перамагчы Трэцi Рэйх. Але разам з Кiтайцамi i ангельцамi паступова адольвала.
  Вайна працягнулася цэлых дзесяць гадоѓ... Уся Еѓропа i Еѓразiя апынулiся ѓ развалiнах i спустошаны. Але Трэцi Рэйх упаѓ... I ѓ 2018 годзе ѓсталявалася сусветная гегемонiя ЗША. Такi ѓжо атрымаѓся расклад.
  ЗША былi бiтыя ѓ вынiку паразы ѓ Нармандыi, але ѓ будучынi змаглi ѓзяць пераканаѓчы рэванш.
  Дык вось i бывае... Такiя вось пярэкруты ѓ лёсе.
  
  Здраднiцтва саюзнiкаѓ.
  Напалоханыя перамогамi СССР на Курскай дузе аказалiся ЗША i Брытанiя. Саюзнiкi 1 верасня 1943 г. абвясцiлi аб заключэннi перамiр'я з Трэцiм Рэйхам, прыпыненнi ѓсiх баявых дзеянняѓ i пачаткам перамоваѓ. Гэта значыць яны вырашылi падставiць СССР, i выматаць i Трэцi Рэйх i Расiю ѓ зацяжной вайне.
  Адзiная ѓмова Нямеччыны - гэта спынiць масавае знiшчэнне габрэяѓ. Фюрэр даѓ згоду, але паставiѓ у якасцi ѓмовы, аднаѓленне эканамiчных кантактаѓ, i пастаѓкi ѓ Трэцi Рэйх нафты i нафтапрадуктаѓ у крэдыт. Бо менавiта ѓ палiве i мела патрэбу больш за ѓсё Нямеччына.
  Саюзнiкi прынялi такiя ѓмовы. I запатрабавалi з СССР аплаты ленд-лiзу. Гэта быѓ падступны ѓдар у спiну Расii.
  Сталiн крыху разгубiѓся, i таксама прыпынiѓ баявыя дзеяннi. Прапанаваѓ перамовы. У Гiтлера хапiла розуму, пагадзiцца. Сапраѓды зiма на носе, а бiцца ѓ мароз нямецкая тэхнiка не гатова. Так што куды тут падзенешся. Пачалiся перагаворы i з СССР.
  Але абодва бакi рыхтавалiся да баёѓ. Фюрэр даѓ Шпееру надзвычайныя паѓнамоцтвы. Немцы, карыстаючыся зацiшшам, нарошчвалi выпуск танкаѓ i самалётаѓ. З'явiлiся ѓ фрыцаѓ "Тыгр"-2, якi раней пайшоѓ у серыю. I "Маѓс".
  А вось "Пантэра"-2 забуксавала. Гiтлер патрабаваѓ для новага танка прыкметна ѓзмацнiць бранiраванне i ѓзброiць 88-мiлiметровай гарматай, але без iстотнага прырашчэння вагi. Плюс яшчэ ѓстаноѓка новага рухавiка.
  "Маѓс" усё ж у серыю паступiѓ. Да 1 сакавiка 1944 года ѓжо было на фронце 150 "Маѓсаѓ". Дзякуючы энергiчным мерам Шпеера, Вермахт атрымлiваѓ столькi тэхнiкi, колькi можна было асвоiць, улiчваючы, што i экiпажы трэба падрыхтаваць. "Тыграѓ", i "Пантэр" было выраблена мноства. З'явiлiся знiшчальнiкi МЕ-309, i ТАЯ-152, сталi паступаць i МЕ-262 наймагутныя рэактыѓныя машыны. Нiхто не хацеѓ саступаць. СССР таксама разгарнуѓ вытворчасць Т-34-85, i IС-2. А таксама ЛА-7 i ЯК-3. Праѓда савецкiя самалёты моцна саступалi нямецкiм, у хуткасцi i ѓзбраеннi.
  У чэрвенi 1944 года так i не дамовiѓшыся, немцы перайшлi ѓ наступ. Галоѓная стаѓка была зроблена на "Маѓсы". Яны iшлi першымi, i насоѓвалiся нiбы хваля. Немцы змаглi спачатку рушыць наперад у напрамку Палтавы. Баi паказалi што "Маѓс" даволi павольны, але пры гэтым добра абаронены танк, здольны паднiмацца ѓ гару, i пераадольваць водныя перашкоды.
  Але ѓсё роѓна для "Маѓса", праблемамi сталi мiнныя палi. Хаця машына, несумненна, жывучая i добра ѓзброеная.
  "Пантэра" недастаткова абаронена з бартоѓ. Крыху лепш былi ѓ бранi "Тыгры" i "Тыгры"-2.
  У сустрэчных танкавых бiтвах немцы ѓсё яшчэ былi мацнейшымi. Было зафiксавана некалькi танкавых таранаѓ у "Маѓсы". Вядома нямецкi монстар непрабiѓны для савецкiх танкаѓ, а сам здольны лупiць з вялiкай дыстанцыi. Але дарагi, працаёмкi ѓ вытворчасцi, i галоѓнае цяжкi, што абцяжарвае перавозкi дадзенай машыны.
  Немцы змаглi рушыць наперад на сустрэчных напрамках з поѓначы i поѓдня па левабярэжнай Украiне. Але замкнуць кацёл не змаглi i аказалiся спыненыя.
  Савецкiя штурмавiкi адчайна атакавалi. Баi паказалi, што найболей удалы нямецкi знiшчальнiк ТА-152, якi дасканалей Фоке-Вульфа, але падобны браняваннем i ѓзбраеннем.
  Некалькi горш аказаѓся МЕ-309, хоць i валодала машына наймагутным узбраеннем i вялiкай хуткасцю. МЕ-262 быѓ жывучым, хуткасным, з магутным узбраеннем, але недастаткова манеѓраным.
  Ды i яшчэ нямецкi знiшчальнiк аказаѓся занадта ѓжо дарагiм i працаёмкiм у вытворчасцi. Толькi рэактыѓны бамбавiк "Арада", паказаѓ сваю эфектыѓнасць. Ён мог уцякаць ад савецкiх знiшчальнiкаѓ, i яго вельмi цяжка збiць з зенiткi.
  Баi паказалi, што новыя нямецкiя рэактыѓныя самалёты падаюць спадзяваннi. Асаблiва калi фрыцы сталi распрацоѓваць ХЕ-162 адрозны, манеѓранасцю, хуткасцю, i таннасцю ѓ вытворчасцi i малой вагай.
  Лета прайшло ѓ бiтвах на ѓсiх франтах. Немцы не змаглi развiць першапачатковы поспех. А затым i ѓвогуле адышлi на зыходныя пазiцыi.
  Але Чырвоная армiя ѓгразла. I да позняй восенi не прасунулася iстотна нi на адным напрамку. У немцаѓ з'явiлася больш дасканалая мадэль "Пантэры", з нiжэйшым сiлуэтам, вузкай вежай, лепш абароненая, i гарматай даѓжынёй ствала ѓ 100 ЭЛ.
  На падыходзе была, i серыя Е. З'яѓлялiся i больш дасканалыя самалёты з рэактыѓным рухавiкамi. Але Чырвоная армiя таксама моцная. У студзенi Сталiн пачаѓ вялiкi наступ у цэнтры. Але прыйшлося пераадольваць вельмi магутную абарону. У баях прынялi ѓдзел i больш дасканалыя танкi Тыгр-2 з рухавiком у тысячу конскiх сiл, i палепшанай трансмiсiяй.
  Бiтвы паказалi, што немцы добрыя ѓ абароне. Iх гарматы хуткастрэльныя, i даѓгаствольныя нiшчылi савецкую тэхнiку.
  Ды i нямецкi аѓтамат МР-44 пераѓзыходзiѓ савецкi ППШ, i аказаѓся добры ѓ абароне.
  Баi паказалi ѓстойлiвасць немцаѓ. Акрамя таго не ѓдалося дабiцца тактычнай раптоѓнасцi. Моцная авiяразведка на нямецкiх рэактыѓных самалётах выкрывала падрыхтоѓку да ѓдару ѓ цэнтры. Акрамя таго немцы актыѓна выкарыстоѓвалi замежныя дывiзii, у тым лiку i польскiя.
  Гiтлераѓцы змаглi адбiць савецкi наступ, пасля таго як баi працягнулiся больш за месяц. Потым у сакавiку фашысты рушылi самi. Яны выкарыстоѓвалi прыборы начнога бачання, i тактыку наступлення ѓ цёмны час сутак. Акрамя таго ѓ баях прынялi ѓдзел больш дасканалыя i кампактныя Е-10, i Е-25. I змаглi прарваць савецкiя рады, арганiзаваѓшы два катлы. Немцы захапiлi нямала трафеяѓ i палонных. Немцы нават захапiлi Харкаѓ, i частку Данбаса.
  Улетку сiтуацыя для расейскiх войскаѓ ускладнiлася. Немцы выраблялi САУ Е-25 у вялiкiх колькасцях. I прасавалi Чырвоную армiю ѓсё мацней. Наступалi немцы.
  Узялi Арол, Белгарад, Курск. Прасоѓвалiся iмклiва. Пакуль не спынiлi новыя буйныя рэзервы СССР.
  Гiтлераѓцы наступаюць i перамагаюць. Але вось таксама зьявiѓся ѓ iх танк Е-50. Таѓшчыня бранi як у каралеѓскага тыгра, але пад вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу. Сама машына з кампаноѓкай вельмi шчыльнай, i нiзкiм сiлуэтам. Прысадзiсты танк уклаѓся ѓ пяцьдзесят тон i пры рухавiку ѓ 1200 конскiх сiл, апынуѓся вельмi шустрым.
  Цяжэйшы Е-75 меѓ увесь у семдзесят тон, але за рахунак шчыльнейшай кампаноѓкi значна таѓсцейшую браню чым Тыгр -2.
  Е-50 абсталёѓваѓся гарматай 88-мiлiметраѓ 100 ЭЛ, з гiдрастабiлiзатарам i хуткастрэльнасцю ѓ 12 стрэлаѓ у хвiлiну.
  Е-75 атрымаѓ гармату 128-мiлiметраѓ i хуткастрэльнасць у восем стрэлаѓ за хвiлiну. Гэтыя танкi апынулiся, нiбы звяры i разбуралi ѓсе савецкiя машыны.
  Сталiн адчуваѓ, што адстае ад немцаѓ i патрабаваѓ адказу. З'яѓленне IС-4 павiнна было кампенсаваць нямецкiя монстры серыi Е. Але нараджэнне дадзенага танка затрымлiвалася. Немцы змаглi прарвацца да Варонежа Савецкiя войскi спрабавалi контратакаваць, але беспаспяхова. Адзiным суцяшэннем стала для iх тое, што фашысты ѓгразлi ѓ штурме горада. I панеслi страты. Аднак у баях прынялi ѓдзелы "Штурмтыгры" з рэактыѓнымi бамбаметамi ѓ 380-мiлiметраѓ калiбра. I яшчэ "Штурмаѓсы", з рэактыѓнымi бамбаметам у 600-мiлiметраѓ.
  Яны лiтаральна выбiвалi цэлыя кварталы. Такое рабiлася смяротнае дзейства. Так што Варонеж пасля месяца зацятых баёѓ упаѓ
  Але ѓжо была на носе зiма i немцы не рызыкнулi iсцi далей. Чырвоная армiя паспрабавала наступаць пад Ленiнградам, але не змагла пераадолець магутнай абароны супернiка. Няѓдачай скончылася i наступленне ѓ цэнтры.
  Увесну з'явiѓся ѓ Чырвоным войску танк IС-7, але цяжкасцi ѓ вытворчасцi зрабiлi машыну занадта ѓжо рэдкай на поле бою. Немцы распрацавалi ѓ адказ больш дасканалую машыну Е-50 вагой у 65 тон, рухавiком газатурбiнным 1500 конскiх сiл, браняй лабавой у 250-мiлiметраѓ, бартавы 150-мiлiметраѓ i гармат у 105-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ даѓжынёй ствала. I хуткастрэльнасць дзесяць стрэлаѓ у хвiлiну.
  Т-54 яшчэ не паступаѓ у масавую серыю. Немцы скарысталiся з гэтага i пачалi наступленне на Каѓказ. Пакуль iм удавалася прасоѓвацца. Пакуль улетку iх войскi не ѓперлiся ѓ Сталiнградскi вузел. Баi разгарнулiся кровапралiтныя. Нi адна з бакоѓ не збiралася саступаць. У баях прынялi ѓдзел i нямецкiя дыскалёты. Гiтлераѓцы на поѓднi прарвалiся да гарадоѓ Грозны i Арджанiкiдзэ, але былi спынены. Баi зацягнулiся да зiмы. I зiмой лiнiя фронту практычна не змянiлася.
  На наступны год ужо ѓ баях прынялi ѓдзел танкi Т-54. Яны былi лепш абаронены i са 100-мiлiметровымi гарматамi. Але ѓсё роѓна саступалi немцам. Баi кiпелi разлютаваныя. Але гiтлераѓцам усё роѓна не ѓдавалася ѓзяць Сталiнград. Ды i на поѓднi лiнiя фронту была маларухомай.
  Але i Чырвоная армiя ѓгразла... Так баявыя дзеяннi i зацягнулiся. ЗША да гэтага часу пакарылi Японiю, i ѓ ход вайны не ѓмешвалiся. А глядзелi зверху, маѓляѓ, хто каго адолее.
  Баявыя дзеяннi памiж гiтлераѓцамi i Чырвонай армii зацягнулiся да канца 1950 года. З'явiлiся савецкiя рэактыѓныя МIГ-15 i нямецкiя МЕ-363 i МЕ-2010, i ТАЯ-283. Удасканалiлiся дыскалёты. Але лiнiя фронту прачытай, не змянiлася. Гiтлераѓцам толькi ѓдалося захапiць Сухумi, Гудаѓту, але iх спынiлi ѓ Зугдзiдзi. Чырвоная армiя таксама не дабiвалася поспехаѓ. Нямецкiя машыны ѓжо нядрэнна ездзiлi i зiмой, i па гурбах. Так што адштабнаваць iх абарону не ѓяѓлялася магчымым. На ѓчастак прарыву выходзiлi нямецкiя танкi i самаходкi. Яны сустракалi савецкiя машыны трапнымi стрэламi. I спынялi пасоѓваннi. Расейскiя войскi неслi страты i спынялiся. У небе працякалi бiтвы. Хафман здолеѓ перавысiць вынiк у тысячу збiтых самалётаѓ, завошта быѓ узнагароджаны Рыцарскiм крыжам Жалезнага Крыжа, з плацiнавым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi. Такая ѓнiкальная ѓзнагарода спецыяльна была прыдумана для Хаффмана, i Рудэля. Такiя былi гэта вялiкiя ваяры.
  Кажадуб таксама збiѓ больш за сто шэсцьдзесят самалётаѓ i атрымаѓ за гэта шэсць залатых зорак героя СССР. Так трэба: залатая зорка героя за дваццаць пяць збiтых самалётаѓ.
  Хафман, вядома ж, суперас. Але ж i савецкiя лётчыкi моцныя.
  Хоць нямецкiя i дзейсныя.
  З 1 студзеня 1951 года пасля амаль дзесяцi гадоѓ вайны паѓторна ѓсталявалася перамiр'е. Пачалiся перамовы. Гiтлер настойваѓ на тым, каб яму аддалi i, Каѓказ i Ленiнград. Сталiн на гэта не пагаджаѓся. Але абодва бакi рыхтавалiся да бiтвы. У СССР узнiклi некаторыя праблемы ѓ галiне развiцця танкавай тэхнiкi i пакуль заставалiся Т-54 i IС-7, i крыху пазней IС-10. Але апошнi танк не такi магутны i бранябойны гарматай як IС-7, i горш абаронены з бартоѓ. Немцы ж распрацавалi пiрамiдальныя АГ - больш праводзяцца, параѓнальна простыя ѓ вытворчасцi i лепш абароненыя. Серыя АГ з газатурбiннымi рухавiкамi i магутнымi гарматамi аказалася для савецкiх канструктараѓ праблемнай. Развiвалася i рэактыѓная авiяцыя. А галоѓнае дыскалёты сталi непаражальнымi для стралковай зброi. Што i стварыла бальшавiкам немалую праблему.
  Сталiн памёр 5 сакавiка 1953 году. I абстаноѓка адразу ж абвастрылася. Гiтлер вырашыѓ скарыстацца момантам i пачаѓ наступ 20 красавiка 1953 гады, як раз у свой дзень нараджэння. У прынцыпе, у немцаѓ iншай альтэрнатывы i не было. ЗША размяшчалi ядзернай зброяй i ѓжо раскручвалi вытворчасць вадароднай бомбы, так што весцi наступ на Захад - зусiм нерэальна. I надта небяспечна.
  У СССР пакуль ядзернай зброi няма, тое, што можна i сунуцца. Трэцi Рэйх таксама занадта ѓжо запазнiѓся з распрацоѓкамi атамнай бомбы.
  Затое здолеѓ стварыць абцякальныя ламiнарным бруёй дыскалёты, якiя немагчыма збiць.
  Акрамя таго пiрамiдальны танк гэта рэч, якую не спынiць.
  I вось пачаѓся наступ гiтлераѓцаѓ. Сапраѓды першапачаткова ѓ СССР i насамрэч узнiк хаос. Берыя хацеѓ узначалiць ДКА. Але большая частка сябраѓ палiтбюро выказалася за Вазнясенскага.
  Неѓзабаве Берыю расстралялi. Прычым, фактычна без суда i следства.
  А немцаѓ, карыстаючыся гэтым, захапiлi i Каѓказ, i Сталiнград. Сiтуацыю ѓскладнiла i ѓступленне ѓ вайну на баку Трэцяга Рэйха i Турцыi. Пераважныя сiлы гiтлераѓскай каалiцыi, да якой далучылiся i Iспанiя, i Партугалiя, i Швецыя дабiлiся буйных поспехаѓ. Фашысты восенню 1953 года пачалi наступленне i на Саратаѓ, i на Маскву. А на поѓначы захапiлi Карэлiю i Астрахань.
  Сiтуацыя вельмi абвастрылася.
  Немцы ѓ цэнтры дайшлi да Вязьмы, узялi гэты горад i падышлi да Ржэва.
  Iм удалося ѓварвацца ѓ Саратаѓ. Але ѓ гэтым горадзе Чырвоная Армiя гераiчна супрацiѓлялася. I спынiла супернiка. Утрымалi i Ржэѓ. Наступiла чарговая ваенная зiма. Немцы, праѓда, атрымалi сабе Каѓказскую нафту, але ѓ рускiх чорнае золата было ѓ Сiбiры, Паволжы i яшчэ ѓ шматлiкiх месцах.
  Немцы зiмой спынiлiся, i толькi абстрэльвалi i спрабавалi адолець у паветры. Асаблiва небяспечнымi для савецкiх войскаѓ сталi дыскалёты, якiя лiтаральна таранiлi расейскiя самалёты. Бязлiтасна збiваючы ворагаѓ. Рускiм прыйшлося вельмi прутка ѓ паветры, але пакуль дыскалетаѓ у Трэцяга Рэйха было няшмат. Але тыя, што ѓ страi дзейнiчалi вельмi i вельмi актыѓна.
  Наступiѓ 1954 год. Фюрэр загадаѓ бамбiць Маскву i ламаць супрацiѓ. Нямецкi пiрамiдальны танк АГ-50 паказаѓ у баях вялiкую эфектыѓнасць. Вясновы наступ на поѓднi скончыѓся ѓзяццем Куйбышава i да чэрвеня прасоѓваннем да Ульянаѓска. I толькi горад Ленiна аказаѓ упартае супрацiѓленне. А ѓ лiпенi немцы ѓзялi Уральск, у жнiѓнi Гур'еѓ. I стварылi пагрозу Казахстану.
  Увосень немцы наступалi на Маскву. Пасля ѓпартых баёѓ узялi Ржэѓ, i Калiнiн. Падышлi да Тулы. У снежнi паѓ Ульянаѓск. Фашысты прасунулiся да Казанi. У лютым 1955 года ѓпала Тула. А ѓ сакавiку яшчэ i Пенза. Немцы таксама ѓ Сярэдняй Азii авалодалi i Ташкентам, а таксама масай зямлi.
  У красавiку нямецкiя войскi перашыѓ у наступ i да пачатку траѓня акружылi Маскву. Горад апынуѓся ѓ дасканалай блакадзе. А Ленiнград, як нi дзiѓна, яшчэ трымаѓся. Штурм Масквы зацягнуѓся. Вельмi ж вялiкi горад. Шмат войскаѓ i апалчэнцаѓ. Пад стрэльбу ставiлi i дзесяцiгадовых хлопчыкаѓ. Адначасова немцы штурмавалi i Казань. Ленiнград жа быѓ у поѓным коле блакады, i адчуваѓ наймацнейшы голад.
  У лiпенi пасля крывавых баёѓ упала Казань. А 9 жнiѓня, спынiлася супрацiѓленне ѓ Маскве. Горад секся да канца. Так i сталiца СССР аказалася ѓзятая. У вераснi немцы ѓзялi Разань, а ѓ кастрычнiку авалодалi i горадам Горкiм, а таксама Волагдай. На паѓднёвым флангу фашысты захапiлi Алма-Ату, i практычна ѓсю Сярэднюю Азiю, а таксама Уфу i Арэнбург.
  У кастрычнiку немцы паспрабавалi рушыць наперад i да Свярдлоѓска. Але ѓмовы надвор'я перашкаджалi фашыстам. I ѓсё ж да пачатку лiстапада яны падышлi да трэцяй сталiцы СССР.
  Але вось 8 лiстапада 1955 г. Гiтлер стаѓ ахвярай замаху. I якраз у гадавiну пiѓнога путчу аказаѓся забiты. I перарвалася праѓленне Вялiкага i жудаснага дыктатара. Фашысты захапiлi значную частку СССР i амаль усю Еѓропу. Мара аб сусветным панаваннi фюрара апынулася няздзейснай.
  Але заваёвы Трэцяга Рэйха значныя. I Нямеччына прыкметна дадала ѓ памерах.
  Пасля смерцi Гiтлера ЗША i Брытанiя аб'явiлi ультыматум СССР i Трэцяму Рэйху. Маѓляѓ, канчайце з вайной. I дамаѓляйцеся аб свеце.
  Але немцы ѓжо пад Свярдлоѓскам. Шеленберг стаѓ пераемнiкам Гiтлера i рэгентам пры малалетнiм спадчыннiку Вольфе, прапанаваѓ мiр у межах па ђральскiм хрыбце, i Сярэдняя Азiя ѓ складзе Трэцяга Рэйха.
  ЗША падтрымала такi варыянт. Узнясенскi адмовiѓся.
  Тады ЗША i Брытанiя аб'явiлi вайну СССР. З Германiяй быѓ заключаны дагавор: да Урала яе, за Уралам усё астатняе Амерыканскае i Брытанскае.
  I ѓ 1956 годзе пачаѓся сумесны наступ ЗША, Брытанii i Германii. Савецкi Саюз запусцiѓ у серыю новы танк IС-15, якi валодаѓ рэкорднай моцай i дзiѓнымi характарыстыкамi. Але гэта ѓжо не магло паѓплываць на хаду вайны. СССР за кошт адлегласцяѓ пратрымаѓся яшчэ крыху больш за год, i быѓ акупаваны. А Вазнясенскi загiнуѓ. Узначалiѓ супрацiѓленне маршал Васiлеѓскi.
  Партызанская вайна працягвалася яшчэ дзесяць гадоѓ. Пакуль не завяршылася афiцыйна падпiсаннем пагаднення аб аѓтаномii, Расii.
  Трэцi Рэйх стаѓ высокаразвiтай iмперыяй. Абзавёѓся ядзернай зброяй. Мала таго гiтлераѓцы зляталi на Месяц яшчэ раней за амерыканцаѓ.
  Але стабiльнасць доѓжылася не занадта доѓга ѓ 1988 году ѓ Трэцiм Рэйха быѓ створаны генератар якi прадухiляе выпраменьваннем ядзерную i тэрмаядзерную рэакцыя. А да 1990 году немцы ѓжо змаглi такiм выпраменьваннем накрыць увесь зямны шар.
  I нарэшце, у 1991 году пачалася новая вялiкая, Трэцяя сусветная вайна супраць ЗША, Брытанii i iх саюзнiкаѓ. На баку Трэцяга Рэйха ваявалi Партугалiя, Iспанiя, Швецыя, Турцыя, i iншыя сатэлiты.
  Вайна пачала ѓ дзень нараджэння Гiтлера 20 красавiка 1991 года, i азнаменавала сабой новы перыяд гiсторыi чалавецтва.
  Цi ПРАђ БЫђ РАКОСАђСКI?
  У альтэрнатыѓнай АI, Сталiн стаѓ на бок Ракасоѓскага i загадаѓ знiшчыць войскi Паѓлюса ѓ Сталiнградзе замест удару па Майнштэйне. Гэта было рашэньне спрэчнае, але ѓ духу Сталiна, якi задумаѓ стварыць яшчэ адзiн кацёл.
  Але сiлы Паѓлюса былi недаацэнены, акрамя таго яны размяшчалiся ѓ вельмi ѓмацаваным раёне. I савецкiя войскi, у прыватнасцi другое гвардзейскае войска панеслi вялiкiя страты. А Майнштэйн усё ж прарваѓ абарону, i злучыѓся з Паѓлюсам. Немцы прабiлi калiдор i спрабавалi ѓтрымаць Сталiнград.
  Сталiн запатрабаваѓ узяць горад любой цаной. I разгарнулiся разлютаваныя баi. Сталiнград немцы старалiся ѓтрымаць. Iм шанцавала, паколькi, Чырвоная армiя не зусiм гарманiчна кiравалася. I фашысты ажыццяѓлялi забеспячэнне праз калiдор.
  Але пакуль яшчэ пазiцыi ѓтрымлiвалiся. Бiтва зацягнулася да канца лютага. Так i не ѓзяѓшы цалкам, горад Чырвоная Армiя спынiлася.
  Узнiкла паѓза.
  Гiтлер, якi адчувае сур'ёзныя праблемы на афрыканскiм участку другой сусветнай вайны, прапанаваѓ Сталiн перамiр'е на паѓгода.
  Сталiн, чые войскi не змаглi за зiму дасягнуць адчувальных поспехаѓ, i асцерагаючыся новага вясновага наступу прапанову прыняѓ.
  Фашысты скарысталiся гэтым, значна ѓзмацнiѓшы авiяцыю ѓ Мiжземным моры. I абвясцiѓшы татальную вайну.
  У Афрыку перакiдвалiся "Тыгры" i "Пантэры". Ужо першыя сутычкi з англiчанамi паказалi, што нямецкiя танкi ѓ бранi i ѓзбраеннi не маюць сабе роѓных. Некалькi горш iшлi справы з хадавымi якасцямi новых машын. А таксама вялiкая вага ѓскладняла транспарцiроѓку.
  Але гэта кампенсавалася магутнымi гарматамi, якiя прабiвалi англiйскiя машыны.
  Наступ гiтлераѓскiх войскаѓ, прывёѓ да захопу Лiвii, i разгрому амерыканцаѓ у Алжыры. У палон трапiла больш за сто пяцьдзесят тысяч салдат i афiцэраѓ. Фашысты захапiлi ѓсю Экватарыяльную Афрыку i Гiбралтар. Пасля чаго Роммель правёѓ наступленне ѓ Егiпце. I не толькi дабiѓся там перамогi, але i прыхапiѓ яшчэ i Iрак, i Блiзкi Усход.
  Да гэтага моманту перамiр'е памiж СССР i Трэцiм Рэйхам скончылася. Сталiн зрэшты, не спяшаѓся аднаѓляць баявыя дзеяннi. Ён спрабаваѓ падкапiць сiлы, i знайсцi новую зброю. Таму прыняѓ прапанову Гiтлера - падоѓжыць перамiр'е яшчэ на паѓгода.
  Фюрар спрабаваѓ поѓнасцю ѓзяць Чорны кантынент пад свой кантроль. I падобна гэта яму i ѓдавалася. Немцы грамiлi i англiчан i амерыканцаѓ у Афрыцы.
  У фашыстаѓ з'явiѓся танк "Пантэра"-2. Машына мела 88-мiлiметровую гарматы, з даѓжынёй ствала ѓ 71Эль, i браню ѓ лоб 120-мiлiметраѓ, борт 60, лоб вежы ѓ 150-мiлiметраѓ. Пры вазе пяцьдзесят тон i рухавiку 900 конскiх сiл.
  Такi танк добры з усiх пунктаѓ гледжання, у тым лiку i хадавыя якасцi. А яго гармата самая эфектыѓная.
  "Пантэра"-2 магла стаць машынай, якая пераѓзыходзiла i IС-2, i Т-34-85.
  Сталiн зноѓ стараѓся адкласцi вайну. Гiтлер пакуль не спяшаѓся. Яго войскi ѓ чэрвенi 1944 года ажыццявiлi высадку дэсанта ѓ Брытанii. I змаглi захапiць метраполiю.
  Прычым лiтаральна за два тыднi. I Лондан упаѓ. Пасля чаго ЗША, падцiснуѓшы хвост, самi прапанавалi перамiр'е.
  Японiя тым часам некалькi прасядала пад амерыканскiмi ѓдарамi. I фюрар прапанову адхiлiѓ. I вырашыѓ захапiць Амерыку.
  Сталiн жа выявiѓ гатоѓнасць уступiць у вайну супраць ЗША. Такiм чынам, узнiкла каалiцыя дзяржаѓ восi. Абодва бакi былi гэтым задаволеныя.
  Чырвоная армiя i Трэцi Рэйх разам з японцамi вялi наступленне. Немцы разгарнулi ѓ сорак пятым годзе вытворчасць танкаѓ серыi "Е", якiя адрознiвалiся нiзкiмi сiлуэтамi, вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу бранi i магутнымi рухавiкамi. Новыя танкi Е-50 i Е-75, замянiлi "Пантэру"-2 i "Тыгра"-2. Дзякуючы больш шчыльнай кампаноѓцы яны былi нiжэй сiлуэтам, мелi значна таѓсцейшую браню i помощнее гарматы.
  Такiя танкi не мелi сабе роѓных i ѓ войскi ЗША i Расii. Сталiн пакуль яшчэ не мог адмовiцца ад трыццацьчацвёрак. А ѓ ЗША ѓсё яшчэ ѓ серыi "Шэрманы" i "Першэнгi". Баi паказалi, што гэта не сапернiкi для серыi нямецкiх танкаѓ новага пакалення.
  Пёршынг яшчэ мог ваяваць з Т-34-85. Ён быѓ нават магутней гарматай, i крыху таѓсцей лабавой бранёй. Але з Е-50 не цягнуѓ у лабавой бiтве.
  Рэактыѓная нямецкая авiяцыя па-за канкурэнцыяй. А яшчэ сталi з'яѓляцца i дыскалёты. Якiя зусiм непаражальныя для стралковай зброi.
  У гэтых умовах немцы наступалi. А разам з iмi i дзяѓчаты з Чырвонай армii таксама.
  Наташка, Марыя, Анжалiка i Святлана ваююць сабе, на СУ-100. Дадзеная самаходка прама скажам добрая. Можа, прабiваць амерыканцаѓ з любой дыстанцыi.
  Наташка страляе, прабiвае "Шэрман" i крычыць:
  - Слава вялiкай Расii!
  I дзяѓчына босымi ножкамi ѓпiраецца ѓ педалi.
  Затым страляе залатавалосая Марыя. Таксама дзiвiць трапна. Прабiвае супернiка.
  I пасля гэтага шчабеча:
  - Ах ты, Радзiма мая!
  I босыя пальчыкi дзявочых ножак варушацца.
  Наступны стрэл, робiць агнязарная Анжалiка. Дзiвiць супернiка з магутнай "Сушкi" i спявае:
  - Адзiн два тры! Радзiма ѓсiх разарвi!
  Пасля чаго дзяѓчына шчэрыць зубкi.
  Далей па чарзе палiць Святлана, i прамаѓляе:
  - Люты будатрад! Люты будатрад! Ярка агнi гараць!
  СУ-100 эфектыѓная самаходка, даволi хуткастрэльная. Мусiць, самая лепшая машына ѓ Чырвоным войску, бо Т-54 пакуль не ѓ серыi.
  Але таксама не занадта добра абароненая лабавая браня ѓсяго ѓ 75-мiлiметраѓ. Праѓда, пад нахiлам 50 градусаѓ.
  Але ѓсё роѓна "Першынг" можа прабiць. Так што трэба лупiць у апярэджанне.
  Наташка заспявала з усмешкай:
  - Радасць! Радасць! Далоѓ старасць!
  I дзяѓчына босымi ножкамi як плясне. I выскалiць сабе мордачку.
  Марыя ѓзяла i праспявала:
  - Радзiма мая, светабудов цемра,
  Адбiць магу нацiск злых ворагаѓ...
  Без цябе каханне не пражыць i дня,
  За мару краiну, жыццё аддаць готаѓ!
  I дзяѓчына босымi пальчыкамi ножак нацiснула на спускавы кручок i падбiла амерыканскую машыну.
  Пасля чаго прачырыкала:
  -Бiлi, Бiлi, Бiлi - апетыты кракадзiллi!
  I дзяѓчына паказала мову!
  Анжалiка праспявала страляючы:
  - Марыя! Марыя! У хлопца малярыя!
  I ѓсе чатыры дзяѓчынкi як засмяюцца!
  Пасля чаго СУ-100 як дзюбне. I знясе "Шэрман", расколе яго напалову.
  Наташка вякнула:
  - Я ёсць смерць!
  Немцы, рускiя, прасовалiся па Алясцы. Ужо амаль цалкам яе захапiлi. Амерыканцы адступалi. Адначасова пасоѓвалiся i гiтлераѓцы i японцы ад Аргентыны, далей разам з Бразiлiяй, i да Панамскага пярэсмыка.
  Там ваяваѓ танкавы экiпаж Герды.
  Рассеяѓшы амерыканцаѓ нямецкiя дзяѓчыны вылезлi з танка. I давай катаваць злоѓленага светлавалосага юнака гадоѓ шаснаццацi. Ахвяра была прыгожай i, гэта завода змяняецца дзяѓчынак.
  Спачатку яго распранулi, i прывялi да дрэва. Потым чацвёрка дзяѓчат пачала танцаваць. Пры гэтым прыгажунi поѓнасцю агалiлiся.
  Затым хапалi па чарзе мужчынскую дасканаласць юнака i здушвалi яечкi сваiмi моцнымi рукамi. А гэта балюча. Хлапчук крычаѓ, i калi лапы цiснулi занадта моцна, губляѓ прытомнасць.
  Пасля чаго дзяѓчынкi сталi страляць па юнаку з лука. Час ад часу пападалi ѓ яго i прабiвалi. Затым распалiлi вогнiшча пад босымi пяткамi, i сталi пячы скуру. Прыемна запахла смаленым.
  Дзяѓчыны як засмяюцца:
  - Чынганчук!
  I зноѓ пачнуць скакаць i падскокваць. Ну i сцервы! Потым Герда босымi пальцамi ног узяла хлопца за нос i прапiшчала:
  - Вось, вось, так жыве Нямеччына з Еѓропай!
  I як сцiсне яму нос...
  Пасля чаго дзяѓчыны сталi падносiць паходнi да голага, мускулiстым целе юнака i палiць яго агнём. Лiтаральна спальваючы. I не даючы лiтасцi.
  Ну i дзяѓчаты-гераiнi! Проста супер i вышэйшы пiлатаж!
  Юнака палiлi, ён гарлапанiѓ, губляѓ прытомнасць. Дзяѓчынкi-садысткi яго перчылi, сыпалi соль на апёкi. I зноѓ палiлi.
  А затым сталi трывiяльна есцi. Проста вось узялi i пажыралi юнака.
  Без усялякiх забабонаѓ.
  А потым зноѓ елi, i пажыралi! Наелiся чалавечым мясам да палiцы дзяѓчыны i заснулi.
  Чацвёрка голых красунь вось узяла i спала. I iм снiлася такое...
  Быццам яны захапiлi сусвет i ѓладкавалi ѓ iм вэрхал са смяротным зыходам. I кожную з iх згвалтавала сотня мужчын. Што вельмi нават крута!
  Прачнуѓшыся дзяѓчыны, працягнулi рух у танку Е-50. Машына вельмi прагрэсiѓная.
  Герда стрэлiла па амерыканскiм "Шэрману", прабiла яму лоб i праспявала:
  - Вось гэта прыгажосць! Мы вязем з сабой ката!
  I ваяѓнiца як засмяецца! I выскалiць зубкi!
  Яна ѓявiла сабе як у яе раток ѓваходзiць пульсавалы, нефрытавы жазло i завуркатаѓ ад захаплення.
  Дзяѓчынкi былi поѓныя радасцi. У прыватнасцi добранька наелiся, i злопалi прыгожага юнака. I працягвалi сабе ехаць i рулiць танкам.
  Стралялi сабе, разбiвалi "Першэнгi" i "Шэрманы".
  Герда ѓспамiнала, страляючы па амерыканцах, свае прыгоды ѓ ходзе вайны.
  Як яна ѓ сорак першым годзе, ваявала на ѓсходнiм фронце, разам з Шарлатай.
  Было лета, i яны дзяѓчаты бiлiся басанож. I патрапiлi ѓ пастку. Аказалiся зацiснутыя чырвонымi салдатамi.
  Абедзве ваяѓнiцы падпускалi савецкiх воiнаѓ блiжэй i стралялi проста ѓ вочы. I прымушалi падаць забiтымi напавал.
  А рускiя ѓсё лезлi i лезлi. Дзве трыццацьчацвёркi наблiжалiся да нямецкiх дзяѓчат.
  I тады Герда трымаючы босымi пальцамi ног гранату, шпурнула яе ѓ гусенiцу. I тады савецкi танк, атрымаѓшы пашкоджанне, павярнуѓся на бок i таранiѓ свайго вiзавi.
  Герда засмяяѓшыся, праспявала:
  - А той, хто з песняй па жыццi крочыць,
  Той нiколi i нiдзе не прападзе!
  I зноѓ ваяѓнiца зарагатае!
  Шарлота i Герды выбралiся з той калатнечы, i нават атрымалi даволi сцiплую па цяперашнiх мерках узнагароду: жалезныя крыжы другога класа. Але гэтым дзяѓчаты маглi ганарыцца.
  А потым яны ва ѓпартым баi захапiлi ѓ палон генерала. Прычым, ваяѓнiцы не пасаромелiся, прымусiць яго цалаваць iм босыя ножкi, з зялёнай ад травы падэшвай.
  Дзяѓчынкi змагалiся ѓ бiкiнi i басанож, гэта давала iм асаблiвую сiлу. Крысцiна i Магда тым часам таксама галаногiя секлiся ѓ пустынi.
  Герда i Шарлота памучылi савецкага генерала i здалi яго сваiм. За гэта iх узнагародзiлi жалезнымi крыжамi першага класа.
  Падчас контрнаступлення савецкiх войскаѓ пад Масквой, дзяѓчынкi таксама бясстрашна былi басанож па снезе. I змаглi адбiць нацiск праѓзыходных сiл, у адным баi знiшчыѓшы тры сотнi савецкiх салдат i адзiнаццаць танкаѓ.
  Тым самым яны прыкрылi адыход сваiх войскаѓ. Гледзячы на тое, як адным бiкiнi ѓ траскучы мароз ваююць адважныя, мускулiстыя дзяѓчыны, нямецкiя салдаты маральна сагравалiся.
  Герда i Шарлота былi сiмвалам гераiзму арыек. I нiколi не сарамацiлi сябе.
  Яны вельмi любiлi мучыць i гвалтаваць палонных. Але пры гэтым самi бiлiся ѓмела. Менавiта iх гераiзм дапамог утрымацца фрыцам у Сталiнградзе.
  Там чатыры дзяѓчыны сустрэлiся разам. I Герда, Шарлота, Крысцiна i Магда бiлiся нiбы звяры. Яны змаглi спынiць прасоѓванне праѓзыходных сiл Чырвонай армii.
  Герда памятала Сталiнград, як яны бiлiся, напаѓголыя ѓ мароз. Адбiваючы напады чырвоных войскаѓ.
  Герда шпурнула босымi пальцамi ног гранату, раскiдвала савецкiх салдат i праспявала:
  - А вялiкi Рэйх, нам сказаѓ, не дрэйф!
  Шарлота таксама ѓпарта дзерлася. Кiнула босай ножкай прэзент смерцi i прашыпела:
  - Не адступаць!
  Крысцiна вяла агонь з аѓтаматаѓ. I таксама босай ножкай як запусцiць нешта забойнае. Раскiдвае фашыстаѓ i заспявае:
  - Мы не будзем здавацца, а заѓсёды станем бiцца!
  I пакажа мову!
  Магда гэтая дзяѓчына з залатымi валасамi, таксама кiне забойны прэзент i пiскне:
  - Не дамо сябе ѓ крыѓду! Мы фашысты, лупiм у спiну!
  I босымi ножкамi як шпурне гранату.
  У Сталiнградзе дзяѓчынкi бiлiся амаль голыя ѓзiмку. I вельмi атрымалi поспех. Галоѓны сакрэт - гэта босымi нагамi кiданне гранат.
  Вось Герда шпурне босай ножкай i прапiшчыць:
  - А я такая страшная...
  Шарлота пацвярджае, запускаючы босымi пальцамi ног прэзент:
  - I не нафарбаваная страшная, i нафарбаваная!
  I пасля чаго таксама голай пяткай паддасць.
  А тут яшчэ i Крысцiна як увалiць па ворагу. I босымi пальцамi ног адправiць разбурэнне. I раскiдвае савецкiх салдат.
  I заспявае:
  - Адзiн два тры! Сталiна ты разарвi!
  Пасля чаго пакажа свае зубкi-iклы!
  А тут яшчэ i Магда як урэжа. I як паласне. I праарэ ва ѓсю глотку:
  - Я дзеѓка супер!
  I ад яе босай нагi чарговы прэзент разбурэння ляцiць.
  Усе дзяѓчаты вельмi задаволены. I разбураюць Чырвоную армiю. I такiя сэксуальныя. I любяць мужчын. Бо не проста дзяѓчыны, а ведзьмы.
  А сэкс дае магiчную сiлу.
  Так што з-за гэтых чортаѓ, i не ѓдалося ѓзяць Сталiнград! А зараз яны прасоѓваюцца па Панаме i малоцяць амерыканцаѓ.
  Герда прабiвае "Шэрман" i спявае:
  - Мы смела ѓ бой пойдзем, за ѓладу нацыстаѓ! I веру пераб'ем усiх пацыфiстаѓ!
  Ды дзяѓчаты тут гiбрыдныя i актыѓныя.
  Наступ фашысцкiх войскаѓ iдзе як па алеi. Вось iх часткi рухаюцца па Канадзе. I ѓжо падыходзяць уласна да тэрыторыi ЗША. Нямецкiя танкi куды мацнейшыя. Але i ѓ паветры рэактыѓная авiяцыя лютуе.
  Вось ляцiць сабе дзяѓчына Агава суперлетчыца. Без усялякiх праблем сабе малоцiць амерыканцаѓ. Наогул дзяѓчына за штурвалам самалёта - гэта крута. Асаблiва калi яна ѓ адным толькi бiкiнi i басанож.
  Агава страляе сабе i вiшча ѓ лютасьцi:
  - Ды будзе Прусiя моцная!
  I зноѓ як пульнет! I тры самалёты адразу адной чаргой збiты.
  А яе напарнiца Агата не адстае. Абедзве дзяѓчыны амаль голыя i вельмi прыгожыя. А так сякуць i разбураюць усе маркi самалётаѓ.
  Агава збiла чаргой яшчэ чатыры самалёты i пiскнула:
  - Дзеля вечнай перамогi! На сусветнае панаванне!
  А Агата таксама пальнула цвiкнула. Збiла пяць самалётаѓ i вякнула:
  - Дзеля Радзiмы i Матухны-Германii!
  I босымi ножкамi як трасяне. Ды дзяѓчыны тут скажам проста выдатныя.
  Яны ляцяць на найноѓшых МЕ-262 мадыфiкацыi "Х", што вельмi хуткiя, са стрелообразными крыламi, i вельмi манеѓраныя. А ѓзбраенне вельмi магутнае.
  Амерыканцам пакуль не ѓдалося стварыць дастаткова баяздольнага знiшчальнiка. I iх малоцяць i разбураюць, нiбы гарох.
  Агава, страляючы i збiваючы, праспявала:
  - Баба сеяла гарох...
  Агата працягваючы агонь i выбiваючы амерыканцаѓ, вiскнула:
  - Раз, два, тры, чатыры!
  Агава, ведучы агонь, прашыпела:
  - Дзве гарошыны i трох!
  Агата працягваючы палiць, выдала:
  - Раз, два, тры, чатыры!
  Агава, збiваючы самалёты, i нацiскаючы босымi ножкамi на кнопкi джойсцiка, прачырыкала:
  - А за бабай ходзiць дзед!
  Агата пастрэльваючы, пiскнула:
  - Раз, два, тры, чатыры!
  Агава, страляючы без умолку, працягнула:
  - Глядзiць, сее цi не!
  Агата зароѓ:
  - Раз, два, тры, чатыры!
  I дзяѓчаты зноѓ як пачнуць смяяцца. Iм тое паляванне вельмi нават бiцца.
  Але вось Агава атакуе i наземныя цэлi. I так усаджвае свае чэргi па амерыканскiх машынах i напявае сабе:
  - Раз, два, тры, ты янкi разарвi!
  Агата ведучы агонь, пацвярджае:
  - Чатыры, восем, пяць - умею чараваць!
  Ды дзеѓкi скажам прама неардынарныя. Яны ваявалi ѓ прыватнасцi i на ѓсходнiм фронце. Бiлiся пад Ржэвам, дзе наступалi часткi Жукава.
  Бiтва была ѓпартай. Дзяѓчаты зiмой, былi босыя i ѓ бiкiнi. Але затое як ваявалi.
  Агава кiдала босымi ножкамi гранаты i спявала:
  - Слухала рэкламу толькi раз,
  Карыстайцеся гумкамi фiрмы.
  I як iрване па расiйскiх шэрагах. Ды гэта зусiм не цацка.
  А Агата таксама дзюбне ладна. I страляе сабе, i малоцiць непрыяцеля, нiбы грушы з дрэѓ падаюць.
  I босымi ножкамi дзяѓчынка ѓсё кiдае i кiдае.
  Агава з захапленнем узяла i праспявала:
  - Лiсы, i пчолы, вы ж акцёры!
  I ад голай пяткi дзяѓчыны ляцiць забойны прэзент. Ды гэта дзеѓкi якiя калi ѓжо i возьмуцца за забiццё, то i не адпусцяць!
  Агата прачырыкала:
  - А вялiкi Рэйх, нам сказаѓ не дрэйф!
  I зноѓ босай ножкай пушчана дзяѓчынкай граната.
  Ды дзеѓкi калi амаль голыя, iх не куля, нi снарад не бяруць. Далёка не ѓсе гэта разумеюць.
  Так што дзяѓчынкi такое могуць вытварыць, i так усiх здзiвiць. Што iскры з вачэй сыплюцца.
  Агава кiнула босай ножкай гранату, i прасiпела:
  - Не, не бывае свету сярэдзiна! Прысыпана гарой крывавых целаѓ!
  I зноѓ дзяѓчына-тэрмiнатар выкошвае савецкiх салдат.
  А Агата сама спявае i шэпча:
  - А калi чакаюць нас гады наперадзе! Мы не саступiм, верце злому чорту!
  I будзе шмат цяпла i святла! I рушым Сталiну, мы проста ѓ морду!
  I дзяѓчына зноѓ кiдае босай нагой гранату!
  А Агава спявае сабе:
  - Як жылi мы змагаючыся! I смерцi не баючыся! Так i з гэтага часу жыць табе i мне! I ѓ зорнай вышынi! I горнай цiшынi! - Дзяѓчынка кiнула босымi пальчыкамi хупавых ног гранату i працягнула. - У марской хвалi i лютым агнi! I ѓ лютым, i ѓ лютым агнi!
  Ваяѓнiцы так лiха савецкiх разбуралi, што i Ржэѓ змаглi ѓтрымаць.
  Вось што бывае, калi дзеѓкi б'юцца.
  А вось яны зараз такiя харты i стромкiя. I самалёты не вельмi з iмi могуць з iмi пацягацца. А ваяѓнiцы класныя.
  Агава, ведучы агонь, спявае:
  - Сабака бывае куслiвым...
  I зноѓ страляе!
  Агата актыѓна пацвярджае:
  - Толькi ад жыцця сабачага!
  I зноѓ палiць, i нiшчыць.
  Дзяѓчыны, вядома ж, вышэйшага класа ваяѓнiцы.
  А вось на дыскалёце iмчацца - Альбiна i Альвiна. Яны такiя сiмпатычныя бландынкi. I ѓ iх лятаючая талерка практычна непаражальная.
  Ваяѓнiцы смяюцца сабе i равуць:
  - Мы дзеѓкi супер! Усiх смецем!
  I зноѓ скаляцца, i зубкi паказваюць. А супраць такiх дзяѓчынак i любы цмок будзе нямоглы.
  Альбiна разгортвае дыскалет i збiваючы амерыканцаѓ, успамiнае.
  - А я так лiха з рускiмi дзерлася!
  I засмяецца!
  Яны разам з напарнiцай бiлiся ѓ свой час пад Ленiнградам. Тады калi Чырвоная армiя праводзiла аперацыю "Iскра". Тады абедзве дзяѓчыны амаль голыя i босыя, бiлiся на снезе.
  I менавiта iх аголеныя целы дазволiлi адбiць наступ праѓзыходных сiл супернiка. Вось гэта былi дзяѓчынкi! Якi ѓ iх азарт, а колькi полымя i гарэння.
  Альбiна i Альвiна, кiдалi босымi ножкамi гранаты па савецкiх войсках i трымалi абарону.
  Асаблiва эфектыѓна, калi дзяѓчына яшчэ i станiк здымае, i трасе сабе пунсовымi саскамi.
  Альбiна кiнула босай нагой гранату i праспявала:
  - Ох, гэты заказнiк! Я страмчэй усiх!
  Альвiна кiдаючы пры дапамозе босых пальцаѓ ног забойнае, пiскнула:
  - А я звер! Дзiкi звер!
  Абедзве дзяѓчыны вельмi любiлi сэкс i былi крутымi!
  А як засмяюцца сабе! I як забрэшуць!
  Альбiна захоча, кiдаючы босай нагой гранату:
  - Я ёсць мыш!
  Альвiна пратарахцела ѓ адказ:
  - Маѓчыш! А таксама мыш!
  I абедзве дзяѓчыны хорам вякнулi:
  - Усiм спаць!
  А як яны зiмой голыя, у адных трусiках б'юцца. На гэта варта паглядзець. А катаваннi яны вельмi нават паважаюць.
  Альвiна прапiшчала, збiѓшы чарговы самалёт янкi:
  - I нiякiх цвiкоѓ!
  Альбiна дадала:
  - I голых грудзей!
  Дзяѓчыны-ваяѓнiцы прасавалi ЗША капiтальна. Вось ужо аб'яднаныя сiлы ѓвайшлi ѓ паѓночныя штаты Амерыкi. Пал Квебек.
  I немцы наступаюць разам з Чырвонай армiяй.
  Наташка, i яе каманда разам з Джэйн i яе камандай арганiзавалi прамежкавы банкет.
  Сталi ёсць сабе тоѓстыя стравы, i запiваць вiном. I пры гэтым лапаць прыгожых у адных шорцiках юнакоѓ што прыслужвалi жаночай аѓдыторыi.
  Наташка напiлася i раѓла:
  - Ах, бараначкi, цукеркi! Бары, растрабары! Мы лясныя самацветы - дзiкiя гiтары!
  Аѓгустына з голым бюстам падскоквала i вiшчала:
  - А каго ѓ лесе знойдзем! А каго ѓ лесе знойдзем! З тым жартаваць не станем! На часткi разарвем! На часткi разарвем!
  I Марыя амаль голая танцуючы на стале, закрычала:
  - На часткi разарвем!
  А Святлана правiшчала:
  - I Гiтлера заб'ем!
  Дзяѓчаты развесялiлiся. А немкi палезлi ѓ бойку. Пачалася бойка, i кусалi, адзiн аднаго i раѓлi. А колькi тут было вiск.
  Адна баба ѓкусiла iншую за клубнiчны сасок. I палiлася кроѓ.
  Дык гэта ѓсё было пацешна.
  Расейскiя дзеѓкi бiлiся з немкамi i крычалi:
  - Гэта ёсць наш апошнi i рашучы бой!
  I такая дзiкая сутычка адбывалася. А абодва бакi лезлi на сценку.
  Ну, пацешылiся дзяѓчынкi i зноѓ бой.
  Наташа едзе ѓ СУ-100 i спявае:
  - Дзяѓчыны бываюць розныя, але колеры душа толькi чырвонага! I ѓсiм аднолькава жадаецца, стаць моцнымi як прарочыца!
  I возьме дзеѓка, ды як з гарматы i лупне.
  Вось гэта дзеѓкi! Кахаюць сабе забiваць.
  Марыя страляючы, праспявала:
  - За намi Радзiма,
  Стромкi Белы Бог...
  Прыйдзем да камунiзму,
  Ворагаѓ скруцiм у рог!
  Дзяѓчаты трэба сказаць вельмi нават, што бачна крутыя.
  Аѓгустына загарлапанiла, пальнуѓшы па амерыканцах i сарваѓшы з "Шэрмана" вежу:
  - Уставай праклёнам затаѓраваную!
  Святлана страляючы, падтрымала:
  - Увесь свет галодных i рабоѓ!
  Наташа пальнула, i дадала:
  - Кiпiць наш розум абураны!
  Марыя агрэсiѓна працягваючы, уставiла:
  - На смяротны бой iсцi гатовы!
  I нацiсне босымi пальчыкамi ножак на забойны цынгель.
  Вось гэта дзяѓчаты крутыя...
  А Джэйн ваюе на iншым танку "Герынг". Прылада ѓ яе 88-мiлiметраѓ, але вельмi доѓгi ствол. I як лупiцца такая гармата. I як усё разб'е.
  Джэйн папiскваючы, раве:
  - Брытанскi леѓ выскаляючыся каронай!
  I таксама босымi пальчыкамi ножак нацiсне.
  Дзяѓчынка дзейнiчае вельмi актыѓна. I страляе, нiбы з кулямёта.
  А далей босыя ножкi дзяѓчынак варушацца.
  Вось Гертруда страляе сабе, па амерыканцах. I выбiвае iх машыну. Пасля чаго хiхiкае.
  Далей агонь вядзе Малання. I таксама вельмi трапна. Дзiвiць непрыяцеля ѓ вежу.
  А потым i Мацiльда. I пры дапамозе босых ножак. Дакладная дзяѓчынка, не скажаш, што слабая.
  I як урэжа сабе.
  Танк "Герынг", праехаѓ мiма падпаленага будынка. Ад руiн паднiмалiся клубы дыму. I круцiлiся чорныя, i фiялетавыя баранчыкi.
  Джэйн прачырыкала:
  - У небе будзе навальнiца, i падае сляза!
  Смешна дзяѓчынцы стала. I яна разрагатаецца. I памчаѓся iх танк далей.
  А вось i Альбiна з'явiлася. Яна на гэты раз басанож бегае i з аѓтаматам. I страляе сабе. I пiша нiбы з ракетнiцы. I дзяѓбае амерыканцаѓ.
  А побач з ёю Альвiна. Дзяѓчатам надакучыѓ дыскалет, i яны лiчаць за лепшае ѓ пешым страi змагацца.
  Такiя вось крутыя i выдатныя дзяѓчынкi.
  А яшчэ босымi ножкамi на хаду кiдаюць гранаты. Вось гэта дзяѓчынкi такiя цудоѓныя.
  Альбiна страляючы, прамаѓляе:
  - Я гару нiбы яркая зорка!
  Альвiна ведучы агонь, гарлапанiць:
  - I не расстануся нiколi!
  Вось дзяѓчаты i атакуюць. Зьмiнаюць пазыцыi амэрыканцаѓ.
  А экiпаж Герды ѓжо абмiнуѓ Мексiку i ѓваходзiць у штат Тэхас. Таксама дзеѓкi вельмi нават спраѓныя.
  Страляюць сабе так трапна, што не разгорнецца брунэтка. I прэ сабе iхнi танк. Цiсне гусенiцамi амерыканцаѓ.
  Пры гэтым Герда прыгадвае. Вось яны разам з Шарлотаѓ злавiлi пiянера. I прывязалi яго да дрэва. I сталi гарыць качаргу ѓ вогнiшчы i прыпякаць хлопчыку цела.
  I пятачку прыпялi, i затым грудзi. Каталi хлопчыка, мучылi сабе.
  А потым калi надакучыла, узялi, надрэзалi артэрыю i пiлi сабе кроѓ.
  Ды такiя вось у iх былi забаѓкi.
  Герда падумала, што яе цёзка ѓ Андэрсана была занадта добрая. Пайшла босая блукаць па Еѓропе. А дзеля нейкага падшыванца. А вось калi б захапiцца пiратамi.
  I як разрагатаецца бландынка-тэрмiнатар.
  Танк Е-50 вельмi забойную гармату калiбра 105-мiлiметраѓ мае, i з вялiкай дыстанцыi ѓсё прабiвае. Натуральна, што Герда гэтым карыстаецца.
  Прылада плюецца, а дзяѓчаты босымi ножкамi дрыгаюць сабе. I iх гармата як дзюбне. I вежу зараз сарве.
  Герда праспявала:
  - Белая прыгажосць, я бягу боса!
  Агнезарная Шарлота трапным стрэлам перавярнула амерыканскi танк i дадала:
  - Босая! Ох, босая!
  I дзяѓчаты зноѓ вельмi трапна страляюць! I ѓ iх выгляд вельмi баявы.
  Крысцiна таксама пальнула i заѓважыла:
  - Я таксама ваяѓнiца высокага класа!
  Магда прачырыкала ѓ адказ:
  - Шалёны гваздзiк ѓ нас!
  I пракруцiла босымi ножкамi каля бранi.
  Дзяѓчына, зразумела, пiлатаж выбудоѓвае. I крычыць сабе:
  - Ку-ку! Ку-ку! Я стану волатам!
  Пасля чаго як закрычыць! I жамчужнымi зубкамi блiсне!
  Нямецкi танк прэ сабе i страляе. Не дае лiтасцi нi правым нi левым.
  А вось яшчэ дзяѓчаты на небе амерыканцаѓ малоцяць. У дадзеным выпадку гэта Агава i Агата.
  Абедзве чартоѓкi-бландынкi такiя крутыя. I збiваюць самалёты нiбы канвеерам!
  Агава праспявала, зразаючы "Мустанг":
  - Бушуе гром, раве войны навальнiца,
  Я выбралася з апраметнага пекла!
  Змагу ѓсю зямлю выпалiць аж дашчэнту,
  Каб перамагчы - вось вышэйшая ѓзнагарода!
  I абедзве дзяѓчынкi такiя спартовыя i стромкiя. I зразумела зусiм босыя.
  I ѓ адным бiкiнi. I сэксуальныя. Шмат, вельмi шмат праз сябе мужчын прапускаюць, каб падзарадзiцца чорнай магiяй.
  Агава вось верашчыць:
  - Вялiкi сэкс, гэта супер!
  I зноѓ падаюць збiтыя чартоѓкай самалёты. Вось гэта дзяѓчына - самага высокага палёту.
  Агата тым часам верашчыць:
  - Ах, як хлопцы, якiя добрыя! Iх мы займем, проста так да душы!
  I скаляць сабе дзяѓчыны зубкi. А такiя ѓ iх яны жамчужныя - вялiкi пiлатаж!
  Так што бой iдзе па ѓсiх правiлах i без правiл! Малоцяць ваяѓнiцы амерыканцаѓ. А калi малацiлi i расiян. I сабе зубкi так выскалiлi.
  А вось яшчэ дзеѓкi ваююць. Маргарэт i Шэла. Абедзве дзяѓчыны такiя крутыя. I iмчацца на дыскападобным верталёце. Выдатныя ваяѓнiцы.
  З шасцi авiягармат як малоцяць, як дзяѓбуць. I абрэжуць усiх гэтых фрыцаѓ. Выкошваюць капiтальна.
  Маргарэт страляючы, спявае:
  - Гутны марген, гут так! Б'юць па мордзе так i так!
  Пасля чаго зноѓ стралянiна i пераскокi, верталёта з месца на месца!
  Шэла вельмi дасцiпная дзеѓка, як гаркне ва ѓсю глотку:
  - Але пасаран! Я партызан!
  I разрагатаецца. Успомнiла, як яны злавiлi камсамолку. Падзялi яе да трусоѓ i пагналi па снезе. I заадно падганялi пруцiкамi. А так вiшчала ад болю. Ды гэта было пацешна.
  Потым яны разам з Маргарэт адрэзалi дзяѓчыне грудзей i з'елi! А свежая, волкая грудзiнка гэта ж так смачна!
  Шэла праспявала, ведучы агонь па амерыканцах:
  - Пакахалася мяснiку бландынка,
  Пакахалася мяснiку бландынка!
  Да чаго добрая грудзiнка,
  Е-е-е выдатны фiле!
  I дзяѓчына ажно, прыскокне ѓ крэсле. А iх дыскападобны апарат як возьме i трасяне.
  Маргарэт праспявала:
  - Наш спадар Адольф,
  Вельмi любiѓ свабоду...
  I дзiвiць у брыво -
  Добра хацеѓ народу!
  I дзеѓкi зноѓ у поѓнай заквасцы. Наогул дзяѓчынкi скажам так класа супермэнаѓ.
  А як ваююць? Нiбы чартоѓкi з апраметнай! А калi спяваюць i скачуць, то нiбы кола.
  Дзяѓчат вядома можна толькi распалiць.
  А вось iх верталёт яшчэ збiѓ знiшчальнiк Амерыкi - паказаѓ, што можа i закапаць, распаленай рыдлёѓкай!
  Вось ужо нямецкiя i савецкiя войскi штурмуюць Фiладэльфiю. Гэта проста цудоѓны горад.
  Немцы i парады яго атачаюць, i прасуюць.
  Ваюе экiпаж Лiзаветы. Дзяѓчына змагаецца на IС-3 i спявае сабе:
  - Чунга Чанга сiнi небасхiл! Чунга Чанга - лета круглы год! Чунга Чанга прабiѓ смерцi гадзiну! Чунга Чанг - фюрар кулю ѓ вока!
  I дзяѓчаты савецкага экiпажа як спяюць:
  - Цуд-востраѓ! Цуд-востраѓ! Жыць на iм лёгка i проста! Жыць на iм лёгка i проста! Чунга Чанга!
  I Кацярына нацiснула босай ножкай на гашэтку i праспявала:
  - Наша шчасце ѓвесь час! Жуй какосы, ясi бананы! Жуй какосы, ясi бананы - Чунга Чанга!
  Дзяѓчынкi скаляцца сабе i страляюць.
  Алена пальнула па амерыканцах i праспявала:
  - Iшоѓ вандроѓца па пустынi! I ѓбачыѓ гэтае племя! Тут яго яны спыталi - тумба-юмба цi смерць?
  Аѓрора, скалячыся i страляючы, прачырыкала:
  - Тумба-юмба раз! Тумба-юмба два! Тумба-юмба тры!
  Кацярына таксама дзюбанула з гарматы i прашыпела:
  - Пражэктара працяры!
  А Лiзавета бразнула:
  - Адольфа разарвi!
  I дзеѓкi як засмяюцца. I выскаляць свае мiлыя мордачкi. А якiя ж слаѓныя дзяѓчаты.
  I паляць сабе, i цьвiзяць.
  Алена дзюбанула па супернiку i пiскнула:
  - Сталёвыя стагоддзi! Вось сталёвыя!
  I зноѓ разрагаталася!
  I танк IС-3 як возьме i папрэ. I давай цiснуць, i давай разбураць. Усiх ворагаѓ зьмiнаючы, i лiтасьцi не даючы.
  А як дзяѓбе гэты танк i зробiць вельмi балюча.
  А вось яшчэ дзеѓкi. Алёнка злавiла чарнаскурага амерыканца. I сунула яму сваю босую, пыльную ножку ѓ твар. Той змушаны цалаваць i пiшчаць:
  - Аб багiня!
  Алёнка праспявала:
  - Я вялiкае тварэнне Бажаства,
  Ты мая вялiкая, сусветная краiна!
  I зноѓ тварык выскалiць!
  Фiладэльфiя ѓпала, i немцы i рускiя прасоѓваюцца наперад. I ѓжо падыходзяць да Нью-Йорка.
  
  
  АДОЛЬФ ГIТЛЕР ЗАБIТ
  1 мая 1944 года ѓ вынiку змовы быѓ забiты Адольф Гiтлер, i звергнута яго асяроддзе. Фюрэрам Германii стаѓ Роммель, а канцлерам Шпеер. Саюзнiкi спынiлi супраць Трэцяга Рэйха баявыя дзеяннi. Роммель нават аб'явiѓ пры патранажы ЗША i Брытанii аб стварэннi Еѓрасаюза для барацьбы з бальшавiзмам.
  Суадносiны сiл на франтах прыкметна змянiлася. Да 22 чэрвеня пачатку наступу савецкiх войскаѓ у Беларусi вермахт разгарнуѓ на ѓсходнiм фронце больш за трыста дывiзiй, не лiчачы французскiх i сiл сатэлiтаѓ. Суадносiны сiл у пяхоце стала прыкладна роѓным, пры перавазе фашыстаѓ у танках i САУ, i прыкладным парытэце ѓ авiяцыi якое зрэшты, таксама хутка пераходзiла ѓ перавагу Трэцяга Рэйха. Толькi ѓ артылерыi ѓ СССР захоѓвалася колькасная перавага.
  Наступ савецкiх войскаѓ у цэнтры дасягнуѓ толькi адноснага поспеху. Роммель узмацнiѓ сваю групоѓку, i паслухаѓшы парад камандуючых адвёѓ войскi за Бярэзiну, тым самым паменшыѓшы Палесткi балкон. Немцы змаглi больш-менш арганiзавана супрацiѓляцца i пазбегнуць катлоѓ. Тым не менш, войскi Роммеля адышлi ѓ Мiнскай лiнii абароны, прычынiѓшы савецкiм войску значны ѓрон.
  Наступ Чырвонай Армii на румынскiм фронце аказаѓся не занадта паспяховым. Роммель адвёѓ войскi з пярэдняй часткi абароны i ѓзмацнiѓ больш за ѓсё менавiта трэцi эшалон войскаѓ. У вынiку масiраваная артпадрыхтоѓка аказалася не такой дзейснай.
  Немцы змаглi выстаяць i там... Беспаспяховай аказалася спроба вераснёѓскага наступлення савецкiх войскаѓ i на лiнii "Пантэры", у Прыбалтыцы. Там i зусiм савецкiя войскi прайшлi ѓсяго толькi дзясятак кiламетраѓ.
  Увосень на ѓзбраеннi панцвале з'явiлася серыйная "Пантэра" - "F". Яна мела больш моцнае лабавое бранiраванне i бартавую абарону, без павелiчэння вагi i знiжэння хадавых якасцей. З'яѓленне больш дасканалай "Пантэры", а таксама машыны з 88-мiлiметровай гарматай, пагоршыла становiшча савецкага танкавага парка. Тым больш савецкая замена Т-34-85, Т-44 аказалася не дастаткова тэхнiчна надзейнай, каб яе запусцiць у серыйную вытворчасць.
  Але горш за ѓсё тое, што фашыстаѓ з'явiлася рэактыѓная авiяцыя, i яна не скавана бамбардзiроѓшчыкамi саюзнiкаѓ. Як высветлiлася, МЕ-262 не мае сабе дастойнага апанента нi ѓ хуткасцi, нi ва ѓзбраеннi. Вельмi моцным аказаѓся таксама i, шрубавы ТА-152. Гэтая машына па лётных характарыстыках значна пераѓзыходзiла Фоке-Вульф, не саступаючы ва ѓзбраеннi i бранiраваннi.
  Сур'ёзную праблему для савецкiх войскаѓ сталi прадстаѓляць i рэактыѓныя бамбавiкi "Арада". А ѓ лiстападзе-снежнi ѓ серыйнай вытворчасцi з'явiлiся самаходкi Е-25, i Е-10 з нiзкiмi сiлуэтам, магутным узбраеннем, i выдатнымi хадавымi якасцямi. Новыя самаходкi адрознiвалiся, больш дасканалай кампанавальнай схемай, падвескай, i шчыльнасцю. Яны пераѓзыходзiлi савецкiя аналагi - асаблiва кампактная Е-25 з 88-мiлiметровай гарматай.
  Зiмой немцы змаглi адбiць наступленне савецкiх войскаѓ пад Мiнскам, i ѓтрымаць фронт у Прыбалтыцы.
  А ѓ сакавiку пачалося наступленне вядомае як вясновае абуджэнне. Упершыню масава фрыцы ѓжылi прыборы начнога бачання, вядучы наступ у цёмны час сутак, калi савецкая артылерыя не гэтак эфектыѓная. I iм удалося прарваць абарону, пачаѓшы зблiжэнне з флангаѓ. У вынiку на Правабярэжнай Украiне ѓтварыѓся вялiкi кацёл. I ѓ iм аказалiся сотнi тысяч савецкiх салдат.
  Аднак частка Чырвонай Армii адчайным прарывам вырвалася з акружэння. Хоць немцам упершыню з сакавiка 1943 гады i атрымалася рушыць наперад, захапiѓшы частку савецкай тэрыторыi, але занадта ѓжо вялiкiя страты, мяшалi развiць поспех.
  Савецкiя войскi ѓ маi зноѓ паспрабавалi прарваць нямецкую абарону ѓ раёне Мiнска. Але мудрагелiсты Роммель паставiѓ у пастку i змог перакулiць больш слабыя савецкiя флангi, зайсцi ѓ тыл. Такiм чынам сiтуацыя для Чырвонага войска яшчэ больш абвастрылася. Аднак Сталiн кiнуѓ у бой дадатковыя рэзервы, якiя прычынiлi пралом, i не далi Ромелю развiць далейшы наступ. Наступiла лета 1945 гады. Нямецкiя канструктары завяршылi працу над больш дасканалым танкам "Леѓ", i самае галоѓнае, з'явiѓся Е-50 з характарыстыкамi праѓзыходнымi "Пантэру"-2. Асаблiва моцны быѓ танк Е-50 у бранiраваннi, з прыладай у 105-мiлiметраѓ, i з хуткасцю звыш 60 кiламетраѓ у гадзiну, што забяспечваѓ магутны ѓ 1250 конскiх сiл рухавiком з прамым упырскам палiва ѓ поршнi. З'яѓленне падобнай больш дасканалай машыны, прыкметна праѓзыходнай савецкiя распрацоѓкi, магло апынуцца вельмi вялiкай непрыемнасцю для Чырвонай армii.
  Але пакуль яшчэ разгортвалася гэтая серыя. Небяспечны танк з вялiкiмi нахiламi бранi не паступiѓ яшчэ ѓ вялiкiя партыi. Зьявiлiся i дыскалёты. Гэтыя машыны вельмi небяспечныя практычна непаражальныя для стралковай зброi, i небяспечныя для заваёвы панавання ѓ небе.
  А яшчэ дадаць рэактыѓныя самалёты: масавая серыя МЕ-262 i НЕ-162, рэактыѓны бамбавiк Ю-287, i серыi АР, i iншае, iншае, iншае. Уключаючы i рэактыѓныя штурмавiкi, а таксама планёры.
  Восень 1945 года панаванне ѓ паветры цалкам перайшло Люфтвафэ. Чырвоная армiя пасля некалькiх няѓдалых спроб наступлення перайшла да стратэгiчнай, актыѓнай абароны. Наступiла зiма... Адносна зацiшша змянiлася лютаѓскай спробай наступу ва Украiне. I тут дабiцца поспеху не ѓдалося. Мала таго немцы змаглi зноѓ абысцi рускiх з флангу i ѓтварыць кацёл. Упала Вiннiца, фашысты падышлi да Жытомiра.
  Але ѓвесну 1946 гады нямецкая спроба ѓзяць Кiеѓ, скончылася для немцаѓ вялiкiмi стратамi, i прыпынкам фронта. У цэнтры баi разгарнулiся на рацэ Бярэзiна, на поѓначы з Нарвай. Фiнляндыя ѓсё яшчэ вяла вайну з Чырвоным войскам. А Японiя пасля ядзерных удараѓ капiтулявала.
  I ѓлетку iшлi ѓпартыя баi. Нiводны бок не мог атрымаць перавагi. Немцы прасунулiся ѓ цэнтры кiламетраѓ пяцьдзесят i аказалiся спыненыя. Абмежаваных поспехаѓ яны дасягнулi ва Украiне, выйшаѓшы ѓ шэрагу месцаѓ да Дняпра. Але восенню i зiмой ужо Чырвоная армiя распачала шэраг контратак i змагла зноѓ прарвацца да Мiнска.
  Наступiѓ 1947 год. З'явiлiся ѓ Чырвоным войску рэактыѓныя ЯК-15, i Т-54. Новы савецкi танк Т-54 некалькi знiзiѓ разрыѓ у якасцi з нямецкiм Е-50, а IС-4, ужо мала ѓ чым саступаѓ нямецкаму танку, хiба што меѓ недастатковую гармату. Але IС-7 сваiм з'яѓленнем абазначаѓ канец дамiнаванню Е-50 на поле бою.
  Хоць IС-7 атрымаѓся занадта дарагой машынай i не асаблiва прыдатнай да баявога выкарыстання.
  Улетку немцы яшчэ ѓтрымлiвалi фронт. Iх авiяцыя па-ранейшаму была мацнейшай за савецкую. У прыватнасцi з'явiѓся МЕ-262 "Х", са стрэлападобнымi крыламi i больш дасканалымi рухавiкамi. I нават МЕ-362. Нядрэнна паказаѓ сябе i ТАЯ-183, i МЕ-1010. Пакуль ЯК-15 не мог з iмi канкурыраваць на роѓных. Больш перспектыѓнай распрацоѓкай лiчыѓся МIГ-15, але ён яшчэ нават не ѓзляцеѓ у паветра.
  Але восенню, i асаблiва зiмой, немцы зноѓ пачалi прагiнацца. 29 студзеня 1948 года паѓ Мiнск. I да сакавiка савецкiя войскi адцiснулi фашыстаѓ на Нёман i Буг. I з'явiѓся хай пакуль не занадта масава i МiГ-15 якi скарацiѓ якасную перавагу нямецкай рэактыѓнай авiяцыi. Толькi дыскалёты пакуль заставалiся недасяжным узроѓнем у галiне паветранай вайны.
  Тут ужо ЗША сталi цiснуць на СССР з патрабаваннем спынiць вайну. У маi 1948 года пачалiся перагаворы, але вайна ад гэтага не спынiлася. Роммель хацеѓ атрымаць ад СССР тэрытарыяльных набыткаѓ, каб вайна не была зусiм пустой. Але i Сталiну хацелася, каб нешта атрымаць за сем гадоѓ такой жахлiвай вайны. Чырвоная армiя i ѓся Расiя былi знясiленыя, i параненыя. Але i Трэцi Рэйх нават з улiкам замежных дывiзiй i так званых добраахвотнiкаѓ i наймiтаѓ, якiя прыбываюць з-за мяжы.
  ЗША i Брытанiя схiлялiся да iдэi: уступiць у вайну адкрыта. Але грамадская думка да гэтага была яшчэ не гатова. I пачалася псiхалагiчная апрацоѓка.
  Пашырэѓ рух антыкамунiстаѓ, i пачалася маштабная iстэрыя.
  Амерыканскiя вайскоѓцы сур'ёзна сталi абдумваць ужыванне ядзернай бомбы супраць СССР. Прадугледжвалася скiнуць атам як мiнiмум на семдзесят гарадоѓ са знiшчэннем савецкага патэнцыялу.
  Улетку СССР распачаѓ новы наступ, якi адкiнуѓ фашыстаѓ да Вiслы. А на поѓднi да Львова, на поѓначы да Клайпеды. Напярэдаднi восенi для Германii склалася крытычная сiтуацыя. Роммель бачачы, што захад вагаецца, прапанаваѓ Сталiну нулявы варыянт: мiр без анексiй i кантрыбуцый. Вярхоѓны галоѓнакамандуючы нечакана пагадзiѓся. I вось 10 верасня 1948 г. памiж СССР i Германiяй быѓ падпiсаны мiрны дагавор.
  Абодва бакi вярталiся ѓ межы 1941 года. Каштавала гэтая вайна дзясяткаѓ мiльёнаѓ жыццяѓ абапал, а ѓсё вярнулася ѓ кругi свая.
  
  МIСIЯ ГЕСА ПАСПЯШНА
  Мiсiя Геса якi прапанаваѓ ад асобы Гiтлера, Чэрчылю мiрную дамову i сумесную вайну з СССР апынулася паспяховай. Брытанiя атрымлiвала магчымасць выйсцi са знясiльваючай вайны з Германiяй, не ставячы пад пагрозу iснаванне сваёй каланiяльнай iмперыi. Мала таго, Трэцi Рэйх пагаджаѓся перадаць англiчанам шэраг паѓночных тэрыторый СССР. Для Гiтлера было важна лiквiдаваць бальшавiцкую пагрозу з усходу, а жыццёвых прастор у немцаѓ i так хапала з лiшкам. Так што iм захоплiваць яшчэ зямлi не было чаго. Чэрчыль купiѓся на шчодрыя абяцанкi, ды i прыроджаны антыбальезм апынуѓся мацней iншых меркаванняѓ.
  Брытанiя i Германiя заключылi ганаровы мiр i таямнiцы саюз супраць Расii. Сталiн у сваю чаргу спадзяваѓся апярэдзiць Гiтлера прэвентыѓным ударам, але ѓ той самы час не хацеѓ правакаваць немцаѓ. I як вынiк, план "Барбароса" ѓсё роѓна аказаѓся рэалiзаваны, а напад Германii чаканым, але i адначасова раптоѓным.
  Спачатку СССР цярпеѓ паразы. Ход вайны нагадваѓ той, што i ѓ рэальнай гiсторыi, хiба што панаванне нямецкай авiяцыi аказалася больш адчувальным, так iх не скоѓваѓ ангельскi паветраны флот.
  Англiчане скарысталiся ѓ якасцi нагоды для ѓступлення ѓ вайну, бамбардзiроѓкамi тэрыторыi Фiнляндыi. Атацы брытанцаѓ падверглiся Мурманск, i што iстотна Баку з нафтавымi свiдравiнамi. Пасля таго як немцы ѓзялi Смаленск, i фарсiравалi Днепр акружыѓшы на месяц раней рэальнасцi Кiеѓскую групоѓку, у вайну ступiлi туркi. А гэта каля трыццацi дывiзiй.
  Але самае небяспечнае, што i Японiя вырашылася на адкрыццё другога фронта. Не захацелася самураям заставацца здыхлятнiкi, калi СССР хiстаецца. I яны адкрылi ѓжо трэцi фронт. Чырвоная армiя супрацiѓлялася гераiчна. Рускiя ваяры змаглi абаранiць Ленiнград, але наступ на Маскву пачалося больш, чым на месяц раней. I не было сiбiрскiх дывiзiй здольных прыкрыць савецкую сталiцу. Масква патрапiла ѓ асяроддзе, але сам горад адчайна супрацiѓляѓся. Нялёгка ѓзяць такую густанаселеную сталiцу, з мноства будынкаѓ i каменных дамоѓ.
  Шматлiкiя апалчэнцы таксама змагалiся адчайна, i аказвалi ѓпартае супрацiѓленне. Фрыцы i ангельцы змаглi ѓзяць горад толькi ѓ снежнi, моцна разбурыѓшы яго. Праѓда немцы здолелi дайсцi i да Сталiнграда. Але суровая зiма заспела фашыстаѓ на Волзе, прымусiѓшы прыпынiць наступ, i не даѓшы iм злучыцца з туркамi i надыходзячымi з боку Iрана ангельцамi. Але вось узiмку савецкiя войскi прамацалi лiнiю абароны немцаѓ. Але прарывацца не сталi. Баявы дух Чырвонай армii пасля падзення Масквы занадта ѓжо звалiѓся, i шэраг генералаѓ змянiлi камандаванню, i на гэты раз не толькi i не столькi Уласаѓ.
  Гэта ѓскладнiла арганiзацыю контрудараѓ, ды i Сталiн запаѓ у дэпрэсiю, хай часова, але Берыя паспрабаваѓ арганiзаваць ваенны пераварот, i сутыкнуѓся з процiдзеяннем Молатава. У вынiку Берыю расстралялi, але хаос яшчэ больш з прычыны гэтага ѓзмацнiѓся.
  Увесну немцы аднавiлi наступ, i змаглi, злучыѓшыся з туркамi захапiць Каѓказ, i выйсцi да Свярдлоѓска. Савецкiя войскi адступiлi далёка ѓ Сiбiр. Гiтлер лiчыѓ сябе пераможцам i ѓ сакавiку 1943 года пасля таго як Японiя атакавала амерыканцаѓ на Перу-Хабар напаѓ на Брытанiю.
  Да гэтага часу немцы ѓжо наладзiлi серыйную вытворчасць такiх танкаѓ як: "Пантэра", "Тыгр", "Леѓ" i ѓ iх з'явiѓся рэактыѓны МЕ-262. Брытанii прыйшлося дрэнна. Немцы захапiлi пасля кароткага штурму Гiбралтар, i разграмiлi ангельскую базу на Мальце. Пасля чаго праз Марока пачалося ѓварванне вермахта ѓ Афрыку. Каля пяцiдзесяцi дывiзiй Трэцяга Рэйха перайшло па найкароткай адлегласцi на чорны кантынент, i разгарнулi наступ на Петлю Нiгера, i Алжыр. Iх асноѓным супернiкам сталi ангельскiя войскi. Адначасова Роммель ужо якi атрымаѓ на ѓсходнiм фронце пагоны фельдмаршала, разгарнуѓ наступ з Лiвii на Егiпет.
  Ва ѓдары Ромеля прымала ѓдзел дваццаць пяць загартаваных у бiтвах нямецкiх дывiзiй.
  Iх зруйнавальны ѓдар, прывёѓ да адукацыi катла з дванаццацi ангельскiх дывiзiй пад Александрыяй. Роммель пераможна выйшаѓ да Суэцкага канала, але там патрапiѓ пад контратаку. Жорсткiя баi разгарнулiся ѓ паветры. Нямецкiя лётчыкi мелi лепшую падрыхтоѓку, а Фоке-Вульф значна пераѓзыходзiѓ ангельцаѓ ва ѓзбраеннi. Але асаблiва моцны, аказаѓся рэактыѓны МЕ-262 з магутным узбраеннем з чатырох 30-мiлiметровых авiягармат i рэактыѓных снарадаѓ. Супраць яго ѓ ангельцаѓ, ды i ѓ амерыканцаѓ не было роѓнай зброi.
  Працiѓнiкi абменьвалiся ѓдарамi ѓ небе Германii. Фашысты актыѓна выкарыстоѓвалi рабскую працу, i павялiчвалi выпуск узбраенняѓ. Рэсурсаѓ у Трэцяга Рэйха хапала. З тэрыторыi Каѓказа пачаѓся наступ на Блiзкi Усход. Шмат перамог атрымала i Японiя, якая дзейнiчала сумесна з вермахтам. Працiѓнiк з лiку дзяржаѓ восi падцiскаѓ усё больш i больш моцна.
  Блiзкi ѓсход акупаваны яшчэ ѓ 1943 годзе, як i поѓнач, а таксама частка цэнтральнай Афрыкi. У 1944 году разгарнулiся ѓ Трэцiм Рэйху рэактыѓныя бамбавiкi, i яны сталi раздзiраць Брытанiю, сыпле дзясяткi тысяч бомб i практычна не несучы страт. Адначасова актывiзавалiся i падводныя лодкi. Асаблiва небяспечныя тыя, што працуюць на перакiсе вадароду. Яны ѓвесь час раздзiралi, амерыканскi i ангельскi флот, выбiваючы велiзарнае мноства пасудзiн. Зiмой i вясной 1944 года немцы завяршылi акупацыю Афрыкi i Iндыi. А ѓ траѓнi паѓ Мадагаскар i быѓ захоплены дэсантам.
  Пачалася падрыхтоѓка да ѓварвання ѓ Англiю. Немцы захапiлi панаванне ѓ паветры. Iх рэактыѓная авiяцыя бiла, шматлiкi паветраны флот саюзнiкаѓ за кошт якаснай перавагi.
  Высаджванне дэсанта пачалася 8 лiстапада 1944 года. Да гэтага часу ѓ фрыцаѓ аказалася ѓсё гатова, i хто мужы ангельцы не чакалi, што фашысты рызыкнуць на высадку позняй восенню.
  Тактычная, раптоѓнасць, якасная i колькасная перавага гiтлераѓцаѓ, у якiх на ѓзбраеннi ѓжо з'явiлiся танкi серыi "Е". Акрамя таго фашысты ѓжыѓ Ноѓ-Хаѓ - дыскалёты з выбiтнымi лётнымi характарыстыкамi i што самае галоѓнае н
  Непаражальныя, для стралковай зброi. Гэта стала для англiчан i амерыканцаѓ сапраѓдным шокам. Праз два тыднi пасля пачатку аперацыi - паѓ Лондан i праз тры днi капiтулявала i англiйская групоѓка ѓ Шатландыi.
  Такiм чынам, метраполiя аказалася заняволена. Учорашнi саюзнiк Трэцi Рэйх нанёс Брытанii ѓдар у спiну. А Чэрчыль, падобна, пашкадаваѓ, што прыняѓ прапанову Геса. Але спакуса падзялiць СССР апынулася занадта ѓжо вялiкi, але прэм'ер са знешнасцю дабрадушнага бульдога не ѓлiчыѓ, што Гiтлер наогул не захоча дзялiцца. I разграмiѓшы СССР, дзiда вермахта ѓпрэцца ѓ спiну Брытанii. I адсядзецца за Ламаншам не ѓдасца.
  Але вось у ЗША спадзявалiся адсядзецца за акiянам. Да немцаѓ звярнулiся з вельмi пахвальнымi прапановамi аб свеце.
  Але Гiтлер захацеѓ кiраваць усёй планетай. I магутныя ЗША, у заходнiм паѓшар'i не ѓваходзiлi ѓ яго планы. I пачалася новая вайна. Немцы для пачатку правялi аперацыю "Iкар" у Iсландыi, затым сталi сумесна з Японiяй атакаваць праз Аляску.
  Сталiн змог выгандляваць у Гiтлера ѓмовы ганаровай капiтуляцыi. Немцы пайшлi на гэта, бо занадта iх выматвала партызанская вайна, якую вёѓ гераiчны расiйскi народ. Ды i Сталiн таксама смяротна стамiѓся ад падобнай бойнi. Абодва бакi дамовiлiся: Расiя атрымлiвае аѓтаномiю ѓ складзе Трэцяга Рэйха i далучаецца ѓ вайне супраць ЗША. Узамен сталiнская аѓтаномiя атрымлiвала Аляску, i частку Канады.
  1945 год прайшоѓ ва ѓпартых i разлютаваных баях. Немцы, японцы, рускiя захапiлi Аляску, Канаду, i ѓ канцы года ѓклiнавалiся ѓ тэрыторыю Амерыкi. У снежнi ЗША прымянiлi атамную бомбу, але сур'ёзнага ѓрону Вермахту не нанеслi, тым больш з пяцi прэзентаѓ узарваѓся толькi адзiн, а астатнiя былi страчаныя ѓ збiтых самалётах.
  У 1946 годзе актыѓна прымяняючы непаражальныя дыскалёты, i новыя вiды танкаѓ, а таксама выкарыстоѓваючы каланiяльныя войскi, гiтлераѓцы, задушылi ЗША. Краiна капiтулявала па iронii лёсу менавiта 4 лiпеня 1946 года, якраз у дзень незалежнасцi. Але свет доѓжыѓся ѓсяго некалькi гадоѓ. Гiтлер 6 жнiѓня 1948 гады напаѓ на Японiю, вырабiѓшы па ёй серыю ядзерных удараѓ. I палыхнула новая вайна. Зноѓ загiнулi мiльёны. Але Японiя аказалася заваяваная.
  I вось у свеце ѓсталявалася Германская гегемонiя: поѓнае панаванне Трэцяга Рэйха. Ад полюса да полюса. Незалежныя дзяржавы паступова паглыналiся iмперыяй. Калi 5 сакавiка 1953 г. памёр Сталiн, то менавiта ѓ гэты момант Адольф Гiтлер i прыняѓ рашэнне адмянiць федэральную аѓтаномiю Расii. I 20 красавiка 1953 гады пачалася новая Германска-Савецкая вайна. Вайна маштабная i не мелая сабе аналагаѓ.
  
  Выратаваць адмiрала Макарава
  Вось аб гэтым нават мала хто i ведае. Яна ѓ свой час перамясцiлася падчас руска-японскай вайны часоѓ Мiкалая Другога. Там Мiрабела змагла выратаваць адмiрала Макарава. Выцягнула яго з вады. Завошта атрымала ѓзнагароду: Георгiеѓскi крыж. I ѓ вынiку флот захаваѓ военачальнiка высокага ѓзроѓню.
  Японiя панесла страты ѓ марской бiтве. Было ѓзарвана два браняносцы. А рускiх флот атакаваѓ самураяѓ. Таго быѓ разбiты, i страцiѓ яшчэ браняносец, чатыры крэйсеры i некалькi драбнейшых караблёѓ. Пасля чаго самураi адступiлi. Некаторы час Тога манеѓраваѓ i не вырашалася ѓступаць у сутычку.
  Тады адмiрал Макараѓ добра нанатрэнiраваѓшы эскадру сам напаѓ на японцаѓ.
  I Мiрабела Магнiтная была тут як тут, разам з легендарным адмiралам. Японцы пацярпелi чарговую паразу. Страцiлi шэсць вялiкiх, i паѓтара дзясятка мяльчэй за судны. I яшчэ адзiн браняносец, Мiрабела-Маргарыта ѓзяла асабiста на абардаж. Захапiѓшы цэлым i цэлым.
  На сушы з-за нерашучасцi Курапаткiна справы iшлi некалькi горай. Порт-Артур аказаѓ, адрэзаны па сушы i ѓ блакадзе.
  Аднак гэта не перашкодзiла Макараву зноѓ атакаваць Тога i разнеслi яго флот патоѓ больш за дваццаць судоѓ. Пэѓныя праблемы ѓ японцаѓ узнiклi з забеспячэннем сваёй групоѓкi.
  Макараѓ уславiѓся. Яго параѓноѓвалi з Ушаковым. А Маргарыта-Мiрабела стала легендарнай жанчынай на расiйскiм флоце. I таксама рабiла сабе кар'еру.
  Японцаѓ бiлi яшчэ не раз. Тапiлi i захоплiвалi iх транспарта. Аблога Порт-Артура зацягнулася, але горад мог атрымлiваць падмацаваннi, i пастаѓкi снарадаѓ i харчавання морам. Курапаткiн доѓгi час марудзiѓ i праяѓляѓ нерашучасць. Пакуль у лютым цар Мiкалай не змянiѓ яго на Лiневiча. Новы палкаводзец у сакавiку, нарэшце, перайшоѓ у наступ i маючы перавагу ѓ колькасцi разбiѓ парадзелыя з-за аблогi японскiя войскi.
  Рускiя да гэтага часу захапiлi практычныя ѓсе Курыльскiя выспы. А потым сухапутныя часткi занялi i Карэю. Японiя пайшла на цяжкi свет. Аддала Расii i Курыльскую граду, i Тайвань. Апошняя вялiкая выспа была захоплена эскадрай Каляднага.
  Расiя ѓзяла пад кантроль Карэю, Манчжурыю, i Манголiю, дзе ѓспыхнула антыкiтайскае паѓстанне. Так з'явiлася i Жэлтарасiя. Iмперыя ѓмацавалася. Нi рэвалюцыi, нi Думы, не было. Краiна хутчэй увайшла ѓ эканамiчны рост i iмклiва развiвалася.
  Да першай сусветнай вайны Расiя была лепш гатова, i мела большы эканамiчны патэнцыял. Ды i насельнiцтва было пабольш, як i колькасцi войска. Зьявiлiся i першыя ѓ сьвеце лёгкiя танкi. Паколькi эканомiка была мацнейшай, iх паспелi запусцiць у серыйную вытворчасць.
  Мiрабела-Магнiтная тым часам ужо пакiнула дадзенае светабудову, але паспела прагледзець падзеi.
  У прыватнасцi, сапраѓды першая сусветная вайна пачалася як у рэальнай гiсторыi. Спачатку развiвалася прыкладна таксама. Але горад Пярэмышлi быѓ узяць значна раней. А разгром прусакоѓ падчас няѓдалай спробы немцаѓ наступаць на Варшаву аказаѓся больш значным. У пятнаццатым годзе царскае войска было мацней i лепш арганiзавана. I забеспячэнне аказалася больш моцным. Немцы не змаглi дабiцца буйных поспехаѓ. Максiмум, коштам велiзарных страт Нямеччына адцiснула рускiх за Вiслу, i змагла ѓзяць Пярэмышлi, але затое Расея ѓтрымала Львоѓ. Страты рускiх былi меншыя, чым у рэальнай гiсторыi, а немцаѓ большыя.
  У шаснаццатым годзе рускiя войскi прарвалiся ѓ Прусii, а затым на поѓднi змаглi не толькi зноѓ адбiць Пярэмышлi, але i ѓзяць Кракаѓ. Асманская iмперыя практычна аказалася разгромлена.
  Паколькi думы не было, то люты семнаццатага года праскочылi без асаблiвых праблем. А ѓвесну дацiснулi Аѓстра-Венгрыю, да лета капiтулявалi i асманы i аѓстрыйцы. Восень рускiя наступалi супраць немцаѓ. Падцiскалi i амерыканцы з саюзнiкамi. 30 Лiстапада 1917 года Германiя капiтулявала.
  Расiя атрымала прырашчэнне тэрыторый i на захадзе i на поѓднi. Турцыю падзялiлi на часткi, i яна знiкла з карты свету. Знiкла i Аѓстра-Венгрыя. Галiцыя, Букавiна, Кракаѓская вобласць, Познань, Клайпеда, Данцыг увайшлi ѓ склад Расii. Расея таксама ѓключыла ѓ сябе Стамбул, Малую Азiю. Iрак i Палестыну далучыла Брытанiя, Сiрыя стала французскай. Расiя таксама ѓключала ѓ свой склад Славенiю i зрабiла пратэктаратам Венгрыю i Чэхiю. Аѓстрыя ж стала зусiм маленькай.
  А на Нямеччыну былi накладзены рэпарацый.
  Што вельмi выгадна ѓсiм краiнам свету. Царская iмперыя адужэла яшчэ больш. А аѓтарытэт цара Мiкалая Другога яшчэ больш вырас. У народзе цар стаѓ вельмi папулярным. Прычым, латка расла, а працягласць працоѓнага дня скарачалася. Спачатку цар скарацiѓ працоѓны дзень да 11,5 гадзiн. Потым у 1922 рабочы дзень быѓ скарочаны яшчэ на гадзiну да 10,5 гадзiн, у суботу i перадсвяточныя днi яшчэ да 8 гадзiн. Лата ж да канца 1928 года перавысiла ѓ сярэднiм пяцьдзесят пяць рублёѓ у месяц. Прычым, гарэлка каштавала ѓсяго дваццаць пяць капеек, а карову можна купiць за тры рублi. Новы аѓтамабiль можна было набыць усяго за 180 рублёѓ i ѓ крэдыт.
  Працягвалiся i малыя войны. Расея i Брытанiя, падзялiлi канчаткова Аѓганiстан, i Iран. Прыкладна напалову. Поѓнач Расii, поѓдзень Брытанii.
  Далей Антанта падзялiла i Блiзкi Усход. Францыя, Брытанiя, Расiя - узялi сабе прыкладна па трэцi тэрыторыi. Завяршыѓшы дзяльбу Iсламскага свету.
  Расея дзякуючы гэтаму атрымала базы i ѓ Iндыйскiм акiяне. Што ж гэта плюс.
  Расiя таксама атрымала i месца для храма ѓ Iерусалiме.
  Свет здавалася, здабыѓ стабiльнасць. Але ѓ 1929 годзе вылiлася вялiкая дэпрэсiя. I зноѓ у Расii пачалiся масавыя выступленнi. У 1931 годзе Японiя зноѓ атакавала расiйскi флот. Пачалася новая вайна ѓ Цiхiм акiяне.
  Камандавалi рускiм войскам флотам Калчак i сухапутнымi войскамi Дзянiкiн.
  Удалося хутка разбiць японцаѓ на сушы i моры. Пасля чаго адбылася высадка дэсанта ѓ самой метраполii. Японiя адчайна супрацiѓлялася, але была зрынутая. I яе зараз уключылi ѓ склад Расii. А Рускi цар Мiкалай Другi стаѓ яшчэ i iмператарам Японскiм. Расiя таксама пакарыла значную частку Кiтая. Узяѓшы сабе тое, што дазволiлi ангельцы.
  А ѓ Нямеччыне прыйшоѓ да ѓлады Гiтлер. Царства Мiкалая Другога было адным з самых працяглых у гiсторыi Расii, i вельмi слаѓным. Цара назвалi Мiкалай Вялiкi.
  Але ѓ 1934 годзе, якраз 7 лiстапада, самалёт з iмператарам пацярпеѓ крушэнне. I ва ѓзросце шасцiдзесяцi шасцi гадоѓ перарвалася праѓленне слаѓнага i вельмi паспяховага цара. Пры якiм Расея дамаглася надзвычай шырокiх заваёѓ.
  Больш за сорак гадоѓ доѓжылася кiраванне Мiкалая Вялiкага. Але потым наступiла бязладзiца. Сын Мiкалая Другога Аляксей Другi, быѓ ужо хворы калi ѓступiѓ на пасад, i кiраваѓ менш за год. Потым царом стаѓ Кiрыл Раманаѓ. I таксама ѓжо быѓ даволi хворым, правiѓшы да 1938 года, пакуль пасад не ѓспадкаваѓ Уладзiмiр Кiрылавiч Раманаѓ. Якi стаѓ царом Уладзiмiрам Трэцiм.
  Гiтлер тым часам узмацнiѓся. Далучыѓ Аѓстрыю. А Мусалiнi захапiѓ Эфiопiю. Абедзьве дыктатара, вядома ж, пабойвалiся Расею. I фюрар схiляѓся да саюзу з царскiм рэжымам.
  Уладзiмiр Трэцi, таксама меркаваѓ што лепш, забраць у Брытанii i Францыi ѓсе калонii, а з Нямеччыны i ѓзяць тое не чаго.
  Так што склаѓся саюз Восi. Масква, Берлiн, Рым, супраць Брытанii, Францыi, Бельгii, i Галандыi.
  Прычым, Расея была вiдавочна мацнейшай, i мела самыя вялiкiя сухапутныя сiлы. Шэсць мiльёнаѓ салдат i дзве тысячы палкоѓ - гэта каласальная моц. Прычым яшчэ ѓ мiрны час.
  Прырост насельнiцтва ѓ Расii, перавысiѓ з-за знiжэння смяротнасцi тры працэнты гадавых i зямельныя надзелы драбнелi. Затое войска было вялiкае.
  Танкаѓ выпускалася шмат, i яны былi лепшымi i дасканалымi ѓ свеце. Як самалёты i верталёты.
  Расiйскае войска хацела заваёѓ. Марыѓ перасягнуць славу Мiкалая Вялiкага i малады, славалюбiвы цар.
  Так што саюз склаѓся хутка.
  I 15 траѓня 1941 гады пачалася вайна... Расея рушыла войскi на Iндыю, Iндакiтай, Блiзкi ђсход, Егiпет.
  А Гiтлер ударыѓ па Бельгii, Галандыi i Францыi... Як i ѓ рэальнай гiсторыi фашысты разграмiлi саюзнiкаѓ за паѓтара месяца. Расiя ж заваёѓвала калонii. Але ѓ сорак першым годзе захапiць Брытанiю не ѓдалося.
  У 1942 годзе Расея ѓжо захапiла i Iндыю, i Блiзкi ѓсход, i Iндакiтай, i ѓладаннi Брытанii ѓ Цiхiм акiяне. I ѓжо царскае войска прасовалася разам з iтальянцамi па Афрыцы.
  Адначасова Расiя пачала разам з Германiяй падводную вайну i паветраны наступ на супернiка. Брытанiю капiтальна прасавалi. Гэта была спроба задушыць ангельцаѓ.
  Паветраны наступ працягваѓся ѓвесь сорак другi год.
  Расiя i Iталiя захапiлi ѓсю Афрыку. Расея таксама заняла i Аѓстралiю.
  А ѓ 1943 годзе, нарэшце, адбылася высадка ѓ Брытанii. Пасля месяца разлютаваных баёѓ - метраполiя ѓпала.
  Так завяршылася маштабная бiтва i Другая сусветная вайна. Расiя заваявала большую частку свету. Трэцi Рэйх уключыѓ у свой склад, Бельгiю i Галандыю, i значную частку Францыi. Нямеччына ѓ Афрыцы атрымала толькi Марока. Нешта дасталася Iталii. А астатняе паглынула Расея.
  Зрэшты, мiр доѓжыѓся зусiм нядоѓга. Уладзiмiр трэцi запатрабаваѓ ад Амерыкi вярнуць Аляску, i ѓ якасцi падставы пачала баявыя дзеяннi.
  Германiя, Iталiя i Бразiлiя таксама ѓступiлi ѓ вайну. Да iх далучылiся i Аргенцiна, i Iспанiя, i Партугалiя, а таксама Венесуэла.
  Разгарнулася маштабная вайна.
  ЗША супернiк моцных. Але амерыканскiя танкi саступаюць у якасцi як расейскiм, так i нямецкiм. Ды лiкуна царская армiя нашмат мацней. I паступова раздушвае амерыканцаѓ.
  Вайна пачалася ѓ жнiѓнi 1945 гады. Доѓжылася яшчэ амаль два гады. Асноѓны ѓдар наносiѓся з боку Чукоткi на Аляску. Расцягнутасць камунiкацый i лiнiй забеспячэння, абцяжарвала перакiдку войскаѓ.
  Што зацягнула вайну.
  Акрамя таго амерыканцы вельмi шмат выпусцiлi "Першынгаѓ" i "Шэрманаѓ", мабiлiзавалi значныя сiлы i бiлiся ѓпарта. На баку ЗША былi i Канада, i Мексiка. З-за чаго супрацьстаянне аказалася на рэдкасць разлютаваным.
  Расейскае войска прасовалася, але павольна, i пераадольваючы ѓпартае супрацiѓ.
  Але ѓ канчатковым вынiку ЗША капiтулявалi... I ѓ чэрвенi 1947 гады запанаваѓ мiр...
  Мiрабела Магнiтная, магла бачыць, толькi тое, што рабiлася да канца верасня 1948 года. Гэта значыць, да цяперашняга часу. У тым сусвеце, дзе яна паваявала, царская Расiя на чале з Уладзiмiрам Трэцiм квiтнеючую дзяржаву.
  Самае вялiкае i багатае свеце. I якому няма роѓных. Гiтлер пакуль кiруе Нямеччынай. Ён атрымаѓ калонii, на тэрыторыi ЗША, Мексiкi i Канады ѓ падзяку за вайну супраць ЗША.
  Мала таго Уладзiмiр шчодра дазволiѓ уключыць у склад Трэцяга Рэйха i Судзецкую вобласць у Чэхii. Гэта вельмi шчодра.
  Пакуль Гiтлер з Расiяй ён вялiкi дзяржаѓны дзеяч i яго любiць нямецкi народ.
  Але вось калi ѓ фюрара пойдзе ѓ галаву клiн, тое яго чакае папросту разарванне i перамолу костачак у пацяруху. Так што фюрар проста абавязаны гэта разумець.
  I не рыпацца. А стане вылузвацца, то нават лепш. Не будзе Германii i Iталii на мапе. Уладзiмiр Трэцi заваюе ѓвесь свет. I ѓвойдзе ѓ гiсторыю як Уладзiмiр Найвялiкшы. А гэта вельмi нават круты тытул!
  
  БЕЛЫ ТЫГРАНОК
  Па Крымскай, летняй дарозе iшла маленькая цыркавая група. Першым крочыѓ басаногi, белабрысы хлопчык гадоѓ дванаццацi. Худзенькi, але жылiсты пацан у шортах, i iшоѓ у спякоту з аголеным тулавам. Тарчалi рэбры, але жылкi як дрот, пад амаль чорнай з-за загару скурай.
  За iм iшла дзяѓчына. Светла-русыя валасы выгарэлi на сонцы, нiбы пераспелая пшанiца. Бровы ѓ дзяѓчыны таксама светлыя, а твар ад пылу i моцнага загару смуглявы як у цыганкi. Але рысы твару вельмi прыгожыя, толькi крыху завостраныя з-за худзiзны. Дзяѓчына стройная, у лёгкай паркалёвай сукенцы вышэй каленаѓ. I таксама босая, хоць не пазайздросцiш тым, хто без абутку, калi яны крочаць па камянiстай дарозе Крыма. Не толькi камянi вострыя, але яшчэ i распаленыя на летнiм сонцы.
  Але дзяѓчыны i хлопчык абвыклi басячыць i ѓ спёку i ѓ сцюжу, i з бронзавыя ногi, i мазолiстыя падэшвы не зважаюць на падобныя дробязi.
  За iмi семенi сiмпатычна iстота. Белае, але з карычневымi палоскамi. Сiмпатычны тыграня-альбiнос. Таксама схуднелы, жудасна галодны, ловiць на хаду матылькоѓ i бурчыць.
  За плячыма дзяѓчыны катрынка ѓ руках сякiя-такiя прыналежнасцi. Нагружаны крыху i хлопчык. Крочаць яны з самай ранiцы. Хлапчук наступiѓ на бутэлечны асколак. I адчуѓ праз мазоль укол, закульгаѓ.
  Дзяѓчына, усмiхнуѓшыся, заѓважыла:
  - Асцярожней Алежка! На дарогах часам бываюць неспадзеѓкi!
  Хлапчук раззлавана буркнуѓ:
  - Ды нiчога страшнага, нават крывi няма! А вось чым будзем кармiць Бiмба!
  Дзяѓчына цяжка ѓздыхнула i заѓважыла:
  - Ды здаѓ тыграня! Яму трэба мяса! На адных з'едках доѓга не працягне!
  Хлапчук з усмешкай адказаѓ:
  - Тут шмат дач з багатымi людзьмi. Можа, напаем на мяса. А ты Алеся таксама схуднела...
  Дзяѓчына страсянула, i заѓважыла:
  - А мне гэта iдзе! Спрыт нават дадалося!
  I дзяѓчына падскочыла i пракруцiлася на шкарпэтцы. Алежка свiснуѓ ад захаплення, а тыграня зароѓ.
  Пару гадоѓ таму яны былi ѓ адной цыркавой групе, якая звязалася з нарадавольцамi i была разгромлена. Алеся таксама брала ѓдзел, i па чутках нават грымнула генерала. А цяпер блукала па Расii басаногая i непрыкаяная. Узiмку яны перабiралiся ѓ Iран, Iрак, там пляскалi па стромах i давалi ѓяѓленнi. Улетку спускалiся ѓ Расiю. Алесi ведала некалькi моѓ, у тым лiку фарсi i навучыла Алега.
  Нават пацешна хадзiць па Iране ѓ чадры, але з босымi нагамi. Яны душылi ѓяѓленне, а зусiм нядаѓна ѓ iх з'явiѓся Бiмба. Таксама ѓцякач, з нейкай групы. Рэдкi па прыгажосцi звер, але жудасна пражэрлiвы. На яго хутка сышлi запасы, хоць i збiраѓ народа тыграня нямала. Але ѓ апошнiя днi для гурта наступiла цёмная паласа. Чамусьцi прыгожай дзяѓчыне, хлопчыку i тыграняцi-альбiносу не перападала грошай. I яны галадалi. Прычым горш за ѓсё голад пераносiѓ маленькiх драпежнiк.
  Трыумвiрат прысеѓ на скрыжаванне. Алеся дзве маленькiя бульбiны, падзялiла памiж сабой хлопчыкам, а ѓвесь хлеб аддала тыграня. Той прагна злапаѓ i запытаѓ яшчэ. Шкада так скуголiць... Нiбы шчанюк. А якi худнеючы.
  Алеся рашуча ѓстала, i пляснула голымi падэшвамi:
  - Пайшлi! Будзем гаспадароѓ забаѓляць!
  Ужо першая дача iх сустрэла няветлiва. Дворнiк адмовiѓся пускаць i абазваѓ Алесю прастытуткай.
  У другi прыём быѓ лепей. Панi трыццацi пяцi гадоѓ дазволiла ѓвайсцi. Алег пераапрануѓся ѓ трухлявы трыко, i спрытна скакаѓ. Старалася Алеся. Яе дзявочая фiгурка гiмнасткi вельмi спрытная. Бiмба ѓмеѓ крыху, але таксама скокнуѓ цераз абруч, якi Алеся трымала босымi пальчыкамi ножак, з агрубелымi падэшвамi, але не згубiѓшымi вытанчанасцi. Панi была вельмi задаволеная i спытала Алега:
  - Ты добры клоун!
  Хлопчык пакрыѓджана адказаѓ:
  - Я не блазан, а акрабат i трохi жанглёр!
  Панi папрасiла:
  - Папалiглюй!
  Алег з задавальненнем стаѓ падкiдваць прадметы. У тым лiку i ручку i расчоскi ляжалую на стале.
  Панi, даволi ѓсмiхаючыся, спытала:
  - А гэта жанчына твая мацi?
  Алег адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не, мая напарнiца!
  Панi кiѓнула:
  - Ды яна занадта маладая ... А ѓ цябе бацькi ёсць?
  Хлопчык цiха ѓздыхнуѓ:
  - Я не ведаю сваiх бацькоѓ!
  Панi сумна ѓздыхнула i адказала:
  - Сiротка! Ну добра, у мяне ад ранейшай служанкi засталiся туфлi! Прынясi iм!
  Лёкай, бурчаѓ, выдалiѓся. Алеся задаволена ѓсмiхнулася. Потым з'явiѓся лёкай. Туфлi ѓжо былi зношаныя, i з трэснутай скурай.
  Панi буркнула:
  - Я сама ѓ даѓгах i больш даць нажаль не магу!
  Алеся ѓзяла абутак i стрымана падзякавала панi. Пасля яны пакiнулi дачу. Дзяѓчына незадаволена прабурчала:
  - За такiя старызнiк больш пятака не дасць. У жмоты! А колькi часу патрацiлi!
  Алег заѓважыѓ:
  - Дзень доѓгi, збяром яшчэ!
  На наступным лецiшчы пашанцавала яшчэ менш. Iх прынялi, але пасля прадстаѓлення далi толькi талерку аб'едкаѓ са стала. Тыграня зрэшты, iх жыва праглынуѓ. Хоць у гэтым прыбытак.
  Але на чацвёртай дачы, у хлопчыка лопнула чэшка, i прыйшлося далей выступаць басанож не па форме апранутым. А падалi ѓсяго толькi грыѓню.
  На пятай дачы iх не пусцiлi. На шостай аказалася некалькi дзяцей якiя, атачыѓшы тыграня, сталi соваць яму пiрожныя. Пачаставалi i Алежку. Галодны хлопчык слопаѓ з задавальненнем крэм з шакаладам. Але затое iм прыйшлося папрацаваць. Дзецi доѓга не хацелi адпускаць. Уяѓленне паглядзеѓ i пан. Яму асаблiва спадабалася выступленне гiмнасткi Алесi. Ён некалькi разоѓ патрабаваѓ паѓтарыць. Потым таксама пачаставаѓ дзяѓчынку пiрожным. Часу заняло шмат, ужо i сонца схiлялася да захаду. А заплацiлi толькi два грыѓнi.
  Пад канец пан паклаѓ сваю лапу на голую нагу Алесi i пробулькал:
  - З тваёй знешнасцю можна зарабляць вялiкiя грошы iншым шляхам!
  Алеся абцягнулася:
  - Нiколi! Я не пайду на панэль!
  Барын ѓхмыльнуѓся i заѓважыѓ:
  - Цыркачку цяжэй знайсцi выгаднага жанiха, чым даме лёгкiх паводзiн.
  Алеся дасцiпна заѓважыла:
  - Але лягчэй каханне!
  Але дваццаць капеек гэта таксама грошы. За iх ужо можна бутэльку гарэлкi набыць. Ва ѓсякiм разе, тыграня ѓзялi кавалак мяса. Алеся прадала туфлi за сем капеек. На ежу iм хапала.
  Ужо стала цемнавата, i па дачах не паходзiш. Алеся сказала Алегу:
  - У начлежку не пойдзем?
  Хлопчык упэѓнена кiѓнуѓ:
  - Не пойдзем! Там смярдзiць!
  Алеся пагадзiлася:
  - I да мяне п'яныя бадзягi ляпiцца будуць. Знойдзем сабе месца ѓ пячорцы, а перад сном выкупаемся.
  Хлопчык кiѓнуѓ. Яны купалiся ѓ пустыннай затоцы. Вада была цёплая, i салёная. Алег любаваѓся на фiгурку Алесi, вельмi мускулiстая i стройная. Цела яе зусiм не здавалася худым, а было вельмi гарманiчным. Загарэлая, дзяѓчына-гiмнастка. Як яна актыѓна разграбае рукамi i нагамi. Нiбы пантэра, якая выходзiць на паляванне.
  Алег узгадаѓ твор пра "Маѓглi". Там была вясёлая гiсторыя пра хлопчыка, якога выхоѓвалi сярод ваѓкоѓ. Нешта падобнае i ѓ iх. Блукаеш сабе, затое вольныя, столькi ѓсяго бачаць. Тыя ж дачы раскошныя, некаторыя з фантанамi i скульптурамi. Вельмi прыгожа. Асаблiва ѓлетку ѓ Крыме. А наогул цудоѓная пара лета. Зiмой горш. Нават у Iране i Iраку па начах холадна. Яны часта перамяшчаюцца ѓ начны час, каб не змерзнуць, засынаючы пад адкрытым небам.
  Удосталь накупаѓшыся, хлапчук i дзяѓчына заснулi. Яны юныя, здаровыя, трэнiраваныя. Спяць як дзiкiя звяры: дужа, не зважаючы на цвёрдую паверхню. А што калi цела здаровае не трэба пярын. А на свежым паветры вельмi добрае спiцца.
  Але ѓ адрозненне ад звяроѓ людзi бачаць сны... Алегу снiлася, як ён стаѓ юнгай на пiрацкiм караблi i ваяваѓ. З шабляй, атакуючы ангельскiх салдат у мундзiрах. Рубячы i кромсаючы непрыяцеляѓ. Вось хлопчык наносiць удар босай нагой у пахвiну. Падскоквае i разбурае ангельцаѓ. Насiцца памiж ворагаѓ. Тыя падаюць, рассечаныя i пакарабачаныя. А хлапчук падхапляе другую шаблю. Праводзiць млын, прычым вельмi вiртуозна. Пацан вельмi нават спрытны...
  Але сны расплывiстыя i памятаеш толькi ад iх агульныя рысы.
  На наступны дзень трэба зноѓ iсцi па лецiшчах. Тым больш яны пераб'юцца, а тыграня варта пакармiць.
  Дзяѓчына старалася здавацца вясёлай i ѓсмiхалася. Вельмi яна прыгожая, i ёй ахвотна адчынялi дзверы вартаѓнiка. Але вось падавалi куды горш. У першай дачы спадары ахвотна глядзелi iх пантамiму. Асаблiва пану падабалася назiраць за мiльганнем голых, мускулiстых, загарэлых ног Алесi. Але вось падалi толькi з'едкi са стала, якiмi накармiлi тыграня.
  У другой дачы трымалi доѓга, пан нават пагладзiѓ дзяѓчыну за ножку. Панi пачаставала Алежку пiрожным. Далi грыѓню. Наступныя дзве дачы апынулiся пустымi - спадары не прыехалi.
  Алеся разгублена заѓважыла:
  - Так... Стан тут не заробiш!
  Алежка злосна буркнуѓ:
  - Лепш разбоем зарабляць! Больш выгадна!
  Алеся ѓ адказ паглядзела ѓверх i праспявала:
  - Якое неба блакiтнае. Мы не прыхiльнiкi разбою!
  Наступная дача адрознiвалася велiзарнымi памерамi i дзiѓнай раскошай. Фантаны былi пазалочаныя i бiлi высока ѓ неба. Каля ѓвахода стаялi раскошна апранутыя лёкаi. Алеся нават сумелася свайго адкрыта басяцкага выгляду. Старэйшы з лёкаяѓ крыкнуѓ:
  - Жабракам не падаем!
  Дзяѓчына ѓ адказ усклiкнула:
  - Цыркачы мы! Развеем сум!
  Алеся свiснула, i падняла сваю босую нагу. Белае тыграня пераскочыла, i смешна перакулiлася ѓ паветры. Алежка падставiѓ абруч, i Бiмба праскочыѓ у яго i зноѓ перавярнуѓ угору лапкамi.
  Старэйшы лёкай свiснуѓ i прабурчаѓ:
  - Не дрэнна! Можаце прайсцi!
  Хлопчык i дзяѓчына ѓвайшлi ѓ вароты. Убег i белы тыграня. Барын-мацярык якраз адчуваѓ нуду, у сваiм раскошным палацы дачнага тыпу. Седзячы ѓ альтанцы перад раскошным сталом, шляхетны вяльможа жаваѓ тоѓстае мяса i запiваѓ дарагiм вiном з залатога кубка. Побач з iм сядзела маладая, прыгожая жанчына ѓ сукенцы, упрыгожанай каштоѓнасцямi. На верандзе скакала дзяѓчынка гадоѓ сямi ѓ прыбранай сукенцы i вельмi падобная на жонку пана, толькi валасамi святлей.
  Барын упiѓся позiркам у Алесю. Яна дыяметральная супрацьлегласць жонцы. Бландынка супраць брунэткi, стройная, мускулiстая, сухая постаць супраць паѓнаты. Асмуглая шакаладная скура супраць арыстакратычнай бледнасцi. Вядома, шляхетны вяльможа прагна разглядаѓ дзяѓчыну, яе босыя ногi, высокiя грудзi, тонкую талiю. Ды падумаѓ пан, мая жонка патаѓсцела. А гэтая...
  Алеся i Алег прынялiся выконваць нумары. Алесi танцавала ѓ адной камбiнацыi, што так падабалася мужчынам. Алег зараз выступаѓ у трыко i блiскучай майцы. Басанож нават было неяк спрытней, чым у чэшках. Хлапчук круцiѓся, рабiѓ сальта, падскокваѓ. Алеся паднiмала яго на выцягнутую руку. Белы тыграня скакаѓ праз абручы, рукi i ногi, праходзiѓ праз нажнiцы.
  Алеся пракручвала i мелодыю на невялiкай катарынцы. Хлапчук жангляваѓ. Потым жанглявала дзяѓчына, затым яны разам. Цыркачы былi спрытныя, шмат круцiлiся. Алеся нават выконвала падвойнае сальта, i яны разам хадзiлi на руках. Потым тыграня зноѓ скакала цераз абручы, якiя Алеся трымала босымi пальцамi ног.
  Падчас паказу дзяѓчынка круцiлася i тое i справы захоплена ѓскрыквала. Барын i яго жонка апладзiравалi стрымана. Але вiдаць было, што яны задаволеныя.
  Пад канец хлопчык i дзяѓчына праспявалi, а галасы ѓ iх выдатныя, паѓнагучныя. Пасля чаго Алеся працягнула шапку для збору грошай. Яна была такой прыгожай, ледзь прыкрытая камбiнацыяй. Мацiн-мацярык ѓхмыльнуѓся, i заѓважыѓ:
  - Я быѓ, калiсьцi сам жабраком, праѓда, дваранскага роду. А здолеѓ стаць мiльянерам i купiць сабе княскi тытул. Што ж можа калi-небудзь i вы станеце багатымi!
  Алеся з усмешкай адказала:
  - Дзякую вам, ваша сiяцельства!
  Барын суха заѓважыѓ:
  - Але марнатраѓны, не здабудзе багаццi! Таму я прапаную вам прадаць мне вашага звярка.
  Алеся праз сiлу ѓсмiхнулася i вымавiла:
  - Бiмбо наш сябар, ён не прадаецца!
  Барын злосна ѓхмыльнуѓся i заѓважыѓ:
  - Так кажуць звычайна, калi жадаюць заламаць высокую цану! Але мяне вам не правесьцi! Я ведаю што адкуль! Прапаную чырвонец, i не паѓшкi больш!
  Алеся пахiтала галавой:
  - Выбачыце пан, але гэты сябар не прадаецца! Нi за якiя грошы!
  Князь злосна буркнуѓ:
  - Ды вы павiнны радавацца, што я вас пазбаѓляю ад такога цяжару. Тыгра пракармiць трэба цэлае стан. А калi ён вырасце... Думаеце што вам дазволяць блукаць з буйным i небяспечным драпежнiкам па горадзе?
  Алеся сумелася. Сапраѓды, думка аб тым, што рабiць з Бимбо калi ён падрасце, часам прыходзiла ѓ галаву. Ужо зараз на iх наперакос глядзяць палiцыянты, а што будзе праз некалькi месяцаѓ?
  З Бимбо ѓ любым выпадку давядзецца хутка расстацца. Дзесяць рублёѓ таксама грошы. Можна купiць сабе шчанюка i выдрэсiраваць яго. Сабака i ёсць менш, i з iм можна падарожнiчаць не адзiн год. Падкапiць сабе грошы, i можа адкрыць якую-небудзь справу. Або выскачыць замуж... Яна ж прыгожая, фiгурыстая.
  Алеся завагалася, здаровы сэнс падказваѓ, што тыгранячку будзе лепш у князя, чым галадаць з вандроѓнай групай. I што калi раставацца з драпежнiкам, то лепш, гэта зрабiць зараз, калi падвярнулася такая магчымасць.
  Але тут дачка пана дзяѓчынка з вышытым жэмчугам банцiкамi забiла ножкамi i закрычала:
  - Хачу тыгра! Жадаю белага тыгра!
  Князь адмахнуѓся i стукнуѓ кулаком:
  - Памаѓчы! Цяпер я раблю бiзнэс!
  Жонка ѓсклiкнула:
  - Не трэба крычаць на дзiця!
  Дзяѓчынка вiдаць была разбэшчаная, i не спалохалася. Але адскочыѓшы, ужо цiшэй прапiшчала:
  - Купi татачка! Купi тыграначка ...
  Жонка з усмешкай заѓважыла дачцэ:
  - Гэты звярок можа быць небяспечным... Гэта драпежнiк i ён ёсць маленькiх дзяѓчынак!
  Барын хруснуѓ пальцамi i вымавiѓ:
  - Апошняе слова пятнаццаць рублёѓ! Больш хоць на каленi стань, не дадам!
  Алеся пакланiѓшыся, спытала:
  - Можна, нам выдалiцца ваша сiяцельства?
  Князь рыкнуѓ:
  - Не! Самы апошнi раз пытаю, аддаяце тыграня за пятнаццаць целковых?
  Алеся матнула галавой. Барын-мацярык яхiдна папытаѓся:
  - А зваць цябе як?
  Дзяѓчына з усмешкай адказала:
  - Алеся.
  Князь злавесна ѓхмыльнуѓся:
  - А пашпарт у цябе ёсць? Давай, пакажы!
  Алеся здрыганулася i збялела. Князь пляснуѓ у ладкi i крыкнуѓ:
  - Узяць iх i выклiкаць палiцыю! Яны ѓ мяне тыгра скралi, i пярсцёнак з дыяментам!
  Дзяѓчынка з захапленнем усклiкнула:
  - Брава тата!
  На Алесю накiнулiся лёкаi. Дзяѓчына не супрацiѓлялася. Яе i Алежку звязала вяроѓкамi, i замкнулi ѓ падвале. Неѓзабаве прыбыла i палiцыя.
  Выслухаѓшы князя, яны надзелi Алесi i Алегу на рукi i ногi кайданы. Прычым, у iх былi спецыяльныя па памерах для дзяцей. У якiя закоѓвалi малалетнiх зладзюжак.
  Пасля чаго дзяѓчыну i хлопчыка завезлi ѓ астрог. Тамака iх падзялiлi. Алега кiнулi ѓ падвал, дзе ѓжо знаходзiѓся тузiн скаваных кайданамi хлапчукоѓ, а Алесю ѓ камеру да жанчын. Было несалодка. У камерах смурод, замест адыходнага месца дзiрка ѓ падлозе, волка, i напаѓцёмна. Хлапчукоѓ трымалi ѓ кайданах, што вельмi няёмка. Рукi i ногi скаваныя. Перамяшчацца па цеснай камеры цяжка. Кармiлi толькi хлебам i вадой, часам давалi падгнiлую садавiну.
  Тут сядзелi да суда. Потым дзецюкоѓ чакала альбо катарга, альбо турэмны прытулак. Жанчын таксама або на катаргу ѓ Сiбiр, або ѓ Сярэднюю Азiю на ѓборку бавоѓны, або ѓ турму з працамi на якi-небудзь фабрыцы за казённыя харчы. А да суда сядзець можна па меркаваннi начальства. Акрамя таго зняволеных яшчэ i лупцавалi.
  Алега i Алесю было загадана вылупцаваць адначасова. Хлопчыка i дзяѓчына агалiлi па воячы, i расцягнулi на казлах. Па баках у iх устала двое палiцыянтаѓ. Вартавыя парадку вымачылi пруты ѓ ступе. Узмахнулi ѓ паветра, збiваючы кропелькi. А затым зараз па камандзе абрынулi ѓдары на спiны хлапчукi i дзяѓчыны. Алеся i Алег сцiснулi мацней зубы, каб не крычаць. Лупцоѓка iшла размерана. Палiцыянты лупцавалi з умераным энтузiязмам, проста выконваючы свой абавязак. Хлопчык i дзяѓчына, цяжка дыхаючы, трывалi. Пасля тузiны ѓдараѓ скура лопнула, i закапала кроѓ. Было вельмi балюча.
  Камендант, якi прапiсаѓ сотню ѓдараѓ, усмiхаѓся. Калi адкiнуць капыты караемыя такi лёс божае. Iм тое пажыццёвая катарга свецiць. За крадзеж у асаблiва буйных памерах, за замах на князя i яго жонку з дачкой. А тут яшчэ i высветлiлася, што Алесю як саѓдзельнiцу ѓ забойстве губернатара шукаюць. Ва ѓсякiм разе, дзеѓку загоняць навечна ѓ Сiбiр. Як i хлопчыка. Так што можа быць i лепей быць забiтымi.
  Алег i Алеся мужна перанеслi ѓсе сто ѓдараѓ, так i не страцiѓшы прытомнасць. Але iх спiны ператварылiся ѓ крывавую калатушу. Пасля чаго на iх зноѓ надзелi кайданы i кiнулi ѓ астрог.
  
  ГIТЛЕР НЕ НАПАђ НА ЗША
  Гiтлер у альтэрнатыѓнай гiсторыi не стаѓ аб'яѓляць вайну ЗША. Сапраѓды, не вельмi гэта разумна. Лезцi супраць такога монстра. Тым больш Японiя сапраѓды згоды напасцi на СССР не дала. А раз так, то... Немцы пакуль праявiлi разважлiвасць.
  Спачатку ход вайны не адрознiваѓся ад рэальнага. Няѓжо што японцы перамаглi амерыканцаѓ i бiтве пры Мiдуэй. Пакуль Майнштэйн не нанёс, контрудар. Якi некалькi выйграѓ у сiле. А Роммель здолеѓ спынiць ангельцаѓ у Лiвii. У вынiку адсутнасцi амерыканскiх сiл, Майнштэйн увёѓ у бой на некалькi дывiзiй больш. I немцы змаглi ѓзяць з ходу Курск. Акрамя таго ѓ баях прынялi ѓдзел не толькi "Пантэры", "Тыгры", але i "Львы".
  Немцы пасля ѓзяцця Курска некаторы час стаялi на месцы. Яны збiралi сiлы.
  I ѓ канчатковым вынiку Гiтлер прыняѓ цiкавае рашэнне: Роммеля ѓзмацнiць, а супраць Расii не наступаць.
  Пакуль Брытанiя на канi. А фюрар лiчыць, што трэба захапiць Егiпет i Блiзкi ѓсход.
  I вось у чэрвенi Роммель перайшоѓ у наступ. Адначасова рушыѓ услед напад на Мальту, i высадка там дэсанта.
  Поспех спрыяѓ нацыстам. Асаблiва моцнымi аказалiся "Тыгры" i "Пантэры", што змялi англiйскiя пазiцыi. А Сталiн пакуль чакаѓ, што немцы самi рушаць. Але тут гiтлераѓцы кармiлi дэзiнфармацыяй. Насамрэч Гiтлер жадаѓ у першую чаргу пакончыць з Брытанiяй. Акрамя таго фашысты i не ведалi куды iм сунуцца.
  У напрамку Масквы вельмi трывалая лiнiя абароны, а пад Сталiнградам немцы ѓжо атрымалi.
  Роммель без асаблiвых праблем захапiѓ i Егiпет, i перасёк Суэцкi канал. Затым авалодаѓ i Палестынай, скарыѓшы Iрак i Кувейт. Фашысты замацавалiся на Блiзкiм усходзе.
  I толькi 1 верасня Сталiн загадала наступаць на Курска-Арлоѓскiм напрамку.
  Але немцы гэта ѓжо чакалi. Iх абарона магутная, а танкi вельмi добрыя для абароны. Асаблiва "Леѓ", якi дзейнiчаѓ з-за засады, расстрэльваѓ танкi Расii з вялiкай дыстанцыi.
  Баi доѓжылiся больш за месяц без асаблiвых поспехаѓ Чырвонай армii. Фюрэр прапанаваѓ зiмой Сталiну перамiр'е. Але правадыр СССР не хацеѓ упускаць спрыяльны час. I зноѓ наступала Чырвоная армiя. Зiмой удалося дабiцца поспеху пад Ленiнградам. Блакада была знята. I немцы аказалiся разбiтыя. Але на паѓднёвым участку фронта, фрыцы выстаялi.
  У iх было шмат танкаѓ. Уключаючы i "Маѓс", магутная абарона. I галоѓнае яны чакалi там удара. Ды i падчас наступлення высветлiлася, што Чырвоная армiя не зусiм мабiльная. Ды i што нямецкi аѓтамат МР-44 лепшы за савецкi, i нядрэнны ѓ абароне.
  У цэлым на поѓднi Майнштэйн здолеѓ выстаяць. Зрэшты, немцы адмовiлiся ад танка "Леѓ", якi пры вазе дзевяноста тон, амаль не меѓ перавагi, над "Тыграм"-2 у бранi, а яго больш магутная гармата, была залiшняй i менш хуткастрэльнай.
  У траѓнi немцы падцягнулi дадатковыя сiлы. З'явiлiся ѓ небе МЕ-262 з магутным узбраеннем, вельмi хуткасныя i цяжкiя для збiвання.
  У канцы траѓня гiтлераѓцы рушылi на Варонеж Але савецкiя войскi чакалi гэта. I ва ѓпартых баях фрыцы прасунулiся за месяц усяго на пяцьдзесят кiламетраѓ.
  Сталiн на гэта адказаѓ магутным ударам у цэнтры, але не здолеѓ дасягнуць поспеху.
  Абмен уколамi працягваѓся i ѓвосень, i ѓзiмку. Але без iстотных змен фронту.
  Немцы паступова перахаплялi iнiцыятыву ѓ паветры, i iх рэактыѓная авiяцыя заваёѓвала панаванне.
  З'явiлiся i першыя самаходкi серыi "Е", лёгкiя, рухомыя, кампактныя, з нiзкiм сiлуэтам, i нядрэнна браняваныя.
  У студзенi Чырвоная армiя зноѓ спрабавала наступаць, але ѓгразла ѓ шчыльнай абароне нямецкiх войскаѓ. У сакавiку немцы нечакана ѓдарылi пад Ленiнградам, i зноѓ узялi ѓ блакаду горад. У траѓнi Сталiн ужо сам прапанаваѓ перамiр'е. Нямецкiя рэактыѓныя самалёты асаблiва ХЕ-162 былi мацнейшымi i эфектыѓнейшымi за савецкiя машыны. А самаходкi з серыi "Е", несумненна, лепшыя ѓ свеце.
  Гiтлер пагадзiѓся, але запатрабаваѓ:
  - Няхай СССР, плацiць рэпарацый нафтай, сыравiнай i хлебам!
  Сталiн пагадзiѓся...
  I нямецкiя войскi павярнулi на захад. У лiпенi 1945 года быѓ узяты Гiбралтар. А за другую палову года захапiлi i ѓсю Афрыку.
  Наступны год прайшоѓ у паветраным надыходзе на Брытанiю. ЗША ѓ вайну не ѓмешвалiся. I ѓсё было ѓдала для немцаѓ.
  Вайна памiж Амерыкай i Японiяй усё яшчэ цягнулася. А атамная бомба не была створана.
  У чэрвенi 1947 года немцы ажыццявiлi высадку дэсанта ѓ Брытанii i захапiлi востраѓ.
  А ѓ 1948 годзе, 22 чэрвеня зноѓ аднавiлася вайна ѓсходзе. СССР нарошчваѓ выпуск танка Т-54 як асноѓнага, i IС-4 як цяжкага. У немцаѓ асноѓным танкам стаѓ Е-75, машына даволi магутная. Па бранiраваннi яна была блiзкая да IС-4, а ѓзбраеннем 128-мiлiметровай гарматай у 55 ЭЛ нават пераѓзыходзiла. Натуральна яе перавага над Т-54 была яшчэ большай.
  Вытворчасць МIГ-15 яшчэ толькi разгортвалася. А немцы ѓжо мелi МЕ-262 i ХЕ-262. Мацнейшымi былi i нямецкiя рэактыѓныя бамбавiкi. Яны i ѓ хуткасцi першыя савецкiя машыны дадзенага тыпу пераѓзыходзяць i ва ѓзбраеннi i бомбавай нагрузцы.
  Фашысты вялi асноѓны наступ у напрамку Каѓказа. Якраз 1 жнiѓня ѓ вайну на баку Германii ѓступiла i Турцыя. Асманам таксама хацелася пажывiцца, за кошт савецкiх земляѓ. I яны, зразумела не сталi адмаѓляцца ад як iм здавалася даступнай здабычы.
  Туркам уцiснулася атачыць Ерэван, i захапiць большую частку Батумi. Але на гэтым усе iх посьпехi i скончылiся. Асманаѓ спынiлi.
  Але затое фрыцам, якiя выкарыстоѓвалi мноства замежных i афрыканскiх дывiзiй, удало да сярэдзiны верасня падысцi да Сталiнграда. За горад на Волзе, як i ѓ сорак другiм годзе разгарнулiся вельмi разлютаваныя баi.
  Гiтлераѓцы шматлiкiя, моцныя, i ѓ iх шмат тэхнiкi. Але загартаваная Чырвоная армiя ѓпарта ваюе.
  I нават грозныя машыны: "Штурмлёѓ", "Штурммаѓс", "Штурммядзведзь" не дапамагаюць фашыстам. Прасоѓваючыся на Каѓказе, гiтлераѓцы падышлi да гарадоѓ Грозны i Арджанiкiдзэ. I таксама аказалiся спыненыя. Баi зацягнулiся да зiмы, пасля чаго фашысты спынiлiся. Чырвоная армiя паспрабавала ѓ снежнi паѓтарыць Сталiнградскае асяроддзе. Але на гэты раз гэта iм не ѓдалося.
  Бо фашысты ѓжо былi навучаны горкiм досведам, i на флангах трымалi буйныя сiлы. Акрамя таго штурмам Сталiнграда камандаваѓ бывалы i вельмi таленавiты палкаводзец Майнштэйн. Якога на мякiне не правядзеш. I фашысты накапалi акопаѓ, i падцягнулi магутныя i большыя забойныя танкi.
  Чырвоная армiя не змагла дабiцца iстотных поспехаѓ, але затое адцягнула значныя сiлы фашыстаѓ ад Сталiнграда. Да самага траѓня немцы толькi абстрэльвалi i бамбiлi горад. I толькi напярэдаднi лета аднавiлiся штурмы. Спрабавалi фрыцы наступаць i на Каѓказе, праз Церскую браму. I iм удалося ѓсяго толькi акружыць Грозны, i ѓзяць Арджанiкiдзэ. У канцы жнiѓня ѓпала таксама i Сухумi.
  Немцы восенню не здолелi ѓзяць Сталiнград, але адрэзалi яго па Волзе i з поѓначы i з поѓдня. Зiмой наступiла чарговае зацiшша. Чырвоная армiя спрабавала наступаць у цэнтры i на Варонежскiм напрамку, але нямецкiя войскi i зiме гатовы i адбiлi ѓсе спробы прарвацца.
  Увесну 1950 гады, у канцы красавiка гiтлераѓцы рушылi свае сiлы ѓздоѓж Волгi ѓ паѓднёвым кiрунку. Гэта быѓ ход увогуле стратэгiчна правiльны. Фрыцы збiралiся адрэзаць Каѓказ па сушы.
  Але ѓ iх не адразу ѓдалося. Чырвоная армiя гэтага чакалi, i супрацiѓлялася ѓпарта. Акрамя таго фашыстаѓ некалькi замарудзiлася пераѓзбраенне сiл, i асноѓным танкам заставаѓся не занадта дасканалы, i даволi цяжкiя Е-75.
  Выпуск знiшчальнiка МiГ-15 рэзка ѓзрос, i дадзеная машына магла канкурыраваць з нямецкай тэхнiкай. Так што фашыстам не ѓсё так проста.
  А Японiя i ЗША ѓсё яшчэ ваявалi. Немцы захапiлi Iндыю i дапамагалi, маючы агульную мяжу - Японii. Але гэта таксама адцягвала сiлы ад СССР.
  Фашысты змаглi рушыць наперад за лета ѓсяго на семдзесят кiламетраѓ. Толькi крыху iм удалося i па тэрыторыi Калмыкii. Праѓда, паѓ, якi знаходзiцца ѓ шматмесячнай аблозе горад Грозны. Немцы падышлi ѓ Шалi.
  Узялi фашысты таксама i Гудаѓту з Зугдзiдзi.
  Практычна ѓся Абхазiя аказалася захоплена. Туркi так-сяк авалодалi Батумi.
  Увосень, калi палiлiся дажджы, немцы канчаткова спынiлiся. Зiмой Чырвоная армiя правяла некалькi наступаѓ, але ѓсе яны аказалiся адбiтыя.
  У немцаѓ рэактыѓная авiяцыя i дыскалёты праводзiлi выдатную разведку, i Чырвонай армii нiяк не ѓдавалася, засяродзiць скрытна сiлы.
  Наступiѓ 1951 год... Немцы некалькi мадэрнiзавалi Е-75, яшчэ больш ушчыльнiѓшы кампаноѓку i ѓсталяваѓшы больш сучасную i дасканалую гармату высокага цiску. Павялiчыѓся i выпуск дыскалетаѓ.
  У траѓнi фашысты зноѓ наступалi ѓздоѓж Волгi. I iм удалося дасягнуць некаторых тактычных поспехаѓ. За лета гiтлераѓцы прасунулiся на сто кiламетраѓ, а ѓ раёне Калмыкii нават выйшлi да Каспiйскага мора.
  СССР знемагаѓ ад вайны. Увосень баi насiлi эпiзадычны характар. А зiмой ужо Чырвоная армiя, праѓда, не моцна калола.
  Надышоѓ 1952 год... Увесну немцы зноѓ спрабавалi наступаць уздоѓж Волгi. I за лета прасунулiся кiламетраѓ на восемдзесят. На Каѓказе фашысты, нарэшце, узялi Шатой i Ведэна, цалкам захапiѓшы Чачню.
  Увосень, фашысты зноѓ спынiлiся. Перайшлi да абароны. Зiмой стомленае Чырвонае войска таксама практычна не наступала.
  А ѓ сакавiку 1953 году памёр Сталiн. Перавярнулася чарговая старонка гiсторыi.
  Вярхоѓным галоѓнакамандуючым стаѓ Васiлеѓскi, мiнiстрам абароны Жукаѓ, кiраѓнiком ДКА Малянкоѓ, сакратаром КПСС, Мiкiта Хрушчоѓ. А старшынёй рады мiнiстраѓ стаѓ Берыя. У прынцыпе ѓзнiкла калектыѓнае кiраванне. Але пакуль Чырвоная армiя трымалася моцна.
  Гiтлер зноѓ паспрабаваѓ узяць Сталiнград.
  Але штурм скончыѓся няѓдачай, працягнуѓшыся да глыбокай восенi. А зiмой Чырвоная армiя без асаблiвага поспеху наступала.
  Але вось у 1954 годзе сiтуацыя нечакана пагоршылася. ЗША так i не змаглi стварыць атамную бомбу, i адолець Японiю на моры. 29 мая 1954 года Амерыка заключыла з японцамi немцамi перамiр'е. Сапраѓды, колькi можна забiваць адно аднаго. Амерыка са снежня 1941 года ваюе. I ёй радасцi мала. Немцы дапамагаюць японцам, а iх падводныя лодкi самыя лепшыя ѓ свеце - змрочны тэѓтонскi генiй.
  Фюрар, вызвалiѓшы больш сiл, зноѓ перайшоѓ у наступ уздоѓж Волгi. I здолеѓ, сяго-таго дасягнуць. Яго войскi выйшлi да дэльты Волгi i канчаткова адрэзалi Каѓказ па сушы. Увосень немцы, прасоѓваючыся ѓздоѓж узбярэжжа Каспiйскага мора, занялi Дагестан. Але зiмой зноѓ спынiлiся.
  Толькi бамбiлi i абстрэльвалi. Парадзелая Чырвоная армiя таксама практычна не наступала. Пакуль у маi 1955 года, фашысты не аднавiлi прасоѓванне да Бака.
  I вось да канца жнiѓня 1955 гады, гiтлераѓцы i туркi злучылiся разрэзаѓшы Каѓказ на дзве часткi. У вераснi 1955 была ѓзята сталiца Грузii Тбiлiсi, што вельмi ѓзрадавала фрыцаѓ.
  А ѓ 15 кастрычнiка 1955 г. пачаѓся штурм Баку. Вермахт рыхтаваѓся захапiць багатыя нафтай абшары.
  Але пяцёрка дзяѓчын: Алёнка, Анюта, Ала, Марыя i Матрона пакiнуѓшы Сталiнград, перамясцiлiся ѓ Баку i там ваююць. I дэманструюць надзвычайную стойкасць.
  Алёнка кiдае босымi пальцамi ног гранату, i цвiркае:
  - Слава камунiзму!
  Анюта паддае голай пяткай прэзент смерцi i пацвярджае:
  - Героям слава!
  Рудая Ала дае чаргу. I зноѓ босымi пальцамi ног падкiне гранату i вiскне:
  - I Радзiме слава!
  Марыя таксама як возьме i запусцiць нешта забойнае босай ножкай i выдасць:
  - За святы сацыялiзм!
  А Матрона ѓзяла голым падэшвамi цэлую звязку гранат, як закiне, i прараве:
  - За Рускiх, магутных багоѓ!
  I ѓся пяцёрка зараз прараве прывiтанне, i пакажа жамчужныя зубкi, якiя не пэцкаюць. I гэта так выдатна, што ваяѓнiц нiчым не проймеш. Яны з сорак першага года ваююць, а ѓсё яшчэ па-ранейшаму такiя свежанькiя, спраѓныя, прыгожыя.
  Як былi дзяѓчатамi, так i засталiся. А што? З чаго iм старэць! Вайна справа маладых! Лекi супраць маршчын!
  Алёнка босымi пальцамi ног кiдае гранату, яна ѓ адных толькi трусiках, i спявае:
  - Аб Радзiма мая! Жабрацкая краiна! Няѓжо ты так звар'яцела!
  А далей кiдае босымi ножкамi i Анюта. Раскiдвае фашыстаѓ, i крычыць:
  - Я суперас!
  Агнезарная Ала, таксама шпурнуѓшы прэзент смерцi босымi пальчыкамi, пiскнула:
  - А я рыжы мамант!
  Марыя гэтая дзяѓчыны з залатымi валасамi, i таксама з аголенай грудзi i з клубнiчнымi саскамi, кiдае босы ножкай забойны прэзент смерцi i шэпча:
  - А я залатая дзяѓчынка!
  I Матрона, гэтая дзяѓчына-волаты. Вось возьме i магутнымi нагамi цэлую бочку з самаробнай узрыѓчаткай, у гiтлераѓцаѓ шпурне. I раскiдае iх на кавалкi iрванага мяса. Якое сябе вось так i дымiцца.
  Ды пяцёрка дзяѓчынак проста пякельная. I куды ѓжо фашыстам супраць iх. Ужо пятнаццаты год дзяѓчаты ваююць. I няма гэтаму нi краю нi канца. I ѓвогуле, колькi можна бiцца?
  Алёнка праспявала са смуткам у голасе:
  Ну колькi можна блiзкiх забiваць?
  Бо чалавек народжаны, павер для шчасця!
  На фронт не адпускае сына мацi -
  I нават улетку на вайне непагадзь!
  I дзяѓчына пасля гэтых слоѓ зноѓ з дзiкай сiлай кiдае гранату... Абарона Баку будзе гераiчнай. Гэта вiдавочна ѓсiм. I фрыцам таксама.
  Дык вось!
  Дзяѓчаты з каманды Алёнкi бiлiся ѓ руйнаваным нацыстамi Баку. Ужо канец лiстапада i стала халадней. З паветра прарвалiся тугi i нават выпаѓ снег.
  Але дзяѓчыны ѓсё роѓна бясстрашна ваююць басанож i ѓ адных трусiках. I не баяцца свежага снежка. Яны пакiдаюць на iм хупавыя, прыгожыя сляды, дзявочымi нагамi.
  Алёнка кiдае гранату босымi пальчыкамi i шчабеча:
  - За Расiю, якую мы не страцiм!
  Анюта таксама запусцiла голай нагой прэзент смерцi i пiскнула:
  - Не! Нiколi не страцiм!
  I прыгожая Ала таксама ѓзяла i выпусцiла, забойнае i смяротнае, прашыпеѓшы:
  - Наш шлях гэта камунiзм!
  Вось i Марыя дзяѓчына ѓ трусiках i з шавялюрай з золата, прапiшчала:
  - Зрынуты будзе фюрар!
  I Матрона цэлую вялiкую звязку гранат шпурнула босымi нагамi i вякнула:
  - За перамогу камунiзму ва ѓсiм свеце!
  А гiтлераѓцы на захопленых тэрыторыях лютуюць. Вось у прыватнасцi злоѓленага пiянера Сашу выцягнулi на допыт. Сарвалi з хлапчукi вопратку, i ѓ адных толькi трусiках вывелi на снег. Уначы мароз, пiянеру холадна. Босыя ногi чырванею i качанёю. Немцы водзяць хвiлiн дваццаць, а потым у горача натопленае памяшканне. I гэта вельмi балюча.
  Хлапчук чырвоны як рак i дрыжыць.
  Яго паводзiлi так некалькi разоѓ. Потым прывязалi да лаѓкi. I разявiлi рот i ѓставiлi туды варонку. Пачалi лiць ваду. Таксама пакутлiва. Жывот раздзiмаецца, цiсне на лёгкiя, i пiянер задыхаецца. Тады яму на жывот ставяць гарачы прас. I чуецца пах паленага.
  Спачатку жывот. Затым распаленыя да чырвонай палоскi жалеза прыкладваюць да босых падэшваѓ пiянера. Вельмi нават балюча гэта хлапчуку. Ён захрыпеѓ, i заскрыгатаѓ зубамi, але здолеѓ стрымаць крык.
  Потым пiянеру прыклалi i распаленае жалеза да голых грудзей. Хлапчук ад болевага шоку страцiѓ прытомнасць.
  Яму далi пасля катавання пару дзён адляжацца, i зноѓ катаваць. На гэты раз з дапамогай прэнга. Зразумелi да столi i адпусцiлi. Усё цела страсянулi, хлапчуку. Пасля зноѓ паднялi.
  Палiцая бiѓ пугай па нагах пiянера. Потым хлапчука секлi распаленым дротам па спiне i ягадзiцах. Пiянер зноѓ страцiѓ прытомнасць. Так нiчога не давiѓшыся Сашу, кiнулi ѓ каземат. Шкура ѓ хлапчука была паранена i падпалена. Але хлопчык быѓ дзiѓна жывучы. Ужо праз пару дзён стаѓ уставiць i поѓзаць, абмацваць сцены камеры.
  Яго зноѓ прыцягнулi на допыт. Паднялi на прэнг. Адзiн кат бiѓ пугай па спiне. А iншы палiѓ пяткi i награбаѓ жар. Хлапчук нават не стагнаѓ. Ён аглядаѓ памяшканнем, каб лепш адцягнуцца ад болю. I нават усмiхнуѓся. Сашу бiлi, пакуль ён не адключыѓся. Знялi з прэнга.
  I палкоѓнiк СС, якi прысутнiчаѓ на допыце, з уздыхам заѓважыѓ:
  - У гэтага дзiцяцi сталёвая воля! Можа, паабяцаем яму свабоду?
  Жанчына кат адказала:
  - Дайце паспрабуем нешта больш дасканалае!
  Ды знайшлi немцы новую муку. Датчыкi да цела падлучылi i ѓрубiлi ток высокага напружання. Жанчына-кат накручвала дынама-машыну, а палкоѓнiк СС задаваѓ пытаннi.
  Сцiснуѓшы з-за ѓсiх сiл зубы, Сашка маѓчаѓ. Ён ведаѓ, што калi разявiць рот, то пачуецца лямант. I трымаѓся з апошнiх сiл. Зраненая, пакрытая ранамi i язвамi, апёкамi, i пухiрамi скура лiтаральна свяцiлася ад току.
  Хлопчык цяжка дыхаѓ, але цярпеѓ. Выявiѓ нечалавечую мужнасць пад катаваннямi.
  Лекар зрабiѓ знак:
  - Пакуль усё! Можа, спынiцца сэрца!
  Iмпульсы перасталi пускаць. Пiянер расслабiѓся i адключыѓся. Яго аднеслi назад у камеру на насiлках.
  Жанчына-кат прапанавала:
  - Давайце яго ѓ сцяну замуруем! Усё роѓна ён нам нiчога не скажа! Толькi дарма час губляем.
  Палкоѓнiк СС запярэчыѓ:
  - Лепш за ѓсё паспрабуем ласкай!
  Жанчына-кат рацыянальна заѓважыла:
  - Дзе не дапамог боль, ласка не дапаможа! Я такiх фанатыкаѓ ведаю!
  Палкоѓнiк СС хiтра падмiргнуѓ:
  - У мяне iдэя ёсць... А што калi паспрабаваць сыроватку праѓды?
  Жанчына-кат усмiхнулася i заѓважыла:
  - Цiкавая думка! Але яна не заѓсёды спрацоѓвае!
  Палкоѓнiк СС усмiхнуѓся i пакiваѓ галавой:
  - Ды гэта дакладна! Iнакш бы на не патрэбны былi б катаваннi! А пакуль свежага хлопчыка апрацуем.
  Воѓк адвялi ѓ катавальнае памяшканне. Паказалi хлопчыку рознага роду iнструменты i палаючы запалам камiн. Хлапчук маѓчаѓ. Тады з яго сарвалi вопратку, i на голае цела сталi лiць кiпень. Пiянер не вытрымаѓ i загарлапанiѓ.
  Яго паднялi на прэнг, i немец бiѓ жалезнай i распаленай пугай па нагах. Пакалечаны хлапчук зноѓ крычаѓ, а затым страцiѓ прытомнасць.
  Яго аблiлi ледзяной вадой, i босую падэшву ног пiянера падсмажылi мовай полымя. Хлопчыка падпалiлi капiтальна, i ён зноѓ страцiѓ прытомнасць. Дзяѓчыну камсамолку распранулi i прыпякалi соску запаленымi папяросамi. Тая адчайна крычала i курчылася. Потым у яе бюсту прыклалi вялiкую, пыхкае запалам сталёвую зорку. I камсамолка страцiла прытомнасць.
  I дзяѓчыну зноѓ раздзiралi распаленымi абцугамi. Затым ламалi камсамолцы пальчыкi на нагах. Пачалi з мезенчыка i скончылi вялiкiм. Потым зноѓ iрвалi грудзi. Пакуль дзяѓчына не памерла ад болевага шоку.
  Вось як пацяшалiся над расiйскiмi людзьмi фашысты. I што вытваралi.
  Надышоѓ снежань 1955 года. Немцы ѓсё яшчэ штурмавалi Баку, гарэлi нафтавыя свiдравiны. I горад завалакло дымам.
  Алёнка i яе каманда адважна змагалiся з фашыстамi. Яны ѓсё яшчэ трымалiся ѓ Баку. Iмкнулiся абаранiць Каѓказ. Хаця на Каѓказе застаѓся толькi Ерэван, не ѓзяты фашыстамi.
  Алёнка кiнула босымi пальцамi ног важкую гранату i праспявала:
  - Камунiсты наперад!
  Анюта таксама шпурнула босай, хупавай нагой прэзент смерцi, i люта прашыпела:
  - I да вышэйшых дасягненняѓ!
  Агнезарная Ала таксама запусцiла прэзент анiгiляцыi, i прапiшчала:
  - Да максiмальных дасягненняѓ!
  А тут i Марыя як зашпурне лiмонку босымi пальчыкамi ножак i вякне:
  - Расколем Рэйх!
  I прыгожая дзяѓчына-багатыр Матрона ѓзяла i запусцiла важкую бочку з узрыѓчаткай i вякнула:
  - I будзем фрыцам амба!
  Але гiтлераѓцы, здаецца, не надта i баяцца. Вось знакамiты лётчык Хафман у чэрвенi 1945 гады ён збiѓ 400 самалётаѓ, завошта атрымаѓ пятую ступень Рыцарскага крыжа Жалезнага крыжа з залатымi дубовымi лiсцем, мячамi i дыяментам. А ѓвесну 1946 гады выйшаѓ на 500 самалётаѓ. За гэта быѓ узнагароджаны ордэнам Германскага арла з Брыльянтамi.
  Пасля таго як вясной 1948 года збiѓ ужо 750 самалётаѓ, быѓ удастоены трэцяга рыцарскага крыжа жалезнага крыжа з мячамi дыяментамi. Па дасягненнi ѓ лютым 1950 года 1000 збiтых самалётаѓ узнагароджаны чацвёрты раз рыцарскiм крыжом жалезнага крыжа са срэбным дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi, а таксама Вялiкiм крыжом жалезнага крыжа.
  Нягледзячы на генеральскае званне, Хафман працягваѓ лётаць. Яго не брала не смерць, нi куля, нi авiяцыйны снарад. Да сакавiка 1955 гады ѓ вялiкага аса было ѓжо 2000 збiтых самалётаѓ. За кожныя 500 самалётаѓ Хафман атрымлiваѓ па Рыцарскiм крыжы жалезнага крыжа з залатым дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi. А за 2000 самалёт яму была ѓручана персанальная ѓзнагарода: Рыцарскi крыж жалезнага крыжа з плацiнавым дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi. Да снежня 1955 года ѓ Хафмана лiчылася 2340 збiтых самалётаѓ.
  Гэта вынiк годны цэлага авiякорпусу. Пры гэтым Хафмана здаралася, збiвалi, але нi разу не быѓ сур'ёзна паранены.
  Але вось з'явiлася ѓ небе лётчыца Альбiна. Якая iмклiва даганяла Хафмана самага дзейснага аса другой сусветнай вайны.
  Дзяѓчына ѓжо перавысiла дзве тысячы збiтых самалётаѓ i атрымала таксама ѓнiкальную ѓзнагароду: Рыцарскi крыж жалезнага крыжа з плацiнавым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  Сакрэт вынiковасцi Альбiны быѓ просты: яна ваявала ѓвесь час басанож i ѓ бiкiнi. I таму не прамахвалася. Зусiм юная дзяѓчына.
  А ѓ паветры бiтвы так кiпяць.
  Альбiна збiвае адной чаргой тузiн савецкiх знiшчальнiкаѓ МIГ-15 i прамаѓляе:
  - Што мне сцюжа, што мне спёка....
  I зноѓ палiць з сямi авiягармат МЕ-462, збiвае адразу сорак савецкiх самалётаѓ, i паѓтарае:
  - Што мне дождж пралiѓны!
  I цiсне дзеѓка-тэрмiнатар, босымi круглымi пяткамi на педалi, агрэсiѓна раѓучы:
  - Калi мае сябры са мной!
  Пасля чаго ваяѓнiца зноѓ урэзала i, ведучы агонь, збiѓшы яшчэ дзевяць самалётаѓ, працягнула:
  - Калi мае сябры гарой!
  Ды калi Альбiна ѓ паветры расейскiм самалётам даводзiцца туга. Наогул такая яна прыгожая дзяѓчына-бландынка. I разбурае ѓсiх запар. На сённяшнi дзень ужо няма самалётаѓ.
  Дзяѓчына прызямлiлася i перасела ѓ штурмавую мадэль самалёта. I ѓзялася за наземныя мэты. У прыватнасцi яны апроч Т-54, палюе на больш магутныя IС-15. Вось гэта танк, створаны савецкiм канструктарам. У iм такая забойная i смяротная гармата.
  Альбiна, ведучы агонь па савецкiх машынах, напявае:
  - Я кахаю ѓсiх бiць, i магу ѓсiх сьцерцi!
  I зноѓ як тузане босымi пяткамi ног.
  Дзяѓчына валодае каласальнай сiлай. Вось яна падбiла васемнаццаць танкаѓ Т-54 i прачырыкала:
  - За Радзiму, за Сталiна наперад!
  I як засмяецца... А на вайне не ѓсё так проста, як здаецца. Вось ужо васемнаццаты год iдзе другой сусветнай вайны. I не вiдаць гэтаму нi канца нi краю. Вось ужо сапраѓды нейкая антыѓтопiя.
  Альбiна ѓзяла i захоплена праспявала:
  - У сябе дзяѓчынка дома не бывала нiколi. - Дзяѓчыны падбiла яшчэ шэсць танкаѓ i працягнула. - Нiколi туды не ходзяць замежныя суда. Але ѓ сонечнай Германii, Германii маёй. Такое багацце i няма лагераѓ!
  Дзяѓчына ваюе даѓно. Галоѓнае яе правiла, ваяваць басанож i ѓ бiкiнi, тады нiшто дзяѓчынак не возьме.
  Пакуль дзяѓчаты босыя, i амаль голыя iх батальён практычна не нёс страт. А дзе толькi ваяѓнiцы не пабывалi. I ѓ Афрыцы, i ѓ Iндыi i СССР.
  Па горных сцежках, тысячы кiламетраѓ прайшлi, праскакалi босыя ножкi дзяѓчынак.
  Дзяѓчына Альбiна падскочыла на знiшчальнiку-штурмавiку i прашыпела:
  - Надакучыла мне лухта гарадзiць!
  I ваяѓнiца зноѓ выпусцiла авiяцыйны снарад па даху танк, прабiваючы супернiка:
  - Хачу шчасце сваё падражнiць!
  Альбiна зноѓ страляе, i прычым вельмi трапна. Нiводны снарад мiма не праносiцца.
  Дзяѓчына ѓспамiнае, як яна бегала са сваiм батальёнам дзяѓчынак па пустынi Сахара.
  Яны мiльгаюць босымi пяткамi, i не баяцца спякота. Ваяѓнiцы амаль голенькiя. А калi зусiм прутка, трэба яшчэ i станiкi зняць. I будзе супер.
  Альбiна, пасылаючы забойныя снарады, праспявала:
  - За перамогу прывыклi змагацца! I вясёлыя песнi спяваем!
  Яе напарнiца Альвiна дадала:
  - Узлятаем вышэй сонца! I песня так нясецца! Працiѓнiкаѓ у калапсы разаб'ем!
  I таксама босымi ножкамi як возьме i стукне. Вось гэта дзеѓкi.
  Яны вельмi любяць з юнакамi працаваць мовай. I iм гэта вельмi падабаецца. На самой справе, такое задавальненне. I яшчэ прыемна, калi крапiвой хвошчаць па голых падэшвах. I ад гэтага яшчэ больш задавальнення!
  Альбiна пабiла IС-15 магутны танк з 203-мiлiметровай гарматай. Вось гэта монстар. I ваяѓнiца праспявала:
  - Найвысокая пазнака! Мы вышэйшы пiлатаж!
  Альвiна прачырыкала ѓ адказ:
  - Яшчэ снарад патрапiѓ у капот, i разляцеѓся самалёт!
  I таксама босымi пальцамi ног нацiсне на кнопку джойсцiка. I як спрацуе. Возьме i iрване. Ад савецкiх машын толькi аскепкi iрваныя ляцяць.
  Але ёсць i савецкiя асы. Вось лётчыца Мiрабела. Дзяѓчына з залатымi валасамi. Самая дзейсная з усiх. Доѓгi час самым пладавiтым лiчыѓся Кажадуб.
  Ён у маi 1945 года абагнаѓ Пакрышкiна. I працягваѓ збiраць ураджай. Кажадуб збiѓ да 1950 года звыш ста пяцiдзесяцi самалётаѓ стаѓ першым лётчыкам i ваяром СССР, мелым шэсць зорак героя СССР. Але восенню 1950 года гэты ѓнiкальны ас загiнуѓ. Доѓгi час яго рэкорд лiчыѓся недасяжным для савецкiх асаѓ, але... Мiрабела змагла яго пабiць. Яна збiла больш за дзвесце самалётаѓ. I атрымала за кожныя 25 машын па зорцы героя СССР.
  Але потым дзяѓчынка, якая ваявала басанож i ѓ адных трусiках стаѓ разбураць немцаѓ так лiха, што адмыслова для яе заснавалi новую ѓзнагароду: плацiнавую зоркi героя СССР. Якую давалi за цэлых сто збiтых самалётаѓ. I ѓ Мiрабелы, такiх назапасiла ѓжо сем. Яна наблiжалася да тысячы збiтых машын. I не было ёй роѓных. А ѓсё таму што ваявала басаногай i ѓ трусiках.
  Мiрабела ѓ адных толькi трусiках iмчыцца на Мiг-15 i малоцiць немцаѓ. Пры гэтым спявае:
  - Будзе Гiтлеру такая чос, што ён здохне пад лябёдкай!
  I дзяѓчына босымi пальцамi ног нацiснула на рычаг i збiла чатырнаццаць фрыцаѓ адной чаргой. Пасля чаго зароѓ:
  - Эх, хвост i луска! Дайце дзеѓцы два рублi!
  I Мiрабела летуценна закацiла вочы. Успомнiла сорак першы год. Як тады фашысты прасовалiся па савецкай зямлi.
  Юная дзяѓчына, тады тупала босая па савецкай зямлi. I яе голыя, яшчэ не паспеѓшыя агрубець падэшвы адчувалi кожную шышачку, галiнку, i грудок лесу.
  Мiрабела была галодная i стомленая. Але ѓсё iшла i iшла. Яе нiбы падганяла на ѓсход. Хоць хацелася тады моцна есцi. Дзяѓчынка хапала на хаду ягады, канюшыну, i гузы.
  Дзяѓчына адчувала сябе стомленай. Асаблiва моцна нылi iкры, а збiтыя падэшвы ног палалi.
  Мiрабела каб крыху адцягнуцца ад болю думала сабе. Ну чаму ѓсё ж адбылася такая несправядлiвасць i Нямеччына здолела адрадзiцца. Вось калi ѓ Расii заставаѓся б цар, то каб было?
  Першая несправядлiвасць здарылася ѓ часы Iвана Грознага, калi Расея ваявала дваццаць пяць гадоѓ, але ѓ канчатковым вынiку прайграла вайну палякам, шведам i немцам.
  Хоць так добра ѓсё так пачыналася. Бралi па дваццаць крэпасцяѓ за паѓгода. I Полацак узялi паспяхова. Але што за нешанцаванне? А пачалiся непрыемнасцi з бiтвы пры Чашнiках.
  Менавiта там загiнуѓ Пётр Шуйскi, i яго войска. I гэта шмат што змянiла. Што не магло не знерваваць ход вайны.
  Мiрабела iшла босая па гузах, i яе параненыя ногi раздзiралiся. Дзяѓчына думала, як добра было б прылегчы на сена i заснуць. А яшчэ лепш паесцi. I каб адцягнуцца ѓявiла сабе.
  Маѓляѓ, яна папярэдзiла Пятра Шуйскага, i рускае войска аказалася гатова да бiтвы.
  Нанесла паражэнне гетману i ѓ вынiку ѓзяты Мiнск, i наогул Лiтва стала расiйскай правiнцыяй. А потым i зусiм была заваявана Польшча. I новы цар Iван Грозны, ёсць кароль i Польшчы i Вялiкi князь Лiтвы. Створана iмперыя.
  Мiрабела праспявала:
  - Вялiкае святло iмперыi,
  Усiм людзям дорыць шчасце...
  У сусвеце нявымернай-
  Нам не знайсцi выдатней!
  
  Пэндзлямi каштоѓнымi,
  Ад краю i да краю...
  Раскiнулася iмперыя,
  Магутная, святая!
  I Мiрабела прыбавiла кроку... Ды Iван Грозны. Цар пры якiм Расея ѓ два разы пашырыла сваю тэрыторыю. Неадназначная асоба. I кат, i адначасова вялiкi кiраѓнiк, якi зрабiѓ шмат для Расii. Пабудавалi пры Iване Грозным вялiкi флот.
  А вось Сталiн таксама не адназначны. I людзей шмат пры iм парашылi, i ѓдар гiтлераѓцаѓ прашляпiѓ.
  Эх, Сталiна таксама нельга так проста ѓзяць i прабачыць! Але Расiя пры iм паднялася, але аказалася пад ударам фашыстаѓ.
  Мiрабела iдзе сабе босая, i напявае:
  - Велiч рускую прызнае планета,
  Ударам мяча паламалi фашызм,
  Нас любяць i шануюць усе нацыi свету,
  Iдзе народ усёй краiнай у камунiзм!
  I дзяѓчына проста цудоѓная. I тупае сваiмi босымi ножкамi, i не баiцца сучкоѓ.
  Ды вядома ж бiтва пры Чашнiках пераломны пункт вайны. Не лiчачы яшчэ i штурму Полацка. Тады таксама ѓ Расii былi шанцы выстаяць. Калi гэта горад упаѓ усё пасыпалася.
  I палякi, i татары сталi таптаць рускую зямлю. Але ѓ гэтых умовах Расея пакарыла Сiбiр. Не ѓсю вядома, але за ђралам.
  Шмат было ѓ Русi здзяйсненняѓ. Але Руска-японская вайна 1904-1905 гады стаiць асабняком. Умудрылiся яе прайграць. I гэта зразумела ганьба. Але Расея ѓ канчатковым вынiку i за гэта змагла ѓзяць рэванш. Ды не шанцавала цару Мiкалаю Другому. А калi б наадварот?
  Мiрабела ѓявiла сабе, што рускi цар аказаѓся паспяховым. Японiя пераможана, а за ёй i Нямеччына. Турцыя знiкла з карты свету. I Расея найвялiкшая дзяржава мяжа, якой праходзiць па Одэру. Упусцiлi з-за лютаѓскай рэвалюцыi такую перамогу!
  I гэта зразумела ганьба!
  Мiрабела праспявала:
  Рускiя ѓ баях непераможныя,
  Не пацерпiць слаѓны вiцязь сорам....
  Рускiя моцныя, моцныя, калi адзiныя,
  На ѓдар рушыць услед удар!
  I дзяѓчына зноѓ затупала, сваiмi босымi, стройнымi ножкамi. Ды наела ёй глупства цiснуць, хоча шчасце сваё засудзiць!
  Мiрабела зноѓ праспявала:
  - Слався наша зямля!
  Сталiн гэта слава баявая,
  Сталiн гэта мудрасьцi палёт...
  З песнямi змагаючыся i перамагаючы,
  Наш народ за Сталiным пойдзе!
  З песнямi змагаючыся i перамагаючы,
  Наш народ за Сталiным пойдзе!
  I дзяѓчына зноѓ падскочыла i падскочыла вышэй. Але ѓ яе не вельмi атрымлiвалася.
  Затое зараз у самалёце яна ѓсiх руйнуе, i руйнуе самалёты вермахта.
  Вось ужо выйшла на лiк тысячу! Якая ёй за гэта ѓзнагарода будзе?
  Дзяѓчына не ведала, што ёй прыгатавалi нешта асаблiвае. У прыватнасцi вялiкую, дыяментавую зорку героя СССР.
  Што ж хiба яна гэтага не заслужыла?
  Дзяѓчына праспявала:
  Нам дадзены блiскучай крылы,
  Смеласць нам вялiкая дадзена...
  Сталiнскiм, калгасным багаццем,
  Славiцца савецкая зямля!
  Вось колькi прыгожых дзяѓчат змагаецца на франтах. I iм так хочацца спаравацца. А вайна ѓсё цячэ сабе. Ужо сярэдзiна снежня. Немцы цэлы месяц штурмуюць Баку.
  Дзяѓчыны як заѓсёды ѓ бiтве, i з аѓтаматамi. Страляюць сабе i кiдаюць босымi ножкамi гранаты. Пяцёрка б'ецца энтузiязмам. I верыць у сваю перамогу.
  Але цяжка. Фашысты ѓжо столькi тэрыторыi захапiлi. I Баку ѓжо амаль цалкам разбурана. Столькi трупаѓ завалiла горад. Немцы гоняць наперад афрыканцаѓ, арабаѓ, iндусаѓ. Iмкнуцца пераламаць ход бойнi. I як гарматнае мяса выкарыстоѓваюць салдат.
  Дзяѓчаты Чырвонай армii скарысталiся непрацяглым зацiшшам, каб папiсаць пра галоѓную надзею Расii: рускiх багоѓ! На iх можна сказаць i ѓся надзея!
  А рускiя Багi моцныя i iх шмат.
  Вось, напрыклад, выдатны вечна юны бог славян Каляда.
  Алёнка страляючы, босымi пальцамi ногi пiсала:
  Каляда - Бог Маладога Сонца, Бог Зiмовага Сонца, народжаны ѓ ноч зiмовага сонцавароту, у самую доѓгую ноч года. Ёсць некалькi версiй паходжання iмя Бога Каляды:
  Тут ужо працягнула цудоѓная бландынка Анюта:
  Этымалагiчны слоѓнiк славянскiх моѓ вызначае паходжанне слова "Каляда" ад назвы абраду, звязанага з пачаткам года;
  Паходжанне ад слова "каляд", што значыць "вакол iдучы", або ад слова "каляда", гэта значыць "кругавыя стравы" (версiя Дзмiтрыя Щепкина);
  Пётр Бяссонаѓ лiчыць, што iмя Каляда адбылося ад слова "калода" i звязана з традыцыяй спальвання пня падчас святкавання Каляды;
  Па версii Мiкалая Кастамарава, "Каляда" паходзiць ад "Кола", што азначае круг.
  Далей страляючы i трымаючы пальцамi босых ног ручку, штабнавала Ала:
  Ва ѓсiх версiях мы бачым, што iмя славянскага Бога Каляды так цi iнакш звязана са святкаваннем нараджэння Маладога Сонца пасля самай доѓгай ночы ѓ годзе. Па павер'ях, перад Калядой надыходзiць Карачун - ноч, калi старое сонца памiрае. Чытайце падрабязней у вялiкiм артыкуле: "Карачун - хто гэта?" .
  Далей ужо залатавалосая Марыя працягнула сваiм босымi ножкамi выводзiць прыгожае;
  Бога Каляду славяне ѓшаноѓваюць як Бога Вяшчуноѓ, якi прынёс мудрасць, увасабленне Вышэйшага Бога, Бога, якi накiроѓвае людзей па дарозе Правi. З яго прыходам звязваюць не толькi святло сонца, якое пачынае прыбываць пасля Зiмовага Сонцастаяння, але i святло мудрасцi, ведаѓ.
  А далей працягнула штабнаваць босымi пальцамi i дзяѓчына-волаты Матрона;
  Паводле славянскай мiфалогii Бог Каляда народжаны Майяй-Залатагоркай , першай жонкай Дажбога . Мая-Залатагорка пайшла ѓ Наѓ, не выканаѓшы свайго прызначэння, не нарадзiѓшы дзiця, якое стане новым увасабленнем Вышняга Бога. Тады Род-Творца папрасiѓ Макош змянiць лёс Залатагоркi, Вiй даѓ дазвол на час вярнуць яе душу ѓ свет Явi, а Велес прынёс Дажбогу кольца, здольнае павярнуць час назад. Так разам Багi ѓсё ѓладзiлi, каб мог з'явiцца на свет Каляда, Бог Маладога Сонца.
  Вось i Алёнка зноѓ босымi пальцамi ног пачала спрытна i прыгожа выводзiць пiсьмёны;
  Майю-Залатагорку Багi схавалi ѓ пiнежскiх пячорах, каб сiлы Хаосу не перашкодзiлi ёй нарадзiць Бога Маладога Сонца. Дапамагала Залатагорку Жыва , Багiня Лета. У свой тэрмiн нарадзiла Залатагорка двух дзяцей: Каляду, Бога Зiмовага Сонца i Аѓсеня , Бога Восеньскага Сонца. Так i павялося з таго часу, што ѓсюды iдуць яны адзiн за адным.
  Далей Анюта зноѓ узяла i босымi пальчыкамi ножак як застрачыць;
  Калi прыйшла пара Маi-Златагорцы зноѓ сыходзiць у Наѓ, яе дзяцей Каляду i Аѓсеня перадалi Хорсу , Богу Сонечнага Дыска. Так i выгадаваѓ Хорс разам са сваёй жонкай Зарай-Заранiцай двух юных сонечных Багоѓ.
  I агнязарная Ала працягне, сваё голымi нагамi майстраваць;
  Славянскi Бог Каляда нездарма народжаны ѓ самую доѓгую ноч. Славянскiя мiфы расказваюць, што Багi вырашылi павярнуць час назад, каб змог нарадзiцца Каляда, таму што баялiся, што людзi згорнуць са шляху Правi. Нават Цёмныя Багi дапамаглi нараджэнню Каляды, таму што задача свету Навi - аддзяляць Ява i Праѓ ад Хаосу, якi iмкнецца захапiць свет.
  А тут i Марыя возьме i босымi пальчыкамi ножак возьме i напiша агрэсiѓна;
  Асаблiва шануюць Каляду вешчуны. Па легендзе Малады Бог Каляда сабраѓ 60 вешчуноѓ з розных народаѓ i перадаѓ iм веды аб тым, як прытрымлiвацца шляху Правi. Каляда ж навучыѓ людзей вылiчэннi часу, дзякуючы чаму яны змаглi крыху далей зазiрнуць у будучыню, перасталi жыць адным днём i пачалi задумвацца аб вынiках сваiх учынкаѓ у далёкай будучынi.
  Тут узяла i Маруся i босымi пальчыкамi похваѓ насвiдравала;
  Самы вядомы сiмвал Каляды - Каляднiк . Гэты ж знак намаляваны на славянскiх Рэзах Роду, абазначаючы Бога Каляду. Каляднiк - свастычны знак з васьмю прамянямi, якiя верцяцца пасалонь, а хвосцiкi прамянёѓ у гэты час загiнаюцца супрацьсалоннi. Сiмвал Каляднiк носяць, каб засцерагчыся ад няѓдач i бедстваѓ, прыцягнуць дастатак, дабiцца поспехаѓ у працы.
  Алёнка працягвала весцi агонь, i пры гэтым пiсала сабе;
  Iншы сiмвал Бога Каляды - Чорнае Сонца. Гэты абярэг абазначае сонца свету Навi, таму што мацi Каляды вярнулася са свету Навi i сам Бог Зiмовага Сонца праводзiць там частку года. Такi знак даѓней насiлi толькi вешчуны, цяпер яго можа насiць любы дарослы чалавек, але толькi добра ѓсведамляючы сiлу знака Чорнае Сонца.
  А вось i Анюта таксама пiша. I выкарыстоѓвала босыя пальчыкi ног для працы;
  Як Бог-Апяка, Каляда выбiрае людзей, падобных з iм характарам. Часта гэта Вядучыя, тыя, хто iмкнецца да ведаѓ. Тыя, каму блiзкi Каляда, людзi спакойныя, вытрыманыя. Яны кiруюцца строгiмi прынцыпамi, iмкнуцца не адступаць са шляху Правi. Часта такiя людзi строгiя да навакольных не менш, чым да самога сябе. У той жа час, яны рэдка яскрава выказваюць сваю незадаволенасць паводзiнамi iншых людзей. У такiх людзей добрае пачуццё часу: яны ѓмеюць раѓнамерна размеркаваць працу, пабудаваць планы так, каб паспець усё задуманае.
  А тут яшчэ i Ала сваё наштабнавала, пры ѓсёй сваёй агрэсiѓнасцi i толькi босымi ножкамi;
  У характары тых, каму блiзкi Каляда, ёсць такiя якасцi :
  Прынцыповасць;
  Вытрымка;
  Практычнасць;
  Каханне да адзiноты;
  Сталасць у звычках;
  Вернасць;
  Iмкненне дапамагчы iншым людзям.
  На славянскай Рэзе Бога Каляды сiмвал Каляднiк, пра якога мы пiсалi вышэй.
  Нумар Рэзы - 34.
  Тут i Марыя сваiмi босымi ножкамi такое накрэслiла, што папросту надзвычайны пасаж аб рускiм Богу;
  Рэза Каляды прыходзiць у варажбе, калi для Пытаючага надыходзiць перыяд актыѓных дзеянняѓ. Менавiта зараз можна шмат зрабiць, каб палепшыць жыццё, умацаваць сваё становiшча. Калi адказвае Рэза Бога Каляды, нельга марудзiць i сумнявацца, трэба дзейнiчаць.
  Са славянскiм Богам Калядой звязаны абрады, якiя традыцыйна праводзяць на свята Зiмовага Сонцавароту. У гэты час праводзяць адзiн з чатырох гатовых сонечных абрадаѓ абароны дома, сям'i, усяго нажытага чалавекам.
  Далей ужо Матрона напiсала з апломбам;
  Падрабязней пра значэнне Рэзы Бога Каляды ѓ варажбе ѓ артыкуле "Рэза Рода Каляда".
  Алёнка босымi пальчыкамi ножак вывела;
  Зiмовае Сонцастаянне - час нараджэння Каляды, Бога Маладога Сонца. Зiмовае Сонцастаянне - плаваючая дата, прыпадае на 20-22 снежня . Заѓсёды можна даведацца пра дакладную астранамiчную дату i час свята.
  I Анюта агрэсiѓна скончыла;
  Традыцыйна ѓ ноч Сонцастаяння святкавалi Каляду толькi вешчуны. Мiране святкуюць Каляду 25 снежня , калi Зiмовае Сонца ѓжо пачынае прырастаць.
  Ала замест таго каб пiсаць, узяла i кiнула босымi пальцамi хупавых ножак прэзент смерцi. I раскiдала нямецкiх наймiтаѓ i набраных замежнiкаѓ.
  А затым вось залатавалосая Марыя, як возьме i гранату кiне, i фашыстаѓ разбiвае.
  А пасля Матрона босымi нагамi цэлую скрынку ѓзрыѓчаткi запусцiць, i гiтлераѓцам забойная амба. А ад гiтлераѓцаѓ ляцяць iрваныя зрыѓкi мяса i костак.
  Алёнка ѓзяла i напiсала, ведучы агонь босымi ножкамi.
  У пачатку Быѓ Бог! I Iмя Бога Род! I Бог Род быѓ заѓсёды! Праз Яго зьявiлася ѓсё, што пачало быць. I без Яго не з'явiлася нiчога з таго, што пачало быць. Бо Богам Родам створана ѓсё бачнае i нябачнае, усё зямное i нябеснае! Усё Iм створана i Iм трымаецца разам!
  I нарадзiѓ Бог Род iншых багоѓ i багiнь памочнiкаѓ сабе, i тварылi яны разам мноства сусветаѓ! Чалавек унук Рода i Сварога, не глiна, а ёсць нашчадак Усявышняга!
  Пасля чаго дзяѓчыны заспявалi сваiмi паѓнагучнымi галасамi, складаючы на хаду;
  У Iмя Рода якi стварыѓ увесь свет,
  Якi ѓладар Бог сусвету...
  Якi найвялiкшы наш кумiр-
  Сваёю сiлаю ѓ вяках нятленнай!
  
  Род раскiнуѓшы словам нябёсы,
  Стварыѓ усё Адным вялiкiм словам...
  Такая ѓ iм вялiкая чысцiня,
  Ён можа сьцерцi магутным громам!
  
  Вялiкi Бог, якi назаѓжды,
  Усiм людзям падарыѓ жыццё ѓ сусвеце...
  Гарыць Сварога яркая зорка,
  Сваёй сiлай у бiтвах нязменнай!
  
  Ды славiцца Расiя ты краiна,
  Якi сам Сварог даѓ сiлу Рода...
  I не зламае рускiх Сатана,
  Такая наша моцная парода!
  
  У Iмя Рода камсамолкi ѓ бой,
  Яны ѓ лаянку галаногiя нясуцца...
  Дзяѓчынка сваёй босаю нагой,
  Разбiла ѓзмахам з фарфору сподка!
  
  Дзяѓчынка вельмi класная тады,
  Калi зiхацiць грудзьмi аголенай...
  Ззяе яе яркая зорка,
  I асвятляе шлях Ярыла Сонца!
  
  Вялiкi збройнiк наш Сварог,
  Ён сьцерцi ворагаѓ Расеi люта...
  I наш Вялiкi вельмi Белы Бог,
  Нас не палохае люты Малюта!
  
  За славу Рускi Род краiну выратуе,
  Хоць Вермахт ненавiсны надыходзiць...
  Але веру, што наступiць Новы год,
  I будзе знiшчаны злосны Каiн!
  
  Нас Сварог да здзяйсненняѓ павядзе,
  Хоць вельмi моцны сталязубы вермахт...
  Адправiмся ѓ апантаны паход,
  Хаця народ Расii вельмi бедны!
  
  А ад чаго праблемы ѓсё ѓ нас,
  Што людзi Бога Роду забылi...
  I ѓразiм супернiка мы ѓ вока,
  Калi Сварог накручвае мiлi!
  
  Вось дзяѓчыны па снезе басанож,
  Такiя галаногiя нясуцца...
  I фюрару па мордзе кулаком,
  I акруглiлiся вельмi класна сподка!
  
  А нашы Багi рускiя моцныя,
  Яны здольныя пекла знiшчыць...
  Хоць наступаюць арды Сатаны,
  Не трэба спачываць байцам на ложы!
  
  Вось стане наша Радзiма мацнейшай,
  Калi мы стане вельмi нават крутыя...
  А нiбы гэта зусiм не боязь,
  Хаця, аднак, мы не алеѓты!
  
  I вельмi цiкавыя справы,
  Калi адзiныя Ленiны са Сварогам...
  Споѓнiцца вялiкая мара,
  I мы арлом паѓстанем перад Богам!
  
  Ды вiдавочна будзе вельмi цяжка,
  Пакуль Расiя Рода не прызнае...
  Уздымем мы магутнае вясло -
  А стане месца таксама ѓ вечным раi!
  
  
  ВАРВАРА-ПРАЦА Супраць трэцяга рэйха
  Карэн i Таша настройвалi генатып перамяшчэння па iншых светабудовы.
  Прафесар растлумачыѓ сваёй каханай:
  - Iснуе цэлы гiпервеер мiроѓ, якiя маюць тыя цi iншыя адрозненнi ад нашага. Таму, дзеянне ѓ мiнулым нiяк не адбiваецца на сучаснасцi. I забiѓшы Гiтлера ѓ маленстве, мы абсалютна нiчога не памяняем у нашым рэальным свеце.
  Таша ѓздыхнула i, пастукваючы абцасам, заѓважыла:
  - Гэта, значыць, забiѓшы фюрара, мы не прадухiльны другую сусветную вайну ѓ нас?
  Карэн пацвердзiѓ з некаторай неахвотай:
  - У нас так, але ѓ паралельным светабудове, ужо не будзе другой сусветнай вайны. Ва ѓсякiм разе, у такiм выглядзе як зараз. Хаця магчымы i горшы варыянт!
  Таша свiснула i спытала:
  - А як гэта, горшы?
  Карэн уключыѓ манiтор кампутара, паказаѓ малюнак. З'явiлася некалькi малекул i крышталiчных рашотак. Яны былi рознакаляровыя i са складаным малюнкам.
  Прафесар растлумачыѓ:
  - Гэта звiлiны геному, якiя даюць нам перамяшчацца. Вось вы можаце iх прагледзець. Адно з паралельных светабудов. - Карэн з уздыхам дадаѓ. - Дзе атрымалася горш, чым у рэальнасцi!
  I ѓключылася выява. Трэцi Рэйх, лабараторыi. Стварэнне новай зброi. Вось, напрыклад, узнiкла месца канструявання самаходак Е-10, пачатае яшчэ ѓ сорак другiм годзе. Над ёй працавалi найлепшыя канструктары, у тым лiку i зняволеныя. Рухавiк i трансмiсiю размясцiлi разам i ѓпоперак. А экiпаж, усяго два чалавекi, лежачы. Атрымалася вельмi лёгкая самаходка вагой усяго дзесяць тон, але з рухавiком чатырыста конскiх сiл. Гармата, пры гэтым, 75-мiлiметраѓ даѓжынёй 48ЭЛ. Браня лабавая ѓ шэсцьдзесят сантыметраѓ, але пад вельмi вялiкiм вуглом нахiлу за сорак градусаѓ ад гарызанталi.
  Што робiць машыну малапрыкметнай, вышыня ѓсяго метр 30 сантыметраѓ, i вельмi хуткай, забойнай, таннай i галоѓнае просты ѓ вытворчасцi.
  Жадаючы выпрабаваць Е-10 у баях пад Курскай дугой, Гiтлер нават некалькi разоѓ адкладаѓ наступ. У вынiку ѓ Сталiна, у рэшце рэшт, лопнула цярпенне, i 1 жнiѓня 1943 г. савецкая армiя перайшла ѓ наступ. Прасоѓвалiся ѓ двух напрамках - Арла i Харкава. Немцы былi гатовы i сядзелi ѓ магутнай абароне.
  У баях прыняла ѓдзел "Пантэра". Яна паказала сябе вельмi эфэктыѓным танкам абароны. З дыстанцыi ѓ два кiламетры прабiвала трыццацьчацвёркi i рабiла пятнаццаць стрэлаѓ за хвiлiну. Пры гэтым у лоб яе савецкiя гарматы не бралi. Няблага паказаѓ сябе i "Тыгр". Але асаблiва добрыя ѓ абарончых баях, не занадта рухомыя "Фердынанды". Яны непрабiѓныя ѓ лоб, i вельмi магутную маюць гармату.
  Савецкiя танкiсты адчулi на сабе перавагу бранiраванага парка Вермахта ва ѓзбраеннi i абароне. Карацей кажучы, баi зацягнулiся. Маючы шмат танкаѓ, фашысты трымалi рухомую абарону. I амаль не прасядалi. На поѓднi савецкае войска наогул прабiць абарону не змагло. Спынiлася на подступах да Белгарада. На Арлоѓскiм напрамку змаглi дабiцца некаторых поспехаѓ. Але ѓ Сiцылii немцы дабiлiся большага, чым у рэальнай гiсторыi. Фюрар, адклаѓшы наступ на Курскай дузе, узмацнiѓ сваю групоѓку на востраве. Энергiчная контратака ѓзбярэжжа скiнула англiйскiя i амерыканскiя войскi ѓ мора. Тым больш, там быѓ Роммель, вялiкi палкаводзец.
  I перавароту ѓ Iталii не здарылася. Мусалiнi пакуль не сышоѓ. I немцы крыху больш мелi войскаѓ. Савецкiя войскi прасоѓвалiся на Арлоѓскiм напрамку па адным або два кiламетры ѓ дзень. I пераадольвалi вельмi моцную абарону. Але баi працягвалiся доѓга. Савецкiя войскi ѓ сярэдзiне кастрычнiка падышлi да Арла. Разгарнулiся баi вельмi разлютаваныя. Арол усё ж узялi дзясятага лiстапада сорак трэцяга года.
  Савецкiя войскi панеслi вялiкiя страты i часова спынiлiся. У Сiцылii таксама разгромлены саюзнiкi, i крыху знiзiлася iнтэнсiѓнасць бамбардзiровак. Сталiн усё ж разлiчваѓ на зiмовую кампанiю.
  Але немцы паспелi ѓжо разгарнуць вытворчасць Е-10 i сталi ѓ магутную лiнiю абароны. Там яны вельмi ѓпэѓнена супрацiѓлялiся. Тым не менш, савецкiя войскi змаглi рушыць наперад у канцы снежня i ѓ студзенi больш, чым на сто кiламетраѓ. Праѓда, коштам вялiкiх страт.
  Няѓдачай скончылася спроба зняць блакаду з Ленiнграда. Немцы змаглi ѓтрымацца на магутнай лiнii абароны. З'явiлася на фронце, больш магутная САУ Е-15. Яе лабавая браня была 82-мiлiметра пад нахiлам, 52 мiлiметры па бартах, плюс яшчэ каткi. I прылада "Пантэры". Вага ѓзрасла да шаснаццацi тон, але рухавiк быѓ устаноѓлены ѓ 550 конскiх сiл.
  I гэта дапамагло захаваць фенаменальную рухомасць.
  А ѓвесну, ужо ваявалi знiшчальнiкi МЕ-262, якiя былi рэактыѓнымi i не мелi сабе роѓных ва ѓзбраеннi i хуткасцi.
  У чэрвенi саюзнiкi пацярпелi жорсткае паражэнне ѓ Нармандыi, правалiѓшы высадку дэсанта. Толькi палонных захапiлi гiтлераѓцы больш за паѓмiльёна. Спробы савецкiх войскаѓ наступаць не дасягнулi iстотных вынiкаѓ. Удалося прасунуцца толькi на дзесяць-пятнаццаць кiламетраѓ. I з вялiкiм страт.
  Потым у жнiѓнi ѓжо фашысты спрабавала наступаць. Яны змаглi таксама рушыць наперад ва Украiне толькi на трыццаць-сорак кiламетраѓ i ѓгразлi ѓ глыбокаэшаланаванай абароне. Сiтуацыя ѓскладнiлася. У фрыцаѓ усё больш i больш рэактыѓных самалётаѓ, i суцэль эфектыѓныя САУ серыi Е.
  Вось з'явiлася i Е-25. З 88-мiлiметровай гарматай даѓжынёй калiбра ЭЛ71, лабавой браняй у 120-мiлiметраѓ лабавой i 82-мiлiметра бартавой бранi пры вышынi паѓтара метра.
  Так з'явiѓся яшчэ адзiн мастадонт i паказаѓ сваю эфектыѓнасць. Яго гармата з вялiкай дыстанцыi брала ѓсе савецкiя танкi, пры гэтым рухомасць, дзякуючы адносна невялiкай вазе i рухавiку ѓ семсот конскiх сiл, вельмi высокая. Ды i ѓ лоб дадзеную самаходку не бралi савецкiя гарматы.
  Баi паказалi ѓстойлiвасць фрыцаѓ у абароне.
  Наступiѓ сорак пяты год. Рэактыѓных самалётаѓ стала яшчэ болей. Страты авiяцыi саюзнiкаѓ хутка раслi. Нямецкi знiшчальнiк ХЕ-162 паказаѓ сябе не толькi эфектыѓным, але i танным самалётам. Ды i бамбавiкi Арада з рэактыѓнымi рухавiкамi вельмi моцныя. Брытанii таксама даставалася.
  З'явiѓся ѓ немцаѓ неѓзабаве i паѓнавартасны танк "Е"-50, машына новага пакалення. З нiзкiм сiлуэтам, магутнай i бранябойнай гарматай i моцнай абаронай. Ды яшчэ з гiдрастабiлiзатарам. Такога монстра паспрабуй, адолей. Ён нiшчыѓ танкi гарматай 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ i меѓ лабавую браню ѓ 250-мiлiметраѓ пад нахiламi, а бартавую ѓ 150-мiлiметраѓ. Рухавiк у 1200 конскiх сiл забяспечваѓ прыстойную хуткасць пры вазе 65 тон. Гэта значыць вельмi магутны танк.
  Яго так проста не ѓзяць.
  У красавiку, да таго ж памёр Рузвельт. Не ѓсё ладзiлася ѓ ЗША i ѓ вайне з Японiяй. Лiнкары краiны Узыходзячага Сонца здолелi перахапiць авiяносцы Амерыкi i патапiць iх. У ЗША ѓзмацнiлiся iдэi - ваяваць толькi супраць Японii. У Брытанii Чэрчыль таксама пастарэѓ. Карацей кажучы, у маi 1945 года было падпiсана перамiр'е памiж саюзнiкамi i Трэцiм Рэйхам. I ѓсе сiлы вермахта абрынулiся на СССР. У чэрвенi нямецкiя найноѓшыя танкi перайшлi ѓ наступ.
  Яны прарвалi абарону, узялi зноѓ Арол, Курск, i Варонеж. Бамбаваннi савецкiх пазiцый па ѓсiх кiрунках. Рэактыѓныя машыны вельмi i вельмi моцныя. Iх амаль немагчыма збiць. Яны прэсуюць савецкiя войскi зруйнавальнымi ѓдарамi i разбiваюць з паветра.
  Баi кiпелi, i за некалькi месяцаѓ фашысты зноѓ уварвалiся ѓ Сталiнград.
  I там угразлi. Не змаглi ѓзяць горад з ходу. Ваенныя сiлы Трэцяга Рэйха штурмавалi Грозны i Арджанiкiдзэ. Баi iдуць вельмi ѓпарта. Але савецкiя войскi контратакуюць. I спрабуюць абiць у нацыстаѓ брама Церская.
  Немцы зiмой спынiлiся. Але ѓ iх з'явiлiся новыя вiды ѓзбраенняѓ. У прыватнасцi, баявыя дыскалёты. Якiя непаражальныя i практычна непераможныя.
  Так, з'яѓленне дыскалетаѓ небяспечнае. Як дыскападобных верталётаѓ, якiя вельмi эфектыѓныя ѓ палявых баях. I таксама прэсiнгам займаюцца. Балiстычныя ракеты таксама выкарыстоѓвалiся. Але яны занадта ѓжо дарагiя i недастаткова дакладныя. Зiмой былi асобныя абмены ѓдарамi. Увесну сорак шостага года немцы спрабавалi зноѓ наступаць. Баi надзвычай разлютаваныя.
  У чэрвенi 1946 года ѓ вайну ѓступiла Турцыя. I яе войскi атачылi Ерэван i ѓзялi Батумi. Немцы аднавiлi наступленне на Каѓказе. Iм удалося прарваць абарону Савецкай армii па Каѓказскiм хрыбце. I злучыцца з туркамi.
  Да канца снежня сорак шостага года ѓвесь Каѓказ, у тым лiку i Баку, аказалiся захопленыя фашыстамi. А ѓ канцы красавiка фрыцы рушылi ѓздоѓж Волгi да Саратава. Iх сiлы былi вялiкiя, i перавага значным. Адначасова фашысты наступалi i ѓ цэнтры. Узялi Калiнiн i Тулу. Стварылася пагроза акружэння Масквы. Сiтуацыя стала крытычнай.
  Таша перапынiла агляд:
  - Хопiць! Мы ѓжо ѓсё зразумелi! Што рабiць?
  Юлiяна прапанавала, трасучы рудай шавялюрай:
  - Даѓбанем па фашыстах! Не дадзiм iм перамагаць!
  Карэн са здзiѓленнем спытаѓ:
  - Хочаце надзерцi iм зад?
  Таша пацвердзiла:
  - Вядома! Не даводзiць жа справу да паразы!
  Пеця, цiкаѓна, спытаѓ:
  - А чым, усё ж, скончылася другая сусветная вайна ѓ гэтым сусвеце? Гэта вельмi цiкава!
  Карэн згодна кiѓнуѓ:
  - Можаш паглядзець! Хаця гэта наѓрад цi цябе ѓзрадуе!
  I прафесар уключыѓ малюнак. Немцы да канца жнiѓня ѓзялi Саратаѓ, у сярэдзiне кастрычнiка завяршылi асяроддзе Масквы. Сорак сёмы год, такiм чынам, выдаѓся цяжкiм. Масква, тым не менш, пратрымалася яшчэ паѓгода. Але ѓсё iшло да паразы. У сорак восьмым годзе немцы захапiлi ѓсё Паволжа i падышлi да ђрала.
  Тым не менш, зiма i мароз спынiлi фашыстаѓ. Фюрэр прапанаваѓ Сталiну мiр i мяжу па ђрале. Сталiн жа адмовiѓся ад гэтага. I працягнуѓ вайну да канца.
  Немцы прасоѓвалiся па Сiбiры. Iхнiя камунiкацыi былi вельмi расцягнутыя. Гэта абцяжарвала забеспячэнне войскаѓ. Плюс яшчэ i суровы клiмат Сiбiры. Але ж салдат такая iстота, што здольны тварыць цуды. Ды i самi немцы нацыя арганiзаваная, ды яшчэ пры таталiтарным упраѓленнi. I цвёрдымi метадамi забяспечвалi забеспячэнне групоѓкi. Паступова фашысты на працягу года захапiлi i Сiбiр, дайшоѓшы да Уладзiвастока. Сталiн у сакавiку 1950 году памёр.
  Яго пераемнiкi Молатаѓ i Берыя пайшлi на мiр з Германiяй, на пэѓных умовах. СССР увайшоѓ у склад Трэцяга Рэйха, але аѓтаномiяй, федэральнай прыладай, з мясцовым самакiраваннем.
  Зрэшты, валютай стала марка, i фашысты атрымалi кантроль над каласальнымi прыроднымi i людскiмi рэсурсамi. Але iмперыя Трэцяга Рэйха яшчэ не завяршыла ѓсе свае заваёвы. Фюрар марыѓ аб сусветным панаваннi. Але ѓ ЗША ёсць атамная бомба! Тады пачалiся распрацоѓкi антыядзернай зброi. I фрыцы змаглi стварыць выпраменьванне, здольнае нейтралiзаваць атамны выбух. I вось 1 лiстапада 1955 года пачалася вайна з ЗША i Брытанiяй.
  Новая, крывавая вайна. Але ѓжо без ядзернай зброi. Тут, аднак, уяѓленне кампутара перарвалася, па дысплеi заскакалi хвалi. I стала вельмi нават стрымлiва на душы.
  Карэн строгiм тонам вымавiѓ:
  - Вiдаць, сiстэма агляду барахлiць. Ну што ж, мы ѓжо паглядзелi дастаткова. Трэба нешта рабiць!
  Таша прапанавала, блiскаючы вачыма:
  - Можа, адправiцца ѓ мiнулае i павесiць фюрара?
  Карэн пакруцiѓ галавой:
  - Не, гэта якраз мы i не можам! Трэба нешта iншае!
  Юлiяна выказала здагадку:
  - Перашкодзiць стварэнню самаходкi Е-10? Цi яшчэ нешта вытварыць?
  Карэн адмоѓна заявiѓ:
  - I гэта не самае галоѓнае! Трэба, у першую чаргу, перамагчы фашыстаѓ яшчэ ѓ сорак першым годзе! Вось гэта галоѓнае!
  Пеця разгублена заѓважыѓ:
  - А што мы зробiм учатырох?
  Прафесар рашуча заявiѓ:
  - Вельмi нават шматлiкае! Калi, вядома ж, апынемся ѓ патрэбны час, i ѓ патрэбным месцы. Мала таго, нам давядзецца падзялiцца! Але гэта ѓсё для дабра чалавецтва! А пакуль, паглядзiм новую зброю!
  Карэн нацiснуѓ на кнопку, i з'явiѓся арсенал. Але тут жа высветлiлася, што ѓзбраенняѓ у iх толькi на дваiх байцоѓ. Як i лятальных апаратаѓ. Ды i моцы геному хапала толькi на дваiх.
  Прафесар рашуча заявiѓ:
  - Паляцiм мы з Ташай. Прычым, нам нават давядзецца паменшыцца!
  Дзяѓчына здзiвiлася i запляскала вачыма:
  - Гэта як паменшыцца, о, вучоны муж?
  Карэн растлумачыѓ:
  - А так, каб выканаць заданне! Ператворымся ѓ хлопчыка i дзяѓчынку. Прычым, аѓтаматычна. Больш сталыя целы, праз часавы бар'ер не пройдуць! Табе гэта зразумела, мая дарагая Таша? I што давядзецца змiрыцца з тым, што ты не будзеш такой вялiкай i прыгожай!
  Дзяѓчына ѓдакладнiла:
  - Часова?
  Прафесар кiѓнуѓ:
  - Так, часова!
  Таша захоплена ѓсклiкнула:
  - Тады я згодна! Чаго не зробiш дзеля Радзiмы!
  Прафесар папярэдзiѓ Пецю i Юльяну:
  - Мы сыходзiм i, невядома, цi вернемся. Спадзяюся, вы, у выпадку чаго, здолееце працягнуць нашу справу!
  Студэнт i яго напарнiца хорам усклiкнулi:
  - Так, прафесар! Зразумела, здолеем!
  Тут Пеця злёгку збянтэжыѓся i развёѓ рукамi:
  - Хоць на ѓсе сто працэнтаѓ гарантый даць не магу!
  Карэн кiѓнуѓ Ташы i падмiргнуѓ ёй:
  - А зараз мы сыходзiм!
  Пасля чаго, яны надзелiся ѓ боекасцюмы, якiя самi наскочылi на iх. Прафесар нацiснуѓ на кнопкi кубiка. Пасля чаго яны знiклi.
  Перамяшчэнне адбылося маментальна. Яны ператварыся ѓ хлопчыка i дзяѓчынку. Такiя наступствы перамяшчэння ѓ часе. I сталi крутымi.
  Прама на парад прызямлiся. I выглядаюць, як дзецi гадоѓ дзесяцi. Сталiн любiѓ дзяцей i лiчыѓ, што за iмi будучыня краiны. Нават атожылкi ворагаѓ народа мелi шанец на лепшае жыццё. Як сказаѓ Сталiн: - Сын за бацьку не адказвае. Сталiн прывiтаѓ маршыруючых. Пасля вайсковай тэхнiкi павiнны былi праходзiць фiзкультурнiкi.
  -Вось у гэтым наш шанец. Прашаптала, якая стала дзяѓчынкай Таша. - Давай злёгку зменiм камуфляж, надамо яму выгляд спартовай формы.
  Паѓваенныя касцюмы, створаныя Карэнам, маглi мяняць колер i форму. Такiм чынам, замаскiраваѓшыся, дзецi прыстроiлiся да спартсменаѓ. Звычайна шпiёны iмкнуцца паводзiць сябе неѓзаметку, але Карэн i Таша, наадварот, выконвалi складаныя акрабатычныя трукi, недаступныя нават дарослым прафесiяналам. Яны ѓсяляк спрабавалi прыцягнуць да сябе ѓвагу Сталiна.
  Як нi дзiѓна, iх заѓзяты напор супакоiѓ агентаѓ НКУС, мабыць у сiлу вiдавочнай нелагiчнасцi, тэрарысты не стануць прыцягваць да сябе ѓвагу, ды i хто будзе падазраваць дзяцей на выгляд дзесяцi гадоѓ, а рэальна, яшчэ малодшай. Сталiн слiзгануѓ па iх сумным позiркам, але калi Таша прайграла пяцiразовае сальта, то нават правадыр звярнуѓ на гэта ѓвагу.
  -Вось якое слаѓнае, новае пакаленне расце пры сацыялiзме. Нашы дзецi значна мацнейшыя i спрытнейшыя за нас. Вышлiце iм у падарунак два букеты кветак ад таварыша Сталiна.
  Молатаѓ злёгку пакланiѓся, гэты спрытны саноѓнiк заѓсёды адчуваѓ трапятанне перад правадыром i нагадваѓ шакала пры тыгры.
  -Слухаюся, таварыш Сталiн.
  Дзецi, здзiѓляючы дарослых, працягвалi тварыць цуды цыркавога мастацтва. Адчайны, якi стаѓ хлопчыкам Карэн, рабiѓ сальта з дапамогай рук i актыѓна на iх спружынiѓ, затым падкiдваѓ нагамi Ташу ѓверх. Але, не гледзячы на ѓсе iх намаганнi, да Сталiна нiхто iх не выклiкаѓ. Так i праехалi яны ѓсю плошчу з канца ѓ канец. Кiраѓнiк фiзкультурнiкаѓ, палкоѓнiк Церашкоѓ здзiвiѓся.
  -А вы адкуль узялiся.
  -З ваенна-спартыѓнай школы iмя Ленiна. - Адказала Таша.
  -А там вы ѓсё такiя?
  -Не, мы самыя лепшыя, вось таму нас i адправiлi на парад. - Вымавiѓ напышлiвым тонам Карэн.
  -А чаму нас загадзя не папярэдзiлi?
  -Хацелi зрабiць сюрпрыз. - Дзяѓчынка Таша ѓсмiхнулася. - Мы вельмi разлiчвалi на сустрэчу з таварышам Сталiным.
  -Ну, дзецi, так проста да правадыру не патрапiць, ён занадта заняты.
  Прафесар-хлапчук Карэн не ѓтрымаѓся.
  -У нас для яго ёсць трывожная вестка: 22 чэрвеня фашысты нападуць на СССР
  -А ты адкуль ведаеш? - Спартсмены насцярожылiся.
  "Што, сказаць iм, праѓду? Нiхто не паверыць, палiчаць за вар'ятаѓ".
  Падумаѓ Карэн i адказаѓ:
  -Я ѓбачыѓ сон. Ён быѓ вельмi страшны, нагадваѓ рэчаiснасць.
  Палкоѓнiк спакойна адказаѓ:
  -Ну, дзецi, цi мала, што можна бачыць у снах. Вось аднойчы мне снiѓся палон, як мяне катавалi фашысты, выкалаѓ вочы. Жудасна вядома.
  -А я ваяваѓ у Iспанii, i пасля гэтага мне часта сняцца кашмары. Вымавiѓ адзiн рослы, са шрамам спартовец. - Мяркую, вайна з Гiтлерам гiстарычна непазбежная i, чым пазней яна пачнецца, тым лепш для нас.
  Таша усклiкнула:
  - Добра было б ударыць першымi. Навошта чакаць, калi фашысты абрынуць на нас усю сваю благую моц.
  Фiзкультурнiкi засмяялiся.
  -З вас выйдуць выдатныя салдаты, але дайце займацца палiтыкай дарослым.
  
  
  Пасля чаго, свежыя пападанцы аддалi перавагу зараз знiкнуць. I зрушыцца ѓжо ѓ iншае месца i час: у Крэмль. Трэба браць быка за рогi? Так яны яго без усялякiх цырымонiй i возьмуць.
  Дастаѓшы прамянеметы, новыя дзецi прарэзалi падвойнае шкло i пракралiся да правадыра. Той толькi што скончыѓ з Жукавым i збiраѓся выклiкаць Берыю. Раптоѓнае з'яѓленне рабят, якiя выскачылi, як чорцiк з табакеркi, не спалохала яго. Сталiн адразу пазнаѓ юных спартоѓцаѓ.
  -Вось д'яблыкi, як вы пранiклi сюды?
  Упершыню сутыкнуѓшыся з вялiкай гiстарычнай асобай, хлопцы не спалохалiся. Дзiця-прафесар Карэн праѓда злёгку дрыжала, наколькi ѓразiла постаць Сталiна, асаблiва пранiклiвыя тыгравае вочы.
  -Прарэзалi лазерам браняванае шкло таварыш Сталiн.
  Той здзiвiѓся:
  -А як жа мая ахова?
  -А мы ѓмеем лётаць.
  Правадыр паглядзеѓ на дзяцей, у галаве ѓ яго круцiлiся шасцярэнькi. Гэта было, занадта неверагодна, нейкiя смаркачi лятаюць i праз ахову праходзяць у самае сэрца Крамля.
  -Пакажыце, як вы гэта робiце? - Сталiн усмiхнуѓся ѓ вусы.
  Карэн узмахнуѓ рукой, балазе столь высокi, i завiс у паветры, дзяѓчынка Таша, пяць разоѓ у хуткiм тэмпе абляцела вакол хлапчукi.
  -Брава. Цуды варожай тэхнiкi. Нашыя так не ѓмеюць. З якой вы краiны?
  -Як з якой? - Здзiвiѓся прафесар Карэн.
  Сталiн стаѓ пералiчваць:
  -З Нямеччыны, Англii, ЗША, а можа Японii.
  -З Расii.
  -Хлусiце, нашы навукоѓцы яшчэ не вынайшлi такiх лятальных апаратаѓ здольных даць крылы, прыпадобнiѓшы птушцы аднаго чалавека.
  Бландынка Таша засмяялася крыштальным перазвонам званочка. Сталiн мiмаволi ёю залюбаваѓся - прыгожая дзяѓчынка, валасы блiшчаць, нiбы адлюстроѓваючы сонечныя прамянi.
  -Мы з будучынi, таварыш Сталiн.
  -Як з будучынi?
  Дзяѓчынка патлумачыла:
  -Мы вашыя нашчадкi, выкарыстоѓваючы чароѓную сiлу, прыляцелi ѓ мiнулае.
  Правадыр разумна кiѓнуѓ:
  - Ах так, я чытаѓ Валii "Машыну часу" i сякiя-такiя падобныя раманы. Дык вось, вось так выглядаюць мае нашчадкi.
  Таша пацвердзiла:
  -Так, таварыш Сталiн.
  Правадыр злёгку ѓсумнiѓся:
  -А чаму дзецi, бо калi арганiзоѓваць экспедыцыю ѓ мiнулае, то трэба паслаць самых правераных i выпрабаваных дарослых.
  Таша адказала мяккiм тонам.
  -А нас нiхто не пасылаѓ. Мы прыляцелi самi, з уласнай iнiцыятывы.
  Правадыр здзiвiѓся:
  -Навошта?
  -Папярэдзiць аб смяротнай небяспецы навiслай над нашай агульнай Радзiмай.
  Сталiн прыжмурыѓся, яго погляд стаѓ ласкавым i зачаравальным.
  - Мае нашчадкi хочуць мяне выратаваць. Што гавораць пра мяне ѓ будучынi?
  Карэн адказала за Ташу:
  -Усё самае добрае, таварыш Сталiн, вас нават кананiзавалi, абвясцiѓшы святым.
  Правадыр даволi ѓсмiхнуѓся:
  -Гэтага я i чакаѓ. Дык якая мне пагражае небяспека?
  Таша, умольны тонам, вымавiла:
  -Не толькi вам, але i ѓсёй краiне. 22 чэрвеня фашысцкая Германiя нападзе на Савецкi Саюз, будзе крывавая вайна i будучыня радзiмы завiсне над бяздоннай прорвай.
  Сталiн адкiнуѓ галаву назад, зноѓ зацягнуѓ трубку.
  -Клiкушства. Ужо не першы год прадракаюць, што Нямеччына нападзе на СССР, а насамрэч заходнiя сабакi атрымлiваюць па першае чысло.
  Карэн адказаѓ сярдзiта:
  -Але на гэты раз прароцтва дакладнае, мы не для таго адмахалi па хвалях вечнасцi, прыбылi ѓ мiнулае, каб хлусiць.
  -Вось як, а мы вам не верым. Вы самi бачылi вайну?
  Хлопчык-прафесар разгубiѓся, спрабаваѓ:
  -Не, але iснуюць фiльмы.
  Сталiн некалькi найграна засмяяѓся.
  -У кiно можна паказаць усё што заѓгодна, вось нядаѓна ѓ нас знялi фiльм, дзе Савецкi Звяз ваюе з Польшчай i Нямеччынай. I дзе зараз Польшча?
  Таша злосна бразнула:
  -Але ж гэта ѓсё ведаюць, што 22 чэрвеня пачалася Вялiкая Айчынная вайна.
  -Хто гэта ѓсё, вы з якога часу?
  Карэн вырашыѓ схлусiць, дзеля агульнага дабра:
  -З 2997 года, ад Каляд Хрыстова.
  Правадыр СССР скептычна ѓсмiхнуѓся:
  -Гэта значыць, прайшло больш за тысячу гадоѓ, за гэты час змянiлiся многiя пакаленнi, i хiба вы дзеткi можаце быць упэѓненыя ѓ тым, што вашы продкi нiчога не наблыталi.
  Карэн не занадта ѓпэѓнена адказаѓ:
  -Я быѓ у музеi, таварыш Сталiн, i асабiста бачыѓ узоры нашай i нямецкай тэхнiкi.
  Правадыр пачаѓ злавацца:
  -Ну, дык гэта ѓсяго на ѓсяго экспанаты. Магчыма, гэты канфлiкт прыдуманы. Акрамя таго, чаму я павiнен верыць, што вы з будучынi, а не замежныя шпiёны?
  Карэн холадна адказаѓ:
  -Вы бачылi нашу тэхнiку.
  Правадыр цалкам лагiчна заѓважыѓ:
  -Агентам заѓсёды вылучаюць самае лепш. Вось калi вы сапраѓды ѓсё ведаеце аб мiнулым, раскажыце, каго заѓтра я збiраюся прыняць у гэтым кабiнеце.
  Хлопчык-прафесар дурное замiргаѓ, на дапамогу прыйшла Таша.
  -Мы зусiм i павiнны ведаць усе дэталi мiнулага, нас гэтаму не вучылi ѓ школе.
  Твар Сталiна асвятлiѓся радаснай усмешкай.
  -Наступную ноч я маю намер правесцi на дачы i апытаць Малянкова, Молатава, Цiмашэнка, Берыю, Кагановiча. А вы i гэтага не ведаеце.
  Жалезны правадыр прыѓзняѓся, кiнуѓ погляд на гадзiннiк. "Нiчога, Берыя цярплiвы, яшчэ крыху пачакае". Затым устаѓ i набiѓ тытунем трубку, працягнуѓшы размову з жаѓтаротымi "прышэльцамi".
  Правадыр здзеклiва вымавiѓ:
  -Ах, вас не вучылi. I дзе, у школе? Колькi вам гадоѓ?
  -Хутка будзе шмат. А мы толькi выглядаем дзецьмi. Шчыра адказаѓ Карэн.
  Правадыр злосна адказаѓ:
  -Вось як, i вы, такiя смаркачi, даяце парады кiраѓнiку вялiкай дзяржавы. Падрасцiце спачатку.
  -Як казаѓ вядомы паэт - "Гераiзм не мае ѓзросту". Так, мы яшчэ дзецi, але абвыклi кахаць сваю Радзiму i не дазволiм, каб вермахт яе растаптаѓ.
  Правадыр злосна буркнуѓ:
  - Пафас, прычым, зусiм дзiцячы. Вы не ведаеце дэталяѓ мiнулага, такiм чынам, i вашу заяву, што вайна пачнецца 22 чэрвеня не больш чым блеф. А можа гэта правакацыя, учыненая Гiтлерам, ён жадае ѓзяць мяне на понт.
  Таша спалохана замiргала:
  -Не, што вы, таварыш Сталiн, нашы намеры чыстыя.
  Правадыр сухiм тонам вымавiѓ:
  -Ваша шчасце, што я люблю дзяцей i дазваляю вам выдалiцца, а iнакш загадаѓ бы арыштаваць вас. Па ѓзросце, вы пад крымiнальную адказнасць не трапляеце, а значыць дзiцячы дом.
  -Нам не прывыкаць да казармы. Дзёрзка адказаѓ прафесар-хлопчык. - Але так проста мы не сыдзем.
  Правадыр абурыѓся:
  -Гэта чаму?
  Карэн з пафасам адказаѓ:
  -Трэба ратаваць Радзiму, у гэтай вайне загiне трыццаць мiльёнаѓ расейцаѓ, i наш абавязак прадухiлiць iх марнае знiшчэнне. Немцы дойдуць да Масквы i Паволжа, прынясуць гора i страшныя зверствы, а вы, таварыш Сталiн, можаце ѓсё гэта прадухiлiць адным сваiм жэстам.
  Погляд Сталiна стаѓ злосным, здавалася, што тыгр прачнуѓся i кiдае пякучыя позiркi ѓ пошуках здабычы.
  -Я адразу зразумеѓ, што вы проста маленькiя правакатары, якiх беспрынцыповыя дарослыя прымусiлi скакаць пад сваю дудку. Вас неадкладна арыштуюць, а потым вы раскажаце, хто паслаѓ вас да мяне.
  Сталiн рэзкiм рухам нацiснуѓ на кнопку.
  Таша вымавiла з прыдыханнем.
  -Цяпер трымайся, у нас толькi адно выйсце.
  Хлопчык-прафесар спытаѓ:
  -Якi?
  Дзяѓчынка адказала:
  -Узяць яго з сабой, каб вялiкi правадыр убачыѓ усё на ѓласныя вочы.
  У памяшканнi ѓвалiлiся буйныя накачаныя целаахоѓнiкi. Рабяты падскочылi i нанеслi дакладны ѓдар нагамi ѓ падбародкi. Затым правялi прыём "Падвойная шруба". Яшчэ чацвёра рослых ахоѓнiкаѓ завалiлася ѓ накаѓт. Астатнiя пацягнулiся да зброi, але генетычна палепшаныя дзецi, аказалiся хутчэй. Спрытны Карэн паднырнуѓ пад пiсталет-кулямёт, стукнуѓ далонню па горле, затым ткнуѓ iншага грамiла пальцам у скронь. Таша ѓрэзала каленам у пахвiну, потым разагнула нагу, ударыѓшы ѓ сонечнае спляценне. Пасля чаго, у скачку ѓрэзала локцем у лоб. Хлопчык i дзяѓчынка перамяшчалiся з хуткасцю ценяѓ. Зноѓ удары ва ѓразлiвыя кропкi, галоѓнае, аб чым турбавалiся дзецi, гэта не забiць сваiх жа. Рушыла ѓслед пара стрэлаѓ, зробленых ѓсляпую, затым яны захлынулiся, страляючыя страцiлi прытомнасць. Таму, яны выбiралi тыя кропкi, што былi загадзя адсканаваны ѓ iх мозгу, а затым трывала ѓбiтыя ѓ галовы падчас спарынгаѓ i кiбернетычных вучэнняѓ.
  Тут, праѓда, яны ѓпершыню бiлi рэальных жывых людзей. Аднак, у момант бiтвы ѓсё гэта ѓспрымаецца на ѓзроѓнi аѓтамата, ты не задумваешся, а толькi выконваеш праграму, закладзеную з маленства гадамi трэнiровак. Нырак, падсечка, удар у адну з васьмi сотняѓ уразлiвых кропак на целе чалавечага арганiзма.
  Целаахоѓнiкаѓ непасрэднага прыкрыцця Сталiна, было не шмат, усяго дваццаць пяць чалавек i ѓсе яны ляжалi ѓперамешку, цяжка дыхаючы i калоцячыся ад канвульсiяѓ. Карэн i Таша спрытна ѓскочылi i падбеглi да Сталiна. Той паспеѓ дастаць два рэвальверы, але стрэлiць яму не далi. Зброя была выбiтая, а правадыра падхапiлi пад рукi. Таварыш Сталiн вырашыѓ, што надышла яго смяротная гадзiна.
  -Што ж, слугi капiталу, вы перамаглi, i зараз мне давядзецца выпiць смяротную чару. Але справа сацыялiзму не загiнула. Вы можаце мяне забiць, але прыйдзе другi Сталiн i ён давершыць пачатае мною.
  Таша перапынiла аратара:
  -Памаѓчыце, мы не для таго прыляцелi сюды, каб вас забiваць. Наадварот, мы выратуем вас i ваш народ. Раз вы не верыце нам, то дазвольце паглядзець на ѓсё на свае вочы.
  -Вы мне пакажаце кiно? - скептычна вымавiѓ упарты правадыр.
  -Так! Вы паляцiце з намi i ѓбачыце пачатак вайны. Таша ѓзяла Карэна за руку i прыѓзняла Сталiна.
  -Цяпер мы адправiѓся ѓ 22 чэрвеня гэтага года, каб вы ва ѓсiм пераканалiся асабiста.
  Карэн паклаѓ руку на плячо Сталiну i пацёр бранзалет. Хлопчык-прафесар вымавiѓ:
  -Хачу патрапiць у першы дзень пачатку Вялiкай Айчыннай Вайны.
  Узнялася вiхура, i iх закружыла ѓ часавым штарме, здавалася, што вакол клекоча полымя. На гэты раз, перамяшчэнне было куды хутчэй, i яны аказалiся днём на плошчы невядомага горада. Было прыкладна дванаццаць гадзiн дня. Свяцiла спякотнае сонца, пахла лiпавым мёдам. Быѓ нядзельны дзень, таму народу даволi многа, панавала радаснае ажыѓленне.
  Таша зларадна вымавiла:
  -Вось прыслухайцеся ѓпарта. Цяпер будзе важнае ѓрадавае паведамленне.
  Сталiн усё яшчэ быѓ у разгубленасцi, дзiва што, перажыць на сабе падабенства замаху i быць выкрадзеным дзецьмi. Правадыр адчуваѓ сябе прынiжаным, але страху не было. Сталiн наогул не абвык баяцца, яго адрознiвала асцярожнасць i, разам з тым, асабiстая адвага.
  -Кажа Масква! Чуецца вядомы голас.
  -Сёння, у чатыры гадзiны ранiцы, без аб'яѓлення вайны i вылучэння прэтэнзiй Нямеччына напала на СССР. Далей варта знаёмы голас Молатава, ён вiдавочна чытае па паперцы, гэта не той чалавек, што здольны натхнiць масы да супрацiву. Сталiн яго не паважае, тыповая шасцёрка, падлiзнiк, якi загадзя прадугледжвае ѓсе яго жаданнi. . Якiя ѓсё ж нiкчэмнасцi яго атачаюць.
  -Казённая мова, мёртвы i драѓляны. - Сталiн зрушвае бровы i ѓглядаецца ѓ твары. Людзi слухаюць напружана, i на яго з дзецьмi не зважаюць. Нават крыѓдна, вось ён правадыр перад iмi, а стаяць, пляскаюць вачыма.
  Калi Мотаѓ скончыѓ, натоѓп зашумеѓ, пачулiся трывожныя галасы.
  -Вось гора тое прывалiла. - уздыхалi жанчыны, зноѓ мужы i сыны пойдуць на фронт.
  Маладзейшыя хлопцы былi настроены па-баявому.
  -Ды мы ѓ два тыднi растопчам гэтых немцаѓ, а фюрара павесiм у Берлiне.
  -Ды цi так! Запярэчыѓ стары. - Бо ѓ Гiтлера такая сiла, уся Еѓропа пад iм ходзiць.
  -Дык яна буржуазная гэтая Еѓропа, а ѓ нас савецкая ѓлада. Ды ты бачыѓ, якiя ѓ нас танкi!
  -Як нi бачыць. З фiнамi таксама абяцалi ѓ тры днi ѓправiцца, а бiлiся тры з паловай месяцы, i колькi нашых паклалi.
  У адказ сярдзiтыя выкрыкi:
  -Ды ты дзед проста правакатар.
  -Ды ён кулак былы. - падаѓ голас басаногi бялявы хлопчык.
  -Зразумела контра, бач панiку навiвае. У НКВД яго.
  -У НКУС я не баюся, я праѓду кажу, суровая нам трэба будзе бiтва, не на жывот, а на смерць, i многiя хлопцы дадому не вярнуцца.
  Некалькi чалавек зашумелi, i дзядка падхапiлi пад рукi, i павялi ѓ пастарунак. Хлопчык-прафесар умяшаѓся:
  - Не чапайце старога. Ён праѓду гаворыць.
  -А гэта яшчэ, што за соплi выскачыла? Можа ѓнук?
  Спрытны Карэн падскочыѓ высока на два метры ѓверх.
  -Я сталiнскi фiзкультурнiк. Вучыѓся ѓ разведшколе i ведаю, што на нас прэ страшная моц, толькi разам згуртаваѓшыся, мы можам адолець ворага. Цi вы думаеце, што краiны Еѓропы добраахвотна леглi пад фашысцкую сякеру?
  -Правiльна ён кажа, на трэцi рэйх уся Еѓропа працуе. Вымавiѓ падобны на студэнта юнак. - Лiчы, усе ѓдарныя сiлы сусветнага iмперыялiзму кiнуты супраць нас.
  Людзi завагалiся, сапраѓды, малазразумелая вайна з фiнамi яшчэ занадта свежая ѓ памяцi, i ѓ душу закрадаецца страх.
  - А чаму Сталiн не выступае? - Нясмела пiскнуѓ чыйсьцi голас.
  Натоѓп насцярожыѓся, сапраѓды, чаму ѓ такую цяжкую гадзiну з iмi няма каханага правадыра.
  - Я б выступiѓ крыху пазней, увечары. - прашаптаѓ Сталiн. Сiмпатычная Таша пачула i запярэчыла.
  - У рэальнай гiсторыi вы выступiце толькi трэцяга лiпеня i вымавiце прамову, якую будуць успамiнаць i цытаваць праз стагоддзi.
  -Сталiн кажа толькi аб важным. - Вымавiѓ вiдавочна сельскi мужык. - Я думаю, трэба чакаць выступы ѓвечар.
  Чулiся трывожныя галасы:
  -Напэѓна, ён абавязкова скажа нешта каштоѓнае.
  -А нам, мабыць, заѓтра давядзецца збiрацца на фронт. Трэба паспяшацца, бо Берлiн возьмуць без нас.
  У цэлым, Сталiн, уважлiва прыслухоѓваючыся, быѓ задаволены, настрой народа баявы, яго паважаюць, ён сапраѓдны лiдэр краiны. Затым прыродная падазронасць дае сабе шляхта.
  Правадыр спытаѓ баявую пару:
  -Як вас клiчуць хлопцы?
  -Я, Карэн. - Хлопчык-прафесар злёгку нахiлiѓ галаву.
  -А я Таша. - Дзяѓчынка зрабiла пiянерскi салют.
  Сталiн спытаѓ з падазрэннем:
  -Ты, Карэн, не сваяк генерала Конева?
  Хлопчык-прафесар упэѓнена заявiѓ:
  -Таго, што стане маршалам Савецкага Саюза? Так, ён мой далёкi продак, прапрапрадзядуля.
  -Смелы генерал, а на рахунак маршала, калi заслужыць, то ѓзнагародамi не пакрыѓджу. Таша таксама баявая, я бачыѓ, як ты разбурала маiх целаахоѓнiкаѓ - лепшых салдат НКУС. У вас у будучынi ѓсе такiя?
  Хлопчык i дзяѓчынка схiтравалi:
  -Не ѓсе! Мы належым да баявой элiты, але, у сярэднiм, дзякуючы бiяiнжынерыi нашы дзецi мацнейшыя i разумнейшыя за цяперашнiя.
  Сталiн з гэтым пагадзiѓся:
  -Я так i ѓяѓляѓ гэта ѓ камунiстычным будучынi.
  Усмiхаючыся, Таша сумелася.
  -Ну, у нас не зусiм камунiзм, гiсторыя развiвалася па спiралi, перажываючы спады i ѓздымы.
  Сталiн зрабiѓ строгiя вочы:
  -Вы хочаце сказаць, што былi i ѓ будучынi адходы ад камунiзму?
  Дзяѓчынка, са шкадаваннем кiѓнула светлай галавой:
  -Так, на жаль былi, i не адзiн.
  -Раскажаце мне пра гэта пазней. - Сталiн даѓ зразумець, што гэтая тэма для яго непрыемная. - А пакуль, я жадаю на ѓласныя вочы ѓбачыць, як фашысты ажыццяѓляюць уварванне.
  Карэн упэѓнена вымавiѓ:
  -А якi кiрунак вы хочаце абраць?
  Сталiн заявiѓ:
  -Там, дзе было асаблiва горача.
  Хлопчык-прафесар кiѓнуѓ:
  -Значыць, Беластоцкае.
  Правадыр СССР пагадзiѓся:
  -Там, дзе размешчана наша ѓдарная танкавая групоѓка. Мабыць, лепей там.
  Дзецi i Сталiн склалi разам рукi, i Таша вымавiла.
  - Таксама час, але пяцьдзесят кiламетраѓ на ѓсход ад Беластока.
  Iзноѓ запала i закружылася.
  Армiя Готы прарывалася на паѓночны ѓсход ад Беластока, iмкнучыся адсекчы савецкую танкавую групоѓку. На баку немцаѓ была раптоѓнасць, акрамя таго, яны засяродзiлi магутны кулак з амаль тысячы двухсот танкаѓ, у асноѓным знакамiтыя Т-3. Яны лёгка ѓзламалi амаль непрыкрытую лiнiю абароны, адной бавоѓнай змяѓшы недабудаваныя пагранзаставы. Цяпер, гэтая танкавая маса спяшалася зайсцi ѓ рускi тыл. За ёй рухалiся матацыклiсты i пяхота. Менавiта ѓ гэтае пекла i перанесла дзяцей разам са Сталiным. Яны апынулiся на самым вастрыi атакi.
  Перасоѓваннi заняло зусiм мала чакай. Сталiна i хлопцаѓ збiла з ног, але яны хутка паднялiся.
  -Ну, вы i чэрцi - куды вас носiць?
  Карэн вымавiѓ з радасцю:
  - Цяпер, вялiкi правадыр, вы можаце асабiста назiраць нямецкую атаку.
  Яны апынулiся на ѓзгорку толькi злёгку прычыненым калючым хмызнякоѓ. Унiзе былi вiдаць танкi. Фашысты iшлi клiнам, гэта значыць свiннёй. Наперадзе рухалiся самыя цяжкiя i бранiраваныя Т-4, i трафейныя французскiя Б-2, i велiчэзныя С-2. Гэтыя монстры з трыма гарматамi нагадвалi сталёвых дыназаѓраѓ. Сталiн глядзеѓ на iх, як зачараваны, здалёк яны здавалiся цацачнымi i зусiм не страшнымi.
  - У вас ёсць прыбор, з дапамогай якога можна павялiчыць малюнак? - спытаѓ правадыр.
  Карэн ахвотна пацвердзiѓ:
  -Да ёсць. Можна выкарыстоѓваць плазма-комп. Ён выдасць галаграму, якая павялiчыць выяву.
  Сталiн злосна буркнуѓ:
  -Тады паспрабуйце, я хачу бачыць гэтых монстраѓ зблiзку.
  Карэн уключыѓ малюнак, перад iмi паѓстала праекцыя з якiя рухаюцца танкавымi калонамi.
  -Ну, вось i яны сталёвыя сабачкi. Можа ѓрэзаць па iх, таварыш Сталiн?
  Правадыр агрызнуѓся:
  -Даѓно пара. Замахнуѓся, дык бi.
  -Тады мы пачнем .- Карэн зняѓ з рукi плазма-комп.
  -Цяпер, вы можа назiраць гэта адначасова ѓ наблiжай i здалёк.
  Зрабiѓшы шрубу, дзецi ѓзляцелi ѓ паветра i завiслi над скалой. Промнi бластэраѓ злавесна блiснулi. Свяцiла сонца, пейзаж быѓ амаль мiрны, шчабяталi птушачкi. Першы прамень лазера ѓдарыѓ у танк С-2. Так як гэта быѓ усяго толькi дзiцячы прамянём, то танк не выпарыла маментальна, а разрэзала напалову. Напалову спаленыя трупы нямецкага экiпажа бiлiся ѓ канвульсiях, як расьсечаныя рыдлёѓкай чарвякi. Браня расправiлася маментальна, разрэз быѓ роѓным, нiбы пад лiнейку. Карэн адчуѓ сябе героем, немцы былi страшнымi ворагамi Расii, i нiчога, акрамя радасцi, iх забойства не магло прынесцi агрэсiѓным дзецям. Таша навяла лазер на iншы танк, раскромсаѓшы яго, праходзячы сталёвую плоць з лёгкасцю iголкi, якая пранiзвае алей.
  А толькi што хлопцы пераступiлi нябачную рысу: не ѓ гульнi, а ѓ рэальным баi вынiшчыѓшы не вiртуальных монстраѓ, i нават не iншапланецян, а жывых людзей. Не кожнаму чалавеку дадзена забiць iншага чалавека, няхай, нават i нягоднiка. Але амаль кожны, пры гэтым, адчувае вызначаны ѓздрыг, непрыемнае пачуццё брыдкасцi. У некаторых можа пачацца ванiты, да горла падыходзiць няѓмольная млоснасць. Iншых, пасля гэтага вельмi доѓга мучыць сумленне, яны не спяць начамi, цi iм зняцца кашмары. Як правiла, забiѓшы адзiн раз, чалавек пераступае нябачную рысу, за якой ужо няма звароту. Тым не менш, успрыманне забойства справа асаблiва iндывiдуальнае, адным яно вечна стаiць камяком папярок горла, а iншыя праглынаюць яго з прагнасцю галоднага бульдога. Можа ѓ сiлу свайго цялеснага маленства, або з прычыны iншых прычын, Карэн i Таша забiвалi ворагаѓ Радзiмы, не адчуваючы душэѓных пакут, наадварот, яны паводзiлi сябе як азартныя паляѓнiчыя, iм было радасна.
  -Давай пачнем анiгiляваць пацукоѓ. Гэтыя паразiты павiнны быць выцiснутыя з нашай зямлi. Ты справа, я злева, на чужую тэрыторыю не заступаць.
  - Тады i ты будзь уважлiвы, здымай танкi акуратна, пласт за пластом.
  Дзецi засмяялiся i прыступiлi да "зачысткi". Многiя танкi гарэлi i выбухалi, дэтанаваѓ боекамплект. Спачатку пад раздачу патрапiлi цяжкiя трафейныя танкi французаѓ, iх было не шмат, усяго восемдзесят штук. Iх перабiлi даволi хутка, праѓда, промняметы ѓ руках дзяцей злёгку нагрэлiся. Немцы актыѓна бiлi ѓ адказ, яны былi хлопцамi не нясмелага дзясятка i адразу зразумелi, адкуль зыходзiць небяспека, абстрэльваючы груд.
  Карэн папярэдзiѓ дзяѓчынку:
  -Таша, асцярожней, таварыш Сталiн можа загiнуць.
  Дзяѓчынка адказала:
  -Не хвалюйся хлопчык, Сталiн значна разумнейшы за нас, ён надзейна схаваѓся ѓ блiндажы.
  Сапраѓды, на ѓзгорку знаходзiѓся пакiнуты блiндаж. Гэта было надзейнае бетанiраванае ѓмацаванне, якое сыходзiць глыбока пад зямлю. А вось самi юныя героi падвяргалiся моцнай рызыцы.
  Сiлавых палёѓ у iх не было, таму яны рызыкавалi атрымаць прамое трапленне снарада цi кулi. Немцы стралялi з усяе сiлы, але хлопцам пакуль шанцавала.
  -Давай, ваяѓнiца святла, рэж iх хутчэй.
  Дзяѓчынка крыкнула:
  -Я б рада, Карэн, ды магутнасцi не хапае.
  У давяршэнне да ѓсяго з'явiлася авiяцыя. Вялiкае мноства самалётаѓ, у першую чаргу знiшчальнiкаѓ, неслiся наперад. Яны таксама вялi агонь, праѓда, усляпую. У камуфляжы рабят практычна не было вiдаць, толькi сонца давала блiкi. Аднак бясконца везцi не можа. Куля з буйнакалiбернага кулямёта трапiла Карэну ѓ плячо, прабiѓшы трывалую тканiну лёгкага боекасцюма. Што такое чатырнаццацiмiлiметровы буйнакалiберны кулямёт? Гэта амаль маментальная смерць, або калецтва. Калi б не змякчальнае дзеянне звыштрывалай тканiны, тое яго б проста забiла.
  Карэн застагнаѓ, але затым стрымаѓшы боль, пачаѓ накручваць кругi. Ташы таксама не пашанцавала, куля дагадзiла ёй у нагу, перабiѓшы костку. А гэта вельмi балюча. Не прывучы яе ѓ дзiцячым садку, дакладней у лабараторыi, трываць боль, яна б заплакала ѓ тры ручая. Але i так яе зубы заскрыгаталi, а стралянiна стала няроѓнай, промнi лазера свiдравалi зямлю. Шчыльнасць агню ѓсё ѓзмацнялася, знiшчальнiкi наблiжалiся, а ѓ давяршэнне да ѓсiх бед, з-за пашкоджання стала глючыць абарона, i хлопцы сталi праяѓляцца, успыхваючы бруднымi, ледзь прыкметнымi плямамi. Добра яшчэ, што промнi бластер былi днём практычна, нябачнымi, iнакш iх вылiчылi б нашмат раней.
  Хлопчыка-прафесара хiстала i вяло па паветры, але ён працягваѓ даволi трапна страляць. Ён перавёѓ агонь на знiшчальнiкi, хоць патрапiць у лятаючую мэту нашмат складаней, чым якая паѓзу па полi. Але вось чарговы падступны буйнакалiберны гасцiнец перабiѓ яму руку, такiя кулi маглi прабiць дваццацiмiлiметровую браню, што для iх плоць дзiцяцi, тым больш, што рукi былi голыя. Канечнасць перабiла, i яна павiсла на скуры, амаль адначасова Таша атрымала трапленне ѓ грудзi, было зламана некалькi касцей, але дзякуй боекасцюму, сэрца засталося цэлае.
  Хлопчык-прафесар крыкнуѓ:
  - Ташачка, цябе вiдаць зноѓ паранiла?
  Дзяѓчынка пагадзiлася:
  -I цябе таксама, Карэн.
  Хлопчык-прафесар прашаптаѓ:
  -Ты зразумей, што гэта не гульня, нас могуць забiць па-сапраѓднаму, i тады ведаеш, што будзе?
  Дзяѓчынка спытала:
  - Што?!
  Карэн з трывогай у голасе працягнуѓ:
  -Сталiн не зможа вярнуцца, i вайна пачнецца без яго, а, пазбавiѓшыся такога генiяльнага лiдэра, СССР пацерпiць паражэнне.
  Таша пагадзiлася:
  -Тады трэба змотвацца. Усе дзiркi ѓ гiсторыi не зацыраваць.
  Дзецi павярнулi да бункера i нырнулi ѓ адчыненыя дзверы. У гэты момант Карэну раздрабнiла нагу, а асколак снарада пасек твар, пацярпела i Таша, ёй патрапiла па жываце i асколкам зрэзала палец. Дзецi, не гледзячы на цемру, маментальна знайшлi Сталiна, арыентуючыся па паху. У зверху раѓло, бетонная столь парэпалася ад парываѓ, сыпалася зямля. Лiдэр вялiкай краiны спакойна сядзеѓ на крэсле i палiѓ трубку, нiбы не заѓважаючы панавальнай на версе какафанii.
  - На жаль, наш правадыр, мы прайгралi. Вымавiла сумна Таша. - Трэба эвакуiравацца ѓ больш бяспечнае месца.
  Правадыр з гэтым пагадзiѓся:
  -Добра, мае юныя сябры, але мне б хацелася яшчэ паглядзець на вайну.
  Карэн прахрыпеѓ:
  -Што ж, яна будзе доѓжыцца чатыры гады, для пачатку перабяромся ѓ 22 лiпеня.
  Дзецi склалi рукi. Iзноѓ запала, i яны зрушылiся.
  Вонкава, здавалася, нiчога не змянiлася, той жа бункер, але шум i грукат сцiхлi, акрамя таго падлога была моцна стаптаны салдацкiмi ботамi.
  Таша ѓсмiхнулася:
  -Падобна, нас шукалi.
  Карэн пагадзiѓся:
  -Зразумела, мы далi iм прыкурыць.
  Сталiн спытаѓ:
  -Колькi вы забiлi немцаѓ?
  Карэн з гонарам адказаѓ:
  -Прыкладна звыш двухсот танкаѓ i каля ста самалётаѓ.
  Сталiн з захапленнем вымавiѓ:
  -Малайцы, за гэта я б даѓ вам па зорцы героя. Толькi як вас паранiлi гэтыя фашысцкiя сцярвятнiкi.
  Таша, не гледзячы на боль, усмiхнулася:
  -Нiчога страшнага, таварыш Сталiн, праз некалькi гадзiн раны зацягнуцца, а косцi зрастуцца, не застанецца нават шнараѓ.
  Правадыр здзiвiѓся:
  -Вось як цуды медыцынскай навукi.
  Дзяѓчынка-тэрмiнатар пацвердзiла:
  -Так! Лепшыя бiяiнжынерныя распрацоѓкi. Наша плоць уладкованая такiм чынам, што аднаѓленне адбываецца ѓ дзясяткi разоѓ хутчэй, чым у людзей, i з'яѓляецца абсалютным.
  Правадыру стала цiкава:
  -А як гэта адбываецца?
  Таша ахвотна падзялiлася iнфармацыяй:
  -У нашы клеткi ѓкаранёны спецыяльныя генетычныя змены, узятыя з ДНК некалькiх якiя падверглiся мутацыi жывёл, у тым лiку i iншапланетнага паходжання. Вось паглядзiце на нас, бачыце, раны ѓжо зацягваюцца.
  Сталiн з захапленнем усклiкнуѓ:
  -Цудоѓна! Гэта падобна на цуд. Вось бы такое ѓкаранiць у наша войска, не спатрэбiцца нi шпiталяѓ, нi лякарань, параненыя, амаль маментальна вернуцца ѓ лад.
  Хлопчык-прафесар растлумачыѓ:
  -Гэта было б выдатна, але для гэтага трэба спачатку пакарыць тыя планеты, адкуль быѓ дасланы ѓнiкальны набор геному. Але я думаю, чалавецтву ѓжо нядоѓга засталося да выхаду ѓ iншыя сьветы.
  Правадыру стала цiкава:
  -Я таксама так мяркую. А калi мне пералiць вашу кроѓ, што будзе?
  Карэн шчыра адказаѓ:
  -Не ведаю, таварыш Сталiн, але мне здаецца лепш гэтага не рабiць.
  Правадыр зноѓ зацягнуѓся.
  -Мабыць, мне трэба будзе злятаць з вамi ѓ будучыню, падкiнеце мяне мае дарагiя?
  -Вядома, таварыш Сталiн, у нас так цiкава. - Сказаѓ Карэн.
  Разумная Таша заѓважыла.
  -Вядома, можна ѓзяць з будучынi ѓзоры ѓзбраенняѓ, але для iх вытворчасцi патрабуецца адпаведная матэрыяльна-тэхнiчная база. Акрамя таго, шматлiкiх элементаѓ i ѓнiкальных мiнералаѓ няма на Зямлi, i iх прыйдзецца здабываць у iншых мiрах.
  Сталiн паводле кiѓнуѓ:
  -Усё роѓна, мае разумнiцы, загадзя ведаць адкрыццi не будзе лiшнiм. У прыватнасцi, як праявiць сябе РПУ?
  Таша адказала:
  -Тая, якую назавуць кацюшай, вельмi нават прыстойна, фашысты будуць яе баяцца. Калi б вы крыху раней наладзiлi iх выпуск, то ход вайны быѓ бы iншым.
  Сталiн нахмурыѓся, яму было непрыемна ѓспамiнаць, што ён не адразу ацанiѓ па заслугах рэактыѓную пускавую ѓстаноѓку. Зрэшты, гэта не яго вiна, падвялi канструктары, а можа быць i шкоднiкi, машына, якая страляе толам, узарвалася. Пасля чаго выпрабаваннi былi згорнуты, а кагосьцi, на шчасце не ѓсiх, расстралялi.
  -Я думаю, каб сьцерцi вермахт будзе дастаткова ѓжо наяѓных сiл. Я вельмi шмат надаваѓ увазе ѓмацаванню абароны i гэта дало эфект, у мяне пад рукой амаль 24000 танкаѓ, i прыкладна столькi ж самалётаѓ, а што ёсць у Гiтлера?
  Карэн, як прафесар, адразу ж адказаѓ:
  - У Гiтлера амаль шэсць тысяч танкаѓ, прыкладна столькi ж самалётаѓ.
  Сталiн адказаѓ з трывогай:
  -Гэта кiнута супраць нас?
  -Не, маецца на ѓвазе агульная колькасць, - заявiѓ хлопчык-прафесар.
  -Вось так. Аказвацца разведка завысiла колькасць ворага, як мiнiмум удвая. Я расстраляю Судаплатава. Гэты казёл прыняѓ iлжывыя звесткi за дакладныя.
  Лагiчная Таша ласкава адказала.
  -Ён, я думаю, не наѓмысна таварыш Сталiн, бо Англiя i Францыя былi разгромленыя вермахтам у найкароткiя тэрмiны, таму цяжка было паверыць, што немцы змаглi гэта зрабiць, не маючы пераважнай перавагi ѓ жывой сiле i тэхнiцы.
  Сталiн кiѓнуѓ, ён i сам думаѓ, што ѓ немцаѓ былi куды большыя рэсурсы, iнакш, чым растлумачыць iх гучныя перамогi.
  -Добра, няхай Судаплат жыве, але ѓсё роѓна я гэтую бяздарнасць, памяняю. А пакуль, адкажыце мне на такое пытанне. У будучынi, будзе створана супер-бомба?
  Карэн ахвотна пацвердзiѓ:
  -Так, вядома, i не адна, а некалькi вiдаѓ.
  Правадыру спытаѓ:
  -I якiя распрацоѓкi найбольш эфектыѓныя?
  -Мы ведаем пра гэта толькi ѓ агульных рысах, але ѓ блiжэйшыя гады амерыканцы могуць стварыць бомбу, заснаваную на прынцыпе ланцужной рэакцыi з выкарыстанне ѓзбагачанага ѓрана. -
  Пачаѓ хлопчык-прафесар.
  -Або плутонiю. - Дадала эрудзiраваная Таша.
  Сталiн заѓважыѓ:
  -А, гэта такi элемент, якi не знайшлi нашы навукоѓцы?
  Дзяѓчынка пацвердзiла:
  -У вольным стане ён амаль не сустракаецца на Зямлi, але яго можна сiнтэзаваць.
  -Якiм чынам?
  Таша цяжка ѓздыхнуѓшы, адказала:
  -Дакладна не ведаем, нас гэтаму не вучылi, але трэба разганяць яго на цэнтрыфугах.
  -Ну добра, што з вас возьмеш. Злётам у будучыню, i вы мне даставiце падрабязную дакументацыю.
  Прафесар-хлапчук ахвотна пацвердзiѓ:
  -Гэта прасцей простага, таварыш Сталiн.
  Правадыр сам сабе сказаѓ:
  -Цiкава, цi дайшлi вашыя подзвiгi да Гiтлера?
  Сапраѓды, першы дзень вайны быѓ для немцаѓ не надта ѓдалы. Фюрэр зладзiѓ наганяй генералу Гота, пагражаючы растрэлам. Той апраѓдваѓся, спасылаючыся на тое, што рускiя ѓжылi невядомую зброю. Праѓда, у далейшым, немцам усё роѓна ѓдалося акружыць i адсекчы беластоцкую групоѓку, так што аб гэтай непрыемнасцi хутка забылiся. Тым не менш, на ѓсходнi фронт адправiлася камiсiя, каб вывучыць наступствы прымянення фенаменальнай моцы i раскрыць сакрэты рускай тэхнiкi. Першапачатковыя даследаваннi вынiкаѓ не далi, не засталося нi слядоѓ, нi намёку на тое, што тут было што-небудзь акрамя кiнутага бункера. Немцы з трывогай чакалi вестак аб паѓторным ужываннi суперзброi, але пакуль на франтах iм даводзiлася лiчыцца толькi з традыцыйнымi вiдамi ѓзбраенняѓ. Добра ѓмацаваны Смаленск быѓ узяты практычна з ходу, але савецкае камандаванне кiнула ѓ бой апошнiя рэзервы. Самае цiкавае, што ѓ гэтым сьвеце было два Сталiна. Адзiн, рэальны, камандуючы войскамi, а iншы, якi адправiѓся ѓ падарожжа з дзецьмi. Тым не менш, пакуль жывы адзiн Сталiн будзе жыць i iншы.
  - Ну што ж. - Правадыр аддаѓ комп-бранзалет Карэну. - Можа, прагуляемся?
  Хлопчык спытаѓ:
  -А вы як хочаце, таварыш Сталiн. Пешшу, цi палётаць?
  Сталiн нецярплiва адказаѓ:
  -Зразумела, лепш палётаць, гэта хутчэй i зручней.
  -Тады сядайце мне на спiну. - Прапанаваѓ Карэн.
  -Не, лепш мне! - Перабiла, усмiхаючыся Таша.
  Прафесар-хлопчык не згаджаѓся:
  -Нi ѓ якiм разе, я мужчына, i мне трэба будзе везцi правадыра.
  -Наадварот, я дзяѓчына, i кавалеры павiнны мне саступаць. - Настойвала Таша.
  -Тады давай кiнем жэрабя. - Прафесар быѓ упэѓнены, што фартуна будзе спрыяць яму.
  Дзяѓчынка кiѓнула:
  -Я згодна, што выбiраемы дубчык, цi манету?
  -Давай манету, так робяць каѓбоi.
  Таша хiхiкнула:
  -Тады кiдай, дакладней, закруцi на стале, а я плясну далонню.
  Карэн не пагадзiѓся:
  -Не, у цябе занадта добрая рэакцыя, ты можаш падрабiць гэта пад сябе.
  Дзяѓчынка саступiла:
  -Добра, хай кружыцца, пакуль не ѓпадзе сама.
  Сталiн толькi ѓсмiхаѓся ѓ вусы, чакаючы, чым гэта скончыцца. Дзецi спусцiлiся ѓнiз, i падышлi да стала. Хуткi Карэн паспяшаѓся вымавiць першым - арол!
  Таша адкiнула залацiстыя валасы, яе голас быѓ спакойны. - Рэшка, - адказала яна.
  Хлопчык паклаѓ манету на рабро i пстрыкнуѓ пальцамi. Яна хутка закружылася i ваѓчком закруцiлася па стале. З трывогай i дрыготкай, як сапраѓдныя гульцы, што прайграюць цэлае стан, глядзелi яны за якi верцiцца кавалкам металу. Хаця, здавалася, вялiкая важнасць, хто панясе Сталiна. Ды i гуляць ролю конiка не асаблiва прыемна, але тут разгулялася гонар. Нарэшце i рух замарудзiѓся, i манета ѓпала.
  Ганарлiвая Таша пераможна вымавiла - Рэшка! Цяпер правадыр паляцiць са мной.
  -Ну добра! Глядзi не надарвiся, Таша.
  Дзецi вярнулiся, выгляд у прафесара-хлопчыка быѓ вельмi хмурны.
  -Яна выйграла i зараз ёй належыць гонар ѓзяць вас на шыю i пракацiць ѓ палёце.
  Сталiн усумнiѓся:
  -А не раздушу, такi бык як я, яе?
  Дзяѓчынка пакiвала галавой:
  -Не, я вельмi моцная. Памятайце, як мы паклалi вашу ахову, для мяне нейкiя восемдзесят кiлаграм дробязяѓ.
  -Ну добра дзяѓчынка, я пасяду i буду акуратны.
  Сталiну было крыху няёмка. Таша, падрэгуляваѓшы гарнiтур, расправiла i без таго занадта шырокiя для дзяѓчыны плечы.
  Сталiн амаль нiколi не лётаѓ на самалётах, за выключэннем выведвальнага рэйду здзейсненага iм на аэраплане. Тады ён выявiѓ не дужую асабiстую адвагу i разбамбiѓ бронецягнiк, што паѓплывала на працягу ѓсёй кампанii. Цяпер ён атрымлiваѓ асалоду ад свежымi ѓражаннямi палёту, калi вецер дзьме табе ѓ твар, а ѓнiзе праносяцца лясы i палi. А вось першы прыпынак - спаленае сяло, стаяць некалькi шыбенiц з павешанымi людзьмi.
  -Падобна, папрацавала СС. - Адзначыѓ сярдзiты Карэн. - Бачыш, нацысты iмкнуцца.
  -Тым лепш, яны сваiмi дзеяннямi распальваюць нянавiсць у сэрцах людзей. Сталiн пагладзiѓ вусы. - Хутка гэты край запалае.
  - Няхай лепш гарыць Германiя! - Хлопчык падняѓ кулак. - Узвейцеся вогнiшчамi бочкi з бензiнам, мы пiянеры ѓзрываем машыны!
  Сталiн шанаваѓ гумар i засмяяѓся ѓ вусы.
  -Так, калi б усе нашы пiянеры былi такiмi то - Гiтлер капут!
  -Наперадзе, здаецца лагер, бачныя вышкi i калючы дрот. - Паведамiла астравокая Таша.
  Карэн буркнуѓ:
  - Тады атакуем.
  На тэрыторыi летнiка адбывалiся наступныя падзеi. Толькi што прыгналi вялiкую, больш за тысячу чалавек калону ваеннапалонных. Баi былi ѓпартыя, i большасць салдат былi моцна змардаваны, жудасна абарваныя, многiя параненыя i хiсталiся. Немцам трэба было на кiмсьцi вымесiць сваю злосць, i яны з усёй нянавiсцю абрынулiся на безабаронных нявольнiкаѓ вайны.
  -Шнэль! Шнэль! Русiш будавацца! - гарлапанiлi рослыя эсэсаѓцы. I ѓсе такiя выпешчаныя i важныя, якiя пагрозлiва глядзелiся на фоне знявечаных салдат.
  Палонным раздалi рыдлёѓкi, многiя трафейныя тупыя цi паламаныя. Да iх падышоѓ эсэсаѓскi палкоѓнiк Гюнтэр Бок, яго голас вiшчаѓ, як у бабы.
  -Рускiя Iваны, зараз вы павiнны капаць сабе ямы па горла. Тых, хто не ѓправiцца за гадзiну, расстраляем. Па натоѓпе ѓдарыла кулямётная чарга, некалькi чалавек упалi, забiѓшыся ѓ канвульсiях.
  Тысяча пачала капаць, салдаты капалi павольна, але вiдаць было старалiся, нiхто не хацеѓ памiраць. Большасць з iх зусiм маладзенькiя, нядаѓна прызваныя, адарваныя ад хат. Iх падштурхоѓваюць прыкладамi i колюць штыкамi. Палкоѓнiк смяецца, ён з асалодай глядзiць на разадраныя целы i твары.
  - Расея папраная ботам Нямеччыны. Вы, нiкчэмныя чарвякi, нашы вечныя рабы. Адзiны ваш шанец выжыць, гэта добра працаваць на Вялiкую Нямеччыну.
  Адзiн з салдат не вытрымлiвае, ён кiдае рыдлёѓку ѓ эсэсаѓца i крычыць.
  -Няхай жыве Сталiн!
  Яму ѓ жывот утыкаецца штык-нож, i фашысты пачынаюць яго збiваць. Потым акрываѓленае цела валакуць да танка. Палоннаму надразаюць руку i прыкручваюць сухажылле да гусенiцы. Затым танк, лёгкi Т-2, заводзяць, а салдату плёскаюць вадой у асобу, каб той хутчэй ачуѓся. Палонны стогне, танк валачэ яго па зямлi, а сухажылле расцягваецца. Там з няшчаснага савецкага вайскоѓца лiтаральна дастаюць усе жылы. Ён памiрае павольна i пакутлiва. А фашысты скачуць вакол цела, якое тузаецца, б'юць нагамi i рагочуць.
  -Русiш швайн! Мы цябе падсмажым i з'ямо.
  Смерць вельмi павольная i пакутлiвая, сухажыллi выходзяць павольна. Калi палонны зацiх, яго падчапiлi за крук i павесiлi на слуп плота, якi атачае канцлагер.
  -Глядзiце, рускiя свiннi i палохайцеся. Такi ж лёс чакае i вас.
  Затым гiтлераѓцы зайгралi на губных гармонiках, яны выконвалi нешта вясёлае, падобнае на нямецкi варыянт марсэльезы. Пасля ѓчыненай расправы работа пайшла хутчэй, праз гадзiну ямы былi гатовы.
  -Ну, рускiя Iваны, вы справiлiся з заданнем, а зараз скачыце ѓ iх.
  Салдаты завагалiся, тады па iх ударылi чаргой. Нiчога не зробiш, прыйшлося скакаць.
  -Гуд! Гуд! А зараз. - Палкоѓнiк даѓ указанне астатнiм палонным пакорлiва якiя стаяць убаку. - Закопвайце iх!
  Нявольнiкi задрыжалi.
  -Мы не будзем! - пачуѓся чыйсьцi крык. Немцы ѓдарылi з кулямётаѓ. Палонныя павалiлiся долу. Больш за сотню так i засталося ляжаць.
  -Што пацукi, будзеце працаваць. Закапаеце. А ну дапамажыце iм.
  Эсэсаѓцы спусцiлi аѓчарак, тыя накiнулiся на палонных, прынялiся рваць i раздзiраць iх.
  -Шнэль! Шнэль! Добра, адцягнеце сабак.
  Панурыѓшы галовы, палонныя падабралi рыдлёѓкi i пачалi закiдваць ямы. Па iх тварах кацiлiся слёзы, а морды нямецкiх аѓчарак былi ѓ крывi.
  Вось ужо ямы зараѓнялiся i засталiся толькi якiя тырчаць галовы.
  -Але гуд! Рускiя свiння выканалi сваю працу, зараз мы пацешымся.
  Палкоѓнiк падышоѓ да закапанага па горла салдата i штурхнуѓ нагой у твар.
  -Ты камунiст?
  Той сапраѓды гаркнуѓ:
  -Нiяк не!
  -Швайн! Цябе мы заб'ем пазней.
  Потым на гэты раз падышоѓ да маёра Клiменкi.
  -Афiцэр! - Прагарлапанiѓ ён. - Табе канец сабака.
  Рушыѓ услед хвасткi ѓдар па твары. З разбiтага носа пацякла кроѓ.
  -Ты, нiкчэмны пiгмей, спазнаеш усю сiлу нянавiсцi Трэцяга Рэйха. - Фашыст плюнуѓ зверху, затым зноѓ ударыѓ цяжкiм ботам.
  -Маѓчыш рускi Iван. Ану, молi аб лiтасцi.
  -Не!
  -Што не?! - Раѓнуѓ немец.
  Мужчына мужна адказаѓ:
  -Я не прынiжаюся перад шакаламi. I калi мне наканавана памерцi, я памру ганарлiва.
  Садыст зароѓ:
  -Не, мы не дамо табе памерцi ганарлiва. Цяпер я i мае афiцэры зладзiм на цябе галечу.
  - Вы на большае не здольныя, як накласцi ѓ штаны.
  Немец дастаѓ пiсталет, але страляць не стаѓ, ён не дасць гэтаму рускаму так лёгка памерцi.
  -Ну, давайце. У чаргу. Палкоѓнiк спачатку памачыѓся сам, а затым падышлi iншыя афiцэры. Клiменка маѓчаѓ i толькi адплёѓваѓся.
  -Ну што, рускае пудзiла, табе мала?
  -Усё роѓна наша зямля будзе вольная, а таварыш Сталiн адпомсцiць за нас.
  Гiтлераѓцы зарагаталi i сталi кiдаць недакуркi ѓ асобу савецкаму афiцэру:
  -Сталiн ужо труп, нашы войскi атачаюць Маскву i не выпусцяць яго са сталёвых лап. А цябе, русiш, чакае наступнае.
  Палкоѓнiк зрабiѓ жэст, да яго падскочыѓ эсэсавец з канiстрай у руцэ.
  -Паджару гэтую пустую галаву.
  -Зер гуд! Немец вылiѓ смярдзючага, з вугалю выгнанага бензiну i дастаѓ запальнiчку.
  - Упалi яго!
  Фашыст чыркнуѓ агеньчыкам, успыхнула полымя. Агонь зараз ахапiѓ галаву маёра, той закрычаѓ ад нечалавечага болю, у сваю чаргу гарачае паветра забiла лёгкiя.
  -Вось так, дохлы чарвяк падсмажаны, цяпер мы зоймемся астатнiмi. Накладвайце галлё. Ну чаго стаiце?
  -Не будзем! - раздаѓся цвёрды голас. - Можаце ѓсiх нас забiць, але сваiх братоѓ палiць мы не дазволiм.
  Фашыст даѓ сiгнал, ударыла два кулямёты. Некалькi дзясяткаѓ ваеннапалонных было скошана.
  -Ну, а зараз будзеце?
  Савецкiя салдаты пракрычалi:
  -Не! Не будзем! Лепш сьмерць, чым рабства.
  -Ну, так падыхайце ѓсё зараз. - Палкоѓнiк падняѓ руку, чатыры вышкi i восем штурмавых кулямётаѓ павярнулiся да лагера.
  -Цяпер вам канец пiгмеi. Ого... Хацела скамандаваць жывёлiну ѓ пагонах, але не паспела. Два, практычна нябачныя прамянi лазера зрэзалi кулямётныя вышкi, знiшчыѓшы кулямётчыкаѓ, якiя стаяць на iх.
  -А-аа! Залямантаваѓ тоѓсты парсюк - Рускiя атакуюць.
  Нябачны агонь пранёсся па эсэсаѓскiх шэрагах. Каты разам ператварылiся ѓ ахвяры, яны прынялiся гарлапанiць i разбягацца. Частка фашыстаѓ залегла i хаатычна адстрэльвалася.
  Аднак гэта не ратавала ад лазерных прамянёѓ. Падобныя на дзяцей, Карэн i Таша, вялi агонь на паражэнне. Яны крыху прыпазнiлiся, бо дзяѓчынка спусцiлася ѓнiз i схавала таварыша Сталiна за дрэва. Зрэшты, лагер яму было бачна. Затым хлопцы атакавалi нацысцкiх стварэнняѓ. Iх люты напор выклiкаѓ панiку ѓ гiтлераѓскiх шэрагах. Той факт, што супраць эсэсаѓцаѓ выкарыстоѓвалася раней невядомая зброя, выклiкаѓ вар'яцкiя дрыжыкi. Карэн i Таша проста дабiвалi фашыстаѓ, хаваючыся за кронамi дрэѓ, iх камуфляж, з прычыны трапленняѓ, прыйшоѓ у дасканалую непрыдатнасць.
  -Вось так, смецце, атрымлiвайце. - Круты Карэн уляпiѓ зарадам па распластаных фiгурах.
  Пышная Таша не адставала ад яго, узмацняючы агонь. Нямецкiя аѓчаркi, трапляючы пад прамень, падалi разадраныя. Ваеннапалонныя, пахапiѓшы рыдлёѓкi, накiнулiся на фашыстаѓ, прыкончваючы iх i раздрабляючы iм галовы. Iншыя, прыхапiѓшы трафейныя аѓтаматы, палiлi па немцах. Асаблiва дасталася палкоѓнiку, яго ѓ лютасцi тапталi, бiлi рыдлёѓкамi, ператвараючы таѓстапузага ѓ крывавую калатушу. Неѓзабаве ѓсё было скончана, салдаты, якiя нацярпелi ѓ палоне, проста дабiлi немцаѓ. Калi бой спынiѓся, яны кiнулiся адкопваць закапаных таварышаѓ.
  -Вось гэта правiльна, у першую чаргу трэба выбаѓляць сваiх. Вымавiѓ спрытны Карэн.
  Стомленасць у палонных як рукой зняла, яны працавалi вельмi энергiчна, i неѓзабаве вызваленыя вязнi, атросшыся, вылезлi з згубных нораѓ. Дзецi выйшлi iм на сустрэчу, воiны сустракалi iх здзiѓленымi воклiчамi.
  -Давай паклiчам сюды таварыша Сталiна. - Прапанавала Таша.
  Карэн кiдаѓ:
  -Ды вось ён i сам iдзе.
  -Вiтаю Сталiна! - Ва ѓсю глотку крыкнула дзяѓчынка. Яе голас быѓ зычны, як труба пiянерскага горна.
  Сапраѓды, правадыр з'явiѓся нiбы раптоѓна. Калi ён выйшаѓ, запанавала цiшыня. Ваеннапалонныя не верылi сваiм вачам. Знаёмы па шматлiкiх плакатах i фатаграфiях профiль, добрыя глыбокiя вочы, выразны погляд. Сталiн iшоѓ не спяшаючыся, i такая была сiла яго харызмы, што нават нямоглыя калекi знаходзiлi ѓ сабе сiлы падняцца i выцягнуцца па струнцы. А калi ён стаѓ насупраць iх, натоѓп закрычаѓ.
  - Слава вялiкаму правадыру!
  Нават калi хто з iх i сумняваѓся раней у велiч Сталiна, то зараз, пасля цудоѓнага выратавання з палону, усё як яны былi адзiныя ѓ сваiх пачуццях кахання да нацыянальнага героя. Вочы пасвятлелi i гарэлi ад захаплення, яны прагна ѓглядалiся ѓ кожную рысачку бацькi нацыi.
  -Ну што, саколiкi. - Голас Сталiна стаѓ строгiм, пачуѓся метал. - Як вы прымудрылiся патрапiць у палон? Няѓжо вы не ведаеце, што гэта ганьба? Вочы правадыра блiснулi, i здавалася, выпусцiлi маланку.
  -Мы не хацелi таварыш Сталiн, так атрымалася. - Пачулiся нясмелыя воклiчы.
  -Вы прама горш маленькiх дзяцей. Маѓляѓ, не хацелi. Няѓжо вам не зразумела, што сваiм учынкам вы здрадзiлi Радзiме. Бо добраахвотная адмова ад барацьбы, гэтая здрада!
  Салдаты стаялi, панурыѓшы галовы, запярэчыць нi хто не адважны.
  -Такiм чынам, вы ѓсе вiнаватыя перад краiнай i павiнны загладзiць сваю вiну крывёй! - З апломбам скончыѓ Сталiн.
  -Мы гатовы, таварыш Сталiн, на ѓсё дзеля вас i сваёй Радзiмы.
  -Бярыце прыклад з гэтых дзяцей. - Сталiн паказаѓ, на якiя стаяць па правую ад яго руку Карэна i Ташу. - Яны яшчэ такiя маленькiя, а так доблесна ваююць з ворагам, вышэй усякiх хвал. Гэта яны выратавалi вашыя шкуры. А зараз слухайце загад. З вас фармуецца адмысловы полк. Лiнiя фронту ѓжо далёка, таму прарывацца бессэнсоѓна, вы павiнна злучыцца з партызанамi i знiшчаць нацыстаѓ у тыле. Зразумела?
  Воiны гаркнулi:
  -Так сапраѓды, таварыш Сталiн!
  -А цяпер, няхай частка з вас пераапранецца ѓ нямецкую форму. Так вам будзе зручней растварыцца ѓ тыле i раздзiраць немцаѓ раптоѓнымi ѓдарамi. Я ж, у сваю чаргу, змушаны пакiнуць вас, тамака наперадзе мяне чакаюць вялiкiя справы.
  - Ёсць! Наш вялiкi правадыр!
  Сталiн, як заѓсёды, выдаляѓся павольна, iмкнучыся рабiць як мага менш рухаѓ. Хлопцы iшлi за iм, раптоѓна светлавалосая чартоѓка Таша разгарнулася i праспявала.
  У цяжкi час нас акрылiѓ,
  Зрабiѓшы волю, мацней сталi!
  Ад чумы выбавiѓ свет,
  Дарагi таварыш Сталiн!
  У шматлiкiх выявах мераѓ,
  У сусвеце бясконцай!
  Шлях нам верны ты адкрыѓ,
  Указаѓшы яго навечна!
  Духам нацыя моцная,
  Мацне радзiма Расiя!
  У стагоддзях славiцца краiна,
  Сталiн наш герой-месiя!
  I баявая Таша скончыла i пакланiлася.
  Карэн ухвальна кiѓнуѓ:
  -Не дрэнна Ташка, але пагадзiся, што чагосьцi не хапае.
  Дзяѓчынка-тэрмiнатар люта адказала:
  -Калi-небудзь, складаю поѓную песню, прысвечаную найвялiкшаму герою мiнулага.
  Сталiн азiрнуѓся, на яго вуснах iграла ѓсмешка.
  -А я i не думаѓ, што ты так умееш. Я ж таксама паэт.
  Дзецi хорам адказалi:
  -Мы гэта ведаем!
  -Але захоплены дзяржаѓнымi справамi я даѓно не складаѓ. У дадзены момант мяне натхняе прырода. Як прыемна прайсцiся па свежым летнiм лесе. Сталiн цiха заспяваѓ, яго голас прыемны i глыбокi плыѓ па зiхоткiм смарагдамi полi.
  Ветрык прабег па свежай траве,
  У сэрцы шэпчуць дрэвы, хiстаючыся!
  Адчуванне такое, плывеш па хвалi,
  На арбiце планеты - нябачна круцячыся!
    
  Iзумрудная плёскае вада за бортам,
  У небе зоркi над намi ззяюць, мiгацеючы!
  Асвятлiѓ Гасподзь Зямлю святым крыжом,
  Ласкаю людскi род, ад безданi ратуючы!
    
  Я да цябе звяртаюся святы Хрыстос,
  Чаму столькi ѓ свеце пакуты i злосцi?
  Стогне Русь, залiваючыся струменямi слёз,
  Разарвi пралетар сталёвыя кайданы!
    
  Праваслаѓная вера свабодных славян,
  Кажа, не грашы, будзь пакораны!
  Але ѓ адказ мы мячамi наносiм удар,
  Гонар i адвага: у душы мацнее ваяр!
  Сталiн перахрысцiѓся. Яго мяккi напеѓ здаваѓся сумным.
  - А што, у будучынi людзi яшчэ вераць у Бога?
  Прафесар Карэн крыху прыхлусiѓ:
  -Вядома, Расiя Праваслаѓная краiна, нават у дзiцячым садку нас прывучалi малiцца. Вось толькi Ташка сумняваецца.
  -Я! - Дзяѓчынка сумелася - Не, проста шматлiкае ѓ рэлiгii мне здаецца не лагiчным.
  -А што менавiта? - спытаѓ Сталiн - Я сам вучыѓся ѓ семiнарыi, i мне часта даводзiлася гутарыць з атэiстамi.
  Дзяѓчынка-генам лагiчна адказала:
  -Напрыклад, калi Бог ёсць, то чаму ён хаваецца ад нас i яго не вiдаць?
  Сталiн, голасам хаджалага святара адказаѓ:
  -Добрае пытанне. Паколькi чалавечы род заграз у грахах, Гасподзь схаваѓ сваё аблiчча, iнакш чалавецтва не вынесе яго святасцi. Гасподзь настолькi прыгожы i чысты, пры гэтым ненавiдзiць грэх, што мы былi б маментальна забiтыя явы ён сябе.
  Скрупулёзны Ташу, падобна, гэтае тлумачэнне не задаволiла.
  -Але ж мы ѓсе дзецi Божыя, хiба з'яѓленне кахаючага бацькi можа загубiць яго дзецi?
  Сталiн на гэта цалкам аѓтарытэтна растлумачыѓ:
  -Для гэтага i прыйшоѓ на Зямлю Iсус, аб'яѓлены ѓ плоцi Бог. Ён увасабляе ѓ Тройцы мiласэрнасць. Гэта бачная божая выява здольная мець зносiны i з грэшным чалавекам. Бог-Айцец увасабляе сабой справядлiвасць i, таму пры з'яѓленнi яго грэшнiкi гiнуць.
  Таша разгублена прамармытала:
  -Значыць, мы можам бачыць Бога-Сына, але не можам глядзець на Бога-Айца.
  Сталiн пацьвердзiѓ:
  -Вось менавiта, дзяѓчынка.
  Таша злёгку здрыганулася:
  -Але тады мы ѓсе памром. Бо праведнага нiводнага.
  Правадыр СССР упэѓнена адказаѓ:
  -Вось ты памыляешся, дзяѓчынка, для таго Iсус i пайшоѓ на крыж, каб кожны вернiк у яго не загiнуѓ, а меѓ жыццё вечнае. Для тых, хто ѓвераваѓ у яго, грахi змытыя крывёю Хрыста.
  -Нам гэта ѓжо тлумачылi, як i шматлiкае iншае. - Перабiѓ хлопчык-прафесар. - Дакладней, тэалогiяй нам не забiвалi галаву, а вучылi мастацтву касмiчнай бiтвы. Цяпер, калi пачалася Вялiкая Айчынная вайна, хто забiвае нацыстаѓ той i праведнiк.
  Погляд Сталiна стаѓ суровым.
  -Евангелле гэта для душы, а рэальная практыка кiравання краiнай часам патрабуе адступлення ад божых запаведзяѓ. Даводзiцца хiтрыць, забiваць, парушаць дадзенае слова. Так што, дзецi, верыць - верце, але рабiце, як мэтазгодна для краiны i для народа.
  -Значыць, смерць фашыстам! Хрыстос няхай вiсiць на крыжы, а меч, як сек, так i будзе секчы. - Вымавiѓ, трасучы кулакамi Карэн.
  -Ну не так груба. Усё ж Бог аддаѓ жыццё за нашыя грахi, i мы павiнны вечна шанаваць Езуса. - Паправiѓ яго Сталiн.
  Карэн злёгку здзiвiѓся:
  -А няѓжо ВКП (Б) не атэiстычная партыя?
  Правадыр СССР з уздыхам адказаѓ:
  -Так, i ѓ гэтым мая трагедыя, што я вымушаны хаваць свае пачуццi i верыць у душы. Але калi пачнецца вайна, Праваслаѓная царква будзе адноѓлена ѓ поѓным аб'ёме.
  - У вас ёсць улада, i зрабiць гэта трэба як мага хутчэй. - Вымавiла Таша тонам настаѓнiцы.
  Сталiн, з цалкам упэѓненым i аѓтарытэтным выглядам, адказаѓ:
  -Вядома, самая галоѓная памылка Ленiна ѓ тым, што ён стаѓ пераследваць царкву i разбураць храмы. Праваслаѓе, Самадзяржаѓе, Народнасць-асноѓныя прынцыпы Расii. Ленiну не трэба было iх чапаць. Усё, што было добрым у царскай iмперыi, будзе адноѓлена. - Для таго, каб надаць сваiм словам пераканаѓчасць Сталiн з нечаканай сiлай стукнуѓ кулаком па дрэве. Ствол пахiснуѓся, зляцеѓ гуз.
  Правадыр пакляѓся:
  - З гэтага часу, нi адзiн волас не ѓпадзе з галавы Праваслаѓнага святара!
  -Ды будзе так! - Хорам адказалi дарослыя дзецi.
  Яны працягвалi iсцi па лесе, ужо не размаѓляючы. Рабятам надакучыла лётаць, ды i Сталiн жадаѓ прайсцiся пешшу. Мiнула адна гадзiна, затым другая. Дрэвы пачалi радзець, i яны выйшлi на зарослую рамонкамi i васiлькамi палянку. Спрытная Таша стала зрываць кветкi i заплятаць iх у вянок. Карэн агалiѓся да пояса i пачаѓ загараць, пагульваючы плiтачкамi мускулаѓ. Сталiн прысеѓ на пянёк, пра нешта задумаѓся. Затым узняѓ галаву i з падазрэннем спытаѓ.
  -А ѓ будучынi ѓ мяне будуць ворагi?
  Хлопчык-прафесар Карэн таксама зрываѓ кветкi, ён упершыню ѓ жыццi спрабаваѓ сплесцi жывы вянок. I адказаѓ неахвотай:
  -На жаль так, таварыш Сталiн.
  Правадыр СССР набычыѓся:
  - I хто?
  Хлопчык-прафесар усмiхнуѓся:
  - Мiкiта Хрушчоѓ, ён выступiць на дваццатым з'ездзе з нападкамi на вас.
  Правадыр няѓпэѓнена вымавiѓ:
  - Яму, мусiць, адарвуць галаву.
  Карэн, пагульваючы прэсам, адказаѓ:
  -Як нi дзiѓна, не, будуць апладзiраваць, i прымуць пастанову аб барацьбе з культам асобы Сталiна.
  У голасе правадыра была горыч:
  -Вось як, а чаму Мiкiта, бо менавiта дзякуючы мне, ён зрабiѓ кар'еру.
  Карэн са злосцю заявiѓ:
  -Яго сын трапiць у ходзе вайны ѓ палон i стане здраднiкам. Пасля чаго, гэты сябра палiтбюро стане iзгоем.
  Сталiн сцiснуѓ кулакi:
  -Зразумела, нездарма бацька павiнен адказваць за сына. А хто яго былi саѓдзельнiкi?
  -Не ведаю! - Карэн, не вельмi любiѓ капацца ѓ мiнулым, i пацiснуѓ мускулiстымi плячыма. - Нам выкладалi гiсторыю толькi ѓ самых агульных рысах, можа Таша ведае?
  Дзяѓчынка адмоѓна пакiвала галавой.
  -Я ведаю тое ж, што i ты! Праѓда, быѓ яшчэ Булганiн, але ѓся iнiцыятыва належала Хрушчову.
  Сталiн злавесным тонам адказаѓ:
  -Нiчога, я ѓсё добра даследую i выведу ѓсiх на чыстую ваду. Гэта здарылася пасля маёй смерцi?
  Дзецi хорам адказалi:
  -Так!
  Правадыру стала цiкава:
  -Як я загiнуѓ?
  Прафесар-хлопчык Карэн сумеѓся, i замест яго адказала ѓсёведная Таша.
  -Устаноѓлена, што вас атруцiлi, i ѓ дзень смерцi распусцiлi варту. Магчыма, да гэтага датычны Берыя.
  Сталiн злосна настырчыѓся:
  -Вось жывёлу! Я абавязкова распраѓлюся з iм. Ён быѓ разам з Хрушчовым?
  Таша хiхiкнула i матнула адмоѓна галавой:
  -Не, яго расстралялi праз некалькi месяцаѓ пасля вашай гiбелi.
  -Сабаку сабачая смерць. Ну, дзякуй, хлопцы што папярэдзiлi, я вам гэтага стагоддзе не забуду.
  Сталiн падняѓся, i яны працягнулi шлях. Праз паѓгадзiны каманда выйшла на абочыну дарогi i спынiлася. Удалечынi пачуѓся шум, гэта ехала калона. Пары дзясяткаѓ грузавiкоѓ i тузiн матацыклаѓ iмчалiся па няроѓным асфальце.
  Правадыр спытаѓ:
  -Ну што, вы справiцеся з акупантамi?
  Дзецi хорам адказалi:
  - Вядома, таварыш Сталiн, у дзве секунды.
  Рушыѓ услед пстрычка, i стукнулi лазеры. Промнi маментальна разразалi i ѓзарвалi машыну, якая няслася наперадзе. Затым патокi гiперплазменных часцiц прайшлiся па iншых грузавiках. Калона не паспела спынiцца, як аказалася знiшчанай. Толькi матацыклы паспелi раз'ехацца ѓ розныя бакi i з аѓтаматаѓ адкрыць агонь у адказ.
  Падхапiѓшы i паклаѓшы на жывот Сталiна, правадыр быѓ занадта ганарлiвым, каб самому схавацца, iмклiвая Таша, нiбы котка, адскочыла ѓбок, перавёѓшы агонь па фашыстам, якiя спрабавалi схавацца ѓ лесе. Нацысты, якiя звыкнулiся да лёгкiх карных аперацый, не змаглi аказаць годнае супрацiѓленне тысячагадовай перавазе ѓ баявой тэхнiцы. I толькi залiшне самаѓпэѓнены Карэн прымудрыѓся злавiць пару аѓтаматных куль. Зрэшты, у параѓнаннi з кулямётнымi зарадамi, гэта не страшна.
  Хлопчык выстаяѓ на нагах, яго мышцы былi пругкiя, а косцi дастаткова моцнымi, каб кулi ѓ iх затрымалiся. Ухнуѓ Карэн, выцiснуѓ няроѓныя кавалкi свiнцу.
  -Вам не застрашыць мяне нацы.
  Апошнiя стрэлы змоѓклi. Падобна, гiтлераѓцы хутка захлынулiся.
  Сталiн падняѓся, абтросшыся ад дарожнага пылу.
  -Вы проста грубыя капрызныя дзецi, трэба ж так штурхацца.
  Дзяѓчынка пакрыѓджана заявiла:
  -Я не хацела магутны таварыш Сталiн, але iнакш вас маглi забiць. Паглядзiце на Карэна, з яго капае кроѓ.
  Выгляд крывi супакоiѓ правадыра.
  -Добра, я i сам разумею, наколькi каштоѓнае маё жыццё, каб так рызыкаваць. Гэта ѓжо наша трэцяя сутычка з фашыстамi i кожны раз яны паспяваюць агрызнуцца.
  Таша злосна буркнула:
  -А што ѓзяць з ваѓкоѓ, нездарма яны сваю стаѓку назвалi "Ваѓчынае логава".
  -Я памятаю, Гiтлер неяк сказаѓ, калi Чэрчыль шакал, то Сталiн тыгр. - Уставiѓ прафесар-хлопчык Карэн.
  Правадыр СССР шчыра вымавiѓ:
  -Што ж, у вуснах гэтага людаеда падобна на камплiмент. Зрэшты, калi б Гiтлер жыѓ у маёй краiне, я б знайшоѓ яму прыдатную пасаду. У яго рэдкi дарунак прамовы.
  Сталiну вельмi захацелася зацягнуцца салодкiм дымам, але тытунь у трубцы скончыѓся, а другога ѓ яго не было. Астравокая Таша заѓважыла гэта.
  -Курыць шкодна, таварыш Сталiн. Разбуральнае дзеянне тытуню даѓно даказана навукай будучынi.
  -I мiнулага таксама! - Перабiѓ Сталiн. - Нездарма праваслаѓная царква забараняе курэнне, але трубка дапамагае мне засяродзiцца i думаць.
  -Гэта iлюзiя, таварыш Сталiн. Курэнне прынесла посуд i шкодзiць мозгу. - З настойлiвым тонам заявiла ѓпартая Таша.
  Сталiн не жадаѓ згаджацца:
  -Многiя вялiкiя людзi палiлi, у тым лiку i ѓ нас на Каѓказе, пры гэтым жылi больш за сто гадоѓ. А вось Ленiн не палiѓ i пражыѓ усяго пяцьдзесят тры гады.
  - У Ленiна было цяжкае раненне ѓ шыю. - Уставiла ѓсёведаючая Таша.
  Нечакана дзяѓчынка прыгнула на правадыра. Ззаду стукнулi чаргу, i Ташу ѓчапiла, тры кулi трапiлi ѓ спiну. Тым не менш, Сталiн не пацярпеѓ, а Карэн паспеѓ кiнуць камень, трапным ударам адключыѓшы немца.
  -Вось, д'ябал яго пабяры. Мы ледзь не згубiлi вас, таварыш Сталiн. - Усклiкнуѓ з прыкрасцю ён.
  Правадыр прамармытаѓ:
  -Я-то нiчога, але дзяѓчынка жывая?
  -Вядома! - Звонка вымавiла ваяѓнiчая Таша. - Гэта пiсталет-кулямёт, кулi не асаблiва буйныя, нават лапатку не прабiлi, а косткi ѓ нас трывалей, чым у звычайных людзей, ды i гарнiтур у стане мяне абаранiць, у адрозненне ад Карэна, я яго не здымала. Тым не менш, супраць зенiтнага кулямёта нават наша плоць выстаяць не ѓ сiлах.
  -Спачую вам. Але я ѓсяго толькi правадыр, а не Бог, каб зрабiць вас абсалютна непаражальнымi.
  -Ужо i над гэтым iдзе праца, хутка створаць такiх людзей, у якiх целы будуць нязломныя. Гэта толькi справа часу.
  -Тады давайце дапытаем немца. - Прапанаваѓ Сталiн.
  Дзяѓчынка ѓсумнiлася:
  -А што ён можа нам сказаць. Можа лепш падняцца ѓгару i ѓсё разгледзець?
  -Дзiѓна хлопцы, няѓжо вы яшчэ не галодныя?
  Сумленная Таша адказала звонкiм голасам.
  -Калi сапраѓды казаць, то па-зверску жадаецца есцi. Я нават схуднела.
  - I я таксама! Пасля цяжкiх раненняѓ нам трэба есцi. - Моцны Карэн сарваѓ пучок травы, разжаваѓ i праглынуѓ. - Калi нiчога iншага не будзе, то наямося муравой, нашы страѓнiкi ѓсё перавараць.
  -Ну ѓжо, не, я траву есцi не буду .- Усмiхнуѓся правадыр у вусы. - Паляцелi да блiжэйшага населенага пункта.
  Хлопчык-прафесар з гэтым пагадзiѓся:
  -У дадзеным выпадку мы згодны, як-то непрыемна глынаць кару i галiны. Праѓда, наш метабалiзм пабудаваны такiм чынам, што мы ѓсяедныя.
  Правадыр згодна кiѓнуѓ:
  -Зразумела, на вайне не заѓсёды ёсць харчы, а людзi з будучынi абавязаны паклапацiцца аб сваiм выжываннi.
  Юныя воiны ѓзляцелi разам са Сталiным. Пад iмi звыкла замiльгалi дрэвы. Усе, з задавальненнем, атрымлiвалi асалоду ад палётам. Правадыр, у сваю чаргу, ласкава пагладзiѓ па галаве Ташу.
  -Я заѓсёды хацеѓ мець дачку такую баявую як ты. Маёй Святлане, на жаль, да цябе далёка, i Васю таксама.
  Дзяѓчынка адказала:
  -Мы былi ѓ розных умовах, таварыш Сталiн, акрамя таго, на нашым баку найноѓшыя нанатэхналогii, не роѓны расклад.
  Правадыр паведамiѓ:
  -Паглядзiце лепш унiз, здаецца, немцы вядуць нашых людзей.
  Сапраѓды, удалечынi паказалася калона. Сотнi людзей, у суправаджэннi цэлага батальёна на матацыклах СС брылi па дарозе. Сярод iх больш за палову складалi жанчыны i дзецi. Судзячы па ѓсiм, яны iшлi даѓно, босыя ногi ѓ шматлiкiх дзяцей i жанчын былi збiтыя, пакiдалi крывавыя сляды на няроѓным камянiстым асфальце. Тых, хто адставаѓ, фашысты дабiвалi на месцы, прычым стралялi ѓ жывот або калолi штыком, каб ахвяра больш пакутавала. Вось адной дзяѓчыне, якая ѓпала, эсэсавец стаѓ на горла i нацiснуѓ ботам.
  -Падобна, што для нас ёсць праца. - Дружна вымавiлi Карэн i Таша.
  Дзецi прыцэлiлiся, i ѓжо было падрыхтавалiся абрынуць на ворага патокi плазмы, як Сталiн сказаѓ.
  - Колькi такiх ахвяр у тысячах месцах, усiх бо не перастраляеш.
  Таша рашуча заявiла, блiскаючы вачыма:
  - Несумненна! Але нават дапамагчы аднаму - гэта подзвiг. Што, будзем глядзець, як фашысты з нашых людзей здзекуюцца?
  - Я б i сам такога не пацярпеѓ. Аднак чаму ѓвесь час страляеце вы адны, вось у мяне таксама ёсць пiсталет-кулямёт, я далучаюся да вас. ( Сталiн прыхапiѓ трафейную зброю).
  - А чый аѓтамат лепшы наш, цi нямецкi? - задаѓ дзiцячае пытанне Карэн.
  Сталiн, як адмысловец, аѓтарытэтна вымавiѓ:
  - Нямецкi пiсталет-кулямёт лягчэйшы i ѓ яго лепшая прыцэльнасць, затое наш больш хуткастрэльны. Калi ставiць асераднёную адзнаку, я бы ацанiѓ як прыкладную роѓнасць. Нажаль, у нашым войску падобнай зброi яшчэ вельмi мала. Нават кулямётаѓ, мабыць, больш, чым, як вы назвалi?
  Хлопчык i дзяѓчынка хорам усклiкнулi:
  - Аѓтаматы!
  Сталiн панура заѓважыѓ:
  - Дык гэтую зброю назавуць у будучынi, але зараз гэта пакуль не прынята. Бо ѓсё роѓна вайну выйгралi мы.
  Хлопчык-прафесар злосна заѓважыѓ:
  - Але якiм коштам, а зараз у нас ёсць шанец, скончыць хутчэй i малой крывёй.
  - Для гэтага я нанясу ѓдар першым, i не дапушчу ворага на сваю тэрыторыю. - Сталiн выпнуѓ грудзi i падкруцiѓ вусы. Потым, моцна ѓзяѓшы пiсталет-кулямёт, накiраваѓ на немцаѓ.
  Баявыя дзецi Карэн i Таша ѓ сваю чаргу ѓзялi пад прыцэл рухаючыя наперадзе танкi Т-1, каб не даць ужыць iм грознае кулямётнае ѓзбраенне.
  -Першым страляю я. - Вымавiѓ таварыш Сталiн. Аѓтамат у яго руках тузануѓся, раздалася пявучая трэль. Некалькi немцаѓ, што iшлi наперадзе, упалi. У тую ж секунду ѓдарылi прамянеметы. Танкеткi ѓзарвалiся.
  Гiтлераѓцы павалiлiся на зямлю, але iх гэта не ратавала ад бязлiтасных прамянёѓ.
  - Зiг Хайль! - крычалi яны, памiраючы без пакут, але страшна. Калона палонных пачала разбягацца. Фашысты, не бачачы мiшэняѓ, адкрылi стралянiну па iх, iмкнучыся вымесiць на безабаронных людзях сваю злосць.
  - Не бяжыце, лепш ляжце! - Ва ѓсю глотку крыкнуѓ блiскучы Карэн. - Мы iх самi выкасiм!
  Яго воклiч падзейнiчаѓ людзi залеглi. Хлопцы ѓзмацнiлi агонь, выцiскаючы нацыстаѓ плазмай. Матацыклы ѓспыхвалi i выбухалi, дзве бранiраваныя машыны, якiя валакулiся ѓ хвасце, былi разрэзаны. Новая зброя падзейнiчала, пачулiся знаёмыя па фiльмах воклiчы.
  -Гiтлер капут.
  Няѓмольна знiшчаныя фашысты падымалi рукi.
  - А што нам з палоннымi рабiць? Я думаю найлепш лiквiдаваць. - Прамовiла бязлiтасная Таша.
  - Напэѓна, яны для нас толькi клопат. - Хлопчык-прафесар Карэн стаѓ вадзiць промнем значна хутчэй. Неѓзабаве зацiхлi крыкi, апошнiя немцы былi выпараны.
  Сталiн прыжмурыѓся.
  - Вось як, нават дапытаць няма каго.
  -А што яны могуць нам сказаць акрамя чарговага глупства. Гэтыя немцы-перцы падлягаюць кансервацыi. - Схiлiѓ, агрэсiѓны Карэн.
  - Тады рыхтуй бляшаныя банкi. - падтрымаѓ жарт Сталiн.
  - Аддаю перавагу з грыбамi. - Працягнула, усмiхаючыся Таша.
  Дзецi i правадыр засмяялiся. Хоць навакольнае становiшча не настройвала на вясёлы лад. Чатыры танкi i дзве сотнi немцаѓ былi знiшчаны, а памiж iмi валялася больш за сотню забiтых i, яшчэ больш, параненых людзей, з якiх пераважна былi жанчыны i дзецi.
  Добрасардэчная Таша, гледзячы на тое, як людзi курчылiся, мiмаволi заплакала.
  - Шкада, слоѓ няма, рабят, але што мы можам зрабiць, бо ѓ нас няма рэгенератараѓ. Так яны i асуджаныя няшчасныя на пакуты.
  Хлопчык-прафесар перабiѓ:
  - Як гэта не? У будучынi ѓсё ёсць. Дай я злятаю i прынясу тое, што трэба.
  Таша здзiвiлася:
  -Адзiн?
  Карэн упэѓнена пацвердзiѓ:
  - А навошта ты мне? Пабудзь пакуль, ахоѓвай таварыша Сталiна.
  - Я б таксама хацеѓ злятаць у будучыню. - Звярнуѓся правадыр.
  Хлопчык-прафесар лагiчна адказаѓ:
  - Вядома, вы злятаеце, толькi спачатку я прынясу ѓнiверсальны рэгенератар, каб мець магчымасць дапамагаць параненым i калекам. Вы нават нiчога не заѓважыце, час праляцiць як адно iмгненне.
  -Ён мае рацыю. - Пагадзiлася Таня. - З дапамогай гэтага бранзалета можна прыляцець у тую ж самую кропку, ад якой i перамясцiѓся, пранiзваючы час. Мы сапраѓды нiчога не заѓважым.
  Правадыр СССР злосна заявiѓ:
  - Добра, я дазваляю табе ляцець у будучыню, толькi там не затрымлiвайся. Не можа быць адразу двух Сталiнаѓ.
  Карэн лагiчна папярэдзiѓ:
  - У нас дома ёсць самавiты запас, толькi б не перахапiлi практыканты. Яны, напэѓна, пра мяне турбуюцца.
  Разумная Таша прапанавала:
  - А ты вярнiся ѓ той час, калi яны i ты толькi што вылецелi з дому. Тады цябе, напэѓна, яшчэ нiхто не шукаѓ. Акрамя таго, прынамсi ѓ межах Зямлi, з дапамогай бранзалета можна перамяшчацца не толькi ѓ часе, але i ѓ прасторы.
  -Я зразумеѓ. - Перабiѓ сваю напарнiцу Карэн. - Трэба зрушыцца адразу ѓ сваю кватэру. Тамака я змагу без затрымкi прыхапiць патрэбную колькасць рэгенератара.
  - Добры хлопчык. - Таша жартаѓлiва правяла рукой па хвалiстых валасах прафесара. - Разумееш!
  Карэн злосна адмахнуѓся:
  -Не паводзь сябе, як старая цётка.
  Пасля чаго хлопчык-прафесар паклаѓ руку на бранзалет i вымавiѓ.
  - Перанясi мяне на чатыры гадзiны пазней таго часу, з якога мы стартавалi ѓ 1 траѓня 1941 гады. Я хачу апынуцца проста ѓ маёй кватэры.
  Як i звычайна, палыхнула, прастора закружылася, потым усё знiкла. Калi Карэн адкрыѓ вочы, ён убачыѓ знаёмыя сцены, мэблю. Праѓда, абвыкшы праводзiць час у вiртуальных бiтвах i навучальных баях, ён яшчэ не паспеѓ асвоiцца ѓ сваёй прасторнай кватэры. Некаторыя пакоi ён нават яшчэ не зазiраѓ.
  Тут кампутар нечакана прапiшчаѓ:
  - Хопiць Карэн!
  Прафесар азiрнуѓся i спытаѓ, паглядзеѓшы на манiтор:
  - Што хопiць?
  Кампутар паведамiѓ рашучым тонам:
  - Хопiць умешвацца ѓ мiнулае. Вяртайце Сталiна назад. I лiчыце, што ваша мiсiя выканана!
  Карэн з усмешкай паведамiѓ:
  - А так яно i ёсць! Што ж, вяртаемся да таварыша Сталiна!
  I вось зноѓ ён пераносiцца ѓ мiнулае. I гэта адбываецца за кароткi час пры iскрах i полымi. Затым, зварот да вялiкага правадыру.
  - Мы вас вяртаем у ранейшы час, таварыш Сталiн! Вы ѓжо дастаткова ѓбачылi i папярэджаны!
  Правадыр СССР цяжка ѓздыхнуѓ i адказаѓ:
  - Раставацца з такiмi слаѓнымi хлопцамi сумна. Але жыццё ёсць жыццё! Добра, адлятайце, i мы застаемся сябрамi на заѓсёды!
  Хлопчык i дзяѓчынка зноѓ падхапiлi правадыра. Пасадзiлi сабе на плечы, i задалi параметры:
  - Крэмль, 1 мая 1941 года ѓ адзiнаццаць гадзiн вечара!
  Пасля чаго рушыла ѓслед iмклiвае перасоѓванне. Сталiн аказаѓся зноѓ у сваiм кабiнеце. Пацiснуѓ рабятам на развiтанне рукi. Потым залез у шафу, дастаѓ адтуль куфэрак.
  Падарыѓ iм па зорцы героя СССР i заявiѓ:
  - Цяпер вы назаѓжды ѓ сэрцы рускага народа! I ѓ маiм таксама!
  Пара дружна ѓсклiкнула:
  - Служу Савецкаму Саюзу!
  Сталiн яшчэ раз пацiснуѓ iм на развiтанне рукi. I дзецi павярнулiся i знiклi.
  Назад яны перамясцiлiся ѓжо ѓ ранейшых, дарослых целах.
  Пеця i Юлiяна здзiѓлена ѓсклiкнулi:
  - Няѓжо так хутка?
  Карэн з усмешкай, хiтрай такой, сталiнскай адказаѓ:
  - А прамаруджванне смерцi падобна!
  Пеця ѓзяѓ, кiнуѓ сабе ѓ рот арэх. З'еѓ i спытаѓ:
  - А вы ѓ тым свеце як? Выправiлi?
  Таша ѓпэѓнена заявiла:
  - Ды без усякiх сумневаѓ! Цяпер Сталiн у курсе ѓсяго!
  Юнак-студэнт, цiкавячыся, спытаѓ:
  - А як на рахунак таго мiру, дзе Трэцi Рэйх захапiѓ СССР. Чым усё гэта скончылася?
  Карэн адказаѓ з ухмылкай:
  - Не! Трэцi Рэйх не захапiѓ СССР. Зрэшты, калi ты хочаш, то мы можам табе паказаць працяг, той гiсторыi, якая не будзе рэалiзавана ѓжо нiколi.
  I прафесар уключыѓ кампутар. Насамрэч, няхай паглядзяць.
  Вось 1 лiстапада 1955 года iдзе вайна памiж Трэцiм Рэйхам i яго калонiямi супраць ЗША i Брытанii. Фашысты, выкарыстоѓваючы найноѓшыя пiрамiдальныя танкi, перасякаюць мяжу ЗША, на Алясцы. I дабiваюцца хуткiх поспехаѓ.
  Адначасова яны наступаюць i ѓ Афрыцы. Мясцовае насельнiцтва вiтае фрыцаѓ як сваiх вызвалiцеляѓ. Асаблiва вясёлыя арабы. Адна перамога iдзе за другой.
  Немцы выкарыстоѓваю дыскалёты з цеплавымi промнямi, i лазерную зброю. Супраць iх у амерыканцаѓ i ангельцаѓ няма нiякiх шанцаѓ. I браня ѓ нямецкiх танкаѓ незвычайна трывалая. Нават вага машын паменшылi, што зараз яны на газатурбiнным рухавiку разганяюцца пад дзвесце кiламетраѓ.
  Вось Шарлота i Герда на пару ѓ такiм танку iмчацца. I разбураюць амерыканцаѓ на Алясцы. Нягледзячы на тое, што вакол снегу, дзяѓчаты ѓ адным бiкiнi. Зрэшты, цеплаахова ѓ новага металу на вышынi, а яшчэ i газатурбiнны рухавiк дае спякоту.
  Так што дзяѓчынам-тэрмiнатарам, увогуле, амаль аголеным, вельмi нават камфортна.
  Шарлота прабiвае амерыканскi танк "Пантон", з гарматы высокага цiску i прамаѓляе са смяшком:
  - Я вельмi мудрая дзеѓка!
  Герда нацiскаючы босымi пальчыкамi ног на кнопкi джойсцiка, з гэтым згаджаецца:
  - Ды i ты разумная i я таксама! Заваюем Амерыку, атрымаем сабе маёнткi, i будзем жыць нiбы каралi!
  Шарлота трапна выстрала, прабiла амерыканскi танк наскрозь i прашыпела:
  - Цi дакладней каралевы!
  Ваяѓнiцы вельмi прыгожыя. Герда бландынка, арыйка чыстых кровей, Шарлота рудая, колер апельсiна. Вельмi прыгожыя абедзве дзяѓчыны i мускулiстыя.
  Наогул жанчын у вайне выкарыстоѓваць, аказалася iдэяй разумнай. Так у iх працэнт змяншалiся ѓ два разы менш, чым у мужчын.
  Шарлота зноѓ нацiскае босымi пальчыкамi ножак. Прабiвае машыну войска ЗША i цвiркае:
  - Бо такое наша войска! Няма яе мацней! А слова не верабей!
  I зноѓ рагоча... Нямецкая машына разганяецца. I душыць пяхотнiкаѓ. I шмат крывi i трупаѓ.
  Пiрамiдальны танк нi з аднаго ракурсу не прабiць. Як не страляй ён практычна непаражальны.
  I немкi ѓ бiкiнi гэтым карыстаюцца. А дзяѓчына, увогуле, такi баец, што супраць яе i любому мужчыну вельмi нават стрэмна. I жадаецца ёй стаць вышэй i страмчэй!
  Войска вермахта захапiла Аляску, i рушыла ѓжо па Канадзе. I наблiжаецца да земляѓ поѓначы ЗША. А вось i Брытанiя атрымлiвае адплату.
  Тройчы, напэѓна, шкадаваѓ Чэрчыль, што не прыняѓ вялiкадушную прапанову мiру ѓ лiпенi саракавога года. Тады быѓ шанц захаваць i прымножыць iмперыю.
  А так прасоѓваюцца сабе фашысты... I вось ужо i Афрыка цэлым захоплена iмi.
  А нямецкiя войскi прыступаюць да нападу ѓласна тэрыторыi метраполii. I буйнымi сiламi высаджваюцца ѓ некалькiх месцах. Лондан патрапiѓ у асяроддзе, i каб пазбегнуць лiшнiх разбурэнняѓ - капiтулюе! Так што ѓсё адбываецца вельмi здорава! Для немцаѓ зразумела!
  Пеця нават у прыкрасцi вымавiѓ:
  - Вось яны фрыцы крутыя! Нiхто спынiць не ѓ сiлах!
  Карэн лагiчна заѓважыѓ:
  - А што яны могуць без СССР? Ды практычна нiчога! Так што рэальна возьмуць i сумнуць! Бо ѓклад Расii ѓ агульную перамогу быѓ прыкладна ѓ дзве трэцi. А куды б дзелiся ЗША i Брытанiя без нас!
  Чэрчыль не паспеѓ збегчы i трапiѓ у палон. Дзве прыгожыя нямецкiя дзяѓчыны: рудая Крысцiна i мядовая бландынка Магда, без лiшнiх пытанняѓ узялi i паставiлi былога прэм'ера Брытанii на каленi. I прымусiлi цалаваць свае, дзявочыя, круглыя, агрубелыя ад бегу басанож, i запыленыя пяткi.
  Чэрчыль пакорлiва цалаваѓ, i скуголiѓ. Потым дзяѓчыны яму пры дапамозе босых пальцаѓ ног ададралi вушы, i заштурхнулi ѓ мяшок. Такiм чынам, англiйскi дыктатар аказаѓся ѓ палоне. Прычым, узялi яго дзяѓчынкi з батальёна СС - "Тыгрыцы". Што ѓ падвойныя ганебна. Зрэшты, такiя хупавыя i сэксуальныя ножкi як у Крысцiны i Магды, цалаваць прыемна.
  Няхай нават яны аббегалi басанож амаль усю Афрыку, ад Лiвii, да ПАР, i частка Еѓропы. Ад чаго падэшвы сталi мазолiстымi, нiбы ѓ вярблюдзiц. Але дзяѓчаты ѓсё роѓна грацыёзныя i прыгожыя.
  Брытанiя ѓпала, i фашысты падцiскалi i Амерыку. Iх тэхнiка была больш дасканалая, чым у ЗША, i большая за прыродныя рэсурсы. А тут яшчэ i чарнаскурыя паѓсталi. Ад чаго стала яшчэ горш. Такi вось прэсiнг.
  А самалёты нямецкiя ѓжо хуткасцi ѓ чатыры гукавыя дасягнулi - такiм нельга супрацьстаяць! Вельмi ѓжо хуткiя. I ракеты ѓ гiтлераѓцаѓ саманаводныя. I дзiвяць амерыканцаѓ, нiбы смяротныя ѓкусы аваднёѓ. Вось, нарэшце, гiтлераѓцы прыступiлi да штурму Вашынгтона.
  А што можна зрабiць супраць такой каласальнай моцы!
  Вось на дыскалёце iмчацца Альбiна i Альвiна. Дзяѓчыны вельмi прыгожыя, пышнагрудыя бландынкi. У iх столькi прыгажосцi i рызыкi барацьбы. Гэта ваяѓнiцы каласальнага патэнцыялу.
  Вось Альбiна, нацiскаючы босымi пальчыкамi ножак на кнопкi джойсцiка, пасылае лазерны прамень. I адразу цэлая зенiтная батарэя амерыканцаѓ змаѓкае.
  Дзяѓчына шчэрыцца i прамаѓляе:
  - Вось якi ѓ нас геном, будзе Кэнэдзi разгром!
  I падмiргвае сваёй сяброѓцы. Альвiна ѓ сваю чаргу выкручвае дыскалет. I ламiнарным струменем збiвае амерыканскiя знiшчальнiкi. Дыскалет дзяѓчынак-тэрмiнатараѓ зусiм непаражальны. I ссякае ѓсiх нiбы разак кару.
  Альбiна выказалася:
  - Супраць такой касмiчнай сiлы, цяжка па жыццi прайсцi да канца!
  I з сапфiравых вачэй як возьме i выпусцiць маланку.
  I вось i Белая хата абрынулася...
  Яшчэ дзве дзяѓчыны на гэты раз рускiя лётчыцы: Марыя i Святлана. Яны на рэактыѓных штурмавiках нiшчаць амерыканскiя самалёты. I вельмi нядрэнна. Дзяѓчаты ѓжо маюць узнагароды: жалезны крыж першага класа, крыж воiнскiх заслуг у срэбры, крыж воiнскiх заслуг у золаце, i самы каштоѓны ордэн: Рыцарскi крыж жалезнага крыжа.
  Рускiя лётчыцы ваявалi ѓ вермахце. I вядома ж у адным бiкiнi, як гэта прынята ѓ дзяѓчат - мiнiмум адзення, максiмум свабоды.
  Вось Марыя збiла тузiн амерыканскiх самалётаѓ i вымавiла:
  - Я веру, Расея яшчэ адродзiцца!
  Святлана зрэзала трынаццаць знiшчальнiкаѓ i бамбавiкам ЗША i праваркавала:
  - I я ѓ гэта веру яшчэ больш!
  Пасля чаго дзяѓчаты са смуткам у голасе праспявалi:
  Сталiн жыве ѓ маiм сэрцы,
  Каб мы не ведалi смутку...
  У космас адчынiлi дзверцы
  Зоркi над намi зiхацелi!
  А тут i iншыя рускiя дзяѓчыны: Алёнка i Аксана. На танку сабе едуць i ѓсiх малоцяць.
  А хто АГ-50 зможа адолець? Гэта не танк, а монстар. Непрабiѓны, нiбы кавалак тытана са ѓсiх ракурсаѓ.
  Алёнка сваiмi босымi пальчыкамi ног так лiха цiсне на кнопкi джойсцiка i накiроѓвае танк на амерыканскiх салдат. I праходзiць па пяхоце. А
  Аксана нацiскае пальчыкамi голых ножак, i страляе. Разбiвае нiбы шкло машыны войска ЗША.
  I пiшчыць сабе:
  - Я такая цудоѓная ваяѓнiца! Самы вышэйшы з усiх пiлатажоѓ у свеце!
  Расейскiя дзяѓчыны так узялiся за непрыяцеля. I так малоцяць. I гармата ѓсё працуе, i лупiць з вялiкай хуткасцю.
  А тут яшчэ i лазернае падсвятленне. Маса знiшчэння i разгрому...
  Алёнка таксама стрэлiла пры дапамозе босых пальчыкаѓ, такiх вось сэксуальных канечнасцяѓ i праспявала:
  - Доктар думаѓ, што вайна... Зрабiѓ гармату з... фекалiяѓ!
  Аксана зарагатала, i таксама нацiснула босымi пальчыкамi на кнопачкi ... I так цвiкоѓ па амерыканцах. I яшчэ жуе жамчужнымi зубкамi сабе жуйку. Агрэсiѓная дзяѓчынка - проста супер!
  Алёнка, ведучы агонь i падскокваючы, уявiла, што яна юным, але вельмi мускулiстым хлопцу. I што ёй вельмi весяла i выдатна.
  Дзяѓчына ѓзяла i праспявала:
  - Сюрпрыз! Сюрпрыз! Няхай жыве сюрпрыз!
  Аксана падскочыла i выдала:
  - Банду Гiтлера пад суд!
  I нацiснуць голай пяткай на кнопкi джойсцiка! I труну атрымалi янкi. А ваяѓнiца захоча...
  Вось i яшчэ лётчыцы: Ева i Гертруда. Гэта прыгожыя немкi. I таксама бландынкi.
  Як яшчэ ѓрэжуць! I возьмуць, паразрэзаюць амерыканцаѓ.
  Гертруда ѓзяла i скiнула вакуумную бомбу на янкi. I вось цэлая зенiтная батарэя падляцела ѓ паветра, i чатыры танкi. Прычым адзiн з мастадонтаѓ важыць больш за сто тон. I яго возьме i пераверне. I гусенiцы да верха. I каткi ѓзялi i пакацiлiся...
  Ева таксама выпусцiла тузiн рэактыѓных ракет - дабiваючы амерыканцаѓ, i прасiпела:
  - Той, хто сэрца i душы i пазбаѓлены! Будзе ѓ безданi пекла ѓваскрэшаны! Стане лепшым братам Сатаны - мы дзяѓчынкi класныя арлы!
  I таксама кiруе самалётам пры дапамозе босых пальцаѓ вельмi прыгожых, точаных ножак.
  Гертруда правiшчала:
  - Зацягнуѓшы тужэй востры молат! Па вулiцах крочыць сатана! - Трасянуць амаль аголенымi грудзьмi. - Ставiць ён на грэшнiкаѓ пасткi! Пад плашчом бялее востры нож! Хто паддасца на яго падманы! Душу сваю згубiць не за грош!
  I цэлы тузiн дзяѓчынак прагарлапанiѓ:
  - Д'ябал тут! Д'ябал там! Жыццё як сон - суцэльны падман!
  А тут яшчэ i ракета А-30 як дзюбне... Цэлы квартал ператварыѓся ѓ варонку. Такая вось забойная зброя ѓ фашыстаѓ ёсць!
  I запускам ракеты камандавала таксама вельмi прыгожая, i амаль зусiм голая дзяѓчыны з сямiколернай прычоскай.
  Гарнiзон Вашынгтона капiтуляваѓ. А праз некалькi дзён i iншыя амерыканскiя войскi. Дык вось скончылася другая сусветная вайна з дзвюх частак. А можа i Трэцяя. Гiтлер зрэшты, не занадта доѓга атрымлiваѓ асалоду ад трыѓмфам.
  20 красавiка 1957 года, якраз у дзень нараджэння авiялайнер вялiкага дыктатара i злачынцы пацярпеѓ крушэнне. Так i завяршылася бурнае кiраванне фюрара.
  Пасля смерцi дыктатара ѓзнiкла мiжусобiца, i наогул нiчога талковага не атрымалася. Дзецi Гiтлера, атрыманыя шляхам штучнага абнасеньвання, апынулiся занадта малыя, каб успадкаваць трон. А сам фюрар не пакiнуѓ сабе надзейнага рэгента.
  Пеця адзначыѓ з незадаволеным выглядам:
  - Вельмi непрыемная перспектыва!
  Таша агрэсiѓна вякнула:
  - Але ад яе мы якраз i пазбавiлi чалавецтва! I ѓсё стане лепш, i куды весялей!
  Карэн прыцмокнуѓ вуснамi i заявiѓ:
  - Вядома ж, стане ѓсё куды лепш! У краiны з'явiцца перспектыва, i новыя рубяжы, вяршынi росту!
  Пеця прапанаваѓ, не занадта ѓпэѓнена:
  - Там можа быць, вып'ем?
  Карэн пагадзiѓся:
  - Вып'ем!
  Таша нахмурылася i прабуркавала:
  - Але толькi шампанскага! Мяне ад гарэлкi каламуцiць!
  I падбегла да секцыi, адчыняючы шафку пазалочаным ключыкам.
  Разлiѓшы пенiстую вадкасць, усе тры героя хорам вымавiлi:
  - За нашу перамогу!
  А Таша дадала, падскочыѓшы:
  - За Радзiму! За Сталiна!
  
  
  
  
  
  КАРОТКI АДКАЗ ПРИГОД АЛЕКСЕЯ СОТНIКАВА
  АНАТАЦЫЯ
  Аляксей Сотнiкаѓ i яго жонка Алёнушка абзавялiся патомствам. У Аляксея падараваны царом маёнтак, i княскi тытул. I ён ужо амаль забыѓся, што яго галоѓная мэта - пошук збеглага алiгарха.
  Разам з са сваёй вельмi моцнай i майстэрскай жонкай-ведзьмай, яны рыхтуюцца, да новых маючых адбыцца ѓ будучынi баях. Магутныя i спрактыкаваныя ваяры ведаюць, што Рэч Паспалiтая збiрае сiлы, у тым лiку з фiнансавай дапамогай Ватыкана. Вядома, траплянец нарыхтаваѓ нямала непрыемных сюрпрызаѓ. У першую чаргу, выкарыстоѓваючы, зразумела веды будучынi.
  Сярод iх i аднарогi, i крэмневыя стрэльбы, i паветраныя шары для разведкi i бамбардзiровак. А таксама кiраванне войска пры дапамозе сцяжкоѓ, i арганiзацыя лiнейных шэрагаѓ.
  Але i ворагi не дрэмлюць. Ордэн езуiтаѓ наймае страшэнна моцнага майстра-нiндзя, каб забiць Скопiна-Шуйскага i яго верных слуг. Замах адбываецца практычна адразу пасля прыбыцця Сотнiкава i Алянушкi.
  Адважная пара пасля вельмi цяжкага бою забiвае найнебяспечнага супернiка, але атрымлiвае цяжкiя раненнi. А Скапiн-Шуйскi атрымаѓ смяротнае раненне. Каб вярнуць яго душу з паралельнага светабудовы, Сотнiкаѓ вымушаны ѓступiць у жорсткае спаборнiцтва. У целе вельмi моцнага падлетка ён змагаецца з цэлым атрадам наймiтаѓ i ведзьмакоѓ. З вялiкай цяжкасцю, па частках перамагае супернiка.
  Алёнушка таксама праходзiць некалькi разлютаваных сутычак, перш чым вярнуць свайго каханага i канчаткова аднавiць Скопiна-Шуйскага. Натуральна бiтвы адбываюцца ѓ паралельных светабудовах, i вельмi напружаныя.
  Але вось мэта дасягнута i Скапiн-Шуйскi ажывае. Да гэтага часу шведы i палякi ѓжо аблажылi рускiя гарады. I Смаленск пад ударам.
  Скапiн-Шуйскi спачатку здзяйсняе паход у напрамак Ноѓгарада. Серыяй раптоѓных удараѓ разбiвае шведаѓ. Сотнiкаѓ хiтрасцю бярэ некалькi гарадоѓ. У палоне аказваецца нават шведскi кароль. Прычым, будучы зусiм юным манарх захапляецца адной з найпрыгажэйшых сябровак Алёнкi.
  Рускiя войскi карыстаючыся наяѓнасцю больш якаснага i сучаснага ѓзбраення (дзякуй ведам далёкай будучынi!) i, лепшай арганiзаванасцю бяруць Нарву, Рэвель, i ѓсталёѓваюць кантроль над Прыбалтыкай.
  Потым iдзе ѓпэѓнены кiдок добра арганiзаванай i шматлiкай армii Скопiна-Шуйскага з разгромам палякаѓ i наёмных войскаѓ пад Смаленскам.
  Расiйскiм войскам нават удаецца захапiць у палон караля Польшчы Жыгiмонта i яго сына Уладзiслава.
  Аднак потым езуiты пры дапамозе баяр-здраднiкаѓ арганiзуюць уцёкi польскаму манарху i прынцу. Як высветлiлася, любыя вароты здольны адкрыць залаты ключык.
  Зрэшты, гэта ѓжо не можа змянiць хаду вайны. Тым больш у Алёнкi ёсць некалькi сябровак-ведзьмаѓ, вельмi прыгожых, вонкава юных, але на справе якiя пражылi доѓга i ѓжо спрактыкаваных. Гэтыя ведзьмы нават падчас паходу расказваюць пра свае прыгоды ѓ магiчных мiрах. I зразумела што мы зусiм не адны ѓ сусвеце!
  Рускае войска захоплiвае iнiцыятыву. Атрымлiвае адну перамогу за iншы.
  Сам Скапiн-Шуйскi надыходзiць у цэнтры, i iдзе да Полацка. Бярэ яго амаль без бою, выкарыстоѓваючы больш дасканалую артылерыю. Потым займае i Мiнск i Вiльню.
  Сотнiкаѓ разам з Алёнкай таксама становiцца ваяводам, i бярэ амаль без супрацiву Кiеѓ. Потым рухаецца па ђкраiне. Мясцовае насельнiцтва, якое стамiлася ад улады шляхты, падтрымлiвае рускiя войскi. Сiла армii Сотнiкава расце. Вось узяты i Львоѓ... Потым яшчэ некалькi перамог, i пасьля жорсткага штурму ѓпаѓ самы буйны горад Польшчы - Кракаѓ.
  Скапiн-Шуйскi тым часам бярэ Гродна, Брэст, i падыходзiць да Варшавы.
  Сотнiкаѓ iмчыцца з кавалерыяй яму на дапамогу. Але па дарозе нечакана сутыкаецца са старым знаёмым езуiтам. Гэта яшчэ паѓбяды!
  Разам з iм яшчэ i генерал усемагутнага ордэна. Абодва князi царквы валодаюць фенаменальнай магiчнай сiлай, i даюць вырашальны бой.
  Але пара Алёнушка i Аляксей не пасуюць. Яны ваююць з ашалелай лютасцю. I ѓ канчатковым вынiку перамагаюць сваiх вiзавi i iх магiю.
  I тут спадае маска i высвятляецца, што генерал ордэна езуiтаѓ насамрэч i ёсць той самы збеглы алiгарх Арцём Сiнiца, за якога i былi абяцаны мiльёны долараѓ.
  Мiсiя выканана, i статуя Сварога знойдзена. Сотнiкаѓ спрабуе вярнуцца разам з Сiнiцыным.
  Але па вяртаннi нечакана высвятляецца, што замест узнагароды i абяцаных мiльёнаѓ Аляксею пагражае турма. Выяѓлена, што ён забiѓ восем бандытаѓ. Акрамя таго на Сотнiкава павесiлi па памылцы застрэленага спецназаѓца. Так што ѓ гэтым свеце, для былога каскадзёра i кандыдата навук, ветэрана вайны, месца няма. Ён аб'яѓлены ва ѓсесаюзны вышук, i вымушаны будзе хавацца ѓсё жыццё.
  Адзiнае суцяшэнне, што ѓ яго жонкi нарадзiлася ѓ адсутнасць Аляксея двайняты, i зараз у маёра пяцёра дзяцей. Праѓда iх яшчэ трэба выгадаваць i пракармiць.
  Аляксей прымусiѓ алiгарха ѓсё ж падзялiцца ганарарам за вышук, i заплацiць усе даѓгi.
  Пасля чаго пакiнуѓ дваццаць першае стагоддзе i вярнуѓся назад у смутны час, дзе ён так паспяхова рабiѓ кар'еру i тварыѓ вялiкiя справы. Тым больш, што i Алёнка чакае ад яго другiх двайнят.
  
  КАНТРУДАР ГУДЭРЫЯНА
  У чэрвенi 1944 года, кiраѓнiк генеральнага штаба Гудэрыян, усё ж здолеѓ угаварыць Гiтлера нанесцi раптоѓны, прэвентыѓны ѓдар на поѓднi. Гiтлераѓцы дзюбнулi з тэрыторыi Малдавii i захаду Украiны па збежных напрамках. Камандаваць гэтым паставiлi Майнштэйна як самага дасведчанага i хiтрага твару. Немцам удалося дасягнуць поѓнай тактычнай раптоѓнасцi.
  А танкаѓ у iх было шмат, у тым лiку i найноѓшы, самы магутны "Тыгр"-2. Пры ѓмелым выкарыстаннi дадзеная машына не мела сабе роѓных. Яе лабавая браня не прабiвалася савецкiмi гарматамi, а прылады на вялiкай дыстанцыi дзiвiла тэхнiку Чырвонай Армii.
  Баi паказалi, што савецкiя ѓзброеныя сiлы, не зусiм гатовыя да абароны, а камандаванне рэагавала са спазненнем. У немцаѓ была вялiкая перавага ѓ танках, бо лепшыя савецкiя часцi рыхтавалiся наступаць у Беларусi.
  Гiтлераѓцы нават змаглi ѓтварыць вялiкi кацёл, атачыѓшы некалькi савецкiх войскаѓ. Тактычна-аператыѓны поспех фашыстаѓ прывёѓ да адмены аперацыi "Баграцiён". I Сталiн спешна стаѓ перакiдаць войскi з цэнтра на поѓдзень.
  У Францыi саюзнiкi таксама не дасягнулi поспеху. Гудэрыян разгадаѓ планы высадкi ѓ Нармандыi, i падцягнуѓ загадзя танкi да месца дэсантавання. I ангельцаѓ, амерыканцаѓ скiнулi ѓ мора. Немцы ѓсё яшчэ былi моцныя ѓ машынах. А iх "Пантэра" куды мацнейшыя за "Шэрмана" i "Чэрчыля".
  Разгром савецкiх войскаѓ на Украiне вывеѓ Сталiна з сябе. Правадыр дзейнiчаѓ вельмi бязладна, забаранiѓшы адвод войскаѓ, i адначасова спрабуючы перакiдаць сiлы з цэнтра, прычым вельмi паспешна.
  Майнштэйн скарыстаѓся гэтым, каб бiць супернiка па частках. Савецкiя войскi цярпелi паражэнне за паражэннем. Немцы стваралi новыя катлы. Вось упаѓ i Жытомiр.
  У Францыi Роммель адбiѓ паѓторную спробу высадкi саюзнiкаѓ у лiпенi. У палоне аказалася мноства ангельцаѓ i амерыканцаѓ. Вялiкiя страты прычынялi саюзнiкам i нямецкiя падводныя лодкi. У жнiѓнi трэцяя спроба высадкi скончылася чарговым разгромам. Саюзнiкi часова прыпынiлi бамбардзiроѓкi Германii. Занадта ѓжо шмат салдат трапiла ѓ палон. Немцы ѓ сваю чаргу атрымлiвалi перамогi ва Украiне. Узялi шэраг гарадоѓ, разбiваючы Чырвоную армiю. I нават падышлi да Кiева.
  Сталiн прыняѓ рашэнне адысцi за Дняпро. I адначасова савецкiя войскi паспрабавалi наступаць на Пскоѓ i Талiн. Але гэтая спроба аказалася адлюстраваная. У баях на ѓсходзе немцы ѓмела выкарыстоѓвалi свае танкi. Асаблiва "Пантэра". Вельмi нядрэнны, аказаѓся i найноѓшы аѓтамат МР-44, якi не меѓ сабе роѓных.
  Баявыя дзеяннi паказалi, што пад умелым камандаваннем немцы ѓсё яшчэ здольныя перамагаць.
  Увосень сорак чацвёртага года ѓ гiтлераѓскiя часткi стала паступаць больш дасканалая i лепш абароненая мадыфiкацыi "Пантэры" "Ф". I з'явiѓся Тыгр-2 з рухавiком у 1000 конскiх сiл. Саюзнiкi i немцы крыху знiзiлi iнтэнсiѓнасць баявых дзеянняѓ. Бамбаваннi Трэцяга Рэйха спынiлiся. Выпуск узбраенняѓ у Германii працягваѓ нарастаць. МЕ-262 паказаѓ сябе машынай хуткаснай, магутна ѓзброенай, i жывучай.
  Бамбавiк "Арада", таксама прадэманстраваѓ сваю моц. Немцы ѓмацавалiся за Дняпром i падрыхтавалiся да зiмовай кампанii. Яны ѓсё яшчэ разлiчвалi на перамогу.
  Сталiн у студзенi 1945 года распачаѓ наступленне ѓ цэнтры. Коштам вялiзных страт Чырвоная армiя прарвала абарону Вермахта, i змагла прасунуцца за Дняпро. Але лютым магутныя гiтлераѓскiя танкi, у тым лiку найноѓшую "Пантэра", прарвалi абарону на флангу i адсеклi савецкiя часткi. Японцы патапiлi нямецкiя дэсантныя караблi, што збiралiся высадзiцца на Фiлiпiнах.
  Зноѓ узнiклi катлы i разгром. У ЗША Рузвельт прайграѓ выбары i саступiѓ рэспублiканцу. Той канчаткова заключыѓ з Трэцiм Рэйхам перамiр'е i спынiѓ пастаѓкi пад ленд-лiз у Расiю. I Брытанiя таксама з вайны выйшла.
  А ѓ немцаѓ з'явiѓся танк Е50. Машына вельмi крутая. За кошт эканомii на кадарным вале i размяшчэннi трансмiсii i рухавiка разам вышыня машыны знiзiлася. Яшчэ больш знiзiла яе i больш дасканалая трансмiсiя з кiроѓнымi заднiмi коламi. Гэта дазволiла немцам пры бранiраваннi "Тыгра"-2 знiзiць вагу танка да 50 тон, а рухавiк разганяць да 1200 конскiх сiл. Куты нахiлу бранiраваных лiстоѓ таксама выраслi, што ѓзмацнiла абарону.
  А гармата ѓ 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ з вялiкай дакладнасцю, высокай хуткастрэльнасцю ѓ 12 стрэлаѓ у хвiлiну, i гiдрастабiлiзатарам. Вежа была вузейшая i кампактная чым у "Тыгра"-2. Машына атрымалася манеѓранай, спрытнай, для сорак пятага года выдатна абароненай у лоб, i са знiшчальнiкам танкаѓ у гармате.
  Баявое выкарыстанне паказала практычнасць "Е"-50. I эфектыѓнасць у баях - iдэальны танк прарыву. Немцы атрымалi асноѓную машыну, праѓзыходную ѓ сваiх характарыстыках "Пантэра". Баявыя дзеяннi пачалася з вясновага наступлення ѓ цэнтры. I прарыве савецкай абароны.
  Немцы ѓдарылi ноччу, выкарыстоѓваючы iнфрачырвоныя прыборы. I змялi парады, нiбы прамакашку.
  Зноѓ гоняць сотнi тысяч палонных i ѓзялi Смаленск. Затым i Вязьму. У немцаѓ яшчэ i САУ Е-10 i Е-25. З'явiѓся i танк Е-75. Машына з ушчыльненай кампанавальнай схемай i папярочным размяшчэнне рухавiка i трансмiсii. Вышыня машыны знiзiлася, а яна стала нiзкай, прысадзiстай. Таѓшчыня iлба корпуса 200-мiлiметраѓ пад нахiлам, бартоѓ у 125-мiлiметраѓ, кармы 150-мiлiметраѓ пад нахiлам. Вежа яшчэ мацнейшая: 252-мiлiметра лоб, 150-мiлiметраѓ борта i корму пад нахiламi. I гармата 128-мiлiметраѓ. Пры гэтым уклалiся немцы ѓ семдзесят тон, захаваѓшы здавальняючыя хадавыя якасцi пры рухавiку ѓ 1200 конскiх сiл.
  Е-75 стаѓ самым магутным танкам Трэцяга Рэйха з якiя выпускаюцца серыйна. Е-100 у серыю не пайшоѓ, ды i яго кампанавальная схема састарэлая.
  Немцы да жнiѓня 1945 года падышлi да Масквы i зноѓ акружылi Ленiнград.
  Сталiн пакуль не мог супрацьпаставiць нiчога рэактыѓнай авiяцыi Люфтвафэ i, новым танкам серыi Е. Распрацоѓка Т-54 зацягвалася, а IС-3 аказаѓся дарагiм танкам.
  Сталiн прапанаваѓ Гiтлеру перамiр'е. Але той натуральна адмовiѓся. Увосень немцы канчаткова акружылi Маскву, а ѓрад СССР пераехаѓ у Куйбышаѓ.
  Вайна з Японiяй некалькi зацягнулася, з-за тактычных поспехаѓ самураяѓ у бiтве пад Фiлiпiнамi. I Акiнава амерыканцы не ѓзялi. Ды i ядзерны праект забуксаваѓ. У iм сапраѓды столькi падводных камянёѓ.
  I не атрымлiвалася ѓ Сталiна атрымаць нечую дапамогу.
  А ѓ немцаѓ ужо ѓ страi дыскалёты, i рэактыѓны бамбавiк Ю-287.
  У канцы снежня ѓпала Масква. А ѓ лютым немцы пачалi наступленне на Горкi i павярнулi ѓ паѓднёвым напрамку. У сакавiку паѓ Варонеж. Гiтлераѓцы павярнулi на Сталiнград.
  Прыгожыя дзяѓчыны ехалi на САУ Е-15, ужо пацяплела, была вясна, красавiк. Ваяѓнiцы Альбiна i Альвiна з задавальненнем распранулiся i засталiся ѓ адным бiкiнi. Яны ѓдваiх ехалi, лежачы на вельмi практычнай самаходцы. Вышыня ѓсяго 1,4 метра, прылада ад "Пантэры", лабавая браня 82-мiлiметраѓ пад нахiлам у 45 градусаѓ, бартавая ѓ 52-мiлiметра, плюс яшчэ i коѓзанкi. Рухавiк у 550 конскiх сiл, пры вазе 16 тон. Добрая скажам прама машынка. Мацней, чым Т-34-85 будзе. I дзяѓчаты iмчацца на ёй. Магутны рухавiк дае цяпло, i ваяѓнiцы пляскаюць босымi ножкамi.
  Альбiна страляе па савецкай трыццацьчацвёрцы. I трапляе сапраѓды ѓ мэту, насвiстваючы:
  - Я немка i вельмi крутая.
  Альвiна таксама разбiвае вежу савецкай машыне i шчабеча:
  - Кахаю па марозе босая!
  Дзяѓчыны нават падскокваюць ад узрушанасцi. I босымi ножкамi круцяць. Да чаго ж яны прыгожыя i сэксуальныя.
  Альбiна пальнула па савецкай машыне. Гармата "Пантэры" б'е моцна i стрыжань снарада уранавы. I прабiвае з вялiкай дыстанцыi. Атрымлiваюць чырвоныя ад немцаѓ. А што яны хацелi? Звязалiся Вермахтам. А ѓ немцаѓ моцны аргумент - дзяѓчаты: босыя i ѓ бiкiнi!
  Альвiна разбiла расiйскую машыну i прачырыкала:
  - Беражыцеся нас... Мы крутыя!
  Альбiна атакавала савецкi танк, пратаранiла яму корпус i прашыпела:
  - Я з сямейства кацiных!
  Пасля чаго зноѓ паказала мову. Дзяѓчына ѓявiла сабе, як яна лiжа мовай узбуджаная мужчынская дасканаласць i сладастрасна застагнала. Ну да чаго раток дзяѓчыны ад такога прыемна.
  Альвiна таксама лупанула па расейскiм танку. Прабiла вежу, адарвала метал, нiбы кавалак пластылiну i прасiпела:
  - Пранёсся сярэдняй сiлы ѓраган!
  Альбiна таксама доѓгi язык ужыла, знесла вежу савецкай машыне i вякнула:
  - Жанчыны крутыя, дзе бераце сiлы!
  I сама сабе падмiргнула. У ёй поѓна рознага роду энергii. I такiя ѓвогуле сiлы. Што не ѓ казцы сказаць, нi пяром апiсаць. А моц увогуле неймаверная.
  Альвiна хiхiкнула, i прачырыкала, страляючы па трыццацьчацвёрцы:
  - А конiк пабяжыць здаваць бутэлькi!
  Альбiна таксама лупанула, разнесла савецкую машыну i гаѓкнула:
  - I пра нешта запiлiкаем на скрыпцы!
  Ды вось гэта пара ваяѓнiц. I на такой шыкоѓнай САУ ездзяць. Супраць iх нiякая сiла выстаяць не ѓ сiлах. Нават калi гэтая сiла i замарожаная ѓ вывяржэннi вулканам.
  Альвiна разбiѓшы савецкую машыну, шчабеча:
  - Нас нiхто не спынiць!
  Альбiна расколаѓ расейскi танк, выдала:
  - Нас нiхто не пераможа!
  Альвiна расстраляѓшы савецкага мастадонта, шыкнула:
  - Белыя ваѓкi цiснуць ворагаѓ!
  Альбiна ѓзяла i таксама дзюбанула снарадам. Растрыбушыла непрыяцеля, i пiскнула:
  - Белыя ваѓкi салют героям!
  Парачка дзяѓчат выглядала вельмi iмпазантна. Яны скалiлiся, iскрылi жамчужнымi зубкамi. I дасылалi прэзенты ва ѓсе бакi.
  А што за САУ Е-15? Вельмi добрая зброя. Малапрыкметная, спрытная, вельмi шустрая, i нядрэнная абарона iлба. Вось ужо сапраѓды годная распрацоѓка. I каткi абодва барты затуляюць. Такая прысадзiстая самаходка.
  Альбiна зараѓла ва ѓсю глотку, распылiся дакладным трапленнем трыццацьчацвёрку:
  - На святой вайне - будзе наша перамога!
  Альвiна разбiла савецкi танк i вякнула:
  - Сцяг iмперскi наперад - слава загiнуѓшым героям!
  I дзяѓчаты хорам праспявала:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Бабы-арыйкi разбураюць ворага! Бабы-арыйкi таксама героi!
  I падмiргнулi ваяѓнiцы. I выскалiлi сабе зубкi. I выгляд у iх быѓ такi, што нiбы гандлююць салам i каѓбасой.
  Альбiна ѓзяла, прамычала з апломбам, крушачы савецкiя машыны:
  - Злыя арыйкi збiваюцца ѓ зграю! Толькi тады выжыве род! Слабыя гiнуць, iх забiваюць, чысцячы святую кроѓ!
  I абедзве дзяѓчыны хорам праспявалi:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! Бабы арыйкi затопчуць ворага! Бабы-арыйкi салют героям!
  Немцы падышлi да Сталiнграда. Успыхнула другая ѓ гiсторыi свету бiтва за горад на Волзе. Толькi зараз было для СССР складаней. Масква ѓжо ѓзятая, а ѓ немцаѓ ёсць "Штурмтыгры", i яшчэ больш магутныя "Штурммаѓсы".
  Апошняя машына мела рэактыѓны бамбамет у 600-мiлiметраѓ i ѓсё зносiла. Як урэжа, так цэлы квартал i зносiць. Вось гэта забойная сiла.
  Немцы ѓжо захапiлi амаль усё Паволжа i бралi Сталiнград пры дапамозе пiкiруючых бамбавiкоѓ.
  Горад быѓ узяты за два тыднi, пра што актыѓна раѓла ѓся нямецкая прапаганда. А потым i ѓпаѓ Куйбышаѓ. У вайну ѓступiла Турцыя, рухаючыся па Каѓказе.
  А немцы лiтаральна равуць ад захаплення. Да канца 1946 года фашысты выйшлi да Урала. Сталiн бег у Наварасiйск. Балазе Японiя i ЗША ѓсё яшчэ выюць, i даволi спакойна.
  Гiтлер тады, нарэшце, прапанаваѓ мiр. Нямеччыну атрымлiвае заадно i Сярэднюю Азiю. А Сiбiр i Далёкi Усход застаюцца лiтасцiва за Сталiнам.
  Неяк дамовiлiся. Падпiсалi мiравое пагадненне. I заключылi мiр. Сярэдняя Азiя апынулася пад Трэцiм Рэйхам. I фашысты працягнулi вайну з Брытанiяй i ЗША. Балазе рукi развязаныя, а мiру ѓсё яшчэ няма.
  Гiтлераѓцы рушылi на Iндыю. А ѓ сакавiку 1947 года ѓзялi Гiбралтар. I высадзiлiся ѓ Марока. Па найкарацейшай адлегласцi пачалi перакiдвацца ѓ Афрыку. Разгарнулiся разлютаваныя баi. Нямецкi танк Е-50 атрымаѓ больш магутны газатурбiнны рухавiк i пацяжэѓ. Яго вага вырасла да шасцiдзесяцi пяцi тон. Лабавая браня стала ѓ 250 мiлiметраѓ бартоѓ у 170-мiлiметраѓ. Гармата засталася ранейшай, бо суцэль спраѓлялася з танкамi саюзнiкаѓ. Толькi оптыка стала яшчэ лепшай. Удасканалiлiся i прыборы начнога бачання.
  Немцы дзейнiчалi дастаткова актыѓна. Захапiлi Марока, Алжыр, Тунiс, Лiвiю. А потым i Егiпет. Перавага ѓ колькасцi i якасцi ѓзбраенняѓ занадта ѓжо адбiваѓся. Амерыканскi "Першынг" не мог справiцца з Е-50, i цярпеѓ паражэнне за паразай. Паступова ѓся Афрыка стала нямецкай. Толькi расцягнутасць камунiкацый замiнала забеспячэнню.
  Адначасова iшла i падводная вайна. У 1947 годзе былi захоплены i Iндыя, i Iран. А ѓ студзенi 1948 гады ѓпала i ПАР. Пачалася падрыхтоѓка ѓварвання ѓ Брытанiю. Амерыканцы прапанавалi Трэцяму Рэйху раздзел сфер уплыву. Гiтлер заявiѓ, што ѓжо занадта позна. I трэба было мiрыцца ѓ саракавым годзе.
  У чэрвенi 1949 гады прайшла паспяховая высадка на Брытанiю. Пасля месяца ѓпартых баёѓ метраполiя ѓпала. Адначасова гiтлераѓцы i каланiяльныя войскi захапiлi Кiтай. Стварылася планетарная пагроза. Восень адбылася высадка ѓ Аѓстралii. А потым японцы i немцы стварылi плацдарм i ѓ Лацiнскай Амерыцы.
  1950 г. прайшоѓ у наступе на ЗША з поѓдня i поѓначы. Янкi гублялi землi i адыходзiлi. 30 студзеня 1951 гады, Амерыка капiтулявала. Склалася сiтуацыя сусветнага гегемона Трэцяга Рэйха i Японii. Сталiн памёр 5 сакавiка 1953 году. А 20 красавiка 1953 г. Трэцi Рэйх напаѓ на Японiю. Пачалася чарговая вайна. Праз паѓгода Японiя была ѓпакорана. Так Трэцi Рэйха стаѓ абсалютным гегемонам. 20 красавiка 1955 года германскiя войскi пачалi наступленне i на тое, што засталося ад СССР.
  На чале дзяржавы быѓ зараз Малянкоѓ. Берыю арыштавалi i расстралялi. Чырвонае войска атрымала новы танк Т-55 якi зрэшты, саступаѓ нямецкiм маркам. I сiлы былi няроѓныя. На працягу першых некалькiх тыдняѓ баёѓ немцы прасунулiся на тысячу кiламетраѓ з захаду i з усходу. Былi ѓзяты Уладзiвасток, Хабараѓск, Кемерава, шэраг iншых гарадоѓ. Немцы падышлi да Новасiбiрска.
  Але вось Адольф Гiтлер 22 чэрвеня 1956 гады разбiѓся на самалёце. I ва ѓзросце шасцiдзесяцi сямi гадоѓ перарвалася ѓпраѓленне вялiкага дыктатара. Так ужо атрымалася...
  Успадкаваць фюрару павiнен быѓ яго самы здольны сын. Але старэйшаму з сыноѓ фюрара яшчэ не было трынаццацi гадоѓ. Так што ѓзнiкла неспакойная сiтуацыя. А вайна з СССР працягваецца. I ѓ гэтых умовах, Майнштэйн паспрабаваѓ здзейснiць ваенны пераварот.
  I зрынуѓ-ткi Шеленберга i яго СС. Так што ѓ фашыстаѓ перарвалася дынастыя Гiтлераѓ. А хто слухаѓ малайчына!
  
  ГЕНЕРАЛЬНЫ САКРЭТАЦЬ ГРЫГОР'Яђ РАМАНАђ
  У сакавiку 1985 года новым генеральным сакратаром ЦК КПСС, стаѓ не Гарбачоѓ, а Рыгор Раманаѓ. I гэта iстотна змянiла ход гiсторыi. Рыгор Раманаѓ, разумеючы неабходнасць рэформ у эканомiцы, стаѓ укараняць гаспадарчы разлiк i абмежаваныя рынкавыя адносiны. Але ѓ палiтыцы нават стаѓ дзейнiчаць больш жорстка за папярэднiкаѓ. Актыѓна пераследавалi дысiдэнтаѓ, узмацнiлi жорсткасць пакарання за прагулы. Яшчэ больш актывiзавалася распачатая Андропавым барацьба з карупцыяй. I натуральна антыалкагольная кампанiя пайшла яшчэ больш жорстка. Рыгор Раманаѓ не пайшоѓ на дэмакратызацыю, а нават спрабаваѓ закручваць гайкi яшчэ больш жорстка.
  ЗША абрынулi тым часам кошты на нафту. Але ѓ СССР сталi больш жорстка сачыць за пасяѓной i ѓборкай.
  Рыгор Раманаѓ асабiста аб'язджаѓ прасторы Расii i ганяѓ нядбайных гаспадароѓ. Вынiкалi i арышты, i дысцыплiнарныя спагнаннi. Iшло амаладжэнне кадравага складу. Прыходзiлi новыя людзi. Выкарыстоѓваѓся метад бiзуна i пернiка. Масавая барацьба з карупцыяй адбывалася i ѓ Сярэдняй Азii.
  У эканомiцы сталi раставацца з ураѓнiлаѓкай у аплаце працы, i ѓзмацнiлi жорсткасць попыт з начальнiкаѓ. Сталi даваць вялiкiя планы i саджалi тых, хто iх не выконвае. Такiм чынам атрымалася большае паскарэнне эканомiкi.
  Укаранялiся новыя тэхналогii, больш культурныя метады сельскай гаспадаркi. I працягвалася вайна ѓ Аѓганiстане. Савецкая групоѓка нават стала нарошчвацца.
  Войскi набывалi ѓсё большы i большы вопыт, i грамiлi душманаѓ. Але вайна ѓсё яшчэ не сцiхала. Хоць савецкiя войскi i прасавалi маджахедаѓ.
  Адносiны з ЗША заставалiся варожыя. Але як высветлiлася стварыць ПРА, для Амерыкi нерэальна. I пры новым прэзiдэнце Бушы, зноѓ пачалiся перамовы аб скарачэннi ядзернага патэнцыялу. Аднак кошты на нафту працягвалi падаць. I Садам Хусэйн акупаваѓ Кувэйт.
  I нафтавыя кошты рэзка падскочылi. ЗША стала перакiдаць войскi ѓ Саудаѓскую Аравiю. СССР накiраваѓ свой уздужалы флот з авiяносцамi да берагоѓ Кувейта. Пачалося супрацьстаянне памiж Амерыкай i СССР у Персiдскiм залiве.
  Абодва бакi шмат пагражалi, бунтавала Палестына, iшло супрацьстаянне з Iзраiлем. Кувэйт увайшоѓ у склад Iраку, i быѓ нават праведзены рэферэндум на гэтую тэму. А супрацьстаянне з Амерыкай зацягнулася на доѓгiя гады. У 1992 годзе да ѓлады ѓ ЗША прыйшоѓ Клiнтан, i адносiны з СССР крыху пацяплелi. Пайшлi размовы аб скарачэннi ядзернага патэнцыялу. Адначасова назiралася зблiжэнне СССР i Кiтая. Гандлёвыя адносiны выйшлi на новы ѓзровень. Пагаворвалi i аб ваенным саюзе. Кiтай можа ѓступiць у ваенную дамову, у тым лiку i Варшаѓскую. Пачалася грамадзянская вайна ѓ Югаславii.
  Па загадзе Раманава савецкiя войскi ѓвайшлi ѓ сацыялiстычную краiну. Харвацкiя сепаратысты былi разгромленыя. Югаславiя афiцыйна ѓвайшла ѓ Варшаѓскую дамову. Албанiя, дзе быѓ мяцеж iсламiстаѓ, таксама вымушана была далучыцца да блока СССР. Варшаѓская дамова пашырэла i стала мацней. У серыю паступiѓ новы газатурбiнны танк - Т-90. Дадзеная машына была не такой як у рэальнай гiсторыi, а больш шустрай, i лепш бранiраванай.
  Развiвалiся ѓ ваенныя тэхналогii на iншых узроѓнях. У тым лiку i супрацьракетныя. Стваралася сваё ПРА. У ЗША эканомiка расла, Бiл Клiнтан быѓ на вышынi становiшча. Але СССР па плане хутка разьвiваѓся. Жорсткi таталiтарны рэжым i абмежаваныя рынкавыя рэформы дапамагалi рухацца багатай сыравiнай iмперыi наперад.
  Спаборнiцтвы ѓ галiне ѓзбраенняѓ працягвалiся. I станавiлiся ѓсё вастрэй. Але Бiл была мякчэйшы хлопец, i з Раманавым яны дамовiлiся скарацiць ядзерныя ѓзбраеннi. Асаблiва стратэгiчны. А войска нiхто ѓшчамляць не стаѓ. У Аѓганiстане душманы былi разбiтыя i маштабныя баявыя дзеяннi спынiлiся. Наладжвалася мiрнае жыццё, расла эканомiка. Афганiстан нават уступiѓ у СЭУ i Варшаѓскi дагавор. Сама краiна стала атэiстычнай.
  Рэжым у СССР заставаѓся таталiтарным i нават больш жорсткiм, чым у Брэжнеѓскiя часы. I гэта давала эфект. Нараджальнасць таксама вырасла - бо аборты былi забароненыя, а супрацьзачаткавых сродкаѓ выраблялася ѓсяго нiчога. З эротыкай праѓда стала крыху вальней. Нават збольшага легалiзавалi i парнаграфiю. Але за гомасэксуалiзм каралi вельмi жорстка. Павялiчылi падаткi на халасцякоѓ, бяздзетныя сямейныя пары, пары, якiя маюць толькi адно дзiця. I заадно паднялi дапаможнiкi на дзяцей, i ѓвялi мацярынскi капiтал.
  Насельнiцтва ѓ СССР павялiчвалася хутчэй, чым у ЗША i эканомiка расла хутчэй. У 2000 г. адбыѓся першы палёт на Марс. Савецкiя касманаѓты пабывалi на Чырвонай планеце. I вярнулiся назад. Гэта чарговая перамога СССР у касмiчнай гонцы. Клiнтана змянiѓ Буш-малодшы. Адносiны з СССР сталi зноѓ пагаршацца. Савецкая Расiя стала пранiкаць i ѓ Лацiнскую Амерыку. У Венесуэле прыйшоѓ да ѓлады антыамерыканскi Уга Чавес, якi стаѓ арыентавацца на СССР. А пасля спробы вайсковага перавароту Савецкi Саюз там стварыѓ базу.
  Сiтуацыя абвастрылася неймаверна. Буш-малодшы шмат пагражаѓ, манеѓраваѓ войскамi, але на вайну не рашыѓся.
  Кошты на нафту паднiмалiся. Адносiны з Iранам працягвалi заставацца напружанымi. У СССР быѓ атэiзм i нават больш агрэсiѓны, чым пры Брэжневе. Душылi, зразумела, i Iслам - зачынялi мячэцi, пераабсталявалi мiнарэты. У Сярэдняй Азii i мячэцяѓ практычна не засталося. У некалькi разоѓ скарацiлася i колькасць парафiй у Расii.
  Цiснулi i саджалi i пратэстантаѓ. Адвентыстаѓ i баптыстаѓ афiцыйна забаранiлi як дэструктыѓныя секты. Вернiкаѓ каралi. Камунiста дзiця, якое хрысцiла, выганялi з партыi. З'явiѓся i саюз "Ваяѓнiчых бязбожнiкаѓ". У яго запiсвалi ѓсiх запар. Пераследавалi i цыган, а таксама яѓрэяѓ.
  Iран доѓгi час дапамагаѓ маджахедам у Аѓганiстане, i з iм адносiны сапсаваныя. Садам Хусэйн, папоѓнiѓшы сваё войска найноѓшымi савецкiмi танкамi пачаѓ наступ. Яго войскi разбiлi Iранскае войска. СССР аказаѓ дапамогу Iраку. Iран распаѓся. Поѓнач гэтай краiны ѓвайшоѓ у склад СССР. Курды, азербайджанцы, i некаторыя iншыя народы атрымалi аѓтаномiю.
  Iрак пашырыѓ свае ѓладаннi. I стаѓ мацней... Ужо з'явiлiся думкi аб паходзе i на Саудаѓскую Аравiю. СССР i ЗША былi ѓ канфрантацыi, якая балансавала на мяжы ядзернай вайны. Але ѓ 2008 годзе памёр Рыгор Раманаѓ. Яму было восемдзесят пяць гадоѓ. I пераемнiкаѓ стаѓ Генадзь Зюганаѓ. У Амерыцы таксама змянiлася ѓлада, i прыйшоѓ чарнаскуры Абама.
  Сiтуацыя некалькi разрадзiлася. Акрамя таго, сталi пагаршацца адносiны СССР з Кiтаем.
  Паднябесная iмперыя занадта ѓжо ѓзмацнiлася i абвастрылася канкурэнцыя з-за продажаѓ розных тавараѓ. Экспарт Кiтая канкурыраваѓ з экспартам СССР. У савецкай Расii выраблялася занадта ѓжо шмат тавараѓ, i была развiта i аѓтамабiльная прамысловасць, i лёгкая. Гэта сутыкалася з кiтайскай. Супярэчнасцi закранулi i Манголii i Карэi. Кiтай аказаѓся ѓ сiтуацыi сапернiцтва з Расiйскай iмперыяй.
  Мiмаволi, але двум савецкiм iмперыям цесна ѓ адным бярлогу. I Амерыка з СССР сталi зблiжацца. Зюганаѓ некалькi змякчыѓ палiтыку ѓ галiне рэлiгii, i зноѓ сталi адкрывацца праваслаѓныя прыходы. Некаторая лiбералiзацыя закранула i палiтыку. У прыватнасцi пры Раманава колькасць зняволеных занадта вырасла. У турму людзей адпраѓлялi за найменшую правiннасць.
  Зюганаѓ аб'явiѓ амнiстыю i змякчыѓ крымiнальны кодэкс. На Захадзе ён атрымаѓ рэпутацыю лiберала. Аблегчылiся ѓмовы ѓтрымання зняволеных. Узрост крымiнальнай адказнасцi, панiжаны пры Раманаве да дзесяцi гадоѓ, зноѓ узняѓся да чатырнаццацi. Быѓ дапушчаны ѓ абмежаваных дозах i да заходняга Iнтэрнету.
  Спачатку адносiны з ЗША палепшылiся. Але абвастрылася супрацьстаянне СССР i Кiтая ѓ Афрыцы. Там увесь час успыхвалi войны. СССР лiчыѓ Афрыку традыцыйна сваёй вотчынай, i не пускаѓ туды Кiтай. Супрацьстаянне ѓсё абвастралася. ЗША i СССР яшчэ больш зблiзiлiся, выцясняючы кiтайцаѓ з Афрыкi. У тым лiку i вайсковымi аперацыямi.
  У 2012 годзе Абама быѓ пераабраны на новы тэрмiн. Пакуль усё было б нiчога, але палыхнуѓ мяцеж iсламiстаѓ у Сiрыi. А потым пачалiся выступленнi i ѓ Егiпце i ѓ iншых месцах. Асаблiва ѓ Iране, якi быѓ падзелены на зону савецкiх iнтарэсаѓ. Зноѓ войны, кроѓ. Масавыя забойствы.
  СССР патрымаѓ Сiрыю, але мяцеж перайшоѓ на Саудаѓскую Аравiю. Гэта прывяло да росту коштаѓ на нафту i рэзкага ѓсплёску тэрарызму. Заварушылiся iсламiсты i ѓ Сярэдняй Азii. Узрасла колькасць тэрактаѓ.
  У СССР зноѓ сталi закручваць гайкi. Iзноѓ узрост крымiнальнай адказнасцi падняѓся, дакладней, знiзiѓся да дзесяцi гадоѓ. Пачалi пераследаваць вернiкаѓ.
  З Iсламам змагалiся пры дапамозе навуковага атэiзму. I тут гайка падкруцiлi капiтальна.
  I ЗША зноѓ абвастрылiся адносiны. А таксама i з Кiтаем. Пры новым прэзiдэнце ЗША Трампе была спроба намацаць саюз з Кiтаем. Але не атрымалася. Цяпер у свеце ѓзнiклi тры цэнтры сiлы: СССР, ЗША i Кiтай. I ѓсе тры варожыя адзiн аднаму.
  Расiя i ЗША змагалiся за iсламскi свет, Кiтай спрабаваѓ таксама ѓлезцi туды i ѓ Афрыку. I чорны кантынент запалаѓ. СССР аказаѓся ѓ цяжкай сiтуацыi, але прасоѓваѓся. ЗША з Кiтаем таксама варагавалi. Свет зноѓ завiс на мяжы ядзернай вайны.
  А тут яшчэ i ѓ Карэi з'явiлася вадародная бомба. Поѓны дурдом. I вось-вось пачнуць абменьвацца ядзернымi ѓдарамi.
  
  КАЛI Б БРЫТАНIЯ НЕ АБ'ЯВIЛА ВАЙНУ ГЕРМАНII.
  
  Брытанiя пасля нападу Германii на Польшчу, не рызыкнула аб'явiць вайну Трэцяму Рэйху. Усё ж гэта магло прывесцi да каласальных выдаткаѓ, i ахвяр. А Францыя без Англii тым больш. Ды i ѓ рэальнай гiсторыi, гэтыя краiны ваявалi чыста намiнальна. Магчыма разлiчваючы, што Гiтлер, нягледзячы на пакт Молатава - Рыбентропа, усё ж такi нападзе на СССР. А тут вырашылi i намiнальна не ваяваць.
  Адрозненняѓ спачатку не было. I Польшчу разграмiлi, i СССР захад Украiны i Беларусi заняѓ. Але... Тут ужо Гiтлер у якога не было фронту за спiной, стала цiснуць на Сталiна. Цi не занадта шмат той хоча? А хiба Галiцыя, уваходзiла ѓ склад царскай Расii? Цi не надта шырока замахнулiся камунiсты? А Прыбалтыка? Таксама не тая сфера ѓплыву!
  I ѓзнiклi сур'ёзныя трэннi. Маѓляѓ, спадары камунiсты вы занадта ѓжо шмат чаго хочаце!
  Адносiны адразу ж сапсавалiся. Фюрэр хацеѓ сабе Прыбалтыкi i iншай тэрыторыi, i ѓ яго развязаныя рукi. I Брытанiя падштурхоѓвае да вайны.
  I Фiнляндыя таксама пачынае хорцiць. Сталiн спрабаваѓ зладзiць з Нямеччынай. Але фюрар не жадаѓ саступаць Прыбалтыку. Сiтуацыя аказалася напружанай.
  У канфлiкт як заѓсёды ѓмяшалiся фiны. Яны абстралялi савецкiя пазiцыi i ѓспыхнулi баявыя дзеяннi. Савецкiя войскi ѓгразлi ѓ гэтым кiрунку, i Трэцi Рэйх рушыѓ свае палкi. Разгарнулiся бiтвы. У вайну на баку Германii ѓступiла Румынiя, а крыху пазней Iталiя, i што iстотна - Японiя.
  Блiцкрыгу немцам дабiцца не ѓдалося, яны змаглi толькi акружыць i ѓзяць Мiнск i Вiльню, але аказалiся спыненыя на рацэ Бярэзiна. На поѓднi гiтлераѓцы яшчэ падчас польскай кампанii захапiлi Львоѓ i Брэст, i змаглi рушыць наперад да Жытомiра. Румыны i венгры, i iтальянцы адрэзалi Адэсу, аблажыѓшы дадзены горад. Саракавы год скончыѓся стабiлiзацыяй франтоѓ. Немцы таксама змаглi захапiць Рыгу, але пакуль таксама аказалiся замарожаныя.
  Фрыцам не хапала танкаѓ i самалётаѓ для рашучага наступлення. Чырвоная армiя таксама была не зусiм гатова - амаль усе яе шматлiкiя танкi былi лёгкiя, а авiяцыя састарэлая. Акрамя таго з усходу напiрала Японiя, якая мае шмат пяхоты, але таксама слабая танкамi i авiяцыяй.
  Так што вайна адрознiвалася ад рэальнай. Калi ѓ рэальнай вайне, як у сорак першым годзе, лiнiя фронту была вельмi рухомай, i ѓ абароне нiхто не затрымлiваѓся, то ѓ вайне, распачатай у снежнi 1939 года наадварот лiнiя фронту хутка стабiлiзавалася.
  Чырвоная армiя закапалася ѓ зямлю, роючы акопы i вожыкi. Немцы таксама ѓзводзiлi ѓмацаваннi. Спроба вясной i летам сорак першага года наступаць, абярнулася вялiкiмi стратамi ѓ фрыцаѓ. Iх танкi ѓсё яшчэ былi слабыя, толькi авiяцыя больш-менш адэкватная. Але i тое штурмавiк Ю-87 вiдавочна састарэлы.
  Фашысты прасунулiся нязначна, i толькi на поѓднi, дзе Чырвоная армiя не чакала скрытнай перакiдкi немцаѓ, змаглi выйсцi да Дняпра. Упала Вiннiца, i была страчана частка правабярэжнай Украiны. Увосень ужо Чырвоная армiя спрабавала наступаць. Але немцы сядзелi ѓ магутнай абароне. I таксама ѓдалося, толькi нязначна прасунуцца. Зiмой працягвалiся баi.
  Немцы не рызыкавалi наступаць. А ѓ Чырвонай армii, якая ваявала з цэлай каалiцыяй дзяржаѓ, не хапала сiл. У тым лiку яе скоѓвала i Японiя.
  Самураi мелi шмат пяхоты, i падрыхтаваных рэзерваѓ, i насельнiцтва ѓ сто мiльёнаѓ. I гэта, канешне ж, вялiкая праблема. У сорак другiм годзе немцы, падкапiѓшы за зiму рэзерваѓ, увесну i ѓлетку ѓсё ж такi ѓзялi Адэсу, i Кiеѓ. Тут асаблiва вызначыѓся Майнштэйн якi стаѓ, сапраѓдным генiем штурмаѓ i аблог. Нядрэнна паказаѓ сябе i Роммель. Таксама цудоѓны палкаводзец. Чырвоная армiя канчаткова пакiнула Правабярэжную Украiну, але затое ѓмацавалася за Дняпром, i Бярэзiнай. Лiнiя фронта канчаткова стабiлiзавалася. Позняй восенню i зiмой савецкiя войскi наступалi ѓ цэнтры i на Рыгу, але не змаглi дасягнуць iстотных поспехаѓ.
  Улетку сорак трэцяга года ѓжо спрабавалi наступаць гiтлераѓцы. У тым лiку i выкарыстоѓваючы новыя цяжкiя танкi "Пантэра", "Тыгр", "Леѓ", i САУ "Фердынанд". Iм удалося прарваць савецкую абарону. Але немцы прасунулiся ѓсяго толькi на трыццаць-трыццаць пяць кiламетраѓ, i нясучы вялiкiя страты ѓ тэхнiцы спынiлiся. Баi паказалi, што самы цяжкi "Леѓ" нягледзячы на магутную гармату i браню не занадта добры. Шмат страчана было i "Фердынандаѓ" на мiнных палях. Слабасць бартавой i кармавой бронi "Пантэры", таксама адбiлася вельмi негатыѓна.
  Савецкiя войскi выстаялi. Але самi таксама падчас восеньскiх i зiмовых баёѓ, толькi адцiснулi немцаѓ на зыходныя тэрыторыi.
  Вайна працягвалася... Сорак чацвёрты год. У немцаѓ новыя танкi "Пантэра"-2, "Тыгр"-2, "Маѓс". У Расii IС-2, i Т-34-85. У авiяцыi ѓ СССР ЛА-7 i ВК-3, у немцаѓ ТАЯ-152, эвалюцыя Фоке-Вульф, i МЕ-309, плюс яшчэ вельмi магутны бамбавiк Ю-288. I крыху пазней першы чатырохматорны Ю-488. Але самае галоѓнае - рэактыѓная авiяцыя. Яна ѓ немцаѓ разьвiвалася хутчэй, чым у рускiх. Хоць баявое ѓжыванне першых МЕ-262 некалькi расчаравала - дарагая рэактыѓная машына апынулася занадта цяжкай i нядосыць манеѓранай. Хоць i хуткасны. Затое ХЕ-162 абяцаѓ стаць машынай i лёгкай, i таннай, i вельмi манеѓранай.
  Лета 1944 года Чырвоная армiя спрабавала наступаць у цэнтры. I гэта быѓ вялiкi наступ. Але фашысты чакалi. У абарончых баях "Маѓс", "Тыгр"-2 i "Пантэра"-2 i "Пантэра" простая паказалi сябе вельмi добрымi танкамi. Немцы таксама ѓжывалi газамёты, i больш дасканалыя ТА-152, якiя маглi быць i знiшчальнiкамi i штурмавiкамi.
  Баi ѓ паветры паказалi, што новая нямецкая шматмэтавая машына вельмi ѓдалая. Больш хуткасная i манеѓраная чым Фоке-Вульф яна мела магутнае ѓзбраенне i бранiраванне. Магла быць i штурмавiком i франтавым бамбардзiроѓшчыкам i знiшчальнiкам. ТАЯ-152 паказаѓ сябе наогул машынай вышэйшага класа.
  Летнi наступ Чырвонага войска захлынулася i каштавала велiзарнай крывi. Немцы змаглi перахапiць iнiцыятыву, i прасунулiся далей да Дняпра, захапiѓшы амаль усю Беларусь. Але на Дняпры iх спынiлi. Восень прайшла ѓ абменах ударамi. I нiчога асаблiвага не здарылася. Такая маларухомая абарона.
  А зiмой зноѓ баi i спробы Чырвонай армii наступаць. Але не надта паспяховыя. Пакуль, нарэшце, i немцы вясной спрабавалi нанесцi ѓдар. Упершыню ѓжылi самаходкi з серыi "Е", але не занадта ѓдала, бо САУ лепш для абароны падыходзяць.
  Затое рэактыѓная авiяцыя ѓ фашыстаѓ развiлася. I да лета немцы канчаткова захапiлi панаванне ѓ паветры. ХЕ-162 не меѓ сабе роѓных у лётных характарыстыках, але быѓ танным, i простым у вытворчасцi. Улетку немцы наступалi ѓ абыход Дняпра i змаглi ѓзяць Пскоѓ. Але горад супрацiѓляѓся амаль да сярэдзiны восенi. Аднак праблема была вырашана. Немцы ѓсё ж замацавалiся, i падышлi да Талiна. Горад патрапiѓ у асяроддзе.
  Але трымаѓся вельмi ѓпарта. Так да зiмы i зiмой. Пакуль не надышоѓ 1946 год. Немцы перажылi зiму, i ѓ красавiку спрабавалi наступаць. Але нават перавага ѓ паветры не дапамагала iм. Пасля разлютаваных баёѓ фрыцы спынiлiся. Людскiя рэзервы i Германii i Iталii кончылiся. Унутры Румынii i Венгрыi спелi пратэсты. Усе хацелi хутчэй скончыць вайну на знясiленне.
  Летам немцы яшчэ крыху патыкалiся. Увосень ужо наступала Чырвоная Армiя, якая таксама была на мяжы знясiлення. Але не дабiлася поспеху...
  Так да зiмы i новага 1947 года... Пасля з'яѓлення сёлета танка Т-54 стала крыху лягчэй. Але i немцы разгарнулi больш дасканалыя Е-50 з нiзкiм сiлуэтам, i магутнай гарматай. Абмен ударамi працягваѓся, бiлiся ѓ паветры. Але ѓжо лiнiя фронта практычна не рухалася. Нават Талiн немцы не маглi ѓзяць.
  Так абменьвалiся ѓколамi, да сорак восьмага года. I там таксама маларухомы фронт. Адзiнае, што ѓлетку фашысты змаглi, нарэшце, авалодаць i Талiнам, але гэта быѓ iх апошнi поспех. У канец знясiлены, фашысты супакоiлiся... I толькi бамбавалi выкарыстоѓваючы рэактыѓную авiяцыю. Чырвоная армiя па традыцыi наступала зiмой, але ёй гэта мала дапамагала.
  Вось i 1949 год надышоѓ... Гiтлераѓцы спрабавалi абстрэльваць Ленiнград ракетамi ФАУ i бамбаваць савецкiя пазiцыi. Але амаль не наступалi. Больш стралялi абапал. Чырвоная армiя спрабавала наступаць толькi позняй восенню, але так i не дабiлася поспеху. Вось мiлавала дзесяць гадоѓ з моманту пачатку вайны памiж Нямеччынай i каалiцыяй i СССР. У Чырвонай армii з'явiѓся МiГ-15 рэактыѓны самалёт, i танк IС-10 якi больш-менш ладзiѓ ваенных.
  А ѓ немцаѓ пакуль серыя "Е", да пiрамiдальных танкаѓ, у гэтай гiсторыi iх канструктары не дадумалiся. Затое ѓсё ж такi дыскалёты пайшлi ѓ серыю. А машыны непаражальныя, i вельмi хуткiя.
  Увесну 1950 памёр Мусалiнi. I ѓ Iталii ѓжо адкрыта заявiлi, што пакуль заключаць мiр. Колькi можна ваяваць? Усе ѓжо стамiлiся да залiмiта.
  У Нямеччыне ѓ войска прызывалi ѓжо з чатырнаццацi гадоѓ да шасцiдзесяцi пяцi гадоѓ. I ѓпершыню ѓ небе i ѓ танках ваявалi жанчыны. Выматалiся i румыны, i венгры, i фiны. Шмат загiнула i японцаѓ. Зразумела, i Чырвоная армiя i Расiя лiмiтава знясiлена. Ужо больш за дзесяць гадоѓ вайны. А воз i цяпер тамака. I вось у лiпенi 1950 г. было заключана перамiр'е i, пачалiся перамовы. Але тут высветлiлася, што Гiтлер згодзен, толькi калi межы пройдуць па лiнii, якую фашысты ѓжо паспелi, захапiць, плюс выплаты ад Расii рэпарацый. А вось Сталiн быѓ згодзен толькi на межы 1939 гады.
  Высветлiлася, хто Коба не хоча так шмат тэрыторыi саступаць, увайсцi ѓ гiсторыi як якi прайграѓ немцам.
  Абодва ѓпартыя не змаглi дамовiцца ... I з 1 студзеня 1951 года вайна аднавiлася. Чырвонае войска спрабавала наступаць, але немцы сядзелi ѓ абароне i адбiвалi напады. Так працягвалася да вясны. А вясной ужо спрабавалi наступаць самi фрыцы, змаглi толькi ѓзяць Нарву.
  Так баi зацягнулiся зноѓ.... Увесь 1951 год прайшоѓ ва ѓколах... Потым надышоѓ 1952 год. У Чырвонай армii на ѓзбраеннi з'явiлiся больш магутныя танкi Т-64, з гарматай большага калiбра i тоѓшчы браней. Але гэта не дало вырашальнай перавагi над серыяй "Е", так немцы таксама ѓдасканальвалi тэхнiку. У паветры ѓ фрыцаѓ, з'явiлiся ХЕ-262 i МЕ-462 якiя пераѓзыходзiлi савецкiя МIГI. I ѓсё неслася па крузе.
  Абмен ударамi, вялiкiя страты, i адсутнасць прагрэсу i вырашальнага поспеху ѓ таго цi iншага боку.
  Нарэшце ѓ сакавiку 1953 году памёр Сталiн. Новы рэжым, у якiм галоѓнымi сталi Малянкоѓ i Берыя зноѓ прапанавалi Гiтлеру перамовы. I ѓ жнiѓнi 1953 гады быѓ складзены, нарэшце, мiр. Германiя атрымала сабе ѓсю Беларусь, правабярэжную Украiну, Прыбалтыку, пскоѓскую вобласць, i Мурманск. Хоць апошнi горад i не быѓ узяты немцамi, але Малянкоѓ i Берыя саступiлi яго немцам. Як маленькую частку Беларусi не захопленую фрыцамi.
  Акрамя таго СССР аддаваѓ немцам бязвыплатна ѓсiх палонных, а сам плацiѓ выкуп за кожную галаву. Плюс яе i рэпарацый, праѓда, даволi ѓмераныя, хлебам i нафтай. Петразаводск адышоѓ Фiнляндыi. Некалькi дробных гарадоѓ пад Ленiнградам таксама. Немцы таксама атрымалi яшчэ i базу ѓ Крыме, прычым на сто гадоѓ, i бязвыплатна, а таксама ѓсiх паволжскiх сваiх людзей.
  Вайна скончылася... Гiтлер, вядома ж, пераможца, але вельмi дарагiм коштам. Каб папоѓнiць змяншэнне мужчынскага насельнiцтва, фюрар дазволiѓ афiцыйна мець чатыры жонкi як у Iсламе, i ѓвёѓ новыя падаткi на халасцякоѓ i бяздзетныя пары, а таксама на пары, якiя маюць толькi адно дзiця.
  Акрамя таго ѓ Трэцiм Рэйху была ѓведзена новая рэлiгiя. Таксама вельмi падобная да Iсламу. Адзiн Бог i яго пасланнiк фюрар. I шматжанства i святая вайна. Толькi вось, вядома ж, без Намаза, i Рамадана. Нават наадварот тыражавалася аголенае цела як у Грэцыi. I жанчыны маглi змянiць мужу з мацнейшым i разумным самцом. А калi ён герой Трэцяга Рэйха то тым больш. Гiтлер змог умацаваць новую рэлiгiю i дастаткова хутка. Германiя з новымi землямi ѓзнiмалася эканамiчна. Расла нараджальнасць.
  Але ѓ 20 красавiка 1958 гады ва ѓзросце 69 гадоѓ фюрар на дзень нараджэння разбiѓся ѓ самалёце. Яго дзецi, атрыманыя шляхам штучнага апладнення, былi яшчэ непаѓналетнiмi. I ѓладу захапiѓ больш умераны Шеленберг якi стаѓ пераемнiкам Гiмлера на пасадзе кiраѓнiка СС.
  Фюрар застаѓся жывым богам, але яго дзецi ѓлады не атрымалi. А рэжым паступова мякчэѓ i станавiѓся больш лiберальным. Зрэшты, гэта не перашкодзiла Нямеччыне стаць, другой эканомiкай мiру, амаль дагнаѓшы ЗША. СССР жа быѓ доѓгi час у стагнацыi, а потым i распаѓся... Дашлi да ѓлады новыя буржуi, i ѓрад пад моцным уплывам Нямеччыны, ЗША, Брытанii, Францыi i Японii.
  Апошняя краiна доѓга ваявала яшчэ з Кiтаем, але атрымала там сферы ѓплыву, падзялiѓшыся з ЗША. Амерыка стварыла атамную бомбу на 25 гадоѓ пазней, чым у рэальнай гiсторыi i, не запусцiла яе ѓ серыю.
  Германiя крыху раней, але перайшла да выкарыстання мiрнага атама.
  Рэлiгiя ѓ Трэцiм Рэйху засталася гiтлераѓская, i даволi папулярная, але ѓ цэлым дамiнаваць стаѓ атэiзм. А фюрар, вядома ж, застаѓся ѓ гiсторыi.
  Карацей кажучы, свет, у якiм не распалася каланiяльная сiстэма, i вельмi моцнымi былi Брытанiя i Францыя.
  Больш стабiльны i бяспечны... I з сусветнай глабалiзацыяй. Якая ѓсё большае i больш актыѓныя набывала рысы. Спачатку Германiя i Францыя i Брытанiя заключыѓ Еѓрасаюз. Пасля да яго далучылася i ЗША i Японiя. А далей i былыя рэспублiкi СССР. I вось у 2020 годзе ва ѓсiм свеце была ѓведзена адзiная валюта, войска i ѓрад. А чалавецтва накiравалася ѓ космас.
  Больш стабiльнасцi, i прадказальнасцi, чым у рэальнасцi! I больш мiру i палётаѓ у космас!
  
  
  
  
  КАЛI Б ГIТЛЕРА ђЗАРВАЛI Б У 1943 ГОДЗЕ
  У сакавiку 1943 года Гiтлер быѓ узарваны на самалёце. Гэта магло здарыцца ѓ рэальнасцi, але не здарылася. А тут вось бомба спрацавала i, Гiтлера няма. Герынг афiцыйны пераемнiк ажыццявiѓ ваенны пераварот i расстраляѓ: Гебельса, Бормана, Гiмлера, Кальтэрбрунера. I заявiѓ аб прыпыненнi генацыду яѓрэяѓ. Узамен Брытанiя i ЗША пагадзiлiся заключыць перамiр'е i пачаць перамовы.
  Наступiла на захадзе паѓза. А на ѓсходзе фашысты нарошчвалi намаганнi. У небе з'явiѓся МЕ-309, а потым i Ю-288 на якiх у рэальнай гiсторыi не хапiла рэсурсаѓ. Немцы аднавiлi працу над танкам "Леѓ", i "Маѓс".
  Сталiн пакуль чакаѓ ... Герынг, таксама адчуваѓ ваганнi. Больш асцярожны, чым Гiтлер новы кiраѓнiк Нямеччыны мабыць лiчыѓ, што вельмi рызыкоѓна наступаць на Курскай дузе, не маючы перавагi ѓ сiлах.
  I яму хацелася назапасiць больш танкаѓ асаблiва найноѓшых мадэляѓ. I заадно немцы разлiчвалi захапiць панаванне ѓ паветры.
  Тут у iх быѓ Фоке-Вульф i МЕ-309, але апошнi яшчэ толькi-толькi паступаѓ у серыйную вытворчасць. Нямецкiя знiшчальнiкi таксама мелi моцнае ѓзбраенне i вялiкую хуткасць.
  Але баi не выявiлi асаблiвай перавагi. I Герынг вагаѓся. Вось i лiпень абмiнуѓ. У жнiѓнi Чырвоная армiя сама перайшла ѓ наступ. Пачалося яно 5 жнiѓня ѓ напрамку Арла, i Харкава. У параѓнаннi з рэальнай гiсторыяй, немцы мелi больш, танкаѓ, пяхоты, артылерыi, i асаблiва самалётаѓ. З Францыi, Iталii, Балкан, Афрыкi былi перакiнуты значныя сiлы. Акрамя таго, частка гармат была знята з Атлантычнага Вала i лiнii Зiдрых. Шмат перакiнута i зенiтак у Захаду. Пад Арлом была сур'ёзная абарона, i шмат гармат. Акрамя таго змагалiся i "Пантэры" i "Тыгры" i "Фердынанда". А яны ѓ абарончых баях вельмi i вельмi моцныя.
  Немцы чакалi асноѓны ѓдар на Арлоѓскiм напрамку, i засяродзiлi там больш за сорак дывiзiй, у тым лiку i танкавыя. Асаблiвасцю гэтага наступлення была гатоѓнасць немцаѓ, вялiкая колькасць авiяцыi. Абарона ѓ фашыстаѓ аказалася добра падрыхтаванай.
  А баi паказалi, што "Пантэра" выдатны знiшчальнiк танкаѓ. Савецкая ваенная машына забуксавала. Фрыцы ваявалi ѓпарта. Мабэль на арлоѓскiм напрамку адказ войска з пярэдняй лiнii абароны, i захаваѓ iх падчас артпадрыхтоѓкi. А другая лiнiя i трэцяя ваявалi вельмi ѓпарта.
  Шмат сiл было i ѓ Майнштэйна. I там немцы былi гатовыя абароняцца.
  Больш за месяц працягвалася наступленне савецкiх частак. Коштам велiзарных страт чырвоная армiя прасунулася не больш за трыццаць кiламетраѓ i нясучы велiзарныя страты спынiлася. Зрэшты, i немцы былi патрапаны, i не адважылiся перайсцi ѓ контрнаступленне. Сталiн зрабiѓ паѓзу. Чырвонае войска папаѓняла сваiмi шэрагi. Асаблiва шмат было страчана танкаѓ. "Пантэра" i "Тыгр" паказалi сябе вельмi эфектыѓна ѓ абароне, як i "Фердынанд". Апошнi знiшчальнiк танкаѓ нават паступiѓ у серыйную вытворчасць. Чаго не было ѓ рэальнай гiсторыi.
  З'явiѓся i доѓгачаканы "Леѓ". Танк быѓ узброены 105-мiлiметровай гарматай i важыѓ 90 тон. Пры гэтым у лабавым бранiраваннi ѓ яго не было перавагi над "Тыграм"-2, якi паступiѓ у серыю крыху раней, чым у рэальнай гiсторыi. Гармата было за рахунак калiбра магутней, але затое саступала ѓ хуткастрэльнасцi. Ледзь таѓсцей у 100 мiлiметраѓ была браня кармы i бартоѓ.
  Леѓ як паказалi баi, саступаѓ у хадавых якасцях i баявых Тыгру-2 i пры гэтым быѓ цяжэй i даражэй. Супраць самага масавага савецкага Т-34-76 яго гармата залiшняя. А з вялiкай дыстанцыi паспрабуй яшчэ патрапiць у падобны танк.
  Толькi лепшая абарона бартоѓ: 100-мiлiметраѓ i пад ухiлам давала гэтаму танку сякiя-такiя магчымасцi ѓ блiзкiм бою. I меншую ѓразлiвасць. Але рухавiк у 800 конскiх сiл вiдавочна недастатковы для дзевяноста тон. I толькi лабавая браня вежы ѓ 240-мiлiметраѓ, ды яшчэ i пад нахiлам давала поѓную непрабiѓнасць "Льву" ѓ гэтае найболей паражанае месца.
  Зiмой Чырвоная армiя адчувала сябе больш упэѓнена. А нямецкiя танкi вiдавочна гублялiся ѓ маразы, а iх коѓзанкi паказалi недасканаласць. Савецкiя войскi ѓдарылi ѓ цэнтры. Але там сутыкнулiся з вельмi ѓпартай абаронай. Потым рушыѓ услед наступ на Арол. Хаця немцы i чакалi яго, але горад утрымаць не змаглi. Хоць баi i зацягнулiся да сярэдзiны студзеня i каштавалi вялiкiх страт Чырвонай армii. Арлоѓскi выступ быѓ зрэзаны. Але за Белгарад баi зацягнулiся, да канца лютага. Змаглi фашысты адбiць наступ i пад Ленiнградам. Тут адбiлася вялiкая колькасць замежных дывiзiй.
  Герынг, быѓшы больш гнуткiм, чым Гiтлер, нават з палякаѓ фармаваѓ дывiзii. Шмат пяхоты, набiралася з заваяваных земляѓ. Акрамя таго ЗША пагадзiлiся прадаць у крэдыт вялiкую колькасць добрых, аѓтаматычных вiнтовак. I тыя папоѓнiлi арсенал Трэцяга Рэйха. Актыѓней стала ваяваць не звязаная другiм фронтам Iталiя, а Балгарыя замянiла сваiмi войскамi нямецкiя на Балканах. Iспанiя таксама павялiчыла пастаѓкi добраахвотнiкаѓ.
  Нават у ЗША нямецкая дыяспара сфармавала добраахвотнiцкую дывiзiю. Немцы нават далi аѓтаномiю Францыi i сабралi ѓсё, што маглi з Захаду.
  I выстаялi ѓ магутных умацаваннях пад Ленiнградам i ѓ цэнтры. Белгарад упаѓ, але ѓзяць Харкаѓ Чырвонай армii не ѓдалося.
  Наступiла вясна. Немцы атрымалi ѓ сваё распараджэнне рэактыѓную авiяцыю, i сталi ѓсё больш актыѓна душыць Чырвоную армiю ѓ паветры. Акрамя таго стала ѓзрастаѓ i выпуск самалётаѓ. Парады ѓжо не маглi браць колькасцю. А нямецкi МЕ-309 усё ж занадта добры ѓ хуткасцi i ѓзбраеннi. Яшчэ i ТАЯ-152 з'явiѓся, i МЕ-262. Ды тугавата даводзiлася чырвоным у паветры.
  На сушы савецкiя новыя танк IС-2 i Т-34-85 былi лепей за ранейшыя, але ѓ масавасцi саступалi немцам. Не выпрабоѓваючы праблем з бамбардзiроѓкамi i маючы больш сыравiны, гiтлераѓцы запусцiлi ѓ серыю i "Маѓс". Зрэшты, гэты танк сябе не апраѓдваѓ. Ды яго нельга было прабiць нi ѓ борт, нi ѓ лоб. Але штурмавiк усё роѓна дзiвiѓ гiганта. Ды i хадавыя якасцi Маѓс вiдавочна падкачалi. Але машына ѓсё ж магла i рухацца i манеѓраваць i паднiмацца ѓ гару.
  Баi паказалi што "Маѓс", усё ж такi шмат што можа. Асаблiва ѓ абароне, калi гатовы да яе загадзя. Ды i ѓ наступе, дадзеныя танкi iшлi нiбы клiн.
  У траѓнi немцы распачалi наступленне на арлоѓскiм кiрунку. За месяц баёѓ усё ж адбiлi назад Арол, але былi спынены контратакамi. 22 чэрвеня 1944 гады савецкiя войскi паспрабавалi немцаѓ на трываласць у цэнтры. Але таксама не дабiлiся iстотных поспехаѓ. Лiнiя фронту станавiлася ѓсё больш маларухомай, а вайна ператваралася ѓ пазiцыйную на знясiленне.
  Працы над "Пантэрай"-2 зацягнулiся. Немцы спрабавалi стварыць танк з магутным узбраеннем i бранiраваннем, але пры гэтым дастаткова лёгкi i рухомы. Што аказалася няпроста, пры традыцыйнай нямецкай кампанавальнай схеме. З'явiлася на фронце САУ Е-10. Гэтая машына больш-менш задавальняла камандаванне. Але была яшчэ недасканалай. Крыху пазней узнiклi Е-25 i Е-100. Апошняя машына не саступала Маѓсу у абароне, i была лягчэйшай, з нiжэйшым сiлуэтам, i лепшымi хадавымi якасцямi. Е-25 з'явiлася як самаходка. Але яна не мела прынцыповай перавагi над ужо серыйным "Панцарам"-4 з гарматай "Пантэры". I Герынг загадаѓ дапрацаваць дадзеную серыю.
  "Пантэра"-2 нараджалася занадта доѓга, i замест яе быѓ высунуты танк Е-50. Машына атрымалася не занадта ѓдалай. Пры вазе ѓ 65 тон, бранiраванне было па таѓшчынi супастаѓна з "Тыграм"-2 толькi з крыху вялiкiм нахiлам бранi, а гармата была 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ. Прылада вядома вельмi бранябойнае i дакладнае, з гiдрастабiлiзатарам. I рухавiк пры фарсiраваннi разганяѓся да 1200 конскiх сiл.
  Дрэнна iншае машына атрымалася цяжкая, даволi высокая, i дарагая. I таксама не вельмi зручная для транспарцiроѓкi.
  А Е-75 атрымаѓся i зусiм вагай у восемдзесят пяць тон. Такi моцна якi падрос "Тыгр"-2. Вежа, праѓда, добрая 252 мiлiметры лоб, 160 мiлiметраѓ борта i пад нахiлам. I гармата ѓ 128-мiлiметраѓ, ды яшчэ i зенiткi - досыць хуткастрэльная. Машына, забяспечаная рухавiком у 1250-конскiх сiл яшчэ досыць рухомая.
  Зiма 1945 года прайшла ва ѓзаемных спробах прарвацца. Але лiнiя фронту была маларухомай. У сакавiку войскi Майнштэйна акружылi i ѓзялi Белгарад. Але гэтым iх поспехi i абмежавалiся. У маi з'явiлiся савецкiя IС-3. Сталiн прыняѓ рашэнне не распрацоѓваць танкi цяжэйшыя за сорак сямi тон.
  I гэта пры тым, што Е-50 важыѓ шэсцьдзесят пяць тон i лiчыѓся сярэднiм танкам. "Пантэра"-2 так i пайшла ѓ серыю. Затое нарадзiѓся Леѓ-2. Паршэ размясцiѓ трансмiсiю i рухавiк разам i спераду, а вежу зрушыѓ назад. Леѓ-2 за рахунак эканомii на кадарным вале стаѓ нiжэй сiлуэтам, прыкметна лягчэй, i ѓ вазе зраѓняѓся з Е-50, пры прыблiзна падобным бранiраваннi, i ледзь нават лепшым па бартах i iлбе вежы. Такiм чынам Леѓ-2 стаѓ лепшым нямецкiм танкам, а яго характарыстыкi перасягнулi ранейшыя машыны.
  Улетку сорак пятага года немцы нiчога iстотнага не дасягнулi. Але iх перавага ѓ паветры яшчэ больш вырасла. Рэактыѓныя бамбавiкi i знiшчальнiкi раздзiралi Чырвоную армiю. I адказаць на гэта не было чым.
  Восень фашысты зноѓ наступалi, i выкарыстоѓваючы новыя танкi, усё ж змаглi авалодаць Курскам, i рушыць наперад да Варашылаѓграда. Узялi Краснадонск.
  Але былi зноѓ спынены. Усё больш абарона станавiлася мацнейшай за напад.
  ЗША ѓ жнiѓнi 1945 года скiнулi бомбы на Хiрасiму i Нагасакi. Але Японiя адмовiлася капiтуляваць. Вайна на Цiхiм акiяне працягвалася. Але Сталiн i Герынг адчулi якая расце моц Амерыкi. Пачалiся спробы намацаць глебу для свету. Але зразумела Трэцi Рэйх не жадаѓ саступаць акупаванае, а СССР не мог пайсцi на мiр з вялiкiмi тэрытарыяльнымi стратамi.
  Зiмой немцы трымалi абарону i самi контратакавалi. Наступiѓ сорак шосты год. Пакуль яшчэ Т-54 быѓ у распрацоѓцы, а цяжэйшыя танкi i зусiм замарожаныя. У немцаѓ асноѓным танкам стаѓ Е-50. Яго крыху мадэрнiзавалi, знiзiѓшы вышыню i вагу да пяцiдзесяцi пяцi тон, i яшчэ больш павялiчыѓшы куты рацыянальнага нахiлу. Так у СССР усё яшчэ асноѓны танк Т-34-85 немцы лiчылi бранiраванне Е-50. А калi i не, то ёсць i цяжэйшы Е-75. Яго таксама мадэрнiзавалi. Зрабiлi нiжэй сiлуэт i ѓшчыльнiлi кампаноѓку, знiзiѓшы вагу да сямiдзесяцi тон. Пасля чаго Е-75 стаѓ суцэль адэкватным танкам i яго выпуск нарошчвалi.
  Карыстаючыся тым, што ѓ сорак шостым годзе ѓ СССР яшчэ не было нi рэактыѓнай авiяцыi, нi танкаѓ Т-54 немцы, маючы ѓжо добрую серыю Е i развiтую авiяцыю, пачалi наступ на поѓднi. А тут яшчэ ѓ вайну ѓступiла i Турцыя.
  I ѓлетку, увосень упаѓ Каѓказ. Расея страцiла значныя тэрыторыi. I страцiла шмат нафты.
  Зiмой наступ савецкiх войскаѓ захлынуѓся. Наступiѓ сорак сёмы год. У маi ЗША ѓсё ж пачалi высадку на Японiю. А што iм яшчэ заставалася рабiць? А немцы наступалi на Саратаѓ i Маскву. Пачалi з'яѓляцца танкi Т-54. Яны былi здольныя яшчэ прабiць Е-50 i крыху трымаць нямецкiя гарматы. У цэлым нямецкi танк некалькi пераѓзыходзiѓ савецкi ѓ бранябойнасцi гарматы, i лабавой бранi корпуса, i быѓ блiзкi ѓ лабавой бранi вежы.
  Трохi немец усё ж быѓ мацнейшы. А Е-75 заставаѓся па-за канкурэнцыяй, так пасля IС-3 не было iншых распрацовак. У немцаѓ таксама з'явiѓся i "Леѓ"-3 з больш эфектыѓнай i дакладнай 88-мiлiметровай гарматай у 100 ЭЛ i дванаццаццю стрэламi ѓ хвiлiну. Вага засталася ранейшая ѓ 65 тон, а вось браня стала яшчэ таѓсцейшай i павялiчыѓся нахiл.
  Немцаѓ цалкам уладкоѓвала па бранябойнасцi i дакладнасцi гарматы ѓ 88ЭЛ, тым больш Т-54 пакуль выпускаѓся малымi серыямi, а супраць Т-34-85 бранябойнасцi хапала з запасам.
  Масква, упарта абараняючыся ѓсё-ткi ѓпала восенню сорак сёмага года. Узiмку баi ледзь сцiхлi. Сталiн прапанаваѓ Нямеччыне мiр, i спыненне партызанскай вайны. Герынг, выйшаѓшы на лiнiю Астрахань-Казань, пагадзiѓся.
  
  КАЛI Б ГIТЛЕР I СТАЛIН ЗАМIРАЛIСЯ
  Апошнюю прапанову аб сепаратным свеце Сталiн выкiнуѓ Гiтлеру па некаторых дадзеных у вераснi 1943 года. Зрабiѓ гэта намеснiк Молатава Лiтвiнаѓ падчас вiзiту ѓ Нарвегiю. Цяжкiя страты СССР у ходзе бiтвы на Курскай Дузе, асаблiва ѓ танках, нерашучасць саюзнiкаѓ. Хуткi разгром спрабуючай скiнуць фашызм Iталii, некалькi збiлi са Сталiна ваяѓнiчы тон.
  Вярхоѓны галоѓнакамандуючы стаѓ баяцца, што рускiя скончацца крывёй у зацяжной вайне з гiтлерызмам. I вырашыѓ паспрабаваць развязаць з вайной адразу.
  Гэта была ѓжо не першая падобная прапанова. У сорак першым годзе праз балгарскага амбасадара, перадалi Гiтлеру жаданне другой Брэсцкай дамовы. Сталiн iшоѓ на больш тэрытарыяльныя саступкi, але Гiтлер раскусiѓ, што Коба проста цягне час.
  У студзенi сорак другога года зноѓ была прапанова сепаратнага свету. Нямеччына ѓступiла ѓ вайну з ЗША i прайграла бiтву за Маскву. Але Гiтлер яшчэ верыѓ у рэванш, ды i Сталiн жадаѓ, каб немцы занадта далёка адступiлi б на захад. Абодва бакi мелi занадта далёкiя пазiцыi, для заключэння мiру.
  Паѓторная прапанова Сталiна ѓ канцы жнiѓня 1942 гады, меркавала значнейшыя саступкi немцам. Коба нават быѓ згодзен аддаць Украiну, Беларусь i Прыбалтыку цалкам. Але гiтлераѓцы тады наступалi, а самы прынадны кавалачак - Каѓказ i Бакiнскую нафту Сталiн аддаваць не захацеѓ.
  Пасля Сталiнграда i кантрудара Майнштэйна Вярхоѓны галоѓнакамандуючы прапанаваѓ зноѓ мiр Нямеччыны. Але тэрытарыяльныя саступкi Сталiна былi чыста сiмвалiчнымi. Гiтлер верыѓ, што ѓлетку атрымае новыя перамогi, i зноѓ зможа дыктаваць свае ѓмовы.
  Але яго разлiк не апраѓдаѓся, праѓда, страты савецкiх войскаѓ асаблiва ѓ танках аказалiся нашмат больш нямецкiх.
  Аднак зараз абодва бакi блiзкiя да дамоѓленасцi як нiколi. Трэцi Рэйх скаваны ѓ Iталii, спроба наступу правалiлася. Вось-вось абвалiѓ фронт немцаѓ на левабярэжнай Украiне. Ужо гатовы план абароны па Дняпры. Але Гiтлер усё яшчэ ѓпарта не жадае адводзiць войскi, за водную перашкоду.
  Прапанова Сталiну ѓжо апошняя. Варыянт нулявы - свет без анексiй i кантрыбуцый. Абмен ваеннапалоннымi - усiх на ѓсiх. Складанае пытанне, аб вывезеных рускiх людзях да Нямеччыны. Усiх вярнуць назад цi толькi па жаданнi. Але калi па жаданнi, то немцы будуць ашукваць.
  Вядома, Гiтлеру падобны сепаратны мiр здаецца невыгодным. Нямецкiя войскi яшчэ ѓтрымлiваюць Смаленск, большую частку Украiны i нават Наварасiйск з Таманскiм паѓвостравам, пакуль у немцаѓ пад кантролем Крым, i iх войскi абложваюць Ленiнград.
  Але стратэгiчнае становiшча Трэцяга Рэйха амаль безнадзейнае. Саюзнiкi ѓжо выбiлi з Японii наступальны дух. I стварылi шырокi плацдарм на поѓднi Iталii. У наступным годзе будзе высадка на поѓначы Францыi, цi можа быць на Балканах. У любым выпадку немцаѓ прасуюць. Масiраваныя бамбардзiроѓкi разбураюць ваенныя заводы Трэцяга Рэйха.
  Праѓда выпуск узбраенняѓ пакуль павялiчваецца. Але якасць металу падае.
  I самае галоѓнае рускiя ѓжо наступаюць i на поѓднi i цэнтры. Разлiкi на тое, што пасля крывавай бiтвы на Курскай Дузе, рушыць услед аператыѓная паѓза, не апраѓдалiся. Рускiя працягнулi наступ практычна адразу ж. I кожны дзень прасоѓвалiся на шырокiм фронце. I пад Таганрогам i на Данбасе, i вярхоѓях Дняпра.
  Тэмп прасоѓвання дастаткова хуткi, хай i не рэкордны, але... Самае брыдкае, тое, што немцы не маюць нiякiх перспектыѓ. Рэзервы фармаваць не паспяваюць, у тыле лютуюць партызаны, а былыя саюзнiка, бандэраѓцы i iншыя разбягаюцца або пераходзяць на бок бальшавiкоѓ.
  Таму нягледзячы на тое, што немцам давялося б далёка адступiць на захад амаль генералы, i мiнiстры выказалiся за прыняцце мiру. Герынг i Гiмлер таксама падтрымалi iдэю развязаць на ѓсходзе рукi. Супраць выказаѓ як нi дзiѓна Борман - якога лiчылi разумным прагматыкам i Гебельс.
  Мiнiстр прапаганды лiчыѓ, што Сталiн прапанаваѓ мiр не ад добрага жыцця i хутка бальшавiкi выдыхнуцца, а Нямеччына дарма страцiць вялiкiя землi на ѓсходзе i працоѓную сiлу.
  Шпеер у адказ на гэта ѓказаѓ, што ѓсходнiя землi асаблiва ѓ Беларусi поѓныя партызан. Акрамя таго Сталiн абяцаѓ аднавiць эканамiчныя адносiны з Трэцiм Рэйхам.
  Гiтлер вагаѓся. У рэальнай гiсторыi ён, у рэшце рэшт, адхiлiѓ прапанову Сталiна, сказаѓшы лiтаральна наступнае.
  - Цяпер не час патрабаваць складаць мiр - наша войска церпiць паразы. Трэба дабiцца рашучых поспехаѓ на франтах!
  Майнштэйн спытаѓ фюрара:
  - А калi мы даможамся рашучых поспехаѓ, то тады заключым мiр?
  - Не, тады мы павiнны дабiцца яшчэ больш рашучых поспехаѓ! Трэба каваць жалеза пакуль горача!
  У рэальнай гiсторыi апошнi рэальны шанец у другой сусветнай вайне для Трэцяга Рэйха сплыѓ.
  Але ѓ альтэрнатыве Майнштэйн ужыѓ дастаткова пераканаѓчы Гiтлера аргумент.
  - Мы сыйдзем мой фюрар, каб вярнуцца!
  Адольф збянтэжыѓся, спытаѓшы:
  - А як?
  - Разграмiм захад, атрымаем рэсурсы ѓ Афрыцы, а затым разгорнемся на ѓсход i ѓжо разам з Японiяй даканаем Сталiна! - Скончыѓ Майнштэйн.
  Гэтая аргументацыя падзейнiчала захапляльна i Гiтлер прыняѓ прапановы Сталiна аб сепаратным свеце.
  Пяць мiльёнаѓ салдат Трэцяга Рэйха не лiчачы палiцэйскiх фармiраванняѓ, сталi пакiдаць усходнi фронт. З 15 верасня 1943 гады ѓсталявалася перамiр'е, i далей пачаѓся адвод германскiх войскаѓ, якi павiнен быѓ бы быць завершаны да новага года.
  Рашэнне аб свеце Трэцяга Рэйха i СССР выклiкала сапраѓдны шок на Захадзе. Атрымлiвалася, што Сталiнскi кулак, якi адцягваѓ вялiкую частку сухапутных падраздзяленняѓ, выйшаѓ з гульнi.
  А зараз капiталiстам прыйшлося, зноѓ сашчапiцца памiж сабой. I Гiтлер перш за ѓсё стаѓ перакiдаць войскi ѓ Iталiю.
  Першымi ѓзмацненне немцаѓ адчулi англiйскiя i амерыканскiя лётчыкi. З усходняга фронту прыляцела велiзарная колькасць дасведчаных асаѓ. Тым больш, самыя дзейсныя нямецкiя пiлоты змагалiся менавiта супраць Чырвонай Армii i сокалаѓ Сталiна. Высветлiлася, што супраць ангельцаѓ асы-арлы б'юцца анi не горш.
  Страты саюзнай авiяцыi ѓзраслi шматразова. Нямецкi авiяпарк вырас адразу больш, чым у два разы, а ѓ якасных адносiнах яшчэ ѓ большай меры.
  Але галоѓнае з чым сутыкнулiся саюзнiкi, гэта, зразумела, сухапутныя войскi Вермахта. Яны прайшлi загартоѓку агнём i мячом, змагаючыся з Чырвонай Армiяй. У Брытанii i тым больш ЗША не было i сотай часткi таго досведу, што меѓся ѓ Вермахта.
  Ды нямецкiя "Тыгры" i "Пантэры" значна пераѓзыходзiлi ѓ сваёй моцы "Шэрманы" i "Чэрчылi". Сiтуацыю пагаршала яшчэ i тое, што найноѓшыя "Шэрманы" - М 4 яшчэ не паступiлi ѓ серыйную вытворчасць, а "Пантэры" i "Тыгры" ужо штампавалiся на ѓсю моц.
  Контрнаступленне немцаѓ пачалося 17 кастрычнiка. Як высветлiлася, на сушы вермахт валодаѓ пераважнай перавагай. Праѓда, у паветры ѓсталяваѓся зыбкi парытэт.
  Па страты саюзнiкi неслi значна большыя, чым Люфтвафэ. Майнштэйн рашучым ударам утварыѓ пару катлоѓ, прычынiѓшы жорсткую паразу саюзным часткам.
  Англа-амерыканскiя войскi падалiся да ѓзбярэжжа, пад прыкрыццё марскiх дальнабойных гармат. У палон трапiла больш за дзвесце сарака тысяч заходнiх, i звыш ста дваццацi тысяч iтальянскiх. Гэта была першая, з часоѓ наступлення Роммеля буйная перамога гiтлераѓцаѓ на захадзе. Аднак з-за цiску саюзнiкаѓ i iх шматлiкага флоту, прасоѓвацца на Сiцылiю - цяжка.
  Грос-адмiрал Дзяннiц атрымаѓ заданне: выбiць караблi супернiка i дабiцца панавання на моры. Выпуск падводных лодак павялiчыѓся да сарака ѓ месяц, сталi выпускацца больш дасканалыя, абцякальныя нiбы акулы, цi кiты, а таксама якiя працуюць на перакiсы вадароду.
  Германскi падводны марскi флот, стаѓ самым шматлiкiм i ѓ якасным стаѓленнi лепшым у свеце.
  Ключавым пунктам бiтвы за Сiцылiю павiнен быѓ стаць штурм Гiбральтару.
  Акрамя таго гiтлераѓцы планавалi, падключыць да канфлiкту i Турцыю. Каб сумесна з асманамi наступаць на Палестыну i Сiрыю, i далей да суэтасцкага канала. Туркi не супраць экспансii, але пабойваюцца ангельцаѓ i амерыканцаѓ.
  8 сакавiка 1944 гады германская авiяцыя нанесла раптоѓны ѓдар па Мальце. Працiѓнiк не чакаѓ, што немцы рызыкнуць, яшчэ да захопу Сiцылii ажыццявiць такую дзёрзкую высадку дэсанта. Але нездарма фрыцы загартавалiся на ѓсходзе i тамака навучылiся дзёрзкасцi. Здавалася, што крэпасць на выспе непрыступная, а яна ѓпала за некалькi гадзiн. У палоне аказалася больш за трыццаць пяць тысяч ангельцаѓ, дзесяць тысяч амерыканцаѓ. Аказалiся захопленыя вялiзныя трафеi.
  Поспех немцаѓ меѓ i маральнае значэнне. Турцыя дазволiла нямецкiм войскам, праз сваю тэрыторыю iсцi ѓ Палестыну i далей у Суэцкi канал.
  Генералiсiмус Франка працягваѓ вагацца, ён то вельмi нават хацеѓ пашырыць прасторы Iспанii i здабыць калонii, але баяѓся паразы. Усё больш актыѓна супрацоѓнiчаѓ з Трэцiм Рэйхам Салазар. А Бразiлiя, бачачы, што шанцы на заваёву Еѓропы падаюць, i што ёй, хутчэй за ѓсё, давядзецца памыць крывёй - паспяшалася выйсцi з вайны з Германiяй.
  У маi пачалося наступленне нямецкiх войскаѓ на Палестыну. Камандаваѓ iм знакамiты фельдмаршал фон Бок.
  Гiтлер вырашыѓ змянiць гнеѓ на лiтасць, i даць гэтак дасведчанаму фельдмаршалу рэабiлiтаваць сябе. На iншых франтах пакуль панавала адноснае зацiшша. Саюзнiкi неслi вялiкiя страты на моры, але пакуль утрымлiвалi Сiцылiю. Але галоѓная бiтва павiнна была разгарнуцца на поѓнач Францыi. У чэрвенi 1944 года была намечана высадка. З-за вялiкiх выдаткаѓ на сусветную вайну, а таксама сувязi з тым, што Атлантычны вал працягваѓ умацоѓвацца, саюзнiкi былi вымушаны паспяшацца.
  Акрамя таго ѓ гiтлераѓцаѓ у серыйнай вытворчасцi з'явiѓся Ме-262. Самалёт яшчэ не больш поѓна тэхнiчна надзейны, але затое вельмi хуткi, з моцным узбраеннем i адрозны жывучасцю.
  У Захаду не было супастаѓнай машыны, i немцы якiя так значна ѓзмацнiлiся ѓ паветраных баях, суцэль маглi скончыць з паветранай перавагай супернiка.
  На поѓначы Францыi размясцiлася каля ста дваццацi цалкам баяздольных дывiзiй, з iх дваццаць адна танкавая. Вялiкая колькасць "Тыграѓ" i "Пантэр". Прычым серыi з'явiлiся ѓжо i "Пантэра"-2 i знакамiты "Каралеѓскi тыгр".
  Так, што ѓ адрозненне ад рэальнай гiсторыi шанцы саюзнiкаѓ аказалiся куды меншымi. Трэба адзначыць, што яшчэ значныя сiлы фрыцаѓ на ѓсялякi выпадак знаходзiлiся ѓ Галандыi i Бельгii. Акрамя таго актыѓнасць воѓчых зграй Дзяннiка, наносiла саюзнаму флоту каласальныя страты.
  I авiяцыя не драмала. У прыватнасцi кiраваныя па радыё бомбы, вельмi эфектыѓныя для марскiх мэт.
  А вось балiстычныя ракеты Фаѓ-2 не надта сябе апраѓдалi. Але iх зрабiлi менш, чым у рэальнай гiсторыi. Справа ѓ тым, што з лётчыкамi, асаблiва пасля абмену з рускiмi палоннымi ѓ Люфтвафэ стала лягчэй. I з'явiлiся цалкам разумныя - цi патрэбны гэтыя сляпыя беспiлотнiкi? Акрамя таго былы вораг Сталiн нечакана спынiѓся ѓ сябра i нават вырашыѓ дапамагчы немцам.
  А чым больш за ѓсё не хапае Германii? Выпуск авiяцыi ѓ Трэцiм Рэйху перавысiѓ сто самалётаѓ за дзень, i адчуваецца дэфiцыт вопытных асаѓ. Дык няхай у бiтву ѓступяць яшчэ i добраахвотнiкi.
  Сярод тых, каго добраахвотна-прымусова, накiравалi ваяваць з праклятымi капiталiстамi лiчыѓся i хутка стаѓ легендарным Кажадуб.
  Высадка ѓ Нармандыi, нягледзячы на тое, што ѓ самыя першыя днi здавалася, што саюзнiкi паспяховыя, змаглi стварыць тры плацдармы, у канчатковым вынiку скончылася самай буйной, за ѓсю гiсторыю другой сусветнай вайны паразай Захаду.
  Амаль адначасова, немцы захапiлi i Суэцкi канал, перадаѓшы Брытанii артэрыю. А ѓ Скандынавii прайшла аперацыя "Белы мядзведзь" - Швецыя амаль без страт была акупаваная ѓ два тыднi.
  Пасля таго як немцы ѓчынiлi правакацыю, Франка нарэшце ѓступiѓ у вайну, на баку Трэцяга Рэйха. Гiтлераѓцы ѓ канцы 1944 года падчас трохдзённага штурму авалодалi Гiбралтарам.
  Пасля пачалося наступленне ѓ Афрыцы. 1945 стаѓ годам хуткага разгортвання нямецкай рэактыѓнай авiяцыi. Баi ѓ Афрыцы кiпелi жорсткiя. Амерыканцы перакiдвалi буйныя сухапутныя сiлы на чорны кантынент, праѓда, iм даводзiлася цягнуцца войскамi i забеспячэннем праз увесь Атлантычны акiян.
  Гэта нiбы грымучая змейка па расцягвалася...
  Немцам удалося захапiць i Сiцылiю. Пачалася бiтва за Афрыку, дакладней працягнулася. Гiтлераѓцы выкарыстоѓвалi шматлiкiя падводны флот i зручнейшае размяшчэнне для наступу на чорны кантынент.
  У амерыканцаѓ не надта ладзiлася ѓ баях з Японiяй. Высадка на Фiлiпiны скончылася поѓным правалам.
  Лiнкары краiны ѓзыходзячага сонца - у тым лiку гiгант "Ямато" нарэшце-то выявiлi сябе i пацяплiлi караблi з амерыканскiм дэсантам. Цяжкiя страты рэзка запаволiлi прасоѓванне Нiмiца i Манкурта па Цiхiм акiяне.
  Немцы паступова выраѓноѓвалi бiтву ѓ небе. МЕ-262 i НЕ-162, затым МЕ-1010, i ТАЯ-138. Гэтыя рэактыѓныя знiшчальнiкi забяспечылi якасную перавагу над заходняй колькасцю.
  Пасля смерцi Рузвельта ѓ ЗША рэзка ѓзмацнiлiся пазiцыi iзаляцыянiстаѓ. Яны патрабавалi мiру з Трэцiм Рэйхам, i войны выключна супраць Японii.
  Далес спрабаваѓ праз Швейцарыю намацаць шляхi сепаратнага свету з Германiяй. Але тут узнiкла праблема - заканчваць вайну не хацеѓ сам Гiтлер. Немцы няхай павольна, але iшлi па Марока i Егiпце. Iм ужо ѓдалося захапiць Iрак, а значыць атрымаць доступ да нафты. Вось-вось упадзе i Кувейт. Куды тады Англiя падзенецца? I падводны флот у гiтлераѓцаѓ усё мацней i мацней становiцца. I рэактыѓныя бамбавiкi ѓжо дастаюць Лондан i ѓсё наваколлi, не кажучы ѓжо пра ФАУ-2.
  Гiтлер не жадаѓ мiру, ён разлiчваѓ на большае.
  Але ѓ амерыканцаѓ у кiшэнi аказаѓся моцны козыр.
  З-за таго японцы захавалi кантроль над большай часткай сваiх камунiкацый, першая спроба скiнуць атамную бомбу на Хiрасiму правалiлася. Самурайскiя знiшчальнiкi перахапiлi Б-29, якi iшоѓ без прыкрыцця. I сама машына, i атамная бомба на яе борце, загiнулi. Наступны ѓдар, па Хiрасiме адбыѓся 19 жнiѓня. На гэты раз, амерыканцы змаглi вылучыць прыкрыццё i атакавалi з вялiкай колькасцю бамбавiкоѓ. Удар прайшоѓ не занадта чыста, бомба ѓзарвалася за дзесяць кiламетраѓ ад горада, але эфект усё роѓна аказаѓся ѓражлiвым.
  Тут Тарэадора часова перапынiлася. Ёй прынеслi другi сняданак - запяканку з разынкамi. I яшчэ адна шклянка гарбаты. Падсiлкаваѓшыся дзяѓчына адчула сябе нашмат бадзёры. Ручка ляцела куды хутчэй.
  Цяпер атрымалася, што ѓ ЗША ёсць велiчэзнай моцы ядзерная дубiнка, а значыць, Нямеччына са сваiмi саюзнiкамi рызыкуе, атрымаць вельмi моцна па мордзе здачы.
  Але тут уступiѓ у справу трэцi фактар. Доѓгi час якi сядзiць у засадзе, залiзвае раны, прычыненыя другой сусветнай вайной Сталiн, прапанаваѓ упершыню ѓ гiсторыi, правесцi асабiстую сустрэчу з Гiтлерам. Адольф Гiтлер адразу ж пагадзiѓся. Мала таго фюрар Трэцяга Рэйха нават пагадзiѓся, прыехаць дзеля гэтага ѓ Маскву, пад асабiстыя гарантыi бяспекi Сталiна.
  Сустрэча адбылася 2 верасьня 1945 году. Пайшоѓ сёмы год другой сусветнай вайны. У рэальнай жа гiсторыi яна якраз да гэтага моманту i скончылася. А зараз самы яе разгар. Немцы ѓжо выбiлi ангельцаѓ з Кувейта, захаду Iрана, Iрака, разам з туркамi з Егiпта i бiлiся ѓ Лiвii, Судане, на Арабскiм паѓвостраве. А гэтак жа баi кiпелi ѓ Марока, i на подступах да Алжыра.
  У цэлым iнiцыятыва была на баку немцаѓ, але i саюзнiкi ваявалi ѓпарта. Рост падводнага флота Трэцяга Рэйха кампенсаваѓся пабудовай усё новых i новых караблёѓ i больш дасканалымi спосабамi абароны ад ваѓчыных зграй.
  Брытанiю бамбардзiравалi, атакавалi ракетамi. У адказ бамбiлi тэрыторыю Трэцяга Рэйха. Немцы нарошчвалi выпуск узбраенняѓ, асаблiва рэактыѓных самалётаѓ. Фармiравалi замежныя дывiзii, i дывiзii змешанага складу. Выкарыстоѓвалi рабскую працу, i вынаходзiлi новыя вiды ѓзбраенняѓ.
  У прыватнасцi, дыскалёты, аказалiся не толькi надзвычай хуткасным вiдам узбраенняѓ, але i здольнымi набiраць вышыню ѓ стратасферы. I гэта зрабiла iх небяспечнымi i непаражальнымi вышыннымi бамбавiкамi.
  ТАЯ-400 таксама стаѓ машынай, не мелай сабе роѓных, перасягнуѓшы па ѓсiх артыкулах Б-29. Але найболей здольны гэта зразумела, БД-18 самалёт-крыло. Ён здольны бамбаваць тэрыторыю ЗША i вяртацца назад у Нямеччыну. Далёкасць палёту рэактыѓнай машыны да 20 тысяч кiламетраѓ.
  Але яе пакуль яшчэ толькi адчуваюць. Але ѓжо ёсць у серыi драбнейшыя бясхвосткi.
  Немцы ѓ якасцi авiяцыi наперадзе саюзнiкаѓ. Танкi серыi "Е" таксама куды мацней амерыканскiх "Шэрманаѓ" i "Першынгаѓ". Рэальна нават нямецкая "Пантэра"-2 не мае сабе пакуль вартага апанента. А бо "Пантэра" - 2 машына ѓ серыйнай вытворчасцi - асноѓны германскi танк. Толькi ангельская САУ "Тарцiла" можа з ёй канкураваць. Але важыць падобная машынка - 80 тон. Так што пакуль фашысты б'юць ворага якасьцю. Але ѓ адказ супернiк выкарыстоѓвае колькасць. Немцы i iх саюзнiкi ѓсё роѓна перамагаюць... Але фактар ядзернай бомбы i яшчэ ѓжыванне 19 жнiѓня 1945 гады трывожыць Сталiна. Японiя змагла спынiць наступленне ангельцаѓ i амерыканцаѓ, але пакуль быѓшы моцна патрапанай на моры наступаць, не можа.
  Правадыр Усiх Часоѓ i народаѓ зразумеѓ. Далей адседжвацца няма сэнсу, i можна апынуцца ѓ становiшчы дурной малпы - якая сядзiць на пальме i чакае... пакуль зваляцца бананы. А што дурней, чакаць падзеннi бананаѓ, калi ты ѓжо i так сядзiш на iх?
  Сталiн усмiхнуѓся Гiтлеру. Фюрар выглядаѓ стомленым, але вясёлым. Абодва дыктатары прыкладна аднаго, крыху нiжэй за сярэднi рост. Абодва вусатыя. Але ѓ Сталiна вусы большыя, з сiвiзной, у Гiтлера зусiм маленькiя i некалькi смешныя. Челка надае маладжавы выгляд нямецкаму тырану. Ды ён i на дзесяць гадоѓ маладзейшы за Iосiфа Вiсарыёнавiча.
  Сталiн прывiтаѓшыся, адразу ж узяѓ быка за рогi:
  - Мы гатовы ѓступiць у вайну з сусветным капiталiзмам i сiянiзмам!
  Гiтлер лiмiтава лагiчна спытаѓ:
  - А на якiх умовах?
  Правадыр усiх часоѓ i народаѓ адказаѓ з тыповай для сябе паказной сумленнасцю:
  - Хто што захопiць, то таго i будзе!
  Гiтлер паглядзеѓ на Сталiна. Правадыр пасля заключэння мiру, быѓ узнагароджаны ордэнам Перамога i другой зоркай героя савецкага саюза. Гэта лагiчна СССР аб'явiѓ сябе пераможцам. Мала таго Сталiну прысвоiлi званне генералiсiмуса. Але мундзiр ён не надзеѓ. Можа i не толькi з-за сцiпласцi. Страцiѓшы дваццаць мiльёнаѓ насельнiцтва, вялiкi правадыр усiх часоѓ i народаѓ, здолеѓ звесцi грандыёзную баталiю ѓсяго ѓнiчыю.
  Народ можа не так зразумець. У СССР вырасла колькасць незадаволеных рэжымам.
  I галоѓнае амаль знiк страх. Пасля такой вайны НКВД сталi куды менш баяцца. Ды i вярнулася з палону мноства людзей, якiя ненавiдзяць савецкую ѓладу i... Наслухалiся антысавецкай прапаганды.
  Але самае галоѓнае Сталiн зразумеѓ: калi даць ЗША час, то яны могуць разгарнуць вытворчасць ядзернай зброi на плынь, i пасля Нямеччыны зраѓняюць з зямлёй СССР.
  А магчымы варыянт i мiру з Трэцiм Рэйхам. А потым вайна каалiцыi капiталiстычных драпежнiкаѓ супраць СССР. У кожным разе трэба вярнуць краiну ѓ другую сусветную вайну. Аказаць Гiтлеру дапамогу ѓ разгроме ЗША i каланiяльнай Брытанскай iмперыi.
  А далей бачна будзе! Аперацыю "Навальнiца" па вызваленнi Еѓропы прымянiць нiколi не позна.
  Дарэчы, ЗША i Брытанiя адчайна спрабавалi падштурхнуць Сталiна да вайны-рэваншу. Але занадта ѓжо былi прагныя, i мала прапанавалi. Правадыр патрабаваѓ ад Амерыкi адразу ж без усялякiх папярэднiх умоѓ - перадаць Аляску i Гавайскiя выспы.
  Але Амерыканцы i ангельцы нават у Еѓропе амаль нiчога не жадалi даваць. I на чорта з iмi такi саюз?
   Завошта не плацяць, то нiчога не варта, а за тое, што нiчога не варта трэба расплачвацца даражэй за ѓсё!
  Не захацелi саюзу са Сталiнам супраць Гiтлера, то будзе наадварот. Тым больш абедзьве iхняй iмперыi таталiтарныя i ѓ iх ёсць адзiнае агульнае - нянавiсць да заходняй дэмакратыi i лiбералiзму.
  Гiтлер адказаѓ з не зусiм сабе тыповай лаканiчнасцю, i рацыяналiзмам:
  - Справядлiва! Час заключыць дамову i пачынаць сумесныя баявыя дзеяннi!
  Сталiн з шырокай тыгрынай усмешак, свой ненатуральна буйных зубоѓ адказаѓ:
  - Я ѓжо аддаѓ загад! I дамова гатова!
  Фюрэр ухмыльнуѓся i пацiснуѓшы руку адказаѓ:
  - Загад важней дамовы!
  Моцныя сухапутныя войскi СССР увайшлi ѓ Iран i з бою сталi прасоѓвацца да Iндыi. А адначасова з надыходам зiмы буйныя сiлы рушылi на Аляску. Зразумела, з'яѓленне ѓ небе савецкiх самалётаѓ, а ѓ моры караблi i падводных лодак дадало саюзнiкам праблем.
  На баку Трэцяга рэйха ѓжо ваявала мноства савецкiх асаѓ. Двое з iх ужо атрымалi рыцарскiя крыжы. Першым узнагароджаным такiм ордэнам стаѓ Кажадуб. У яго быѓ рахунак у 123 знiшчаных ангельскiх i амерыканскiх самалётаѓ. Рэкорд сярод савецкiх добраахвотнiкаѓ.
  Але самы лепшы вынiк да Хафмана - 19 жнiѓня, як раз у дзень бамбардзiроѓкi Хiрасiмы яна збiѓ чатырохсоты самалёт, тым самым утаропiѓшы ѓжо трэцi рэкорд. За гэта яго ѓзнагародзiлi ордэнам германскага арла з дыяментамi, а яшчэ раней за 350 самалёт пятай ступенню рыцарскага крыжа жалезнага крыжа з залатымi дубовымi лiстамi, мячамi, i дыяментамi.
  Iндыю прыкрывалi параѓнальна малалiкiя ангельскiя батальёны, а сiпаi каланiяльныя войскi перайшлi на бок Чырвонай армii. Больш жорсткiя баi кiпелi ѓ Iране. Там у Брытанii i ЗША куды больш сiл. Але колькасная перавага, а таксама бясцэнны вопыт ВАВ адбiлiся, i за два з паловай месяцы ѓвесь Iран аказаѓся цалкам вызвалены.
  Жорсткiя баi яшчэ кiпеѓ у Бiрме.
  Але ѓвогуле да новага года Iндыя, Пакiстан, Iран, Блiзкi ѓсход i ѓся сухапутная Азiя апынулiся пад кантролем СССР i Трэцяга Рэйха.
  Пасля чаго на сушы савецкiя войскi ѓступiлi ѓ Афрыку. Плюс зiмой разгарнулася сапраѓдная бiтва за Аляску.
  Амерыканцы пакуль баялiся наносiць ядзерныя ѓдары па СССР i спрабавалi дзяѓбаць Японiю. Але з трох атамных бомбаѓ, да канца года яны змаглi скiнуць толькi адну на Нагасакi.
  Трумэн iстэрычна патрабаваѓ павялiчыць колькасць ядзерных боегаловак, i ѓдасканалiць сродкi iх дастаѓкi.
  Немцы ж надыходзячы ѓ Афрыцы задумы высадку ѓ Брытанii.
  1946 працякаѓ пад знакам агульных поспехаѓ каалiцыi дыктатарскiх дзяржаѓ. Афрыка на працягу года перайшла пад поѓны кантроль каалiцыi, але высадку ѓ Брытанii саюзнiкi здолелi адбiць.
  ЗША скiнулi атамную бомбу на Уладзiвасток, i яшчэ пяць на Японiю. Адну на Чукотку. I тры на тэрыторыi падкантрольныя Трэцяму Рэйху. У немцаѓ узровень рэактыѓнай авiяцыi i сiстэма СПА выраслi настолькi, што саюзнiкi з трох удач - дзве на Францыю i адну на Нарвегiю - саму Германiю зачапiць не ѓдалося.
  Але пакуль гiтлераѓцы не мелi атамнай бомбы, каб адказаць. Аб свеце гаворка не iшла. Вайна апынулася зараз ужо без кампрамiсаѓ - на поѓнае знiшчэнне.
  Наступiѓ 1947 год. Пасля захопу Афрыкi i Азii пад кантролем Антызаходняй каалiцыi апынулiся амаль усе рэсурсы Усходняга паѓшар'я. Савецкiя войскi вялi наступленне ѓ Алясцы i Канадзе, немцы спрабавалi стварыць плацдарм у Лацiнскай Амерыцы i нарэшце, скончыць з Брытанiяй-метраполiяй.
  Ангельцы ж ператварылi свой "Востраѓ Свабоды" у непрыступную, марскую крэпасць. Але актыѓнасць ваѓчыных зграй i гераiчных савецкiх падводнiкаѓ прывялi да фактычнай блакады метраполii.
  А на змену сухапутным бiтвам, дашлi марскiя. На моры кiпелi нябачаныя бiтвы. Немцы мацней колькасцю i якасцю падводных лодак - у ЗША i Канады больш буйных надводных караблёѓ. Гэта значыць, абедзве iмперыi адзiн аднаго каштавалi. Або дакладней не iмперыi, сiстэма. Фармальная заходняя дэмакратыя супраць усходняга i германскага мiлiтарызму i таталiтарызму.
  Паядынак сiстэм ... I рэсурсаѓ. А людскiх i прыродных рэсурсаѓ - больш у саюза дыктатараѓ. Як нi круцi, але хто мацнейшы, той i павiнен у канчатковым вынiку выйграць.
  Лацiнаамерыканскiя дыктатуры больш сiмпатызавалi фашыстам i мiлiтарыстам, але ѓсяляк iмкнулiся пазбегнуць маштабнага ѓцягвання сваiх краiн у другую сусветную вайну. Акрамя таго Сталiнскi бальшавiзм многiх адпужваѓ. Толькi Аргентына адкрыта далучылася да таталiтарнага саюзу. Немцы там назапашвалi сiлы, i бамбардзiравалi Iталiю.
  А савецкiя войскi спрабавалi развiць поспех на кантынентальнай тэрыторыi Амерыкi. Расцягнутасць камунiкацый, цяжкасцi з забеспячэннем групоѓкi i ѓпартае супрацiѓленне амерыканцаѓ перашкаджалi хуткаму поспеху.
  Савецкiя войскi прасунулiся зiмой, але летам 1947 года ѓжо амерыканцы перайшлi ѓ контрнаступленне. Адбiлася прычым вельмi негатыѓна страта якаснай перавагi СССР над Амерыкай. Распрацоѓка i давядзенне да розуму танка Т-54 моцна затрымалася i па-ранейшаму асноѓнай машынай, быѓ Т-34-85.
  Хадавыя якасцi гэтага танка параѓнальна нядрэнныя, але ад узбраення стала адставаць ад амерыканскага "Першынгу". Тым больш амерыканцы змаглi ѓсталяваць больш магутнае даѓжынёй ствала ѓ 73 ЭЛ i калiбра 90 мiлiметраѓ зброю. Тым самым атрымаѓшы перавагу ѓ вогненным бою над савецкай машынай. I бранiраванне ѓ асноѓнага амерыканскага танка аказалася крыху лепей.
  IС-3, вядома ж, мог канкураваць са сваiм амерыканскiм апанентам, але гэтая цяжкая машына не была масавай.
  I рэактыѓны МIГ - 15 быѓ пакуль яшчэ ѓ стадыi распрацоѓкi. Так вырашальнага пералому дасягнуць не ѓдалося. Але i амерыканцы не змаглi кiнуць у Цiхi акiян загартаваныя савецкiя войскi, хаця баi кiпелi там страшныя.
  Затое ѓ 1947 годзе каалiцыя дыктатараѓ канчаткова замацавала свой кантроль над Аѓстралiяй i Новай Зеландыяй.
  ЗША скiнулi каля дваццацi атамных бомбаѓ, нанеслi сур'ёзную шкоду тым цi iншым гарадам i структурам, але дастаць змаглi толькi другарадныя гарады i пункты засяроджвання. Але людзей загiнула каля мiльёна, i гэта iстотна. Асаблiва пасля падзення ядзернай бомбы ѓ Афрыцы.
  У 1948 году ѓ Чырвонае войска, стаѓ, нарэшце, серыйна паступаць Т-54. Машына не пазбаѓленая недахопаѓ, але больш магутна ѓзброеная i жывучая, чым ранейшыя трыццацьчацвёркi.
  З'явiлiся i першыя МiГ-15. Зрэшты, i амерыканцы павялiчылi выпуск рэактыѓных машын. Бiтва на знясiленне працягвалася. Савецкiя войскi прасоѓвалiся вельмi павольна, але змаглi ѓсё ж такi канчаткова адваяваць Аляску i стварыць плацдармы ѓ Канадзе. Прасоѓванне iшло серыяй паслядоѓны аперацый, на розных участках фронта. У баях бралi ѓдзел i немцы i японцы.
  Але Гiтлер адлыньваѓ ад пасылкi на амерыканскi кантынент буйных сухапутных сiл. Фюрэра моцна турбавала, што нямецкая нацыя скончылася, што выбiты мiльёны мужчын, а жанчыны не могуць знайсцi сабе мужа. Так што Адольф прыняѓ праз Рэйхстаг - беспрэцэдэнтнае решение6 дазволiць мужчыну мець чатыры жонкi. Каталiкi пабурчалi крыху, але пагадзiлiся. Не iсцi ж у канцлагер. А мужыкоѓ у Еѓропе i насамрэч не хапала.
  Калi гiтлераѓцы i пасылалi салдат на забой, то з лiку замежных дывiзiй i каланiяльных войскаѓ. Але i савецкi саюз мог выкарыстоѓваць у бiтвах iндусаѓ i арабаѓ, якiх удалося прыхапiць Сталiну, а таксама кiтайцаѓ.
  1949 для Амерыкi выдаѓся яшчэ цяжэй. Вайна зацягвалася, i праядалiся рэзервы капiталiстычнай эканомiкi. Акрамя таго саюз дыктатараѓ пераѓзыходзiѓ свабодны свет колькасцю рэсурсаѓ. Асаблiва людскiх... Чырвоная армiя працягвала павольна адцiскаць Амерыку. Тэмп прасоѓвання не перавышаѓ у сярэднiм аднаго - двух кiламетраѓ у дзень. Але за год ужо набягала прыстойная тэрыторыя.
  Вось, напрыклад, падчас першай сусветнай вайны, i некалькi гадоѓ стабiльна трымалася адна i таксама лiнiя фронта. А тут прымушалi Амерыку хоць вельмi марудна, але прасядаць.
  Савецкая ваенная прамысловасць павялiчвала выпуск новай тэхнiкi. З'явiѓся ѓ серыйнай вытворчасцi танк IС-7 - верагодна шэдэѓр танкабудавання. Праѓда, вагой у шэсцьдзесят восем тон, але затое мацней за ѓсiх амерыканскiх мадэляѓ.
  У ЗША, праѓда "Першынг" змянiѓ больш дасканалы "Патон", з'явiѓся танк "Аѓраам" са 120-мiлiметровай даѓгаствольнай гарматай. Немцы змаглi развiць пiрамiдальны танк, якi да ѓзроѓню не саступае IС-7, а па бартах нават крыху лепш.
  Атамных бомбаѓ амерыканцы скiнулi каля трыццацi, але ход вайны гэта iстотна не паѓплывала.
  1950 год... Нарэшце ѓ траѓня немцы i савецкiя войскi высадзiлiся ѓ Брытанii. Метраполiя змагалася амаль два месяцы i нарэшце ѓпала. Гэта ѓжо значны поспех. У Канадзе наступленне па-ранейшаму павольнае, але дакладнае. Самае iстотнае тое, што Янка ѓжо не мае вялiкiх поспехаѓ. На Цiхiм акiяне iх б'юць, страчаны Гавайскi Архiпелаг, i ѓжо японцы высадзiлiся ѓ Панаме, але былi адтуль выбiтыя.
  Краiны Лацiнскай Армерыкi трымаюць нейтралiтэт. Яны i не супраць атакаваць ЗША, але боязна атрымаць ядзернай зброяй на галаву.
  У ЗША ѓжо распрацоѓваюць вадародную бомбу.
  З некаторым спазненнем у 21 снежня 1950 г. праходзяць выпрабаваннi ядзернай зброi ѓ СССР.
  Збольшага затрымка была выклiкана тым, што Сталiн хацеѓ вырабiць некалькi зарадаѓ таемна i схаваць iх ад Гiтлера.
  А Германii ядзерную зброю выпрабавалi 29 красавiка. Пасля чаго ЗША нечакана абвясцiлi, што замарозяць ужыванне ядзернай зброi, калi гэты прыклад рушыць услед СССР i Трэцi Рэйх. Рашэнне збольшага разумнае. Гiтлер нечакана яго патрымаѓ i Сталiну, нiчога не заставалася рабiць як да яго далучыцца.
  Савецкiя войскi ѓ лютым 1951 года нарэшце ѓступiлi на тэрыторыi кантынентальнай Амерыкi - Аляска не ѓ рахунак.
  Але янкi адчайна трымалiся. Яны праяѓлялi стойкасць i гераiчнасць. Паказалi сябе нядрэннымi салдатамi. I ѓ амерыканскiм войску, вельмi масава ваявалi жанчыны. Што не зусiм тыпова для Трэцяга Рэйхi i нават СССР. У прыватнасцi Сталiн аддаваѓ перавагу берагчы жанчын i пасылаць у якасцi гарматнага мяса iндусаѓ i кiтайцаѓ з арабамi.
  А ѓ траѓнi 1951 гады ѓ СССР таксама ѓвялi афiцыйна шматжанства. Акрамя таго, што гэта кампенсавала недахоп мужчын, такое рашэнне дапамагала асiмiляцыi ѓскраiн.
  А ѓ Лiстападзе загiнула Таронта, а ѓ снежнi Квебек. Моцны саюзнiк ЗША - Канада выйшла з гульнi.
  1952 г. мог бы стаць апошнiм у другой сусветнай вайне. ЗША задыхалiся ад напругi, iм абвясцiла, нарэшце, вайну Бразiлiя, а разам з ёй iншыя краiны Лацiнскай Амерыкi. У тым лiку i Мексiка. Але Амерыка працягвала ваяваць, адмаѓляючыся капiтуляваць. На працягу года ЗША страцiла амаль трэць тэрыторыi, але бiлiся янкi вельмi шчыльна i ѓпарта, i вайна перайшла на наступны год.
  Сталiну аказалася не наканавана дажыць да капiтуляцыi Злучаных Штатаѓ Амерыкi. Ад цяжкай працы, празмернага курэння, а таксама выпiѓкi, i начных дбанняѓ, правадыра хапiѓ iнсульт i 5 сакавiка 1953 года Iосiф Вiсарыёнавiч памёр.
  Абавязкi старшынi ДКА перайшлi да яго правай руцэ: Берыi. Ну, да гэтага зыходу вайну ѓжо вырашана. Савецка-нямецкiя войскi ѓжо акружылi Вашынгтон i амаль узялi Нью-Ёрк.
  Тое, што засталося ад Амерыкi капiтулявала 9 траѓня 1953 гады. Так скончылася Другая сусветная вайна. Саюз дыктатараѓ перамог, але надзвычай вялiкiм коштам.
  Гiтлер ненадоѓга перажыѓ Сталiна, па iронii лёсу памёр як у дзень яго нараджэння 21 снежня 1955 года. А Мусалiнi памёр яшчэ раней. Берыя як старшыня ДКА успадкаваѓ Сталiну, але пасля канчатка вайне не захацеѓ раставацца з надзвычайнымi паѓнамоцтвамi i быѓ забiты ѓ сябе ѓ кабiнеце.
  
  Е-10 МАШЫНА ВЯДУЧАЯ СВЕТ У ПЕРШЫНЮ
  Чарговая АI. Фюрар загадаѓ зрабiць новыя танкi серыi "Е", у выглядзе самаходак, i прыцягнуѓ да гэтага лепшых адмыслоѓцаѓ. Немцы засяродзiлiся на САУ Е-10. У вынiку чаго да чэрвеня 1943 года быѓ увасоблены ѓ метале маленькi шэдэѓр. Машына шчыльнай кампаноѓкi трансмiсiя i рухавiк разам, вышыня ѓсяго ѓ метр 35 сантыметраѓ. Пры вазе дзесяць тон машына мела лабавую браню 60 мiлiметраѓ, хто кампенсаваѓся вялiкiм вуглом рацыянальнага нахiлу i бартавую 30-мiлiметраѓ. Усяго два члены экiпажа. Гармата ѓ 75-мiлiметраѓ калiбра - 48 ЭЛ. I рухавiк у 400 конскiх сiл забяспечвае хуткасць каля 80-90 кiламетраѓ за гадзiну.
  Задаволеная простая ѓ вытворчасцi i лёгкая самаходка, нiзкая, малапрыкметная, лёгка якая маскiравалася, абяцала стаць вельмi перспектыѓны, i галоѓнае масавай прыладай. Каб яго выпрабаваць Гiтлер, у якi раз адклаѓ наступ на Курскай дузе. Сталiну гэта ѓжо надакучыла i 1 жнiѓня савецкiя войскi ѓдарылi першымi. У двух напрамках - арлоѓскiм i харкаѓскiм. Але на поѓднi мацнейшая групоѓка Майнштэйна адбiла савецкiя ѓдары. А на поѓначы немцы супрацiѓлялiся больш упарта, чым у рэальнай гiсторыi. Iх "Пантэры", "Тыгры", "Фердынанда" у абароне куды мацней, чым у наступе. I дзейнiчалi эфектыѓна. Паказала сябе вельмi баяздольнай i САУ Е-10. Савецкiя войскi змаглi ѓзяць Арол толькi 30 кастрычнiка. I тое таму, што частка нямецкiх сiл аказалася, адцягнута на вайну ѓ Iталii.
  Да сярэдзiны лiстапада наступ савецкiх войскаѓ канчаткова спынiѓся. Чырвоная армiя панесла вялiзныя страты, асаблiва ѓ танках. Сталiн нават завагаѓся. I хацеѓ прапанаваць перамiр'е. Але Жукаѓ, i iншыя, звярнулi ѓвагу - што немцаѓ заѓсёды бiлi зiмой. I хутчэй за ѓсё так будзе i на гэты раз. Можа так яно i было б, калi не САУ Е-10. Дадзеная машына хутка стала масавай. У лоб яна не прабiвалася Т-34-76 з-за вялiкага кута рацыянальнага нахiлу бранi ѓ сорак градусаѓ ад гарызанталi.
  У борт машына некалькi ѓразлiвей, але нiзкi сiлуэт ужо сама па сабе нядрэнная абарона, плюс хуткасць i манеѓранасць. Акрамя таго самаходка вельмi разгортвалася, становячыся сваiм самым абароненым бокам.
  Але самае галоѓнае гэта тэхналагiчнасць i малая вага. Яна выраблялася з вялiкiх i ва ѓсё нарастальных колькасцях, i па снезе ездзiла нават лепш, чым Т-34, а тым больш серыя КВ.
  Немцы нават згарнулi вытворчасцi Т-4 i Т-3 дзеля Е-10, i скарацiлi выпуск "Тыграѓ" i "Пантэр", дзеля Е-10. Машына, iдэальна падыходзiла для дужання з савецкiмi танкамi, i добрая i для наступу i для абароны. Савецкiя войскi спрабавала наступаць на Харкаѓ у снежнi i студзенi, але трапiлi ѓ пастку Майнштэйна i пацярпелi поѓнае паражэнне. Мала таго немцам нават удалося развiць поспех i ѓзяць Курск, i Арол.
  Крыху лепшыя справы для Чырвонай армii iшлi ѓ цэнтры. Там з баямi ѓдалося прасунуцца, на пяцьдзесят-шэсцьдзесят кiламетраѓ, але рэзервы пайшлi на закрыццё пралома на паѓднёвым флангу i не атрымаѓшы падтрымкi савецкiя войскi спынiлiся.
  На Ленiнградскiм фронце, Чырвоная армiя з упартымi баямi прасунулася ѓсяго на пятнаццаць кiламетраѓ i спынiлася, нясучы велiзарныя страты.
  Немцы змаглi перажыць, на гэты раз зiму i пазбегнуць катастрофы. Некалькi горш для фрыцаѓ справы iшлi ѓ Iталii. Там саюзнiкi змаглi ѓзяць Неапаль. Але таксама панеслi каласальныя страты, страцiѓшы частку баявога духа. Дарэчы, малы памер Е-10 рабiѓ яго добрым сродкам для дужання з ворагам ва ѓмовах панавання супернiка ѓ паветры.
  Наступiла вясна. Стала цяплець. Немцы абзавялiся i новай машынай Е-15. Фактычна гэта была мадэрнiзацыя Е-10. Толькi браня стала таѓсцейшай. Лабавая ѓ 82-мiлiметра пад вялiкiм нахiлам. Бартавая - 52-мiлiметры, плюс каткi. Гармата надтачыла ствол да 70 ЭЛ як у "Пантэры". Вага танка ѓзрасла да 16 тон, але гэта кампенсавалася больш магутным у 550 конскiх сiл рухавiком. Новая САУ, не прабiвалася ѓ лоб Т-34-85, i мела вялiкую верагоднасць нахiльнай браней адправiць у рыкашэт i снарады цяжкага, савецкага танка IС-2. Е-15 захаваѓ усе добрыя якасцi ранейшай мадэлi - нiзкi сiлуэт, малапрыкметнасць, хуткасць i манеѓранасць, але стаѓ больш жывучым, а яго прабiвала на дыстанцыi бою ѓсе танкi антыгiтлераѓскай каалiцыi. Акрамя таго ѓ немцаѓ з'явiѓся ѓ серыi i рэактыѓны знiшчальнiк МЕ-262, вельмi хуткi, моцна ѓзброены i галоѓнае жывучы. Асаблiвасцю дадзенага самалёта, было тое, што два рэактыѓных рухавiка дазвалялi зрабiць машыну цяжэйшай, а такiм чынам лепш абароненай. Ды i чатыры 30-мiлiметровыя авiягарматы, плюс рэактыѓны снарады, гэта вельмi магутнае ѓзбраенне.
  Сур'ёзнай машынай стаѓ i ѓнiверсальны ТА-152. Падобна Фоке-Вульф дадзены самалёт апынуѓся шматмэтавым: i штурмавiком, i знiшчальнiкам, i франтавым бамбавiком. Сапраѓдны баявы конiк, толькi больш хуткасны i манеѓраны чым F -190. Так што немцы кардынальна ѓзмацнiлiся.
  Аднак пагроза высадкi саюзнiкаѓ у Нармандыi, замiнала фрыцам пачаць вялiкi наступ на СССР. Гiтлер змушаны быѓ узмацняць свае войскi ѓ Францыi i Iталii. Вайна на два фронты цяжкая. А Сталiн таксама ѓзмацняецца. Штампуе новыя танкi: IС-2 i Т-34-85. А таксама новыя самалёты больш хуткасны ЛА-7, i больш манеѓраны ЯК-3. Зрэшты, апошнi, не замянiѓ ЯК-9 з прычыны сваёй дарагоѓлi. А у немцаѓ з'явiѓся i бамбавiк Ю-288, вельмi магутны, i хуткасны.
  Сталiн завагаѓся, i зноѓ прапанаваѓ фюрару перамiр'е, на адзiн год.
  Гiтлер гэтую прапанову не без ваганняѓ прыняѓ. Трэба развязаць з другiм фронтам. А пакуль немцы нарошчвалi выпуск САУ Е. Е-15 увесну апрабавала сябе ѓ бiтве з IС-2. Цяжэйшая савецкая машына прабiвалася з дыстанцыi кiламетр у iлоб, а то i далей. А сама мела шанец прабiць толькi не далей за 500 метраѓ, i то ѓ меншасцi выпадкаѓ з таго, што вялiкi кут нахiлу бранi даваѓ моцны рыкашэт.
  Немцы канчаткова знялi з вытворчасцi "Тыгр", i адмовiлiся ад запуску ѓ серыю "Тыгр"-2, а таксама амаль спынiлi выпуск "Пантэры". Так Е-15 па ѓсiх артыкулах перасягнула "Пантэра", быѓшы ѓ некалькi разоѓ танней, тэхналагiчным i лягчэй. А замест "Тыгра"-2 была распрацавана САУ Е-25, з 88-мiлiметровай гарматай 71ЭЛ, i пры вазе ѓ 26 тон, з лабавой бранёй у 120-мiлiметраѓ, i бартавы ѓ 82-мiлiметра. Гэта значыць лягчэйшая i танная чым Тыгр-2 не меней абароненая, але затое незаѓважная, з нiзкiм сiлуэтам, i хуткасная. Рухавiк у 700 конскiх сiл суцэль дастатковы, для вялiкiх хуткасцяѓ.
  Адзiны плюс "Тыгра"-2 гэта верцiцца вежа. Але улiчваючы вялiкую хуткасць развароту Е-25 i нiзкую павароту вежы "Тыгра"-2, то i гэта не мае значэння.
  Перамiр'е пачалося з 1 чэрвеня 1944 года. А 6 чэрвеня пачалося ѓварванне саюзнiкаѓ у Нармандыю. Немцы не адгадалi нi даты высадкi, нi месца. Але затое атрымалi магчымасць выкарыстоѓваць войскi з усходняга фронта.
  У тым лiку i серыю Е якая паказала сваю каласальную ѓнiверсальнасць i эфектыѓнасць. I "Чэрчыль" i "Шэрман", пасавалi перад Е-15, якi iх прабiваѓ, а сам быѓ куды больш эфектыѓны i лепшы. Ды i рэактыѓныя нямецкiя самалёты, з вельмi эфектыѓнай 30-мiлiметровай авiягарматай, куды мацнейшыя.
  Баi паказалi, што вынiшчылi ЗША i Брытанii ѓ асноѓным узброеныя кулямётамi, супраць МЕ-262 i ТАЯ-152 вельмi слабыя. Няѓжо што колькасцю вялiкiя. Затое нямецкiя асы самыя дзейсныя ѓ свеце.
  Баi ѓ Нармандыi зацягнулiся да канца жнiѓня i скончылiся поѓным разгромам саюзнiкаѓ. Страцiѓшых толькi палоннымi больш за семсот тысяч чалавек.
  У вераснi немцы пачалi наступленне ѓ Iталii. Якое, працягвалася два месяцы, пакуль увесь поѓдзень краiны Мусалiнi не аказаѓся захоплены фашыстамi. Потым быѓ удар i па Сiцылii. У снежнi i гэты востраѓ захапiлi гiтлераѓцы. Баi вялiся вельмi разлютаваныя. Але немцы былi куды мацнейшыя. I тэхнiка ѓ iх лепей, i авiяцыя, i танкi, i аѓтамат МР 44, i больш загартаваныя, навучаныя i дысцыплiнаваныя войскi. I зразумела камандаванне мелыя больш баявога досведу з вельмi моцным i фанатычным супернiкам.
  Разбiѓшы саюзнiкаѓ, немцы атакавалi Мальту, разбамбiлi, а затым высадзiлi дэсант. А затым i Гiбралтар. I нiчога Франка iншага не заставалася, як пагодзiцца прапусцiць фрыцаѓ.
  Фашысты рушылi па Афрыцы. I ѓжо Брытанiя, якую даставалi падводныя лодкi, стала весцi перамовы аб замiрэннi. Захапiць Англiю, асаблiва да заканчэння перамiр'я з СССР уяѓлялася нерэальным. Прайшоѓшы да Егiпта, i вярнуѓшы сабе французскiя валадарствы, фюрар пагадзiѓся на статут-кво. Немцы атрымалi сабе нафту Лiвii i Нiгерыi з Камерунам, i развязаныя рукi. Брытанiя ѓздыхнула вальней. Тым больш у гiтлераѓцаѓ з'явiлiся рэактыѓныя бамбавiкi "Арада", здольныя разбураць Брытанiю практычна бяскарна. I гэта зразумела пудзiла.
  Гiтлер лiчыѓ, што ѓ любым выпадку трэба хутчэй скончыць з Савецкiм Саюзам. Iнакш Сталiн ашукае яго лупанет.
  Так што 1 чэрвеня 1945 гады вайна з СССР аднавiлася. Гiтлераѓцы да гэтага часу падрыхтавалi новую САУ Е-50, больш бранiраваную, з моцнай прыладай. Лабавая браня склала 160 мiлiметраѓ пад вялiкiм нахiлам, бартавая 125 мiлiметраѓ, плюс яшчэ i экраны ѓ 50-мiлiметраѓ, i гармата ѓ 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ даѓжыня ствала. Пры вазе машыны ѓ пяцьдзесят тон i рухавiку пры фарсiраваннi дасягае 1200 конскiх сiл. Ды новая САУ мела выдатную абарону са ѓсiх ракурсаѓ i здольнасць нiшчыць савецкiя танкi. Пры гэтым застаючыся ѓ нiзкiм сiлуэтам, малапрыкметнай i просты ѓ вытворчасцi. Адметная асаблiвасць - моцная абарона бартоѓ сумарна ѓ 175-мiлiметраѓ, плюс каткi. I iлба ѓ вялiкiм кутом рацыянальна нахiлу бранi. Акрамя 88-мiлiметровай гарматы, устанаѓлiвалася i 105-мiлiметровая. САУ Е-25 таксама зрэшты, не губляла сваёй актуальнасцi.
  Немцы шмат увагi надалi i распрацоѓцы паѓнавартаснага танка Е-50. Машына дзякуючы больш шчыльнай кампаноѓцы абяцала стаць унiверсальнай.
  Больш за iншых работы прасунулiся па танку Е-100. Гэта ѓжо была не САУ, а машына з якая верцiцца вежай. Але дзве гарматы абцяжарвалi вежу. I шмат разоѓ прыйшлося перапрацоѓваць гэты праект. I атрымалася нешта не надта ѓдалаварымае. Ва ѓсякiм разе, якое саступае, у баявой эфектыѓнасцi ранейшым серыям Е. СССР пакуль захоѓваѓ у масавым выпуску Т-34-85, i толькi запусцiѓ IС-3, не распрацоѓваючы танкi цяжэй сарака сямi тон. Так што Е100 глядзеѓся экзотыкай. Куды больш рацыянальнай выглядала САУ штурмавой мадыфiкацыi Е-50. Яна, ва ѓсякiм разе, глядзелася больш рацыянальна.
  Наступ немцаѓ пачалося на паѓднёвым напрамку. Фрыцы прарвалi савецкую абарону, i выйшлi да Варонежа ...
  Некалькi ѓгразлi ѓ баях за гэты горад. Савецкiя войскi зачапiлiся за Варонеж, i вельмi ѓпарта абаранялi гэты горад. Змагалiся сапраѓды тытанiчна. I не думалi саступаць цi здавацца.
  Гiтлераѓцы кiнулi ѓ бой "Штурмтыгры", i САУ Е-50 з бамбаметам. Выкарыстоѓвалi i рэактыѓную авiяцыю. Баi кiпелi вельмi ѓпартыя. Варонеж аказаѓся моцна разбураны Больш за месяц працягваѓся штурм горада. У рэшце рэшт, савецкiя войскi пакiнулi гэты населены пункт. Але i гiтлераѓцы страцiлi масу сiлы i часу. Наступ уздоѓж Дона развiвалася павольна. Чырвоная армiя прымушала фашыстаѓ паслядоѓна прарываць адну абарончую лiнiю за другой. I вымотвала фрыцаѓ.
  Горш справы iшлi ѓ паветры. Нямецкi МЕ-262 паказаѓ сабе машынай хуткаснай i жывучай, а рэактыѓны НЕ-162 аказаѓся самым манеѓраным i хуткасным знiшчальнiкам свету. I нямецкая 30-мiлiметровая гармата вельмi эфектыѓная. З аднаго траплення збiвала савецкiя машыны.
  Хафман асвоiѓ НЕ-162, якi больш за ѓсё падыходзiѓ да яго манеры бiцца на лiмiтава блiзкiх дыстанцыях. За чатырыста збiтых самалётаѓ гэты ас атрымаѓ другi ѓ гiсторыi Трэцяга Рэйха Рыцарскi Крыж Жалезнага Крыжа з залатым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  У небе са боку СССР ваяваѓ у якасцi асноѓнага знiшчальнiка ЯК-9 i ён не мог цягацца з немцамi ѓ хуткасцi. Як зрэшты, i ЯК-3, i ЛА-7. Нямецкiя машыны таксама пераѓзыходзiлi савецкiя ва ѓзбраеннi.
  Адзiная ѓ чым не была перавага ѓ ТАЯ-152 i МЕ-262 гэтая манеѓранасць па гарызанталi. Але ХЕ-162 пераѓзыходзiѓ савецкiя машыны i ѓ манеѓранасцi. Пад канец года з'явiѓся больш дасканалы нямецкi рэактыѓны бамбавiк Ю-287, якi стварыѓ чырвоным войскам сур'ёзныя праблемы.
  У строй паступiлi i рэактыѓныя штурмавiкi. Якiя вельмi жывучыя, i iмклiвыя.
  I ѓ танках у немцаѓ была якасная перавага. Гэтаму зрэшты, савецкая iндустрыя спрабавала супрацьстаяць колькасцю. У вялiкiх аб'ёмах выпускаѓся танк Т-34-85. Некалькi менш схадзiла IС-3 машына даволi складаная ѓ вытворчасцi, хоць з лепшай лабавой абаронай, чым IС-2. Паколькi дапрацоѓка Т-54 затрымоѓвалася, стаѓ нарошчвацца выпуск i СУ-100 з больш магутнай прыладай, здольным хоць нешта супрацьпаставiць немцам.
  Але i фашысты не стаялi на месцы. Атрымаѓшы доступ у афрыканскай сыравiне, i маючы людскiя рэсурсы Еѓропы, Блiзкага ѓсходу, значнай часткi СССР Трэцi Рэйх рабiѓ узбраеннi ѓ велiзарных колькасцях. I Расея, страцiѓшы значную частку тэрыторыi i пазбавiѓшыся паставак па ленд-лiз, трывiяльна не магла абагнаць Нямеччыну колькасцю тэхнiкi.
  Адзiнае што Трэцi Рэйх быѓ змушаны фармаваць велiзарную колькасць замежных падраздзяленняѓ. I нават у нямецкiх дывiзiях была вялiзная колькасць хiвi. З-за гэтага баяздольнасць Вермахта знiжалася.
  Праѓда, колькасцю салдат фашысты не саступалi. У iх палова Афрыкi, i Блiзкi Усход, i амаль уся Еѓропа, i сотнi тысячаѓ былых савецкiх грамадзян.
  Фашысты выйшлi на лукавiну Дона i аказалiся спыненыя. Тут яшчэ i Гiтлер загадаѓ наступаць на Маскву. Але там абарона савецкiх войскаѓ аказалася самай трывалай. Фашысты прасунуся ад трыццацi да пяцiдзесяцi кiламетраѓ коштам каласальных страт, i спынiлiся калi на iх пасыпаѓся снег.
  Мэт гiтлераѓская Германiя не дасягнула, здолеѓшы, захапiѓшы параѓнальна невялiкую тэрыторыю. I нават не выйшаѓшы да межаѓ максiмальнага прасоѓвання ѓ сорак другiм годзе. А якiя былi надзеi. Тым больш надыходзiла зiма. I Чырвоная армiя актывiзавалася.
  Але зiмой баi кiпелi на роѓных. Iзноѓ асноѓным нямецкiм танкам стала Е-25. Простая ѓ вытворчасцi, лёгкая i манеѓраная яна выдатна ваявала па снезе. У паветры немцы захоѓвалi i нават узмацнялi перавагу. З'явiлася ѓ серыi больш дасканалая мадыфiкацыя МЕ-262 Х, са стрэлападобнасцю крыламi, i ТАЯ-183. Узнiклi i самалёт Б-18 з бясхосты мадыфiкацыi, i больш дасканалыя ракетныя знiшчальнiкi МЕ-263 здольныя лётаць па паѓгадзiны, маленькiя i вельмi манеѓраныя.
  Авiяцыя Люфтвафэ развiлася. А СССР пакуль не мог запусцiць у серыю рэактыѓныя самалёты i безнадзейна прайграваѓ.
  Гэта перашкодзiла яму перахапiць зiмой iнiцыятыву, i дабiцца iстотных поспехаѓ. Немцы адбiлi атакi, i нават у сакавiку змаглi зноѓ па сушы адрэзаць Ленiнград. Такiм чынам, склалася сапраѓды крытычная сiтуацыя.
  Увесну фашысты аднавiлi наступы. Яны бiлi ѓсюды, дзе толькi маглi. Выкарыстоѓвалi тактыку масiраваных бамбардзiровак. Акрамя таго на ѓзбраенне панцвале паступiѓ турбагенератарны рухавiк. Гэта дазволiла, нарэшце, атрымаць доѓгачаканы танк Е-75 непрабiѓны са ѓсiх ракурсаѓ, але не якi страцiѓ рухомасцi, i досыць хуткасны.
  Дадзеная нямецкая машына з прычыны сваёй унiверсальнасцi, i хуткастрэльнасцi гарматы аказалася эфектыѓным варыянтам.
  Фрыцы змаглi заблытаць савецкую разведку, i нанесцi раптоѓны ѓдар па Цiхвiну, узяѓшы Ленiнград у падвойнае кольца, i прарваѓшыся да Масквы з поѓначы.
  Чырвоная армiя паспрабавала наступаць у раёне Варонежа, але Майнштэйн прадбачыѓ гэта Ён дазволiѓ савецкiм войскам скамячыць больш слабых iтальянцаѓ, i затым выканаѓ якi падсякае ѓдар, утварыѓшы вялiкi кацёл. Фрыцы скарысталiся прабiтым брэшам i рушылi свае армады ѓ абыход Масквы. I Майнштэйну ѓдалося нават захапiць Разань, перарэзаѓшы камунiкацыi.
  Але ѓ сорак шостым годзе сiтуацыя для немцаѓ была яшчэ цяжкай. ЗША i Брытанiя ѓ жнiѓнi пасля скiнутага тузiна атамных бомбаѓ, змаглi прымусiць капiтуляваць Японiю. I ѓ вераснi 1946 года, Брытанiя i ЗША выйшлi з рэжыму перамiр'я, не даючы дабiць СССР. У немцаѓ да гэтага часу ѓ серыi з'явiлiся дыскалёты - непрабiѓныя для стралковай зброi, але больш здольныя да тарана. Самi фрыцы з дыскалетаѓ весцi агонь не маглi, але затое i самi засталiся з-за ламiнарнага струменя непаражальнымi. Велiзарная хуткасць дыскалетаѓ дазваляла наганяць самалёты i таранiць ворага.
  ЗША i Брытанiя, пачалi баявыя ѓ кастрычнiку са спробы ядзернага ѓдару. Але сутыкнулiся з больш дасканалымi нямецкiмi знiшчальнiкамi. Тыя збiлi тры амерыканскiя бамбавiкi якiя спрабуюць прарвацца да Берлiна.
  Немцы ѓжо мелi дасканалую сiстэму радарнай абароны i абвесткi.
  У лiстападзе рушыла ѓслед высадка дэсанта ѓ Марока. Фашысты змаглi пры дапамозе падводных лодак, у тым лiку i на перакiсы вадароду патапiць частку амерыканскiх судоѓ.
  Дэсант панёс вялiкiя страты. Але ѓ гэты час гiтлераѓцы ѓжо амаль атачылi Маскву, i iмкнулiся дабiць СССР, чыя моц палохала Трэцi Рэйх.
  Таму войскаѓ нямецкiх у Марока было мала, i амерыканцы здолелi-ткi стварыць плацдарм. I сталi нарошчваць групоѓку. Але аддаленая адлегласць, актыѓнасць нямецкага падводнага флота, рабiлi iх намаганнi пакуль не небяспечнымi. У канцы снежня 1946 гады кольца вакол Масквы самкнулася. Сталiца аказалася ѓ асяроддзi. У студзенi i лютым кiпелi ѓпартыя баi.
  Спроба дэблакiраваць сталiцу Расii правалiлася. А ѓ канцы сакавiка, быѓ узяць Крэмль. Хаця савецкiя часткi яшчэ ѓ Маскве супрацiѓлялiся да канца красавiка.
  ЗША i Брытанiя, захапiлi да гэтага часу палову Марока. Вялi актыѓны, але не занадта паспяховы паветраны наступ на Трэцi Рэйх. Немцы выкарыстоѓвалi новыя знiшчальнiкi ХЕ-262 такiя ж танныя i манеѓраныя як i ХЕ-162, але лепш абароненыя i мацней узброеныя.
  Баi паказалi Люфтвафэ мацней за амерыканцаѓ, у паветры, асаблiва якасцю самалётаѓ i падрыхтоѓкай асаѓ. А таннасць i простая ѓ вытворчасцi з ХЕ-262 дазваляла некалькi выраѓнаваць сiтуацыю з колькаснай перавагай саюзнiкаѓ.
  Пасля падзення Масквы, i згаладнелага Ленiнграда, немцы некалькi развязалi сабе рукi. Пачалося наступленне на Каѓказ, у вайну ѓступiлi на баку Трэцяга Рэйха Турцыя. Адначасова ѓ траѓнi немцы наступалi i на горад Горкi. Сталiн зноѓ прапанаваѓ перамiр'е Гiтлеру. Фюрар прыняѓ прапанову, але не адразу. Спачатку фашысты захапiлi Каѓказ, Горкi, Казань. Фюрэр хацеѓ цвёрда стаць на Волзе, i выбiць Чырвоную армiю. Праѓда вайна на ѓсходзе зацягнулася да Аѓгуста. Але 1 верасня было заключана пагадненне, на кабальных умовах.
  СССР абавязаѓся плацiць Нямеччыне данiну, i пазбаѓляѓся значнай сваёй тэрыторыi. Акрамя таго Сталiн абавязаны быѓ паставiць у Нямеччыну большую частку абсталявання з Урала, лепшых iнжынераѓ, i выдаць немцам практычны ѓсю сваю тэхнiку.
  Сталiн, адчуваючы бескарыснасць супрацiву, пагадзiѓся i на гэта. Але затое захаваѓ за сабой права мець войска, i распрацоѓваць новыя вiды ѓзбраення. Некаторыя гарады на Волзе - у прыватнасцi Куйбышаѓ i Саратаѓ засталiся за СССР, як i Ульянаѓск. Межы былi праведзены па прынцыпе - што захапiлi, тое i ёсць тваё. Архангельск зрэшты, фашысты паспелi ѓзяць.
  А зараз вайна перайшла на Захад. Якi здолеѓ пару атамных бомбаѓ скiнуць на Еѓропу.
  Але пакуль яшчэ былi ваганнi. Занадта моцныя ѓ немцаѓ знiшчальнiкi. Акрамя таго, вельмi эфектыѓна паказалi сябе i нямецкiя ракеты: зямля-паветра. Здольныя наводзiцца на гук цi цеплыню, яны наносiлi вялiкiя страты саюзнiкам.
  Вагаѓся i Трумэн. Вайна з Трэцiм Рэйхам каштавала амерыканцам занадта ѓжо дорага.
  Але вось фашысты перакiнулi буйныя сiлы ѓ Афрыку, у кастрычнiку 1947 гады разграмiлi тамака ЗША i Брытанiю. А ѓ снежнi нямецкiя войскi ѓвайшлi ѓ Iндыю, пакарыѓшы i гэтую калонiю. Пачаѓся вялiкi наступ фашыстаѓ у Афрыцы.
  1948 год мiнуѓ у абмене ѓдарамi. Немцы даставалi па камунiкацыях з дапамогай падводных лодак i рэактыѓных бамбавiкоѓ. Яны выкарыстоѓвалi вельмi магутныя ТАЯ-500 i ТАЯ-600, а таксама рэактыѓны найноѓшы мастадонт Ю-387 i знiшчальнiк МЕ-362. Выдатна сябе паказалi i нямецкiя дыскалёты. Яны таранiлi, неслi ролю разведкi, i непаражальныя.
  Фашысты да лета захапiлi ПАР i Мадагаскар, акупаваѓшы Афрыку. А на восень запланавана ѓварванне ѓ Брытанiю.
  Але пакуль што кiпела бiтва ѓ паветры. Хафман пасля 500 збiтых самалётаѓ атрымаѓ ордэн Германскага арла з дыяментамi. А пасля таго як у кастрычнiку 1948 года дасягнуѓ тысячы, яго ѓзнагародзiлi новым ордэнам спецыяльна заснаванай ступенню Рыцарскi крыж Жалезнага Крыжа з плацiнавым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  Хафман стаѓ другiм узнагароджаным гэтым знакам найвышэйшага адрознення. Рудзель таксама атрымаѓ яго, i крыху раней Хафмана. Абодва гэтых героя апынулiся на недасягальнай вышынi.
  Сярод танкiстаѓ вылучыѓся Крыгман. Дадзены танкавы ас быѓ самым дзейсным, хоць i не занадта шчодра ѓзнагароджаным. Крыгман быѓ наводчыкам i чалавекам прыстойным. Калi лiк яго танкаѓ перавысiѓ пяцьсот, то быѓ узнагароджаны, нарэшце, Рыцарскiм крыжом Жалезнага крыжа з дубовым лiсцем, i золатам i з дыяментамi крыжом знiшчальнiка танкаѓ.
  4 лiстапада 1948 гады пачалася аперацыя Паѓночны Гамбiт, па высадцы ѓ Брытанii. Ангельцы не чакалi, што немцы вырашацца на аперацыю ѓ лiстападзе, i апынулiся заспеты знянацку. Адбiлася i актыѓнасць нямецкай авiяцыi i падводных лодак. Так што высадка праходзiла пад перавагай фашыстаѓ. Нажаль, такая Палада.
  Чэрчыля ѓжо не было ва ѓладзе. А без яго ѓсё разладзiлася. Амерыканцы, вядома, дапамагалi ангельцам, але iх нядосыць. Немцы выкарыстоѓвалi найноѓшы танк Е-50 У, з больш дасканалай абаронай, i ѓсяго двума чальцамi павозкi. Праѓда, у гэтым свеце ѓ фашыстаѓ не з'явiлася пiрамiдальных танкаѓ. Але ѓсё роѓна Е-50 У, меѓ вышыню менш за два метры, i пераѓзыходзiѓ амерыканскiя "Патоны" i ангельскiя "Каленкуры".
  Брытанiя ѓпала ѓ сярэдзiне снежня. Тады i завяршылася аперацыя па прымусе ангельцаѓ да мiру. У студзенi 1949 года была захоплена i Iрландыя.
  Гiтлер аб'явiѓ сябе пераможцам. Немцы пачалi наступленне на Iндакiтай. I прасоѓванне да Японii. ЗША пакуль яшчэ працягвалi вайну, але ѓжо не маглi дастаць Нямеччыну. Фашысты зрэшты, некалькi ѓгразлi ѓ Кiтаi. Шматлiкая праамерыканская армiя Чан Кайшы, i Чырвоная армiя Мао аб'ядналiся супраць Вермахта.
  Кiтайцаѓ вельмi шмат i ваююць яны ѓпарта. Крыху лягчэй гiтлераѓцы пакарылi В'етнам, Тайланд, i далей Iнданезiю. А восенню сорак дзевятага года высадзiлiся i ѓ Аѓстралii.
  Баi расцягнулiся. Наступiѓ 1950 год. Гiтлер не захацеѓ мiру з ЗША. Хоць новы прэзiдэнт Эйзенхаѓэр i прапаноѓваѓ падзялiць сферы ѓплыву, абяцаючы немцам свабоду ва ѓсходнiм паѓшар'i. Галоѓны фашыст хацеѓ улады над светам. Хаця дастаць ЗША i вельмi цяжка.
  1 мая 1950 года адбылася гiстарычная сустрэча двух дыктатараѓ Гiтлера i Сталiна. Пасля чаго Нямеччына i СССР заключылi звяз супраць Амерыкi. Сталiн разумеѓ, што сiл перамагчы Трэцi Рэйх у яго ѓсё роѓна няма, а вось Аляску вярнуць не перашкодзiць. Акрамя таго, фашысты абяцалi спынiць браць з СССР рэпарацый. Што таксама вельмi нядрэнна.
  Сталiн пачаѓ наступ з Чукоткi. Ён адправiѓ войскi, у прыватнасцi найноѓшы танк IС-7 на Аляску. Немцы таксама пайшлi дадзеным маршрутам. Восень 1950 года прайшла ѓ бiтвах, дзе якасць бiла колькасць. Фашысты прасоѓвалiся разам з Чырвонай армiяй. Баi паказалi, што нямецкi танк Е-50 застаецца лепшым у свеце, хоць i IС-7 добры.
  А вось у амерыканцаѓ з тэхнiкай прутка. "Патон" не цягне. Яго гармата саступае i Т-54, i IС-7, прычым апошняму нашмат, а браня тым больш. Нямецкi Е-50 У блiзкi па ѓзроѓнi да IС-7, толькi прылада менш калiбра, але больш хуткастрэльная i дакладная, з большай даѓжынёй ствала. Толькi нямецкi танк у Трэцiм Рэйху асноѓны, а савецкi IС 7 не такi масавы. Ёсць у фашыстаѓ i яшчэ мастадонты. Е-75, таксама нiзкi кампактны, таѓсцейшай браней i больш калiбра гарматай. I Е-100 У таксама двухгарматны, але адна прылада бамбамёт, а другая супрацьтанкавая ѓ 88-мiлiметраѓ, але для "Патона" сыдзе. Крыху лепшы амерыканскi "Лiнкольн". Ён мае гармата ѓ 120-мiлiметраѓ з пачатковай хуткасцю снарада вышэй за 1070 метраѓ за секунду.
  Дадзены зрэшты, танк мае масу недапрацовак, i часта ламаецца. Але затое хоць здольны прабiць зблiзку ѓ iлоб IС 7 i Е 50.
  У авiяцыi немцы па-за канкурэнцыяй i гэта факт. Вось з'явiѓся ѓ iх i МЕ-462, i бясхостыя бамбавiкi, што ѓсё зменяць. Яны лётаюць на вялiзныя адлегласцi. А яшчэ i дыскалёты машыны, якiм няма роѓных. I супраць iх нямоглая любая авiяцыя.
  1950 год мiнуѓ у вельмi зацятых i разлютаваных баях. Аляска была заваяваная. Наступная зiма пачалася з прасоѓвання па Канадзе. Танкi каалiцыi рухалiся, прасякаючыся праз амерыканскiя войскi. Тыя спрабавалi супрацiѓляцца. "Паттон" атрымаѓ больш даѓгаствольную, але ѓсё роѓна недастатковую гармату. Амерыканцы спрабавалi скiдаць на Чырвонае войска i немцаѓ атамныя бомбы, але ѓсё роѓна гэта iм мала дапамагала. Роля асобнага салдата ѓсё ѓзрастала.
  У баях фашысты прымянiлi новых салдат з генамi пацука. Эксперымент зрэшты, мiнуѓ не зусiм удала. Новыя байцы аказалiся моцнымi, але не занадта кемлiвымi.
  Зрэшты, амерыканцы ѓ адказ, спрабавалi некаторыя вiды допiнгу, для сваiх салдат. I тыя, увогуле, некалькi падвышалi сваю сiлу, але вырашальнай перавагi не дамагалiся.
  Калi каалiцыя прайшла Канаду i ѓступiла на тэрыторыю ЗША, супрацiѓленне стала больш жорсткiм. Час ад часу iшлi контратакi.
  Амерыканцы спрабавалi выкарыстоѓваць для стральбы па савецкiх i нямецкiх танках ракеты. I гэта хоць даражэй, але ѓсё ж больш эфектыѓна. Адным са спосабаѓ вайны, стала выкарыстанне лёгкiх бронетранспарцёраѓ, якiя стралялi ракетамi. I наносiлi пэѓныя страты каалiцыi.
  Але Амерыка паступова здавала пазiцыi. Вось ужо i Лос-Анджэлес упаѓ. I падышлi гiтлераѓцы да Фiладэльфii. Стала неяк вельмi трывожна.
  Да канца 1951 года больш за палову тэрыторыi ЗША апынулася пад кантролем каалiцыi. А да сакавiка 1952 гады Амерыка капiтулявала. Там i абмiнула трывожная i небяспечная пара вайны.
  Наступiла часовае зацiшша. Сталiн у сакавiку 1953 году памёр. Гiтлер пакуль яшчэ жывы. I робiць наступ якраз на 20 красавiка 1955 года.
  У Трэцяга Рэйха да гэтага моманту з'явiлiся адмысловыя танкi з керамiкi, i вугляпластыка. I фашысты рвуцца на ѓсход. Яны жадаюць захапiць, тое, што яшчэ засталося ад СССР. Але 9 траѓня 1955 гады Адольф Гiтлер разбiѓся падчас пералёту ѓ самалёце. I перапынiлася эпоха нябачанага тырана. Фюрэра якi перасягнуѓ Чынгiсхана. I якi здолеѓ зрабiць такое, пра што iншыя тыраны толькi маглi марыць.
  Чырвоная армiя працягвала ѓпарта супрацiѓляцца ордам Гiтлера, якiя лезлi наперад.
  Але нажаль сiлы няроѓныя... Хаця Чырвоная армiя i прымянiла новыя танкi Т-64, якiя зрэшты не змаглi спынiць фашыстаѓ.
  Ды вайна аказалася амаль аднабаковай. У Трэцяга Рэйха ѓвесь свет, у СССР толькi палова Расii.
  Так завяршылася заваёва. Сумнае i сумнае...
  
  КАЛI Б ФРАНКА Даѓ БЫ ЗГОДА НА ШТУРМ ГIБРАЛТАРА
  Iспанскi дыктатар Франка ѓ адрозненне ад рэальнай гiсторыi, даѓ згоду нямецкiм войскам атакаваць англiйскую крэпасць Гiбралтар. У абмен Iспанiя атрымлiвала некаторыя Брытанскiя i французскiя землi ѓ Афрыцы.
  Штурм пад камандаванне Майнштэйна прайшоѓ ноччу з 25 лiстапада 1940 года па 26. Як высветлiлася, ангельцы не зусiм апынулiся гатовыя да падобнага ваеннага ходу i, гiтлераѓцам удалося захапiць такую магутную крэпасць з наскоку.
  Яе падзенне аказала значныя змены на ход вайны. Вермахт атрымаѓ магчымасць перакiдваць сiлы па найкарацейшай адлегласцi ѓ Афрыку, а ангельцам быѓ блакiраваны ѓваход у Мiжземнае мора з Усходу.
  Нямецкае камандаванне ѓвяло некалькi дывiзiй у экватарыяльную Афрыку. Акрамя таго корпус Ромеля быѓ перакiнуты ѓ Лiвiю, на некалькi месяцаѓ раней за рэальнасць.
  Ангельцы ѓ сваю чаргу адмовiлiся ад наступу супраць iтальянцаѓ у Эфiопii i сталi ѓзмацняць свае пазiцыi ѓ Егiпце. Аднак Роммель паспеѓ апярэдзiць iх, i ѓ вынiку прэвентыѓнага ѓдару разбiѓ каланiяльныя войскi, захапiѓшы Александрыю i Каiр. Становiшча Брытанii ѓ Афрыцы ѓскладнiлася. Немцы ѓжо выйшлi да Суэцкага канала i пагражалi далейшым прасоѓваннем на Блiзкi Усход. Акрамя таго, з'явiлася магчымасць прасоѓвацца i да Судана.
  Праѓда, не занадта ѓдала складалiся справы iтальянцаѓ у Грэцыi, але падыход дадатковых сiл з Нямеччыны выратаваѓ становiшча.
  У Гiтлера з'явiлася дылема: наступаць на СССР цi дабiць Брытанiю? Поспехi Вермахта ѓ Афрыцы падштурхнулi да другога рашэння - развязаць сабе рукi на Захадзе. Хоць вайсковыя падрыхтоѓкi СССР i выклiкалi фюрару асцярогi.
  Чырвоная армiя ѓзмацнялася, але немцы таксама не сядзелi, склаѓшы рукi. Выпуск танкаѓ у 1941 годзе ѓ параѓнаннi з 1940 годам падвоiѓся, а авiяцыi вырас амаль у два з паловай разы.
  Фашысты правялi бамбардзiроѓку i высадку дэсанта на Мальце. Затым Ромэль прарваѓ абарону i на Суэцкiм канале, i ѓвайшоѓшы ѓ паѓсталы супраць брытанскага валадарства арабскi Iрак. Немцы параѓнальна лёгка пакарылi i Кувейт, i ѓвесь Блiзкi Усход. Сталiн жа прытрымлiваѓся чакальнай тактыкi. А Чэрчыль упарта працягваѓ вайну. Вермахт дайшоѓшы да Iрана, павярнуѓся на Поѓдзень Афрыкi.
  Падыходзiѓ да канца 1941 год. Выпуск падводных лодак павялiчваѓся, а Брытанiя губляла сваё калонii. ЗША паводзiлi сябе пасiѓна. Але Японiя не магла сядзець, склаѓшы рукi i, нанесла 7 снежня ѓдар па Перу-Харбар. Пачалася новая вайна на Цiхiм акiяне. I Гiтлеру прыйшлося зноѓ адмовiцца ад планаѓ наступу на СССР.
  Трэба дапамагчы японцам, захапiць Iран i Iндыю, а таксама Паѓднёвую Афрыку. I галоѓнае саму Брытанiю. Тым больш амерыканскiя бамбавiкi гэта не цацка. Яны могуць прычынiць Трэцяму Рэйху масу непрыемнасцяѓ. А зручней за ѓсё наносiць бомбавыя ѓдары менавiта з тэрыторыi Брытанii.
  Так што фюрар быѓ змушаны i ѓ 1942 году адмовiцца ад iдэй уварвання на ѓсход.
  Рызыка, што Сталiн сам адкрые фронт, iснаваѓ, але... Трэба ведаць характар Сталiна. Вельмi стрыманы ён у замежнай палiтыцы. Вайна з Фiнляндыяй зрабiла Чырвонага дыктатара яшчэ больш асьцярожным.
  Пакуль СССР збiрае сiлы. Колькасць авiяцыi на 1 студзеня 1942 года дасягнула трыццацi дзвюх тысяч машын, а танкаѓ, больш за дваццаць пяць тысяч, плюс яшчэ тры тысячы танкетак. Усяго Сталiн задумаѓ завяршыць камплектаванне 20 механiзаваных карпусоѓ, з агульным лiкам танкаѓ у 32 тысячы машын, з iх найноѓшых КВ розных марак i Т-34, у 16, 5 тысяч. Плюс яшчэ iшла распрацоѓка танкаѓ Т-50, праѓда машына аказалася лёгкай.
  Немцы, сутыкнуѓшыся з "Матыльдай" i некаторым крэйсернымi танкамi, а таксама маючы звесткi аб тым, што ангельцы распрацоѓваюць цяжкiя танкi, таксама пачалi майстраваць сваiх мастадонтаѓ. У першую чаргу "Тыгр" з 88-мiлiметровай гарматай, i бранёй непрабiѓнай гарматай у 75-мiлiметраѓ з доѓгiм ствалом.
  Звесткi аб савецкiм танкабудаваннi таксама мелiся. Танк КВ-2 маршыравалi на першамайскiм парадзе на Краснай плошчы, i трыццацьчацвёрцы мелiся некаторыя дадзеныя.
  Ва ѓсякiм разе, калi Шпеер узначалiѓ iмперскае мiнiстэрства ѓзбраенняѓ i боепрыпасаѓ распрацоѓкi ѓ тэхнiцы пайшлi хутчэй. Гiтлеру захацелася мець лепшыя ѓ свеце танкi, i цяжэйшыя вагай. Але пакуль Нямеччына СССР вiдавочна саступала. I лiкам машын i iх якасцю. У Аѓгусце 1941 года пачалася вытворчасць танка КВ-3. Машына атрымалася даволi цяжкая ѓ 68 тон, затое ѓзброеная 107-мiлiметровай гарматай з пачатковай хуткасцю снарада ѓ 800 метраѓ у секунду. Гэта забяспечвала ёй перавагу над "Тыграм", якога дарэчы яшчэ i не запусцiлi ѓ серыю.
  Яшчэ больш магутным аказаѓся КВ-5 з вагой 125 тон i двума гарматамi. Праѓда такая цяжкая машына стварала савецкаму войску больш праблем, чым карысцi. А ѓ 1942 годзе на ѓзбраенне быѓ прыняты варыянт i КВ-4 вагой 107 тон. СССР мог па праве ганарыцца, сваiмi самымi цяжкiмi танкамi ѓ свеце, ды i самымi магутнымi.
  Але затое ѓ авiяцыi Нямеччына развiлася нядрэнна. Ю-188 пайшоѓшы ѓ серыю, развiваѓ хуткасць супастаѓную са знiшчальнiкамi. Прыстойна глядзеѓся i ДА-217. Актыѓна распрацоѓвалiся i рэактыѓныя самалёты. Так Брытанiя была галоѓнай мэтай, то рэактыѓным бамбардзiроѓшчыкам надавалася нашмат больш увагi, чым у рэальнай гiсторыi.
  Немцы актыѓна выкарыстоѓвалi рабскую працу. Увозiлi з Афрыкi велiзарную колькасць неграѓ. Чарнаскурыя працоѓныя былi паслухмяныя, цягавiтыя, але нiзкай квалiфiкацыi. Iх выкарыстоѓвалi на дапаможных працах.
  Але кантралюючы Еѓропу, немцы маглi набраць дастаткова колькасць i квалiфiкаванай працоѓнай сiлы.
  Шпееру нават удалося ѓламаць Гiтлера, не праводзiць пакуль праграму знiшчэння яѓрэяѓ, а выкарыстоѓваць iх пры вытворчасцi авiяцыi i тэхнiкi.
  Стаѓка была зроблена паветраны наступ супраць Брытанii i масiраваную падводную вайну.
  Аднак уступленне ѓ канфлiкт Амерыкi, дадало фрыцам галаѓнога болю, i прымусiла рэзка павялiчыць колькасць ваѓчыных зграй.
  Германiя была вымушана са спазненнем раскручваць вытворчасць бамбавiкоѓ i стратэгiчнай авiяцыi. У першую чаргу Ю-288 i Ю-488 з чатырма маторамi. Але iх распрацоѓка i давядзенне да розуму патрабавала часу. МЕ-109 мадыфiкацыi "Ф" у цэлым быѓ годным апанентам для ангельскiх машын. Але распрацоѓка МЕ-209 пацярпела няѓдачу, як i МЕ-210.
  Няѓдалым аказаѓся i пiкiруючы бамбавiк ХЕ-177. Затое Шпеер адыграѓ колькасцю. Акрамя таго Фоке-Вульф стаѓ самым магутным па ѓзбраеннi знiшчальнiкам, кампенсаваѓшы некаторыя слабасцi МЕ-109. Ды i лётная школа ѓ немцаѓ аказалася лепшай, англiйскай i тым больш амерыканскай. У маi 1942 года гiтлераѓцы захапiлi ПАР. А ѓ Мадагаскар прыбылi амерыканская эскадра. Бiтва пад Мiдуэй аказалася амерыканцамi прайграна: капiтан трэцяга рангу, якi так адыграѓ вырашальную ролю ѓ гэтым баталii, апынуѓся па iронii лёсу на Мадагаскары. У ЗША хацелi захаваць базу ѓ Афрыцы i не даваць фашыстам расслабiцца. Але гэта значна пагоршыла iхняе становiшча ѓ Цiхiм акiяне.
  Праѓда i японцы дзейнiчалi не зусiм на вышынi. Бiтва за Гавайскi архiпелаг зацягнулася.
  Фашысты атрымалi пад свой кантроль Афрыку, i вялiзныя запасы стратэгiчнай сыравiны, а таксама захапiлi Iндыю i Iран. Рэсурсы пад кантролем Трэцяга Рэйха вялiзныя, але iх яшчэ трэба пераварыць.
  Паветраная бiтва за Брытанiю не такая адназначная. Пастаянна павялiчваючы выпуск самалётаѓ, немцы прэсiнгавалi, але татальнага дамiнавання не было. Адбiвалася i недахоп моцы стратэгiчнай авiяцыi, i дапамога ЗША, i тое падводных лодак недастаткова. Ды i цуда-тарпеда з якой звязвалася столькi надзей падкачала.
  Фюрар так i не адважыѓся ѓ 1942 годзе ажыццявiць высадку ѓ Брытанii. Стаѓка была зроблена на ѓзмацненне марской моцы i падводнага флота. Заадно будавалiся авiяносцы i лiнкоры. Вытворчых магутнасцяѓ хапала, але на ѓсё патрабавалася час.
  Балiстычныя ракеты класа А таксама патрабавалi даводкi. Затое масава сталi вырабляцца робаты-снарады ФАУ-1. Адносна танныя машыны, на простым палiве, мелi тую несумнеѓную годнасць, што не мелi патрэбу ѓ пiлотах.
  Гiтлеру, атрымаѓшы доступ да неабмежаваных прыродных рэсурсаѓ, i запасам працоѓнай сiлы, жадаѓ зберагчы жыццi нямецкiх лётчыкаѓ. ФАУ-1 як простыя ѓ вытворчасцi i беспiлотныя здалiся аптымальным рашэннем. I тысячы такiх робатаѓ-снарадаѓ абрынулiся з восенi 1942 года на Лондан.
  Адначасова немцы паскорылi распрацоѓку рэактыѓнага бамбавiка "Арада" i балiстычных ракет.
  Сталiн працягваѓ чакаць i збiраць сiлы. У 1942 годзе СССР выпусцiѓ пяць з паловай тысяч новых танкаѓ КВ i Т-34 i каля тысячы старых марак, каля пяцiсот новых лёгкiх Т-50 i Т-60 i дзвесце плаваючых. Узмацнiѓся i самалётны парк каля пятнаццацi тысяч новых i старых машын увайшло ѓ лад. Нават узнiк дэфiцыт лётчыкаѓ. Вытворчасць "Кацюш" узрастала павольна.
  Фашысцкая Германiя выпусцiла больш за трыццаць тысяч самалётаѓ, але несла адчувальныя страты ѓ баях. Танкаѓ немцы выпусцiлi каля шасцi з паловай тысяч. Больш за ѓсё Т-3 i новай мадыфiкацыi Т-4 з даѓгаствольнай 75-мiлiметровай гарматай. Найноѓшых "Тыграѓ" выраблена крыху больш за сотню, а "Пантэры" яшчэ толькi ѓ дасведчаных асобнiках.
  Затое ѓ серыю стаѓ паступаць аѓтамат МР-44 канструкцыi Шмайстра. У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, не прыйшлося распрацоѓваць аѓтамат з улiкам дэфiцыту каляровых металаѓ. А гэта паскорыла распрацоѓку больш простай штурмавой вiнтоѓкi, з легiраванай сталлю.
  Так што ѓ стралковай зброi немцы сталi атрымлiваць перавагу. Але iм таксама патрабаваѓся час, каб аѓтамат пераѓзброiѓ усе войскi.
  А вось у падводным флоце, дзе выпуск дасягнуѓ сарака-пяцiдзесяцi субмарын у месяц, у немцаѓ i на самай справе няма роѓных.
  З'явiлiся вельмi нават хуткасныя падводныя лодкi на перакiсы вадароду. Паскорылiся работы i ѓ ядзернай праграме. Добра, што рэсурсаѓ вельмi шмат. I нават памылка нямецкiх фiзiкаѓ, што графiт не падыходзiць у якасцi запавольнiка не аказалася катастрафiчнай. Фабрык па вытворчасцi цяжкай вады пабудавалi некалькi, у тым лiку i ѓ Афрыцы.
  Так што не мыццём, дык катаннем, але ядзерны рэактар у фашыстаѓ зарабiѓ у снежнi 1942 года. Нават крыху раней, чым у амерыканцаѓ. У iх пасля параз на Цiхiм акiяне пачалiся неабыякiя разборкi. I фiнансаванне ядзернай праграмы прыкметна зрэзалi.
  Пачатак 1943 года адзначылася аб'яѓленне Гiтлерам Татальнай Вайны i ѓвядзенне на акупаваных тэрыторыях усеагульнай працоѓнай павiннасцi. Масiраваныя ѓдары Фаѓ-1 па Лондане сябе не зусiм апраѓдалi. Ангельцы навучылiся часткова адбiваць падобныя ѓдары, але немцы бралi колькасцю.
  А вось падводная вайна аказалася па-сапраѓднаму згубнай для Брытанii. Выпуск узбраенняѓ на востраве з-за недахопу сыравiны рэзка ѓпаѓ. Метраполiя аказалася на мяжы падзення. Акрамя таго фашысты захапiлi Мадагаскар, а японцы разам з гiтлераѓцамi ѓварвалiся ѓ Аѓстралiю i параѓнальна хутка дабiлiся яе капiтуляцыi.
  Хоць Сталiн i разумеѓ усю небяспеку чакальнай тактыкi, але заставаѓся верны сабе, не залазячы ѓ бойку. Няхай лепш капiталiсты сябе вынiшчаць да канца. А мы будзем глядзець...
  Але такая тактыка мела i недахопы. Карыстаючыся вялiзнымi рэсурсамi Трэцi Рэйх ужо рыхтаваѓ вайну i супраць СССР. Выпуск танкаѓ у Трэцiм Рэйху дасягнуѓ у 1943 году ѓ сярэднiм 1200 машын у дзень, плюс яшчэ i трыста пяцьдзесят САУ. Прычым самаходкi зусiм не слабыя. "Фердынанды", "Шмялi", "Ягдпантэра". Улiчваючы, што немцы амаль не неслi страт у танках, то ѓ iх папаѓненне панцвале адбывалася ѓжо ѓ два разы хутчэй, чым у Чырвонай армii. I колькасны разрыѓ у тэхнiцы на карысць СССР пачаѓ скарачацца.
  У якасным стаѓленнi, у фрыцаѓ з'явiѓся "Каралеѓскi тыгр" па вазе падобны з КВ-3, па прабiѓнай сiле прылада нават некалькi праѓзыходны за рахунак якасцi снарада i мацнейшым лэбавым браняваннем. Ну, а звышцяжкiя савецкiя КВ-5 i КВ-4 аказалiся вельмi ѓжо тэхнiчна ненадзейнымi, асаблiва iх хадавая частка. Так што баявое выкарыстанне падобных монстраѓ аказалася пад сумневам.
  А Сталiн яшчэ загадаѓ стварыць КВ-6 з сямю прыладамi i двума рэактыѓнымi ѓстаноѓкамi. Машыну тое зрабiлi. Але яна аказалася настолькi цяжкай i доѓгай, што яе i на цягнiку не правязеш, нi ѓ баi не разгорнеш. Т-34-76 машына суцэль удалая, але слабей у лэбавым бою, чым Пантэра цi Тыгр . А КВ-1 i КВ-2 супастаѓныя з немцамi па вазе, але ѓ баданнi "Пантэрам" i "Тыграм" саступаюць. Нямецкi Т-4 зраѓняѓся з трыццацьчацвёркай у бранiраваннi i перасягнуѓ ва ѓзбраеннi, обзорности i оптыцы, i гэта пры роѓнай вазе, цi нават меншай, калi параѓноѓваць цяжэйшыя мадыфiкацыi.
  Карацей фрыца падцягнулi i якасць на вышыню. А з'яѓленне МЕ-309 i МЕ-262 дало перавагу i ѓ якасцi авiяцыi. Як i Ю-488 лепшы чатырох маторны бамбавiк. А за iмi i рэактыѓныя мадэлi. Такiя як Ю-287 i Арада .
  У вераснi 1943 года гiтлераѓцы, нарэшце, ажыццявiлi паспяховую высадку ѓ Брытанii. Пасля двух тыднёвых баёѓ - Англiя капiтулявала. I хоць Чэрчыль бег у Канаду, зыход вайны на Захадзе здаваѓся прадвызначаным.
  Рузвельт, страцiѓшы свайго галоѓнага саюзнiка i баючыся расце моцы Трэцяга Рэйха папрасiѓ свету.
  Гiтлер пасля абмеркаванняѓ са сваiм асяроддзем, паставiѓ ЗША ѓмова: адмова ад ядзернай праграмы i прызнанне ѓсiх заваёѓ Японii i Трэцяга Рэйха. А таксама вываду войскаѓ з Iсландыi, якую фрыцы i так ужо фактычна абклалi падводным флотам. Кантроль Краiны Узыходзячага Сонца над Гаямi, дзе яшчэ не спынялiся баi. Акрамя таго Гiтлер патрабаваѓ матэрыяльнай кампенсацыi для Трэцяга Рэйха i Японii за ѓсе разбурэннi, i ваенныя выдаткi прычыненыя ЗША i Брытанiяй.
  Хоць умовы мiры i апынулiся вельмi цяжкiмi, Рузвельту з вялiкай цяжкасцю ѓдалося прадушыць iх прыняцце ѓ кангрэсе i сенаце.
  Вялiкую ролю ѓ саступлiвасцi ЗША адыгралi намёкi Сталiна, што не супраць, далучыцца да каалiцыi дзяржаѓ восi, i як мiнiмум гатовы адваяваць Аляску.
  Перамог амерыканскi прагматызм, што апынуѓся вышэй энтузiязму i эмоцый. Акрамя таго ѓ немцаѓ ядзерная праграма развiвалася хутчэй, амерыканскай i гэта было багата ѓ будучынi катастрофай.
  Першая фаза другой сусветнай вайны завяршылася. Але фюрар хацеѓ зараз скончыць з СССР.
  Нечакана чакальная тактыка Сталiна i яго вернасць справе мiру ва ѓсiм мiры згуляла злавесны жарт. Супраць Язэпа апынуѓся Трэцi Рэйх i Японiя з усiмi рэсурсамi ђсходняга паѓшар'я, уключаючы i Аѓстралiю, i сякiя-такiя плацдармы i на Заходнiм святле.
  Краiна ђзыходнага Сонца, праѓда, яшчэ не дабiла Кiтай, але суцэль магла адкрыць i другi фронт. Гiтлер жа актыѓна фармаваѓ каланiяльныя войскi, i замежныя легiёны. Заадно павялiчваѓся i выпуск узбраенняѓ.
  У першай палове 1944 гады выпуск танкаѓ i САУ у Трэцiм Рэйху дасягнуѓ i перавысiѓ сто машын у дзень. Пантэра-2 па сваiм узроѓнi абыйшла ѓсе савецкiя машыны. З'явiѓся i больш дасканалы нямецкi танк "Леѓ", а неѓзабаве i "Каралеѓскi леѓ".
  I галоѓнае серыйна развiлася рэактыѓная авiяцыя. У адказ у СССР у серыю пайшлi танк Т-34-85 i IС-1 i IС-2, серыю КВ таксама нiхто з вытворчасцi не здымаѓ. Самым масавым серыйным танкам Трэцяга Рэйха на 1944 год стала "Пантэра"-2, а СССР Т-34-85. Цяжэйшыя мадэлi выпускалiся ѓ значна прыкладна раз, у дзесяць меншых колькасцях. I немцы не хацелi моцна гнаць вагi пры савецкiх дарогах i Сталiн стаѓ адчуваць недавер да серыi КВ, ды i IСы атрымалiся занадта ѓжо волкiмi.
  Аднак нямецкая "Пантэра"-2 з 88-мiлiметровай гарматай калiбра 71 Л, пераѓзыходзiла Т-34-85 у бранябойнай сiле гарматы, у лабавым бранiраваннi i трохi ѓ бартавым, а таксама не саступала ѓ хадавых якасцi з рухавiком у 900 конскiх сiл. у 47 тон. Нават калi вага нямецкага танка вырасла да 50,2 тон i гэта аказалася не смяротна.
  А рэактыѓнай нямецкай авiяцыi i зусiм не было дастойнага апанента.
  Гiтлер вырашыѓ, што лепш не цягнуць гуму, i пачаѓ вайну 22 чэрвеня 1944 гады. Кiнуѓшы на СССР трыста пяцьдзесят сваiх i замежных дывiзiй, i сто дваццаць дывiзiй сатэлiтаѓ. На баку Трэцяга Рэйха выступiлi: Румынiя, Венгрыя, Славакiя, Харватыя, Фiнляндыя, Швецыя, Iталiя, Партугалiя, Iспанiя, Балгарыя, Аргенцiна, Турцыя.
  Немцы таксама выкарыстоѓвалi ѓ Вермахце велiзарную колькасць замежнiкаѓ i хiвi. Усяго Трэцi Рэйх толькi ѓ першым эшалоне шпурнуѓ у бой дванаццаць з паловай мiльёнаѓ салдат, з якiх немцаѓ па нацыянальнасцi не больш за сорак працэнтаѓ. Сатэлiты дадалi яшчэ мiльёны тры. Усяго ѓ першым эшалоне амаль шаснаццаць мiльёнаѓ пяхоты, танкаѓ каля трыццацi трох тысяч, самалётаѓ больш за пяцьдзесят пяць тысяч, гармат i мiнамётаѓ каля двухсот пяцiдзесяцi.
  СССР пасля мабiлiзацыi разгарнуѓ трынаццаць з паловай мiльёнаѓ салдат, але частку сiл прыйшлося трымаць на Далёкiм Усходзе i ѓнутраных акругах. У першым эшалоне было восем мiльёнаѓ салдат, каля трыццацi тысяч танкаѓ, амаль сорак тысяч самалётаѓ, каля двухсот тысяч гармат i мiнамётаѓ.
  Такiм чынам на баку Трэцяга Рэйха падвойная перавага ѓ пяхоце, i пяцiразовае ѓ мабiльнасцi сiлы, пры больш якасным аѓтамаце. Праѓда, у СССР шмат кулямётаѓ, амаль парытэт.
  Рознiца ѓ танках не вялiкая, але працэнт састарэлых машын у СССР вышэйшы, як i танкаѓ больш раннiх выпускаѓ.
  У рэактыѓнай нямецкай авiяцыi няма апанента, ды i шрубавыя самалёты ѓ Трэцяга Рэйха больш хуткасныя i лепш узброеныя. Праѓда, савецкiя машыны пераѓзыходзяць у гарызантальнай манеѓранасцi.
  У артылерыi i мiнамётах блiжэй за ѓсё суадносiны сiл да роѓнасцi. I колькасцi i якасцi.
  Праѓда флот у Трэцяга Рэйха асаблiва падводны, шматкроць мацнейшы за савецкi. Як дарэчы i ѓ Японii.
  Акрамя таго ѓ гiтлераѓцаѓ ёсць ужо балiстычныя ракет класа А ѓ серыйнай вытворчасцi, i ѓзляцелi першыя дыскалёты.
  У цэлым фашысты будуць мацнейшыя, i Сталiн цалкам слушна рыхтаваѓ, хай i са спазненнем абарону. Але шмат чаго не паспелi. Лiнiя Сталiна аказалася не зусiм адноѓлена, а самае галоѓнае войскi недастаткова навучаны трымаць абарону. Хаця iх адчайна перавучвалi.
  Лiнiя памежная Молатава, за тры гады форы была ѓ цэлым завершана, але размяшчалася занадта ѓжо блiзка да мяжы, i не мела дастатковай глыбiнi. Акрамя таго Сталiн загадаѓ будаваць i трэцi эшалон за Дняпром, але i гэта было распачата толькi пасля капiтуляцыi ЗША.
  Праѓда, акрамя савецкiх войскаѓ можна разлiчваць на часткi НКУС, чыю колькасць давялi да мiльёна салдат i апалчэнне. Гэта каля чатырох мiльёнаѓ чалавек, толькi ѓ заходнiх гарадах. Хоць вядома iх баяздольнасць нашмат горш, чым рэгулярных частак.
  Немцы, як i рэальнай гiсторыi, нанеслi асноѓны ѓдар у цэнтры, падсека Беластоцкi выступ i Львоѓскi кулак. Самыя першыя днi баёѓ паказалi, што немцы, нягледзячы на вялiкую колькасць замежных падраздзяленняѓ, вядуць наступ больш-менш зладжана. А вось савецкiя войскi часта губляюцца.
  Акрамя таго баяздольнасць ѓкраiнскiх частак аказалася сумнеѓнай. Шмат дэзерцiраѓ i тых, хто здаѓся ѓ палон у самыя першыя днi вайны.
  Стрымаць супернiка ѓ прымежных бiтве не ѓдалося. I тут Сталiн дапусцiѓ памылку, забаранiѓшы адыход частак на асноѓную лiнiю i патрабуючы выправiць фронт. Памылка, праѓда, была выпраѓлена, але са спазненнем. Немцы змаглi захапiць Менск ужо 28 чэрвеня, праламаѓшы лiнiю Сталiна ѓ цэнтры.
  Блытанiна толькi ѓзмацнялася. 30 чэрвеня здаралася чаканае ѓступленне ѓ вайну Японii i яе сатэлiтаѓ. Так пра перакiдку войск з Далёкага Усходу прыйшлося пакуль забыцца.
  Прарыѓ немцаѓ у цэнтры ѓсё пашыраѓся. Паѓстаѓ велiзарны пралом, якi адчайна спрабавалi заткнуць. Але фашысты прасоѓвалiся i 16 лiпеня ѓварвалiся ѓ Смаленск.
  Кiнуѓшы ѓ бой усе наяѓныя рэзервы, i ставячы пад стрэльбу апалчэнцаѓ Сталiн i Жукаѓ змаглi прыпынiць наступ фрыцаѓ у цэнтры. Але Гiтлер павярнуѓ войскi на поѓдзень. Фашысты стварылi вялiзны кацёл у Кiеве, i захапiлi практычна ѓсю Украiну.
  Блакавалi Ленiнград, уварвалiся ѓ Крым. Ход баявых дзеянняѓ вельмi моцна паходзiѓ на 1941 год, нiбы неадступная карма. Але адрозненнi былi i даволi iстотныя. СССР у 1941 годзе размяшчаѓ некаторымi вольнымi рэзервамi, а цяпер усё было i так мабiлiзавана. I калi ѓ кастрычнiку прайшоѓ штурм, то высветлiлася, што трымаць абарону амаль няма чым.
  Гiтлераѓцы да пачатку лiстапада 1944 года акружылi Маскву, прымусiѓшы Сталiна бегчы ѓ Куйбышаѓ.
  Фашысты ѓ адрозненнi ад рэальнай гiсторыi, размяшчалi значнай колькаснай перавагай. У iх хапiла дывiзiй для абыходу Масквы з Поѓначы i поѓдня. А вось у савецкiх частак занадта ѓжо ѓсё распаѓзлося па розных франтах.
  Рэальна ѓ 1941 годзе Сталiн пасля мабiлiзацый атрымаѓ над Вермахтам перавагу ѓ колькасцi асабовага складу, а самалётаѓ i танкаѓ у яго было ѓ чатыры разы больш, чым у Трэцяга Рэйха з самага пачатку вайны. I зроблена за першыя пяць месяцаѓ вайны тэхнiкi СССР у рэальнай гiсторыi больш.
  Але зараз i гiтлераѓцаѓ усе козыры, на баку i колькасць i якасцю ѓзбраенняѓ i асабовага складу. А ѓ Чырвонай армii тыя ж болькi што i 1941 году. У тым лiку не жаданне ѓкраiнцаѓ, прыбалтаѓ i многiх малых народаѓ памiраць за савецкi лад. Масавыя здрады i перабяганнi пацярпелых ад рэпрэсiй, раскулачаных i iншых пакрыѓджаных усiх масцей. У тым лiку i iдэйных ворагаѓ савецкай улады.
  А тое, што немцы яшчэ i перамаглi Захад, толькi павялiчвае колькасць здраднiкаѓ.
  Таму нядзiѓна, што Масква акружана, а немцы захапiлi Данбас, Варонеж i iдуць да Сталiнграда.
  Зiма ѓ 1944 году на бяду не такая марозная i снежная як у 1941. Масква зрэшты, гераiчна пратрымалася да канца снежня 1944 гады. Але аказалася, зразумела, узятая. Сталiнград упаѓ у студзенi 1945 года, i баi за яго аказалiся не занадта працяглымi. У лютым i пачатку сакавiка немцы i iх сатэлiты поѓнасцю захапiлi Каѓказ i Бакiнскiя нафтавыя свiдравiны.
  Далей наступ iшло па Волзе. На Саратаѓ, на Куйбышаѓ, i далей Арэнбург i Казань.
  Сталiн бег у Свярдлоѓск. У траѓнi ѓпала Казань. Улетку немцы i японцы працягнулi рух у глыбiню Расii. Супрацiѓленне савецкiх войскаѓ падала. 5 жнiѓня 1945 года быѓ узяты Свярдлоѓск. А 3 верасня 1945 гады Сталiн, нарэшце, пагадзiѓся на капiтуляцыю. У абмен на ѓласнае жыццё i свабоду.
  Другая сусветная вайна завяршылася. Але свет панаваѓ нядоѓга. Правёѓшы выпрабаваннi ядзернай зброi, Гiтлер пераканаѓся ѓ яго фенаменальнай разбуральнай моцы.
  Цяпер атрымлiвалася, што Японiя i ЗША ѓсё яшчэ стаяць на шляху да сусветнага панавання Трэцяга Рэйха. I хоць фюрар заваяваѓ больш зямлi, чым Чынгiсхан, Аляксандр Македонскi, Напалеон, iмператар Траян, i Сулейман Цудоѓны разам узятыя, ён вырашыѓ разграмiць i Японiю.
  Праз роѓна тры гады пасля заканчэння другой сусветнай вайны сто балiстычных, мiжкантынентальных ракет з магутнымi ядзернымi зарадамi накрылi зараз краiну Узыходзячага Сонца.
  А затым пачалося наступленне сухапутных частак Вермахта i флоту. Немцы параѓнальна хутка захапiлi ѓладаннi Японii ѓ Азii, а саму метраполiю зраѓнялi з зямлёй атамнымi бомбамi.
  Доѓгi супрацiѓ аказвалi цiхаакiянскiя ѓладаннi краiны Узыходзячага сонца. Але да чэрвеня 1949 гады i ѓсё было скончана. Цяпер заставалася толькi разграмiць ЗША. Тым больш нагода мелася. Амерыканцы насуперак дамове ѓсё ж распрацоѓвалi ядзерную зброю i правялi яе таемнае выпрабаванне.
  Гiтлер пачаѓ вайну 1 студзеня 1950 г., скiнуѓшы на новы год адразу трыста ядзерных ракет.
  Сакрушальны ядзерны ѓдар знiшчыѓ сто найбуйнейшых амерыканскiх гарадоѓ i забiѓ некалькi дзясяткаѓ мiльёнаѓ людзей. Дадалося яшчэ адно найвялiкшае злачынства Адольфа Гiтлера да найдаѓжэйшага спiсу, адыёзных злачынстваѓ.
  Потым пачалося ѓварванне ѓ Канаду, i з поѓдня разам з Лацiна-Амерыканскiмi дыктатурамi. Амерыканцы былi аслаблены i шакаваны, але змагалiся адчайна. Яны разумелi, што паражэнне для iх абазначае - толькi рабства i павольную, пакутлiвую смерць.
  Таму гэта была самая адчайная з усiх вайны. I доѓжылася яна яшчэ больш за год, прымусiѓшы Трэцi Рэйх скiнуць яшчэ каля двух соцень ядзерных зарадаѓ, i ператварыць многiя ѓрадлiвыя землi ѓ радыеактыѓную пустыню.
  Але мэта ѓсёткi дасягнута i апошнi супернiк Трэцяга Рэйха зрынуты. А ѓслед за гэтым пачаѓся працэс так званай сусветнай глабалiзацыi. Адзiнай сусветнай валютай стала нямецкая марка. Нават фармальна незалежныя краiны аказалiся зведзены да ѓзроѓню калонiй Трэцяга Рэйха, пры захаваннi толькi абмежаванага мясцовага самакiравання.
  Габрэi i цыганы былi пастаѓлены па-за законам: iх вышуквалi i знiшчалi. СС праводзiла масавыя чысткi, i лютавала. Наступiѓ сапраѓдны кашмар - гадзiна дракона. Або нават дакладней эпоха. Фюрэр будаваѓ сапраѓдную сусветную таталiтарную iмперыю з прэтэнзiяй касмiчнай экспансii.
  У 1959 годзе падчас святкавання сямiдзесяцiгоддзя фюрара адбылася афiцыйная каранацыя, сусветны плебiсцыт - якi ѓзаконiѓ тытул суперiмператара. А калi Адольф Гiтлер памёр у 1967 годзе, яго тытул i ѓлада атрымаѓ у спадчыну сын.
  Планета Зямля да гэтага часу ѓжо заснавала селiшчы на Месяцы i на Марсе з Венерай, i актыѓна рыхтавалася да экспансii, у вонкавыя зорныя мiры... Фашысты жадалi сусветнай iмперыi - пабудовы Зорнага Рэйха, каб пагрузiць у кашмар увесь светабудову. I вось у 2001 годзе пачалася першая мiжзоркавая экспедыцыя з пяцi зоркалётаѓ, якiя накiравалiся да Альфа-Цэнтаѓра. Палёт доѓжыѓся дзесяць гадоѓ, пакуль дасягнулi зоркi, i столькi ж пайшло на вяртанне назад. У 2037 годзе зоркалёты ѓпершыню змаглi перавысiць хуткасць святла.
  Наступiѓ перыяд зорных войн. Дакладней, пакуль чалавецтва не сустракала на сваiм шляху якiх-небудзь сур'ёзных формаѓ жыцця. Але ѓ фантастыцы такая тэма была вельмi моднай. I мадэлявалiся падзеi пад касмiчную i крутую.
  
  КАЛI ПУЦIН НЕ СТАђ БЫ ПРЭЗIДЭНТАМ РАСII
  У жнiѓнi 1999 года Ельцын прапанаваѓ новую кандыдатуру на пасаду прэм'ера, заадно абвясцiѓшы Пуцiна афiцыйна пераемнiкам. Але вось Зюганаѓ i яго атачэнне вырашылi: на выбары iсцi лепш у думе, але патаргавацца, нiколi не перашкодзiць. А раптам, нешта ды атрымаем?! Ды i ѓвага СМI пераключыцца на Дзярждуму, а ад блока Айчына адцягнуць галасы, i iнфармацыйная ѓвага не перашкодзiць.
  Карацей кажучы, усе тры левыя фракцыi кансалiдавана выступiлi супраць кандыдатуры Пуцiна. А Зюганаѓ яшчэ i абвiнавацiѓ у карупцыi былога нама Сабчака. Большая частка фракцыi "Яблоко", таксама не падтрымала кандыдатуру пераемнiка Ельцына. Карацей кажучы, з першага разу сцвярджэнне не адбылося i... Узнiкла напружаная паѓза. Ельцын прабурчаѓ нешта невыразнае. Пагразiѓ, думе... I прапанаваѓ на пасаду прэм'ера Мiхаiла Касцьянава.
  Новы кандыдат таксама ладзiѓ алiгархаѓ. Але мог быць непрыемны думе.
  Камунiсты патаргавалiся, памычалi нешта невыразнае. Другi раз Касцьянава адхiлiлi. Але ѓ трэцi... Чым чорт не жартуе! Ну не захацелi, няхай i на кароткi час губляць свае цёплыя, наседжаныя месцы камунiсты. I зацвердзiлi Мiхаiла Касцьянава з трэцяй спробы.
  Так i змянiѓся ход гiсторыi...
  Баевiкоѓ з Дагестана выцiснулi. Але штурмаваць вахабiцкiя вёскi не сталi. У сваю чаргу i Басаеѓ не стаѓ наступаць на Дагестан. Мiхаiл Касцьянаѓ сустрэѓся з Масхадавым i паабяцаѓ апошняму дапамогу.
  У Чачнi зрэшты, наспяваѓ канфлiкт. Басаеѓ абвiнавацiѓ Масхадава ѓ здрадзе. Салман Радуеѓ i Хатаб далучылiся да яго. Пачалася грамадзянская вайна. Масхадава падтрымалi ѓмераныя палявыя камандзiры i Расiя. Басаева падтрымлiвалi радыкальныя групоѓкi. Захад на словах быѓ за Масхадава.
  Баявыя дзеяннi iшлi з пераменным поспехам. Кадыраѓ i Ямадаеѓ сталi на бок Масхадава.
  Чара вагай вагалася ѓ той цi iншы бок. Чачэнцы i мноства замежных наймiтаѓ ваявалi. Расiя свае войскi не ѓводзiла.
  Выбары ѓ Дзярждуму адбылiся, як i ѓ рэальнай гiсторыi 17 сьнежня 1999 года. Партыя ѓлады паспрабавала стварыць блок "Адзiнства". Але ён не дабiѓся вялiкага поспеху, i толькi з цяжкасцю пераадолеѓ пяцiпрацэнтны бар'ер.
  У парламент прайшлi: першае месца блок камунiстаѓ "За перамогу", далей "Бацька па бацьку - уся Расiя" на чале з Прымаковым, потым ЛДПР Жырыноѓскага ( дадзеную партыю актыѓна прапiарыi пракрамлёѓскiя СМI, i гэта спрацавала!), чацвёртае месца заняла "Яблоко". Далей "Адзiнства" на чале з Шайгу, i шостае самае апошняе на гранi пяцiпрацэнтнага бар'ера "Саюз правых сiл".
  Дума атрымалася даволi стракатай, але камунiсты не ѓтрымалi свайго дамiнавання. Хоць i меѓ больш за ѓсiх. Але шмат прайшло па аднамандатных акругах i прыхiльнiкаѓ Прымакова, амаль дагнаѓшы левых. ЛДПР амаль не панесла страт, але ѓсё ж паменшылася на некалькi мандатаѓ. Праѓда, затое па аднамандатных акругах прайшлi сякiя-такiя бiзнесмены i крымiнальныя аѓтарытэты ѓ парламент. Яблык паменшыѓся мацней. Новыя партыi з'явiлiся: СПС, i "Адзiнства".
  Пачалася перадвыбарная кампанiя ѓ прэзыдэнты. Касцянаѓ стаѓ афiцыйным пераемнiкам i iшоѓ ад партыi ѓлады. Вылучылiся таксама Прымакоѓ, Зюганаѓ, Жырыноѓскi, Яѓлiнскi, Лужкоѓ, i iншыя.
  Такая вось пайшла забаѓкалаѓка.
  Выбары мелi iнтрыгу. У прыватнасцi асноѓныя фаварыты Прымакоѓ, Лужкоѓ, Зюганаѓ iшлi ноздра ѓ ноздру. Але да iх хутка наблiзiѓся Касцянаѓ. Яго вельмi актыѓна раскручвалi СМI пракрамлёѓскай арыентацыi, а такiя дамiнаваѓ на тэлебачаннi. Акрамя таго Касцянаѓ змог дамовiцца з Гусiнскiм, i той стаѓ пiярыць за пэѓную плату кандыдата ад Крамля.
  Мэр Масквы Лужкоѓ пад цiскам следчых пракуратуры, пагадзiѓся на прэм'ерства пры прэзiдэнце Касцьянаве. I зняѓ кандыдатуру сваю на карысць прадстаѓнiка Крамля. Жырыноѓскi таксама вельмi хацеѓ пасады пры цару. Але крамлёѓскiя аналiтыкi вырашылi зберагчы яго на другi тур. Прымакова багата палiвалi брудам.
  На выбарах у другi тур выйшлi Зюганаѓ i Касцьянаѓ. Прычым, камунiст нумар адзiн нават сабраѓ больш галасоѓ, чым у прэм'ера. Але ѓ другiм туры Жырыноѓскi, якi заняѓ чацвёртае месца, атрымаѓ пасаду сакратара савета бяспекi. А Прымакоѓ, якi заняѓ трэцяе, быѓ вылучаны на пасаду старшынi канстытуцыйнага i вярхоѓнага суда. Яѓлiнскi атрымаѓ пасаду першага вiцэ-прэм'ера эканомiкi. Карацей кажучы, усе навалiся на Зюганава. Але ѓ другiм туры Касцьянаѓ перамог з вялiкай цяжкасцю. Рознiца ѓсяго ѓ тры працэнты, ды i тыя сфальсiфiкаваны.
  Але вось Ельцын канчаткова сышоѓ, i наступiла новае жыццё.
  У Чачнi палала грамадзянская вайна. Басаеѓ i Хатаб не паддавалiся. Расiя дапамагала Масхадаву, але свае войскi не задзейнiчала. Кошты на нафту раслi, эканомiка паднiмалася. 11 верасьня 2001 году здарыѓся тэракт у Нью-Ёрку. I пачалася вайна Амерыкi ѓ Аѓганiстане. А потым i ѓ Iраку.
  Але кошты на нафту працягвалi расцi. Эканомiка Расii паднiмалася. У 2004 годзе Касцьянаѓ упэѓнена перамог у першым жа туры. А камунiсты прайгралi выбары ѓ думу. Зрэшты, Зюганаѓ быѓ другiм i на гэты раз. Узнiмалася эканомiка даволi хутка. У Чачэнii вайна працягвалася, але Масхвадаву ѓдалося захапiць асноѓныя населеныя пункты, i барацьба перайшла ѓ партызанскую фазу.
  Эканамiчны рост у Расii суправаджаѓся i павелiчэннем ваеннай моцы. Але адносiны з Амерыкай заставалiся дружалюбнымi. Касцянаѓ пазбягаѓ антызаходняй рыторыкi, i iмкнуѓся да добрасуседскiх адносiн. Пасля заканчэння тэрмiну прэзiдэнцкiх паѓнамоцтваѓ новым прэзiдэнтам быѓ абраны Алег Дзерыбаска. Найбуйнейшы алiгарх працягнуѓ ранейшы курс Касцьянава i лiбералаѓ.
  Адносiны з Амерыкай заставалiся дружалюбныя. Мала таго Расея нават уступiла ѓ НАТА. Дзерыбаска ѓмацаваѓ сваю ѓладу. Але праз эканамiчны крызiс сiтуацыя ѓ краiне пагоршылася. На выбарах 2012 года, Зюганаѓ здолеѓ зноѓ выйсцi ѓ другi тур. Але пацярпеѓ паражэнне ѓ другiм. Дзерыбаска прыняѓ шэраг законаѓ, якiя абмяжоѓваюць дзейнасць камунiстаѓ. I правёѓ папраѓку ѓ канстытуцыю, якая адмяняе абмежаванне прэзiдэнта на два тэрмiны запар.
  Камунiстаѓ да выбараѓ 2016 года не дапусцiлi, i Дзерыбаска быѓ пераабраны на трэцi тэрмiн у першым жа туры. Адначасова Расея вяла разам з Амерыкай баявыя дзеяннi ѓ Сiрыi. Адносiны памiж Захадам i Расiяй дружалюбныя. А зарплата ѓ доларах ужо перавысiла 1200. Адначасова ѓ Расii прайшла кампанiя па зносе помнiкаѓ Ленiну, а мумiю правадыра вынеслi з маѓзалея.
  Гэта ѓсё ахрысцiлi: Ленiнапад. Ленiна, праѓда, пахавалi разам з мацi па-чалавечы. Узровень жыцця ѓ Расii працягваѓ расцi. Тэлебачанне было цiкавым. Iснавала шматпартыйнасць, але дамiнавала "Адзiная Расiя". СМI адносна свабодныя i часам пашчыпвалi Дзерыбаска. Дзярждума нават атрымала некаторыя дадатковыя правы. У прыватнасцi дэпутаты маглi дзвюма трацiнамi галасоѓ зняць асобнага мiнiстра, i двойчы на працягу трох месяцаѓ вынесцi вотум недаверу. Але гэта на практыцы нiчога парламенту не давала, бо права прызначаць i здымаць усiх мiнiстраѓ заставалася за прэзiдэнтам. Акрамя таго, парламент атрымаѓ права дзвюма трацiнамi галасоѓ прысвойваць узнагароды. I найперш узнагароджаннi пасыпалiся на Алега Дзерыбаску. Адносна малады ѓ сорак гадоѓ стаѓ прэзiдэнтам Расii, алiгарх не меѓ жадання каму-небудзь аддаваць сваю ѓладу. У знешняй палiтыцы прытрымлiваѓся праамерыканскага курса, але часам рабiѓ i крытычныя выказваннi.
  У адносiнах да рэжыму Лукашэнка заняѓ жорсткую палiтыку. Не прызнаѓ выбары прэзiдэнта Беларусi ѓ 2010 годзе. Сiтуацыя ѓ Беларусi за эканамiчны крызiс рэзка абвастрылася. Пракацiлiся масавыя беспарадкi. А ѓ адказ на рэпрэсii Расii i Захад увялi вельмi жорсткiя эканамiчныя санкцыi. Скончылася гэта ѓ 2013 годзе ваенным пераваротам, у вынiку чаго Лукашэнка быѓ скiнуты.
  Новым прэзiдэнтам Дзерыбаска паставiѓ маладую жанчыну Вольгу Карач. Беларусь увайшла ѓ рублёвую зону. А на рэферэндуме жнiѓня 2018, канчаткова далучылася да Расii. Што яшчэ больш умацавала аѓтарытэт Алега Дзерыбаска. У 2020 на выбарах прэзiдэнта Расii за дзейнага кiраѓнiка дзяржавы прагаласавала, больш за 90 працэнтаѓ. Заработная плата перавысiла паѓтары тысячы долараѓ. А ѓ 2021 годзе адбыѓся першы палёт на Марс. Ён доѓжыѓся амаль год i аказаѓся сенсацыйна паспяховым. У Казахстане прайшлi пасля адыходу Назарбаева масавыя беспарадкi, i Расiя забрала сабе шэсць рускiх абласцей. Яшчэ больш пашырыѓшы iмперыю.
  Кiтай жа запаѓ у стан стагнацыi. I ѓзнiк у iм крызiс перавытворчасцi.
  Пачалiся хваляваннi i патрабаваннi дэмакратызацыi. Сапраѓды аднапартыйная сiстэма ѓсiм надакучыла. Як i палачная дысцыплiна. Людзям хацелася большай свабоды. Ды i насельнiцтвы ѓ Кiтая занадта ѓжо шмат. На ѓсiх усяго не хапала. Так што ѓспыхнула рэвалюцыя, якая перарасла ѓ грамадзянскую вайну. I пацякла кроѓ... I маса забойстваѓ, ахвяр i разбурэнняѓ.
  Кiтай пачаѓ развальвацца...
  
  ЛЕНIН ПРЭЗIДЭНТ ЗША
  1 студзеня 1938 гады. Уладзiмiр Iльiч Ленiн нервова мерае крокамi па вялiзным кабiнеты ѓ Белым доме. Сiтуацыя ва ѓсiм свеце абвастраецца. Услед за Iспанiяй камунiсты дабiлiся поспеху ѓ Францыi.
  Расiя, якой кiруе генералiсiмус, i прэзiдэнт Карнiлаѓ ужо ясна дала зразумець, што не дазволiць праводзiць экспансiю бальшавiзму ѓ Еѓропу. Пяцьсот дывiзiй у дзесяцi мiльённай расiйскай армii - гэта зусiм не жарт!
  Уладзiмiр Iльiч гэта разумее. I прапануе тактычны саюз Брытанii супраць Расii.
  Ангельцы заѓсёды ставiся вельмi насцярожана да рускай экспансii. Але радыкальны камунiзм iх палохаѓ яшчэ больш. Трэба было ѓбiць клiн памiж iмi i Расiяй.
  Ленiн рыхтаваѓся прыняць мiнiстра абароны Чэрчыля i заадно падаць ангельцам - доказ непахiснай моцы ЗША.
  А для пачатку лысы дыктатар заслухаѓ даклад аб новай зброi - праславутая "атамная бомба".
  Оппенгеймер вытрымаѓ даклад у вельмi стрыманых танах. Ды ѓжо ёсць поспехi i нават запушчаны атамны рэактар, але да з'яѓлення атамнай бомбы яшчэ вельмi далёка. Галоѓная праблема атрыманне ѓзбагачанага ѓрана i плутонiю. Акрамя таго, i гэта навiна не зусiм прыемная - каштаваць адна такая бомба будзе як некалькi лiнкораѓ. Так, што нават яшчэ пытанне - цi варта марнавацца на адну вялiкую бомбу - калi можна зрабiць сто тысяч маленькiх?
  Ленiн маларослы, лысы, але ѓсё яшчэ не страцiѓ рухомасцi стары (шэсцьдзесят сем гадоѓ зрэшты - гэта яшчэ далёка да глыбокай старасцi!), энергiчна хадзячы па вялiкiм холе кабiнета - заѓважыѓ:
  - Вы таварыш не разумееце дыялектыкi! Ды бомба пакуль будзе яшчэ дарога, але потым яе кошт з пераходам на серыйную вытворчасць знiзiцца на архi парадак!
  Оппенгеймер нясмела заѓважыѓ:
  - I рускiя не будуць сядзець, склаѓшы рукi!
  Рушыла ѓслед лагiчная i цвёрдая выснова ад Уладзiмiра Iллiча:
  - Значыць трэба апярэдзiць iх любой цаной!
  Тут чарнаскуры памагаты Оппенгеймера як заспявае:
  - Бо нам патрэбна перамога! Адна на ѓсiх мы за коштам не пастаiм! Адна на ѓсiх мы за коштам не пастаiм!
  Оппенгеймер пакланiѓся прэзiдэнту ЗША Ленiну i прароѓ:
  - Вы генiй! Зразумела, мы за коштам не пастаiм, i апярэдзiм рускiх, але нам патрэбны грошы!
  Ленiн упэѓнена вымавiѓ, пастукваючы абцасамi, туфляѓ з кракадзiлляѓ скуры:
  - Грошы будуць!
  - I рабы!
  Уладзiмiр Iльiч вымавiѓ гiстарычную фразу:
  - Я не абмяжоѓваю вас у сродках! Я абмяжоѓваю вас у часе!
  Шасцярэнькi каманднай i адмiнiстрацыйнай машыны iмперыi ЗША закруцiлiся.
  Але i гэта не самае галоѓнае. Уладзiмiр Iльiч як нiхто iншы разумеѓ - каб перамагчы Расiю - трэба падарваць яе знутры.
  Уладзiмiр Iльiч зморшчыѓ свой высокi, у доѓгiх, няроѓных маршчынах лоб i энергiчна зняѓшы трубку з тэлефона, пачаѓ набiраць Далеса.
  Калi галоѓны шпiён падышоѓ да апарата, Ленiн выючы на ѓсю глотку аглушальна прагарлапанiѓ:
  - Нам патрэбен чалавек, роѓным цi прынамсi не шматлiкiм якi саступае мяне ва ѓменнi бунтаваць, падманваць i спакушаць народ!
  Далес вельмi нават упэѓненым тонам адказаѓ:
  - Такi чалавек мне вядомы Уладзiмiр Iльiч!
  Ленiн, падскокваючы, нiбы чорцiк зароѓ:
  - Дык хто ж ён? Хто гэты рукатворны генiй?
  Далес, расцягваючы склада на распеѓ, вымавiѓ:
  - Iосiф Вiсарыёнавiч Сталiн! Вы яго, мусiць, ведаеце ђладзiмiр Iллiч!
  Ленiн падмiргнуѓ сам сабе ѓ люстэрка з пазалочаным i дыяментавым апраѓленнем i зароѓ:
  - Гэта кухар гатуе толькi вострыя!
  Далес, ухмыльнуѓшыся ѓпэѓнена, пацвердзiѓ:
  - Але менавiта такi, нам i патрэбен!
  Ленiн зноѓ падмiргнуѓ i рыкнуѓ:
  - Дай Сталiну ѓсё, што ён просiць. I паабяцайце яму месца гэтага архi нiкчэмнага генералiсiмуса Карнiлава!
  Далес аглушальна раѓнуѓ:
  - Будзе выканана Уладзiмiр Iльiч!
  Ды ѓжо, канешне ж, Сталiн кумiр мiльёнаѓ. I генералiсiмус альтэрнатыѓнага шляху.
  Курская дуга не адбылася
  Вось цiкавая АI, у якой Гiтлер, будучы, як мяркуюць, медыумам адчуѓ. Што немцы пацерпяць паражэнне, у самы апошнi момант адмовiѓся ад наступу на Курскай дузе. I гэта прывяло да таго, што артпадрыхтоѓка савецкiх войскаѓ прайшла марна.
  Немцы заселi ѓ абарону. I ѓзмацнiлi сябе ѓ Сiцылii. Сталiн усё яшчэ чакаѓ. У лiпенi разлютаваныя баi грымелi ѓ Сiцылii. Яны завяршылiся паразай саюзнiкаѓ, якiя панеслi вялiкiя страты. Сталiн пачаѓ наступ, толькi 30 жнiѓня. Калi ѓжо ѓсе тэрмiны скончылiся. А саюзнiкi на Сiцылii страцiлi дзясяткi тысяч забiтымi i палоннымi. Наступ савецкiя войскi пачалi i на Арлоѓскiм i на Харкаѓскiм напрамку. Баi разгарнулiся вельмi разлютаваныя. Немцы бiлiся адчайна, i ѓвогуле ѓмела. На поѓднi, дзе быѓ Майнштэйн, i мацнейшыя нямецкiя войскi - Чырвоная армiя наогул не змагла прасунуцца.
  Крыху лепшыя справы iшлi на Арлоѓскiм кiрунку. Там немцы былi крыху слабейшыя, але iм кiраваѓ леѓ абароны Мадэль. У абарончых баях "Пантэра", паказала сябе выдатным знiшчальнiкам танкаѓ.
  Вельмi эфектыѓны, аказаѓся i "Фердынанд". Савецкiя войскi прасоѓвалiся вельмi марудна. Або ѓ канцы лiстапада коштам вялiзных страт, узялi Арол. Такiм чынам, выступ аказаѓся зрэзаны.
  Узiмку немцам прыйшлося цяжэй... Iх душылi i ѓ цэнтры, i на поѓднi, i на поѓначы.
  Але ѓ цэнтры фашысты, спрытна арганiзуючы абарону, выстаялi. На поѓднi Майнштэйну ѓдалося злавiць савецкiя войскi ѓ пастку. I нанесцi найцяжкi ѓрон. На поѓначы немцы былi напагатове, а савецкiх сiл не хапiла, каб развiць поспех i зняць блакаду з Ленiнграда. Зiмовыя баi аказалiся неадназначным.
  
  КАЛI БЫ ЗША I БРЫТАНIЯ ПАДЧАС ДРУГОЙ СУСВЕТНАЙ ВАЙНЫ БЫЛI БЫ АДРАЗАНЫ
  Так i наступiѓ непераадольны ѓплыѓ, якi адключыѓ саюзныя сiлы з 1 студзеня 1943 года. Патрапаны корпус Ромеля спынiѓся на мяжы з Лiвiяй. I ѓсе бамбардзiроѓкi фашысцкай Германii спынiлiся. Спробы ляцець у бок Лондана таксама абарочвалiся праваламi. Нямецкiя самалёты не разбiвалiся, але адкiдалiся. Здарылася раней нябачанае цуд, падзел свету тэамагiчнай сiлай.
  Аднак спачатку немцам гэта не надта дапамагала. Сталiнград, дакладней групоѓку Паѓлюса ѓ iм, мабыць, было ѓжо не выратаваць. I савецкiя войскi ѓпэѓнена рухалiся наперад. Паспяхова прайшло наступленне па Варонежам i ѓ iншых напрамках Амаль як у рэальныя тэрмiны Чырвоная армiя вызвалiла Курск, Белгарад, Харкаѓ.
  Аднак пасля перакiдвання загартаваных дывiзiй Ромеля з Афрыкi i тых сiл, якiя ѓ рэальнай гiсторыi былi таксама без усялякай карысцi кiнуты ѓ Алжырскiя i Тунiскiя пустынi знакамiты контрудар Майнштэйна прыкметна выйграѓ у сiле. Бо ѓ iм прынялi ѓдзел значна больш нямецкiх сiл, асаблiва авiяцыi.
  Ды i трыццаць новенькiх "Тыграѓ", што без толку ѓгразлi ѓ Сахары, апынулiся зусiм не лiшнiмi.
  Тут i адбылося першае iстотнае разыходжанне з рэальнай гiсторыяй. Майнштэйн нанёс контрудар на чатыры днi раней i маючы нашмат больш сiл, прасоваѓся хутчэй. Харкаѓ быѓ адбiты на дзевяць дзён раней, Белгарад на дванаццаць, прычым з ходу, а галоѓнае быѓ узяты Курск, якi ѓ рэальнай гiсторыi фрыцам не паддаѓся.
  Колькасць нямецкiх сiл аказалася задзейнiчана значная. Немцы выкарыстоѓвалi i перакiнутыя рэзервы з Францыi, практычныя ѓсе баяздольныя танкавыя часткi, i галоѓная авiяцыя. Як нi круцi, але амаль палову Люфтвафэ адцягваѓ Заходнi фронт, так што значныя сiлы ѓ паветры ѓ ворага дадалiся. I гэта сказаѓ падчас нямецкага падобнага на ѓдар сярпа контрнаступлення.
  Ды i Майнштэйн у рэальнай гiсторыi перайграѓ савецкiх генералаѓ, а тут у яго на дваццаць дывiзiй больш сухапутных сiл i з улiкам канцэнтрацыi рэсурсаѓ у тры разы больш самалётаѓ. I Фоке-Вульф зусiм нядрэнны пры пiсьменным выкарыстаннi: хуткасць вялiкая, узбраенне магутнае. Што iстотна Ф-190 больш эфектыѓны пры лiкавай перавазе. Бо яго магутнае ѓзбраенне дазваляе збiць самалёт з аднаго заходу, а сам ён можа сысцi за рахунак высокай хуткасцi пiкiравання.
  Савецкiя войскi пацярпелi тактычную паразу, i пакiнулi Курск, шмат салдат i афiцэраѓ патрапiла ѓ асяроддзе. Часткова адны загiнулi, iншыя, праѓда такiх меншасць патрапiлi ѓ палон, многiя i вырвалiся, страцiѓшы праѓду тэхнiку.
  Страты савецкiя войскi панеслi каласальны i наступленне iх аказалася спынена. Але i нямецкiя танкi не маглi развiць поспех з-за вясновай бездаражы.
  Узнiкла часова раѓнавага сiл.
  Аднак у вайну магла ѓступiць i новая сiла: Японiя. У самураяѓ таксама рукi аказалiся развязаныя. Амерыка не даступная, але i не атакуе. Праѓда пакуль моцнае сухапутнае войска Японii цiсне на Кiтай. Тут у Чан Кайшы вельмi складанае ѓзнiкла становiшча. Цi спрабаваць дамовiцца з японцамi, цi ваяваць, але ѓжо не атрымлiваючы падтрымкi грашыма i зброяй са ЗША, Брытанii i iншых краiн.
  Натуральна немцы прагнулi адкрыццi другога фронту, каб адцягнуць частку сiл супернiка з усходу. Усё ж у iх страты былi панесены адчувальныя. Асаблiва шмат сiл адабраѓ Сталiнград. Савецкiя войскi таксама страцiлi вельмi шмат, i частка i войскаѓ апынулася ѓ Харкаѓскiм i Курскiм катле.
  Фашысты нарошчвалi выпуск узбраенняѓ. Дзякуючы адсутнасцi бамбардзiровак, фрыцы змаглi павялiчыць выпуск танкаѓ на больш значную лiчбу, як да статуты i авiяцыi. Бамбардзiроѓкi мацней перашкаджалi фашыстам, чым гэта прынята лiчыць. Тым больш у рэальнай гiсторыi Нямеччына павялiчвала выпуск тэхнiкi шмат у чым дзякуючы перабудове эканомiкi на вайсковы лад i ѓсё больш i больш актыѓнаму выкарыстанню рабскай працы, а не таму, што бамбавалi iх слаба.
  Немцы пакуль чакалi i будавалi новыя танкi, навучалi экiпажы, робячы стаѓку на сучасную тэхнiку. Заадно заставалася адкрытым пытанне, дзе пачынаць наступленне? Курскага выступу ѓжо не было. А гэта натуральная зачэпка. А так i самi немцы, i Гiтлер вагалiся. Была iдэя ѓзяць штурмам Ленiнград. Хоць у гэтым выпадку прыйшлося б прарывацца, праз магутныя ѓмацаваннi.
  Паѓторна iсьцi на Сталiнград нямецкiм генэралам не хацелася. Але выбар прама скажам, не шырокi. Няѓжо, што наступаць на саму Маскву. У асяроддзi фашысцкiх верхаводаѓ узнiклi сур'ёзныя рознагалоссi. Майнштэйн, Гудэрыян i Роммель нават выказалiся ѓ тым сэнсе, што лепш наогул не наступаць, а няхай рускiя сунуцца самi i завабiм iх у пастку.
  Альтэрнатыѓны план прадугледжваѓ пачаць наступ з Таманскага паѓвострава i з Растова-на-Доне, гэты добра ѓмацаваны горад фрыцы змаглi абаранiць, перакiнуѓшы падмацаванне з Балканскай групоѓкi, замянiѓшы свае акупацыйныя войскi балгарскiмi, i iтальянскiмi.
  Фюрар, якому падабалiся аперацыi, калi войскi прарываюцца па збежных напрамках, усё больш i больш схiляѓся да гэтага плана, але марудзiѓ з яго рэалiзацыяй. У прыватнасцi танк "Пантэра" аказаѓся капрызным i часта ламаѓся, так што патрабавалiся яго дапрацоѓкi. Няхай дадатковае навучанне экiпажаѓ. I "Тыграм" фюрару жадалася наштампаваць пабольш.
  Сталiн у канечне вынiку гэта надакучыла. Асцерагаючыся, што другi фронт адкрые якая дамаглася буйных поспехаѓ паѓднёвым Кiтая Японiя, чыя колькасць сухапутнага войска ѓжо перавысiла сем мiльёнаѓ салдат i дадзеных аб якi расце ваенным патэнцыяле Трэцяга Рэйха, ён сам загадаѓ пачаць наступ на Курскiм i Данбаскiм кiрунку. Ваганнi Гiтлера, iмкненне фюрара сфармiраваць дывiзii з сотнямi "Тыграѓ" i "Пантэр" прывялi да апярэджання.
  Зрэшты, савецкiя войскi, пачаѓшы наступ 7 лiпеня 1943 гады, самi не мелi вырашальнай перавагi ѓ сiлах. Супраць 6,6 мiльёнаѓ савецкiх салдат i афiцэраѓ дзейнiчала 5,56 мiльёнаѓ нямецкiх войскаѓ, каля мiльёна двухсот пяцiдзесяцi тысяч ваяроѓ сатэлiтаѓ. Мусалiнi пасля знiкнення пагроза наступлення з захаду i поѓдня значна павялiчыла колькасць iтальянскiх войскаѓ на ѓсходзе. Узрасла i колькасць iспанскiх падраздзяленняѓ. Даслаѓ дывiзiю "добраахвотнiкаѓ" i Салазар. Змагалiся i французскiя легiёны, румыны, больш актыѓна венгры, албанцы, i з усёй Еѓропы замежныя дывiзii ѓ СС.
  Такiм чынам, савецкае войска не мела перавагi ѓ колькасцi, але разнамаснасць каалiцыi, знiжала якасць сiл супернiка. У танках i артылерыi ѓ Чырвонай Армii некаторая колькасная перавага. Але пакуль, мабыць "Тыгры" i "Пантэры", пакуль не маюць сабе роѓнага па агнявой моцы i бранiраванню апанента. Ды i Т-4 набыѓ перавагу ѓ агнявой моцы прылады над Т-34-76. Але затое ѓ СССР ёсць рэактыѓная артылерыя, а ѓ немцаѓ, нягледзячы на наяѓнасць распрацовак у прыватнасцi газаметаѓ гэта развiта слабавата.
  У авiяцыi прыкладны колькасны парытэт. Нямецкiя знiшчальнiкi МЕ-109 "Г", Фоке-Вульф мацнейшыя, праѓда, чым савецкiя машыны ва ѓзбраеннi i хуткасцi, але крыху слабейшыя ѓ манеѓранасцi. А дасведчаных i дзейсных асаѓ у Нямеччыны, нажаль, больш. Бамбавiк Ю-188, мабыць, лепш у лётных характарыстыках, чым ПЕ-2 i ТУЮ-3. I на ѓзбраеннi стаѓ паступаць Ю-288. Праѓда толькi-толькi ён стаѓ укараняцца, як i МЕ-309.
  Але ѓ любым выпадку не маючы перавагi ѓ сiле, Чырвоная Армiя разгарнула наступ на загадзя падрыхтаваную абарону супернiка. I сутыкнулася з упартым супрацiвам. Але савецкiя войскi напорысты ѓ наступе, не лiчачыся са стратамi, яны лезлi наперад. Хоць у сярэднiм тэмп прасоѓвання аказаѓся i невысокi адзiн-два кiламетры за дзень. Працiѓнiк агрызаѓся i паспяваѓ акопвацца зноѓ. Тэмп не менш гераiчнае прасоѓванне працягвалася. Да сярэдзiны жнiѓня коштам вялiкiх страт савецкiя войскi прасунулiся да ста кiламетраѓ, падышлi да Курску разгарнулi ѓпартыя баi за сам горад, падышоѓшы яшчэ i да Белгарада.
  19 жнiѓня 1943 года Японiя, пераадолеѓшы ваганнi, адкрыла фронт на Далёкiм Усходзе. Да гэтага часу пацярпеѓшы шэраг параз, рэжым Чан Кайшы пайшоѓ на выгадны для самураяѓ мiр. Японцы атрымлiвалi кантроль над важнымi камунiкацыямi, i пазбаѓлялiся неабходнасцi весцi цяжкую партызанскую вайну ѓ дрэнна арганiзаванымi, але затое вельмi шматлiкiмi кiтайскiмi войскамi. Затое Чан Кайшы быѓ абяцана падтрымка ѓ вайне з Чырвонай Армiяй Мао Дзедуна. У Японii ѓжо з'явiлiся ѓсе сродкi для вядзення вайны з СССР. I яны вырашылi не чакаць дажджлiвай восенi, i суровай сiбiрскай зiмы. Не кажучы аб тым, што Гiтлер вайну ЗША яшчэ ѓ 1941 году абвясцiѓ, а самураi яго не падтрымалi. Адкрыццё другога фронта ѓ 1942 годзе, магло б выратаваць гiтлераѓцаѓ ад поѓнага разгрому пад Сталiнградам.
  Рашэнне Японii было цалкам чаканым. Тым не менш, у нападзе на Уладзiвасток самураi дабiлiся тактычнай раптоѓнасцi, i нанеслi сур'ёзную шкоду савецкаму Цiхаакiянскаму флоту.
  Немцы ѓ канцы жнiѓня паспрабавалi контратакаваць, выкарыстоѓваючы масу найноѓшых танкаѓ. Але iх паѓднёвы контрудар змог дасягнуць толькi адносных поспехаѓ. Савецкае камандаванне ѓжо прадбачыла падобную магчымасць, адвяло войскi на зыходныя рубяжы. Толькi агульнавайсковая 31-армiя патрапiла ѓ кацёл i па большай частцы аказалася знiшчана.
  Тым не менш, савецкiя войскi, не дасягнулi сваёй мэты, i панеслi вельмi значны ѓрон, не здолеѓшы адваяваць тэрыторыi. Асаблiва шмат было страчана больш за шэсць з паловай тысяч танкаѓ, супраць каля васьмiсот нямецкiх. У танкавым парку колькасная перавага перайшла да гiтлераѓцаѓ. У вераснi немцы змаглi зраѓняцца з СССР у выпуску самалётаѓ па сотнi ѓ дзень, а ѓ Лiстападзе прыкладна ѓ машынах, нарошчваючы выпуск "Пантэры" да 650-700 танкаѓ у месяц. Тут вялiкую ролю адыграла выкарыстанне рэсурсаѓ акупаваных краiн у першую чаргу Францыi, а таксама Бельгii i Галандыi, дзе ѓвялi працоѓную павiннасць.
  Немцы з некаторым спазненнем у вераснi пачалi даѓно запланаваны наступ з Растова-на-Доне i з Таманскага паѓвострава. I натрапiлi на ѓпартую савецкую абарону. А Японiя вяла наступленне на Манголiю, захапiѓшы Улан-Батар i Прымор'е. Але тамака прасунуѓшыся малаважна.
  Гэта адцягнула значныя рэзервы i пасля паѓтара месяца самых жорсткiх баёѓ, нямецкiя групоѓкi злучылiся. Але страты фрыцаѓ таксама аказалiся вельмi iстотнымi, i яны былi вымушаныя спынiцца. Але гэты тактычны поспех справакаваѓ уступленне ѓ вайну Турцыi, i адкрыццё трэцяга фронта ѓ Закаѓказзе.
  Цяпер даводзiлася адбiваць i ѓ гэтым напрамку.
  Да зiмы лiнiя фронту на Далёкiм Усходзе стабiлiзаваць. Японцы прасунулiся ѓ раёне Прымор'я ад пяцiдзесяцi да ста дваццацi кiламетраѓ, захапiлi большую палову Манголii разам з Улан-Батарам, але iх наступленне прыпынiлася. Туркi падышлi да Ерэвана i атакавалi Батумi, апошнi горад iм удалося захапiць на дзве трэцi. Самi немцы прасунуся за восень не вельмi моцна. I пакуль яшчэ не авалодалi iнiцыятывай.
  Вайна станавiлася ѓсё больш пазыцыйнай, i зацяжной. На знясiленне, i на тэхналагiчную перавагу. За 1943 год СССР павялiчыѓ выпуск самалётаѓ у паѓтара раза з 25 тысяч да 37 тысяч. Фашысцкая Нямеччыны ад звыш 15 тысяч да 32 тысяч, больш, чым у два разы. У апошнiя месяцы года немцы зраѓнялi свае паказчыкi з савецкiмi вытворчымi вынiкамi ѓ самалётах. I ѓ танках i САУ таксама - пры якаснай перавазе. А СССР трэба яшчэ адбiвацца i ад Японii. Акрамя таго, некаторая колькасць самалётаѓ i танкаѓ вырабляецца ѓ Iталii, i ѓ iншых краiнах сатэлiтаѓ Трэцяга Рэйха. Няхай i не занадта шмат. Плюс яшчэ немцы, карыстаючыся адсутнасцю вайны сталi здабываць i пастаѓляць для сваiх патрэб нафту з Лiвii.
  Так што паступова дэфiцыт энерганосьбiтаѓ у Трэцiм Рэйху слабеѓ. Акрамя таго нядрэннай крынiцай сыравiны абяцалi стаць Афрыканскiя французскiя валадарствы.
  Так, што гiтлераѓцы маглi сябе забяспечваць нядрэнна. У адказ чырвоныя канструктары Сталiну прыгатавалi новыя тыпы танкаѓ з 85-мiлiметровымi i 122-мiлiметровымi гарматамi. Немцы некалькi прытармазiлi працы над "Пантэрай"-2. Нялёгка атрымаць танк з магутным узбраеннем, моцным бранiраваннем, i адносна рухомы. А "Каралеѓскi тыгр" атрымаѓся занадта ѓжо цяжкiм у 68 тон. Адносна паспяховай абяцала быць толькi мадэрнiзацыя "Пантэры". А танк Т-4 судзячы па ѓсiм свае магчымасцi вычарпаѓ. Паступова з новага 1944 гады выпуск гэтай машыны стаѓ змяншацца. Каб поѓнасцю спынiцца ѓ красавiку.
  Савецкае камандаванне распачало некалькi наступальных аперацый узiмку. I Таманскiм паѓвостраве, i ѓ цэнтры, i на Ленiнградскiм напрамку, i пад Курскам. Але нiдзе не ѓдалося дабiцца iстотнага поспеху. Працiѓнiк ужо меѓ колькасную перавагу ѓ жывой сiле i ѓ танках, i ѓ авiяцыi. Толькi боязь надвор'я прымушала фрыцаѓ прытрымлiвацца абарончай тактыкi.
  Негатыѓную ролю адыгрывала i ѓзрослая колькасць дэзерцiраѓ i здраднiкаѓ, а таксама тое, што немцы развiлi вышынную авiяцыю, што больш эфектыѓна займалася разведкай з паветра.
  Акрамя таго савецкае камандаванне крыху няправiльна падыходзiла да працэсу канцэнтрацыi сiл. У прыватнасцi сама тактыка пачынаць наступную аперацыю на iншым участку яшчэ да завяршэння папярэдняй, мела сэнс пры лiкавай перавазе. Як у першую сусветную вайну раздзiраючы немцаѓ. Але калi вораг цябе лiкам пераѓзыходзiць, тое гэта замiнала на асобным участку дамагчыся перавагi ѓ сiлах.
  Калi б Сталiну ѓдалося б стварыць перавагу на асобным участку фронту прыкладна пры суадносiнах тры да аднаго, то можа i быѓ бы, дасягнуты тактычны поспех.
  А так на адным участку iдзе наступ, на iншым рыхтуюцца, а рэальна немцам i iх саюзнiкам лягчэй адбiваць. Тым больш ужо з'явiлiся ѓ фрыцаѓ вышынныя, хуткасныя разведчыкi з выдатнай оптыкай, якiя дазвалялi, адсочваюць рух войскаѓ. А зiмой маскiравацца складаней, а ноч не панацэя, дык у нямецкiх разведчыкаѓ з'явiлiся нядрэнныя прыборы начнога бачання.
  "Каралеѓскi тыгр" як планаваны танк прарыву затрымаѓся з серыйнай вытворчасцю i аказаѓся не зусiм удалым. "Пантэра"-2 якую Гiтлер загадаѓ узмацнiць бранiраваннем да непрабiѓнасцi IС-2, i ѓсталяваць рухавiк у 900 конскiх сiл, важыла ѓ 51 тону, нават з улiкам усталёѓкi алюмiнiевага кажуха якi зэканомiѓ 800 кiлаграм. Затое бартавую браню з'явiлася магчымасць узмацнiць да 82 мiлiметраѓ пад рацыянальным нахiлам. Гэта зрабiла нямецкi танк не такiм ужо ѓразлiвым з бартоѓ, як ранейшыя мадэлi. Але зноѓ "Пантэра"-2 i "Леѓ"-2 у больш дасканалай кампанавальнай схеме пакуль толькi ѓ працэсе распрацоѓкi.
  Затое за зiму немцы поѓнасцю ѓзялi пад кантроль французскiя ѓладаннi ѓ Афрыцы, уключаючы i "Пятлю Нiгера". А там i нафта, i газ i баксiты, i яшчэ большыя запасы ѓрану асаблiва ѓ Конга. Дэ Голя злавiлi - без дапамогi саюзнiкаѓ ён нiчога не каштаваѓ, а Скарэлi спрацаваѓ чыста i ѓмела.
  Такiм чынам, да траѓня 1944 г. праблемы з нафтай былi ѓ асноѓным вырашаныя. З Лiвii ѓжо ѓсю iшлi пастаѓкi, i заставалася толькi свiдраваць усё новыя i новыя свiдравiны.
  Але ѓ маi немцы яшчэ наступаць былi не гатовы. Акрамя састарэлага па сваёй канструкцыi "Тыгра" ѓ iх не было сур'ёзнага танка прарыву. Праѓда "Тыгр" ужо вырабляѓся масавага i дзякуючы высокай якасцi бронi i таѓшчынi бартоѓ, а таксама хуткастрэльнай, дакладнай гармате мог гуляць ролю хай i не iдэальнага, але менш нiштаватага танка якi ѓзломвае абароту войскаѓ СССР.
  Нямецкае камандаванне пасля серыi спрэчак вярнулася да ранейшага плана 1942 гады. А менавiта пачаць наступленне на флангах. Узяць у падвойнае кольца Ленiнград, i прарывацца да Сталiнграда. Тым больш, пасля таго як Вермахт пакiнуѓ Ржэѓска-Вяземскi выступ, быѓ страчаны зручны плацдарм для наступу на Маскву. Так што да сталiцы адносна далёка.
  План гiтлераѓцаѓ таксама не аптымальны, але... У Швецыi прайшлi датэрмiновыя выбары ѓ парламент, дзе ѓражлiвай перамогi дабiлiся нацысты. Краiна з насельнiцтвам у восем мiльёнаѓ чалавек, i з развiтой эканомiкай аказалася гатова ѓступiць у вайну супраць СССР. Самай папулярнай фiгурай стаѓ Карл Дванаццаты. Шведы прагнулi рэваншу за ранейшыя паразы i знявагi падчас прайгранай Пётр першаму i Аляксандру першаму войн. Такiм чынам, супраць СССР ужо ваявала ѓся Еѓропа. Прычым Франка i Салазар вырашылi ѓступiць у вайну афiцыйна, што прэтэндаваць на сваю частку здабычы. Толькi адна Швейцарыя засталася фармальна нейтральнай, але i яна выслала дывiзiю добраахвотнiкаѓ.
  Колькасць перавагi апынулася на баку нацысцкай каалiцыi. Акрамя таго да сярэдзiны траѓня 1944 гады немцы ѓжо мелi ѓ страi каля тысячы рэактыѓных самалётаѓ МЕ-262. Машыны самой па сабе дастаткова ѓдалай, але з недапрацаванымi рухавiкамi. Але паступова маторы падцягвалiся, станавiлiся больш магутнымi, надзейнымi змяншаѓся выдатак палiва.
  Наступ пачаѓся на поѓднi. Фрыцы спрабавалi паѓтарыць план распрацаваны АКВ яшчэ для аперацыi "Блау" у студзенi 1942 года, але затым самавольна зменены Гiтлерам. Калi вядзеш наступ на Сталiнград i з поѓдня i з поѓначы, па збежных напрамках. Але спачатку тут немцам трэба было прарвацца да Дона. Фашысцкiя "Тыгры" перайшлi ѓ атаку, але сутыкнулiся з моцнай лiнiяй абароны. Прасоѓванне фрыцаѓ аказалася павольным, яны ѓгразлi ѓ глыбокаэшаланаванай абароне савецкiх войскаѓ. Прайшоѓшы за першыя дзесяць дзён усяго 35-40 кiламетраѓ у напрамку Варонежа.
  Затым фашысты за два тыднi ѓпартых баёѓ прасунулiся ѓсяго на дзясятак кiламетраѓ i з прычыны вялiкiх страт былi вымушаныя, спынiцца.
  Больш паспяхова развiвалася наступленне на поѓднi. Там войскаѓ савецкiх менш, i абароняцца складаней. Шматлiкiя "Пантэры", "Тыгры", "Фердынанды" ( гэтая САУ апынулася больш масавай з-за адсутнасцi стратэгiчных бамбардзiровак!) i першыя мадэлi "Ягдтыгр" i асаблiва эфектыѓнай "Штурмтыгр". Немцы ѓдалося прарваць першыя лiнii абароны i выйсцi на аператыѓную прастору.
  Адначасова ѓ наступ перайшло i японскае войска. Самураi павялiчылi колькасць свайго танкавага парку i iх новыя сярэдняй вагi машыны, практычна не саступалi ва ѓзбраеннi i хадавых якасцях Т-34-76, а лабавой бранi нават пераѓзыходзiлi, саступаючы зрэшты, у абароне з бартоѓ.
  Наступ Японiя вяла ѓ Манголii, дзе куды цяжэй вытрымлiваць абарону. Савецкае камандаванне сутыкнулася з дэфiцытам рэзерваѓ, адбiваючыся на ѓсе тры франты. Ды i страты асабовага складу падчас зiмовага наступу былi немаленькiя.
  Наступ немцаѓ на Цiхвiн, а фiнаѓ i шведаѓ з боку Беламарканала адбiвалася з цяжкасцю. Прасоѓвалiся фашысты павольна, але амаль бесперапынна. У сярэдзiне чэрвеня на поѓднi войскi Майнштэйна ѓварвалiся ѓ Сталiнград. Пачалася другая Сталiнградская бiтва. А да пачатку лiпеня пасля падзення Цiхвiна i Волхава, фiны, шведы i немцы злучылiся - утварыѓшы другое кола вакол горада Ленiна.
  Такiм чынам склалася вельмi цяжкая сiтуацыя для савецкiх вайсковых сiл.
  Але Сталiнград Майнштэйну нiяк не паддаваѓся. I гэта перашкодзiла немцам развiць наступленне ѓ iншых напрамках. На поѓднi яны як у 1942 году дайшлi толькi да Церскай брамы: угразнуѓшы пад Грозным i Арджанiкiдзэ. Цяжкiя баi працягвалiся i на Варонежскiм кiрунку. Да верасня савецкiя войскi вымушаны былi адысцi за Дона. Вось iронiя лёсу да канца кастрычнiка лiнiя фронту на поѓднi паѓтарыла 1942 у момант найбольшага прасоѓвання фашыстаѓ.
  Горш было на поѓначы, дзе Ленiнград аказаѓся ѓ татальным коле блакады. Акрамя таго немцы, фiны i шведы змаглi разрэзаць абарону Чырвонай Армii на Карэльскiм паѓвостраве адрэзаѓшы па сушы Мурманск ад асноѓнай часткi СССР.
  Каля сарака савецкiх дывiзiй аказалiся ѓ iзаляцыi. Зрэшты, iх колькасцi было далёка да штатнай. Швецыя выставiла каля дваццацi пяцi дастаткова добра аснашчаных дывiзiй. Разам з загартаванымi фiнамi i нямецкiмi войскамi яны атрымалi колькасную перавагу. А перакiдваць рэзервы на Карэльскi паѓвостраѓ вельмi складана.
  Наогул Чырвоная Армiя не магла атрымаць патрэбных папаѓненняѓ, бо японцы аказалiся нечакана моцнымi, iх колькасць разам з марыянетачнымi войскамi перавысiла пяць мiльёнаѓ, i гэта фактычна паѓнаважкi другi фронт. Так што супраць немцаѓ i iх саюзнiкаѓ даводзiлася толькi адбiвацца.
  Паступова зона кантролю савецкiх войскаѓ у Карэлii скарачалася, i Мурманск аказаѓся цалкам блакiраваны i фактычна асуджаны. Так у моры панаваѓ варожы флот i асаблiва падводныя лодкi, так што наладзiць забеспячэнне не было чым.
  Нажаль, але ѓ лiстападзе 1944 у СССР не было рэзерваѓ, каб паѓтарыць пералом 1942 гады. Практычна ѓсе выдаткавалi, каб не дапусцiць страты Каѓказа. Акрамя таго немцы больш прафесiйна вялi штурм Сталiнграда, i туды нiбы ѓ варонку Тартара прыходзiлася стала перакiдваць рэзервы. Сталiн загадаѓ утрымлiваць горад на Волзе любой цаной. Але ва ѓмовах панавання авiяцыi супернiка ѓ паветры кошт апынулася неймаверна высокая.
  Тым больш, што Майнштэйн у адрозненнi ад Паѓлюса не спяшаѓся i бераг салдат. У вынiку чаго суадносiны страт склалiся не на карысць Чырвонай Армii.
  Гiтлер прыспешваѓ Майнштэйна, але хiтры фельдмаршал умеѓ адхiнацца i вытрымлiваць цiск.
  Адны з моцных вiдаѓ узбраенняѓ сталi "Штурмтыгры". Яны мелi надзвычай магутныя бамбамёты кiдаюць снарады вагой трыста дваццаць кiлаграм. Прычым снарады рэактыѓныя i куды больш магутныя, чым гаѓбiчныя. Можна iх назваць годным адказам на "Кацюшы", няхай i на гусенiцах. Акрамя таго некаторыя бамбаметы ѓсталёѓвалiся i на грузавiках, з большай далёкасцю стральбы.
  Выкарыстоѓвалi немцы i газаметы. I зразумела рэактыѓныя бамбавiкi.
  У снежнi японцы захапiлi практычна ѓсю Манголiю i ѓшчыльную падышлi да Уладзiвастока, часткова захапiѓшы Прымор'е i Хабараѓск. Але генерал мароз прымусiѓ iх спынiцца.
  Карыстаючыся гэтым, Чырвоная Армiя арганiзавала серыю контрудараѓ на нямецкiх флангах, што спрабавалi захапiць, што засталося ад Сталiнграда. Якая хоць i малая частка горада ѓтрымлiвалася i на пачатку 1945 года. Немцы дабiлiся ѓ 1944 годзе пэѓных поспехаѓ, але нават не змаглi заваяваць Каѓказ i атрымаць Бакiнскай нафты. Праѓда для ѓласных патрэб iм хапала пакуль i Румынскай, Венгерскай, Лiвiйскай, i Камерунскай i Нiгерыйскай.
  Ленiнград пакуль яшчэ трымаѓся ѓ блакадзе. У iм былi загадзя створаны буйныя запасы харчавання i боепрыпасаѓ, так што горад мог перажыць i гэтую зiму, працягваючы скоѓваць значныя сiлы Вермахта i яго саюзнiкаѓ.
  Савецкае кiраѓнiцтва паспела зрабiць i стратэгiчныя запасы сыравiны ѓ горадзе Ленiна для вытворчасцi зброi. Так што пакуль фашыстам гэта не надта шмат дало.
  А вось Мурманск аказаѓся поѓнасцю заблакаваны. З дзесяцi транспартаѓ фрыцы, якiя iшлi да горада, дапiлi дзевяць.
  У студзенi савецкае камандаванне спрабавала праверыць на трываласць немцаѓ у цэнтры. Аднак пабiць вельмi магутную i развiтую ѓ iнжынерных адносiнах абарону не ѓдалося. Максiмальнае прасоѓванне склала пяць-шэсць, у лепшым выпадкi не больш за восем кiламетраѓ. А страты савецкiх дывiзiй аказалiся вельмi адчувальныя. У большасцi частак да паловы складу.
  Але частка нямецкiх сiл адцягнула, дазваляючы ѓтрымлiваць Сталiнград... У сакавiку немцы самi пачалi наступ на Церскай браме. Iм удалося прарваць лiнiю савецкай абароны i акружыць Грозны i Арджанiкiдзэ, але ѓ фрыцы ѓперлiся ѓ лiнiю Ведэна, Шалi i далей па гарадах.
  Сам горад Грозны яшчэ ѓ поѓнай блакадзе пратрымаѓся да траѓня. У траѓнi ж канчаткова загiнуѓ Сталiнград. Ад горада i яго прыгарадаѓ, а таксама танкавага завода, нават практычна не засталося руiн.
  Нямецкая каалiцыя таксама выдыхалася, але фюрар хацеѓ перамогi. У студзенi прайшлi першыя паспяховыя выпрабаваннi дыскалета, якi развiѓ хуткасць да двух гукавых i ѓзняѓся да 18 кiламетраѓ у вышыню. У Маi дыскалет ужо развiѓ чатыры гукавыя хуткасцi i падскочыѓ на вышыню 30 кiламетраѓ.
  Але новая машына пры ѓсiх сваiх моцных, i нават унiкальных лётных характарыстыках, аказалася ѓразлiвай для стралковага агню i дарагой. Праблема ѓразлiвасцi неѓзабаве была вырашана пускам ламiнарнай стругi, але гэта павялiчыла выдатак палiва i знiзiла палётны час машыны. Ды i сам дыскалет у ламiнарным "футры" не мог весцi эфектыѓнага агню.
  Але пачатак эпохi "лятаючых талерак" быѓ пакладзены. Акрамя таго немцы абзавялiся моцным козырам: танкамi новага пакалення класа "Е". Яны адрознiвалiся пры падобным з "Каралеѓскiм тыграм" i "Пантэрай" вагой значна больш шчыльнай i дасканалай кампанавальнай схемай, нiзкiм сiлуэтам i тоѓстай бранёй.
  У серыйнай вытворчасцi i на палях бiтваѓ сябе паказалi прыстойна "Пантэра"-2 i "Тыгр"-2, а затым i "Тыгр"-3. Апошняя машына з больш шчыльнай кампаноѓкай i маленькай вежай валодалi моцным бранiраваннем i рухавiком у 1080 конскiх сiл. "Маѓсы" так i не прыжылiся. Але прыстойна паказала сябе мадыфiкацыя "Пантэр" - "Ф".
  З-за недахопу легiруючых элементаѓ савецкiя танкi мелi не надта якасную браню i пакуль "Пантэра" i з 75-мiлiметровай гарматай цалкам спраѓлялася са сваёй роляй. А 120-мiлiметровая пад нахiлам лабавая браня, абараняла ад 85-мiлiметровай савецкай гарматы Т-34-85 досыць надзейна. Але, мабыць, СУ-100 савецкая самаходка апынулася годным апанентам якая ѓзмацнiла бранiраванне "Пантэры". Т-4 быѓ ужо зняты з вытворчасцi. I з серыйных танкаѓ "Пантэра" аказалася самым лёгкiм.
  Першай перадавой па сваёй кампанавальнай схеме стаѓ серыйны танк "Леѓ". Вежа гэтага танка была зрушана назад, а трансмiсiя, рухавiк i каробка перадач размясцiлiся адным блокам спераду. У вынiку сiлуэт у машыны атрымаѓся нiзкi, i бранiраванне пры магутнай 105 мiлiметровай гарматы супастаѓнае з "Каралеѓскiм тыграм", а iлба вежы яшчэ больш магутны.
  Зрушэнне вежы назад давала "Льву" яшчэ i тая перавага, што пры перасоѓваннi па лесе дзьмула яго даѓгаствольнай прылады не так чаплялася за ствалы дрэѓ.
  Гiтлераѓцы спрабавалi таксама i iншыя схемы, а таксама бамбавалi савецкiя пазiцыi моцнай авiяцыяй.
  Японiя таксама спрабавала наступаць i канчаткова адразаць Уладзiвасток ад Вялiкай зямлi.
  Немцы ѓ чэрвенi i лiпенi спрабавалi прарвацца да Масквы. Але савецкая лiнiя абароны выдалася вельмi трывалай, i фашысты неслi каласальныя страты. Нават танк "Леѓ" не зусiм адэкватны ѓ наступе, у першую ж чаргу з-за недастатковага прычынення бартоѓ.
  Савецкае камандаванне ѓсё больш актыѓна i актыѓна выкарыстоѓвала калiбр гарматы ѓ 100 мiлiметраѓ. Ясна, што ѓ СССР няма рэсурсаѓ, каб пабiць варожыя танкi, такiмi ж танкамi, але можна масiравана выкарыстоѓваць супрацьтанкавую артылерыю.
  Е-100 у першапачатковай мадэлi апынуѓся занадта цяжкiм у 140 тон, i бартавым бранiраваннем у 120-мiлiметраѓ(лоб 240 мiлiметраѓ!), хай нават i пад нахiлам. Гэтага ѓжо было недастаткова. Не кажучы аб тым, што i "Маѓсы" безнадзейна адсталi ѓ сваёй кампаноѓцы.
  Рэальна танк "Леѓ" i САУ - Е-10, Е-25 былi перадавымi нямецкiмi машынамi, дзе размяшчэнне рухавiка, трансмiсii i каробкi перадач сумясцiлася. Аднак немцы выпускалi масу адсталай тэхнiкi. Напрыклад "Пантэры", "Тыгры", "Ягдтыгры", "Ягдпантэры" з даволi высокiмi сiлуэтамi, якiя адстаюць у распрацоѓцы.
  Не зусiм удала аказалася i "Е"-70. Машына атрымалася з магутнай гарматай у 128-мiлiметраѓ i перадавой кампанавальнай схемай, але з-за iмкнення захаваць баявы камплект не меней 80 стрэлаѓ i не выходзячы за рамкi 70 тон, яе броневая абарона апынулася супастаѓная з "Каралеѓскiм тыграм" - узору 1944 гады. для прарыву. "Тыгр"-3 i то абаронены лепей. Затое на Е-70 быѓ паспяхова выпрабаваны рухавiк з турбанагнеталем моцай у 1200 конскiх сiл, што дазваляла развiваць танку на шашы хуткасць у 60 кiламетраѓ у гадзiну.
  У любым выпадку нямецкiя танкi неслi вялiкiя страты, як i пяхота. Шмат гублялi i замежныя дывiзii, i сатэлiты Трэцяга Рэйха.
  Да сярэдзiны жнiѓня немцы прасунулiся ѓ цэнтры толькi на 40-50 кiламетраѓ, i не змаглi выйсцi на аператыѓную прастору. А страты аказалiся вялiзнымi. У вераснi гiтлераѓцы распачалi новы наступ на поѓднi... За паѓтара месяца найцяжкiх баёѓ супернiк прарваѓся да Каспiйскага мора, адрэзаѓшы Каѓказ па сушы.
  Але савецкае камандаванне здолела наладзiць забеспячэнне морам, праѓда, коштам велiзарных страт. У лiстападзе фрыца коштам велiзарных намаганняѓ i вялiкiх страт выйшлi да дэльты Волгi. У снежнi лiнiя фронта стабiлiзавала. Разрыѓ памiж франтамi Каѓказа i асноѓнай савецкай тэрыторыi вырас. Акрамя таго японцы здолелi адрэзаць Уладзiвасток, узяѓшы савецкi горад у аблогу.
  Мурманск здолеѓ, нягледзячы на блакаду, гераiчна пратрымацца да снежня 1945 года. Але ѓсё роѓна ѓпаѓ...
  У 1946 годзе баявыя дзеяннi працягнулiся... Становiшча савецкай групы войскаѓ на Каѓказе аказалася надзвычай цяжкiм. Яны адрэзаны па сушы, i ёсць пагроза канчатковай страты Баку.
  Сталiн адчуваѓ у сабе надзвычайнае нервовае i фiзiчнае знясiленне. Жорсткiя баi разгарнулiся ѓ напрамку Цiхвiна. Была спроба выратаваць акружаны Ленiнград. У самiм горадзе запасаѓ ежы засталося ѓжо менш, чым на паѓгода i харчовыя карткi зноѓ урэзалi.
  Спачатку савецкiя войскi прарвалi лiнiю фронту, але затым праѓзыходны колькасцю танкаѓ вораг, здолеѓ правесцi контрудар i нават адрэзаць частку савецкiх войскаѓ. Люты прайшоѓ у разлютаваных баях як на поѓначы, так i на поѓднi, дзе савецкiя войскi спрабавалi супернiка, i спрабавалi адбiць Сталiнград. I апошняе часткова ѓдалося. Савецкiя танкi ѓварвалiся ѓ горад, але, нажаль, не змаглi адтуль выбiць фашыстаѓ.
  Затое ѓспыхнула трэцяя Сталiнградская бiтва. Дабiлiся савецкiя войскi адносна буйных поспехаѓ i пад Варонежам Але i там фрыцы, выкарыстоѓваючы вялiкую колькасць танкавых падраздзяленняѓ i сваю тэхналагiчную перавагу, змаглi аднавiць становiшча. У сакавiку ѓ баявых дзеяннях сталi прымаць масавы ѓдзел дыскападобныя верталёты i дыскалёты. Немцы некалькi ѓдасканалiлi лятаючыя талеркi, i змаглi наносiць iмi ракетныя ѓдары па савецкiх пазiцыях. Але на практыцы дыскалет не апраѓдваѓ надзей, як цуд-зброю.
  Падобна да таго, як балiстычная ракета фон Браѓна апынулася занадта дарагой i нiзкай дакладнасцi, каб яе актыѓнае выкарыстанне ѓ баявых дзеяннях сябе апраѓдала.
  Затое ѓ немцаѓ з'явiлiся бясхвостыя рэактыѓныя бамбавiкi здольныя несцi да дзесяцi тон грузаѓ, пралятаць адлегласць да 16 тысяч кiламетраѓ (!).
  Савецкая рэактыѓная авiяцыя пакуль, нажаль, адставала, i ѓ паветры вораг панаваѓ амаль татальна. Ва ѓсякiм разе, не можа шрубавая авiяцыя ѓ прынцыпе перасягнуць у лётных характарыстыках рэактыѓную. А ѓласныя распрацоѓкi занадта запазнiлiся. Ды i пераход з шрубавай авiяцыi на рэактыѓную занадта ѓжо балючы.
  I лётчыкаѓ перавучваць трэба i ѓзлётна-пасадачныя палосы падаѓжаць, i палiва спецыяльнага тыпу рыхтаваць. Ну i самi рухавiкi яшчэ адчуваць i адладжваць!
  Немцы аказалiся адцягнутыя на Сталiнград... Як нi дзiѓна, але Трэцi Рэйх i ѓся каалiцыя выдыхалiся, а Чырвоная армiя была падобная птушцы Фенiкс. I красавiк, i травень прайшоѓ у разлютаваных баях пад Сталiнградам. I нават у чэрвенi Чырвоная армiя ѓсё яшчэ спрабавала наступаць, скоѓваючы супернiка. Але ѓ лiпенi, нягледзячы на спякоту гiтлераѓцы ѓсё ж рушылi ѓздоѓж узбярэжжа Каспiйскага мора ѓ напрамку да Баку. Прасоѓванне iшло вельмi марудна. У сярэднiм за дзень па 1,5 кiламетра. Дагестан агрызаѓся... Савецкiя войскi душылi фрыцаѓ i iх саюзнiкаѓ па ѓсiх азiмутах.
  Бiлi ворага i ѓ цэнтры, i на поѓначы. Не пускалi да Архангельска... Але ѓ вераснi тэмп нямецкага пасоѓвання на Каѓказе паскорыѓся. Сiлы Каѓказскай групоѓкi моцна знясiленыя, а морам з дзесяцi транспартаѓ прыплывала ва ѓмовах панавання авiяцыi супернiка ѓ паветры ад сiлы два-тры. У канцы кастрычнiка фашысты ѓсё ж уступiлi ѓ Азербайджан. А ѓ лiстападзе рушылi да Баку. А ѓ пачатку снежня фрыцы злучылiся з туркамi, у Грузii...
  Яшчэ да сакавiка iшлi баi на Каѓказе, а Ерэван увогуле пратрымаѓся да чэрвеня 1947 года.
  Усю зiму Чырвоная армiя нястомна спрабавала наступаць. Моцна яны пакалашмацiлi каалiцыю. Хоць японцы, у рэшце рэшт, у красавiку i ѓзялi Уладзiвасток, але гэта толькi дазволiла СССР мацней асесцi за Амурам.
  Хоць Чырвоная Армiя i зiмой i ѓ сакавiку не дабiлася сваiм наскокамi адчувальных поспехаѓ, але ѓрок каалiцыi наносiла ладны. Унутры краiн Германскiх сатэлiтаѓ, усё мацней абвастралася сiтуацыi. Людскiя рэсурсы кончылiся, а страты былi велiзарныя. Эканамiчны цяжар i зусiм рабiѓся невыносным. Нават поспехi на франтах цешылi еѓрапейскага абывацеля ѓсё менш i менш. Жаданне свету расло ѓсё мацней i мацней.
  Але Гiтлер упарта хацеѓ дабiць СССР. Хоць разлiкi на тое, Чырвоная армiя страцiць баяздольнасць пасля страты Баку i не апраѓдалiся. За 1946 год СССР вырабiѓ рэкордную колькасць узбраенняѓ каля 60 тысяч самалётаѓ i 40 тысяч танкаѓ i САУ, 250 тысяч гармат i мiнамётаѓ. Ды савецкая авiяцыя ѓ асноѓным гэта знiшчальнiк ЯК-9, усё яшчэ не зняты з вытворчасцi штурмавiк IЛ-2. ЯК-3 i ЛА-7 выпушчаны ѓ невялiкiх колькасцях. Усё яшчэ ѓ вытворчасцi ПЕ-2, i ТУЮ-3. Ды авiяцыя можна лiчыць састарэлая супраць рэактыѓных монстраѓ супернiка, але на ёсць. Як i Т-34-85, IС-3 i СУ-100, астатнiя машыны ѓ малых колькасцях.
  А ѓ 1947 году на ѓзбраенне стаѓ паступаць Т-54, якi павiнен быѓ бы скончыць з якаснай перавагай нямецкай тэхнiкi. Вядома, Т-54 з вагай у 36 тон, не мог быць мацней усiх танкаѓ супернiка, але ён суцэль мог змагацца "Пантэрамi" i "Тыграмi".
  Асноѓным нямецкiм танкам стаѓ "Е"-50, якi атрымаѓ назву "Леѓ"-3. Машына падобная са "Львом", але з больш магутным рухавiком у 1200 конскiх сiл, i тоѓстай бранёй. Пры вазе ѓ 75 тон, таѓшчыня бартавой бранi ѓ нямецкага танка вырасла да 140 мiлiметраѓ, а лба склала 240 мiлiметраѓ з прыладай у 105 мiлiметраѓ i даѓжынёй ствала ѓ 100 эль. Новая нямецкая машына павiнна стаць асноѓнай. Яна пераѓзыходзiць савецкую ва ѓзбраеннi i бранiраваннi, але больш, чым у два разы цяжэй.
  Зрэшты, Т-54 яшчэ толькi пачынае паступаць у вытворчасць.
  Але лета 1947 гады выдаецца яшчэ больш спякотным. Немцы спрабуюць зноѓ наступаць на Маскву. Яны таксама прарываюцца да Саратава. Баi зацягваюцца да позняй восенi. Саратаѓ фрыцам усё ж удаецца ѓзяць. Але ѓ раёне Масквы, iм удалося прасунуцца на максiмум на шэсцьдзесят-семдзесят кiламетраѓ. I Ржэѓ i Вязьма, праѓда, апошнюю напалову акружылi, засталiся за СССР.
  Масква не ѓпакорана, i зiму гiтлераѓцам i iх азвярэлай каалiцыi даводзiцца сустракаць у акопах. На гэты раз савецкае камандаванне беражэ людзей i збiрае сiлы. У прыватнасцi танк Т-54. А 31 снежня 1947 гады прайшло паспяховае выпрабаванне МiГ-15, якi павiнен скончыць з германскай манаполiяй на рэактыѓную авiяцыю ѓ паветры.
  Праѓда, у лютым 1948 года, паѓ пасля шматгадовай аблогi Ленiнград. Вельмi цяжкi ѓдар па прэстыжы савецкай улады.
  Становiшча СССР у маi 1948 года перастаѓляецца безнадзейным. У немцаѓ i iх каалiцыi пад кантролем Каѓказ, далей Волга да Саратава, i Тамбова з Варонежам. Потым на ѓсход ад Арла, амаль побач з Тулай, потым у Вязьме i пад Самым Ржэвам, аж да самага Архангельска.
  Ну, што ѓ такой сiтуацыi можна яшчэ зрабiць? Плюс у японцаѓ пад кантролем усё Прымор'е па рацэ Амур i захоплены адзiны саюзнiк: Манголiя.
  I за сем гадоѓ вайны страчана земляѓ, на якiх да акупацыi жыло не менш за палову насельнiцтва СССР, а можа i больш. Чырвоная армiя за сем гадоѓ вайны страцiла беззваротна не менш за дваццаць мiльёнаѓ салдат i афiцэраѓ. Не лiчачы тых, хто стаѓ параненым або калекай. Акрамя вялiкiх страт i ад масiраваных бамбардзiровак, артабстрэлаѓ i голаду.
  Нават з улiкам эвакуiраваных сем'яѓ у Сталiна пад кантролем засталося не больш за сто мiльёнаѓ жывой сiлы, напэѓна, можа i менш. З iх кожны пяты прызваны ѓ армiю. Каля дваццацi мiльёнаѓ розныя войскi. Да станкоѓ дазволiлi ставiць дзяцей з пяцi гадоѓ, i пенсiянераѓ, i iнвалiдаѓ першай, другой групы.
  Краiна максiмальна мабiлiзавана. Выпуск узбраенняѓ у 1947 годзе толькi крыху знiзiѓся... Так што пакуль ставiць крыж на краiне Саветаѓ вельмi нават рана!
  Сам Сталiн ва ѓсякiм разе, так не лiчыѓ. Ды i Гiтлер таксама жадаѓ дацiснуць Расею - атрымаць адразу ѓсё! Так што кампрамiсам i не пахла.
  Улетку немцы пачалi новы наступ на Маскву. Яны ѓсё яшчэ разлiчвалi, што змогуць зламаць сталiцу i скончыць з СССР. З боку Чырвонай армii Маскву прыкрывала больш за тры мiльёны салдат i апалчэнцаѓ. У iх на ѓзбраеннi было дванаццаць тысяч танкаѓ i САУ. Праѓда Т-54 усяго каля пяцiсот, у асноѓным ваявалi Т-34-85 i СУ-100. IС-3 да гэтага часу ѓжо зняты з вытворчасцi. Танкаѓ IС-4 выпушчана з-за тэхналагiчнай ненадзейнасцi дадзенага мастадонты, вельмi мала. Было выпушчана шэсць танкаѓ IС-7, але ѓ серыйную вытворчасць гэтая машына не пайшла. Хоць, мусiць, дарма. Яна магла прабiваць сваёй 130-мiлiметровай гарматай 240-мiлiметровую браню 75 тоннага "Леѓ"-3. Праѓда ѓ немцаѓ з'явiѓся больш дасканалы танк "Каралеѓскi Леѓ" вагой у 100 тон з рухавiком у 1800 конскiх сiл, i 128-мiлiметровай з вельмi даѓгаствольнай гарматай з пачатковай хуткасцю снарада ѓ 1260 метраѓ у секунду.
  Але Сталiн неяк астудзеѓ да цяжкай тэхнiкi, i аддаваѓ перавагу: хай лепш маленькi, але ѓдаленькi.
  Але затое чацвёрка ваяѓнiц: Зоя, Вiкторыя, Алена, Надзея так не лiчылi. I яны якраз атрымалi пад сваё ѓпраѓленне танк IС-7. Прычым, i пад нумарам сем. Так чацвёрка гэтую машыну вырабiлi за свой кошт. Дзяѓчаты знайшлi ѓ Сiбiры залатыя злiткi, i падарылi iх у фонд мiнiстэрства абароны. А цяпер iм захацелася самi пастраляць з гэтае цудоѓнай машыны.
  I якраз надыходзiѓ знамянальны дзень 22 чэрвеня 1948 года. Гiтлераѓскiя войскi якраз вялi насельнiцтва, iмкнучыся абысцi i акружыць савецкi горад Ржэѓ.
  I чацвёрка дачок рускiх Багоѓ-дэмiургаѓ як заѓсёды ѓ крытычны для Расii момант вырашыла ѓмяшацца! Яны ж заѓсёды ратуюць у патрэбны час i месца сваю Радзiму - Русь!
  Дзяѓчынкi зразумела басанож.
  Чатыры дзяѓчыны ѓ адным танку гэта выдатна. Пахне ѓсярэдзiне не бензiнам або агiдным мужчынскiм потам, а дарагiмi i пры гэтым натуральнымi духамi. Прыгожыя дзяѓчынкi, як звычайна ѓ бiкiнi, з поясам вакол сцёгнаѓ - у якiм хаваюць складаныя мячы i лукi. А сам танк вялiкi, але з нiзкай вежай. Суцэль удалы твор мастацтва, блiскае прыгажосцю i дызайнам. Толькi вежа складанай формы, розная па таѓшчынi i браня сагнутая пад прэсам. Гэта значыць, танк атрымаѓся занадта дарагiм i складаным у вытворчасцi. Так што дзяѓчатам трэба з iм быць больш уважлiвымi.
  Гармата калiбра ѓ 130 мiлiметраѓ i пачатковай хуткасцю снарада ѓ 900 метраѓ у секунду. Раней гэты калiбр выкарыстоѓваѓся на крэйсерах - прылада марская, пераробленае для стральбы па наземных цэлях. Снарад цяжкi, амаль трыццаць кiлаграм. I звычайна ѓ такiм танку патрэбен яшчэ другi зараджаючы. Але, зразумела, дзяѓчаты выдатна абыходзяцца i без яго.
  Яны ж рэальна, не толькi прыгожыя, але моцныя. У самiм танку вельмi цесна, з-за таго, што боекамплект даведзены да сотнi снарадаѓ. Але дзяѓчаты толькi пацiраюць рукi ад прадчування таго, што хутка пачнецца.
  Вось сапраѓды, нiбы зара ѓзыходзiць над планетай. I разам з ёй гучыць гул сотняѓ варожых танкаѓ. Абапiраючыся на рэсурсы заваяванай Еѓропы, Данбаса, Каѓказа i мноства iншых земляѓ, у тым лiку выкарыстоѓваючы Афрыканскiх рабоѓ i працу ваеннапалонных, гiтлераѓцы кожны дзень вырабляюць па дзвесце пяцьдзесят танкаѓ i самаходак. Сярод iх тэхнiкi ёсць i такiм монстар як "Штурммаѓс" з рэактыѓным бамбаметам у 600 -мiлiметраѓ калiбр, i маленькi да 10 тон вагай выведвальны плывучы танк "Ласка". Ёсць i Е-150 празваны "Мамант". Машына падобная на Каралеѓскi леѓ сваiм дызайнам, пляскатая, але з яшчэ страмчэй больш магутнай 150-мiлiметровай гарматай, i таксама з даѓжэзным ствалом. I браня яшчэ таѓсцей. "Пантэры" ѓжо зняты з вытворчасцi, але яшчэ ѓ армii сустракаюцца. "Тыгр"-4 з 88-мiлiметровай гарматай, яшчэ ѓ страi, але таксама ѓнiфiкаваны са "Львом". Толькi гармата ѓ "Тыгра" менш калiбрам, што дазволiла паменшыѓшы памеры танка атрымаць машыну падобную па бранiраваннi i запасе снарадаѓ, але на пятнаццаць тон лягчэй. Ад гэтага "Тыгр"-4 мае пры вазе ѓ 60 тон i рухавiку 1200 конскiх сiл адносна нядрэнныя хадавыя якасцi, лепшыя, чым у "Леѓ" - 3. Танк "Мамант" пры ѓсё ѓ 150 тон i рухавiку ѓ 1800 конскiх сiлы, прыкладна роѓны ѓ хадавых якасцях савецкаму IС-3, развiваючы хуткасць на шашу ѓ 40 кiламетраѓ у гадзiну. Лоб "Маманта" мае лабавую браню ѓ 350 - мiлiметраѓ, а борт у 250...
  I менавiта "Маманты" рухаюцца наперадзе. Тыповая нямецкая тактыка -"клiна" або "свiннi". I нельга не прызнаць, што ѓ гэтым ёсць рацыянальна зерне. Нават 203 - мiлiметровая савецкая палявая гармата не можа прабiваць нахiльную лабавую браню "Маманта" з арыгiнальнай формай вежы без верха i даху. I "Мамант" не па сiлах узяць штурмавiку. Вытворчасць МIГ-15 яшчэ толькi пачынае раскручвацца, i нямецкая авiяцыя пакуль яшчэ тут пануе.
  Вось гэта заѓсёды дзiвiла Алега Рыбачэнку: як дзяѓчынкi прымудраюцца адначасова апыняцца адразу ж у шматлiкiх светабудовах? Але калi ѓлiчыць, што за iмi стаiць Усемагутная Сiла Рададаѓцы, Рода, то ѓ гэтым нiчога дзiѓнага няма! Бо Род Адзiн у Разнастайнасцi. I разнастайнасць Усемагутнага Рускага Бога-Стваральнiка Роду надзвычай вялiкай лiчбай выяѓляецца. Таксама i незлiчоная колькасць Сусветаѓ створаных Iм. I колькасць сыноѓ i дачок Родадаѓца значна. Белабог i Чарнабог - гэта два першыя Сыны, прычым яны не народжаны, а адвечныя. Нават цяжка зразумець як падобнае ѓ прынцыпе магчыма... Адвечная таксама жаночая чацвёртая выява Лада. Такiм чынам, чатыры выявы Роду i Родадаѓцы спрадвечныя i iснавалi заѓсёды. А астатнiя народжаныя i ѓ той жа час у пэѓным сэнсе слова таксама спрадвечныя. I калi вышэйшыя Багi-дэмiургi гэта Сыны i Дочкi Роду, то людзi гэта Яго ѓнукi, i таксама кожны чалавек нясе ѓ сабе Боскую Частку Усемагутнага Рададаѓца.
  З-за гэтага i слугi, служанкi Усемагутнага, Усюдыiснага, Вечнага, Усёведнага Роду здольныя быць адразу i шмат у розных месцах.
  А вось зараз яны з усмешкай глядзяць на "Маманты". Браня танк IС-7 зусiм не перашкаджае агляду. Добрая машына, але мае яшчэ адзiн недахоп: уразлiвая - калi снарад пападае ѓсутыч памiж корпусам i вежай. У гэтым выпадку адбываецца наступнае: няма рыкашэту, бо памiж корпусам i вежай зазор, i машына рызыкуе падарвацца.
  Вiкторыя наводзiць гармату, а Зой падае снарад. Алена пакуль спынiла танк. Унутры пакуль не горача, яшчэ толькi ѓстае Сонца, але што будзе потым. А як жа прыгожыя дзяѓчынкi, гледзячы на iх целы, цяжка не налюбавацца.
  Вiкторыi аддае перавагу весцi агонь з вялiкай дыстанцыi. На першы погляд "Мамант" i ёсць мамант. У яго няма слабых месцаѓ, цi зазораѓ у лабавой частцы бранi. Яна выканана так, што спераду гэта машына сапраѓдны прас з падвойным рацыянальным нахiлам бранi, i не якая прабiваецца сродкамi супрацьтанкавай абароны супернiка.
  Або дакладней перавернуты з вострым кутом нос карабля.
  Але Вiкторыя ж не дарма дачка i служанка Самога Чарнабога - Бога вайны i Зла! Яна дакладна ведае, дзе i як трэба наносiць удар. Вогнезарная ваяѓнiца ѓперлася пятачкамi аб сталёвы беражок, i першы свой снарад паслала нацiскам носiкам на пускавы механiзм.
  Снарад вылецеѓ павольна, ва ѓсякiм разе, ва ѓспрыманнi дзяѓчат-ваяѓнiц. Зоя павяла сваiмi вейкамi. Яны ѓ яе пышныя, чорныя, i доѓгiя. Толькi мiргнула, i нямецкi "Мамант" аказаѓся рассядланы. Яго лабавая браня трэснула, а наступным крокам стала дэтанацыя баявога камплекта. I iрванула танк, ды так, што з капытоѓ яго вежу сарвала. А потым выявiлася чэрава i з яго пасыпалiся агнiстыя iскрынкi i маса чалавечых трупаѓ.
  Вiкторыя прыцмокнула пышнымi губкамi, i прачырыкала:
  - Я не люблю пусты заход! Мой першы ход, i не апошнi ход!
  Надзея сама падала другi снарад, да супернiка яшчэ кiламетраѓ сем i зароѓ:
  - Вось там мы б'ем непрыяцеля па-руску! Гэта значыць бязлiтасна!
  Прыгожыя дзяѓчыны, i такiя як мы бачым бязлiтасныя. Але цi можна шкадаваць, такога цвёрдага i падступнага ворага як фашысты?
  Вось выбухае чарга змяты як яечная шкарлупiна кувалдай "Мамант". А што вытвараѓ камандзiр гэтага танка гаѓпман Лiфердорф?
  Лiтаральна два днi таму ён асабiста дапытваѓ злоѓленую дзяѓчынку разведчыцу-сувязную. Спачатку дзiця жорстка высеклi. Дзяѓчынка-партызанка i разведчыца Лара страцiла прытомнасцi. Яе прывялi ѓ сябе, вылiѓшы лядоѓнi воды з студнi. Пасля чаго гiтлераѓцы распалiлi вогнiшча i паставiлi агрубелыя ад доѓгага хаднi басанож ножкi дзяѓчынкi на чырвоныя вугольчыкi. Як гэта быѓ бесчалавечна i агiдна. Дзяѓчынка падскоквала i прычала ад невыноснага болю. Лара пускала слёзы ѓ тры раѓчука, якiя сцякалi змяшаѓшыся з крывёй па яе абгарэлым дзiцячым шчоках. Тыгр заплача пры поглядзе на падобнае. Але бязлiтасны Лiфердорф, жадаѓ толькi пазнаць iнфармацыю аб партызанах i савецкiх частках. I дзяѓчынку-пiянерку фашысты працягвалi катаваць. Бiлi распаленым дротам па голай спiне, ламалi на нагах пальчыкi. I так нiчога не дамогшыся адправiлi ѓ тыл да iзувераѓ-прафесiяналаѓ. I цi можна пасля гэтага лiчыць гаѓпмана СС Лiфердорфа, чалавекам годным чалавечай спагады?
  Ва ѓсякiм разе дзяѓчаты-ваяѓнiцы ведалi, якую паскудную шваль забiвалi. I трэцi снарад у сваёй трапнасцi не саступаѓ першым двум - дзiвячы сапраѓды ѓ самую ѓразлiвую кропку масiѓны мастадонт "Мамант".
  Некаторыя нямецкiя танкi дадзенага класа Е-150 былi ѓзброеныя гаѓбiцамi i рэактыѓным бамбаметамi ѓ 450 - мiлiметраѓ. Штурмавая мадыфiкацыя танка прарыву!
  Вось, нягледзячы на адсутнасць магчымасцi, дакладна прыцэлiцца адзiн з "Мамантаѓ" робiць стрэл у бок пазiцый савецкiх войскаѓ. I раве пушчаны вагай у паѓтоны снарад з сумесi выбуховых рэчываѓ.
  Грухнула наперадзе пяцiсот метраѓ ад танка, у якiм сядзелi дзяѓчаты-рэйнджары. Нягледзячы на самавiты недалёт, iрванула з такой сiлай, што страсянула савецкую машыну. А састарэлая Т-34-85, якая была блiжэй да эпiцэнтра выбуху, перавярнулася, i нават пару разоѓ перакруцiлася ѓ паветры.
  Вiкторыя свiснула, праз ноздры, што зрэшты, у яе атрымалася аглушальна гучна i, гарлапанiла:
  - Ого! Ну, б'е бамбамёт!
  Алена, энергiчна падаючы чарговы снарад, заѓважыла:
  - Круцейшы, чым наш "Андрюша" мабыць, будзе!
  Вiкторыя замест адказу навяла ствол, беручы пад прыцэл штурмавую мадыфiкацыю "Маманта". Сапраѓды пра што ёй весцi размовы? Перад табой вораг, якога трэба зьнiшчыць. Ды дапаможа ёй у гэтым сiла Усемагутнага Чарнабога. Вядома, шматлiкiя людзi пакутуюць ад зла, i выпрабаваннi Багоѓ-дэмiургаѓ якiм яны падвяргаюць чалавецтва - без усялякага сумневу, жорсткiя. Асаблiва калi на Русь прыйшло мангола-татарскае ярмо: плата за адступленне ад спрадвечных, Рускiх Багоѓ.
  Але менавiта ѓ гэтых выпрабаваннях i куецца душа ваяѓнiц. А калi вярнуцца да ранейшай глыбокай пашаны, то тады шматлiкiя найцяжкiя праблемы чалавецтва будуць вырашаныя.
  А вось зараз пасланы агнязарнай д'ялiцай снарад рашучым чынам, вырашае праблему мясцовага маштабу.
  Велiзарны, падобны на прас "Мамант" атрымлiвае трапленне прама жарало сваёй шырачэннай прылады. Нават хiтры каѓпачок яму не надта дапамагае. Дакладней Вiкторыя падлавiла якраз момант, калi ён пачаѓ адкрывацца. I як iрване мастадонт. Боепрыпасы дэтанавалi: i зруйнавальны выбух разарваѓ штурмавую мадэль Е-150. Нiбы лопнуѓ посуд, бiтком набiтых пякельнымi джынамi. Пара дзясяткаѓ нямецкiх аказалася перавернутая i знявечаная выбуховай хваляй, якая прайшла цунамi... Падарунак, атрыманы ад Вiкторыi, выглядаѓ смяротным гасцiнцам, i не толькi выглядаѓ такiм, але i з'яѓляѓся насамрэч!
  Ваяѓнiца Вiкторыя смачна прыцмокнула поѓнымi губкамi i прачырыкала:
  - Та-та-та! Прыгажосць! Смачна грымнулi ката!
  Зоя ѓвяла снарад зноѓ у казённую частку. Рудая д'яблыца пальнула, i наступны стрэл дастаѓ новы "Мамант" з узрушаючым эфектам. I гэта дагадзiла таксама ѓ штурмавую мадэль... Страты сярод самых цяжкiх танкаѓ прарыву аказалiся адчувальныя.
  Зрэшты, ёсць САУ яшчэ больш масiѓная: "Штурммаѓс" з рэактыѓным бамбаметам у 600-мiлiметраѓ. Яна ѓвесь 250 тон i ѓ яе цэлых два матора ѓ 1800 конскiх сiл кожны. Вось ён "Штурммаѓс" адчыняе агонь з вялiкай дыстанцыi... Неяк Вiкторыя гэты стрэл прашляпiла, можа быць разлiчвала гэты тоѓсты кавалак узяць на закуску.
  Наогул для немцаѓ у нападзе: танкi асноѓны таран. Бо пяхота на штурм савецкiх, наймагутных умацаванняѓ усеяных, нiбы вожык iголкамi кулямётамi, i гарматамi не пайдзе. Спачатку рухаюцца танкi, а затым бронетранспарцёры.
  Дык вось "Штурммаѓс" гэта самы жудасны i магутны мастадонт прарыву. Яго прылада па сваёй разбуральнай сiле не саступае "Доры", у перамяшчаецца машына на гусенiцах.
  Снарад вагой дзве тоны iрвануѓ за спiной IС-7. На гэты раз страты, нанесеныя савецкiм машынам, аказалiся значнымi. Пара дзясяткаѓ танкаѓ была знiшчана, а да паѓсотнi атрымалi адчувальныя пашкоджаннi.
  Моцна страсянула i IС-7. Надзея нават атрымала скрыняй са снарадамi па галаве, а Вiкторыя ѓрэзалася лбом аб казённую частку 130-мiлiметровай гарматы. Пацярпелi i Зоя, i Алена. А сам танк сарваѓся з месца i праехаѓ крыху наперад.
  Агнезарная д'ялiца ѓ лютасьцi загарлапанiла:
  - Пракляты фюрар! Каб ты здох!
  Было ад чаго бедаваць. Вельмi магутны снарад у рэактыѓных бамбаметаѓ. Мабыць, нават больш небяспечны, чым бомба такой вагi цi сотня гасцiнцаѓ ад гаѓбiцы. Тым больш, што нейкi дурань размясцiѓ савецкiя танкi занадта шчыльна. А трэба разгрупаваць. Тым што супернiк можа i балiстычнымi ракетамi шугануць, i галоѓнае з паветра пазiцыi накрыць.
  Тым не менш, гармата на шчасце не страцiла здольнасцi страляць. Алена i Зоя сiнхронна пацалавалi казённую частку гарматы, загрузiѓшы туды снарад. А Вiкторыя для вернасцi нават зрабiла стрэл босымi пальчыкамi ног.
  Прэзент анiгiляцыi паляцеѓ па высокай дузе. Ствол бамбамёта быѓ, уздзенуць i каѓпачок прыадчынены. Бо немцы думалi, што патрапiць у шырокую частку ствала будзе немагчыма. Аднак агнязарная д'ялiца ѓсё прадбачыла i адчувала. Апошнi яе снарад трапiѓ у толькi што закладзеную бомбу....
  I зараз iрванула адразу шэсцьдзесят тон баявога камплекта. I пара сотняѓ нямецкiх танкаѓ аказалася падарванай i знiшчанай на месцы, а некалькi сотняѓ атрымалi пашкоджаннi. Зрэшты, гэтыя страты не абмежавалiся. Яшчэ адзiн "Штурммаѓс" i пяць "Штурмтыграѓ" ад страсення дэтанавалi, шматразова павялiчваючы нанесеную шкоду. Ад чаго выбухалi новыя танкi...
  Вiкторыя блiснула выскаленымi зубкамi i даволi прамурлыкала:
  - Як добра атрымалася! А ёсць яшчэ на свеце такiя мужыкi - як жанчыну ѓбачаць, дык адразу дурнi!
  Надзея лагiчна заѓважыла:
  - Калi вялiкi Пярун увасабляѓся, ён таксама быѓ бабнiкам. Той жа самы Iлля Мурамец: яго пазашлюбны сын!
  Зоя пацвердзiла падобны лiкбез:
  - Гэта дакладна! Прычым Iлля правёѓ трыццаць тры гады на Алiмпе, а зусiм не сядзеѓ на печы!
  Алена пявуча прамурлыкала:
  - На печы сядзiць Ямеля... То яго пайшоѓ тыдзень!
  I якi раз Вiкторыя пальнула... Няма ѓсёткi штосьцi адмысловае, рамантычнае ѓ кожнай бiтве. Асаблiва калi вядзеш вайну з падобнымi катамi. Вось, напрыклад, оберштунбанфюрэр Клаѓс-с. Зiмой ён зладзiѓ жорсткую забаву. Гiтлераѓцы выбралi ѓ вёсках дзяцей больш сiмпатычна i прывезлi iх у хату. Прычым хлопцы не былi нi партызанамi, нi падпольшчыкамi. З iх не стаѓ здабываць iнфармацыю цi катаваць.
  Проста пераапранулi ѓ новую пiянерскую форму i басанож выгналi на мароз. Потым прымусiлi бегчы па гурбах, мiльгаючы пунсовымi ад сцюжы пятачкамi, а па босых слядах спусцiлi сабак.
  Гэта было жорсткае, бессэнсоѓнае паляванне. Фашысты, такiм чынам трывiяльна забаѓлялiся i задавальнялi свае садысцкiя iнстынкты. Нiхто з хлопцаѓ i дзяѓчат не застаѓся ѓ жывых. Тых, каго не парвалi сабакi, зiверы-гiтлераѓцы трывiяльна падвесiлi на батлейкi i жыѓцом засмажылi на вогнiшчы. Пра што яны думалi, калi хлопчыкi i дзяѓчынкi пакрывалiся пухiрамi, i лямантавалi пажыраныя полымем? Што было ѓ сэрцах гэтых катаѓ? Няѓжо нiхто з iх не ѓспомнiѓ сваю ѓласную сям'ю, сваiх дзяцей? Таксама бялявых, i схуднелых ад харчавання па картках...
  Але калi фрыцы страцiлi чалавечае аблiчча i так сябе паводзяць: горш чым варвары, апусцiѓшыся на ѓзровень людаедаѓ, то i канец iм няхай будзе больш, чым жорсткi!
  Вiкторыя, якая бачыла ценявы бок рэчаѓ i адчувала скурай i сэрцам падобныя зверствы не даравала.
  Бо ѓ iмкненьнi пакараць грэшнiка: Чарнабог бязлiтасны i высакародны. I Вялiкi Рададаѓца, i Белабог, i Чарнабог, i Лада - змагаюцца за справядлiвасць. Але калi Лада i Белабог выкарыстоѓваюць пераважнага дабро i ласку, то ѓ Чарнабога метады куды больш жорсткiя, але гэтага яшчэ больш эфектыѓныя. Але, нажаль, нялёгка перамагчы зло дабром, а тым больш злом!
  Немцы нясуць вялiзныя страты ад агню Вiкторыi. А па меры наблiжэння танкаѓ супернiка ѓ iх узрастаюць страты. Е-25... Адна з найболей эфектыѓных самаходак, з павозкай у два чалавека, i 88-мiлiметровай гарматай. Вышыня машыны ѓсяго 1,4 метра, i ён выдатны знiшчальнiк танкаѓ. Мабыць, праѓда яе прылада нядосыць магутнае для Т-54, але затое з лiшкам пераѓзыходзiць браню Т-34-85. А апошнi танк усё яшчэ самы масавы.
  Е-25 спрабуюць прарвацца на блiзкую дыстанцыю, але Вiкторыя напагатове. Але паступова i ѓ IС-7 падыходзяць да канца снарады. Праѓда немцы i самi выдыхаюцца. Вось у лоб IС-7 некалькi разоѓ пападалi снарады ад "Тыгра"-4 i "Леѓ"-3... Савецкая машына з гонарам вытрымала выпрабаванне, але толькi ѓсярэдзiне яе моцна звiнела. Вось ужо апошнiя снарады пушчаны ѓ ход...
  А зверху ѓжо атакую рэактыѓныя штурмавiкi фашыстаѓ. Алена разгортвае машыну i адыходзiць ад варожых некiравальных ракет. Не, не дасць яна сама свой танк ударыць з паветра. Не на тую дзеву вайны фашысты напалi.
  Ваяѓнiца лёгка ѓхiлялася ад выбухаючых ракет i каля яе танка раз-пораз шугалi фантаны разарваных ракет i бомбаѓ... Савецкiх МIГ-15 яшчэ недастаткова шматлiкi, каб супрацьстаяць МЕ-362 i МЕ-2010, найбольш дасканалым самалётам Трэцяга Рэйха. Акрамя таго i ѓ гiтлераѓцаѓ з'явiлася новая марка: МЕ-462 з сер'ю агнiстымi кропкамi: шэсць 30-мiлiметровымi адносна лёгкiмi i кампактнымi гарматамi, i 50-мiлiметровай цэнтральнай прыладай. Апошняя гармата была па большай частцы прыладай для стральбы па наземных цэлях, але i ѓ паветры ѓяѓляла сабой сур'ёзную небяспеку. МЕ-462 валодаѓ высокай ступенню жывучасцi, i таму выдатна падыходзiѓ на ролю штурмавiка i бамбавiка. Нажаль МIГ-15 пакуль заставаѓся толькi знiшчальнiкаѓ, i далёка не самым масавым. У небе ваяваѓ ЯК-9, шрубавая машына - свайго роду дзядуля авiяцыi. Ну не зусiм дзядуля, але ѓ серыю пайшла такая машына яшчэ ѓ 1942 году i шэсць ваююць на ёй. I да гэтага часу гэтая машына самая масавая.
  Прычым ёсць ЯК i спрошчанай мадэлi: камiкадзэ. Тут вiдавочна перайманне японскаму варыянту, але з рускiм гераiзмам. Звычайна ѓ камiкадзэ запiсваюцца падлеткi. Яны выконваюць рытуал хрышчэння i асвячэнне Праваслаѓным бацюшкам, а затым, чатыры разы перахрысцiѓшыся, садзяцца ѓ кабiну. Узнiк звычай здымаць перад гэтым адзенне, каб не прапала дарма дабро i ляцець на смерць у адных плаѓках.
  Вось трынаццацiгадовы хлапчук iдзе на таран цяжкага, рэактыѓнага штурмавiка ХЕ-384. Пра што думае хлопчык Пашка? Мусiць, не аб тым, што ён так мала пажыѓ. I мабыць не райскiя гурыi яму здаюцца, калi ён ѓсякае лiмiтавую хуткасць фарсiраванага, найпростага рухавiка.
  Жыць, вядома, хочацца, вельмi хочацца асаблiва ѓ такiм узросце, калi ты толькi-толькi адкрываеш для сябе новы свет. Ты ѓжо не дзiця i ѓсведамляеш каштоѓнасць жыцця, якую зрэшты, яшчэ як след i не пачаѓ есцi.
  Але хлапчук мабыць ненавiдзiць фашызм куды мацней, чым кахае жыццё. I таму адважна iдзе на таран. Апошняя думка i крык перад смерцю: Слава Вялiкай Расii!
  I вось нямецкi ас не паспявае ѓхiлiцца ад адчайнага кiдка вырабленага рускiм хлопчыкам.
  Разрыѓ знiшчае цела, а душа, вырваѓшыся з кайданоѓ, узнiмаецца да вяршыняѓ! Фашысцкае вырадак нячысцiкi валакуць у пекла, цi пекла!
  А чацвёрка прыгажунь выходзiць з-пад абстрэлу, адчуваючы доблеснымi пераможцамi! Нямецкая атака ѓ абыход Ржэва выдыхлася!
  Але зноѓ iронiя лёсу чацвёрку адклiкае грозны воклiч Чарнабога. Маѓляѓ, умяшалiся вы адзiн раз, i зараз трэба зрабiць паѓзу... Сутнасць жа праблемы iм стане хутка зразумелая.
  Разлютаваныя баi пад Масквой працягваюцца. Немцы i iх сатэлiты напiраюць, з усходу ѓзмацняюць цiск самураi. Японiя скапiявала танк Т-34-85 i СУ-100. I iх машыны ѓжо дастаткова дасканалыя, каб змагацца з савецкай тэхнiкай на роѓных. Або амаль на роѓных. Асаблiва небяспечнай сiтуацыя стала калi войскi краiны ѓзыходзячага Сонца ѓ канцы лiпеня ѓварвалiся ѓ Алма-Ату i захапiлi сталiцу Казахстана. А гiтлераѓцы ѓ сваю чаргу рушылi да ђральску, iмкнучыся злучыцца з войскам Краiны ђзыходнага Сонца. У цэнтры фашысты, у рэшце рэшт, змаглi авалодаць Вязьмай.
  I тут Чырвоная Армiя распачала контратаку, каб выбiць японцаѓ з Алма-Аты.
  Зноѓ дзяѓчаты ѓ танку, але на гэты раз замест IС-7 яны ѓ Т-54. Занадта тлуста перакiдаць такую цяжкую i дасканалую машыну з-пад Масквы да Алма-Аты.
  Але сiтуацыя на фронте склалася крытычная. Паѓночная групоѓка гiтлераѓскiх войскаѓ падышла да Цверы, i наблiзiлася Калiнiну. Пасля падзення Ленiнграда развязалiся буйныя сiлы ѓ шведаѓ i ва ѓсiх паѓночнай групоѓкi.
  Чацвёрку дзяѓчат адправiлi бiцца на паѓднёва-ѓсходнi ѓчастак фронту. А вось Алег Рыбачэнка па волi рускiх багоѓ перамясцiѓся ѓ перыяд альтэрнатыѓнага вядзення другой сусветнай вайны. Гэта калi СССР змагаецца адзiн, без саюзнiкаѓ супраць вялiзнай фашысцкай каалiцыi i ѓсёй Еѓропы.
  Чарнабог сказаѓ адважнаму хлопчыку:
  - А Бог цёмнага боку рэчаѓ i зла, але пры гэтым заступнiк рускага народа! Цябе прыстаѓляецца гонар ваяваць, на баку Чырвонай Армii! - Тут уладар ночы дадаѓ. - I я нават даю табе магчымасць выбраць войскi, за якiя ты б хацеѓ змагацца!
  Алег Рыбачэнка надзьмуѓ сабе грудзi i з пафасам вымавiѓ:
  - Я хачу быць лётчыкам на МIГ-15! Стаць лепшым савецкiм асам!
  Чарнабог пацвердзiѓ:
  - Ды будзе так!
  Самым дзейсным савецкiм асам лiчыѓся Кажадуб. Ён аказаѓся адзiным, савецкiм лётчыкам, якi змог перавысiць бар'ер у сто збiтых самалётаѓ. I Кажадуб у траѓнi 1946 гады стаѓ першым савецкiм чатыры разы героем СССР. Iншаму выбiтнаму асу Пакрышкiн Сталiн катэгарычна забаранiѓ лётаць. Апошнюю сваю пацверджаную 59 перамогу Пакрышкiн атрымаѓ у лiстападзе 1944 года. Пасля чаго атрымаѓ званне генерала. А зараз Пакрышкiн нават быѓ павышаны да маршала авiяцыi i таксама атрымаѓ чацвёртую зорку героя СССР. Чатыры разы героем СССР з'яѓляѓся таксама i маршал Жукаѓ. Акрамя таго лiк Пакрышкiна быѓ афiцыйна павялiчаны яшчэ на пятнаццаць машын, якiя раней не былi пацверджаны. Краiне патрэбны героi.
  Яшчэ два савецкiя лётчыкi перавысiлi колькасць збiтых самалётаѓ у 75 штук i сталi тройчы героямi ССССР. Двойчы герояѓ самалётаѓ, якiя збiлi больш за пяцьдзесят, было ѓжо каля васьмiдзесяцi. Хаця трэба прызнаць у апошнiя гады ѓлiковая палiтыка змянiлася, i НКУС нават старалася прыпiсаць колькасць падбiтых самалётаѓ, чым урэзаць.
  Ва ѓмовах, калi вайна iшла не самай лепшай выявай, краiна мела патрэбу ѓ новых героях. Так што многiя асы, асаблiва апошнiх гадоѓ вайны, былi выдзiманымi велiчынямi.
  Зразумела, дзiѓна, што хлапчук гадоѓ дванаццацi без лiшнiх гутарак уручылi такi яшчэ рэдкi i дарагi знiшчальнiк як МiГ-15. Але Чарнабог, зразумела, адыграѓ сваю станоѓчую ролю.
  Тым больш самы масавы савецкi знiшчальнiк ЯК-9 па сваiх лётных, тэхнiчных характарыстыках, i ѓзбраеннi, быѓ абсалютна неканкурэнтаздольны ѓ бiтве з рэактыѓнай авiяцыяй супернiка. МiГ-15 магу канкураваць у сваёй якасцi з немцам. Хуткасцi ѓ фрыцаѓ былi, праѓда, вышэй i ѓзбраенне помощнее, але затое манеѓранасць у лёгкага МiГ-15 як мiнiмум не горш. Акрамя таго савецкая навука не стаяла на месцы. Удасканальвалася i оптыка самалёта, i лётныя характарыстыкi.
  Акрамя таго 37-мiлiмеравая гармата досыць магутная, каб збiваць нават цяжкiя самалёты супернiка. Няхай нават i не з аднаго стрэлу.
  Немцы лiчылi самым галоѓным: браню i ѓзбраенне, ад гэтага ѓ iх рэальна пакутавала манеѓранасць i хуткасць выканання вiражоѓ.
  Алег Рыбачэнка бегам накiраваѓся да свайго самалёта. У хлапчукi лiтаральна зiхацелi пяткi, тым больш, што ён шлёпаѓ басанож па лужынах. На самай справе, яшчэ лета, i на самай машыне спякота. Навошта iншае адзенне, акрамя плаѓленняѓ?
  Пацан-тэрмiнатар заскочыѓ у машыну. Крылы ѓ МiГ-15 стрэлападобныя, а сам знiшчальнiк здаецца вельмi нават прыгожым. Якiя стаяць па суседстве з iм рукатворныя саколiкi ЯК-9 здаюцца зробленымi вельмi нават сякерна. Нажаль, так яно i ёсць. Машыны будавалiся грубiянска, iх у асноѓным майстравалi жанчыны i дзецi з самых танных матэрыялаѓ. ЛА-7 так i не стаѓ масавай мадэллю, а лягчэйшы i манеѓраны ЯК-3 патрабаваѓ якаснага дзюраля. Так што пакуль МIГ-15 на вагу золата.
  Хлопчык меѓ агульнае ѓяѓленне, як кiраваць рэактыѓнымi знiшчальнiкамi. А гэтая машына на шчасце не надта складаная. Зараз якраз iдзе авiяналёт, i рэактыѓны знiшчальнiк лёгка адрываецца ад узлётна-пасадачнай паласы.
  Алег Рыбачэнка ѓсмiхаецца. Дзюралевы конь аказаѓся паслухмяным. Магчыма, i Чарнабог крыху дапамог выдатна навучанаму пацану. Або адбiѓся досвед палётаѓ на больш сучасных, але суцэль падобных рэактыѓных машынах круцейшы, чым гэтая.
  А вось i нямецкiя бамбавiкi. Грозны ТАЯ-600: восем рухавiкоѓ i здольныя несцi без перагрузкi дваццаць тон, i яго абараняе 18 авiягармат, i яшчэ рэактыѓныя снарады.
  Наогул немцы ѓжо актыѓна распрацоѓваюць i саманаводныя ракеты, якiя арыентуюцца на фотаэлементы i цеплыня. I ѓ гэтым выпадку, вядома, весцi паядынак з фашысцкiмi сцярвятнiкамi стане складаней, але ж i рускiя канструктары, што-небудзь ды прыдумаюць!
  Хлапчук уступае ѓ бiтву з МЕ-362. Гэта асноѓны нямецкi знiшчальнiк з двума маторамi i пяццю агнявымi кропкамi. Па агнявой моцы ѓ супернiка нават перавага: чатыры 30-мiлiметровыя гарматы i адна 37 - мiлiметровая. У МiГ-15, дзве 23-мiлiметровыя i адна 37-мiлiметровая. Але хлапчуку гэта напляваць. Босыя пяткi нацiскаюць на педалi, сыходзячы ад вогненных бруй супернiка, снарад з самай важкай гарматы пападае ѓсутыч памiж крыламi. I грозны, моцна бранiраваны МЕ-362 расколваецца....
  Алег Рыбачэнка, будучы хлопчыкам, даволi аблiзваецца, нiбы адкусiѓшы ад шакаладнай цукеркi:
  - Адзiн - нуль! Адкрываем рахунак!
  У новай савецкай машыне ёсць фотаэлемент якi фiксуе трапленне. Пакуль такiх вось знiшчальнiкаѓ мала, можна згалець i на праверачныя кадры. Тым больш, сiтуацыi, калi вораг на паступах да Масквы, узяѓ Ленiнград, i Каѓказ, любая перамога выглядае каштоѓнай i зусiм не лiшняй!
  А што там шчэрыць рогi Залатая Арда? З ёй як-небудзь ды разбяруцца!
  Пацан-тэрмiнатар, спрытна сыходзiць ад стрэлаѓ, i робiць у палёце млына, прымушаючы адразу тры варожых знiшчальнiка ад адной чаргi гарэць, атрымаѓшы пашкоджаннi ѓ хвасты. А вось i лягчэйшы МЕ-2010. Гэтая машына мае толькi адзiн рухавiк, размешчаны ѓ фюзеляжы i вельмi падобная на МIГ-15 сваiм дызайне. Толькi лiхтар кабiны кропляпадобны, а стрэлападобнасць крылаѓ рэгулюецца. Ну, гэта нават лепш... Хаця звычайна на падобных машынах лётаюць асы высокага класа.
  Ну-так... Немец паспеѓ уцячы ад стрэлу, ледзь не распушыѓ Алегу жывот. Мяркуючы па форме крыжа на фюзеляжы, гэта ас узнагароджаны дыяментамi да рыцарскага крыжа жалезнага крыжа. А iх уручаюць тым нямецкiм асам, што дасягнулi лiчбы збiтых машын 250 штук. У немцаѓ такiх на гэты дзень усяго дваццаць тры лётчыкi. А самы выбiтны гэта, несумненна, Хафман. Сапраѓдны бялявы чарцяня, якога ѓжо не раз збiвалi, але якi заѓсёды прымудраѓся выжываць.
  Хафман стаѓ другiм пасля Рудэля ѓзнагароджаным залатым дубовым лiсцем да рыцарскага крыжа з дыяментамi. Рудзель таксама, нiбы загавораны джокер працягваѓ кар'еру. I быѓ гэта штурмавы тэрмiнатар узнагароджаны за тысячу падбiтых танкаѓ - небывалы ѓ Трэцiм Рэйху выпадак: плацiнавым лiсцем да Рыцарскага крыжа Жалезнага Крыжа, з залатым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi, а таксама самавiтай да гэтага прэмiяй.
  Хафману Гiтлер некалькi разоѓ забараняѓ лётаць, але трэба аддаць належнае: белабрысы чарцяня выяѓляѓ настойлiвасць пры прарыве на фронт. Пасля чатырох сот збiтых самалётаѓ ён атрымаѓ залатое лiсце да крыжа. Пасля пяцiсот атрымаѓ ордэн Германскага арла, а пасля шасцiсот плацiнавыя лiсце да Рыцарскага крыжа. Рудзель якога збiвалi сорак пяць разоѓ, i якi палову сваiх танкаѓ набраѓ ужо змагаючыся з пратэзам, выжыѓ, але на сорак шосты раз трапiѓ у палон.
  Сталiн адмовiѓся выдаць Рудэля, нават за вялiзны выкуп у 100 мiльёнаѓ залатых нямецкiх марак - кошт чатырыста танкаѓ серыi "Леѓ"-3. Але самога Рудзеля ѓтрымлiвалi ѓ палоне з пашанай.
  Хафман давёѓ сваё святло ѓжо 860 машын... Гiтлер паабяцаѓ, што пры дасягненнi тысячы, у парадку выключэнне Хаффману будзе падараваны Вялiкi Крыж Рыцарскага крыжа - узнагарода, якую па звычаi атрымлiвалi выключна вайскаводы.
  Няма ѓ сваiм першым баi Алег Рыбачэнка сутыкнуѓся не з Хафманам, але з сапернiкам больш, чым дастойным. I яны абодва паказвалi цуды манеѓру.
  Хлапчук, не жадаючы губляць часу на зацяжны бой ужыѓ арыгiнальны прыём. А менавiта стрэл, нагамi ѓсляпую, паклаѓшыся на адчуванне малюнка... I гэта ѓжо не першы раз спрацавала... Фашыста ѓчапiла снарадам i яго ахоплены агеньчыкам знiшчальнiк, каменем памчаѓся ѓнiз.
  Алег Рыбачэнка пераключыѓся на наступную мэту. На гэты раз МЕ-362 стаѓ новай ахвярай, яму хлапчук агнуѓ тры снарады ѓ лiхтар... I гэта выдатна... А вось яшчэ адзiн тып нямецкага знiшчальнiка - ТАЯ-283. Гэты знiшчальнiк ужо атрымаѓ мянушку "Вампiр", у яго падоѓжаны фюзеляж i зноѓ рыла свiное.
  I хлапчук-ас ужо ас, падразае яму нутро. А затым яшчэ адзiн ТА-283 адкасiѓся зрэзаны. Ну i вось зараз самая тоѓстая мэта: ТАЯ-600. I дзяцюк пальнуѓ з дыстанцыi ... Патрапiѓ у рухавiк, прабiѓшы яго браню i, выскачыѓ назад. Алег Рыбачэнка быѓ вымушаны зноѓ сутыкнуцца з МЕ-362. Авiяпушкi пальнулi, i адарвалiся нямецкiя крылы. Хлапчук басанож цiснуѓ на рычагi i адчуваѓ да патылiцы ментальную карцiну, вось i чатыры магутныя нямецкiя знiшчальнiкi, запалалi. I пайшлi закопваць дзюбамi да паверхнi планеты.
  Пацан-ас выскалiѓся. Вось i НЕ-362, лёгкая аднаматорная машына з пенапласту. Манеѓраная, але далiкатная... Пяць iх нарынула на хлапчука-лётчыка, i раскалолiся нiбы ледзяшы, што падалi на каменьчыкi.
  Алег Рыбачэнка разрагатаѓся, i зрабiѓ нос фрыцам. Але зноѓ зайсцi для нападу ТАЯ-600 яму перашкодзiѓ ХЕ-477, двухмесны авiямонстр: трынаццаццю гарматамi: дзесяць 30-мiлiметровых дзве 37-мiлiметровыя i адна 75-мiлiметровая для ѓдараѓ па наземных цэлях.
  Хлапчук здолеѓ гэтую дванаццацi тону гарылу зрэзаць, толькi выпусцiѓшы амаль увесь баявы камплект.
  А апошнiм сваiм стрэлам сапраѓды ѓ хвост Ю-288 ужо таксама маральна састарэлай шрубавай машыне Люфтвафэ.
  Пасля чаго давёѓшы свой рахунак да васемнаццацi збiтых машын, хлапчук пабiѓ рэкорд, раней усталяваны немцам Геленам, семнаццаць збiтых машын. Таксама легендарная асоба Гелен: адзiны генерал-фельдмаршал авiяцыi, якi лётаѓ, як радавы лётчык на рэактыѓных знiшчальнiках: ды яшчэ бiѓся вельмi паспяхова. Падчас таго легендарнага бою ён перакрыѓ вынiк Хафмана ѓ шаснаццаць самалётаѓ, але i сам быѓ збiты. Гелен выжыѓ, але атрымаѓ пашкоджанне спiны, якiя скончылi з яго лётнай кар'ерай, i нямецкi маршал быѓ змушаны перайсцi на акадэмiчную працу. I стаѓ трэцiм узнагароджаным плацiнавым лiсцем да Рыцарскага крыжа, залатым дубовым лiсцем, мячамi i дыяментамi.
  Але вось зараз Алег Рыбачэнка ѓ два разы перакрыѓ савецкi рэкорд i на адзiн самалёт нямецкi!
  I гэта зрабiѓ басаногi хлапчук да гэтага не якi меѓ досвед падобных бiтваѓ.
  Але ж гэта толькi першы вылет! А цяпер машыну, якая не атрымала нiводнай драпiнкi, дазаправяць i загрузяць боекамплект i яна таксама ѓзляцiць.
  Амаль увесь абслуговы персанал: дзiцячы, занадта ѓжо шмат загiнула дарослых, як праца тут такая, што дзесяцiгадовыя хлопчыкi i дзяѓчынкi зладзяцца. Калi Алег прылёг, на яго адразу ж прыкрыкнула пажылая жанчына:
  - Чаго разлёгся гультай, давай дапамагай астатнiм!
  Хлапчук-вундэркiнд, якi яшчэ зусiм не стамiѓся, калi толькi маральна тут жа спружынкай ускочыѓ, i ѓсклiкнуѓ:
  - З задавальненнем!
  I панёсся дапамагаць рабятам. Ён ужо досыць вялiкi, каб камфортна кiраваць знiшчальнiкам, але не настолькi дарослы, каб палiць(да чаго благая i дурная звычка!) з лётчыкамi, вялiкая частка з якiх таксама маладняк - хоць маладняк ужо галiцца. А ёсць i пажылыя хлопцы з сiвымi вусамi!
  Хлапчук кiнуѓся працаваць i дзейнiчаѓ энергiчна. Пацан-тэрмiнатар поѓны энтузiязму, яго вострыя лапаткi скакалi памiж рабiзна калыхаюцца цяглiц пад загарэлай да колеру шакаладу скурай. Алег пацягнуѓ з сабой скрыню з авiяснярадамi, дакладней тры скрынi. I паѓтара цэнтнера павалок на сабе.
  Сiвавусы лётчык, каѓказкай знешнасцi, i герой СССР, залапатаѓ:
  - Дарагi хлопчык! Надарвешся, адпачнi!
  Алег ганарлiва адказаѓ:
  - Працуючы, адпачываю!
  Ён дацягнуѓ скрынi. Пажылы каѓказскi ас працягнуѓ хлапчуку-вундэркiнду цыгарэту:
  - Натуральны "Казбек"! Зацягнiся дарогай!
  Алег Рыбачэнка дзёрзка адказаѓ:
  - Усё атрута з атрутаѓ няхай i натуральная! Толькi дыхавiца ад яго i бясплоддзе!
  - Што бясплоддзе?! - Каѓказец спалохана затушыѓ цыгарэту. - Яго твар выцягнуѓся. - А ты ѓ гэтым упэѓнены!
  Хлапчук з цяжкасцю здушыѓ слёзы i сур'ёзна адказаѓ:
  - Стогадовы досвед!
  Дзецюкi захiхiкалi i не якiя з не грэбавалi падбiраць недакуркi. Алег Рыбачэнка вырашыѓ з iмi паразмаѓляць у жорсткiм духу, каб паводзiлi сябе годна пiянераѓ. А так нават не да твару такое i па крымiнальных мерках падбiраць недакуркi.
  Алег Рыбачэнка з цяжкасцю дачакаѓся сваёй чаргi i ѓляцеѓ зноѓ у МiГ-15. Немцы прэсiнгавалi падчас наступу на Маскву, i бамбавалi фактычна кожную гадзiну. Хлапчук-вiцязь улез ва ѓжо знаёмую кабiну, i апусцiѓся на зручнае для яго падлеткавага, мускулiстага цела крэсла. I як параѓнальна лёгка адрываецца МiГ-15. Цяпер у СССР ёсць яшчэ толькi ЯК-23 з двума 23-мiлiметровымi гарматамi, рэактыѓная машына. Яна лягчэйшая, але не так моцна ѓзброена.
  Алег бачыць, як памяншаецца аэрадром, i павялiчваюцца фашысцкiя сцярвятнiкi. Хлапчук на гэты раз дзейнiчае куды больш упэѓнена, i страляе на дыстанцыi. I вядзе агонь, выкарыстоѓваючы малюнак бою i адчуваючы свайго выдатнага каня. Стаѓ цвiчыць i самыя масавыя МЕ-362 сталi лопацца лiхтарамi. I знiшчальнiка, сталi з адарванымi галовамi i падалi ѓ iх.
  Хлапчук пажадлiва праспяваѓ:
  - Мы ваѓкi неба i мядзведзi ветра! Але лепш хлеба i крыху перцу!
  Алег Рыбачэнка зрэзаѓ адзiнаццаць знiшчальнiкаѓ МЕ-362 у адной чарзе i хiхiкнуѓ. Ды яшчэ чарга i праспяваѓ:
  - Рускi арол над планетай,
  Крылы, расправiѓшы, узляцiць!
  Вораг будзе заклiканы да адказу -
  А наш кулак маналiт!
  Прыгожыя вершы i дванаццаць машын з iх НЕ-362 чатыры, МЕ-362 чатыры, дзве ТАЯ-383, дзве АР-383. Дзве апошнiх гэта ѓжо шматмэтавыя бамбавiкi!
  Цэлых дваццаць тры машыны - збiта! I перабiты свой уласны рэкорд! Хлапчук-вундэркiнд смяецца, i паказвае мову.
  Алег Рыбачэнка перайшоѓ у атаку на ТА-600, даѓно час гэтага монстра замачыць. Жывучы год. Адной бронi на iм вiсiць цэлых чатыры тоны. Паспрабуй, вазьмi. Але хлопчык-вундэркiнд, вырашыѓ на гэты раз скончыць з непрыяцеляѓ любой цаной.
  I вось ён дае чаргу i залiвае адтуль, злiваецца свiнцовая градзiна. Дакладней струмень градзiнак...
  Алег Рыбачэнка праспяваѓ:
  - Раз! Два! Чатыры - пяць! Будзем чараваць!
  Але ТАЯ-600, павалiѓся толькi, калi ѓ яго ѓляцеѓ апошнi авiяснарад. Дакладней захiстаѓся i стаѓ планаваць унiз, i рыхтаваѓся пляснуцца... I ѓжо не выратавацца немцам, ён выскачылi з лiхтара кабiны з дапамогай катапульты.
  Загiнула дваццацi нямецкiх самалёта. Рахунак стаѓ сорак дзве машыны! Усяго два самалёты-вылеты, а ѓжо перавыканана норма залатога звання героя СССР. А дзяцюк яшчэ толькi пачаѓ разгоняцца.
  Вярнуѓшыся, жвавы Алег Рыбачэнка кiнуѓся дапамагаць загружаць свой бамбавiк. Дакладней знiшчальнiк, але можна i пару сотняѓ кiлаграм павесiць. Чатыры бамбёшкi будуць скiнуты на сухапутную тэрыторыю. Мы будзем бамбiць - вырашыѓ хлапчук-вiцязь! Двое дзецюкоѓ яшчэ малодшай дапамагалi яму i глядзелi з павагай. Тым больш Алежка цяжкiя скрынi перамяшчаѓ слова кавалкi пенапласту.
  Хлапчук паляцеѓ у трэцi раз, на лаянку. I iмчаѓся нiбы люты, раз'юшаны конь. I яму хацелася бiцца... На гэты раз бiцца прыйшлося з некалькiмi знiшчальнiкамi. Немцы спрабавалi манеѓраваць. Хлопчыку прыйшлося перамяшчацца, i гэта прывяло да страты тэмпу. Атрымалася збiць толькi восем машын. Але потым дзяцюк адарваѓся i здолеѓ скiнуць чатыры бомбы. Выбухнуѓ "Мамант", i два "Тыгра"-4, а таксама адзiн "Штурмтыгр". Апошнi ѓзарваѓшыся, пашкодзiѓ некалькi суседнiх танкаѓ.
  I вярнуѓся назад, ужо маючы пяцьдзесят збiтых нямецкiх самалётаѓ.
  Але вось чацвёрты вылет аказаѓся адносна няѓдала. Толькi тры збiтыя самалёты... Пяты вылет ужо лепей, адзiнаццаць падбiтых машын з iх магутны ТАЯ-600. Усяго шэсцьдзесят адзiн самалёт!
  Але колькасць шэсць аказалася няѓдалай. Хлапчук адчуваѓ сябе занадта ѓжо самаѓпэѓненым. А нямецкiя машыны не траплялiся, i ён памчаѓся за лiнiю фронту. I тут з галавы Алега Рыбачэнкi вылецела, што могуць i з сушы збiць. Немцы ѓляпiлi ракетамi зямля-паветра, калi з зенiткi ѓ суперасу не патрапiць. Ракеты iрвануѓ практычна побач, i збiты дзяцюк-ас паляцеѓ унiз. I тады ён узяѓ i выплюнуѓ сябе з дапамогай катапульты.
  Дакладней катапультуе прылады... Нажаль, такая дарагая i яшчэ рэдкая машына страчаная. Якi жах!
  А фашысты i на самай справе распрацавалi нядрэнныя сродкi СПА - ракеты, якiя наводзяцца на гук. I Алег Рыбачэнка не адразу сцямiѓ, што ракеты такiя можна збiць. Жадалася збiць даражэйшыя МЕ-362. Або злавiць даражэйшага МЕ-462.
  Хлапчук ад злосцi нават не скарыстаѓся парашутам. Не варта сябе лiтаваць. Прызямленне на траѓку без тармажэння цвёрдае, але суцэль памяркоѓнае. Пацану ѓпiлiся ѓ голыя пяткi калючкi, але гэта яго толькi ѓзбадзёрыла. Дрэнна толькi што такая вось дарагая страчана.
  Эх добра калi дзеѓкi пляскаюць босымi ножкамi i кiдаюць iм дыскi.
  Чатыры дзяѓчынкi-ваяѓнiцы атакавалi японцаѓ. Iх звышздольнасцi палыхнулi яркiм полымем... Вiкторыя паслала на самураеѓ мор, i разбурэнне тэхнiкi. Маланкi ѓключыла Надзея дачка Пяруна. I ѓзяла, спалiла ѓдарамi, спалiла, спапяляла людзей тысячамi i пакiдала адны шкiлеты. I расплаѓленая зброя... А потым i Алена нацкавала танкi на самураяѓ, i сталi страляць у адзiн аднаго з аѓтаматаѓ. I выкошвалi адзiн аднаго.
  А Зоя, яна ператварала, забi ѓ цудоѓныя кветкi i алеi. Гэта добрае i прыгожае чараѓнiцтва. Але цi згодны з гэтым самi японцы?
  Але, нажаль, на гвалце менавiта на жорсткасцi, трымаецца ѓся светабудова. Вось неяк Чарнабог - Бацька зла i суровай справядлiвасцi расказаѓ iм гiсторыю. I гэтая гiсторыя не была нi выдумкай, нi праѓдай!
  I вось з'явiлася дзяѓчына, якая хацела навесцi ѓ Гiперсусвету парадак.
  Дзяѓчынка-красуня, iмя якой нельга вымавiць засмяялася, i ноткамi капрызнасцi ѓ галаску адказала:
  - Нават не Усемагутнасць, а Гiперѓсемагутнасцю... Мне падпарадкоѓваецца вялiкае мноства Багоѓ-дэмiургаѓ i Творцаѓ-светаѓ...
  Чарнабог дзяѓчынкам-ваяѓнiцам вельмi нават паслужлiва (не трэба думаць, што Бацька Зла, заганны, не, Ён сапраѓдны Вiцязь!) падказаѓ:
  - Яна сама стварае Багоѓ-Тварцоѓ... Сярод нас усемагутных ёсць, як i сярод людзей, свая Iерархiя. Так што адны ѓсёмагутныя, а iншыя яшчэ ѓсёмагутней! Ёсць Бог-радавы, а ёсць Бог-маршал!
  Чатыры дзяѓчынкi зараз свiснуѓ, i задалi самы напрошваецца для практычна любога якi жыве на Зямлi чалавека пытанне:
  - А чаму вы дапускаеце зло? - Бачачы, што погляд дзяѓчыны i Надбожжа застаецца паблажлiва вясёлым, чатыры дзяѓчынкi сiнхронна з напорам працягнуѓ. - Чаму вы дапушчаючы пакуты, прычым пакуты невыносныя для практычна ѓсяго тварэння. Бо Бог ёсць любоѓ i ваш абавязак абаранiць сваiх дзяцей, сваё стварэнне ад болю!
  Тут Надбажэства цяжка ѓздыхнула, i працягнула далонь, над iмi не запалiлася шматмерная галаграма, i багiня багiнь сумным тонам вымавiла:
  -Ужо было такое, калi я спрабавала дапамагчы людзям, i iншага стварэння на Зямлi, але ад гэтага атрымалася толькi горш. Зрэшты, лепш сам паглядзi гiсторыю, як гэта здарылася насамрэч!
  Надбагiня iмя, якой нельга вымавiць вельмi моцна раззлавалася, пазнаѓшы якiм пакутам i пакутам, падвяргаюцца людзi, якiя жывуць на планеце Зямля. I ваяѓнiца, Наддэмiург усклiкнула:
  - Труны ѓ падпалку дрэнным i жорсткiм Багам-дэмiургам спатрэбяцца, i розум жа не мой, каб дзерцiся! Я дзяѓчынка - не плач паяца!
  У гневе я з'явiлася ѓ выглядзе страшнага дракона, у якога галоѓ было больш, чым атамаѓ у тым сусвеце, што стварыла чацвёрка Боскiх выяѓ над людзьмi. А кожны раздзел лёгка праглынуѓ бы тысячу галактык, i Гiперыспалiнскi цмок завiс над iм, нават не прыступiѓшы, як след да трапезы.
  Вiдовiшча горш i не прыдумаць, кожная галава памерам з добрую светабудову i ѓяѓляе сабою самы жахлiвы, што можна ѓявiць i непаѓторны кашмар i кашмараѓ.
  Але трэба аддаць належнае чалавечым стваральнiкам - яны не спалохалiся!
  Раздзел Усемагутны Бацька Бог-Айцец Стваральнiк незлiчонага мноства светабудов трымаѓся малайцом, не выказваючы нi ценю страху, годнасць i мудрасць чыталiся ѓ яго поглядзе. Бог-Сын Белабог якi спазнаѓ за людзей раней боль i прынiжэннi глядзеѓся не гэтак упэѓнена. Вядома, анiгiляваць Творцаѓ светабудов, у нас Гiперусемагутных Надбогаѓ няма права, але... Ператварыць iх знаходжанне ѓ суцэльную пакуту, для нас суцэль рэальна.
  Тым не менш Бог-Бацька Усемагутны, Усюдыiсны, Вечны Род не даючы павярнуць вакол сябе зiхатлiваму арэолу смела адказаѓ:
  - О Гiпервялiкая Набожнасць, павер - людзi такiя iстоты, што не заслугоѓваюць да сябе iншага, больш добрага i паблажлiвага стаѓлення!
  У яго словах адчувалася перакананасць, i гэта выклiкала ѓва мне буру абурэння: самi стварылi чалавек па выяве i падабенству свайму, а цяпер нахабна сцвярджаеце - што маеце поѓнае права змяшчаць мiльярды жывых iстот фактычна свайго выгляду ѓ невыносныя ѓмовы?
  Вось, напрыклад, размалявалi свой палац рознага роду каменьчыкамi, што так паѓнаважка пералiваюцца i зiхацяць... Але я бачыла ѓ мiльярды разоѓ багацейшыя па каляровай размалёѓцы каменя, якiм, у сутнасцi, усе яхонты дадзенай сiстэмы i на электроннае воблака не падыходзiлi.
  I Гiперѓсемагутная Надбагiня жорсткiм тонам адказала:
  - Не веру! I не магу паверыць у падобнае, пакуль сама не ѓбачу, што людзi такiя!
  Бог-Сын Чарнабог ухвальна мне кiѓнуѓ, пацвярджаючы:
  - У гэта пераканацца, нажаль вельмi нават не складана, хоць i балюча!
  Вечна юная прыгажунi Лада цяжка ѓздыхнула:
  - I ѓ мяне сабой разрываецца сэрца ад болю!
  Звышбагiня падмiргнула Боскай Чацвёрцы на чале Раднаверцаѓ усе сваiмi ста трыльёнамi ѓ трыльённай ступенi галоѓ i, зоркi зноѓ не надта песцячы разнастайнасцю, заззялi ѓ гэтым сусвеце.
  Далей Чарнабог павёѓ размову ѓжо ад iншай асобы, i рабiѓ сумленна.
  А дзяѓчынкi загадай бiтву, успамiнаючы гэтую моцную легенду...
  Ды беднаваты ѓсё ж тут будаѓнiчы матэрыял усяго сто дзесяць элементаѓ, i пры гэтым некаторыя з iх ужо навучылiся будаваць людзi.
  Надбагiня сама ж прыняѓшы аблiчча чалавечай дзяѓчынкi, завiсла на адной з плошчаѓ. Выбрала мястэчка сабе цяплей i блiжэй да экватара - на гэтай планеце i зiмы. Вау! I чалавекам быць аказваецца пацешна. Калючыя i гарачыя каменьчыкi прыемна заказытаѓ маю - босую, дзявочую падэшву... Вось цiкава толькi чаму не гледзячы на спякоту, тут усё так захуталiся? А жанчыны, увогуле на сябе якiя чорныя i шэрыя анучы начапiлi? Гэта яшчэ да чаго? Ну, добра гэта шкадлiвая Тройца не паклапацiлася аб тым, каб забяспечыць чалавецтву зручны для жыцця клiмат, але ж у гэтым месцы цалкам можна хадзiць натуральна - галышом! А ветрык так цудоѓна прыемна абдзiмае далiкатную дзявочую скуру, сонечныя праменьчыкi лашчаць тваё цела...
  Некалькi мужчын у доѓгiх балахонах нешта закрычалi, пялячы на мяне здзiѓленыя вочы. Ого, яны здаецца, мяне збiраюцца вiтаць i аказаць тыя ѓшанаваннi, што прынята ѓ гэтых прымiтыѓных прыматаѓ у стаѓленнi вышэйшых iстот... Але як яны эмацыйныя, колькi ѓ iх крыках праѓдзiвага захаплення i захапленнi! Няѓжо яны i на самай справе здагадалiся, што перад iмi Гiперѓсемагутнае Набожнасць уласнай, персонай i ѓ мяне пад наглядам сусветаѓ (прычым непараѓнальна прыгажэйшых i разнастайных, чым гэта беднае светабудова куды прыпякло чалавецтва!) больш, чым атамаѓ у галактыцы?
  Вось яны збягаюцца, прадаѓцы кiдаюць тавары, мужчыны дзiѓна захутаных жонак, а кiроѓцы свае да пачварнасцi прымiтыѓныя машыны, струменiць з сябе смурод (ну чаму ѓ гэта сусвету, пасля агню гэтак непрыемна смярдзiць, вось у маiх светабудовах такая цудоѓная духмянасць спараджае полымя!).
  Надбагiня расправiла сабе аголеную грудзi (iдэальнай па чалавечых мерках формы, з якая адлiвае рубiннымi саскамi) i ганарлiва выпрасталася, як i пакладзена сутнасцi вышэйшага парадку. Бо адмаѓляць сваю Боскасць аказалася б папросту смешнай хлуснёй. Праѓда, дзiѓна, што сабралiся мяне адчуваць толькi самцы. Вось чалавечыя самкi, сцiпла апусцiѓшы вочы i спалохана адводзячы вочы, стоѓпiлiся наводдаль.
  Па-свойму горад з каменнымi i глiнянымi хатамi прыгожы, але сухаваты, напрыклад колераѓ-волатаѓ бракуе, але нiчога, я можа зямлян, яшчэ надары, ды так што ѓ iх вочы на лоб вылезуць!
  Крычаць мужчыны, нешта накшталт:
  - Шайтан! Iблiс! Д'ябал!
  А гэта ѓ iх так вышэйшыя сiлы называюцца... Цiкава, мяне прынялi за звышнатуральную сутнасць з мясцовага пантэона, або здагадалiся, што я насамрэч i не ведаючы майго сапраѓднага iмя хорам выяѓляюцца павага...
  Вось сярод iх з'яѓляецца чалавек у белым: ух да чаго ж у яго пакамячаная i маршчынiстая скура, у нейкiх непрыемных трэшчынках. На падбародку вiсiць серабрысты венiк... Глядзiцца недарэчна, але людзi клiчуць гэтае валасяное покрыва барадой i вельмi ганарацца iм. Ну, што ж - бо нават Багi-дэмiургi Чацвёркi выявы Рададаѓца стваральнiкаѓ дадзенага светабудовы таксама такiя венiкi на падбародках носяць. Значыць, знаходзяць у iх нешта прыцягальнае. Вось толькi пахi ад чалавечых целаѓ у мужчын такiя да надзвычай непрыемныя... Ну, iм такую недасканалую фiзiялогiю зрабiѓ?
  Памяты чалавек, ускiдвае рукi, i iншыя мужчыны пачынаю выломлiваць з маставой плiткi, кавалкi... як гэта ѓ iх называецца... асфальта. А ѓ некаторых камянi ѓжо загадзя прызапашаны... Зразумела гэта ѓ iх такi рытуал ушанавання ѓшанаванняѓ вышэйшаму Бажаству. Вось як цiкава зараз-то будзе!
  Першы камень, што ляцiць у бок Надбагiнi - кiнуты пажаваным старым. Ён такi маленькi, што падобная прыгажуня яго прымае на грудзi, нiбы тэнiсiст ракеткай шарык... Спрытна патрапiла прама ѓ пунсовы сасок...
  Па шэрагах самцоѓ мясцовага разлiву праносiцца гул. А затым у мой бок ляцiць цэлы град прадметаѓ крышталiчнага паходжання. Брава! Вось гэта сапраѓды якiя моляцца з такiм непадробным энтузiязмам падобнае робяць. Гуляючы я адбiваю некаторыя прадметы голымi падэшвамi i рукамi, а iншыя прымаю на сябе!
  Ух ты! Ну i найвострыя ѓзнiкаюць адчуваннi! Нiбы табе робяць грубы, але вельмi энергiчны масаж - Надбагiня проста ѓ захапленнi. I падбадзёрваю самцоѓ:
  - Дайце энергiчней хлопцы! Вострымi прадметамi, крышталiчнага паходжання - гэта кайф!
  
  
  
  НЕЧАКАНАЯ РАЗВЯЗКА
  Сотнiкаѓ уступiѓ ва ѓласную кватэру. За руку ён трымаѓ Арцёма Сiнiцына. Памяты алiгарх не спрабаваѓ супрацiѓляцца. Мала таго, ён, здаецца, быѓ вельмi задаволены. I ѓбачыѓшы кампутар, адразу ж кiнуѓся да яго з дзiкiм крыкам:
  - Цывiлiзацыя!
  I набраѓ iнтэрнэт... Яму хацелася шмат даведацца! Сотнiкаѓ таксама звярнуѓ увагу, што кватэра крыху змянiлася. Хоць ранейшыя яго плакаты культурыст i баксёраѓ па-ранейшаму вiселi на месцы. Але дадалася пара новых. Ды i пара года была iншая. Сотнiкаѓ пакiнуѓ сваю краiну 5 кастрычнiка 2013 года, якраз напярэдаднi матча Клiчко - Паветкiн.
  Не раз ён успамiнаѓ аб гэтым баi i думаѓ з трывогай, чым ён скончыѓся. Цiкава, было, цi зможа Паветкiн супрацьстаяць з такiм вялiкiм майстрам як Клiчко. Да мiнусаѓ Уладзiмiра можна аднесцi не занадта моцны падбародак, цягавiтасць, тэхнiчную аднастайнасць. Апошняе ѓвогуле недаравальна для чэмпiёна свету.
  Паветкiн да таго ж нi разу не прайграваѓ, i не памяталi, цi быѓ ён наогул калi-небудзь у накдаѓне. Плюс бой у Маскве, на яго тэрыторыi, што таксама большая дапамога. Карацей кажучы, шанцы - пяцьдзесят на пяцьдзесят. I можна, зразумела, пазмагацца.
  Сiнiцын усклiкнуѓ са здзiѓленнем:
  - Ужо сакавiк 2015 года, шмат жа часу прайшло... I адзначаюць далучэнне Крыма да Расii!
  Аляксей Сотнiкаѓ здзiвiѓся:
  - Што?
  Арцём пацвердзiѓ:
  - Ды я i сам уражаны! Крым ужо ѓ складзе Расii! I ѓвогуле столькi змянiлася!
  Аляксей крыху стрымана заѓважыѓ:
  - Я адбыѓ са спакойнага свету ѓ Смутны час. А зараз атрымлiваецца i тут наспяваць бура!
  Арцём не зусiм упэѓнена адказаѓ:
  - Можа i тут усё абыдзецца! Ну, пашумяць, пабудуць санкцыi, i ѓсё вернецца ѓ кругi свая! Ды i наогул не пра палiтыку трэба думаць зараз, а пра бiзнэс!
  Аляксей згодна кiѓнуѓ:
  - Так... Бо за цябе я яшчэ не атрымаѓ узнагароду! А ѓ мяне трое дзяцей, i трэба падумаць аб грошах i хлебе надзённым!
  Арцём на гэта запярэчыѓ:
  - Ужо пяцёра! У кампутара, твая жонка зрабiла даданне: нарадзiлася двайняты хлопчык i дзяѓчынка! Аляксей нахмурыѓся:
  - А калi?
  Арцём адказаѓ з ухмылкай:
  - Як раз 9 мая 2014 года... А што не супадае!
  Аляксей з палёгкай паведамiѓ:
  - Не! Якраз супадае! Я не ведаѓ, што яна ѓжо цяжарная! Што ж тым лепей!
  Арцём спытаѓ свайго вiзавi:
  - Ты будзеш чакаць жонку цi заедзеш у офiс па ѓзнагароджанне?
  Аляксей, пару секунд падумаѓшы, сказаѓ:
  - Пасядзi ѓ мяне. Выпi чайку, спяваеш, i паглядзiм тэлевiзар! Мы стамiлiся ад адсутнасцi цывiлiзацыi.
  Арцём пагадзiѓся, але дадаѓ:
  - Можа чагосьцi i мацней чаю!
  Аляксей пакруцiѓ галавой:
  - Я не п'ю!
  Сiнiцын недаверлiва ѓхмыльнуѓся:
  - А як жа на балях?
  Сотнiкаѓ неахвотна пагадзiѓся:
  - Тады сухога вiна!
  I палез у бар. Там усе ранейшыя бутэлькi былi на месцы. Ну зразумела жонка-спартсменка не будзе пiць у яго адсутнасць. Абы толькi палюбоѓнiка не завяла. Яна ж у выдатнай форме i прыгажуня-бландынка. Праѓда, ужо з пяццю дзецьмi!
  Сотнiкаѓ любiѓ дзяцей, i хацеѓ, каб у яго была цэлая хата.
  Яны ѓключылi тэлевiзар, Аляксей намазаѓ чорны iкры на бутэрброд, слоiк у яго заѓсёды была. I яны разам з алiгархам сталi глядзець тэлевiзар.
  Пстрыкалi каналы... За паѓтара года шмат змянiлася... Ва Украiне змянiлася ѓлада, у Расii ѓпаѓ рубель, далучаны Крым, але ѓ эканомiцы стала горш. Усё стала больш бурным. Сотнiкаѓ з трывогай заѓважыѓ:
  - Вось цiкава, а за кватэру iпатэку мая жонка, адкуль брала грошы выплачваць? Хаця ѓ мяне i было нешта на рахунку за здымкi ѓ кiно, i такiя вось выпадковыя заробкi, праца археолагам, але ѓсё ж...
  Арцём прапанаваѓ:
  - Напiшы, раман пра свае прыгоды ѓ Смутным часе! Станеш багатым!
  Аляксей пакруцiѓ галавой:
  - Не! Я ѓжо пiсаѓ пра сваю аѓтабiяграфiчную вайну ѓ Чачэнii i зарабiѓ нейкiя капейкi. Больш грошай атрымлiваеш за навуковыя артыкулы! Хiба што дзеля славы можна пацешыць!
  Арцём пацягнуѓ яшчэ вiна i прапанаваѓ:
  - Можаш, пойдзеш у маю ахову? Я буду табе добра плацiць!
  Аляксей пакруцiѓ галавой:
  - Не ведаю... За цябе абяцана тры мiльёны даляраѓ узнагароджання! З такiмi грашыма можна ѓвогуле не працаваць! Або адкрыць сваю справу, што куды цiкавей!
  Арцём свiснуѓ:
  - За мяне тры мiльёны! А кантракт пiсьмовы цi вусны?
  Аляксей усмiхнуѓся:
  - Вядома пiсьмовы! Я ж ведаю што словы як вецер!
  Арцём хiхiкнуѓ i адкусiѓ бутэрброда з iкрой, заѓважыѓшы:
  - Прыстойна мяне ацанiлi! Ну, што ж адважвайцеся!
  Вось пачуѓся ключ, якi пракручваѓся ѓ замку. Сотнiкаѓ выскачыѓ насустрач. Яму вельмi хацелася ѓбачыць жонку. I вось яна... Амаль не змянiлася, няѓжо што ледзь стала паѓней, але ѓсё яшчэ спартовая i стройная. У калясцы было двое дзяцей Арцёма. Хлопчык i дзяѓчынка. Калясак было дзве, i другую цягнуѓ малады чалавек, з выгляду гадоѓ дваццацi. Сотнiкаѓ жорстка спытаѓ:
  - А гэта хто?
  Жонка была злёгку ашаломленая:
  - Ты? Вярнуѓся?
  Аляксей набычыѓся:
  - А што?
  Жонка прамармытала са спалохам:
  - А ты ведаеш, што цябе ва ѓсерасiйскi вышук абвясцiлi, вiнавацячы ѓ забойстве дзевяцi чалавек!
  Аляксей буркнуѓ:
  - Ну-так ... Вось сюрпрыз!
  Жонка суха загадала:
  - Пайшлi ѓ дом!
  Малады чалавек пакасiѓшыся, зайшоѓ за iмi. Ён быѓ апрануты ѓ вельмi модную скураную куртку, а на ѓказальным пальцы быѓ пярсцёнак з дыяментам.
  Арцём Сiнiцын сустрэѓ Наташу ветлiва. На выгляд жонцы Сотнiкава няма i трыццацi, i яна вельмi прыгожая. Не мудрагелiста, што юнак за ёй i прыѓдарыѓ.
  Наташа, бачачы колкiя погляды мужа, вымавiла:
  - Гэта Борка ... Сын багатых бацькоѓ, i вельмi добры сябар! Калi б не ён, то нашу кватэру ѓжо канфiскавалi б за даѓгi!
  Пасля чаго жонка патлумачыла:
  - У прыватнасцi Аляксей абвiнавачваюць у забойстве васьмярых чалавек у парку. I гэта праѓда - забiѓ ён! А таксама павесiлi i забойства амапаѓца, хаця па памылцы яго застрэлiлi свае. Так што Аляксей ва ѓсе ѓсерасiйскiм вышуку, i лiчыцца як знiклы без вестак. Мала таго i Iнтэрпол яго шукае. I што нават цэлы год ля ягонай кватэры дзяжурылi аператыѓнiкi.
  Ды яшчэ i рахунак арыштавалi.
  Праѓда, цяжарную мацi траiх, а потым пяцi дзяцей высяляць не сталi. Потым яна пазнаёмiлася з Барысам. Ветраны юнак заняѓся каханнем з дасведчанай жанчынай i яму спадабалася. I ён стаѓ даваць ёй грошы i гуляѓ з яе дзецьмi. I Барыс юнак вельмi добры ѓ МДУ вучыцца, i ѓвогуле выдатны хлопец, i без яго яна б аказаѓ з дзецьмi на вулiцы.
  Тым больш цяпер у Аляксей альтэрнатыва - цi зноѓ падацца ѓ бегi, цi надоѓга сесцi ѓ турму. А забойства дзевяцi чалавек, у тым лiку i амапаѓца, плюс яшчэ ранейшая судзiмасць па малалетцы - цягнуць на пажыццёвае.
  Аляксей, выслухаѓшы ѓсё гэта, прапанаваѓ:
  - Тады я сыходжу з гэтага свету! Наперадзе ѓ мяне шмат iншых спраѓ!
  Не паспеѓ ён гэта сказаць, як пачуѓся званок у дзверы i амаль адразу ж удары па метале. Зараѓлi грубыя галасы:
  - Палiцыя! Адкрыйце!
  Аляксей дастаѓ з-за пояса статую Сварога, пацiснуѓ на развiтанне рукi Барысу i Арцёму, пацалаваѓ жонку, i выскачыѓ у суседнi пакой. Палiцыянты ѓжо ламалi дзверы. Бiлi амапаѓцы прыкладамi.
  Сотнiкаѓ вымавiѓ заклён i словы: Бог Вялiкi Сварог, - вярнi мяне назад у Смутны час.
  Дзверы павалiлiся, i ѓ кватэру ѓварвалiся палiцыянты i амапаѓцы. Яны разбягалiся па пакоях. У палыхнула яркая, нiбы сотнi фотаблiц ѓспышка, i Алесям знiк...
  Бурныя стагоддзi пранеслiся перад iм...
  
  
  ГАРБАЧОђ РАЗБIђСЯ ђ 1988 ГОДЗЕ
  I не зусiм тыповае. У 1988 годзе, у маi пацярпеѓ крушэнне самалёт, на борце якога знаходзiѓся Мiхаiл Сяргеевiч Гарбачоѓ. I зноѓ ход гiсторыi змянiѓся. Новым генеральным сакратаром ЦК КПСС, стаѓ Ягор Лiгачоѓ. Варшаѓская дамова яшчэ не паспела развалiцца.
  Ягор Кузьмiч стаѓ закручваць гайкi. Дэмакратызацыя скончылася. Пачалося ѓмацаванне дысцыплiны i навядзенне парадку. Фармальна курс на перабудову захаваѓся, але напоѓнiѓся iншым зместам. Пачалi жорстка пераследаваць нацыяналiстаѓ i змагацца з карупцыяй. Мала таго, праз некалькi гадоѓ быѓ прыняты новы, больш унiтарны варыянт савецкай канстытуцыi.
  Ягор Кузьмiч падкручваѓ гайкi. Але пры гэтым стараѓся захаваць добрасуседскiя адносiны з Захадам. Аднак атрымлiвалася дрэнна. Савецкiя войскi ѓсё ж сышлi з Афганiстана i працягвалi дапамагаць Наджыбуле. Яны таксама выкарыстоѓвалi авiяцыю i невялiкiя атрады спецпрызна.
  Перамагчы маджахедаѓ не ѓдавалася, але затое i страты савецкага войска ѓ Аѓганiстане былi невялiкiя. Ва ѓсходняй Еѓропе змянiлiся лiдэры, на маладзейшых, але таксама прасавецкiх.
  Рэформы iшлi i ѓ палiтычным ладзе. Ягор Лiгачоѓ усё ж заснаваѓ пасаду прэзiдэнта СССР, але выбары прайшлi безальтэрнатыѓныя. Паѓнамоцтвы кiраѓнiка дзяржавы былi пашыраны. Фактычна ѓсталявалася дыктатура асобы. Першапачаткова было абмежаванне на два тэрмiны. Але потым правялi рэферэндум i падобную норму канстытуцыi скасавалi.
  У 1991 годзе Iрак захапiѓ Кувэйт. Кошты на нафту падскочылi. СССР падтрымаѓ Садама Хусэйна. Узнiкла канфрантацыя.
  У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, ЗША не вырашылiся на "Буру ѓ пустынi", але свае войскi ѓ Саудаѓскую Аравiю перакiнулi. Канфрантацыя памiж Расiяй i Захадам зноѓ узмацнiлася. Праѓда Буш-Старэйшы прайграѓ выбары Клiнтану. Апошнi, хацеѓ змякчыць адносiны з СССР. Становiшча ледзь-ледзь разрадзiлася. Кувейт увайшоѓ у склад Iрака. У Аѓганiстане iшла вайна. Пачаѓся распад Югаславii.
  СССР прыняѓ рашэнне дапамагчы Сербii. У вынiку Югаславiю ѓдалося аднавiць сiлай, i яна ѓступiла ѓ Варшаѓскую дамову. Албанiя пасля змены рэжыму, таксама вярнулася ва ѓлонне СЭУ i СССР. У нейкай меры сацыялiстычны лагер умацаваѓся. Нават намецiлася зблiжэнне з Кiтаем.
  Па меры ѓзмацнення Кiтая, адносiны з ЗША псавалiся ѓ паднябеснай iмперыi. А СССР неяк ужо не спрачаѓся iдэалагiчна i стаѓ важнай крынiцай сыравiны для Кiтая. У цэлым, рэформы ѓ Расii прайшлi абмежавана. Эканомiка заставалася планавай. Толькi крыху вальней стала ѓ гандлi. Кааператывы засталiся. Можна было працаваць на прысядзiбных участках. Фермерства не забаранялася, але сур'ёзнага распаѓсюджвання не атрымала.
  Планавымi метадамi i жорсткiмi дырэктывамi Ягор Кузьмiч здолеѓ мадэрнiзаваць эканомiку. Ну, у прынцыпе апенек Паѓночнай Карэi паказаѓ, што i без рынка можна рабiць суцэль сучасная зброя, будаваць хаты, вырабляць тавары.
  У сталiнскiм стылi ѓмацоѓвалася дысцыплiна, змагалiся з п'янствам, вешалi хабарнiкаѓ. Нейкi эфект у багатай i развiтой краiне гэта давала. Упарадкавалi працу НДI, змаглi з дапамогай шарашак прасунуць навуку. Развiвалi дырэктыѓнымi метадамi i кiбернетыку. Планавая эканомiка працавала, i развiвалася. I заводы будавалiся, i мадэрнiзацыя праходзiла.
  Некалькi змянiлася схема аплаты працы: з ураѓнiлаѓкай скончылi.
  Жорстка каралi дармаедства. Прыкметна павялiчваѓся выпуск прадукцыi.
  Як высветлiлася i сацыялiзм, цалкам эфектыѓны лад. Амаладзiлi кадры, паднялi дысцыплiну, падхлiснулi навуку i развiццё тэхналогiй. I пайшло, паехала.
  У 1998 годзе ѓ Венесуэле прыйшоѓ Уга Чавес, i аб'явiѓ аб зблiжэннi з СССР. Савецкая iмперыя стала захоплiваць плацдармы i ѓ Лацiнскай Амерыцы. Iшло развiццё сацыялiзму. У Аѓганiстане шматгадовая вайна стала згасаць. Маджахеды адчувалi, што не могуць перамагчы, i паступова вярталiся да мiрнага жыцця.
  У 2001 годзе савецкая iмперыя атрымала новага саюзнiка - камунiсты перамаглi ѓ Грэцыi i Iталii. Абедзве гэтыя краiны аб'явiлi аб уступленнi ѓ СЭУ.
  Становiшча ѓ свеце зноѓ напальвалася. Новы прэзiдэнт-рэспублiканец нарошчваѓ узброеныя сiлы Амерыкi. Свет вiсеѓ на гранi ядзернай вайны. I СССР i ЗША будавалi СОI i супрацьракетную абарону. У 2003 годзе Буш вырашыѓся на вайну з Iракам.
  Але атрымаѓ супрацьстаянне з СССР. Амерыканская авiяцыя панесла вялiкiя страты ад СПА Iрака пастаѓленага СССР, а сухапутная аперацыя захлынулася. Савецкi Саюз, не ѓступаючы ѓ вайну, дапамог Iрану i Iраку. Тыя кiнулi войскi на ЗША. Кошты на нафту рэзка ѓзляцелi. Зрэшты, гэта вялiкага значэння не мела. Жорсткiмi мерамi ѓ СССР навялi парадак у калгасах i вытворчасць сельгаспрадукцыi вырасла. Балазе тэрыторыя вялiкая, i клiмат стаѓ мякчэйшым. А тэхналогii i селекцыя развiлiся.
  Сапраѓды падымi селекцыю i выведзi новыя пароды жывёлы, то i надоi вырастуць. Зрэшты, малака ѓ СССР i так хапала.
  А мяса? Новыя больш эфектыѓныя пароды вывелi, комплексы настроiлi, парадак навялi, i мяса стала нават больш, чым трэба. I вось ужо СССР экспартуе харчаванне. Як высветлiлася, калi былi праблемы, то таму што Брэжнеѓ усiх распусцiѓ. А як гайкi падкруцiлi, планавая сiстэма зарабiла. Ды i пры Брэжневе не так ужо i дрэнна было. Мяса таннае, заробкi паднялi. Людзi закуплялi празапас вось, i ѓзнiкаѓ дэфiцыт. Правялi рэформу коштаѓ, i ѓсё зьявiлася. Дадалi вытворчасцi, i дзяваць мяса няма куды.
  Так што... Усё iдзе па плане! Усё iдзе па плане! I праблемы вырашаюцца, а дамы будуюцца. У эканамiчных адносiнах савецкi абывацель жыѓ ужо нядрэнна. Ды ѓ прынцыпе ён i пры Гарбачове не бедаваѓ. Гэта хутчэй прапаганда раздзьмула мiф аб высокiм узроѓнi жыцця на Захадзе i нiзкiм у СССР. Ды i дэфiцыт таксама ѓзнiк з-за iстэрыi, якая нагнятаецца ѓ СМI.
  Выпусцiѓшы прэсу i электронныя сродкi масавай iнфармацыi, з-пад кантролю камунiсты самi сабе выкапалi магiлу. Журналiсты атрымлiвалi з-за мяжы гранды, i не адчуваючы кантролю пад дыктоѓку заходнiх партнёраѓ, сталi тапiць сваю краiну. А прапаганда можа, што заѓгодна ѓнушыць. У тым лiку, што снег чорны, а вугаль белы. Узнiкла iлюзiя, што ѓ СССР дрэнна, а на Захадзе добра. Насамрэч i пры Гарбачове грамадзяне Расii жылi толькi крыху горш за амерыканцаѓ. А ѓ плане стабiльнасцi i бяспекi нават лепш.
  А пры Лiгачове яшчэ ѓзнялася эканомiка па плане. Узляцела, подхлестываемая, больш цвёрдым механiзмам прымусу i строгiм рэжым. Сацыялiзм наогул эфектыѓны, калi дыктатар бюракратычны апарат прымушае варушыцца, асаблiва саджаючы нядбайных, а каго i вешаючы.
  Прыклад эфектыѓнасцi сталiнскага рэжыму вельмi яскравы. Атрымаѓшы ѓ свае рукi разбураную грамадзянскай вайной краiну, жорсткi Сталiн змог за кароткi час зрабiць яе iндустрыяльнай, звышдзяржавай. Якая ѓ сорак першым годзе мела самае вялiкае па колькасцi танкаѓ i самалётаѓ войска.
  Канешне, гэта не толькi асабiстая заслуга Сталiна. Гэта заслуга жорсткай камунiстычнай сыстэмы. I эфектыѓнай планавай эканомiкi. Само па сабе развiццё па плане - гэта вялiкi плюс, на фоне рынкавай стыхii.
  Пры Сталiне, i некаторы час пасля Сталiна эканомiка СССР расла хутчэй за заходнiя дзяржавы. Нават пры Брэжневе прамысловая вытворчасць патроiлася. Але апошнiя гады стала Расея адставаць ад усяго сьвету.
  Адбiѓся застой, i старэнне не толькi Брэжнева, але i ѓсяго палiтбюро. А таксама падзенне дысцыплiны, рост карупцыi, лянота дырэктараѓ, якiя не жадаюць напружвацца. I чыноѓнiкi-эгаiсты тармозяць укараненне новых тэхналогiй, абы самiм не варушыцца.
  Але жорсткi Ягор Лiгачоѓ ужыѓ пугу, падсцёбнуѓ бюракратаѓ. Амаладзiѓ кадры, стаѓ патрабаваць укаранення новых тэхналогiй. Увёѓ асцярожна некаторыя рынкавыя элементы, скончыѓ з ураѓнiлаѓкай у аплаце працы. Узмацнiѓ жорсткасць дысцыплiны, i фактычна ѓстанавiѓ сухi закон. Жорстка стымуляваѓ нараджальнасць i вёѓ падаткi на бяздзетныя шлюбныя пары, на халасцякоѓ, якiя на пару маюць толькi адно дзiця.
  Жыць у матэрыяльным плане рабiлася лепш. Але па-ранейшаму панавала аднапартыйная сiстэма. Праѓда ѓ параѓнаннi з часамi Брэжнева, сёе-тое змянiлася. У прыватнасцi, выбары сталi праходзiць альтэрнатыѓныя.
  Але ѓсё роѓна вылучэнне кандыдатаѓ заставалася пад кантролем уладаѓ. Вылучалi дзве-тры кандыдатуры правераных КДБ. Але ѓжо, нейкая iмiтацыя выбараѓ рабiлася. Ня так, як раней. Аднак новыя партыi не зьявiлiся. Лiгачоѓ вырашыѓ - што лепш, менш, але лепш. Цэнзура была на тэлебачаннi, у друку - можа i больш жорсткай, чым пры Брэжневе. Iншадумцаѓ саджалi ѓ турмы, радзей у псiхушкi. Можна было атрымаць тэрмiн нават за анекдот.
  Пры гэтым усё ж былi, якiя iмiтацыi дэмакратыi. Стала вальней з сэксам. У прыватнасцi, здымалiся эратычныя фiльмы, з аголенымi дзяѓчынамi. Гомасэксуалiзм караѓся, але эротыку ѓзаконiлi. Стымулявалася нараджальнасць. У пытаннях рэлiгii, амбасадара першапачатковага змякчэння, зноѓ стаѓ закручвацца атэiзм. Вiдаць выступы iсламiстаѓ прыстрашылi рэжым, i вырашылi цiснуць фундаменталiзм на пнi.
  Закрывалiся мячэцi i прыходы, забаранялася рэлiгiйная лiтаратура. Вялася атэiстычная прапаганда. Забаранялiся рознага роду пратэстанты: баптысты, сведкi Iеговы, адвентысты, пяцiдзесятнiкi.
  Камунiстычная iдэалогiя ѓмацоѓвалася.
  З'явiлiся i некаторыя спробы стварыць альтэрнатыву пасмяротнаму iснаванню, якое абяцалi розныя рэлiгii. Напрыклад, уваскрашэнне з мёртвых сiлай навукi.
  У 2005 годзе савецкiя касманаѓты здзейснiлi палёт на Марс. Прызямлiлiся i стартавалi з паверхнi. Гэта быѓ чарговы трыѓмф камунiстычнай навукi.
  ЗША вялi зацяжную вайну з Iракам i Iранам. Страты раслi, а перамогай не пахла. У 2006 годзе Буш распачаѓ апошнi наступ. Але ѓграз у баях.
  Пасля паражэння рэспублiканцаѓ амерыканцы пакiнулi ѓ 2009 годзе Саудаѓскую Аравiю. Гэты рэгiён перайшоѓ пад кантроль Iрана i Iрака. Што яшчэ больш узняло кошты на нафту. Але пакуль сiтуацыя заставалася напружанай. Пагражала ядзерная вайна. Хаця рэальна яе нiхто пачынаць i не хацеѓ. Развiвалася ПРА.
  Абодва бакi балансавалi на мяжы зрыву.
  Аднак пры Абаме сiтуацыя стала мяняцца. Прамацвалiся асцярожныя спробы зблiжэння. У 2013 годзе Ягор Лiгачоѓ перанёс аперацыю на сэрцы. I з прычыны старэчага веку, заявiѓ аб складаннi з сябе паѓнамоцтваѓ прэзiдэнта СССР.
  Да гэтага часу краiна паднялася ѓ эканомiцы вельмi высока. Узброеныя сiлы лепшыя ѓ свеце, i шматлiкае войска з грознымi пiрамiдальнымi танкамi.
  Новым прэзiдэнтам, стаѓ таксама ѓжо ѓзроставы Генадзь Зюганаѓ. Ягор Лiгачоѓ паставiѓ свайго добра вядомага нама. Якi ѓсё ж быѓ на дваццаць чатыры гады маладзейшы.
  Зюганаѓ працягнуѓ ранейшы курс - пабудова камунiзму. Савецкая iмперыя стала першай эканомiкай у свеце. Спалучэнне высокiх тэхналогiй, здабычы сыравiны ѓ найбагацейшай краiне свету, цвёрдай, сталiнскай дысцыплiны, подхлестыванiя бюракратычнага апарата давала эфект.
  Развiлася i ваенная iндустрыя, асаблiва супрацьракетная абарона. Фактычна СССР стаѓ непаражальны! I Зюганаѓ стаѓ праводзiць больш жорсткую сусветную палiтыку.
  У першую чаргу парады актывiзавалiся ѓ Афрыцы. Адначасова па арабскiх краiнах пракацiлася чарада чырвоных рэвалюцый. У Егiпце прыйшлi да ѓлады iсламскiя камунiсты. Як у iншых краiнах.
  У Венесуэле i Лацiнскай Амерыцы былi створаны савецкiя базы.
  Пачалося ѓварванне савецкiх войскаѓ у Пакiстан. Балазе там лiмiтава абвастрылася дужанне за ѓладу.
  Ваенная аперацыя ѓ Пакiстане прайшла хутка. I каштавала мiнiмальных страт. Тамака паставiлi пракамунiстычны рэжым, i ѓмацавалiся. Iндыя заявiла ва ѓступленнi ѓ СЭУ, i Варшаѓскi дагавор. Зьявiлася адзiная рублёвая зона.
  СЭВ сталi наймагутнай арганiзацыяй куды ѓвайшла i Фiнляндыя. Нарасцiѓшы мускулы СССР, марыѓ аб сусветным панаваннi камунiзму. Прыход у ЗША да ѓлады Трамп толькi пагоршыѓ сiтуацыю ѓ свеце. Абедзве краiны i два блокi Варшаѓская дамова i НАТА абменьвалiся пагрозамi.
  СССР разгарнуѓ вытворчасць пiрамiдальных танкаѓ. У тым лiку i машын УТ-5 аднамесных i больш дасканалых. Зьявiлiся i танкi на электрарухавiках. Яны рухалiся вельмi хутка i практычна не гарэлi.
  Але галоѓнае гэта найноѓшыя сiстэма ПРА абароны на УКХ здольныя вывесцi з ладу абсталяванне ядзерных ракет, i якiя прычынiлi ѓсю тэрыторыю СССР.
  Тут узнiкла цалкам заканамернае пытанне, а цi не пара? Можа, сапраѓды скончыць з Амерыкай сiлай зброi?
  Пытанне яшчэ з кiм будзе Кiтай. Паднябесная iмперыя не такая моцная як у рэальнай гiсторыi. Адбiлася канкурэнцыя з боку СССР - якi выцеснiѓ кiтайцаѓ i ангельцаѓ з Афрыкi. Ды i тавары савецкiя па ѓсiм свеце. Адмоѓна на Кiтаi адбiлася i нежаданне развiваць рэформы, а таксама старое кiраѓнiцтва, нязменнае пры гэтым. Калi самi Зюганаѓ i Лiгачоѓ былi старыя, то каманды ѓ iх маладыя.
  Кiтай крыху павагаѓся. Яму хацелася разам з Амерыкай заваяваць Сiбiр. Але неяк боязна. Тым больш i ѓ Iране адбылася змена ѓлады, i дашлi iсламскiя камунiсты. Гэта значыць, людзi пад чырвона-зялёным сцягам. А што? Камунiзм i Iслам у нечым падобныя. А тое, што ѓ СССР пануе атэiзм - можна праiгнараваць. Тым больш атэiзм неяк менш раздражняе iсламiстаѓ, чым Праваслаѓе.
  I вось у 2019 годзе Варшаѓская дамова пачала наступленне супраць НАТА. Удар дзясяткаѓ тысяч савецкiх танкаѓ аказаѓся захапляльным. За некалькi дзён аказалася захоплена ѓся Германiя i камунiстычныя войскi ѓдарылi па Парыжы.
  Чырвоны сцяг узвiѓся над Эйфелевай вежай. Баi паказалi пераважную перавагу савецкай тэхнiкi над заходняй. А пiрамiдальныя танкi не прабiвалiся састарэлай 120-мiлiметровай гарматай нi пад адным ракурсам. Наогул глупства столькi часу не мадэрнiзаваць сваю артылерыю. Але i 140-мiлiметровая гармата пiрамiдальныя танкi не брала б.
  У баях паказала сябе мацнейшай i савецкая авiяцыя. Баi iшлi амаль аднабаковыя. Адбiвалася вялiкая далёкасць паразы савецкiх ракет. Працiѓнiка рэзалi на адлегласцi. I гэта, вядома ж, было ѓ нейкай ступенi мiнусам - у лётчыкаѓ знiжалася магчымасць, праявiць сваю доблесць.
  Невялiкiя праблемы маглi ѓзнiкнуць толькi ѓ Англii. Але i тут савецкае войска фарсiравала Ламанш параѓнальна хутка. I адразу ж на Лондан. У адрозненне ад Гiтлера Зюганаѓ змог дабiцца куды большага, i за кароткiя тэрмiны.
  Здалася ѓ палон вялiкая колькасць заходнiх войскаѓ. Як высветлiлася, да вайны армii НАТА не гатовыя. Адбыѓся блiцкрыг з захопам усё Еѓропы i Брытанii ѓсяго толькi за месяц. З ходу быѓ узяты Гiбралтар.
  Пасля чаго Чырвоная армiя, разам з кiтайцамi рушыла праз Аляску на Амерыку. Тым больш да Чукоткi была пабудавана чыгуначная галiна. Так што савецкая iмперыя аказалася гатова да подзвiгаѓ. I прасоѓванне па Алясцы iшло сваiм ходам.
  Баi паказалi што амерыканскi "Амбрамс" нягледзячы на ѓсе мадэрнiзацыi безнадзейна састарэлы. I супраць пiрамiдальнага танка зусiм не цягне. Так што савецкiя машыны пасьпяхова прасоѓваюцца. I амаль не нясуць страт. Некалькi горш справы ѓ кiтайцаѓ, але яны лiтаральна закiдваюць супернiка трупамi.
  Наступленне на Еѓропу пачалося 1 мая 2019 года. А ѓ Амерыку савецкiя войскi рушылi з лiпеня. Ужо праз месяц практычна ѓся Аляска аказалася захоплена. Зрэшты, амерыканцы ваявалi даволi ѓпарта. Iх пяхотнiкi нядрэнна стралялi. Але праблемай аказалiся савецкiя танкi, супраць якiх не было эфектыѓных сродкаѓ барацьбы. Занадта ѓжо надзейная абарона - гэтая пiрамiдальная форма. Як высветлiлася, янкi занадта ѓжо запазнiлiся з мадэрнiзацыяй "Амбрамса".
  Да сярэдзiны кастрычнiка савецкiя танкi ѓжо прайшлi Канаду i ѓварвалiся ѓ кантынентальныя ЗША.
  Трамп паспрабаваѓ аб'явiць татальную вайну, але гэта выглядала смешна. Амерыканцы сталi закладнiкамi горшай колькасцю i якасцю войска. Ды яшчэ i адсутнасцю саюзнiкаѓ. Збiралiся магутныя, ударныя сiлы.
  У баях бралi ѓдзел i звышцяжкiя савецкiя машына на атамным рухавiку. Якiя, нiчым не спынiць нiчым.
  I яны наскрозь праходзяць любыя пазiцыi. Ды i ѓ паветры, трымаць амерыканцаѓ няма чым. Дакладней, амерыканцы не могуць сябе абаранiць. Прарываюцца цэлыя армады савецкiх самалётаѓ. Ды яшчэ з лазернай зброяй i iх нiчым не спынiць. Такая моц прэ. Непараѓнальная сiла.
  Бо ад тайгi да брытанскiх мораѓ - Чырвонае войска ѓсiх мацней!
  Але амерыканцы ѓсё ж бiлiся адчайна. Нават у ход пайшоѓ новы танк "Рэйган". На яго паставiлi 155-мiлiметровую гармату. I гэтая машына нарэшце змагла прычынiць хоць нейкую шкоду пiрамiдальным танкам СССР.
  Але нiшто ѓжо не магло выратаваць Амерыку. Да новага года савецкiя войскi ѓзялi Нью-Йорк i Вашынгтон. Песенька Амерыкi была праспяваная. Да канца студзеня рэшткi амерыканскiх войскаѓ капiтулявалi. Здалося некалькi мiльёнаѓ чалавек.
  Так скончылася, працягнуѓшыся менш за год - трэцяя сусветная вайна. Зюганаѓ гэты, увогуле, не занадта прывабны лiдэр здолеѓ набыць сабе лаѓры пераможцы Трэцяй сусветнай. I ѓмацаваць магутнасць.
  А ядзерную зброю нiчога не змагло змянiць. Усе амерыканскiя ракеты аказалiся збiтыя. А СССР ядзерныя ѓдары па ЗША i не наносiѓ.
  Зрэшты, 2020 год устанавiѓ гегемонiю савецкай iмперыi. Але ёсць яшчэ i Кiтай. Колькi тамака можна трываць занадта ѓжо самастойны рэжым?
  У 2021 годзе скарыстаѓшыся тым, што ѓ Кiтаi адбыѓся ваенны пераварот, Чырвоная армiя перайшла ѓ наступленне.
  Баi выдалiся даволi ѓпартыя. Кiтайцаѓ шмат, i ѓ iх дастатковая колькасць няхай i састарэлай тэхнiкi. Але затое савецкiя войскi куды больш мабiльныя.
  Вайна крыху зацягнулася. Блiцкрыгу не атрымалася, бо кiтайцы згуртавалiся ѓ адзiны кулак, перад тварам агрэсара!
  Савецкае камандаванне нават змушана было пайсцi на ѓжыванне ядзернай зброi. Iнакш страты былi б занадта вялiкiя.
  Пасля двух гадоѓ вайны Кiтай, нарэшце, адолелi. А крывi пры гэтым пралiлося. У дваццаць разоѓ больш, чым у ходзе трэцяй сусветнай вайны. Але змаглi-ткi раздушыць паднябесную iмперыю. Вынiшчылi большую частку насельнiцтва.
  Устанавiлася савецкая гегемонiя ѓ свеце - зараз канчаткова. У 2025 годзе абвясцiлi зону рубля. I кантроль за сусветнымi фiнансавымi плынямi. Канчаткова праглынулi i Афрыку.
  А неѓзабаве пачалося правядзенне рэферэндумаѓ па добраахвотным уступленнi ѓ СССР. Збiралi каласальныя сiлы. Краiны адна за адной уступалi ѓ iмперыю. Iшла i экспансiя ѓ космас.
  Рэлiгiйная палiтыка пры Зюганаве прыкметна памякчэла. Дазволiлi дзейнасць пратэстантаѓ, адчынялiся новыя парафii. Але фармальна ѓсё роѓна партыя заставалася атэiстычнай.
  У 2034 годзе дзевяностагадовы Зюганаѓ пакiнуѓ пасаду прэзiдэнта Расii, перадаѓшы яго Сурайкiну.
  Да гэтага часу практычна ѓсе краiны свету ѓжо ѓвайшлi ѓ СССР. Так завяршылася фармаванне савецкай гегемонii. А галоѓнай мэтай стала касмiчная экспансiя. Заадно праводзiлiся працу па змене клiмату.
  Каб пазбегнуць затаплення, паглыбiлi сусветны акiян. Так што сушы нават стала крыху больш. Лядовыя шапкi расталi, i клiмат у свеце стаѓ куды цяплейшы.
  Нават Антарктыда стала зонай земляробства. А ѓ сярэдняй паласе Расii раслi бананы i какосы, ананасы i iншая экзатычная садавiна.
  Раней стымуляванне нараджальнасцi змянiлася стрымлiваннем. Асаблiва сярод кiтайцаѓ, iндусаѓ, арабаѓ, чарнаскурых. Працягласць жыцця прыкметна вырасла. Нават сталi праводзiць паспяховае амаладжэнне. У 2045 годзе адбыѓся першы палёт за межы сонечнай сiстэмы. Ён доѓжыѓся дзесяць гадоѓ. Жыцця не выяѓлена...
  У 2054 годзе экспедыцыя накiравалася да зоркi Сiрыюс. Выяѓлены, пара планет блiзкiх памерамi да зямлi. Формы жыцця тамака самыя найпростыя на ѓзроѓнi бактэрый.
  У 2064 годзе створана першае паселiшча на планетах Сiрыуса. У 2072 годзе пабудаваны першы ѓ гiсторыi чалавецтва, зоркалёт здольны развiваць звышсветлавую хуткасць. Да 2099 году ѓжо савецкiя касманаѓты дасягнулi адлегласцi ѓ тысячу пяцьсот светалёт ад зямлi. Кантакту з пазаземнымi цывiлiзацыямi не выяѓлена.
  Як паказала навука - самазараджэнне жыцця пакуль назiраецца толькi ѓ самых прымiтыѓных формах. Чым i было дадзена тлумачэнне. Нi на адной планеце не былi выяѓлены двухполыя iстоты.
  Экспансiя ѓ космас працягвалася. Да 2150 савецкiя касманаѓты дасягнулi краю галактыкi. У 2174 годзе прайшла першая экспедыцыя ѓ iншую галактыку. Яна працягвалася некалькi гадоѓ. Але i там не выяѓлена было разумнага жыцця.
  А таксама формаѓ жыцця складаней найпростых аднаклетачных жывёл i раслiн. Гэта стала пэѓным парадоксам эвалюцыi. Але нiчога страшна. Планет прыдатных для жыцця аказалася нямала. I стала разрастацца савецкая iмперыя. Як гаворыцца СССР пакарае чарговыя гарызонты. У 2204 годзе быѓ адкрыты термопреонновый сiнтэз. Людзi атрымалi наймацнейшую зброю. Тое з дапамогай, якога можна весцi каласальных размахаѓ вайны.
  Але пакуль нi прагнозы Яфрэмава, нi Лукаса не апраѓдвалiся. Нiякiх прыкмет разумнага жыцця ѓ сусвеце не выяѓлена. У 2300 годзе, савецкiя касманаѓты ѓжо стварылi селiшча за межамi галактычнага навалы. Нешта там нарабiлi.
  У 2400 годзе, савецкi зоркалёт на гiперзвышсветлавой хуткасць даляцеѓ да краю сусвету. Далей выяѓлена пустата. Сам сусвет працягвае пашырацца. Тэорыя вялiкага выбуху пацвердзiлася.
  Разумнае жыццё ѓ сусвеце не выяѓлена.
  3000 год нашай эры. Чалавецтва засяляе сусвет. За межы ляцяць трыльёны людзей. Навучылiся ѓжо ствараць планеты з зорак штучным спосабам.
  А гэта такiя адкрывае далягляды. Адначасова на Зямлi ѓжо няма старасцi. Усе людзi вечна маладыя i здаровыя. Не знаёмая людзям галеча i голад. Наадварот усе шчаслiвыя, i вольныя. Грошай няма - ад кожнага па здольнасцях, кожнаму па патрэбам.
  4000 год нашай эры... Навучылiся ѓваскрашаць мёртвых, у тым лiку памерлых вельмi даѓно i з абсалютна разбэшчанымi целамi. Такiм чынам, даѓняя мара чалавецтва - аб вечным жыццi i ѓваскрашэннi мёртвых ажыццявiлася. Узнiкла новая рэлiгiя Архiгаматэiзм. Людзi сталi падобныя багам.
  5000 год. Людзi змаглi даляцець да суседняга сусвету. I зноѓ не знайшлi там разумнага жыцця. Што за вакуум? Праѓда, праз паѓсотнi гадоѓ знайшлi планету, дзе жылi двухполыя iстоты. Цяпер чалавецтву даступныя супер i гiпер хуткасцi. I яны рухаюцца па раѓналежным сусветам. Нешта шукаюць...
  6000 год. Ужо некалькi сотняѓ суседнiх сусветаѓ засяляюцца звышiстотнымi ѓ якiх звярнулiся людзi. Чалавецтва зараз складаецца з несмяротных, гiперплазменных iстот. Ужо ствараюцца новыя галактыкi. На падыходзе выхад да межаѓ усемагутнасцi.
  7000 год... Створана першы вялiкi сусвет. Яе засяляюць разумнымi iстотамi. У прыватнасцi эльфамi, тролямi, гномамi, хобiтамi. Iдзе фармаванне лiнii жыцця. У iншых сусветах разумнае жыццё пакуль не выяѓлена... Цi амаль...
  Вось, напрыклад, ёсць жывёлы з вельмi складанай арганiзацыяй, i нешта падобнае да нашых малпаѓ. Нават з нейкай уласнай, вельмi прымiтыѓна рэлiгiяй.
  Але цывiлiзацыя пакуль не бачна. I слядоѓ таксама не выяѓлена. Праѓда нашылi сякiя-такiя сведчаннi, што можа быць, у мiрах бушавала страшэнна даѓно касмiчная вайна. I што можа быць не адны людзi ѓсё ж у сусвеце.
  10000 год нашай эры. Людзi наведалi мiльярды сусветаѓ, засноѓваючы там свае селiшчы, i стварылi мiльёны ѓласных светабудов. Усе мёртвыя ѓваскрэшаны. Усе людзi несмяротныя i падобныя да анёлаѓ. Усе матэрыяльныя патрэбнасцi задаволены.
  Пабудаваны сапраѓдны Гiперкамунiзм!
  САМАХОДКА Е-10
  У канцы сорак трэцяга года ѓ серыйную вытворчасць паступiла ѓ Трэцiм Рэйха САУ Е-10. Дадзеная машына атрымалася даволi ѓдалай. Нiзкi сiлуэт, вялiкi кут рацыянальнага нахiлу бранi, выдатная рухомасць i манеѓранасць, хуткастрэльная гармата. I пры малой вазе, прастаце вытворчасцi, i таннасцi. САУ наогул прасцей i танней за танкi. I пры гэтым нiжэй сiлуэтам i малапрыкметней. А тут машынка ѓсяго вагой дзесяць тон. Некалькi слабаватая лабавая браня ѓ 60-мiлiметраѓ, але затое вялiкi кут нахiлу, з высокай верагоднасцю рыкашэту. Ды i нiзкi сiлуэт робiць машыну незаѓважнай, цяжкай для траплення. А рухавiк у 400 конскiх сiл, пры вазе ѓ 10 тон забяспечвае выдатную рухомасць.
  I ѓсяго толькi два члены экiпажа. А адсутнасць якая верцiцца вежы, з лiшкам кампенсуе, здольнасць САУ да хуткiх паваротаѓ. Машына то кароткая. I рухавiк размешчаны разам з трансмiсiяй папярочна.
  Карацей кажучы, атрымлiвалiся эфектыѓная, i галоѓная простая ѓ вытворчасцi самаходка.
  Спачатку падчас вайны гэта адбiвалася малаважна. Але ѓжо ѓ баях за Адэсу, нямецкiя САУ прыкметна пашкадавалi Чырвоную Армiю. З'явiлася i новая мадыфiкацыя Е-15. У яе стала таѓсцей браня ѓ 82-мiлiметра лабавая i 52 мiлiметра бартавая. Прылада была ѓсталявана ад "Пантэры", прычым са хуткастрэльнасцю ѓ 20-стрэлаѓ у хвiлiны. Вага машыны ѓзрасла да 16 тон, але гэта кампенсаваѓ новы рухавiк у 550 конскiх сiл.
  Е-15 стала самаходкай унiверсальнай i цудоѓнай. Небяспечнай нават для IС-2 i непрабiѓнай у лоб снарадамi трыццацьчацвёрак.
  Падчас высадкi дэсанта ѓ Нармандыi, саюзнiкi сутыкнулiся з дадзенай самаходкай. I панеслi вялiзныя страты.
  У Беларусi савецкi наступ пачаѓся крыху пазней. Бо баi за Адэсу занадта ѓжо зацягнулiся. Немцы паспелi ѓзмацнiць свой танкавы парк. I ѓ першую чаргу Е-15. Машынай у баявой эфектыѓнасцi праѓзыходнай "Пантэра", але куды таннейшай i лёгкай.
  Савецкiя войскi ѓ Беларусi не дасягнулi поспеху. Яны завялi ѓ баях з Е-15. Дадзеная САУ вельмi ѓдала маскiравалася ѓ лясах, i дзяѓбала савецкiя часткi.
  А машын такога кшталту аказалася вельмi шмат. Чырвонае войска прыпынiла прасоѓванне.
  Не змаглi развiць наступленне i саюзнiкi. Iм удалося толькi стварыць адзiн вялiкi плацдарм, але далей яны не рушылi наперад. Баi зацягнулiся да позняй восенi. Нiхто нiкога нi каго не здолеѓ адолець. Немцы ѓтрымалi фронт. З'явiлася ѓ iх i новая САУ Е-25. Пры вазе ѓ дваццаць шэсць тон, дадзеная машына была ѓзброена 88-мiлiметровай гарматай "Каралеѓскага тыгра", мела браню ѓ 120-мiлiметраѓ iлба пад вуглом нахiлу ѓ 45 градусаѓ i 82 мiлiметра бартавой бранi, плюс яшчэ i каткi, якiя цалкам за каткi. I рухавiк у 700 конскiх сiл, з папярочным размяшчэннем разам з трансмiсiяй.
  Дадзеная САУ была роѓная ва ѓзбраенне "Тыгру"-2, у бранiраваннi яму практычныя не саступала. Але пры гэтым куды спрытней, нiжэй сiлуэтам, незаѓважней, i танней. Вядома, гэтая новая серыя была ѓнiверсальнай. Вытворчасць танкаѓ "Пантэра", "Тыгр", "Тыгр"-2, Т-4 аказалася згорнутая. На карысць новых САУ.
  Немцы адбiлi наступ савецкiх войскаѓ у Беларусi. I нават распачалi наступ з Захаду Украiны ѓ напрамку Малдавii.
  Зiмовы наступ фрыцаѓ аказаѓся тактычна раптоѓным. А iх новыя самаходкi выдатна рухалiся па снезе. У вынiку чаго ѓтварыѓся кацёл, на захадзе Украiны, i на мяжы з Румынiяй. Савецкiя войскi адышлi да Жытомiра. Вельмi ѓжо iх джалiла, новая больш дасканалая нямецкая тэхнiка.
  У лютым скарыстаѓшыся пагаршэннем надвор'я, гiтлераѓцы атакавалi саюзнiкаѓ у Нармандыi. У баях прыняла ѓдзел i САУ Е-50. Першапачаткова немцы збiралiся зрабiць паѓнавартасны танк. Але гэта патрабавала чакай i сродкаѓ. I атрымалася самаходка. З некалькiмi вiдамi зброi. Гармата 88-мiлiметраѓ 100 ЭЛ, прылада ѓ 105 мiлiметраѓ ЭЛ71, i 128-мiлiметраѓ 55 ЭЛ. Лабавая браня пры вазе 50 тон дасягнула 160-мiлiметраѓ, пад вуглом у сорак пяць градусаѓ, а бартавая 120-мiлiметраѓ, плюс яшчэ i прыкрыццё шчытком у 50-мiлiметраѓ паверх каткоѓ абаранiѓшы бакi. I рухавiк пры фарсiве ѓ 1200-конскiх сiл.
  Карацей кажучы, машына атрымалася супер! Непрабiѓная ѓ лоб для ѓсiх гармат саюзнiкаѓ. Ды i ѓ борт таксама. А вось непрыяцеля яна магла прабiць з вельмi вялiкай дыстанцыi.
  Унiверсальная САУ прарыву.
  Саюзнiкi ѓ вынiку нямецкага ѓдару аказалiся разгромленыя. Сталiн тым часам паводзiѓ сябе пасiѓна, i не дапамагаѓ. Тым больш, што незадоѓга да гэтага Чырвоная армiя пацярпела паражэнне на поѓднi. У сакавiку рэшткi войскаѓ саюзнiкаѓ капiтулявалi. У палоне аказалася больш за восемсот пяцьдзесят тысяч чалавек.
  Зруйнавальная параза! Плюс яшчэ i рэактыѓная авiяцыя даставала саюзныя войскi. А ѓ красавiку сканаѓ Рузвельт. I Трумэн адразу ж прапанаваѓ Трэцяму Рэйху перамiр'е. Чэрчыль падтрымаѓ падобнае.
  Сталiн у лютасьцi загадаѓ наступаць у цэнтры. У Беларусi загрымелi баi.
  Усё б яшчэ нiчога, але вельмi ѓжо моцны Вермахт.
  САУ Е-100 стала чарговай распрацоѓкай канструктараѓ Трэцяга Рэйха. Машына ѓяѓляла сабой тужэй серыю нiзкасiлуэтных, з вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу бранi машын. Яе ѓзбраенне склала 174-мiлiметровая даѓгаствольная гармата. А лабавая браня дасягнула 250-мiлiметраѓ пад вялiкiм нахiлам, а бартавая 200-мiлiметраѓ, плюс яшчэ шчыткi ѓ 50-мiлiметраѓ па-над каткамi.
  Машына зусiм непрабiѓная савецкiмi гарматамi нi пад якiмi ракурсамi, вагой крыху больш за сто тон, i рухавiком у 1800 конскiх сiл.
  Але яе ѓзбраенне ѓсё ж залiшняе, i лепш падыходзiць для стральбы па небранiраваных цэлях.
  Больш практычная гэта ѓсёткi САУ Е-25 з браняй досыць трывалай, i гарматай досыць бранябойнай. Цi нават Е-50. А Е-100 празмерны монстар.
  Але вось канец красавiка 1945 гады, i Чырвоная армiя надыходзiць па Беларусi. Iдуць баi з праѓзыходнымi тэхнiкай сiламi фашыстаѓ. У СССР ёсць ужо СУ-100, але яны нямецкiм машынам саступаюць.
  За цэлы месяц баёѓ савецкiя войскi прасунулiся ѓ цэнтры толькi на трыццаць-сорак кiламетраѓ. I спынiлiся. Пасля ѓ наступе ѓжо гiтлераѓцы.
  Яны прарываюць савецкую лiнiю фронту. Бяруць на поѓднi Жытомiр i блакуюць Кiеѓ. Чырвоная армiя адступае да Дняпра. У цэнтры фашысты прарываюцца на поѓнач i бяруць Пскоѓ. Сiтуацыя абвастраецца.
  Сталiн прапануе Гiтлеру перамiр'е. Фюрар адчувае сябе на канi. Рэактыѓная авiяцыя Люфтвафэ лютуе ѓ паветры. У жнiѓнi фашысты падыходзяць да Смаленска.
  У баях прымае ѓдзел IС-3. Пакуль нямецкiя самаходкi "Е" лепшыя ѓ свеце. Савецкая машына толькi лепш абаронена ѓ лоб вежы. Але нiжняя частка бранi дае рыкашэт. Ды i машына больш складаная па форме, i дарагая. Сталiн жудасна нервуецца. У вераснi фашысты паварочваюць на поѓдзень.
  Прасоѓваюцца ѓ абыход Кiева. Дабiваюцца некаторых поспехаѓ. У кастрычнiку ѓтварыѓся кацёл.
  Некалькi соцень тысяч савецкiх салдат трапiла ѓ акружэнне. Аднак частка з iх змагла вырвацца. У небе панавалi нямецкiя рэактыѓныя самалёты. Асаблiва настырным быѓ просты ѓ вытворчасцi, i з вельмi добрымi лётнымi характарыстыкамi ХЕ-162. Супраць яго рускiм вельмi складана выстаяць. I рэактыѓныя бамбавiкi даставалi. Яны амаль не неслi страт, i ѓсю паспявалi.
  Сталiн не ведаѓ, што рабiць i псiхавал. Зiмой фашысты акружылi Смаленск, i занялi палову Данбаса, а таксама блакiравалi Крым. Прасоѓвалiся фрыцы, праѓда, павольна. Савецкiя войскi супрацiѓлялiся вельмi ѓпарта. I былi загартаваны папярэднiмi бiтвамi. Але ѓсё ж...
  З'явiѓся новы нямецкi танк Е-75. У дадзеным выпадку гэта была не самаходка, а менавiта танк з якая верцiцца вежай. Нямецкiя канструктары зрабiлi машыну новай ушчыльненай кампаноѓкай. I пры гэтым iмкнулiся зрабiць яе непрабiѓнай з усiх ракурсаѓ. Лабавая браня корпуса дасягнула двухсот мiлiметраѓ iлба, ста шасцiдзесяцi бартоѓ i кармы пад нахiлам, а вежа 252 на 180-мiлiметраѓ i таксама з нахiламi. Акрамя таго машына здабыла магутную гармата 105-мiлiметраѓ даѓжынёй ствала ѓ 100 ЭЛ. Але дадзены цуд атрымаѓся цяжкiм. Амаль восемдзесят тон. Хаця за кошт эканомii на кадарным вале i знiзiѓся корпус, а вежа была вузейшая.
  I ѓпершыню ѓ германскiм i сусветным танкабудаваннi быѓ устаноѓлены газатурбiнны рухавiк у 1500 конскiх сiл.
  Нямецкi танк у бранiраваннi вельмi здавальняючы. Найноѓшая гармата валодала добрай хуткастрэльнасцю i гiдрастабiлiзатарам, а таксама дакладнасцю i кучнасцю. Мабыць, для барацьбы з танкамi яна i найлепшая ѓ свеце. Але вага машыны ѓсё ж завышаны. Для такой шчыльнай кампаноѓкi некалькi гэта не вельмi добрае.
  Затое ѓпершыню атрымаѓся танк здольны трымаць удары савецкiх машын з практычна ѓсiх ракурсаѓ, i сам якi дзяѓбе. Нешта накшталт палепшанага "Тыгра"-2.
  Немцы зiмой адбiлi кантрудары Чырвонай армii. Насоѓвалася вясна 1946 года. Японiя да гэтага моманту яшчэ трымалася супраць Амерыкi. Але ѓжо падвергнулася ядзерным бамбардзiроѓкам. Зрэшты, ЗША падоѓжылi перамiр'е. Чэрчыль упаѓ. Лейбарысты таксама працягнулi перамiр'е. Дапамогу па ленд-лiз аказвалi, але чыста сiмвалiчную. Так што гэта iстотнай ролi не адыгрывала. Трумэн заявiѓ, што няхай два дыктатары знiшчаць адзiн аднаго.
  Так чакаць дапамогi няма ад каго. Трэцi Рэйха ѓ сакавiку пачаѓ наступ на поѓднi. Гiтлераѓцы ѓзялi Арол, Курск, Белгарад. I ѓ канцы красавiка выйшлi да Варонежа Аднак таксама панеслi страты. I вымушаны былi спынiцца. Прычым падвяргаючыся пастаянным контратакам.
  Сiтуацыю для Чырвонай армii пагоршыла з'яѓленне больш дасканалай мадыфiкацыi МЕ-262 Х i дыскалетаѓ. У паветры пакуль у Расii не было паѓнацэннага баявога рэактыѓнага знiшчальнiка. Усё яшчэ ваявалi ЯК-9, самы масавы серыйны знiшчальнiк. Немцы ѓжо амаль адмовiлiся ад шрубавай авiяцыi, акрамя шматмэтавага ТА-152 эвалюцыi Фоке-Вульф.
  У траѓнi ѓжо Сталiн загадаѓ ударыць па цэнтры. Немцы зрэшты, адбiлi наступ. Iх самаходкi былi дасканалымi для свайго часу.
  У СССР жа распрацоѓвалiся Т-54. Машыны здольныя ваяваць на роѓных з Е-25, а можа i нават трохi iх i лепш.
  Адказам для цяжэйшых мастадонтаѓ абяцаѓ стаць I-7.
  
  ПЕРАМОГА ђ КРЫМСКАЙ ВАЙНЕ
  Крымская вайна выйграецца. Гэта цалкам рэальна. Тым больш расейцы былi блiзкiя да перамогi. Толькi бяздарнасць Меньшыкава гэтаму перашкодзiла. Але дапусцiм, цар змянiѓ камандаванне на Мураѓёва. I той разбiѓ ангельцаѓ i французаѓ.
  Пасля паражэння ѓ Крыме, у Францыi палыхнула рэвалюцыя. Напалеон Трэцi зрынуты. Брытанiя таксама выйшла з вайны. Туркi губляюць Карс i церпяць паражэнне. Потым рускае войска бярэ Эрзерум i Танрог.
  У 1956 годзе Мiкалай першы ѓсё ж пагаджаецца на свет. Расiя атрымлiвае частку Румынii, i Закаѓказзя. У тым лiку i турэцкiя землi. Карс, Эрзерум, Танрог становяцца расiйскiмi. Акрамя таго ѓ Iерусалiме праваслаѓныя атрымлiваюць кавалак зямлi.
  Аѓтаномiю ѓручылi i Балгарыi. Расея прыкметна пашырэла на поѓднi. Але Асманская iмперыя яшчэ танна абышлася.
  У 1861 годзе царская Расiя далучыла без вайны значныя тэрыторыi на ѓсходзе. Прычым, нават больш, чым у рэальнай гiсторыi, бо аѓтарытэт рускай зброi шанаваѓся вышэй.
  Мiкалай першы падчас грамадзянскай вайны ѓ ЗША падтрымаѓ паѓднёвыя штаты. Бо быѓ кансерватарам, i супернiкам адмены прыгоннага права. I не хацеѓ даваць чарнаскурым роѓныя з белымi правы.
  У Еѓропе адбылiся некаторыя змены ѓ параѓнаннi з рэальнай гiсторыяй. Аѓстрыя перамагла Сардынскае каралеѓства, i ѓключыла яго ѓ свой склад. У самой Францыi iшла грамадзянская вайна памiж прыхiльнiкамi Напалеона Трэцяга i рэспублiканцамi. Акрамя таго да iх далучылiся i марксiсты.
  Бунтавалi балгары i чарнагорцы з сербамi супраць Турцыi. Румынiя хацела поѓнай незалежнасцi.
  Расея таксама наблiзiлася i да Iрака. Курды бунтавалi супраць турак.
  Адужэлая Аѓстрыя прапанавала Расii саюз супраць Асманскай iмперыi. Каб падзялiць канчаткова Балканы.
  Цар Мiкалай першы пагадзiѓся. Але ѓ траѓнi 1863 гады раптоѓна сканаѓ. Зрэшты, яго сын Аляксандр Другi ахвотна падтрымаѓ намеры бацькi. Пачалася ѓ 1864 годзе вайна з Турцыяй. Ён доѓжылася паѓтара года i скончылася ѓзяццем Канстанцiнопаля.
  Адмена прыгоннага права крыху затрымалася. Расiя вяла войны i ѓ Сярэдняй Азii, i Аляксандр баяѓся, што рашучыя рэформы аслабяць дзяржаву. Замест гэтага паступова скарачалася колькасць прыгонных. Iшло эвалюцыйнае перараджэнне краiны. Будавалiся новыя заводы i чыгункi. Фармавалася войска новага ѓзору.
  Але рэформы праходзiлi марудна. Справы i так знешне глядзелiся добра, i не было вялiкага жадання перамен.
  Грамадзянская вайна ѓ ЗША зацягнулася. Абрагам Лiнкальн быѓ забiты. I неѓзабаве памiж поѓначчу i поѓднем папiсалi перамiр'е. Краiна засталася расколатай. А на поѓднi захавалася рабства. Горш за ѓсё было ѓ Францыi. Краiна моцна аслабла. Тулон змаглi прыхапiць сабе аѓстрыйцы. Iмперыя Габсбургаѓ стала надзвычай моцнай. Яна ѓключыла ѓ сябе i Харватыю, Боснiю, частку Сербii i захад Румынii.
  Нямеччына паспрабавала аб'яднацца, але сутыкнулася з аѓстрыйцамi. У 1870 г. адбылася вайна памiж iмперыямi. Больш шматлiкiя аѓстрыйцы перамаглi прусакоѓ.
  Поѓдзень Германii адышоѓ Аѓстрыi. Сталай магутнай дзяржавай, наймацнейшай у Еѓропе.
  Аляксандр Другi доѓгi час знаходзiѓся ва ѓладзе. Ён захапiѓ зямлi ѓ Сярэдняй Азii, i поѓнач Афганiстана. Потым была вайна з Iранам, якая завяршылася далучэннем i гэтых земляѓ, ажно да Пакiстана. Зрэшты, Брытанiя i Расiя, у рэшце рэшт, змаглi дамовiцца, аб падзеле сфер уплыву. Аѓстрыя далучыла да сябе i Неапальскае каралеѓства. А таксама частка папскай вобласцi.
  Мала таго Аѓстрыйцы ѓварвалiся ѓ Лiвiю i Алжыр. Далей на Марока. Пачалася экспансiя iмперыi ѓ Афрыку.
  Аляксандр другi вельмi асцярожна праводзiѓ рэформы i так i не адмянiѓ прыгоннае права. У вынiку не было руху нарадавольцаѓ, i палявання тэрарыстаѓ на цара. Аляксандр другi пражыѓ значна даѓжэй, чым у рэальнай гiсторыi. Ён нават змог перажыць Аляксандра Трэцяга, i ѓ 1901 годзе адразу ж перадаць уладу Мiкалаю другому.
  Расея правяла яшчэ вайну з Турцыяй. Канчаткова падзялiѓшы Асманскую iмперыю. I выйшаѓшы праз Мiжземнае мора да Палестыны. Брытанiя ѓключыла ѓ свой склад Егiпет i Судан. Аѓстрыя Лiвiю, Алжыр, Марока i працягнула рух на поѓдзень да пятлi Нiгера.
  Францыя спрабавала ваяваць, але пацярпела паражэнне, i пацерла ѓсе свае землi на поѓднi. Аѓстрыйцы таксама далучылi да сябе захад Германii, а таксама Эльзарц i Латарынгiю. Прусiя ѓ 1903 годзе ѓвайшла ѓ склад Аѓстрыi.
  Расiя пры цары Мiкалаi Другiм уступiла ѓ вайну з Японiяй. Але на гэты, супернiк у Японii быѓ куды мацней. Акрамя таго Расiя магла адправiць браняносцы i з Персiдскага залiва, што нашмат блiжэй. Да гэтага моманту Блiзкi ѓсход ужо поѓнасцю быѓ пад кантролем царскай iмперыi. А мяжа прайшла па Суэцкiм канале з Брытанскiмi калонiямi.
  Вайна з Японiяй пасля першапачатковых няѓдач, пайшла больш паспяхова, калi прыбылi караблi з Iрана. Усё ж у Расii была занадта ѓжо вялiкая перавага ѓ сiлах.
  Сухапутнае царскае войска налiчала куды больш палкоѓ, чым самураi. Адбiвалася i перавага ѓ насельнiцтве Расii. Але ѓсё роѓна доѓгi час поспех не iшоѓ да рускiх. Нават упаѓ Порт-Артур. Але потым у жнiѓнi 1905 гады, удвая праѓзыходныя рускiя сiлы, усяго разбiлi японцаѓ. I пагналi iх на поѓдзень.
  У вераснi Порт-Артур зноѓ быѓ абложаны. А лiстападзе пасля ѓпартага штурму i бамбардзiровак узяты. На сушы японцаѓ да студзеня 1906 гады, разграмiлi цалкам. Толькi на моры, пакуль яшчэ iх флот дамiнаваѓ.
  Але царская iмперыя будавала новыя караблi. Спускала на ваду браняносцы. I паступова дабiвалася перавагi.
  ЗША тым часам заставалiся падзеленымi. I вялiкай ролi ѓ знешняй палiтыцы не адыгрывалi. Францыя аказалася ѓрэзанай i аслабленай. Толькi Аѓстрыя набракла, стаѓшы сусветнай дзяржавай. Ну, зразумела разам з Брытанiяй.
  Пасля перамоваѓ Японiя, якая страцiла больш за мiльён салдат забiтымi, усё ж пайшла на свет. Расея захавала свае заваёвы, i зрабiла Карэю пратэктаратам. Японiя захавала Курылы. Усё ж паспяховыя дзеяннi на моры адбiлiся.
  Абодва бакi засталiся амаль па нулях. Хiба што ѓплыѓ Расii ѓ Карэi i Манчжурыi яшчэ больш адужэѓ. Утварылася Жэлтарасiя. Кiтай паступова дзялiлi з Брытанiяй i Аѓстрыяй.
  Але мiрнае становiшча заставалася зманлiвым. Аѓстрыйцы iмкнулiся да экспансii. Iмi рухала смага панавання. Амбiцыi былi i ѓ Брытанii. Расея таксама хацела свайго пашырэння на ѓсiх кiрунках. Узнiкла тры вялiзныя iмперыi: Аѓстрыя, Расiя, Брытанiя - якiя супернiчалi.
  ЗША былi падзелены на дзве краiны. Прычым на поѓднi i дваццатым стагоддзi захоѓвалася рабства.
  Аѓстрыя была абсалютнай манархiяй, як Расея. Прычым фармальна ѓ Расii да гэтага часу дзейнiчала прыгоннае права. Самым вялiкiм царом лiчыѓся Аляксандр Другi - пры якiм Расея дамаглася найбольшых заваёѓ. Мiкалай натуральна зайздросцiѓ свайму дзеду. Так што вайна была непазбежнай. Аѓстрыйцы хацелi разбiць Расiю i ѓзяць усе Балканы сабе. Расея планавала вярнуць сабе ѓсе славянскiя землi, i разграмiць нямецкую iмперыю.
  Саюзнiкам Расii магла стаць рэспублiканская Францыя. Але ѓ гэтай дзяржавы слабаватая армiя i флот. Аѓстрыя старалася аб'яднацца з Брытанiяй супраць Расii. Але ангельцы хiтравалi. У 1915 годзе ѓсё ж успыхнула вайна памiж Аѓстрыяй i Расiяй. Нагодай стала забойства спадчыннiка прастола.
  Хаця Расiя тут была не прычым. Аѓстрыя мабiлiзавала войска i 1 жнiѓня абвясцiла вайну. У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, гэта была вялiзная iмперыя. Яна складалася з усе германскiя землi, палову Балкан, Iталiю, палову Францыi, калонii ѓ Афрыцы i Iндакiтаi. Расiя зрэшты, таксама была шырэйшай, чым у рэальнай гiсторыi. У яе складзе звыш таго, што было - Iран, Турцыя, Блiзкi ѓсход, большая частка Афганiстана, Поѓнач Кiтая, Манголiя, Тыбет, Карэя, Аляска. I нават частка Канады, i палова Балканаѓ. Як бачым рэсурсы буйныя. I прамысловая вытворчасць развiтая.
  Аѓстрыя моцная, але з прычыны кансерватызму некалькi адстае. Але таксама шматлiкае войска.
  Абодва бакi ѓсталi адзiн насупраць аднаго. Насоѓвалiся аѓстрыйскiя палкi павольна. У Расii ѓжо былi на ѓзбраеннi лёгкiя ѓсюдыходы "Месяц"-2, верагодна лепшыя лёгкiя танкi таго часу.
  Амаль з самага пачатку аѓстрыйцы панеслi вялiзныя страты, i патрапiлi ѓ катлы. Царскае войска адкiнула iх ад Варшавы. I заняла ѓ Галiцыi Львоѓ. А затым атачыла крэпасць Пярэмышлi.
  Аѓстрыя адчайна спрабавала наступаць, але прайгравала. У канцы снежня рускiя ѓзялi Кракаѓ, i падышлi да Кёнiгсберга.
  На наступны год рускiя пачалi новы наступ. Прарвалi ѓ Букавiну, узялi Пярэмышлi, i Познань. Канчаткова блакiравалi Кiнiгсберг. Вясна стала для аѓстрыйцаѓ вельмi цяжкай. Але 30 Мая 1916 года ѓ вайну, супраць Расii ѓступiла Англiя. А праз месяц i Японiя. Сiтуацыя зноѓ ускладнiлася.
  Рускi флот не мог супрацьстаяць Брытанii i стаѓ цярпець паражэнне за паразай. Ангельскiя войскi на сушы паспяшалiся на дапамогу да аѓстрыйцаѓ.
  Улетку рускiя войскi, нягледзячы на ѓсе цяжкасцi, дабiлiся некаторых поспехаѓ. Быѓ узяты Кёнiгсберг. Прасунулiся крыху да Одэру. Адбiлi спробу наступлення англiчан з Егiпта. Увосень стала больш складана. Японцы зноѓ высадзiлiся ѓ Карэi, i рушылi да Порт-Артура. Iх падтрымлiвалi ангельскiя войскi i караблi.
  На заходнiм фронце ж iшлi баi. Але абарона стала маларухомай. Узiмку рускае войска адбiла спробу аѓстрыйцаѓ i ангельцаѓ наступаць на Кракаѓ.
  Наступiѓ семнаццаты год. Порт-Артур абараняѓся гераiчна. А ѓ флоце з'явiѓся новы вялiкi адмiрал Калчак. Вельмi таленавiты палкаводзец нанёс некалькi адчувальных параз англiчанам i японцам. Некалькi знiзiѓшы iх патэнцыял. Улетку семнаццатага гара, рускае войска рушыла на Iндыi. Пры падтрымцы мясцовага насельнiцтва расейскiя войскi ѓступiлi ѓ Дэлi.
  Увосень быѓ узяты i Бамбей. На заходнiм фронце рускае войска адбiла ѓсе напады аѓстрыйцаѓ i ангельцаѓ. Зiмой расiйскiя войскi нават распачалi наступленне ѓ Польшчы. Прасунулiся да самага Одэра. Поспеху спрыяла, тая акалiчнасць, што ангельскiя каланiяльныя войскi ѓ маразы страцiлi баяздольнасць, а славянскiя аѓстрыйскiя палкi адмовiлася ваяваць з рускiмi.
  У 1918 годзе рускiя войскi пачалi наступленне на Егiпет i дабiлiся поспеху, вызвалiѓшы Каiр. Мясцовае насельнiцтва падтрымлiвала расейскiя войскi.
  На заходнiм фронце кiпелi баi. Сiтуацыя для рускiх абвастрылася. Ангельцы кiнулi ѓ бой танкi. I гэта ѓскладнiла абстаноѓку. Але панiкi не было, i з напорам дужалiся рускiя салдаты вельмi мужна. I ангельцаѓ скiнуѓшы з плацдармаѓ, зноѓ выкiнулi за Одэр.
  Увосень i ѓзiмку рускiя змаглi яшчэ рушыць наперад за захад. А вясной дзевятнаццатага года падысцi да Будапешта.
  У Афрыцы рускiя войскi вызвалiлi Лiвiю i Судан. На ѓсходзе ѓвайшлi ѓ Бiрму i далей на Iндакiтай. Порт-Артур змог выстаяць падчас шматмесячнай аблогi i яго дэблакiравалi. Расiйскi флот набiраѓ абароты, i асаблiва паспяхова дзейнiчалi падводныя лодкi. Яны даволi такiя актыѓныя i для свайго часу эфэктыѓныя.
  Увосень дзевятнаццатага года, акружаны Будапешт быѓ узяты. Рускiя выбiлi аѓстрыйцаѓ i з захаду Грэцыi, i Харватыi. Англiчане цярпелi паражэнне за паразай. Узiмку рускiя войскi канчаткова выцiснулi з Вугоршчыны аѓстрыйцаѓ, i падышлi да Вены. Надышоѓ дваццаты год. Рускiя войскi выбiлi японцаѓ з Карэi, i практычна цалкам захапiлi Iндакiтай. Паспяхова прасовалася царскае войска i ѓ Афрыцы.
  Увесну дваццатага года iмператар Аѓстрыi Iосiф трэцi прапанаваѓ Расii перамiр'е. Iмператар Мiкалай другi на гэта пагадзiѓся, але Брытанiя катэгарычна выступiла супраць.
  Рускае войска, улетку выкарыстоѓваючы новыя танкi Мендзялеева атачыла Вену. Сталiца Аѓстрыi ѓпала. Пасля чаго пачалiся масавыя дэзерцiрствы i рэшта ѓ палон. У вераснi 1920 года паѓ Берлiн. А снежань уся тэрыторыя Аѓстрыi ѓ Еѓропе аказалася падкантрольнай Расii.
  Вайна, зрэшты, працягвалася яшчэ i ѓ 1921 годзе. Брытанiя ѓпарта не хацела мiру, але губляла свае калонii ѓ Афрыцы. Пакуль да восенi не паѓ дамiнiён ПАР. А ѓ наступным 1922 годзе рушыла ѓслед высадка ѓ Брытанiю, якая завяршылася трыѓмфам царскай Расii. Адначасова прыцiснулi на мора i Японiю, прымусiѓшы скласцi выгодны царскай iмперыi мiр.
  Карацей кажучы, вайна ѓ 1922 годзе скончылася, а Расея стала сусветным гегемонам.
  Цар Мiкалай Другi стаѓ удачлiвым манархам. Дакладней нават вялiкiм. Такiм чынам, у гiсторыi Расii адбылiся пярэкруты. I вельмi шмат што змянiлася.
  Цар Мiкалай другi кiраваѓ паспяхова ѓ адрозненнi ад рэальнай гiсторыi. Пакуль у 1935 годзе ѓ чэрвенi яго не змянiѓ Аляксей другi. Але ад iншай мацi быѓ спадчыннiк i таму здаровы.
  А ЗША пакуль яшчэ заставалiся другараднай дзяржавай. Расея далучыла да сябе i Аѓстралiю. Iшла паступовая унiфiкацыя свету.
  Алёнка накiдала такое апавяданне. А сама працягвала кiдаць босымi ножкамi гранаты ѓ японцаѓ.
  Што абяцала Расii, самая iдэя свету без рэвалюцыi. Тут варажыць можна доѓга. Ва ѓсякiм разе, выйграць Русь першую сусветную вайну i гэта была б звышдзяржава. Другая ѓ свеце па тэрыторыi пасля Брытанii. А ѓ выпадку распаду апошняй у будучынi магла стаць i першай. Варажыць тут можна доѓга i па-рознаму.
  
  ЛЕТЧЫК ЛЮФТВАФФЭ ЭЛЬФ
  Яшчэ адной пацешнай канфiгурацыяй была думка аб лётчыку-эльфе, якi паступiѓ на службу Люфтвафэ. Спачатку яму давялося паслужыць на Мiжземнаморскiм участку фронта. Першы свой рахунак эльф адкрыѓ 1 кастрычнiка 1941 гады. А паколькi эльфы значна мацней, хутчэй, i валодаюць хутчэйшай рэакцыяй i фенаменальнай трапнасцю, то неѓзабаве гэты лётчык вылучыѓся са сваiх калег. I стаѓ выдатным феноменам у авiяцыi, сапраѓднай легендай.
  Але здавалася, што адзiн лётчык, хай нават такi адораны i круты як эльф каралеѓскiх кровей, не зможа вырашальнай выявай паѓплываць на ход другой сусветнай вайны. Ну, што можа зрабiць адзiн, калi ваююць мiльёны? Але аказалася даволi шмат. Вось узяѓ гэты эльф i збiѓ самалёт з самым таленавiтым ангельскiм палкаводцам Мантгомеры. У вынiку, наступленне Ромеля ѓ жнiѓнi-вераснi 1942 года ѓ Егiпце аказалася пераможным.
  Затым фашысты ѓвайшлi ѓ Iрак, i пры падтрымцы мясцовага насельнiцтва занялi Багдад i Кувейт. Сталiн у адказ ударыѓ па корпусе Ромеля. Але гэта справакавала ѓступленне Турцыi ѓ вайну i адцягнула значныя савецкiя сiлы ад аперацыi пад Сталiнградам.
  I зноѓ паѓтарыѓся знаёмы сцэнарый. Немцы ѓтрымалiся ѓзiмку на Волзе, а ѓ траѓнi, папоѓнiѓшы сiлы татальнай мабiлiзацыяй, працягнулi заваёву Каѓказа.
  Дзякуючы цяжкiм танкам i схаднейшаму стратэгiчнаму становiшчу, фрыцы, няхай нават i велiзарнай працай, заваёѓвалi Каѓказ у 1943 году. Тут яшчэ i Японiя магла паказаць свае зубы на Далёкiм Усходзе. Акрамя таго, фашысты зiмой 1943-1944 гады прасоѓвалiся i ѓ Афрыцы, падбiраючы пад сябе значныя тэрыторыi.
  I вось да 1 красавiка 1944 гады ѓ лётчыка-эльфа колькасць толькi збiтых самалётаѓ дасягнула 2020 штук, плюс яшчэ звыш тысячы пяцiсот танкаѓ, каля трох тысяч прылад, мноства аѓтамашын i плытоѓ, некалькi дзясяткаѓ караблёѓ.
  Карацей кажучы, фенаменальны атрымаѓся вынiк у эльфа-тэрмiнатара. А на савецка-германскiм фронце пакуль пануе зацiшша, немцы наступаюць у Афрыцы i ѓжо вядуць баi ѓ ПАР. Усё атрымалася да крайнасцi крута i можа быць дурное.
  Але вось ПАР упала, i ѓ чэрвенi сорак чацвёртага года фрыцы наступаюць на Маскву. Прасоѓваюцца павольна, пераадольваюць магутную абарону. Галоѓным танкам прарыву стаѓ "Маѓс". Машына, якую выпускаюць серыйна, i выкарыстоѓваюць для прарывала. А вось з "Пантэрай-2" нешта ѓ нямецкiх канструктараѓ не заладзiлася. Замест гэтага выкарыстоѓваецца "Леѓ" i "Маѓс" i "Тыгр"-2. Такiя вось монстры. Разам са звычайнай "Пантэрай".
  А таксама САУ "Мядзведзь". Вялiкая i дарагая машына.
  Немцы прасоѓвалiся павольна, але дакладна да Масквы. Усё ж "Маѓс" эфектыѓны, ды i "Леѓ" нядрэнны. Прэ сабе i прэ. А эльф у небе ѓсё набiрае i набiрае рахункi.
  Вельмi эфектыѓны атрымаѓся лётчык - сусветнага класа. Да канца восенi Маскву акружылi. I нiкуды не дзенешся. Трапiлiся!
  
  СТАЛIН Б'Е ПЕРШЫМ
  А гэта таксама магчыма... Дапусцiм, Сталiн апярэдзiѓ бы Гiтлера i ѓдарыѓ бы 12 чэрвеня 1941 года.
  Нямецкiя войскi негатовыя да абароны церпяць паражэнне за паразай. А Чырвоная армiя паспяхова рухаецца наперад. I вось у жнiѓнi паѓ Берлiн. А да канца верасня ѓся Еѓропа стала савецкай.
  Вось гэта ѓжо куды прыямнейшае.
  Сталiн далей захоплiвае Iспанiю i Партугалiю. Бярэ Гiбралтар.
  Савецкiя войскi ѓваходзяць у Афрыку. Прасоѓваюцца далей. Але пакуль не могуць адолець Брытанскi фронт.
  Але Чорны кантынент асуджаны. Дакладна таксама як i Iндыя. Японiя ѓступае ѓ вайну супраць ЗША i Брытанii. I дабiваецца поспехаѓ.
  У сорак другiм годзе ѓся Афрыка стала савецкай.
  I Сталiн вядзе наступ на Англiю з паветра. А таксама будуе падводны флот. Раздзiрае Брытанiю i вельмi нават моцна.
  Але ѓ вайне яшчэ i ЗША. Трэба падцягваць флот i войска. Серыя КВ паказала залiшнюю вагу i грувасткасць. Яе замянiлi IСы.
  I праз Аляску пачынаецца ѓварванне вельмi нават буйных савецкiх сiл.
  ЗША адчайна супрацiѓляюцца. Але супраць iх мацнейшыя савецкiя танкi i САУ.
  Пакуль нарэшце...Да канца сорак трэцяга года ЗША не капiтулююць перад СССР.
  А ѓ сорак пятым годзе Сталiн пачынае вайну i з Японiяй. Ну куды ѓжо супраць савецкай армii самураям.
  Да сорак сёмага году, увесь сьвет пад адзiнай чырвонай, камунiстычнай уладай. Уладай цвёрдай, але эфектыѓнай.
  I таксама будавацца па ѓсiм свеце камунiзм з перспектывай касмiчнай экспансii. Сталiн памiрае, але яго замяняе надзейны Берыя. I вельмi нават нядрэнна справы ѓ свеце iдуць.
  Эканомiка развiваецца па плане. Жыць станавiцца ѓсё лепшым i лепшым. I вось да 2018 года чалавецтва стварыла селiшчы ва ѓсiх кутках Сонечнай сiстэмы. I першая мiжзоркавая экспедыцыя адпраѓляецца да iншых зорак.
  Так завяршылася барацьба за адзiнства чалавецтва.
  У любым выпадку адзiная, сусветная ѓлада гэта дабро! I колькi можна драбiць сiлы людзей на бессэнсоѓную барацьбу памiж краiнамi. Даеш усеагульную глабалiзацыю i палiтычную iнтэграцыю.
  
  ГIТЛЕР ЗАБIТ У ТРАђНI 1942 ГОДА
  
  Вось Гiтлер стаѓ ахвярай замаху ѓ траѓнi 1942 гады. I ѓ вынiку дашлi да ѓлады больш умераныя, у стаѓленнi антысемiтызму, кругi на чале з Герынгам. У вынiку, Брытанiя i ЗША спачатку згарнулi баявыя дзеяннi, а затым i афiцыйна заключылi перамiр'е з Трэцiм Рэйхам. Пры такiм раскладзе, спачатку, падчас баявых дзеянняѓ гэта не занадта адбiлася. Немцы перакiнулi некалькi дывiзiй, якiя вызвалiлiся з Афрыкi i Еѓропы.
  Iм удалося пазбегнуць прарыву савецкiх войскаѓ у цэнтры, i крыху больш атрымаць поспех у Сталiнградзе. Савецкiя войскi ѓсё роѓна правялi свае Каны, але з крыху меншым эфектам. Тактычнай раптоѓнасцi ѓдалося дасягнуць, але ѓ фрыцаѓ аказалася больш рэзерваѓ, i яны змаглi прабiць калiдор для забеспячэння групоѓкi Паѓлюса. Асаблiва негатыѓна адсутнасць другога фронта адбiвалася на авiяцыi. Люфтвафэ захоѓвала перавагу ѓ паветры, i гэта, зразумела, стварала праблемы ѓ наступе.
  Не ѓдалося праламаць фашысцкi фронт i ѓ цэнтры. Баi пад Сталiнградам зацягнулiся. Вермахту, якога не адцягвала Афрыка, i можна было да мiнiмуму знiзiць прысутнасць у Францыi i на Балканах, стала лягчэй. Наогул, савецкiя войскi ѓ 1942 годзе толькi крыху пераѓзыходзiлi немцаѓ лiкам, таму, пары дзясяткаѓ паѓнакроѓных дывiзiй з захаду, аказалася дастатковым, каб пазбегнуць катастрофы. Хаця, напэѓна, фашысты маглi пазбегнуць разгрому i пры рэальных сiлах, калi б больш умела i рацыянальна расстаѓлялi свае войскi.
  Але без другога фронту, да пералому не хапiла Чырвонай армii лiчаных батальёнаѓ.
  Утрымаѓшы зiмой фронт, немцы вясной падкапiлi сiлы татальнай мабiлiзацыяй, i ѓжо ѓ канцы траѓня перайшлi ѓ наступ, выкарыстоѓваючы цяжкiя танкi "Тыгр", "Леѓ" i "Пантэра". У вынiку баёѓ да канца 1943 года фашысты змаглi захапiць цалкам Каѓказ. А вясной 1944 года пачаѓся наступ войскаѓ Вермахта на Саратаѓ i Пензу. Чырвонае войска павольна адыходзiла.
  У баях прынялi ѓдзел "Тыгр"-2, "Леѓ"-2 i "Пантэра"-2. Машыны некалькi больш дасканалыя, чым ранейшыя. I зразумела рэактыѓныя знiшчальнiкi.
  Амерыка ж прайграла бiтву пад Мiдуэй i пакуль не занадта мела поспех, хоць i не адцягвалася на вайну з Трэцiм Рэйхам.
  Японцы пакуль пераiгрывалi амерыканцаѓ тактычна, i трымалi фронт i перыметр абароны па астравах.
  Разлiк самураяѓ будаваѓся на тым, што ЗША усвядомiѓшы бясплоднасць сваiх спроб перахапiць iнiцыятыву, выдыхнуцца.
  Немцы ѓлетку захапiлi Пензу, Ульянаѓск, i падышлi да Казанi.
  Сталiн нiчога не мог зрабiць. Яго войска страцiла баявы дух.
  Заставалася толькi адно - здавацца! I куды толькi Iосiф Вiсарыёнавiч падзенецца?
  Увосень фрыца захапiлi i Казань з горадам Горкiм. I абышлi Маскву з тылу.
  Сталiн аказаѓся блакiраваны. I адмовiѓся пакiнуць сталiцу. Зiма сорак чацвёртага, сорак пятага года фактычна апошняй. У канцы лютага сталiца ѓпала, а Iосiф Вiсарыёнавiч загiнуѓ пад абстрэлам.
  Берыя спешна падпiсаѓ капiтуляцыю.
  СССР быѓ падзелены на часткi. I атрымалася некаторае падабенства федэрацыi з марыянеткавым урадамi.
  Потым было наступленне i супраць Брытанii. Герынг таксама славалюбiвы дыктатар. А на самой справе, чаму б абзавесцiся дыскалетамi i наймацнейшай рэактыѓнай авiяцыяй свету не павярнуць на Захад.
  Балазе Японiя пакуль трымаецца. I вось у другую палову сорак пятага года, Трэцi Рэйха захоплiвае Поѓнач Афрыкi i Блiзкi ѓсход.
  У першую палову сорак шостага года - усю Афрыку i Iндыю, i Аѓстралiю. А ѓ жнiѓнi 1946 гады высадка ѓ Брытанii i тамака перамога!
  Няѓжо гэта не крута?
  Засталiся толькi ЗША. Атамная бомба крыху затрымалася ѓ распрацоѓцы. А ѓ Нямеччыне i Японii пад кантролем усё ѓсходняе паѓшар'е.
  Плюс яшчэ грозная рэактыѓная авiяцыя, дыскалёты што непаражальныя, i падводныя лодкi на перакiсы вадароду. А таксама яшчэ i распрацоѓкi экранапланаѓ.
  Ну, Амерыцы прыйшлося неяк прутка. Сорак сёмы гады прайшоѓ у падвойным прэсiнгу. Душылi i з усходу i захаду. Прасоѓвалiся з Аргенцiны Бразiлii. I праз Iсландыю, Грэнландыю, Канаду.
  Зацiскалi... ЗША капiтуляваѓ у студзенi 1948 гады.
  Наступiла над светам Япона-Германская ѓлада. Пакуль праз пяць гадоѓ у 1953 году не ѓспыхнула вайна i памiж Нямеччынай i Японiяй. Як кажуць. Да канца. Японiя за кошт вялiкай тэрыторыi i насельнiцтва, але саступаючы фрыцам тэхнiчна, пратрымалася толькi год.
  I надышоѓ мiр ва ѓсiм свеце. Жорсткая, адзiная i эфектыѓная ѓлада.
  З прыцэлам на касмiчную экспансiю, i скок да зорак!
  Такiя вось атрымалiся бурбалкi.
  
  КАЛI БЫ ПАЛА БРЫТАНIЯ
  У iм Гiтлер усёткi вырашыѓся ажыццявiць высадку дэсанта ѓ Брытанii. I як нi дзiѓна гэтая авантура ѓвянчалася поѓным поспехам. Ну, што ѓ немцаѓ шанцы на паспяховую высадку ѓ Брытанii былi, лiчылi многiя спецыялiсты. Тым больш, што абарона Англii не была iдэальнай, а баяздольных сухапутных войскаѓ у краiны Альбiёна мала.
  Ды i гiтлераѓскiя войскi пераѓзыходзiлi брытанскiя ѓ баяздольнасцi i вывучцы.
  Немцы задзейнiчалi ѓ высадцы дэсанта свой уласны гандлёвы флот i караблi ѓжо заваяваных дзяржаѓ. Так што авантура "Марскi леѓ", прайшла на ѓра.
  Менш за два тыднi спатрэбiлася для перамогi, а Сталiн як пры разгроме Францыi, так i не адважыѓся ѓдарыць Гiтлеру ѓ спiну.
  Самае цiкавае было потым. Немцы паставiлi на Брытанскi пасад прагерманскага караля, i нацыянал-сацыялiстычны ѓрад. I падграблi пад сваё фактычнае ѓпраѓленне калонii. Хоць фармальна Брытанiя i Францыя толькi вярнулi немцам iх ранейшыя валадарствы, фактычна нямецкiя карпарацыi атрымалi нечуваныя льготы i магчымасцi ѓзбагачэння.
  А таксама магчымасць фармаваць каланiяльныя войскi i выкарыстоѓваць у прамысловасцi дзесяцi мiльёнаѓ рабоѓ амаль з усяго свету.
  I фюрар вырашыѓ: а чаму б яму не скончыць з бальшавiзмам? I пачаѓ у 1943 годзе вайну на ѓсходзе. Немцы перад уварваннем старанна рыхтавалiся. Нямецкая разведка данесла, што СССР ёсць моцныя цяжкiя i сярэднiя танкi, а таксама сучасная авiяцыя.
  Але затое ѓ Гiтлера нашмат больш i абсталяваннi i працоѓнай сiлы.
  Таму фашысты рызыкнулi пачаць вайну, толькi абзавядучыся "Тыграмi", "Львамi" i "Пантэрамi". Але i СССР ёсць Т-34 i серыя танкаѓ КВ, у тым лiку i КВ-5 вагой у сто тон. Так што фрыцы не дабiлiся iстотнай якаснай перавагi. Толькi танк "Леѓ" вагой дзевяноста тон i 105-мiлiметровай гарматы з доѓгiм ствалом, меѓ перавагу над танкамi КВ-3, КВ-4 i КВ-5. У дадзеных машынах была супрацьтанкавая гармата калiбра 107-мiлiметраѓ, але якая саступае "Льву" у пачатковай хуткасцi снарада. I вядома ж шматлiкiя Т-34-76 параѓнальна танныя, i простыя ѓ вытворчасцi танк, але дастаткова эфектыѓныя. Асноѓным нямецкiм танкам заставаѓся мадэрнiзаваны Т-4, якi баявымi якасцямi не занадта пераѓзыходзiѓ трыццацьчацвёркi. Хоць меѓ больш даѓгаствольную гармату i лепшы снарад. Але i тое далёка не на ѓсiх мадэлях. Не было адчувальнай перавагi ѓ якасцi.
  Затое некалькi падраѓнялiся колькасцю, выкарыстоѓваючы рэсурсы Еѓропы, Афрыкi i вялiзную колькасць рабскай сiлы наштампавалi мноства рознай тэхнiкi. У тым лiку магутныя ва ѓзбраеннi Фоке-Вульф, МЕ 309, Ю-288 i iншыя вiды грозных сцярвятнiкаѓ.
  Рэактыѓная авiяцыя, праѓда, да лаянкi не паспявала. Але гэта яшчэ не трагедыя.
  Даволi нядрэнны ѓ фрыцаѓ з'явiѓся i пiсталет-кулямёт з прамежкавым патронам. Але i рускiх ёсць уласныя распрацоѓкi. Самае галоѓнае фрыцы не змогуць разлiчваць на раптоѓны напад. Але затое ѓ iх ёсць магутны саюзнiк на Усходзе - Японiя. А ѓ яе рукi ѓ адрозненне ад рэальнай гiсторыi развязаны.
  ЗША, баючыся вайны на два фронты i пiкнуць, не смелi калi краiна Узыходзячага Сонца ѓсе калонii Брытанii i Францыi ѓ Азii прыхапiла. I зараз Расiю чакалi суровыя выпрабаваннi.
  Баявыя дзеяннi разгарнулiся ѓ прымежнай паласе. Неѓзабаве высветлiлася, савецкiя войскi маюць масу недахопаѓ, але ваююць гераiчна. Але ѓсё ж, даводзiцца адступiць да Дняпра. Як высветлiлася, i танкi серыi КВ недапрацаваныя, i яшчэ горш таксама не iдэальных нямецкiх "Пантэр" i "Тыграѓ" i асаблiва "Льва" - якi раз-пораз ламаѓся.
  Гэта значыць нямецкi танк-гiгант не апраѓдаѓ надзей, хоць у баданнi быѓ мацнейшы за ѓсiх мадэляѓ КВ. Апошнiя зрэшты, таксама ѓвесь час ламалiся i захрасалi. Асаблiва КВ-4 вагой 107 тон i лабавой бранёй 180-мiлiметраѓ. Найноѓшы з танкаѓ, але самы пры гэтым ненадзейны. Не апраѓдалi сябе i плывучыя машыны. Занадта слабое бранiраванне дазваляла расстрэльваць машыны з супрацьтанкавых стрэльбаѓ i фаѓстпатронаѓ.
  Толькi Т-34 паказаѓ сябе нядрэнным танкам, толькi нядосыць магутным i абароненым.
  "Пантэра" часта ламалася, але падавала надзеi. "Тыгр" у наступе, мабыць, самы эфектыѓных, хоць i некалькi састарэлы i занадта цяжкi.
  У баях бралi ѓдзел, як нямецкiя, так i каланiяльныя войскi. Акрамя таго, частка сiл пайшла на адбiццё японскай агрэсii.
  Самураi зрэшты, не занадта атрымалi поспех, i змаглi толькi блакаваць Уладзiвасток.
  Так што лiнiя фронта стабiлiзавалася ѓ канцы 1943 гады на Дняпры. Кiеѓ застаѓся савецкiм. А зiмой Чырвоная армiя правяла некалькi наступальных аперацый, падышоѓшы да Мiнска. Нямецкая тэхнiка не лепшым чынам ваявала зiмой, але некаторыя пралiкi савецкага камандавання i перакiдванне значных сiл i тэхнiкi дазволiлi фрыцам пазбегнуць поѓнага разгрому.
  Танкi "Леѓ" i "Маѓс" паказалi сваю поѓную безгрунтоѓнасць i iх знялi з вытворчасцi. А што дарагiя, цяжкiя, i зiмой практычныя не здольныя перамяшчацца.
  Для Чырвонай армii пагоршылася сiтуацыя ѓ паветры: бо з'явiлiся рэактыѓныя самалёты Люфтвафэ. Асаблiва МЕ-262 - велiзарная хуткасць, магутнае ѓзбраенне, i моцная браня. Улетку немцы кiнулi ѓ бой больш дасканалыя "Тыгр"-2 i "Пантэра"-2, здолеѓшы крыху змянiць суадносiны сiл.
  Дадзеныя машыны, асаблiва "Пантэра"-2 больш дасканалыя, i з магутнымi рухавiкамi. Не так часта як раней ламаюцца i здольныя непасрэдна бiць. Ды i японцы актывiзавалiся. Сталi наступаць на Манголiю. Станавiлася ѓсё цяжэй i цяжэй.
  У ход пайшлi арабскiя i афрыканскiя дывiзii. Савецкiя войскi зноѓ адышлi да Дняпра i страцiлi Эстонiю. Адступiлi таксама i да Кiева. Затое зiмой зноѓ пачалi перамагаць, прарваѓшыся да самага Нёмана. Але гэта быѓ апошнi посьпех. У серыйную вытворчасць пайшлi танкi "Е" з больш дасканалай хадавой часткай, нiзкiмi сiлуэтамi, шчыльнай кампаноѓкай, i вялiкiмi рацыянальнымi кутамi нахiлу бранi. Акрамя таго рэактыѓная авiяцыя Люфтвафэ захапiла канчатковае панаванне ѓ паветры. I вясной 1945 года пачалося нямецкае контрнаступленне ѓ Беларусi. Супернiк выкарыстаѓ новыя больш дасканалыя ѓ кампанавальнай схеме танкi, якiя не саступалi ѓ баявых якасцях савецкiм машынам, а можа нават i вельмi прыкметна пераѓзыходзiлi iх.
  Асаблiва Е-50, праѓзыходны Тыгр-2 ва ѓзбраеннi i бранiраваннi, але лягчэйшы i з рухавiком у 1200 конскiх сiл.
  Сiтуацыю пагоршыла i тое, што Японiя скапiявала савецкiя танкi i здолела наладзiць iх масавую вытворчасць i таксама абзавялася рэактыѓнай авiяцыяй.
  У СССР жа пакуль працы над найноѓшым Т-54 замарудзiлiся, а рэактыѓныя самалёты i зусiм прабуксоѓвалi.
  ЗША праводзiлi палiтыку самаiзаляцыi, гандлявалi i з СССР i з Нямеччынай i Японiяй, пацiху рабiлi атамную бомбу.
  Прытрымлiвалiся чакальнай тактыкi, цешачыся, што таталiтарныя рэжымы нiшчаць адзiн аднаго.
  Але паколькi войны не было фiнансаванне ядзернай зброi, не было прыярытэтным. Тым больш Савецкi Звяз i не думаѓ здавацца. Летам i восенню немцаѓ затрымалi ѓ баях пад Смаленскам, а зiмой савецкiя войскi распачалi спробу контрнаступлення. Але прайшло не так паспяхова як раней, бо нямецкая тэхнiка здолела прыстасавацца да зiмы.
  САУ Е-25 iдэальна падыходзiла для знiшчэння танкаѓ, маючы i хуткасць i нiзкi сiлуэт.
  Акрамя таго ѓ фрыцаѓ з'явiлiся дыскалёты. Гэтыя непаражальныя для стралковай зброi лятальныя апараты, з унiкальнымi характарыстыкамi, аказалiся здольныя разрэзаць самалёты. Абцякальны iх ламiнарны струмень апынуѓся настолькi магутнай, што - дыскалет не збiць не з якой зброi!
  Сапраѓды машына Ноѓ-Хаѓ.
  1946 выдаѓся для СССР цяжкiм. Немцы ѓтрымалiся пад Смаленскам, i нават акружылi гэты горад.
  Яны кiдалi ѓ якасцi гарматнага мяса чарнаскурых, арабаѓ, iндусаѓ. I з'явiлiся больш дасканалыя мадыфiкацыi Е50.
  А потым павярнулi на поѓдзень. Стварылася пагроза ѓсходняй Украiне. Супернiк, кiдаючы ѓ бой мноства рознага роду танкаѓ у першую чаргу серыi "Е" паступова адольваѓ. Але кожны крок каштавалi гiтлераѓцам вельмi дорага. Яны прасоѓвалiся павольна, паслядоѓна прарываючы адну за адной савецкiя лiнii абароны. I выкарыстоѓваючы сваю перавагу ѓ паветры. Да канца года фашысты ѓсё ж выйшлi да Дона. А японцы прасунулiся да Магадана.
  Але памiж Трэцiм Рэйхам i краiнай Узыходзячага Сонца ѓзнiклi трэннi.
  Узiмку савецкiя войскi распачалi супраць самураяѓ контрнаступленне i ѓ канчатковым вынiку прымусiлi iх адысцi за Амур.
  Фашысты баючыся ѓзмацнення Японii, паводзiлi сябе пасiѓна.
  Але затое немцы ѓвесну пачалi наступ з Дону на Каѓказ. У вайну на баку Трэцяга Рэйха ѓступiла i Турцыя. Разлютаваныя баi разгарнулiся за Сталiнград. Толькi позняй восенню гiтлераѓцы змаглi яго ѓзяць, але пры гэтым панеслi такiя вялiкiя страты, што вымушаны былi спынiцца. Вайна ѓжо цягнулася пяты год. Наступiѓ 1948. У СССР з'явiѓся ѓ серыйнай вытворчасцi танк Т-54 i IС-7, якiя, прынамсi не саступалi нямецкiм Е-50 i Е-75. Ды i знiшчальнiк МiГ-15 падаваѓ надзеi.
  Толькi супраць дыскалетаѓ не было процiяддзя, але яны занадта дарагiя i не серыйныя.
  Нацысцкi фюрар ужо стаѓ прамацваць глебу для мiру. Але Сталiн настойваѓ на вайне да поѓнай перамогi. Iзноѓ рушыѓ услед абмен ударамi. Немцы выкарыстоѓвалi каланiяльныя дывiзii, што давала iм лiкавую перавагу, i ѓсё яшчэ былi мацнейшымi ѓ паветры. Такiм чынам, iм удалося прасунуцца ѓ нiзоѓi Волгi i выйсцi да Каспiйскага мора. Акрамя таго ѓ фашыстаѓ з'явiлiся больш дасканалыя газатурбiнныя рухавiкi на танках, што дазволiла Е-50 пасля мадэрнiзацый утрымаць сваю перавагу ѓ бранi i ѓзбраеннi, над лягчэйшым Т-54. Немцы давялi вагу Е-50 да сямiдзесяцi тон, што пры 1500 конскiх сiл газатурбiннага рухавiка яшчэ не крытычна. Зразумела, трыццацi шасцi тонавы Т-54 не мог перасягнуць нямецкiх. А IС-7 аказаѓся занадта працаёмкiм у вытворчасцi, каб стаць масавым танкам.
  Прылада ж IС-4 недастаткова бранябойна супраць серыi Е.
  1948 год мiнуѓ у разлютаваных баях. Гiтлераѓцы павольна прасоѓвалiся па Каѓказе. Да канца года працягвалiся баi. I на наступны 1949 год iшоѓ зiмовы штурм Баку. I толькi да канца вясны Трэцi Рэйх i яго сатэлiты ѓстанавiлi кантроль над усiм Каѓказам. З прычыны крайняга знясiлення сiл, пасля шасцi гадоѓ бесперапынных баёѓ, Сталiн прапанаваѓ перамiр'е.
  Сапраѓды колькi можна калашмацiць адзiн аднаго. А СССР паказаѓ сябе ѓ вайне з праѓзыходнымi сiламi, суцэль годна.
  Стомленыя немцы пагадзiлiся. Тым больш самы тоѓсты кавалак: Бакiнская нафта заваяваны, а Масква фашыстам не моцна i патрэбна.
  Да Амерыкi ж так проста не дацягнешся.
  Некалькi гадоѓ краiны адпачывалi, пакуль не абзавялiся ядзернымi бомбамi. Пасля чаго i зусiм войны нiхто i не хацеѓ. Сталiн памёр у сакавiку 1953 года. Яго пераемнiкам стаѓ Малянкоѓ. У Нямеччыне пакуль яшчэ кiраваѓ маладзейшы вегетарыянец Гiтлер, хоць у яго таксама былi некаторыя праблемы са здароѓем. Атамныя бомбы яшчэ толькi сталi вырабляецца. Iшоѓ 1954 год. I менавiта тым часам у СССР апынуѓся пападанец. Трэба сказаць, Расея страцiла па перамiр'i шмат. Смаленская вобласць, i частка Ленiнградскай, нямецкiя. Фiны са шведамi адцяпалi Петразаводск i Мурманск. Далей мяжа прайшла па Доне, Волзе уключаючы нямецкi Сталiнград i палову дэльты, а таксама частка Астраханi.
  Ня вельмi гэта добра
  Прымор'е па Амур, Уладзiвасток i Хабараѓск Японскiя. СССР страцiѓ цалкам: Украiну, Прыбалтыку, Беларусь, Каѓказ. I натуральна з гэтым нiхто не жадаѓ мiрыцца. Але пачынаць вайну з такiм магутным супернiкам як Трэцi Рэйх занадта рызыкоѓна. Асаблiва пасьля сьмерцi Сталiна. Многiя думалi, што пасля таго як пайшоѓ у свет iншы такi вялiкi, мужны i валявы чалавек, нiхто не асмелiцца кiнуць выклiк фашыстам.
  Бо i барацьба за ѓладу пачалася не жартоѓная.
  Тым больш, што Гiтлер, гэта найвялiкшы заваёѓнiк пакуль яшчэ жывы. I таталiтарны рэжым, якi кантралюе палову свету - яго вельмi моцны i працягвае ѓзмацняцца.
  Аднак цуды i ѓ жыццi здараюцца!
  Дык вось траплянец прыдумаѓ, новы вiд бронi, якi павiнен даць савецкаму танкабудаванню вырашальную перавагу. А атамных бомбаѓ яшчэ не так ужо шмат i абодвух бакоѓ, каб гэта нешта вырашала. Тым больш у свеце аказалася заключана пагадненне: не прымяняць ядзерную зброю.
  Яно ж можа знiшчыць жыццё на Зямлi.
  Нават Адольф Гiтлер заявiѓ, што нiколi не прыме атамную бомбу першым. Хоць верыць падобнаму паддонку i дэмагогу нельга.
  Аднак новая зброя з выкарыстаннем ведаѓ дваццаць першага стагоддзя павiнна даць шанц на перамогу.
  Але савецкае кiраѓнiцтва паверыла трапляльнiку з будучых часоѓ. З'явiлiся найноѓшыя танкi, самалёты i лазерную зброю. I ѓ 1955 годзе якраз 1 траѓня, Чырвоная армiя перайшла ѓ рашучае контрнаступленне. Баi кiпелi вельмi разлютаваныя. Вораг быѓ моцны, шматлiкi, але саступаѓ тэхнiчна. I савецкiя войскi наступалi, пераадольвалi жорсткае супрацiѓленне.
  Занадта ѓжо вялiкае насельнiцтва Трэцяга Рэйха.
  Вось быѓ адбiты Смаленск. Затым Чырвоная армiя ѓступiла ѓ Мiнск. Тут прыйшлося адбiваць нацiск iмклiвых дыскалетаѓ супернiка якiя развiваюць хуткасць у 10-12 гукавых. I якiя дамагаюцца каласальных вынiкаѓ.
  Але супраць iх знайшлiся больш дасканалыя ѓльтрагукавыя гарматы i цеплавыя прамянi.
  Немцаѓ малацiлi. Савецкiя танкi i самалёты сталi непрабiѓнымi для супернiка.
  Фрыцы дзiвiлiся, як гэта танкi вагай у сорак тон, непаражальныя супраць прылад самых вялiкiх калiбраѓ.
  А лазер увогуле апынуѓся цуда-зброяй. Тым чаму фрыцы не маглi супрацьстаяць. I тады Чырвонае войска пасля поспехаѓ у Беларусi павярнула на поѓдзень i ѓвайшла ѓ Кiеѓ. Гэта азначала сабой найбуйнейшае дасягненне савецкай тэхнiкi i масавага гераiзму народа. Нямецкi фронт на ѓсходзе павалiѓся, i гiтлераѓцы запыталi лiтасцi. Але iх нiчога не магло выратаваць.
  Ды i пра якi свет можа iсцi гаворка, калi вайна iдзе з людаедамi?
  Савецкiя войскi ѓступiлi ѓ Варшаву, i там зрабiлi кароткую паѓзу для перагрупоѓкi.
  Заадно i вызвалiлi Румынiю, дзе адбыѓся антыгерманскi пераварот.
  Потым працягнулi наступленне да Берлiна. Немцы кiдалi ѓ бой сваё найноѓшае вынаходнiцтва: пiрамiдальныя танкi, якiя цяжка прабiвалiся з усiх ракурсаѓ, але i гэта фашыстам мала дапамагала. Бо супраць лазера гэта не самы лепшы варыянт.
  Любая браня нямоглая супраць прамяня з тэмпературай у мiльёны градусаѓ.
  Iншая справа, што лазерных усталёвак, асаблiва кiшэнных бластер, пакуль бракавала. Але тыя, што былi, уносiлi сумятню ѓ нямецкiя рады i правакавалi панiку.
  I адзiн баец мог разнесцi за бой палову дывiзii.
  Даставалася фрыцам, i ад асаблiвай гравiямагнiтнай сталi. Яе не бралi нават 210-мiлiметровыя даѓгаствольныя гарматы танкаѓ "Каралеѓскi леѓ"-3, i не маглi прабiць рэактыѓныя бамбаметы. I галоѓнае лятаючыя талеркi ѓжо не давалi фашыстам нiякай перавагi, а наадварот, савецкiя лазеры лёгка прабiвалi ламiнарны струмень, выводзячы дыскалёты з ладу.
  Самiм гiтлераѓцам вынайсцi лазер - слаба!
  Атрымалi фашысты вiдавочны i жорсткi разгром. Амерыканцы, спалохаѓшыся мошчы краiны саветаѓ, уступiлi ѓ вайну на баку Германii. I нават ужылi атамную бомбу.
  Хоць на што разлiчвалi янкi - незразумела.
  Iх стратэгiчныя бамбавiкi змаглi прарвацца да Ленiнграда i скiнуць чатыры прэзенты. Яшчэ дзве атамныя бомбы ѓпалi на вызвалены ад японцаѓ Уладзiвасток, а адна на Петрапаѓлаѓск-Камчацк. Гэта падступны ѓдар не застаѓся без адказу. Пасля падзення Берлiна, Чырвоная Армiя павярнула, i пачала вызваленне Амерыкi з Аляскi. Туды накiравалiся новыя непаражальныя танкi з адмысловымi гравiямагнiтнымi ѓключэннямi. Яны прайшлi заслоны з гармат янкi, нiбы сякера праз фальгу. I прасоѓвалiся ѓпэѓнена, увайшоѓшы ѓ Канаду.
  Амерыканскiя танкi яшчэ горшыя за нямецкiя. I ѓ iх няма нiякiх шанцаѓ.
  А ѓ Еѓропе савецкiя войскi вызвалiлi Парыж i нават высадзiлiся ѓ Брытанскай метраполii. Заадно пераадолеѓшы Пiрэнэi, занялi Лiсабон i праз Гiбралтар уступiлi ѓ Афрыку. Нiхто ѓжо не мог спынiць запушчаны механiзм наступлення Чырвонай Армii. А калi ѓжо рускi Iван абудзiѓся i ѓступiѓ у лаянку, то тут ужо мала не здасца нiкому. Тым больш што шмат ужо вырашала тэхнiчная перавага. Супраць якога ѓжо ты нiяк не папрэш. I атамная бомба здавалася толькi бяскрыѓднай хлапушкай.
  А хто баiцца ядзернай зброi: той лох!
  Вось Чырвоная армiя, уступiла на тэрыторыю ЗША. Яна рухалася з баямi. Амерыканцы спачатку ваявалi ѓпарта, але затым пачалi разбягацца пад няѓмольнымi авiяѓдарамi i лазернымi пучкамi. Хто мог перамагчы супернiка са зброяй дваццаць першага стагоддзя.
  Навука спалучалася з камунiстычным ладам!
  Асаблiва небяспечнымi аказалiся савецкiя дыскалёты, з лазерамi. Яны высадзiлiся каля Белага дома, i перабiлi прэзiдэнцкую ахову, узяѓшы кiраѓнiка дзяржавы ѓ палон. Пасля чаго ад Амерыкi засталiся толькi ражкi i ножкi. Была падпiсана капiтуляцыя.
  Досыць ганаровая для Амерыкi.
  Пасля чаго прайшлi выбары, на якiх прадказальную перамогу атрымалi камунiсты. Ну, а потым, рушыла ѓслед просьба - добраахвотна ѓступiць у СССР. I зразумела пацверджаная рэферэндумам. I тое самае ва ѓсiх краiнах спачатку Еѓропы, а затым i Афрыкi.
  Добры спосаб кансалiдацыi чалавецтва!
  Са склад СССР уступiла таксама Японiя. Толькi ѓ Кiтаi ѓзнiкла часовае ваганне. Але Мао застрэлiлi, i таксама прайшоѓ рэферэндум з аднагалосным вынiкам.
  Кiтайцы былi толькi рады, разумеючы што жыць iм стане лепш!
  Карацей кажучы, да 1958 года ѓсе краiны свету сталi часткай СССР. Адольф Гiтлер быѓ асуджаны сусветным трыбуналам да растрэлу. Хаця, хутчэй за ѓсё фюрара варта было павесiць. Але асабiста Малянкоѓ лiтасцiва замянiѓ шыбенiцу - стрэлам у сэрца.
  Ды прымудрыѓся Гiтлер дажыць, да сваёй смяротнай кары. А застрэлiцца самому ѓ фюрара не хапiла мужнасцi.
  Потым планета стала адзiнай. Замест таго каб трацiць столькi сiл на барацьбу адна з адной, краiны свету зарабiлi ѓ адной запрэжцы. А бо падумаць, што навука магла б развiвацца нашмат хутчэй. Бо ѓ розных краiнах адны i тыя ж НДI, працуюць на адну i тую ж тэматыку. Ды яшчэ i сакрэт адна ад адной.
  I вiрусы з чарвякамi праз Iнтэрнет пускаюць.
  Калi б навукова-даследчыя iнстытуты свету працавалi ѓзгоднена адзiн з адным i абменьвалiся iнфармацыяй, то навука развiвалася б куды хутчэй.
  А так з-за боязi шпiянажу, колькi iнфармацыi хаваецца ад навуковага свету. Вялiкiя страты наносiлi прагрэсу, i войны, падчас якiх гiнулi лепшыя людзi.
  I падрывалася матэрыяльная база ѓсiх краiн-удзельнiц.
  Хоць з iншага боку вайна i паскарае прагрэс, служыць своеасаблiвым стымулам для навукi. Але ѓ дадзеным выпадку аб'яднанне намаганняѓ чалавецтва рэзка ѓзмацнiла касмiчную экспансiю. Вось ужо ѓ 1967 г. адбыѓся першы палёт на Марс. А праз дзесяць гадоѓ савецкi касманаѓт пабываѓ на самай далёкай плане Сонечнай сiстэмы - Плутоне. А ѓ 2011 годзе запусцiлася ѓ палёт першая мiжзоркавая экспедыцыя на фонавай ракеце.
  Гэта найвялiкшая падзея ѓ гiсторыi чалавецтва.
  I высветлiлася эксперыментальна - магчымы рух хутчэй хуткасцi святла. У 2013 годзе савецкi зоркалёт перавысiѓ светлавую хуткасць. А ѓ 2015 годзе першы савецкi касманаѓт лiха ѓступiѓ на адну з планет зоркi Сiрыѓс.
  У 2018 годзе ѓжо тузiн планет за межамi сонечнай сiстэмы аказаѓся абжыты.
  Так волаты ступалi на зорныя мiры чырвоныя ваяры. I гэты яшчэ толькi пачатак касмiчнай экспансii.
  Усё расце ѓраганнымi тэмпамi.
  Чалавецтва даволi хутка рассялялася па галактыцы. Стваралiся новыя больш дасканалыя зоркалёты, навука развiвалася ѓсё больш i больш бурна. Термокварковый, а ѓ далейшай i термопреонновый сiнтэз забяспечылi доступ да каласальных мас энергii. I гэта дазваляла людзям пераадольваць усе большыя i большыя прасторы. Так яны перамясцiлiся ѓ суседнюю галактыку. Там сутыкнулiся з варожай бялковай формай жыцця на паѓправаднiках.
  Што ж i такое бывае!
  Пачалася першая ѓ гiсторыi чалавецтва мiжгалактычная вайна. У ёй аказалiся задзейнiчаны наймацнейшыя вiды ѓзбраенняѓ. I рознага роду палi, у тым лiку i кiнепрасторавыя.
  А што? I магаядзерная зброя таксама ѓ людзей ёсць!
  Або яшчэ нешта круцейшы!
  У ходзе гэтай вайны зямляне адкрылi для сябе машыну часу. I прынялiся здабываць загiнуѓшых воiнаѓ з часоѓ другой сусветнай вайны, перамяшчаючы iх у зорныя светы.
  I не даючы рэальна памерцi!
  Так узнiкла цэлае пакаленне новых i разам з тым старых байцоѓ - якiя прайшлi рубку другой сусветнай i першай зорнай. Яны навострывалi сваё падвойнае майстэрства, паднiмалi ѓзровень узброеных сiл СССР на фенаменальныя касмiчныя высi.
  Так што вынаходлiвасць моцная!
  I вось пасля зацятых баёѓ, iмперыя паѓправаднiковых iншаземцаѓ аказалася разгромлена. I такiм чынам чалавецтва перавярнула яшчэ адну старонку ѓласнай гiсторыi. А наступным крокам стала экспансiя да галактычных звышскопiшчаѓ.
  Мы скорым прастор сусвету: зiхацяць у маршы боты!
  Як высветлiлася, што хоць планет у сусвеце нямала, разумная форма жыцця даволi рэдкая. I сустрэць тым больш якую-небудзь, звышцывiлiзацыю не ѓяѓлялася магчымым. I гэта дазваляла чалавецтву адчуваць сябе дастаткова камфортна, засяляючыся па розных светах, па галактыках, па звышскопiшча.
  I адначасова вырашыѓшы праблему падаѓжэння жыцця, навучыѓшыся амалоджваць арганiзмы.
  I вось людзi даляцелi да краю сусвету. Убачылi ѓзрушаючую пустэчу прасторы i вырашылi... Што далей? I вось быѓ пабудаваны найноѓшы зоркалёт, здольны пралятаць каласальныя адлегласцi. I людзi памчалiся да новых светаѓ. Праляцеѓшы некалькi соцень трыльёнаѓ святлалёт, яны нарэшце дамчалiся да iншага светабудовы. I там таксама былi зоркi, планеты каметы. I нарэшце сустрэлася звышцывiлiзацыя. Але чалавецтва размаѓляла з ёй на роѓных, бо само стала звыш усялякай мерай цывiлiзаваным.
  А што хiба i ѓ Бiблii не прадказана, што чалавек прыпадобнiцца багам?
  Людзi навучылiся ѓваскрасаць мёртвых. У тым лiку памерлых вельмi даѓно, i нават тых, чым прах быѓ развеяны па ветры.
  Уваскрэсiлi практычна ѓсiх, нават ахвяр аборту, i злачынцаѓ. Апошнiх, у тым лiку i Гiтлера адправiлi ѓ камфартабельныя лагеры, на перавыхаванне.
  Так што чалавецтва набыло i ѓсемагутнасць i шчасце. I людзi ѓжо спрабавалi i самi стваралi галактыкi, ператвараючыся ѓ творцаѓ-дэмiургаѓ.
  Усе фiзiчныя законы сталi чалавецтву падуладныя.
  
  Альтэрнатыѓная вайна смутнага часу
  Пасля разгрому корпуса ляхаѓ i наймiтаѓ, руская кавалерыя са здабычай i палоннымi вярталася да Львова.
  Сотнiкаѓ разгойдваючыся на канi, спытаѓ Алёнку:
  - Як ты думаеш, жыццё пасля смерцi ёсць?
  Дзяѓчына-ведзьма рашуча заявiла:
  - Вядома ж, ёсць! А што ты сумняваѓся?
  Князь шчыра адказаѓ:
  - Я часам думаю, колькi мы чалавек забiлi... А што калi iх душы нас праклiнаюць на тым свеце?
  Алёнкi тоненька хiхiкнула i лагiчна заѓважыла:
  - Як нi клялi Чынгiсхана, а ён пражыѓ семдзесят два гады, што для таго часу шмат. Ды i наогул, не забiвай сабе галаву. Я ведаю, як перамагчы старасць, i табе гэта не пагражае!
  Сотнiкаѓ цяжка ѓздыхнуѓ, i прабурчаѓ:
  - Старасць... Гэта гучыць брыдка i пужала!
  Дзяѓчына хiхiкнула i прачырыкала:
  - Удар волата як молат,
  У iмя Радзiмы святой...
  Бо мы моцныя i дух наш малады -
  Наперад таварышы, за мной!
  I дзяѓчыне кiнула свайму мужу падбадзёрлiвага зелля. Той глынуѓ i адчуѓ сабе яшчэ больш бадзёрым.
  Да Львова падышла артылерыя i пяхота. Пачаѓся абстрэл. Працавалi аднарогi i гаѓбiцы.
  Дзяѓчаты скакалi ад гарматы да гарматы, аддаючы каманды. Бiлi чыгунныя i каменныя ядры. Вось былi разбураны тры вежы, i некалькi варот.
  Горад запалаѓ ад запальных бомбаѓ.
  Ляхi рашылiся на адчайную вылазку.
  Першай папёрла вугорская кавалерыя. А за ёю i польскiя коннiкi. Потым панцырная пяхота.
  Сотнiкаѓ загадаѓ не страляць, а чакаць супернiка. У ворага шмат сцягоѓ, i б'юць барабаны.
  Калi кавалерысты падышлi на адлегласць пiсталетнага стрэлу, па iх дзюбанулi са стрэльбаѓ, i новенькiх мушкетаѓ. А затым як цвiкуць гарматы з карцеччу. Проста цэлыя прасекi высякаючы ѓ шэрагах ляхаѓ, венграѓ, немцаѓ.
  Сотнiкаѓ пракрычаѓ:
  - Бесперапынным агонь!
  Якая патрапiла пад свiнцовы дождж кавалерыя супернiка змяшалася, i губляючы сотнi трупаѓ, павярнула назад. Урэзалася ѓ сваю ѓласную пяхоту.
  Тады Сотнiкаѓ нядоѓга думаючы, узяѓ i выхапiѓ шаблi, загадаѓшы:
  - Атакуем супернiка!
  I руская кавалерыя накiравалася пераследваць ворага.
  Нiбы тыгры кiнуѓся за параненым дзiком. Якi адчайна спрабуе ѓцячы. Але рускiя воiны былi няѓмольныя.
  Iмчала Алёнка з дзвюма шаблямi ѓ руках. Насiлася Альбiна, i няѓлоѓная Кацька.
  Ляхаѓ секлi, рэзалi, распарвалi, перасякалi. Прабiвалi чэрапа, зносiлi галовы.
  I так ужо баявы дух шляхецкай армii быѓ падарваны. I пяхота, i кавалерыя разгубленыя i разбiтыя бягуць сабе. I высцiлаюць усе подступы трупамi.
  Сотнiкаѓ секчы з абодвух рук шаблямi, гарлапанiць:
  - За Русь-матухну не пасаромiм сябе!
  I зноѓ узмахi i ѓдары. Вось такi iмклiвы баец, гэты князь з дваццаць першага стагоддзя.
  Алёнка таксама кiдае дыскi, i шыпiць:
  - Дзеля маёй краiны, мы дзяѓчаты арлы!
  Адчайна ваюе i Альбiна. Сячэ непрыяцеля, нiбы крапiву дубчыкам сячэ.
  I прамаѓляе:
  - Мэта апраѓдвае сродкi!
  А вось лютая Кацька, усё надыходзiць сабе, i здзяйсняе кульбiты, або патройнае сальта.
  I таксама як правядзе забойны млын. Як знясе некалькi галоѓ i заспявае:
  - Ваѓкалак раве, што ён нам нясе: вiр або брод?
  I як рушыць голай пяткай у рагаты лоб венгра, скiдаючы супернiка з каня.
  Рускiя войскi, пераследуючы непрыяцеля, увальваюцца ѓ Львоѓ. Уварвалiся ѓ горад, разгарнуѓшы вулiчныя баi.
  Камендант горада разам з польскай паннай Лiзай ужо збiрае каштоѓнасцi, збiраючыся выцякаць праз падземны ход. Панна Лiза шчабеча:
  - Чорт вазьмi! Цi нельга было гэта ѓсё прыгатаваць загадзя?
  Камендант разгублена адказвае:
  - Ды хто ведаѓ...
  I па-дурному хлоп, хлоп вачыма. Ну, проста як рыба, выкiнутая на бераг.
  Лiза падступна ѓсмiхнулася. Па яе загадзе халопку Мар'ю падверглi жорсткiм катаванням. Толькi з-за сiмпатыi, выказанай да маскоѓцаѓ.
  Кат палiѓ дзяѓчыну распаленым дубцом.
  Лiза тая яшчэ сцерва. Хаця i прыгожая. На ёй навешана каштоѓнасць, нiбы на лаѓцы ювелiра. I юрлiвая. У яе цэлы тузiн палюбоѓнiкаѓ.
  А рускiя ѓжо прарываюць да замка.
  З прыкрасцю, мармычучы лаянкi Лiза падхапляе вузельчык з залатымi манетамi, бранзалетамi, кольцамi i брошкамi. Бяжыць да люстэрка. Нацiскае на статую пазалочанага льва. Адчыняюцца патаемныя дзверы.
  Камендант спрабуе скокнуць за ёй, аднак. Лiза выхоплiвае з-за пояса упрыгожаны каштоѓнымi камянямi пiсталет i страляе. Куля ѓтыкаецца проста ѓ вока кашталяны.
  Пана смяецца i закрывае люстэрка, пасля чаго пачынае асцярожна спускацца ѓнiз па тунэлi. Вузельчык з золатам i ѓпрыгожваннямi вялiкi, i цягнуць яго цяжка. Ды яшчэ i туфлi на высокiх абцасах ох як мяшаюць.
  Але басанож бегчы па сырой, халоднай, з пацукамi зямлi страшна.
  Лiза прасоѓваецца павольна i, цяжка дыхаючы.
  Замак быѓ захоплены iмклiва. Ляхi i наймiты не маглi супрацьстаяць iмклiваму нацiску. А кiданыя рускiмi ваярамi гранаты папросту прымушалi ѓпадаць у ступар i выклiкалi панiку. Дзiва што, калi такое забойнае рве, i паднiмае ѓ неба цэлыя слупы аскепкаѓ.
  Асаблiва разбуральныя былi вугальныя бомбы сканструяваныя Сотнiкам i Алёнкай.
  Вось гэта сапраѓды такое смертазабойства. Ва ѓсе бакi разлятаюцца падраныя канечнасцi, i расплясканыя галовы ворагаѓ.
  Алёнка, шпурнуѓшы чарговую бомбу, пiскнула:
  - Я чорт у спаднiцы!
  Кацярына, запусцiѓшы прэзент смерцi, выдала:
  - Мацней Д'ябла, хутчэй чорта!
  I каленкай як рушыць вялiзнага наймiта ѓ пахвiну. Той падляцеѓ на два метры, i прабiѓ рагатым шлемам яшчэ двух ляхаѓ.
  Горад упаѓ на здзiѓленне хутка. Маса палонных, ксёндз ужо на хаду прыносiѓ прысягу вернасцi рускаму цару.
  Усё глядзелася на рэдкасць эфектна. Галоѓны апорны пункт у Галiцыi зрынуты.
  Засталося толькi збiраць здабычу i правяраць казну.
  Пана Лiза з цяжкасцю тым часам выбралася з тунэля. Яна накульгвала. У туфлi адвалiѓся абцас. Дзяѓчына моцна стамiлася, цягаѓшы столькi каштоѓнасцяѓ i золата. Узяла выбраѓшыся плюхнулася аб траву. Аднак ужо верхавiна восенi. I доѓга не паляжыш.
  Панi Лiза, адчуваючы дрыготку ад холаду, паднялася. Ух, што рабiць? Туфлi канчаткова развалiлiся, а басанож яе далiкатныя ногi доѓга не вытрымаюць. I нi каня, нi слуг.
  Мабыць слуга Арнольд, якi павiнен быѓ яе чакаць з трыма зменнымi скакунамi, махнуѓ.
  Панi Лiза агледзелася... Доѓга яна мяшок несцi не зможа. Трэба будзе недзе яго прыхаваць да лепшых часоѓ. А ногi, абматаць анучамi. Так яна дойдзе да блiжэйшай вёскi, а потым за кольца цi брошку купiць сабе каня.
  Скiнуѓшы пабiтыя туфлi, панi, адарвала ад даволi доѓгай, па сярэднявечнай модзе сукенкi, кавалкi тканiны, i абматала свае, з пухiрамi на пятках ногi. Потым прынялася шукаць месца, куды можна пакласцi каштоѓнасцi.
  Як нечакана перад ёй паѓстаѓ хлапчук. На выгляд гадоѓ не старэйшыя за чатырнаццаць, але вельмi мускулiсты. Нягледзячы на ѓвосень прахалоду, у адных толькi кароткiх штанах i з голым тулавам. А мускулы так i перакочваюцца нiбы рабiзна па вадзе. У руках цэлых дзве шаблi.
  Лiза выхапiла пiсталет, у яе яшчэ быѓ адзiн зарад. Але хлапчук апярэдзiѓ, i ѓдарам босай нагi выбiѓ зброю з рукi панi.
  Лiза войкнула, i прапiшчала:
  - Не трэба...
  Хлопчык усмiхнуѓся:
  - Што не трэба?
  Панi ѓсмiхнулася i адказала:
  - Я дам табе брошку з дыяментам, а ты мяне адпусцiш!
  Аголец адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Я магу забiць цябе, i забраць усё, у тым лiку i мяшочак з дабром!
  Панi Лiза затрэслася i пiскнула:
  - Не трэба забiваць! Добра, я дам табе i мяшок, i ѓсе свае ѓпрыгожаннi, i нават яшчэ займуся з табой любоѓю, калi ты мяне адпусцiш!
  Хлапчук пагардлiва фыркнуѓ:
  - Пра вас панi Лiза такая слава iдзе, што нiводнага прыгожага юнака не прапускаеце. Мне з такой i размаѓляць брыдка. Так што... Завяду сам да сваiх, няхай судзяць.
  Панi ѓпала на каленi i нават паспрабавала пацалаваць босую, пыльную нагу хлапчука:
  - Не трэба! Не губi! Усё аддам! Ну, хочаш мой маёнтак!
  Агалец пагардлiва фыркнуѓ i адказаѓ:
  - Давай так, я забiраю ѓ цябе мяшочак i ѓсе ѓпрыгожваннi i адпускаю, але... Ты пра гэта нi слова не скажаш нiкому!
  Панi Лiза ѓзрадавана прабуркавала:
  - Я згодна!
  I стала складаць свае завушнiцы i кольцы. Хлапчук глядзеѓ на яе спадылба. Хмурыѓся. Калi панi склала з сябе, усё, застаѓшыся ѓ багатай сукенцы, юны воiн заявiѓ:
  - Ты катавала хлопчыка Андрэйку. Па тваiм загадзе агольцу ѓсыпалi пяцьсот бiзуноѓ, i прыпяклi распаленым жалезам пяткi, ад чаго той i памёр.
  Панi Лiза прабулькала:
  - Не я гэта... Гэта камендант!
  Хлапчук замест адказу схаваѓ шаблi за пояс i вырваѓ з куста галiну. Кiнуѓся хвастаць Лiзу. Пана кiнулася бегчы. Пачаѓся пераслед.
  Юны воiн насядаѓ i моцна бiѓ:
  - Ты мучыла жанчын i дзяцей, ты крала казну, забiвала сялян, спальвала людзей. Табе будзе за гэта...
  З'яѓленне рудай дзяѓчынкi, а яна ѓзнiкла раптам, нiбы чорцiк з табакеркi перапынiла лупцоѓку.
  Вогнезарная ваяѓнiца крыкнула:
  - Хопiць табе Ягорка! Долю палонных вырашае царскi суд. I ѓвогуле тут усё не анёлы! А каштоѓнасцi ѓ царскую казну!
  Ягорка капрызна заѓважыѓ:
  - Ды хоць брошку за працы!
  Кацька пагразiла шабляй:
  - I не думай! Нам i так пакладзена частка здабычы! I мы шмат чаго захопiм яшчэ! А палоннiцу вядзi ѓ табар!
  Ягорка хiхiкнула:
  - Усё ж я паспеѓ ёй кроѓ пусцiць!
  Сапраѓды, сукенка ѓ паны ад удараѓ лопнула, i пачырванела тканiна.
  Львоѓ быѓ узяты, i ѓ iм па традыцыi справiлi кароткi, i не надта хмельны баль. Пасля чаго рушыла войска далей.
  Панi Лiзу змясцiлi ѓ шпiталь. Лекар працёр яе раны, i маладую жанчыну паклалi на мяккi ложак.
  Увогуле ѓсё было i нядрэнна. Вайна iшла паспяхова i пераможна.
  Сотнiкаѓ падчас балю амаль не пiѓ, але шмат танчыѓ. Дзяѓчаты гарэзавалi, i смяялiся i спявалi.
  Прыляцеѓ ранiцай голуб. Паведамленне аб тым, што войскi Скопiна-Шуйскага пасля кароткага, але кровапралiтнага штурму авалодалi Вiльню. I што ляхi бягуць. Падзенне сталiцы Вялiкага Княства Лiтоѓскага вялiкае дасягненне.
  Нават Жыгiмонт ужо прапаноѓваѓ, што Русь атрымае i можа нават сам князь Скапiн-Шуйскi пасад Лiтоѓскi, а Польшча вернецца ѓ свае ранейшыя межы.
  Але Скапiн-Шуйскi лiчыѓ, што славяне павiнны стаць адзiнымi. I палякi, i ѓкраiнцы i расейцы жыць у адной дзяржаве. I працягваѓ свой паход.
  Большая частка беларусаѓ i ѓкраiнцаѓ, падтрымлiвала расейскiя войскi.
  Рускiя палкi былi лепш i сучасней узброены i арганiзаваны. Кiравалiся пры дапамозе сiгнальных сцяжкоѓ, i мелi даволi эфектыѓныя стрэльбы i гранаты.
  Палякам не было чаго гэтаму супрацьпаставiць. А Турцыя сама скаваная не занадта ѓдалай вайной з Iранам, не вырашалася аказаць вырашальную дапамогу.
  Швецыя ж разбiта i выйшла з гульнi. Застаецца Германiя, але яна раздробнена i распылена на мноства дзяржаѓ. I ёй лягчэй пастаѓляць толькi наймiтаѓ.
  У Францыi таксама няма мiру. Герынг Наварскi забiты, а яго сын яшчэ занадта малады. Iспанiя перажывае заняпад. Брытанiя моцная на моры, але яе сухапутныя сiлы недастаткова шматлiкiя. Самы час далучыць Польшчу да Расii, i злiць абедзве краiны. Тады ѓзнiкне наймацнейшая iмперыя ѓ свеце. Асаблiва ѓлiчваючы спад асманаѓ i iспанцаѓ.
  Рускае войска падышло да горада крэпасцi Пярэмышлi. Гэта была магутная цытадэль. Апошняя непрыступная цвярдыня на шляху да найбуйнейшага горада Польшчы - Кракава.
  Гарады мяльчэй бралi з наскоку. Зрэшты, Украiна канчалася, i пачыналася ѓласна тэрыторыя Польшчы. Тут супрацiѓленне рабiлася больш упартым i моцным.
  Войска Сотнiкава працягвала расцi. З Масквы павiнны былi прыбыць новыя, больш дасканалыя i магутныя гарматы.
  Зрэшты, i тыя, што ёсць, пачалi масiраваны абстрэл горада. Сотнiкам узлез на высокую сасну, што стаяла на ѓзгорку, i аглядаѓ горад праз падзорную трубу.
  Разбурэнняѓ станавiлася ѓсё больш i больш. Князь спытаѓ у якая прымасцiлася побач з ёй Алёнкi.
  - Ну што прыгажосць... Разбурым вароты i пойдзем на штурм. Цi будзем чакаць прыбыцця зброевага ѓбору з Масквы?
  Алёнка рашуча заявiла:
  - А што марудзiць? Лепш за ѓсё пакуль снег не выпаѓ узяць i Кракаѓ i Варшаву. Польшча павiнна быць нашая!
  Сотнiкаѓ не надта ахвотна згадзiѓся.
  - Ды павiнна! Але блiзкi локаць, але паспрабуй, укусi!
  Алёнка скептычна ѓсмiхнулася, i пакiвала светла-залацiстай голай:
  - Што за адсутнасць аптымiзму? Мы народжаныя перамагаць, i будзем браць уверх чаго б, гэта не каштавала б нам!
  Сотнiкаѓ прыняѓ рашэнне:
  - Яшчэ тры гадзiны пастраляем i на штурм!
  Аднак жыццё ѓносiць свае карэктывы. Праз дзве гадзiны абстрэлу крэпасць выслала пасланца.
  Чалавек у рызе езуiта, на iшаку прывёз вялiкi i трывалы мяшок з золатам. I прапанаваѓ Сотнiкаву пайсцi, абяцаючы ѓзамен, дзесяць вазоѓ з багатай здабычай.
  Князь з усмешкай спытаѓ:
  - А дзе гэтыя дзесяць вазоѓ?
  Езуiт адказаѓ пакорлiвым тонам:
  - ђ горадзе...
  Сотнiкаѓ раѓнуѓ:
  - Возьмем самi! А ты вяртайся i перадай, што даю вам яшчэ адну гадзiну, каб вы выкiнулi белыя сцягi. А потым будзе штурм!
  Езуiт вярнуѓся... Так спяшаѓся, што iшак спатыкнуѓся i князь царквы выкачаѓся ѓ гразi. Ды не атрымалася ѓ яго з месiяй.
  Рускiя доѓга смяялiся. А затым працягнулi абстрэл.
  Лупiлi ядры, разляталiся камянi, цвiчылi аднарогi. А затым i рускiя войскi пад прыкрыццём дымавых шашак накiравалiся на адчайны штурм.
  Наперадзе ѓсё, вядома ж, Аляксей Сотнiкаѓ i Алёнка. Як заѓсёды ѓсiх сякуць i кiдаюць бомбы.
  Нясецца ѓ бой руская гарава...
  Езуiт тым часам адправiѓ голуба з пасланнем. I павалок цэлы кораб каштоѓных камянёѓ. Падземныя хады ёсць ва ѓсiх буйных гарадах.
  Ды моцна рускiя прасуюць. Вось якой сiлай валодаюць iх разбуральныя бомбы. Усе здольныя зруш, i праламаць самую трывалую сцяну.
  Гэта табе не тое, што ведзьмаѓ катаваць. Звычайна самыя прыгожыя жанчыны рабiлiся ахвярай iнквiзiцыi. Езуiт з цяжкiм корабам на шыi спускаѓся ѓ падзямелле. Успамiнаѓ, як ён i яго зграя саму герцагiню абвiнавацiлi ѓ вядзьмарстве.
  Ганарлiвая найсвятлейшая асоба была распранута, i абследавана груба i бесцырымонна. Потым яе босую, i ѓ робе вадзiлi па падзямеллi. Далей вядома ж катаваннi. I жароѓня, i прэнг, i сталёвая панна, i шмат яшчэ розных гадасцяѓ.
  Сам Езуiт аддаваѓ перавагу нешта выдасканаленае. Тое, што прычыняе боль, але не пакiдае слядоѓ. Ды бедная герцагiня. Яе ён асабiста катаваѓ, распалiѓшы дубец, але ледзь не дакранаючыся змочанай сумессю вады i масла скуры. I балюча герцагiнi i нiякiх слядоѓ катавання.
  Потым яе прадалi туркам. I прыбытак атрымалi. А што жанчына маладая, бландынка, i яшчэ з каралеѓскай крывёй. Асманы такiх шануюць.
  Апошняя ахвяра iнквiзiцыi засталася змучаная i абгарэла ѓ падзямелле.
  Ды атрымалi нявiнныя ахвяры дзiкiя катаваннi. I нiхто не можа сказаць, што гэта мiласэрна.
  Рускiя ж ужо пералiлi цераз сцены. Баi кiпяць на вулiцах. Маса крывi, маса забойстваѓ. I бесперапыннае бразганне зброi. Стуканне клiнкоѓ, якiя курчацца параненыя.
  I новыя поспехi.... Сотнiкаѓ кiдае бомбу, раскiдваючы непрыяцеляѓ.
  Зноѓ падаюць збiтыя ляхi.
  Алёнка працуе i вельмi энергiчна шаблямi. Сячэ ѓсiх запар. Далей ваююць астатнiя ваяры. Становяцца разбiтымi трупамi ѓсё новыя i новыя байцы.
  Алёнка, наступаючы, спявае:
  - Адзiн два тры! Працiѓнiкi памры!
  Кацька, кiдаючы гранату, завывае:
  - Чатыры, восем, пяць пачнi хутчэй гуляць!
  Альбiна, ведучы наступ, пацвярджае:
  - Даеш круты парад! Раздушаны будзе гад!
  I зноѓ кiдок самаробнай лiмонкi.
  Дзяѓчыны i хлопцы ваююць з аднолькавай доблесцю.
  Сотнiкаѓ сутыкнуѓся з палкоѓнiкам. Сапраѓдны гiгант, з доѓгiм мячом. Князь падскочыѓ, i секануѓ па шлеме. Працiѓнiк захiстаѓся.
  I наступны ѓдар ужо аддзялiѓ галаву ад цела.
  Сотнiкаѓ вымавiѓ:
  - Але не губляйце галовы, не марнуйце час дарма...
  I рушыѓ абцасам шляхетнага ляха ѓ пахвiну. Воiн князь, вядома ж, вельмi круты.
  Алёнка кiнула босай ножкай дыск. Перарэзала горла дзьвюм ляхам i прачырыкала:
  - На Мадагаскары вельмi цёпла!
  I падмiргнула Сотнiкава. Ды дзяѓчына, скажам прама - волат!
  Кацька, секчы ляхаѓ i наймiтаѓ, прачырыкала:
  - Эх, Радзiма! Няхай крычаць пачвара! Але яна нам падабаецца! Грозная прыгажуня!
  I ваяѓнiца зрабiла сальта. I дзюбнула голымi, круглымi пяткам у грудзi супернiку.
  Альбiна, зразаючы ляхаѓ, пiскнула:
  - Божа ... Дай людзям вечную маладосць - каб было прыгожа!
  I таксама кiдае голай ножкай дыскi. Сiмпатычная дзяѓчынка. Ягорка выпускае з пiсталетыка атрутныя iголкi, дзiвячы ляхаѓ. Пры гэтым хлопчыка праспяваѓ:
  - На справе вайна не цацка,
  Не варта лiчыць - раз, два, тры...
  Яна вельмi злая бабулька,
  Ды ну яе Бог разарвi!
  I хлапчук зноѓ як сячэ бомбай. I ляхi ѓ розныя бакi ляцяць.
  Сотнiкаѓ таксама пальнуѓ з пiсталета з пiстонамi атрутнымi iголкамi. Скасiѓ тузiн ляхаѓ i зароѓ:
  - Узброены, значыць моцны!
  I зноѓ малады мужчына ѓ нападзе. Сячэ сабе ворагаѓ, i не адступае, не спыняецца, нi на iмгненне.
  Вось ужо ацалелыя ляхi i наймiты пачынаюць кiдаць зброю.
  Паѓсотнi татараѓ спрабуюць абрынуць стрэлы, але дзяѓчаты кiдаюць у iх некалькi бомб. I татары разарваныя на шматкi, i разбiтыя.
  Алёнка крычыць:
  - А мы народ такi гарачы!
  Кацька зразае наймiтаѓ шабляй i прамаѓляе:
  - I не выносiм пяшчот цялячых!
  Альбiна палымяна раве, i шчэрыцца:
  - А разарваем мы з аскалам тушы!
  I дзяѓчаты хорам зароѓ:
  - Любiм бiць людзей, i бiць лынды!
  Апошнiм атрадам, якi перабiлi ѓ Пярэмышлi, была рота езуiцкай варты.
  Алёнка секла i кiдала гранаты з асаблiвым азвярэннем. Бо езуiты жорстка мучылi жанчын, нароѓнi з iнквiзiтарамi. I ѓвогуле як гэта прыгожую дзяѓчыну спалiць жыѓцом? Гэта ж горш за варварства.
  Алёнка таму i пакахала Раднаверства, што ѓ iм магiя лiчылася дарам Багоѓ, а зусiм не сатанiзмам.
  Алёнка ѓ гэта верыла i змагалася, у тым лiку i за Рускiх Багоѓ. Ёй хацелася чагосьцi такога, што дарыла шчасце i людзям на зямлi, а не проста абяцанкi вечнага жыцця.
  Калi перабiлi ѓсiх езуiтаѓ, то высветлiлася, што адзiн знiк. Але сысцi яму не ѓдалося. Кацька не горш за сышчык знайшла супастата па паху. I дагнала ѓ тунэлi.
  Без цырымонiй засекла, i захапiла багатую здабычу. Адных брыльянтаѓ на цэлае вядро. Зрэшты, самы буйны i прыгожы каменьчык, дзяѓчына схавала сабе ѓ рот. Трэба i аб сабе падумаць. А ад цара не зменшае!
  Потым, вядома, па традыцыi пераможны баль... Як без гэтага.
  Сотнiкаѓ зноѓ скакаѓ. А Алёнка i Альбiна змагалiся - вядома жартам на шаблях...
  Тым часам Жыгiмонт i яго сын Уладзiслаѓ збiралi сiлы ѓ Варшаве.
  Ватыкан зноѓ выдаткаваѓ сродкi, i набiралi наймiтаѓ з усёй Еѓропы. Мабiлiзавалi i паноѓ. Шляхта, абвыкшы да вольнiцы, не вельмi хацела iсцi пад моцную царскую ѓладу ѓ Расii.
  Фармальна цар яшчэ Юры Шуйскi. Але фактычна самы ѓплывовы гэта Мiхась Васiльевiч Скапiн-Шуйскi. I самы каханы.
  Герцаг Барбароса таксама збiраѓ сiлы. I мабiлiзоѓваѓ войскi. Рыхтавалася фiнальная бiтва.
  Хоць кароль Польшчы i яго сын i патрапiлi ѓ палон, але здарылася аказiя: iм удалося збегчы.
  Зразумела, не выпадкова. Баярская пятая калона дзейнiчала. За больш грошы езуiты падкупiлi канвой, i думскага баярына Функiн якi адказвае за палонных.
  Так што польскi кароль атрымаѓ чарговы шанц. Усё яшчэ заставалася верагоднасць замаху на Скопiна-Шуйскага. Але Юлляна i Марыя, яго добра ахоѓвалi. А гэта дзяѓчаты не простыя, а ведзьмы рэлiгii Раднаверства. I iх проста голымi рукамi не возьмеш. Такiя дзяѓчынкi каго хочаш, босымi нагамi замочаць.
  Ваяѓнiцы адрознiваюцца каласальнай сiлай, i нават папы не смеюць пярэчыць супраць iх кароткiх спаднiц i голых, мускулiстых ножак.
  Яны як паглядзяць, дык усе апускаюць вочы. I нягледзячы на сярэднiя вякi, дзяѓчатам дазваляюць абыходзiцца мiнiмумам адзення.
  Марыя спытала Скопiна-Шуйскага:
  - Колькi можна цярпець баярскую здраду? Караля i каралевiча выпусцiлi, за пару мяхоѓ золата! Час князь вам браць карону!
  Мiхась Васiльевiч спакойна адказаѓ:
  - Я не хачу быць узурпатарам. У Юрыя няма дзяцей, i ён не зусiм здаровы... Трон ад мяне не ѓцячэ!
  Юлiяна цiха хiхiкнула i заѓважыла:
  - Цябе князь ужо чатыры разы спрабавалi атруцiць. Здрада вакол, i маса езуiтаѓ, што плятуць сеткi!
  Вялiкi князь i вялiкi ваявода сур'ёзна адказаѓ:
  - Але з такiм ахоѓнiцамi як вы, мне нiчога не пагражае! Вы зможаце абаранiць у любой сiтуацыi!
  Дзяѓчаты-ведзьмы заѓсмiхалiся. Зубкi ѓ iх такiя буйныя.
  Марыя сур'ёзна адказала:
  - Пакуль мы побач i куля не праляцiць! Жывi вечна вялiкi князь... Але ведай, што i ворагi не дрэмлюць!
  Скапiн-Шуйскi ѓпэѓнена заявiѓ:
  - Польшча будзе нашай! Усе славяне на Зямлi стануць адзiныя!
  Юлiяна мякка вымавiла:
  - Значыць, потым на Турцыю князь?
  Скапiн-Шуйскi пацвердзiѓ:
  - Ды з басурманам бiцца не абмiнеш!
  Дзяѓчаты хорам усклiкнулi:
  - Разлiчвай на нашы шаблi i бомбы!
  Рускiя войскi падышлi да Гродна. Магутнае, i багата абсталяванае войска Скопiна-Шуйскага адным сваiм выглядам уганяла ляхаѓ у дрыготку. А ѓжо калi зарабiла артылерыя. То i зусiм стала так стромка. I папросту жахлiва для шляхты.
  Бамбардзiроѓка доѓжылася дзесяць гадзiн. Пасля чаго пачаѓся штурм.
  Скапiн-Шуйскi i дзве дзяѓчыны з шаблямi змагалiся за праѓду i Русь.
  Магутны ваяѓнiк i вялiкi ваявода iмклiва забраѓся па паѓразбуранай сцяне. Рубануѓ мячом з чалавечы рост. Рассек з аднаго размаху - пару ляхаѓ.
  Дзяѓчынкi ваююць па правую i левую руку ад вялiкага князя. Яны менш гiганта, танчэй, але куды спрытней. I праводзяць млыны, сякуць ляхаѓ нiбы маленькiх смактун.
  Марыя рассякаючы працiѓнiкаѓ, пiскнула:
  - Эх, Радзiма мая! Ты кахання сям'я! Радзiма мая - адступiць нельга!
  I дзяѓчынка яшчэ мацней рушыла голай ножкай пад дых наймiту. А потым як рубанет.
  I ѓ розныя бакi пырскае крывiшчы.
  Скапiн-Шуйскi рассякае палкоѓнiка ад шыi да таза, i прамаѓляе:
  - У каго хвалены выгляд! Каго хочаш пераможа! З аднаго размаху!
  Марыя секчы супостатаѓ, прабуркавала:
  - Ваявода вялiкi, самы хлопец круты!
  I зноѓ з дзiкiм ашаламленнем сячэ. Такая вось яна дзеѓка... I ведзьма з залатымi валасамi.
  Юлiяна круша супостатаѓ шаблямi не саступае. Мала таго дзяѓчына голай нагой кiдае гранату, i пiшчыць:
  - Вораг будзе расколаты, павер! Расправiцца дзiкi, апантаны звер!
  I зноѓ дзяѓчынка з ашалеласць атакуе. I яе белая каса, як знясе галаву есаулу польскай армii.
  А дзяѓчына ды заспявае:
  - Надзеi дорыць святло!
  Марыя адсекла пэндзаль барону з наёмнага войска i прачырыкала:
  - Той любовi, якой больш няма!
  Скапiн-Шуйскi з годнасцю адказаѓ:
  - Не бываць Расii бiтай!
  I зноѓ адным размахам найцяжэйшага мяча, знёс адразу тры галовы.
  А рускiя войскi ѓсё наступаюць, i iрвуцца наперад. Вiдаць, што iх не спынiць i не павярнуць назад.
  Юлiяна рушыла каленам у падбародак польскаму сотнiку i забiяцка прачырыкала:
  - Дойдзем да найвялiкшых гор вяршыняѓ!
  Марыя таксама секанула супернiка i забiяцка праспявала:
  - Наш Мiхаiл! Наш Мiхась!
  Дзяѓчаты дзейнiчалi ѓсё больш i больш актыѓна, iх рукi нiбы паскаралiся. А рухi станавiлiся хутчэй. Такая выдатная якасць у дзяѓчынак - не баяцца i не хварэць. Калi i будуць праблемы, то вырашаць iх з усмешкай.
  Мiхаiл Васiльевiч ударам кулака раскроiѓ чэрап польскаму пану, i зароѓ:
  - Слабы з моцным не бярыся!
  I зноѓ вялiзны, востры, асаблiвай загартоѓкi меч рассякае i плоць i браню.
  Ляхi i наймiты падаюць... Вiдаць, што Гродна iм не ѓтрымаць. Вось страла трапляе ѓ кальчугу вялiкага ваяводы i ламаецца. Больш небяспечна, вядома ж, мушкетныя кулi. Але ваяѓнiцы ѓсё ловяць i на ѓсё рэагуюць.
  Марыя вельмi спрытна рушыла локцем нямецкага рыцара ѓ нос. I ѓ таго з пашчы вылецеѓ фантан крывi. Вось гэта ѓдар.
  А дзяѓчаты яшчэ хутчэй i больш iмклiва змагаюцца. Ляхi кiдаюць зброю, падаюць на каленi, i нема моляць аб лiтасцi. Яшчэ адзiн спрадвечна-рускi горад становiцца вольным.
  Рускае войска прасовалася да Кракава. Вялiкая i добра арганiзаваная. Але супрацiѓленне ѓзмацнiлася. Палякi не хацелi здавацца. Але iх супрацiѓ ламалася. Зрэшты, адзiнства не было. Частка простага народа i не супраць саюза з Расiяй. Хтосьцi i баяѓся, расейскiх войскаѓ i асабiста Сотнiкава з ведзьмамi.
  Рускiя войскi штурмам узялi некалькi гарадоѓ. Стала халадней i пайшоѓ мокры снег.
  Дзяѓчаты былi басанож i не баялiся халадоѓ. I вельмi крутыя ваяѓнiцы.
  Рускае войска наблiжалася да Кракава, але ѓжо павольней. Кожныя некалькi гадзiн сутычкi. I вельмi крывавыя. I розныя бiтвы з крывёй.
  Сотнiкаѓ змагаѓся з Алёнкай на пару. I секлiся вельмi люта. I звярнулi ва ѓцёкi чарговы атрад ляхаѓ. Лупiлi вельмi трапна, i з дапамогай гармат з карцеччу. Або iгольчастых гранат.
  Разнеслi атакавалых... I зноѓ у бой калi пруць наймiты.
  Але гарады адзiн за адным далучаюцца. Так што ёсць неабыякiя шанцы.
  Вось ужо i штылi самога Кракава вiднеюцца.
  Алёнка, паказаѓшы зубы, заѓважыла:
  - Мы здолеем i гэты горад узяць!
  Сотнiкаѓ пагадзiѓся:
  - Вядома ж, здолеем! Наша Раша ворагам не саступiць!
  Каля сцен горада адбылася крывавая сутычка. Больш за дзесяць тысяч ляхаѓ паспрабавалi атакаваць рускiя войскi.
  Але трапны агонь з хуткастрэльных стрэльбаѓ, а таксама стралянiна з гармат, астудзiла запал палякаѓ. Пакiнуѓшы мноства трупаѓ, яны адступiлi.
  У баi быѓ забiты гетман - Яромка з дыстанцыi накрыѓ яго дакладным стрэлам гранаты з прашчы.
  Частка ляхаѓ дзейнiчала за сценамi Кракава. Самы вялiкi горад Польшчы яшчэ нядаѓна быѓ сталiцай дзяржавы. I гарнiзон велiзарны, i сiл якiя абараняюць яго шмат i прыбываюць усё новыя атрады. А сцены высокiя i тоѓстыя.
  Сотнiкаѓ загадаѓ абстрэльваць горад з аднаго боку. А тым часам перахапiѓ атрады наймiтаѓ i ляхаѓ, якiя iшлi на дапамогу.
  Рушыѓ услед бой - кровапралiтны, i цвёрды. Рускiя палкi, маючы перавагу ѓ ружэйным баi, i артылерыi, рассеялi наймiтаѓ.
  Быѓ забiты Алёнкай i французскi граф, якi камандаваѓ корпусам.
  Дзяѓчына яго зняла атрутнай iголкай са хуткастрэльнага пiсталета на пiстонах.
  Дзяѓчына-ведзьма прачырыкала:
  - Дзякуй Бог Усемагутнаму Роду!
  I паказала мову. Гэта яна любiла рабiць - паказваць мовы!
  Сотнiкаѓ таксама папрацаваѓ мячамi з энтузiязмам. I секчы сваёй моцнай рукой гэта так прыемна. Калi адчуваеш, як уваходзiць рукоять у чужую плоць цi метал.
  Сотнiкаѓ адчуваючы ѓ сабе сiлу, праспяваѓ:
  - Хоць цела без душы не цела, але як слабая душа без цела!
  Рускiя гарматы пасля разгрому пары буйных атрадаѓ наймiтаѓ, нарэшце, прыступiлi да абстрэлу Кракава.
  Яны працавалi сабе па адной з таѓшчэзных сцен. Кракаѓ у свой час не змаглi ѓзяць палкi Сулеймана Пышнага. Гэты горад амаль непрыступны. Узяць яго вельмi складана, i ён вялiкi, у iм дзясяткi тысяч байцоѓ.
  Алёнка глядзела на бой, босымi ножкамi церла скарынку лёду на гразi. Ёй было прыемна, голай падэшвай церцi шурпатае i калючае.
  Дзяѓчына была поѓная блiскучага энтузiязму.
  I прачырыкала:
  - Ды славiцца наш новы свет - мы светабудову скорым!
  I кiне босы нагой кружэлка ѓ якi падпаѓзае наймiта. Стромкая дзяѓчына нiчога не скажаш!
  Наогул тут дзяѓчынкi паказваюць сябе з лепшага боку.
  Сотнiкаѓ загадаѓ не спяшацца, i весцi абстрэл. Боепрыпасаѓ, у тым лiку i трафейных дастаткова, а ѓрон ляхам наносiцца каласальны.
  Потым можна было прыгатаваць i больш магутную ѓзрыѓчатку.
  А тым часам i Скапiн-Шуйскi наступаѓ. Рускiя войскi пайшлi на штурм Брэста. Ваявода не хацеѓ пакiдаць у тыле сябе такую магутную крэпасць i моцнае войска.
  Штурм аказаѓся хуткаплынным, але кровапралiтным. Крэпасць магутная, i руская артылерыя толькi часткова разбурыла сцены. У адзiн з момантаѓ сам Скапiн-Шуйскi занадта ѓжо вырваѓся наперад. Але абедзве дзяѓчыны: Марыя i Юльяна былi на вышынi. Сяброѓкi Алёнкi, вельмi прыгожыя i стройныя, мускулiстыя. Звычайна ѓ кароткiх спаднiцах i басанож, з голымi жыватамi з рэльефным прэсам i рукамi. Толькi поѓныя грудзi прычынена станiкамi. Вельмi адкрыты ѓбор для позняга сярэднявечча.
  Але сам Скапiн-Шуйскi забаранiѓ чапаць дзяѓчынак, якiя ваявалi шматкроць лепш, чым мужчыны. Няхай амазонкi ходзяць, бо iм зручней. Тым больш босыя ногi кiдаюць вельмi спрытна i смяротна ѓсё запар. I каменьчыкi, i аскепкi шкла, i кiнжала i дыскi.
  Дзяѓчатам куды больш практычна быць басанож, i выкарыстоѓваць спрытныя пальчыкi. А ѓ мароз яны практычна не мерзнуць. Так што ваяѓнiц не адолець!
  Скапiн-Шуйскi разам з дзяѓчынкамi трапiѓ у акружэнне. Але яны ѓтрох секлi за тысячу. Трупы валiлiся дзясяткамi. Ды яшчэ дзяѓчынкi як шпурнуць iгольчастыя бомбы. Разрываюць ляхаѓ i рэзаюць iх целы нiбы наждачкай.
  Марыя наступаючы i рассякаючы ляхаѓ, спявае:
  - Дзяѓчынкi бываюць розныя!
  Юлiяна працягваючы знiшчэнне, таксама пiшчыць:
  - Белыя, жоѓтыя, чырвоныя!
  Марыя рушыѓшы голай пяткай у падбародак ляху, пiшчыць:
  - Але ѓсiм аднолькава жадаецца!
  Юлiяна выскалiлiся, ссекла пару галоѓ наймiтам, i пiскнула:
  - Мядзведзем заварочацца!
  Ну i дзяѓчынкi, ну i iдуць сабе, i ѓсiх рэжуць запар. Аскалы ѓ iх такiя грозныя. А сякуць без лiшнiх цырымонiй. I вельмi хуткiя, нiбы гепарды ѓ руху.
  Скапiны-Шуйскi ѓкладваецца ва ѓдары, рассякаючы i метал i плоць, i буйвалiную скуру. Ляхi губляючы сiлу, бягуць. Або кiдаюцца на каленi i здаюцца.
  Брэст упаѓ... I зараз рускiя войскi засцераглi свае тылы пры руху на Варшаву. Рускiя рухаюцца пераможным маршам.
  Жыгiмонт i Уладзiслаѓ рассылаюць ва ѓсе бакi ганцоѓ. Яны жадаюць падмацаванняѓ. У першую чаргу Рымскi пасад павiнен дапамагчы. Але ѓ Ватыкана сродкi не бязмежныя. Таксама ёсць праблемы з казной. I пратэстанты ѓ Нямеччыне ѓсё яшчэ моцныя. I бунтуюць.
  У Францыi, пануе рэжым рэгента, i таксама хваляваннi. Iспанiя i Брытанiя фактычна ѓ становiшчы вайны.
  Не так ужо i проста сабраць сiлы. Руская армiя вялiкая лiкам, i ѓвесь час павялiчваецца. Сярод наймiтаѓ узрасло дэзерцiрства - не вельмi iм хочацца памiраць.
  Кароль Жыгiмонт, не маючы колькаснай перавагi, i саступаючы якасцю войскаѓ, спрабуе дамовiцца аб мiры. Вось ён прапануе Скопiну-Шуйскаму тытул Вялiкага Князя Лiтоѓскага i ѓсе землi гэтай дзяржавы. I нават спрадвечна-рускую Галiцыю. Скапiн-Шуйскi адказаѓ:
  - Праблемы трэба вырашаць да канца!
  I працягнула яго войска рух да Варшавы.
  Абстрэл Кракава працягваѓся, пакуль адну з расейскiх гармат не разарвала ад перагрузкi. Пасля чаго абстрэл часова спынiѓся.
  Алёнка прапанавала, тупаючы босы, точанай ножкай:
  - Трэба пайсцi на штурм! Зацягваць няма чаго!
  Альбiна параiла:
  - Працягнем абстрэл, пакуль не сцямнее, а ѓначы будзе прыступ!
  Сотнiкаѓ скептычна заѓважыѓ:
  - За сценамi ляхаѓ i наймiтаѓ не менш, чым нас!
  Кацька злосна вякнула:
  - А калi нам гэта перашкаджала?
  Сотнiкаѓ рашуча загадаѓ:
  - Працягнуць абстрэл, i быць гатовымi да штурму!
  Ужо позняя восень, i цямнее рана. Так што страляць прыйшлося нядоѓга.
  Яромка i Ягорка два хлопчыкi-тэрмiнатара, нягледзячы на снег, i марозiк у адных толькi шорцiках. Праѓда огольцам холадна, i яны ѓвесь час падскокваюць, бегаюць або фехтуюць адзiн з адным. Хлопчыкi таксама няпростыя, ведзьмамi навучаны i мацнейшыя, хутчэй за дарослых байцоѓ.
  Алёнка паглядзела на юных ваяѓнiкоѓ. Ды яны сталi за апошнiя месяцы яшчэ больш мускулiстымi i падраслi. Вельмi нават прыгожыя огольцы, i мiмаволi адчуваеш жаданне. Такая пара цэлай роты стаiць. Прыйдзе час i чалавек, стане Звышчалавекам. I будуць рускiя рацi на абшарах космасу.
  Хлопчыкi трэнiруюцца кiдаць босымi нагамi дыскi. Гэта цяжка, але эфектыѓна. Калi рукi занятыя, вельмi разумна выкарыстоѓваць у лаянцы ногi. Гэта тэхнiка ведзьмакоѓ i ведзьмаѓ. I лепш за ѓсё такое атрымлiваецца ѓ дзяѓчат.
  Сцямнела i гучыць сiгнал да штурму. Ляцяць пушчаныя ракеты. Рускiя войскi атакуюць супернiка. Наперадзе Сотнiкаѓ, дзяѓчаты i загартаваныя хлопчыкi.
  Яны гатовыя бiцца i iх нiчым не спынiш i не пераможаш!
  Алёнка апярэдзiла ѓсiх i ѓскараскалася на разбураную сцяну. Ссекла з наскоку ляха i праспявала:
  - Няхай славiцца руская зямля!
  I паказала язык ... Яна ж дзеѓка з iскрыстымi вачыма. I вельмi хуткiм ударам.
  Альбiна таксама сячэ. Праводзiць млын - каронны прыём. Адсякае галовы i пiшчыць:
  - Велiч Расii ѓ нашых сэрцах!
  I голай, круглай пяткай польскаму палкоѓнiку ѓ вастрыi падбародка. Той падае са зламанай скiвiцай.
  Ляхi i наймiты, вядома ж, спрабуюць страляць, але ѓначы i ѓ снегапад iх агонь неэфектыѓны. I рускiя ѓваходзяць у блiзкi бой.
  Сотнiкаѓ ссякае масу супернiкаѓ. Яго шаблi такiя вострыя, i вельмi хуткiя рукi i цела ѓ маладога мужчыны.
  Князь надыходзiць сабе... I ссякае непрыяцеляѓ. Не дае iм нi шанцу i магчымасцi парыраваць.
  Алёнка зрэзала трох ляхаѓ i прачырыкала:
  - Я не адыходжу нiколi!
  I зноѓ здзейснiла дакладны выпад. Ссекла галовы наймiтам.
  Альбiна, кромсая супернiкаѓ, прашыпела:
  - Самы моцны рускi ѓ свеце дух!
  Кацярына, рубячы ляхаѓ, выдала:
  - За Русь святую адвагу будзем бiцца!
  Ярамка ссекшы ляха i выскалiѓшы зубы, прашыпеѓ:
  - Я не хлопчык, а баец!
  Ягорка, зразаѓшы супернiка, дасцiпна заявiѓ:
  - Я ваяѓнiк нумар адны! Калi не лiчыць Алёнкi!
  Хлопчыкi ваявалi гераiчна. Не саступалi i дзяѓчаты. Яны секлiся з адчаем i раскосымi нападкамi. I iх лютасьць была асляпляльнай.
  Нiбы ѓспышкi фотаблiц плюхае прама ѓ твар. Вось гэта дзяѓчынкi - проста супер. Алёнка пракруцiлася i ад яе шабель, упала адразу сем туш абезгалоѓленых ляхаѓ.
  Альбiна кiдалi бомбу з вугальнага пылу. Тры дзясяткi баевiкоѓ падляцела, перагортваючыся ѓ паветры, i адрываючы канечнасцi.
  Дзяѓчына прачырыкала:
  - Мы ваяѓнiцы самага вышэйшага класа!
  Кацька дзейнiчала вельмi агрэсiѓна. I секла непрыяцеляѓ з усёй шалёнай, пажадлiвай лютасцю пiраннi. Вось гэта сапраѓды дзяѓчына, якая нiкому не дае анiякага спуску. I рудая дзяѓчына, што шкура лiсiцы.
  Вось Кацька ссекла дзясятак ляхаѓ, i пакiнула на iх трупаѓ адбiткi сваiх босых, хупавых слядоѓ.
  Практычная дзяѓчынка. I iмклiвая, нiбы кобра гатовая да скачка. Дакладней не гатовая, а якая скача. Якая наносiць удар за ѓдарам.
  Вялiкая дзяѓчынка ѓ пэѓнай ступенi. I бомбу зноѓ кiдае... Ляхi, адарваныя i скалечаныя, адлятаюць у самыя розныя i часта далёкiя бакi.
  Дзяѓчынкi вельмi i вельмi шчадралюбныя, i апантаныя ѓ сваёй нянавiсцi. Калi ѓжо сякуць, то так што крывавыя кавалкi мяса ва ѓсе азiмуты планеты Зямля ляцяць.
  Сотнiкаѓ iшоѓ па сцяне. Махаѓ шаблямi, забiваючы ляхаѓ. I з ляза бота, выплёѓваѓ вострыя, атрутныя iголкi. Ён дзейнiчаѓ з узрушаючай эфектыѓнасцю.
  Сапраѓдны монстар з планеты Зямля. I ад яго бота лiѓся цэлы дождж, якi нясе хуткую, але даволi пакутлiвую смерць.
  Алёнка руйнавала французскага барона, камандуючага наймiтамi. Браня лопнула як лупiна смажаных семак. I барон смяротна завалiѓся.
  Алёнка прашыпела з дзiкай лютасцю:
  - Ды славiцца Расiя краiна святых людзей!
  I зноѓ ляцiць граната. Столькi пакiдаючы трупаѓ. I размалочанага мяса.
  Альбiна адсекла галаву iспанскаму гранду. I прачырыкала:
  - Будучыня за ведзьмамi!
  I каленкай голай у сонечнае спляценне чарговаму ваяводзе ляхаѓ.
  Пасля чаго працягнула iмклiвасць пасоѓвання. Яе шаблi працавалi нiбы веер.
  Кацька сутыкнула ѓдарам нагi нямецкага палкоѓнiка ѓ кацёл з кiпячай смалой. Той адчайна залямантаваѓ. I амаль маментальна абвуглiѓся.
  Рудая дзяѓчына пралепятала:
  - Гэта ёсць ход канём, са стопудавым капытом!
  Ваяѓнiца была настроена вельмi нават рашуча. I наступным ударам перакулiла чан, i падпаленая смала палiлася на немцаѓ i ляхаѓ.
  Ярамка ссек галаву вугорскаму барону i зароѓ:
  - Я нiколi не стану на каленi!
  I хлапчук як запусцiць бомбу. Iзноѓ нiбы кiт выпусцiѓ фантан агню, крывi i мяса. Вось гэта ѓдар па ляхах.
  Ягорка правёѓ млын. I зрэзаѓ пару наймiтаѓ. I пасля чаго з пiсталета разрадзiѓся.
  Рускiя ваяры наогул актыѓна кiдалi бомбы. Разрывалi i немцаѓ, i венграѓ i воiнаѓ з усiх краiн свету. I ляхаѓ зразумела.
  Сотнiкаѓ уласнаручна разгарнуѓ захопленую гармату, i лупануѓ па паляках i вымавiѓ:
  - Ды дапаможа нам Пярун!
  Алёнка, дадаѓшы кiдком забойнай гранаты, выдала:
  - I Русь няхай святая Адродзiцца!
  Рускае войска ѓжо вяло баi на вулiцах Кракава. Палякi i наёмныя часткi ѓпарта супрацiѓлялiся. Але войска князя Сотнiкава ѓжо прадчувала перамогу.
  Алёнка прасекла шаблямi цэлую прасеку ѓ шэрагах супернiкаѓ. I выскалiѓшыся барсам, зароѓ:
  - Я не адыходжу i здаюся нi пры якiх абставiнах!
  I вось зноѓ ляцiць кiнутая прыгажуняй бомба.
  Альбiна, працягваючы бiцца, голай пяткай зарадзiла маркiзу пад каленку. Прымусiла яго падаць, i наляцець на дзiду. Пасля чаго дзяѓчына рыкнула:
  - Я хачу i магу!
  Кацярына ѓся была заляпана крывёю, i аглушальна выскаляючыся, сiпела:
  - Генiяльнае ѓвасабленне Сварога!
  Рускiя войскi ѓ рукапашнай сутычцы выкарыстоѓвалi мушкеты са штыкамi. Гэта эфектыѓна, можна i страляць i калоць. Перавага ѓ зброi адбiвалася. Воiны Расii ѓвогуле самыя моцныя i з лепшай зброяй. Асаблiва дзякуючы пападанцам з дваццаць першага стагоддзя. I арганiзаваны штурм па самым апошнiм слове тэхнiкi.
  Альбiна, рассекшы ляха напалову, прабуркавала:
  - Я ваяѓнiца самага вышэйшага парога!
  I зноѓ бомбай лупне. Што ва ѓсе бакi аскепкi ляцяць. Проста жудасць нейкая.
  Кацярына, дзяѓбаючы ляхаѓ i немцаѓ, прачырыкала:
  - Пад'ём краiны, адбудаваныя храмы...
  Пасылае дзяѓчына забойную бомбу. Як грымне, дык не здасца мала тады нiкому.
  Ярамка хлопчык-тэрмiнатар рубiцца, i раве:
  - I тост за рускi пакутнiк-народ!
  Пасля чаго хлопчык таксама як закiне гранату. Вось увалiѓ!
  Ягорка таксама цвiкнуѓ з пiсталета з пiстонамi. I iголкамi атрутнымi скасiѓ цэлы шэраг. Пасля чаго прачырыкаѓ.
  -Будучыня за намi арлы!
  I зноѓ кiдае забойны прэзент смерцi. Вось гэта сапраѓды жорсткая расправа над ворагамi.
  Ляхi адступаюць ад дзiкага напору рускай, натапыранай сталлю i агнямётамi раццю. Моцна б'юць. Вось дзяѓчынка Алеся таксама ваюе. Хоць не ведзьма, i ѓ кальчузе, але баба здаровая. I мячом як узмахне направа падае лях, налева немец. Вось Алега дзяѓчынка якая - касая сажань у плячах. I б'е сабе супернiкаѓ Расii.
  Рубячы, нiбы мясную салату, ляхаѓ Сотнiкаѓ, праѓда, падумаѓ. А цi справядлiва яны паступаюць, увайшоѓшы на тэрыторыю Польшчы? Бо ѓ палякаѓ свая Радзiма i праѓда.
  А так яны рускiя самi становяцца захопнiкамi. Праѓда, з iншага боку, хiба тыя ж ляхi не захапiлi ѓ рэальнай гiсторыi Маскву? I не хацелi далучыць да сябе ѓсю Расiю? А дык гэта таксама аб'яднанне славян.
  Нажаль, у рэальнай гiсторыi Кракаѓ так i не стаѓ Расiйскiм горадам.
  Аѓстрыя пасля падзелу Польшчы прыхапiла гэты горад сабе. А зараз ёсць шанц аднавiць гiстарычную справядлiвасць.
  Сотнiкаѓ з рукзака дастаѓ вугальную гранату вялiкай моцы i кiнуѓ яе ѓ навала ляхаѓ. Размел iх з розныя бакi, завалiѓ масу супернiкаѓ. Дзесяткi забiтых ворагаѓ.
  Сотнiкаѓ праспяваѓ з захапленнем:
  - Я ад сахi, да атамных прылад - вяду сваю iмперыю наперад!
  I вельмi вясёлы палкаводзец. I выглядаць стаѓ маладзей - пагалiѓшыся. Твар у Аляксея без маршчын, гладкi, прыгожы. Вось бы яшчэ i ад барады б пазбавiцца. Алёнка прапаноѓвала яму зелле. Што будзе асоб гадоѓ на шаснаццаць.
  Але Аляксей адмовiѓся.... Алёнка нагадала, што калi амаладзiцца радыкальна, то лягчэй усё быць у целе падлетка, тады нiколi ты не пасталееш, але затое i не састарэеш. Аляксей абяцаѓ падумаць. У канец канцоѓ усё старэюць. Вось Скапiн-Шуйскi амаль на дваццаць гадоѓ яго маладзейшы, а на выгляд не скажаш. I барада ѓ Мiхася Васiльевiча шляхетная i сiвыя валасы з'явiлiся.
  Быць з выгляду падлеткам? Гэта цiкава! Нават крута!
  Аляксей адбiѓ выпад супернiка, i сам раскроiѓ чэрап. Працягнуѓ атаку, збiѓ яшчэ трох ляхаѓ. Iмклiвы ён, нiбы ѓраган, узняты атамным выбухам баец.
  Князь секануѓ па нямецкiм Вiконт, i прашыѓ яму грудзi. Пасля чаго прароѓ:
  - Вiконт не хнык!
  I ѓдар ботам у пахвiну афiцэру наймiтаѓ. Удар такi моцны, што вылятаюць з-за рота скрываѓленыя зубы.
  Сотнiкаѓ з захапленнем прамаѓляе:
  - Радасць будзе з намi назаѓжды!
  Алёнка падкiнула голай пяткай самаробную лiмонку, i так дзюбанула ляхаѓ, што тыя скапыцiлiся, i пераляцелi ѓ iншыя светы для памерлых.
  Альбiна таксама ваявала ѓ розных плоскасцях. I выварочвалася, i секла млыном цi матыльком.
  Дзяѓчынка на выгляд вельмi юная i свежая, але насамрэч ёй шмат гадоѓ. Яна яшчэ Васiля Трэцяга памятае. Быѓ такi вялiкi князь бацька Iвана Грознага.
  Альбiна адсекла галаву польскаму пану i прачырыкала:
  - Iван Васiльевiч, мы давершым пачатую табой справу!
  Ваяѓнiца скокнула i рушыла супернiка каленкам у iлоб, а сама пракруцiлася вакол сваёй восi. I зноѓ яе голая, мускулiстая ножка замiльгала, раздаючы смяротныя ѓдары.
  Ляхi неслi каласальныя страты. I iм ужо не заставалася шанцаѓ. Кацька моцна прыклалася локцем. I прашыпела:
  - Жыццё не тэатр! А нешта круцейшы!
  Ваяѓнiца заварушылася яшчэ iмклiвей... I бомбы сыпалiся гушчару.
  Хлапчукi спынiлiся, i адкрылi агонь атрутнымi iголкамi. Скасiѓшы цэлы шэраг.
  Камендант Кракава спрабаваѓ стрымаць апантаны нацiск рускiх ваяроѓ.
  Але Алёнка кiнула кiнжал. Вастрыё ѓпiѓся ѓ вока вядомаму палкаводцу.
  I галоѓны лях горада ѓпаѓ.
  Супрацiѓленне палякаѓ раставала... У бой уступiлi татары. Але iх стрэлы былi сустрэты трапнымi стрэламi стрэльбаѓ... А затым ручныя агнямёты ѓдарылi ѓ самы лоб непрыяцелю. I адразу тры сотнi татараѓ былi ахоплены агнём.
  Алёнка правiшчала:
  - Мы вам так дамо! Мала не здасца нiкому!
  Дзяѓчына-ведзьма кiнула чарговую бомбу... Ворагi, нiбы падпаленыя прусакi.
  Сотнiкаѓ кiнуѓ у бой яшчэ падмацаванне. Змагалiся падлеткi. Адважныя, спрытныя, якiя не саступаюць дарослым. I люта атакуючыя. Большая частка хлапчукоѓ, нягледзячы на начны марозiк, была басаногай, але ад гэтага яшчэ больш спрытнай.
  Хлапчукi выкарыстоѓвалi i пiсталеты з атрутнымi iголкамi, i рагаткi. Яны дзейнiчалi зладжана i арганiзавана. Пасыпалi супернiка, абвальвалi непрыяцеля цэлымi грудамi, ператвараючы ляхаѓ i наймiтаѓ.
  Кацярына агрэсiѓна заѓважыла, выскалiѓшы зубкi:
  - У Расii мноства герояѓ моцных ёсць! А мы за Радзiму i гонар!
  Яе бомба разбуральная па сiле... Ляхi ѓжо паддаюцца. Лiтаральна вылiлася катастрофа.
  Сотнiкаѓ прарваѓся ѓжо да цэнтральнай плошчы Кракава. Горад вялiкi, памерамi амаль як Масква. Але бiтва развiваецца iмклiва. I рускiя iдуць наперад. Яны не збiраюцца спыняцца. I вось ужо наймiты пачынаюць разбягацца, адчуваючы, што iх справа прайграная. I байцы напiраюць з ашалеласцю галодны звяроѓ. Нiшто не выстаiць супраць падобнага.
  Альбiна прыгадала, як рускiя яшчэ пры Васiлi Трэцiм бралi Смаленск. I такiм энтузiязмам праходзiѓ штурм непрыступнай крэпасцi. Змаглi авалодаць горадам, якi палякi i лiтоѓцы лiчылi сваiм бастыёнам на шляху ѓ Маскву.
  Дзяѓчына двума шабля правяла прыём васьмёрка, i зрэзала чатырох ляхаѓ. Праарала, перакрываючы гул:
  - А злыдзень будзе ѓ сутычцы разбiты, а дабро як заѓсёды пераможа!
  Супрацiѓленне ляхаѓ слабела. Усё больш здавалася ѓ палон. I рускiя войскi паступова займалi горад.
  Вось ужо дагараюць апошнiя вугольчыкi супрацiву.
  Ацалелыя татары iмкнуцца вырвацца з Кракава. Адчайна супрацiѓляюцца швейцарцы. Але iх ужо дабiваюць.
  Аляксей Сотнiкаѓ кiнуѓ апошнюю бомбу, паставiѓшы заключны акорд паэме.
  Ну што ж... Лёс добразычлiвы да пападанцаѓ i Расii ѓ гэтым часе. Пастаѓлена тоѓстая кропка. Або кропка з пропiссю.
  Аляксей Сотнiкаѓ загадаѓ:
  - Прывесцi зрынуты горад да прысягi!
  Пачалося прынясенне клятваѓ i чытанне малiтваѓ. Святары былi ѓрачыста. Просты народ падзялiѓся. Тыя, што больш пераможна, былi больш радасныя. Хадзiлi чуткi, што ѓ Расii куды нiжэй падаткi, i нядрэнна жывуць дзяржаѓныя сяляне.
  А шляхта ѓжо ѓсiх заела. Не асаблiва сумуюць i купцы. Iм у Расii куды вальготней i больш прасторы. Ды i бязмежжа, шляхты i паноѓ менш.
  Вядома ж, шляхетныя палякi сумныя. Канец iх вольнасцi. Трэба будзе плацiць падаткi i выконваць законы. I свайго халопа проста так без прычыны i не пакараеш смерцю. Усё зараз ужо будзе па-iншаму. I шмат застанецца па-ранейшаму.
  Горад зараз рускiх... Гуляе музыка, б'юць урачыста барабаны.
  Аляксей Сотнiкаѓ гарцаваѓ на белым скакуне. Ён вясёлы. Побач з iм на рудым канi Алёнка.
  Добра iм абодвум, весела i шчодра свецiць сонца. Ды рассеялiся восеньскiя хмары, i нават пацяплела. Добра стала, хаця i на кароткi час.
  Альбiна была вясёлая, як заѓсёды моцная i iмклiвая. Паказвала фокусы i весялiлася. Вось гэта дзяѓчына што прыкоѓвае да сябе погляды.
  Цудоѓная душа з класнымi, белымi валасам. Як на яе ѓсё глядзяць, асаблiва на голыя ѓ кароткай спаднiцы ногi. Вядома, гэта незвычайна для сярэднiх вякоѓ. Але як забiвала Альбiна. Нiхто не смее ёй зрабiць заѓвагу. Цудоѓная дзяѓчына з блакiтнымi вачыма.
  А Кацька... Таксама робiць уражанне. Пышная дзяѓчына, якую нельга не пакахаць!
  Ваяѓнiца зрэшты, не слязiнка дзiцяцi, здольнасць у яе да разбурэнняѓ вельмi нават вялiкая. Але гэтае добрае разбурэнне. У iмя вышэйшай мэты.
  Вось купцы прыносяць ваяводзе шчодрыя дарункi, i куфры з золатам. Усё iдзе нiбы па распiсаным. I грамату заключаюць.
  Упаѓ найбуйнейшы горад Польшчы. I палякi схiляюцца пад сiлу.
  Вось ужо i iх дзяѓчаты на балi выконваюць танец.
  Сотнiкаѓ разам з Алёнкай сядзiць на ганаровым месцы. Глядзiць на дзяѓчат. Сярод полек шмат светлавалосых - сiмпатычны славянскi народ. Дзяѓчаты танчаць сабе. Прыгожыя ѓ iх рухi i плыѓныя. Нiбы лебядушкi. У банкетнай зале горача натоплена, i дзяѓчынкi скiдаюць частку адзення i боцiкi.
  Алёнка i iншыя рускiя красунi таксама пускаюцца ѓ скокi. Змешваюцца з палячкамi. Што выглядае вельмi прыгожа. Альбiна, рослая i буйная мускулiстая дзяѓчына, i зусiм застаецца толькi ѓ трусiках i станiку. Так расшалiлася.
  Рускiя ваяры папiваюць вiно, ядуць тоѓстае мяса з гароднiнай. Вядуць нягучную гутарку цi спяваюць.
  Аляксей, злапаѓшы пару кiлаграм мяса, выскачыѓ на зялёны мармур i таксама стаѓ скакаць. Ды весела было ѓсiм.
  Алёнка заспявала:
  Няма прыгажэй Радзiмы Расii,
  Золата каласоѓ шамацiць ...
  У светабудове няма краiны прыгажэй,
  I такi дзяѓчынак ганарлiвы выгляд!
  
  Ратную працу хлапчукi паважаюць,
  Армiя адзiная лiчы сям'я...
  Адваюем сабе месца ѓ раi,
  Будзем у шчасцi юнак i я!
  
  Арды Чынгiсхана наступалi,
  I iмкнулiся нас заваяваць...
  Але ѓ баях ворагам не саступалi,
  Запалаѓ вогнiшча, знiкла роѓнядзь!
  
  Калi трэба ты баец змагайся,
  I ардзе вялiкi - рог вотруб'я...
  Не абкруцiць тваю шыю ласо,
  Не зламаюць вiцязя ворагi!
  
  Будзь баец ты сэрцам загартаваным,
  У ратнай справе майстар на ѓсе сто...
  Залатыя шамацяць ужо клёны
  Дзяцел точыць лiха долата!
  
  Воiн жа не ведае словы слабасць,
  Пагарджае воклiч гiдкi - баязлiвец...
  Не прыйдзе да таго, хто сумленны старасць,
  Абнялiся татарын, беларус...
  
  Вiцязi i воiны стромкiя,
  Ведайце, што ваяваць нам лёгка...
  Дзеѓкi ѓ бiтве вельмi завадныя,
  Стрэлы пасылаюць далёка.
  
  Адстаiм сваю Айчыну лiха,
  Будзе знiшчаны злосны таць...
  Каб было радасна i цiха,
  Будзем супастата забiваць!
  Дзяѓчына даспявала i падскочыла, перавярнуѓшыся ѓ трайным сальта.
  Альбiна кiдалi ёй яблык. Алёнка рассекла ѓ палёце, яе шабля мiльгала, нiбы крылы камарыка - на цэлых восем частак. Iмклiвая дзяѓчына. I незвычайна прыгожая, пры гэтым ваяѓнiца.
  Затым Алёнка стала скакаць, падскокваючы, i размахваючы шабляй. Альбiна далучылася да яе. Абедзве дзяѓчыны раз-пораз крыжавалi шаблi. Ад удараѓ сыпалiся iскры. Звiнела сталь.
  Сотнiкаѓ з захапленнем праспяваѓ:
  - За грудам куюць сякеры,
  Буяныя галовы секчы...
  Але замежнiкам кальчугай звiнiць,
  Руская гаворка!
  Пасля чаго князь далучыѓся да танца. Эх, добра, калi ты малады i свежы. I ѓ табе столькi апантанай энергii. Адчувае вялiкая, кiпучая сiла.
  Ярамка крыху перабраѓ i заснуѓ у крэсле. Ягорка ж таксама пусцiѓся ѓ скокi. Хлопчык падумаѓ: ён ужо дарослы. I напэѓна атрымае ѓзнагароду за подзвiгi. Можа, быць жанiцца? Вось ягоны напарнiк Яромка даѓно глядзiць на Кацьку. I яны з ёй сябры. А каго яму прысватаць. Можа, быць Альбiну? Але яна i вышэй ростам Ягоркi i напэѓна нашмат старэй.
  Гэтая дзяѓчына як расказвала, як пры Iване Грозным хадзiла пад Казань i Астрахань. I ваявала пры Васiлю Трэцiм. Дык ёй ужо больш - ста гадоѓ! Вось гэта да! А на выгляд дваццаць i такая прыгажосць. Не, лепш ён дзяѓчынку знойдзе са сваiх равеснiкаѓ. Жанiцца, i завядзе маёнтак.
  Ягорка ѓжо нагледзеѓ юную польскую панну. Прыгожая дзяѓчынка, таксама як Альбiна з белымi валасамi. I запрасiѓ мiлую на танец. Хлопчык i дзяѓчынка скакалi энергiчна, вiдаць было што Ягорка, вельмi прыгожы i мускулiсты падлетак прыйшоѓся панi па душы. Тым яна яшчэ не ведала, што Ягорка ѓсяго толькi сын селянiна. Зрэшты, хлапчук разлiчваѓ, што атрымае дваранства.
  Вясёлы баль працягваѓся.
  
  Сустрэча з лёсам
  Вось Аляксей Сотнiкаѓ i Алёнушка скачуць у напрамку зiхатлiвай зоркi.
  Вечна юная ведзьма прамаѓляе:
  - Нас зараз будзе чакаць вырашальны паядынак, якi вырашыць лёсы бягучай вайны!
  Аляксей праспяваѓ з захапленнем:
  - Ехалi, ехалi, ехалi - доѓга мы! Шлях ад бяды, да бяды, ад вайны да вайны!
  Алёнушка цяжка ѓздыхнула:
  - Так ужо атрымалася... Але нам трэба будзе зараз бiтва не на жыццё, а на смерць!
  Аляксей у адказ праспяваѓ зноѓ:
  Перарвалася нiтку,
  Нам пагражае злая смерць!
  Але каб жыць,
  Герой абавязаны памерцi!
  I Сотнiкаѓ падскочыѓ вышэй. Ён адчуваѓ сабе рэальным, сапраѓдным асiлкам. Што бой яго чакае? Не першы ж i не апошнi! Яшчэ хлапчуком ён забiваѓ душманаѓ у Аѓганiстане. I чаго толькi не бачыѓ, не адчуѓ! I што яму баяцца? Браня моцная i танкi нашы хуткiя! Як кажуць у гэтых выпадках - нi пуху нi пяра!
  Вось адзiн выскачылi на паляну. Такую прасторную, злёгку прысыпаную снегам. Там ужо iх чакалi: езуiт у чорным балахоне, i яшчэ нехта, апрануты таксама ѓ балахон, але белы, у масцы, i ѓвесь абчэплены рознымi амулетамi i талiсманамi.
  Абодва непрыяцелi былi на аслах, але не простых, а з вялiкiмi, нiбы ѓ альбатроса крыламi.
  Чалавек у белым балахоне ѓбачыѓ Сотнiкава i Алёначку, яшчэ здалёк. Выняѓ з-за пояса меч i праверыѓ яго вастрыё. Потым пробулькал:
  - Iдуць птушаняты на лаянку!
  Езуiт у чорным балахоне, заѓважыѓ:
  - Гэта вельмi небяспечныя i моцныя байцы!
  Чалавек у белым i ѓ масцы абыякава заѓважыѓ:
  - Супраць магii iх ратныя хiтрыкi будуць нямоглыя!
  Езуiт згодна кiѓнуѓ, але яго голас гучаѓ няѓпэѓнена:
  - Гэта ведзьма Алёнка таксама моцная ѓ магii, о мой генерал!
  Чалавек у белым з знарочыстай абыякавасцю вымавiѓ:
  - Народ i магiя адзiныя! Зрэшты, паглядзiм цi гатова дзяѓчынка да сюрпрызаѓ!
  Езуiт прашаптаѓ:
  - Будзьце асцярожней, генерал. У iх абодвух абсалютная рэакцыя!
  Чалавек у белым не адзначыѓ свайму напарнiку. А калi Сотнiкаѓ i Алёнушка наблiзiлiся да iх пары, усклiкнуѓ:
  - Ну, добрыя людзi! Вы я бачу гатовыя прыняць найвялiкшы выклiк з свайго жыцця!
  Аляксей холадна адказаѓ:
  - Выклiк то так... Але цi найвялiкшы - яшчэ паглядзiм!
  Алёнка заѓважыла з усмешкай:
  - Такiя людзi без аховы! Сам вярхоѓны генерал Ордэна Езуiтаѓ завiтаѓ!
  Чалавек белым абыякава адказаѓ:
  - Я не маю патрэбу ѓ ахове! I сам сабе зброю! А вы... Цi разумееце што мiнаюць апошнiя хвiлiны вашага жыцця!
  Аляксей рашуча заявiѓ:
  - Я буду бiцца! Ну што можа, не будзем практыкавацца ѓ дасцiпнасцi, а прама зараз i пачнем!
  Генерал ордэна езуiтаѓ пагадзiѓся:
  - Ды мовамi чухаць няма чаго. Хоць спаборнiцтва ѓ дасцiпнасцi, гэта самае займальнае спаборнiцтва!
  I ѓзмахнуѓшы мячом, ваяѓнiк у белым накiнуѓся на Сотнiкава. Дасведчаны, баец, заѓважыѓ, што iшак вельмi хуткi i крылат. Вось падлятае вядзьмак-генерал.
  Аляксей ухiлiѓся ад мяча, i секануѓ на хуткасцi супернiка. Патрапiѓ яму ѓ шыю. Але мiльганула ззянне, i генерал толькi ѓсмiхнуѓся. А Сотнiкава здалося, што меч уключыѓся, нiбы ѓ тытан. Адскочыѓшы князь, рыкнуѓ:
  - У цябе абарона!
  Генерал-чарадзей пераможна заявiѓ:
  - Ты прыродай, а я вядзьмарствам! Вось паглядзiм, на чыiм баку будзе перамога!
  Аляксей зноѓ атакаваѓ. А Алёнушка накiнулася на езуiта ѓ чорным. Той таксама, падобна, начапiѓ асаблiвы кудмень. Ды не стаѓ парыраваць выпад, а секануѓ дзяѓчыне насустрач. Юная ведзьма ѓхiлiлася, i ѓрэзала так моцна, што, нягледзячы на абарону, езуiт захiстаѓся ѓ сядле.
  Алёнка прашыпела:
  - Нiкуды ты царкоѓны пацук не пойдзеш!
  Езуiт жорстка прабiѓ i завыѓ:
  - Рана цi позна ты стомiшся, i я адсяку тваю залатую галоѓку!
  Алёнка зароѓ:
  - Не бываць гэтаму! Нiкуды ты не дзенешся!
  Езуiт у адказ працягнуѓ атаку. Але Алёнку гэта не бянтэжыла. Яна лёгка парыравала выпаду i ѓхiлялася, i час ад часу бiла супернiка.
  Сотнiкаѓ пакуль фехтаваѓ з генералам. Працiѓнiк меѓ паняцце аб баi на мячах, i быѓ даволi хуткi, але бачнае ѓсё лаянка не яго стыхiя. А высокая хуткасць хутчэй следства магiчнай напампоѓкi, чым фiзiчных практыкаванняѓ. Ды i сам генерал даволi ѓкормлены, нават звiсае важкi жывот. А Сотнiкава фiгура юнака-атлета. Ён iмклiвы, тэхнiчны, ашчадны.
  Раз-пораз дастае супернiка, але наторкаецца на абарону. Сапраѓды, гэта праблема. Так проста непрыяцеля атрымлiваецца не ѓзяць. Але Сотнiкаѓ разлiчвае ѓсё ж знайсцi слабае месца.
  Вось, напрыклад, хоць гэта не зусiм сумленна, Аляксей рушыѓ мячом iшака па галаве.
  Але, здаецца, i гэтага генерал ордэна езуiтаѓ прадугледзеѓ. Таксама адбiѓся меч ад абароны. Нават аддалося ѓ пальцы рук.
  Аляксей прамармытаѓ:
  - Хiтры чорт!
  Генерал-чарадзей паправiѓ:
  - А можа Бог? Мы слугi Усявышняга!
  Алёнка на гэта крыкнула:
  - Няма Бога акрамя Роду Усемагутнага!
  Генерал-чарадзей запярэчыѓ:
  -Iмя Бога Усявышняга Iегова! I Рымскi Папа намеснiк Яго на зямлi! А вы, што вы можаце - кавалкi трэнiраванага мяса!
  Аляксей абышоѓ меч супернiка i ѓдарыѓ па твары. Было вiдаць што, нягледзячы на маску, генерал-езуiт адчуѓ непрыемныя паколваннi.
  I нават лаяѓся:
  - Малакасос!
  Аляксей заѓважыѓ з ухмылкай:
  - Першы забiты мною маджахед казаѓ тое самае!
  Генерал-чарадзей дастаѓ з-за пояса бiклагу, i глынуѓ з яе. Пасля чаго яго рухi рэзка паскорылiся. Меч закруцiѓся, нiбы лопасцi верталёта. I парыраваць удары стала больш складана. Аляксей аддаваѓ перавагу ѓ гэтым выпадку проста ѓхiляцца. I сам ужо не наносiѓ удары. Чакаѓ... Працiѓнiк рухаѓся, вельмi хутка, але яго тэхнiка вiдавочна была недасканалай.
  Аляксей гэтым карыстаѓся, i стараѓся дзейнiчаць больш эканомна. Але пакуль усё ж шанцы былi на баку супернiка. Аляксей лiхаманкава думаѓ што зрабiць. Вось сапраѓды рэальная магiя ѓ сучасным свеце сустракаецца вельмi рэдка. Як з ёю змагацца.
  А Алёнка дзейнiчала вельмi актыѓна. Металу босымi ножкамi дыскi. I вельмi рэзка, але абарона ѓ супернiка была бездакорнай. Усё адлюстроѓвала. Алёнка нават прашаптала:
  - А што я магiяй не валодаю? Вы яшчэ атрымаеце!
  
  
  Генерал ордэна езуiтаѓ, вiдаць, адчуѓ, што Сотнiкаѓ блiзка да роспачы i лiслiва вымавiѓ:
  - Жыць хочаш?
  Аляксей пагардлiва фыркнуѓ:
  - Што за пытанне?
  Воiн у белым зноѓ паскорыѓся, махаючы ѓсё хутчэй, i прашыпеѓ:
  - Дык пераходзь на наш бок! Герцагам цябе зраблю, будзеш па калена ѓ золаце хадзiць! На золаце ёсць, золатам хавацца!
  Сотнiкаѓ рашуча адказаѓ:
  - Не бываць такога на Русi, каб рускi князь стаѓ здраднiкам!
  Генерал езуiтаѓ аглушальна засмяяѓся:
  - Вось так? Дык атрымлiвай!
  I яго меч абрынуѓся на галаву варанага, прыгожага каня Сотнiкава. Князь ледзь паспеѓ саскочыць. I генерал нанёс удар з такой сiлай, што збiѓ Аляксей з ног. Воiн у белым прашыпеѓ:
  - Цяпер ты памрэш! У апошнi раз пытаю, пяройдзеш на наш бок?
  Аляксей рашуча заявiѓ:
  - Я цёмны бок не выбiраю!
  Генерал засмяяѓся i шырока размахнуѓся, наносячы ѓдар. Сотнiкаѓ успамiнаючы яшчэ дзiцячыя баi без правiл ужыѓ прыём Айкiдо. Вядома, ён не мог прабiць браню супернiка, але перакiнуць яго ѓ прынцыпе рэальна. Генерал пералёт з iшака, i грымнуѓся, а Сотнiкаѓ прымудрыѓся вырваць у езуiта меч. Той вiдавочна разгубiѓся.
  Аляксей атакаваѓ непрыяцеля яго ѓласнай зброяй. Абарона злёгку паддалася, пальчатка лопнула, i пырснулi кропелькi крывi. Генерал прароѓ:
  - Да мяне мой iшак!
  Але Сотнiкаѓ паспеѓ апярэдзiць. I сам заскочыѓ на спiну жывёле. Той скалануѓся, але мабыць прыняѓ гаспадара. А Аляксей перайшоѓ у атаку i генерала езуiтаѓ. Той выпусцiѓ пульсар з пальчаткi, але князь паспеѓ ухiлiцца. I ѓдарыѓ мячом па галаве. Белая маска лопнула. Аголiѓся даволi поѓны, i надзiва знаёмы твар.
  Генерал выдаѓ дзiкi крык, i зноѓ кiнуѓ пульсары з абедзвюх рук. Але Сотнiкаѓ падскочыѓ на iшаку, прапусцiѓ зарады пад сабой. Пасля чаго прашыпеѓ:
  - Нешта мне твая фiзiяномiя знаёмая!
  Генерал машынальна прыкрыѓ твар, i прашыпеѓ:
  - Не! Я сябе нiкому не паказваю!
  Аляксей засмяяѓся, i адказаѓ, скалячы зубы.
  - Ну, спадар Арцём Сiнiцын, мы i сустрэлiся! Колькi вяровачцы не вiцца, а канец знойдзецца!
  Генерал ордэна езуiтаѓ зароѓ нiбы бык:
  - Не! Сукiн сын! Ты мяне не ведаеш!
  Аляксей усмiхнуѓся:
  - Затое твая жонка цябе ведае!
  Выкрыты Арцём зароѓ на ѓсю глотку, выпускаючы з абедзвюх рук, агнязарныя пульсары:
  - Дык няхай гэтая таямнiца памрэ разам з табой!
  Аляксей адвёѓ крылатага iшака ѓбок. Агнiсты вал абрынуѓся на снег, зараз яго выпарыѓшы. Затым загарэлася зямля. Стала нашмат гарачэй.
  Алёнка ѓзяла i прасiпела:
  - Добра! Кахаю калi цеплыня!
  Аляксей падляцеѓ да генерала Арцёма. У таго рукi лiтаральна дымiлiся ад разрадаѓ. Нанёс яму ѓдар мячом па жываце. Працiѓнiк сагнуѓся. Сотнiкаѓ прашыпеѓ:
  - Жыць хочаш?
  Арцём прамычэѓ, ловячы ротам паветра:
  - Ух, ты Сатана!
  Аляксей ударыѓ мячом пад каленку, прымусiѓшы ѓпасцi супернiка. I той расцягнуѓся. I вастрыё клiнка кранула горла. Зноѓ князь ужо гучней зароѓ:
  - Жыць падла хочаш?!
  Арцём выгiнаючыся, i цяжка дыхаючы, мяшаѓ важкi жывот, пробулькал:
  - Ну, калi хачу так што?
  Аляксей усмiхнуѓся i адказаѓ:
  - Трэба вяртацца ѓ ранейшы час!
  Арцём кашлянуѓ. Выпусцiѓ бутэлечку крывi, i цяжка дыхаючы, вымавiѓ:
  - Калi б я мог вярнуцца... Мне таксама абрыдла тут без кампутараѓ, тэлебачання, iнтэрнэту!
  Аляксей згодна кiѓнуѓ:
  - Мне таксама часам сумнавата без цывiлiзацыi! Хаця рэальна тут столькi спраѓ, што асаблiва сумаваць няма чаго!
  Генерал Арцём паспрабаваѓ устаць, але сiл не хапала. Ён прылёг, пераводзячы дыханне. А тым часам Алёнка прасавала езуiта. Хутчэйшая i спрытнейшая, яна раз-пораз даставала супернiка двума шаблямi. I езуiт у балахоне стаѓ паддавацца. Паспрабаваѓ у роспачы лупнуць пульсарам. Але дзяѓчына лёгка ѓхiлiлася. I затым сама босымi пальцамi ножак запусцiла невялiкi, але вельмi пякучы кiм з магаплазмы. Удар трапiѓ у грудзi езуiту, i аказаѓся настолькi моцны, што збiѓ яго з асла.
  Алёнка скарысталася момантам, i заскочыла на iшака. Накiравала гэтага скакуна на супернiка. I калi езуiт уставаѓ, магутныя капыты стукнулi яму ѓ грудзi. Страсены прадстаѓнiк царквы грымнуѓся, выпусцiѓшы меч.
  Алёнка босымi пальцамi ног падхапiла зброю i перакiнула сабе ѓ руку.
  Езуiт спалохана спрабаваѓ:
  - Пашкадуй!
  Алёнка стукнула супернiка, адсекла яму пэндзаль. Пасля чаго вымавiла:
  - Па жыццi адно я засвоiлi брат! Ворага не шкадуй, як бы не быѓ ён слабы!
  I вечна юная ведзьма кiнулася дабiваць свайго непрыяцеля. Яна секла езуiта яго ѓласным мячом, прабiвала абарону.
  Сотнiкаѓ крыкнуѓ сваё каханай:
  - Пакiнь яго! Ён нам не патрэбен!
  Алёнка стаѓ секчы з яшчэ большай лютасцю, пiскнуѓшы:
  - Менавiта таму, што не патрэбен, я яго i даб'ю!
  I вось пасля чарговага ѓдару зляцела галава. Яна аказалася лысай, агiднай, а замест носа ѓ iнквiзiтара тырчала дзюба. I вока было цэлых тры.
  Генерал Арцём нечакана ѓхвалiѓ гэта:
  - Не хацелася, каб маё месца заняѓ сын дэмана! Яна правiльна зрабiла, што дабiла Скелентана!
  Алёнка адказала лагiчным афарызмам:
  - Недабiты вораг, як не долеченная хвароба - чакай ускладненняѓ!
  Генерал Арцём цяжка дыхаючы, нарэшце, прыѓзняѓся i седзячы на азадку пробулькал:
  - Ну i што зараз!?
  Аляксей звярнуѓся да Алёнкi:
  - Цi нельга якiм-небудзь спосабам вярнуць гэтага алiгарха, у яго час? Ды i мне таксама вярнуцца?
  Алёнка хiхiкнула i адказала:
  - А на рахунак планаѓ заваявання свету? У дваццаць першым стагоддзi, то сапраѓды ѓлады над планетай не атрымаеш!
  Аляксей пацiснуѓ плячыма i заѓважыѓ:
  - Самы лепшы варыянт - адвесцi назад алiгарха! Атрымаць узнагароду, i пакiнуць грошы сваёй сям'i, а потым зноѓ вярнуцца ѓ наш час!
  Алёнка ѓхмыльнулася, i нечакана заявiла:
  - Гэта як нi дзiѓна можна зрабiць!
  Вечна юная дзяѓчына падскочыла да трупа езуiта. Рассекла яго балахон, сунула руку ѓ жывот i... выняла статуэтку Сварога. Бог багоѓ старажытных славян зiхацеѓ усiмi колерамi вясёлкi, цудоѓныя самацветы рабiлi статую сапраѓды чароѓнай.
  Алёнка падмiргнула свайму каханаму i вымавiла:
  - Цяпер ты можаш вярнуцца! Але ... Дай клятву што уладзiѓшы свае справы вернешся назад!
  Аляксей урачыста ѓскiнуѓ правую руку:
  - Клянуся што вярнуся! У нас яшчэ шмат спраѓ!
  Алёнка асцярожна перадала статуэтку свайму каханаму i сказала:
  - Вазьмi свайго ... Ну скажам вiзавi за руку, i вымавi: Сварог, вялiкi Бог, я хачу назад! I ты вернешся ѓ свой час! На некалькi дзён пазней, але гэта не смяротна!
  Аляксей згодна кiѓнуѓ i прамармытаѓ:
  - Ды я цябе пацалую Алёнушка!
  Дзяѓчына хiтра ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - А можа быць нешта больш сур'ёзнае?
  Аляксей пацiснуѓ плячыма:
  - Пра што ты?
  Алёнка адказала з усмешкай:
  - Ёсць маленькая верагоднасць, што ты ѓжо не вернешся! I хачу ад цябе яшчэ пару дзяцей!
  Аляксей згодна кiѓнуѓ:
  - Я таксама хацеѓ бы яшчэ пакiнуць свайго нашчадства!
  Яны скiнулi вопраткi i адышлi ѓ кусты. Праѓда, перад гэтым Сотнiкаѓ надзейна прывязаѓ генерала Арцёма Сiнiцына да дрэва. Перажыѓшы пару чарадзейных гадзiн, крыху стамiѓшыся, Сотнiкаѓ выйшаѓ з хмызняку i нацягнуѓ вопратку. З'явiлася i Алёнка. Яна была вельмi задаволеная i вясёлая, паведамiѓшы:
  - Будзе пара яшчэ адна! Хлопчык i дзяѓчынка! Твае дзецi прадоѓжаць твой ратны шлях!
  Дзяѓчына-ведзьма засмяялася i хiтра заѓважыла:
  - А цяпер я не кажу, бывай, а да пабачэння! Спадзяюся, мы яшчэ сустрэнемся, i ѓ нас будуць яшчэ бурныя подзвiгi!
  Аляксей Сотнiкаѓ з надзеяй вымавiѓ:
  - Мы яшчэ сустрэнемся, абавязкова сустрэнемся! I няхай будзе ѓ нас у сям'i рай i лад!
  Пасля чаго Аляксей падышоѓ да генерала Арцёма. Упэѓнена перарэзаѓ яму пруты. Той пацёр задубелы кiсцi i шчыра вымавiѓ:
  - З такой дзяѓчынай раставацца... Ды яна каштуе мiльёна кампутараѓ!
  Аляксей згодна кiѓнуѓ:
  - Яна стаiць усёй планеты Зямля! Але мая жонка яшчэ маладая, i я ёй таксама хачу, зрабiць яшчэ адно, чацвёртае дзiця. Няхай i ѓ яе будзе чацвёра дзяцей! Ды i табе небараку вярнуць трэба, каб ты не шкодзiѓ больш Расii!
  Арцём Сiнiцын апраѓдваючыся, заявiѓ:
  - Так ужо атрымалася! Такi збег абставiн, што я стаѓ генералам ордэна Езуiтаѓ. А ѓ iншым выпадку мне было ѓ сярэднявеччы не выжыць!
  Сотнiкаѓ злосна заѓважыѓ:
  - Абставiны, гэта вечнае апраѓданне нягоднiкаѓ!
  Арцём лагiчна заѓважыѓ:
  - Я хацеѓ, як лепш... Уладзiслаѓ на Расiйскiм троне спынiѓ бы войны памiж рускiмi i палякамi. Нарадзiѓ бы магутную, i адзiную славянскую iмперыю. Гэта было б на карысць Расii!
  Аляксей працягнуѓ руку свайму вiзавi i сказаѓ:
  - Трымайся мацней! Разводзiць антымонii i дыскутаваць, што лепш, што горш не будзем! Я спадзяюся, што атрымаю за цябе тры мiльёны долараѓ!
  Арцём разрагатаѓся, i сунуѓ сваю лапу ѓ моцную руку Сотнiкава:
  - Вось менавiта таму ты мяне i не забiѓ? Ухваляю! Грошы вышэй за ѓсё!
  Аляксей злосна заѓважыѓ:
  - Ведаеш, я магу адсекчы табе галаву, а сваё сапраѓднае прыхапiць мяшок з золатам! I ѓсё кампенсаваць!
  Арцём спалохана прабурчаѓ:
  - Маѓчу! Маѓчу!
  Аляксей сцiснуѓ руку свайго ворага, i здабычы мацней, i гучна выразна вымавiѓ:
  Сварог вялiкi Бог, вярнi мяне i майго вiзавi назад дадому.
  Усё вакол князя закружылася, заскакала, i палыхнула некалькi яркiх маланак.
  
  
  СОН Хлопчыка-Нiндзя.
  
  Ён убачыѓ свет, у якiм Гiтлер паступiѓ больш мудра i не стаѓ аб'яѓляць вайну Амерыцы. Японiя ѓсё роѓна выйграла бiтву пад Мiдуэй, але затое не змагла захапiць Гавайскi Архiпелаг. Ды гэта буйная няѓдача для Краiны ђзыходнага Сонца.
  Вайна ѓ гэтым бачаннi i для немцаѓ пайшла няѓдала. Гiтлераѓцы прымудрылiся пацярпець паражэнне пад Сталiнградам. I пакацiлiся на захад. Праѓда Майнштэйн нанёс контрудар i часткова аднавiѓ становiшча. Падчас бiтвы на Курскай дузе гiтлераѓцы з прычыны адсутнасцi бамбардзiровак з боку ЗША змаглi больш вырабiць танкаѓ i самалётаѓ.
  Прайшоѓ баявую абкатку i "Леѓ". Праѓда дадзеная машына паказала сябе не зусiм эфектыѓна. Яе гармата была залiшне магутнай i недастаткова хуткастрэльнай. Адзiная добрая абарона бартоѓ рабiла танк жывучым. Але гэтую праблему вырашалi таранам. Зрэшты, баi прынялi больш зацяжны i разлютаваны характар. У паветры прасавалi фашысцкiя знiшчальнiкi Фоке-Вульф, i з'явiлiся найноѓшыя МЕ-309.
  У Афрыцы Роммель адступiѓ на ѓсход Лiвii i здолеѓ адбiць ангельскi наступ.
  Бiтва пад Кавалкам працягнулася з 5 лiпеня па 23 верасня. Савецкiя войскi змаглi ѓзяць Арол, i Белгарад, але Харкаѓ утрымалi фашысты. Страты Чырвонай Армii аказалiся занадта вялiкiя, i прыйшлося ѓзяць аператыѓную паѓзу, для папаѓнення сiл.
  Немцы, не будучы скаванымi заходнiм фронтам, актыѓна фармавалi замежныя дывiзii. I маглi яшчэ ѓтрымлiваць пазiцыi. Хутка рос i выпуск танкаѓ, самаходак. Некаторыя нямецкiя машыны, у прыватнасцi лёгкiя САУ, маглi дастаткова ѓдала дзейнiчаць i зiмой.
  Аднак у цэлым танкi "Пантэра" i "Тыгр" для зiмовага часу аказалiся не зусiм удалымi. А яшчэ горш iшло справу са "Львом" i "Фердынандам". У канчатковым вынiку "Леѓ" быѓ канчаткова зняты з вытворчасцi. Затое Тыгр-2 з'явiѓся ѓ серыi. Баi паказалi, што новы танк добра абаронены ѓ лоб, але слабаваты хадавымi якасцямi.
  Зiмой немцы пацярпелi паражэнне. I былi выбiтыя з усходняй Украiны. Але змаглi адысцi за Дняпро, i ѓ сакавiку наступленне савецкiх войскаѓ прыпынiлася. Праѓда Чырвоная армiя змагла ѓзяць i Смаленск. Але для наступу пад Ленiнградам сiл ужо не хапiла. Усё ж няма фактара заходняга фронту i бамбардзiровак з боку ЗША.
  А значыць фашыстам куды лягчэй.
  Да лета немцы папоѓнiлiся свае сiлы, новымi танкамi уключаючы "Пантэру"-2 i абзавялiся рэактыѓнай авiяцыяй. Летняя спадарожка наступлення Чырвонай Армii ѓ цэнтры аказалася не зусiм удалай. Немцы мелi моцную, развiтую ѓ iнжынерных адносiнах абарону. Акрамя таго, сама канфiгурацыя фронту падказвала, што бiць парады могуць толькi ѓ цэнтры. Каб на поѓднi не фарсiраваць Дняпро. На поѓначы ж у немцаѓ наймагутная абарона.
  Негатыѓным для Чырвонага войска фактарам стала некаторае знiжэнне выпуску танкаѓ, на фоне раскруцiлася вытворчасцi "Пантэр" i больш дасканалага "Тыгра"-2. Ды i развiццё рэактыѓнай авiяцыi, стварала некаторыя неспрыяльныя далягляды. Хоць МЕ-262 i быѓ яшчэ далёка недасканалым знiшчальнiкам, але яго высокая хуткасць i магутнае ѓзбраенне: чатыры 30-мiлiметровыя гарматы адбiвалася.
  Ва ѓсякiм разе, у баях за Беларусь савецкiя войскi сутыкнулiся з магутнай бранятанкавай дубiнай супернiка. Тым больш вытворчасць Т-34-85 яшчэ толькi пачынала раскручвацца, асноѓным савецкiм танкам быѓ слабейшы Т-34-76, ды i IС-2 таксама з'яѓляѓся недапрацаванай машынай.
  Майнштэйну ѓдалося падсекчы савецкiя войскi ѓтварыць пару катлоѓ. Немцы нават адразу авалодалi Смаленскам. Толькi увёѓшы ѓ бой буйныя рэзервы стаѓкi, удалося пазбегнуць поѓнага разгрому i спынiць гiтлераѓцаѓ.
  Але фашысты паказалi сваю моц. Пагоршыла становiшча i з'яѓленне лягчэйшай, i дасканалай Е-10, якая, магла замянiць цяжэйшыя i дарагiя машыны. I яшчэ больш дасканалай i магутнай Е-25. А таксама нарошчванне выпуску "Пантэры"-2 з магутнай 88-мiлiметровай прыладай.
  Зрэшты, i Чырвоная армiя была моцная. Зiмой савецкiя войскi зноѓ спрабавалi атакаваць у цэнтры. Але фашысты мелi вельмi вялiкi танкавы парк. Яны нарасцiлi колькасць тэхнiкi. Акрамя таго з'явiлася больш дасканалая мадыфiкацыя "Тыгр"-2 з рухавiком у тысяч конскiх сiл. I новы танк "Леѓ"-2. Дадзеная машына выпускалася з размяшчэннем трансмiсii i рухавiка разам i спераду танка. Гэта дазволiла ѓшчыльнiць кампанавальную схему i зменшыць вышыню машыны. Вага "Льва" уцiснулася да шасцiдзесяцi тон пры захаваннi бранiравання i ѓзбраеннi ѓ ранейшым варыянце пры рухавiку ѓ тысячу конскiх сiл. Акрамя таго павялiчылася i хуткастрэльнасць гарматы да васьмi стрэлаѓ за хвiлiну, i на яе быѓ устаноѓлены гiдрастабiлiзатар i прыбор начнога бачання.
  Новы Леѓ быѓ ужо больш здавальняючай машынай.
  Хоць на практыцы больш удачлiва глядзелася Е-10. Лабавая браня дадзенай САУ вырасла да 82-мiлiметраѓ пад вялiкiм нахiлам, а вага дасягнуѓ 16 тон, але гэта кампенсавалася больш магутным у 550 конскiх сiл рухавiком.
  Немцы ѓ студзенi сорак пятага года адбiлi савецкi наступ. А ѓ лютым i самi спрабавалi наступаць, але не надта ѓдала. Прасунулiся на трыццаць-сорак кiламетраѓ. Пасля спынiлi iх савецкiя рэзервы. У баях удзельнiчалi новыя савецкiя СУ-100, якiя супрацьстаялi ѓзрослым нямецкiм танкам. У прыватнасцi звычайная "Пантэра" з восенi выходзiла ѓ мадыфiкацыi F з больш моцным лабавым бранiраваннем i не прабiвалася 85-мiлiметровай гарматай. А "Пантэра"-2 тым больш.
  У Афрыцы таксама кiпелi бiтвы. Падкапiѓшы сiлы, спрабаваѓ наступаць Мантгомеры. Але Роммель адбiѓ усе атакi ангельцаѓ. Баi паказалi высокую эфектыѓнасць САУ Е-10, асаблiва з гарматай "Пантэры", здольнай прабiваць нават "Чэрчыль". Нядрэнна ваявала i "Пантэра". У ангельцаѓ занадта мала танкаѓ з моцным узбраеннем, i "Пантэра" трымала снарады. Баi паказалi слабасць узбраення "Чэрчыля" i яго недастатковыя хадавыя якасцi. А "Кромвель" атрымаѓся яшчэ горш.
  Роммель змог абыйсцi ангельцаѓ i ѓ сакавiку ѓтварыѓся вялiкi кацёл. Англiчане былi вымушаны адыходзiць. Яны панеслi вялiкiя страты i пакiнулi Талбук. Толькi ѓ раёне Эль-Амана зняѓшы частку сiл з японскага фронту брытанскае войска, спынiла Роммеля. I тое таму, што той не атрымаѓ падмацаванняѓ.
  Немцы раптоѓна ѓ сакавiку пачалi наступленне ѓ паѓднёвым напрамку. Падсякаючы савецкую групоѓку ад Смаленска да Данбаса. Упершыню масава былi прыменены прыборы начнога бачання i наступленне начамi.
  Фрыцы змаглi дабiцца тактычнай раптоѓнасцi, так Сталiн больш баяѓся за Маскоѓскi напрамак. Гiтлераѓцы дабiлiся пэѓных поспехаѓ, захапiѓшы Палтаву, Харкаѓ, больш за палову Данбаса. Крым пакуль заставаѓся блакiраваным савецкiмi войскамi. Але ѓ траѓнi гiтлераѓцы аднавiлi наступленне i злучылiся са сваiмi блакiраванымi па сушы часткамi.
  Савецкае камандаванне ѓ сорак пятым годзе апынулася ѓ цяжкiм становiшчы. У серыю паступiлi нямецкiя танкi Е, больш дасканалыя, а ѓ небе ѓсё больш актыѓна панавала рэактыѓная авiяцыя. Горш iншае. Танк Т-44 аказаѓся недастаткова дапрацаваным для серыйнай вытворчасцi, i даводзiлася ѓ якасцi асноѓнай машыны выкарыстоѓваць састарэлы Т-34-85. А значыць нямецкiя машыны асаблiва "Пантэра"-2, i найноѓшыя Е-50 апынулiся мацней.
  Толькi IС-3 пайшоѓ у серыю, але гэтага аказалася недастаткова. У чэрвенi гiтлераѓцы захапiлi Белгарад i Арол. I паспрабавалi стварыць кацёл пад Курскам. Чырвоная армiя i з цяжкасцю i, пастаянна контратакуючы, стрымала фрыцаѓ. Але гэта каштавала ёй немалога ѓрону. Сталiн прапанаваѓ фашыстам перамiр'е. Гiтлер пагадзiѓся, але толькi на шэсць месяцаѓ.
  Невялiкая паѓза была на карысць вермахту, якi ѓ жнiѓнi пачаѓ вялiкi наступ у Егiпце. У вераснi Егiпет поѓнасцю апынуѓся пад кантролем фрыцаѓ. Фашысты таксама ѓзялi Гiбралтар. Франка пад моцным цiскам, усё ж пагадзiѓся прапусцiць нямецкiя войскi.
  Развiваючы поспех, гiтлераѓцы занялi i Iрак, i Кувейта, захапiлi Палестыну.
  Усё б яшчэ нiчога, але 21 снежня 1945 года, якраз у дзень нараджэння Сталiна ЗША прымянiлi супраць Японii ядзерную зброю. Трэба адзначыць, што Амерыка не скаваная заходнiм фронтам, пачынальна з канца сорак трэцяга года, стала наступаць на японскiя пазiцыi. Прасоѓвалiся янкi павольна, коштам вялiзных страт, але дакладна.
  Галоѓная прычына - пераважная перавага ЗША ѓ эканомiцы. Амерыканцы выпускалi ѓ пяць-шэсць разоѓ больш самалётаѓ, чым Японiя, спускалi на ваду ѓсё новыя i новыя караблi.
  Так пераважнай колькасцю бралi ѓгару. Ды i яшчэ японскае камандаванне не заѓсёды было на вышынi.
  Вось ужо ѓ лiстападзе сорак пятага амерыканцы высадзiлiся на Фiлiпiнах.
  Пасля чаго Б-29, усё ж прарвалiся да Японii. I скiнулi адну бомбу на Хiрасiму. А другая аказалася страчаная з-за дзеяння знiшчальнiкаѓ.
  Але ѓрок усяму свету падалi. Фюрэр занерваваѓся. I прапанаваѓ Сталiн падоѓжыць перамiр'е. А можа нават i зусiм заключыць мiр.
  Але Сталiн заявiѓ, што ён згодзен толькi пры ѓмове вяртання ѓсiх савецкiх тэрыторый. Гiтлер прапаноѓваѓ падзел: на падставе заваяваных тэрыторый. Дамовiцца абодвум дыктатарам не ѓдалося.
  Фюрэр вырашыѓ, што трэба дабiць СССР. А ад Амерыкi абаранiцца, выкарыстоѓваючы рэактыѓныя самалёты.
  I зразумела дыскалёты, якiя валодаюць надзвычайнай забойнай сiлай i каласальнымi хуткасцямi.
  У сакавiку 1946 гады выкарыстоѓваючы больш дасканалыя танкi серыi Е, у першую чаргу Е-50 у цяжкай мадыфiкацыi, гiтлераѓцы перайшлi ѓ наступ. Першапачаткова танк Е-50 важыѓ каля пяцiдзесяцi тон i меѓ браню "Тыгр"-2, але з вялiкiмi нахiламi. Ушчыльненне кампаноѓкi танка дазваляла гiтлераѓцам паменшыць вагу машыны, не змяншаючы абароны. Е-50 быѓ забяспечаны вельмi дакладнай i бранябойнай гарматай 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ, i гiдрастабiлiзатарам. У лоб танк трымаѓ снарады амаль усiх супрацьтанкавых прылад СССР. Але бартавая абарона ѓ 82-мiлiметра няхай i пад нахiламi была вiдавочна недастатковай. Але новую мадыфiкацыю Е-50 усталявалi газатурбiнны рухавiк у 1500 конскiх сiл, узмацнiлi бранiраванне падняѓшы вагу да 70-тон. Новы танк ужо меѓ 250-мiлiметраѓ лабавой бранi i 150-мiлiметраѓ пад нахiлам бартоѓ.
  Яго лепшая абароненасць зрабiла суцэль надзейную машыну прарыву.
  У СССР пачалася вытворчасць IС-4, якi не саступае нямецкаму танку ѓ абароне. Але савецкая машына атрымалася некалькi сыраватай. Ды i гармата нямецкая больш дасканалая, хуткастрэльная i бранябойная.
  Галоѓнае Т-54 яшчэ не дапрацаваны, i не паступiѓ у серыю. А немцы, выкарыстоѓваючы працоѓную сiлу з усёй Еѓропы, выраблялi танкi ѓ вялiкiх колькасцях. Самаходкi Е-25, i Е-10 былi простыя ѓ вытворчасцi, але добра абароненыя. I iх выраблялася вельмi шмат. Яны маглi супрацьстаяць савецкiм машынам.
  I пры гэтым дадзеная тэхнiка цалкам эфектыѓная. I здольная, наступаць у зiмовы час, i з добрай праходнасцю. Гiтлераѓцы наладзiлi вытворчасць больш дасканалай тэхнiкi. I змаглi вырашыць праблему колькасцi. У тым лiку i за рахунак афрыканскiх рабоѓ.
  У красавiку ѓ вайну ѓступiла i Турцыя. Фашысты ѓзялi Варонеж, i высалiся на Таманскiм паѓвостраве
  Прасоѓвалiся, выкарыстоѓваючы сваю колькасную перавагу. У баях бралi ѓдзел i арабскiя дывiзii. Шмат было i iтальянцаѓ, а таксама салдат з усёй Еѓропы. Тых жа французаѓ.
  У канцы траѓня гiтлераѓцы падышлi да Сталiнграда. Пачалася паѓторная бiтва за горад. На гэты раз, фашысты разлiчвалi на "Штурмтыгры" i рэактыѓную авiяцыю.
  Баi за Сталiнград зацягнулiся. Але гiтлераѓцы дабралiся да Грознага i Арджанiкiдзэ. Турцыя разам з немцамi акружыла Ерэван, i ѓзяла Батумi.
  Сiтуацыя абвастрылася да мяжы. У баях нямецкiя танкi паказалi сваю сiлу. А рэактыѓная авiяцыя канчаткова заваявала панаванне ѓ паветры.
  У СССР пакуль не было рэактыѓных самалётаѓ, i магчымасцяѓ бiцца на роѓных.
  Да канца жнiѓня 1946 года Сталiнград упаѓ. Немцы ѓмацавалiся на Волзе. У вераснi яны выйшлi да Каспiйскага мора, адрэзаѓшы Каѓказ па сушы.
  Стварылася крытычнае становiшча. Сталiн спрабаваѓ вырашыць праблему лютасцю, i новымi танкамi IС-7. У кастрычнiку Чырвоная армiя паспрабавала адбiць у немцаѓ Варонеж Удар прыйшоѓся на iтальянскiя войскi, i абарону прарвалi.
  Але Майнштэйн прадбачачы гэта, нанёс удар буйнымi танкавымi карпусамi савецкiм войскам у фланг i адсек iх па Доне. Баi паказалi, што танкi серыi Е ѓ хадавых якасцях не саступаюць савецкiм. I разлiк на лепшую праходнасць увосень надвор'е не апраѓдаѓся. А паветраны прэсiнг нарастаѓ.
  У лiстападзе 1946 года ѓпала Баку. А ѓ снежнi ѓвесь Каѓказ аказаѓся пад фашыстамi.
  Але тым часам ЗША нанеслi яшчэ некалькi ядзерных удараѓ па Японii. I захапiлi Фiлiпiны, Акiнава. Але самураi пакуль яшчэ не збiралiся капiтуляваць.
  Наступiѓ новы 1947 год. СССР запусцiѓ, нарэшце, у серыю не суцэль дапрацаваныя Т-54 i IС-7. Гэтыя танкi маглi хоць неяк супрацьстаяць фашыстам. У немцаѓ з'явiѓся Е-75, са 105-мiлiметраѓ гарматай 100 ЭЛ, i вагой каля васьмiдзесяцi тон. Што кампенсавалася газатурбiнным рухавiком у 1800 конскiх сiл. Е-75 яшчэ больш ушчыльнiѓ кампаноѓку, падняѓшы таѓшчыню бартавой бранi да 200-мiлiметраѓ, а ѓ лабавой 250-мiлiметровай павялiчыѓшы кут нахiлу.
  Новы нямецкi танк - пераѓзыходзiѓ без усялякiх сумневаѓ IС-7, у абароне, праѓда, на дванаццаць тон быѓ цяжэй. Крыху больш за бранябойнай была ѓ яго i гармата. Танк Е-50 наадварот стаѓ на пяць тон лягчэйшы, але яго бартавая браня таѓсцейшая на 20-мiлiметраѓ. За рахунак ушчыльнення кампаноѓкi.
  Гэтыя абодва танкi сталi асноѓнымi. I iх выпуск узрастаѓ. Немцы ѓсё яшчэ дамiнавалi ѓ Афрыцы i на Блiзкiм усходзе. А iх перавага ѓ паветры асаблiва пасля з'яѓлення ТАЯ-500 рэактыѓных, i бясхвосты Б-28 толькi павялiчвалася.
  Бамбаваннi падвяргалiся савецкiя гарады i заводы. Гэта знiжала выпуск узбраенняѓ. Асаблiва на фоне найвострага недахопу працоѓнай сiлы.
  У сакавiку 1947 года гiтлераѓцы пачалi наступленне на Саратаѓ i адначасова на Маскву. Фашысты разлiчвалi на сваю моц.
  У баях прымалi долi i САУ Е-50 прасцейшыя ѓ вытворчасцi, i вышынёй усяго ѓ 1,5 метра. Яны выдатна спраѓлялiся з задачай - барацьба з танкамi. I разгортвалiся вельмi хутка.
  Савецкiя войскi змагалiся гераiчна, але няѓхiльна паддавалiся. У траѓнi загiнуѓ пасля гераiчнай абароны Саратаѓ, а гiтлераѓцы ѓзялi Вязьму. У сярэдзiне лiпеня была ѓзята i Куйбышаѓ. Фашысты ѓпэѓнена прасоѓвалiся, захапiѓшы i Калiнiн, падышоѓшы да Тулы.
  У канцы жнiѓня фрыцы авалодалi i ђльянаѓскiм. Адначасова паѓ i Уральск, з Гур'евым.
  А ѓ канцы верасня, фашысты завяршылi асяроддзе Масквы. Так быѓ, дасягнуты каласальны поспех.
  Баi за сталiцу зацягнулiся яшчэ да канца снежня. Але 31 якраз напярэдаднi новага года, капiтулявалi рэшткi гарнiзона.
  Адначасова немцы ѓзялi Разань i Казань. Але ѓ студзенi 1948 года капiтулявала пад ядзернымi ѓдарамi Японiя.
  I ЗША звярнулiся да Германii i СССР - маѓляѓ, канчайце з вайной! Iнакш i вы атамнымi бомбамi атрымаеце. Фашысты да гэтага моманту акружылi Горкi i ѓжо дабiвалi СССР. I iм вельмi не хацелася паддавацца амерыканскаму шантажу.
  У лютым 1948 года Германiя аднавiла наступленне на ѓсходзе. Асноѓны ѓдар немцы нанеслi ѓ напрамку Сярэдняй Азii, дзе клiмат цяплейшы. У вынiку савецкiя войскi саступiлi, i здалi Ташкент, Душанбэ, Ашхабад. А ѓ траѓнi фашысты рушылi да Свярдлоѓска. Чырвоная армiя супрацiѓлялася не так актыѓна. Адбiлася маральнае ѓзрушэнне. Узрасла колькасць перабежчыкаѓ i здрад.
  ЗША пакуль не вырашалiся ѓступiць у вайну з Трэцiм Рэйхам. Тым больш, што дыскалёты з iх шалёнай хуткасцю палохалi амерыканцаѓ. Такiя машыны маглi i над Нью-Ёркам засвяцiцца, будучы зусiм непаражальнымi.
  Пасля ѓзяцця Свярдлоѓска, Сталiн бег у Новасiбiрск. Немцы рухалiся па пятах. У СССР у серыю ѓступiѓ новы танк IС-11. Дадзеная машына была распрацавана ѓ вялiкай спешцы, i стала самым цяжкiм з савецкiх танкаѓ у гiсторыi, узброенай 203-мiлiметровай гарматай, лабавой бранёй у 400-мiлiметраѓ, i вагой сто дваццаць пяць тон. Дадзеная машына не магла пад бомбамi i сувязi са стратай мноства заводаѓ вырабляцца серыйна. Але яна, затое прайшла баявое хрышчэнне.
  1948 год абмiнуѓ. Гiтлераѓцы ѓзялi Новасiбiрск. Але зiмой ваяваць у маразы вельмi цяжка. Наступiѓ наступны 1949 год. Увесну фашысты працягнулi пасоѓванне па Сiбiры. Чырвоная армiя супрацiѓлялася з лютасцю асуджанай.
  Амерыканцы пакуль не ѓмешвалiся. Яны толькi нарошчвалi свой ядзерны патэнцыял. I распрацоѓвалi больш дасканалыя спосабы дастаѓкi да мэты.
  Але i гiтлераѓцы не сядзелi на месцы. У iх з'явiѓся пiрамiдальны танк АГ. Дадзеная машына, не мела сабе роѓных у абароне.
  Да канца 1949 гады ѓсе буйныя гарады СССР апынулiся ѓзятыя пад кантроль Нямеччынай. Сталiн бег у лясы. Адначасова гiтлераѓцы амаль без страт захапiлi Iндыю, выбiѓшы адтуль ангельцаѓ. I ѓмацавалiся ѓ Афрыцы. ЗША зноѓ не рызыкнулi ѓступiць у вайну, хаця i пагражалi шмат i гучна.
  А фашысты пакуль сталi пераварваць заваяванае. Наступiла часовае зацiшша. Фюрар таксама стварыѓ разам з навукоѓцамi атамную бомбу. I абодва бакi замерлi ѓ чаканнi.
  Наступiла эпоха халоднай вайны. Трэцi Рэйх кантраляваѓ дзве трацiны Афрыкi. Зямлi да Бiрмы, усю тэрыторыю СССР, а таксама Еѓропу.
  Фашысты пад шумок занялi сваiмi войскамi i Швецыю, i Швейцарыю. Астатнiя краiны Еѓропы вымушаны былi падпiсаць кабальныя эканамiчныя дамовы.
  Немцы атрымалi вялiзную сiлу. I выкарыстоѓваючы таталiтарную сiстэму, змяшаную з рынкавай эканомiкай сталi развiвацца. Адначасова ведучы пошук новага ѓзбраення.
  У лiстападзе 1955 года самалёт з Гiтлерам пацярпеѓ крушэнне. I перапынiлася кiраванне Чынгiсхана дваццатага стагоддзя якi заваяваѓ масу зямлi.
  Пераемнiкам стаѓ Шэленберг, якi замянiѓ на пасадзе кiраѓнiка СС Гiмлера. Развiццё Германii працягвалася. Пакуль, нарэшце, у 1980 годзе не было створана выпраменьванне, здольнае нейтралiзаваць атамныя зарады.
  I пачалася новая вайна. На гэты раз Трэцяя сусветная.
  
  Дзiкi час працягваецца
  
  Войскi Скопiна-Шуйскага падыходзiлi да Варшавы. Тут кароль Жыгiмонт, прынц Уладзiслаѓ, i герцаг Барбароса сабралi ѓсе сiлы.
  Прыбылi i польскiя паны, для абароны новай сталiцы Рэчы.
  Усяго атрымалася назапасiць адчайнымi намаганнямi каля шасцiдзесяцi тысяч разнамаснага войска.
  Скапiн-Шуйскi меѓ прыкладна столькi ж. Але супернiк, зразумела, не будзе дзерцiся ѓ поле, а аддае перавагу схавацца за магутныя сцены Варшавы.
  Пры роѓнай колькасцi, гэта дае шанец адсядзецца.
  Зрэшты, узбраенне ѓ рускiх i арганiзацыя нашмат лепш. I Скапiн-Шуйскi ѓпэѓнены ѓ перамозе.
  Дзве дзяѓчыны-ведзьмы скачуць па яго правую i левую руку.
  Вельмi яны прыгожыя: мядовая бландынка i рудая Юльфi. Скапiн-Шуйскi не пераставаѓ любавацца дзяѓчынкамi. Такая ѓ iх зграбнасць i пышнае целасклад.
  Скапiн-Шуйскi з апломбам вымавiѓ:
  - Дзякуй Богу, што стварае такую прыгажосць!
  Марыя з выскалам зубоѓ адказала:
  - Богу Роду! Гэты Бог дае дзiвосную сiлу!
  I ваяѓнiца засмяялася ... Яна глядзелася вельмi эфектна. Асаблiва залатыя, сусальныя валасы.
  Скапiн-Шуйскi ѓхмыльнуѓся ѓ бараду:
  - Род? Ты язычнiца?
  Марыя адмоѓна матнула галавой:
  - Не, славянская прыхiльнiца аднабожжа!
  Скапiн-Шуйскi пагладзiѓ Марыю па моцнай жаночай шыi i заявiѓ:
  - Ну што ж... Мне i сама дарагi Адзiн Бог, i ѓсё роѓна як яго называюць!
  Марыя заѓважыла:
  - Рускiя Багi даюць нам сiлу! I ты гэта бачыш!
  Скапiн-Шуйскi пагадзiѓся:
  - Ды бачу! Вы вельмi моцныя - чартоѓкi проста!
  Але размовы разводзiць няма калi. Ужо хутка снежань, i валiць снег. Як пацешныя дзяѓчынкi з голымi ножкамi. Не баяцца iх босыя, точаныя ступнi снега. Да чаго ж яны прыгожыя - калi на iх так мала адзення!
  Рускiя войскi прыступiлi да аблогi. Шматлiкая i больш дасканалая артылерыя зарабiла.
  Разважныя мяшочкi з порахам дазвалялi весцi агонь з высокай хуткастрэльнасцю. I не даючы супернiку перапынку. Так увесь час трымаючы Варшаву пад абстрэлам.
  Падалi ядры, выбухалi бомбы, сыпалася карцеч. I асаблiва небяспечныя запальныя снарады.
  Варшава запалала. Стала ѓсё нiбы ѓ апраметнай. Разбуралiся дамы, гiнулi сотнямi i нават тысячамi ляхi i наймiты.
  Расейская артылерыя вяла масiраваны агонь цэлыя суткi i паловай. Не спыняючы нi на хвiлiну.
  Нарэшце ляхi адважылiся на вылазку. Першай пайшла кавалерыя, потым пацягнулася пяхота.
  Рускiя стрэлкi сустрэлi супернiка ѓ гуляй-гарадку. I трапнымi залпамi, з найноѓшых, крэмневы стрэльбаѓ выбiвалi масу коней i салдат.
  А калi кавалерыя прарвалася блiжэй, як па ёй ударылi гарматы, i што асаблiва небяспечна: агнямёты!
  Зробленыя на аснове нафты i напалму бруi выпальвалi каласальныя прарэхi ѓ кавалерыi ляхаѓ. I наносiлi надзвычайны i забойны ѓрон ворагам.
  Мiхась Васiльевiч глядзеѓ на бiтву, але пакуль не ѓступаѓ. Вось i сам Барбароса рушыѓ з рыцарамi i панцырнай пяхотай у бой. Судзячы па ѓсiм, ляхi разумеюць, што доѓга iм не вытрымаць пад агнём, i спрабуюць прарвацца. Але ж iх чакаюць. Стральцы паляць бесперапынна. Адны зараджаюць стрэльбы, iншыя вядуць агонь. I яшчэ акрамя гармат i агнямётаѓ, некаторае падабенства прымiтыѓнага кулямёта зарабiла.
  I таксама выбiвае ляхаѓ дзясяткамi i сотнямi.
  Панцырная пяхота, таксама ѓразлiвая для ружэйных i мушкетных стрэлаѓ. I спыняецца, нясучы страты. Падаюць нямецкiя наймiты, ляхi, венгры, i iншыя байцы. У iх шэрагах узрываюць гаршкi з напалмам i столькi выцця. Над полем разносiцца пах смаленага.
  Марыя ѓ нецярпеннi прамаѓляе:
  - Можа пара атакаваць супернiка?
  Скапiн-Шуйскi спакойна адказвае:
  - Пакуль няма! Вось калi ляхi пабягуць, мы i будзем пераследваць iх!
  Юлiяна хiхiкнула i рыкнула:
  - Тады чакаць засталося нядоѓга!
  I дзяѓчына дастала медную манету. Падкiнула яе, i злавiла босымi пальцамi ног. Потым сцiснула, нецярплiва размахваючы мячом. Ёй вельмi хацелася кiнуцца ѓ бiтву.
  Скапiн-Шуйскi гатовы бiцца, уважлiва глядзеѓ за бiтву ѓ падзорную трубу. Ляхi ѓпартыя i кiдаюць у бой усё новыя i новыя рэзервы. Але агонь рускiх стральцоѓ занадта шчыльны i пазнакi, ды яшчэ гарматы i агнямёты б'юць, так што ѓ гуляй-горадзе нiяк не падабрацца. I ляхам застаецца толькi завальваць подступы да расейскiх пазiцый трупамi.
  Скапiн-Шуйскi па-фiласофску заѓважыѓ:
  - Вытрымка - залог перамогi!
  I ѓзяѓ вялiкi кавалак мяса ѓ правую руку, i адкусiѓ. Секчы прыйдзецца доѓга i трэба падсiлкавацца. Ну, што ж будзе новая зара ѓ нашым свеце. I нiхто i нiколi не забудзе iмя Мiхась.
  Марыя падкiнула кавалак лёду, i шабляй рассекла яго ѓ палёце на некалькi частак. Дзяѓчына дрыжала ад нецярпення. Так ёй хацелася бiцца. А бо таксама ѓжо ёй гадоѓ нямала. Але ведзьмы-раднаверкi могуць вельмi доѓга не старэць.
  Зрэшты, усё роѓна, як нi моцныя рускiя Багi, але хто бачыѓ несмяротную ведзьму? Толькi вялiкая Лада вечна маладая iснавала з часоѓ калi не было нi зямлi, нi сонца, нi сусвету. I прыгажосць Лады асляпляльная, яе нават уявiць немагчыма.
  Марыя i Юлiна скрыжавалi мячы, вымавiлi кароткую малiтву.
  I вось, нарэшце, нацiск непрыяцеля вычарпаѓся. I ляхi з наймiтамi страцiѓшы многiя тысячы забiтымi накiравалiся назад да брамы.
  Скапiн-Шуйскi скамандаваѓ:
  - А цяпер пара!
  I расiйскае войска з ровам i крыкам накiравалася на ворага. Першымi кавалерыя, а за iмi пяхота...
  Мiхаiл Васiльевiч усек размахваючы велiзарным мячом ляхаѓ. Кожны ѓзмах, гэта нешта смяротнае, i якое рассякае любую перашкоду. Сiлы ѓ Скопiна-Шуйскага, нiбы ѓ буйнога, маладога буйвала.
  Як ён разбурае ѓсiх ляхаѓ, гэты гiгант больш за два метры ростам i плячыма нiбы шафу.
  Абедзве дзяѓчыны-ведзьмы зрэшты, не саступаюць. Яны мяльчэй, але куды хутчэй, нiбы дзiкiя коткi. I вось Марыя ссякаючы галаву польскаму пану, шыпiць:
  - Ворагаѓ разбурала нiбы мясарубка!
  Юлiяна зрэзала дзве галавы наймiтам i пiскнула:
  - За Русь што нiколi не ѓстане на каленi!
  I дзяѓчына шпурнула дзве гранаты, раздзiраючы на часткi ляхаѓ i наёмную раць.
  Скапiн-Шуйскi, секчы ѓцякаючых ляхаѓ разам з парай прыгажунь, уляцеѓ у цэнтральную браму Варшавы. Цяпер рускiя войскi ѓжо ѓ
  самiм горадзе.
  Кiпяць разлютаваныя сутычкi. Рубка, i мноства крывi. I забiтыя, конскiя капыты топчуць трубы, i распырскваюць барвовую вадкасць.
  Марыя ссекла польскага гетмана, i прашыпела:
  - Ды на Русi шмат асiлкаѓ, а я страмчэй усiх!
  Юлiяна правяла млын, зразаючы чатырох наймiтаѓ i, раззлавана прашыпела ѓ адказ:
  - Не! Усiх страмчэй менавiта я!
  Марыя раззлавана буркнула:
  - Я гэта апошняя лiтара алфавiту!
  I засмяецца сваёй штуцы. I кiдае забойную бомбу, раскiдваючы варожых байцоѓ. Ды яна дзеѓка што трэба. Нiхто такi i слова ѓпоперак не скажа.
  Скапiн-Шуйскi сячэ сабе, i прыгаворвае:
  - Раз, два, тры... Хто вораг Русi - памры!
  I яго меч гэта папросту волат.
  I валiць у стылi Iллi Мурамца. Як пройдзе то вулiца, то далей завулак.
  Рускае войска змагаецца ѓ Варшаве. Герцаг Барбароса ѓсё яшчэ жывы i кiруе бiтвай.
  Вось Скапiн-Шуйскi прарываецца да яго. Абодва гiганта сутыкаюцца тварам да твару.
  Скрыжоѓваюць мячы, i густа пасыпалiся iскры ад судотыку.
  Абодва байцы велiзарныя, цяжкiя, моцныя, для сваёй вагi - хуткiя. I абодва ѓмелыя. Змагаюцца на роѓных.
  Пакуль Скапiн-Шуйскi i Барбароса б'юцца, абедзве дзяѓчыны выходзяць наперад. I сякуць з усё вялiкiм ашаламленнем. Iх шаблi блiшчаць ад крывi. А твары дзяѓчат перакошаны ад лютасьцi. Яны такiя страшныя. Непараѓнальныя, i поѓныя шалёнай злосцi.
  Вось зноѓ кiдаюць бомбы, раскочваючы ѓ крывавую калатушу ѓсiх сваiх ворагаѓ. Не выстаяць супраць такога шалёнага напору.
  Скапiн-Шуйскi i Барбароса ѓсё яшчэ сякуцца. Барбароса майстэрскi баец. Ён стараецца абхiтрыць вялiкага ваяводу. Але той не паддаецца выкрутам. Змагаецца нiбы волат клiнка. Тым не менш i немца зачапiць пакуль не можа.
  Марыя ссякаючы ляхаѓ, спытала Юльяну:
  - Можа, возьмем i дапаможам Мiхасю?
  Рудая шэльма запярэчыла:
  - Гэта iх бой! I тут нiхто не саступае i не здаецца!
  Марыя хiхiкнула i пiскнула:
  - I я не саступлю! Я ваяѓнiца самага высокага класа!
  Пасля чаго дзяѓчына дадала абарачэнняѓ у кручэннi мячамi. Падаюць пад яе ѓдарамi ляхi, нiбы гузы з ёлкi. Ваяѓнiца, вядома ж, ад вышэйшых сiл. Як сячэ, толькi шматкi разарванага мяса ляцяць.
  Не саступiць такая ѓявiце нiкому.
  Юлiяна таксама не змяншае абарачэнняѓ. Кiдае сабе гранаты. Прымушае рассыпацца ляхаѓ, i раве:
  - Будучыня за намi! Ды наш гонар i слава пад рукой!
  I голай пяткай як зарадзiць нямецкаму графу ѓ вузкую бародку. Спрытна звалiла. А потым зноѓ удары адразу двума мячамi. Вось гэта дзеѓка - самы высокi пiлатаж, i скокi д'ябальскай смерцi. Нiколi такая дзяѓчыны не стане рабыняй. А калi нават голая апынецца ѓ каменяломнях, то тыя, хто яе заняволiѓ, яшчэ тройчы пашкадуюць што звязалiся з падобнай краляѓ.
  Дзяѓчаты багата, з энтузiязмам высцiлаючы свой шлях трупамi, iдуць па Кракаву. Яны ведаюць што словы - стоп для iх не iснуе!
  Скапiн-Шуйскi б'ецца з Барбароса. Працiѓнiк моцны, але ѓсё ж занадта ѓжо перагружаны даспехамi. Ды i цягавiтасць слабейшая, чым у Мiхася будзе. Бачачы, што супернiк крыху здае, Скапiн-Шуйскi дадаѓ спрытнасцi. Пачаѓ секчы злей i люцей. Iмкнучыся пасушыць рукi супернiку.
  Барбароса стаѓ злавацца, i дзейнiчаць з вялiкiм размахам. Падлавiѓшы момант, Мiхась Васiльевiч секануѓ па пэндзлi супернiка.
  Хоць удар i змякчыла сталёвая пальчатка, але Барбароса ѓсё-такi выпусцiѓ меч. Той упаѓ на маставую пакрытую трупамi i лужынамi крывi.
  Наступны ѓдар прыйшоѓся па рагатым шаломе. I быѓ нанесены з такой сiлай, што ѓ Барбаросы з-за рота i ноздраѓ хлынула кроѓ. Працiѓнiк апынуѓся зрынуты. Нiбы мех бульбы, памерамi з калону звалiѓся.
  Мiхаiл Васiльевiч усклiкнуѓ:
  - Узяць чарговую мяжу!
  I зноѓ уключыѓся ѓ шэрагi непрыяцеля. Меч пры справе... А палякi разбягаюцца. Вельмi баяцца гiганта.
  Марыя пасля чарговага кiдка гранаты, зароѓ:
  - Я такая дзяѓчынка, што i месяц перад мной цьмянее!
  Юлiяна хiхiкнула ѓ адказ i вывела:
  - Трэба быць сцiплай! Тады i прыйдзе прасвятленне!
  Дзяѓчаты падбiраюцца да каралеѓскага палаца. Жыгiмонту там неймется. Сам у бой уступiць баiцца - могуць i забiць. Тым больш калi прыкончыць iх разам з Уладзiславам, то трон будзе вольным. А гэта такiя магчымасцi.
  Прынц прапануе:
  - Можа, бацька падземным ходам пойдзем? Варшаву, здаецца, не ѓтрымаць?
  Жыгiмонт сумна заѓважыѓ:
  - Кароль без каралеѓства нiкому не патрэбен!
  Уладзiслаѓ развёѓ рукамi, i сумна кiѓнуѓ:
  - А што яшчэ рабiць?
  Кароль няѓпэѓнена прапанаваѓ:
  - Можа, памерцi годна з мячамi?
  Уладзiслаѓ адмоѓна закруцiѓ галавой:
  - Дурное памiраць, калi ты не стаѓ, а я малады! Лепш сыдзем i працягнем дужанне!
  Жыгiмонт кiѓнуѓ:
  - Тады прыхопiм усе каштоѓнасцi i... У гэтым наш шанец!
  I абодва саноѓнiкi пачалi збiрацца. А Марыя i Юлiна ѓжо пераскочылi сцяну вакол каралеѓскага палаца. Яны вельмi iмклiвыя. I ведаюць, што ѓ першую чаргу трэба захапiць.
  Скапiн-Шуйскi i яго войска працягвалi разбураць з неаслабнай сiлай ляхаѓ.
  Тыя, губляючы сiлу i, мужнасць раставалi, нiбы снегавiк у летняй Сахары. Усё слабейшым i слабейшым становiцца супрацiѓ польскай i наёмнай рацi.
  А дзяѓчаты-тэрмiнатары тым часам убеглi ѓ пакоi караля Жыгiмонта.
  Якраз каралевiч разам з нядбайным манархам, збiралiся шмыгнуць у патаемныя дзверы, прыхапiѓшы з сабой па сумцы ѓ каштоѓнымi ѓпрыгожваннямi.
  Марыя i Юлiяна рубячы слуг i варту, падаспелi якраз своечасова. За пару секунд зрэзалi целаахоѓнiкаѓ караля, правядучы свае адпрацаваныя прыёмы. Пасля чаго прараѓлi:
  - За Русь не памiраюць, а перамагаюць!
  Жыгiмонт прароѓ:
  - Вазьмiце ѓсю маю казну!
  Уладзiслаѓ выхапiѓ меч, але Юлiяна яго выбiла ѓдарам нагi, i прашыпела:
  - Ну, вам канец!
  Марыя падмiргнула сяброѓцы i спытала:
  - Што з iмi рабiць?
  Юлiяна рашуча заявiла:
  - Засекчы на месцы! Нам кароль Польшчы i прынц больш не патрэбны!
  Марыя кiѓнула:
  - Вось i канец вам... Можаце памалiцца, хаця вам гэта i не дапаможа!
  Юлiяна зло выскалiлася i махнула мячамi:
  - Хопiць! Скончым з гэта праблемай раз i назаѓжды!
  Жыгiмонт ѓпаѓ на каленi:
  - Не забiвайце! Я дам пiсьмовую згоду на адрачэнне ад кароны!
  Марыя адмоѓна матнула галавой:
  - Што тваё адрачэнне, што мы цябе засячэм, iста адно. Мала таго прыкончыць цябе i прасцей i больш практычна.
  Прынц Уладзiслаѓ прапанаваѓ:
  - Мы гатовы стаць рускiмi падданымi...
  Юлiяна адмоѓна матнула галавой:
  - А навошта нам грэць на грудзях змяю, i пладзiць здраду!
  Дзяѓчаты падмiргнулi адна адной. I тут жа ѓзмахнулi мячамi, скокнулi. Дзве галавы - прынца i караля пакацiлiся па мармуровай падлозе. З артэрый забiла кроѓ. Стала ѓсё куды весялей для дзяѓчынак. I яны праспявалi:
  - Рускiя ѓ баях непераможныя,
  Не пацерпiць адважны вiцязь сорам!
  Мы моцныя, моцныя, калi адзiныя,
  На ѓдар рушыць услед удар!
  Пасля чаго дзяѓчынкi прынялiся секчы ляхаѓ у палацы. А навошта цырымонiцца. Бi сабе i крушы. Праводзь зачыстку. А шаблi прагнуць крывi.
  Тым часам Сотнiкаѓ са сваiм войскам павярнуѓ на поѓнач. Некалькi гарадоѓ упала пры слабым супрацiѓленнi. Паступова ляхi змiралiся з тым, што iм давядзецца прызнаць новую ѓладу.
  Аляксей спытаѓ у Алёнкi:
  - Як ты думаеш, Русь адрадзiлася!
  Ведзьма-тэрмiнатар упэѓнена адказала:
  - Цалкам! I мы моцныя як нiколi!
  Аляксей трасянуѓ мячом над галавой:
  - Мы будзе ѓ вялiкай будучынi...
  Алёнка з усмешкай адказала:
  - Не ѓсё яшчэ мы зрабiлi! Наперадзе яшчэ шмат чаго трэба будзе! А пакуль...
  Аляксей насцярожыѓся:
  - А што пакуль?
  Ведзьма, выскалiѓшыся, паказала наперадзе сябе, на далёкую зорку i паведамiла:
  - Вось там нас чакае асаблiвая сустрэча. Там маецца быць нам такая бiтва, якая i вырашыць, хто слабак, а хто герой!
  Князь Аляксей згодна кiѓнуѓ:
  - Што ж я цалкам да гэтага гатовы!
  I ведзьма разам з князем, прышпорылi коней, адрываючыся ад асноѓнага войска.
  
  
  КАЛI БЫђ БЫ ЗАМЕСТ МIКАЛАЯ ДРУГОГА, БЫђ БЫ МIХАIЛ
  Цэсарэвiч Мiкалай у 1891 годзе 29 красавiка, стаѓ ахвярай замаху ѓ Японii. Прычым, на гэты раз яму адсеклi галаву. Вялiкая трагедыя для царскай сям'i, але... Ход гiсторыi змянiѓся. I змянiѓся надзвычай моцна. Вось 20 кастрычнiка 1994 года новым царом Усяе Русi стаѓ Мiхаiл Раманаѓ. Яму тады яшчэ не было шаснаццацi год. Але ягоны старэйшы брат быѓ настолькi хворы, што загадзя адмовiѓся ад прэтэнзiй на пасад.
  Так што Мiхаiл Аляксандравiч Другi стаѓ новым гасударам Расii.
  Ну што ж... Новы цар, iншы i лёс Расii.
  Спачатку Мiхась працягнуѓ курс яшчэ пачаты Аляксандрам Трэцiм, на экспансiю ѓ Кiтай. Спачатку разыходжанняѓ з рэальнай гiсторыяй была мала. Расiя ѓзяла пад кантроль Манчжурыю, поѓнач Карэй, у арэнду паѓвостраѓ i пабудавала ѓ найкарацейшыя тэрмiны Порт-Артур. А потым пачалася i вайна з Японiяй. Канешне, гэта было непазбежна. Ды i малады цар хацеѓ вайны. Прагнуѓ адпомсцiць японцам за забiтага старэйшага брата Мiкалая. Хоць бо менавiта дзякуючы гэтаму Мiхась Рамана i стаѓ царом. Але абавязак перад крывёю вышэй за ѓсё!
  I Мiхась Раманаѓ рыхтаваѓся да вайны. I нават загадаѓ прывесцi расейскi Цiхаакiянскi флот у поѓную баявую гатоѓнасць. У вынiку чаго напад японцаѓ аказаѓся не такiм згубным як у рэальнай гiсторыi. Буйныя караблi амаль не пацярпелi. А вось некалькi мiнаносцаѓ краiны Узыходзячага Сонца аказалiся патопленыя.
  Далей вайна пайшла па больш спрыяльным для Расii сцэнары.
  Прыбыѓ адмiрал Макараѓ, якi актывiзаваѓ эскадру, i нанёс некалькi адчувальных удараѓ па японцах.
  Асаблiва ѓдала, калi самураi нарвалiся на засаду з рускiх мiн, i патрапiлi ѓ пастку. Больш за палову японскага флота аказалася знiшчана ѓ марской бiтве.
  Макарава параѓноѓвалi з Ушаковым. Японiя страцiла кантроль над морам.
  Японскiя войскi, праѓда, высадзiлiся ѓ Паѓднёвай Карэi. Але пакуль дайшлi да Порт-Артура, Расiя паспела падцягнуць немалыя сiлы. Адбылася бiтва, якой асабiста кiраваѓ цар Мiхаiл Раманаѓ. А што чым ён горшы за Пятра Першага?
  I самураi былi разбiтыя. Руская армiя, пераследуючы iх, вызвалiла ѓсю тэрыторыю Карэi. Затым расейскiя караблi занялi i Курыльскую граду.
  А таксама Тайвань...
  Японiя ѓпарта не жадала заканчваць вайну. I цар Мiхаiл Раманаѓ загадаѓ перавесцi вайну на тэрыторыю краiны ѓзыходзячага Сонца. Якраз падышла, i эскадра з Балтыйскага мора i можна было дэсантаваць буйныя сiлы.
  I вось царскае войска высадзiлася на тэрыторыi Японii, i iдзе сабе ѓ напрамку Токiа.
  Сярод галоѓных сiл, гэта, несумненна, батальён дзяѓчат. Ваяѓнiцы, як i пакладзена ваююць напаѓголыя i басанож. У адных толькi трусiках дзяѓчынкi. Але ж гэта так прыгожа!
  Вось ваяѓнiца Вiкторыя шпурляе босай нагой гранату. Раскiдвае ва ѓсе бакi самураяѓ i крычыць:
  - У Расii гераiнi ёсць!
  Веранiка таксама босымi пальцамi ног запускае забойную зброю. Раскiдвае супернiкаѓ i пiшчыць:
  - У iмя царызму!
  Юлiяна з дакорам заѓважае:
  - У iмя цара Мiхася!
  I таксама босай ножкай як возьме i кiне гранату! Вось гэта дзяѓчаты. I iдуць сабе на самураяѓ...
  А тут i Ганна таксама босай ножкай, гранату кiдае. I так аглушальна дакладна. Усiх непрыяцеляѓ у розныя бакi раскiдвае. Ну дзеѓка сабе.
  А як кажа:
  - Я ёсць суперваяѓнiца!
  А далей Алiмпiяда як босымi нагамi цэлую скрыню з узрыѓчаткай возьме i кiне. I аглушальны выбух.
  А потым зноѓ Вiкторыя. Страляе з кулямёта, выкошвае самураяѓ, i босымi ножкамi гранаты кiдае.
  Ды i ѓвесь батальён дзяѓчынак у адных толькi трусiках iдзе ѓ атаку. I сiськi з пунсовымi саскамi трасе. I люты агонь сабе вядзе. Ды так, па сутнасцi трапна. Не саступiць такiм дзяѓчынкам i пяцi расiйскай зямлi.
  Веранiка кiдае босымi ножкамi чарговы прэзент смерцi. I выбiвае сабе без лiшнiх праблем японцаѓ.
  Далей Юлiяна разбушавалася. I разбурае самураяѓ, i босай нагой гранату кiдае. А дзяѓчына супер i проста гiпер.
  I раве сабе:
  - Я графiня сабе ѓ галаве!
  Далей i Ганна страляе сабе. I таксама босымi ножкамi кiдае гранату ѓ самураяѓ. I робiць гэта да крайнасцi трапна.
  I да ѓзроѓню Робiн Гуда - сапраѓды...
  I раве сабе:
  - Я супер!
  Далей ужо прыгожая i асляпляльная Алiмпiяда - дзяѓчына волат. Як звязку гранат кiне так японцам i галовы адаб'е!
  Карацей кажучы, добра прайшоѓся ж батальён галаногiх з аголенымi грудзьмi дзяѓчынак. Даѓ па рогах самураяѓ. I моцна так сабе даѓ...
  А на моры як дзяѓчаты б'юцца? Лепш супраць iх i не выступай!
  А тут яшчэ падаспела легендарная чацвёрка ведзьмаѓ з вечным юнацкасцю.
  Наташка дала чаргу. Шпурнула босай ножкай гранату, i прачырыкала з выскалам зубоѓ:
  - Мы скрушым цябе Японiя!
  Потым i Зоя босымi пальцамi ног, як кiне гранату. Як перакосiць самураяѓ, i прараве:
  - Мы пераможам!
  А за iмi i Аѓгусцiна, таксама лiмонку босай нагой запусцiць. Пераб'е японцаѓ i пiскне:
  - Воiны святла мы!
  I далей ужо Святлана. Таксама босымi пальцамi ног падарунак смерцi запускае. I раскiдае ворагаѓ з самыя розныя бакi. I шыпiць сабе з аскалам зубоѓ:
  - Я тэрмiнатар мiру i войны!
  Ну як супраць такiх дзяѓчат выстаяць? Тут ужо любое войска будзе па iсце нямоглай!
  Карацей кажучы, пакарыла Расея пры цары Мiхасю другiм Японiю. I стаѓ расейскi iмператар яшчэ i мiкада Японii.
  Што ж пашырылася iмперыя. Цар таксама стаѓ i Богдыханам Жалтарасii, i царом Карэi, i ханам Манголii.
  Расея пашырыла свае тэрыторыi i дадала насельнiцтва. Нават для таго каб паскорыць асiмiляцыю ѓскраiн, цар Мiхась дазволiѓ рускiм браць сабе яшчэ да чатырох замежных жонак. Свайго роду такi вось грамадзянскi шлюб.
  Праваслаѓная царква пад цiскам iмператара ѓзаконiла падобную практыку. Тамака чынам нараджальнасць у Расеi яшчэ больш вырасла. I Расiя падышла да першай сусветнай вайны, маючы больш за трыста мiльёнаѓ насельнiцтва, i тры мiльёны салдат па штатах мiрнага часу. Цэлую тысячу палкоѓ налiчвала царскае войска. У Германii ѓ мiрны час у пяць разоѓ менш салдат i афiцэраѓ. А яшчэ трэба ваяваць на Захадзе.
  А Аѓстра-Венгрыя слабы саюзнiк. Многiя яе салдаты, асаблiва славяне не жадаюць ваяваць. Вядома ж, Расея мае перавагу. Плюс яшчэ i танкi лёгкiя ѓ яе ёсць i цяжкiя бамбавiкi: "Iлля Мурамец", "Святагор". Больш у рускiх гармат i кулямётаѓ.
  Царскае войска цалкам гатова да бiтвы. Марскi флот разросся, i па колькасцi браняносцаѓ быѓ першым у свеце, а па агульным танажы толькi ледзь-ледзь саступаѓ Брытанii i пераѓзыходзiѓ Германiю. Царская iмперыя была мацнейшай эканамiчна, чым у рэальнай гiсторыi, бо мела больш тэрыторыi i пазбегла паслаблення рэвалюцыяй.
  Таму нават паспелi з'явiцца i першыя цяжэйшыя i магутныя танкi сканструяваныя сынам Мендзялеева.
  Карацей кажучы, вайна ѓспыхнула... I рускiя войскi з самага пачатку захапiлi iнiцыятыву. А немцы яшчэ разлiчвала ѓзяць Парыж. Але царская армiя разграмiла немцаѓ ва ѓсходняй Прусii, i нават змагла адразу ѓзяць Кёнiгсберг. А далей, захапiла Галiцыю, крэпасць Пярэмышлi, Кракаѓ, i прасоѓвалася па Аѓстра-Венгрыi. А аѓстрыйскiя войскi здавалiся без бою цэлымi дывiзiямi.
  А немцаѓ рускiя пераломвалi адну дывiзiю за iншы.
  I тут таксама ваююць дзяѓчынкi. I не толькi батальён галаногiх у трусiках ваяѓнiц, але яшчэ i чацвёрка ведзьмаѓ.
  Наташка бяжыць наперадзе, i шпурляе босы, хупавай ножкай гранату, прамаѓляючы:
  - Задушым Вермахт у зародку!
  Зоя тое ж самае робiць. Шпурляе голай ножкай забойны прэзент, i прамаѓляе пажадлiва выскаляючыся:
  - Вось вам за будучага Гiтлера!
  I агнязарная Аѓгусцiна, таксама босымi пальчыкамi ножак запусцiла апорнае разбурэнне.
  I прабуркавала:
  - Фашызм не пройдзе!
  А далей Святлана ѓжо панеслася ѓ бой. I таксама босай ножкай як запусцiць нешта забойнае. I прачырыкае:
  - За новы рускi парадак!
  Дзяѓчаты разбураюць немцаѓ, i не збiраюцца спыняцца. Тым больш зразумела, што такое Нямеччына, калi бярэ ѓладу над светам.
  Наташка сама адчула зверствы фашыстаѓ на ѓласнай шкуры. Спецыяльна дазволiла фашыстам сябе схапiць, каб праверыць сваю мужнасць.
  Спачатку фрыцы яе распранулi дагала. Потым сталi лупiць бiзунамi. Скура ѓ Наташкi трывалая, моцная не лопалася пад ударамi. Тады фашысты перайшлi да агеньчыка, што ѓжо значна больш балюча. Падпалiлi пунсовыя саскi паяльнай лямпай. Але не змаглi вырваць у Наташкi нi крыку, нi стогну.
  Пасля чаго яе голую вывелi на мароз.
  Аголеная дзяѓчына крочыла ѓ завiруху i лютую сцюжу. Немцы самi мерзлi i доѓга не маглi вытрымаць. А для Наташкi што мароз? Яна ж ведзьма! I ёй не так ужо i балюча!
  Хадзiла сабе дзяѓчына, нават прыемна голай падэшвай па ледзяной скарынцы. А абпаленае цела прыемна абдзiмае ветрык.
  Немцы адвялi яе назад у хату. Пасля зноѓ вывелi. I так усю ноч. Наташка нават i не чхнула. Потым немцы распалiлi ѓ камiне шырокiя, сталёвыя палосы дабяла i прыклалi да босых, агрубелых ступняѓ дзяѓчыны. Адчуваннi вострыя, i Наташка нават застагнала ад асалоды.
  Урэшце немцы вырашылi яе павесiць.
  Начапiлi iрваную кашулю i павялi па снезе на шыбенiцу. Гэта б яшчэ нiчога, але разам з ёю вывелi i пiянера. Хлопчык быѓ увесь у ранках, сiняках i апёках. Яго таксама катавалi, i вялi на пакаранне смерцю ѓ адных толькi трусах. Але трымаѓся дзяцюк годна. Прыкусiѓ сабе губу каб не скуголiць. Iмкнуѓся не занадта хiстацца. I хоць на абпаленыя агнём ногi i цяжка яму было ступаць, але пiянер, так-сяк дайшоѓ сам да шыбенiцы.
  Яму накiнулi на шыю пятлю. А Наташкi сарвалi вопратку, i сталi голую лупiць пры ѓсiх калючым дротам.
  Дзяѓчына вырашыла, што з яе ѓсё - хопiць! I як рушыць фашыста босай пяткай у нос. Праламала яму чэрап.
  Падскочыла да другога гiтлераѓца, вырвала аѓтамат. I як дасць чаргу.
  А народ сам на фашыстаѓ i палiцаяѓ як накiнецца. Давай iх рэзаць i бiць.
  I пiянер падхапiѓ нямецкi аѓтамат, i як лупне па фрыцах. Ну i далi яны фашыстам.
  Перабiлi ѓсiх i пайшлi да партызанаѓ... Вось якая мужнасць у народа. А хлопчыка потым Наташка зеллем абцерла, i ѓсе парэзы, рассячэннi, сiнякi, i апёкi сышлi без следу.
  Цяпер Наташа i яе каманда выюць, спачатку з японцамi, потым з немцамi за Русь святую. Каб гiтлераѓцы не маглi адрадзiцца. Каб войскi вермахта нiколi не стаялi пад Масквой. Не адступаць i не здавацца!
  Вось дзяѓчына зноѓ босай ножкай кiдае гранату i пiшчыць:
  - Не, не саступiм нiколi!
  Зоя таксама босай нагой шпурляе прэзент, i гарлапанiць:
  - I нi ѓ якiм разе, не будзе лiтасцi ворагу!
  I Аѓгусцiна таксама кiдае зброю смерцi. I таксама босымi пальцамi ног. Раскiдвае працiѓнiкаѓ i пiшчыць:
  - Слава белым арыйскiм дзяѓчатам!
  Святлана таксама шпурнула забойны прэзент i таксама босай ножкай, i прачырыкала:
  - I будучая слава пакаленням!
  Пасля чаго паказала мову!
  Ваяѓнiцы вельмi агрэсiѓна сабе паводзяць. I разбураюць немцаѓ... Вось рускiя войскi ѓжо падыходзяць да Будапешта, i Одэра... У вайну праѓда ѓступае Асманская iмперыя. Гэта адзiны сур'ёзны фактар у супернiка.
  Але затое Iталiя аб'яѓляе вайну Аѓстра-Венгрыi. А немцы бiты пад Парыжам.
  А што туркi? Гэта вельмi сур'ёзны супернiк! Хаця армiя i слабейшая за нямецкую.
  Супраць турак ужо ляцяць бамбавiкi "Iлля Мурамец". Вельмi магутныя машыны. Кожная мае восем кулямётаѓ i нясе дзве тоны бомбаѓ. Што для чатырнаццатага года вельмi прыстойна.
  I вось экiпаж пад камандаваннем Анастасii скiдае бомбы на турак. I тыя падлятаюць вышэй уверх. I разрываюцца на дробныя кавалачкi.
  Анастасiя, пажадлiва выскаляючыся, прамаѓляе:
  - Мы дзеѓкi-волаты!
  Алёнка яе памагатая згаджаецца, страляючы з кулямётаѓ па турках:
  - Мы ёсць вялiкiя дочкi Iллi Мурамца!
  I выкошвае сабе асманаѓ...
  Марыя нацiскае босай ножкай на гашэтку. Вынiшчае турак, i таксама скалячы зубкi, шыпiць:
  - Наш атрад, усё скасiць у рад!
  Дзяѓчына ѓ экiпажы "Iльi Мурамца" чароѓныя. А як малоцяць асманаѓ. Тыя канкрэтна атрымлiваюць па пятаку. I з трупаѓ ужо курганы.
  Анастасiя таксама босымi, стройнымi ножкамi тупае, i цвiркае:
  - Генiяльны кантракт! Будзем бiць ворагаѓ у самы пятак!
  Марыя ахвотна пагадзiлася, нацiскаючы босымi пальцамi ножак на куркi.
  - У самы пятак i без цырымонiй. Мы павiнны, мы абавязаны перамагчы!
  Прыгожая дзяѓчына Ларан таксама босымi ножкамi наводзiць кулямёт. Строчыць па турках i прамаѓляе:
  - Да апошняга салдата будзе знiшчэнне!
  Дзяѓчынкi гэта выдатна. Асаблiва калi басанож, i ѓ адных тоненькiх трусiках.
  I страчаць сабе па турках... А вось i танк "Месяц"-2 рухаецца... З двух кулямётаѓ палiвае асманаѓ. Iдзе сабе i разбурае iх.
  I тры дзяѓчыны ѓ гэтым танку. Дзве за кулямётамi, адна за рулём. Таксама вельмi прыгожыя дзяѓчынкi.
  Маруся нацiскае босай ножкай на педаль i дадае газу. Захоплена ѓсклiкае:
  - Слава рускiм героям!
  А Аксана, страчучы з кулямёта, трасе аголенымi грудзьмi, з пунсовымi саскамi i зароѓ:
  - Я ваяѓнiца, якая ламае чэрапы ѓсiм хамам налiха!
  I босай ножкай як нацiсне на гашэтку. I выкасiць асманаѓ цэлай шэрагам. Выбiтнае дзяѓчына.
  А Валянцiна спытала напарнiцу, пiша з кулямёта:
  - А табе не шкада турак?
  Аксана ѓ адказ засмяялася, i шчыра адказала:
  - Мне толькi сваiх, рускiх людзей шкада!
  Валянцiна хiхiкнула, i паказала кулак:
  - Я ёсць дзяѓчына, якая не паддаецца спакусе злом!
  I таксама босы ножкай як нацiсне на пускавы кручок. I падкосiць асманаѓ.
  Дзяѓчыны, вядома ж, добрыя. Лепш за iх i не бывае. Яны цудоѓныя, i так чароѓна пахнуць.
  Валянцiна прачырыкала:
  - У вечны снег, i вечны дождж, хай засвяцiць сонца!
  I дзяѓчынкi як засмяюцца...
  А вось яшчэ i артылерыя працуе. Малоцяць турак... Бягуць асманы. Гэта што значыць, нападаць на Расею.
  Вось i "Святагор" адбамбiѓ... I на гэтым самалёце выдатныя, басаногiя дзяѓчынкi.
  Моцна ѓляпiлi па асманах... Адна бомба ѓпала i маса забiтых асманаѓ. Як гэта сiмвалiчна. I колькi загiнуѓшых турак.
  А вось ужо яшчэ адна навiнка. Колавы танк Лябедзькi. Не надта добра абароненая машына. Але затое хуткая, i якая б'е хуткастрэльнай гарматай.
  I цiсне сабе турак...
  А вось i знiшчальнiк "Мiкалай". Дзяѓчынка Анжалiка з кулямётаѓ па турках уляпiла. А два кулямёты, гэта пагодзiцеся вельмi нават вялiкая сiла. I разбурае сабе ворагаѓ. Нiбы яны не зусiм прыстасаваныя для адбiцця пагрозы. Дакладней, як прыстасуецца туркам? Бронекамiзэлькi цi што апрануць? Але хiба гэта ѓратуе ад грознай, рускай бабы?
  Анжалiка прамаѓляе са здзекам:
  - Я ваяѓнiца, якая, калi i дзюбне, то так, што аскепкi ѓ розныя бакi, а супернiк адкiдае капыты!
  I ваяѓнiца як засмяецца! I як пакажа мову!
  Вось ужо дзяѓчаты з жаночага батальёна вядуць палонных. Ставяць iх на каленi, i прымушаюць цалаваць жаночыя, точаныя ножкi. Тыя спалохана вытарэшчваючыся, на жываце поѓзаюць, i голыя пяткi цмокаюць.
  А ножанькi ѓ дзяѓчат злёгку запылiлiся. I iх цмокаць ужо не так прыемна. Пясок i бруд застаюцца на вуснах. Але з iншага боку, так эратычна i сэксуальна.
  Туркi поѓзаюць сабе. I цалуюць голыя, агрубелыя пятачкi дзяѓчатам. I бурчаць сабе:
  - Слава Вялiкай Расii i буйному цару Мiхаiлу!
  Рускiя войскi ѓзялi Будапешт, i фактычныя разграмiлi Аѓстра-Венграѓ. Iх войскi рухалiся не спыняючыся. У цэнтры на Одэры немцы спрабавалi збудаваць хоць нейкую абарону. Але фронт ламаѓся. I рускiя войскi сабралiся, нягледзячы на ходы, з ходу ѓзяць i Берлiн.
  Напалоханы кароль Нямеччыны Вiльгельм спешна прапанаваѓ цару Мiхасю Раманаву мiр.
  Iмператар Расii адказаѓ:
  - Я буду весцi перамовы толькi аб безумоѓнай капiтуляцыi Нямеччыны.
  I кропка!
  Немцы адказалi адмовай... Тады царскае войска прыступiла да штурму Берлiна.
  Батальён напаѓголых дзяѓчынак бяжыць сабе на штурм. Пад босымi нагамi дзяѓчат ламаецца скарынка лёду. Але дзяѓчыны па-ранейшаму амаль голыя, у адных толькi трусiках. I таму выглядаюць вельмi прыгожа. I вельмi i вельмi крута!
  Ваяѓнiцы, самы што нi есцi сок, i сiла. Такiя выдатныя, i цудоѓныя.
  I з iмi чатыры ведзьмы.
  Спачатку Вiкторыя дала чаргу, i кiнула босай ножкай гранату. Раскiдала сабе немцаѓ.
  Потым Веранiка дзюбанула па фрыцах. I таксама босымi пальцамi ног запусцiла прэзент.
  I прачырыкала:
  - Я басаногая мара i прыгажосць!
  Далей ужо Ганна, узяла i босай ножкай запусцiла забойную гранату. Раскiдала ва ѓсе бакi кайзераѓскiх салдат i прачырыкала:
  - За славу царскай Расii!
  А пасля яе ѓжо Юлiяна, як дзюбне. I таксама пры дапамозе босай нагi. I з вялiкiм эфектам. I таксама прачырыкае:
  - У iмя цара Мiхася!
  А тут яшчэ i Алiмпiяда цэлую бочку з узрыѓчаткай, босымi нагамi выкiне. I праарэ сабе з ашалелай лютасцю:
  - Мы як вянок у руках адзiныя!
  I таксама возьме i выскалiцца!
  А дзяѓчына i сапраѓды, ну такая крутая, нiбы тэрмiнатар з сiськамi.
  А тут i Наташка возьме, i босымi нагамi гранату запусцiць. I па ворагах лупне. I фашыстаѓ, гэта значыць салдат кайзера выкасiць.
  I прараве:
  - У бурным экстазе!
  А тут яшчэ i Зоя як стрэлiць. Як немцаѓ выкасiць... I масу распляскае i раздушыць. Пасля чаго прараве:
  - Слава маёй вялiкай Радзiме!
  I босай нагой ды кiне гранату!
  А тут яшчэ i Аѓгусцiна ѓступiла ѓ бой. I таксама босы ножкай забойнае ды кiдае. I раскрышыць немцаѓ на часткi.
  I вымавiць:
  - Я ёсць дзяѓчына, што звыш любой перашкоды!
  I пакажа мову.
  Дзяѓчына, вядома ж, зорка.
  А як Святлана выступае. Таксама i стрэльне, i ѓрэжа, i чарга дасць у наскiдку. I разбурае сабе немцаѓ, нiбы кавадлам.
  Пасля чаго як прачырыкае:
  - Я такая вось мара! Суцэльная прыгажосць!
  I босай ножкай зноѓ ды кiне забойную сiлу.
  Дзяѓчаты ваююць сабе. Ламаюць супернiкаѓ. I масу трупаѓ выбiваюць.
  Вось, напрыклад, i Аѓгусцiна ѓ свой час адзначылася. Змагалася з немцамi ѓ вайне ѓжо пятнаццаты год. А бо гэта жудасна скажам прама. Вось ужо восень 1955 гады, халадае сабе.
  Аѓгусцiна з камсамолкамi. Тым зусiм яшчэ юныя. Iм басанож i ѓ кароткай спаднiцы холадна. А немцы таксама ладна выматалiся. Хоць у iх i Афрыка пад кантролем i Блiзкi ѓсход.
  Нават неяк сумна. Пятнаццаты год iдзе войны. У Маскве неспакойна. Няма ранейшай еднасцi, пасля смерцi Сталiна. Вярхоѓны галоѓнакамандуючы маршал Васiлеѓскi. Старшыня ДКА Молатаѓ. Старшыня Саѓнаркама Малянкоѓ, Першы Сакратар ЦК Мiкiта Хрушчоѓ. А мiнiстр абароны Жукаѓ! Ды ёсць ад чаго запсiхаваць!
  Але Расея савецкая ѓсё яшчэ трымаецца. Савецкiя часцi адышлi за Дон i ѓтварылi трывалую абарону.
  Але вось ужо спадзяваннi выйграць вайну скарацiлiся. Плюс яшчэ i Турцыя з поѓдня цiсне. А амерыканцы сабе чакаюць пакуль Расiя i Германiя адзiн аднаго не знiшчаць!
  Аѓгусцiна з дзяѓчатамi гуляе ѓ карты, i разважае ѓслых:
  - Вось як нi круцi, але такога роду вайна, вялiкая трагедыя для Расii!
  Камсамолка Анюта з уздыхам заѓважае:
  - Мы ваявалi з-за ѓсiх сiл... Але пераламаць ход вайны нажаль не можам!
  Аѓгустына заѓважыла:
  -Усе i чарнаскурыя ѓ немцаѓ i арабы. Занадта шмат людскiх рэсурсаѓ. У нас супраць iх не хапае сiл!
  Камсамолка Iрына прапанавала:
  - А калi б вы, ваша легендарная чацвёрка, знайшлi б нейкую магiю!
  Аѓгустына шчыра адказала:
  - Магiя, дзе дзейнiчае! А дзе не дзейнiчае... У Гiтлера таксама магiя ёсць! I не слабая!
  Iрына жорстка адказала:
  - Магiя гэта падман i махлярства!
  Аѓгусцiна засмяялася i адказала:
  - Хочаце, я прайдуся перад пазiцыямi немцаѓ у адных толькi трусах i, у мяне не патрапiць, нi адна куля?
  Анюта хiхiкнула i заявiла:
  - А няхай паспрабуе!
  Аѓгусцiна як была напаѓголая, так i пабегла такой да немцаѓ.
  Па ёй адкрылi агонь. Але рыжая чартоѓка толькi смяялася ѓ адказ. Яна iмчалася перад акопамi фашыстаѓ, i яе медна-чырвоныя валасы луналi нiбы пралетарскi сцяг.
  Але патрапiць у ваяѓнiцу нiяк не ѓдавалася. Усё праходзiла мiма i мiма. Кулi не краналi яе i мiма праносiлiся аскепкi.
  А Аѓгусцiна бегала сабе i думала. Вось чаму рускiя забылi сваiх старажытных багоѓ? На самой справе, чаму пайшлi за чужой верай? Бо нават пры павярхоѓным поглядзе на Бiблiю, вiдаць, што гэта зусiм не слова Божае. Так адзiн народ узвышаецца над астатнiмi. I робiць жорсткасцi i бязмежжа!
  Няѓжо незразумела што вышэйшы розум цi наѓрад бы ѓхвалiѓ знiшчэнне габрэямi iншых народаѓ?
  Зразумела, што для Бога мы ѓсе родныя дзецi. I выдзяляць яѓрэяѓ... Каб Творца Сусветаѓ паставiѓ бы толькi на адзiн, яѓрэйскi народ? Ды яшчэ i расчараваѓся б у iм? Ну цi не верх гэта абсурду?
  Аѓгусцiна не магла зразумець, чаму Бiблiя заваявала такую каласальную папулярнасць ва ѓсiм свеце. Бо ѓ ёй яѓрэi занялi асаблiвае становiшча.
  I ѓжо гэта пазбаѓляе збор усякай прывабнасцi. Вось калi б Рускiя ѓ ёй мелi б асаблiвае, iльготнае становiшча, то было б куды прыемней чытаць.
  Ды Аѓгустына дзiвiлася, таму, што мiльярды людзей, у тым лiку i недурных, i адукаваных верылi, што Бiблiя гэтае слова Божае. I ѓ дваццатым стагоддзi i ѓ дваццаць першым, дзе ваяѓнiцы таксама ѓмудрылiся пабываць, вернiкаѓ менш не станавiлася. Хоць здавалася б, прагрэс - павiнен быѓ бы пахаваць рэлiгiю.
  Аѓгусцiна i яе сяброѓкi з чацвёркi пражылi ѓжо больш за сто гадоѓ. I ѓсе такiя ж юныя дзяѓчаты, якi, не бяруць нi кулi, нi старасць, нi хваробы. I ѓ самы люты мароз яны бегаюць цi ѓ трусiках, цi бiкiнi. I нiшто iх не бярэ.
  Аѓгусцiна кiдае гранату пры дапамозе босых пальчыкаѓ хупавай нагi. Раскiдае немцаѓ i пiшчыць:
  - Слава рускай зброi!
  Святлана таксама вядзе ѓпартую бiтву. Б'ецца адчайна, i босымi ножкамi шпурляе забойную гранату. Раскiдала немцаѓ i прачырыкала:
  - Да Берлiна мы дойдзем! Да межаѓ Рэйна!
  Наташка вельмi агрэсiѓная дзяѓчына. I страляе вельмi трапна, да надзвычайнасцi трапна. I прабiвае супернiкаѓ. Вельмi прагрэсiѓная дзяѓчына. I кiнула босай ножкай у супернiка.
  I разнесла войскi да Берлiна.
  I Зоя зноѓ пайшла, малацiць фрыцаѓ. I кiнула босымi пальчыкамi ножак гранату. Што тут вельмi хораша вельмi прыемна, калi глядзiш на цудоѓных дзяѓчынак.
  Тут у бой iдзе Аѓгусцiна. I таксама разбурае супернiка з дапамогай кулямётаѓ. I босымi ножкамi кiдае паражальную моц бомбы. I вельмi кашмарна робiцца для немцаѓ.
  Вам падабаецца вельмi, гэта вельмi крута. А дзяѓчаты iдуць на Берлiн. I вось страляюць i Вiкторыя ѓ баi.
  Дзяѓчына вельмi нават ваяѓнiчая. I вельмi хупавая на выгляд.
  А вось i Веранiка кiдае босай ножкай гранату. I размалёѓвае немцаѓ, як валiк шкло. I шкло крывавае.
  Пасля чаго прамаѓляе:
  - Мы сокаламi ѓзлятаем, i арламi дзюбаем!
  Юлiяна вельмi прыгожая бландынка. I грудастая, i вельмi ѓ сiмпатычныя клубнiчныя соску. I ѓ яе вузкая стан, i раскошныя сцягна. Вельмi выдатная краля.
  Узяла i шпурнула босай, хупавай ножкай забойную i разбуральную гранату.
  Ваяѓнiца вымавiла з аскалам:
  - Я чартоѓка з белай поѓсцю!
  Тут i дзяѓчына вельмi апраметная.
  А вось Ганна агнязарная д'ялiца. Вельмi, класная дзяѓчынка з класа тыпу экстра!
  Дзяѓчына кiнула босай нагой гранату, i прапiшчала:
  - Слава нашай iмперыi! I слава цару Мiхаiлу!
  Вось з'явiлася i Алiмпiяда ва ѓсёй красе. Такую важкую скрынку запусцiла па немцах сваiмi босымi ножкамi. I ваяѓнiца прашыпела:
  - Ды славiцца царская ѓлада Расii!
  Дзяѓчыны вельмi хвацкiя...
  Берлiн упаѓ i iмператар Вiльгельм падпiсаѓ капiтуляцыi. А праз пару тыдняѓ была занята i Турцыя.
  Вось i зараз царская iмперыя пашырылася. З боку Германii, мяжа па Одэры. I пад Венай. Нават вельмi вялiкiя захопы. Малая Азiя была заваявана. I практычна ѓвесь Iрак, i Сiрыю. I Канстанцiнопаль. Вось гэта ѓжо вельмi добра!
  Царская iмперыя пашырэла. I стала вялiзнай. Але гэта яшчэ толькi частка расейскай гiсторыi.
  
  КАЛI Б НЕ АДРУВIЛI СКАБЕЛЕВА
  Напрыклад, свет, у якiм не атруцiлi б Скобелева. Вось гэта цiкава. Славуты палкаводзец правёѓ ваенную кампанiю на поѓднi Расii, дайшоѓшы да Кушкi пры Аляксандры Трэцiм. Але выявiѓ сябе ва ѓсёй красе, пры вайне з Японiяй.
  На моры расiйскiя адмiралы дзейнiчалi не зусiм удала. Але на сушы японцаѓ разбiлi ѓшчэнт. Потым прыйшла i Балтыйская эскадра. I рускiя нарэшце, сталi перамагаць i на моры. Так-сяк усталявалi парытэт. I нават перавага. Японiя вымушана была пайсцi на свет. Прызнала пратэктарат Расii над Карэяй. Саступiла тыя Курыльскiя астравы, што раней належалi Расii, але былi абменены на Сахалiн.
  Расiя захавала Порт-Артур i ѓмацавалася ѓ Манчжурыi. Аѓтарытэт цара некалькi ѓзрос. Хоць на моры не ѓсё аказалася ладным. Скобелеѓ дажыѓ i да першай сусветнай вайны. Рускiя атрымалi некалькi перамог над немцамi. Разбiлi iх ва Усходняй Прусii, узялi Пярэмышлi адразу. Скобелеѓ стаѓ генералiсiмусам. I дажыѓшы да васьмiдзесяцi гадоѓ памёр у славе i пашане.
  У чымсьцi перасягнуѓшы i Суворава. Царская iмперыя стала вялiкай магутнай. Мiкалай другi, увайшоѓ у гiсторыю як вялiкi. Расея таксама пакарылi значную частку Турцыi i амаль увесь Iран.
  Ну, а далей... Надакучыла пiсаць адно i тое ж, як царская Расiя заваёѓвае ѓвесь свет, i штурмуе зоркi. Але, ва ѓсякiм разе, наймацнейшае сухапутнае войска мiру мела ѓсе шанцы на перамогу!
  Шкада вядома памерлага такiм маладым Скобелева. Яго талент раскрыѓся раней, чым у Суворава, але i загас, не выйшаѓшы ѓ зенiт.
  Аляксандр Другi... цар несумненна вялiкi. Меѓ заваёвы ѓ Кiтаi, Сярэдняй Азii, Турцыi, вярнуѓ дэльту Дуная. Хiба што прадаѓ Аляску - дурасць вялiкая. Але пражывi цар даѓжэй, магчыма Расея магла i пашырыць свае валадарствы. А можа наадварот, успыхнулi б беспарадкi. А канстытуцыя прывяла б да смуты.
  Мiкалай першы - кансерватар. Прайграѓ вайну ѓ Крыме. Выйграваѓ войны супраць Iрана i Турцыi, але цэлай вялiкай крывi. Дзесяцiгоддзямi ваяваѓ на Каѓказе. Што магчыма i прыпынiла рускую экспансiю на поѓдзень. Меѓ амбiцыi, на поѓднi. Можа, быць i выйграѓ бы вайну з каалiцыяй, каб не Меньшыкаѓ. Падставiѓ гэты бяздарны палкаводзец.
  Як у свой час Мiкалая другога Курапаткiна.
  У цэлым гiсторыя царскай Расii была паспяховай. Большая частка войнаѓ выйграна, i iмперыя пашыралася. А вось грамадзянская вайна аслабiла Расiю. Аднак бальшавiкi забяспечылi новы ѓздым. Да пары да часу.
  
  
  КАЛI Б ФРАНКА Прапусцiѓ бы немцаѓ да ГIБРАЛТАР
  Вось, напрыклад, такая гiсторыя АI. У прынцыпе суцэль рэальная. Франка разважыѓшы, што Брытанiя Германii не сапернiк, асаблiва пасля акупацыi немцамi Францыi, прапусцiѓ Вермахт да Гiбралтара. Штурм аказаѓся хуткаплынным i пераможным. I фашысты сталi перакiдаць войскаѓ у Афрыцы. Балазе гэта можна рабiць па найкароткай адлегласцi.
  Але затое аб паходзе на СССР прыйшлося гiтлераѓцам забыцца. Фрыцы яшчэ ѓ першую палову сорак першага года, захапiлi ѓсю поѓнач Афрыкi, i ѓвайшлi ѓ Iрак. Але перакiнулi больш за сорак дывiзiй на поѓдзень. З-за чаго план "Барбароса" не адбыѓся.
  Затое немцы пакарылi Блiзкi ѓсход, i сталi далей рухацца па Брытанii. Маючы масу рабоѓ i сыравiны, фюрар прыняѓ рашэнне весцi паветраны наступ на Англiю. Выпуск авiяцыi ѓвесь час узрастаѓ. Будавалiся ѓсё новыя i новыя заводы. Спускалiся ѓ мора падводныя лодкi.
  Афрыка неѓзабаве аказалася заваяваная.
  Немцы прасавалi Брытанiю. Развiвалi бамбавiкi. З'явiлiся П-188, i Да-317. Пасля ѓзмоцненых бамбардзiровак у жнiѓнi сорак другога года ѓсё ж адбылася высадка дэсанта. Яна прайшла паспяхова i Брытанiя ѓпала.
  Чэрчыль бег у Канаду. Але там яго чакаѓ халодны прыём. А Японiя захапiла ѓсе англiйскiя калонii.
  У сорак трэцiм годзе, Трэцi Рэйха абзавядучыся: "Тыграмi", "Пантэрамi", "Львамi", узяѓ i напаѓ на СССР. I зноѓ атрымалася дрэнна... Але не, усё ж не напаѓ.
  Выведвальныя дадзеныя аб атамнай бомбе, што робяць у ЗША, прымусiлi Гiтлера павярнуць на Захад. Пачалася вайна дзяржаѓ восi з iмперыяй арлана.
  Лёс "Пантэры" аказаѓся незайздросным. Танк не паспеѓшы, як трэба раскруцiцца ѓ вытворчасцi, быѓ заменены цяжэйшай "Пантэрай"-2. Новая машына з больш магутным рухавiком, узбраеннем i бранёй, была задзейнiчана супраць Амерыкi. I стала асноѓным танкам. Пакуль яе не замянiѓ Е-50.
  ЗША дасталi праз Iсландыю, Грэнландыю i Канаду з аднаго боку. Праз Аргентыну i Бразiлiю з поѓдня. I з усходу iшла Японiя. Так што вайна аказалася ѓпартай, але ѓ сорак пятым годзе ѓсё было скончана. Амерыка капiтулявала.
  У 1946 г. аднак, успыхнула вайна памiж Германiяй i Японiяй. Гiтлераѓцы вядома мацнейшыя. Але вайна зацягнулася...
  КАЛI Б НЕ БЫЛО ЛЮТАђСКАЙ РЭВАЛЮЦЫI
  . Адзiн з iх гэта АI, у якой не здарылася лютаѓскай рэвалюцыi. Сапраѓды, насамрэч, то ѓ лютым адбыѓся фактычна палацавы пераварот. А нiякая не рэвалюцыя. I зусiм не народнае паѓстанне! Рашэнне зрушыць цара было элiтарным. А змовы адзiнай тое i не было. Як i верхавода ѓ змоѓшчыкаѓ.
  Гэта значыць, пераварот адбыѓся з-за цэлага шэрагу неверагодных супадзенняѓ. А калi здарыцца, што хоць адзiн элемент бы выпаѓ, то i перавароту б не здарылася.
  Вось i люты мiнуѓ... А ѓ красавiку рускае войска пад камандаваннем Брусiлава пачаткi наступ у Галiцыi. Як у рэальнай гiсторыi былi буйныя поспехi. Але армiя не засмучаная рэформамi часовага ѓрада, i паспяхова надыходзiць. А вось аѓстрыйцы не жадаюць ваяваць. Лiк праѓзыходныя рускiя часткi бяруць Львоѓ. I даходзяць да паѓднёвай Польшчы, атачаючы Пярэмышлi.
  Паспяхова прасоѓваюцца рускiя войскi i ѓ Румынii. Бухарэст узяты. Аѓстрыйцы адыходзяць. Царская армiя вядзе наступленне, прычым паспяховае i супраць турак. Адзiн за iншым падаюць гарады асманскай iмперыi.
  Здалося некалькi сотняѓ тысяч аѓстрыйцаѓ. I Нямеччыне прыйшлося кiдаць сiлы на дапамогу iмперыi Габсбургаѓ. Так-сяк рускiх спынiлi. Але трымаць вельмi складана. А тут яшчэ i Амерыка ѓ вайну ѓступiла. Саюзнiкi прыкметна актывiзавалiся. I сталi прасовацца.
  Немцы выгнулi фронт. Скарыстаѓшыся момантам, Брусiлаѓ рушыѓ войскi на поѓнач. Абыходзячы асноѓныя ѓмацаваныя раёны нямецкай армii. I падсякаючы германскiя войскi. Лета i восень прайшлi ва ѓпартых баях, i ѓтварылася некалькi катлоѓ. Нямеччыне прыйшлося адступiць за Вiслу. I там паспрабаваць арганiзаваць абарону.
  Позняй восенню фронт стабiлiзаваѓся. Перамышль упаѓ. Рускiя войскi ѓступiлi ва ђсходнюю Прусiю. Узiмку было зацiшша на захадзе, але затое рускае войска захапiла ѓсю Малую Азiю. А ѓ лютым паѓ Стамбул.
  Асманская iмперыя была выведзена са строю.
  У маi пачалося сумеснае наступленне войскаѓ саюзнiкаѓ, уключаючы i ЗША, i Расii. Немцы паступова прайгравалi. I прасоѓвалiся рускiя да Одэра, а саюзнiкi да Бельгii. Адначасова рускiя войскi рухалiся i да Вены.
  У канцы верасня Нямеччына пад цiскам унутранай бязладзiцы, разумеючы сваю поѓную стратэгiчную безнадзейнасць, капiтулявала.
  У саюзнiкаѓ з'явiлася вялiкая колькасць танкаѓ, якiя прабiвалi абарону. А немцы ѓ гэтым пляне адсталi. З'явiлiся i першыя цяжкiя танкi на гусенiцах i ѓ Расii. У прыватнасцi праект Мендзялеева. Магчыма лепшы танк у свеце. Праѓда прамысловасць Расii яго не магла запусцiць у масавую вытворчасць.
  Пасля капiтуляцыi Германii адбыѓся раздзел i перадзел свету. Рускiя атрымалi сабе Галiцыю, Букавiну, поѓдзень Польшчы з Кракавам. А таксама Клайпеду, Данцыг, Познань. Усходняя Прусiя аказалася адрэзанай.
  Славенiя таксама аказалася ѓ складзе Расiйскай iмперыi, а Чэхiя стала пратэктаратам. Вугоршчына вельмi ѓсечаная. Румынiя чым манарх у сваяцтве з Мiкалаем другiм, пашырылася. Аѓстрыя стала маленькай краiнай. Рэзка павялiчыла памеры Сербiя.
  Турцыя знiкла з карты свету. Iрак увайшоѓ у склад Брытанii, а таксама Палестына. Сiрыя стала французскай. Малая Азiя i Канстанцiнопаль увайшлi ѓ склад Расii. Так узнiкла царская iмперыя. Плюс яшчэ наклалi рэпарацый на немцаѓ i аѓстрыйцаѓ. Французы таксама атрымалi свае набыццi. У тым лiку i Сарскi вугальны басейн.
  Наступiѓ доѓгачаканы свет.
  Расея часова стабiлiзавалася. Цар не аб'яѓляѓ выбараѓ у думу, i заканадаѓчая ѓлада вярнулася да манарха. Пачаѓся эканамiчны рост, прычым вельмi бурны. Цар сякiя-такiя зрабiѓ паслабленнi народу. Рабочы дзень быѓ скарочаны з 11,5 гадзiн да 10, а ѓ перадсвяточныя днi i ѓ суботу да 8. Была ѓведзена мiнiмальная пагадзiнная аплата працы. Павялiчаны водпускi. Увялi таксама i пенсiю па старасцi, пашырылi доступ да бясплатнай медыцыны i адукацыi.
  Будавалiся школы i ѓнiверсiтэты. Расла колькасць студэнтаѓ. Узнiмалiся даходы грамадзян. Адбыѓся спад рэвалюцыйнай хвалi. Народ больш-менш палюбiѓ цара Мiкалая Другога. У знешняй палiтыцы працягвалiся войны. У Аѓганiстане Брытанiя i Расея падзялiлi сферы ѓплыву, i пасля вайны далучылi iх да сваiх уладанняѓ.
  Потым Францыя, Расiя, Брытанiя падзялiлi i Блiзкi Усход. Апошнiм раздзелам, стаѓ Iран. Прыкладна напалову Расiя i Брытанiя ѓключылi яго ѓ склад сваiх каланiяльных уладанняѓ. Так фактычны завяршыѓся перадзел свету. Але да сiтавiны да часу.
  Рост уплыву Японii, раздражняѓ i ЗША, i Брытанiю, i Францыю. У 1929 г. вылiлася Вялiкая дэпрэсiя. I гэта прывяло да вялiкага крызiсу ва ѓсiм свеце.
  У Расii зноѓ пайшлi ѓ рост рэвалюцыйныя настроi. Павялiчылася колькасць стачак i забастовак. Буржуазiя зноѓ патрабавала аднавiць думу i нават пашырыць яе правы. Але цар не iшоѓ на саступкi. I хваля пратэстаѓ расла. Генералы шукалi выйсце ѓ знешняй экспансii. У 1931 годзе Японiя стварыла марыянеткавы ѓрад у Манчжурыi. I пачатак наступ на Шанхай i iншыя гарады Кiтая. Расея скарысталася гэтым, каб узяць рэванш, за паразу ѓ ранейшай вайне.
  Расейскае войска да гэтага часу прыкметна адужэла. Яна была шматлiкай у свеце. З'явiлiся ѓ ёй i танкi i верталёты. Авiяцыя па якасцi найлепшая ѓ свеце. Вырас i флот. Японiя не мела шанцаѓ супраць Расii. Але самураi гэтага не разумелi. I ѓспыхнула вайна, пасля японскай правакацыi, i абстрэлаѓ расейскiх пазiцый. ЗША i Брытанiя таксама iмкнулiся сутыкнуць Русь i самураяѓ iлбамi.
  Але... Расiйскi танкавы парк аказаѓся моцным. А галоѓнае i палкаводцы лепшыя. У прыватнасцi Дзянiкiн, i Калчак. Апошнi адмiрал аказаѓся вельмi таленавiтым. Не саступаючы Ушакову. I японцам з самага пачатку вайны прыйшлося прутка. Расейскiя войскi разбiлi самураяѓ на сушы, падышлi да Порт-Артура. Горад аказаѓся абкладзены. Яго бамбiлi i расстрэльвалi. А ѓ паветры кiпелi бiтвы.
  Расейскiя самалёты былi лепш японцаѓ, а асы больш здольнымi. I колькасная перавага на баку Расii.
  Порт-Артур пасля двух месяцаѓ аблогi быѓ узяты штурмам. Карэйскi паѓвостраѓ таксама быѓ ачышчаны ад японцаѓ. I на моры самураяѓ бiлi. Хоць спачатку ѓ iх была лiкавая перавага. Але прыйшлi эскадры з Балтыйскага i Чорнага мора. I разнеслi японцаѓ у трэскi. Быѓ узяты i Тайвань. Высадзiлiся ѓ Хакайда. Прэсавалi ѓсюды. Японiя папрасiла лiтасцi.
  Расея атрымала вельмi выгодны мiр. Вярнула сабе Порт-Артур, паѓднёвы Сахалiн, Курылы, усю Манчжурыю. Тайвань таксама стаѓ расейскiм. На Японiю наклалi вялiзную кантрыбуцыю. Вайна працягвалася ѓсяго дзевяць з паловай месяцаѓ. I скончылася перамогай.
  Становiшча самадзяржаѓя ѓмацавалася. Цар Мiкалай Другi змыѓ з сябе ганьбу ранейшай паразы. I ѓвайшоѓ у гiсторыю як вялiкi iмператар. Не занадта ѓдалае спачатку царства перайшло ѓ стадыю поспехаѓ. Так што можна парадавацца.
  У маi 1935 года царскi самалёт пацярпеѓ крушэнне. I Мiкалай Другi разбiѓся. Так скончылася працяглае - у сорак адзiн год кiраванне гасудара. Празванага Вялiкiм. I не было цара-няѓдачнiка. А аказалася магутная iмперыя. I квiтнеючая. А ѓ Нямеччыне да ѓлады прыйшлi фашысты. Гiтлер марыѓ аб рэваншы. Але на яго шляху стаiць вялiзная Расiйская iмперыя. Нараджальнасць у царскай дзяржаве заставалася высокай, а смяротнасць, у першую чаргу дзiцячая падала. Прырост насельнiцтва ѓсё ѓзрастаѓ. I Расея таксама iмкнулася да экспансii. Новы цар Аляксей Другi кiраваѓ нядоѓга ѓ сакавiку 1935 года памёр. На пасад узышоѓ Кiрыл Раманаѓ. Таксама не надта здаровы чалавек. Расiя вяла войны ѓ Кiтаi. Iмкнулася заваяваць жоѓтую iмперыю.
  Гiтлер умацоѓваѓ эканомiку, узмацняѓ ВПК. I спрабаваѓ шляхам iнтрыг стварыць каалiцыю. У 1938 годзе Кiрыл Раманаѓ памёр. На пасад узышоѓ яго сын Уладзiмiр. Стаѓ царом Уладзiмiрам Трэцiм! I новы манарх прапанаваѓ фюрару i Мусалiнi саюз супраць Францыi i Брытанii.
  Аѓстрыя ѓвайшла ѓ склад Трэцяга Рэйха. Судзеты таксама. Гiтлер падкапiѓ сабе сiлы.
  У 1942 годзе з'явiѓся новы танк "Тыгр", якi фашысты хацелi выкарыстоѓваць супраць Францыi. Але вайна пакуль не пачыналася. Расiя працягвала захоп Кiтая, i пакуль была звязана на ѓсходзе, не рызыкуючы пачынаць наступленне супраць саюзнiкаѓ. I Гiтлер пакуль лiчыѓ сябе слабым. У 1943 годзе ѓ серыйнай вытворчасцi ѓ немцаѓ з'явiлiся "Пантэры". Яны сталi асноѓным танкам. У процiвагу Францыя выпусцiла ЗIС-45. Машыны вагой трыццаць шэсць тон, якiя саступаюць немцам ва ѓзбраеннi, i лабавым бранiраваннi. Англiя таксама адставала ѓ танкабудаваннi. Матильда-3 атрымалася добра абароненай, але слабаватым узбраеннем.
  I вось у 1944 году, нарэшце, Гiтлер, пераадолеѓшы ваганнi, рушыѓ на французаѓ. Нямецкiя войскi ѓступiлi ѓ Бельгiю, i ѓвязалiся ѓ вайну з Галандыяй. Але поспехаѓ у адрозненне ад рэальнай гiсторыi дабiлiся нязначных. Толькi змаглi авалодаць Бруселем, але ѓгразлi ѓ загадзя падрыхтаванай абароне. Акрамя таго высветлiлася што "Пантэры" часта ламаюцца, i не так добрыя.
  У паветры барацьба iшла з пераменным поспехам. Мусалiнi ѓ вайну не ѓступiѓ. Царская Расiя пакуль вагалася. Немцы ж спрабавалi рушыць наперад. Iм удалося поѓнасцю захапiць Бельгiю. Але страты аказалiся вялiкiя i фрыцы выдыхлiся. Ангельскi танк "Чэрчыль", паказаѓ добрую абарону супраць "Пантэры". Але сам прабiваѓ слабавата.
  Затое артылерыя ѓ саюзнiкаѓ была на вышынi.
  У паветры барацьба iшла з пераменным поспехам. Пакуль у вайну не ѓступiлi ЗША. I iх шматлiкая авiяцыя стала прасаваць немцаѓ. Да Парыжа засталося каля ста кiламетраѓ, але фашыстаѓ спынiлi. Зiма i першая палова вясны прайшлi ѓ дробных сутычках. Праѓда, немцы захапiлi большую частку Галандыi. I ѓзмацнiѓ свае пазiцыi. Увесну 1945 гады дакладней у канцы красавiка баi аднавiлiся з новай сiлай.
  Але шчыльная абарона знервавала планы гiтлераѓцаѓ. Не дапамог iм "Тыгр"-2 якi часта ламаѓся i аказаѓся нязграбным. Адчувалася, што Трэцi Рэйх выдыхаецца. А што Расея? Царскi рэжым меѓ на ѓзбраеннi вельмi моцныя танкi сярэднi "Мiкалай"-3, i цяжкi "Аляксандр"-4.
  Самае галоѓнае гэта вялiзная колькасць царскай армii. Кiтай аказаѓся пакораны i, яго пераварвалi. Рыхтуючыся iсцi на Iндыю i калонii Брытанii.
  Улетку 1945 гады пад канец лiпеня, ужо амерыканцы, i ангельцы спрабавалi наступаць. Але гiтлераѓцы ѓтрымалi фронт. Баi зацягнулiся позняй восенi. I аказалiся, прачытай безвынiковымi. Нямецкiя танкi аказалiся лепей за машыны саюзнiкаѓ.
  Вайна пагражала перайсцi ѓ зацяжную стадыю. У студзенi 1946 года царская Расiя i Iталiя нарэшце ѓступiлi ѓ вайну. Рускiя войскi ѓступiлi ѓ Iндыю, поѓдзень Iрана, Iндакiтай. А таксама пачалi рухацца на Блiзкiм усходзе. Баявыя дзеяннi пайшлi дастаткова паспяхова. Расiйскiя войскi мелi вялiкую колькасную перавагу. Ды i, мабыць, танкi i асаблiва рэактыѓная авiяцыя ѓ Расii была лепшай.
  За паѓгода расiйскiя войскi захапiлi ѓсе ѓладаннi Францыi i Брытанii ѓ Азii i на Блiзкiм Усходзе. I ѓступiлi ѓ Егiпет, узяѓшыся за Азiю.
  У маi 1946 года немцы пачалi наступленне на Парыж. На гэты раз, фрыцы кiнулi ѓ бой больш дасканалыя Е-50 i Е-75, якiя апярэдзiлi заходнiя машыны. I рашучым манеѓрам прарвалiся да Парыжа. Але баi зацягнулiся. Французы абаранялi сталiцу, да лiстапада, пакуль не загiнуѓ апошнi квартал. А ѓ снежнi 1946 года, гiтлераѓцы ѓзялi Порт-дэ-Кале. А рускiя войскi за восень i зiму захапiлi амаль усю Афрыку. У iх быѓ куды больш сiл, чым у саюзнiкаѓ. У красавiку 1947 года гiтлераѓцы аднавiлi прасоѓванне ѓ Францыi. Але Амерыка ѓсё яшчэ супрацiѓлялася. Да чэрвеня 1947 гады, Расея завяршыла заваёва ѓсiх французскiх, i брытанскiх валадарстваѓ у Афрыцы. Але пакуль не спяшалася дапамагаць Нямеччыне.
  Зрэшты, быѓ план паходу на Амерыку. Праз Аляску зразумела. Улетку фашысты працягвалi прасовацца па Францыi. Пакуль саюзнiкi ѓступалi iм i ѓ рэактыѓнай авiяцыi i танках. Супрацьстаяць гiтлераѓцам усё цяжэй. На ѓсю моц iшла i падводная вайна.
  Да канца года ѓжо дзве трэцi тэрыторыi Францыi аказалiся захопленыя. А зiмой рускiя пачалi ѓварванне на Аляску. Баi разгарнулiся з высокай iнтэнсiѓнасцю. Амерыканцы пакуль не мелi добрага танка, здольнага супрацьстаяць найноѓшаму Мiкалаю-4, лепш узброенаму, i абароненаму. А ѓ авiяцыi i зусiм перавага ѓ Расii. Рэактыѓныя самалёты нашмат абагналi заходнiя.
  Да лета 1948 гады рускае войска, скарыѓшы Аляску, ужо ѓпэѓнена прасовалася ѓ Канадзе.
  А немцы дабiвалi саюзнiкаѓ у Францыi. У лiпенi расейскае войска дасягнула заходнiх межы ЗША. I стала рухацца ѓжо па iх. Гэта даволi паспяховыя дасягненнi. А ѓ вераснi 1948 года, фашысты захапiлi апошнiя гарады ѓ Францыi.
  Такiм чынам, завяршылася, вялiкая вайна на кантыненце. Але яшчэ мелася быць высадка ѓ Брытанii. Позняй восенню i зiмой, баi кiпелi на моры i ѓ паветры.
  Расейскае войска за гэты час захапiла прыкладна трацiна тэрыторыi ЗША i амаль усю Канаду. Баi вельмi жорсткiя. А ѓвесну 1949 гады планавалася высадка дэсанта. Прычым як з нямецкiмi, так i рускiмi войскамi. I ѓ траѓнi яна адбылася. Брытанiя супрацiѓлялася адчайна, пратрымаѓшыся яшчэ паѓтара месяца. Пасля чаго капiтулявалi яе рэшткi. А Расiя ѓжо захапiла больш за палову тэрыторыi ЗША.
  Амерыканцы яшчэ працягвалi бiцца. Яны змаглi пратрымацца да 23 лютага 1950 гады. Толькi пасля ѓзяцця Нью-Ёрка, i Вашынгтона капiтулявалi ЗША. Так скончылася Другая сусветная вайна. Доѓга доѓжылася яна.
  I страт было шмат... Трэцi Рэйх, уключыѓ у свой склад Бельгiю, Галандыю, палову Францыi. А таксама Данiю i палову Нарвегii. Расея ѓзяла сабе палову Францыi, палову Нарвегii. Усе калонii Францыi i Брытанii, у тым лiку дамiнiёны: Аѓстралiю i Канаду. I ЗША ѓ свой склад уключылi таксама. Узнiкла каласальная iмперыя. Iталiя атрымала ѓ Афрыцы лiтаральна драбкi, у даданне да Эфiопii i Лiвii, якiя захапiла раней.
  Брытанiя аказалася пратэктаратам Расii i Германii. Японiя ѓ вайну разважлiва не ѓступiла.
  Такiм чынам, Расiя сталi сусветным гегемонам. Германiя пакуль не смела i сунуцца.
  Некалькi гадоѓ доѓжыѓся мiр. Пакуль у лiстападзе 1955 года самалёт з Адольфам Гiтлерам не разбiѓся. Пасля чаго ѓ Нямеччыне ѓспыхнула смута. З аднаго боку да ѓлады рваѓся Гiмлер, з другога генералiтэт на чале з Майнштэйнам. Памiж iмi разгарнулася сапраѓдная вайна. I Расея ѓмяшалася ѓ яе. У вынiку Германiя аказалася акупаванай. У вайну ѓступiла Iталiя, дзе кiраваѓ сын Мусалiнi. I таксама аказалася хутка разгромленай. I ѓвайшла ѓ склад Расii.
  Паступова царская iмперыя ѓзмацняла сваю эканамiчную ѓладу над iншымi краiнамi. Экспартавала капiталы. Ставiла свае прарасейскiя ѓрады. Паступова праходзiлi рэферэндумы i аб далучэннi да Расiйскай iмперыi.
  У 1992 годзе Уладзiмiр Трэцi памёр. Прастол атрымаѓ у спадчыну па законе цара яго ѓнук Георгiй першы. Хлопчык гадоѓ адзiнаццацi. I было ѓведзена рэгенцтва. Расiяне лёталi на iншыя планеты. Iшла касмiчная экспансiя.
  У 2018 годзе пачаѓся першы ѓ гiсторыi чалавецтва палёт да iншых зорных светаѓ. А да гэтага моманту ѓжо расiяне паспелi абляцець усе планеты сонечнай сiстэмы. Прычым на Месяцы, Венера, Марсе, i Меркурыi ѓзнiклi пастаянныя паселiшчы.
  Свет стаѓ бяспечней i багацей. А ѓ 2019 годзе цар Георгiй Першы ѓвёѓ трэцi выходны дзень за тыдзень у пятнiцу. I зараз людзi сталi больш адпачываць. I маглi ездзiць на ѓлонне прыроды. А працягласць працоѓнага дня скарацiлася да шасцi гадзiн.
  Вялiкая Расiя пакарала новыя рубяжы!
  
  
  КРЫМСКАЯ ВАЙНА НЕПЕРАМОЖНАЙ ГАЛАНОГАЙ ЧАЦВЕРКI
  А менавiта чацвёрка дзяѓчынак патрапiла ѓ Крымскую вайну, i ѓступiла ѓ бiтву з дэсантам Брытанii, Францыi i Сардынскага каралеѓства.
  Бiтва на Альме, дзе расiйскае войска прыкрывала шлях да Севастопаля.
  На рускiя пазiцыi напаѓзалi англiйскiя i французскiя. Рускiя сустрэлi iх агнём з дыстанцыi, i наносiлi пэѓную шкоду.
  Але вораг наблiжаѓся ѓсё блiжэй i блiжэй. Хаця страты ангельцаѓ i французаѓ усё раслi. Асаблiва калi яны наблiзiлiся ѓшчыльную.
  А вось чацвёрка дзяѓчынак уступiла ѓ бой.
  Ваяѓнiцы скiнулi блузкi засталiся ѓ адных толькi тоненькiх, сiненькiх трусiках. Амаль зусiм голыя: тры бландынкi i рудая.
  Трасучы аголенай грудзьмi з пунсовымi саскамi, Лiзавета запусцiла босай нагой гранату. I дзюбанула па ангельцам i французам.
  Пасля чаго зароѓ:
  - Я чэмпiёнка свету!
  Затым Алена пальнула па ангельцам. Скасiла чаргой з узятага з будучага кулямёта. I кiнула босай нагой гранату. Раскiдала англiйскiх i французскiх салдат.
  Затым у бой ступiла Аѓрора. Таксама дала чаргу па ангельцам. I кiнула босай ножкай гранату.
  Пасля чаго праверашчала:
  - Я дзяѓчына, што ёсць супер!
  А наступнай пальнула з кулямёта Кацярына. Выкасiла супернiкаѓ. Абклала цэлы шэраг. I прачырыкала:
  - Ворагi не пройдуць!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай нагой дзяѓчынкi граната.
  Англiчане i французы разлятаюцца.
  Лiзавета вядзе агонь. Ссякае саюзьнiкаѓ i пiшчыць:
  - Я ёсць разбурэнне!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай ножкай граната. I разлятаюцца ва ѓсе бакi супернiкi.
  Далей страляе Алена. Выкошвае сволачоѓ. I таксама гарлапанiць:
  - На абардаж!
  I кiдае босы ножанькай гранату.
  Вельмi актыѓная ваяѓнiца.
  А затым страляе Кацярына. I на здзiѓленне трапна. Скасiла цэлую шэраг, трасянула пунсовымi саскамi. А затым ляцiць пушчаная босымi пальцамi ног граната.
  А тут i Аѓрора вядзе прыцэльны агонь. I таксама дзiѓна трапна страляе. Выкошвае цэлы сноп супернiкаѓ. Паказвае мову.
  А затым рудая д'яблыца кiдае босай хупавай ножкай гранату, прамаѓляючы:
  - Зробiм усё на пяць!
  I дзяѓчыны так заѓзята ангельцаѓ i французаѓ малоцяць. Б'юць iх нiбы адбiѓную. I ѓпэѓнена перамагаюць.
  Лiзавета зноѓ шпурляе гранату босай нагой. Раскiдвае супернiкаѓ. Далей дае чаргу i прамаѓляе:
  - Сакрушальны ѓдар.
  I пасля гэтага шчэрыцца.
  Тут страляе i Алена. Дзяѓчына, у якой цэлая тысяча чарцей. I адолець такую ваяѓнiцу практычна немагчыма.
  I таксама босай, стройнай ножкай пушчана забойная граната.
  А далей Аѓрора дае чаргу па ангельцам. Збiвае iх...
  I ад босай ножкi адлятае граната.
  Дзяѓчына праспявала:
  - Басаногая мара, я вялiкая прыгажосць!
  I зноѓ выскалiлiся.
  Лiзавета вядзе наступленне. Яна адчайная i вельмi крутая дзяѓчынка. I страляе па якiя насоѓваюцца саюзнiкам. Выкошвае iх. Што не куля тое трапнае трапленне.
  I таксама кiдае босай ножкай гранату. Ангельцы падаюць нiбы падкошаныя.
  А дзяѓчына прамаѓляе, скалячы зубкi:
  - Рускай быць паверце гэтае шчасце!
  I зноѓ як выскалiць зубкi, нават тыгр спалохаецца.
  Алена таксама кiне босы ножкай прэзент смерцi. Трахне аголенымi грудзьмi i пiскне:
  - У iмя Айчыны!
  I зноѓ з кулямёта па ангельцах.
  Аѓрора таксама разбурае ангельцаѓ. Малоцiць iх з усёй шалёнай лютасцю. I так трапна. А заадно кiдае босы, хупавай ножкай гранаты, нiшчачы непрыяцеля.
  I прамаѓляе:
  - Я разганю ѓсiх фашыстаѓ!
  Кацярына таксама шпурляе гранату хупавай голай ножкай i заѓважае:
  - Гэта не фашысты! Гэта ангельцы i французы, якiм не павезла сунуцца на нашу тэрыторыю!
  Аѓрора агрэсiѓна прашыпела:
  - Тым больш! Яны добра атрымаюць па рагах!
  I зноѓ ляцiць пушчаная босай, дзявочай ножкай граната. I раскiдвае супернiкаѓ.
  Дзяѓчыны працуюць нiбы газонакасiлка. А якiя ѓ iх целы. Аголеныя, мускулiстыя, грудастыя, з моцнымi сцёгнамi. I ножкi такiя, што перакочваюцца вялiкiя шарыкi мускулаѓ. Вось гэта дзеѓкi! Проста ѓ iх запал i паланне!
  Такiя дзяѓчынкi! Такая ѓ iх прыгажосць, сiла i грацыя.
  Лiзавета зноѓ страляе. Высякае паѓсотнi саюзнiкаѓ адной чаргой. I прамаѓляе, скалячы iклы:
  - Я буду чэмпiёнкай!
  I зноѓ дзяѓчына ѓзяла i лупанула па саюзнiках, запусцiѓшы босымi пальцамi ног выбух-пакет.
  Разнесла фрыцаѓ ва ѓсе бакi.
  А тут у бой уступiла Алена. I таксама дала чаргу. Скасiла непрыяцеля, вельмi трапна.
  Кiнула босай нагой гранату. I прачырыкала:
  - Я вялiкi супермэн!
  I як засмяецца!
  Вось гэта дзяѓчынка - самы вышэйшы з усiх пiлатажоѓ!
  А далей у бiтве з вялiкай вытанчанасцю ѓдзельнiчае Аѓрора. Як яна спрытна запусцiла босай ножкай лiмонку. Проста чароѓна.
  Разнесла французаѓ i ангельцаѓ, прачырыкаѓ:
  - Басаногая мара!
  I зноѓ дала чаргу, прычым трапную.
  А вось i Кацярына. Разбурае сабе фашыстаѓ. Выкошвае iх нiбы снапы пад сярпом. I адчувае сябе на самым белым канi, якога толькi можна прыдумаць.
  I шпурляе босай, хупавай ножкай пасланне смерцi. Выбiвае супернiкаѓ.
  Пасля чаго выскалiѓшыся, смяецца:
  - Я тое, што называюць суперудар!
  I зноѓ дзяѓчына надзвычай трапна страляе. I грамiць саюзнiкаѓ. Нiбы капыты коней змiнаюць чалавечы фарш.
  Лiзавета цвiчыць саюзнiкаѓ. Скалiць сабе вострыя зубкi i шчабеча:
  - Я цудоѓная краля!
  I ляцiць кiнутая босай ножкай лiмонка.
  Далей яшчэ Алена дала чаргу. I таксама шпурнула босымi пальцамi гранату.
  Потым Аѓрора зрабiла фурор, лiтаральна вынiшчаючы саюзнiкаѓ, i выскалiѓшы вострыя зубкi. Яна ѓсiх скошвала.
  I ад пушчанай босай нагой гранаты ляцiць нешта забойнае.
  А далей Кацярына. Таксама нiшчыць фрыцаѓ. I робiць гэта вельмi i вельмi забойна.
  I ад босай ножкi адлятае граната.
  Дзяѓчаты зрэшты, на самым белым з усiх коней.
  Англiчане i французы панеслi вельмi вялiкiя страты падчас бiтвы на Альме i адступiлi. Зрэшты, iм знаходзiлiся ѓсё новыя i новыя падмацаваннi. Войскi перакiдвалiся морам. I iх было дастаткова шмат, у тым лiку i турэцкiх.
  Дзяѓчынкi скарысталiся паѓзай, каб папоѓнiць запас патронаѓ на кулямёты, i гранаты.
  Чацвёрка была настроена з вялiкiм аптымiзмам. Маѓляѓ, не саступiць Расея ѓ гэтай вайне. I не трэба думаць, што ангельцы атрымаюць рэальны шанец.
  Рускае войска таксама папаѓнялася. Наспявала новая бiтва.
  Адначасова надышла восень, i стала халадней.
  Лiзавета ѓспомнiла гiсторыю хлопчыка Жэнькi ѓ Крыме. Калi ён там партызанiѓ. Ужо пазней восенню дзяцюк выконвала заданне. Пераносiѓ важнае данясенне падпольшчыкам Керчы. Данясенне было схавана ѓ абцасе чаравiка. Хлопчык паселi сабе на шыю гэты новы абутак i iшоѓ больш за сто пяцьдзесят кiламетраѓ басанож, вострым камянём крымскiх дарог.
  Хлопчык, якому яшчэ не было i трынаццацi, праявiѓ мужнасць. Ранiцай вострыя камянi пакрывалiся iнеем, i на пакiдалiся дзiцячыя сляды, хлапечых, босых ног.
  Хоць Жэнька басанож ходзiць амаль круглы год, акрамя маразоѓ, праз некалькi гадзiн ходу па вострых камянях, голыя падэшвы пачыналi свярбець i мазалi на ступнях чухацца.
  Хлапчук пакутаваѓ, але iшоѓ. I нават дадаваѓ кроку, хаця ѓжо i было холадна.
  Усё б яшчэ нiчога, але Жэньку выдаѓ здраднiк. Хлопчык патрапiѓ у палон.
  Там яго падверглi жорсткiм катаванням. Сарвалi вопратку i выставiлi на мароз галышом. Потым аблiвалi халоднай вадой. Ледзь не замарозiѓшы. Потым завялi ѓ залу. Паднялi на прэнг, i сталi бiць распаленым да чырвона дротам, па спiне, жываце, баках, ягадзiцах.
  Затым кат прыклаѓ распаленае жалеза да грудзей пiянера. Далей, распалiлi пад босымi нагамi хлопчыка жароѓню. Пiянер некалькi разоѓ ускрыкваѓ ад невыноснага болю. Страчваѓ прытомнасць. Але нiкога не выдаѓ. Хаця фашысты i зламалi яму распаленымi абцугамi ѓсе пальцы на нагах. Потым паддзявалi на крукi рэбры, i калолi распаленымi iголкамi ѓ нервовыя вузлы.
  Кульмiнацыяй стала катаванне токам. Жэньку прапусцiлi праз разрады. Але хлопчык як нiчога i не сказаѓ.
  Тады фашысты яму прыдумалi страшнае пакаранне. Распялi ѓнiз галавой прыбiѓшы руку да стала, а ногi на перакладзiну, прыбiлi i развялi ѓ розныя бакi.
  Уначы Лiзавета i Алена ѓсё ж знялi хлопчыка з крыжа. Дзiѓна жывучы пiянер яшчэ быѓ жывы.
  Дзяѓчынкi змаглi яго выходзiць з дапамогай зелля, i нават вярнуць у строй. Але хлопчыку яшчэ доѓга снiлiся кашмары катаванняѓ.
  Лiзавета сама была ѓ гiтлераѓскiм палоне. Вiсела на прэнгу. I ёй таксама смажылi ножкi. Але паколькi яна была вельмi прыгожай, кат стараѓся не спалiць ёй распаленым жалезам скуру. Вадзiѓ агнём i металам на адлегласцi, змочваѓ алеем i вадой ёй скуру. Так падсмажыѓ i грудзi. Балюча было вядома, але Лiзавета магла лакалiзаваць адчуваннi i практычна нiчога не адчуваць.
  Але вось менавiта гэта падалося б фашыстам усяго i падазроней. Таму дзяѓчына прыкiнулася дурнiцай i ѓскрыквала, плакала, прасiла лiтасцi.
  Супраць яе ѓ немцаѓ амаль нiчога не было. I потым Лiзавета ну настолькi прыгожая бландынка. Палкоѓнiк СС яе згвалтаваѓ. I падзяку за дастаѓленае задавальненне адпусцiѓ.
  Дарэчы, Лiзавета нават адчула аргазм, ад сэксу з ненавiсным мужчынам ужо вельмi гэта незвычайна i крута.
  Пасля чаго дзяѓчына засвоiла: прыгажосць гэтая зброя. I вельмi ѓмела гэтым карысталася.
  Вось зараз дзяѓчынкi гулялi ѓ карты i абмяркоѓвалi праблемы.
  Аѓрора прапанавала, выскалiѓшы мордачку:
  - Давайце нападам на супернiка самi!
  Лiзавета хiхiкнула:
  - Учатырох супраць дзясяткаѓ тысяч?
  Рудая д'ялiца заѓважыла:
  - Але ѓ нас перавага ѓ зброi, i мы ѓжо вынiшчылi не адну тысячу супернiкаѓ.
  Кацярына дадала з ухмылкай:
  - Акрамя таго б будзем дзерцiся ѓ адных толькi трусiках. А значыць, здабудзем вельмi эфектыѓную абарону.
  Лiзавета пачухала Алене круглую, ружовую, дзявоцкую пятку i заѓважыла:
  - Што ж... Гэта вельмi цiкавая iдэя. Можа, сапраѓды так узяць i зрабiць?
  Аѓрора, выскалiѓшы свае буйныя зубы, прапанавала:
  - Ды мы так i зробiм! Расея без усялякiх сумневаѓ павiнна перамагчы каалiцыю варожых ёй дзяржаѓ.
  I ѓсе чатыры дзяѓчынкi ѓсклiкнулi, ускiнуѓшы босыя ногi ѓверх:
  - Слава самай вялiкай iмперыi свету!
  Пасля чаго ваяѓнiцы адправiлiся бiцца. А чаго iм яшчэ марудзiць.
  Увосень ночы доѓгiя i самы час стукнуць. Тым больш якраз замаразак.
  Дзяѓчаты iдуць сабе, шлёпаючы босымi ножкамi па лужынах, i ламаючы скарынку лёду.
  Усё iх фiрмовае адзенне: сiнiя трусiкi. Што ён зручна i практычна.
  Можна бiцца вельмi нават смела. I ваяѓнiцы без усiх сумневаѓ амаль голыя вельмi нават прыгожыя.
  Дзяѓчаты кiнулi вострыя дыскi босымi ножкамi. Зрэзалi вартавых, выпусцiѓшы iм кроѓ праз горла. Пасля чаго прабурчэлi:
  - Мы ёсць вышэйшая форма свядомасцi! I разбурэннi таксама
  Лiзавета першая адкрыла агонь з кулямётаѓ. Яна выкошвала ангельцаѓ, французаѓ, турак, i спявала:
  - Я дзеѓка-знiшчальнiк. Матор мой гарыць! Неба мая мясцiна!
  I як кiне босы ножкай гранату. I раскiдвае пару тузiнаѓ супостатаѓ, усiх масцяѓ.
  Затым Алена дае чаргу, выкошваючы супернiкаѓ. I таксама шпурляе босай хупавай ножкай гранату.
  Пасля чаго прамаѓляе:
  - I цар Мiкалай непераможны!
  Далей агонь вядзе Аѓрора. Скошвае працiѓнiкаѓ, i з захапленьнем прамаѓляе:
  - Я басаногая мара, i вялiкая прыгажосць!
  I таксама паказвае мову. Ну i поѓнае дзяѓчынка рудай масцi. Знарок трапiла ѓ палон да немцаѓ, каб прайсцi на сабе катаваннi. Да яе босых ножак прыклалi фашысты шырокiя палосы распаленага дабяла жалеза. А яна толькi засмяялася ѓ адказ. Вось гэта Аѓрора! Вось гэта сапраѓды дзяѓчынка самага зруйнавальна пiлатажу!
  Калi лупiць самалёт балiстычнымi ракетамi.
  А таксама кiдае босай ножкай гранату.
  А тут яшчэ i Кацярына ѓ баi як звер. Разбурае супернiка. Ламае яго нiбы ляльку.
  Дзяѓчына кiдае босай ножкай гранату i пiшчыць, выскалiѓшы зубкi:
  - Я такая ваяѓнiца, што перада мной падае на каленi самы моцны i небяспечны вораг!
  I зноѓ як запусцiць голымi нагамi цэлую звязку забойных гранат.
  А далей ужо прасуе Лiзавета. Вось гэта дзеѓка-тэрмiнатар. I адкуль з'явiлася такая прыгожая i бялявая нiбы свежы снег дзяѓчынка. Як з такой жадаецца закруцiць раман.
  I дзяѓчаты iдуць сабе i топчуць саюзнiкаѓ, нiбы яечную шкарлупiну.
  Дзяѓчыны працягвалi свой наступ па лагеры ангельцаѓ i французаѓ з туркамi.
  Лiзавета цвiкнула. Шпурнула босай ножкай гранату. I прапiшчала:
  - Я ваяѓнiца клас А!
  I зноѓ як пальне.
  Алена таксама лупанула па супернiку. Рассеяла цэлы натоѓп ангельцаѓ i зароѓ:
  - Я воiн веры, i ѓсiм прыклад!
  А тут яшчэ i Аѓрора прыступiла да лаянкi. Таксама дала трапную чаргу. А затым узяла i шпурнула босай ножкай гранату.
  А затым у бой уступiла Кацярына. Вельмi энергiчная дзяѓчынка, узяла i босы ножкай цэлую звязку гранат адвесiла.
  I дала чаргу. Выкасiла ангельцаѓ i французаѓ мноства.
  Лiзавета таксама пальнула i босай нагой прыпусцiла гранату.
  I выкасiла кучу саюзнiкаѓ.
  Далей Алена дзюбнула чаргой. Потым зноѓ запусцiла босымi пальцамi ножак гранату.
  I прасiпела:
  - Мiкалай, Мiкалай, Коля!
  Даѓбанула i Аѓгусцiна, прачырыкаѓшы:
  - Цэсарэвiч Мiкалай...
  I ляцiць пушчаная босай нагой граната.
  Кацярына таксама дзюбнула чаргой. Выкасiла саюзнiкаѓ.
  I кiнула босай ножкай гранату.
  - Калi валадарыць прыйдзецца...
  Лiзавета зноѓ лупанула. Стрэльнула i пiскнула:
  - Нiколi не забывай...
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай нагой граната.
  I Алена таксама прыпусцiла чаргой. А потым шпурнула босай ножкай гранату.
  Пасля чаго прачырыкала:
  - Што палiцыя б'ецца.
  Потым i Аѓрора ѓзяла i шпурнула босай ножкай гранату. Раскiдала фашыстаѓ. I прачырыкала:
  - Я ёсць тое, што забiвае фашыстаѓ!
  Кацярына таксама дала чаргу i дадала:
  - Калi i не фашыстаѓ, то ворагаѓ!
  I таксама кiнула босай нагой гранату.
  Лiзавета таксама вяла агонь. Скасiла супернiкаѓ. Пасля чаго паляцела кiнутая босымi пальцамi ног лiмонка.
  Ваяѓнiца дадала:
  - Я валадарка смерчу!
  Потым Алена як садане чаргой. Ды i выкасiць саюзнiкаѓ. I прачырыкае:
  - Якая ляцiць смерць!
  I таксама кiнутая босай нагой граната ѓсiх разносiць.
  А затым i Аѓрора. Возьме i дзюбне з кулямётаѓ. Раскосiць ангельцаѓ. I ѓхмыльнецца:
  - Я дзяѓчына суперкрутога класа!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай наженькай граната. Цудоѓная дзяѓчынка.
  А тут яшчэ i Кацярына як паддасць. I кулямётам дзюбне. Выкасiць цэлы шэраг. I прабуркуе:
  - Касмiчны дэсант! Нiхто не спынiць!
  I зноѓ прыгажуня пачынае страляць.
  Чатыры дзяѓчыны ѓ марозную ноч амаль зусiм голыя, у адных трусiках, тоненькiх i сiнiх. Яны трасуць сабе клубнiчнымi саскамi. I кулi дзяѓчынак не бяруць.
  Нiяк не могуць патрапiць у голае цела. Дзяѓчынкi то чарадзейкi, i iх галiзна абараняе.
  Кацярына памятала як у ранейшым светабудове, фашысты злавiлi камсамолку Марыю. Прыгожую дзяѓчына сталi катаваць. Паставiлi босымi ножкамi на вуголле. Дзяѓчына закрычала ад дзiкага болю. Пасля яе сагналi на лёд. А потым зноѓ на вуголле. Сталi голую пароць калючым дротам. Пад канец распаленымi абцугамi раздзiралi голыя грудзi. I ва ѓлонне Венеры сунулi пыхкае запалам прут. Нават зашыпела i задымiлася.
  Пасля чаго камсамолка Марыя страцiла прытомнасць.
  Далей немцы аблiлi яе ледзяной вадой. I зноѓ катавалi, i мучылi. Палiлi агнём. Потым далучылi датчыкi i пачалi прапускаць ток. Катавалi самымi рознымi спосабамi.
  Дзяѓчына замучылi да смерцi. Нават i не пакаралi смерцю. Пасля зрабiлi спробу немцы таксама з пiянерам. Хлапчука калолi распаленымi iголкамi. Пасля яго босыя ножкi паднеслi да жароѓнi. Палiлi датуль, пакуль па самае калена не абвуглi косткi.
  Далей хлапчука павесiлi на дроце. Вось як фашысты здзекавалiся з рускiх людзей. Але i гэтым катаваннi не абмежавалiся.
  Кацярыну таксама катавалi. Яна прайшла скрозь катаваннi, i ёй нават было прыемна.
  Асаблiва падабалася, калi прыпякалi распаленым жалезам падэшвы. Агрубелую пятку гладзяць чырвоным металам. I прыемны жар такi.
  Кацярыну таксама лупiлi бiзуном. Бiлi яе бязлiтасна. А потым яшчэ i ланцугом лупiлi.
  Затым яшчэ катаваннi. Ток увогуле вышэйшы клас. Асаблiва вельмi цiкава, калi да iнтымных месцаѓ электроды прыстаѓляць. I козыт такi, класны.
  Лiзавета цвiкнула па саюзнiках. I зноѓ кiнула босай нагой магутны прэзент смерцi.
  I прачырыкала:
  - Супервайзеры i комiксы Кiнг-Конг!
  Алена таксама як босай нагой запусцiць забойную гранату. I дала забойную чаргу:
  - Я Кiнг-Конг!
  Тут Аѓрора дзюбанула з кулямёта. А яшчэ грудзьмi з лалавымi саскамi трасе. I босай ножкай паслала лiмонку.
  I прашыпела:
  - А я лэдзi Конг?
  I тут Кацярына ѓзяла i пальнула з размахам. I таксама запусцiла босай ножкай гранату. I як лупне па гiтлераѓцах. З такiм наскокам. I раскiдае англiйскiх салдат з французамi.
  Не, вядома ж, Кацярына памятае, што Брытанiя была ѓ другой сусветнай вайне разам з Расiяй. Прычым у ангельцаѓ быѓ выбар у адрозненне ад рускiх. I без Брытанii прыйшлося б зусiм прутка. Але зараз ангельцы i французы дашлi на рускую зямлю i душаць Крым.
  Лiзавета зноѓ дала чаргу, трасучы голымi грудзьмi i, прачырыкала:
  - Я баец што супермэн - гэта значыць малайчына!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай хупавай ножкай граната.
  Алена саданула чаргу. Выкасiла ангельцаѓ i пiскнула:
  - Дзе ж ты гаспадар - дзе!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай наженькай граната.
  Тут i Аѓрора пальнула, выбiла чаргой супостатаѓ. Затым босы ножкай як прыпусцiць гранату. I заспявае:
  - Сталiна, Сталiна, мы хочам Сталiна!
  Кацярына таксама лупанула чаргой. Ашчэрыла зубкi i прачырыкала.
  - Каб зламаць нас не змаглi! Устань гаспадар з зямлi!
  I зноѓ ад босай нагi пушчаная граната ѓсiх раскiдала.
  Чацвёрка галаногiх i амаль цалкам аголеных дзяѓчынак у трусiках, нанесла каласальную шкоду ангельцам i французам, а таксама туркам. Была знiшчана яшчэ i некалькi батарэй.
  Пасля чаго дзяѓчынкi вярнулiся зваротна да расейскiх войскаѓ. Трохi ѓзбадзёрылi сябе сэксам з вялiкай колькасцю мужчын. Што вельмi карысна для здароѓя. I для магii ѓ тым лiку. Каб стаць нашмат мацнейшым.
  Ваяѓнiцы злёгку па забаѓлялiся гульнёй у карты. Потым згулялi ѓ шахматы ѓласнай вынаходкi.
  Далей ужо былi практыкаваннi фiзiчнага ѓзроѓню.
  Яны ваяѓнiцы прыбылi з другой сусветнай вайны. Але той вайны, што iшла крыху па-iншаму, чым у рэальнай гiсторыi. У прыватнасцi здарылася так, што было верагодна на дзевяноста працэнтаѓ: перамога Японii ѓ бiтве пры Мiдуэй.
  У многiх паралельных светабудовах Японiя гэтую бiтву i выйграла.
  Тут не выключэнне... Вядома ж, гэта аказала ѓплыѓ на ход вайны. Самураi захапiлi Гавайскi Архiпелаг, i ѓладаннi ЗША i Брытанii ѓ Цiхiм акiяне. I нават ударылi па Iндыi. З-за чаго ангельцы адмовiлiся ад правядзення аперацыi "Паходня", i Роммель не быѓ разбiты ѓ Егiпце.
  Праѓда, другога фронта самураi не адкрылi. Пад Сталiнградам савецкiя войскi правялi паспяховую, наступальную аперацыю. Але потым пачалося разыходжанне з рэальнай гiсторыяй. Майнштэйн атрымаѓ з Трэцяга Рэйха больш падмацаванняѓ, i здолеѓ прарвацца да Паѓлюсу. Паколькi немцы не адцягвалiся на Афрыку, дзе панавала зацiшша i, не акупавалi Францыю, у iх аказалася больш дывiзiй i асаблiва самалётаѓ, што дазволiла прабiць калiдор да Сталiнградскага катла.
  Баi кiпелi разлютаваныя. Гiтлер не хацеѓ сыходзiць са Сталiнграда. Але зiмой у немцаѓ не хапала сiлы, каб трымацца. Але тут дапусцiѓ памылку асабiста Сталiн. Загадаѓшы штурмаваць Сталiнград. Гэта дазволiла гiтлераѓцам утрымаць калiдор i адбiць наступленне савецкiх войскаѓ.
  Змаглi выстаяць фашысты i ѓ цэнтры. Толькi пад Ленiнградам савецкiя войскi прабiлi калiдор. Але аперацыя "Iскра" працягнулася значна даѓжэй i каштавала вялiзных страт. Так што развiць поспех не ѓдалося.
  Бой зацягнулiся да вясны. Пакуль новы контрудар гiтлераѓцаѓ не аднавiѓ становiшча пад Сталiнградам.
  Фашысты дабiлiся поспехаѓ, але аказалiся вымушаны аб'явiць татальную вайну i папаѓняць сiлы.
  Толькi ѓ чэрвенi пачаѓся новы наступ фашыстаѓ уздоѓж Волгi на паѓднёвым кiрунку.
  У баях прынялi ѓдзел: "Пантэры", "Тыгры", "Фердынанда" i "Львы". Апошнi танк важыѓ дзевяноста тон i валодаѓ магутнай прыладай, выкарыстоѓваѓся для прарыву.
  Але Чырвоная армiя добра ѓмацавалася. Тэмп прасоѓвання гiтлераѓцаѓ быѓ невысокi. А страты значныя. Асаблiва шмат аказалася страчана "Пантэр", якiя мелi слабую абарону бартоѓ. Не занадта добры апынуѓся i цiхаходны "Леѓ". Рухавiк у 800 конскiх для дзевяноста тон вiдавочна недастаткова. Плюс яшчэ i гармата была менш хуткастрэльнай.
  Зрэшты, адзiным плюсам "Льва", у параѓнаннi з "Тыграм", была таѓсцейшая ѓ 100-мiлiметраѓ бартавая i кармавая браня, ды яшчэ i пад нахiлам.
  "Леѓ", па форме нагадваѓ вялiкую "Пантэру", што рабiла яго добра абароненым, але занадта ѓжо дарагi i цяжкi, цяжкi для перавозкi танк.
  Паколькi ЗША практычна не бамбiлi Трэцi Рэйх, а Брытанiя магла дазволiць сабе толькi шпiлькавы ѓкус, немцы вырабiлi больш тэхнiкi, чым у рэальнай гiсторыi, i змаглi рэалiзаваць праект са "Львом". Хоць у практычных адносiнах, мабыць "Тыгр" эфектыѓней.
  На падыходзе быѓ i запуск у серыю "Маѓса".
  Чацвёрка дзяѓчат тады ваявала на перадавых пазiцыях. Немцы iмкнулiся, iдучы ѓздоѓж Волгi выйсцi да Каспiйскага мора i адрэзаць Каѓказ па сушы.
  Але ж прыгажунi супраць iх. I тады дзяѓчынкi ѓжылi навiнку: распранулiся да трусоѓ, i босыя, амаль голыя ваявалi на самай лязе нападу Вермахта.
  Лiзавета кiнула па фашыстах босай ножкай гранату i перавярнула "Пантэру", пасля чаго прагарлапанiла:
  - За Радзiму i Сталiна!
  Паказаѓшы сваю доѓгую мову.
  А тут яшчэ дзюбанула Алена. Разбiла нямецкi танк i вякнула:
  - Я дзеѓка што рве фашыстаѓ!
  I таксама босай ножкай гранату кiне.
  А далей у бой уступiла Аѓрора. Таксама босымi пальчыкамi ножак запусцiць нешта смяротнае. Высячэ фашыстаѓ. I таксама заспявае:
  - Я ёсць д'ябал!
  I Кацярына падкiнула босымi ножкамi лiмонку. Раскiдала фрыцаѓ. I прабiла гусенiцу танку "Леѓ", вякнуѓшы:
  - Я валадарка смерцi!
  I ѓся чацвёрка вельмi актыѓна фашыстаѓ паламала. I бiла...
  Гiтлераѓскiя полчышчы прасунулiся за першыя дзесяць дзён на трыццаць-трыццаць пяць кiламетраѓ.
  Потым здарылася танкавая бiтва. Пятае войска дало бой фашыстам. Бiтва паказала, што танк "Леѓ", толькi з дыстанцыi добры. I "Пантэра", на дыстанцыi нядрэнная. Але затое зблiзку пасуе.
  У гэтай бiтве было шмат таранаѓ. Асаблiва супраць "Льва". Нямецкая машына не прабiвалася трыццацьчацвёркамi ѓ борт i яе трывiяльна таранiлi.
  Але ѓ цэлым бiтва паказала перавагу нацыстаѓ у баях на дыстанцыi, i тое, што ѓ iх шмат тэхнiкi.
  Але вось ваююць дзяѓчаты ѓ танкавых экiпажах Чырвонай армii. А паколькi горача, то дзяѓчаты ѓ адным бiкiнi i босыя. А такiя прыгожыя.
  I малоцяць гiтлераѓцаѓ. Нiбы цапамi пшанiцу. Вось гэта дзяѓчынкi, вось гэта прыгажунi класа супер.
  Мiнула яшчэ дзесяць дзён баёѓ. Гiтлераѓцы прасунулiся яшчэ кiламетраѓ пятнаццаць, але так i не выйшлi на аператыѓную прастору i спынiлiся.
  Занадта шмат панеслi за дваццаць дзён наступлення страт. Акрамя таго Чырвоная армiя стала наступаць паѓночней Сталiнграда. I нават савецкiя войскi злёгку ѓклiнавалiся ѓ нямецкую абарону.
  Не зусiм апраѓдалiся надзеi фашыстаѓ на Фоке-Вульф. Дадзеная машына аказалася не зусiм манеѓранай. Але затое жывучай i з магутным узбраеннем.
  Iшоѓ узаемны абмен ударамi. Асаблiва праславiлiся ѓ бiтвах дзяѓчыны-лётчыцы. Яны таксама бiлiся амаль голенькiя. Многiя нават без станiкаѓ. I вельмi нават дасцiпнiчалi.
  Вось, напрыклад, лётчыца Маргарыта. Такая цудоѓная мядовая бландынка. I ѓ адных толькi чорных трусiках. Настолькi ѓ ёй чароѓная прыгажосць. Што з такой цудоѓнай краляѓ так i хочацца заняцца каханнем. Гэта такая выдатная ваяѓнiца з ваяѓнiц.
  А ножкi босыя, i такiя хупавыя.
  Вось дзяѓчына разгортвае свой ЯК, i нацiскае голай, ружовай падэшвай на педаль. Страчыць з авiягарматы. Збiвае нямецкую машыну i верашчыць:
  - Мы Бога папросiм, упiшыце нас з сябрам у якi-небудзь анёльскi полк!
  I таксама лупне.
  А па правую руку ад яе ваюе, iншая дзяѓчынка. Таксама босая, амаль голенькi, толькi трусiкi ѓ яе беленькiя. А сам яна рудая, i такая сэксуальная. Нi дня без сэксу.
  I разбурае сабе фашыстаѓ... Вось нацiснула босай ножкай на гашэтку. I скасiла фрыца ѓ небе.
  I праверашчала:
  - Славiцца Радзiма мая!
  I паказала мову...
  Ну як з такiмi прыгажунямi ѓ небе ды прарвешся!
  Дзяѓчынкi пасля невялiкай паѓзы зноѓ атакавалi войска саюзнiкаѓ. Гэта
  iх стыль - не даваць запасiцца войскам Англii i Францыi. I лезуць сабе дзяѓчынкi нiбы цяжкiя, шмат ствольныя танкi.
  Страляюць сабе i босымi ножкамi кiдаюць гранату. А паколькi яны амаль голенькiя, то ѓ iх i патрапiць саюзнiкi не могуць, хаця ляцяць тысячы куль. Але прыгожае i аголенае цела, не возьмеш артылерыяй i стрэльбамi.
  Дзяѓчаты iдуць сабе, дакладней бягом, па iнii i снезе. I страляюць вельмi трапна. Кожны стрэл, вельмi трапны, проста ѓ лоб.
  Лiзавета ѓзяла i дзюбанула з кулямёта. Выкарыстоѓваючы магiю дзяѓчынкi пасылала неразменныя патроны. Забiвалi саюзнiкаѓ. Разбуралi без усялякага разбору. I размывалi ангельцаѓ.
  Дзяѓчына кiнула босай нагой гранатай. I разбiла агрэсараѓ.
  Працягнула страляць i вельмi трапна.
  I прачырыкала з лютасцю:
  - Я руская гарпiя!
  I як засмяецца.
  I Алена як возьме i лупне па фашыстах. I выкасiла iх. Перамалола. I таксама босай нагой як кiне гранату. I засмяецца.
  - Я Супермэн!
  I зноѓ страляе сабе...
  А далей Аѓрора ѓжо палiць. I таксама выкошвае супернiкаѓ.
  I таксама босай ножкай кiдае гранату. Выбiвае супернiкаѓ.
  I шчабеча:
  - Усё будзе проста супер!
  I Кацярына раздзiрае ангельцаѓ i французаѓ. Лiтаральна распарвае iх чэргамi. А затым босымi пальцамi ног кiдае лiмонку.
  Моцна дзяѓчаты за саюзнiкаѓ узялiся. I ѓ першую чаргу дзякуючы аголеным целам яны i дамiнуюць на поле бою. Крушаць, ангельцаѓ i французаѓ.
  Як у свой час цiснулi немцаѓ. Гiтлераѓцы не змаглi развiць наступленне да Каспiйскага мора ѓздоѓж Волгi, там дзяѓчаты амаль голыя iм не далi.
  Але абмежаванага поспеху фашысты дабiлiся на поѓднi. Яны змаглi ѓсё ж узяць Арджанiкiдзэ i акружыць Грозны. Усё ж немцы даволi моцныя. Папоѓнiлi войскi замежнiкамi. Паклiкалi працоѓных, замянiѓшы iх рабамi. Выкарыстоѓвалi шмат тэхнiкi. У Афрыцы панавала зацiшша. Брытанiя амаль не вяла баявых дзеянняѓ. Дэ-факта гэта было фактычнае, няхай i неафiцыйнае перамiр'е. Што, вядома ж, на руку немцам. Фрыцы ѓ наступе больш актыѓна выкарыстоѓвалi iтальянцаѓ i французаѓ. Сухапутнае войска Вермахта перавысiла дванаццаць мiльёнаѓ. I стала максiмальнай.
  Для СССР сiтуацыю ѓскладняла i магчымасць уступлення ѓ вайну Японii, якая захапiла Iндыю i большую частку Кiтая. Пяхоту ѓ самураяѓ шмат.
  Сталiн спрабаваѓ знайсцi спосаб заключыць хаця б часовае перамiр'е. Але гэта яму не надта ѓдавалася.
  Гiтлер хацеѓ Каѓказскай нафты, i цiснуѓ нiбы танк. У жнiѓнi савецкiя войскi зноѓ атакавалi фашыстаѓ у цэнтры. Атрымалася дамагчыся толькi невялiкага пасоѓвання i коштам адчувальных страт. Больш паспяховым было наступленне пад Варонежам Тут ваявалi iтальянцы i яны хутка зламалiся.
  Немцы, праѓда, нанеслi контрудар i аднавiлi становiшча, але адцягнулiся значныя сiлы ад Каѓказа.
  Дзяѓчаты тады сябе таксама паказалi добра.
  Лiзавета i яе каманда нават захапiлi адзiн з першых "Маѓсаѓ". Рухнулi танк-монстр. I сталi цiснуць фашыстаѓ. I гусенiцамi, i выкарыстоѓваючы дзве гарматы.
  Дзяѓчынкi ѓ адных трусах ехалi ѓ танку, i разбуралi фрыцаѓ. Трапнымi стрэламi разбiлi "Пантэру". Потым два "Тыгра".
  Лiзавета, ведучы агонь, са 128-мiлiметровай гарматы, выдала:
  - Я ёсць сапраѓдная чэмпiёнка па знiшчэннi танкаѓ!
  I зноѓ пальнула - разнёсшы "Пантэра".
  Трасянула босай, дзявочай ножкай. I працягнула знiшчэнне бранiраваных супернiкаѓ.
  Алена таксама дзюбанула па фашыстах i прачырыкала:
  - Далоѓ дыктатуру грашовых мяшкоѓ!
  I босымi пальчыкамi перавяла прыцэл. I з лягчэйшай гарматы як саданет.
  А тут i Аѓрора стала весцi стралянiну. Таксама разбурае гiтлераѓцаѓ. Страляе сабе вынiшчаючы фашыстаѓ.
  I нацiскае на цынгель босымi пальчыкамi хупавых ножак.
  I пасмейваецца.
  Прабуркавала дзяѓчынка:
  - Я ёсць тое, што нельга перамагчы!
  I Святлана таксама пры дапамозе босенькiх пальчыкаѓ як душыць i дзяѓбне па фрыцах.
  I прабуркуе:
  - Я дзеѓка што быка завалiць!
  Лiзавета i яе сяброѓкi выдатна павесялiлiся. I сагналi танк у савецкiя пазiцыi.
  Прычым iх па памылцы абстраляла батарэя Чырвонай армii, але ѓсе снарады адскочылi, нiбы гарох ад тоѓстай бранi.
  Ваяѓнiцы паказалi тады пiлатаж.
  А затым крыху пабалявалi трафейнай тушонкай i спiртам.
  А вось зараз за саюзнiкаѓ узялiся. Таксама канкурэнты царскай Расii ѓ барацьбе за сусветнае панаванне.
  Сам цар Мiкалай Першы не быѓ занадта агрэсiѓны, але ѓсё ж пашырыѓ iмперыю. Да вайны ѓ Крыме царская Расiя дасягнула сваёй максiмальнай плошчы за ѓсю гiсторыю. Ну, гэта праз тое, што была ѓ 1867 годзе прададзена Аляска. Але калi б цар Мiкалай Першы не скончыѓ бы самагубствам, i пражыѓ бы даѓжэй, то... Ён бы i паѓночныя штаты ѓ вайне з поѓднем не падтрымаѓ бы, i Аляску не стаѓ бы прадаваць.
  Лiзавета цвiкнула па ангельцам... I зноѓ босымi ножкамi як прыпусцiць гранату.
  Ды з фашыстам ваяваць было цяжэй. Яны i жорсткiя гэтыя фрыцы былi. Напрыклад, пiянера Руслана голага ганялi па снезе. Потым бачачы, што хлапчук занадта моцны, узялi i сталi аблiваць кiслатой. А потым кiнулi ѓ бочку да галодных пацукоѓ. Тыя выелi хлопчыку вантробы. Страшная была смерць у хлапчука.
  Яшчэ аднаго пiянера гiтлераѓцы скармiлi жыѓцом галоднаму мядзведзю. Прычым на вачах у сотняѓ людзей. Хлопчык быѓ укрыжаваны на нiзкiм крыжы, i яму яшчэ i вырвалi мову. Мядзведзь пажыраѓ пiянера, i гэта было вельмi жахлiва.
  Чаго таго гiтлераѓцы не вытваралi. Адну камсамолку ганялi голай па марозе, а затым лiлi вёдры з кiпенем, а пасля зноѓ на мароз.
  Лiзавету ѓражвала такая жорсткасць. Цяпер круша ангельцаѓ i французаѓ, дзяѓчына думала, што добра б перамогшы ѓ крымскай вайне павярнуць i супраць немцаѓ.
  Алена таксама з кулямёта лупанула. I босай ножкай прыпусцiла гранату. Чароѓная дзяѓчынка.
  I бландынка, з лёгкай жаѓцiзной валасоѓ.
  I шчабеча:
  - Русь непераможная i крутая!
  Дзяѓчына прыгадала, як яе саму катавалi фашысты. Яны яе адвялi ѓ лазню i затапiлi пару. А потым проста ѓ ледзяную ваду з сауны. Гэта нават арыгiнальна. I зноѓ у сауну. Пасля, праѓда, пусцiлi ѓ ход ток, што ѓжо не так прыемна.
  Далей яшчэ было катаванне ператрусам. Дзве буйныя мужападобныя наглядчыцы апраналi гумовыя пальчаткi i мацалi ѓсё цела. Прычым вельмi грубiянска. Залазiлi ва ѓсе дзiркi i вельмi доѓга ѓ iх вагалiся. А тузiн мужчын глядзеѓ i адпускаѓ грубыя жартачкi. Тут сумесь i болi i знявагi. Пры гэтым, аднак, самi немцы неяк гвалтаваць асцерагалiся. Толькi шчыпалi i камячылi цела. Алена змаглi збегчы з палону. Збольшага ѓцёкi ѓдалiся таму, што яе так i не пакалечылi.
  Аѓгустына таксама пiша сабе i кiдае босымi ножкамi гранаты. Адчайнае дзяѓчынка.
  I Святлана ад яе не адстае. Усё разбурае i пячэ агнём. I кiдае босымi ножкамi гранаты.
  Ваяѓнiцы паскубалi добра англiчан i французаѓ. Вярнулiся да сябе ѓ логава.
  Трохi нацешылiся сэксам з мужчынамi. I пасля занялiся новым набегам.
  На гэты раз прыгажунi атакавалi ангельцаѓ у моры. Павялi самаробную тарпеду да лiнейнага крэйсера i без лiшнiх цырымонiй затапiлi карабель.
  Пасля чаго з трыѓмфам вярнулiся назад. Яны ж малайцы.
  З немцам ваяваць было, бадай, больш складана.
  Пасля таго як фашысты аднавiлi сваё становiшча пад Варонежам, лiнiя фронту стабiлiзавалася. У канцы лiстапада Чырвоная армiя паспрабавала наступаць у цэнтры. Але гiтлераѓцы гэта чакалi, i змаглi зноѓ адбiць удары. Няѓдачай скончылася i спроба прарыву пад Ленiнградам у студзенi.
  У лютым Чырвоная армiя дабiлася толькi поспехаѓ пад Варонежам, але абмежаваных I крыху ѓклiнавалася на поѓнач ад Сталiнграда.
  Да лета немцы папоѓнiлi свой арсенал. У iх з'явiлася на франтах да чэрвеня ѓжо цэлая тысяча новых рэактыѓных знiшчальнiкаѓ МЕ-262. У серыю паступiла i "Пантэра" i "Тыгр"-2. Праѓда апошнi танк атрымаѓся занадта вялiкi i нязграбны i часта ламаѓся. Але затое "Пантэра"-2 крыху саступаючы тыгру ѓ бранi атрымаѓшы новы рухавiк i 88-мiлiметровую гармату з вузкай вежай, значна дадала ѓ хадавых якасцях.
  На падыходзе былi i танкi серыi Е з больш шчыльнай кампаноѓкай, нiзкiм сiлуэтам, i тоѓстай, пад вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу бранёй.
  СССР у сваю чаргу разгарнуѓ у серыю Т-34-85 i IС-2. А таксама новыя ЛА-7 i ЯК-3. Зрэшты, пакiнуѓшы самым масавым ЯК-9. У немцаѓ з'явiѓся больш дасканалы Т-152 развiццё Фоке-Вульф, шматмэтавая машына. Яшчэ крыху раней МЕ-309, i Ю-288, а потым i Ю-488. Апошняя машына была чатырох маторнай, i настолькi хуткай, што яе не маглi дагнаць савецкiя Якi.
  Але самым шматабяцальным абяцаѓ стаць рэактыѓны бамбавiк "Арада". Яго не мог дагнаць нiводны савецкi знiшчальнiк, i з-за вялiкай хуткасцi вельмi цяжка збiць з зенiткi. Не зусiм удалым аказаѓся рэактыѓны МЕ-163, але менавiта гэты самалёт i бiѓ сусветныя рэкорды ѓ хуткасцi. Аднак лётаѓ усяго толькi шэсць хвiлiн.
  У цэлым нямецкая рэактыѓная авiяцыя iмклiва развiвалася, i фашысты паступова захоплiвалi панаванне ѓ паветры.
  Сталiна гэта моцна непакоiла. Пакуль яшчэ ѓ Цiхiм акiяне працягвала дамiнаваць, разбiваючы амерыканцаѓ па частках Японiя.
  Гiтлеру вельмi жадалася, каб Краiна ђзыходнага Сонца адкрыла другi фронт на Далёкiм Усходзе, i хутчэй дапамагла скончыць з Расеяй.
  Акрамя таго фюрар жадаѓ i Турцыю падштурхнуць да агрэсii супраць СССР.
  Японiя выказала прынцыповую гатоѓнасць адкрыць другi фронт, але запатрабавала актывiзаваць баявыя дзеяннi супраць ангельцаѓ i амерыканцаѓ. Турцыя таксама вельмi хацела пазбавiцца англiйскай пагрозы i набыць частку Сiрыi i Iрака.
  Таму Гiтлер прыняѓ рашэнне - значна ѓзмацнiць групоѓку Ромеля, разбiць ангельцаѓ у Егiпце. А на савецкiм фронце пакуль трымаць абарону.
  Наступ пачаѓся 15 чэрвеня пасля наймагутнай артпадрыхтоѓкi. Далей у бой пайшлi "Маѓсы", "Тыгры", "Пантэры", i пара першых танкаѓ "Леѓ"-2.
  Апошняя машына была асобай. У ёй немцы зрушылi вежу ѓ зад, а рухавiк i трансмiсiю размясцiлi спераду i разам. Што дазволiла значна ѓшчыльнiць кампаноѓку i зменшыць вышыню танка. "Леѓ"-2 атрымаѓ таксама рухавiк ад "Маѓса" ѓ 1250 конскiх сiл, i новую гармату ѓ 150-мiлiметраѓ больш эфектыѓную для стральбы па небранiраваных цэлях. Леѓ-2 важыѓ дзевяноста тон, як i ранейшы Леѓ , але быѓ лепш абаронены амаль як Маѓс, i больш рухомы.
  Баi паказалi, што ангельцы супраць такога не зусiм гатовыя. I пасля дванаццацi дзён упартых баёѓ, лiнiя фронту была прарвала. А 6 лiпеня гiтлераѓцы ѓвайшлi ѓ Александрыю.
  А вось на iншых франтах таксама кiпела i бурлiла. 22 чэрвеня 1944 года Чырвоная армiя перайшла ѓ наступленне ѓ цэнтры. Але фашысты зноѓ аказалiся гатовыя да гэтага. Бiтвы кiпелi больш за месяц. Савецкiя войскi амаль прарвалi лiнiю абароны фашыстаѓ, але развiць поспех не змаглi. У баях бралi ѓдзел нямецкiя "Пантэры"-2, якiя паказалi сваю сiлу ѓ абароне i годную рухомасць.
  А вось Т-34-85 сябе не апраѓдала. Машына мела буйнейшую вежу ѓ якую лягчэй патрапiць, але недастатковае бранiраванне. Ды i хуткастрэльнасць гарматы ѓпала. А бранябойнасць недастатковая для прабiвання "Пантэры"-2.
  Савецкiя войскi не паказалi перавагi. ЯК-3 не стаѓ масавым. А ЛА-7 усё ж не дацягваѓ да нямецкiх узораѓ.
  Гiтлераѓцы захапiлi Егiпет, а затым увайшлi ѓ Палестыну, Сiрыю i Iрак. Захапiлi з ходу Кувейт.
  Да iх далучылася Турцыя. Неѓзабаве аказаѓся захоплены ѓвесь Блiзкi Усход.
  Гiтлер павярнуѓ войскi на Афрыку. Фашысты штурмам захапiлi Гiбралтар.
  I прасоѓвалiся па чорным кантыненце.
  Тады ѓжо ѓ снежнi 1944 года цудоѓная чацвёрка спрабавала атакаваць фашыстаѓ.
  Узiмку дзяѓчыны выбеглi ѓ адных толькi трусiках i босыя. Беглi сабе i вялi агонь.
  Добра бiлiся дзяѓчынкi.
  Лiзавета кiнула босымi пальцамi ножак гранату i праспявала:
  - А мы зловiм кураж! I Крым будзе наш!
  Але не атрымалася... Атака захлынулася. Хоць дзяѓчынкi i не атрымалi нiводнай драпiны. Але ѓсё роѓна адкацiлiся. Многае страцiлi ѓ Чырвонай армii.
  Аѓрора па-фiласофску заѓважыла:
  - Вiдаць не лёс перамагчы Трэцi Рэйх! Але мы ѓсё роѓна будзем у Берлiне як нi круцi!
  Кацярына пацвердзiла:
  - Вядома ж, будзем! Фашызм не пройдзе!
  Дзяѓчаты якi раз зрабiлi вылазку ѓ лагер ангельцаѓ i французаѓ.
  Iзноѓ у звычайнай "унiформе", гэта значыць у адных толькi трусiках, i басанож. Змагалiся адчайна i адважна. I як заѓсёды кiдалi босымi пальцамi ног гранаты.
  Вось у другой сусветнай вайне было горай. Гiтлераѓцы наступалi на Афрыку.
  У студзенi 1945 года Чырвоная армiя спрабавала наступаць супраць фашыстаѓ у раёне Варонежа i ѓ цэнтры. I iм удалося дабiцца такiх-сякiх тактычных поспехаѓ.
  У баях прынялi ѓдзел найноѓшыя САУ Е-10, i Е-25. У адной самаходцы апынулiся дзве нямецкiя дзяѓчыны Альбiна i Альвiна.
  Прыгажунi змагалiся на Е-25.
  Яны таксама перанялi звычай для прыгожых дзяѓчат быць толькi ѓ бiкiнi i басанож.
  Ваяѓнiцы ваявалi, пастрэльваючы, i выпускаючы снарады з даѓгаствольнай 88-мiлiметровай гарматы.
  Альбiна вяла агонь па савецкiх машынах i думала. Яе сям'я завiнавацiлася вялiкiя грошы. Каб расплацiцца з крэдыторамi, дзяѓчына Альбiна пайшла на адчайны крок. А менавiта вырашыла выставiць на аѓкцыён сваю некранутасць.
  Бо ѓ Трэцiм Рэйху прастытуцыя легальная. Ну чым гэта не iдэя?
  Яна дзяѓчынка такая прыгожая i фiгурыстая. Проста супер.
  Ну што ж?
  Альбiну накрылi покрывамi i вывелi на памост. Дзяѓчына злёгку бянтэжылася i ѓздрыгвала. Як гэта было незвычайна, i дзёрзка прадаць сваю некранутасць.
  Дзяѓчына цокала высокiмi абцасамi.
  Гандаль пачаѓся са ста марак.
  Аѓкцыянiст падняѓ малаток i крыкнуѓ:
  - Хто больш дасць!
  I дзве дзяѓчынкi ѓ салдацкай форме сарвалi з галавы Альбiны покрыва. Адкрыѓся выдатны тварык i яркiя белыя з жаѓцiзной валасы.
  Адразу ж пачулiся воклiчы:
  - Сто пяцьдзесят!
  - Дзвесце!
  - Трыста марак!
  Генерал са смарагдавым кольцам на пальцы буркнуѓ:
  - Пяцьсот марак!
  Запрошаны на таргi араб, зароѓ:
  - Тысяча!
  Узнiкла паѓза. Сума не маленькая, дык гандаль праходзiць у залатых марках, якiя яшчэ не так абясцэнiлiся. А тут гаворка iдзе толькi аб кралi на ноч.
  Дзяѓчаты ѓ вайсковай форме знялi з грудзей Альбiны покрыва. Аголiлi выдатнай формы бюст. Дзяѓчына яшчэ юная, але ѓжо такая развiтая i панадлiвая. А грудзi загарэлая, так Альбiна любiла купацца без станiка, i клубнiчнымi саскамi.
  Адразу прайшло ажыѓленне.
  Генерал усклiкнуѓ:
  - Паѓтары тысячы!
  Шэйх буркнуѓ:
  - Дзве!
  Генерал не саступаѓ:
  - Дзве з паловай!
  Араб пробулькал:
  - Тры!
  - Чатыры!
  Шэйх стукнуѓ кулаком па крэсле:
  - Пяць тысяч!
  Зноѓ узнiкла паѓза. Цi сапраѓды варта гэтулькi марнаваць на нявiннiцу, тым больш хутчэй за ѓсё цыраваную. Ужо балюча прыгожая бландынка, а ведаючы характары ѓ Трэцiм Рэйху паверыць у яе некранутасць вельмi цяжка.
  Дзяѓчынкi ѓ ваеннай форме скiнулi з Альбiны покрыва прыкрываючае сцягна. Прыгажуня затрэслася ад збянтэжанасцi. Яе сцягна былi моцныя, раскошныя i мускулiстыя. А трыкутнiк валасоѓ белы, такi прывабны.
  Яе ѓздрыгванне i моцнае збянтэжанасць на далiкатным твары ѓзбуджае мужчын. У гандаль уступiѓ бiзнэсмэн.
  - Шэсць тысяч!
  Араб упарта крыкнуѓ:
  - Сем!
  Генерал буркнуѓ:
  - Восем!
  Бiзнесмен пiскнуѓ:
  - Дзевяць!
  Араб са скрыпам пробулькал:
  - Дзесяць тысяч!
  Хлапчук з Гiтлер-югента прароѓ:
  - Дванаццаць тысяч!
  Хаця не вядома цi былi ѓ падлетка такiя грошы. Але шэйх, упiваючыся вачыма ѓ красуню, булькнуѓ:
  - Пятнаццаць тысяч марак!
  Зноѓ узнiкла паѓза. Сума прыстойная ѓ залатых марках асаблiва. Хоць не карцiну купляюць, усяго толькi шлюха на ноч.
  Дзяѓчаты ѓ вайсковай форме скiнулi апошняе покрыва з каленак. Такiм чынам Альбiна аказалася цалкам аголенай, у адных толькi туфлiках на высокiх абцасах.
  Ён збянтэжанасцi i ѓзбуджэння дзяѓчына пакрылася потым, i яе загарэла скура заблiшчала. Яна выглядала такой сэксуальнай i нявiннай, такой узбуджальнай.
  Якi сядзеѓ нерухома Круп, стукнула кулаком па стале прабурчаѓ:
  - Дваццаць тысяч марак!
  Шэйх тут жа адказаѓ:
  - Трыццаць тысяч!
  Круп зароѓ:
  - Сорак тысяч!
  Шэйх не саступаѓ:
  - Пяцьдзесят тысяч!
  Узнiкла новая паѓза. За такую суму можна купiць новую "Пантэра" з начыннем i абсталяваннем. I гэта ѓсяго толькi за паслугi нявiннiцы. Але юрлiвасць часам мацнейшая за розум. Тым больш для Крупа, якi адзiн з найбагацейшых людзей мiру:
  - Шэсцьдзесят тысяч!
  Араб не саступаѓ:
  - Семдзесят!
  Круп булькнуѓ:
  - Восемдзесят!
  Шэйх настойваѓ:
  - Дзевяноста!
  Круп абрэзаѓ:
  - Сто тысяч!
  Зноѓ узнiкла паѓза. Сума для продажу нявiннiцы занадта ѓжо вялiкая. Гэта столькi аддаць за ѓсяго толькi адну ноч. Аѓкцыянiст падняѓ малаточак i вымавiѓ:
  - Сто тысяч разоѓ!
  Потым марудна расцягваючы словы, прабулькаѓ.
  - Сто тысяч дзве!
  Тады распарадчык зрабiѓ знак дзяѓчатам-ваенным. Тыя паспяшалiся выкласцi апошнi козыр. Знялi з прыгажунi туфлiкi, агалiѓшы цалкам яе дакладныя ножкi.
  I менавiта выгляд яе босых ножак, i выгiбу хупавай пятачкi вырабiѓ такое ѓзбуджальнае дзеянне на мужчын, асаблiва на араба, што шэйх залямантаваѓ.
  - Сто пяцьдзесят тысяч!
  Круп упарта не жадаючы саступаць, буркнуѓ:
  - Дзвесце!
  Генерал дадаѓ, трасучыся ад узрушанасцi:
  - Трыста!
  Бязвусы падлетак пiскнуѓ:
  - Чатырыста!
  Шэйх пробулькаѓ пяцьсот!
  Узнiкла новая паѓза. Ну i касмiчныя сумы - за такiя грошы можна карабель купiць.
  Частка сумы ад продажу павiнна была паступiць асабiста Альбiне. Дзяѓчына, натхнёная тым, што ёй дастанецца столькi грошай, моцна ѓзбудзiла. I стала дасканалага голая i басаногая танчыць. А як сваю босыя, загарэлыя ножкi выстаѓляе, як iмi водзiць...
  Круп прабурчаѓ:
  - Шэсцьсот тысяч!
  I тады падняѓся яшчэ адзiн чалавек у зялёнай чалме, таксама мабыць шляхетны араб i прагарлапанiѓ:
  - Два мiльёны марак за гэты цуд!
  Пасля чаго ѓзнiкла труннае маѓчанне. Аѓкцыянiст падняѓ малаточак i пачаѓ вельмi павольна прамаѓляць:
  - Два мiльёны марак разоѓ! Два мiльёны марак два! Два мiльёны марак тры!
  Прададзена вялiкаму...
  Чалавек у зялёнай чалме падказаѓ:
  - Султану Брунея!
  Распарадчык папярэдзiѓ:
  - Яна твая, але толькi на адну ноч, i рабi з ёй, што хочаш, толькi не калечыць.
  Султан паклiкаѓ Альбiну... Дзяѓчына на шкарпэтках акрыяла да яго.
  Потым была пышная ноч у палацы, што здымаѓ султан. Прыйшлося Альбiне ѓпершыню папрацаваць мовай. Што ёй нават спадабалася. Нявiннiцай яна i сапраѓды была цыравальнай. I гэта яе не першы акт. Але вось прыйшлося яшчэ i попку напружыць. Але ѓсё роѓна адзiн мужчына не такi страшны, нават калi сябе перад гэтым ён падмацаваѓ зеллем. Урэшце, палова выручкi - цэлы мiльён марак дасталася Альбiне. I не простых марак, а залатых. Можна паклаѓшы гэтыя грошы ѓ Швейцарскi банк жыць на адны працэнты.
  Але Альбiна паступiла як патрыётка Нямеччыны. Купiла пару танкаѓ i найноѓшую самаходку i адправiлася ваяваць на фронт. Балазе дзяѓчынам зараз гэтым, можна.
  I б'ецца сабе.
  Але баi кiпяць i з боку Чырвонай Армii. Пышныя дзяѓчыны, Лiзавета, Алена, Аѓрора, Кацярына атакую фашыстаѓ у пешым ладзе. Дзяѓчынкi, нягледзячы на мароз амаль голыя ѓ трусiках i босыя, i спяваюць сабе;
  Славiцца вялiкая Расiя,
  Самая цудоѓная краiна...
  Зоркi чорны аксамiт абрасiлi,
  Радзiма промнем азорана!
  
  Колькi ёсць у Айчыне герояѓ,
  Кожны вiцязь воiн-волат...
  Войска крочыць дружным ладам,
  Бо ѓ нас народ заѓсёды адзiны!
  
  Сталiну вялiкаму клянемся,
  Гонар захоѓваць i бiцца да канца,
  Таму што ѓлада яго як Сонца,
  Таму што Божае святло краiна!
  
  Стане наша Радзiма цудоѓнай,
  З велiчэзным духам наш народ...
  Мы б'емся проста, нават класна,
  I фашысцкi вермахт разаб'е!
  
  Камсамолкi босыя б'юцца,
  Хоць шчыпае пяткi iм мароз...
  I вочы ѓ нас як сподкi,
  Пачырванеѓ ад сцюжы дзеѓкi нос!
  
  Любiм з хлопцамi мы гарэзуе,
  Вельмi ѓ нас гарачыя целы...
  I такiя ѓ дасканаласцi асобы,
  Нас у славе мама нарадзiла!
  
  За Расею мы б'емся з фрыцам,
  Перамагаем шалёных ворагаѓ...
  Я такая дзеѓка-майстрыца,
  Не знайсцi бадай нават слоѓ!
  
  Станем мы крутымi тыя дзяѓчынкi,
  Збiраны лiха аѓтамат...
  Галасок такi ѓ кралi звонкi,
  Не прымае самы дзiкi мацюк!
  
  Ёсць у дзяѓчынках лютасьць ж хвацкая,
  Што яе нiяк не пералiчыць...
  Мы ѓбачым месца ѓ дзiвосным раi,
  I будзе вас раздзiраць Русi мядзведзь!
  
  Мы дзяѓчаты прыгожыя такiя,
  Што лепш у сусвеце не знайсцi...
  На славу нашай Радзiмы-Расii,
  Хоць нам на выгляд не больш за дваццаць!
  
  Ведай, на вайне дзяѓчынкi маладзеюць,
  Яны бягуць па снезе басанож...
  I сцягi над Айчынай чырвона лунаюць,
  I рушыць камсамолка кулаком!
  
  Не зможа адолець фашыст хiтры,
  Якiм бы не быѓ проста ён крутым...
  Мы дзяѓчаты ѓ велiч галоѓнай славы,
  Пад гэтым небам яркiм, блакiтным!
  
  Мы зробiм iмперыю больш шчаслiвай,
  Яе велiч паражэнне краiн...
  Велiч без берагоѓ Расii,
  Спынiм бязмежны акiян!
  
  Ды мы дзяѓчынкi агнямёт паражальны,
  Здольныя арды вермахта спалiць.
  У нас напор паверце сапраѓдны,
  Фашыстаѓ будзем вельмi моцна бiць!
  
  Калi прыйдзем у Берлiн мы камсамолкi,
  Прымусiм фрыцаѓ ножкi цалаваць...
  I не дапамогуць нацы нават оркi,
  Ты запiшы мы класныя ѓ сшытак!
  
  
  
  
  КАЛI БЫ IВАН ГРОЗНЫ ПРАЖЫђ БЫ СТОЛЬКI ЯК ПУЦIН
  Вось, напрыклад, аб тым, што было б, калi б Iван Грозны не памёр бы ѓ 1584 годзе. Тады манарху яшчэ не было пяцiдзесяцi чатырох гадоѓ, i ён яшчэ не такi ѓжо i стары. Вось дапусцiм Iвана сапраѓды атруцiлi. А калi не? Што магло развiвацца ѓ Расii?
  Англiя пагадзiлася на вяселле Iвана Грознага з каралеѓскай пляменнiцай i саюз з Расiяй. Вяселле адбылося ѓ 1985 годзе. А праз год пачалася вайна памiж Польшчай i Швецыяй. Расiя выступiла на баку Польшчы.
  Ляхi адбiлi Рэвель, i Нарву. Рускiя войскi свае ранейшыя валадарствы ѓ Швецыi. Вайна выдалася хуткаплыннай. Iван Грозны быѓ захоплены iдэяй вайны на ѓсходзе i не хацеѓ лезцi на Захад. А Стэфан Баторый неѓзабаве памёр, ды i палякi дык вось, захапiлi што маглi.
  Шведы пасля перамоваѓ пагадзiлiся вярнуць Расii яе ранейшыя валадарствы.
  Падкапiѓшы сiлы, Iван Грозны накiраваѓ войскi на ѓсход. Рускiя будавалi гарады ѓ Сiбiры... Прасоѓвалiся ѓсё далей i далей. Але да Iндыi дайсцi не ѓдалося. Занадта далёка, ды i шлях ляжыць праз горы. А па Сiбiры рускiя прасовалiся па не занадта густанаселеных землях. Тым не менш, дайшлi да Цiхага акiяна. У цара Iвана Грознага ангельская прынцэса нарадзiла яшчэ аднаго сына. Яму далi iмя Аляксандр.
  Iван Грозны, такiм чынам, атрымаѓ у 1588 годзе новага спадкаемцу. У 1591 годзе быѓ забiты хлопчык Змiцер.
  Iван Грозны моцна перажываѓ з-за гэтай трагедыi... Расiя пакуль рухалася па Сiбiры. З невялiкiмi сутычкамi Але ѓ 1595 годзе ѓспыхнула вайна з Кiтаем. Тады гэта была не надта моцная краiна, якая ваявала з Маньчжурамi. Iван Грозны ѓсё ж ладна спарахнеѓ. I ѓ 1597 годзе памёр. Праправiѓшы афiцыйна больш за шэсцьдзесят тры гады. Яго кiраванне стала самым працяглым за ѓсю гiсторыю Расii. I менавiта пры iм Русь дабiлася рэкордных заваёѓ. А царом стаѓ спачатку Фядот. Якi зрэшты, ужо быѓ нездаровы, i праправiѓ толькi адзiн год. А пасля яго трон атрымаѓ малодшы сын Iвана Грознага, англiйскi спадчыннiк Аляксандр.
  Новаму цару было ѓсяго толькi дзесяць гадоѓ. Рэгентам пры iм, праѓда быѓ мудры i ѓраѓнаважаны Барыс Гадуноѓ. Першыя гады кiравання выдалiся цяжкiя i дашлiся на голад, выклiканы неѓраджаямi трох гадоѓ. Потым ужо ѓспыхнула вайна з Польшчай. А што хацелi? Свет скончыѓся. Аляксандр Першы меѓ даволi шырокую iмперыю, можа нават самую вялiкую па плошчы ѓ свеце. Вайна з Кiтаем скончылася заваяванне Маньчжурыi i Манголii.
  Так што было чым ваяваць. Рускае войска пад асабiстым камандаваннем Аляксандра разбiла ѓ 1610 году войска Жыгiмонта трэцяга. I аблажыла Полацак. Пасля масiраванай бамбардзiроѓкi горад упаѓ. Палякi сталi цярпець паразы. Жыгiмонт запытаѓся мiру, але Аляксандр запатрабаваѓ вярнуць назад Кiеѓ i Нарву. Рускае войска захапiла шэраг гарадоѓ, у Беларусi уключаючы Менск i Слуцак. А малады ваявода Скапiн-Шуйскi распачаѓ паспяховы паход да Нарвы i пасля чатырохмесячнай аблогi ѓзяѓ горад-порт штурмам.
  Пад Гародняй палякi былi разбiтыя i, горад аказаѓся адразу. Амаль без бою ѓпаѓ i Брэст... Рускiя палкi былi гатовы iсцi на Варшаву, але... Швецыя ѓступiла ѓ вайну. Яе буйное войска рушыла на Арэшак i Карапу. Скапiн-Шуйскi ѓ адказ даѓ адважны бой i нанёс паражэнне армii шведскага караля Густава-Адольфа. Шведы адступiлi. А выбiтны палкаводзец Скапiн-Шуйскi распачаѓ паход i захапiѓ Рэвель. Палякам стала зусiм прутка.
  Жыгiмонт паспрабаваѓ даць яшчэ адзiн бой, але зноѓ быѓ разбiты, i палякi беглi да Вiслы. Толькi пасля гэтага Польшчы пагадзiлася на мiр. Рускiя забралi назад Кiеѓ, Полацак, Вiцебск i Оршу, Гомель. Аднак, праѓда, пагадзiлiся вярнуць Мiнск, Гродна, Брэст, Слуцк. Рэвель i Нарва сталi таксама расейскiмi.
  Русь атрымала, нарэшце, зручнае выйсце да балтыйскага мора. I завяла гандаль.
  Аднак, Швецыя выяѓляла варожасць, тады ѓ 1613 году рускае войска пад асабiстым камандаваннем цара Аляксандра аблажыла i ѓзяла Выбарг. Горад упаѓ, а затым зноѓ шведы былi разбiты ѓ палявой бiтве. Расея захапiла некалькi гарадоѓ у Фiнляндыi, i стварыла пагрозу шведскiм уладанням.
  Густаѓ-Адольф быѓ змушаны аддаць Выбарг, i пайсцi на мiр з Расеяй. А цар Аляксандр пакуль адцягнуѓся ад заходняга тэатра вайной з Кiтаем. Расiя пакарала паднябесную iмперыю. Кiтайцы апынулiся раздробненыя i не зусiм паспяхова супрацьстаялi рускiм. За некалькi гадоѓ вайны Расея заваявала практычна ѓвесь Кiтай. I дайшла да поѓначы В'етнама. Потым наступiѓ працяглы перыяд мiру i пераварваннi валадарстваѓ.
  Турцыя пакуль ваявала з Iранам, i крымскiя орды ваявалi там. Але вось у 1633 годзе новы польскi кароль пачаѓ новую вайну з Расiяй, iмкнучыся вярнуць страчаныя землi. У бiтве з iм зноѓ вызначыѓся Скапiн-Шуйскi. Рускiя войскi разбiлi палякаѓ i зноѓ занялi Мiнск, Слуцк, Гродна, Вiльню i Брэст.
  У рускай армii было шмат кiтайцаѓ i яна была вельмi шматлiкай, прычым у ёй былi выдатныя палкаводцы: Скапiн-Шуйскi, Пажарскi, Шэiн.
  Ды i сам цар Аляксандр... Рускiя падышлi да Варшавы. Адбылася апошняя буйная бiтва, ляхi канчаткова былi разбiтыя.
  Быѓ забiты i польскi кароль Уладзiслаѓ. Пасля чаго палякi сабралi сейм i абралi новым манархам цара Аляксандра Першага. Так, нарэшце, адбылося злiццё двух славянскiх народаѓ. Царская iмперыя стала вялiзнай i магутнай.
  А наступным крокам у 1640 годзе стала вайна з Турцыяй. Расiя распачала паход. Армiя на чале са Скапiн-Шуйскiм разбiла асманаѓ узяѓшы Азоѓ. А потым увайшла i ѓ Крым. Туркi адчайна супрацiѓлялiся, але прайгравалi бiтву за бiтвай. Рускiя войскi захапiлi Крым i ѓ канчатковым вынiку вызвалiлi таксама Малдавiю.
  1646 быѓ падпiсаны мiрны дагавор, у якiм Турцыя саступiла Расii Крым i Азоѓ. I дала магчымасць плаваць па морах. Зрэшты, праз шэсць гадоѓ у 1653 годзе зноѓ палыхнула вайна з асманамi. Армiяй камандаваѓ Юрый Даѓгарукаѓ, i ѓжо пажылы, але моцны Скапiн-Шуйскi. Рускiя рацi перасеклi Дунай i праз год ужо падышлi да Канстанцiнопаля.
  Турцыя была вымушана пайсцi на цяжкi свет. Саступiѓшы вялiкiя тэрыторыi. У тым лiку Малдавiю, Грузiю, Арменiю, i шмат чаго яшчэ... Выплацiѓшы таксама кантрыбуцыю Расii.
  У 1655 годзе памёр Аляксандр Вялiкi... Новым царом стаѓ яго сын Iван Пяты. Таксама вельмi мудры гасудар... Расiя да гэтага моманту самая вялiкая краiна свету i па насельнiцтве, i па тэрыторыi. У Еѓропе адгрымелi войны. Новым царом Францыi стаѓ Людовiк чатырнаццаты. I ѓ яго былi шырокiя планы.
  У 1661 годзе Расiя далучыла да сябе i Кёнiгсберг. Каб палепшыць марскi гандаль. Раздробленыя немцы паспрабавалi весцi вайну. Але аказалiся разбiтыя i новая мяжа, прайшла па Одэры. Адначасова Расiя пакарыла i Фiнляндыю ѓ шведаѓ.
  У 1670 годзе зноѓ вайна з Турцыяй... Францыя аб'явiла аб падтрымцы асманаѓ. Але ѓсё роѓна туркам гэта не дапамагло. Руская армiя зноѓ прарвалася да Стамбула i вызвалiла ѓсе Балканы.
  Асманская iмперыя вымушана была саступiць Расii ѓсе землi Грэцыi, Балгарыi, Албанii, i мноства iншых народаѓ. Так Расiя выйшла i на Мiжземнае мора.
  У 1680 годзе рускiя войскi ѓвайшлi ѓ В'етнам i заваяваѓ i гэтыя землi... У 1685 годзе памёр i Iван пяты. Трон успадкаваѓ Мiхаiл першы. Новы цар, працягнуѓшы вайну на ѓсходзе i, нават уварваѓшыся ѓ Iндыю... Але кiраваѓ нядоѓга i ѓ 1695 году памёр, перадаѓшы ѓладу Пятру першаму.
  Новы цар ваяваѓ на поѓднi i ѓ Iндыi. Завяршыѓ заваёву земляѓ, аж да Сiнгапура. Пакарыѓ i Персiю... Памёр у 1728 годзе. Пабудаваѓ на Няве горад Петраград. Увайшоѓ у гiсторыю як Вялiкi.
  Яго ѓнук Пётр Другi таксама не з найгоршы цароѓ. У 1736 годзе заваяваѓ Стамбул i ѓсю малую Азiю, а таксама турэцкiя землi да Егiпта. Але вось у 1745 годзе i гэты цар памёр. На троне аказаѓся Iван шосты. Яшчэ малалетнi кiраѓнiк.
  У 1750 годзе рускае войска ѓвайшло ѓ Егiпет, i атрымала там перамогу. Адкрыѓшы шлях экспансii ѓ Афрыку. У 1757 годзе ѓспыхнула вайна з Нямеччынай. Немцы аказалiся хутка разбiтыя. I Расея правяла мяжу па Рэйне. Праз некалькi гадоѓ Расея аднавiла рух у Афрыку i ѓ Амерыку. У 1768 годзе ѓспыхнула вайна з Брытанiяй i Францыяй. У ходзе гэтай вайны высунуѓся генерал Сувораѓ i фельдмаршал Румянцаѓ. Рускiя разграмiлi Францыю i ѓзялi Парыж. Упакорана, аказалiся i Аѓстрыя, каб у саюзе з Францыяй, i Iталiя.
  Брытанiя з цяжкасцю выстаяла. А Расея стала пакараць i Афрыку. У 1789 годзе зноѓ палыхнула вайна з Брытанiяй. Яна скончылася. Разгромаѓ ангельцаѓ i высадкай дэсанта ѓ метраполii. Англiя заваяваная, як i большая частка Афрыкi. Пакарылi рускiя i Галандыю з Бельгiяй. У 1796 годзе Iван шосты памёр. I царом стаѓ Павел першы. Новы iмператар працягнуѓ заваёву Афрыкi.
  А ѓ 1801 годзе была зроблена i iспанская кампанiя. Пакарылi i Партугалiю. Далей у 1803 годзе заваявалi Данiю, Нарвегiю, Швецыю. У 1805 годзе Швейцарыя стала апошняй часткай Еѓропы, якая ѓвайшла ѓ склад Расiйскай iмперыi.
  У 1810 г. цар Павел першы памёр i новым iмператарам стаѓ Мiкалай Першы. Новы цар звярнуѓ свой позiрк да Аѓстралii i Амерыцы.
  Войны працягвалiся амаль аднабаковыя. Расiя пакарыла Аѓстралiю. А потым i Канаду. Пасля чаго рушыла ѓслед вайна з ЗША. Амерыканцы ваявалi цэлыя дзесяць гадоѓ. Пакуль не здалiся, страцiѓшы ѓсе гарады i крэпасцi.
  У 1835 годзе новым царом стаѓ Мiхаiл другi. Ён працягнуѓ заваёвы ѓ Лацiнскай Амерыцы. У 1856 годзе апошняя тэрыторыя на зямным шары стала расiйскай. Цяпер у свеце была толькi адна магутная, стабiльная iмперыя дынастыi Рурыкавiчаѓ.
  
  БУДЗЬ ГIСТОРЫЯ БОЛЬШ РЭАЛЬНАЙ, БЫЛО БЫ ТУГА
  Усяго-то ... Ды ѓсяго нiчога! Ну, выйгралi японцы бiтву пад Мiдуэй. I што? Яны i павiнны былi яе ѓ рэальнай гiсторыi выйграць. Проста ЗША тады вельмi павезла. А тут проста больш натуральнае разьвiцьцё рэальнай гiсторыi.
  Iнiцыятыва на баку Японii. Але Гавайскiя выспы захапiць не атрымалася, ва ѓсякiм разе, з ходу. Баi зацягнулiся. Японiя другi фронт не адкрыла.
  Немцаѓ разбiлi пад Сталiнградам. Але высадка ѓ Марока не адбылася. Янкi аказалiся не гатовыя лезцi ѓ Афрыку, калi ѓ iх самiх такiя праблемы ѓ Цiхiм акiяне.
  Немцы змаглi пазбегнуць разгрому i замацавалiся ѓ Тунiсе. Утрымалi фронт. I наступiла зацiшша на Курскай дузе. Усё пакуль спакойна. Гiтлер вядома i тут палез у бойку, перайшоѓ у наступ. У параѓнаннi з рэальнай гiсторыяй у яго аказалася на некалькi сотняѓ танкаѓ больш: амерыканцы амаль не бамбiлi Трэцi Рэйх, i фашысты змаглi выканаць планы па вытворчасцi i "Пантэр" i "Тыграѓ" i мадэрнiзаваных Т-4. I крыху болей аказалася пяхоты i гармат. Таксама з-за таго, што не прыйшлося марнавацца на Iталiю, i злёгку можна было прыслабiць войскi ѓ Францыi, i на Балканах.
  Такiм чынам, фашысты аказалiся мацнейшымi. Прычым i ѓ авiяцыi - прычым у дадзеным аспекце найбольш адчувальна. Скаванасць ЗША ѓ Цiхiм акiяне прывяла да таго, што фашысты змаглi i самалётаѓ сваiх зрабiць больш, i менш пакiдаць машын для прыкрыцця Еѓропы.
  А нямецкая авiяцыя не слабая... Фоке-Вульф вельмi моцны ѓзбраеннем. Ды i хуткасць у яго вышэй, чым у савецкiх машын. I збiць гэтую машыну няпроста.
  Наступ пачаѓся досвiткам 5 лiпеня 1943 гады. Паколькi гiтлераѓцы былi мацнейшыя, то iм, i ѓклiнавацца ѓдалося адчувальна. Пратаранiѓшы глыбей пазiцыi, i ледзь не атачыѓшы Курск. Тут усё вiсела лiтаральна на гранi. Бiтвы кiпелi. Гiтлераѓцы гублялi танкi, самаходкi, але таксама знiшчалi савецкiя машыны.
  Сяк-так Чырвоная армiя ѓсё ж змагла спынiцца фашыстаѓ, i сама перайшла ѓ наступ. Гiтлераѓцы адчайна супрацiѓлялiся, але ѓсё ж вымушаны былi адысцi на зыходныя рубяжы. Страцiѓшы пры гэтым мноства тэхнiкi, i найперш танкаѓ. Шмат аказалася страчана i "Фердынандаѓ".
  Паколькi страты савецкай армii аказалiся большымi, а немцы былi мацнейшымi, адразу развiць наступленне не ѓдалося. Толькi ѓ сярэдзiне верасня 1943 года Чырвоная армiя захапiла Арол i Белгарад. А Харкаѓ фрыцы нават змаглi ѓтрымаць. Амерыканцы па-ранейшаму не бамбiлi нямецкiя гарады i ваенныя аб'екты, а ангельцы былi слабейшымi.
  Акрамя таго адбiлася i пасiѓнай англiчан у Афрыцы. Спроба наступлення ѓ Тунiсе прывяла да таго, што атака Брытанii захлынулася, а контрудар Роммеля аказаѓся вельмi эфектыѓным. Было захоплена шмат палонных i трафеяѓ. А Мантгомеры быѓ паранены, што павялiчыла дэзарганiзацыю ангельцаѓ. Яны нават вымушаны былi адступiць да Талбука. Няѓдачы Брытанii. Усё яшчэ адсутнасць поспехаѓ амерыканцаѓ на Цiхiм акiяне, дапамагала Трэцяму Рэйху.
  Пасля паражэння пад Мiдуэй галоѓнакамандуючым у Цiхiм акiяне стаѓ Манкурт. Як высветлiлася, гэты генерал грубы, прамалiнеен, i вiдавочна не стратэг. На моры Японiя працягвала перамагаць. Акрамя таго самураi дабiлiся i буйных поспехаѓ на сушы: захапiѓшы паѓднёвы Кiтай. Узнiклi ѓ японцаѓ думкi аб паходзе на Iндыю ... Тым больш мясцовае насельнiцтва не хацела падтрымлiваць ангельцаѓ.
  Брытанiя амаль спынiла баявыя дзеяннi супраць Нямеччыны. Тым больш ангельцаѓ спужалi дадзеныя аб выпрабаваннях балiстычных ракет. Не, пакуль гаворка не iшла аб афiцыйным перамiр'i, але цалкам рэальна глядзелася iмiтацыя вайны. Калi толькi робiш выгляд, што яе вядзеш, а на справе фактычна iгнаруеш немцаѓ.
  Трэцi Рэйх не стаѓ павялiчваць выпуск падводных лодак, а нарасцiѓ вытворчасць танкаѓ. "Тыгр"-2 паступiѓ у серыйную вытворчасць значна раней. Праѓда машына хоць i мела цудоѓную гармату, i лепшую абарону, чым звычайны Тыгр , але часцей ламалася. Тым не менш, у абароне "Тыгр"-2 быѓ даволi эфектыѓным. Эга лабавая браня не прабiвалася савецкiм танкамi, а бартавую, не бралi трыццацьчацвёркi.
  Узрос выпуск "Пантэр", да шасцiсот машын у месяц.
  Дадзены танк у абароне таксама цалкам эфектыѓны, i дастаткова рухомы. Нават з'явiлiся i "Маѓсы". Але дадзеная машына ды яшчэ ѓ Расii не самая лепшая...
  Зiмой рухомасць нямецкай тэхнiкi рэзка ѓпала. I мноства танкаѓ захрасала.
  Гiтлераѓцы стварылi моцную абарону. Але ѓ снежнi савецкiя войскi ѓсё ж змаглi развiць наступленне ѓ раёне Харкава i авалодаць гэтым горадам. Але баi за Харкаѓ доѓжылiся амаль два месяцы. У фашыстаѓ з'явiлiся новыя аѓтаматы МР-44, i САУ "Ягдпантэра", а таксама шмат "Пантэр", якiя ѓсё ж такi дастаткова сур'ёзны танк. А трыццацьчацвёрка не цягнула супраць "Пантэры".
  Самае галоѓнае наступ на Харкаѓ было занадта ѓжо вiдавочным, i немцы там рускiх чакалi. Не ѓдалося прарвацца ѓ цэнтры. Коштам велiзарных страт Чырвоная армiя прасунулася на пяцьдзесят кiламетраѓ, але нясучы вялiкiя страты, спынiлася.
  У небе лютавала нямецкая авiяцыя. Фоке-Вульфы працавалi актыѓна. Дадзеная машына ѓ паветраных бiтвах вельмi моцная. Яе магутнае ѓзбраенне дазваляла зрэзаць савецкую машыну з першага ж заходу, а высокая хуткасць пiкiравання адысцi пры заходзе ѓ хвост. Акрамя таго Фоке-Вульф нядрэнна пераносiѓ расiйскiя маразы, i ваяваѓ у нялётнае надвор'е.
  Савецкiя войскi спынiлiся ѓ пачатку лютага, бо страты былi вялiзныя. I шмат танкаѓ было ѓ фашыстаѓ. Пад Ленiнградам таксама прарваць абарону гiтлераѓцаѓ не ѓдалося. Немцы змаглi падрыхтавацца. А маршал Мабэль паказаѓ сябе львом абароны.
  Трэцi Рэйх выстаяѓ зiмой... У сакавiку савецкiя войскi спрабавалi аднавiць наступленне. Але тут яны наткнулiся на шчыльную абарону... Прасунулiся ѓсяго на дваццаць, трыццаць кiламетраѓ i спынiлiся.
  Як высветлiлася, немцы дзейнiчалi лагiчна i маглi спыняць прасоѓванне савецкiх войскаѓ.
  У адрозненне ад рэальнай гiсторыi фашысты мелi больш танкаѓ, самалётаѓ i пяхоты. Крыху хутчэй запусцiлi ѓ вытворчасць МР-44, i ... Як высветлiлася прабiваць глыбокаэшаланаваную абарону фашыстаѓ цяжка. I трыццаць-сорак дадатковых нямецкiх дывiзiй, пры ѓмелай абароне цалкам дастаткова каб Чырвонае войска стрымлiваць.
  У прынцыпе гiтлераѓцы маглi i ѓ рэальнай гiсторыi Чырвоную армiю стрымлiваць. Пры больш умелым камандаваннi. Але тут крыху зрушылася i канцы з канцам пачалi сыходзiцца.
  А ѓ красавiку, наступiла зацiшша. Фашысты ѓсё ѓтрымлiвалi амаль усю Украiну, Смаленск, трымалi ѓ блакадзе Ленiнград. У фашыстаѓ з'явiѓся i танк "Пантэра"-2. Машына вельмi нават нядрэнная. Хадавыя якасцi на вышынi, моцнае ѓзбраенне i браня. У СССР натуральна ѓ адказ Т-34-85 i IС-2. Плюс яшчэ i рэактыѓная авiяцыя. Да чэрвеня 1944 гады ѓжо тысяча рэактыѓных МЕ-262 апынулася на фронце.
  Але затое i ѓ Расii з'явiлiся ЛА-7 i ЯК-3. Праѓда, апошнi самалёт не быѓ масавым. Занадта шмат патрабаваѓ дэфiцытнага дзюралю. Гэта зразумела праблема для ваюючай Расii. З'явiѓся ѓ Нямеччыны i ТАЯ-152 - мабыць больш дасканалая мадыфiкацыя Фоке-Вульфа.
  Моц ва ѓзбраеннi авiяцыi, i хуткасць на баку немцаѓ. I масавасць таксама не моцная частка ѓ СССР.
  Улетку Гiтлер сам хацеѓ наступаць. Але фронт моцна выраѓняѓся. У iм не было ѓклiньвання, нi з таго, нi з другога боку. I фашыстам было цяжка ѓчапiцца. Роммель прапанаваѓ прасоѓвацца ѓ Егiпет. I захапiць Блiзкi Усход. Але Гiтлер вагаѓся. Немцы збiралi сiлы, капалi акопы, зганяючы на абарончыя работы мясцовых жыхароѓ. Сталiн таксама сабраѓ значныя рэсурсы. У тым лiку i найноѓшыя танкi Т-34-85 i IС-2. Хоць апошнi танк i аказаѓся недапрацаваным. 22 чэрвеня Чырвоная армiя перайшла ѓ наступленне ѓ цэнтры.
  Але не прарвала абарону. Толькi ѓдалося ѓклiнавацца ѓ нямецкiя пазiцыi. У баях бралi ѓдзел "Пантэра"-2 i "Тыгр"-2, "Ягдпантэра", i першыя "Ягдтыгры". Баявыя дзеяннi паказалi перавагу "Пантэры"-2, як лягчэйшага i манеѓранага танкi з супастаѓным узбраеннем. Нядрэнна паказала сябе i "Ягдпантэра". У баях яна пераѓзыходзiла савецкiя машыны i ѓ бранiраваннi i ва ѓзбраеннi.
  У авiяцыi гiтлераѓцы моцныя. Асаблiва Хафман, якi набiрае рахункi i Рудзель. Больш за месяц iшлi напружаныя баi, але нiхто нiчога не дасягнуѓ. Чырвоная армiя прасунулася ѓсяго ад пяцi да пятнаццацi кiламетраѓ. У жнiѓнi савецкiя войскi наступалi ва Украiне. Але не толькi не дабiлiся поспеху, але i трапiлi ѓ пастку Майнштэйна i апынулiся ѓ асяроддзi.
  Панеслi вялiкiя страты, i фашысты зноѓ захапiлi Харкаѓ, Белгарад, i Варашылаѓград.
  Праѓда, савецкiя войскi гераiчнай абаронай змаглi прыпынiць наступ фашыстаѓ. I нават спрабавалi контратакаваць. Чырвоная армiя не дабiлася вырашальнага пералому. Але надышлi восень, а далей зiма... Фашысты ѓзмацнiлiся ѓ паветры. МЕ-262 станавiѓся ѓсё больш масавым i дасканалым. З'явiѓся i ХЕ-162. Апошнi знiшчальнiк вельмi практычны. Больш за ѓсё праблем даставiѓ бамбавiк "Арада". Будучы рэактыѓным ён мог бамбаваць пазiцыi Чырвонай армii амаль бяскарна, i стаѓ сур'ёзнай хваробай, свайго роду гемароем.
  У СССР з'явiлiся ѓзiмку СУ-100. Машына дастаткова бранябойная, але яе снарад яшчэ не было дасканалым.
  Бамбавiкi Ю-488 ужо маглi прасаваць савецкiя заводы на ђрале. I гэта таксама праблема. Трэцi Рэйх паступова раскручваѓ i авiяцыю, i артылерыю, i танкi больш дасканалых мадэляѓ.
  З'явiлiся ѓ прыватнасцi зiмой Е-10 i Е-25 з добрымi хадавымi якасцямi, нiзкiя, i з вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу бранi.
  Немцы вельмi бурна атакавалi авiяцыi. Савецкiя войскi ѓ студзенi штурмавалi i цэнтры. Не змаглi прабiцца. Не ѓдалося разбiць гiтлераѓцаѓ i пад Ленiнградам. Лiнiя фронту зiмой стабiльная.
  У сакавiку ѓжо немцы перайшлi ѓ наступ. У баях з'явiлiся танкi Е-100, больш дасканалыя, чым "Маѓс", з меншай вагай, з нiжэйшым сiлуэтам, але лепш абароненыя за рахунак большага нахiлу бранi. Фрыцам ѓдалося прарваць савецкую абарону i захапiць Арол, Курск, i нават прарвацца да Варонежа Але апошнi горад змаглi ѓтрымаць. А красавiку iшлi кантрудары... Немцы так-сяк устаялi.
  У маi часовае зацiшша... Сталiн паспрабаваѓ прамацаць немцаѓ на сепаратны свет.
  Японiя пасля першапачатковых поспехаѓ, усё ж пачала прайграваць. ЗША пабудавалi новыя авiяносцы i лiнкоры, наштампавалi самалётаѓ. I выкарыстоѓваючы лiкавую перавагу сталi адцiскаць японцаѓ на мора. Але вельмi павольна, i коштам каласальных страт. Як жартавалi ад пальмы да пальмы.
  Японiя таксама яшчэ ѓ сорак чацвёртым годзе захапiла Iндыю. Але мясцовае насельнiцтва было супраць i ангельцаѓ i самураяѓ.
  I Японii гэта каштавала партызанскай вайны. Багацце захопленай тэрыторыi не давала бачнай аддачы. I выпуск узбраенняѓ вiдавочна не паспяваѓ за патрэбамi.
  Роммель пакуль не надыходзiѓ на Брытанiю. Немцы толькi правялi разам з французскiмi войскамi ѓрада Вiшы некалькi аперацый у экватарыяльнай Афрыцы. Захапiлi важныя нафтавыя рэсурсы, разбiѓшы дэ Голя. I пакуль стаялi на лiнii Талбука. Брытанiя паводзiла сябе пасiѓна. А Трэцi Рэйх ваяваѓ з СССР.
  Але дагаварыць з Гiтлерам не ѓдавалася. Ашалелы фюрар жадаѓ: Каѓказ, Украiну, Ленiнград, Беларусь, Прыбалтыку, частка Расii аж да Маскоѓскай вобласцi. Ды i зразумела рэпарацый i выплату кантрыбуцыi.
  Сталiн у сваю чаргу прапанаваѓ аддаць немцам толькi частку таго, што тыя i так захапiлi. I нават Кiеѓ патрабаваѓ вярнуць сабе.
  У канцы чэрвеня немцы, выкарыстоѓваючы "Пантэру"-2, "Е"-25 i "Е"-100 рушылi ѓ наступ. Акрамя таго ѓ фрыцаѓ з'явiѓся i "Тыгр"-3. Новы танк меѓ некалькi больш шчыльную кампаноѓку i меншую ѓ памерах, вузкую вежу i нiжэйшы за сiлуэт. "Тыгр"-3 нават адну тону лягчэй, чым "Тыгр"-2, але лепш абаронены асаблiва з бартоѓ, i iлба вежы i з больш магутным у 1000 конскiх сiл рухавiком. "Тыгр"-3 меѓ браню бартоѓ у 125-мiлiметраѓ пад нахiлам, i некалькi большы кут нахiлу ѓ 45 градусаѓ iлба корпуса. Лоб вежы стаѓ за 240-мiлiметраѓ з вялiкiм нахiлам. Дадзены танк аказаѓся лепш абаронены i больш жывучым. "Тыгр"-3 зрэшты, яшчэ толькi паступiѓ у войскi. "Пантэра"-2 стала асноѓным танкам, а Т-4 i простая "Пантэра", знятая з вытворчасцi.
  У СССР з'явiѓся IС-3. Але пакуль заставаѓся Т-45-85 як асноѓны танк.
  Фрыцы прасоѓвалiся ѓздоѓж Дона, баi зрэшты, вельмi разлютаваныя. Гiтлераѓцаѓ там ужо чакалi, i абарона аказалася сур'ёзнай. Але фашысты выкарыстоѓвалi замежныя дывiзii, рацi сабраныя з усёй Еѓропы, i нават палякаѓ. Шмат было i iтальянцаѓ.
  Страты адчувальныя, але да пачатку верасня немцы дабралiся да лукавiны Дона i спынiлiся. Чырвоная армiя яшчэ некаторы час ваявала, а затым адышла канчаткова за Дон.
  Здалося вельмi няшмат савецкiх салдат. У паветры лютавала нямецкая авiяцыя. У першую чаргу МЕ-262, жывучы i магутны самалёт, а таксама ХЕ-162. Акрамя таго з'явiлася i больш дасканалая мадыфiкацыя МЕ-262 Х, якая мела стрэлападобнасцю крыламi i магутныя рэактыѓныя рухавiкi.
  У паветры панавалi фашысты ѓ яшчэ большай ступенi, чым раней. Вiнтавая авiяцыя не магла параѓнацца з рэактыѓнай. I гэта сумны для Расii факт. А тут яшчэ i зьявiлiся дыскалёты. Няхай нават гэтая машына i не магла сама весцi агонь, затое з'яѓлялася непаражальнай i проста таранiла савецкiя машыны. Але дыскалетаѓ мала i яны дарагiя.
  Наступiла зiма... Чырвоная армiя зноѓ бiла немцаѓ па абароне, але пакуль без асаблiвых поспехаѓ... У немцаѓ з'явiлiся Е-50, машыны даволi дасканалыя з нiзкiм сiлуэтам. А савецкi Т-54 пазнiѓся ѓ распрацоѓцы. Але... У сакавiку 1946 гады ЗША ѓжылi ядзерную зброю, супраць Японii, пацяплiѓшы некалькi караблёѓ.
  Гэта ѓстрывожыла Гiтлера. I фюрар сам прапанаваѓ Сталiну мiр на тры гады. Пры захаваннi ранейшых межаѓ, хто колькi захапiѓ. Гiтлер вырашыѓ дасцiпна i нават з апломбам заявiць - што можна пакуль абаранiць саюзнiка i дапамагчы Японii.
  Вайна перайшла ѓ новую фазу. Сталiн, зразумела, прапанову аб перамiр'i прыняѓ. Гiтлер жа пачаѓ наступленне ѓ Афрыцы. Яму ѓдалося пры дапамозе Ромеля разбiць ангельцаѓ у Егiпце, i за некалькi месяцаѓ захапiць i Блiзкi ѓсход, i Поѓнач Афрыкi. Да восенi 1946 гады немцы ѓжо былi ѓ Кенii. Гiтлер загадаѓ таксама бамбаваць Брытанiю, выкарыстоѓваючы рэактыѓную авiяцыю.
  Паколькi ѓ Брытанii i ЗША не было эфектыѓнага рэактыѓнага знiшчальнiка, то супрацьстаяць налётам Ю-287, "Арада" i iншых канструкцый саюзнiкi былi не ѓ сiлах.
  Крыху горш iшло справу з балiстычнымi ракетамi. Занадта дарагiя i складаныя ѓ вытворчасцi яны нядосыць эфектыѓныя для ѓдараѓ. Ды i дакладнасць пакуль не высокая. Рэактыѓных бамбавiкоѓ суцэль хапала для ѓдараѓ па асноѓных аб'ектах. I збiць рэактыѓны бамбавiк з зенiткi цяжка, i дагнаць не атрымлiваецца.
  Фрыцы прасавалi Брытанiю i падводнымi лодкамi. Апошнiя былi моцныя. I на перакiсе вадароду працавалi, i з'явiлiся мiнiяцюрныя аднамесныя.
  Як высветлiлася англiйскiя танкi для Вермахта не сапернiкi. А амерыканскiя яшчэ горшыя. А танк Е-50 па-за канкурэнцыяй. Ён пераѓзыходзiѓ "Пантэра"-2 па ѓсiх артыкулах, у тым лiку i хадавыя якасцi. Нямецкi танк непрабiѓны з iлба i бартоѓ - заваяваѓ перавагу на поле бою.
  Тым не менш, усё яшчэ была актуальная праблема атамнай бомбы. Амерыканцы вагалiся, выкарыстоѓваць яе супраць Германii цi не. Але перавага Люфтваффе ѓ паветры, i ѓ першую чаргу якаснае толькi нарастала.
  Немцы выкарыстоѓвалi рабскую працу i мiльёны новых нявольнiкаѓ з Афрыкi i Азii. Выпуск самалётаѓ увесь час павялiчваѓся. Калi ѓ сорак першым годзе немцы вырабiлi крыху больш за дзесяць тысяч самалётаѓ, то ѓ сорак другiм годзе шаснаццаць тысяч, а сорак трэцiм больш за трыццаць тры тысячы. У сорак чацвёртым годзе было выпушчана больш за пяцьдзесят тысяч. А ѓ сорак пятым звыш шасцiдзесяцi чатырох тысяч машын. А ѓ сорак шостым перавысiла паказчык у восемдзесят тысяч. Прычым большая частка рэактыѓныя машыны, праѓзыходныя амерыканскiя i ангельскiя.
  ЗША выпусцiла за год звыш ста тысяч машын, але горшай якасцi.
  Асаблiва слабаваты, аказаѓся самы масавы знiшчальнiк "Мустанг" з кулямётным узбраеннем. Ён татальна прайграваѓ нямецкiм рэактыѓным маркам.
  Фрыцы набiралi вялiкiя рахункi збiтых машын. Рэактыѓны знiшчальнiк створаны ѓ ЗША занадта ѓжо слабы ѓ манеѓранасцi i хуткасцi, каб нешта супрацьпаставiць немцам. Ну, а супраць дыскалетаѓ i зусiм не было зброi.
  Немцы да вясны сорак сёмага года выбамбiлi большую частку Брытанii.
  У траѓнi рушыла ѓслед высадка дэсанта. Брытанiя адчайна супрацiѓлялася. Але перавага ѓ танках i iншай тэхнiцы адбiлася. Серыя "Е" не мела сабе роѓных. 250-мiлiметраѓ нахiльнай пад 45 градусам лабавой бранi для "Е"-50 непрабiѓныя для ѓсiх супрацьтанкавых сродкаѓ каалiцыi з любой дыстанцыi. Толькi ѓ борт i зблiзку можна было з малым шанцам прабiць нямецкую машыну. I тое толькi асобнымi вiдамi гармат.
  "Е"-50 меѓ 170-мiлiметраѓ бартавой бранi пад нахiлам 50 градусаѓ. Сама машына атрымалася даволi цяжкай па семдзесят тон, як Тыгр-2, але ѓ рамках прымальнага. Гарматы былi двух вiдаѓ: у 88-мiлiметраѓ ЭЛ 100, i 150-мiлiметраѓ штурмавыя. Была i мадыфiкацыя серыi Е з бамбаметам 380-мiлiметраѓ мадэрнiзаванай i больш хуткастрэльнай формы.
  Брытанiя не змагла выстаяць, перад танкавай моцай, тым больш што Е-50 меѓ магутны ѓ 1500 конскiх сiл газатурбiнны рухавiк, i досыць хутка рухаѓся на сваiх вельмi жывучых гусенiцах. Для свайго часу вельмi жывучая машына, "Чэрчылi", "Першынгi", "Шэрманы" - абсалютна для яе бясшкодныя. Толькi "Каленкор" са 120-мiлiметровай гарматай мог бы стаць для яго тэарэтычна небяспечным у борт, але дадзены танк яшчэ не быѓ готаѓ.
  Пасля капiтуляцыi Лонданскага гарнiзона, Чэрчыль атрымаѓ iнсульт, i аказаѓся паралiзаваны. Англiя захоплена, i ѓслед за ёй упала i Iрландыя.
  Трумэн адчайна спрабаваѓ дамовiцца з Нямеччынай, разумеючы, што зараз ужо Нямеччыну атамнай бомбай не дастанеш. У жнiѓнi немцы правялi аперацыю "Iкар" i захапiлi Iсландыю. Пасля чаго Гiтлер высунуѓ шэраг умоѓ мiру. Уключаючы i выплату Амерыкай рэпарацый.
  ЗША адмовiлiся прыняць такiя зневажальныя ѓмовы. Вайна перайшла на мора.
  Амерыка не магла супрацьстаяць падводнаму флоту Трэцяга Рэйха i шмат губляла. Але i гiтлераѓцам цяжка дастаць ЗША з-за акiяна. Бамбаваннi Амерыкi iшлi з ужываннем Т-500, затым i васьмi маторных Т-600, i бясхостных мадэляѓ Б-18, Б-28. Спрабавалi абстрэльваць Нью-Ёрк i з дапамогай ракет Фаѓ-3, цi А-11. Мiжкантынентальныя ракеты дасягалi тэрыторыi ЗША, але занадта дорага каштавалi, i масавага прымянення не знайшлi.
  Амерыканцы некаторы час супрацiѓлялiся i прайгравалi. Сорак восьмы год прайшоѓ у цэлым з перамогамi нямецкага падводнага флота. Аказалiся пабудаваны i авiяносцы, i лiнкоры. У сорак дзевятым годзе частка нямецкiх сiл назапасiлася ѓ Бразiлii i Аргенцiне, пачаѓшы прасоѓванне на Венесуэлу.
  У фрыцаѓ з'явiѓся i танк АГ пiрамiдальная серыя. Больш дасканалая машына эвалюцыi серыi Е. Пакуль у Амерыкi быѓ то Патон , i то яшчэ не зусiм мадэлi.
  Але падышоѓ да канца тэрмiн перамiр'я са Сталiным. У СССР з'явiѓся Т-54 i цяжэйшы IС-7 i IС-4. А таксама рэактыѓны знiшчальнiк МiГ-15. Праѓда савецкая машына саступала нямецкаму МЕ-362 ва ѓзбраеннi i хуткасцi, але была паѓнавартасным рэактыѓным знiшчальнiкам. Фрыцы ѓсё яшчэ мелi перавагу ѓ паветры, але разрыѓ скарацiѓся. Толькi дыскалёты Трэцяга Рэйха заставалiся па-за канкурэнцыяй. Т-54 саступаѓ у абароне Е-50 i АГ-50, асаблiва бартоѓ, але затое быѓ лягчэй. Акрамя таго зблiзiлiся паказчыкi ѓзбраення. А IС-7 нават меѓ 130-мiлiметровую гармату супраць 88-мiлiметраѓ, праѓда, з вельмi доѓгiм ствалом у 100 ЭЛ. Немцы, абвыкшы мець справу са слаба абароненымi амерыканскiмi танкамi, не ѓзмацнялi свае калiбры. I сапраѓды - менш калiбр, i запас снарада паменш.
  Нямецкiя танкi ѓсё яшчэ валодалi перавагай у оптыцы i хуткастрэльнасцi, у прыборах начнога бачання i мелi гiдрастабiлiзатары.
  Пакуль яшчэ СССР не мог перасягнуць фашыстаѓ у якасцi тэхнiкi, але заѓважна з iмi зблiзiѓся.
  Зрэшты, iснавала праблема: масавасць. У Гiтлера занадта шмат рэсурсаѓ у тым лiку рабоѓ. Расiя, страцiѓшы значную частку тэрыторыi, не магла перасягнуць Вермахт лiкам. Праблема была i з Японiяй. Краiна ѓзыходзячага сонца здолела адваяваць усе сваёй пазiцыi ѓ Цiхiм акiяне i нават захапiць Гавайскi архiпелаг. Зразумела дзякуючы, у першую чаргу непераможнаму падводнаму флоту Нямеччыны. Трэцi рэйх меѓ самы шматлiкi i дасканалы арсенал. I ЗША не маглi гэтаму нiчога супрацьпаставiць.
  А пачнi вайну з Трэцiм Рэйхам, то... I Японiя стукне!
  Сталiн прапанаваѓ Гiтлеру правесцi асабiстую сустрэчу на нейтральнай тэрыторыi.
  Фюрэр пасля ваганняѓ пагадзiѓся зрабiць гэта ѓ Швецыi. Перамовы праходзiлi за зачыненымi дзвярыма. У канчатковым вынiку абодва дыктатары дамовiлiся. Быѓ аформлены саюз Расii i Германii. У першую чаргу ваенны супраць ЗША. Гiтлер абяцаѓ вярнуць СССР Аляску, якая незаконна ѓтрымлiвалася Амерыкай. Акрамя таго Расiя магла разлiчваць i на сякiя-такiя землi ѓ Канадзе.
  Трэцi Рэйх таксама пагадзiѓся зняць блакаду з Ленiнграда. Крыху адвёѓшы войскi ад другой сталiцы СССР. Але на гэтым саступкi i скончылiся. Абмен ваеннапалонным збольшага адбыѓся i падчас перамiр'я. Але тут, паколькi немцы мелi куды больш палонных, размен iшоѓ адзiн да аднаго. А Сталiн хацеѓ, каб вярнулi i астатнiх.
  Гiтлер пагадзiѓся толькi на тых, хто захоча гэта зрабiць добраахвотна i тое з масай агаворак.
  Карацей кажучы, так-сяк узгаднiлi кампрамiс. I восенню сорак дзевятага года СССР аб'явiѓ вайну ЗША. Пачаѓся наступ з боку Чукоткi на Аляску.
  Быццам бы i нядрэнная аказалася здзелка. Савецкiя войскi прайшлi па самым вузкiм участку. А немцы рухалiся з поѓдня, а таксама спрабавалi перабрацца праз Грэнландыю i Канаду.
  Савецкiя войскi ваявалi з амерыканскiмi. Як высветлiлася Т-54, па сваiх баявых якасцях пераѓзыходзiць "Паттон". Амерыканец саступае i бранябойнасцi гарматы i ѓ бранiраваннi. I гэта пры большай вазе. Вядома ж, савецкая машына пераѓзыходзiла i ѓ запасе ходу, i праходнасцi.
  "Паттон" пасаваѓ ... Супраць IС-7 i зусiм не было годнага апанента. Савецкiя войскi прасоѓвалiся па Алясцы. Зiма сорак дзевятага i пяцiдзесятага года аказалася для амерыканцаѓ правальнай. А вясна яшчэ горшая. Тым больш, што немцы прарвалiся да Мексiкi i вялi ѓжо там наступ.
  У чэрвенi 1950 года савецкiя i нямецкiя войскi падышлi да тэрыторыi ЗША з поѓначы. А японскiя i нямецкiя сiлы з поѓдня. Вайну Амерыцы аб'явiлi практычна ѓсе краiны Лацiнскай Амерыкi. Трумэн пайшоѓ у адстаѓку. Выканаѓцам абавязкаѓ прэзiдэнта ЗША стаѓ Эйзенхаѓэр славуты генерал. Хаця, як i ѓсё няѓдачнiк.
  Амерыканцы ваявалi ѓпарта. З'явiѓся "Паттон"-2 якi ѓдалося прабiць у найкарацейшыя тэрмiны. Але i гэты танк толькi крыху быѓ лепшы за ранейшы за кошт больш нахiльнай бранi i большай пачатковай хуткасцi снарада. Пяцiдзесяты год каштаваѓ ЗША страты чвэрцi тэрыторыi. У пяцьдзесят першым годзе, з'явiѓся больш дасканалы знiшчальнiк, амаль роѓныя МiГ-15, але ѓсё роѓна якi саступае нямецкiм узорам. У лiпенi пяцьдзесят першага года, калi савецкiя i нямецкiя войскi ѓжо падыходзiлi да Вашынгтона з'явiлiся першыя МР-103, танкi здольныя прабiць у наблiжай АГ-50 i IС-7. А ѓ вераснi Вашынгтон упаѓ. Праз два месяцы тое, што засталося ад Амерыкi капiтулявала.
  Скончылася i гэтая вайна.
  Але Гiтлеру, вядома ж, i гэтага мала. Нямеччына адпачывала паѓтара гады, i збiрала сiлы. У сакавiку пяцьдзесят трэцяга года сканаѓ Сталiн. А 20 красавiка 1953 гады Вермахт перайшоѓ у наступ. Якраз у дзень Нараджэння Гiтлера.
  Без Сталiна Старшынёй Савета мiнiстраѓ стаѓ Малянкоѓ. Берыя быѓ намеснiкам Старшынi Рады мiнiстраѓ i часткай МУС i МДБ. Фактычна, гэта былi самыя ѓплывовыя людзi. Плюс яшчэ i першы сакратар ЦК Хрушчоѓ, i наркам замежных спраѓ Молатаѓ. Тут, праѓда, ужо не было аднаго паѓнаѓладнага дыктатара. Так што пытанне аб Старшынi ДКА аказаѓся адкрытым.
  Берыя як кат i кiраѓнiк таемнай палiцыi занадта палохаѓ астатнiх чальцоѓ палiтбюро. I быѓ абраны кампрамiсны варыянт. Малянкоѓ Старшыня ДКА, Васiлеѓскi мiнiстр абароны i Вярхоѓных галоѓнакамандуючы. Такiм чынам, утварылася двоеѓладдзе. Але сам Малянкоѓ не iмкнуѓся ѓ Вярхоѓныя галоѓнакамандуючыя, спасылаючыся на адсутнасць здольнасцяѓ у ратнай справе.
  Перад Вермахтам стаяла вельмi магутная i глыбокаэшаланаваная абарона. Але савецкi танкавы парк саступаѓ нямецкаму. Толькi IС-7 мог уяѓляць небяспеку для асноѓнага гiтлераѓскага танка АГ-50. Пiрамiдальнай машыны з прыладай у 105-мiлiметраѓ i 100 ЭЛ. Такая гармата пераѓзыходзiла Т-54 i не саступала 130-мiлiметровай IС-7. IС-10 аказаѓся не зусiм удалым. Так 122-мiлiметровай прылады для танка вiдавочна нядосыць.
  Гiтлераѓцы прасоѓвалiся павольна, але дакладна. У iх было больш пяхоты, i ѓсё ж лепш абароненыя асаблiва з бартоѓ пiрамiдальныя танкi. Усё яшчэ рэактыѓная авiяцыя Люфтвафэ захоѓвала перавагу ва ѓзбраеннi, навiгацыi, i хуткасцi, нягледзячы на мадэрнiзацыю МiГ-15.
  Фашысты зноѓ акружылi Ленiнград, i змаглi рушыць наперад да Вязьмы ѓ цэнтры. На поѓднi фашысты прарвалi фронт i рушылi да Каѓказа. Першыя тры месяцы адзначылiся частковымi поспехамi фрыцаѓ. У жнiѓнi пасля паѓзы гiтлераѓцы аднавiлi прасоѓванне, з асноѓным ударам на Каѓказ. У вераснi сiтуацыю ѓскладнiла ѓступленне ѓ вайну Японii.
  Самураi мелi на ѓзбраеннi лiцэнзiйны танк Е-50, праѓзыходны Т-54, i дзесяць мiльёнаѓ салдат толькi ѓ першым эшалоне.
  Чырвоная армiя паступова прайгравала. У вераснi разгарнулiся новыя баi за Сталiнград. Яны зацягнулiся да канца снежня, але горад усё ж упаѓ. Спроба акружыць немцаѓ не ѓвянчалася поспехам. Удалося фашыстам захапiць таксама Грозны i Арджанiкiдзэ. У пяцьдзесят чацвёртым годзе студзень прайшоѓ цiха. Але ѓ лютым гiтлераѓцы сталi прасовацца ѓздоѓж Волгi.
  I змаглi за тры месяцы вельмi ѓпартых баёѓ дайсцi да дэльты. Наступiѓ май пяцьдзесят чацвёртага года. Гiтлераѓцы адрэзалi Каѓказ па сушы i вайну на баку Трэцяга Рэйха ѓступiла Турцыя.
  Становiшчы СССР вельмi цяжкае. Але Чырвоная армiя ѓ канцы траѓня наносiць удар пад Вязьмай, i ѓ раёне Ленiнграда. Удалося, праѓда, толькi нязначна ѓклiнавацца ѓ нямецкiя пазiцыi. Фрыцы ж вядуць наступ уздоѓж узбярэжжа Каспiя да Баку. Тэмп прасоѓвання невысокi. Па два-тры кiламетры за дзень. Але затое пастаянны. За лета i пачатак восенi гiтлераѓцы прайшлi Калмыкiю i Дагестан. Выйшлi да сярэдзiны кастрычнiка на Азербайджан. I злучылiся з туркамi.
  Становiшча савецкай групоѓкi на Каѓказе стала безнадзейным. Але яшчэ баi працягвалiся да канца снежня, пакуль не загiнулi Ерэван i Баку. Толькi да канца 1954 года ѓвесь Каѓказ аказаѓся пад фашыстамi. У гiтлераѓцаѓ таксама быѓ поспех i пад Ленiнградам - удалося ѓзяць Цiхвiн. Сiтуацыя ѓскладнiлася.
  На ѓзбраеннi Чырвонай Армii з'явiѓся IС-11, новы танк валодаѓ больш магутнай 203-мiлiметровай гарматай i тоѓстай лабавой бранёй. Дадзеная машына была разлiчана на тое каб трымаць, у iлоб снарады АГ-50, нават з уранавым стрыжнем.
  Але сам танк атрымаѓся занадта цяжкiм. Вагой больш за сто тон. Дадзеная машына не занадта задаволiла савецкае камандаванне. Ды i каштавала дорага. I снарад не зусiм дасканалы, даваѓ рыкашэты ад нямецкiх пiрамiдальных машын.
  Зьявiлася i больш дасканалая мадэль сярэдняга танка. У дадзеным выпадку Т-64 некалькi цяжэйшая машына, лепш браняваная ѓ iлоб i са 105-мiлiметровай гарматай. Праѓда, пакуль якая саступае нямецкаму асноѓнаму танку.
  У небе з'явiѓся i МiГ-18, некалькi лепшая машына па лётных характарыстыках. Удасканальвалася i СПА... Але пакуль яшчэ дыскалёты заставалiся непаражальнымi.
  Японцы змаглi адрэзаць Уладзiвасток i захапiць Прымор'я, а таксама Хабараѓск, i Манголiю. Трохi ѓклiнавацца ѓ Сiбiр. Але Уладзiвасток пакуль трымаѓся.
  Узнiкла такая вось сiтуацыя напалову ѓкрыжаванай Расii. I нiчога падрабiць з гэтым было нельга.
  Гiтлер пакуль не ведаѓ што яму зрабiць ... Але ѓ цэлым ОКВ меркавала што наступаць варта ѓздоѓж Волгi на поѓнач i Саратаѓ, далей Куйбышаѓ, а потым на Ульянаѓск i Казань. Так абарона ѓ цэнтры вельмi шчыльная.
  Нямецкiя дыскалёты дасягалi хуткасцi ѓ дзесяць-дванаццаць светлавых, i адрознiвалiся непаражальнасцю. Пакуль у СССР не знайшлi спосабу пераадолець магутны паток ламiнарнага струменя. А баявы лазер толькi распрацоѓваѓся.
  А Трэцiм Рэйху таксама iшлi работы па стварэнню цеплавых прамянёѓ. Каб можна было прымяняць дыскалёты i для стральбы.
  I тут ужо з'явiлiся зрухi.
  Немцы адначасова ѓдасканальвалi серыю АГ. Новы танк быѓ зроблены толькi з двума членамi экiпажа, i кiраваѓся джойсцiкамi. Гэта дазволiла зрабiць машыну кампактней, размясцiѓшы членаѓ экiпажа лежачы. АГ-50 У змог узмацнiць бранiраванне не прабiваючыся IС-7 i Т-64 нi з якiх ракурсаѓ. I на гэты танк у фрыцаѓ вялiкiя спадзяваннi.
  Пакуль Вермахт усё яшчэ мацней за якасць i колькасць. Пачатак 55. У сярэдзiне студзеня адзначыѓся спробай наступлення немцаѓ у напрамку Саратава. Савецкае камандаванне капiтальна ѓмацавалася. У прыватнасцi ѓ баявыя дзеяннi ѓступiла i СУ-152 з доѓгiм ствалом. Дадзеная машына была прамежкавай САУ на шасi IС-7. Савецкiя канструктары зрабiлi вельмi магутную гармату, якая магла прабiваць i Агi. I ѓсё ж вага самаходкi не перавысiла семдзесят пяць тон, пры бранi трыста мiлiметраѓ на лбе.
  Дадзеная СУ таксама адказ немцам. Якiм увогуле цяжка супрацьпаставiць, нешта больш дасканалае.
  Адным з нямецкiх танкаѓ-гiгантаѓ стаѓ АГ-100. Дадзеная машына абсталявана прыладай у 210-мiлiметраѓ здольным як паражаць танкi, так i небранiраваныя цэлi. Дадзены танк мае нахiльную браню ѓ 400-мiлiметраѓ з усiх ракурсаѓ, i непрабiѓны для супрацьтанкавых сродкаѓ СССР.
  Але АГ-100 вельмi цяжкая машына, затое з газатурбiнным рухавiком. Горш за ѓсё было з буйнейшым эксперыментам: танкам "Монстар". Створаная машына з гiганцкiм рэактыѓным бамбаметам i зусiм iшла да лiнii фронту сваiм ходам. Пакуль не развалiлася. Давялося яе правiць. I да наступу "Монстар" не паспеѓ. Хаця шматабяцальная была машына. I важыѓ у тры тысячы тон. Самы цяжкi танк за ѓсю гiсторыю чалавецтва. А пад Ленiнград адправiлi "Пацук" вагой дзве тысячы тон i цэлай батарэяй.
  
  ЯК ЗЛОЖЫЛАСЯ Б Б ГIСТОРЫЯ, ПРАЖЫВI АЛЯКСАНДР Трэцi СТОЛЬКI КОЛЬКI ПУЦIН
  Што было б калi б цягнiк Аляксандра Трэцяга не пацярпеѓ бы крушэння пад Харкавам. Ды магла чакаць Расею, куды лепшы лёс!
  Аляксандр Трэцi як мацнейшы i валявы цар, зразумела працягнуѓ ажыццяѓленне палiтыкi экспансii ѓ Манчжурыi i Карэi. Паѓночная Карэя стала фактычна прарасейскiм пратэктаратам. Порт-Артур аказаѓся па факце расiйскай тэрыторыяй. I вядома ж Японiя была незадаволеная. Аляксандр Трэцi як i ѓсе рускiя цары iмкнуѓся да экспансii. Ён ужо пашырыѓ тэрыторыi Расii, на поѓднi дайшоѓшы да Кушкi. Далей можна iсцi ѓ Аѓганiстан, дзе ваююць ангельцы. Прычым без асаблiвага поспеху.
  Але, зразумела, цару хацелася вярнуць i Курыльскiя астравы, стварыць Жалтарасiю з кiтайскiх абласцей, якiя добраахвотна далучылiся. I Расея рыхтавалася да вайны. Больш валявы i агрэсiѓны, чым яго сын Аляксандр Трэцi лепш падбiраѓ кадры, i не меѓ iлюзiй на рахунак Японii. Ды i пазбягаць бойкi не хацелася. Расiя ѓжо даѓно не ваявала, i лаѓры мiратворцы не такiя ганаровыя, як заваёѓнiка.
  Аляксандру Трэцягу хацелася вайны. I ён рыхтаваѓся да яе. Японiя ѓсё роѓна пачала першай, але яе напад чакалi. I ѓдар мiнаносцаѓ аказаѓся не такiм удалым як у рэальнай гiсторыi. Змаглi пашкодзiць толькi адзiн крэйсер. А чатыры японскiя мiнаносцы патапiлi.
  Далей баявыя дзеяннi пайшлi па больш спрыяльным для Расii сцэнарыi.
  Крэйсер "Вараг" здолеѓ вырвацца з акружэння i нават патапiць адзiн мiнаносец. Адмiрал Макараѓ дзейнiчаѓ вельмi энергiчна. Японцы наблiжалiся да Манчжурыi павольна. На моры расейцы дзейнiчалi больш паспяхова, чым у рэальнай гiсторыi. Макараѓ навучаѓ эскадру, наносiѓ раптоѓныя ѓдары.
  А затым рускiя ѓчынiлi засаду i пацяплiлi два браняносцы. Пасля чаго самi атакавалi японцаѓ i знiшчылi яшчэ адзiн буйны карабель, некалькi драбнейшых пасудзiн, i мноства пашкодзiлi.
  Японii пасля гэтага так i не ѓдалося дасягнуць з Расiяй парытэту. Рускiя караблi ганялi самураяѓ. А на сушы падчас бiтвы японцаѓ спынiлi. Зрэшты, Курапаткiн дзейнiчаѓ нерашуча, i яго цар замянiѓ на больш энергiчнага Брусiлава.
  Пасля чаго японцаѓ сталi рашуча бiць. Выбiлi з Паѓночнай Карэi. У бою Брусiлаѓ выкарыстаѓ тактыку канцэнтраванага ѓдару. I будуючы войскi качаргой дабiваѓся поспеху. Пасля серыi перамог рускiя ачысцiлi i паѓднёвую Карэю.
  З Прыбалтыкi прыйшла эскадра Раждзественскага, i Расiя канчаткова захапiла панаванне на моры. Быѓ заняты Тайвань i Курыльская града. У жнiѓнi 1905 гады Японiя здалася.
  Расея набыла да сябе Курыльскую граду, Тайвань, Маньчжурыю i Карэю.
  Неѓзабаве быѓ аформлены афiцыйна пратэктарат Расii над Карэяй. А залiк Манголiя, Маньчжурыi i Порт-Артур канчаткова сталi Расiйскiмi губернямi - Жэлтарасiя.
  У 1912 годзе цар Аляксандр Трэцi перапынiѓ сваё слаѓнае кiраванне, i на пасад узышоѓ Мiкалай другi. Праѓда на гэты раз у Мiкалая другога была ѓжо iншая жонка i суцэль здаровы спадчыннiк пасаду. Новы iмператар, такiм чынам, аказаѓся пазбаѓлены ад Распуцiна i iншых iнтрыг. А таксама жонкi-немкi.
  Вядома, першая сусветная вайна наблiжалася, але Расiя да яе аказалася куды лепш гатова, чым у рэальнай гiсторыi. Адбiлiся рэформы i жорсткi стыль Аляксандра Трэцяга. З'явiлiся ѓ рускiм войску i першыя ѓ свеце лёгкiя, кулямётныя танк "Месяц"-2. Яны з'яѓлялiся, верагодна, эфектыѓнай зброяй у манеѓранай вайне. Адрознiвалiся высокай праходнасцю i прыстойна да 40 кiламетраѓ за гадзiну на шашы хуткасцю.
  Праѓда, iх было замала. З-за таго што ѓ Расii не было масавых беспарадкаѓ i бунтаѓ, агульны ѓзровень развiцця прамысловасцi аказаѓся вышэй, чым у рэальнай гiсторыi. Гэта дазволiла больш вырабiць самалётаѓ асаблiва чатырохматорных "Iлля Мурамец".
  Расiя ѓступiла ѓ вайну, маючы мацнейшую i развiтую эканомiку, самае шматлiкае войска ѓ мiры, вялiкая колькасць кавалерыйскiх карпусоѓ i нават лёгкiя танкi.
  Нямеччына, зразумела, аблiчылася... Баi пачалiся прыкладна, як i ѓ рэальнай гiсторыi. Расея мела тэмпы эканамiчнага росту ѓ дзесяць адсоткаѓ у год i Нямеччына разумела, што марудзiць дурное. I калi пачынаць тое зараз.
  Але вайна на два фронты аказалася згубнай немцаѓ. Спачатку рускiя разбiлi iх ва Усходняй Прусii. У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, царскiя войскi аказалiся большыя, i галоѓнае ѓ iх былi новыя лёгкiя танкi, якiя пiсалi з двух кулямётаѓ, выраблялi панiку.
  Гiндэнбург у дадзенай сiтуацыi, апынуѓся бiт. Ды i разведка асаблiва паветраная ѓ рускiх спрацавала лепш. А Брусiлаѓ герой вайны з Японiяй i зусiм разнёс аѓстрыйцаѓ, захапiѓшы Пярэмышлi з ходу.
  Кёнiгсберг апынуѓся ѓ поѓным асяроддзi. Немцы пяцiлi пад ударамi рускiх войскаѓ да Одэра. I пад Парыжам iх бiлi.
  Самае цяжкае было для аѓстрыйцаѓ. Рускiя войскi змялi Аѓстра-Венгрыю, а часткi са славян проста здавалiся ѓ палон. Пасля раздушылi i немцаѓ. Бiлi iх карпусы па частках. Пакуль не дайшлi да Будапешта - узялi яго з ходу. Аѓстрыйскi iмператар быѓ настолькi напалоханы, што папрасiѓ мiру.
  Расея пагадзiлася на гэта, але забрала сабе Галiцыю, Букавiну, i Кракаѓ у польскiмi землямi.
  Пасля чаго рускае войска падышла i да Одэру. Турцыя паспрабавала сунуцца ѓ вайну, але атрымала па зубах. У Балгарыi хапiла розуму ѓстаць на бок наймацнейшага, гэта значыць Антанты. Як i ѓ Iталii.
  Зiмой наступiла зацiшша. Рускiя перакiнулi рэзервы на поѓдзень i грамiлi Турцыю. А немцы залiзвалi раны. У самой Нямеччыне не было адзiнства. Частка элiты была за мiр, частка за вайну да пераможнага канца. Але канец, хутчэй за ѓсё, чакаецца ганебны. Да канца вясны Турцыю канчаткова разбiлi. Расея атрымала сабе Малую Азiю i Стамбул з пралiвамi. Iрак перайшоѓ да Англiчан, Сiрыя Францыi, Палестына Брытанii.
  Потым пачаѓся наступ на Нямеччыну. Рускiя войскi фарсiраваѓ Одэр, ужыѓшы вялiкую колькасць лёгкiх танкаѓ. У вайну ѓступiла i ЗША, каб атрымаць свой кавалак. Японiя i Расiя сумесна прыхапiлi ѓладаннi немцаѓ у Цiхiм акiяне.
  Калi расейскiя войскi з баямi падышлi да Берлiна, партыя свету перамагла. I капiтулявала Нямеччына.
  Пасля чаго пачалiся перамовы. Немцаѓ капiтальна абкарналi. Забралi тэрыторыi. Французы дабiлiся i акупацыi Рэйнскай зоны.
  А Расiя правяла мяжу па Одэры. Нямеччына апынулася падрэзанай i пад велiзарнай данiнай. Аѓстра-Венгрыя распалася...
  Расiя далучыла да сябе i Славакiю, а над Чэхiяй зацвердзiѓшы пратэктарат. Венгрыя таксама стала пратэктаратам Расii. Узнiкла Югаславiя. Аѓстрыя стала зусiм маленькай.
  Карацей кажучы, Расея набыла новыя тэрыторыi...
  А казна не паспела прыйсцi ѓ засмучэнне, бо вайна аказалася кароткай.
  Працягнуѓся перапынены вайной эканамiчны рост. Цар Мiкалай заставаѓся самадзяржаѓным манархам. Яму належала заканадаѓчая, выканаѓчая i судовая ѓлада.
  Расiя перажывала бурны ѓздым. На працягу трынаццацi гадоѓ эканомiка расла ѓ сярэднiм у дзесяць-адзiнаццаць працэнтаѓ у год. Краiна выйшла ѓ 1929 году на другое месца, саступаючы толькi ЗША.
  У 1918 годзе Расея правяла разам з Брытанiяй вайну ѓ Аѓганiстане. Падзялiѓшы гэтую краiну. Потым быѓ падзелены i Iран. Поѓдзень адышоѓ да Брытанii, поѓнач да Расii. Прыкладна напалову падзелi. Далей аказалася падзелена i Саудаѓская Аравiя. Памiж Расiяй, Францыяй i Брытанiяй. Такiм чынам, завяршылася заваяванне Iсламскага свету. Ён апынуѓся пад поѓным палiтычным кантролем хрысцiянскiх дзяржаѓ.
  Сфармавалася магутная каалiцыя. Але вось наступiѓ 1929 год - перыяд вялiкай дэпрэсii...
  Крызiс аказаѓся цяжкiм. У тым лiку i Расii. Пачаѓся рост рэвалюцыйных настрояѓ. Грэмелi i тэракты. Станавiлася ѓсё больш стрымлiва. Нарастала i страйкавая хваля.
  Царскi ѓрад спрабаваѓ знайсцi выйсце ѓ знешняй экспансii. Разгарнулася наступленне на Кiтай. У трыццаць першым годзе рускае войска ѓвайшло ѓ Шанхай, i iншыя гарады поѓдня паднябеснай iмперыi. А ѓ трыццаць другiм годзе ѓ чэрвенi ѓспыхнула новая вайна з Японiяй.
  Самураi прагнулi рэваншу. Але Расея стала яшчэ мацнейшай i мела перавагу на моры. I эканомiка магутная, i падводныя лодкi магутныя. I верталёты з'явiлiся, i авiяцыя развiлася. Так што... Вайна пайшла, як гавораць у адны вароты.
  Японцаѓ разбiлi i нават занялi востраѓ Хакайда. Потым прайшло наступленне i на Токiа. Японiя капiтулявала, i апынулася пад рускай акупацыяй. Далей справа скончылася "добраахвотным" далучэннем на правах царства японскага да Расii. А вайна з Кiтаем працягвалася. Царскi рэжым хацеѓ поѓнасцю падпарадкаваць сабе Паднябесную iмперыю.
  Мiкалай другi ѓ лiпенi 1934 гады разбiѓся ѓ самалёце.
  Магчыма, яму дапамаглi, але гэта не высветлена. Скончылася, царства суцэль паспяховага манарха, якога нават звалi вялiкiм. I з iм перавярнулася iншая старонка гiсторыi.
  Атрымлiваѓ у спадчыну прасто Аляксей другi - малады гадоѓ трыццацi манарх. Фiзiчна здаровы, i буйнейшы, чым бацька.
  А Нямеччыны да ѓлады прыйшоѓ яшчэ летась Гiтлер. I пачалося адраджэнне ранейшай моцы.
  Фюрэр неѓзабаве заключыѓ абарончы саюз з Расiяй. А ѓ трыццаць пятым годзе Iталiя атакавала Эфiопiю. Неѓзабаве з'явiлася вось Петраград, Берлiн, Рым. Мэта, якой была экспансiя супраць Францыi i Брытанii, а магчыма i ЗША.
  Царская Расiя, маючы войска, у пяць мiльёнаѓ салдат па штатах мiрнага часу i лепшыя ѓ свеце танкi, i авiяцыю - хацела забраць у Англii i Францыi iх шматлiкiя калонii.
  Немцы i самi не супраць паваяваць з Расiяй. Але занадта ѓжо моцны супернiк. Францыя выглядае слабейшай. Тым больш у Францыi насельнiцтва амаль не павялiчваецца, а ѓ Расii прырост вялiкi i нават працэнт павялiчваецца за кошт знiжэння смяротнасцi.
  Так што з Францыяй ваяваць Нямеччына яшчэ можа, а з Расiяй не. А ѓвогуле ѓсё выглядае прыгожа. Амерыка вось ваяваць баiцца, i ѓ ваенны саюз не ѓваходзiць. Францыя ж збiрае сiлы, але некалькi павольней Германii. Але вось Аляксей збiрае сiлы. I адначасова заканчвае заваёву Кiтая. Што таксама выдатна! Вядзе сабе царэвiч вайны. I заваёѓвае амаль увесь жоѓты свет. А далей Iндакiтай. Там ужо руляць французы i ангельцы. А прасоѓвацца жадаецца. Так што сутыкненне непазбежнае. Плюс яшчэ i галандскiя калонii. I iх паляванне далучыць. У саракавым годзе Германiя напала на Францыю, Бельгiю, Галандыю i экспедыцыйны корпус Брытанii.
  За паѓтара месяца хуткая перамога. Блiскучы падвойны ѓдар сярпа. I капiтуляцыя Францыi, Бельгii i Галандыi. А рускiя войскi пакуль займалi калонii. У першую чаргу Iндыю, Пакiстан, Iндакiтай, Саудаѓскую Аравiю, ударылi па Егiпце.
  Другая сусветная вайна аказалася дастаткова лёгкай. Больш шматлiкае i якое валодае лепшымi танкамi царскае войска заваёѓвала без працы калонii. Тым больш, што большая частка англiйскiх войскаѓ складалася з тубыльцаѓ, якiя не хацелi памiраць за Брытанiю. Так вайна выдала ѓ пераможны марш i мiнiмальным супрацiвам.
  Трэба адзначыць, што Аляксей не вызначаѓся рэлiгiйнасцю. I таму рэфармаваѓ Праваслаѓе - адмянiѓшы пасты i увёѓшы шматжанства. Рэформы закранулi i знешнi выгляд святароѓ. Расы сталi белымi, а барады стрыжанымi. Аѓтарытэт манархii высокi i сур'ёзнага супрацiву гэта не выклiкала.
  Немцы некаторы час вагалiся, але потым, дамовiѓшыся з Франка, перайшлi ѓ наступ i ѓзялi Гiбралтар. Далей сталi прасоѓвацца ѓ Марока. Успыхнула таксама паветраная бiтва за Англiю. Паколькi Расiя брала калонii, весцi вайну з Брытанiяй, Германii прыйшлося ѓ адзiночку.
  Увосень не адбылася высадка. Але затое немцы захапiлi значную частку Афрыкi. Расiя заняла ѓсё астатняе, аж да ПАР i Мазамбiка. I нават высадзiла дэсанта ѓ Аѓстралii. Увесну сорак першага года Брытанiя страцiла ѓсе свае калонii. А ѓ чэрвенi ѓжо сумесна з Расiяй пачаѓся паветраны наступ.
  Супрацьстаяць ангельцы гэтаму не маглi. У жнiѓнi рушыла ѓслед высадка дэсанта i захоп метраполii.
  Ангельцы капiтулявалi. Але ЗША ужо паспела аказаць iм дапамогу. I цар Аляксей настаяѓ на працягу вайны. Расея пачала ѓварванне, праз Аляску.
  Немцы прасоѓвалiся з Захаду на Захад. Праз Iсландыю i Грэнландыю. I далей Канаду. Стваралiся плацдармы i ѓ Бразiлii, i ѓ Аргенцiне.
  Расейскiя танк "Мiкалай" сярэднi, i "Аляксандр" цяжкiя былi наймацнейшымi ѓ свеце. З вельмi моцным гарматным узбраеннем i магутнай бранёй. "Мiкалай" важыѓ каля трыццацi тон, i з кожнай мадыфiкацыяй яго вага павялiчвалася. "Аляксандр" каля шасцiдзесяцi тон у гармат у 122-мiлiметры. I дадзеная машына ѓсiх разбурала.
  Амерыканцы адчайна супрацiѓлялiся. Але безнадзейна прайгравалi. Руская царская армiя была i большай колькасцю, i лепш узброена. Насельнiцтва царскай Расii разам з калонiямi складала больш за мiльярд чалавек. ЗША ж мела менш за сто пяцьдзесят мiльёнаѓ насельнiцтва. I не магло такой моцы супрацьстаяць.
  Яшчэ горш у Амерыкi з танкамi, якiя саступалi ѓ якасцi расiйскiм машынам, i адрознiвалiся меншай надзейнасцю.
  Плюс яшчэ i нямецкiя войскi, i Бразiлiя, Аргенцiна i iншыя краiны, якiя выступiлi супраць Амерыкi. Вайна таксама пайшла ѓ адну браму. I ѓвосень сорак другога года Амерыка капiтулявала.
  Так скончылася Другая сусветная вайна. Надышла новая эпоха. Расiя стала супердзяржавай. Германiя пашырыѓшы свае ѓладаннi на захадзе i атрымаѓшы частку калонiй у Афрыцы, а таксама вярнуѓшы поѓнач Данii, стала дзяржавай нумар два.
  У склад Расii ѓ хутчэй увайшла "добраахвотна" Швецыя, i Нарвегiя. Потым Нямеччына i Расея падзялiлi i партугальскiя калонii. Iталiя, якая лiчылася саюзнiкам, таксама ѓзмацнiлася.
  Але цар Аляксей марыѓ ужо i аб сусветнай iмперыi. Але немцы i iтальянцы паводзiлi сябе асцярожна. Тым не менш Трэцi Рэйх назапашваѓ сiлы. У сорак пятым годзе ѓ Нямеччыне з'явiлiся танкi серыi "Е", якiя маглi канкураваць з расiйскiмi машынамi.
  Але лiкавая перавага ѓ царскай Расii было вялiка. Мала таго нараджальнасць заставалася высокай, пры нiзкай смяротнасцi, i прырост насельнiцтва стаѓ у тры працэнты. Аборты забароненыя, а супрацьзаточныя сродкi абмежаваныя.
  А Нямеччыны таксама расце насельнiцтва. А тэрыторыя куды меншая. Абедзве краiны жадаюць бойкi. Хаця i сiлы няроѓныя. У сорак сёмым годзе памёр Мусалiнi, i на пасаду кiраѓнiка Iталii прызначаны яго сын.
  Гiтлер разлiчваѓ, што i Брытанii i ѓ Францыi, i ѓ Партугалii з Iспанiяй падтрымаѓ яго план вайны з Расiяй. I вось, нарэшце, 20 красавiка 1950 гады, калi дзень нараджэння Гiтлера i шэсцьдзесят адзiн год пачалася Трэцяя сусветная вайна.
  Фашысцкая Германiя, выкарыстоѓваючы танкi серыi "Е" перайшла ѓ наступ. У бой пайшлi знакамiтыя "Е" 100 i масавыя "Е"-50. Цэлая кодла танкаѓ. А таксама рэактыѓная авiяцыя. Царскае войска сустрэла "Мiкалаем"-3 ва ѓшчыльненай кампаноѓцы i "Аляксандр"-4. Баявыя паказалi, што "Мiкалай"-3 быѓшы значна лягчэй, чым "Е"-50 саступае дадзенай машыне ѓ бранiраваннi i ѓзбраеннi. А бо гэта асноѓныя танкi. Праѓда, у рускiх на баку лiк. "Аляксандр"-4 у сваю чаргу пераѓзыходзiць Е-50, але саступае "Е"-100.
  Баявыя дзеяннi зрэшты, паказалi, што расейскiя танкi бяруць лiкам. Пяхота таксама большы, а генералы нядрэнныя. Самi байцы адважныя.. А лiкавая перавага адбiвалася яшчэ больш.
  Пасля некалькiх месяцы баёѓ немцы прасунулiся на сто, дзвесце кiламетраѓ i былi канчаткова спынены. Стаѓка на дыскалёты сябе таксама не апраѓдала...
  А царскiя войскi разграмiлi Iталiю i захапiлi Рым. Палажэнне Вермахта стала куды менш устойлiвым. Увосень расейскiя войскi канчаткова заваявалi ѓсю Iталiю, i пачалi наступ на Вену. Блiцкрыг правалiѓся, i Гiтлер зразумеѓ што пралiчыѓся. Прапанаваѓ перамовы аб мiры, але было ѓжо позна.
  Зiмой немцы з вялiкiмi стратамi адышлi за Одэр. Вена ѓпала. Расейскiя войскi ѓвайшлi на поѓдзень Францыi i ѓзялi Тулон. Грамiлi немцаѓ i ѓ Афрыцы i ѓ Амерыцы.
  Да канца вясны апошнiя iтальянскiя валадарствы сталi расiйскiмi, як i большая частка нямецкiх. А расейскiя войскi атачылi Гамбург.
  Улетку пяцьдзесят першага года, немцы спрабавалi яшчэ надыходзiць. Прасунулiся на пяцьдзесят кiламетраѓ, але быѓ адсечаны ад сваiх. Вядучы наступ з поѓдня, Расiйскiя часткi ѓ пачатку верасня прарвалiся да Берлiна.
  Пачаѓся штурм сталiцы... Тысячы танкаѓ гарэлi, але рускае войска прасовалася ѓсё далей i далей. У лiстападзе Берлiн упаѓ. Немцы адышлi да Эльбы... У снежнi савецкiя войскi занялi большую частку Германii. А ѓ студзенi выйшлi да Рэйна.
  Адначасова быѓ вызвалены Парыж, i ѓзята большая частка Францыi.
  Гiтлер спрабаваѓ схавацца, але ѓ лютым, канчаткова ѓсталявалi кантроль над Бельгiяй, Галандыяй i Францыяй. А ѓ сакавiку капiтулявала Iспанiя i Партугалiя.
  Другая сусветная вайна, дакладней нават трэцяя скончыѓся ѓ канцы сакавiка 1950 другога года. Расiя канчаткова стала сусветным гегемонам.
  Пасля гэтага ѓ пяцьдзесят пятым годзе адбылiся ваенныя кампанii ѓ Бразiлii, Аргенцiне, Венесуэле. У пяцьдзесят шостым у Чылi. У 1961 годзе прайшла апошняя вайна i ѓвесь свет увайшоѓ у склад расiйскай iмперыi. Так скончылася гiсторыя, кансалiдацыi планеты Зямля.
  Цар Аляксей другi, увайшоѓ у гiсторыю як найвялiкшы. Памёр у 1970 годзе, пражыѓшы шэсць дзесяць шэсць год. Успадкаваѓ яму Мiкалай Трэцi. Царская Расiя да гэтага часу паспела ѓжо пабываць на Месяцы. Але новы цар загарэѓся iдэяй касмiчнай экспансii.
  I сталi будаваць зоркалёты, для палётаѓ космас. У 1974 г. адбыѓся палёт чалавека на Марс. У 1976 годзе на Венеру. У 1980 годзе на Меркурый. У 1986 на спадарожнiкi Юпiтэра. У 1999 годзе на Плютон самую далёкую планету ѓ Сонечнай сiстэме. У 2001 годзе Мiкалай Трэцi памёр i новым царом стаѓ Iван сёмы. Гэты цар працягнуѓ палiтыку засваення Сонечнай сiстэмы i каля касмiчнай прасторы. У 2018 годзе пачаѓся першы палёт за межы Сонечнай сiстэмы ѓ Альфа-Цэнтаѓра. Ён павiнен будзе працягнуцца пару дзясяткаѓ гадоѓ, i стаць найвялiкшай падзеяй свету.
  ЯШЧЭ АДЗIН ВАРЫЯНТ ГIСТОРЫI, ПРЫ ЯКОЙ ГIТЛЕР НЕ АБ'ЯВIђ ВАЙНУ ЗША
  Нечаканае АI. Свет, у якiм Гiтлер паступiѓ разумнейшы i не стаѓ аб'яѓляць вайну ЗША. Спачатку разыходжанняѓ з рэальнай гiсторыяй амаль не было. Але пад Мiдуэй перамаглi японцы. Ссунулася грань, ледзь парушылася паслядоѓнасць падзей i, ужо няма той чарады выпадковасцяѓ, што дапамагла амерыканцам пад Мiдуэй.
  I дапамога Расii аказалася паменш.
  Роммель усё ж такi атрымаѓ падмацаваннi ад Гiтлера. ЗША не бамбiлi Германiю, высадка ѓ Францыi не пагражала, i пару лiшнiх дывiзiй фашысты выкраiлi. А ѓ авiяцыi i зусiм у немцаѓ iстотная перавага стала.
  Мантгомеры выстаяѓ падчас наступу Ромеля ѓ жнiѓнi. Сам ударыѓ у кастрычнiку. Але фашысты былi мацнейшыя, на пяцьдзесят тысяч нямецкiх, i дваццаць тысяч iтальянскiх салдат. Змаглi, усё ж маючы пятнаццаць дывiзiй выстаяць. Адбiлi нацiск, не гэтак ужо праѓзыходнага ворага. I лiнiя фронту замерла.
  Пад Сталiнградам крыху аказалася складаней. Майнштэйн атрымаѓ больш падмацаванняѓ, i здолеѓ усё ж прарвацца да Сталiнградскай групоѓкi Паѓлюса. Немцы змаглi больш даць танкаѓ Майнштэйну, i некалькi дадатковых дывiзiй, за кошт таго, што не прыйшлося акупаваць Францыю i закрываць лiнiю фронту ѓ Тунiсе. Акрамя таго нямецкая прамысловасць больш выпусцiла машын i самалётаѓ, так iх не прасавалi амерыканцы, а ангельцы на парадак слабейшыя i малалiкiя ѓ бамбаваннях.
  Частка шостай армii змагла вырвацца з катла. Немцы змаглi захаваць больш сiл, i стварыць лiнiю абароны па Доне. Паѓлюс не трапiѓ у палон. Але Сталiнград усё роѓна фашысты не ѓтрымалi. Праѓда i Сталiн дапусцiѓ памылку, пачаѓшы аперацыю "Iскра", i савецкiя войскi панеслi вялiкiя страты, штурмуючы Сталiнград. А галоѓнае страцiлi час i адцягнулi значныя сiлы. I фрыцы змаглi захаваць сваю прысутнасць на Каѓказе, i ѓтрымацца на Доне. Потым наступiла зацiшша. Гiтлер, карыстаючыся тым што, Брытанiя выдыхлася пры няѓдалай спробе наступу i абвясцiѓшы татальную мабiлiзацыю, узмацнiѓ свае войскi на Доне.
  Савецкiя войскi паспрабавалi наступаць у раёне Варонежа I iм спачатку нават удалося прарваць фронт i рушыць наперад да Курска. Але Майнштэйн нанёс раптоѓны ѓдар у фланг i здолеѓ адсекчы савецкiя войскi, утварыѓшы кацёл. Большая частка Чырвонай армii вырвалася, але страцiла шмат тэхнiкi.
  Наступiла зацiшша. Абедзьве армii папаѓнялiся. Немцы ѓзмацнiлiся "Тыграмi", "Пантэрамi" i "Львамi". Гiтлер некалькi разоѓ адкладаѓ наступ. Ён папаѓняѓ свае танкавыя дывiзii новымi мастадонтамi. А затым кiнуѓ iх у паѓторны наступ пад Сталiнградам.
  У Егiпце Мантгомеры ѓстрымлiваѓся ад наступлення i патрабаваѓ падмацаванняѓ. Толькi ѓ канцы траѓня ангельцы паспрабавалi наступаць. Але панеслi вялiкiя страты i адышлi. Роммель у сваю чаргу амаль не атрымлiваѓ падмацаванняѓ. Фюрэр хацеѓ зламаць у першы прыярытэт СССР. I збiраѓ вялiкiя сiлы.
  Iдэя другога наступу на Сталiнград не была папулярнай, але фюрар хацеѓ рэваншу. Рухацца да горада на Волзе меркавалася па збежных напрамках з поѓначы i поѓдня.
  Немцы вельмi разлiчвалi на свае найноѓшыя танкi. Асаблiва цяжкiм выйшаѓ 90-тонны "Леѓ". Машына мела бартавую браню 100-мiлiметраѓ i лабавую 140, прычым размешчаную пад нахiлам. Гэта рабiла танк падобным да "Пантэра", i вельмi жывучым для прарыву абароны.
  Добрую абарону меѓ i "Фердынанд".
  Леѓ з рухавiком у тысячу конскiх сiл атрымаѓся яшчэ адносна прыдатным да перасоѓвання. Танк, якога не было ѓ рэальнай гiсторыi на франтах другой сусветнай.
  Але машына ѓсё ж паказала сябе не самай удалай. Дарагая, цяжкая, працаёмкая, i гармата нядосыць хуткастрэльная, хоць i з залiшняй моцай.
  Немцы сабралi каля чатырох тысяч танкаѓ i самаход, супраць пяцi тысяч савецкiх, калi лiчыць з рэзервам машын. Суадносiны сiл быццам бы карысць СССР. Але "Пантэры", "Тыгр", "Львы", "Фердынанды", усё ж куды ѓжо магутней, чым трыццацьчацвёркi i КВ. Ды i Т-4 пасля мадэрнiзацыi пераѓзыходзiць трыццацьчацвёрку ва ѓзбраеннi, i не саступае ѓ лабавой бранi. I гэта пры меншай вазе!
  У авiяцыi прыкладная роѓнасць. Але нямецкiя Фоке-Вульфы куды мацней узброены i вышэй па хуткасцi. Мабыць мацней узброены i МЕ-109. Стаѓ паступаць i вельмi хуткасны з магутным узбраеннем МЕ-309 i бамбавiк Ю-288. А таксама больш масавыя Ю-188 праѓзыходныя ѓ лётных характарыстыках савецкiя машыны. Праѓда, у ЯК-9 лепш з гарызантальнай манеѓранасць, але ѓ вертыкальнай мацнейшыя фашысты.
  У прыладах i мiнамётах у СССР перавага больш адчувальная. Хоць гарматна драбнаты шмат. I супрацьтанкавых гармат не хапае. Асаблiва супраць "Льва". Пяхоты ѓ рускiх крыху большыя, але... Нямецкая больш мабiльная. I матацыклаѓ з аѓтамабiлямi больш. Новы аѓтамат МР-44 стаѓ паступаць, праѓда, пакуль яго мала. З'явiлiся газаметы.
  Карацей кажучы, моцныя фрыцы, але супраць iх магутная абарона i Чырвоная армiя гатова да адбiцця наступлення. I ѓвогуле iдэя Гiтлера так штурмаваць няѓдалая.
  Але ѓсё ж рушылi фашысты 7 лiпеня, i сталi працiскаць пазiцыi Чырвонай армii. На баку ѓ немцаѓ новыя танкi i самалёты. I адборныя эсэсаѓскiя дывiзii.
  Асноѓны ѓдар нанесены Майнштэйнам у абыход Дона. Савецкiя войскi супрацiѓляюцца вельмi ѓпарта. Але немцы ѓсё роѓна прасоѓваюцца. Танк "Леѓ", аказаѓся для прарыву нядрэнны. Ён трымаѓ снарады савецкiх гармат, асаблiва 76-мiлiметровай самай масавай гарматы нават у борт. I мала хто мог яму прабiць браню. I аказаѓся праблемай. Як i "Фердынанд".
  Толькi авiяцыя стварала перашкоды для савецкiх гармат. Але iшлi немцы цаной вялiкiх страт.
  За дзесяць дзён фрыцы прайшлi да сямiдзесяцi кiламетраѓ, пераадольваючы глыбокаэшаланаваную абарону. З поѓначы прасоѓванне было яшчэ меншым.
  Пасля стала яшчэ горш. Савецкiя войскi ѓперлiся. I тэмп прасоѓвання знiзiѓся да двух-трох кiламетраѓ за дзень. I нiчога не атрымлiвалася ѓ фашыстаѓ хутчэй... Прайшоѓ цэлы месяц ва ѓпартых баях. Гiтлераѓцы наблiзiлiся да Сталiнграда. Але занадта шмат у iх аказалася выбiта танкаѓ. Гiтлер змушаны быѓ спынiць наступ i папаѓняць войскi.
  Чырвоная армiя таксама выматалася. Спроба кантрудара аказалася няѓдалай.
  У танкавых баях "Пантэра", паказа сябе выдатнай машынай. Яна, робячы пятнаццаць стрэлаѓ у хвiлiну, лiтаральна расстрэльвала савецкiя машыны пры спробе контратакi. У лоб немцы не прабiвалiся. А борт прабiць "Пантэру", можна толькi зблiзку. А яна цябе тысячу разоѓ падбiць паспявае.
  Затое з-за засады пантэра лягчэй падбiць. Ды i яна яшчэ ламаецца часта.
  Савецкiя войскi не змаглi разбiць немцаѓ, але прыпынiлi рух. Майнштэйн так-сяк уламаѓ фюрара i нанёс удар паѓднёвей у абыход асноѓнай лiнii савецкiх войскаѓ да дэльты Волгi.
  Немцы змаглi дабiцца тактычнай раптоѓнасцi i прарвалi фронт, дайшоѓшы да вялiкай ракi.
  Майнштэйн палкаводзец таленавiты i лiчыѓся лепшым у Вермахце. Але фюрар не заѓсёды яго слухаѓся. У дадзеным выпадку прарыѓ пайшоѓ. Але фюрар загадаѓ павярнуць да Сталiнграда. Немцы прасоѓвалiся, пакуль не натрапiлi на магутныя рубяжы ѓжо непасрэдна на подступах да самога горада.
  А час iшоѓ. Надышла восень, палiлi дажджы. Гiтлераѓцы спынiлiся, так i не ѓзяѓшы Сталiнград. Савецкае камандаванне аказалася ѓ складаным становiшчы. Вайна зацягнулася i фрыцы моцныя. У iх шмат тэхнiкi праѓзыходнай савецкую. У прыватнасцi з'явiѓся i "Тыгр"-2. Паспрабуй, адолей тытанаѓ. Гiтлераѓцы захапiлi шырокую паласу ѓздоѓж Волгi, i выйшлi да Каспiйскага мора. I так проста рэзервы не збярэш.
  Сталiн паспрабаваѓ наступаць уздоѓж Волгi ад Сталiнграда, але Чырвоная армiя не змагла прабiць магутную абарону Вермахта. Тым болей немцы гэта чакалi. I танкаѓ у iх шмат, прычым моцных. I ѓ паветры, стала горш ад МЕ-309 i Фоке-Вульф.
  Зiмой немцы не наступалi. I Чырвоная армiя ѓ студзенi паспрабавалi прабiць у Ленiнградскiм напрамку. Аднак разбiць фашыстаѓ не ѓдалося. Толькi ѓклiнавалiся злёгку ѓ абарону. Не занадта паспяхова прайшло i наступленне ѓ цэнтры. Таксама нязначнае прасоѓванне коштам вялiкiх страт.
  Увесну ѓ савецкую армiю сталi паступаць новыя танкi IС-2 i Т-34-85. Немцы ж запусцiлi "Пантэру"-2. I пачалi прасоѓванне ѓздоѓж узбярэжжа Каспiйскага мора ѓ напрамку Баку.
  Зьявiлася ѓ фашыстаѓ i рэактыѓная авiяцыя. Сталiн, вядома ж, гэтаму не рады. 22 чэрвеня Чырвоная армiя пачала вялiкае наступленне ѓ цэнтры. Фашысты добра ѓмацавалiся, але не вытрымалi i паддалiся. Баi кiпелi разлютаваныя. Але так-сяк гiтлераѓцы выправiлi становiшча, выкарыстоѓваючы танкавыя кулакi. Трэба адзначыць прамысловасць Нямеччыны выпускала розных машын вельмi шмат. Балазе Амерыка не ваюе, а Брытанiя аслаблена падводным наступам.
  Немцы, выкарыстоѓваючы рабскую працу i пастаѓкi сыравiны з Афрыкi, а таксама рабоѓ, змаглi значна падняць выпуск тэхнiкi. Асаблiва "Пантэры", i "Пантэры"-2. I ѓ iх было чым наносiць кантрудары. "Пантэра" жа сваёй хуткастрэльнай i даѓгаствольнай гарматай iдэальна падыходзiла для барацьбы з танкамi супернiка, праѓда горш нiшчыла пяхоту. Але для гэтага выкарыстоѓвалiся штурмавыя САУ.
  Ва ѓсякiм разе, колькасць танкаѓ у гiтлераѓцаѓ вельмi вялiкая - больш, чым у Расii i яны здольныя адбiваць удары.
  У цэнтры савецкiя войскi дабiлiся частковага поспеху, але аказалiся спыненыя. А на Каспii немцы ѓсё ж дайшлi да Баку. А тут яшчэ ѓ вайну ѓступiла i Турцыя. Вядома дрэнны фактар...
  Пасля чаго падзенне Каѓказа стала толькi пытаннем часу. Савецкае камандаванне зноѓ надыходзiла ад Сталiнграда. Атакавала ѓ цэнтры. Спрабавала лупiць ад Варонежа, але нiдзе не дасягнула iстотных поспехаѓ. Да канца сорак чацвёртага года Каѓказ аказаѓся цалкам захоплены фашыстамi. I стала цяжэй дыхаць. А новы сорак пяты год абяцаѓ толькi новыя непрыемнасцi.
  У немцаѓ з'явiлiся новыя больш дасканалыя танк серыi "Е" i рэактыѓная авiяцыя ѓ масавай серыi. Савецкае камандаванне пакуль яшчэ толькi распрацоѓвала танк новага ѓзроѓню Т-54, i таму аказалася не гатова да бiтвы.
  Немцы наступалi з сакавiка сорак пятага ад Варонежа ѓ абыход Сталiнграда i на Саратаѓ.
  Ангельцы да гэтага часу ѓжо застаялiся ѓ Егiпце. Яны настолькi аслаблi ѓ вынiку падводнай вайны, што Роммель здолеѓ разграмiць Брытанiю. Трэба адзначыць што "Чэрчыль" слабаваты ѓзбраенне, i "Пантэра-2" з iм лёгка зладзiлася.
  Немцы захапiлi Егiпет. А затым i Палестыну з Iракам i Кувейтам. I атрымалi плынi нафты для сваiх машын. А Амерыка ѓсё яшчэ важдалася з Японiяй. Пасля паражэння пад Мiдуэй, амерыканцы яшчэ прайгралi некалькi бiтваѓ. Або з канца сорак чацвёртага года, выпусцiѓшы масу тэхнiкi, сталi каштоѓнай вялiзных страт адцiскаць японцаѓ. Але вельмi марудна.
  Гiтлераѓцы ѓ канцы красавiка ѓзялi Саратаѓ, i разарвалi савецкi фронт. Сiтуацыя абвастрылася. Новыя нямецкiя танкi серыi "Е" з нiжэйшым сiлуэтам, шчыльнай кампаноѓкай i вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу бранi моцна выйгравалi, на фоне састарэлых трыццаць чацвёрак. Новыя Пантэры -3 i Тыгры мелi нiжэйшы сiлуэт, размяшчэнне трансмiсii i рухавiка разам, а скрынка перадач прама на рухавiку. Гэта дазволiла пры ранейшай вазе зрабiць браню значна тоѓшчы, i з вялiкiмi кутамi рацыянальнага нахiлу.
  I немцы атрымалi перавагу на полi бою. Плюс i газатурбiнныя рухавiкi. А гэта таксама моц.
  А ѓ траѓнi палi Куйбышаѓ i Тамбоѓ. У чэрвенi немцы правялi наступленне i ѓзялi Ленiнград у падвойнае кольца. А ѓ лiпенi, жнiѓнi аказалася акружаная i Масква.
  Сталiца дзерлася ѓ асяроддзi да 5 снежня. Пакуль не загiнулi апошнiя абаронцы.
  Да гэтага часу ѓпалi Разань i Ульянаѓск. Фашысты атачылi горад Горкi. Сталiн прапанаваѓ Гiтлеру мiр на любых умовах. Фюрар запатрабаваѓ без умоѓ капiтуляваць. Вайна працягнулася. У лютым фашысты захапiлi Казань, у сакавiку Уфу. А ѓ красавiку прарвалiся да Свярдлоѓска. Сталiн бег падцiснуѓшы хвост у Новасiбiрск. I аб'явiѓ вайну да пераможнага заканчэння.
  У лiпенi немцы захапiлi i Новасiбiрск. Паступова войн ператваралася ѓ чыста партызанскую. Да канца сорак шостага года ѓсе савецкiя гарады аказалiся захопленыя фашыстамi. Сталiн пайшоѓ разам у ДКА падполле.
  Гiтлер жа пераключыѓ сваю ѓвагу на ЗША. Японiя паступова прайгравала, але яшчэ ѓтрымлiвала Фiлiпiны. I не магла пакуль Амерыка развязаць сабе рукi. Тады фюрар i вырашыѓ нарэшце ѓзяцца за Брытанiю па-сапраѓднаму. Наступ пайшоѓ i на поѓдзень Афрыкi, i на Iндыю. У першую палову сорак сёмага года немцы захапiлi ѓвесь Чорны кантынент. I краiну такую як Iндыя.
  Потым была i высадка ѓ Брытанii. Захапiлi немцы метраполiю. Капiтулявала ѓладарка мораѓ. Пасля чаго ЗША самi аб'явiлi вайну Трэцяму Рэйху. Але было позна ѓжо. Наступ пачаѓся з высадкi дэсанта ѓ Iсландыi.
  Пара дзён разлютаваных баёѓ, i захапiла гэты плацдарм Германiя. Акупiравала i рушыла на Грэнландыю. Перайшлi магутныя плаваючыя танкi.
  Яны рухалiся па хвалях. I прасоѓвалiся... Таксама найноѓшая серыя "Е". З машын, якiя трымаюцца на вадзе, а то i пад вадой. Ну, а рэактыѓная авiяцыя ѓ немцаѓ мацнейшая за амерыканскую. Прычым на цэлы парадак. Амерыканскi рэактыѓны знiшчальнiк - не можа манеѓраваць i нават горш шрубавага.
  Немцы рухалiся дастаткова хутка. У iх аѓтаматы таксама мацнейшыя за заходнiя ѓзоры. Што ж? Вайна i да iх прыйшла! Не хацелi дапамагаць СССР i фашысты самi ѓчапiлiся iм у горла.
  Адначасова гiтлераѓцы паперлi i праз Аляску. Сорак восьмы год прайшоѓ ва ѓпартых i вельмi разлютаваных баях. Тут ужо пад канец года i серыя АГ з'явiлася - пiрамiдальныя машыны. Яны такiя грозныя - нiяк не прабiць.
  Амерыканцы змаглi адказаць толькi "Паттонам", але гэты танк з нямецкiмi мастадонтамi i блiзка не стаяѓ. Рознiца ѓ бранiраваннi каласальная, як зрэшты, i ва ѓзбраеннi. I разбураюць немцы ЗША... I няма выратавання... Да мая сорак дзевятага года Амерыка капiтулявала. I атамная бомба iм не дапамагла.
  А праз пару-тройку гадоѓ Трэцi рэйх у пяцьдзесят другiм годзе напаѓ i на Японiю. Так ужо атрымалася. Звяжашся з ваѓком, ён цябе абавязкова i пакусае. Немцы, карыстаючыся перавагай у тэхнiцы. Асаблiва ѓ танках, прыцiснулi самураяѓ. I пад канец у пяцьдзесят трэцiм годзе ѓдарылi i ядзернай зброяй.
  Так i скончылася гiсторыя з Гiтлерам, якi спрабаваѓ заваяваць мiр. I гэтая спроба ѓдалася. Потым фашысты дабiлi i нейтральныя краiны. Устанавiлася сусветная гегемонiя Трэцяга Рэйха. Жорсткi таталiтарны рэжым. З нацыянальным дзяленнем. На арыйскiя народы: да якога аднеслi немцаѓ, ангельцаѓ, французаѓ, скандынаваѓ. Далей крыху нiжэй размясцiлi астатнiя еѓрапейскiя народы, японцаѓ i славян. Яшчэ нiжэй арабаѓ, i цюркскiя народы, iндусаѓ i тых, у каго цямней скура. Далей кiтайцы i iншыя жоѓтыя росы. За iмi яшчэ нiжэй чарнаскурыя. А яѓрэяѓ i цыган i зусiм паставiлi па-за законам. Страшны ѓзнiк таталiтарны свет. Жорсткi рэжым, канцлагеры, шыбенiцы, катаваннi. Мноства будоѓляѓ. Выкарыстоѓвалася дармовая рабская праца. Навукоѓцы з усяго свету працавалi на Трэцi Рэйх.
  Развiвалiся ѓсякага роду тэхналогii. Паступова адбывалася лiбералiзацыя. Праз некалькi дзесяцiгоддзяѓ славяне атрымалi роѓныя з немцамi правы. Панавала белая раса. А рускiя ѓсё ж такi белыя. Пашырылiся правы i iншых нацый. Заахвочвалiся змешаныя шлюбы. Немцы выкарыстоѓвалi штучнае абнасеньванне для паляпшэння чалавечай пароды.
  Спрабавалi таксама павялiчыць працэнт белай крывi на Зямлi. У першую чаргу нямецкай, асемячы блiзкiя народы. Асаблiва iндусаѓ i арабаѓ. I рускiх таксама - яны заслужылi павагу зацятым супрацiвам. Горш ставiлiся да жоѓтых i чорных. Iх немцы ѓвогуле старалiся скарацiць. Развiццё тэхналогiй знiжала патрэбнасць у рабах. I iшла жорсткая селекцыя. Чарнаскурых наогул сталi стэрылiзаваць - гвалтоѓна вядома.
  Кiтайцаѓ таксама абмяжоѓвалi ѓ нараджальнасцi i вельмi жорстка. Заахвочвалi, зразумела, немцаѓ, асаблiва з добрай генетыкай.
  Адначасова iшла экспансiя ѓ космас. Адзiная iмперыя хутка асвойвала тэхналогii палётаѓ да iншых светаѓ. Жорсткi рэжым меѓ i некаторыя плюсы. Планаванне эканомiкi - навуковае кiраванне планетай. I выкарыстанне самых перадавых дасягненняѓ, а таксама наяѓнасць парадку. Акрамя таго ѓсе навукоѓцы цяпер працавалi ѓ адной запрэжцы, i не пакутавалi ад падвышанай сакрэтнасцi, i практыкi калi вынаходзяць сябар супраць сябра.
  I розным НДI не трэба дублiраваць адзiн аднаго i займацца адным i тым жа.
  Так што касмiчная экспансiя пайшла хутчэй, чым у рэальнай гiсторыi. А вось гульнi камп'ютарныя развiвалiся слабей. Затое вельмi добра прасунулася медыцына - адбiвалася шырокае распаѓсюджванне досведаѓ на людзях. I гэта, канешне ж, дапамагала. Нават знайшлi прышчэпку ад раку. I сталi праводзiць эксперыменты па амалоджваннi арганiзма.
  Дарогi пабудавалi практычна па ѓсёй планеце. Нават у Афрыцы. Накапалi каналаѓ. У прыватнасцi i нават ад Каспiйскага мора, да персiдскага залiва. Шмат чаго нарабiлi. I атрымаѓся вялiкi шлях. У вынiку эксперыментаѓ навучылiся кланаваць канечнасцi. I ѓ людзей вырасталi рукi i ногi. Больш не стала iнвалiдаѓ i хворых. Усе зараз здаровыя i моцныя.
  Фашысты змаглi i прыцiснуць злачыннасць. Гэта i сапраѓды вялiкае дасягненне. Выхаванне моладзi адбывалася на дзяржаѓным узроѓнi. Забаранiлi курыць, а з алкаголю засталося толькi пiва. Усе жыхары планеты Зямля рабiлi зарадку. А дзецi хадзiлi ѓ тыя цi iншыя спартовыя секцыi. Усе дзецi таксама былi членамi маладзёжных арганiзацый. I дзейнiчалi вельмi актыѓна розныя спортклубы.
  
  КАЛI Б ГIТЛЕР НЕ АБ'ЯВIђ ВАЙНУ ЗША
  У снежнi 1941 года Гiтлер паслухаѓ мудрых парад i не стаѓ аб'яѓляць вайну ЗША. У вынiку чаго ЗША так i не пачалi бамбiць Нямеччыну. I наогул амерыканцы лiчылi, што варта скончыць з Японiяй i не распыляцца.
  Аднак адсутнасць баявых дзеянняѓ з Германiяй не пайшла iм на карысць, i Японiя выйграла бiтву пры Мiдуэй.
  Баявыя дзеяннi некаторы час супадалi з рэальнай гiсторыяй. Але вось японцы пачалi ѓвосень 1942 наступ на Iндыю. Каб абаранiць сваю найбуйную калонiю Брытанiя адмовiлася ад аперацыi "Паходня", i Роммель не патрапiѓ пад удар.
  Гэта ѓ сваю чаргу аказаѓся ѓплыѓ i на ход вайны ѓсходняга фронту. Гiтлер здагадаѓся, прааналiзаваѓшы дадзеныя разведкi, што рыхтуецца ѓдар з флангаѓ пад Сталiнградам i ѓ самы апошнi момант усё ж паспеѓ перагрупаваць войскi.
  Наступ пачаѓся 19 лiстапада, ва ѓмовах нялётнага надвор'я, на даволi магутную абарону нямецкiх i румынскiх войскаѓ. Баi кiпелi разлютаваныя. Але Чырвоная армiя змагла толькi ѓклiнавацца на пяць-сем кiламетраѓ i не прарвала абарону супернiка.
  Баi доѓжылiся больш за месяц i фрыцы ѓсё ж змаглi ѓтрымацца на Волзе. У канцы снежня баi спынiлiся.
  У студзенi Чырвоная армiя правяла аперацыю "Iскра", пад Ленiнградам. Немцы аказалiся крыху мацнейшымi, i баi працягнулiся на дзесяць дзён даѓжэй. Але, у рэшце рэшт, удалося прабiць, хай i коштам велiзарных страт знешняе кольца блакады.
  У лютым Чырвоная армiя нанесла магутны ѓдар у самым слабым месцы нямецкiх войскаѓ - Варонежскiм кiрунку. Iтальянцы аказалiся змятыя. Але спроба прарыву пад Сталiнградам не дасягнула посьпеху. А ѓ пачатку сакавiка Майнштэйн нанёс контрудар з паѓднёвага напрамку, падсякаючы савецкiя войскi.
  Упершыню ѓ баях прыняла ѓдзел знакамiтая "Пантэра".
  I першы баявы танкавы экiпаж, якi складаецца з дзяѓчат. Герда, Шарлота, Крысцiна i Магда едуць на лепшым нямецкiм танку.
  А што "Пантэра"? Машына даволi рухомая, са хуткастрэльнай гарматай.
  I дзяѓчаты размясцiлiся ѓ ёй, у сваёй традыцыйнай унiформе: у адным бiкiнi i басанож.
  I гэта адкрывае перад iмi фенаменальныя здольнасцi недаступныя звычайным мужчынам.
  Вось наперадзе вiдаць савецкiя танк Т-34.
  Герда босай ножкай нацiскае на курок, а Магда наводзiць голымi нiжнiмi канечнасцямi. У танку дзяѓчынкам не холадна, i яны прыродныя ведзьмы.
  Выплёѓваецца снарад. Пападае ѓ савецкi танк, прабiваючы браню i прымушаючы дымiцца.
  Герда прамаѓляе:
  - Вось гэта ёсць наша сiла!
  Потым страляе Магда... I таксама трапляе, цвыркаючы:
  - Разбурэннi ад ваѓчыц не пазбегнуць.
  Босы ножкай наводзiць Шарлота i таксама палiць. Падае, прабiѓшы корпус машыны.
  Прыгожая, рудая дзяѓчына прамаѓляе:
  - Ды славiцца наш Рэйх!
  I агнязарнай прычоскай трасе.
  Уляпiла i Крысцiна. Разбiла савецкаму танку лоб, прачырыкаѓшы:
  - Нас пякельны пасаж!
  Галаногiя дзяѓчыны страляюць па чарзе. Яны ж маюць нядрэнны знiшчальнiк танкаѓ. "Пантэра" робiць пятнаццаць стрэлаѓ у хвiлiну i дзiвiць з вялiкай адлегласцi.
  Савецкiя Т-34 страляюць па супернiку, з вялiкай дыстанцыi. Але пакуль яшчэ не трапляюць - оптыка слабаватая.
  Герда зноѓ страляе пры дапамозе босых ног. Яна ж дзяѓчына феномен. У асаблiвым лагеры яе трэнiравалi. Ваяѓнiца бегала басанож па вострых камянях на горнай градзе, па гурбах. Пякучыя снягi абпальвалi гэтай легендарнай чацвёрцы босыя ногi.
  Ваяѓнiцы паспелi абкатацца i ѓ пяхоце, бегаючы па пустынi. Чацвёрка была эксперыментам СС. Каб стварыць звышлюдзей, з ранняга дзяцiнства трэнiравалi дзяѓчынак, ператвараючы iх берсектаѓ. I гэтае цiкавае дзеянне спарадзiла супербайцоѓ.
  Чацвёра дзяѓчынак не баялася нi сцюжы, нi распаленых пяскоѓ пустынi. I iх целы амаль заѓсёды былi голымi. А ножкi босымi.
  Герда дзюбанула па савецкай машыне i пiскнула:
  - У iмя Радзiмы, якая свяцей за ѓсiх святых!
  I босы ножкай як плясне!
  Яе ножкi, голымi падэшвамi скакалi па вуглях, па распаленым жалезе. I не толькi яе. Босы бегала па пякучай паверхнi i шкле Шарлота, Магда, Крысцiна.
  Такiя вось гэта дзяѓчаты. Яны любяць эксперыменты над целамi.
  Шарлота падбiвае савецкую машыну i раве:
  - Хай будзе сонца вечна над Рэйхам!
  Крысцiна таксама лупанула з гарматы. Збiла савецкую машыну i зароѓ:
  - Ды не саступiм мы нiколi!
  I яе ножка такая лапатачная, i панадлiвая. Нават распаленае жалеза не магло вырваць у залатавалосай рыжухi крыку болю.
  А яе босыя пальчыкi спрытна кiдалi кiнжалы.
  А вось i прыгожая Магда ѓ пры справе. Мядовая бландынка прабiла савецкi танк i выскалiлася:
  - Я цудоѓная забойца!
  Герда таксама б'е пры дапамозе босых ног i пiшчыць:
  - Мы д'яблыцы!
  I скалiць сабе зубкi!
  Шарлота разбiвае савецкi танк. Гэтакая дзяѓчына-монстр, i шчабеча:
  - Дацiснем усё запар!
  I мускуламi пагуляе!
  А далей ужо Крысцiна б'е. I гэта дзеѓка ѓ поѓным жарсьцi. А такая прыгожая i босая.
  Скалiць зубкi i раве:
  - Ды будзе вам усiм смерць!
  Магда дзiвiць савецкi танк i дадае:
  - I поѓны абардаж!
  Пасля чаго як возьме i выскалiцца. I жамчужныя зубкi выпусцяць iскры.
  Ды гэта дзеѓкi якiя ѓгоняць у дрыготку цэлыя войскi.
  А як яны малацiлi ангельцаѓ. Талбук удалося ѓзяць менавiта дзякуючы гэтай чацвёрцы.
  Як натхняюць босыя дзяѓчаты ѓ бiкiнi байцоѓ на подзвiгi.
  Герда разбiвае савецкi танк i раве:
  - Я тэрмiнатар!
  I босай ножкай як пстрыкне!
  Шарлота таксама ѓзяла i зароѓ, паказаѓшы мову:
  - Я носьбiтка смерцi!
  I таксама босай ножкай такое адлюструе! Проста супердзеѓка!
  Крысцiна паслала снарад. Разбiла савецкi танк i прамычала:
  - Вечна будзем мы на стрэме Кастрычнiка!
  I як засмяецца! I босай ножкай узяла i паслала камячок смерцi
  I зноѓ вынiшчыла масу савецкiх салдат.
  I мядовая бландынка Магда падсунулася.
  I таксама страляе чартоѓка па-д'ябальску трапна.
  А дзяѓчаты, якiя тут напаѓголыя. I яшчэ вельмi любяць свае босыя ногi соваць у твары палонных i прымушаць iх цалаваць пяткi i ѓсё астатняе. А калi ѓжо дзяѓчынкi разыдуцца.
  Могуць i на жывот пасыпаць вугольчыкi. Пасля чаго стануць смяяцца i рагатаць. А ѓжо кагосьцi згвалтаваць для iх разоѓ плюнуць!
  Вось якiя д'яблыцы ѓступiлi ѓ бой супраць Чырвонай армii.
  Сталiн-Пуцiн адклаѓ пяро.
  А iншыя дзяѓчаты тым часам вельмi актыѓныя.
  Майнштэйну атрымалася адсекчы савецкiя войскi, ад Варонежа Чырвоная армiя з цяжкасцю выйшла з-пад удару. Большая частка тэхнiкi аказалася страчаная. I ѓрон аказаѓся каласальным.
  Сталiн метал навальнiцы i маланкi, але было дарэмна. Фронт часова стабiлiзаваѓся, i фрыцы ѓмацавалiся у Варонежы У гэтых выключна цяжкiх умовах у Сталiна ѓзнiкла дылема як паступiць? Ён прапанаваѓ Гiтлеру сепаратны свет.
  Фюрэр запатрабаваѓ аддаць яму Каѓказ. Сталiн адказаѓ адмовай. Тады фюрар прапанаваѓ перамiр'е, пры ѓмове, што Расея будзе пастаѓляць у Трэцi Рэйх бясплатна нафту i сыравiну.
  Сталiн пасля ваганняѓ прыняѓ такую прапанову. I тады ѓзнiкла перамiр'е, на тры гады.
  СССР часткова распусцiѓ сваё войска. Адбылася дэмабiлiзацыя. Але чатыры савецкiя дзяѓчыны не толькi засталiся ѓ войску, але былi адпраѓленыя ѓ Афрыку, на вайну з ангельцамi.
  Наташка, Зоя, Аѓгусцiна, Святлана, гэтая група дзяѓчат-ведзьмаѓ вырашыла бiцца за Русь з Брытанiяй.
  I вось у 22 чэрвеня 1943 гады пачалося наступ немцаѓ у Егiпце. Чацвёрка дзяѓчат бегла басанож у атаку. Яны нават станiкi знялi. Каб здабыць фенаменальную сiлу i стаць непаражальнымi для снарадаѓ.
  А што гэта ведзьмы!
  А якi пякучы пясок у Сахары ѓлетку для босых дзявочых ножак. Але ваяѓнiцам гэта нястрашна, а нават прыемна. Пятачкi ѓ iх такiя круглыя, ружовыя, хупавыя.
  Наташка страляе па ангельцах, збiвае iх i кiдае босымi пальцамi нага каменьчык, прамаѓляючы:
  - Ды на славу Чырвонай Расii!
  Зоя гэтая цудоѓная красуня, таксама як шпурне босы ножкай востры каменьчык i пiскне:
  - У iмя святой Расii!
  Далей каменьчык босымi пальчыкамi шпурнула Аѓгусцiна. I таксама галаногая дзеѓка праспявала:
  - Будзе рай у СССР!
  I як засмяецца. Проста чартоѓка ѓ спаднiцы. Дакладней у адных толькi тоненькiх чорных трусiках.
  А далей босымi ножкамi кiдае Святлана. Такая вось выдатная дзяѓчына - смак i мёд у ёй, без усялякага перабольшання.
  I засмяецца:
  - Будучы свет гэта Расея камунiзму!
  Наташка зноѓ страляе i пiшчыць:
  - Вечная Русь i яе Багi Войны!
  Зоя скалiць мордачку i пацвярджае:
  - Русь i вечная i цудоѓная!
  I таксама кiнула босымi ножкамi каменьчык.
  I проста ѓ лоб англiйскаму палкоѓнiку. I забiла.
  А тут яшчэ i рудая Аѓгусцiна як возьме i запусцiць смяротны эпатаж. У ёй столькi апантанай i неѓтаймаванай энергii. Сiла проста б'е ключом.
  Д'ябал з агнязарнымi валасамi, вiскоча:
  - Славiцца СССР!
  I пацвярджае з апломбам:
  - Героям слава!
  I Святлана таксама босымi пальцамi запусцiць прэзент смерцi. I правiшча ва ѓсю глотку:
  - Мiру будзе мiр!
  I пакажа свой доѓгi язычок.
  Далей ужо Наташка запусцiць смерць. Выб'е босы ножкай прэзент i пiскне:
  - Вечнасць будзе за намi!
  I дадае:
  - За камунiстамi!
  I зноѓ паказвае мову.
  Зоя таксама ѓзяла i лупанула супернiка. I босай ножкай паддала па супернiку.
  Раскiдала ворагаѓ.
  Прачырыкала:
  - Рэч i смерць фашыстам!
  Аѓгустына паправiла дзяѓчынку:
  - Наогул-то прыгажуня мы не гiтлераѓцаѓ молацiм, а ангельцаѓ!
  Зоя злосна раѓнула:
  - Не мае значэння!
  I босай ножкай як кiдае каменьчык. Вось гэта смяротная дзяѓчына.
  А тут яшчэ i Святлана як босымi пальчыкамi запусцiць пасланне смерцi. Разнясе фрыцаѓ i пiскне:
  - Будучы свет камунiзму!
  Пасля чаго дзяѓчаты зарагачуць.
  I зноѓ давай разбураць ангельцаѓ. Страшныя дзяѓчыны вельмi дарэчы прыгожыя, калi ѓ адных трусах бегаюць па пустынi. А яны ж такiя прыгожыя i класныя. Выгляд у iх самых баявой i выдатны.
  Наташка праверашчала, змяняючы ангельцаѓ:
  - Хай выскаляючыся каронай, уздымае брытанскi леѓ выццё...
  Зоя кiдае босай нагой каменьчык i пацвярджае:
  - Камуне не быць заваяванай!
  Аѓгустына кiнулi голай ножкай гранату i крычала:
  - Таварышы зараз за мной!
  Святлана пацвердзiла:
  - Самай вялiкай краiнай!
  I дзяѓчынкi ѓзялi i перавярнулiся ѓ трайным сальта. I закiдалi ангельцаѓ каменьчыкамi пры дапамозе босых ножак.
  Немцы прарвалi абарону ангельцаѓ у Егiпце. I ѓпэѓнена рухалiся па зямлi фараонаѓ.
  Чацвёра рускiх дзяѓчат бегла сабе басанож па пустынi. Гарачы пясок прыемна казытаѓ агрубелыя, голыя падэшвы дзяѓчынак. Яны на бягу пачалi задаваць пытаннi.
  Наташка заѓважыла з ухмылкай:
  - Вось цiкава, чаму рускiя багi саступiлi хрысцiянству?
  Зоя, мiльгаючы босымi, ружовымi пяткамi заѓважыла:
  - А чаму ты лiчыш, што яны саступiлi?
  Наташа з уздыхам адказала:
  - Доѓгi час ён не было чуваць!
  Аѓгустына ѓпэѓнена вымавiла:
  - Затое зараз яны будуць ужо назаѓжды! I нiколi не сыдзе!
  Святлана тупнула босай нагой па пяску i вымавiла:
  - Вядома нiколi не сыдуць!
  I пракруцiлася ѓ сальта па паветры.
  Дзяѓчаты былi настроены вельмi рашуча.
  Вось сама Наташа што думала?
  Саступiлi ѓ свой час чужой веры русiчы. I прыйшло мангольскае ярмо на зямлю. I маса гора. Хоць сапраѓды навошта прымаць чужое калi ёсць сваё.
  А самi царкоѓнiкi i хрысцiяне адзiнства не маюць вось адзiн з iх;
  З iмем багаслова Альбрэхта Рычля (1822 - 1889) звязана развiццё знакамiтай лiберальнай школы тэалогii, уключаючы лiберальна-тэалагiчнае стаѓленне да Iсуса Хрыста. Характэрнай рысай гэтага кiрунку можна лiчыць працяг лiнii рацыяналiзму, але не проста з мэтай абвяржэння традыцыйнай хрысцiянскай дактрыны, а з мэтай стварэння новай формы хрысцiянскай тэалогii - такой тэалогii, якая адпавядала б сучаснаму на той момант мысленню, асаблiва адпавядала б навуцы. Зыходзячы з iдэй, развiтых Шлейермахерам, Альбрэхт Рытчль iмкнуѓся пабудаваць сiстэму багаслоѓя, заснаваную на ѓнутраным вопыце чалавека, а не на абстрактных дактрынах. Рацыянальнае тлумачэнне традыцыйна-хрысцiянскага дагмату аб Iсусе як Богу Рытчль сфармуляваѓ так: "Дактрына аб тым, што ѓ Iсусе Бог стаѓ чалавекам, мае на мэце прыцягнуць нашу ѓвагу да яго. З гэтага, зрэшты, не вынiкае, што мы ѓсё, каб стаць хрысцiянамi, абавязаны верыць у Езуса як Бога. Наадварот, мы павiнны бачыць у iм чалавека, якi дзейнiчаѓ на iншых так, што яны прызналi ѓ iм Бога, якi ѓчалавечыѓся".
  Наташка паддала босай нагой скарпiёна i працягнула падскокваць.
  Рытчль не прымаѓ дактрыну сапсаванасцi чалавека грахом i вiнаватасцi перад Богам. Пакуты Iсуса на крыжы паводле Рытчля былi не ахвярай за грэх, але актам паслухмянства Богу. Мэтай гэтага акта была змена людзей, а не змена стаѓлення Бога да людзей. Рытчль адпрэчыѓ такiм чынам найбольш непрымальную для сучаснага чалавека ѓ традыцыйным хрысцiянстве iдэю, якая ѓзыходзiць каранямi да паганства, аб "уласкаваннi" Бога ахвярай за грэх. Трэба адзначыць, што абвяржэннем гэтага архаiчнага веравання займалiся цалкам артадаксальныя багасловы, пачынаючы нават з эпохi айцоѓ царквы. Аднак, яны, у адрозненнi ад Рычля, будавалi вучэнне аб выратаваннi менавiта на дактрыне аб богаѓцелаѓленнi. Рытчль як рацыяналiст не прызнае богаѓцелаѓлення ѓ традыцыйным значэннi. Паводле Рытчля, Iсус не з'яѓляецца Богам: яго можна назваць Богам толькi ѓ пераносным сэнсе, маючы на ѓвазе, што яго боскасць заключаецца ѓ "дасканалых зносiнах з Богам" i ѓ яднаннi яго волi з воляй Бога.
  Наташка падскочыла i перакруцiлася ѓ трайным сальта. Потым прызямлiлася босымi ножкамi, папiскваючы.
  Рытчль займаѓся рэiнтэрпрэтацыяй хрысцiянскага веравучэння, уключаючы хрысталогiю, грунтуючыся на навуцы таго часу i змянiлася культуры. Ён разглядаѓ важнасць Езуса не ѓ святле пытання аб гiстарычнасцi евангельскiх падзей, а ѓ святле таго ѓплыву, якi ён аказаѓ на царкву, што адбiлася ѓ стварэннi дагматаѓ. Рытчль быѓ адным з самых уплывовых багасловаѓ XIX стагоддзя. Яго ѓяѓленнi сфармiравалi асобную галiну лiберальнай тэалогii, названую па iм iменi Рытчылiянскай школай.
  Так што, як мы бачым, i Наташа гэта разумела ѓ самой царкве, няма адзiнства. I што ѓ ёй свае спрэчкi i праблемы. Дык чаго такую веру прымаць? Вядома, рускiя багi i блiжэй i мiлей.
  А можа i лепшае ѓвогуле прапаведаваць адкрыты атэiзм? Як у камунiстаѓ. Будзе i прасцей i зразумелей.
  А на рахунак жыцця пасля смерцi? Так будзе такое жыцьцё. Сiлай камунiстычнай навукi зразумела. I мёртвыя ѓваскрэснуць. I жыць стане лепш i весялей у свеце Гiперкамунiзму.
  Наташа ѓявiла сабе такi свет. Калi чалавек сам стварае светабудовы i ѓвасабляе ѓсё што можа. Або дакладней што жадае. Вось нават цэлую футбольную каманду сабе можна наштампаваць. I гэта вельмi нават крута i выдатна. Або баксёраѓ, або палац да самага неба. I чаго яшчэ толькi не наштампуеш.
  Наташа спытала Аѓгусцiну:
  - Хацела б стаць усемагутным Богам?
  Рудая д'яблыца хiхiкнула i адказала:
  - Хутчэй ужо ѓсемагутнай багiняй. Каб займацца каханнем у мiльярды выяѓ адначасова. I гэта было так цiкава выбiраць сабе самых прыгожых мужчын, можа, нават i эльфаѓ.
  Наташа засмяялася i заѓважыла:
  - У гэта i ёсць усё хараство! Быць Багiняй з вялiкай лiтары.
  Аѓгусцiна засмяялася i адказала:
  - Нiводны мужчына ѓ мяне не быѓ бы самотным! Нi адзiн!
  Наташа кiнула каменьчык. Абклала брытанскага снайпера i пiскнула:
  - Я будуць кiраваць светабудовай!
  I агрэсiѓна выскалiла зубы акулы.
  Дзяѓчаты iмчалiся сабе...
  Час ад часу пастрэльвалi. Наблiжалiся да Александрыi. У немцаѓ тут было шмат самалётаѓ, самых разнастайных канструкцый. Яны кружылiся, нiбы зграя матылькоѓ.
  У баях нямецкiя асы ѓпэѓнена бралi ѓверх. Бiтвы ѓ паветры паказалi моц машыны Фоке-Вульф. Яе ѓзбраенне, хуткасць, жывучасць была вышэй за пахвал.
  Праходзiлi выпрабаваннi i рэактыѓныя самалёты. Так што было чым у немцаѓ ганарыцца.
  Чэрчыль таксама падумваѓ аб перамiр'i. Але... Якраз фашысты хацелi захапаць Афрыку i блiзкi Усход. I тут ты нiкуды не дзенешся.
  Чэрчыль моцна шкадаваѓ, што не прыняѓ суцэль нiштаватыя ѓмовы мiру яшчэ ѓ саракавым годзе. I зняславiѓся.
  А як зараз? Цi зразумеюць яго нашчадкi, калi Брытанiя будзе захоплена. Не выстаяць супраць падобнай моцы, якую маюць фашысты. I iх магутная таталiтарная сiстэма.
  Дзяѓчыны з Чырвонай армii ваявалi ѓ Александрыi. Яны перабягалi ад сценкi да сценкi, i прасоѓвалiся па вулiцах. Як звычайна ѓ адных толькi трусiках, напаѓголыя. Вялi баi i паступова наблiжалiся да цэнтра.
  Наташка, страляючы, вымавiла:
  - Для мяне няма нiчога немагчымага! I для нашай Чырвонай армii таксама.
  Зоя кiнула босай ножкай гранату i сцвердзiла:
  - Вызначана гэта так!
  У свой час залатавалосая дзяѓчына пiсала апавяданне пра Хлопчыка-Кiбальчыша. Ёй было цiкава, як катавалi хлопчыка. Вось аб гэтым у Гайдара падрабязна не сказанае.
  Проста катавалi... А вось цiкава як? Яна ѓявiла сабе прыгожага, светлавалосага хлопчыка гадоѓ дванаццацi. З яго зрываюць кашулю i штаны, падвешваючы галышом на прэнг. Хлопчык-Кiбальчыш сцiскае скiвiцы, а яго б'юць па спiне бiчамi. Потым босыя ногi ѓстаѓляюць у калодку i падвешваюць груз. Спачатку невялiкiя гiркi, потым цяжэй. Расцягваюць мускулiстае цела хлопчыка. Нават жылкi трашчаць у дзiцяцi. I катаванне ѓзмацняецца.
  Плёткi змяняюцца распаленым да чырвонага дротам. Пад босымi нагамi хлопчыкi распальваюць вогнiшча. А потым шчыпцамi ламаюць пальцы. Распаленае жалеза прыкладваюць да грудзей. Далучаюць дрот з электродамi i падлучаюць ток высокай напругi. Прапускаюць праз акрываѓленае, знявечанае цела разрады. I б'юць i пякуць пяткi агнём.
  Хлопчык-Кiбальчыш пад катаваннем трымаецца мужна, хаця сiлы яго на зыходзе. З пракушанай губы сцякае струменьчык крывi.
  Пахне смаленым мясам. Светлыя валасы юнага камандзiра тырчаць ёршыкам. I ён маѓчыць...
  У канец рэшт Мальчыша-Кiбальчыша замучылi да смерцi. Але так i не зведалi таямнiцы.
  Зоi таксама хацелася апынуцца ѓ палоне i падвергнуцца катаванням. У сорак першым годзе яна выходзiла з акружэння. Была босая, i шастала па лесе. Яе загартаваныя ножкi не занадта пакутавалi, нават здавалася спрытней. Яна была нiбы дзiкунка i котка.
  А вось падчас грамадзянскай вайны... Тады яе юную дзяѓчыну злавiлi белыя. I згвалтавалi, зразумела. I босую, амаль голую ганялi па снезе. Тады яшчэ Зоя не была такой доследнай ведзьмай i адчуваннi аказалiся балюватыя. Ножкi лiтаральна палалi ад снегу, а голыя грудзi нылi ад маразоѓ. А таз пасiнеѓ ад збiцця.
  Але нiчога, нават гэтае катаванне многае дала Зоi. Дзяѓчына была вельмi прыгожай, i ѓ адных трусiках. Яна спадабалася генералу, i той загадаѓ прадаць яе ѓ афiцэрскi бардэль, а не расстрэльваць.
  Ну, а з бардэля можна ѓ адрозненне ад магiлы збегчы.
  Потым Зоя стала ведзьмай. А ведзьмы, прасунутыя не старэюць. I яны ѓсе чатыры дзяѓчыны не такiя ѓжо i маладыя, але юныя i свежыя нiбы ружы ѓ садзе.
  Вось што магiя робiць. А босыя ножкi нiчога не баяцца. Прычым, Зоя, мусiць з iх самая малодшая.
  Рудая Аѓгусцiна яшчэ ваявала з японцамi. Была ѓ абложаным Порт-Артуры. Хоць крэпасць i ѓпала, але дзяѓчына агнязарнай масцi там паказала сваю доблесць.
  Шкада вядома, але гара Высокая была, узяла японцамi з-за здрады. Калi б не гэта, то заставаѓся шанц утрымаць горад-крэпасць. Ды i на момант капiтуляцыi, яшчэ было 20 тысяч баяздольных салдат, i запасы снарадаѓ i харчавання.
  Можа, не здай крэпасць, i вайна аказалася б выйгранай. Нажаль, так усё скончылася тады для Расеi ганебна.
  Наташа i Святлана тады таксама ваявалi, але ѓ войскi Курапаткiна. Нядрэнна сябе паказалi. Ваяваѓ трыѓмвiрат i падчас першай сусветнай вайны.
  Царскае войска перамагала i цярпела паразы. Калi б не адбылося лютаѓскай рэвалюцыi, вядома ж, Расiя выйграла б гэтую вайну.
  Але, нажаль, не далечы вышэйшыя сiла тады цару перамогi.
  Ведаючы цягу рускiх да аѓтарытарызму, манархiя, магчыма, заставалася лепшым варыянтам. А то прыходзяць усялякага роду сумнеѓныя асобы: пiка Ленiна цi Сталiна.
  А то i горш. А калi загiнулi Раманавы здарылася ѓ Расii трагедыя.
  Вядома, i цары часам памылялiся. Можна нават успомнiць такое глупства як продаж Аляскi. Наогул дзiѓны быѓ цар Аляксандр Другi. У Сярэдняй Азii землi заваёѓваѓ, а столькi тэрыторыi аддаѓ за капейкi.
  Няѓжо гэта разумна?
  Эх, да чаго часам тупасць чыноѓнiкаѓ прыводзiць. Вядома ж, продаж Аляскi найвялiкшы глупства з глупстваѓ.
  Дзяѓчаты зрэшты, зараз таксама не разумныя. Малоцяць сабе ангельцаѓ, а спыталi б дзеля чаго?
  Бо калi сапраѓды казаць, то немцы i ёсць галоѓныя ворагi, цi варта iм дапамагаць супраць Брытанii?
  Зоя прачырыкала, кiнуѓшы лiмонку босай ножкай:
  - Велiч Расii ѓ тым, што яна ёсць краiна людзей з вялiкай сiлай волi i натхнення!
  I дзяѓчына паказала мову. I засмяялася. Зубкi з жэмчугу выскалiла сябе лютая дзеѓка-тэрмiнатар.
  I зноѓ праспявала, гуляючы мышкамi босых ног i рук:
  - У iмя святой нашай краiны! Мы дзяѓчаты будзем як птушкi-арлы!
  I засмяецца, падмiргваючы сяброѓкам.
  Наташка пальнула па ангельскiм афiцэры. Прабiла яму галаву i прашыпела:
  - Якое глупства мы робiм. Як гэта брыдка!
  Пасля падання Александрыi, чацвёрка савецкiх дзяѓчат бегла да Суэцкага канала. Адтуль гiтлераѓцы планавалi рухацца на Блiзкi Усход. Захоп Блiзкага ѓсходу абяцаѓ кантроль над вялiзнымi запасамi нафты i фармiраванне арабскiх дывiзiй.
  Чатыры дзяѓчаты беглi басанож па пустынi. I Наташка прыгадвала розныя рэлiгiйныя ѓяѓленнi i фiласофiю.
  У той час як лiберальная тэалогiя iмкнулася стварыць новае разуменне хрысцiянства, у крытычным вывучэннi Новага Запавету намецiлася напрамак, якi практычна цалкам адпрэчвала якую-небудзь гiстарычнасць апiсаных у iм падзей. Гэта была радыкальная крытыка Бруна Баура (1809 - 1882) i наступнае развiццё мiфалагiчнай школы. Калi ранейшыя рацыяналiсты за мiфалогiяй евангельскiх паданняѓ угледжвалi наяѓнасць нейкiх гiстарычных фактаѓ, якiя абраслi плёнам народнай фантазii, гэтыя даследнiкi наогул адмовiлiся разглядаць гiстарычнасць.
  Наташка рушыла босай ножкай па кактусы i працягнула разважаць:
  У сваiх працах "Крытыка евангелля ад Iаана" (1840) i "Крытыка сiнаптычных евангелляѓ" (1841 - 1842) Бруна Бауэр выклаѓ крытыку хрысцiянства больш радыкальную, чым Штраѓс. На думку Баѓэра ѓ евангеллях няма ѓвогуле нiчога гiстарычна дакладнага. Бауэр палемiзаваѓ са Штраѓсам, супрацьпастаѓляючы сваю тэорыю паходжання хрысцiянства мiфалагiчнаму погляду.
  Наташка зноѓ падскочыла нiбы пантэра, i разбiла голай нагой скарпiёна.
  Паводле тэорыi Бауэра хрысцiянскае вучэнне стваралася iудзейскiм фiлосафам грэцкай культуры Фiлонам Александрыйскiм i рымскiм стоiкам Сенекай. Фiлону належыць уяѓленне аб боскiм логасе як нейкай прамежкавай субстанцыi, свайго роду "пасярэднiку", памiж трансцэндэнтным Богам i матэрыяльным мiрам. Гэта iдэя старажытнагрэцкiх фiлосафаѓ, адаптаваная Фiлонам да юдаiзму, знайшла адлюстраванне ѓ евангеллi ад Iаана пры тлумачэннi боскасцi Iсуса Хрыста, якi i называецца гэтым "логасам".
  Наташка тут звярнула ѓвагу, што Аѓгусцiна, босымi пальцамi ног распляскала кавалак кактуса.
  У вучэннi Сенекi i стоiкаѓ ёсць нямала скрыжаванняѓ з маральным вучэннем хрысцiянства. Бауэр лiчыѓ, што апостальскiя пiсаннi амаль даслоѓна спiсаны ѓ Сенекi. Хрысцiянства развiваецца на базе грэчаскай i рымскай культур, яно з'яѓляецца прадуктам грэка-рымскага свету. Менавiта прысутнасць у хрысцiянстве запазычаных грэчаскiх i рымскiх элементаѓ, лiчыѓ Бауэр, дазволiла хрысцiянству ператварыцца ѓ сусветную рэлiгiю.
  У тэорыi Бруна Баѓэра можна ѓгледжваць перагiны, але, тым не менш, сам факт iснавання запазычанняѓ у хрысцiянстве зараз агульнапрыняты i не адхiляецца нават у межах артадаксальных цэркваѓ. Пераважная большасць сучасных даследчыкаѓ прымае таксама iншае сцвярджэнне, якое развiваецца Бауэрам услед за працамi Хрысцiяна Германа Вейсе (1801 - 1866) i Хрысцiяна Готлаба Вiльке (1786 - 1854): пра евангелле Марка як першае евангелле, з якога пiсалiся два iншых у тэорыi дзвюх крынiц, дзе евангелле Марка з'яѓляецца адной з дзвюх крынiц, пра што згадвалася вышэй).
  Тут Наташка пяткай голай рушыла па вострым каменьчыку.
  У адносiнах да гiстарычнасцi Езуса Бауэр спачатку дапускае, што нейкая гiстарычная асоба магла быць, але затым ён пераходзiць да адмаѓлення гiстарычнасцi Езуса.
  Працы Баѓэра прыцягнулi ѓвагу Фрыдрыха Энгельса (1820 - 1895), якi цiкавiѓся пытаннямi гiсторыi хрысцiянства i крытыкай Бiблii (ён нават займаѓся iнтэрпрэтацыямi эпiзодаѓ кнiгi Апакалiпсiсу). На смерць Бауэра ѓ 1882 годзе Энгельс напiсаѓ працу пад назвай "Бруна Бауэр i першапачатковае хрысцiянства". На думку Энгельса Бауэр "выкрыѓ усю ненавуковасць i расплывiстасць тэорыi мiфаѓ Штраѓса, карыстаючыся якой кожны можа ѓ евангельскiх апавяданнях лiчыць гiстарычным усё, што заѓгодна. I пры гэтым з усяго зместу евангелляѓ не засталося амаль абсалютна нiчога, што магло б быць даказана як гiстарычна дакладнае, - так што можна аб'явiць сумнеѓным нават гiстарычнае iснаванне Iсуса Хрыста".
  Наташка зноѓ босымi пальцамi ног раздушыла скарпiёна.
  Аднак, Бауэр быѓ младогегельянцем, "iдэалiстам" у вачах Энгельса, нягледзячы на радыкалiзм поглядаѓ, у той час як Энгельс развiваѓ матэрыялiстычную крытыку рэлiгii. Паводле Энгельса хрысцiянства стваралася не фiлосафамi, як лiчыѓ Бауэр, а народнымi масамi.
  Наташка ѓспомнiлася, як яна ваявала басаногая ѓ войску Курапаткiна. Там яна i пазнаёмiлася са Святланай. Маладыя ведзьмы яшчэ была так юныя i малавопытныя. Але бiлiся з ашалеласцю.
  Тады Святлана была даволi сур'ёзна паранена, i Наташка прыйшлося несцi яе на плячах. Але нiчога дзяѓчына выцягнула сяброѓку. Паказала свой пiлатаж. Няблага сабе бiлася. I законна атрымала Георгiеѓскi крыж.
  Потым былi яшчэ баi... Японцы, вядома ж, нядрэнныя байцы, але iм не хапае ашчаднасцi i кемлiвасцi. Ды i ѓ рукапашнай сутычцы яны былi слабейшыя.
  Увогуле страцiѓшы менш салдат чым Японiя, у некалькi разоѓ праѓзыходная насельнiцтвам Расiя саступiла. Што, несумненна, вельмi прыкра.
  Дадзенае паражэнне наогул змянiла баланс сiл, паказаѓшы, што i Азiя можа бiцца. Нажаль, але Расея тады апынулася якая прайграла. I не далучыла да сябе ѓвесь Кiтай. А бо былi такiя добрыя шанцы.
  Наташа спытала Аѓгусцiну:
  - А калi б усё ж такi мы б перамаглi японцаѓ?
  Рудая чартоѓка аѓтарытэтна адказала:
  - Тады Расея стала б сусветнай дзяржавай! Самай моцнай i вялiкай па насельнiцтве краiнай на планеце Зямля!
  Наташа ѓсклiкнула, падняѓшы рукi ѓверх:
  - Вось гэта было б выдатна!
  Аѓгусцiна з гэтым пагадзiлася:
  - Нават вельмi выдатна!
  Зоя падскочыла i адказала:
  - За мiрнае вырашэнне ѓсiх нашых праблем!
  Святлана падтрымала:
  - Але з абавязковымi заваёвамi.
  Выдатная чацвёрка на шляху рассеяла роду ангельцаѓ i выйшла да Суэцкага канала. Дзяѓчыну акунулiся ѓ ваду i сталi ѓ ёй плёскацца. Яны былi такiя загарэлыя, прыгожыя, з сухой мускулатурай.
  I ѓ адных толькi трусiках, з аголенымi грудзьмi, i тонкiмi станамi.
  Дзяѓчаты плёскалiся сабе i напявалi:
  - Расiя ѓваскрэсне i паляцiць у паднябессе!
  Пасля чаго скалiлi сабе тварыкi. А ваяѓнiцы такiя шляхетныя i крутыя.
  I зубкi скаляць.
  Наташа была задаволеная. У апошнiм баi яна кiнула гранату босай нагой i збiла англiйскi самалёт. Што вельмi нават крута.
  Цяпер ваяѓнiца прачырыкала:
  - Ды славiцца наша зямля!
  Зоя, цвiркаючы, прамаѓляе:
  - I ѓ iмя савецкiх народаѓ!
  Дзяѓчаты плёскаюцца i пырскаюцца. Аѓгусцiна з прыкрасцю прамаѓляе:
  - Наша войска занадта ѓжо слабая супраць такой моцы! Нас трывiяльна сумнуць фашысты.
  Святлана пагардлiва зарагатала:
  - Калi ты маеш на ѓвазе "Тыгр", то гэта трывiяльна састарэлы, нязграбны i цяжкi танк. Ён нам не страшны!
  Наташка адзначыла з сумневам:
  - Ну i абарона ѓ гэтага танка... Так проста не прабiць!
  Святлана пляснула босай нагой па вадзе i пiскнула:
  - Гэта для нас не стане праблемай!
  I дзяѓчына нырнула ѓ глыбiнi Суэцкага канала. Але доѓга плёскацца некалi i зноѓ прыгажунi выбралiся, ужо на другiм беразе. I панеслiся галопам у Палестыну.
  Немцы жадаюць перамогi, i яны ѓжо блiзкiя да яе. Егiпет захоплены. Тое, што не ѓдалося Напалеону - атрымалася Гiтлеру. Фашысцкая прапаганда шалее.
  А басаногiя дзяѓчаты бягуць сабе, мiльгаючы ружовымi, круглымi, голымi пятачкамi.
  Вось на шляхi ѓ iх дот з ангельцамi. Ваяѓнiцы кiдаюць босымi ножкамi гранаты i страляюць.
  Наташа прамаѓляе:
  - Велiч нацыi з намi!
  I дае чаргу, якая выкошвае ангельцаѓ. Пасля чаго выскалiцца:
  - За Русь святую!
  Дзяѓчынкi гэта мускулатура i напор...
  Страляе i Зоя. Такая вось дзяѓчыны басаногая мара. З ёй можна атрымаць масу задавальнення.
  I адначасова адчуваць цудоѓнае.
  Зоя босай ножкай запусцiла выбух-пакет i пiскнула:
  - Я здольная зрабiць тое, што бывае толькi ѓ дарослым кiно!
  I паказала мову.
  Дала чаргу, выкошваючы супернiкаѓ.
  А тут i Аѓгусцiна. Таксама босымi пальцамi ног паслала лiмонку. Раскрышыла супернiкаѓ. I прачырыкала:
  - Вышэйшы будзе пiлатаж! Разнясём мы экiпаж!
  Рудая чартоѓка была шмат разоѓ у пераробках. Яе арыштоѓвалi i адпраѓлялi ѓ камеру.
  Аѓгусцiна была пры арышце вельмi старанна абшукана. I гэта ёй запомнiлася.
  Нейкi асаблiвы экстаз i задавальненне адчуваеш, калi наглядчыца табе мацае грудзi. Гэта так узбуджае. А калi шчыпаюць то тым больш.
  Аѓгусцiна каленкай рушыла ѓ падбародак чарнаскураму байцу. У таго ляснула скiвiца i вылецелi зубы.
  А вось наперадзе паѓзе "Кромвель". Танк, увогуле, са слабаватай гарматай.
  Але грознаваты з добрай лабавой бранёй i спрытны.
  Аѓгусцiна запускае гранату сваёй босай нагой. Пападае ѓ гусенiцу. Лопаюцца з трэскам, нiбы каштан у вогнiшчы каткi.
  Рудая чартоѓка прамаѓляе:
  - Я такая ваяѓнiца крутая! Што больш не бывае!
  I зноѓ дзяѓчынка выскалiцца. Яна любiла сэкс, i ёй гэта падабалася. Эх, мужчыны, якiя вы юрлiвыя. Але агнязарная чартоѓка ѓ тысячу разоѓ вас страмчэй.
  Аѓгустына з запалам праспявала:
  - Усё немагчыма магчыма ѓ нашым свеце! Палiтык хлусiць, калi паѓтарае, што б'е ѓ сарцiры!
  I дзяѓчына паказвае мову. Такi доѓгi, i рухомы.
  Святлана зразае ангельца i пiшчыць:
  - Мая хуткасць i грацыя!
  Пасля чаго дадае:
  - I партарганiзацыя!
  Пасля чаго дзяѓчына смяецца сабе. Скалiць сабе зубы.
  Наташа кiдае босы ножкай гранату i дабiвае танк. Той гарыць i абвальваецца.
  Дзяѓчына запальчыва прамаѓляе:
  - Я ёсць чартоѓка! Буду ѓсiх малацiць!
  Тут i Зоя ѓзяла i падмiргнула, блiснула сапфiравымi вочкамi:
  - Захапiмся i здзiвiмся!
  I паказала мову! Падмiргнула супернiку.
  А вось i Аѓгусцiна гранату запусцiла. Раскiдала ангельцаѓ i зараѓла, з надрывам:
  - Ды будзе рай у нашай айчыне!
  Святлана таксама шпурнула гранату i пiскнула:
  - Святая справа, справа камунiзму!
  I ѓся чацвёрка разрагаталася.
  Нямецкiя войскi прасоѓвалiся ѓ напрамку Багдаду. Чатыры дзяѓчыны беглi сабе нiбы марафонцы. I мiльгалi iх босыя, круглыя, крыху запыленыя пятачкi. Адначасова праступiлi жылкi на лытках. Загарэлыя такiя i мускулiстыя ѓ дзяѓчын ножкi, з перакочваюцца шарыкамi цяглiц.
  Ваяѓнiцы проста супер класа! I захапленне выклiкаюць рэльефныя плiткi iх жывата.
  Наташа тым часам спрабавала разважаць.
  Падкiдваючы босымi ножкамi каменьчыкi, дзяѓчына ѓспомнiла лекцыю атэiстаѓ.
  Пакажыце на тое, што жывыя iстоты не дасканалыя. Довад аб недасканаласцi паказвае на тое, што калi Бог такi iдэальны, чаму ж ён так дрэнна стварыѓ нас i мноства iншых жывых iстот? Напрыклад, мы ѓразлiвыя да шматлiкiх хвароб, нашы косткi лёгка ламаюцца, а з узростам нашы целы i розумы прыходзяць у заняпад. Вы таксама можаце згадаць аб нашых дрэнна-спраектаваных пазваночнiках, нягнуткiх каленях i тазавых касцях, якiя прыводзяць да цяжкiх родаѓ. Усё гэта з'яѓляецца бiялагiчным доказам таго, што Бога не iснуе (цi доказам таго, што ён стварыѓ нас неiдэальнымi, а значыць, i пакланяцца яму няма чаго).
  Вернiкi могуць аспрэчыць гэты довад, заявiѓшы, што Бог iдэальны i стварыѓ ён нас настолькi iдэальнымi, наколькi гэта было магчыма. Яны таксама могуць заявiць, што ѓсё тое, што мы лiчым заганамi, насамрэч мае сваё прызначэнне ѓ стварэннi Божым.
  Наташка пракруцiла ѓ палёце трайное сальта i падумала - што за старасць можна божай i па верхавiне зрушыць.
  Пакажыце на тое, што ѓсё звышнатуральнае можна растлумачыць навуковай мовай. Довад "Бог белых плям" вельмi часта выкарыстоѓваецца, калi людзi спрабуюць даказаць iснаванне Бога. Яно заснавана на тым, што хоць сучасная навука i тлумачыць большую частку ѓсяго iснага, некаторыя рэчы яна ѓсё ж растлумачыць не ѓ стане. Вы можаце абвергнуць гэтую заяву, сказаѓшы, што колькасць рэчаѓ, якiя мы не разумеем, з кожным годам працягвае змяншацца, i тое, што навуковыя тлумачэннi замянялi тэiстычныя, тады як звышнатуральныя цi тэiстычныя тлумачэннi нiколi не замянялi навуковых.
  Аѓгусцiна таксама як дзюбне босай нагой кактусу. Цэлую кучу пылу падняла.
  А Наташка бяжыць сабе i падскоквае. Разганяецца i прызыѓна напявае з апломбам.
  Напрыклад, вы можаце прывесцi ѓ прыклад эвалюцыю, як вобласць, у якой навука выправiла папярэднюю богоцентричную прычыну наяѓнасцi такой разнастайнасцi вiдаѓ у свеце.
  Скажыце, што рэлiгiю часта выкарыстоѓвалi для тлумачэння невытлумачальнага. Грэкi выкарыстоѓвалi Пасейдона, каб растлумачыць узнiкненне землятрусаѓ, якiя, як мы зараз ведаем, адбываюцца з-за руху тэктанiчных плiт.
  Наташка хiтра падмiргнула i зноѓ падскочыла вышэй. Пракруцiлася ѓ сальта i прачырыкала:
  - Я дзеѓка народжаная пантэрай!
  Iснуе некалькi варыяцый гэтай iдэi. Вы можаце растлумачыць гэта тым, што ѓ адносна бедных краiнах практычна ѓсе вераць у Бога, а вось у даволi багатых i развiтых краiнах колькасць вернiкаѓ прыкметна нiжэйшая. [4] Вы таксама можаце сказаць, што больш адукаваныя людзi больш схiльныя да iдэi атэiзму, чым людзi, з нiжэйшым узроѓнем адукацыi. Разам гэтыя два факты сведчаць аб тым, што Бог - гэта толькi прадукт культур, а вера ѓ яго залежыць ад асабiстых абставiн кожнага.
  Наташка зноѓ паддала нагой важкi валун, прымусiѓшы яго трэснуць.
  Вы таксама можаце ѓказаць на тое, што людзi, выхаваныя ѓ адной рэлiгii, у пераважнай большасцi прытрымлiваюцца гэтых рэлiгiйных поглядаѓ на працягу ѓсяго жыцця. Тыя ж, хто вырас не ѓ рэлiгiйнай сям'i, рэдка самi становяцца рэлiгiйнымi.
  Наташка падскочыла i пракруцiла круцёлку ѓ паветры. Прачырыкала:
  - Мая будзе перамога!
  Толькi таму, што большасць верыць у Бога, не значыць, што гэта праѓда. Адной з частых прычын веры ѓ Бога з'яѓляецца тое, што ѓ яго верыць большасць людзей. Дадзены довад аб "агульнай згодзе" можа таксама меркаваць, што з-за таго, што ѓ Бога верыць так шмат людзей, такое вераванне павiнна быць натуральным. Аднак вы можаце разбiць гэтую iдэю, заявiѓшы, што той факт, што большасць людзей верыць у нешта, не гаворыць аб яго праѓдзiвасцi. Напрыклад, вы можаце сказаць, што ѓ пэѓны перыяд часу большасць людзей лiчыла рабства прымальным.
  Наташка зноѓ падскочыла i голай пяткай раскрышыла згустак слiзi.
  Скажыце, што калi чалавека не далучаць да рэлiгii цi iдэi iснавання Бога, яны ѓ яго нiколi не павераць.
  Дзяѓчаты беглi па гарах Курдыстана. Iх босыя, стройныя ножкi ступалi па вострых камянях горных сцежак. Тапалi i пляскалi па градзе i вельмi жорсткай паверхнi. I дзяѓчатам не было балюча. Нават наадварот яны адчувалi агрубелымi падэшвамi прыемны козыт.
  I пасмейвалiся.
  Па дарозе кiпелi баi. Дзяѓчаты захапiлi амаль без бою адну з нафтавых свiдравiн. Яны проста ѓвайшлi тут голыя, а потым перастралялi салдат.
  Усё развiвалася нiбы па плане.
  Ангельцы сутыкнулiся з нямецкiмi загартаванымi ѓ баях на ѓсходзе войскамi i паплылi. Прычым на баку ѓ гiтлераѓцаѓ яшчэ i лiкавая перавага, i больш магутныя танкi.
  Мабыць, толькi "Чэрчыль" за кошт бранi мог стварыць сякiя-такiя праблемы. Але "Пантэра" i "Тыгр" з iм спраѓлялiся. У паветры нямецкiя асы набiралi рахункi. Асаблiва вылучаѓся Марсэль. Самы дзейсны ас усiх часоѓ i народаѓ. Пасля таго як ён збiѓ трыста самалётаѓ, адбыѓся ѓнiкальны выпадак. Спецыяльна каб адзначыць героя была заснавана пятая ступень Рыцарскага крыжа жалезнага крыжа з залатым дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi. Марсэль тым самым стаѓ супергероем.
  I жывой легендай.
  Разбураѓ сабе ангельцаѓ. Не адставалi i iншыя асы. Усё было на ѓздыме.
  Вось тады дзяѓчынкi i захацелi таксама стаць лётчыцамi. А пакуль басанож беглi па вострых камянях.
  Наташа таксама прыдумала палемiку аб Богу.
  Адметныя i характэрныя рысы хрысцiянскага, iндуiсцкага i будысцкага Бога вельмi адрознiваюцца адна ад адной. Таму вы можаце сказаць, што нават калi Бог i iснуе, немагчыма вызначыць, якому менавiта Богу трэба пакланяцца. Гэта iдэя вядомая як "Довад ад супярэчлiвых рэлiгiй".
  Дзяѓчына запусцiла босай нагой востры каменьчык. I патрапiла прама ѓ вока ангельскаму снайперу, прымусiѓшы яго выплюхнуць мазгi. Пасля чаго працягнула фiласофiю.
  Большасць рэлiгiй лiчаць свае свяшчэнныя тэксты вынiкам i сведчаннем iснавання свайго Бога. Калi вы зможаце ѓказаць на супярэчнасцi i iншыя заганы святых тэкстаѓ, то дайце трывалае абгрунтаванне таго, што Бога не iснуе. Напрыклад, калi ѓ адной частцы свяшчэннага тэксту Бог апiсваецца ѓсёдаравальным, а затым сцiрае з твару цэлую вёску або краiну, вы можаце выкарыстоѓваць гэтую вiдавочную супярэчнасць i паказаць, што Бога не iснуе (або што свяшчэнныя тэксты хлусяць). У выпадку Бiблii, можна з упэѓненасцю сказаць, што ѓ пэѓны перыяд цэлыя вершы, гiсторыi i анекдатычныя моманты былi сфабрыкаваны цi зменены. Напрыклад, евангелле ад Марка раздзел 9, верш 29 i евангелле ад Iаана з главы 7, верш 53 па главе 8, верш 11 былi скапiяваныя з iншых крынiц. Пакажыце на тое, што гэта наглядна даказвае, што свяшчэнныя тэксты толькi мешанiна крэатыѓных iдэй чалавека, а не боганатхнёныя кнiгi.
  Наташка зноѓ падкiнула босай ножкай каменьчык i пiскнула:
  - Вядома так i ёсць!
  Пасля чаго працягнула думаць аб атэiзме.
  Калi б Бог iснаваѓ, ён бы не дапусцiѓ такой колькасцi няверы. Гэты довад кажа аб тым, што ѓ месцах, дзе распаѓсюджаны атэiзм, Бог бы спусцiѓся цi асабiста ѓмяшаѓся ѓ мiрскiя справы, i раскрыѓ сябе атэiстам. [9] Сам факт iснавання такой вялiкай колькасцi атэiстаѓ i тое, што Бог не паспрабаваѓ пераканаць iх праз боскае ѓмяшанне, азначае, што нiякага Бога няма. Вернiкi могуць аспрэчыць гэтую заяву, сказаѓшы, што Бог дапускае свабоду волi, таму непазбежным зыходам гэтага i з'яѓляецца нявер'е. Яны могуць працытаваць канкрэтныя прыклады ѓ сваiх свяшчэнных тэкстах аб выпадках, калi Бог раскрываѓ сябе тым, хто адмаѓляѓся ѓ яго верыць.
  Наташка зноѓ паддала каменьчык босай ножкай i пiскнула:
  - Я вялiкая белая гарыла.
  I зноѓ пачала складаць.
  Праблема зла заключаецца ѓ тым, як Бог i зло могуць iснаваць адначасова. Iншымi словамi, калi Бог iснуе, i ён ёсць дабро, тады ён павiнен знiшчыць усё зло. Вы можаце сказаць: "Калi б Бог па-сапраѓднаму клапацiѓся пра нас, тады не было б войнаѓ". Ваш суразмоѓца можа адказаць так: "Упраѓленне чалавечае бязбожнае i памылковае. Людзi, чыняць зло, а не Бог". Такiм чынам, ваш апанент можа зноѓ звярнуцца да iдэi свабоднай волi i аспрэчыць думку, што Бог адказны за ѓсе злачынствы, якiя адбываюцца ѓ свеце. Вы можаце пайсцi далей i сказаць, што калi iснуе дрэнны Бог, якi дазваляе рабiць зло, ён не варты таго, каб яму пакланялiся.
  Наташа пляснула па лужыне, i расплюхала босай ножкай ваду.
  Многiя лiчаць, што без рэлiгii планета б пагрузiлася ѓ хаос амаральнасцi i амаральнасцi. Аднак вы можаце сказаць, што вашыя ѓласныя ѓчынкi (цi любога iншага атэiста) практычна не адрознiваюцца ад учынкаѓ веруючага чалавека. Прызнайце, што хоць вы i не бездакорныя, нiхто такiм не з'яѓляецца, i што вера ѓ Бога не абавязкова робiць чалавека больш маральным цi праведным. Вы можаце абвергнуць iдэю больш маральнага вернiка, сказаѓшы, што рэлiгiя не толькi не вядзе да дабрынi, яна вядзе да зла, бо мноства рэлiгiйных людзей здзяйсняюць амаральныя ѓчынкi менавiта ѓ iмя свайго Бога. Напрыклад, вы можаце згадаць аб iспанскай iнквiзiцыi або рэлiгiйным тэрарызме па ѓсiм свеце. Больш за тое, жывёлы, якiя не здольныя зразумець чалавечую канцэпцыю рэлiгii, праяѓляюць вiдавочныя прыкметы iнстынктыѓнага разумення маральных паводзiнаѓ i таго, што ёсць правiльна, а што не.
  Басаногая Наташка трасянула аголенай грудзьмi з пунсовым, як мак саском.
  Падобна, што ѓсяведанне (здольнасць усё шляхта) супярэчыць мноству веравучэнняѓ. Свабодная воля - гэта iдэя таго, што вы адказваеце за свае дзеяннi i таму адказнасць за iх таксама ляжыць на вас. Большасць рэлiгiй вераць у абедзве канцэпцыi, пры тым, што яны не сумяшчальныя. Скажыце свайму апаненту: "Калi Бог ведае ѓсё, што здарылася i што здарыцца, а таксама кожную думку, якая з'явiцца ѓ вашай галаве яшчэ да таго, як вы пра яе падумаеце, значыць, ваша будучыня наканавана. Калi гэта так, тады як Бог можа судзiць нас за тое, што мы робiм? Людзi, якiя вераць у Бога, могуць адказаць на гэта наступным чынам: "Хоць Бог i ведае загадзя ѓсе рашэннi, якiя прыме чалавек, яго дзеяннi ѓсё роѓна з'яѓляюцца зыходам яго свабоднай волi"
  Тут Наташка стамiлася ад фiласофii i адкрыла агонь з аѓтамата - выкошваючы ангельцаѓ.
  Савецкiя дзяѓчынкi занялi некалькi нафтавых свiдравiн i адпачывалi ѓ халадку. Але пасля кароткага сну, iх прымусiлi рухацца на поѓдзень. Нямеччына наступала на Блiзкi Усход.
  Савецкiм дзяѓчатам зноѓ давялося бегчы па гарах басанож. Каб адцягнуцца, Наташа па-фiласофску разважала.
  Усемагутнасць - гэта здольнасць рабiць усё. Калi б Бог мог усё, тады ён змог бы, напрыклад, намаляваць квадратнае кола. Але так як гэта супярэчыць усякай логiцы, няма падставы лiчыць, што Бог усемагутны. Вы можаце прапанаваць яшчэ адзiн лагiчна немагчымы прынцып. Бог не можа адначасова ведаць i не ведаць нечага. Вы таксама можаце сказаць, што калi Бог усемагутны, чаму ж ён дазваляе здарацца стыхiйным бедствам, масавым забойствам i войнам?
  Наташка падкiнула босай ножкай горную пацукi i працягнула думкi.
  Перакладзеце на iх неабходнасць даказаць iснаванне Бога. Праѓду кажучы, немагчыма даказаць таго, што чагосьцi не iснуе. Iснаваць можа ѓсё, але для таго, каб вера была прызнанай i вартай увагi, неабходныя бясспрэчныя доказы на яе карысць. Прапануйце, каб вернiк даѓ доказы, што Бог усё ж iснуе. Напрыклад, вы можаце спытаць, што здараецца пасля смерцi. Многiя вернiкi таксама вераць i ѓ замагiльнае жыццё. Няхай яны дадуць доказы iснавання гэтага замагiльнага жыцця. Духоѓныя сутнасцi, накшталт Бога, Д'ябла, раю, пекла, анёлаѓ, дэманаѓ i iншага нiколi не былi (i не могуць быць) вывучаны навукова. Звярнiце ѓвагу на той факт, што даказаць iснаванне ѓсяго гэтага проста немагчыма.
  Наташка страсянула аголенымi грудзьмi, на якую капнула птушка. I скiнула з пунсовага саска фекалii i працягнула ѓспамiнаць лекцыi атэiстаѓ.
  Падрыхтуйцеся да спрэчкi аб тым, што Бога няма, азнаёмiѓшыся з асноѓнымi довадамi i iдэямi вядомых атэiстаѓ. Напрыклад, вы можаце пачаць з кнiгi Крыстафера Хiтчэнса "Бог - не каханне: Як рэлiгiя ѓсё атручвае". Яшчэ адной выдатнай крынiцай рацыянальных довадаѓ супраць iснавання рэлiгiйнага бажаства з'яѓляецца кнiга "Бог як iлюзiя" Рычарда Докiнза. Акрамя вывучэння довадаѓ на карысць атэiзму, вам таксама варта даведацца аб усiх абвяржэннях i апраѓданнях з пункту гледжання рэлiгii. Азнаёмцеся з праблемамi i вераваннямi, якiя можа раскрытыкаваць ваш апанент, i паклапацiцеся аб тым, каб вы маглi годна абаранiць свае iдэi.
  Наташка ѓстала босай нагой у конскую аладку. Вось да чаго атэiзм даводзiць, але не звярнула на гэта ѓвагi.
  Калi вашыя довады не будуць прадстаѓлены ѓ простай i зразумелай форме, ваш пасыл будзе страчаны. Напрыклад, тлумачачы, як рэлiгiя чалавека вызначаецца яго культурай, вы павiнны зрабiць так, што ваш апанент пагадзiѓся з кожнай вашай перадумовай (асноѓныя моманты, якiя вядуць да высновы). Вы можаце сказаць наступнае: "Мексiка была населена каталiкамi, цi не так?" Калi яны адкажуць "так", перайдзiце да наступнай перадумовы: "Гэта значыць большасць людзей у Мексiцы вызнаюць каталiцызм?" Калi яны зноѓ адкажуць "так", перайдзiце да свайго заключэння, сказаѓшы наступнае: "Прычына, па якой большасць людзей у Мексiцы вераць у Бога, заключаецца ѓ гiсторыi рэлiгiйнай культуры на тэрыторыi гэтай краiны".
  Наташа наступiлi босы агрубелай падэшвай на востры каменьчык, але не звярнула на гэта ѓвагi.
  Вера ѓ Бога - даволi адчувальная тэма. Падыдзiце да спрэчкi як да размовы, у якой i ѓ вас, i ѓ вашага апанента маюцца важкiя довады на сваю карысць. Кажаце ѓ дружнай манеры. Спытайце iх, чаму яны так моцна вераць. Цярплiва выслухайце iх прычыны i абдумайце адказ на пачутае. Папрасiце свайго апанента распавесцi пра крынiцы (кнiгi цi сайты), у якiх вы зможаце пабольш даведацца пра iх пункт гледжання i веру. Вера ѓ Бога складаная, а заявы аб iснаваннi Бога (за цi супраць) нельга прымаць за факты.
  Наташка зноѓ пляснула босай ножкай па казiным аладцы. Яе голыя падэшвы гулi.
  Спрэчка аб iснаваннi Бога можа стаць эмацыйна напружаным. Калi падчас спрэчкi вы станеце занадта ѓзбуджаныя цi агрэсiѓныя, вы можаце пачаць казаць бязладна i/цi сказаць нешта, пра што потым пашкадуеце. Глыбока дыхайце, каб заставацца спакойным. На працягу пяцi секунд глыбока ѓдыхайце носам, а затым на працягу трох секунд выдыхайце ротам. Працягвайце так рабiць, пакуль не супакоiцеся. Запаволiце хуткасць сваёй гаворкi, каб у вас было больш часу абдумаць тое, што вы жадаеце сказаць i не сказаць шкоду, пра што вы пазней пашкадуеце. , пасля чаго разыдзiцеся. Будзьце ветлiвыя, калi будзеце абмяркоѓваць Бога. Не забывайце, што для многiх людзей тэма рэлiгii даволi адчувальная. Не выкарыстоѓвайце абразлiвых выразаѓ накшталт "дрэнная", "дурная" цi "ненармальная". Не абзывайце свайго апанента. Замест таго, каб прыйсцi да згоды, у канцы спрэчкi ваш апанент можа сказаць заезджаную фразу: "Мне шкада, што ты пойдзеш у пекла". Не адказвайце ѓ такiм пасiѓна-агрэсiѓным стылi.
  Наташка працягнула сузiранне думак.
  Вы не абавязаны спрачацца на тэму iснавання Бога з кожным сустрэчным вернiкам. Добрыя сябры не абавязаны аб усiм сябар з сябрам спрачацца. Калi вы заѓсёды спрабуеце паспрачацца з сябрам або спрабуеце "навярнуць" яго, будзьце гатовыя да таго, што ѓ вас стане на аднаго сябра менш. Многiя выбiраюць рэлiгiю, каб паспрабаваць пераадолець цяжкi этап у жыццi, напрыклад, залежнасць цi трагiчную смерць блiзкага. Хоць рэлiгiя можа станоѓча паѓплываць на жыццё чалавека i дапамагчы яму ѓ цяжкую хвiлiну, гэта не значыць, што iдэi, якiя ляжаць у аснове рэлiгii, праѓдзiвыя. Калi вы сустрэнеце кагосьцi, якi сцвярджае, што яму дапамагла рэлiгiя, выявiце асцярожнасць i глядзiце, не абразьце яго. Вы не абавязаны пазбягаць гэтага чалавека цi прыкiдвацца, што разумееце яго.
  Тут дзяѓчаты перапынiлiся ѓ развагах i зноѓ уступiлi ѓ бой.
  Дзяѓчаты прабежку рабiлi праз увесь Iрак. Так што ѓ iх беганiны было на рэдкасць шмат. I босыя ножкi гулi, што па iх прагуляѓся цэлы бамбукавы гай.
  Фрыцы адначасова спрабавалi прасоѓвацца i ѓ напрамку Судана, уздоѓж ракi Нiл. У iх была перавага ѓ сiлах. А таксама жаданне заваяваць увесь чорны кантынент. Вось такiя шырокiя планы i задачы. З прэтэнзiямi на сусветнае лiдарства.
  I жадаюць немцы, мабыць, вельмi нават шматлiкага. I рыхтуюць немалыя сiлы для высадкi ѓ Брытанii.
  Фюрэр загадаѓ больш актыѓна выкарыстоѓваць замежнiкаѓ у баявых дзеяннях i хiвi. А таксама прызываць у войска падлеткаѓ. Усё роѓна малалеткi нiкуды не вартыя работнiкi, якiх можна замянiць замежнiкамi, а салдаты нядрэнныя. Адначасова ѓ наглядчыкi таксама набiралi жанчын i дзецюкоѓ.
  У прыватнасцi i школьнiк можа прасачыць, каб гастрабайтэры працавалi i не ленавалiся. Рабочай сiлы хапае. I вытворчасць узбраенняѓ узрастае.
  У серыйную вытворчасць паступiѓ аѓтамат МР-44, лепшы на той момант у свеце з прамежкавым патронам.
  I маса нядрэннай тэхнiкi. Хоць "Пантэра" i паказала сябе не зусiм надзейным танкам.
  З распрацовак, вядома ж, рэактыѓная авiяцыя i балiстычныя ракеты на плаву.
  Гiтлер шмат патрабаваѓ, i рыкаѓ як звер.
  Што з ашалелага возьмеш. Але Трэцi Рэйх усё яшчэ круцiѓся i круцiѓся.
  I планы станавiлiся яшчэ больш амбiцыйнымi.
  Фюрар жа роѓ як карова.
  Адной з iдэй было павялiчыць колькасць дывiзiй, за кошт замежнiкаѓ i падлеткаѓ. Заклiкалi ѓжо з чатырнаццацi гадоѓ. I вельмi актыѓна.
  Усё часцей у баях выкарыстоѓвалi i жанчын.
  Герда i яе каманда рухалiся па Судане ѓ сваёй "Пантэры", было, зразумела горача, i дзяѓчаты нават знялi станiкi. Iх навiнак з'явiѓся ѓ немцаѓ толькi "Леѓ". Машына зрэшты, аказалася не зусiм удалай. Важыла больш за восемдзесят тон, а лабавое бранiраванне нават горш, чым у "Тыгра"-2. I рухавiк усяго ѓ васемсот конскiх сiл. Для Афрыкi слабавата. Так што "Леѓ", не стаѓ масавым танкам.
  Акрамя вельмi магутнай, бранябойнай, i дакладнай гарматы ѓ яго не было добрых якасцяѓ. "Тыгр"-2 некалькi саступаѓ у калiбры гарматы, але затое пераѓзыходзiѓ у хуткастрэльнасцi. Ды i супраць ангельцаѓ 88-мiлiметраѓ суцэль хапала. Толькi самая цяжкая мадыфiкацыя "Чэрчыля" мела 152-мiлiметра лабавой бранi, але i яго "Тыгр"-2 браѓ з паѓтара кiламетра.
  У цэлым немцы былi вельмi развiты тэхнiчна, i хутка дадавалi.
  Амерыка ѓсё яшчэ тапталася з японцамi. Бракавала ЗША фарту ѓ марскiх баях.
  Больш дасведчаныя японцы разбiвалi амерыканцаѓ па частках, i захапiлi Гавайскi архiпелаг, i тамака трымалi абарону.
  Гiтлер планаваѓ, скончыѓшы з Брытанiяй узяцца за ЗША. Пакуль жа адбылася ягоная сустрэча з Франкам. Фюрар цалкам лагiчна заявiѓ:
  - Мы перамаглi рускую, i без усялякага сумнення разграмiм i ангельцаѓ. Нам трэба ѓзяць Гiбралтар.
  Франка заѓважыѓ:
  - Але гэта ѓцягне нас у вайну з Брытанiяй.
  Фюрар упэѓнена вымавiѓ:
  - Вайна будзе пераможнай. Нашая рэактыѓная авiяцыя, не мае сабе роѓных. Нашы танкi наймацнейшыя. Нашы войскi самыя адважныя i баяздольныя. I ѓвогуле, я мог i акупаваць Iспанiю. Так што i згода не запатрабуецца.
  Франка пасля ваганняѓ заявiѓ:
  - Мы таксама прымем удзел у штурме крэпасцi.
  Наступленне на Гiбралтар, вядома ж, адкрывала перад немцамi новыя магчымасцi.
  У прыватнасцi iсцi ѓ Афрыку па найкарацейшай адлегласцi. I ѓзяць пад кантроль увесь чорны кантынент.
  Даволi паспяхова была захоплена i Мальта. Англiйскi леѓ цярпеѓ паражэнне за паразай.
  Герда стрэлiла ѓ "Кромвель" i прачырыкала:
  - Мы ёсць тое, што клiчуць дасканаласцю!
  Шарлота пальнула па брытанскай гармате i пагадзiлася:
  - Мы ёсць сама велiч!
  Крысцiна пiскнула з апломбам:
  - Ад усмешкi да жэсту вышэй усякiх хвал!
  I паказала мову.
  Магда прачырыкала з усмешкай:
  - Я сама дасканаласць, i смакую шчасце!
  Ваяѓнiцы як заѓсёды на вышынi. I не яны што пра Фаму, а што пра Ераму.
  I скаляць свае задаволеныя зубкi. Вышэйшы клас у гэтых дзяѓчынак усмешкi.
  Герда выскалiѓшы рыла буркнула:
  - Я рускiх шмат забiла, а цяпер бяруся за Брытанiю!
  Дзяѓчына ѓспомнiла катаванне пiянера. Хлапчука яны распранулi i сцябалi крапiвой. Потым узялi i распалiлi вогнiшча. I пiянера павесiлi над агеньчыкам.
  Падсмажылi яго капiтальна. Нават падгарэла мяса ладна. А затым чатыры дзяѓчыны праперчылi i злопалi хлопчыка. Нават аб'елiся... Пасля iх панос праняѓ.
  Ды гэта не смешна. Чацвёрка дзяѓчынак захапiлася людаедствам. I iм гэта вельмi падабалася.
  А яшчэ любiлi яны i вадой катаваць i кiслатой. Карацей кажучы, жывадзёркi.
  Наогул класныя прыгажунi.
  У адной камсамолкi грудзей адразалi жыѓцом i так сырымi i з'елi. Таксама выдатна. Вось гэта дзеѓкi.
  Немцы захапiлi Судан i ѓварвалiся ѓ Эфiопiю, працягваючы рухацца па Афрыцы.
  Штурм Гiбральтару выдаѓся iмклiвым i хуткаплынным. Дзве галаногiя ваяѓнiцы Альбiна i Альвiна вельмi нават вызначылiся.
  Дзяѓчаты сарвалi станiкi i iмчалiся ѓ бой у адных толькi трусiках. I гэта iх выдатна абараняла ад паразы i трапленнi.
  Абедзве дзяѓчыны натуральныя бландынкi i такiя прыгожыя. Яны глядзяцца незвычайна сэксуальна i гуллiва. У iх столькi святла цяпла i ветру.
  Восень, але на поѓднi Iспанii яшчэ спякота. I бронзавыя целы беглых дзяѓчынак блiшчаць ад поту.
  Альбiна, страляючы, прамаѓляе:
  - Як ты думаеш, мы пераможам iх усiх?
  Альвiна ѓпэѓнена адказала:
  - Думаю, iх усiх размажам!
  I паказала мову.
  Дзяѓчыны мiльгаюць босымi, круглымi, зялёнымi ад травы пятачкамi. Яны цудоѓныя i сэксуальныя.
  Альбiна раве:
  - Слава Германii!
  I кiдае босай нагой гранату. Ангельцы разлятаюцца ѓ розныя бакi як пырскi шампанскага.
  Альвiна дае чаргу, выкошваючы супернiкаѓ i, пiшчыць:
  - Гэта ёсць наша партыя сiлы!
  Альбiна зноѓ страляе i пiшчыць:
  - За пераможны бой! Авадон са мной!
  Дзяѓчыны ѓ адных толькi тоненькiх чырвоных з белай свастыках трусiках. I бягуць сабе, трасуць грудзьмi з пунсовымi саскамi.
  Альвiна прамаѓляе з лютасцю гарпii:
  - Я ваяѓнiца супер!
  I кiдае босай ножкай кавалачак керамiкi.
  Альбiна пацвярджае страляючы:
  - I я не прамашка!
  Дзяѓчыны амаль галышом гэта так выдатна. I проста цудоѓна. I нясуцца яны сабе нiбы ѓраган. I такiя прыгожыя, такiя цудоѓныя.
  Дзве цудоѓныя бландыначкi. Класа супер i гiпер i ультра!
  А яшчэ ѓ бой iдуць першыя танкi "Тыгр"-2. Машына якая ѓ немцаѓ, мабыць самая практычная. Узбраенне эфектыѓнае. Браня магутная i пад нахiлам. Празваны яны "Каралеѓскiмi тыграмi".
  I iдуць танкi прарыву.
  Апроч iх вiднеецца i "Леѓ". У дадзеным выпадку машына ѓ аблогавай мадыфiкацыi са 150-мiлiметровай гарматай. Гэта ѓвогуле таго грозная рэч.
  Як дзюбне, так дзюбне! I мала не здасца нiкому. I ангельцы гэта адчуваюць на сабе.
  А ѓ самiм танку "Леѓ" таксама дзяѓчыны. I прыгожыя, i зноѓ у бiкiнi. Гэта iх фiшка - мiнiмум адзення. Тым больш на поѓднi Iспанii ѓсё ж горача. I ваяѓнiцы на славу.
  Гертруда камандзiр экiпажа свiснула:
  - Я дзяѓчына вялiкай мары! I багiня вечна прыгажосцi!
  Гармата лупiць нiбы забойны молат. Хоць са хуткастрэльнасцю ѓ яе i горай.
  Дзяѓчыны, вядома ж, басанож i такiя цудоѓныя. Iх у танку "Леѓ" пяць, чатыры бландынкi i рудая.
  Захапленне яны выклiкаюць непадробнае. I страляюць сабе. Не занадта часта, але з каласальным разбурэннем.
  Адала наводчыца прамаѓляе:
  - Эх, раз, ды яшчэ раз, лупiм мы як трэба!
  I "Леѓ" iдзе сабе. Усё ж перагружаная машына. Лабавая браня корпуса ѓ 120-мiлiметрам пад нахiлам, i сто нiжняя частка. Затое лоб вежы больш абцякальны i абаронены. Так што на машыну няма чаго скардзiцца.
  А гармата як грамыхне. Ангельцы ѓжо кiдаюць зброю i здаюцца. Штурм Гiбральтару вельмi хуткi.
  У баях прымае ѓдзел i шматмэтавы ТА-152 - эвалюцыя Фоке-Вульфа.
  Дзяѓчыны i на штурмавiках новага пакалення з'явiлiся.
  Вядома ж, дзяѓчынкi гэта i ёсць самыя грозныя i эфектыѓныя ваяѓнiцы.
  ТАЯ-152 здольны, на вельмi шматлiкае. I хуткасць у яго, i манеѓранасць i ѓзбраенне.
  Вось яшчэ адна дзяѓчына ѓ бiкiнi за штурвалам iдзе на пiкiроѓку. Скiдае бомбы i рагоча:
  - Я хiтрая лiса i ѓ жыццi ведаю толк.
  Iншая прыгажуня падхапляе i адказвае:
  - А самы страшны звер - фашысцкi каты воѓк!
  I падмiргвае, скалячы моцныя, белыя зубкi.
  Ваяѓнiцы i на самай справе такiя сэксуальныя. Яны водзяць шашнi са шматлiкiмi прыгажунамi. I не выпусцяць магчымасцi заняцца каханнем. Вельмi агрэсiѓна сябе ставяць дзяѓчынкi.
  Працуе па Гiбралтары i "Штурмтыгр". Машына, створаная на базе "Тыгра", але з бамбаметам. Вельмi разбуральная i эфектыѓная.
  I на ёй таксама сядзяць дзяѓчаты. I таксама амаль голыя, i басаногiя. I прыгожыя д'ялiцы.
  Тут набор тэхнiкi моцны. Немцы спрабуюць i "Мядзведзь" з гаѓбiцай 310-мiлiметраѓ. I некаторыя iншыя вiды ѓзбраенняѓ. Небяспечныя ѓ iх ёсць прынады.
  Так проста не адолееш такую раць.
  Альбiна ѓлятае ѓ горад-крэпасць i раве:
  - За Трэцiм Рэйхам горы!
  Альвiна з ашалелай лютасцю прамаѓляе:
  - I берагi будуць нашы!
  Пасля чаго ѓзяла, i паказала мову. Вось такi ѓ яе патрыятызм.
  Альбiна шыпiць з дзiкiм пафасам:
  - Я агрэсiѓны шлях!
  Альвiна працягвае, ежа:
  - З мяне i саскочыць нельга!
  Пасля падзення Гiбральтару фашысты сталi пранiкаць у Марока. I рухацца па Афрыцы куды хутчэй.
  Чэрчыль не на жарт запанiкаваѓ. Цяпер пагроза паражэння ѓ вайне з Трэцiм Рэйхам станавiлася ѓсё больш рэальнай. Моц у нацыстаѓ была вялiкая.
  I мацнейшыя танкi i авiяцыя. Супраць падобнага не выстаяць нiяк.
  А дзяѓчыны зразумела выдатная дапамога ѓ бою.
  Вось бяжыць легендарная чацвёрка галаногiх дзяѓчат па распаленым пяску пустынi. I iх босыя пяткi абпальвае вельмi гарачая паверхня. А падэшвы ног у дзяѓчын вельмi нават хупавыя з прыемным выгiбам. Ваяѓнiцы вясёлыя.
  I вось прыступаюць да знiшчэння арабаѓ.
  Наташа кiдае iголку кактуса босымi пальчыкамi нажы.
  Дзiвiць араба ѓ вока i спявае:
  - Я дзяѓчына, якая ѓсiх змяце!
  Зоя таксама босымi пальчыкамi ножак запускае, нешта паражальнае. I забiвае арабаѓ, пасьля чаго прамаѓляе:
  - Трывiяльна мы будзем перамагаць!
  I скалiць сабе зубкi.
  Кiдае босымi пальчыкамi смяротны праект i Аѓгусцiна. I таксама як возьме i прашыпiць:
  - Не спыняць нас ворагi!
  Святлана таксама кiнула босымi пальчыкамi апорнае разбурэнне i прачырыкала:
  - Мы скорым прастор сусвету!
  Наташа шпурнула босымi пальчыкамi загарэлых ног гранату i пiскнула, скалячы зубы:
  - Ззяюць у маршы боты!
  I дзяѓчынкi прынялiся секчы бедуiнаѓ шаблямi. Ваяѓнiцы вельмi стромкiя i амаль голыя. А гэта так практычна быць голымi. Проста вышэйшы пiлатаж.
  Аѓгустына разбурала арабаѓ. I ѓспамiнала Порт-Артур. Тады ѓсё вiсела на гранi. I прыйшлося сутыкнуцца з неверагоднай японскай сiлай. У дадзеным выпадку з нiндзя. Толькi гэтыя воiны-невiдзiмкi змаглi ѓзяць гару Высокая, i пераламаць ход аблогi. Нажаль, Расея не змагла тады перамагчы. Па вiне ѓ першую чаргу Курапаткiна, якi аказаѓся няважным палкаводцам.
  I гiбель адмiрала Макарава адыграла фатальную ролю.
  Рудая шэльма страляла па арабах i секла iх мячом. Пры гэтым старалася ѓявiць сабе, што было б не прайграй Расея тую фатальную вайну.
  Пасля разгрому i капiтуляцыi Японii, Расея ѓмацавалася ѓ Кiтаi. Аѓтарытэт цара Мiкалая Другога вырас. Ён стаѓ папулярным кiраѓнiком. I рэвалюцыi не было.
  Расiя перажывала бурны эканамiчны ѓздым. Манголiя, Манчжурыя, Карэя, Курыльская града сталi часткай iмперыi. Утварылася Жэлтарасiя. Фармавалася iмперыя.
  Царскае войска напярэдаднi першай сусветнай вайны абзавялося лёгкiмi танкамi "Месяц"-2, i цяжкiмi бамбавiкамi "Iлля Мурамец". I ѓступiла ѓ вайну будучы i мацней i больш упэѓнена. Немцаѓ i турак разграмiлi параѓнальна хутка, i iмперыя яшчэ больш пашырэла. Была створана царская каалiцыя.
  Аѓгустына рушыла голай пяткай араба ѓ падбародак i ѓхмыльнулася. Атрымлiвалася, што царская Расiя з часам заваюе ѓвесь свет i стане звышдзяржавай, можа ѓвогуле адзiнай.
  Святлана агрызнулася i праспявала двума мячамi млын, i пiскнула:
  - Мы будзем наймацнейшымi ѓ свеце!
  I рассекшы арабаѓ - дадала:
  - Ворагаѓ усiх замочым у сарцiры!
  Наташа хiхiкнула i пiскнула:
  - Гэта не эстэтычна сарцiр памiнаць!
  I дзяѓчына-бландынка як засмяецца!
  Ваяѓнiцы разбуралi сабе арабаѓ. Кiдалi босымi ножкамi гранаты i пiшчалi сабе.
  Зоя, круша супернiка, выдала:
  - Наша новае святло, лiчы арэх!
  I як засмяецца!
  Аѓгусцiна задумалася. Пасля цара Мiкалая Другога якая была б дынастыя? Эх, Раманавы - магутныя цары.
  Тут яна прадставiла будучыню... Расея, i iншыя дзяржавы Антанты падзялiлi Блiзкi Усход, Турцыю, Iран, Аѓганiстан i Кiтай. Узнiкла стабiльная сiтуацыя.
  Расея стала найбуйнай краiнай. Гiтлер прыйшоѓ да ѓлады ѓ Германii, але не рызыкнуѓ сунуцца. Цар Мiкалай Другi адправiѓ да 1937 года. Яго кiраванне аказалася найбольш удалым у гiсторыi Расii i адным з самых працяглых.
  Потым кiраваѓ роѓна год Кiрыл Раманаѓ. Але памёр... Затым на пасад узышоѓ Уладзiмiр Раманаѓ. Ён жа трэцi цар з iмем Уладзiмiр.
  Гiтлер так i не высунуѓся з пячоры. Расiя завяршыла заваёву Кiтая i Японii. Потым стала слабець Брытанская iмперыя. I Iндыя стала змагацца за незалежнасць.
  Потым Расея дапамагла Брытанii ѓтрымаць Iндыю. Але ѓзамен, Пакiстан i поѓдзень Iрана ѓвайшлi ѓ склад царскай iмперыi. Расiя нарэшце атрымала выхад да Iндыйскага акiяна. I гэта выдатна!
  Рака Iнд стала Расiйскай.
  Паступова царская iмперыя абнаѓлялася. Цар Уладзiмiр Трэцi змянiѓ i рэфармаваѓ Праваслаѓе. Было ѓзаконена права кожнага Расiянiна мець чатыры жонкi. Збольшага гэта было выклiкана тым, што пашырэѓшы, iмперыя скарацiла працэнт рускага насельнiцтва ѓ сабе. А так зараз рускiя бралi iншаземак i праводзiлi асiмiляцыю ѓскраiн.
  Далей Уладзiмiр адмянiѓ пасты, i замест распяцця загадаѓ зрабiць Калаѓраты.
  Да святых прылiчылi Ушакова, Суворава, Пятра Першага, Iвана Грознага, Мiкалая Другога, Аляксандра Другога i многiх iншых.
  Уносiлiся i iншыя змены. У прыватнасцi ѓ форму адзення i расы. Пад канец свайго праѓлення Уладзiмiр нават загадаѓ падстрыгчы папоѓ. Расiя таксама больш актыѓна пранiкла ѓ Афрыку. Егiпет пасля паѓстання i падаѓлення яго рускiм войскам, таксама стаѓ царскай губерняй.
  Пасля смерцi Уладзiмiра Трэцяга ѓ 1992 годзе пры пяцiдзесяцi чатырох гадах самага працяглага праѓлення, на пасад узышоѓ, яго сын ад другой жонкi, Мiхаiл другi. Да гэтага часу свет быѓ касмiчнай i з ядзернай зброяй.
  Самая вялiкая краiна свету па насельнiцтве, эканомiцы i тэрыторыi - царская Расiя.
  Аѓгустына ѓзяла i знесла галаву арабу - прачырыкаѓ:
  - Мы не iудзеi!
  I рушыла пяткай голай у нос.
  Бiлi дзяѓчынкi арабаѓ з ашалеласцю. Дзяѓчаты секлiся, i рэзалiся. Разбуралi запар.
  Святлана разбурала з лютасцю барса. I такая дзяѓчынка прыгожая i босая, вельмi цудоѓная.
  Дзяѓчына закрычала:
  - Я вас паламаю!
  Аѓгусцiна ѓзяла i прачырыкала:
  - Я вас размажу!
  I ѓсе дзяѓчаты хорам усклiкнулi:
  - Даеш камунiзм у Расii.
  Супрацiѓленне арабаѓ аказалася слабым i дзяѓчаты зноѓ беглi па пустынi. А Аравiйская пустыня самая пякучая, i марозiць усiх запар, сваiм гарачым пяском. Але дзяѓчатам прычынiць шкоды не можа.
  Наташка зноѓ стала фiласофстваваць у думках.
  Наш адказ на гэтае пытанне паѓплывае не толькi на наша стаѓленне да Бiблii i месца, якое яна займае ѓ нашым жыццi, але i на наш вечны лёс. Калi Бiблiя - сапраѓды Слова Божае, тады мы павiнны шанаваць яе, вывучаць яе, давяраць i выконваць яе ѓказаннi. Калi Бiблiя - Божае Слова, то, iгнаруючы яе, мы iгнаруем самога Бога.
  Наташка скарпiёна збiла босай нагой i працягнула развагi.
  Той факт, што Бог даѓ нам Бiблiю, з'яѓляецца доказам i iлюстрацыяй Ягонай любовi да нас. Слова "адкрыцьцё" азначае, што Бог адкрыѓ Сябе чалавецтву i паведамiѓ, як мы можам набыць блiзкiя адносiны з Iм. Толькi дзякуючы Божаму аб'яѓленню ѓ Бiблii мы ведаем пра гэта. I хоць гэты працэс праяѓлення Бога ѓ Бiблii заняѓ прыблiзна 1500 гадоѓ, яна заѓсёды валодала ѓсiм неабходным, каб чалавек мог даведацца пра Бога i наблiзiцца да Яго. Калi Бiблiя - сапраѓды Слова Божае, тады яна з'яѓляецца найвышэйшым аѓтарытэтам у пытаннях веры, рэлiгii i маралi.
  I зноѓ Наташка збiла казурку босы ножкай.
  Як жа нам даведацца, цi сапраѓды Бiблiя з'яѓляецца Словам Божым, цi гэта проста добрая кнiга? Чым яна адрознiваецца ад iншых рэлiгiйных кнiг, калi-небудзь напiсаных? Цi ёсць доказы, што Бiблiя сапраѓды з'яѓляецца Боскiм пасланнем?
  Дзяѓчына-бландынка пакiвала галавой.
  Бiблiя, без сумневу, сама называе сябе Словам Божым! Гэта вiдавочна з такiх тэкстаѓ, як 2 Цiмафею 3:15 -17: "Прытым жа ты з дзяцiнства ведаеш свяшчэнныя пiсаннi, якiя могуць прымудрыць цябе ѓ выратаванне верай у Хрыста Iсуса. Усё Пiсанне набожна i карысна для навучэння, для выкрыцця, для выпраѓлення, для настаѓлення ѓ праведнасцi, хай будзе здзейснены Божы чалавек, да ѓсякай добрай справы падрыхтаваны".
  Наташка страсянула аголенай грудзьмi з пунсовымi саскамi.
  Каб адказаць на нашыя пытаннi, мы павiнны разгледзець як унутраныя, так i знешнiя доказы таго, што Бiблiя насамрэч з'яѓляецца Словам Божым. Унутранымi доказамi з'яѓляюцца тыя сцвярджэннi, якiя мы знаходзiм у ёй самой, якiя паказваюць на яе Боскае паходжанне. Адзiн з такiх доказаѓ у адзiнстве Бiблii. Нягледзячы на тое, што Бiблiя складаецца з 66 розных кнiг, напiсаных на трох кантынентах, трыма рознымi мовамi, на працягу прыблiзна 1500 гадоѓ, больш за 40 аѓтарамi, якiя належалi да самых разнастайных сацыяльных класаѓ, яна ад пачатку да канца застаецца адзiнай кнiгай. Такая еднасць унiкальная i даказвае, што менавiта Бог натхнiѓ людзей запiсваць Яго ѓласныя словы.
  Наташка перакруцiлася ѓ сальта i пiскнула: "Чырвоная армiя"!
  Наступным унутраным доказам з'яѓляюцца дэталёвыя прароцтвы, запiсаныя на яе старонках. Бiблiя змяшчае сотнi падрабязных прадказанняѓ аб будучынi як асобных гарадоѓ i нацый, уключаючы Iзраiль, так i ѓсяго чалавецтва i прыходу Месii - Вызвалiцеля не толькi iудзейскага народа, але i ѓсiх, хто верыць у Яго. У адрозненне ад прадказанняѓ iншых рэлiгiйных кнiг цi Настрадамуса, бiблейскiя прароцтвы адрознiваюцца дэталёвасцю падрабязнасцяѓ i тым, што яны заѓсёды спраѓджваюцца. У Старым Запавеце налiчваецца больш за 300 прароцтваѓ пра Езуса Хрыста. Было прадказана не толькi, дзе Ён народзiцца i ѓ якой сям'i, але i як Ён памрэ i на якi дзень уваскрэсне. Адзiнае лагiчнае тлумачэнне таго, чаму здзяйсняюцца гэтыя прароцтвы, з'яѓляецца тое, што яны зыходзяць ад Бога. Не iснуе iншых рэлiгiйных кнiг з такiм маштабам i тыпам прароцтваѓ, якiя прадказаны ѓ Бiблii.
  Наташка як басаногай камсамолцы стала смешна.
  Трэцi ѓнутраны доказ - ва ѓнiкальным аѓтарытэце i сiле Бiблii. Хоць гэты аргумент больш суб'ектыѓны, чым папярэднiя, ён усё ж не менш моцна сведчыць на карысць Боскага паходжання Бiблii. Нiякая iншая кнiга ѓ свеце не валодае падобнай уладай. Бясконцая колькасць людзей змянiлася пад уплывам чытання Бiблii: наркаманы атрымлiвалi вызваленне ад залежнасцi, гомасэксуалiсты змянялiся, закаранелыя злачынцы выпраѓлялiся, грэшнiкi раскайвалiся, i на змену нянавiсцi прыходзiла каханне. Толькi дзякуючы таму, што Бiблiя - сапраѓды Слова Божае, Яна валодае такiм пераѓтваральным уздзеяннем на людзей.
  Наташка голай пяткай раскалола камень.
  Пагаворым аб вонкавых доказах Боскага паходжання Бiблii. Адным з iх з'яѓляецца гiстарычная дакладнасць Бiблii. Гiстарычныя падзеi, дэталёва апiсаныя ѓ Бiблii, пацвярджаюць яе дакладнасць i сапраѓднасць. Пры дапамозе археалагiчных знаходак i iншых дакументаѓ дакладнасць бiблейскiх паведамленняѓ даказвалася неаднаразова. Фактычна, усе археалагiчныя i гiстарычныя доказы ѓ падтрымку Бiблii робяць яе найболей дакументальна пацверджанай кнiгай старажытнасцi. А той момант, што яна дакладна адлюстроѓвае гiстарычныя падзеi, якiя паддаюцца праверцы, з'яѓляецца пацвярджэннем яе праѓдзiвасцi адносна i рэлiгiйных пытанняѓ i дактрын, а таксама сведчыць, што яна - насамрэч Божае Слова.
  Наташка зрабiла трайное сальта i пiскнула: "Вер не вер!".
  Iншым вонкавым сведчаннем з'яѓляецца сумленнасць яе аѓтараѓ-людзей. Бог выкарыстоѓваѓ розных людзей для данясення нам Сваiх Слоѓ. Разглядаючы жыццё гэтых людзей, у нас няма прычын падазраваць iх у несумленнасцi цi няшчырасцi. Тое, што яны былi гатовыя памерцi (часта пакутлiвай смерцю) за сваю веру, даказвае нам, што гэта былi сумленныя людзi, якiя сапраѓды верылi ѓ сказанае Богам. Тыя, хто напiсалi Новы Запавет, а таксама сотнi iншых вернiкаѓ ( 1-ы да Карынфянаѓ 15:6 ), не сумнявалiся ѓ праѓдзiвасцi свайго паслання, таму што яны былi побач з Iсусам Хрыстом i бачылi Яго пасля ѓваскрэсення з мёртвых. А сустрэча з уваскрослым Езусам мела неверагодны ѓплыѓ на жыццi гэтых людзей. З тых, хто хаваѓся ѓ страху, яны ператварылiся ѓ людзей, гатовых памерцi за вестку, адкрытую iм Богам. Iх жыццi i смерцi пацвярджаюць факт, што Бiблiя з'яѓляецца Божым Словам.
  I тут Наташа не пагадзiлася, бо i за Сталiна i Ленiна памiраюць.
  Апошнiм вонкавым доказам Боскага паходжання Бiблii з'яѓляецца немагчымасць яе знiшчэння. З-за яе магутнага ѓплыву на людзей i прэтэндавання на Боскае паходжанне, Бiблiя перанесла значна больш нападаѓ i спроб знiшчэння, чым любая iншая кнiга ѓ свеце. Пачынаючы з Рымскiх iмператараѓ, такiх як Дыёклетыян, камунiстычных кiраѓнiкоѓ, i да сучасных атэiстаѓ i агностыкаѓ, Бiблiя перамагала i перажывала ѓсiх сваiх ворагаѓ, i сёння яна застаецца самай шырока распаѓсюджанай i чытэльнай кнiгай у свеце.
  Голымi ножкамi Наташка збiла буйнога павука, i засмяялася.
  Стагоддзямi скептыкi ставiлiся да Бiблii, як да мiфалагiчнай кнiгi, але археалогiя даказала яе гiстарычную дакладнасць. Працiѓнiкi называюць яе вучэнне прымiтыѓным i старамодным, але яе мараль i законы станоѓча ѓплываюць на краiны i культуры па ѓсiм свеце. Гэтая кнiга змянiла бясконцую колькасць жыццяѓ i культур на працягу дзвюх тысяч гадоѓ. Нягледзячы на працяг нападаѓ з боку навукi, псiхалогii i палiтыкi, яна застаецца такой жа праѓдзiвай i важнай сёння, як i ѓ момант свайго напiсання. Дакладнасць i нязменнасць Бiблii, якiя захавалiся, нягледзячы на ѓсе спробы знiшчыць цi сказiць яе, сведчаць толькi на карысць сцвярджэння, што яна - сапраѓды Слова Божае. Нас не павiнна здзiѓляць гэта, бо сам Езус сказаѓ: "Неба i зямля мiнуць, але словы Мае не мiнуць" ( Марка 13:31 ). Цяпер, калi разгледжаны гэтыя доказы, мы можам не сумнявацца, што Бiблiя сапраѓды з'яѓляецца Словам Божым.
  Наташка пiскнула: "Ну, вы проста як палiтыкi, хлусiце, але так пераканаѓча!
  Дзяѓчыны ѓ адных трусiках прабеглi Саудаѓскую пустыню. Яны такiя прыгожыя i панадлiвыя з тонкiмi станамi i шырокiмi сцёгнамi. У iх такая рызыка i столькi сэксу.
  Няма нiчога выдатней дадзеных дзяѓчынак. I iх прыгажосць такая чароѓная i разам з тым спартыѓная, агрэсiѓная, палае сiлай i здароѓем.
  Дзяѓчаты бягуць сабе i скаляцца.
  Наташка заѓважае:
  - Наогул, тое, што Бiблiя выдавалася вялiкiмi тыражамi, яе не робiць Божым словам. Дакладна таксама зборы твора Ленiна не прэтэндуюць на Божае аб'яѓленне, нягледзячы на каласальныя тыражы.
  Аѓгусцiна з гэтым пагадзiлася:
  - Вызначана так! I Майн Кайф выдаваѓся вялiзнымi тыражамi. Хоць у Бiблii маса iдзе розных жорсткасцяѓ, i адкрытых зверстваѓ. - Рудая д'яблыца з лютасцю ѓцiснула кавалак сталi ѓ пясок. - I гэта ѓсё ад iмя Бога!
  Святлана з гэтым пагадзiлася:
  - Вядома, гэта глупства! I як многiя, ды яшчэ набожныя людзi ѓ Бiблiю вераць!
  Зоя прапанавала:
  - А як казаѓ Ленiн: у супярэчнасцях дыялектычнае адзiнства!
  Святлана засмяялася:
  - Ды гэта дакладна! Поѓнае адзiнства!
  Дзяѓчына адчувала, што нават неяк смешна робiцца. Вось камсамолкi Бiблiю абмяркоѓваюць. А што ѓ iх нiчога цiкавейшага няма.
  Наташа ѓздыхнула i заѓважыла:
  - Бальшавiкi сказалi Бога няма! I маланкi на iх не пасыпалiся! I калi падрывалi храм Хрыста Збавiцеля, неба не павалiлася!
  Аѓгустына хiхiкнула i зароѓ:
  - Мы створым такое, што i iншыя пакаленнi здрыгануцца!
  Святлана пацвердзiла:
  - Вядома!
  Дзяѓчыны на бегу абагналi танк "Леѓ". Дадзеная машына была падобная на "Пантэра", толькi пабольш. I зразумела калiбр гарматы вялiкi. Чырвоная армiя не паспела счапiцца са "Львом".
  Наташа паглядзела на машыну i аѓтарытэтна заѓважыла:
  - Гэта зусiм не цуд-зброя!
  Зоя пагадзiлася:
  - Не цуд...
  Аѓгустына пагардлiва фыркнула:
  - Нешта такое, што добрым танкам не назавеш. I дарагая машына, i цяжкая, i непаваротлiвая... I навошта такая магутная ёй гармата?
  Святлана лагiчна заѓважыла:
  - Хоць бы браня ѓ яе мацней была б! А то i гэтага няма!
  I дзяѓчаты пагардлiва разрагаталiся. Пасля чаго сталi круцiцца ѓ сальта.
  Наташа спрытна кiнула босымi ножкамi каменьчык. Уразiла араба ѓ вока i прабуркавала:
  - Няма ѓ свеце больш светабудовы, чым наша блакiтная Зямля!
  I паказала язычок.
  Зоя прапанавала:
  - Мы будзем кiраваць светам камунiзму вечна! I жыць не ведаючы канца!
  Аѓгусцiна лагiчна дапоѓнiла:
  - Калi, зразумела, камунiзм пераможа!
  Святлана агрэсiѓна пацвердзiла:
  - Калi ѓвесь свет стане чырвоным!
  I дзяѓчаты сталi круцiць сабе сальта.
  Наташа задумалася ...
  Успомнiлася ёй напiсанае ѓ рэлiгiйнай лiтаратуры.
  Даѓным-даѓно... шмат гадоѓ таму... пратэстанцкiя цэрквы вынiшчалi ерась. Як лiчыцца, вельмi ѓ гэтым атрымалi поспех. Пратэстанты вынiшчалi ерась. Аднак, вельмi дзiѓна, што змагаючыся з ерассю, яны не ламалi яе з дапамогай iсцiны, не перамагалi яе Словам Божым, хутчэй, яны прыбралi паняцце ерасi, скасаваѓшы паняцце абсалютнай iсцiны. Калi не iснуе абсалютнай iсцiны, такiм чынам не можа быць i ерасi. Калi няма непахiснай iсцiны, такiм чынам не можа быць вiдавочнай памылкi. Калi ѓсё дазволена i бiблейскiя пастановы нiчога не значаць, цi яны з'яѓляюцца толькi парадамi, цi, у лепшым выпадку, яны роѓныя запаведзям iншых рэлiгiйных кнiг, тады можна верыць у што хочаш, тады няма няѓхiльнай iсцiны i, такiм чынам, не можа быць несумнеѓнай ерасi. Такiм чынам, ерась была выкаранена разам з паняццем аб iсцiне. I зараз пануе супакаенне сярод традыцыйных лiберальных пратэстанцкiх дэнамiнацый ва ѓсiх пытаннях. Вось чаму мая пропаведзь у катэдральным саборы Кальвiна, у Жэневе, была вялiкай падзеяй. Сабор быѓ запоѓнены да адмовы, ад i да. I я адкрыѓ Слова Божае ѓ гэтай царкве ѓпершыню, як мы думаем, за 30 гадоѓ, каб вымавiць пропаведзь, па-сапраѓднаму заснаваную на Пiсаннi. I апошняй яркай падзеяй гэтага сабора, вядомага як хрысцiянскi пратэстанцкi кафедральны сабор, быѓ выступ будыста... выступ будыста. Гэта спрацавала, нейкiм чынам, на нас, таму што запрашаючы мяне прапаведаваць, яны казалi, што калi было служэнне для будыстаѓ, чаму б не зрабiць i служэнне для Бiблii. Такiм чынам, думаю, што будысты, у нейкiм сэнсе, падрыхтавалi нам шлях.
  Наташка спытала Аѓгусцiну:
  - А як ты ставiшся да Будызму?
  Рудая д'яблыца шчыра адказала:
  - Ды так не вельмi... Прапаведуюць будысты аскетызм, устрыманне, манаства, i нават за гэта рай не абяцаюць. Хоць жадаецца сабе гарэм, i тысячу прыгожых юнакоѓ у мужыкi!
  Наташка засмяялася i заѓважыла:
  - I што ѓсяго толькi тысячу?
  Аѓгустына выскалiѓшыся, буркнула:
  - Няма мiльён, было б яшчэ лепш!
  I рыжая д'ябла ѓявiла сабе, як яе дзяруць цэлым натоѓпам. Эх, добра быць распранутай, паратай бiзунамi, з падсмажваннем босых пятак на прэнгу.
  I каб яе лупцавалi, лупцавалi, i яшчэ раз лупцавалi! А распалiѓшы да бела абцугi рвалi грудзi з трускаѓкамi саскоѓ.
  Вось гэта быѓ бы кайф.
  Аѓгусцiна прапанавала з энтузiязмам тыгрыцы:
  - А што давайце дзяѓчыны праспяем!
  Святлана пагадзiлася:
  - Так, вядома ж, праспяваем!
  I галаногая, амаль аголеная чацвёрка заспявала:
  Па пустынi бяжым басанож,
  Мы дзяѓчаты такiя лiхiя...
  Не зацягнеш нас у рабства сiлком,
  Бо тая свабоды стыхiя!
  
  Зможам выйграць лiха вайну,
  Перамагчы зараз арды фашызму...
  I не трэба ганьбiць Сатану,
  Таму што прастора камунiзму!
  
  Не зламае фашыстаѓ ботаѓ,
  I дзяѓчаты агню не баiмся...
  Вельмi мудры ѓ нас будзе склад,
  Вечна будзе вогнiшчы камунiзму!
  
  Не паддацца паверце ворагу,
  Нашы добрыя мiлыя дзецi...
  Я фашыстаѓ дугою сагну,
  Будзе шчасце на цэлай планеце!
  
  Свет такi вельмi складаны зараз,
  Наступаюць фашысцкiя орды...
  Але атрымаецца ѓсё вышэйшы клас,
  Выгляд дзяѓчынкi такi вельмi ганарлiвы!
  
  Па гурбах босыя бяжым,
  Абпальваюць снягi дзеѓкам пяткi...
  Вельмi жорсткi рэжым фашызму,
  Але пройдзем, веру я хутка ѓ дамкi!
  
  Няма выдатней доблеснай краiны,
  Радасць камунiзму сонцам свецiць...
  Мы дзяѓчынкi папросту арлы,
  Камунiзм пабудуем на планеце!
  
  Наша вельмi моцная краiна,
  У ёй вялiкi правадыр таварыш Сталiн.
  I панаваць не будзе Сатана,
  Нашы нервы проста са сталi!
  
  Дзяѓчыны босыя на гурбу,
  Вось не ведаючы нясмеласцi, ступаюць...
  I ѓганяюць фрыца прама ѓ труну,
  Каб жыць у сусвеце тыпу раю!
  
  Радзiма цудоѓная мая,
  Будзеш ты пад сцягам парад,
  Сталiн гэта блiзкая радня,
  Заклiкае катаѓ да адказу!
  
  Стань Расiя проста волат,
  Гiтлеру хрыбет павер, зламае...
  Бо Усявышнi Род Гасподзь адзiн,
  Святкуе Авель, а не Каiн!
  
  Камунiзм пабудуем дакладна, мы,
  Вышэй зорак краiну сваю паднiмем...
  Бо дзяѓчынкi папросту арлу,
  Нашай Радзiмы святой Расii!
  
  Няма сцяга ярчэй, чым у нас,
  Камунiзму сцяг няма прыгажэй...
  Уразiлi фрыца прама ѓ вока,
  I фашысты камечацца ѓ парашы!
  
  Золата ёсць слова маладых,
  А справы мабыць i важней...
  Ад дзявочых моцных ног босых,
  Зародзiм мы новую iдэю!
  
  Стане самы прагрэсiѓны лад,
  Над сусветам здзяйсняць дзеяннi...
  Ты нацыста проста урой,
  Хоць часам жорсткiя выпрабаваннi!
  
  Не зламаць дзяѓчынак фрыцы ведай,
  Не баяцца нi пустыняѓ, нi лавы...
  Будзе хутка камунiзму травень,
  Наша бязмежна лаянцы славы!
  
  
  КАЛI БЫ ЗЮГАНАђ НЕ БЫђ ТРУСАМ
  Вось, на самой справе, што было з Расiяй пайдзi яе гiсторыя некалькi па-iншаму. Вось кропка бiфуркацыi май 1999 года. Улiчваючы, якiя грошы былi ѓкладзены на подкуп дэпутатаѓ Дзярждумы, то iмпiчмент, хутчэй за ѓсё не праходзiѓ. Хаця? Вось у чым пытанне, для Жырыноѓскага: што важней - рэйтынг цi грошы? Тым больш галасы на выбарах гэта i ёсць грошы! А што такое падачка? Яна i згарыць падчас перадвыбарнай кампанii. Так што?
  Ну, вось дапусцiм, Жырыноѓскi галасуе за iмпiчмент. Дума збiрае больш за дзве трэцi галасоѓ, i выносiцца рашэнне. Пакуль Ельцын не зняты. Спачатку павiнен разгледзець справу вярхоѓны суд, а затым i рада федэрацый.
  А пакуль Дзярждума разглядае кандыдатуру прэм'ера. Камунiстаѓ толькi што пакрыѓдзiлi: забралi iх пасады ва ѓрадзе. I галасаваць за Сцяпашына пасля такой аплявухi стромка. Наогул у рэальнай гiсторыi камунiсты зацвердзiлi прэм'ера без бою. Чаму так атрымалася - цяжка сказаць... Сам Алег Рыбачэнка не знаходзiѓ рацыянальных тлумачэнняѓ. Камунiсты проста абавязаны былi калектыѓна выступiць супраць. Заадно яны пакаралi б i ЛДПР, за адмову галасаваць за iмпiчмент. Тады КПРФ была на самым пiку папулярнасцi. А да сьнежня маглi зьявiцца рэальныя канкурэнты. I ѓ рэальнай гiсторыi яны з'явiлiся. Асаблiва блок Адзiнства.
  Але камунiсты збаялiся, i нават не сталi гандлявацца. Хаця мелi права двойчы адхiлiць кандыдатуру без усялякага страху. Можа яны баялiся, што забароняць КПРФ? Але гэта не зашкодзiла б iсцi на выбары блокам. I нават дадало б левым папулярнасцi. Што на iх так паѓплывала ѓ рэальнай гiсторыi, што партыя ѓсяго за паѓгода да выбараѓ не смела i рыпнуцца?
  Ва ѓсякiм разе, у альтэрнатыѓнай гiсторыi левыя маглi паспрабаваць згуляць Ва-банк. I ѓ iх быѓ шанец на лепшую, чым у рэальнай гiсторыi лёс.
  Але вось дапусцiм прайшоѓ iмпiчмент i Сцяпашына не зацвердзiлi. Прычым прагаласавалi ѓсе тры разы. Прэзiдэнт пакуль не мае права Думу распусцiць. Але Вярхоѓны суд адхiляе iнiцыятыву iмпiчменту на падставе адсутнасцi закона, дзе ѓсё рэгламентавана, у тым лiку i працэдуру.
  Дзярждуму распускаюць i аб'яѓляюць датэрмiновыя выбары ѓ Думу. Адзiнства не паспяваюць заснаваць. На выбары iдзе блок Прымакова, левых сiл, ЛДПР, Яблык. СПС не паспявае да рэгiстрацыi. Левыя дабiваюцца буйнога поспеху. На першым месцы з вялiкiм адрывам блок Зюганава: "За перамогу" сабраѓшы больш за трыццаць пяць працэнтаѓ галасоѓ. На другiм месцы Прымакова васемнаццаць працэнтаѓ. Трэцяе месца ѓ ЛДПР, крыху больш за адзiнаццаць працэнтаѓ, чацвёртае Яблыка працэнтаѓ сем. Нягледзячы на пiяр, вiдаць, лiбералы ѓ Расii непапулярныя. НДР не ѓзяло пяцiпрацэнтны бар'ер.
  Дума аказалася яшчэ больш апазiцыйнай за ранейшую.
  Сцяпашын вiсеѓ на соплях... Крыху змянiѓся ход знешняй палiтыкi. Мiлошавiч разумеючы, што мiр з Захадам, на ѓмове перадачы Косава - палiтычнае самагубства, разлiчваючы на змену ѓлады ѓ Маскве - марудзiѓ i не жадаѓ здавацца. У чэрвенi i лiпенi ѓсё яшчэ працягвалiся бамбардзiроѓкi Югаславii. Амерыканцы пакуль не вырашалiся на наступ на сушы, дык гэта прывяло б да страт. У жнiѓнi паветраная аперацыя супраць Югаславii i ѓ першую чаргу сухапутных войскаѓ працягвалася. Адбылося i ѓварванне баевiкоѓ у Дагестан. Сiтуацыя абвастрылася... А ѓ Маскве наспявала грамадзянская вайна. Прэм'ер не зацверджаны. Дума ѓ асноѓным левая. Ельцын вiдавочна нездаровы... У канчатковым вынiку быѓ прыняты кампрамiсны варыянт: вяртаецца Прымакоѓ i Маслякоѓ, урад фармуецца на аснове парламенцкай большасцi. Узамен Ельцын атрымлiвае гарантыi недатыкальнасцi.
  У Дагестане баевiкоѓ выбiлi, але наступ на Чачню не пачаѓся. Прымакоѓ вырашыѓ не ѓвязвацца ѓ сумнеѓную вайну на Каѓказе, а ѓшчыльнiѓ мяжу. У самой Чачнi неѓзабаве пачалася мiжусобная вайна. Раскалолiся тры сiлы: Масхадаѓ i яго каманда, Кадыравы i Ямадаевы, Шамiль Басаеѓ, Салман Радуеѓ i вахабiты. Вайна зацягнулася на шмат год.
  Наступным прэзiдэнтам Расii абралi Прымакова, пры прэм'еры Зюганаве, i сакратару савета бяспекi Жырыноѓскiм. Вайна ѓ Югаславii доѓжылася яшчэ некаторы час. ЗША i iх саюзнiкi так i не адважылiся на наступ на сушы. А паветраная вайна: дарагая, i зацяжная сябе вычарпала. Але Югаславiя аказалася разбуранай i выматанай.
  У Расii назiраѓся эканамiчны ѓздым. Краiна развiвалася. На наступных выбарах у думу, камунiсты i блокi Прымакова яшчэ большае ѓзмацнiлi пазiцыi, а Яблоко вылецела за пяцiпрацэнтны бар'ер. ЛДПР змянiла назву на Сацыял-дэмакратычную, i прыкладна захавала ѓзровень.
  Прымакоѓ быѓ абраны i на другi тэрмiн, а Зюганаѓ заставаѓся прэм'ерам. Кошты на нафту выраслi. ЗША ѓлезлi ѓ вайну ѓ Аѓганiстан i Iрак.
  Прайшлi новыя выбары ѓ парламент. Партыя Жырыноѓскага панесла некаторы ѓрон, аслабеѓ блок Прымакова, а камунiсты сабралi больш за шэсцьдзесят пяць працэнтаѓ. А ѓ 2008 годзе на выбарах прэзiдэнта перамог Зюганаѓ, Прымакоѓ жа адправiѓся на ганаровую пенсiю з вялiкiмi прывiлеямi. А вось Ельцыну i Гарбачову пашанцавала менш. Iх арыштавалi i арганiзавалi паказальны працэс. Прыгаварыѓшы абодвух да пажыццёвага зняволення.
  Зюганаѓ стаѓ фактычным дыктатарам. Камунiсты панавалi. Неѓзабаве быѓ арыштаваны i Жырыноѓскi. Яго абвiнавацiлi ѓ карупцыi. Эканамiчнае становiшча Расii часова пагоршылася падчас крызiсу, але потым аднавiлася. Наступныя выбары ѓ парламент камунiсты правялi практычна безальтэрнатыѓна i заваявалi ѓсе месцы ѓ Думе, тым больш аднамандатныя выбары былi адменены.
  У 2012 годзе Зюганаѓ набрала 98 працэнтаѓ на амаль безальтэрнатыѓных выбарах. I ѓ канстытуцыю была ѓнесена папраѓка, якая адмяняе абмежаванне ѓ два тэрмiны. У 2014 годзе вылiѓся крызiс. Ва Украiне палыхнула майдан. Потым камунiсты далучылi Крым, а далей вялi войскi на Паѓднёвы Усход Украiны. Пашырылi свае ѓладаннi. У 2015 годзе на выбарах у Беларусi перамог кандыдат ад камунiстаѓ. I таксама прайшоѓ рэферэндум аб далучэннi да Расii. У 2016 годзе Зюганаѓ быѓ абраны на трэцi тэрмiн. Адносiны з Захадам варожыя, з Кiтаем саюз. У 2917 годзе расейскiя войскi ѓзялi амаль без бою Кiеѓ. А ѓ маi 2018 года была праведзена аперацыя ѓ Казахстане, з далучэннем шасцi рускiх абласцей. А восенню 2018 года, была ѓключана ѓ склад Расii i Заходняя Украiна разам з Малдавiяй.
  Адносiны з Захадам былi абвостраныя i з-за Сiрыi. Так што аднаѓленне СССР iшло нялёгка. А вясной 2019 года памёр састарэлы Назарбаеѓ, i Расiйскае войска заняло ѓсе раёны Казахстана, практычна без баёѓ. У 2020 годзе састарэлы Зюганаѓ, не пайшоѓ на чацвёрты тэрмiн, i перадаѓ уладу Максiму Сурайкiну. Новы лiдэр стаѓ дзейнiчаць яшчэ больш рашуча.
  У 2021 годзе Расiйская армiя заняла рэспублiкi Сярэдняй Азii, у 2022 годзе Грузiю i Азербайджан. А ѓ 2023 годзе i Прыбалтыку з Арменiяй. Такiм чынам Сурайкiн завяршыѓ збiранне СССР i з трыѓмфам пераабраѓся на другi тэрмiн прэзiдэнцтва ѓ 2024 годзе. Панаванне камунiстычнай партыi - бясспрэчна!
  I зноѓ пануе сацыялiзм, агульнанародная форма ѓласнасцi. I кошты толькi знiжаюцца. А краiна на вялiкiм уздыме. Кiтай жа запаѓ у крызiс, i вiдавочна саслабеѓ. У ЗША ѓ 2020 годзе Трамп прайграѓ выбары маладому дэмакрату. I таксама там не ѓсё добра. Чарнаскурыя ѓ прыватнасцi бунтую, лацiнаамерыканцы бушуюць, няма спакою.
  У 2025 годзе Расея далучыла да сябе Польшчу i Фiнляндыю - як спрадвечна-рускiя тэрыторыi. А ѓ 2026 годзе Расея пад кiраѓнiцтвам Сурайкiна скарыстаѓшыся смутай у ЗША, прыхапiла Аляску, i нават правяла там рэферэндум аб аншлюсе. А ѓ 2027 годзе Чырвоная армiя нават захапiла Гавайскiя астравы. Якiя таксама некалi належалi Расii.
  Такiм чынам, Максiм Сурайкiн аб'явiѓ што збiранне спрадвечна-рускiх зямель завершана. I iншым краiнам дастаткова знаходзiцца ѓ саюзе з Расiяй.
  Для чаго была адроджаная Варшаѓская дамова, i Рада Эканамiчнай Узаемадапамогi. У яго ѓвайшла аб'яднаная Еѓропа, i Кiтай, якi прыкметна аслабеѓ. Мала таго Сурайкiн скарыстаѓшыся слабасцю паднябеснай iмперыi вярнуѓ у 2028 годзе Расii i Порт-Артур, а таксама ѓключыѓ i Манголiю непасрэдна ѓ склад Чырвонай, Расiйскай iмперыi. Такiм чынам, Расiя пры Сурайкiна канчаткова стала сусветным гегемонам. I краiнай якi перамог сацыялiзму, а ѓ даляглядзе i камунiзму.
  Яшчэ ѓ 2020 годзе адбыѓся першы палёт расейскага касманаѓта на Марс. А ѓ 2029 годзе рускiя ѓступiлi на спадарожнiк Юпiтэра.
  Сурайкiн быѓ абраны i ѓ 2028 годзе на трэцi тэрмiн. Пасля чаго абвясцiѓ, што сацыялiзм патрабуе зменлiвасцi ѓлады. I што ён не збiраецца быць пажыццёва кiруючым дыктатарам. I што СССР шмат у чым загубiла менавiта панаванне састарэлых чальцоѓ палiтбюро. Што патрэбны маладыя i дынамiчныя кадры ва ѓладзе.
  Максiм Сурайкiн правёѓ рэферэндум i ѓвёѓ абмежаванне на ѓзрост прэзiдэнта: не старэйшыя за шэсцьдзесят пяць гадоѓ. I не больш за чатыры тэрмiны. Прычым не запар, а абсалютна.
  Што ж цалкам мудрае рашэнне. А пасада прэзiдэнта была перайменаваная ѓ Старшыню. Каб быць блiжэй да народа.
  
  
  БЯСКОНЕЧНАЯ ДРУГАЯ СУСВЕТНАЯ ВАЙНА
  1948 застаѓ СССР у трывожным становiшчы. Немцы выйшлi на мяжу Рыга, па рацэ Дзвiна, далей амаль да Дняпра, i па рацэ Бярэзiна. Захапiлi амаль усю правабярэжную Украiну акрамя Кiева.
  На баку Нямеччыны па-ранейшаму ваявала ѓся Еѓропа. Прычым i Франка кiраѓнiк Iспанii, i Салазар дыктатар Партугалii - уступiлi ѓ адкапаную вайну супраць Расii. I фiны таксама адкрылi свой фронт, а Швецыя даслала добраахвотнiкаѓ.
  Але асаблiва ѓскладнiла сiтуацыя ѓступлення Турцыi ѓ вайну. Цяпер адкрыѓся яшчэ адзiн фронт у Закаѓказзе. Плюс яшчэ i амерыканцы з ангельцамi дапамагаюць i забяспечваюць эканамiчна Вермахт - разлiчваючы абяскроѓiць i Еѓропу i СССР.
  Разлiк, праѓда, будуецца на тым, што савецкiя войскi пачалi атрымлiваць новую тэхнiку. Вядома, Т-54 вагой 36 тон, не можа быць такiм магутным па ѓзбраеннi i бранiраваннi як нямецкi Е-50 вагой 65 тон, але... Ужо савецкая машына не так безнадзейна прайграе немцы як Т-34-85. Вага вырасла ѓсяго на чатыры тоны. Але савецкiя канструктары лiмiтава ѓшчыльнiла кампаноѓку i танк стаѓ нiжэйшым на паѓметра. Гэта дазволiла зменшыць колькасць забранiраванага месца. Акрамя таго скарацiлася колькасць членаѓ экiпажа з пяцi да чатырох. I гэта таксама дазволiла зменшыць памеру памяшкання ѓ танку. Такiм чынам лабавая браня ѓзмацнiлася вежы - да 200 мiлiметраѓ з 90, карпусы да 100 мiлiметраѓ з 45, бартоѓ i кармы да 100 мiлiметраѓ з 45. А гармата з 85- мiлiметраѓ стала 100-мiлiметровай, з пачатковай хуткасцю сну. Праѓда, нямецкая 105-мiлiметровая з пачатковай хуткасцю снарада ѓ 1300 метраѓ у секунду захавала сваю перавагу.
  Але асаблiва моцны нямецкi пiрамiдальны танк - тым, што ѓ яго няма даху, i браня мае рацыянальныя куты нахiлу, з усiх бакоѓ. I цэментаваная сталь дае рыкашэт пры ѓсiх ракурсах. Лоб у нямецкага танка - 250-мiлiметраѓ, а барты - па 200.
  Аднак i 100-мiлiметровай гарматы недастаткова, для таго, каб прабiваць немцу, якога i IС-2 i IС-3 не бралi. Так што танк Т-54 атрымаѓся крыху горш у хадавых якасцях, але без вырашальнай перавагi на полi лаянцы. Так што нават у 1948 году, самым масавым танкам яшчэ заставаѓся Т-34-85. Хоць вытворчасць Т-54 ад месяца да месяца патроху павялiчылася.
  У прынцыпе савецкiя канструктары сутыкнулiся з цяжкавырашальнай дылемай. Вагi 36 тон недастаткова, каб перасягнуць нямецкi танк у 65 тон. Але пагаршаць хадавыя якасцi i манеѓранасць не хацелася. Ды i не было ѓ СССР у серыйнай вытворчасцi iншага надзейнага рухавiка акрамя дызельнага матора ѓ 520 конскiх сiл. Iншыя варыянты былi не вельмi ѓдалыя, i iх рызыкоѓна пускаць у серыю. Вось, напрыклад IС-4 у iм пры вазе ѓ 60 тон больш-менш прыстойнае бранiраванне, але матор ненадзейны i машыну выпускалi толькi малымi серыямi, не дастатковымi, каб змянiць ход вайны.
  Так, што Т-54 стаѓ кампрамiсам памiж рухомасцю i эфектыѓнасцю.
  Некаторыя спадзяваннi былi звязаныя распрацоѓкай з IС-7. Лiмiт вагi павялiчылi да 70 тон i падключылi найлепшых канструктараѓ. А рухавiк планавалi перарабiць з марскога дызеля ѓ 1050 конскiх сiл. Тады гэтая машына змагла б супернiчаць з Е-50 у якога, рухавiк у 1200 конскiх сiл.
  Але ѓ серыю танк так i не змог пайсцi якраз матор не адрознiваѓся надзейнасцю, яго даводка патрабаваѓ занадта шмат часу. Хоць прылада ѓ 130 мiлiметраѓ i пачатковай хуткасцю снарада ѓ 900 метраѓ у секунду магла прабiць Е-50 у больш тонкую заднюю частку бранi, цi нават мела шанец пратаранiць i лабавую браню хоць зблiзку. Хоць намiнальна бранябойнасцi быццам бы i не хапала. I сама браня IС-7, у прыватнасцi лабавая вельмi нават нядрэнная. Але барты i кормы прыкметна горай нямецкай пiрамiдальнай канструкцыi.
  Але i IС-7 не серыйны. У паветры некаторыя спадзяваннi звязаныя з МIГ-15. Новы знiшчальнiк мае нядрэнныя лётныя характарыстыкi. Але меѓ i нямала недахопаѓ.
  У працэсе дзяржаѓных выпрабаванняѓ сiлавая ѓстаноѓка, узбраенне i сiстэмы самалёта працавалi надзейна, аднак, нягледзячы на праведзеную работу, эфектыѓнасць элеронаѓ была ѓсё яшчэ недастатковай, а кiраванне цяжкiм. Тармазныя шчыткi, з аднаго боку, падвысiлi манеѓранасць самалёта, але з iншай, пры iх адкрыццi ѓзнiкаѓ моцны кабравальны эфект, якi замiнаѓ навядзенню на мэту. Таксама была адзначана адсутнасць на самалёце адказчыка дзяржапазнавання, радыёлакатара i апаратуры для ажыццяѓлення сляпой пасадкi. Але, нягледзячы на выяѓленыя недахопы, З-3 быѓ рэкамендаваны як эталон для серыйнай вытворчасцi.
  Нямецкiя знiшчальнiкi захоѓвалi пакуль якасную перавагу над савецкiмi машынамi.
  Але шанцы падраѓнялiся. I ѓзбраенне адна 37-мiлiметровая гармата, i дзве 23-мiлiметровыя, цалкам адэкватнае. Хоць МЕ-362 узброены i больш магутны, але гэта двухматорная машына. А вось з НЕ-262 суцэль супастаѓна.
  Хаця аснашчаныя нямецкiя самалёты лепш, i кiраваць iмi значна прасцей.
  Ды вытворчасць рэактыѓных самалётаѓ у Трэцiм Рэйху ѓжо даѓно наладжана. Першыя машыны ляталi яшчэ ѓ 1939 годзе. Але пакуль серыйная вытворчасць МIГ-15 таксама яшчэ толькi, толькi раскручвалася.
  Зiмой савецкiя войскi не змаглi дабiцца iстотных поспехаѓ, а ѓ маi гiтлераѓцы перайшлi ѓ наступленне. Асноѓны ѓдар наносiѓся ѓ цэнтры. Усе фюрар спадзяваѓся захапiць Маскву. Акрамя таго на поѓднi савецкiя войскi маглi выкарыстоѓваць Днепр, як натуральную водную перашкоду.
  I ѓтрымлiваць абарончыя рубяжы на поѓднi.
  Небяспечнай зброяй фрыцаѓ сталi дыскалёты. Яны ѓжо маглi скiдаць бомбы i некiравальныя ракеты, а самi зачынялiся ламiнарнымi бруямi.
  Не было чым запярэчыць на такую пошасць. Тым больш хуткасць у лятаючых талерак у 7-8 разоѓ вышэй гукавы, а далёкасць палёту, у любую кропку краiны.
  А гэта давала магчымасць наносiць ракетныя ѓдары па аддаленых ад фронту заводах Расii.
  Агульная колькасць якiя выпускаюцца ѓ СССР узбраенняѓ, прыкладна сто танкаѓ у дзень i сто пяцьдзесят самалётаѓ у суткi. А было ѓ пiку i сто пяцьдзесят дзвесце.
  Але абмежавальнiкi ѓ масавым выпуску ёсць, ды i падрыхтаваных экiпажаѓ часта не хапае.
  Трэцi Рэйх таксама падскрабае апошнiя рэзервы. Амаль усе рабочыя i сяляне прызваны ѓ армii. Iх замянiлi замежныя гастарбайтэры i наглядчыкi з лiку жанчын i падлеткаѓ. Дакладна таксама жанчыны сталi наглядчыцамi ѓ канцлагерах, цi ѓвайшлi ѓ кабiнеты чыноѓнiкаѓ.
  У войска прызывалi афiцыйна ѓжо з чатырнаццацi гадоѓ, а часта бралi добраахвотнiкаѓ яшчэ i раней. I да шасцiдзесяцi пяцi афiцыйна, а добраахвотнiкамi i старэй. З'явiлiся цэлыя палiцы жанчын-лётчыц i жанчын-снайпераѓ. I вялiкае мноства замежных дывiзiй, а таксама падраздзяленняѓ змешанага складу. Нават польскiя легiёны, як альтэрнатыва - Войскi Польскага.
  Фрыцы выдыхалiся, але дапамога з Захаду ѓзмацнялася. У асноѓным харчаваннем i сыравiнай падсiлкоѓвалi фашыстаѓ саюзнiкi, а таксама пастаѓлялi абсталяванне для ваенных заводаѓ. Бо тэхнiка ѓ гiтлераѓцаѓ была ѓжо нашмат лепшая за заходнюю. I пiрамiдальны танк свайго роду дасканалая форма машыны, якую ѓ сваёй чысцiнi размяшчэння бранi пад рацыянальнымi кутамi, перасягнуць немагчыма.
  Яшчэ адным з небяспечных вiдаѓ узбраенняѓ Трэцяга Рэйха сталi бамбаметы. Яны як мiнiмум не саступалi савецкай рэактыѓнай артылерыi, на "штурмтыграх" i "Штурмльвах" сталi масавай лавiнай прарывала.
  I акрамя таго ТАЯ-400 i ТАЯ-500 разам з бясхвостымi бамбавiкамi, сеялi жах разбурэння ѓ савецкiм тыле. I гэта ѓжо адбiвалася на выпуску ѓзбраенняѓ. Многiя заводы сыходзiлi пад зямлю, што памяншала iх прадукцыйнасць i павялiчвала выдаткi на выпуск тэхнiкi.
  Гiтлераѓцы, пачаѓшы наступленне 5 мая, змаглi прарваць лiнiю фронту. Але савецкае камандаванне ѓжо навучылася будаваць трывалую, глыбокаэшаланаваную абарону. Адышоѓшы на сотню з невялiкiм кiламетраѓ, савецкiя войскi ѓ Беларусi ѓмацавалiся на Дняпры. А Рыга аказалася па сушы канчаткова адрэзана, ад асноѓнай савецкай групоѓкi.
  Немцы спрабавалi развiць поспех, але неслi значны ѓрон. Савецкiя войскi трывала ѓсталi па дняпроѓскай мяжы. Лета прайшло ѓпартых пазiцыйных баях. У вераснi, праѓда, фашыстам, пасля шматмесячнай аблогi, нарэшце, удалося ѓзяць Рыгу. Iх полчышчы аблажылi Талiн, i савецкiм войскам прыйшлося адысцi да Нарвы, i ранейшым рубяжам лiнii Сталiна, збудаваным яшчэ да перадзелу 1939 года.
  Пакуль рашуча перахапiць iнiцыятыву не атрымлiвалася, а выпуск рэактыѓнага МIГА ѓ 1948 годзе заставаѓся малым. Але фрыцы нягледзячы на тэхнiчную перавагу нiчога не дамаглiся. На правабярэжнай Украiне працягваѓ гераiчна трымацца Кiеѓ. А спроба высадзiць дэсант у Крыме скончылася для фашыстаѓ цяжкай паразай.
  Праѓда, у моры падводных флот гiтлераѓцаѓ быѓ вiдавочна мацней. У серыйнай вытворчасцi падобныя на касатак субмарыны на перакiсы вадароду. Яны развiваюць хуткасць да 35 вузлоѓ у гадзiну, што i для надводнага флота вельмi прыстойна. Акрамя таго ѓжо актыѓна распрацоѓваюцца i атамныя падводныя лодкi.
  Перавага падобнага вiду зброi - вiдавочна. А ѓ самiм Трэцiм Рэйху ѓжо працуе некалькi ядзерных рэактараѓ i не за гарамi атрыманне атамнай дубiнкi. Але i ѓ СССР на гэтую тэму вядуцца актыѓныя распрацоѓкi. Хаця цяжкасцi ваеннага часу i запавольваюць развiццё падобнай праграмы.
  Немцы змаглi за 1948 год захапiць Прыбалтыку, падысцi да Пскова, а Беларусi выйсцi да Дняпра, акупаваѓшы Вiцебск i Оршу. Але на гэтым iхнiя поспехi i абмежавалiся. Кiеѓ застаѓся непрыступным плацдармам. Праѓда i савецкiя войскi пакуль не дабiлiся iстотнага пералому ѓ вайне.
  Але вось надышоѓ 1949 год.
  Савецкiя рэактыѓныя знiшчальнiкi МIГ-15, ЛА-15, ЯК-23 сталi серыйнымi машынамi i нарэшце, сталi вырабляцца больш масава. Такiм чынам, дэманструючы, што манаполii фашыстам у паветры прыйшоѓ канец.
  I так бамбардзiроѓкi спусташалi савецкую зямлю. Праѓда i фашысты не стаялi на месцы. ТА-383 стаѓ першым у свеце знiшчальнiкам, якi значна перакрыѓ хуткасць гуку - прыкладна ѓ два разы.
  Але тэхналагiчная перавага фашыстаѓ у паветры перастала быць пераважнай. Праѓда ЯК-23, лёгкая i манеѓраная машына, як i ЛА-15 не сталi масавымi знiшчальнiкамi. У першую чаргу з-за свайго слабейшага ѓзбраення. А немцы аддавалi перавагу самалётам класа МЕ-362 з пяццю авiягарматамi калiбру 37-мiлiметраѓ i чатыры па 30-мiлiметраѓ.
  Гэтая машына вельмi жывучая i яе рэальна браѓ калiбр не менш за 37-мiлiметровы. Не кажучы, што ТАЯ-400, ТАЯ-500 i найновы ТАЯ-600 вельмi жывучыя i моцна абароненыя машыны на рэактыѓнай цязе. Ю-488 ужо зняць з вытворчасцi, затое з'явiѓся Ю-487 вельмi магутны рэактыѓны бамбавiк.
  Але i савецкiя канструктары не драмалi, развiццё тэхнiкi iшло па нарастальнай.
  Пакуль МiГ-15 iшоѓ у серыйную вытворчасць, яго далейшае ѓдасканаленне працягвалася. Для лiквiдацыi недахопаѓ выяѓленых на вопытным самалёце "С-3", з завода Љ 1 у ОКБ Мiкаяна накiравалi трэцяе серыйнае МiГ-15 Љ 101003, дзе ён атрымаѓ шыфр "СВ".
  Зразумела, зыход бiтваѓ шмат у чым вырашаѓся ѓ канструктарскiх бюро, а не толькi на палях бiтваѓ.
  У канструкцыю серыйнага МiГ-15 былi ѓнесены наступныя змены: гарматы НС-23 заменены на НР-23, лiквiдавана вiбрацыя пры стральбе з гарматы Н-37Д, удасканалены звёнаадводы, павялiчана трываласць канструкцыi самалёта, на левым элероне ѓстаноѓлены трымер. Ну, а ѓ крыле ѓсталяваны противофлаттерный груз, усталяваны бустер-гiдраѓзмацняльнiк Б-7, выкарыстаны генератар-стартар ГС-3000, усталяваны новы амартызатар насавой стойкi шасi, i прыцэл АСД-1 быѓ заменены на АСД-3Н.
  
  13 чэрвеня 1949 года пачалiся дзяржвыпрабаваннi МiГ-15 "СВ", аднак ужо 10 жнiѓня яны былi перапынены з-за недастатковай калянасцi ѓстаноѓкi гармат НР-23. Самалёт вярнулi ОКБ для дапрацоѓкi, а 19 кастрычнiка "СВ" зноѓ быѓ адпраѓлены на дзяржвыпрабаваннi, хоць узбраенне так i не было даведзена. Асноѓныя намаганнi канструктараѓ былi сканцэнтраваны на паляпшэннi кiравальнасцi i магчымасцi запуску рухавiка ѓ паветры.
  Але не ѓся праца канструктараѓ аказалася паспяховай, многае i не ѓдавалася.
  Толькi невялiкая частка паляпшэнняѓ, выпрабаваных на МiГ-15 "СВ", была ѓжыта серыйных самалётах з рухавiком РД-45Ф. У iх лiку былi новы прыцэл АСД-3Н, панэль ПС-2, палепшаную сiстэму запуску рухавiка i гiдраѓзмацняльнiк элеронаѓ. Астатнiя навiны з'явiлiся ѓ серыi ѓжо на МiГ-15бiс, абсталяваным рухавiком ВК-1.
  Узiмку сорак дзевятага савецкае камандаванне распачало наступ у цэнтры. I хоць яго поспех аказаѓся нязначным, страты велiзарнымi, i немцы ѓтрымалi абарону, але разлiк на знясiленне СССР не апраѓдаѓся. Праѓда, у лютым усёткi загiнуѓ абложаны Талiн. Чырвоная армiя па-ранейшаму моцная.
  I вясна прайшла ѓ абмене ѓдарамi... Улетку гiтлераѓцы ѓсе сiлы кiнулi на штурм Кiева. Коштам каласальных страт, i масiраваных абстрэлаѓ яны горад усёткi ѓзялi. Пры штурме ѓпершыню фашысты выкарыстоѓвалi супербуйныя танкi: "Монстар" i "Пацука". Iх магчымасцi для прарыву моцных i развiтых у iнжынерных адносiнах лiнiй абароны аказалiся адносна здавальняючымi.
  У асобе "Монстра" таксама былi апрабаваны самыя буйныя ѓ свеце бамбаметы, якiя кiдаюць снарады вагой да 10 тон. I яны пакалi ѓсю небяспеку падобнай зброi пры прарыве.
  Але немцы ѓжо вычарпалi свой наступальны патэнцыял. I iх ваенная машына знясiлела. 1 верасня 1949 гады выканалася цэлых дзесяць гадоѓ з пачатку другой сусветнай вайны. I было, чаму жахнуцца. Германiя i Еѓропа абязлюдзелi.
  Савецкi саюз, зрэшты, таксама. Iх пакаленнi мужчын прызыѓнога ѓзросту засталося максiмум тры-чатыры працэнты. У войску было поѓна бязвусых хлапчукоѓ, сiвавалосых старцаѓ, а таксама жанчын. Чырвоная армiя таксама панесла каласальныя страты i знясiлела.
  Але прамысловасць, няхай праз сiлу працягвала працаваць, i страты нямецкай авiяцыi ѓсё ѓзрасталi. На ѓзбраеннi СССР з'явiлiся i зенiтныя ракеты.
  Увосень ужо савецкiя спрабавалi немцаѓ на трываласць. Нажаль нямецкi пiрамiдальны танк працягваѓ заставацца лепшай машынай другой сусветнай вайны. Мала таго немцы паставiлi на яго больш дасканалы турбагенератарны рухавiк моцай у 1500-1600 конскiх сiл i нямецкая машына палепшыла свае хадавыя якасцi, паспяхова ваюючы i бездараж восеньскiх, i па зiмовых гурбах. Ды i адсутнасць паддона, павялiчвала яе праходнасць. Так што пакуль фашысты не страцiць магчымасцi наносiць кантрудары.
  7 Лiстапада 1949 года i ѓ СССР i Германii, па iронii ѓ адзiн дзень - адбылiся выпрабаваннi ядзернай зброi. Цяпер ужо з атамнай манаполiяй ЗША канчаткова скончана. Але вайна пакуль працягваецца... Сталiн ужо цяжка хворы, ды i Гiтлеру не дужа. Але абодва дыктатары ѓпарцяцца.
  У фашыстаѓ усё яшчэ ёсць небяспечны i неразгаданы козыр: дыскалёты, якiя ѓдасканальваюцца i становяцца ѓсё больш небяспечнымi. I адной з канструктарскiх распрацовак, стала думка абсталёѓваць "якiя лётаюць талеркi" лазерамi з ядзернай напампоѓкай.
  Гiтлер яшчэ верыѓ у цуда-зброю i магчымасцi сваiх войскаѓ. Але лiнiя фронту стала маларухомай, нiбы ѓ першую сусветную вайну. Зiмовыя наскокi Чырвонай Армii не ѓвянчалiся поспехам. Але затое супраць Турцыi ѓ Закаѓказзе было распачата наступ. Больш слабыя асманскiя войскi паддалiся пад ударамi. Рускiя захапiѓ Карс, Эрзерум, i шэраг iншых гарадоѓ.
  Але ѓмяшанне Брытанii, якая прыгразiла сумесна з ЗША пачаць вайну з парадамi, а таксама падыход буйных падмацаванняѓ ад Вермахта, прыпынiлi савецкi наступ.
  Але ѓ любым выпадку: Чырвоная Армiя па-ранейшаму моцная. А за акiянам нарастае антысавецкая iстэрыя. Адной з iдэй, становiцца думка нацкаваць праамерыканскi Кiтай на СССР. Чан Кайшы зусiм не супраць пашырыць свае межы, за кошт Расii.
  Праѓда, кiтайскае войска не вельмi баяздольнае, але затое надзвычай шматлiкае.
  Праѓда Мао Дзедун працягвае весцi вайну, няхай яго апошнiм часам i моцна пацяснiлi. Але амерыканцы абяцаюць узмацнiць дапамогу супраць Мао, i нават задзейнiчаць свае войскi.
  Ваяваць супраць СССР народ Амерыкi не хоча, але здушыць варвара Мао амерыканцы суцэль здольныя. А ѓрадавыя войскi Кiтая будуць для iх нiбы гарматнае мяса.
  Такiм чынам, над СССР у наступным 1950 навiсла новая, небяспечная пагроза. Сталiн ведаѓ пра гэта i спрабаваѓ яе прадухiлiць. Заадно зноѓ спрабавалi дамовiцца аб мiры з Трэцiм Рэйхам.
  Але Гiтлер быѓ супраць любога свету, пры якiм немцы не даходзяць да ђрала.
  Ды i саюзнiкi цiснулi на Германiю i яе сатэлiтаѓ, патрабуючы працягу вайны да пераможнага канца. Яны самi хацелi атрымаць у Расii свае калонii.
  Так што дамовiцца, не ѓдалося. Хаця Сталiн быѓ гатовы аддаць шмат - нават Данбас i Крым.
  Састарэлы Вярхоѓны галоѓнакамандуючы зрэшты, не занадта засмуцiѓся:
  - Мы рускiя ѓсiх перамагалi! Пераможам i, на гэты раз!
  Але пакуль сытуацыя вельмi цяжкая. У чэрвенi 1950 года марыянетачны Кiтайскi рэжым, узброены ЗША i Брытанiяй адкрыѓ новы фронт.
  Мiльёны жоѓты салдат перасеклi савецкую мяжу на Далёкiм Усходзе i ѓварвалiся ѓ Манголiю.
  Бiтва тытанаѓ палыхнула з новай, апантанай сiлай...
  
  КАЛI Б СТАЛIН УДАРЫђ БЫ ПА ТРАЦIМУ РЭЙХУ ПЕРШЫМ
  Так атрымалася, што Сталiну ѓдалося заняволiць увесь Зямны шар. Такое альтэрнатыѓнае развiццё сусветнай гiсторыi з'явiлася следствам зрушэння маленькай долi выпадковасцi ѓ адным пытаннi.
  Калi ѓ красавiку адносiны памiж Югаславiяй i Трэцiм Рэйхам распалiлiся да мяжы, а затым пачалася сапраѓдная вайна, i агрэсiя Вермахта, Сталiн прыняѓ разумнае рашэнне. А менавiта прыйшоѓ на дапамогу Югаславii, якая да гэтага моманту ѓжо паспела заключыць з Савецкай Расiяй дамову аб сяброѓстве.
  6 красавiка 1941 года, пасля масiраванай бамбардзiроѓкi буйных гарадоѓ, чыгуначных вузлоѓ i аэрадромаѓ, Германiя i Венгрыя ѓрываюцца ѓ Югаславiю. Адначасова iтальянскiя войскi пры падтрымцы немцаѓ праводзяць чарговы наступ у Грэцыi. Да 8 красавiка ѓзброеныя сiлы Югаславii рассечаныя на некалькi частак i фактычна перастаюць iснаваць як адзiнае цэлае. 9 красавiка нямецкiя войскi, прайшоѓшы праз югаслаѓскую тэрыторыю, выходзяць у Грэцыю i захоплiваюць Салонiкi, прымусiѓшы капiтуляваць грэчаскую Усходне-Македонскую армiю. 10 красавiка немцы захоплiваюць Заграб.
  11 красавiка Савецкi Саюз аб'яѓляе вайну Германii, i яго войскi перасякаюць мяжу Трэцяга Рэйха.
  Тактычная раптоѓнасць, дасягнутая савецкiмi войскамi, i значна перавага ѓ танках i самалётаѓ адбiваюцца з першых жа дзён наступу.
  Спачатку немцы не надта тое i паверылi, у рэальнасць наступлення. А затым высветлiлася, што Чырвоная Армiя вельмi нядрэнна б'ецца.
  А немцы абараняцца як след i не ѓмеюць. I да абарончай вайны зусiм не прыстасаваны.
  А савецкiя танкi КВ-2 i Т-34 i насамрэч лепшыя ѓ свеце. Можа "трыццацьчацвёркi" няважная обзорность, слабаватая оптыка, i ѓ самых першых мадэлях, вежа круцiцца ѓручную, але ва ѓзбраеннi i бранiраваннi iм няма апанента.
  Але самае галоѓнае i карт у гiтлераѓцаѓ не аказалася, i масты рускiя захоплiвалi не разбуранымi, i асноѓныя склады з боепрыпасамi i гаручым апынулiся побач з мяжой.
  Толькi на самой рацэ Одэр немцы, перакiнуѓшы значныя сiлы з Францыi i мабiлiзаваѓшы ѓсе сiлы, змаглi прыпынiць наступ савецкай армii.
  Але да гэтага часу iх становiшча стала амаль безнадзейным: страчаныя ѓ першы ж месяц Румынiя, Венгрыя, перайшла на бок СССР Балгарыя, разбiты немцы ѓ Югаславii. Страчаны кантроль за Славенiяй i Чэхаславакiяй.
  Але Берлiн адразу захапiць не ѓдалося. Немцы яшчэ амаль тры месяцы ѓтрымлiвалi горад, якi ѓзялi толькi ѓ жнiѓнi. Сама Нямеччына яшчэ адзiн месяц пабоѓталася ѓ агонii, i страта Рурскi раён капiтулявала 25 верасня.
  Савецкi саюз паспеѓ дайсцi да Ламанша, Чэрчыль, праѓда, паспеѓ высадзiцца ѓ Нармандыi, але ѓ Парыж Чырвоная Армiя ѓвайшла першай.
  I тут высветлiлася, што яшчэ нiчога не скончылася.
  Потым доѓга ангельцы апраѓдвалiся i спрачалiся, хто агонь адкрыѓ першым.
  Але гiсторыю пiшуць пераможцы. Сталiн разграмiѓ ангельцаѓ на сушы, i сумесна з Японiяй пачаѓ вайну супраць Брытанскага Льва, i ЗША.
  Спачатку Англiя, а тым больш Амерыка здавалiся непрыступнымi за морамi i акiянамi, прычыненыя сваiм велiзарным, ваенна-марскiм флотам. Але Японiя разбiла амерыканскую армаду па частках. Першы моцны ѓдар: Перу-Харбар, затым рушылi ѓслед новыя зруйнавальныя панчы.
  Японцы перамагалi так хутка, што Сталiн ледзь паспеѓ увесцi войскi ѓ Iндыю i Бангладэш, дзе Чырвоную Армiю сустрэлi з вялiкай весялосцю.
  Паражэнне Амерыкi i падводная вайна, распачатая СССР падарвалi моц Брытанii. Абапiраючыся на рэсурсы ѓсёй Еѓропы, а затым i Афрыкi, з большай часткай Азii, Сталiна пачаѓ вялiкi паветраны наступ на Брытанiю.
  Тысячы, дзясяткi тысяч савецкiх бамбавiкоѓ раѓнялi ѓ пацяруху ангельскiя гарады. Так працягвалася датуль, пакуль флот не быѓ выбiты.
  7 Лiстапада 1942 года пачалася высадка ѓ метраполiю. Брытанiя пратрымалася ѓсяго толькi пару тыдняѓ.
  У 1943 годзе прайшло ѓварванне, праз Аляску, а японцы захапiлi панамскi пярэсмык.
  Вайна з ЗША прыняла зацяжны i разлютаваны характар. Кожны крок даваѓся з вялiкай цяжкасцю.
  У 1946 годзе паѓ Нью-Ёрк i Вашынгтон. Амерыканцы, праѓда, паспелi напрыканцы гучна грукнуць дзвярыма - ужыѓшы ядзерную зброю. Але спалiѓ iм толькi пару савецкiх дывiзiй, некалькi сотняѓ тысяч сваiх жа грамадзян.
  Заканчэнне другой сусветнай вайны прыпала на 5 верасня 1946 года. Праз чатыры гады Сталiн быѓ змушаны разграмiць i Японiю, якая пагражала абзавесцiся ядзернай зброяй.
  Вайна працягнулася яшчэ пяць месяцаѓ, i СССР устанавiѓ канчатковую сваю дамiнацыю ѓ свеце.
  Iосiф Вiсарыёнавiч здолеѓ уключыць у склад СССР усе краiны свету. Пражыѓ Найвялiкшы Правадыр Усiх часоѓ i народаѓ, да 1971 гады. У рэальнай гiсторыi Сталiна атруцiлi. Тут ён перадаѓ пасад свайму ѓнуку Аляксандру Сталiну. Крывi лiлося, зразумела, шмат, i малах рэпрэсiй працаваѓ без перапынку. Пры Аляксандры Васiльевiчы настала некаторая лiбералiзацыя. Але ненадоѓга.
  Савецкi Саюз паспяхова асвойваѓ космас. Чалавецтва адзiнае i iмкнуцца да iншых светаѓ. Вось ужо ѓступiѓ касманаѓт нагой на Марс, на Венеру, Меркурый, высадзiѓся на спадарожнiк Юпiтэра. На Месяцы будуюць самыя сапраѓдныя гарады.
  У час вяртання касманаѓта з Плутона i адбылося замахi на Аляксандра Сталiна. У момант прыходу да ѓлады яму было ѓсяго трыццаць год. Да моманту замаху ѓсяго толькi семдзесят i сорак гадоѓ, як у Саламона паспяховага кiравання.
  На Зямлi скончана з голадам, амаль скончана з тэрарызмам, няма войн, i нават турмы, стаяць напаѓпустыя i больш падобныя на скаѓцкiя лагеры, чым на крымiнальныя зоны. Амаль знiкла наркаманiя, алкаголь мала папулярны, хоць i не забаронены, як i тытунь, якi страцiѓ папулярнасць. Суцэльная пiсьменнасць, бясплатную адукацыю i медыцына.
  I нават у пытаннi падаѓжэння жыцця ѓжо намячаѓся прагрэс.
  Ну, дэмакратыяй рэальнай не пахне. Выбары, шчыра кажучы - фiктыѓныя, у лепшым выпадку спаборнiцтва двух-трох загадзя ѓзгодненых правераных кандыдатур.
  Доѓгi час i Сталiн, i сам Аляксандр абiралiся без альтэрнатывы. Але нядаѓна з'явiлiся i кiшэнныя апазiцыянеры. Але ѓсё роѓна ѓнук правадыра ѓпэѓнена ѓзяѓ дзевяноста дзевяць працэнтаѓ з хвосцiкам.
  Так што замах, якi здарыѓся ѓ 2011 годзе, гэта нонсэнс. I яно ѓвянчалася поспехам.
  Аляксандр не пакiнуѓ пасля сябе сыноѓ, i ѓладу захапiѓ кiраѓнiк усёмагутнай планетарнай бяспекi Нерон iбн Таталiтарны. Iмя Нерон сапраѓднае, а Таталiтарны псеѓданiм.
  Само слова таталiтарызм - не было лаянкавым. СССР адзiны на ѓсю планету, лiчыѓся прыкладам, станоѓчай дзяржавы кантралюючага ѓсё i ѓся. Iдэалогiя камунiстычная, хаця ад Маркса далёка не ѓсё засталося, але развiваецца па плане. Грошы, праѓда, пакуль не адмянiлi, дык народ яшчэ не даспеѓ.
  Рэлiгiяй фармальна з'яѓляѓся атэiзм з культам правадыроѓ, але... З прымешкай мiфiчнага. Напрыклад, ужо верылi ѓ iснаванне душы, i некаторых звышнатуральных сiл. Хаця гэта ѓжо наблiжалася да сумесi паганства.
  I Сталiн вялiкi iдал.
  Нерон, увогуле, не стаѓ разбураць культу папярэднiкаѓ, але пралiты патокi крывi, умацоѓваючы сваю ѓладу.
  Масавыя рэпрэсii наверсе, суправаджалiся чысткамi ѓнiзе. Акрамя таго планеце Зямля i так ужо пагражала перасяленне. Нараджальнасць высокая, а смяротнасць куды нiжэйшая, чым у рэальнасцi.
  I Нерон увёѓ крымiнальную адказнасць з пяцi гадоѓ, i заганную практыку саджаць дзяцей, альбо па адным даносе, альбо ѓвогуле - планава. I дарослых зразумела таксама. Сотнi мiльёнаѓ людзей у маштабах планеты Зямля апынулiся ѓ лагерах, а дзясяткi мiльёнаѓ расстраляны. Прычым, садыст Таталiтарны апраѓдваѓ гэта неабходнасцю беражлiва расходаваць рэсурсы планеты. Палёты да зорак пакуль заставалiся фантастыкай, а засваенне Сонечнай Сiстэмы надзвычай дарагiм мерапрыемствам.
  А зняволеныя здавольвалiся малым, на iх трэба куды менш рэсурсаѓ, а вырабляе ГУЛАГ планетарнага маштабу шмат усяго.
  I, вядома ж, галоѓнае гэта шлях да заваёвы iншых мiроѓ. Але пакуль машына рэпрэсiй працуе нiбы Малох.
  Адзiнаццацiгадовы хлапчук, трапiѓ у жорны выпадкова, па даносу пакрыѓджанага аднакласнiка. Прайшоѓ праз катаваннi, i кароткi час непасiльна ѓкалываѓ на будоѓлi. Але па волi хлапчука-стваральнiка Сфэра перамясцiѓся ѓ сусвеце гiпервеер, i зараз мог атрымлiваць асалоду ад казачнымi прыгодамi.
  
  МАЙНШТЭЙН ГЕРОЙ АНДЭРР I ВАЙНЫ
  Камандаванне знакамiтым прарывам снежня 1944 гады ѓ Андэррах даручылi Майнштэйну. Гiтлер вырашыѓ вярнуць з нямiласцi свайго самага таленавiтага i мелага велiзарны досвед правядзення наступальных аперацый фельдмаршала.
  А Мадэлю даручылi камандаванне групай войскаѓ "Вiсла" у цэнтры германскай абароны на ѓсходнiм фронце. Здавалася, што гэта не будзе мець вырашальнага значэння, але...
  Вось меркаванне амерыканскага журналiста Ральфа Iргенсола. Як ён апiсвае прарыѓ;
  У немцаѓ як быццам было ѓсё - раптоѓнасць, шпаркасць, агнявая моц i высокi маральны стан. Гледзячы на карту ранiцай 17 снежня, здавалася немагчымым спынiць iх, - яны прарвалi нашу лiнiю абароны на фронце ѓ пяцьдзесят мiль i лiнулi ѓ гэты прарыѓ, як вада ѓ падарваную плацiну. А ад iх, па ѓсiх дарогах, кiроѓным на захад, беглi на злом галавы амерыканцы!
  Гэта значыць бачна, што зусiм не быѓ наканаваны правал, i нацысты мелi ѓсе шанцы на поспех.
  Майнштэйн здолеѓ, выкарыстоѓваючы тактыку канцэнтраваных удараѓ захапiць з ходу Бастань. Поспеху спрыяѓ падман, ужо не раз, апрабаваны Майнштэйнам на ђсходнiм фронце. Немцы пайшлi ѓ атаку пад амерыканскiмi сцягамi, а янкi прынялi гiтлераѓцаѓ, за свае ѓласныя адступаючыя войскi. Немцы выкарыстоѓвалi невялiкую колькасць трафейных машын заходняга ѓзору, i трывiяльна зафарбавалi свастыкi, намаляваѓшы белыя зоркi.
  Узяцце Бастонi якую прыкрывала 101-паветрана-дэсантная дывiзiя прывяло да таго, што гiтлераѓцы змаглi выйсцi да ракi Маас, нават з апярэджаннем графiка i заняць не ѓзарваныя масты. А далей, аказалiся захопленыя не разбураныя склады ѓ Льеж i Намюр. Там фашысты знайшлi для сябе вялiзныя запасы палiва i боепрыпасаѓ.
  У баях вызначылiся "Каралеѓскiя тыгры", а дрэннае надвор'е спрыяла таму, што авiяцыя саюзнiкаѓ выйшла з гульнi. 23 снежня быѓ захоплены Антвэрпэн, буйныя сiлы саюзнiкаѓ аказалiся ѓ асяроддзi. А 25 снежня да Калядаѓ немцы захапiлi i сталiцу Бельгii - Брусель. Упершыню з 1941 года гiтлераѓцы маглi пахвалiцца ѓзятай сталiцай.
  Беспрэцэдэнтнае па сваiх маштабах наступ, яго шалёны тэмп i багацце захопленых трафеяѓ, а таксама шматлiкiя дзесяцi тысяч ваеннапалонных, узрушылi саюзнiкаѓ дашчэнту. Здавалася, што дзеецца цуд. Немцы ж адчулi сябе акрыленым, а амерыканцаѓ з англiчанамi здавалася ѓсё больш i больш.
  У гэтых умовах Уiлсан Чэрчыль прапанаваѓ нечаканы ход: перамiр'е тэрмiнам на сто дзён. Рузвельт ужо быѓ цяжка хворы, i паведамiѓ, што няхай гэтае пытанне, вырашаюць генералы. Адзiнства ѓ асяроддзi камандзiраѓ адсутнiчала.
  Але пагроза поѓнай катастрофы, i вялiзных страт, падштурхнула амерыканскi генералiтэт падтрымаць перамiр'е з 1 студзеня 1945 года. Цяпер жа слова заставалася за Гiтлерам.
  Фюрэр пасля паведамлення аб найбуйнейшых поспехах на Захадзе ажыѓ. Яму вярнулася бадзёрасць, i ён лiтаральна памаладзеѓ. I спачатку ѓспрыняѓ прапанову ѓ штыкi.
  - Як можна спыняць такi блiскучы наступ, калi мы як нiколi блiзкiя да поѓнай перамогi!
  Аднак генерал цалкам рацыянальна патлумачылi фюрару, што амерыканцы маюць насельнiцтва амаль роѓнае СССР, i трынаццацiмiльённае войска, а Брытанiя разам з каланiяльнымi войскамi i дамiнiёнамi яшчэ больш. Так, што нават з улiкам маральнага стану супернiка, саюзнiкi хутка адправяцца, i пяройдуць у контрнаступленне. Ды i рускiя па апошнiх звестках рыхтуюць магутны ѓдар у цэнтры i Усходняй Прусii. Тады фюрар прапанаваѓ перамiр'е тэрмiнам на год, i з поѓным абменам ваеннапалоннымi.
  Улiчваючы колькi палонных, захапiлi фрыцы, то цалкам зразумела, што Чэрчыль i амерыканскiя алiгархi спрачацца не сталi. Тым больш нямецкiя ваеннапалонныя папоѓняць Вермахт i не дадуць Сталiну захапiць за год Еѓропу.
  А куды саюзнiкам спяшацца? Амерыка хутка правядзе выпрабаванне атамнай бомбы, можна разбiць Японiю развязаѓшы сабе рукi. I заадно яшчэ больш абяскроѓiць i Трэцi Рэйх i СССР. А потым узяць iх цёпленькiмi...
  Так што Чэрчыль прыняѓ рашэнне сам, а Рузвельт, быѓшы хворым i мяккацелым не стаѓ пярэчыць.
  А гiтлераѓцы тут жа вырашылi перакiнуць на ѓсходнi фронт 6 танкавае войска СС i шаснаццаць самых паѓнакроѓных дывiзiй. Цалкам схаваць канцэнтрацыю савецкiх войскаѓ на плацдармах на Вiсле немагчыма i Мадэль здолеѓ узмацнiць абарону. Акрамя таго гэты леѓ абароны адвёѓ рэзервы з-пад артпадрыхтоѓкi савецкiх войскаѓ i мацней за ѓсё ѓмацаваѓ другую i трэцюю лiнiю абароны.
  Яму ѓдалося таксама пераканаць Гiтлера перакiнуць частку сiл i Венгрыi i Славакii. Фюрар вырашыѓ, што калi ѓ Iталii не прадбачыцца наступы, то можна адтуль i зняць частку войскаѓ.
  Сталiн апынуѓся нечакана сам-насам з Вермахтам, якi ѓсё яшчэ кантраляваѓ значную частку Еѓропы i... завагаѓся. Сiтуацыя рэзка змянiлася, Iосiф хацеѓ спачатку разабрацца з гэтым.
  Наступленне ѓ цэнтры было запланавана на 20 студзеня. У рэальнай гiсторыi яна пачалася на 8 дзён раней, прычым у не вельмi спрыяльных умовах надвор'я.
  Аднак Чэрчыль цяпер Сталiна наступаць не прасiѓ, i звычайна асцярожны савецкi кiраѓнiк ДКА адчуѓ некаторую разгубленасць. Вядома самым лагiчным рашэннем, было пачаць наступ як мага хутчэй, каб не даць немцам узмацнiць абарону, за рахунак частак перакiнутых з Захаду. Але адным з недахопаѓ Сталiна была нерашучасць пры рэзкай змене сiтуацыi i невыразных становiшчы.
  Правадыр, напрыклад не вырашыѓся стукнуць па Гiтлеру першым у 1941 году. Сталiн не вырашыѓся, узяць Берлiн яшчэ ѓ лютым 1945 гады, хоць з-за недахопу гаруча i боепрыпасаѓ цi наѓрад контрудар немцаѓ з Памеранii быѓ бы эфектыѓным. Не вырашыѓся Вярхоѓны Галоѓнакамандуючы i на прамое ваеннае ѓварванне ѓ Югаславiю, супраць ненавiснага Цiта, на анэксiю тэрыторый у Iране, або насаджэнне камунiстычнага рэжыму ѓ Фiнляндыi.
  Сталiн у замежнай палiтыцы заѓсёды больш стрыманым, чым ва ѓнутранай. У няма перад замежнiкамi больш страху, i нават якая глыбокая павага. Так насуперак логii правадыр завагаѓся па-сапраѓднаму, i вырашыѓ наступленне ѓ цэнтры пакуль адкласцi.
  Колькасць нямецкiх войскаѓ групы армiй "Вiсла" павялiчвалася хутка. За месяц у пяхоце падвоiлася з 800 тысяч да 1650, у танках i САУ з 1136, да 3870 машын, у артылерыi з 4103 да 8000 тысяч, а авiяцыi з 270, да 2100 самалётаѓ.
  Такiм чынам, немцы змаглi зрабiць перавагу савецкiх войскаѓ у сiлах не такой катастрафiчнай, чым раней. Акрамя таго Мадэль пабудаваѓ больш жыццяздольную абарону.
  Нямеччына пасля спынення бамбардзiровак павялiчыла выпуск тэхнiкi. Асаблiва рэактыѓных знiшчальнiкаѓ МЕ-262. Апошняя машына станавiлася ѓсё больш тэхнiчна надзейнай, i ѓ яе памяншалася вага. Вялiкiя надзеi падаваѓ i НЕ-162, лепшы па сваiх лётных характарыстыках знiшчальнiк у свеце.
  I рэактыѓны бамбавiк Арада павялiчваѓся колькасцю, i з'яѓлялiся яго новыя мадыфiкацыi. Паступова нямецкая авiяцыя стала набываць над савецкай якасную перавагу. У той час, як савецкiя авiяканструктары яшчэ вельмi далёкiя да з'яѓлення паѓнавартаснага рэактыѓнага самалёта. Нагадаем, МiГ-15 стаѓ лётаць толькi ѓ 1948 годзе, а ѓ серыю пайшоѓ у 1949. I гэта ѓ мiрны час i з дапамогай нямецкiх канструктараѓ i распрацовак.
  Улiчваючы хуткi рост вытворчасцi рэактыѓных монстраѓ, перавага СССР у паветры ставiлася пад сумнеѓ.
  У танкабудаваннi было крыху лепей, але гiтлераѓцы змаглi запусцiць у серыйную вытворчасць САУ Е-25, якая валодае цалкам прыстойным бранiраваннем 88-мiлiметраѓ гарматай i пры нiзкiм сiлуэце i вазе. Магчымасць з'яѓлення машын серыi Е магло перадаць немцам i ѓ танкабудаваннi перавагу ѓ якасцi.
  Зрэшты i "Пантэра" пакуль захоѓвала перавагу ѓ сустрэчным баi над Т-35-85 у першую чаргу за рахунак больш бранябойнай гарматы, i "панцэр"-4 меѓ лэбавае бранiраванне i ѓзбраенне, пры нiзкiм сiлуэце суцэль здавальняючае. Гармата "Пантэры" спраѓлялася з усiмi савецкiмi танкамi, 80-мiлiметраѓ браня пры вугле нахiлу ѓ 45 градусаѓ - забяспечваѓ здавальняючую абарону. Пры якаснай бранi, гэта давала перавагу немцам у баданнi над Т-34-85.
  А улiчваючы, што баявыя дзеяннi на Захадзе спынiлiся, то капiталiсты сталi пастаѓляць легiруючыя элементы, а значыць, якасць бранiравання стала паляпшацца.
  А на падыходзе ѓжо распрацаваныя танкi "Леѓ" i больш дасканалая i кампактная "Пантэра"-2. Iх фрыцы спрабуюць запусцiць у серыю. Атрымлiвалася, што Вермахт мог паспець выправiць некаторыя свае слабасцi, i дабiцца перавагi.
  Сталiн пасля серыi нарад загадаѓ наступаць 5 лютага. Прамаруджванне ѓжо не мела сэнсу.
  Аднак немцы ѓжо паспелi пабудаваць шчыльную абарону i мелi дастаткова сiл, каб пры ѓмелай абароне вытрымаць нацiск. Разлютаваныя баi працягвалiся больш за месяц. Савецкiя войскi змаглi рушыць наперад ад 15 да 30 кiламетраѓ, так i не прарваѓшы лiнiю фронту. Каменная сцяна не паддалася.
  У сярэдзiне сакавiка ѓжо немцы перайшлi ѓ наступ у напрамку Будапешта. Iм удалося дабiцца некаторых тактычных поспехаѓ, i нават стварыць некалькi катлоѓ. Эфектыѓным аказалася выкарыстанне прыбораѓ начнога бачання, i наступ у цёмны час сутак.
  Савецкiя войскi вымушаны былi прарывацца з акружэння з боем i адступiць за Дунай.
  Аднак, нягледзячы на тактычны поспех, развiць наступленне на Будапешт фрыцам не далi новыя стратэгiчныя, савецкiя рэзервы. Праѓда гiтлераѓцы выраѓнялi фронт i змаглi палепшыць сабе магчымасцi абароны.
  Саюзнiкам пакуль не вельмi шанцавала i з Японiяй. Высадка на Фiлiпiны скончылася правалам. Японскiя лiнкоры на чале з гiгантам Ямато змаглi перахапiць i знiшчыць дэсантныя судны i некалькi крэйсераѓ.
  Так што наступленне ЗША i Брытанii ѓ Цiхiм акiяне замарудзiлася. Зрэшты, у Краiны ђзыходнага Сонца ѓжо не было сiл, каб наступаць самой.
  Але вайна ѓсё роѓна зацягвалася, i блiцкрыгам не пахла.
  А Сталiн спрабаваѓ пакуль разьдзiраць фашыстаѓ. З-за абмену ваеннапалоннымi, фрыцы папоѓнiлi свой паветраны флот дасведчанымi лётчыкамi, i працягвалi ѓзмацняць рэактыѓную авiяцыю. А танк "Пантэра"-2 нарэшце паступiѓ у серыйную вытворчасць i апынуѓся суцэль удалай машынай, па баявых якасцях праѓзыходнай усе савецкiя маркi. Пры гэтым драпежнiцы мелай выдатны ѓ 900 конскiх сiл рухавiк, i прылада каралеѓскага тыгра здольная на дыстанцыi ѓ 1500 метраѓ прабiваць 158 мiлiметровую браню, пры 150 мiлiметровай нахiльнай, лабавой бранi.
  Танк Леѓ наогул быѓ наватарскай маркай вежа апынулася зрушаная назад, а рухавiк i трансмiсiя размяшчалiся разам адным блокам, а скрынка перадач на самiм маторы. Такiм чынам, сямейства "Львоѓ" аказалася з кампактнай кампаноѓкай i валодала выдатнымi суадносiнамi: бранiраванне, узбраенне, вага.
  Фашыстам хоць i са спазненнем удалося сканструяваць нядрэнныя, удалыя танкi здольныя перасягнуць савецкiя маркi.
  15 красавiка сабраѓшы 2,5 мiльёна салдат i шмат танкаѓ, маршал Жукаѓ распачаѓ наступленне. Яму супрацьстаяѓ той жа Мабэль. Майнштэйн атрымаѓ брыльянты да рыцарскага крыжа за поспех у Анддэрах, i стаѓ другiм пасля Герынга рэйхсмаршалам.
  I менавiта яму Гiтлер даручыѓ камандаванне паѓднёвым участкам фронта. Удар Жукава аказаѓся моцны, але Мадэль адвёѓ войскi з пярэдняга краю абароны i здолеѓ спынiць савецкае прасоѓванне на другой лiнii.
  Вермахт да гэтага часу адужэѓ. Немцы ѓзмацнiлiся за кошт шматлiкiх вызваленых ваеннапалонных, узброiлiся выдатным аѓтаматам МР-44, чыя вытворчасць увесь час павялiчвалася.
  Рас выпуск танкаѓ i самаходак... Але самае галоѓнае баявы дух нямецкiх войскаѓ вырас, яны былi гатовыя ваяваць да канца.
  Коштам вялiзных страт да 22 красавiка Жукаву ѓдалося ѓсё ж узламаць лiнiю абароны ѓ цэнтры, але выхад патрапаных савецкiх войскаѓ на аператыѓную прастору не даѓ магчымасцi абысцi Варшаву. Паѓднёвая бранятанкавая групоѓка супернiка нанесла моцны контрудар i 26 красавiка значныя сiлы Чырвонай армii патрапiлi ѓ асяроддзе.
  У паветры ѓсталявалася зыбкая раѓнавага, але рэактыѓныя нямецкiя бамбавiкi за рахунак хуткасцi маглi бамбаваць практычныя бяскарна парушаючы забеспячэнне. Акрамя таго фрыцы ѓжывалi кiраваныя па радыё бомбы-ракеты, якiя клалiся вельмi сапраѓды i руйнавалi пераправы.
  Сталiн у лютасьцi забаранiѓ савецкiм, якiя патрапiлi ѓ асяроддзе войскам адыход. Аднак хутка выдаткоѓваючы боепрыпасы i палiва, гераiчныя савецкiя часцi не маглi пратрымацца занадта доѓга.
  У пачатку траѓня большая частка савецкiх войскаѓ у катле была лiквiдаваная: часткова знiшчана, а часткова запалонена. Наступленне пад камандаванне Жукава завяршылася буйной, ваеннай катастрофай, якая прымусiла савецкiя войскi адысцi за Вiслу.
  Зрэшты, Сталiн праявiѓ упартасць i загадаѓ захаваць плацдармы любой цаной.
  Трэцi Рэйх на Захадзе кантраляваѓ Нiдэрланды, а таксама Французскiя - Эльзарц i Латарынгiю разам з Люксембургам. Такiм чынам, у фрыцаѓ яшчэ дастаткова рэсурсаѓ, каб пры адсутнасцi бамбардзiровак нарошчваць выпуск узбраенняѓ. Асаблiва лёгка i таннага НЕ-162.
  Так што перавага ѓ паветры паступова пераходзiла да фашыстаѓ. Самы дзейсны нямецкi ас - Хафман, атрымаѓ 8 траѓня званне маёра i разам i iм НЕ-162.
  Як неѓзабаве высветлiлася новая машына, iдэальна падыходзiла пад стыль Хаффмана: атакаваць супернiка на зблiжэннi. Вельмi ѓжо ѓ яе добрая манеѓранасць i хуткасць.
  I самы дзейсны ас другой сусветнай працягнуѓ набiраць рахункi. Ну, а Майнштэйн пачаѓ наступленне ѓ Венгрыi. Немцы зноѓ выкарыстоѓвалi тактыку начных удараѓ, i манеѓраѓ у цёмны час сутак, а таксама рэактыѓныя бамбавiкi.
  Але iшлi параѓнальна павольна i неслi вялiкiя страты. Савецкае войска было ѓжо не так што раней. Войскi атрымалi баявы вопыт, i супрацiѓлялiся, адчайна праяѓляючы ѓ абароне стойкасць i масавы гераiзм. I камандаванне Чырвонай Армii дзейнiчала дастаткова аператыѓна i амаль своечасова ѓводзiла ѓ бiтву рэзервы.
  Коштам, вялiкiх страт немцы прасунулiся на сотню кiламетраѓ, i не дайшоѓшы крыху да Будапешта - спынiлiся. Мала таго савецкае камандаванне спрабавала контратакаваць. Але не надта пакуль паспяхова.
  Нямецкая САУ е-25 сябе выдатна зарэкамендавала ѓ абароне. Нiзкi сiлуэт i моцнае лабавое бранiраванне дазволiлi паказаць перавагу на полi бою, у тым лiку i на СУ-100.
  Наступiла спякотнае лета 1945 года. Абодва бакi ѓ папярэднiх баях аказалiся моцна абяскроѓленыя. Гiтлер быѓ змушаны прыпынiць наступ у Венгрыi. Сталiн у сваю чаргу спрабаваѓ утрымлiваць плацдармы. Вялiкая бiтва закiпела ѓ паветры.
  2 лiпеня 1945 года Хафман збiѓ свой чатырохсоты самалёт, за што быѓ узнагароджаны залатымi дубовымi лiстамi да Рыцарскага Крыжа. Так стаѓшы такiм чынам другiм лётчыкам, якi атрымаѓ падобны ордэн. Першым
  Аказаѓся легендарны Рудзель.
  Сярод савецкiх асаѓ на першае месца ѓпэѓнена выйшаѓ Кажадуб якi атрымаѓ 19 жнiѓня трэцюю зорку героя СССР за 75 збiты самалёт супернiка. I гэта пры тым, што якасна перавага ѓсё больш i больш пераходзiла да Люфтвафэ.
  Паступова немцы згортвалi выпуск шрубавых машын, замяняючы iх рэактыѓным. З'явiлася восень 1945 i найноѓшая мадэль МЕ-262 са стрэлападобнасцю крыламi, i хуткасцю да 1100 кiламетраѓ у гадзiну.
  Лета праходзiла ѓ наскоках i сутычках. У Аѓгусце савецкiя паспрабавалi праламаць нямецкiя пазiцыi ва ђсходняй Прусii. Баi доѓжылiся каля месяца, але пераадолець наймагутную нямецкую абарону не ѓдалося.
  Немцы ѓ сваю чаргу не фарсiравалi наступ. Яны павялiчвалi колькасць новых танкаѓ "Пантэра"-2 i "Леѓ", спрабавалi захапiць татальную перавагу ѓ паветры.
  Савецкi Саюз страцiѓ пастаѓкi пад Лэнд-лiз i, гэта адмоѓна ѓплывала на ваенную вытворчасць. Рашэнне ѓтрымлiваць плацдармы на Вiсле каштавала занадта дорага Чырвонай Армii. I не апраѓдала сябе.
  А немцаѓ з'явiлiся яшчэ i дыскалёты...
  Сталiн пасля некаторых ваганняѓ вырашыѓ усё ж наступаць у Венгрыi. Там зручнейшы рэльеф. Але ѓ цэлым трэба прызнаць, усё большай ступенi была падобная на першую сусветную. Калi лiнii станавiлiся нерухомымi, а надыходзячы бок губляѓ куды больш, чым якi сядзiць у абароне.
  I савецкае камандаванне натыкнулася на моцныя пабудовы фрыцаѓ. Баi зацягнулiся да позняй восенi. Сталiн гэтым разам патрабаваѓ наступы, i рашучых поспехаѓ.
  Але сiл не хапала, дакладней супернiк апынуѓся не слабейшым. Немцы канчаткова за кошт рэактыѓнай авiяцыi перахапiлi iнiцыятыву ѓ паветры i выкарыстоѓвалi ѓ абароне найноѓшыя, вельмi эфектыѓныя САУ i танкi. I супрацьпаставiць, можна было толькi масавую гераiчнасць савецкiх салдат.
  Танк Т-44 аказаѓся занадта сырым i ненадзейным, каб яго пускаць у серыйную вытворчасць, так што асноѓнай тэхнiкай заставаѓся Т-34-85.
  Невялiкiмi партыя выпускаѓся IС-3. Але i гэтая машына, нягледзячы на выдатную лабавую абарону, аказалася не вельмi эфектыѓнай, асаблiва ѓ плане хадавых якасцей.
  Савецкiя войскi, таксама спрабавалi наступаць i ва ђсходняй Прусii i на Вiсле, але нiдзе не змаглi прарваць фронт супернiка. А самi немцы абмяжоѓвалiся актыѓнай абаронай.
  Гiтлеру не дужа, i фактычныя абавязкi вярхоѓнага галоѓнакамандуючага выконваѓ кiраѓнiк СС Гiмлер. А гэты акулярык-кат адрознiваѓся асцярожнасцю. Герынг таксама з-за злоѓжываннi дурам, канчаткова расклаѓся. Так Гiмлер здолеѓ захапiць амаль неабмежаваную ѓладу.
  Але кiраѓнiк СС чакаѓ, i вельмi разлiчваѓ на новыя вiды ѓзбраенняѓ. Фрыцам ужо ѓдалося запусцiць ядзерны рэактар, выправiѓшы памылку з графiтам, акрамя таго вельмi паспяхова паказалi сабе лятальныя апараты новага пакалення - дыскалёты. Так што гэта вырадак разлiчваѓ на цуда-зброю, i аддаваѓ перавагу берагчы сiлы.
  Акрамя таго, цi наѓрад саюзнiкi адновяць баявыя дзеяннi супраць Трэцяга Рэйха. Пасля правалу высадкi на Фiлiпiны, iзноѓ амерыканцы вярнулiся да асцярожнай тактыкi, выдушваннi японцаѓ з выспаѓ. Яны, то рухалiся, па Цiхiм Акiяне, але вельмi павольна. Нездарма тактыку Нiмiца празвалi: ад пальмы да пальмы.
  Ядзерная зброя прайшло выпрабаванне, але пакуль саму Японiю напэѓна дастаць цяжка. У вераснi 1945 г. амерыканцы паспрабавалi, але нарвалiся на засаду i страта абедзве ядзерныя бомбы. Так што пакуль Хiрасiма i Нагасакi стаяць.
  А японцы, здабудучы досвед, больш паспяхова выкарыстоѓваюць свае лiнкоры, прымушаючы Амерыку i Брытанiю праяѓляць максiмальную асцярожнасць. Такiм чынам якi змянiѓ Рузвельта Трумэн пакуль не атрымаѓ у свае рукi козыраѓ, каб цiснуць на СССР i Трэцi Рэйх.
  У сярэдзiне лiстапада 1945 гады Чырвоная Армiя прыпынiла наступ, баi перайшлi ѓ паветраную фазу i дробныя абстрэлы.
  Для Сталiна рабiлася вiдавочным, што баявыя дзеяннi зайшлi ѓ пазiцыйны тупiк. I лепшае выйсце з гэтага заключэнне свету. Але...Гiмлер i Гiтлер хацелi хоць нейкiх тэрытарыяльных набыткаѓ ад СССР i ѓсё яшчэ верылi ѓ цуда-зброю.
  Так што ѓ студзенi 1946 года Сталiн прыняѓ рашэнне яшчэ раз паспрабаваць зламаць хрыбет фашызму.
  
  КАЛI Б У НIКОЛАЯ ДРУГОГА БЫЛА БЫ ђДАЧА ПУЦIНА
  Мiкалай Другi атрымаѓ ад Багоѓ поспех Пуцiна... Яго Раманава каранацыя прайшла на ѓра. I нiякай трагедыi. Потым гады эканамiчнага росту i працвiтання. Экспансiя ѓ Кiтай. Зразумела, войны з Японiяй было не пазбегнуць. Але цi такi гэта страшны для Расii супернiк? Напад на эскадру аказаѓся для японцаѓ няѓдалым. Рускiя паспелi прывесцi караблi ѓ баявую гатоѓнасць, i адбiлi атаку, пацяплiѓшы некалькi мiнаносцаѓ.
  Потым адмiрал Макараѓ не загiнуѓ, а наадварот нанёс шэраг параз японцам на моры. Стаѓшы свайго роду Ушаковым Цiхага акiяна. Расiя хутка заняла i Карэю, i Курыльскiя астравы. Дабiлася буйных поспехаѓ.
  Японiя была вымушана пайсцi на цяжкi свет. Аддала Расii i Тайвань, i ѓсю Курыльскую граду. Выплацiла вялiзную кантрыбуцыю, адмовiлася ад прэтэнзiй на Кiтай.
  Царская iмперыя ѓтварыла Жалтарасiю, i хутчэй уключала ѓ склад дзяржавы Манголiю, Маньчжурыю, Карэю. Кiтайскiя ѓладаннi станавiлiся расiйскiмi губернямi. Будавалiся цэрквы, сялiлiся рускiя людзi.
  Цар Мiкалай другi нават спецыяльны ѓказам дазволiѓ браць яшчэ адну другую жонку - кiтаянку. Каб размнажалiся русiчы больш.
  I зразумела нiякай рэвалюцыi i ваганнi манархii. Усё добра. Эканамiчны рост яшчэ вышэйшы, чым у рэальнай гiсторыi. Тым больш, што не было бутаѓ 1905-1907 года i разбурэнняѓ ад iх. Карацей кажучы, цудоѓна ѓсё пайшло!
  Але вось успыхнула першая сусветная вайна. Расiя да яе цалкам гатова. Дума ѓзбройвацца не мяшае. Эканомiка на вялiкiм уздыме, насельнiцтвы шмат, у тым лiку i кiтайскага. Армiя ѓ два з паловай мiльёны чалавек у мiрны час. Самая вялiкая ѓ свеце. Супраць шасцiсот тысяч у Нямеччыне.
  I вось пачынаюцца баявыя дзеяннi.
  I зноѓ удала. Самсонаѓ перамагае Гiндэнбурга ва Усходняй Прусii. Брусiлаѓ з ходу бярэ Пярэмышлi i Кракаѓ. Рускiя наступаюць. У царскiм войску шмат лёгкiх танкаѓ з кулямётамi, i яна разбурае прусакоѓ i аѓстрыйцаѓ. Рускiя наступаюць да Одэра. Бяруць Кёнiгсберг i Будапешт. Падыходзяць да Берлiна.
  Яшчэ ѓ снежнi, нягледзячы на зiму, штурмуюць сталiцу Германii. I бяруць яе...
  7 студзеня ѓ Праваслаѓнае Раство Германiя капiтулюе. Расiя таксама яшчэ раней узяла Вену i Стамбул. Балгарыя выступiла на баку царскай iмперыi.
  У Санкт-Пецярбургу падпiсаны ѓмовы свету. Расiя атрымала сабе землi да Одэра, Галiцыю, Чэшскае каралеѓства, Славацкае каралеѓства, Венгерскае каралеѓства. Трансiльванiя дасталася Румынii. Расiя атрымала таксама Малую Азiю, Iрак сабе, Сiрыю, i палову Палестыны. Поѓдзень Палестыны ѓсё ж паспелi захапiць Англiчане.
  На Германiю ѓсклалi вялiзныя рэпарацый. А Аѓстрыя стала зусiм маленькай краiнай.
  Чэшскае, Славацкае, i Венгерскае каралеѓства сталi, часткай Расiйскай iмперыi, прызнаѓшы манархам над сабой Мiкалая Другога. Югаслаѓскае каралеѓства таксама прызнала сваiм царом Мiкалая Другога увайшоѓшы ѓ склад Расiйскай iмперыi пры захаваннi вызначанай аѓтаномii. Царства Польскае стала нашмат болей. Але Мiкалай Другi зрэзаѓ яго аѓтаномiю. Як i Фiнляндыi.
  Царская iмперыя стала яшчэ большай. Але не спынiла экспансiю. Наступным крокам стала заваёва Саудаѓскай Аравii. А потым разам з Брытанiяй падзялiлi Iран. Прычым Расея далучыла да сябе дзве трацiны.
  I нарэшце, у 1918 годзе, была заваяваны i падзелены з Брытанiяй Аѓганiстан.
  Мяжа свету быѓ скончаны.
  Расiя зноѓ была на вялiзным уздыме эканомiкi. Як i Францыя, якая вярнула сабе тое, што было страчана пры Бiсмарку. Некалькi горш справы iшлi ѓ Брытанii. Гэтая iмперыя ѓвайшла ѓ стан спаду. Дакладней эканамiчнага застою. Квiтнелi i ЗША.
  Пакуль у 1929 годзе не вылiѓся вялiкi эканамiчны крызiс. Ён мацней за ѓсё ѓдарыѓ па Амерыцы i Германii, слабейшы па Францыi i Брытанii. Адбiѓся i на Расii.
  Зноѓ сталi расцi антыманархiчныя настроi. I патрабаваннi рэспублiкi i ѓстанаѓлення парламента.
  У 1931 годзе ѓспыхнула новая вайна з Японiяй. Расея i да гэтага праводзiла актыѓную экспансiю ѓ Кiтай. Далучыла шэраг абласцей i губерняѓ.
  Але самураi хацелi рэваншу.
  Аднак паражэнне Японii было яшчэ больш хуткiм i лёгкiм, чым у першую вайну. Мала таго, сама метраполiя аказалася заваяваная. I таксама ѓвайшла ѓ склад Расii, як губерня. А цар Мiкалай Другi дадаѓ у тытулу i мiкада Японii. Расея захапiла практычна ѓвесь Кiтай. Саслабелая Брытанiя i ЗША нiчога не маглi гэтаму супрацьпаставiць.
  Царская iмперыя стала самай вялiкай у свеце краiнай па насельнiцтве i тэрыторыi. Абагнаѓшы Брытанiю. Якая ѓсё менш i менш кантралявала сваю тэрыторыю i насельнiцтва калонiй.
  Вось ужо i Iндыя схiляецца да ѓваходжання ѓ склад Расii.
  Гiтлер прыйшоѓ да ѓлады ѓ Германii, але... Вядома, пра вайну супраць Расii ѓ яго не магло быць i гаворкi. Максiмум, гэта можна папрасiць тое-сёе вярнуць у Францыi.
  Гiтлер скакаѓ перад Мiкалаем Другiм. Баяѓся гэтага вялiкага манарха.
  Але вось у сакавiку 1937 года Мiкалай Вялiкi разбiѓся падчас пералёту на самалёце. I скончылася амаль сорак тры гады якое доѓжылася вельмi слаѓнае i пераможнае кiраванне. Адно з самых працяглых у гiсторыi Расii i мабыць самае слаѓнае.
  Мiкалай Другi пакiнуѓ сваю iмперыю вялiкай i магутнай. Але нажаль не сыну. Аляксей памёр ад гемафiлii. Царом стаѓ пляменнiк Мiкалая Другога Кiрыл першы. Але кiраваѓ ён нядоѓга i памёр праз год. Перадаѓшы пасад Уладзiмiру Трэцягу свайму сыну.
  Новы манарх меѓ сваё бачанне будучынi Расii. I пайшоѓ на саюз з Гiтлерам i Мусалiнi супраць Брытанii i Францыi. Немцы ѓжо далучылi да сябе Аѓстрыю, i сталi мацнейшымi. Мабiлiзавалi сiлы. У маi 1941 года пачалася другая сусветная вайна.
  Расея рушыла на Брытанскiя i Французскiя калонii ѓ Азii i Афрыцы. А фашысты перайшлi ѓ наступ супраць Францыi. Ужо 22 чэрвеня загiнуѓ Парыж. I 30 чэрвеня Францыя капiтулявала. Расiя ж без асаблiвых праблем захапiла Iндыю, Iндакiтай i ѓвайшла ѓ Афрыку. Вось на чорным кантыненце ѓзнiклi некаторыя праблемы. Занадта ѓжо горача, расцягнуты камунiкацыi i няма дарог.
  Прыгожыя дзяѓчыны на расiйскiм танку "Аляксандр"-3 ехалi ѓздоѓж Нiла ѓ паѓднёвым кiрунку. Дзяѓчатам у танку было горача. А ваяваць не было з кiм. Ангельцаѓ яны расселi, i паланiлi ѓ папярэднiм баi.
  Дзяѓчынкi не вытрымалi. Пасадзiлi за руль танка хлапчука, паабяцаѓшы яго аддзячыць у ложку.
  А самi кiнулiся бегчы за машынай. Iмчацца сабе, мiльгаючы босымi пятачкамi. I самi ѓ адным бiкiнi.
  Пышная i ѓнiверсальная чацвёрка.
  Наташка падскокваючы, заѓважыла:
  - Усё ж гэтая вайна iдзе даволi лёгка. Каланiяльныя войскi французаѓ i ангельцаѓ пасля пары стрэлаѓ здаюцца!
  Зоя перавярнулася ѓ скачку, i прачырыкала:
  - За цара Уладзiмiра! Няхай будзе найвялiкшым з вялiкiх!
  Аѓгустына стукнула босай, дзявочай нагой па пальме i пiскнула:
  - Ды будзе так!
  Святлана пiскнула, голай ножкай пляснуѓшы па лужыне:
  - Хай будзе i страмчэй чым так!
  Дзяѓчаты бягуць сабе i мiльгаюць босымi, круглымi, ледзь запыленымi пятачкамi.
  Наташа спытала сябровак:
  - А якiя вам хлопчыкi падабаюцца? Белыя, чорныя, рыжанькiя?
  Зоя ѓсмiхнулася i адказала:
  - Розныя! Мужчыны яны ѓсё добрыя!
  Аѓгусцiна сур'ёзна прапанавала:
  - Давайце зловiм пару негрыцяць i павесялiцца!
  Зоя адмоѓна пакiвала галавой:
  - Непрыгожа будзе!
  Аѓгусцiна ѓхмыльнулася:
  - Гэта крута!
  Святлана выказала здагадку, скалячы зубкi:
  - А яшчэ страмчэй не бывае! Хаця ... А чаму i не павесялiцца з чорненькiмi? Гэта выдатна!
  Наташа хiхiкнула i выскалiла зубкi:
  - Мы будзем вельмi нават крутымi! Калi пераможам!
  Зоя пiскнула:
  - Княскi тытул нас чакае!
  Пажадлiвая Аѓгустына зароѓ:
  - I цэлае войска альфонсаѓ!
  Святлана прапiшчала з лютасцю:
  - Хай будзе святло i сэкс!
  Пасля чаго выскалiла зiготкiя ярчэй жэмчугу зубкi.
  Наташа зноѓ выказала цiкавую думку:
  - У свеце шмат ёсць цiкавага. Але вось адно незразумела, чаму мы рускiя верым у тое, што не ад нашага народа прыйшло!
  Зоя з лютасцю рушыла босай нагой па камянi i рыкнула:
  - Ды нам патрэбна сваё вера! Вось iудзейскiя казкi неяк несур'ёзна лiчыць, словам Божым.
  Аѓгустына паказаѓ язык, пракруцiлася на бягу ѓ сальта i заѓважыла:
  - Так можа лепш лiчыць, словам Божым рускiя казкi!
  Святлана з гэтым пагадзiлася:
  - Рускiя казкi куды лепш. Я вось сама думаю - руская Лада, лепшая за габрэйскую Марыю.
  Наташа згодна кiѓнула:
  - Лада сапраѓдная Багародзiца i мацi Багоѓ! Тым больш у яе валасы залатога колеру, а не чорныя. Выдатная i вечна юная Лада! Яна дорыць дзяѓчатам прыгажосць i вечную маладосць!
  Зоя ѓздыхнула i адказала:
  - Так... Забылi славяне сваiх Багоѓ-дэмiургаѓ. Але зараз, калi ѓсе ведаюць, што Бiблiя поѓная памылак, i антынавуковая кнiга, самы час адрадзiць рускую веру!
  Аѓгусцiна падскочыла вышэй. Даѓбанула босай нагой па галiнцы i заявiла:
  - Вядома! Зробiм сваю рэлiгiю! Вось сапраѓды калi ѓ нешта верыць, дык у Рускiх Багоѓ!
  Святлана дасцiпна заявiла:
  - I мець опiум для народа мясцовага разлiву!
  Наташа тут паспяшалася ѓдакладнiць:
  - А вы што атэiсты?
  Святлана лагiчна заѓважыла:
  - Наяѓнасць Бога, як такога стварае праблему. Чаму Усемагутны Бог мiрыцца са злом?
  Наташа рацыянальна таксама адзначыла:
  - А чаму ѓсемагутны Род таксама мiрыцца са злом. Адна i тая ж праблема. Што Род, што Алах, што Iегова - мiрацца са злом у свеце, з несправядлiвасцю, i бедамi i пакутамi людзей.
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Дык дакладна! Як нi круцi, але манатэiзм нараджае праблему. А атэiзм, адказвае на пытаннi - што як нi круцi, але Бога няма i таму злая эвалюцыя i выпадак кiруюць сусвету.
  Аѓгусцiна ѓхмыльнулася i заѓважыла:
  - Выпадак кiруе сусвету?
  Зоя пацвердзiла:
  - Ды выпадак!
  Аѓгусцiна скептычна пакiвала галавой:
  - А як гэта выпадак? Што ён падобны на ѓсемагутнага Бога, толькi не занадта любiць тварэнне?
  Наташа згодна кiѓнула:
  - Вось вось! У Сусвеце ёсць i добрае i злое. I зло не заѓсёды перамагае, як i дабро. I людзi ёсць i добрыя i злыя. Як наконт дуалiзму?
  Аѓгустына свiснула:
  - Тыпу Чарнабог i Белабог?
  Наташа кiѓнула галавой:
  - Тыпу таго ... Гэта цалкам лагiчна. I больш пераканаѓча, чым класiчны манатэiзм. Ды i атэiзм не ѓсё тлумачыць!
  Святлана хiхiкнула i прапанавала:
  - А чаму б не атэiзм? Таксама логiка ёсць. Або паганства!
  Наташа выказала меркаванне:
  - Паганства нараджае праблему - хто стварыѓ сусвет. Тое ж самае i атэiзм. Напрыклад, адкуль узялася матэрыя. Дуалiзм, вядома, нараджае праблему - адкуль узялiся злы абсалют i добры. Але затое куды больш лагiчна тлумачыць наша жыццё. У прыватнасцi i тое, што злыя маюць поспех, але i дабро часам узнагароджваецца. I што падонкi атрымлiваюць адплату, хай i са спазненнем. I дабрачыннасць атрымлiвае ѓзнагароду, няхай i не заѓсёды!
  Зоя гэта пацвердзiла:
  - Дуалiзм, вядома ж, шмат што тлумачыць. А стварэнне сусвету?
  Наташа хiхiкнула i адказала:
  - Вось у сусвеце добрае: ад добрага абсалюту, дрэннае ад злога! Усё лагiчна. Бутон ружы ад добрага, шыпы ад злога! Карыснае ад добрага шкоднае ад злога. Прыгажосць ад добрага, пачварнасць ад злога! Зло не абсалютна, як i дабро! Дуалiзм! Усё лагiчна!
  Зоя, падскочыѓшы, адзначыла:
  - Дуалiзм? А манатэiзм?
  Наташа прапанавала:
  - Усемагутны Бог, можа быць добрым. Тады б не маючы злога Усемагутнага Ворага, ён бы пабудаваѓ бы светабудову, у якiм усё яго тварэнне было б шчаслiвым. Хто б перашкодзiѓ усемагутнаму Богу? Цi трэба ѓявiць сабе, што Бог Усемагутны Злы? Або выказаць здагадку дуалiзм - але ѓжо ѓ характары Усемагутнага Бога.
  Аѓгустына свiснула:
  - Дуалiзм у характары Усемагутнага Бога - жах... Хоць пагодзiцеся такi варыянт магчымы. I Бiблiя кажа пра падобны дуалiзм. Што ад Усемагутнага Бога i дабро i зло iдзе!
  Святлана з гэтым пагадзiлася:
  - I такi варыянт рэальны! Хаця... Гэта жахлiва! Усемагутнаму заклiкаць да забойстваѓ? Творцы сусвету ствараць паразiтаѓ i крывасмокаѓ?
  Наташа дадала з усмешкай:
  - I драпежнiкаѓ. I ѓсе адзiн аднаго ядуць...
  Аѓгустына заѓважыла:
  - Гэта жах! Але фактычна той самы дуалiзм двух абсалютаѓ!
  Зоя паведамiла:
  - Рабi дабро i яго прапаведуй!
  Святлана пагадзiлася:
  - Вось гэта дакладна... Але на вайне дабро i зло адносныя паняццi! Вельмi нават адносныя!
  Наташа з захапленнем абвясцiла:
  - Але мая сiла ёсць i будзе галоѓнай! Так што слава вялiкай, царскай Расii! I за дабро!
  Зоя выскалiла сваю прыгожую i панадлiвую пашчу. Прачырыкала з апломбам:
  - Усё ж такi ѓ свеце будзе радавацца дабрыня! Бо я так сказала!
  I страсянула сваёй шавялюрай колеру сусальнага золата.
  Аѓгусцiна з апломбам выдала:
  - Славiцца мая Расiя! I будзе вечна квiтнець, пры кiраваннi дынастыi Раманавых!
  Святлана ахвотна пацвердзiла:
  - Ды слава будзе дынастыi Раманавых! I цару Уладзiмiру Вялiкаму!
  Наташа, скалячы зубкi, праспявала:
  - Вы памятаеце, якое жыццё было, калi любiлi русiчы арла!
  I шлёпне босай ножкай, па пакрытай цiнай лужыне. Узнялася хмара пырсак. Вылецела рыбка.
  Аѓгусцiна злавiѓ яе босымi пальчыкамi ножак, i кiнула сабе ѓ рот. Пачала энергiчна жаваць сырое мяса.
  Зоя раѓнула:
  - Ты хiтрая лiса i ѓ жыццi ведаеш толк!
  Аѓгустына пiскнула:
  - Вядома так!
  Дзяѓчынкi шчэрылi свае жамчужныя зубкi, i падмiргвалi.
  Яны марылi стаць страмчэй, чым Сам сатана!
  Наташка, узяла i прапiшчала, злавiѓшы босымi пальчыкамi ножак мясцовая казурка. Потым узяла i злапала яго.
  Дзяѓчына проста супер i вышэйшы пiлатаж:
  - Я размалачу!
  Зоя падскочыла, босай, хупавай ножкай збiла недаспелы банан. Пасля чаго прашыпела:
  - I будучыя загаворы з намi!
  Аѓгустына зноѓ перакулiлася i прапанавала:
  - Давайце, прыдумаем яшчэ якога-небудзь бога-дэмiурга! Можа быць Iлля Мурамец быѓ таксама якiм-небудзь стваральнiкам!
  Рудая д'яблыца ѓзяла i паказала язык. Падмiргнула сяброѓкам, i зноѓ праспявала:
  - Багатырская наша сiла! Сiла духу i сiла волi!
  Выскалiлi буйныя зубкi. Рыжуха ѓспомнiла, як трапна снарад уразiѓ ангельскi танк.
  I потым чарнаскурыя ваяры падалi перад дзяѓчынкамi на каленi. I цалавалi iм босыя, пыльныя падэшвы хупавых ног. Аѓгусцiне, гэта вельмi падабалася. I яна ад гэтага млела.
  Дзяѓчына потым адчувала сябе на сёмым небе ад шчасця. I сама савала свае босыя ногi ѓ твары палонным. I вельмi нават люта цалавалася.
  Святлана таксама памятала, як ёй цалавалi палонныя ножкi. I кожны пальчык, i круглую пятачку.
  Потым яна ѓзяла пальчыкамi босыя ножкi палоннага за нос, i зрабiла яму слiву. Той апух i заплыѓ. Святлана праспявала:
  - Слаѓся наш Бог Род! I святыя будуць узвышаны... За ратныя подзвiгi! Ды будзе ѓсё круцей, чым да ранейшых часоѓ!
  Зоя ѓзяла i вымавiла з вялiкiм пафасам:
  - Бо мудрасць Рода гэта бясконцасць - вялiкае Творы Бажаства!
  I як голенькай пяткай душыць па кусце з калючкамi.
  Вось i Аѓгусцiна ѓзяла i падскочыла вышэй. I рушыла голай галёнкай па змяi. Яе галава расплюшчылася. I пырснула кроѓ, i мяса расплюшчылася. Трохi запэцкалася i яшчэ босая, точаная ножка.
  Рудая прыгажуня адзначыла:
  - За Бога Сварога мы горы згорнем!
  Святлана лагiчна адзначыла:
  - Добра калi шмат Багоѓ. I некаторыя з iх ствараюць Сусветы. Дык навошта рускiм якiя-небудзь чужыя Багi i вера!
  Аѓгустына зноѓ прайграла сальта i пiскнула:
  - Не патрэбна нам габрэйская вера! Нам патрэбна вера ѓ рускiх, магутных i добрых Багоѓ! Нам патрэбна свая Бiблiя, напiсаная славянамi, рускiмi людзьмi! I свае Багi для пакланення! А не верыць у казкi габрэяѓ!
  Дзяѓчаты хорам зароѓ:
  - Не трэба нам сонца чужое, i чужая хлусня не патрэбна!
  
  
  КАЛI Б ГIТЛЕРА ЗАБIЛI Б У 1941 ГОДЗЕ.
  У светабудове шмат вымярэнняѓ. Вось у адным з iх Адольф Гiтлер стаѓ ахвярай аднаго са шматлiкiх замахаѓ. Якраз 20 красавiка 1941 гады. На дзень нараджэння фюрара, яго ангельскiя шпiёны i прымудрылiся падарваць, нацы нумар адзiн.
  I гэта змянiла, прычым iстотна ход гiсторыi. Пераемнiкам фюрара стаѓ Герман Герынг. Ён адмовiѓся наступ на СССР. Наогул нацы нумар два лiчыѓ, што нельга ваяваць на два фронты, пакуль не скончана з Брытанiяй. Акрамя таго на парадзе 1 траѓня прайшлi новыя савецкiя танк КВ-2. I фашыстаѓ устрывожылi iх 152-мiлiметровыя гарматы. Ды Т-34 небяспечная машына.
  Герынг працягнуѓ вайну на захадзе. Пасля захопу Крыта, нямецкая авiяцыя нанесла поѓнае ѓдар па Мальце. Герынг, быѓшы менш, сентыментальным, чым Гiтлер абвясцiѓ татальную вайну i ѓвёѓ усеагульную працоѓную павiннасць на акупаваных тэрыторыях.
  Немцы ѓзмацнiлi корпус Ромеля i ѓзялi штурмам Талбук. Затым развiлi наступ i на Егiпет. Упала Мальта, прайшла паспяховая высадка дэсанта. Потым i Франка даѓ згоду пасля нямецкага ѓльтыматуму на штурм Гiбральтару.
  Падзенне гэтай крэпасцi дазволiла заблакаваць доступ ангельскага флота ѓ Мiжземнае мора. А немцы сталi перакiдаць войскi ѓ Марока па найкароткай адлегласцi.
  У вынiку ѓжо ѓ другой палове сорак першага года фашысты захапiлi цалкам i поѓнач Афрыкi i што iстотна Блiзкi Усход.
  Далей вайна працягвалася. Сталiн прытрымлiваѓся дружалюбнага нейтралiтэту. Японiя ж аб'явiла вайну Брытанii. А ЗША як гэта iм уласцiва аказалiся ѓ пазiцыi: мая хата з краю.
  Немцы захапiлi астатнюю частку Афрыкi, прычым iх галоѓнай праблемай былi не англiйскiя войскi, а адлегласць, адсутнасць дарог i расцягнутасць камунiкацый. Акрамя таго прайшоѓ паспяховы паход на Iндыю. Пасля чаго нямецкiя часцi сустрэлiся з японскiмi.
  А ѓлетку сорак другога года ажыццявiлася, нарэшце, i высадка ѓ Брытанii. Англiя да гэтага моманту была аслаблена i падводнай вайной, i масiраванымi бамбардзiроѓкамi. Акрамя таго паветраны наступ пасля захопу Афрыкi i Азii, а таксама татальнай вайны пайшоѓ больш паспяхова. Ю-188, Да-217, i Фоке-Вульф суцэль паспяхова спраѓлялiся са сваiмi задачамi.
  I прасавалi, Брытанiю...
  Высадка прайшла ѓ жнiѓнi, i адразу ѓ шмат якiх месцах. У баях упершыню прынялi ѓдзел мадэрнiзаваныя Т-4, i танк "Тыгр". Брытанiя апынулася зрынутая за васемнаццаць дзён.
  А ѓ вераснi разам з японцамi захапiлi i Аѓстралiю. Цалкам зрынуѓшы Брытанскую каланiяльную сiстэму.
  Так завяршылася яшчэ адна ваенная кампанiя Трэцяга Рэйха. Пераможная, i з вялiзнымi заваёвамi. Але на гэтым, зразумела, усё не скончылася. Пад бокам у нацыстаѓ магутны СССР, у якога такiя ж сусветныя амбiцыi, як i ѓ фашыстаѓ.
  I Герман Герынг стаѓ рыхтавацца да вайны. Галоѓная стаѓка была зроблена на найноѓшыя танкi: "Пантэра", "Тыгр", "Леѓ", "Маѓс". Плюс яшчэ Т-4 мадэрнiзаваныя, i розныя САУ. Уключаючы грозныя "Штрумтыгры", "Фердынанды", "Шмель", "Насарог" i iншыя.
  Акрамя таго ѓ чэрвенi сталi з'яѓляцца i "Тыгр"-2, якiя ѓ практычных адносiнах, нядрэнныя знiшчальнiкi танкаѓ.
  Але i ѓ Сталiна ёсць чым адказаць. КВ-3, вагой шэсцьдзесят восем тон з гарматай 107-мiлiметраѓ, i пачатковай хуткасцю снарада 800 метраѓ за секунду. КВ-5 з двума гарматамi ѓ 107 i 76-мiлiметраѓ i лабавой бранёй у 170-мiлiметраѓ. I КВ-4 вагой сто сем тон i лабавой бранёй 180-мiлiметраѓ. Цэлая кодла цяжкiх i звышцяжкiх танкаѓ.
  Свайго роду спаборнiцтва з немцамi, хто цяжэйшыя машыны ѓ серыю запусцiць.
  Плюс яшчэ распрацоѓкi i цяжэйшых машын. Але пакуль у праекце.
  У авiяцыi немцы разгарнулi выпуск МЕ-309 i Ю-288, новага Да-317, i НЕ-177, НЕ-129, сямейства Фоке-Вульф мадэрнiзаванага. I самае галоѓнае - рэактыѓнай авiяцыi. У першую чаргу знiшчальнiка МЕ-262. Пакуль зрэшты, недасканалага.
  СССР таксама меѓ на ѓзбраеннi Якi, Мiгi, Лагi, ПЕ-2, ТУ-3, IЛ-2, ПЕ-8. I шмат састарэлых машын.
  Нямецкiя знiшчальнiкi, мабыць, пераѓзыходзiлi савецкiя ва ѓзбраеннi i хуткасцi, але некалькi саступалi ѓ манеѓранасцi, але толькi гарызантальнай, маючы перавагу ѓ вертыкальнай.
  У цэлым трэба прызнаць, маючы рэсурсы значнай часткi свету, немцы шматразова павялiчылi вытворчасць машын. I былi гатовыя да неабыякай лаянкi.
  СССР меѓ супраць Трэцяга Рэйха каля трыццацi трэць тысяч танкаѓ, з iх вялiкая, частка лёгкiя. Т-34 быѓ дастаткова масавым, але шмат выпускалася i Т-50, машыны лягчэйшай.
  Немцы амаль згарнулi выпуск лёгкай бронетэхнiкi, зрабiѓшы стаѓку на цяжэйшыя экземпляры. Найбольш масавым танкам меркавалася зрабiць "Пантэру". Але, нават маючы дзясяткi мiльёнаѓ рабоѓ, фашысты не паспявалi даѓкамплектаваць свой танкавы парк.
  I iм не хапала машын асаблiва найноѓшых. Акрамя таго ѓзнiклi немалыя праблемы з перавозкай "Маѓса", i танка "Леѓ". Што таксама зусiм не мёд.
  Трэба сказаць i аѓтамат МР-44 таксама яшчэ толькi стаѓ паступаць у войскi Герынга. Германскае войска шматлiкае, але не пераѓзброенае да канца.
  Бракуе ёй часу. А занадта доѓга адкладаць аперацыю таксама нельга - наперадзе восень i зiма. I Герынг рызыкнуѓ стукнуць першым. Нягледзячы на тое, што ѓ фашыстаѓ i не хапае танкаѓ, усяго толькi крыху больш за дваццаць пяць тысяч. У авiяцыi крыху лепшыя суадносiны: падцягнулiся лётчыкi. У СССР самалётаѓ крыху больш за сорак тысяч, у Германii звыш пяцiдзесяцi тысяч, i прычым амаль усiм маркi найноѓшыя.
  Самае галоѓнае, гэтая перавага Вермахта ѓ пяхоце. Набраѓшы мноства хiвi, i замежных дывiзiй, немцы разгарнулi дваццаць з лiшнiм мiльёнаѓ салдат.
  СССР нават з улiкам мабiлiзацыi змог выставiць не больш за дванаццаць мiльёнаѓ. Плюс яшчэ трэба трымаць войска i на Далёкiм Усходзе, каб адбiць Японiю.
  Самураi таксама разгарнулi дванаццаць мiльёнаѓ салдат, з iх дзесяць мiльёнаѓ непасрэдна супраць СССР.
  Плюс яшчэ значная колькасць лёгкiх i сярэднiх танкаѓ. А таксама сваю зусiм не слабую авiяцыю i моцны флёт.
  Так што нялёгка прайшлося Расii. Герынг вырашыѓ не адкладаць вайну да стану поѓнай баявой гатоѓнасцi, а адразу ж i ѓдарыць. I яго полчышчы, перайшлi ѓ наступ 22 чэрвеня 1943 года. Як высветлiлася ѓ самыя першыя днi, што савецкая Расiя да абарончай вайны зусiм не гатова. Войскi вучылi бiць ворага на яго ж тэрыторыi, а не абараняцца. I планаѓ абароны няма, i войскi не даѓкамплектаваны афiцэрскiм складам, i многiя абарончыя збудаваннi не дабудаваны. Атрымлiвалася, карацей кажучы, неяк кепска.
  Сапраѓды Чырвоная армiя наступальная армiя, а ѓ акопах сядзець не надта здольная. I гiтлераѓцы сталi прасоѓвацца ѓ глыбiню савецкай абароны даволi хутка. Прабiвалi абарону савецкiх войскаѓ. I ѓжо 30 чэрвеня ѓзялi Менск. I рухалiся далей. Чырвоная армiя не надта паспяхова спрабавала контратакаваць.
  Але толку было мала... Вось дваццатага лiпеня гiтлераѓцы ѓварвалiся ѓ Смаленск. I разгарнулiся баi за горад-крэпасць. Фашысты адчайна спрабавалi прасунуцца далей, але пападалi пад контратакi. А з усходу перлi японцы.
  Плюс яшчэ ѓ вайну супраць СССР уступiлi туркi, партугальцы, iспанцы, бразiльцы, аргенцiнцы i iншыя. Такi прэсiнг дзiкi ѓзнiк.
  Пад жудасным цiскам СССР прагiнаѓся. I вось упаѓ Кiеѓ, потым Данбас, у асяроддзi апынуѓся Ленiнград. I пачаѓся вырашальны штурм Масквы. Лезлi ѓ бой "Маѓсы", i iншы метал.
  Вось пяць прыгожых дзяѓчат-немак i ваююць на "Маѓсе". Герда, Шарлота, Крысцiна, Магда i Фрыда.
  Яны ваююць на самай цяжкай машыне Вермахта. Што такое "Маѓс"? Сто восемдзесят восем тон у пустым выглядзе. I 185-мiлiметраѓ бартавой бранi, i 240-мiлiметровай лабавой. З двума гарматамi.
  Але пры гэтым танк з-за вялiкай масы ледзьве рухаецца. Дзяѓчаты ѓнутры яго амаль голыя - у адным вельмi адкрытым бiкiнi. I вельмi нават фiгурыстыя i прыгожыя.
  Герда шлёпаючы босай ножкай, адкрывае агонь са 128-мiлiметровай гарматы. Снарад падаюць Шарлота i Ева. Дзяѓчыны амаль голыя, i мускулiстыя. Прэзент смерцi вагой дваццаць восем кiлаграм вырываецца са ствала. I нясецца з хуткасцю 930 метраѓ за секунду. Гэта каласальная забойная сiла.
  Пападае ѓ савецкую КВ-3, пратаранiѓшы браню з дыстанцыi. Ваяѓнiцы хорам усклiкаюць:
  - Ух, з бухты барахты!
  I скаляць свае жамчужныя зубкi. Прыгажосць дзяѓчынак уражвае. Яны проста чараѓнiцтва прыроды.
  Герда зноѓ наводзiць зенiтную i хуткастрэльную зброю, прамаѓляючы:
  - У гэтым крыку смага буры...
  Крысцiна страляе з 75-мiлiметровай гарматы, прамаѓляючы:
  - Сiла гневу, полымя страсцi!
  Шарлота i Крысцiна паляць разам. Разбiваюць савецкую КВ-2 i цвiркалi:
  - Усё ѓпэѓненасць у перамозе чуе вiцязь у гэтым крыку!
  I ваяѓнiцы падмiргваюць адна адной.
  Ева лупанула з 75-мiлiметроѓкi па савецкай пяхоце. Прыкончыла тузiн салдат. I прахiхiкала шлёпаючы босымi ножкамi, па бранi:
  - Я страляю i, лiха забiваюць!
  "Маѓс" працаваѓ рытмiчна, нiшчачы танкi. Рухаѓся ён не шустра, але ѓпарта. I прасоѓваѓся нетаропка, топчучы ворагаѓ.
  Наогул у рэальнай гiсторыi дадзены танк так i не паспеѓ паваяваць. Замест яго выбар упаѓ на больш дасканалую мадэль Е-100. Апошняя машына мела характэрныя асаблiвасцi серыi Е. Нiжэйшы сiлуэт, больш шчыльную кампанавальную схему, i вялiкiя куты нахiлу бранi. Танк Е-100 меѓ лабавое бранiраванне як у "Маѓса" ѓ 240-мiлiметраѓ, але з вялiкiм вуглом рацыянальнага нахiлу лiста. Барты ѓ Е-100 былi ѓ 170-мiлiметраѓ разам з навяснымi лiстамi, але пад кутом нахiлу. У цэлым новы танк атрымаѓся роѓным па ѓзбраеннi "Маѓсу", лепш абароненым, i лягчэйшым. Яго хуткасць на шашы склала 40 кiламетраѓ за гадзiну, супраць 20 у "Маѓса". Але больш дасканалая i лёгкая мадэль у серыю не паспела паступiць. Ды i вайна тады ѓжо прайгравалася.
  Цяпер дзеѓкi асвоiлi "Маѓс", i страляюць.
  Герда аблiзвае губкi мовай. Успамiнае, як яна смактала выдатную мужчынскую дасканаласць. Наколькi гэта смачна i прыемна!
  А зараз яна страляе з магутнай гарматы "Маѓса". Прылады здольна прабiваць усе расiйскiя машыны серыi КВ.
  Наогул звышцяжкi нямецкi танк паказаѓ сябе не хуткаснай, але затое вельмi нават забойнай машынай. Якая змянае любую браню, сама застаючыся непрабiѓнай.
  Герда ѓзяла i праспявала з апломбам:
  - А берагам кiруе скрозь шызы туман...
  Шарлота паддзела босай нагой важкi снарад, i праспявала, скалячы жамчужныя, нiбы толькi што выбраныя са дна мора зубкi:
  - Карабель пустынi - хвацкi капiтан!
  Ева таксама вельмi прыгожая дзяѓчына. Бландынка, i з тонкай талiяй. Такая сэксуальная баба.
  I зноѓ ваяѓнiца страляюць. На гэты раз iх ахвярай стаѓ КВ-5, танк з лабавой бранёй 170-мiлiметраѓ, праѓда, без рацыянальнага нахiлу лiстоѓ.
  У яго нямецкiм снарадам патрапiла i праламала.
  Шарлота ѓзяла i, падскокваючы, праспявала, скалячы зубкi:
  - Басаногая мара - такая прыгажосць!
  I ваяѓнiца так трасяне пышнымi сцёгнамi.
  Ды прыгожа гэта выглядае. Дзяѓчыны выдатныя. Як усякуць снарадамi, ды лупнуць.
  Герда ѓзяла i знесла трыццацьчацвёрку i прасiпела:
  - Я зраблю банзай!
  I яе Маѓс слухаецца. Дзяѓчаты разбураюць рускiх. У лоб "Маѓс" не ѓ сiлах прабiць не адзiн савецкi танк. Усе снарады лiтаральна адскокваюць ад бранi. А ваяѓнiцы скаляць зубкi i равуць:
  - Гаѓ, гаѓ, гаѓ! Мы нанясем удар...
  "Маѓс" пыхкае i зыркае...
  Карацей кажучы, штурм Масквы аказаѓся для немцаѓ i iх арды крыху больш паспяхова, чым у сорак першым годзе. Ды i зiма выдалася не такая ѓжо суровая.
  Сталiцу фрыцы i iх сатэлiты акружылi. А ѓ снежнi пачаѓся штурм самага вялiкага горада.
  Сталiн, зразумела, пераехаѓ у Куйбышаѓ. Але ѓ самiм горадзе застаѓся Жукаѓ. Гэты палкаводзец вырашыѓ стаяць да канца. А гiтлераѓцы распачалi зiмовы штурм. Ён праходзiѓ у некалькi этапаѓ. Падчас баявых дзеянняѓ фашысты ѓжывалi "Штурмтыгр" i "Штурмлёѓ", з магутнымi бамбаметамi. I разбуралi сталiцу. Ператваралi яе ѓ попел.
  Жукаѓ жа загадаѓ стаяць да смерцi. Баi зацягнулiся да канца сакавiка. Але, у рэшце рэшт, упала Масква. Гiтлераѓцы панеслi каласальныя страты, аднак перамаглi.
  Фюрэр узнагародзiѓ за ѓзяцце Масквы Майнштэйна Вялiкiм Крыжом Рыцарскага крыжа. Сорак чацвёрты год, мiнуѓ у амаль аднабаковым наступе фашыстаѓ уздоѓж Волгi, i далей на ђрал. Савецкiя войскi адсоѓвалiся, шмат было дэзерцiраѓ i тых, хто здаѓся ѓ палон. За лета немцы захапiлi ѓвесь раён Волгi, i Каѓказ.
  Восень дайшлi да Свярдлоѓска, i спынiлiся, сутыкнуѓшыся з маразамi, i суровай сiбiрскай зiмой.
  Сталiн яшчэ некаторы час спрабаваѓ супрацiѓляцца. Рускiя контратакавалi ѓ раёне Урала. Здзяйснялi партызанскiя вылазкi. Але ѓ сорак пятым годзе, фашысты канчаткова разам з японцамi захапiлi буйныя гарады Расii. Сталiн адмовiѓся капiтуляваць i сышоѓ у адзiн з сiбiрскiх бункераѓ.
  Вайна перайшла ѓ партызанскую фазу. Гiтлераѓцы i японцы некаторы час пераварвалi Расiю i палявалi за партызанамi. Але ЗША тым часам здолелi стварыць атамную бомбу.
  Герынг не рызыкнуѓ ваяваць за акiянам. У сорак восьмым годзе нарэшце замачылi Сталiна, i партызанская вайна пайшла на спад. Неѓзабаве Расея была паглынутая Трэцiм Рэйхам. Паступова iмперыя пераварвала свае ѓладаннi.
  Герынг правёѓ рэферэндум i стаѓ iмператарам. Яго дзяржава адужэла i стала моцнай. ЗША таксама тачылi кулакi. Хаця другая сусветная вайна i скончылася, але пайшла гонка ѓзбраенняѓ. Ваяѓнiчасць не слабела, i назапашвалася ядзерную зброю.
  Халодная вайна доѓжылася доѓга. Пакуль, нарэшце, у семдзесят пятым годзе не было створана выпраменьванне, якое нейтралiзуе ядзерныя зарады. У 1985 годзе, ужо сын iмператара Герынга, Адольф Германовiч пачаѓ вайну з ЗША.
  Трэцi Рэйх, маючы асаблiва разам з Японiяй перавага ѓ людскiх рэсурсах пачала ѓварванне ѓ ЗША.
  Фашысты рушылi праз Аляску, выкарыстоѓваючы свае больш дасканалыя пiрамiдальныя танкi, супраць "Амбрамса". I тут у наступе прыняѓ удзел i легендарны экiпаж Герды.
  Дзяѓчыны ѓсё яшчэ юныя - так яны валодаюць сакрэтам вечнай маладосцi ведзьмы i генетычна змененыя сцервы. Рассялiся па парах, у танкi, зробленыя са шматслаёвай бранi i з адмысловымi гарматамi.
  Немцы выкарыстоѓваюць адмысловыя прылады, на электрамагнiтнай цязе. Танк знешне зусiм маленькi i калiбр 88-мiлiтраѓ. Затое бранябойнасць куды вышэй, чым у 120-мiлiметровай гарматы "Амбамса". I пры гэтым нямецкi танк непрабiваемы з усiх ракурсаѓ.
  Герда страляе i хiхiкае:
  - Пакараем Амерыку!
  Шарлота таксама палiць, нацiскаючы босым пальчыкам на джойсцiк i, раве:
  - Непакорны герой фюрар-гад!
  На другiм танку едуць таксама басаногiя, вечна юныя прыгажунi ѓ бiкiнi i шчабечуць:
  - Непакорны ва ѓсе часы!
  Крысцiна нацiскае босым пальчыкам на кнопку i шэпча:
  - Супер краiна!
  I амерыканскi танк выбухае...
  Магда заѓважае з усмешкай:
  - А час над намi не ѓладна. Ваюем больш за сорак гадоѓ i зусiм не змянiлiся!
  Герда з iншага танка адказала, папярэдне разнёсшы амерыканскую машыну:
  - Таму што мы ведзьмы!
  Шарлота нацiснула босым пальчыкам на кнопку джойсцiка. Падбiла амерыканскую самаходку i раѓнула:
  - I найкруцейшы ведзьмы!
  Вечным дзяѓчатам iдзе знаходжанне ѓ бiкiнi. Яны ѓ iм такiя сэксуальныя i класныя. Нiбы фiгуркi точаныя, i пазалочаныя. Вось гэта дзяѓчаты - проста сэкс-сiмвал.
  Герда дасцiпна заѓважыла, страляючы i выкарыстоѓваючы босую, точаную ножку:
  - Я прашу не дзiвiцца нiкога...
  Шарлота таксама лупанула, з захапленнем напяваючы, i пагульваючы моцнымi цяглiцамi:
  - Калi будзе здзяйсняцца чараѓнiцтва!
  Крысцiна гэтая залацiста-рудая сцерва, дзюбанула, нацiснуѓшы пальчыкамi на кнопку джойсцiка. Разбiла амерыканскi танк i лягнула:
  - I каго вельмi крута разнесла!
  Магда не зусiм у рыфму пальнула па М-60 i, трасучы босенькай ножкай, тоненька вякнула:
  - Ад лодкi, што мы плавалi, засталося толькi вясло!
  Герда ѓ адказ прабуркавала:
  - Уверх iмкнiся! Здолей паклiкання дабiцца!
  I таксама босай пяткай як нацiсне.
  I трасе сваiмi белымi, як снег, густымi валасамi. Хаця дзяѓчатам ужо за шэсцьдзесят, але яны такiя юныя, свежанькiя. Нiводнай маршчынкi, нiводнай сетачкi, нiводнага намёку на ѓзрост. Целы мускулiстыя i нi кроплi ѓ iх тлушчу.
  Шарлота са сваiмi медна-чырвонымi валасамi, як трасяне, i пры гэтым правiшча:
  - Сапраѓды банзай!
  А што? Найпрыгажэйшая дзяѓчынка...
  А Крысцiна? Тая яшчэ дзеѓка! Нiбы ѓся налiтая свежым сокам. Такая ѓ ёй непаѓторная прыгажосць. I гатова ваяѓнiца рваць i ѓсiх кiдаць.
  Разбiла амерыканскi танк i правiшчала:
  -Мы ваѓчыцы з аскалам!
  Магда гэтая сцiплая дзеѓка. I ведзьма, i заадно i вернiца! Яе босыя ножкi нацiскаюць на кнопкi джойсцiка. Гэта дзеѓка супер! Як лупне па амерыканскiм мастадонце, i разнясе яго.
  А бо нямецкi пiрамiдальны танк нашмат лягчэй, амерыканскага. А самi дзеѓкi такiя прыгожыя.
  Магда гарлапанiць:
  - На славу Айчыны Святой!
  Крысцiна падтрымлiвае падобны парыѓ, i кажа:
  - Душу, сэрцы аддамо! Мы сваёй святой Айчыне...
  Пасля чаго дзяѓчына даслала прэзент знiшчэння.
  Герда ѓ адказ, ёй у суседнiм танку ѓсё выдатна чуваць, пасылае снарад, i вiскоча:
  - Выстаiм i пераможам!
  Шарлота нацiснуѓшы босымi пальцамi на кнопку, раѓкунла:
  - I не пашкадуем жыцця!
  Крысцiна правiшчала, зносячы амерыканскi танк:
  - Жанчына якая заб'е!
  Ваяѓнiцы раѓнулi зараз. Смялi сваiмi стрэламi танкi, i прашыпелi, нiбы ѓвасабленне мастадонтаѓ.
  - Усё выгрузiм у труне, лiчы спакою!
  Дзяѓчыны, пасля чаго як засмяюцца, i пашлюць сонечныя зайчыкi сваiмi зубкамi.
  Герда прачырыкала, стрэлiѓшы, выкарыстоѓваючы сваю зграбную, босую ножку, збiѓшы танк:
  - Я ѓсё-такi дзеѓка з сапраѓднай галавой...
  Шарлота захоплена заѓважыла, паслаѓшы iскры з вачэй. Топнула галавой пятачкай, шыпячы:
  - Сукуплюся я з Сатанай!
  Крысцiна пальне па "Амбрамсу", разбiвае яго браню, i як правiшча ва ѓсё горла:
  - I стрэлю стралой!
  Магда нацiснула босымi пальчыкамi на кнопку. Паслала снарад i захоплена заявiла:
  - Булён ёсць круты!
  Дасцiпная i з жамчужнымi валасамi Герда, як возьме i рагоча з аскалам:
  - Але не блакiтны!
  I пашле сваiмi вочкамi каскад выпраменьванняѓ. Вось гэта баба - адразу вiдаць крутая. I знясе чарговую амерыканскую машыну ѓ кювет. I там яшчэ яе расплююць на запчасткi.
  Шарлота страляючы, нацiснулi голай пяткай на клавiятуру. Адправiла амерыканскага мастадонта да продкаѓ i праспявала:
  - Ламаць, разбураць i рваць на часткi!
  Крысцiна, гэтая дзяѓчына з валасамi - сумесь золата i медзi, як пашле прэзент анiгiляцыi, i прашыпiць:
  - Вось гэта жыццё! Вось гэта шчасце!
  I выскалiць сваю такую мiлую тварыку! I цвiкане па амерыканскiх танках.
  А Магда, гэтае ѓвасабленне прыгажосцi i асаблiвай дабрынi, правiшчала:
  - I не прыйдзе ж да нас непагадзь!
  Герда ѓзяла i прашыпела, выскалiѓшы жамчужныя, падобныя на кiнжалы iклы, рыкаючы:
  - Гэта ёсць бунт!
  Шарлота ѓ адказ, нацiскаючы на педаль босай нагой, прашыпела, скалячы зубкi-клыкi:
  - I Галiвуд!
  Выскалiѓшыся, Крысцiна з дзiкiм ашалелам паслала снарад у сталь i ѓзяла i праспявала:
  - Якiя людзi ѓ Галiвудзе!
  Магда з яшчэ большым азартам выкiнула снарад разбурэння i прачырыкала з апломбам:
  - Суцэльныя зоркi, а не людзi!
  Герда хiхiкнула i прагарлапанiла, пагульваючы цяглiцамi. I заадно паслала босай пяткай вострыя iголкi, што колюць танкi ЗША.
  - I будзе Рэйгану капут!
  Шарлота з велiзарным захапленнем паддала, выдатнымi ножкамi, i выдала смяротны прэс:
  - Нас запрашаюць у Галiвуд!
  Крысцiна з энтузiязмам цвыркнула:
  - Ды ѓ гэты дзiѓны Галiвуд!
  Магда стрэлiѓшы, нацiскаючы босымi пальцамi на кнопку джойсцiка, агрэсiѓна прачырыкала:
  - Хай будзе ѓ славе Галiвуд!
  Немцы праверылi амерыканскую абарону. За паѓгода яны захапiла не толькi Аляску, але i большую частку Канады, атакаваѓшы заходняе ѓзбярэжжа ЗША.
  Як высветлiлася, што нямецкiя танкi мацнейшыя за цяжэйшыя амерыканскiя па ѓсiх артыкулах. I хто авiяцыя ѓ Трэцяга Рэйха нашмат лепш. А дыскалёты ѓвогуле не маюць сабе роѓнага апанента. I гэта вiдавочнае засмучэнне для напышлiвых амерыканцаѓ.
  Рэйган абвясцiѓ святую вайну. Але на ЗША наступалi яшчэ i з поѓдня. Бразiлiя, Аргенцiна, Венесуэла, Чылi аб'явiлi вайну Амерыцы. I разам з японцамi фрыцы прасоѓвалiся па Мексiцы. I падыходзiлi да амерыканскiх меж i з поѓдня.
  У 1986 году пачалiся баi непасрэдна на тэрыторыi Амерыкi. I Нямеччына i Японiя адольвалi супернiка. Прайшло тры месяцы да сярэдзiны красавiка больш за палову тэрыторыi ЗША акупавана японцамi i немцамi.
  I тут Рэйган прапанаваѓ капiтуляцыю. Вайна спынiлася якраз 20 красавiка 1986 года.
  ЗША аказалiся падзеленыя. I ѓсё б нiчога, але... Адольф першы напаѓ i на Японiю. Развязаѓ супраць яе сапраѓдную вайну, i сiтуацыя рэальна ѓзнялася.
  
  СТАЛIН КАПIТАН ПIРАЦКАГА КАРАБЛЯ ђ СВЕЦЕ ФЕНТЭЗI
  Сталiн у iншым жыццi: капiтан пiрацкага карабля , невялiкi , але хупавы брыганцiны , якая рассякае смарагдавыя хвалi . Ён малады , высокi , прыгожы глядзiць у падзорную трубу у пошуках шчодрай здабычы . А экiпаж : складаецца з прыгожых дзяѓчат , буйных i па-атлетычнаму складзеных чалавечых i больш тонкiх i хупавых эльфiек . Апрануты пiраткi у караценькiя спаднiчкi , з голымi , загарэлымi ножкамi , i тонкай палоскай тканiны на пышны грудзей . Затое галаѓныя самыя разнастайныя , i капялюшыкi з пёрамi , i вянкi , i нават своеасаблiвыя кароны з старонак " Капiталу " Карла Маркса .
  Вось адна з эльфiек , вушкамi у форме ружачак i чатырох каляровы прычоскай падскочыла да правадыру :
  - Можа дадаць яшчэ два ветразi на грос - мачту , i адзiн на фок ?
  Сталiн працягнуѓ руку i пагладзiѓ дзяѓчыну - эльфiйку па галаве , яе валасы былi далiкатней пуху , пахлi мёдам i свежых вясновых кветак . Вонкава юная пiратка завуркатала ад задавальнення . Правадыр размерана вымавiѓ :
  - Не , лепш пастаѓце ветразь на бiзань - мачту , гэта палепшыць нашу манеѓранасць ! Дно брыганцiны , калi апошнi раз чысцiлi ?
  Эльфiйка ганарлiва адказала , зiхоцячы вочкамi :
  - Два дня таму таварыш капiтан !
  - Выдатна сачыць за морам !
  Сталiн агледзеѓ брыганцiну , менавiта на такiх пасудзiнах плавалi флiбусцьеры iспанскiх мораѓ у сямнаццатым стагоддзi . Хiба што форма была больш абцякальная i хупавая асаблiва пазалочаны носiк . I ветразi такiя прыбраныя вышытыя васiлькамi , рамонкамi , званочкамi i ружамi усiх адценняѓ . Сама палуба выдраена да бляскамi i па ёй бясшумна пляскаю , дакладныя , босыя нажачкi дзяѓчынак .
  Больш буйныя чалавечыя жанчыны узброены доѓгiмi мячамi i цяжкiмi мушкетамi са штыкамi , а эльфiйкi лукамi i тонкiмi шаблямi . Мужчын , нешта​​ не вiдаць , за выключэннем толькi хлопчыка на выгляд гадоѓ трынаццацi у матроску i шорцiках . У яго на поясе таксама боѓталася такая як эльфiек шабелька , а на галаве красавалася фуражка з трапяткiмi стужачкамi . Iдэалiстычная карцiна , але Сталiн ведаѓ , што яны пiраты , бязлiтасныя i жыццярадасныя адначасова ! Аб гэтым сведчыѓ i сцяг​ Блакiтнае палотнiшча з белым гуртком , унутры белага гуртка чырвоныя серп i молат , а па бакамi i зверху па фiялетаваму чэрапе .
  Хлопчык - юнга узлез на самы верх i раптам як засвiстыць :
  - Бачу мэта наперадзе , трэба узяць галс ледзь правей !
  Сталiн прароѓ грамавым басам :
  - Поѓны наперад , забiраючы направа !
  Брыганцiна дадала хаду , пры гэтым здавалася , што яна ледзь тычыцца хваль . Правадыр скрозь падзорную трубу , разглядзеѓ патэнцыйную ахвяру . Гэта было даволi буйны , мяркуючы па канструкцыi накшталт б iспанскi галiён . Праѓда , ветразi зорна - паласатыя пад колер Амерыкi .
  Сталiн ахнуѓ :
  - Цудоѓна , нiчога не скажаш !
  Самая буйная , добрых два метра жанчына атлетычнага целасклад падляцела да правадыру :
  - Мы гатовы да абардажу таварыш Сталiн !
  I страсянула поѓнымi , як кавуны грудзьмi , праѓда стан у яе была тонкая , з шакаладнымi плiткамi прэса . Так самка - волат з залацiстымi , кучаравымi валасамi цалкам прывабная з юным прапарцыйным асобай . А грудзей у яе такiя клiчучыя , здаецца яны , вось - вось парвуць тонкую палоску вышытым жэмчугам тканiны .
  Сталiн i яшчэ пагладзiѓ, адчуваючы, на гэты раз больш даѓкi , мушкатовы пах :
  - Уварвешся на карабель услед за мной ! Я камандзiр i павiнен быць наперадзе !
  Брыганцiна наблiжаецца да галiёну , як каршак да кнару . Мабыць на варожым караблi заѓважылi пiратаѓ i спяшаюцца сысцi​ Нейкiя​​ чалавечкi забягалi па палубе , iмкнучыся дадаць ветразяѓ . Сталiн выпрабаваѓ некаторае хваляванне : галiён вельмi вялiкi з гарматамi i шматлiкай камандай . А у яго толькi восемдзесят дзяѓчат i басаногi юнга , супраць ... Цяжка палiчыць , але мабыць ворагаѓ некалькi сотняѓ . Зрэшты , дзяѓчаты iрвуцца у бой ! Як у iх зiхацяць вочы i гуляюць бiцэпсы на руках , перакочваючыся шарыкамi мускулы на нагах . Дзяѓчыны проста цудоѓныя , са сваёй грацыяй . А супернiк , падобна , спалохаѓся i сыходзiць , але брыганцiна з дзяѓчатамi нашмат iмклiвей . Памочнiца эльфiйка зрабiла сальна i сваёй шабелькай рассекла налёту надыходзячую да Сталiну марскую асу . Дзяѓчынка выдыхнула :
  - Не смей жывёла джалiць чалавека !
  Правадыр ухвалiѓ парыѓ эльфiйкi :
  - Правiльна красуня ! А зараз можа , для бадзёрасцi праспяваеце !
  Ваяѓнiца кiѓнула у бок хлопчыка - юнгi :
  - Выдай нам Джонi , што - небудзь новенькае !
  Хлапчук заспяваѓ сваiм звонкiм i чыстым як горны ручаёк галаском :
  ты што сумуеш мая прыгажосць​​ слёзы ,
  Мусiць чуе сэрца мiленькай бяду !
  Пануе вясна​​ у сэрца юнакi маразы​
  Але усё роѓна не месца iм на беразе !
  
  У паход па мору , вiцязi сабралiся ,
  ты быѓ хлапчук , а зараз карсар !
  Хоць за спiной зайздроснiкi шапталiся ,
  Ня размяняеш , на капейкi дар !
  
  На мора штармы , буры , лiвень хвошча ,
  А раны пякуча раз'ядае соль !
  Але мы не шукаем службы сабе лягчэй ,
  Святы Айчыне аддалiся душой !
  
  Мая дзяѓчынка мiлая сяброѓка ,
  Вось да чаго салодкiя твае вусны !
  Пакрылiся лёдам , бушуе драпежна завiруха ,
  Зiма надышла у мука прыгажосць !
  
  А мы плывём , сябар сябра сагрэвая ,
  Падбадзёрым поглядам , жарам слоѓ лiхiх !
  Ёсць вера , што знойдзецца месца у раi ,
  Гасподзь дапусцiць у край свой маладых !
  
  Але не думай , аб халоднай смерцi ,
  Наш доѓг i выжыць , смела перамагчы !
  Хто верны Богу : у гэтым мне паверце ,
  Расii павiнен сiлай усiх служыць !
  
  Тады Гасподзь нас узнагародзiць сто разоѓ ,
  Хрыстом Усявышнiм абрана краiна !
  Масква ты стала усiм мiрам сталiцай ,
  Зiхацяць золатам царквы купалы !
  
  Якое шчасце - адданасць Расii ,
  Краiны вялiкай - мацi Зямлi !
  Дажджы палi расою абросiлi ,
  Русь увасабленне якая iмкнецца мары !
  Сталiн пакуль хлопчык спяваѓ , закурыѓ трубку i з здзiѓленнем заѓважыѓ :
  - Дзiѓна , а юнга спявае зусiм як дарослы !
  Дзяѓчына - эльфiйка хiхiкнула :
  - А ён i ёсць дарослы . Гэта рыцар сэр Афленга . Капрызная фея ператварыла яго у хлапчука , паабяцала , што ён зноѓ вырасце , калi яго усiм сэрцам пакахае прынцэса !
  Сталiн выпусцiѓшы з стылi Пятра Першага колца , адзначыѓ :
  - Тады ён будзе хлопчыкам вечна , хто з прынцэс пакахае дзiця ! Або нават з простых жанчын , калi яны не вычварэнствы !
  Словы правадыра перапынiѓ грукатлiвы залп гармат галiёна . У гэтага карабля было каля дзевяноста гармат , супраць васямнаццацi на брыганцiне . Зрэшты , залп быѓ зроблены з вялiкi дыстанцыi , i пад няправiльным кутом . Пападанняѓ амаль не было , i толькi адно з ядраѓ ледзь не зачапiла ветразь . Юнга звонка свiснуѓ , скаля белыя як снег i блiскучыя зубы :
  - Ледзь не залiк , час адкрыць рахунак !
  У гэты момант галоѓная чараѓнiца эльфiйка дастала з - за станiка блiскучую як алмазная пыл госць i​ хутка прачытаѓшы загаворы , падзьмула на яе . Засвяцiлiся маленечкiя зорачкi , яны ураз , дасягнулi ветразяѓ , якiя раптам ярка заззялi . А брыганцiна раптоѓна iрванула як турбарэактыѓны самалёт . Сталiн ледзь утрымаѓся , ледзь не выпусцiѓшы трубку , а некалькi дзяѓчат ѓпала , затузаѓшы голенькiмi , загарэлымi i надзвычай сэксуальнымi ножкамi . Цяпер яны ужо былi сапраѓднай ракетай . - Дзяѓчына - атлет , камандуючая ваяѓнiцамi чалавечай пароды , загадала :
  - Зараджай мушкеты !
  Многiя ваяѓнiцы зрэшты , паспелi зарадзiць загадзя i калi брыганцiна нагнала , галiён , з хаду далi залп , па .... Тут ужо Сталiн здзiвiѓся , перад iм былi гiбрыды школьных гумак i майскi жукоѓ . Яны трэслi лапкамi i тонка пiшчалi . Правадыр прабурчаѓ :
  - Што за чартаѓшчына !?
  ляпнуѓ сябе па шчацэ i , насланнё рассеялася , перад iм ужо былi звычайныя чалавечыя салдаты i некалькi камандзiраѓ - фаѓнаѓ . На палубе ужо валялiся пабiтыя i параненыя супернiкi . З лугоѓ агонь адкрылi i эльфiйка , а па-атлетычнаму складзеныя дзяѓчына пачалi скакаць на варожы карабель . Iх голыя , ружовыя пятачкi так i мiльгалi , а мячы зiхацелi на .... Адразу трох сонцах . Сталiн з здзiѓленне усклiкнуѓ :
  - Вось тыя на !
  I скокнуѓ услед за дзяѓчатамi , яго каваныя боты гулка стукалi па палубе . А дзяѓчынкi раѓлi ад захаплення , змагаючыся з варожымi салдатамi , падобных жудасна выродлiвых людзей незразумела якi нацыянальнасцi . Эльфiйкi таксама не жадалi стаяць на месцы , i кiдалiся у бой . Вось iх камандзiр знесла блiжэйшаму салдату галаву . Прычым яе ѓдар быѓ незвычайна хуткi , нiбы мiльгануѓ сонечны зайчык , выпушчаны гарэзным школьнiкам . Сталiн i сам з задавальненнем ссек блiжэйшага супернiка , адчуѓшы мышцамi мiмалётнае супрацiѓ згодлiвай плоцi . Правадыр рыкнуѓ :
  - Ну што​ стварэнне выродлiвая - атрымала !
  Больш упартае супрацiѓ аказаѓ фаѓн . Ён фехтаваѓ дастаткова спрытна , нават ледзь не задзел Сталiна па носе . Правадыр , улавiѓшы пэѓную паслядоѓнасць у рухах супернiка , паклаѓ не парнакапытнага тыпу . Дзяѓчына - атлет адобрыла :
  - Вось так без цырымонiй мой капiтан ! Фаѓны падступныя пачвары , i самае галоѓнае подлыя , як сама подласць .
  Адзiн з супернiкаѓ - фаѓнаѓ пачуѓ гэта i запярэчыѓ :
  - Гэта паклёп ! Мы як раз высакародныя i служым iмперыi , а вы пiраты !
  Дзяѓчынка усмiхнулася i з такi сiлай дала у пах салдату , што той зрабiѓ сальта у паветры i вылецеѓ за борт . Ваяѓнiца праспявала :
  Дурны жорсткi карнiк​
  Заѓзята iмперыi служыць !
  Ну , а на справе здраднiк​
  Подлы i нiзкi прыслужнiк !
  Здасць ён за грошы i маму ,
  Толькi вышэй дадайце працэнт !
  Сумлення няма i грама​
  Праѓды не узяць i на цэнт !
  Хаця дзяѓчат i эльфiек было нашмат менш , рухалiся яны значна хутчэй мужчын , так i змагалiся вельмi тэхнiчна . Iх працiѓнiкi , то i справа спазнялiся , а iх узбраенне глядзелася вельмi нязграбна . Вельмi нават не дрэнна ваяваѓ i юнга . Хлапчук проста быѓ як змейка гюрза , так яшчэ з не зусiм звычайнай тэхнiкай . Здавалася што гэта сумесь танца казачка i полькi . А у руках адразу дзве шаблi .
  Сталiн зрэшты , аддаваѓ перавагу бiцца з дапамогай мяча i доѓгага кiнжала . Яму успомнiлася дзiцячая казка : Пiцер Пэн . Там таксама было такi ж вечны , басаногi хлапчук з мячамi . Дзiѓнае супадзенне , сiмвалiчнае . Вось правадыр робiць " млын " i яго адна ссечаная галава падлятае ... Многiх магчыма здзiвiла , навошта правадыр усiх часоѓ i народаѓ чытаѓ дзiцячую казку , але тут ёсць апраѓданне . У яго папрасiлi дабро на яе экранiзацыю , i правадыр прачытаѓ .... Адказаѓ адмовай , заявiѓшы , што лепш экранiзаваць : Капiтана - Сарвi галава ! Праѓда перашкодзiла распачатая вайна , так i буры бо у асноѓным нямецкага паходжання , а ангельцы некаторае час лiчылiся саюзнiкамi .... Як спрытна хлапчук паклаѓ iмклiвага фаѓна , проста выкарыстоѓваѓ шырокi намах рагатага суб'екта . Той упаѓ , задрыгаѓ капытамi , як праколаты распаленай iголкай жук . Юнга праспяваѓ :
  - А што такое вайна ? Не не лiтр вiна ! Ада у ёй глыбiня , i вялiкая бяда !
  Дзяѓчаты таксама неслi страты , але пакуль толькi параненымi . Яны зусiм не збiралiся так проста легчы адкiнуць канечнасцi . Сталiн зноѓ счапiѓся з фаѓным . Гэтыя iстоты у казках не гэтак добры як эльфы i не так злы як тролi . Свайго роду прамежкавы тыпаж . Зрэшты , напэѓна , у мастацкiм творы , можна сустрэць i злога эльфа , i добрага троля ! Сталiн зрэшты , не стаѓ зацягваць бiтву i спрытна кiнуѓ кiнжал фаѓну у горла :
  - Прабач браток , фехтаваць нам некалi !
  I фаѓн здох , пускаючы маленечкi фантанчык блакiтны крывi . Дзяѓчаты ж зарабiлi мячамi яшчэ энергiчней , яны лiтаральна вывяргалiся энергiяй i эратызмам . Iх ворагi адступалi , падалi , а некаторыя нават скакалi у ваду , iмкнучыся выратавацца уплаѓ . Палуба неѓзабаве ачысцiлася ад жывых супапатаѓ i пачалася праверка адсекаѓ карабля . Дзесятак упалых на каленi палонных лямантаваѓ аб лiтасцi . Сталiн паглядзеѓ на iх : не выкупу не дадуць , а кармiць накладна i загадаѓ :
  - Прыкончыць iх !
  Дзяѓчаты кiнулiся выконваць загад з вiдавочным энтузiязмам . Адзiн толькi юнга - хлапчук запярэчыѓ :
  - Не стаiць так паступаць !
  Сталiн выскалiѓся :
  - Гэта яшчэ чаму ?
  Хлопчык цалкам лагiчна адказаѓ :
  - Таму што​ у гэтым выпадку нiхто не здасца нам у палон . Усё будуць бiцца да канца !
  Сталiн усмiхнуѓся i зрабiѓ лязом мяча васьмёрку :
  - Тым лепш ! Чым больш ворагаѓ , тым цiкавей вайна !
  Хлапчук запярэчыѓ :
  - Добры кiраѓнiк новых ворагаѓ не нажывае , падобна таму , як руплiвы гаспадар лiшнiх блох не разводзiць !
  Сталiн з ухвалой паляпаѓ хлапчука па плячу :
  - Маленькi фiлосаф , вундэркiнд !
  Юнга запярэчыѓ , злосна тузануѓшы светлай галавой , у гарачцы бою з яго зляцела фуражка :
  - Я не вундэркiнд , мне хутка сто гадоѓ стукне ! I я перажыѓ сваiх пецярых ранейшых капiтанаѓ , а да гэта яшчэ пайшоѓ вайну з трыма баронамi i адным герцагам !
  Сталiн у прытворным захапленнi пляснуѓ рукамi :
  - Вай ! Так ты ветэран - малалетка ! Няхай нават i знешне хлапчук . - Правадыр стаѓ больш сур'ёзны . - Хоць малы рост дае перавагi . Але вось я асабiста , не адчуваю настальгii па свайму дзяцiнству - яно было занадта цяжкае i жабрак !
  Хлапчук - юнга не пагадзiѓся :
  - Дзяцiнства заѓсёды асаблiвая час , асаблiва у сэнсе ѓспрыманнi свету . Зрэшты , заѓсёды ёсць шанец у яго вярнуцца !
  Сталiн хацеѓ , нешта​​ яшчэ сказаць , як з'явiлiся дзяѓчынкi . Яны вялi з сабой раскошна апранутую , поѓную даму на справе не старэй трыццацi гадоѓ , але ужо разбрузлую , i зусiм юную у сцiплым сукеначка i басаногу служанку . З iмi таксама тоѓстага чалавека з галавой качкi i дзюбай​​ пры цылiндры i у пазалочаным гарнiтуры . Дама была апранутая не проста раскошна , яна была запар пакрыта каштоѓнымi камянямi усiх вiдаѓ , прычым яны глядзелiся хутчэй пярэста , чым гарманiчна i надавалi палоннiцы хутчэй выгляд цыганскай каралевы , чым шляхетны сеньёры​ Служанка , нягледзячы на шэрае сукеначка без усякiх упрыгожванняѓ i з самога грубага палотны , выглядала вельмi мiлая , а яе белыя , кучары вельмi прыгожа рассыпалiся па плячам . Загарэлыя ножкi былi злёгку агрубелыя , але пры гэтым вельмi хупавыя , роѓныя , нiбы iх ваяѓ скульптар антычнасцi . Твар служанкi было яшчэ зусiм дзiцячым , але адчувалася , што дзяѓчына моцная , так i во поглядзе не чыталася спалоху . Што тычыцца тлустага качар , то ён напусцiѓ на сябе абыякавы выгляд , нiбы гэта яго нiяк не тычылася . Шляхетная дама да сяле маѓчалая убачыѓшы камандзiра , прынялася гарлапанiць :
  - Так як ты адважны напасцi на карабель маркiзы дэ Гарор . Цябе не проста павесяць , а чацвяртуюць i спаляць жыѓцом ! ты проста ублюдачнае пiрацкае вырадак .
  Сталiн у адказ стрымана кiнуѓ :
  - Распрануць яе i усыпаць сотню бiзуноѓ​ Паспытаѓшы гарачанькiх , яна паразумнее !
  Дзяѓчаты з радасцю кiнулiся выконваць загад правадыра . Сталiн ж звяртаючы увагi на дзiкiя вiскi , павярнуѓся да качканосы суб'екту i спытаѓ :
  - Жыць хочаш !
  Той проста адказаѓ :
  - Вядома хачу !​ Колькi ?
  Сталiн , ухмыляючыся , адказаѓ :
  - Столькi золата , колькi ты сам важыш !
  Качканосы багацей зрабiѓ спробу патаргавацца :
  - Я не настолькi багаты , каб плацiць за сябе такую вялiкую суму !
  Сталiн не доѓга , думаючы загадаѓ :
  - Павесiць яго ! Нам жабракi не патрэбныя !
  Дзяѓчаты схапiлi тлустага качар i павалаклi яго па палубе . Той адчайна завiшчаѓ :
  - Стойце , я згодзен ! Ня трэба вешаць !
  Сталiн падступна усмiхнуѓся :
  - Ужо позна , пакуль ты гандляваѓся , набегла пеня . Так што​ золата у два тваiх вагi !
  Качканосы багацей хацеѓ вякнуць , але перадумаѓ , злавi неймаверную лютасьць во поглядзе Сталiна :
  - Згодзен ! Заплачу !
  Правадыр здзеклiва вымавiѓ :
  - Але ты на мяне паглядзеѓ коса , мабыць праклiнаючы у душы , таму заплацiш за сябе у чатыры разы i гэта маё апошняе слова ! Так што у кайданы яго !
  Качканосага багацея павалаклi у трум . Дзяѓчыны - эльфiйкi паднеслi Сталiну куфэрак , з чымсьцi​​ аб'ёмным i панадлiвым . Правадыр хацеѓ , быѓ сунуць у замочную свiдравiну кiнжал , як галоѓная эльфiйка адвяла вастрыё сваёй хупавы ручкай :
  - Не стаiць спадар капiтан , паламаецца !
  Сталiн неахвотна пагадзiѓся :
  - Можа ты i у самiм справе правы : не стаiць .
  Кiраѓнiца эльфаѓ замест адказу падняла ножку i сунула у свiдравiну свой вялiкi палец . Пасля чаго праспявала :
  - Востраѓ скарбаѓ - поѓны пачвар ! Эльф не страшыся - смела Бярыся !
  Вечка куфэрка адкiнулася , i перад позiркам Сталiна адкрылiся багаццi . Тут у асноѓным ляжалi ювелiрныя упрыгожваннi тонкай працы , з розных каштоѓных камянёѓ , у тым лiку такiх , якiх нават кахаючы любавацца на каменьчыкi правадыр нiколi не бачыѓ . Прыгожа i прывабна , лашчачы погляд . А сама праца , такая тонкая , кожны малюнак сапраѓдны шэдэѓр , як намаляваны пэндзлем гранд - майстра !
  Прычым багацце адценняѓ дадзеных скарбаѓ не паддаецца апiсаннi . Сталiн свiснуѓ :
  - Вось гэта мы вылавiлi .... Страмчэй залаты рыбкi з плацiнавымi плаѓнiкамi . Што ж цудоѓна . - Погляд правадыра раптам упаѓ на дзяѓчыну - служанку . - А з той , што рабiць ? Выкуп за цябе не дадуць , а тапiць шкада !
  Дзяѓчынка​​ выпрастаѓшы табар , вымавiла :
  - Я заѓсёды марыла стаць флiбусцьерам !
  
  Маркiза дэ Гарор пасля жорсткай лупцоѓкi страцiла прытомнасць​​ зараз яе замкнулi у трум , разам з качканосым багацеем . Сам Сталiн гуляѓ у карты з двума свае чароѓнымi памочнiцамi i вечным хлопчыкам Юнгай . Гульня называлася кароль . У ёй спачатку раздушылася карты вызначальныя караля , кардынала , бунтара i халуя . Потым кароль пасля раздачы прызначаѓ сабе козыра . Прычым бунтар меѓ права тройчы​ не згаджацца , праѓда , пасля трэцяга разы пераходзiѓ у халуi . Спачатку Сталiн упэѓнена сядзеѓ у каралях , але затым гульня у яго не пайшла . Апусцiѓся да ѓзроѓню шасцёркi i сядзеѓ на iм . Таму паведамленне :
  - На гарызонце карабель ! - Яго узрадавала .
  Правадыр як закрычыць :
  - Свiстаць усiх наверх !
  Голенькiя , загарэлыя ножкi мускулiстых дзяѓчат i хупавых эльфiек запляскалi па палубе . Пiраткi былi поѓныя энтузiязму . Ветразi брыганцiны надзьмулiся .... Сталiн у падзорную трубу разглядаѓ надыходзячыя пасудзiны i яго гэтага энтузiязм рэзка спаѓ .
  - Чатыры фрэгата ! Мм - так !
  Эльфiйка скалячыся​ удакладнiла :
  - У кожнага па пяцьдзесят дзве гарматы , i ваенная каманда , спецыяльна навучаных для бою з пiратамi байцоѓ !
  Сталiн нахмурыѓся :
  - Бiцца з такiмi сiламi , сэнсу не . Значыць час сыходзiць ...
  Дзяѓчына - атлет , другая памочнiца прапанавала :
  - А давайце iх пакусаем трошкi ... У нас перавага у хадавых якасцях i манеѓранасцi ...
  Сталiн ахвотна пагадзiѓся :
  - Пакусаем ворагаѓ ! Аса як правiла кусаецца !
  Эльфiйка з заклапочанасцю вымавiла :
  - А галiёну ад iх не сысцi​ Яго дагоняць , разам з таварам . Шкада падобнае кiдаць , вельмi шкада !
  Дзяѓчына - атлет прапанавала :
  - Паспрабуем гэтыя фрэгаты , далей ад галiёна адвесцi . Выканаем хiтры манеѓр у стылi крука !
  Сталiн паправiѓ сабе трыкутку :
  - Адважвайцеся дзяѓчаты !
  Пiрацкая брыганцiна iрванула у бок баявых фрэгатаѓ . Яна лёгка набiрала ход , а чараѓнiца - эльфiйка шаптала загаворы , i руля у ветразi . Хлопчык - юнга Джэк зрабiѓ сальта , падхапiѓ з падлогi лук , пасля чаго праспяваѓ :
  - Гэта конi , у маёй галаве , натапталi табун , наклалi аладак ! Як пазбавiцца мне , ад распушчаных дум , можа проста згуляць на гармонiку !
  Дзяѓчаты - пiраты зарагаталi i сталi паказваць пальцам у скронi , што было знакам найвышэйшага адабрэння .
  Брыганцiна працягвала наблiжацца , а галоѓная эльфiйка зарадзiла самую вялiкую гармату брыганцiны . Яна выскалiла зубы ласкавай пантэры :
  - Зараз я вам ѓрэжу ! Атрымайце вы ад мяне !
  Эльфiйкi выказалi бурны захапленне , у выглядзе аглушаючага смех :
  - Так вораг атрымае , i агучыць ! А тое яшчэ як пудзiла замяучыць !
  Хлопчык - юнга праспяваѓ :
  - Чучала - мяѓчала , на трубе сядзiць ! Чучала - мяѓчала , песеньку сапе !
  Яго словы перапынiѓ стрэл прылады : ядро , са свiстам праляцеѓшы , усадзiла у грос - мачту фрэгата . Трапленне было дакладным , так яшчэ i мачта ѓпала , раздзiраючы пафарбаваныя у рыжы колер з выявай крумкач ветразi . Фрэгат , якi атрымаѓ гэтак жорсткi укол , адразу ж страцiѓ вялiкую частка свайго грознага вiду . Сталiн ляпнуѓ у ладкi :
  - Туба - юмба раз !
  У адказ прагрукатаѓ залп двух сотняѓ гармат , пасля чаго усё чатыры фрэгата ахуталiся дымам . Дыстанцыя зрэшты , была занадта ужо вялiкая . Мора ускiпела , i завiравала , ад падзення мноства ядраѓ . Але , нi адно не даляцела да брыганцiны . Зрэшты , золатаперая рыбка са страху скокнула на борт карабля . Джэк перакулiѓшыся злавiѓ яе рукамi , i затым праспяваѓ :
  - Рыбка , рыбка , дзе твая ѓсмешка ! Поѓная запалу i агню ! Самая недарэчная памылка Рыбка , у тым , што ты сыходзiш ад мяне !
  Сталiн паправiѓ хлапчука :
  - Так не ! Як раз так i не сыходзiць ! ты яе злавiѓ .
  Хлопчык перавярнуѓся , устаѓ на рукi , а золатаперую рыбку стаѓ падкiдваць босымi , вельмi вытанчанымi , нiбы у дзяѓчынкi - прынцэсы ножкамi . I пры гэтым юнга спяваѓ :
  - Нiкуды не пойдзеш ! Герынг пацук i вош ! А дакладней кабан ! Смех з дурдома усiх краiн ! О - о ! О - о ! О - о ! Гiтлер - югент наша сiла !
  Сталiн пракруцiѓся на абцасе , кiнуѓ кiнжал у трохгаловую стракозу . Дзяѓчына - атлет усклiкнула :
  - Брава !
  Юнга падскочыѓ вышэй , а эльфiйка зноѓ пальнула ужо па iншаму фрэгата . У дыму зрэшты , немагчыма было разгледзець​​ яна цi прамазала .
  Сталiн спытаѓ чароѓнага кананiра :
  - А як табе атрымоѓваецца , бiць так далёка i трапна ! ? Я можа быць у чырвонай армii , такое б увёѓ , вясёлкавалосая ....
  Эльфiйка смеючыся , адказала :
  - Гэта тэхначароѓства , недаступнае простаму чалавечаму разуменню ! А значыць вельмi крута !
  Сталiн настойваѓ :
  - Ну , не ! ты абавязана падзялiцца сакрэтам са мной , калi любiш Вялiкую савецкую Расiю !
  Чараѓнiца - эльфiйка замест адказу , заклала у казённiк , ядро i пальнула у трэцi раз . Гармата пры гэтым практычна не адчувала аддачы . Яе бронзавы ствол упрыгожаных малюнкамi драконаѓ ярка паблiскваѓ на сонца . Парыѓ ветру , часткова знёс дым , i можна было бачыць , як падае трэцяя грос - шчогла . Сталiн прыцмокнуѓ вуснамi :
  - Пышна ! Наогул Варашылаѓ бездапаможнае ЧМА па параѓнаннi з табой . А яшчэ кажуць Варашылаѓскi стрэлак ! Ну , а калi я пальну , так грукат разнясецца па усяму свеце !
  Дзяѓчаты дружна захiхiкалi :
  - Так наш капiтан , ты самы круты i трапны !
  Сталiн падмiргнуѓ , зрабiѓшы з сябе выгляд крымiнальнага пахана​ А пасля набычыѓся , як слон :
  - Ну што​ дзяѓчына - эльфiйка , крушы iх !
  Ядро стукнула яшчэ раз , уразiѓшы чацвёрты фрэгат . Карабель скалануѓся як глотка , у якую залiваюць кiслату i таксама запаволiѓ ход .
  Чараѓнiца - эльфiйка пераможна заявiла :
  - Вось ён стопрацэнтны вынiк !
  Сталiн , смеючыся , прароѓ :
  - Тумба - юмба раз ! Тумба - юмба два ! Тумба - юмба пяць ! Выйшаѓ зайчык пагуляць ! Раптам паляѓнiчы выбягае - прама у зайчыка страляе ! Пiф - паф ! Ня патрапiѓ ! Зайка шэры паскакаѓ !
  Кананiр - эльфiйка заѓважыла з гонарам :
  - Цяпер нават у галiён ёсць шанец сысцi ! Так што я страляла нездарма !
  Сталiн блiснуѓ сваiмi якiя сталi вялiкiмi i белымi як у арабскага скакуна зубамi :
  - Працягвай агонь да поѓнага знiшчэння супернiка ! Мы не можам дазволiць сабе такi раскошы як паѓза ! - Правадыр кашлянуѓ i тут ж паправiѓся . - Я маю з прычыны : страту цэлага галiёна з каштоѓнымi трафеямi !
  Чараѓнiца - эльфiйка пагадзiлася :
  - Ты вялiкi , найвялiкшы з правадыроѓ , вядома ж , мае рацыю ! Гэта было б празмерным !
  Сталiн груба перабiѓ гламурную дзяѓчынку :
  - Так страляй сцерва ! Бi як можна часцей ! Плi !
  Кананiр - эльфiйка скаля зубы , адказала :
  - Буду бiць , а не адбiвацца !
  Хлопчык - юнга раптам на поѓным сур'ёзе заспяваѓ :
  Адкрыем веру нашу : ёсць вышынi​
  Навук , маралi , доблесцi i гонару !
  Каб вечна вока лашчылi усё прыгажосцi​
  Каб мы з каханай былi у шчасце разам !
  
  Мая дзяѓчынка мiлая , прыгожая ,
  Кастрам златыя кучары па ветру !
  Творца Сусвету даѓ такое дзiва​
  У табе Усявышнi увасобiѓ мару !
  
  Вочы кахання - гранёныя алмазы ,
  Iх сiла страсцi топiць тоѓсты лёд !
  Хрыста Уладыкi успомнi ты наказы ,
  I узьнясiся з каханай у палёт !
  
  Прыгажосцi светабудовы бясконцыя ,
  Мы да iм каханне маладая паляцiм !
  Няхай будзе наш саюз такiм сардэчным ,
  Што абрынецца непрыступны Iзмаiл !
  
  Як далiкатна у вусны з дзевай цалавалiся ,
  Лашчыла шчочкi моцная рука !
  Быѓ паветра захоплены дыхання Мая ,
  Засталося золата , вывелася руда !
  
  Так валасы дзяѓчынкi залатыя ,
  Такая прыгажосць у яе рысах !
  Да асобе нарады у годзе маладыя ,
  Каб не было чало кахання у слязах !
  
  I вось спяваю я песню дзеве з лiрай ,
  У адказ крыштальны , чысты галасок !
  ты стала для мяне мой рок кумiрам ,
  Налiѓся сокам хлебны каласок !
  
  Дзiця веру , у нас будзе хутка ,
  Прыгожы хлопчык - вiцязь залiхвацкай !
  Дзеля Айчыны разам згарнем горы​
  Гасподзь Вялiкi усiм Бацька Родны !
  Хлапчук - юнга скончыѓ на самой узвышанай ноце , правiшчаѓшы як сiрэна . Дзяѓчаты ѓпалi на спiну i запляскалi босымi , падобнымi на статуi багiнь ножкамi . Ружовыя дзявочыя ступнi з разбегу датыкалiся , у вынiку чаго чуѓся звон званочкаѓ . А Сталiн танцаваѓ лезгiнку , стукаючы ботамi па палубе . Эльфiйка вяла трапны агонь па шчоглам , якiя пераследваюць брыганцiну фрэгаты , ужо сталi прыкметна адставаць . Правадыр крыкнуѓ :
  - Бi без промахi ! Ядра трапныя ! Шмат пораху - месца у клетцы iм !
  Хлапчук - юнга крутануѓся на шкарпэтках , i абедзве яго шаблi заскакалi , як п'яныя цыганкi :
  - Я усiх сшыбу ! Зачакаѓся помсты экiпаж - пара iсцi на абардаж !
  Сталiн , выпусцiѓшы колца дыму з трубкi , запярэчыѓ :
  - Абардаж , вядома ж будзе ! Але не у дадзеным выпадку я​ адчуваю нам супраць гэтых лаѓцоѓ гэтага лепш не рабiць !
  Дзяѓчына - атлет ахвотна падтрымала правадыра :
  - У воiнаѓ фрэгата антымагiчная абарона , так што яны .... Як сказаць , гэта дакладней ....
  Хлопчык - юнга тут ж скончыѓ за яе :
  - Я ведаю ! Проста у бiтве з iмi нашы дзяѓчаты , не змогуць скарыстацца абаронай тэхнаѓчарства !
  Сталiн дастаѓ з кiшэнi кiнжал i паказу яго усiм :
  - Распорю чэрава акуле , i нават мамантавай касатка !
  Працiѓнiк канчаткова адстаѓ . Нават чараѓнiца - эльф спынiла стралянiну , з - за iх недасяжнасцi , караблi ужо нават пачалi растварацца у блакiтны iмзе .
  Дзяѓчына - атлет прапанавала Сталiну :
  - А што калi здзейснiць набег на горад !
  Правадыр хiтра з асаблiвым смакам падмiргнуѓ :
  - А што такому арлу , як я i трэба браць гарады ! Давай возьмем i раздушым !
  Чараѓнiца - эльфiйка пацвердзiла :
  - Няхай будзе так ! Хуткасць дадаць !
  Брыганцiна стала разгоняцца , яшчэ мацней . Сталiн кiнуѓ юнге пару сваiх кiнжалаѓ , i хлопчык прыняѓся iмi жангляваць​ Правадыр ухвалiѓ яго парыѓ :
  - Выдатна дзяцюк - так трымаць ! Жанглiруй яшчэ больш iнтэнсiѓна .
  Колер ветразяѓ брыганцiны злёгку змянiѓся , стаѓ ссоѓвацца у бок чырвонай часткi спектру . Юнга нават прасвiстаѓ :
  - Ён ад болi не iржавее , не чырванее ад сораму !
  Сталiн хацеѓ было адказаць , як раптам у насавой часткi брыганцiны з'явiлася акно , i з яго сталi заскакваць , валасатыя , iкластыя пачвары . Яны паходзiлi на гарыл , толькi былi куды выродлiвей i выскоквалi , нiбы чэрцi з вiра ! Гэта было жудаснае вiдовiшча​​ дзяѓчаты не спалохалiся . Першым кiнуѓся у бой юнга , а за iм i астатнiя эльфiйкi . У прамянях трох сонцаѓ : сiняга , жоѓтага , чырвонага адлюстроѓвалiся iх люстраныя , дзявочыя ступнi , ваяѓнiцы тое i справа скакалi , дэманструючы свае любаты . Вось адна з гарыл у даспехах , мабыць правадыр схлынулася з дзяѓчынай - атлетам . Махая шабляй , яна спрабавала адолець рослую ваяѓнiцу . Тая энергiчна адказвала , парыруючы выпады звера . Ну жывёла , гэта i ёсць жывёла , занадта ужо прамалiнейна , i кругавым рухам чалавечая правадырка знесла ёй галаву !
  Сталiн , якi пакуль не уступаѓ у сутычку , ухвалiѓ :
  - Вось так ! Энергiчней трэба ! А ну - ка дзяѓчаты , а ну прыгажунi - няхай спявае аб вас краiна ! Мы унукi Ленiна , i дзецi Сталiна - сярод герояѓ нашы iмёны !
  Хлапчук сам падспяваѓ :
  - Усё вышэй ! I вышэй ! I вышэй ! Нясецца ракет СС , I будзе Амерыцы дах ! Вас партыя Сталiна з'есць !
  Пры гэтым юнга не толькi спяваѓ , але сек , як сапраѓдны руская вiцязь . Нязграбныя , прамалiнейныя гарылы , не маглi выстаяць , супраць iмклiвых , i тэхнiчных дзяѓчат . Яны мёртвыя валiлiся на палубу , залiваючы яе цёмна - карычневай крывёю . Але з партала выляталi​​ новыя i новыя пачвары ... Сталiн бачыѓ iх перакошаныя у ашалелай злосцi рыла , чуѓ смуроднае дыханне , вось ужо у насавой часткi брыганцiны узгрувасцiѓся цэлы курган трупаѓ . Хлопчык - юнга , з вытанчанасцю iндыйскай танцоркi укладваючы чарговага монстра , праспяваѓ :
  Вулканам выскалiлiся копiй бездань ,
  Густым вадаспадам , паток вострых стрэл !
  Але веру , навечна Айчына адзiная ,
  Аддаць сваёй Радзiме жыццё я хацеѓ !
  Сталiн паправiѓ вечнага хлопчыка :
  - Жыццё аддаць за Радзiму добра , але выжыць i перамагчы лепш ! Так што акуратней хлапчук i беражы галаву !
  Сярод дзяѓчат ужо было некалькi параненых , не вельмi майстэрскi супернiк браѓ зморам . А забiтыя страшныя малпы ужо раскладалiся прама на вачах ! Сталiн раптам прыняѓ рашэнне :
  - Сарынь на кiчку ! - Прароѓ ён i кiнуѓся у гушчу сутычкi .
  Ваяѓнiцы бачачы , што сам камандзiр уступiѓ у бой , узмацнiлi напор . Iх шаблi замiльгалi як нажнiцы у руках шустрай практыканткi . А Сталiн загадаѓ :
  - Наперад за мной дзяѓчаты ! Даведаемся , што за пачвары хаваюцца у партале !
  Сталiн адчуваѓ у сабе сапраѓды дэманiчную сiлу . Кожны яго ѓдар быѓ зараз як снарад ад гаѓбiцы​ Рассечаныя напалову гарылы , адляталi ад правадыра , а рэшткi iх тэл падалi у ваду . Натхнёныя дзяѓчаты падвоiлi напор i , вось першая з ваяѓнiц заскочыла у партал . Сталiн заскочыѓ амаль адразу ж за ёй . Правадыр адчуѓ на iмгненне​​ ён апускаецца у цёплую ваду i амаль адразу ж выскачыѓ з iншы бакi рэальнасцi . У твар падзьмуѓ гнiласны пах раскладання . Дзяѓчынка прарванае першай завыла , яе босыя ножкi ѓступiлi на мовы полымя . Тым не менш , яна стала махаць яшчэ энергiчней , рубячы монстраѓ цемры . Сталiн у сваiх трывалых ботах , зробленых з скуры касмiчнага драконе , не адчуваѓ спякота . Ён iшоѓ наперад , а услед за iм у велiчэзную пячору заскоквалi , усё новыя i новыя ваяѓнiцы . Сама пячора i самiм справе , здавалася пякельнай клаакай , па столi i сценамi снавалi жудасныя прывядзення , поѓзалi шкiлеты , i якiя гiбрыды кляшчоѓ з тулавам у выглядзе чэрапа кракадзiла . Карацей кажучы : жудасная жудасць ! Чалавечая правадырка , абпальваючы босенькiя ножкi у полымя апраметнай , рыкнула :
  - Я веру , што Бог ёсць !
  Сталiн на гэта па-фiласофску заѓважыѓ :
  - Што Бог ёсць i я веру ! А у тое , што ён добры не !
  Дзяѓчына - атлет спытала :
  - А чаму не ?
  - Таму што факты i рэальная жыццё кажуць пра iншым ! - Абарваѓ правадыр .
  
  МАЙНШТЭЙН КАМАНДУЕ ђ АНДЭРАХ
  Камандаваѓ наступленнем у Ардэнах выбiтны нямецкi фельдмаршал Майнштэйн. А не больш за кансерватыѓны той, хто быѓ у рэальнай гiсторыi. Немцы змаглi дабiцца тактычнай раптоѓнасцi. I ѓзялi гарады, дзе знаходзiлiся склады з боепрыпасамi i гаручым. Пасля чаго немцы захапiлi iнiцыятыву. I ѓчынiлi сапраѓдную бойню. Узялi Брусель - сталiцу Бельгii. У кацёл трапiлi сотнi тысяч англiйскiх i амерыканскiх салдат.
  Чэрчыль апынуѓся настолькi напалоханы, што прапанаваѓ Гiтлеру перамiр'е. Фюрар не стаѓ пярэчыць. Рузвельт, быѓшы цяжка хворым, таксама не супраць, перавесцi дыханне. Перамiр'е было прызначанае на сто дзён з магчымасцю падаѓжэння. Немцы да гэтага часу адваявалi Нiдэрланды, i Бельгiю, i ѓсё яшчэ ѓтрымлiвалi частку Францыi.
  Бамбаваннi нямецкiх заводаѓ спынiлiся, i выпуск узбраенняѓ рэзка вырас. Асаблiва танкаѓ i самаходак.
  Сталiн завагаѓся. Наступаць самому цi ѓсё ж таксама пачакаць? У студзенi Чырвоная армiя не стала наступаць. А першага лютага, войскi пад камандаваннем Майнштэйна перайшлi ѓ наступ у Венгрыi, выкарыстаѓшы, усе сiлы знятыя з Захаду.
  У баях прынялi ѓдзелы i "Маѓсы", танкi-гiганты, i рэактыѓная авiяцыя. У баях немцы прымянiлi масава i прыборы начнога бачання, атакуючы савецкiя пазiцыi ѓ цёмны час сутак. Поспехi аказалiся дасягнуты iстотныя. Тым больш Будапешт да гэтага часу яшчэ не загiнуѓ.
  Немцы змаглi ѓтварыць кацёл i дэблакiраваць сталiцу Венгрыi. I iх войскi павярнулi на Балканы. Выконваючы падсечку.
  Сталiн апынуѓся ѓ разгубленасцi. Ён не ведаѓ, што рабiць у змененай сiтуацыi. Аддаѓ загад наступаць у цэнтры. Але немцы адышлi з перадавога краю абароны i спынiлi Чырвоную армiю на другой лiнii фронту. У баях прынялi ѓдзел САУ Е-25. Маленькiя, лёгкiя, кампактныя i спрытныя, яны стварылi праблемы савецкiм танкам.
  Е-25 была дасканалая самаходка з магутнай гарматай, i спраѓлялася са сваiмi задачамi на выдатна. Яе асаблiвасцю быѓ нiзкi ѓ паѓтара метра вышынi сiлуэт i вялiкi кут нахiлу бранi разам з 88-мiлiметровай гарматай.
  I дадзеная самаходка мела лабавую браню ѓ 120-мiлiметраѓ, а бартавую ѓ 82-мiлiметра, плюс каткi.
  Такая машына ѓ лоб не прабiвалася нават IС-2. I хуткасць мела прыстойную да 70 кiламетраѓ за гадзiну. I джалiла сабе савецкiя танкi нiбы кобра.
  Зрэшты, пакуль яшчэ галоѓных танк "Пантэра". Некалькi мадэрнiзаваная з вузкай вежай, i нiжэйшым сiлуэтам. Лепш абароненая, i менш прыкметная. Савецкiя машыны па яшчэ тыя ж самыя Т-34-85. У серыю Т-44 не пайшоѓ, i ваяваць прыходзiцца па даѓнiне.
  Сталiн шмат лаецца. Нервуецца i псiхае. Жадаецца дыктатару перамог, ды не прыходзяць яны!
  Мала таго вайна павярнулася ѓ iншы бок. Больш за сто дывiзiй немцы перакiнулi з Захаду. I авiяцыя ѓ фашыстаѓ па якасцi пераѓзыходзiць савецкую.
  Галоѓнае яшчэ i ѓ тым, што фрыцы не скончылiся цалкам. У iх хапае насельнiцтва, i яны па-ранейшаму мабiлiзуюцца. Прызываюць у войска падлеткаѓ, i жанчын. Мала таго, тут яшчэ Чэрчыль спецыяльна каб падгадзiць Расii, правёѓ абмен ваеннымi палоннымi.
  I вядома ж у рады фашыстаѓ улiлiся вялiзныя сiлы. У тым лiку i лётчыкаѓ.
  Бiтва за Балканы аказалася прайгранай. Румынiя зноѓ перайшла на бок гiтлераѓцаѓ. I здрадзiла Чырвонае войска. I кароль Румынii Мiхей, вiдаць, расчараваѓся ѓ камунiстах. I фашысты зноѓ захапiлi Балканы. Адрэзалi савецкiя войскi. I сталi грамiць iх знiшчаючы.
  Сталiн кiдаѓ грымоты i маланкi, але ѓсё нiяк не мог сабрацца. Яго кiраванне было рэактыѓным i спантанным. Фашысты выйшлi на поѓднi да даваеннай мяжы.
  Вайна падышла да мяжы.
  Тут ужо Сталiн прапанаваѓ Гiтлеру перамiр'е. Фюрэр запатрабаваѓ вывесцi савецкiя войскi з Польшчы, Усходняй Прусii, Клайпеды, Заходняй Украiны, Беластока i Малдавii.
  Сталiн пагадзiѓся, нягледзячы на зневажальнасць такiх умоѓ. Плюс яшчэ i вяртанне назад палонных немцаѓ.
  Тады Гiтлер узяѓ i пагадзiѓся на гэта. А потым паступiѓ, як i разлiчваѓ Сталiн. 1 чэрвеня 1945 года пачаѓ наступленне на Францыю.
  I саюзнiкi патрапiлi пад удар найноѓшых нямецкiх самаходак, i грознага знiшчальнiка ХЕ-162. Прычым, апошнюю машыну выраблялi ѓ вялiзных колькасцях. Яна танная i простая ѓ вытворчасцi.
  Сталiн, вядома ж, даволi пацiраѓ рукi. Яго мара выконвалася.
  Немцы душаць Амерыку i Брытанiю ... Як аказалася САУ Е-25 у абароне не саступаюць "Тыгру"-2 пры куды больш лепшых хадавых якасцях, малапрыкметнасцi, лёгкасцi, прастаты ѓ вытворчасцi, i роѓным узбраеннi.
  Саюзнiкi ѓ Францыi былi разбiты. Немцы выраблялi па пяць тысяч знiшчальнiкаѓ ХЕ-162 у месяц, i грамiлi эскадры амерыканцаѓ i ангельцаѓ у паветры. I гэта было для Захаду фактычна безнадзейная барацьба.
  У лiпенi паѓ Парыж. А да канца жнiѓня ѓся Францыя была захоплена гiтлераѓцамi.
  Фюрэр пасля гэтага ѓ вераснi ѓварваѓся ѓ Iспанiю. Захапiѓ яе з ходу, i ѓзяѓ Гiбралтар. Пасля чаго па найкарацейшай адлегласцi Вермахт iрвануѓ у Афрыку.
  I яго не было чым спынiць. Амерыканцы i ангельцы аднымi палоннымi страцiлi мiльёны.
  Фрыцы за некалькi месяцаѓ захапiлi поѓнач Афрыкi i Блiзкi Усход.
  Потым у сорак шостым года завяршылi заваёву i паѓднёвай часткi чорнага кантынента. Пасля чаго прыступiлi да прасавання Брытанii.
  Сталiн адно 1 траѓня 1947 гады аднавiѓ вайну з Трэцiм Рэйхам. Каб не дапусцiць канчатковага захопу Англii.
  Савецкiя войскi перайшлi ѓ наступ. Але былi спынены, праѓзыходнымi нямецкiмi сiламi, i каланiяльнымi дывiзiямi.
  Потым пачалося прасоѓванне фашыстаѓ. У Гiтлера дастаткова сiл для вайны з СССР.
  У прыватнасцi выкарыстоѓваючы ѓ баявых дзеяннях чарнаскурых байцоѓ.
  За лета савецкiя войскi панеслi ѓрон, адступiлi да Дняпра.
  Аднак позняй восенню перахапiлi iнiцыятыву, i перайшлi ѓ наступленне.
  Чырвоная армiя выкарыстоѓвала новыя танк Т-54, i IС-7. Iм супрацьстаялi цяжэйшыя нямецкiя Е-50, Е-75 i Е-100. Баявыя дзеяннi паказалi, што сiлы прыкладна роѓныя. Хоць Е-50 усё ж меѓ больш бранябойнай i хуткастрэльнай гармата, чым Т-54. Акрамя таго немцы выкарыстоѓвалi ѓ сваiх танках гiдрастабiлiзатары. Чаго якраз Чырвонай армii i не хапала.
  Калi пацяплела, у бой зноѓ пайшлi чарнаскурыя i арабы. Лiнiя фронту зноѓ адхлынула ад Вiслы i Буга, да Дняпра.
  Узiмку сорак восьмага - сорак дзевятага года Чырвоная армiя зноѓ наступала да Вiслы.
  А летам сорак дзевятага года, зноѓ час перамог арды Трэцяга Рэйха. Так да самых халадоѓ, i да Дняпра.
  А зiмой зноѓ надыходзiць Чырвоная армiя. I да Вiслы i Буга... Потым летам 1950 года фрыцы прарываюцца да Дняпра...
  Затым зноѓ узiмку Чырвоная армiя надыходзiць да Вiслы....
  А ѓлетку 1951 гады, немцы прарываюцца якi раз да Дняпра.
  Тады зiмой Чырвоная армiя зноѓ адкiдае ворагаѓ да Вiслы.
  Але летам 1952 года фашысты прарвалiся са сваёй ардой да Дняпра.
  Аднак зiмой адкiнуты да Вiслы.
  Аднак у 1953 годзе ѓ сакавiку памiрае Сталiн. I летам немцы зноѓ даходзяць да Дняпра. А зiмой карыстаючыся блытанiнай узнiклай пасля смерцi Сталiна i растрэлу Берыi, утрымалi пазiцыi. I ѓ маi 1954 года пачало наступленне фрыцаѓ у напрамку Масквы i Ленiнграда.
  Вось травеньскi наступ у абыход Дняпра. Пакуль у СССР вызначаная сумятня самы час перамагаць. Вярхоѓны галоѓнакамандуючы Жукаѓ, Перадсаѓнаркама Малянкоѓ, Першы сакратар ЦК Хрушчоѓ, а Кiраѓнiк ДКА Молатаѓ. I мiнiстр абароны Булганiн. Няма канцэнтрацыi ѓлады ѓ адных руках.
  I гэтым немцы карыстаюцца. У iх пакуль правадыр адзiн - нязменны фюрар! I гэта мае плюсы. А яшчэ ёсць i вельмi прыгожыя, i крутыя дзяѓчыны-ваяѓнiцы, што дае перавагу.
  Герда, Шарлота, Крысцiна i Магда едуць на танку Е-100 класа У. Гэтая машына больш кампактная, на чатыры чальца павозкi. I яе ѓзбраенне - рэактыѓны бамбамёт i ѓнiверсальная гармата 88-мiлiметраѓ 100 ЭЛ - знiшчальнiк танкаѓ.
  Ваяѓнiцы едуць i насвiстваюць.
  Герда страляе з доѓгай гарматы. Прабiвае ѓ борт з дыстанцыi Т-54 i цвiркае:
  - Для Радзiмы мы сэрца аддамо,
  А Сталiна засмажым i з'ямо!
  Шарлота пальнула з рэактыѓнага бамбамёта. Накрыла савецкiх бункер i пiскнула:
  - Мы непераможныя!
  Крысцiна ѓзяла i прагыркала, нацiскаючы на курок босай пяткай:
  - Дастанем i ѓ тым i iншым!
  Даѓбанула прычым трапна i Магда. Разбiла савецкую САУ СУ-152. I прабуркавала:
  - Будзе час, надыдзе перамога!
  Герда правiшчала, страляючы:
  - Нас нiкому не спынiць!
  Шарлота пацвердзiла:
  - Але пасаран!
  Рудая шэльма прайшла разам з Гердай усю першую сусветную вайну, пачынаючы ад Польшчы, i канчаючы гэтым травеньскiм наступам. Шмат чаго бачыла рудая чартоѓка.
  I гатова, бiцца да канца!
  Крысцiна таксама страляе, i выскалiлiся. Яе валасы залацiста-рудыя. На вайне дзяѓчынкi не старэюць, а нават, мабыць, маладзеюць! Яны такiя лютыя i шчадралюбныя. Скаляць сабе зубкi.
  А ѓ зубках нiводнай дзiрачкi.
  Магда мае шавялюру колеру сусальнага золата. I таксама актыѓна шчэрыцца. Класная дзяѓчынка. У ёй такая агрэсiѓная грацыя i энергiя тысячы коней.
  Герда дзяѓчына з белымi валасамi страляе, i з усмешкай заѓважае:
  - У свеце шмат ёсць i добрага i брыдкага... Але чорт пабяры, наколькi ж зацягнулася гэтая вайна!
  Шарлота з гэтым пагадзiлася:
  - I на самай справе, другая сусветная вайна цягнецца занадта ѓжо доѓга. Усе баi, i баi... Гэта рэальна вымотвае!
  Крысцiна рушыла босай ножкай па бранi i вякнула:
  - Але Брытанiя да гэтага часу не пераможана!
  Магда пальнула па рускiх i рыкнула:
  - А павiнна быць пераможана! Гэта наша крэда!
  Герда прашыпела, страляючы па рускiх, i скалячы зубы, колеры слановай косцi:
  - Нам патрэбна перамога!
  Даѓбанула i Шарлота, правякаѓшы:
  - Адна на ѓсiх мы за коштам не пастаiм!
  Крысцiна рудая i залатая шэльма правiшчала:
  - Не! Не пастаiм!
  Магда прыцмокнула пунсовымi губкамi, прачырыкаѓ:
  - Мы за коштам не ѓ краму ходзiм!
  I стрэлiла золатавалосая гарпiя.
  Герда таксама дзюбанула па расiйскiх танках. Падбiла машыну i вякнула:
  - Мы самыя моцныя ѓ свеце!
  Шарлота падпяваючы дадала:
  - Ворагаѓ усiх замочым у сарцiры!
  Крысцiна падтрымала песенны парыѓ:
  - Не верыць Радзiма слязам!
  Магда пявуча працягнула:
  - А ѓсiм камунiстам дадзiм па мазгах!
  I дзяѓчаты падмiргнулi адна адной. У iх увогуле добры танк. Толькi з дыстанцыi цяжка прабiць Т-54 у iлоб. Але ж i снарад у немцаѓ няпросты, а з уранавым стрыжнем. I ѓ войску шмат чарнаскурых. Якiя ваююць з ашалелай лютасцю. I з iмi не кожны можа параѓнацца.
  Дзяѓчаты прывыклi змагацца басанож. Яшчэ ѓ Польшчы яны былi толькi ѓ адным бiкiнi, i босыя.
  Калi голая падэшва датыкаецца з паверхняй зямлi, гэта амалоджвае. Можа, таму дзяѓчаты нi не старэюць! Хаця час i iдзе! Ваяѓнiцы скажам прама вельмi гераiчныя.
  Гэтулькi подзвiгаѓ здзейснiлi, а ваююць, нiбы звычайныя салдаты. I заѓсёды толькi ѓ бiкiнi, i босыя. Узiмку iм нават прыемна пляскаць босымi ножкамi па гурбах.
  Герда страляе i напявае:
  - Мы пройдзем агонь i ваду!
  Шарлота пальнула па рускiх з бамбамёта i выдала:
  - Слава прускаму народу!
  Крысцiна таксама стрэлiла, i пiскнула:
  - Мы будзем кiраваць планетай!
  Магда цвiкнула i пацвердзiла:
  - Абавязкова будзем!
  Герда зноѓ урэзала снарадам i пiскнула:
  - Нас не спынiць нават напалм!
  Шарлота з гэтым пагадзiлася:
  - I нават атамная бомба, якую мы не баiмся!
  Крысцiна шыкнула i адказала:
  - Атамную бомбу амерыканцам стварыць не ѓдалося! Гэта блеф!
  Магда ѓсклiкнула ва ѓсю глотку:
  - Мiру ад новага нямецкага парадку не сысцi!
  Немцы ѓ маi прасоѓвалiся ѓ абход Смаленска з поѓначы. Iх танкавыя калоны моцныя i шмат набранай у Афрыцы i арабскiх краiнах пяхоты. Бяруць фрыцы лiкам.
  Акрамя таго ѓ Германii з'явiлiся на ѓзбраеннi дыскалеты непаражальныя для стралковай зброi.
  Дзве дзяѓчыны Альбiна i Альвiна ляцяць сабе на такой лятаючай талерцы. Яны непаражальныя дзякуючы моцнай ламiнарнай бруi. Але i самi не могуць весцi агонь. Затое дзякуючы каласальнай хуткасцi могуць наганяць i таранiць савецкiя самалёты.
  Альбiна, нагiнаючы свой дыскалет, заѓважыла:
  - Тэхнiка жалезная, безумоѓна патрэбная i вельмi карысная!
  Альвiна хiхiкнула, выскалiла зубкi i прашыпела:
  - Але ѓсё вырашае дух!
  Альбiна ѓдакладнiла:
  - Самы што нi на ёсць менавiта баявы дух!
  Абедзве дзяѓчыны бландынкi i ѓ бiкiнi. Вельмi прыгожыя i басаногiя. Калi ваяѓнiца без абутку, ёй спадарожнiчае поспех. Вось зараз дзяѓчынкi такiя маляѓнiчыя i цудоѓныя.
  I перш чым адправiцца на лаянку, прыгажунi абавязкова папрацуюць язычком з мужчынскай дасканаласцю. Гэта настолькi прыемна, i зараджае энергiяй. Ваяѓнiцы любяць пiць з чароѓнай пасудзiны. Гэта рэальна для iх свята плоцi.
  Вось як добра дзяѓчынкам.
  Альвiна збiла два савецкiх МiГ-15 i прачырыкала:
  - Слаѓнае наша паляванне!
  Альбiна пацвердзiла таран i выдала:
  - I нiколi не стане апошняй!
  Альвiна звалiла яшчэ тры савецкiя штурмавiкi, i пiскнула:
  - Вось як ты думаеш, Бог любiць Нямеччыну?
  Альбiна з сумневам пакiвала галавой:
  - Судзячы па ѓсiм не вельмi!
  Альвiна хiхiкнула i перапытала:
  - А чаму ты так думаеш?
  Альбiна таранiла дзве савецкiя машыны i прапiшчала:
  - Вайна доѓжыцца занадта ѓжо доѓга!
  Альвiна лагiчна заѓважыла:
  - Затое мы наступаем!
  Альбiна выскалiлiся i вякнула:
  - Так што i перамога прыйдзе!
  Альвiна збiла адразу чатыры савецкiя самалёты, смелым манеѓрам i пiскнула:
  - Абавязкова прыйдзе!
  Альбiна палiчыла патрэбным нагадаць:
  - Пасля Сталiнграда вайна пайшла не па правiлах...
  Альвiна з гэтым пагадзiлася:
  - Дакладна не па правiлах!
  Альбiна ѓ прыкрасцi пiскнула:
  - Мы сталi прайграваць!
  Альвiна прапiшчала з прыкрасцю:
  - Вызначана сталi!
  Альбiна таранiла яшчэ некалькi савецкiх машын i пiскнула:
  - Няѓжо гэта не праблема для нас?
  Альвiна збiла пару расейскiх знiшчальнiкаѓ i вякнула:
  - Думалi, сiтуацыя наогул безнадзейная!
  Альбiна пажадлiва выскалiлiся i прашыпела:
  - А цяпер што мы бачым?
  Альвiна прачырыкала з апломбам:
  - Нешта непахiснае i непаѓторнае!
  Альбiна блiснула жамчужнымi зубамi i адказала:
  - Тое, што Трэцi Рэйх перамагае!
  Альвiна звалiла яшчэ пару савецкiх штурмавiкоѓ i вывела:
  - Сапраѓды абавязаны перамагчы!
  Дзяѓчаты паскалiлi тварыкi. У свой час яны папрацавалi, прычым афiцыйна ѓ салдацкiм бардэлi. Шмат прапусцiлi праз сябе мужчын, i не толькi белай расы. I iм гэта дзiка падабалася. Ну, да чаго целам такое прыемна. Але потым шлюхi патрапiлi пад савецкi ѓдар. Iх захапiлi ѓ палон. Ну, прыгажунi думалi, што iх згвалцяць. А вось чартас два!
  Прымусiлi шлюх капаць акопы i траншэi. А гэта былым начным феям вельмi не спадабалася. Так яны ѓсё змаглi ѓцячы. Спакусiлi такi вартавых.
  I паклялiся рускiм адпомсцiць.
  I ваявалi супраць Расii. Такiя вось чартоѓкi...
  Альбiна звалiла яшчэ некалькi расейскiх машын i прабурчала:
  - Усё ж з мужчынамi жыць можна!
  Альвiна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Не можна нават, а трэба!
  Альбiна выскалiла зубкi i адказала:
  - Але ѓсё ж... Забiваць салодка.
  I дзяѓчыны збiла рухам дыскалета яшчэ пяць савецкiх машын.
  Альвiна хiхiкнула i выдала:
  - А калi бывае i горка?
  Альбiна збiла яшчэ шэсць машын i адказала:
  -Пасля перамогi ажанюся! I нараджу дзесяць дзяцей!
  I абедзве дзяѓчыны разрагаталiся.
  I праспявалi;
  Мы рыцары веры фашызму,
  Сатрэм у пыл байцоѓ камунiзму!
  I як засмяюцца, скалячы свае горы з белымi верхавiнамi.
  Гiтлераѓцы змаглi абысцi Смаленск i ѓзялi Пскоѓ. Узнiкла пагроза i Ленiнграду. Сiтуацыя ѓвогуле крытычная. Хаця i не катастрафiчная. Але рэзерваѓ у СССР засталося не надта шмат. I невядома, колькi яшчэ Расея зможа пратрымацца. Ды i немцы абяскроѓлены i знясiлены.
  Але ѓ фрыцаѓ чатыры дзяѓчыны i такiя харты.
  Герда стрэлiла з гарматы i ѓразiла Т-54 у нiз корпуса, i прачырыкала, мiргаючы сапфiравымi вочкамi:
  - Не, усёткi Бог кахае Нямеччыну! Мы абавязкова пераможам!
  Шарлота з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Мы не можам прайграць! Хутка выйдзем да Калiнiна, i да Масквы будзе рукой падаць!
  Крысцiна выскалiла свае жамчужныя кусачкi i вякнула:
  - Дойдзем, будзе час i да Уладзiвастока!
  Магда са шкадаваннем адзначыла:
  - А японцы ѓжо разгромленыя. Гэта вельмi сур'ёзна, у нас страчаны важны саюзьнiк.
  Герда падбiла новы савецкi танк i пiскнула:
  - Абыдземся i без iх!
  Шарлота хiхiкнула i заѓважыла:
  - Калi малыш усмiхнецца, можа, усё абыдзецца!
  Крысцiна выдала ѓ рыфму:
  - Ад усмешкi лопнуѓ бегемот!
  Магда падтрымала яе:
  - У дзяѓчынкi вельмi прагны рот!
  I ваяѓнiцы ѓзялi i разрагаталiся. У iх блiскучай энергii, можна сказаць i з лiшкам!
  Герда зноѓ стрэлiла па савецкiх машынах i вякнула:
  - Будучы век стане за намi!
  Шарлота таксама дзюбанула i пацвердзiла:
  - Будзе i палёты ѓ космас!
  Крысцiна ахвотна падобнае пацвердзiла:
  - Будзем у космас лётаць!
  Магда дзюбанула з бамбамету i выдала:
  - Пасеѓшы ѓ зорны самалёт!
  Герда паказала язык, i прапiшчала:
  - У новым стагоддзi будзе кiраваць iмперыя Трэцяга Рэйха!
  Шарлота з агрэсiѓным аскалам пацвердзiла:
  - I чацвёртага таксама.
  Пасля чаго прыгажуня зноѓ развярнула савецкi танк.
  Крысцiна, гэта ваяѓнiца-чортоѓка, зiхоцячы жамчужнымi зубкамi, прапiшчала:
  - Ды хай будзе новы парадак! I слава Вялiкай Iмперыi!
  Магда пацвердзiла з ашалелай лютасцю:
  - Слава iмперыi!
  Герда зноѓ пальнула i выдала:
  - Нам таксама слава!
  I вiдаць дзеѓка патрапiла.
  Гвазданула i Шарлота. Прычым вельмi трапна. Прашыбла савецкi танк прама ѓ борт. Пасля чаго прачырыкала:
  - Б'емся за новы парадак!
  Магда, ведучы агонь i дзiвячы супернiкаѓ, пацвердзiла:
  - I без усялякiх сумненняѓ даможамся!
  Герда зноѓ цвiкнула, ды вельмi трапна i выдала:
  - Даб'емся з вялiкiм запасам!
  I блiснула сапфiравымi, i вельмi яркiмi вочкамi.
  Шарлота таксама стрэлiла, патрапiла ѓ расiйскую машыну i вякнула, гэта д'яблыца з валасамi колеру апельсiна:
  - Усё будзе проста вышэйшы пiлатаж!
  Магда таксама пальнула з ашалелай лютасцю. Разбiла Т-54 i пiскнула:
  - I будучы экiпаж!
  Тут, праѓда, у дзяѓчат узнiклi праблемы. З'явiѓся IС-14. Машына вельмi нават буйная. I ѓ яе гармата ѓ 152 мiлiметра з доѓгiм ствалом. Можа i немца прабiць.
  Герда прыжмурылася i спытала Шарлоту:
  - Ты можаш яе накрыць бамбаметам?
  Рудая чартоѓка адказала:
  - Шанец вядома ж ёсць... Але дакладнасць бамбамёта недастатковая!
  Крысцiна запальна прапанавала:
  - Дай я са сваёй 88-мiлiметроѓкi праб'ю?
  Герда скептычна заѓважыла:
  - У гэтага IС-14 лабавая браня 400-мiлiметраѓ пад вялiкiм нахiлам. Яго нiяк не возьмеш!
  Шарлота выскалiлiся i заѓважыла:
  -Чорт пабяры! А я думала, што падобнага танка ѓ рускiх няма! Адны толькi чуткi!
  Магда падказала:
  - Я таксама думала, што гэта дэза! Але мы бачым, што гэта ня так! I ствол у рускага такi доѓгi!
  Герда праспявала, стукаючы босай пяткай па браняванай падлозе:
  - Мы будзем змагацца, не ведаючы страху!
  Шарлота пацвердзiла настрой напарнiцы:
  - Мы будзем секчыся нi кроку назад!
  Крысцiна прапанавала:
  - А што, калi падбiць савецкi танк дакладным трапленнем снарада ѓ ствол?
  Герда ѓсумнiлася:
  - Ты так зможаш, з вялiкай дыстанцыi?
  Крысцiна пацвердзiла:
  - Калi паднесцi полымя запальнiцы да маёй босы падэшве, то я цалкам здольная вельмi нават трапна патрапiць!
  Замест адказу Герда пстрыкнула запальнiчкай. Крысцiна вывярнула сваю босую нагу i яе голая, злёгку агрубелая пятка блiснула ѓ святле полымя.
  Герда паднесла агонь да дзявочай падэшвы. Пачуѓся пах смаленага. Вельмi прыемны пах, быццам пякуць шашлык.
  Крысцiна прашаптала:
  - I да другой пяткi!
  Тут запалiла агонь Магда. Абодва мовы полымя зараз лiзалi босыя падэшвы вельмi прыгожай i рудай дзяѓчыны.
  Потым Шарлота вякнула i агалiла грудзi. Без усялякiх цырымонiй узяла i пунсовым саском нацiснула на кнопку джойсцiка. Гармата спрацавала аѓтаматычна.
  Снарад праляцеѓ сабе, i трапiѓ проста ѓ ствол вялiкай, савецкай машыны.
  Нiбы велiчэзным слану адсеклi даѓжэзны хобат. Атрымаѓшы скрышальны ѓдар, савецкi танк, спынiѓ рух. У яго нiбы выбiлi меч з рук.
  Вось пашанцавала шлюхам!
  Шарлота праспявала, радасна выскаляючыся:
  - Толькi страх нам падорыць сяброѓ! Толькi боль падахвочвае працаваць!
  Герда з рызыкай дадала:
  - Я хачу ѓсё мацней, сьцерцi вашыя дурныя твары!
  Ваяѓнiцы Трэцяга Рэйха падобна аказалiся вельмi задаволеныя!
  Канец чэрвеня 1954 гады. Немцы спрабуюць прарвацца да Ленiнграда. Атакуюць Ноѓгарад. Але адважная чацвёрка дзяѓчынак устала на iх шляху.
  Наташка кiнула босай ножкай гранату ѓ фашыстаѓ i праспявала:
  - Дарэмна...
  Зоя запусцiла голай пяткай прэзент смерцi i дадала:
  - Працiѓнiк...
  Аѓгустына паддала нешта знiшчальнае i пiскнула:
  - Лiчыць...
  Святлана босымi пальцамi ног падкiнула гранату i пiскнула:
  - Што...
  Наташа шпурнула босымi ножкамi пару лiмонак i вякнула:
  - Рускiх...
  Зоя таксама паддала нешта энергiчнае i смяротнае, пiскнуѓшы:
  - Здолеѓ....
  Аѓгустына запусцiла смяротнае, прабурчаѓшы:
  - Вораг....
  Святлана зноѓ паддала знiшчальнае i вякнула:
  - Зламаць!
  Наташа дала чаргу i пiскнула:
  - Хто...
  Зоя таксама пальнула па чарнаскурым iншаземцам, што набралi фашысты i пiскнула:
  - Смеѓ!
  Аѓгустына выдала з напорам i лютасцю:
  - Той...
  Святлана паддала з аскалам пантэры:
  - У...
  Наташа кiнула босай ножкай гранату i вякнула:
  - Баю...
  Зоя шпурнула босымi пальцамi прэзент смерцi i буркнула:
  - Нападае!
  Аѓгустына дзюбанула i буркнула:
  - Ворагаѓ...
  Святлана паддала звязку гранат босымi падэшвамi, i як праарэ ва ѓсю глотку:
  - Будзем...
  Наташа цвiкнула чаргой i прашыпела:
  - Люта....
  Зоя зрэзала фашыстаѓ i пiскнула:
  - Бiць!
  Аѓгустына зноѓ пальнула, i вякнула:
  - Люта....
  Святлана прачырыкала, вядучы стралянiну:
  - Бiць!
  Наташка зноѓ кiнула зграбнай, босай ножкай гранату, прачырыкала:
  - Мы знiшчым фашыстаѓ!
  Зоя ѓзяла i прачырыкала:
  - Будучы шлях у камунiзм!
  I кiнула босымi пальчыкамi ногi лiмонку.
  Аѓгустына ѓзяла i раскiдала чэргi, i паляцелi яе голыя ножкi з разбурэннем па фрыцах:
  - Мы расколем супернiкаѓ!
  Святлана ѓзяла i босай пяткай падкiнула, звязку гранаты, i прапiшчала:
  - Разнясём фашыстаѓ!
  I чацвёрка працягвала страляць i кiдаць гранаты. Рухаѓся нямецкi Е-75. Машына з 128-мiлiметровай гарматай. I страляе сабе.
  А дзяѓчаты кiдалi гранаты. Падрывалi фашыстаѓ. А тыя стралялi ѓ адказ. Лезлi наперад. Зноѓ пруць танкi. Рухаецца найноѓшы нямецкi "Леапард"-1. Вельмi рухомая машына.
  Але i яго дзяѓчынкi ѓзялi ѓ абарачэнне i падбiлi. Разарвалi рухомую з газатурбiнным рухавiком машыну. I разнеслi яе на шматкi.
  Наташка са смяшком заѓважыла:
  - Мы выдатна ваюем!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Вельмi нават выдатна!
  Аѓгустына дасцiпна заѓважыла:
  - Будзе ѓ нас перамога!
  I запусцiла босай ножкай супрацьтанкавую гранату. Моцная дзяѓчынка. I столькi ѓ ёй дасцiпнасцi.
  Святлана таксама пальчыкамi голай нагi запусцiла прэзент смерцi, i патрапiла ѓ супернiка. Вельмi агрэсiѓная дзяѓчына, з вачамi колеру васiлькоѓ. У ёй такая дасцiпнасць, i пасаж сiл!
  Наташа дала чаргу, i выскалiлiся:
  - За Русь святую!
  Зоя страляла вельмi актыѓна, i скалiлася, паказваючы жамчужныя зубкi:
  - Я ваяѓнiца таго ѓзроѓню, што не згасае!
  Аѓгустына таксама стрэлiла. Скасiла фашыстаѓ i прабулькала:
  - Я ваяѓнiца з вялiкiх амбiцый!
  I выскалiла жамчужныя зубкi!
  Святлана пацвердзiла:
  - Вельмi вялiкiх амбiцый!
  Дзяѓчыны ваююць вельмi даѓно. I вядома ж атрымалi поспех у ратнай працы. Яны ѓвогуле класныя красунi. Выбiтны розум. I страляюць першым гатункам.
  Наташа, ведучы агонь, падумала, што без Сталiна ѓтварылася ѓ душах людзей нейкая пустата. Нiбы памёр блiзкi чалавек.
  Хаця гэты грузiн i быѓ жорсткi. I не ѓсё рабiѓ правiльна. Нават ёсць з гэтай нагоды анекдот. Чаму Ленiн ходзiць у чаравiках, а Сталiн у ботах? Таму што Уладзiмiр Iльiч выбiраѓ дарогу, а гэты вусаты ѓсё прэ напралом.
  У гэтым плане Сталiн быѓ не аптымальны кiраѓнiк. Сапраѓды, як ахарактарызаваѓ яго Ленiн - занадта грубы.
  Гэта кухар гатуе толькi вострыя стравы. У плане жорсткасцi гэта была палка аб двух канцах.
  З аднаго боку, гэта дапамагала трымаць дысцыплiну i стымулявала партыйны апарат. З iншага, выбiвалiся найболей каштоѓныя кадры i здольныя людзi. У прыватнасцi пасля вайны страцiлi такога вялiкага кiраванцы як Вазнясенскi. Якiя меѓ найвялiкшыя заслугi перад Радзiмай.
  Узнясенскi быѓ, мабыць, iдэальным кiраванцам: не толькi цвёрдым, але яшчэ i разумным, адукаваным. Самы малады доктар навук у СССР, акадэмiк, выбiтная асоба. Без Вазнясенскага неяк эканомiка Расii разладзiлася. I перамагчы фашыстаѓ не магу.
  Наташка кiнула босай ножкай лiмонку i праспявала:
  - З неба...
  Зоя таксама шпурнула босымi пальцамi гранату i выдала:
  - Зорачка...
  Аѓгустына запусцiла голай нагой прэзент смерцi i праспявала:
  - Яркая...
  Святлана таксама кiнула гранату, пры дапамозе босай ножкi, i выдала:
  - Крышталiна!
  Наташа дала чаргу i прашыпела:
  - Я вам...
  Зоя запусцiла босымi пальцамi падарунак смерцi, прашыпеѓшы:
  - Песеньку....
  Аѓгустына паддала голай пяткай, што нясе смерць i прапiшчала:
  - Праспяваю...
  Наташка працягнула, агрэсiѓна напяваючы:
  - Пра....
  Зоя кiнула босенькай ножкай узры-пакет, раскiдаѓшы фашыстаѓ i пiскнула:
  - Роднага...
  Аѓгустына паддала голай пяткай звязку гранат, выдала:
  - Сталiна!
  Немцы ѓгразлi ѓ баях за Смаленск, але змаглi цалкам акружыць горад. I абстрэльвалi яго, выкарыстоѓваючы САУ "Штурмлёѓ", i "Штурммаѓс". Вялiкая сiла гiтлераѓцаѓ.
  Аднак супраць фашыстаѓ ваявалi нават маленькiя дзецi. Хлопчыкi i дзяѓчынкi кiдалi самаробныя выбух-пакеты па нямецкiх танках, самаходках, i пяхоце.
  Пiянеры ваявалi вельмi мужна. Яны ведалi, што абазначае фашысцкi палон.
  Дзяѓчынка Марынка, напрыклад, патрапiла ѓ лапы да фашыстаѓ. Ёй вышмаравалi босыя ножкi алеем i змясцiлi каля жароѓнi. Мовы полымя амаль лiзалi голыя, агрубелыя ад доѓгага хаднi басанож пяткi дзяѓчынкi. Катаванне працягвалася хвiлiн пятнаццаць, пакуль падэшвы не пакрылiся пухiрамi. Потым босыя ногi дзяѓчынкi адвязалi. I зноѓ задавалi пытаннi. Бiлi гумовымi шлангамi па голым целе.
  Затым прапускалi ток ... Марынка была спрабавала да дзесяцi страт прытомнасцi падчас допыту. А потым ёй давалi адпачываць. Калi босыя ножкi злёгку паджывалi, то iх зноѓ мазалi маслам i зноѓ падносiлi жароѓню. Такое катаванне можна паѓтараць па шмат разоѓ. I токам мучыць, i гумовымi шлангамi сцябаць.
  Каталi Марынка паѓгода. Пакуль яна ад катаванняѓ не аслепла i не пасiвела. Пасля чаго яе жыѓцом закапалi ѓ зямлю. Нават не сталi марнаваць кулю.
  Пiянера Васю, гiтлераѓцы сцябалi распаленым дротам па голым целе.
  Потым распаленымi палосамi жалеза прыпяклi босыя пяткi. Хлопчык не вытрымаѓ гарлапанiѓ, але ѓсё роѓна не выдавала таварышаѓ.
  Гiтлераѓцы яго жыѓцом растварылi ѓ салянай кiслаце. А гэта жудасны боль.
  Такiя каты гэтыя фрыцы... Камсамолку катавалi прасам. Потым павесiлi на прэнг, паднiмалi i кiдалi ѓнiз. Затым, сталi палiць распаленым ломiкам. Шчыпцамi вырвалi грудзi. Потым распаленымi пасатыжамi лiтаральна адарвалi нос.
  Дзяѓчыну замучылi да смерцi... Зламалi ѓсе пальцы на руках i нага. Iншую камсамолку Ганну пасадзiлi на кольк. I калi яна памiрала, дык палiлi агнём паходняѓ.
  Карацей кажучы, фашысты здзекавалiся, як маглi i як хацелi. Мучылi ѓсiх i катавалi.
  Наташка i яе каманда ѓсё яшчэ бiлiся ѓ асяроддзi. Дзяѓчаты выкарыстоѓвалi босыя хупавыя ножкi ѓ бiтве, i кiдалi гранаты. Яны адбiвалiся ад праѓзыходных сiл фрыцаѓ. Трымалiся сабе вельмi мужна, i не збiралiся адыходзiць.
  Наташа, ведучы бiтву, падумала, а цi калi Бог? Бо ѓ Бiблii, у якую так вераць поѓна памылак i супярэчнасьцяѓ.
  Вось, напрыклад такiя;
  Жывёлы былi створаны раней за чалавека
  Так. (Быц. 1:20-27)
  Не. (Быц. 2:7, 18-20)
  Бiблiя пачынаецца з супярэчнасцi, якое многiя не бачаць, чытаючы яе няѓважлiва - там апiсаны два розных мiфа аб стварэннi. Згодна Быт. 1:20-27, бог спачатку стварыѓ раслiны, затым жывёл i затым людзей, а паводле Быт. 2:4-25 - спачатку бог стварыѓ мужчыну, затым раслiны i жывёл, i толькi потым - жанчыну.
  Зразумела, што былi два розныя мiфы аб стварэннi свету i аѓтары Бiблii нават не знайшлi час выбраць адзiн з мiфаѓ, а запхнулi ѓ Бiблiю абедзве выключальныя адзiн аднаго байкi.
  Згодна з тэорыяй эвалюцыi, спачатку ѓзнiклi аднаклетачныя, з iх - шматклеткавыя, затым буйныя жывёлы i толькi затым чалавек.
  Душа смяротная цi не?
  Так. "бо душа ѓсякага цела ёсць кроѓ яго" (Левiт 17:14).
  Не. "не бойцеся тых, што забiваюць цела, а душы не могуць забiць; а бойцеся больш за таго, хто можа i душу i цела загубiць у геене." (Мф. 10:28)
  Калi душа - гэта кроѓ, то душа смяротная. Калi ж душа нематэрыяльная, але яна несмяротная.
  Згодна з сучаснай нейрафiзiялогii, абодва бiблейскiя вучэннi iлжывыя, бо нематэрыяльнай душы няма i свядомасць чалавека ѓяѓляе сабой працу галаѓнога мозгу, а не кроѓ. Смерць падобная вечнаму сну без сноѓ.
  Цi былi ѓцёкi Язэпа, Марыi i Iсуса ѓ Егiпет i збiццё немаѓлятаѓ Iрадам?
  Так. (Матфея 2:1-23)
  Не. (Лукi 2:1-41)
  Нягледзячы на вельмi падрабязнае апiсанне нараджэння Хрыста, у Лукi не апiсана нi ѓцёкаѓ у Егiпет, нi збiцця немаѓлятаѓ, якiя апiсаны ѓ Матфея, а ѓ Матфея не апiсаны абразанне Хрыста i штогадовае наведванне iм Ерусалiма, якiя апiсаны ѓ Лукi:
  Ј Маршрут па Матфею 2:1-23 такi: нараджэнне ѓ Вiфлееме - некалькi гадоѓ у Егiпце хавалiся ва ѓцёках да смерцi цара Iрада, i затым - Назарэт. У Ерусалiме Iсус не быѓ нi разу пры жыццi Iрада.
  Ј А ѓ евангеллi ад Лукi 2:1-41 зусiм iншая легенда: Назарэт - нараджэнне ѓ Вiфлееме - Ерусалiм - Назарэт - i "кожны год бацькi яго хадзiлi ѓ Ерусалiм на свята Вялiкадня" (Лукi 2:41) без якога б там нi было страху быць злоѓленымi Iрадам.
  Прычым, вiдавочна, што два маршруты несумяшчальныя - падзеi ѓ адным Евангеллi выключаюць магчымасць падзей у iншым - знаходзячыся ва ѓцёках Егiпце пасля таго, як "Iрад цар устрывожыѓся, i ѓвесь Iерусалiм з iм... вельмi разгневаѓся, i паслаѓ збiць усiх немаѓлятаѓ" ( (Матф 2:3,16), немагчыма спакойна хадзiць у Ерусалiм штогод, прычым не таемна, а адкрыта, публiчна i на свята (Лукi 2:41).
  З гэтага вынiкае, што ѓ евангеллях апiсаны мiфы, а не гiстарычныя падзеi. Таму вельмi верагодна, што нiякага Iсуса Хрыста не было - гэта мiф, казка, выдумка.
  Тут дарэчы ѓспомнiць аб тым, што было i мноства апакрыфiчных евангелляѓ, у якiх апiсаны зусiм iншыя мiфы пра Хрыста.
  Таму вельмi верагодна, што не было нават нiякай рэальнай асобы, пра якую мiфатворцы складалi свае евангельскiя байкi.
  Калi Саѓл iшоѓ да Дамаска, ён убачыѓ святло i пачуѓ голас з неба. Цi пачулi голас людзi, якiя iшлi з iм?
  Так. А людзi, што iшлi з iм, стаялi ѓ здранцвеннi, чуючы голас, а нiкога не бачачы. (Дзеi 9:7)
  Не. :9).Усе наадварот.Калi
  Саѓл убачыѓ святло, ён упаѓ на зямлю.Цi ѓпалi на зямлю людзi, якiя iшлi з iм?
  Так."Усе мы ѓпалi на зямлю..." (Дзеi 26:14)
  Не. "Людзi ж , якiя iшлi з iм, стаялi ѓ здранцвеннi..." (Дзеi 9:7)
  Звычайна чалавек вельмi моцна запамiнае яркiя незвычайныя ѓражаннi i добра памятае iх на працягу ѓсяго жыцця, часта ѓ дробных дэталях. Тым больш, калi гаворка iдзе аб раптоѓнай з'яве бога на небе, якi выказвае табе прэтэнзii!А калi чалавек хлусiць, то часта ён не памятае, што менавiта ён схлусiѓ i таму часта блытаецца ѓ паказаннях.Тут якраз такi выпадак - габрэйскi рабiн Саѓл, якi перайменаваѓ сябе ѓ апостала Паѓла, блытаѓся ѓ паказаннях, а значыць ВРАЛ А палова кнiг Новага Запавету ѓяѓляе сабой "Пасланнi апостала Паѓла" - чалавека, злоѓленага на хлуснi.У
  вынiку евангелля, кнiга Дзеяѓ апосталаѓ i пасланнi Паѓла не з'яѓляюцца гiстарычнымi дакументамi, а ѓяѓляюць сабой выдумку, мiфы. Такiм чынам, хрысцiянства - мiф.
  Верагодна, што мiф пра Хрыста i быѓ прыдуманы рабiнам Саѓлам, якi самазвана пераназваѓ сябе ѓ апостала Паѓла i прыдумаѓ мiф аб уласным цудоѓным абыходжаннi з рабiна ѓ верагоднага заснавальнiка хрысцiянства.
  Цi дазволены выявы (iконы)?
  Не.
  "Не рабi сабе кумiра i нiякай выявы таго, што на небе ѓверсе, i што на зямлi ѓнiзе, i што ѓ вадзе нiжэй зямлi" (Зыход 20:4) "
  каб вы не разбэсцiлiся i не зрабiлi сабе статуй, малюнкаѓ якога-небудзь кумiра , якiя прадстаѓляюць мужчыну цi жанчыну, выявы якога-небудзь жывёлы, якi на зямлi, выявы якой-небудзь птушкi крылатай, якая лётае пад нябёсамi, выявы якога-небудзь (гада), якi поѓзае па зямлi, выявы якой-небудзь рыбы, якая ѓ водах нiжэй зямлi" (Другi закон 4:16-18)
  Так.
  "I сказаѓ Гасподзь Майсею: зрабi сабе зьмея i выстаѓ яго на сьцяг" (Лiчбы 21:8)
  "i зрабi з золата двух херувiмаѓ". (Зыход 25:18)
  Колькi людзей было забiта з-за аднаго гэтай супярэчнасцi! Колькi расколаѓ i варожасцi памiж людзьмi ѓзнiкла з-за яго! У 8 стагоддзi быѓ iканаборчы раскол у "бязгрэшнай" царкве - спачатку царква забiвала iканапiсцаѓ, а потым - iканаборцаѓ. Раскол ёсць i дагэтуль - iудзеi, мусульмане i пратэстанты катэгарычна супраць iкон, а праваслаѓныя i каталiкi - катэгарычна за iконы.
  Колькi багоѓ, паводле Бiблii?
  Адзiн.
  "Слухай, Iзраiль: Бог, Бог наш, Бог адзiны ёсць" (Другi закон 6:4)
  Некалькi.
  "I сказаѓ Бог: створым чалавека па вобразу Нашаму па падабенстве Нашаму" (Быццё 1:26)
  "I сказаѓ Гасподзь Бог: вось, Адам стаѓ як адзiн з Нас, ведаючы дабро i зло" (Быццё 3:22)
  "Я i Айцец - адно." (Яна 10:30)
  "хрысцячы iх у iмя Айца i Сына i Святога Духа" (Матфея 28:19)
  "Айцец, Слова i Святы Дух; i гэтыя тры сутнасць адзiна." (1Яна 5:7)
  А дактрына сёмухi ѓяѓляе сабой абсурд з пазiцый логiкi. Калi бог - гэта нематэрыяльная свядомасць, то гэта альбо адна прытомнасць, альбо некалькi. Але што такое трыадзiная свядомасць? Растраенне асобы? У псiхатэрапii ѓжо раздваенне асобы ѓ чалавека - сур'ёзнае псiхiчнае захворванне. А што тады такое растраенне асобы? Як гэта разумець? Хрысцiяне нават не могуць выразна адказаць на гэтае пытанне, а толькi кажуць словы кшталту "веру, бо абсурдна", але людзi, якiя думаюць, не вераць у абсурды. Параѓнанне з канюшынай недарэчна па тым чыннiку, што раслiна мае клеткавую структуру, а прытомнасць у рэлiгii, iдэалiзме, бесструктурна. Усе гэтыя рэшткi шматбожжа ѓ абодвух запаветах Бiблii лiшнi раз пацвярджаюць версiю аб тым, што пры аѓтары-мiфатворцы Бiблii запазычалi паганскiя мiфы аб шматбожжы. А затым папы спрабавалi выдумаць тлумачэннi для згладжвання супярэчнасцей.
  Дзяѓчаты працягвалi змагацца. Немцы панеслi ѓ баях за Смаленск вялiкiя страты. I спынiлi наступ. Замест гэтага яны пачалi масiраваныя артабстрэлы i масiраваныя бамбардзiроѓкi. Выкарыстоѓвалi i напалмавыя бомбы.
  Дзяѓчынкi пакуль сядзелi ѓ шчылiнах, i не высоѓвалiся. Наташка тым часам рабiла пазнакi ѓ дзённiку, але лiк памылак у Бiблii. А iх было вельмi многа. I iх трэба было абмеркаваць потым з сяброѓкамi.
  Iсус за мiр цi супраць?
  За.
  "Шчаслiвыя мiратворцы, бо яны будуць нарачоныя сынамi Божымi." (Матфея 5:9)
  Супраць.
  "Не думайце, што Я прыйшоѓ прынесцi мiр на зямлю; не свет прыйшоѓ Я прынесцi, але меч" (Матфея 10:34)
  Гэта - падвойны стандарт. Яго можна выкарыстоѓваць як для апраѓдання крыжовых паходаѓ, так i для клятвенных запэѓнiванняѓ у тым, што нiбыта "хрысцiянства - мiрная рэлiгiя". Людзi, якiя выкарыстоѓваюць такiя падвойныя стандарты, прывучаюцца да iлжывасцi i двудушнасцi. Дарэчы, Гiтлер быѓ каталiком i рымскi папа яго блаславiѓ менавiта на крыжовы паход супраць бязбожнага СССР.
  Наташка пацерла босай ножкай сябе за вухам. Дзяѓчына вельмi хацелася есцi i займацца каханнем.
  Хто настроiѓ Давiда супраць Iзраiля?
  Бог (2-я Царстваѓ 24:1)
  Сатана (1-я Паралiпаменон 21:1)
  Наташка хiхiкнула i страсянула раскошнымi i моцнымi сцёгнамi.
  Хто забiѓ Галiяфа?
  Давiд (1Цар. 17)
  Елханан (2Цар. 21:19)
  Наташка лiзнула мовай нож.
  Бог усюды, усё бачыць i ѓсё ведае?
  Так. "На ѓсякiм месцы вочы Гасподнiя: яны бачаць злых i добрых". (Выслоѓi 15:3), а таксама Псалом 139:7-10, Ёѓ 34:22-21.
  Не. "...i схаваѓся Адам i жонка ягоная ад аблiчча Госпада Бога памiж дрэвамi раю". (Быццё 3:8) i яшчэ Быццё 18:20-21 i Быццё 11:5.
  Наташка голай пяткай стукнула па каменьчыку.
  Бог - аѓтар зла?
  Так. "...так кажа Гасподзь: вось, Я рыхтую вам зло i намышляю супраць вас" (Ерамiя 18:11)
  "Я ѓтвараю святло i ствараю цемру, раблю мiр i ѓчыняю бедствы; Я, Гасподзь, раблю ѓсё гэта". (Iсая 45:7)
  "Хто гэта кажа: `i тое бывае, чаму Гасподзь не загадаѓ быць'? Цi не ад вуснаѓ Усявышняга адбываецца бедства i дабрабыт?" (Плач Ерамii 3:37-38)
  Не. "дасканалыя справы Ягоныя, i ѓсе шляхi Ягоныя праведныя; Бог верны, i няма няпраѓды (у Iм); Ён праведны i праѓдзiвы" (Другазаконне 32:4)
  "Бог не спакушаецца злом i Сам не спакушае нiкога" (Якава 1:13)
  Наташка ѓзяла i прачырыкала:
  - У зла моцная крынiца!
  Цi мае патрэбу Бог у адпачынку? Цi стамляецца Бог?
  Так. "...таму што ѓ шэсць дзён стварыѓ Гасподзь неба i зямлю, а ѓ дзень сёмы спачыѓ i быѓ пахаваны". (Зыход 31:17)
  "I здзейснiѓ Бог да сёмага дня справы Свае, якiя Ён рабiѓ, i спачыѓ у дзень сёмы ад усiх спраѓ Сваiх, якiя рабiѓ". (Быццё 2:2)
  Не. "...хiба ты не чуѓ, што вечны Гасподзь Бог, якi стварыѓ канцы зямлi, не стамляецца i не знемагае?" (Iсая 40:28)
  Наташка паляпала сябе па рэльефным прэсе.
  Судзiць цi не?
  Не. "Не судзiце, ды не судзiмы будзеце" (Мф. 7: 1)
  Так. "судзiце судом праведным" (Iн. 7:24)
  Таксама тыповы падвойны стандарт.
  Наташка хiхiкнула i выдала:
  - Як заѓсёды ѓ сусвеце!
  Майсей - найрахманейшы з усiх людзей?
  Так. "Майсей жа быѓ чалавек найрахманейшы з усiх людзей на зямлi". (Лiкi 12:3)
  Не. "I ѓгневаѓся Майсей на военачальнiкаѓ... якiя прыйшлi з вайны, i сказаѓ iм Майсей: навошта вы пакiнулi ѓ жывых усiх жанчын? ... дык вось, забiце ѓсiх дзяцей мужчынскага полу, i ѓсiх жанчын, якiя спазналi мужа на мужчынскiм ложы, забiце " (Лiкi 31:15-17)
  "А ѓ гарадах гэтых народаѓ, якiх Гасподзь Бог твой дае табе ѓ валоданне, не пакiдай у жывых нiводнай душы ..." (Другазаконне 20:16)
  Наташка хiхiкнула i правiшчала:
  - Вось гэта фашысты!
  Iсус усемагутны?
  Так. "дадзена Мне ѓсякая ѓлада на небе i на зямлi". (Матфея 28:18)
  Не. "я нiчога не магу тварыць сам ад сябе... бо не шукаю маёй волi, але волi паслалага мяне Айца". (Iаана 5:30)
  Наташка зноѓ стала круцiцца.
  Цi праѓдзiвае сведчанне Хрыста аб самiм сабе?
  Так. "Калi я i сам пра сябе сведчу, сведчанне маё праѓдзiвае" (Iаана 8:14)
  Не. "Калi я сведчу сам пра сябе, то сведчанне маё НЕ ёсць праѓдзiва" (Iаана 5:31)
  Наташка ѓздыхнула i адказала:
  - Сталiна на iх няма!
  Евангелле абвяшчае, што разам з Езусам былi таксама ѓкрыжаваны два разбойнiкi. Цi абодва злодзея ганiлi Iсуса?
  Так. "I ѓкрыжаваныя з iм ганiлi яго" (Марка 15:32)
  Не. "Iншы ж насупраць сунiмаѓ яго" (Лукi 23:40-43)
  Дзяѓчына тупнула босай ножкай.
  Колькi жанчын прыйшло да труны Езуса?
  Адна: Марыя Магдалiна. (Iн. 20:1)
  Дзве: Марыя Магдалiна i iншая Марыя. (Мф. 28:1)
  Тры: Марыя Магдалiна i Марыя Якаѓлева i Саломiя. (Марка 16:1)
  Больш за трох: "Магдалiна Марыя, i Iаана, i Марыя, (мацi) Якава, i iншыя" (Лк. 24:10)
  Наташка падскочыла, i прачырыкала:
  - Я дзеѓка супер!
  Цi казаѓ Iсус таемна?
  Не. "Я казаѓ вiдавочна свету; Я заѓсёды вучыѓ у сiнагозе i ѓ храме... i таемна не казаѓ нiчога" (Iаана 18:20)
  Так. "Без прытчы ж не казаѓ iм, а вучням сам-насам тлумачыѓ усё". (Марка 4:34) Вучнi спыталi яго "Для чаго прытчамi кажаш iм?" Ён сказаѓ у адказ: Для таго, што вам дадзена ведаць таямнiцы Царства Нябеснага, а iм не дадзена" (Матфея 13:10-11)
  Наташка хiхiкнула:
  - Я камсамолка!
  Цi карысны Закон Майсея?
  Так. "Усё Пiсанне... карысна" (2-е Цiмафею 3:16)
  Не. "Адмена ранейшай запаведзi (Майсея) бывае з прычыны яе немачы i бескарыснасцi" (Да Габрэяѓ 7:18)
  Дзяѓчына пацерла босую ножку адна аб адну.
  Гiтлераѓцы працягвалi разбураць i знiшчаць рэшткi Смаленскага гарнiзона пры дапамозе артылерыi i авiяцыi. Бамбiлi сабе i бамбiлi. Бамбiлi i бамбiлi!
  Дзяѓчаты час ад часу пастрэльвалi, i кiдалi па асобных разведвальных групах фашыстаѓ гранаты.
  У вольны час Наташка падзялiлася з сяброѓкамi запiсам супярэчнасцей у Бiблii. I круцячы босымi, стройнымi ножкамi дзяѓчаты сталi гэта абмяркоѓваць i запiсваць у дзённiкi.
  Цi прыбыѓ Iсус у рай у дзень свайго распяцця?
  Так. Ён сказаѓ аднаму з разбойнiкаѓ: "Ты будзеш сёння са Мною ѓ раi" (Лукi 23:43)
  Не. Праз два днi, ён сказаѓ Марыi Магдалiне "...Я яшчэ не ѓзышоѓ да Айца Майго" (Iаана 20:17)
  Наташка пацерла босую падэшву Зоi i прачырыкала:
  - Вось бачыш як атрымалася!
  Цi з'яѓляѓся Iаан Хрысцiцель Iлiяй, якi павiнен быѓ прыйсцi?
  Так (Матфея 11:14; 17:10-13)
  Не (Iаана 1:19-21)
  Аѓгустына штурхнула голай каленкай Наташку пад бок i буркнула:
  - Супярэчнасць ёсць дыялектычнае адзiнства!
  Цi даведаѓся Ян Хрысцiцель Iсуса перад яго хрышчэннем?
  Так (Матфея 3:13-14)
  Не (Iаана 1:32-33)
  Святлана босымi пальцамi ног запусцiла асколак шкла. I цьвiкамi прыбiѓ да драѓлянай сцяны таракана.
  Цi хацеѓ Iрад забiць Iаана?
  Так, "таму што Ян казаѓ яму: не павiнна табе мець яе (жонку брата). I хацеѓ забiць яго, але баяѓся народа..." (Матфея 14:4-5)
  Не, Iрадыяда жадала яго забiць, але не магла " бо Iрад баяѓся Iаана, ведаючы, што ён муж праведны i сьвяты, i бераг яго: многае рабiѓ, слухаючы яго, i з задавальненьнем слухаѓ яго. (Марка 6:19-20)
  Наташка пацалавала Зою ѓ загарэлае плячо i заѓважыла:
  - I цябе я слухаю з задавальненнем!
  У спiсе дванаццацi апосталаѓ, хто быѓ дзесятым апосталам?
  "Ляѓвей, празваны Тадэем". (Матфея 10:1-3; Марка 3:16-18)
  Сымон, празваны Зiлотам. (Лукi 6:14-16)
  Аѓгусцiна злосна рушыла голай пяткай па каменi, i прабляяла:
  - Не могуць сумясцiць нават гэтага!
  Колькасць апосталаѓ пры распяццi
  Усе апосталы збеглi (Мц. 26:56-58).
  Ян застаѓся (Iн. 19:25-26).
  Святлана засмяялася з аскалам вельмi белых зубоѓ:
  - I немцы ад нас разбягуцца!
  Што далi пiць Езусу пры распяццi?
  Воцат, змяшаны з жоѓцю (Матфея 27:34)
  Вiно са смiрною. (Марка 15:23)
  Зоя прачырыкала, тупаючы босай ножкай па каменнай плiце:
  Суцэльныя супярэчнасцi!
  Якiмi былi апошнiя словы Iсуса?
  "Ойча! У рукi Твае аддаю дух Мой". (Лукi 23:46)
  "Здзейснiлася!" (Iаана 19:30)
  Наташа пакруцiла сваёй вузкай талiяй.
  Акрамя Iсуса, хто - небудзь яшчэ ѓзыходзiѓ на неба?
  Не. "Нiхто не ѓзыходзiѓ на неба, як толькi якi сышоѓ з нябёсаѓ Сын Чалавечы..." (Iаана 3:13)
  Так. "...i панёсся Iлля ѓ вiхуры на неба". (4-я Царстваѓ 2:11)
  Святлана лагiчна заѓважыла:
  - Iлiю маглi проста перанесцi ѓ iншае месца!
  Колькi пар чыстых жывёл Бог загадаѓ Ною ѓзяць у каѓчэг?
  2 (Быццё 6:19-20)
  7 (Быццё 7:2-3)
  Дзяѓчаты пляснулi босымi падэшвамi адна аб iншую i праспявалi:
  - Сталiн быѓ чысты цi нячысты?
  Калi Iзраiльцяне жылi ѓ Сiтыме, колькi сыноѓ Iзраiлевых вынiшчыѓ Гасподзь?
  24 000 (Лiчбы 25:1-9)
  23 000 (1-ы да Карынфянаѓ 10:8)
  Дзяѓчаты пасля гэтых слоѓ дружна засмяялiся. I знялi з сябе станiкi. Пачала абсыпаць адзiн аднаму грудзей пацалункамi. Бо гэта так прыемна, i цудоѓна. Яны сапраѓдныя ваяѓнiцы.
  Наташа рашуча заявiла:
  - Бiблiя адназначна казка!
  Аѓгусцiна лагiчна заѓважыла:
  - Не абавязкова Богу даваць адкрыццi, праз габрэйскую казку! Мой асабiсты Бог - Гэта Усемагутны Род! На славу ђсявышняга Роду мы i будзем ваяваць!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны ѓсклiкнулi, ускiнуѓшы босыя ногi ѓверх:
  - Слава вялiкай Расii!
  Паколькi блакада Смаленска зацягнулася, то чацвёрка дзяѓчынак пакутавала ад холаду i голаду, як рэшткi савецкага гарнiзона. Таму нiчога дзiѓнага няма ѓ тым, што дзяѓчаты атрымалi загад выйсцi з кальца акружэння.
  Ад яны ѓ адных толькi трусiках, загарэлыя, басаногi iдуць на прарыѓ.
  Бягуць сабе, i робяць адзiночныя стрэлы, бо трэба берагчы патроны.
  А гiтлераѓцы абрынулi на iх лiтаральна цэлы вал агню. Але дзяѓчыны нездарма толькi ѓ адных, тоненькiх трусiках. Кулi iх, такiм чынам, не бяруць. I яны iмчацца, будучы абсалютна непаражальнымi. А босыя ножкi, таксама выдатна абараняюць дзяѓчат у баi.
  Наташа стрэлiла, збiла фашыста i зароѓ:
  - Сталiн з намi!
  Зоя таксама пальнула, кiнула босай нагой асколак бутэлькi. Звалiла двух фрыцаѓ i вякнула:
  - Сталiн жыве ѓ маiм сэрцы!
  Аѓгустына таксама пальнула, i выдала з апломбам:
  - У iмя Русi!
  I паказала мову. I фашыста звалiла.
  Святлана цвiкнула, патрапiла ѓ гiтлераѓца, i прачырыкала:
  - У iмя камунiзму!
  Чацвёрка басаногiх, у адных толькi тоненькiх трусiках дзяѓчынак, iмчалася праз пазiцыi фашыстаѓ. Адзення ѓ ваяѓнiц амаль не было. Толькi трусiкi розных колераѓ: чорныя, белыя, чырвоныя, сiнiя.
  I гэта таксама магiя, якая адводзiць кулi i аскепкi. Паспрабуй такiх дзяѓчынак ты голымi рукамi вазьмi! Яны проста прыгажунi самага вышэйшага класа!
  А грудзi, якiя. Соску нiбы клубнiцы. I вельмi панадлiвая. Наогул дзяѓчыны такiя прыгожыя, i амаль голыя.
  Наташка, страляючы, прадставiла сябе на аѓкцыёне рабыняѓ. Як з яе здымаюць покрыва за покрывам. Аголяюць моцнае, мускулiстае, дзявочае цела. А яна так i стаiць сабе, ганарлiва расправiѓшы плечы, падняѓшы галаву, дэманструючы, што ёй зусiм не сорамна. Яна ж дзяѓчына самага вышэйшага класа. На досвiтку сiл, i не старэючая.
  Калi жанчына ходзiць басанож, яна маладзее, i вечна застаецца юнай. Галоѓнае гэта мiнiмум адзення, i пастаянны сэкс з мужчынам. Дакладней з мужчынамi рознымi i пажадана маладымi. Каб самiм маладзець.
  Наташа ѓявiла сябе голай на рабскiм гандлi, i адчула ѓзбуджэнне. Быццам яе мацаюць пакупнiкi, i залазяць рукамi ѓ самыя адчувальныя месцы. Як гэта, мусiць, выдатна быць рабыняй. Але ѓ гарэме не весяла. Мужчын няма, адны еѓнухi. А жадаецца шмат i з рознымi.
  Эх, бедныя жанчыны гарэма. Як вам не павезла з мужчынамi. Колькi вам можна пакутаваць ад устрымання! А Наташка не хацелася стрымлiваць iнстынкты акулы.
  Дзяѓчына стрэлiла ѓ фашыста i вякнула:
  - Я тэрмiнатар!
  Пальнула i Зоя, прачырыкаѓшы:
  - А я ваяѓнiца класа супер!
  Аѓгусцiна ѓзяла i збiла трох фашыстаѓ i прачырыкала:
  - Сталiн быѓ з намi!
  Святлана лупанула. Уразiла чатырох фашыстаѓ i пiскнула:
  - Сталiн ёсць з намi!
  Наташа збiла некалькiх наймiтаѓ Трэцяга рэйха, кiнула босай ножкай камень i пiскнула:
  - Сталiн заѓсёды будзе сярод нас!
  Зоя выскалiлiся i паказала мову, пiскнуѓшы:
  - За велiч Расii!
  Аѓгустына шпурнула босымi пальцамi асколак шыбы, распарола фашысту горла i пiскнула:
  - За новы наш славянскi Род!
  I разрагаталася...
  Святлана пальнула па гiтлераѓцам, зрэзала некалькi байцоѓ i выдала:
  - За святую Русь!
  Наташа цвiкнула па фашыстам. Паддала голай пяткай гранату, якую запусцiлi па ёй гiтлераѓцы. Раскiдала дакладным пападаннем фрыцаѓ i вякнула:
  - За Сварога!
  Пасля чаго выскалiла тварык, у якой столькi грацыi i лютасьцi пантэры.
  Зоя ѓзяла, i запусцiла босымi пальцамi ног iржавы цвiк. Прабiла вочы гiтлераѓскаму афiцэру, i прачырыкала:
  - За Белага Бога!
  Аѓгусцiна ѓзяла i паддала голай пятак выбухны пакет. Раскiдала нiбы аскепкi шкла фрыцаѓ, i пiскнула:
  - За новы рускi парадак!
  Святлана ѓзяла i босымi пальцамi ножак шпурнула, забойнае, прабiла фрыцаѓ i раѓнула:
  - За Рускi дом!
  Чацвёрка дзяѓчынак бiлася адчайна, i вельмi агрэсiѓна бiлася. Немцы i iх наймiты адступалi. Пяцiлiся перад дзяѓчынкамi. Куды ѓжо фашыстам супраць Чырвонай армii.
  Памятаюць фрыцы Сталiнград. Як iх там пакалашмацiлi дзяѓчынкi. Таксама ж ваявалi босымi i бiкiнi. Гэта самае эфектыѓнае адзенне. Нiхто дзяѓчат не спынiць, калi яны напаѓголыя. I босымi ножкамi кiдаюць прэзенты разбурэння.
  Наташка кiнула босымi пальцамi абломак керамiкi. Праламала чэрап нямецкаму генералу, i праспявала:
  - У Iмя Матухне-Русi!
  Зоя ѓзяла i кiнула босымi пальцамi асколак, прабiла фашыста i крыкнула:
  - Ды за мой дом!
  Аѓгусцiна запусцiла, з босы ногi дыск. Зрэзала шасцярых гiтлераѓцаѓ i пiскнула:
  - За Сталiна!
  Святлана таксама паддала новы пасаж, збiла фрыцаѓ i пiскнула:
  - За новы свет!
  Цяпер экiпаж Герды, прасоѓваѓся ѓ напрамку Вязьмы. Да горада засталося кiламетраѓ дзесяць. Але супрацiѓленне Чырвонай армii ѓсё нарастае. У бой iдуць новыя савецкiя танкi Т-55, з больш магутнымi гарматамi 105-мiлiметраѓ i тоѓшчы браней. Праѓда, такiх машын пакуль мала.
  Шарлота нацiснуѓшы босай ножкай на кнопку джойсцiка, прабiла ѓ савецкага танка прама на стыку браню. Дакладна ѓразiла машыну Чырвонай армii, нягледзячы на яе лепшую абарону ѓ параѓнаннi з Т-54.
  Рудая чартоѓка хiхiкнула i заѓважыла:
  - Мы ёсць наймацнейшае войска!
  Крысцiна заѓважыла з ухмылкай:
  - I будзем мацнейшыя за ѓсiх!
  I таксама нацiснула босымi пальцамi ножкi на кнопкi джойсцiка. Уразiла савецкую машыну. Яна вельмi трапная дзяѓчынка. Крысцiна ѓспомнiла, як здзяйсняла подзвiгi. Як займалася каханнем з шахам Iрана. Ды гэта вельмi выдатна!
  I ваяѓнiца пралепятала:
  - За вялiкую Нямеччыну!
  Магда гэтая бландынка з залатымi валасамi, стрэлiла па савецкiх войсках i выказалася:
  - За святую перамогу!
  Дзяѓчына, ведучы агонь, з прыкрасцю падумала. Вось выпусцiлi немцы свой шанец падчас першай сусветнай вайны. А чаму сарвалi план наступу на Парыж i перакiнулi тры карпусы ва ђсходнюю Прусiю? Можна было часова ахвяраваць тэрыторыяй на ѓсходзе, затое ѓзяць Парыж i вырашыць самай радыкальнай выявай праблему Францыi.
  Але гэтага не было зроблена. Ды i наогул не варта было аб'яѓляць вайну Расii. Напэѓна б Мiкалай Другi не вырашыѓся б на вайну з такiм моцным супернiкам як Нямеччына. I навошта было ваяваць на два фронты? Можна, было i па Расii ѓдарыць, iгнаруючы Францыю i Бельгiю.
  Ды i наогул вынiкала, падумала Магда, напасцi на Расею, калi тая была скаваная вайной з Японiяй. У гэтым выпадку Мiкалай Другi мог i аказацца без падтрымкi, Брытанii i Францыi. Яго б прасавалi i аѓстрыйцы, i туркi, i iтальянцы, i Нямеччына з Японiяй.
  Раздушылi б папросту Расiю. I нiчога б яна не зрабiла.
  Замест гэтага Германiя атрымала вайну на два фронты, супраць мацнейшых дзяржаѓ. У тым лiку i Японii, i ЗША i Iталii.
  Так што Вiльгельм аблiчыѓся. Гiтлер апынуѓся больш дальнабачным, замiрыѓшыся з СССР i якi разграмiѓ Францыю.
  Але немцы падчас першай сусветнай вайны апынулiся зацiснутыя, памiж молатам i кавадлам. Цар Мiкалай Другi ѓ цэлым няѓдачнiк. Але яго iмперыя была вялiкая, у тры разы пераѓзыходзячы нямецкую насельнiцтвам. I супрацьстаяць рускiм аказалася вельмi цяжка.
  Маючы больш сiл, царская Расiя ѓяѓляла амаль палову сухапутных сiл Антанты. I была асуджаная на перамогу. Калi б не ваенны пераварот, якi здарыѓся ѓ Пецярбургу, то цi наѓрад, Нямеччына змагла б ацалець. Але здарылася страшнае для рускiх - упала манархiя. Пайшоѓ памазанец Божы. I стала вельмi дрэнна!
  А для немцаѓ палёгку, зрэшты ѓсё роѓна Нямеччына прайграла.
  ЗША ѓступiлi ѓ вайну i аказалiся вельмi моцныя. I галоѓнае танкi. Яны лiтаральна задушылi сваёй сталёвай масай немцаѓ.
  Прыкрая параза. Прычым, як нi круцi, магчыма, капiтуляцыя была i лепшым выхадам. Нямеччына страцiла ѓсiх сваiх саюзнiкаѓ, яе прасавалi танкамi. Нiякiх рэальных шанцаѓ на перамогу не было.
  Ды i бальшавiцкая Расея суцэль магла адкрыць другi фронт на ѓсходзе.
  Ва ѓсякiм разе, рашэнне капiтуляваць было цяжкiм, але змушаным.
  Магда ѓспомнiлася, як яе лупцавалi, за тое, што пацягнула кавалачак хлеба ѓ сталовай. Дзяѓчынка тады прызналася i атрымала крыху менш бiзуноѓ. I змагла знесцi пакаранне моѓчкi. Не расплакалася i не застагнала. Хаця калi б'юць па голай спiне гэта балюча.
  Герда стрэлiла, прабiла савецкi танк i рыкнула:
  - Народжаныя непераможнымi!
  Шарлота з гэтым пагадзiлася:
  -Нiхто нас не спынiць!
  Крысцiна агрызнулася i вякнула:
  - Нiколi ѓ свеце!
  Магда аглушальна пiскнула:
  - I на тым свеце - таксама!
  Чацвёрка ваяѓнiц выйшла з акружэння. Трохi пабадзялася па балотах, i весела спявала;
  Афарбаваѓся месяц барвою,
  Дзе хвалi шумелi ля скал.
  "Паедзем, красуня, катацца,
  Даѓно я цябе чакаѓ".
  
  "Я еду з табою ахвотна,
  Я хвалi марскiя кахаю.
  Дай ветразi поѓную волю,
  Сама ж я сяду да руля".
  
  "Ты кiруеш у адкрытае мора,
  Дзе з бурай не зладзiцца нам.
  У такое шалёнае надвор'е
  Нельга давярацца хвалям".
  
  "Нельга? Чаму ж, дарагi мой?
  А ѓ мiнулым, мiнулым лёсе,
  Ты памятаеш, здраднiк падступны,
  Як я давяралася табе?"
  
  Афарбаваѓся месяц барвою,
  Дзе хвалi шумелi ля скал.
  "Паедзем, красуня, катацца,
  Даѓно я цябе чакаѓ".
  Дзяѓчына праспявалi i самi сабе папляскалi. Аѓгусцiна заѓважыла, усмiхаючыся краем рота:
  - Ды мы фашыстам выдатна далечы. Бой быѓ слаѓны i для многiх апошнi!
  Наташка хiхiкнула:
  - Ты проста як Маѓгi!
  Аѓгусцiна выскалiлiся i пагадзiлася:
  - Маѓглi быѓ супер!
  Зоя заѓважыла з аскалам зубоѓ:
  - Нам трэба прыдумаць спосаб як перамагчы праѓзыходныя сiлы Вермахта!
  Святлана прапанавала:
  - Якiм-небудзь звышмагутным газам!
  Аѓгустына праспявала, шлёпаючы босымi ножкамi па лужынах:
  - Газы, газы, газы, газы! Усiх ворагаѓ прыкончым адразу!
  Наташа на гэта прапанавала:
  - Давайце што-небудзь iншае праспяем!
  I дзяѓчаты сiнхронна заспявалi;
  Афарбаваѓся месяц барвою,
  Дзе хвалi шумелi ля скал.
  "Паедзем, красуня, катацца,
  Даѓно я цябе чакаѓ".
  
  "Я еду з табою ахвотна,
  Я хвалi марскiя кахаю.
  Дай ветразi поѓную волю,
  Сама ж я сяду да руля".
  
  "Ты кiруеш у адкрытае мора,
  Дзе з бурай не зладзiцца нам.
  У такое шалёнае надвор'е
  Нельга давярацца хвалям".
  
  "Нельга? Чаму ж, дарагi мой?
  А ѓ мiнулым, мiнулым лёсе,
  Ты памятаеш, здраднiк падступны,
  Як я давяралася табе?"
  
  Афарбаваѓся месяц барвою,
  Дзе хвалi шумелi ля скал.
  "Паедзем, красуня, катацца,
  Даѓно я цябе чакаѓ".
  Дзяѓчыны скончылi песню i закруцiлiся ѓ сальта. У iх жа маса iдзе ѓ светлых галоѓках. Тры бландынкi i рудая. Класныя дзяѓчаты.
  Аѓгусцiна ѓ час бегу ѓспомнiла, як яна гуляла ѓ бiльярд. Зразумела не грошы. А так у яе на той момант нiчога не было, то дзяѓчына паставiла на зьменiцца, супраць пяцi рублёѓ. I выйграла першую партыю. Прычым, гуляла басанож, што выдатна дапамагала. Потым згуляла з вядомым злодзеем яшчэ адну партыю.
  I зноѓ выйграла. Пасля яшчэ партыю з падваеннем ставак. Дзяѓчына была вельмi спрытнай. А крымiнальны аѓтарытэт аказаѓся да таго ж п'яным. У канчатковым вынiку ён дастаѓ пiсталет i пачаѓ страляць. Аѓгустына прыхапiѓшы выйграныя грошы, схавалася, мiльгаючы босымi пяткамi. Ды гэтыя мужчыны такiя нервовыя. Можа, сапраѓды з iмi не гуляць, а заняткамi каханнем здабываць бабкi?
  Аѓгусцiна нядрэнна магла б жыць у Маскве, але дзяѓчына пасля калонii рвалася на фронт. Ёй хацелася бiцца. Акрамя таго яе вабiла да подзвiгаѓ. Стаць гераiняй - гэта так выдатна!
  У карцiшкi на грошы таксама трэба ѓмець гуляць. Аѓгусцiну неяк надзьмулi жулiкi, i прыйшлося iм лiзаць. Ну добра, можна ѓявiць сабе, што гэта мёд i табе самой хочацца, каб было не так брыдка. А вось перадком папрацаваць, дык гэта наогул адно задавальненне для тэмпераментнай рудай д'яблыцы. Яна з любым мужчынам дасягала аргазму. Так што ѓ Маскве яна здабывала грошы лёгка i для сябе прыемна.
  Шкада, але вайна ѓносiла свае карэктывы. Аѓгусцiна нават выкарыстоѓвала свае чары ѓ разведцы. I спакушала ѓсе мужчын запар. I любiла iх памучыць. Асаблiва тых, хто маладзейшы. Падабалася гэта д'ябалi. Зрэшты, нягледзячы на мноства ѓзнагарод - дзяѓчыны ѓсё яшчэ хадзiлi ѓ капiтанах, i толькi Наташа стала маёрам.
  Гiтлераѓцы пасля падзення Смаленска, абклалi Вязьму. Горад упарта трымаѓся. На поѓначы фашыстам удалося ѓзяць Ноѓгарад, i яны падыходзiлi да Ленiнграда. Сiтуацыю пагоршыла ѓступленне Швецыi ѓ вайну. Гэтая краiна таксама хацела тэрытарыяльных набыццяѓ ад Расii. I ѓспомнiлi ранейшыя войны, асаблiва Карла Дванаццатага. Таксама значныя падзеi старажытных часоѓ. I шведскiя дывiзii з'явiлiся на фронце, i рушылi на Петразаводск, i на Ленiнград з поѓначы. Прут фiнска-шведскiя i нямецкiя з iншаземцамi войска. I не спынiцца кажа iм.
  Прыгожыя дзяѓчыны шведкi, ляцяць на самалётах. Грынгета i Гертруда, дзве Г, ваююць у пары. Яны вельмi адважныя дзяѓчынкi. I прыгожыя. Ляцяць сабе на МЕ-462, набытых у немцаѓ рэактыѓных знiшчальнiках. Як звычайна прынята ѓ дзяѓчынак у адным бiкiнi i басанож.
  Нямецкая машына вельмi магутная ѓзбраеннем. У яе сем авiягармат. Адна 37-мiлiметровая, i шэсць 30-мiлiметровых. Супраць iмчацца савецкiя знiшчальнiкi МiГ-15. Крыху слабейшым узбраеннем: 37-мiлiметровая авiягармата i дзве 23-мiлiметровыя авiягарматы. Гэта значыць, сiлы вельмi нават няроѓныя.
  Грынгета страляе з авiягармат. Пападае ѓ савецкi знiшчальнiк i пiшчыць:
  - Вось гэта наш вышэйшы пiлатаж!
  Гертруда таксама збiвае з першага заходу сваю машыну i пiшчыць:
  - За Карла дванаццатага!
  Сапраѓды чартоѓцы-бландынцы вельмi прыкра, што Швецыя прайграла вайну Расii. Пры Iване Грозным, шведы змаглi ѓзяць Нарву, i некалькi рускiх мястэчкаѓ на ѓзбярэжжа. Але затым Расiя пры Фядоце першым свае страчаныя ѓ лiвонскай вайне землi адваявала. Праѓда гэтаму садзейнiчала, што Польшча змагалася на баку Расii.
  Але потым шведы падчас праѓлення Шуйскага змаглi заваяваць рускiя гарады. Затым i ѓзяць Ноѓгарад. Аблажылi Пскоѓ. Але без поспеху.
  Далей была вайна Расii i Польшчы. Пад шумок шведы захапiлi большую частку Прыбалтыкi i Рыгу. Да гэтага былi заваяваны землi ѓ Еѓропе.
  Швецыя стала сусветнай дзяржавай. Дасягнула свайго максiмуму.
  Але вось у Расii прыйшоѓ да ѓлады Пётр Першы i стаѓ паднiмаць вялiкую iмперыю. Супраць Швецыi выступiлi Польшча, Саксонiя, Данiя i зразумела Расiя. Сiлы няроѓныя.
  Але Карл Дванаццаты ѓ шаснаццаць гадоѓ, змог разграмiць з ходу Данiю, а потым пад Нарвай атакаваѓ праѓзыходныя сiлы Расii i атрымаѓ выдатную перамогу.
  Але Пятра Першага не зламалi няѓдачы. Ён сабраѓ новыя сiлы, i перайшоѓ у наступ, карыстаючыся тым, што Карл Дванаццаты ваяваѓ з Польшчай.
  Але шведы пакарылi Польшчу. I падыход рускiх войск не дапамог. Пётр Першы быѓ нават готаѓ на мiр, вяртаючы шведам, заваяваныя рускiмi мястэчкi i Нарву.
  Але Карл Дванаццаты быѓ настроены рашуча. Аднак Пятру Першаму ѓдалося пераламаць ход вайны. Адыграла сваю ролю, што народ Польшчы i ђкраiны не падтрымаѓ Карла Дванаццатага. Пад Палтавай шведы пацярпелi канчатковае паражэнне. Як такое атрымалася? Рускiя змаглi выматаць шведаѓ, умацаваѓшыся за рэдутамi. А потым усё вырашыла забойчая контратака.
  Негатыѓную ролю адыграла i раненне Карла Дванаццатага перад бiтвай.
  Пасля Нарвы Расiя захапiла поѓнасцю iнiцыятыву. I змагла перамагчы шведаѓ нават на моры. Што вельмi i вельмi прыкра.
  Карл Дванаццаты загiнуѓ, пры аблозе нарвежскай крэпасцi. I вайна неѓзабаве скончылася фактычным разгромам шведаѓ. Праѓда Пётр Першы пагадзiѓся пад цiскам еѓрапейскiх краiн аформiць свае тэрытарыяльныя набыццi як пакупку. Швецыя страцiла вельмi шмат тэрыторыi, у тым лiку i ѓ Эѓропе. А ѓжо пры Аляксандры першым, была рускiмi заваяваная i Фiнляндыя.
  Вядома, Швецыi крыѓдна i жадаюць адпомсцiць. Сiтуацыя абвастрылася, асаблiва пасля перамогi нацыстаѓ на выбарах у парламент. I вайна зараз для шведаѓ з гiстарычнымi паралелямi.
  Гертруда атакуе савецкую машыну i спявае:
  - Жыѓ быѓ Антон чацвёрты...
  Грынгета ссякае знiшчальнiк МiГ-15 i раве:
  - Ён слаѓны быѓ кароль....
  Гертруда збiла расiянiна i праспявала:
  - Вiно любiѓ да чорта....
  Грынгета спрабуе зайсцi на савецкую машыну i вые:
  - Што трэск бываѓ часам!
  Гертруда праспявала:
  - Цiлi бом! Цiлi бом!
  I дзяѓчына высунула ружовую мову.
  Дзяѓчаты аказалiся вясёлымi... Яны змагалiся з вялiкiм захапленнем. Бiлiся нiбы арлiцы. I не адыходзiлi, нiколi.
  Грынгета басанож бегла па снезе. I была такой завадной дзяѓчынкай. I ѓспамiнала аб сваiх подзвiгах. Як яны босыя i ѓ бiкiнi палявалi за белым мядзведзем. Што было вельмi цiкава.
  Напаѓголыя дзяѓчаты стралялi па дзiкiм зверы з лука. Пападалi, i прымушалi раѓцi звяругу.
  Потым уцякалi, мiльгаючы чырвоным ад холаду дзявочымi пяткамi. Прыгожыя былi дзяѓчынкi. Амаль голыя, але вельмi смелыя. I палявалi сабе, будучы бясстрашнымi.
  Потым калi паранены мядзведзь памёр, дзяѓчынкi засмажылi яго мяса i ѓладкавалi гулянку. Гэта было так здорава. Дзяѓчаты купалiся ѓ палонцы i абсыпалi адзiн аднаго снегам. Потым бегалi мокрыя па гурбах. Усё гэта так цудоѓна, i крута.
  Гертруда i Грынгета цяпер палявалi за савецкiмi лётчыкамi. Яны памяталi галоѓнае правiла: трэба абавязкова ваяваць амаль голымi i босымi, i тады дзяѓчыну не саб'юць. Такую сiлу ваяѓнiцам дае калi яны амаль без адзення. Вось чаму ѓ сярэднiя вякi нiхто не заваяваѓ увесь свет?
  Бо недаацэньвалi сiлу босых, жаночых ног. А дзяѓчаты басанож вельмi нават крутыя i моцныя! Калi ѓ дзяѓчынкi няма абутку, яе голая падэшва атрымлiвае энергiю зямлi.
  Вось гэта каласальная сiла ѓ ваяѓнiц.
  Гертруда збiла савецкi самалёт i прачырыкала:
  - Басанож дзяѓчынкам страмчэй!
  Грынгета таксама лупанула па рускiх, i пiскнула:
  - Абутак дзяѓчатам не патрэбны!
  I праводзiла поглядам палаючы, расiйскi знiшчальнiк, якi падае ѓнiз.
  Падумала аб тым, як выдатна бегаць босымi, i па гурбах, i па пустынi. Падэшва дзявочых ножак становiцца вельмi пругкай i трывалай, i пры гэтым не трэскаецца. Так што не трэба зважаць на праблемы. У Расii наогул зiмы суровыя, i прыемна будзе пабегаць па снезе. Яна ж дзяѓчына самага вышэйшага пасажу.
  А да чаго хупавая i непаѓторна выдатная босая, дзявочая нага на гурбе? А пальчыкi, а ступня, а ѓсё гэта разам узятае? Як выдатна, калi точаныя ножкi iдуць па белай паверхнi, а самi загарэлыя. А валасы ѓ дзяѓчат светленькiя, яны такiя класныя бландынкi.
  I любяць калi мужчыны цалуюць iх у голую пятку.
  Грынгета збiвае чарговую савецкую машыну i прачырыкала:
  - Слава Айчыне, Слава!
  Гертруда разбiла расiйскi знiшчальнiк i выдала:
  - Карл Вялiкi з намi!
  Дзяѓчаты проста цудоѓныя, i ѓ iх столькi непаѓторнай прыгажосцi. Ад такiх дзяѓчынак i на самай справе звар'яцець можна. А iх цела, такое мускулiстае i прыемнае.
  Грынгета вельмi любiла, калi яе гладзiлi мужчыны. Гэта ёй так прыемна было. А скура ѓ яе гладкая, пругкая, нiбы глянцаваная. Вось гэта дзеѓка.
  I падабаецца масаж.
  Вось зараз яна збiла расейскi самалёт i зароѓ:
  - Я нiбы мядзведзiца!
  I паказала мову!
  Гертруда зноѓ стрэлiла i прачырыкала:
  - Мы тыгрыцы!
  I дзяѓчыны ва ѓнiсон здзейснiлi мёртвыя завесы. Яны ѓвогуле такiя класныя ваяѓнiцы. У iх поѓны азарт i трыумф волi. А скура такая загарэлая, нiбы бронзавая.
  Ваяѓнiцы паспелi паваяваць у Афрыцы i пяхоце. Што вельмi добра для бландынак. I яны сталi такiя прыгожыя i смуглыя.
  Гертруда праспявала:
  - Натуральная бландынка! Мускулiстая спiнка!
  Грынгета пацвердзiла:
  - Усiх перамагаю пагалоѓна!
  Савецкiя ваяѓнiцы змагаюцца за Вязьму, якую практычна са ѓсiх бакоѓ атачылi фашысты. I б'юцца гераiчна.
  Наташка зрэшты, шпурляючы босай нагой гранату, пiскнула:
  - Перамогi нам не абмiнуць!
  Зоя таксама дала чаргу. Запусцiла босай ножкай гранату. Збiла фашыстаѓ i пiскнула:
  - Двум смерцям не бываць!
  Дала чаргу i Аѓгусцiна. Рудая чартоѓка падкiнула гранату босай ножкай i прачырыкала:
  - Будучы век будзе наш!
  Пальнула чаргой i Святлана. Абклала кучу фрыцаѓ, i прабулькала:
  - Мы народжаныя з новым стагоддзем!
  I паказала мову!
  Дзяѓчыны вельмi iмпазантныя. Яны вельмi нават прыгожыя, i загарэлыя, тры бландынкi i рудая, з сухой i рэльефнай мускулатурай.
  Якiя добрыя дзяѓчынкi...
  Наташа падумала, страляючы, раз Бiблiя не слова Божае, то рускiм патрэбна iншая, больш дасканалая рэлiгiя. Каб узрастаць у духу i праѓдзе!
  А што можа быць лепш, веры ва Усявышняга Роду!
  Дзяѓчына ѓспомнiла, як уначы пры дапамозе босых пальцаѓ ножак запiсала сабе ѓ дзённiк; Бог Род - Бог-прабацька, першапачатковая стваральная сiла, творца светабудовы, якi iснуе па-за часам i прасторы. Ён спарадзiѓ увесь Сусвет. Усё iснае ѓ гэтым свеце ёсць яго тварэнне, з яго тое, што адбылося i ѓ iм нязменна знаходзiцца. Ён ёсць першапачатковая прычына ѓсяго iснага. Род з'яѓляецца персанiфiкацыяй разнастайнасцi багоѓ i продкаѓ у адзiнстве праяѓленым. Усеадзiны бог Род праяѓлены ѓ шматаблiчных сiлах светабудовы - ён адзiны i множны адначасова. Ён i прашчур наш, i бог Усявышнi. Бог Род таксама з'яѓляецца ѓвасабленнем роднаснай сувязi, не толькi генетычнай, але i духоѓнай. Так, Род выступае як захавальнiк роднаснай сувязi. Бог Род уяѓляе сабой яднанне двух супрацьлегласцяѓ, выявай светлай якога з'яѓляецца Белабог. Усявышнi, якi ѓяѓляе сабой сiлы святла i стваральнай энергii, пранiкальнай i ажыѓляючай усё iснае, а цёмная выява Роду - Чарнабог, бог царства цемры i разбуральных сiл прыроды, якiя з'яѓляюцца не ѓвасабленнем сiл зла, а неабходным дзеяннем ачышчэння, якiя папярэднiчаюць новы акт стварэння светабудовы.
  Наташка кiнула босай ножкай выбух пакет. Раскiдала фашыстаѓ i працягнула ѓспамiны аб напiсаным.
  Славянскi бог Род шанаваѓся нашымi продкамi спрадвеку. Аб адзiным богу, якi шануецца славянамi, пiсалi многiя летапiсцы старажытнасцi. Так, нямецкi хранiст Гельмольд у сваiх "Славянскiх хронiках" таксама згадвае аб вераваннях славян у адзiнага бога. То i быѓ Род Усявышнi, заступнiк усёй светабудовы, а ѓсе багi ѓ разнастайнасцi ёсць толькi праявы адзiнай боскай сутнасцi ѓ розных аспектах.
  Наташа кiѓнула галавой. Дала чаргу па фашыстах. I зноѓ босымi пальчыкамi ножак запусцiла апорнае гiтлераѓцам смерць.
  Як з'явiѓся бог Род? Паводле мiфалогii, першапачаткова Род знаходзiѓся ѓсярэдзiне сусветнага яйка - увасабленнi касмiчнага светабудовы. Створанае сусветнае быццё складаецца з трох светаѓ: Праѓ - свет светлых багоѓ, месцазнаходжанне дзяцей бога Рода, Ява - зямны матэрыяльны праяѓлены свет, Нав - падземнае царства цемры, нябачны свет беззгуртаваных духаѓ. Светы гэтыя не iснуюць у падзеле, усё ѓ адзiнстве знаходзiцца, так i светы гэтыя праймаюць адзiн аднаго.
  Аѓгусцiна цвiкнула па фашыстах... Дала чаргу i прачырыкала:
  - Славяцца няхай рускiя Багi!
  Дыханнем сваiм бог Род заклiкаѓ багiню кахання Ладу - на зямлi аб'яѓленую як мацi Сва, якая лятае па свеце птушку i вястунку волi першапачатковага бога Рода.
  Зоя таксама лупанула па гiтлераѓцам i праспявала:
  - У iмя Багоѓ камунiзму!
  Яго памочнiцы: багiнi Макош, Доля i Нядоля - прахi лёсаѓ, доля ѓ жыццi чалавеку па добрых справах i заслугах Доля адмярае, а па эгаiстычных i няправедных учынках - Нядоля.
  Святлана таксама секанула чаргой. Звалiла фашыстаѓ i прачырыкала:
  - Хай будзе вечнае святло ва ѓсiм свеце!
  Наташка працягнула ѓспамiны. Дакладней тое, што яна начыркала. Пры гэтым дзяѓчына цвiчыла фрыцаѓ i iх наймiтаѓ.
  Яна ж такая непасрэдная.
  Першы сын Рода, Сварог 1 , якi працягнуѓ вялiкi акт тварэння светабудовы. Для ѓпарадкавання першапачатковай прасторы бог Род стварыѓ яго, у боскай кузнi якога была створана сiстэма светабудовы, устаноѓлены законы светапарадку, прытрымлiваючыся якiм усё iснае знаходзiцца ѓ трох мiрах.
  Таксама красуня лупанула Аѓгусцiна i выкасiла фашыстаѓ. Многiх зрэзала, i перакасiла. Прычым вельмi пасьпяхова. Такая вось дзяѓчынка-тэрмiнатар.
  I таксама сёе-тое напiсала, пры дапамозе босых пальчыкаѓ ножак. Яна Аѓгусцiна вельмi прыгожая дзяѓчына, i любiла сэкс. Ёй хацелася яго ѓсё больш i больш. I энергiяй зарадзiцца.
  Багiнямi-творцамi, Ражанiцамi, апроч Макошы, з'яѓляюцца таксама: Лада, якая сутнасць бацькоѓкi ѓсiх светлых багоѓ-Сваражычаѓ i людзей; i Лёля, якая спарадзiла беЗцялесных духаѓ.
  Дзяѓчаты запомнiлi гэта i адначасова ваявалi з фашыстамi. Яны старалiся ѓтрымаць Вязьму, ад якой да Масквы зусiм недалёка. А разам з iмi б'юцца i пiянеры.
  Хлопчыкi i дзяѓчынкi ѓ чырвоных гальштуках страляюць па гiтлераѓцам, i шпурляюць у iх выбуховыя пакеты.
  Вось пара дзяѓчынак паклала звязку гранат у самаробную катапульту. I запусцiла ѓ фашыстаѓ.
  Хлопчык i дзяѓчынкi худыя, з бруднымi, босымi ножкамi, пакрытымi ранкамi i ѓдарамi. Але з усмешкамi, i гатовыя, бiцца з праѓзыходным ворагам. I пiянеры не саступяць. Яны ж дзецi Сталiна i Ленiна. Абодва слаѓныя арлы ѓжо памерлi, але справа iх жыве.
  Калi немцы выдыхлiся, i наступiла часова зацiшша, Наташка пры дапамозе босых пальцаѓ ног стала запiсваць сабе ѓ дзённiк працяг новай веры. Дакладней веры не новай, а дахрысцiянскай, славянскай.
  Бог Род сутнасць старэйшы наймудрэйшы настаѓнiк багоѓ, якiя i вершаць справы ѓ мiрах Правi, Явi i Навi. Усе яго дзецi, унукi, праѓнукi - па сутнасцi, праявы яго боскай сутнасцi, пэѓных якасцяѓ быцця. Так, усе багi рускага ведычнага пантэона ёсць розныя праявы бога Рода, бо ён i ёсць усё iснае. Усё знаходзiцца ѓ iм i неаддзельна ад яго.
  Сiмвалiчнымi выявамi бога Рода з'яѓляюцца i сусветнае дрэва - Дуб , i руна Белабога, i камень Алатыр . А ѓ сучаснай абярэгавай творчасцi сiмвал Рода прадстаѓлены як чатырохпрамянёвая зорка , з загнутымi круглявымi канцамi прамянёѓ, якая верцiцца паслань (па гадзiннiкавай стрэлцы) - праява мужчынскай энергii Рода-творцы, процiсалонь - жаночай. Мужчынскiм аблiччам бога Рода, праявай яго актыѓнай энергii з'яѓляецца бог Сварог, а жаночым аблiччам з'яѓляецца багiня Лада. Аднак важна не забываць, што сам бог Род перавышае ѓсякага аблiчча i выявы. Так, немагчыма ѓявiць малюнак, бога Рода адлюстроѓвае, бо вокам яго ѓбачыць немагчыма, спасцiгнуць сутнасць Сусветнага творцы можна толькi сэрцам.
  Наташка тут босымi пальцамi ног стварыла сiмвал.
  Бог не мае формы. Тое, нiкiм не створаная велiч, якая не мае нi пачатку, нi канца, - гэта бог, якi i ёсць чыстая Свядомасць. Толькi гэта i трэба славiць, пачытаць, гэтаму малiцца, бо толькi яно сутнасць усё iснае Аѓгусцiна тут таксама дапiсала, выкарыстоѓваючы сваю босую, вельмi панадлiвую ножку ѓ дзённiк.
  Звернецеся унутраным позiркам у глыбiнi сваёй свядомасцi i ѓбачыце светлую, чыстую сутнасць першапачатковага тварэння - гэта i ёсць велiчная стваральная сiла - бог Род.
  Атрыбутамi бога Рода з'яѓляюцца: птушка (качка цi гусь), яйка (як увасабленне космасу), дрэва (Дуб), камень Алатыр (знак непарушнасцi i ствараннi).
  Святлана агалiла грудзi з клубнiчным саском i таксама пры дапамозе точаных пальчыкаѓ ног вывела сваё.
  Малiтва - гэта нейкая сукупнасць слоѓ, МОЛВя якiя, чалавек, якi звяртаецца да бажаства, шануе яго i ѓзносiць яму славу. Не пакланяецца i не просiць, а менавiта выказвае павагу, як сын бацьку. Вымаѓляючы малiтву, мы ствараем асаблiвыя гукавыя вiбрацыi, усталёѓваючыся з якiмi, мы прасякаемся той магутнай боскай энергiяй, да якой звяртаемся. Тым не менш, пачытаць бога зусiм неабавязкова словамi, дастаткова звярнуцца ѓ глыбiнi сваёй свядомасцi, бо менавiта там i знаходзiцца боская сiла, але для гэтага неабходна ѓмець валодаць сваiм розумам, бо працэс гэты павiнен быць усвядомленым i кiраваным.
  Зоя гэтая дзяѓчына з залатымi валасамi, лагiчна заѓважыла:
  - Усё павiнна быць кiраваны!
  I сама голай, загарэлай ножкай дапiсала. Калi хтосьцi не здольны малiцца Богу без формы, няхай молiцца форме - гэта прывядзе да абмежаваных вынiкаѓ, тады як зварот да Бога па-за разумовымi канцэпцыямi адносна яго формы i вобразу прыводзiць да бясконцага асалоды. Пры малiтве асноѓнае, што неабходна выкарыстоѓваць, - гэта мудрасць, самакантроль i ѓспрыманне вышэйшага "Я" ва ѓсiх iстотах.
  Наташка, цярэбячы босымi пальцамi ног, свой лалавы сасок поѓных грудзей, пагадзiлася.
  Iснуюць розныя варыянты малiтваѓ багам. Можна стварыць сваю малiтву-зварот, галоѓнае, каб гэта было ад душы, са шчырым каханнем i намерамi дабра.
  Iмёнамi рознымi ѓшаноѓваюць Усявышняга бога-прабацьку светабудовы. Адлюструем некаторыя з iх:
  1.Вечны (па сутнасцi, той, якi знаходзiцца вечна);
  2.Усеблагi (балазе якi прыносiць дзецям сваiм ва ѓсiх мiрах);
  3.Усебог (бог багоѓ);
  4.Усявышнi (бацька ѓсiх Багоѓ);
  5.Уседзяржыцель (падтрымлiвае ѓсю сусвет, iм створаную);
  6.Усялiкi (усё iснае ѓ Сусвеце праяѓлена аблiччамi яго);
  7.Усебацька , або Прабацька (бацька ѓсiм iсным);
  8.Усюдыiсны (якi знаходзiцца ва ѓсiм iсным);
  9.Першапачатковы (ён выток светабудовы, пачатак усiх пачаткаѓ);
  10.Неспасцiжны (ён той, каго нi розумам, нi пачуццямi зразумець немагчыма).
  Так цi iнакш, лiчыцца, што наймацнейшыя гукавыя вiбрацыi ствараюць мантры, якiя вымаѓляюцца на старажытнаведычнай святой мове санскрыце. Мантра (санскр. मन्त्र ) - ад слова "манас" ('розум') i "тра" ('ачышчэнне').
  Аѓгусцiна з гэтым пагадзiлася:
  - Вось менавiта варта стаць чысцей!
  Вымаѓленне мантр прыводзiць у рэзананс з вышэйшай боскай энергiяй, але для таго неабходна таксама правiльна прамаѓляць iх.
  Святлана з дзiкай i ашалелай лютасцю выгукнула:
  - Слава рускiм Багам!
  I босымi пальцамi ног вывела.
  Унiверсальнай мантрай, якая ѓвасабляе Усявышняга бога-прародзiча, з'яѓляецца мантра "ОМ". Гэтай мантрай мы шануем сiлы сусветнага тварэння, прыводзiм прытомнасць у стан яднання з усiм iсным, праяѓленым у Сусвеце сiламi бога-творцы Роду.
  Басаногiя дзяѓчыны працягвалi, весцi дзённiк i запiсваць сваю новую i старую веру.
  Наташка пальцамi голай нагi акрэслiла;
  Iмя бога Рода з'яѓляецца коранем мноства слоѓ рускай мовы, як то: радзiма, прырода, парода, родна, сваякi, бацькi, народ. ПАРОДНI (зроду, адРОДу), сваяк, нарадзiць, зародак, сродны. урадлiвасць, Радословная, ураджай, нараджэнне, радзiмы, жыта (таксама адбылося ад слова "нарадзiць"), валацуга (згодна з слоѓнiкам Даля - няпомнячы сваяцтва, вандроѓнiк, вандроѓны удалечынi ад роднай хаты, на чужыне), город (агароджанае цяпер ужываецца ѓ лаянкавым значэннi, аднак першапачаткова гэтае слова азначала дзяцей, нашчадства, пакаленне), уРОД (ад слова "вырадзiць" (тое ж, што i нарадзiць), таксама лiчыцца, што негатыѓная афарбоѓка слова набыла пазней, але зыходны сэнс быѓ укладзены такi : гэта той, хто "у Рада", iнакш кажучы, першароднае дзiця) i г. д. Таксама ѓсе словы, якiя з кораня "род" выйшлi, але зведалi трансфармацыю ѓ часе i ѓ сувязi з дыферэнцыяцыяй моѓ розных народаѓ, могуць крыху адрознiвацца, з прычыны чаргавання ѓ коранi зычных i галосных лiтар. Дарэчы, на санскрыце слова "rod-as" мае значэнне "неба i зямля ѓ адзiнстве".
  Аѓгусцiна босымi ножкамi таксама накiдала ѓ дзённiк, вельмi мудрыя думкi.
  Наогул рудая ваяѓнiца была рэдкай прыгажуняй.
  Ушанаванне той Свядомасцi, якая
  сутнасць крынiцы часовага дзялення на
  дасведчанага, веданне i знаёмае,
  назiральнiка, назiранне i назiранае,
  Прывiтанне таму акiяну асалоды, якое
  ёсць жыццё ва ѓсiх iстотах, чыё шчасце адбываецца
  з пырсак гэтага бязмернага акiяна
  Святлана таксама накiдала тэкст, выкарыстоѓваючы свае вельмi прыгожыя i загарэлы, точаныя i моцныя ножкi.
  Бландынка-тэрмiнатар была ѓ татальным удары.
  Бог Род, па сутнасцi, ёсць адзiнае вечнае ззяючае цэлае, яго святло нiколi не спынялася, гэта першапачатковая беспадстаѓная свядомасць, бясконцая, чыстая i непадзельная, якая выявiла касмiчную прастору з закладзеным у ёй патэнцыялам усiх формаѓ жыцця, якiя ѓзнiкаюць у абмежаванай iндывiдуальнай свядомасцi, як бы аддзяленым ад крынiцы, i ѓ той жа час, нязменна якi знаходзiцца ѓ iм. Працэс стварэння Сусвету адбываецца сiлай стваральнай думкi, уласцiвай касмiчнай свядомасцi. Гэтай Сусветнай сiлай думкi ствараецца ѓсё iснае ѓ свеце, у розных формах праявы. Так, свядомасць само стварае сябе як прадмет усведамлення i становiцца ѓсведамляе ѓ выглядзе iндывiдуальных душ з абмежаванымi свядомасцямi, якiя iдэнтыфiкуюць сябе асобна ад адзiнага цэлага - крынiцы быцця.
  Якая праявiлася здольнасць да адрознiвання, якая сфармавалася дваiстасць успрымання прыводзiць да ѓзнiкнення бясконцых формаѓ, якiя пастаянна з'яѓляюцца i знiкаюць. Так першапачаткова Сусветнай свядомасцю былi створаны пяць элементаѓ матэрыяльнага свету - яны, па сутнасцi, з'яѓляюцца семем, з якога расце дрэва свету. Усе гэтыя элементы ѓ розных камбiнацыях ствараюць разнастайны свет формаѓ, але яны сутнасць праявы сiлы Адзiнай касмiчнай свядомасцi, а не асобныя праявы быцця. Жаданне да пазнання самога сябе пацягнула да дзеяння сiлу стваральнай думкi, якая стварыла ѓсе бясконцыя светы Сусвету. Гэты Сусвет iснуе ѓ богу як яго iдэя.
  Ды папiсала Святлана i вельмi нават слаѓна.
  I Зоя басаногая дзяѓчына ѓ адных тоненькiх трусiках зрабiла накiд.
  Са сваiмi i арыгiнальнымi думкамi. А якiя ѓ яе грудзей. Такiя залацiста-
  Алiѓкавыя, i пышныя, нiбы дынькi. I дзяѓчына таксама пiша сабе.
  У першапачатковым прычынным акiяне, цемры апраметнай, iнертнай прасторы, паѓстала iскра жыватворчая - то бог Род, дух вярхоѓны, Параматма (санскр. परमात्मा ), якi змяшчае ѓ сабе ѓвесь светабудову, якi сiлай думкi спарадзiѓ Сусвет. Паводле старажытных ведычных пiсанняѓ, у першапачатковым касмiчным Розуме паѓстаѓ намер адчуць гук, i ён спарадзiѓ прастору, эфiр, з дапамогай якога гук можа распаѓсюдзiцца; калi ѓ яго з'явiѓся намер адчуць дотык, - узнiкла паветра; жаданне бачыць спрыяла праяве агню, крынiцы святла; а намер адчуць смак прывёѓ да зьяѓленьня вады; жаданне адчуць пах выявiла зямлю, якая валодае гэтай якасцю. Так, толькi ад жадання, першаснага намеру, адбылося тварэнне.
  Паданнi аб тым, як з'явiѓся наш свет
  Якiя былi першапачатковыя тварэннi бога-прабацькi?
  Сонца яѓлена было з твару Рода нябеснага,
  Айца i Праайца.
  Месяц ясны - з грудзей яго.
  Зоркi частыя - з вачэй яго светлых.
  Зоры светлыя - з броваѓ яго.
  Ночы цёмныя - ды з дум ягоных.
  Вятры буйныя - з дыхання.
  Дождж, i снег, i град - са слёзы яго.
  Громам з маланкай - голас стаѓ яго
  I дзяѓчаты заснулi, каб на наступны дзень зноѓ ваяваць.
  Дзяѓчыны, утрымлiваючы пазiцыi ѓ горадзе Вязьма, ужо практычна цалкам акружаным фашыстамi, адначасова босымi пальцамi ног, пiсалi аб старой i новай рэлiгii.
  Першапачаткова бог Род знаходзiѓся ѓ сусветным яйку, яно паступова расло i набiрала сiлы, калi прыйшоѓ час стварыць праяѓлены свет, нарадзiлася Каханне, бог Род напоѓнiѓся каханнем да ѓсяго светабудовы. Была яѓлена Сусветная сiла Любовi - дзякуючы ёй раскалоѓ бог касмiчнае яйка, i з яго з'явiлiся воды нябесныя i цвярдзi зямныя, святло i цемра, сонца i месяц. Першым тварэннем боскiм была багiня кахання Лада-матухна, народжаная яна была дыханнем бога Рода. Удыхнуѓ сiлу магутную ѓ Сварога нябеснага, у чатырох аблiччах праяѓленага, каб нiшто не схавалася ѓ Сусвеце ад позiрку ягонага.
  Зрабiла свой накiд i Аѓгусцiна. Таксама пры дапамозе босых пальчыкаѓ ног.
  Сусветнае дрэва Богам Родам створанае, - дуб найвялiкшы, каранямi ѓ свеце цемры прабываючы, ствалом - у свеце Явi, кронай - у свеце светлай Правi. Сын бога Рода Сварог падняѓ нябёсы - Сваргу, якi шлях сонцу - Сур'е нябеснаму - праклаѓ, каб iмчалася яго залатазорая зiхатлiвая каляснiца па небе, ды змену дзён i начэй усталёѓвала. Сварог стварыѓ Зямлю-матухну, мацi Сыру-Зямлю - кармiцельку. На Рыпейскiх гарах бел-гаручы камень Алатыр Сварогам быѓ знойдзены, кiнуѓ яго ён у сiняе мора, успенiлася яно i закiпела, i явiла сушу-зямлю. Змей Юша трымае яе на сабе. У Зямлi нарадзiлася багiня Макош, нiткi жыцця будучая, якая з'яѓляецца жаночай выявай стваральнай сiлы бога Рода. Памагатыя яе - Доля i Нядоля - па справах здзейсненых вызначальныя i прызначаюць у жыццi вехi асноѓныя. Так адбылося першае тварэнне ѓ нашым Сусвеце неабсяжнай.
  I Зоя босымi пальчыкамi точаных ножак накiдала сваё ѓяѓленне аб светабудове.
  Не забываем, што антрапамарфiзаваныя выявы багоѓ былi дадзены для выгоды ѓспрымання, таму не варта разумець лiтаральна, як бог выглядае, якiмi атрыбутамi валодае, якiм iмем пазначаны, якiм характарам вядомы, усё гэта, па сутнасцi, алегорыi i метафары, але не больш. А багi - гэта сiлы светабудовы. Бог Род праяѓлены рознымi аспектамi сваёй боскай сутнасцi ѓ многiх аблiччах багоѓ - дзяцей яго - адзiных з iм i неаддзельных ад яго, першапачатковай крынiцы.
  Святлана, таксама выкарыстоѓваючы голыя ножкi, узяла i зрабiла свой дзiвосны сюжэт. Таксама сабе наштабнавала наймудрэйшы тэкст. Такая вось цудоѓная аказалася бландынка.
  Бог Род сутнасць выток , стваральнай сiлай думкi, якога адбыѓся акт тварэння ѓсёй светабудовы. Ён спарадзiѓ першапачатковую вiбрацыю ѓ касмiчным акiяне энергii, якая знаходзiлася ѓ пасiѓнай iнэрцыi. Гэтая вiбрацыя выклiкала ваганнi токаѓ жыцця Сусвету. Гэты свет быѓ спароджаны з прычыны намеру, жадання, i са спыненнем гэтых ён спынiць сваё iснаванне. Чыннiк, якая заахвоцiла да стварэння свету, стане чыннiкам яго знiкнення. Але нiшто не знiкне як такое, бо, па сутнасцi, нiшто i не з'яѓлялася, усё спрадвеку знаходзiлася ѓ касмiчнай свядомасцi.
  Наташа зрэзала чаргой шэраг фашыстаѓ i пiскнула:
  - Смерць фюрару!
  I працягнула пiсаць босымi ножкамi ѓ агульны сшытак.
  Касмаганiчны сюжэт стварэння светабудовы грунтуецца на аналогii са з'яѓленнем на свет чалавека. Касмiчнае яйка i насеньне жыцця ѓ iм - якi ѓвасабляецца пачатак, якi стварае... Вiдавочна, працэс тварэння жыцця як на макрокосмическом узроѓнi, так i адлюстраваны ѓ мiкракасмiчнай праяве, па сутнасцi, iдэнтычны.
  Аѓгустына даступнай мовай размаѓляла i разбурала працiѓнiкаѓ. I пiша з аѓтаматаѓ. Але страляла вельмi актыѓна. I босымi ножкамi сваю мудрасць пiсала.
  Звернем увагу на гэты касмаганiчны архетып - сусветнае касмiчнае яйка. Гэты вобраз фiгуруе ѓ мiфалогiях многiх народаѓ у частцы апiсання стварэння Сусвету. У старажытных ведычных астранамiчных трактатах ёсць апiсанне залатога яйка творцы Сусвету Брахмы, i прыведзены яго памеры (4 тыс. светлавых гадоѓ). Першапачатковая форма ѓладара тварэння Праджапацi - "Хiраньягарбха" ( ) , на санскрыце азначае "залаты зародак", якi знаходзiцца ѓ касмiчных водах светабудовы, з якiх i будзе яѓлены Сусвет.
  Дзяѓчынкi i пiсалi сабе i стралялi, вельмi трапна. А потым кiнулi пiсаць i зноѓ босымi ножкамi сталi кiдаць выбух-пакеты, i гранаты. Яны ж дзеѓкi такога выдатнага ѓзроѓню, што супраць iх нiводны бык не выстаiць.
  Вось перавярнулiся звязкам гранат танк Е-100. I як засмяюцца дзяѓчынкi, скалячы жамчужныя зубкi.
  Аѓгусцiна, рудая д'ябла, узяла i праспявала:
  - У Расii ѓсё будзе добра! Сталiн памёр, але справа ягоная жыве!
  Святлана пацвердзiла, запусцiѓшы босымi пальчыкамi ножак бумеранг. Зрэзала некалькi фрыцаѓ, i пiскнула:
  - Камунiзм нiхто не пераможа! I нiхто не спынiць!
  I паказала мову!
  Зоя адкрыла трапна агонь. Зрэзала дзясятак фашыстаѓ i праспявала:
  - Радзiма, камсамол, чакае фашыстаѓ люты разгром!
  Наташа дзюбанула па гiтлераѓцам, i пiскнула:
  - Вось вышэйшы доѓг патрыёта!
  Дзяѓчыны-ваяѓнiцы працягвалi весцi бой. На фашысты, цалкам акружыѓшы Вязьму, усё шчыльней i шчыльней падцiскалi дзяѓчынак. I Чырвоную армiю разам з iмi. Але ваяѓнiцы ѓпарта абаранялiся, i кiдалi гранаты босымi пальцамi ног.
  Бой iшоѓ ужо некалькi дзён. I дзяѓчынкi зноѓ сталi пiсаць аб рускiх багах.
  Першая стала чарцiць босымi ножкамi Наташка.
  Па паданнях вядома нам, што спачатку была толькi ђсяiсная Мацi Цемра, i было ва ѓлоннi гэтай залатое яйка, з якога выйшаѓ бог Род, i тады ѓсё iснае выявiлася ѓ нашым свеце.
  Аѓгустына працягнула, выкарыстоѓваючы пунсовыя саскi грудзей пiсанiну:
  Сэнсавыя паралелi можна ѓ дадзеным выпадку правесцi да казак, у прыватнасцi "Казка пра курачку Рабе". Яйка залатое перадае сiмвал светабудовы. Нiхто не мог разбiць залатое яйка, што знесла курачка Раба, - нi стары, нi старая, - толькi мышка, што махнуѓ хвосцiкам, яйка выпусцiла, i яно разбiлася. Але курачка абяцае знесцi iншае яйка, не залатое, а простае...
  Тут i Зоя босай ножкай папiсала свой шэдэѓр.
  Разбярэм аналогii. Млечны шлях, створаны Макошу, таксама называецца як "мышыная сцежка". Макош, багiня-прабацька, адзiная ѓ двух аблiччах: светлым, як жыватворчая стваральная сiла, i цёмным, як Мара - багiня смерцi, разбурэннi. Так, Макош праяѓляе свет з сябе i ѓбiрае яго ѓ сваё ѓлонне ѓ канцы цыкла iснавання Сусвету. Па сутнасцi, яна i прадстаѓлена ѓ казцы як мыш, што хвастом сваiм разбiвае яйка, значыць, разбурае светабудову ѓ канцы эпохi iснавання гэтага. Яна ж сiмвалiчна праяѓлена ѓ вобразе птушкi, якая зносiць яйка - якая вырабляе акт тварэння светабудовы. Воляю сiл боскiх адбываюцца змены эпох у Сусвеце. Тое апавядаецца ѓ казцы як дзеянне па спыненнi цыклу тварэння i пачатку новага. Макоша ѓ выяве курачкi Рабы абяцае знесцi iншае яйка, ужо не залатое, а простае - на змену адной эпохi прыходзiць наступная... Такiм чынам, у казцы мы знаходзiм утоены сэнс акта сусветнага тварэння, у сутнасцi, спрошчанае апiсанне асноѓнага касмаганiчнага мiфа.
  I галаногая Святлана не ѓтрымалася ад таго каб не папiсяць пра Вялiкiх Рускiх Багоѓ-дэмiургаѓ.
  PS У заключэнне не будзе лiшнiм згадаць, што народ жывы, пакуль жывая яго гiсторыя i родная мова. Нават калi згублены або знiшчаны летапiсныя крынiцы, гiсторыю беражлiва захоѓваюць мiфалогiя, казкi, былiны. Родная руская мова ѓ кожным слове змяшчае ключы да ведаѓ i мудрасцi Рода нашага, захаваны вобразы, здольныя ажывiць у памяцi нашай патаемнае веданне аб вытоках нашых. Народны фальклор змяшчае ѓ закадаванай форме веды i мудрасць продкаѓ, гiсторыю роднай зямлi са старажытных часоѓ, што перадаецца з пакалення ѓ пакаленне i з'яѓляецца самай сапраѓднай спадчынай часоѓ, якая захавала традыцыi продкаѓ i гiстарычныя звесткi аб рэальных падзеях далёкага мiнулага. Найкаштоѓнейшыя помнiкi рускай культуры, няхай гэта будзе сказы (КАЗкi - тое, што было СКАЗана), былiны (БЫЛIны - тое, што БЫЛО) з'яѓляюцца спадчынай Роду нашага, яно на мове сiмвалаѓ i вобразаѓ дайшло да нас, нам толькi засталося дакладна вытлумачыць праѓдзiвы сэнс, схаваны ѓ iм, i абагацiць сваё светаѓспрыманне.
  Пасля чаго ѓсе чатыры дзяѓчыны хорам усклiкнулi:
  Жывiце па сумленнi i ѓ ладу з прыродай! У балазе ѓсiх жывых iстот!
  Далей Наташа, бачачы, як нi iх насядаюць iншаземныя рацi, i асаблiва шмат чарнаскурых i арабаѓ прапанавала праспяваць:
  - Давайце дзяѓчаты песню!
  Святлана пагадзiлася:
  - Народную песню!
  I ѓсе чатыры ваяѓнiцы хорам заспявалi;
  Славiцца Расiйская зямля,
  Свет кiруе камунiзм...
  Золатам абсыпаныя палi -
  Iмкнемся прама ѓверх, не ѓнiз!
  
  Для Радзiмы гараць у нас сэрцы,
  Мы дзяѓчаты - няма светабудовы прыгажэйшай...
  З ворагамi будзем бiцца да канца,
  Уваскрэсне ѓ Раднавер'i вера наша!
  
  Мацней за ѓсiх на свеце чырвоных Русь,
  Яна як сонца ѓ светабудове свецiць ...
  Ты за яе змагайся i не трусь,
  Няхай будуць у славе дарослыя i дзецi!
  
  Расiя найвялiкшая з краiн,
  Калi Айчынай кiруе Сталiн...
  Такая доля савецкiм людзям дадзены,
  Каб былi гэтыя вiцязi са сталi!
  
  У Айчыне любы зараз герой,
  Здольны зрабiць Радзiму прыгажэйшай...
  У iмя нашай мацi святой,
  Бязмежнае рускаму боку Расii!
  
  Мы зробiм любога хто тыран,
  Не будзе дыктатуры над краiнаю...
  Няхай скорацца мiльёны краiн,
  I фюрара рагатага ѓроем!
  
  Хай валадарыць апантаны цмок,
  Ён думае, здольны спалiць Расiю...
  Але чакае нацыстаѓ лютых разгром,
  Паколькi вiцязь ведай, цалкам усемагутны!
  
  Мы не саступiм фрыцам нiколi,
  Не адолеюць рускiх i кiтайцы...
  Над намi свецiць яркая зорка,
  На Вялiкдзень фарбуем кулiчы i яйкi!
  
  Дабiцца можна шмат чаго байцы,
  Такога, што i страмчэй не бывае...
  Ганарыцца намi ганарлiвыя бацькi,
  Паколькi будуем месца ѓ раi!
  
  Босыя дзеѓкi iмчацца па снезе,
  Яны не ведаю страху i папроку...
  Я камсамолка босая бягу,
  Паколькi няма перашкод, i няма тэрмiна!
  
  Так не саступiм дзеѓкi нiколi,
  Не схiлiм галаву пад сякерамi...
  Калi прыйдзе ѓ Айчыну бяда,
  Затопчам яе босымi нагамi!
  
  Любiце сёстры дзеда Iльiча,
  I Сталiна як Iсуса шануйце...
  Не трэба секчы байцы з пляча,
  Калi трэба проста басанож бяжыце!
  
  
  Мы дзяѓчыны вялiкая арда,
  Змагацца каханы i не адыходзiм...
  Хоць часам хадзiць агiдная гаворка,
  Перамога будзе ѓ прамянiстым траѓнi!
  
  I камунiзм павер з марай прыйдзе,
  I на Зямлi не будзе ѓлады грошай...
  Лёсу мы выстаѓляем грубы рахунак,
  Без рознага гвалту i ляноты!
  
  Карацей да зорак хутка паляцiм,
  I над сусветам рускi сцяг падымем...
  Расправiѓ крылы, чырвоны херувiм,
  У Iмя Рода - Госпада Расii!
  Дзяѓчаты са знакамiтай чацвёркi выходзiлi з Вязьмы. Рабiлi гэта ѓначы, неѓзаметку i па-пластунску.
  Наташа, прапаѓзаючы на жываце, заѓважыла:
  - Эх, вось думаеш сабе, цi каштавала столькi часу ваяваць, каб потым прайграваць!
  Зоя ѓпарта заявiла:
  - Вядома, паражэнне абяцае вялiкiя беды! Але гэта толькi адлюстраванне будучай перамогi!
  Аѓгусцiна капрызна заявiла:
  - Вось i рускiя багi нам не занадта дапамагаюць! А бо так жадаецца перамагчы, i дабрацца да вышэйшых вышынь!
  Наташа ѓсмiхнулася:
  - Гэта як да неба?
  Аѓгустына хiхiкнула i падмiргнула:
  - Можа i да нябёсаѓ!
  Рудая д'ялiца пачала тлумачыць:
  - Iснуюць розныя светы ѓ млечным шляху. Калi чалавек, дакладней яго цела памiрае, то душа пакiдае плоць. Але пераносiцца ѓ iншы свет. Той, хто служыць Расii - становiцца царом. Хто быѓ ворагам Расii, будзе рабом цi калекам. Усе чын па чыне!
  Святлана ѓсклiкнула:
  - Слава Расii!
  Наташа хiхiкнула i прыклала пальчык да пунсовых вуснаѓ:
  - Цiшэй! А то могуць быць праблемы!
  Зоя прачырыкала:
  - У ваяѓнiц няма праблем! Нас ведаюць фашысты! I трымцяць!
  Пасля чаго дзяѓчына запусцiла босымi пальчыкамi ножак аскепак шкла. Фашыст упаѓ з перарэзаным горлам.
  Златавалосая прыгажуня пiскнула:
  - Нiхто нас не зможа ѓтаймаваць!
  Наташка пагадзiлася:
  - Так, што нiхто!
  I паказала сваю мову!
  Аѓгустына таксама запусцiла босымi пальцамi ног чарговы асколак i прапiшчала:
  - У будучы век, мы прыйдзем з разгорнутымi сцягамi!
  А гiтлеравец ад паразы шклом проста здох.
  Наогул адразу вiдаць - дзяѓчынкi агрэсiѓныя, сэксуальныя. Тры бландынкi i рудая. I зразумела амаль голыя i ѓ бiкiнi. А такiя цудоѓныя дзяѓчаты.
  А яшчэ кахаюць праспяваць! Але пакуль не месцу i часу.
  Святлана ѓзяла i прабуркавала:
  - Слава Вялiкай Расii ѓ вайне з Вермахтам!
  Наташа хiхiкнула, i паказала мову. Запусцiла лязо дыска, якое прайшлося па горле гiтлераѓцаѓ. Прымусiла iх скончыцца крывёй, i адкiнуць капыты.
  Бландынка-тэрмiнатар выказалася:
  - За новы парадак у свеце!
  Златавалосая Зоя ѓдакладнiла:
  - За новы савецкi парадак!
  I падмiргнула сяброѓкам. Маѓляѓ так i так... Будзем перамагаць фрыцаѓ i iх наймiтаѓ. I няхай пруць iх танкi серыi Е. Нават газатурбiнныя Чырвонай армii не страшныя.
  Аѓгусцiна ѓзяла i прачырыкала:
  - Сэрца каханне захавае!
  Святлана дадала, таксама кiдком босай нагi прыкончыѓшы фашыста:
  - А птушка ѓдачы зноѓ прыляцiць!
  Наташка хiхiкнула i адказала:
  - Так што фашысты не занадта маюць поспех! Я ѓ гэтым упэѓнена!
  Дзяѓчына ѓспомнiла, як пiянеры ваявалi з гiтлераѓцамi. Стралялi з вiнтовак па пяхоце, кiдалiся пад танкi. Наогул бiлiся як сапраѓдныя героi. I пакiдалi пасля сябе курганы трупаѓ. Гiтлераѓцы нiчога не маглi з гэтым зрабiць.
  Вось адзiн хлопчык, са звязкам гранат, спынiѓ грозны монстар Е-100, ахвяраваѓшы ѓласным жыццём, дзеля савецкай Радзiмы.
  Ад дзiцяцi засталiся толькi босыя ножкi. Шкада хлопчыка. Наташа сама, нягледзячы на абарону бiкiнi, атрымала асколак у пятку. Што вельмi непрыемна. Але дзяѓчына хутка аднавiлася. I не засталося i шнара. Хоць вядома, уцякаць было непрыемна. Наогул яны такiя загартаваныя сцервы. У бiкiнi ваююць у маразы, i не паддаюцца! Дзяѓчынкi мабыць найвышэйшай пробы!
  Наташка зноѓ кiнула босымi пальцамi ног лязо брытвы, раскрыла горла нямецкаму афiцэру.
  I праарала:
  - За Русь i СССР!
  Ваяѓнiцы разумелi, што абяцалi сваёй Радзiме. I як яны змагалiся за Русь.
  Зоя праверашчала:
  - Рускi мядзведзь мае вельмi кiпцюрыстыя лапы!
  Аѓгусцiна цалкам аѓтарытэтна вымавiла:
  - I парве ѓсiх ворагаѓ Айчыны!
  Святлана ѓзяла i залямантавала:
  -СССР не зламаць!
  Наташа гэта пацвердзiла, кiнуѓшы босымi пальцамi ног востры асколак. Уразiла фашыста i пiскнула:
  - Расiю не паставiць на каленi!
  Зоя таксама стрэлiла. Звалiла гiтлераѓца i прачырыкала:
  - Будзе поѓны апломб!
  Рудая д'ябла Аѓгусцiна, узяла i голай пяткай шпурнула гранату, раскiдала фашыстаѓ, i пiскнула:
  - Даеш новы парадак!
  Святлана кiнула босымi ножкамi абломак штык-нажа. Усадзiлася, вастрыё ѓ горла фашысту. Той i загнуѓся. Выпусцiѓ фантанчык крывi.
  Бландынка-тэрмiнатар пiскнула:
  - Будуць перамены ѓ лепшы бок! Адкiнем фашыстаѓ ад Масквы!
  Зоя ѓсклiкнула на ѓсё горла:
  - Няхай жыве Сталiн! Якi памёр, але ягоная справа жыве!
  Святлана цвыркнула, запусцiѓшы босай нагой гранату:
  - Сталiн жыве ѓ нашым сэрцы!
  I засмяецца!
  Дала чаргу i Наташа... Скасiла фашыстаѓ i пiскнула:
  - Ленiн жывейшы за ѓсiх жывых!
  I таксама стала весцi агонь на паражэнне. Фашысцкi танк перавярнуѓся. Зляцеѓ каток, перадаѓшы шыi тром гiтлераѓцам.
  Дзяѓчынкi скаляцца, i паказваюць мовы. Яны наогул можна сказаць цудоѓныя, на ѓсе дзвесце адсоткаѓ!
  Наташа ѓзялi i раѓнула:
  - Слава вечнаму камунiзму!
  Зоя энергiчна пацвердзiла:
  - Ленiн застаецца ѓ нашым сэрцы!
  Святлана бразнула:
  - Назаѓжды i навечна!
  Вайна часова зацiхла. Немцы акружылi Ленiнград, заняѓшы пазiцыi восенi сорак першага года. I амаль узялi Калiнiн. Пал i Арол. Але Гiтлер чамусьцi вырашыѓ, што важней iсцi на поѓдзень. I гiтлераѓцы праводзiлi перагрупоѓку сiл.
  Дзяѓчаты крыху адпачылi, пагулялi ѓ карты.
  Потым Аѓгусцiна вырашыла працягнуць пiсаць пра Бога Рода.
  У прыватнасцi аб тым, што ѓ выпадку смерцi, шанавацца будуць у першую чаргу ратныя справы ѓ Iмя Расii.
  На самой справе, цяжка зразумець тых людзей, хто верыць у Бiблiю. Няѓжо ѓ Старым Запавеце няма прыкладаѓ жорсткасцi габрэяѓ. Прычым жорсткасцi вельмi адыёзнай, не лепш чым зразумела ѓ каго.
  Вось ведаем мы, што гэта абсурд - Бiблiя - слова Божае! Але чаму столькi людзей верыць?
  Можа ад таго, што на гэтым грошы вялiкiя робяцца? Ва ѓсякiм разе, запiсала Аѓгусцiна пра Сварога ѓ дзённiк;
  Сварог Бог славян - Бог-Творца, Справядлiвы Суддзя (Сварог Бог агню Справядлiвасцi). Творчая сiла Сварога ѓдзельнiчала таксама ѓ стварэннi Мiраѓ, яго таксама называюць Айцом Нябесным. Славянскi Бог Сварог лiчыцца "Бацькам Багоѓ", мужчынскай выявай Бога Роду.
  Тут рыжая д'ябла крыху падправiла дзённiк i цвыркнула:
  - Слава рускiм Багам-дэмiургам!
  У славянскiм пантэоне лiчыцца вярхоѓным аканомам, якi стаѓ iм пасля сыходу Рода-Творцы на спакой.
  Аѓгусцiна босымi пальцамi ножак вывела:
  - Свята месца - пуста не бывае!
  Сварог Бог славян - муж Лады , Мацi Багоѓ, Багародзiцы. Iх дзецi:
  Пярун - Бог-Громаѓнiк, Грамавержац;
  Лёля - Багiня Вясны;
  Жывая - Багiня Лета;
  Марэна - Багiня Зiмы;
  Лель - Бог любовi ранняй, страсцi;
  Польль - Бог моцных сямейных адносiн, сталага кахання.
  Наташка падмiргнула Аѓгустыне i прачырыкала:
  - Як у нас класныя Багi! I навошта рускiм вера ад габрэяѓ?
  Рудая чартоѓка пагадзiлася:
  - Няма чаго! Гэта дакладна!
  Багi Семаргл i Стрыбог лiчацца народжанымi ѓ спрадвечныя часы ад iскраѓ каменя Алатыр, па якiм Бог Сварог ударыѓ сваiм чароѓным молатам.
  Аѓгустына прачырыкала з апломбам:
  А Сталiн крылы сокала,
  Надзеi дорыць святло...
  Удар сталёвага молата
  Нам азарыѓ свiтанак!
  Сёстры Лёля, Жыва i Марэна кожная выконвае сваю задачу, свая ѓ iх дзель i свой шлях. Але ад кожнай з iх шмат што залежыць у светабудове. Немагчыма прыйсцi вясноваму цяплу без Лёлi, летняму сонцу i цяплу без Жывы. А зiмовай сцюжы i сну ѓ Прыродзе без Марэны - таксама не быць.
  Зоя таксама далучылася да абмеркавання i босай, точанай ножкай падпiсала.
  Да Сварога - Бога славян людзi ѓсылаюць свае маленнi аб добрым ураджаi, багаццi пладоѓ, добрых усходах пасяѓных. Сварог - Творца, таму ён калiсьцi навучыѓ людзей вырабляць тварог з кiслага малака або сыр. Раней такая ежа лiчылася свяшчэннай, сапраѓдным падарункам Багоѓ. Слова "зварганiць" прысутнiчае ва ѓжытку славян да гэтага часу. Яно абазначае што-небудзь цудоѓным чынам змайстраваць, стварыць, зрабiць што-небудзь нязведанае. Гэтак жа i словы "варганiць", "варыць" таксама нагадваюць аб вадзе i агнi, гатаваннi ежы на гэтых двух стыхiях. А бо яны напроста задзейнiчаны ѓ Нябеснай кузнi Сварога - вада i агонь, Бог-Творца iмi загадвае.
  Чатыры дзяѓчыны захiхiкалi. Яны такiя цудоѓныя ваяѓнiцы. У iх столькi прыгажосцi i грацыi. А сцягна магутныя, нiбы круп у пародзiстых кабыл.
  Аѓгустына працягнула чарцiць.
  Славянскi Бог Сварог усё творыць сваiмi рукамi, таму любiць ручную працу i стварае матэрыяльны свет. Па легендах вiдаць, што ён дорыць людзям агонь для прыгатавання ежы i абагравання зiмой. Акрамя гэтага, па павер'ях старажытных славян вядома таксама, што Бог Агню i Справядлiвасцi навучыѓ розныя народы выкарыстоѓваць жалезныя прылады працы цi баявую зброю. Якраз такiя падзеi прыпадаюць на жалезнае стагоддзе, як сцвярджаюць некаторыя паданнi. Не толькi пахарскi плуг i ярмо Сварог "скiнуѓ" на зямлю, але i такiя вiды ѓзбраення, як: баявая сякера, меч i палiца. Пасля гэтага славянам было ѓжо нашмат лягчэй зямлю ад ворагаѓ баранiць. Таксама Бог падарыѓ людзям чару, у якой можна было прыгатаваць святы напой - Сурью, Сурыцу (пiтны мёд).
  Прыгожая, паѓнагая Святлана, узяла i дапiсала:
  Вядомыя некалькi сiмвалаѓ i абярэгаѓ Бога Сварога:
  Канагань,
  знак, якi называюць "Квадрат Сварога", "Кузня Сварога", "Крыж Сварога", "Зорка Сварога",
  Сварожыч,
  Сварга,
  Молат Сварога
  Тут ужо i прыгажуня Наташа, гэтая бландынка-тэрмiнатар стала дапiсваць сваё бачанне.
  Сiмвал Сварога - гэта свастычны знак, у цэнтры якога не кропка, а квадрат-ромб. Знак мае прамыя куты, загнутыя пасланца канцы прамянёѓ i iх працяг на зваротным канцы, не мелае абмежаваннi. Калi дагледзецца, то знак складзены з чатырох схематычных постацяѓ, якiя нагадваюць просты плуг. Сiла знака Сварога бясконцая, не мае абмежавання, завяршэння, яна распаѓсюджваецца на ѓсе чатыры бакi. Гэта кажа аб тым, што Сварог дзее i дагэтуль. Вядомая на поѓначы назва - " Конегон " або " Конегань " .
  Падрабязней аб тым, што дае гэты абярэг i ад чаго абараняе - у артыкуле " Знак сiмвал Сварога: дзеянне, каму падыдзе"
  "Зорка Сварога" ("Квадрат Сварога", "Кузня Сварога", "Крыж Сварога")
  Рудая д'ябла Аѓгусцiна прачырыкала:
  - Слава нам! Унукам Сварога! Слава Расii i рускiм Багам-дэмiургам!
  Святлана з лютасцю ѓсклiкнула:
  - Слава Багам Русi!
  I дзяѓчынкi працягнулi пiсаць пры дапамозе сваiх голых, загарэлых ножак.
  Сiмвал, якi называецца "Зорка Сварога" цi "Квадрат Сварога" - гэта яшчэ адзiн знак Бога, якi часта выкарыстоѓваецца славянамi. Часам гэты сiмвал называюць "Зорка Русi", што не зусiм дакладна - гэта назва ѓ сiмвала, якi адносiцца да Багiнi Лады. Форма выявы - знешнi квадрат, унутраны ромб, пераплецены элiпсамi з завастрэннямi на канцах. Сiмвал вельмi падобны на Зорку Лады , але толькi ѓключаны ѓ квадрат i выступоѓцы канцы элiпсаѓ не маюць закругленняѓ. Сiла квадрата мае вялiкi патэнцыял творчай моцы i сiлы.
  Дзяѓчыны гэтая галаногая, i вельмi прыгожая, сэксуальная чацвёрка, ваявалi з фашыстамi. Як заѓсёды кiдалi босымi пальчыкамi ножак гранаты. Трапна стралялi. Укладвалi фрыцаѓ сотнямi. I спявалi:
  - Гiмн Радзiмы ѓ сэрцах у нас спявае,
  Ва ѓсiм сусвеце няма яе прыгажэй...
  Сцiснi мацней дзеѓка лучамет
  Памры за Богам дадзеную Расiю!
  I вялi агонь, вельмi трапна...
  Немцы, зрэшты, толькi правялi разведку боем. Iх войскi прасоѓвалiся паѓднёвей i прарывалiся да Данбаса i ѓжо авалодалi Курскам. Ваяѓнiцы нават нервавалiся, што не на самым вастрыi бiтвы.
  А пакуль сутнасць, ды справу можна крыху папiсаць пра сваiх любiмых, рускiх Багоѓ-дэмiургаѓ.
  Наташка прачарцiла босай ножкай;
  Уседзяржыцелем Родам Сварог быѓ задуманы для людзей як дабрадавец. Бог Справядлiвага Агню прыносiць усяму чалавецтву:
  1.Цяпло, жыццё, рух.
  2.Праца, развiццё, веды.
  3.Воiнскае мастацтва ѓ барацьбе са злом.
  Аѓгусцiна пацерла свой пунсовы сасок рукой. Ён брыняючы нiбы клубнiцы. Дзяѓчыне прачарцiла босай ножкай праду аповеду пра Багоѓ, i асаблiва Сварогу.
  Бог Сварог, акрамя таго, што з'яѓляецца Вышэйшай творчай сiлай, якая цячэ ѓ Мiр Явi, яшчэ i Воiн Света. У часы, калi славянскiя роды знаходзiлiся ѓ стане вайны з чужаземнымi ворагамi, Сварог адлюстроѓваѓся заѓсёды ѓ выглядзе Вышэйшага Воiна, на якiм былi надзеты бардовага колеру даспехi. У руках у Бога гiганцкiх памераѓ булатны меч. У мiрны час Бога малююць у выглядзе Магутнага Кава, якi з задавальненнем i стараннасцю працуе ѓ сваёй кузнi.
  Святлана падтрымала парыѓ. Пацалавала Зоя ѓ малiнавы сасок буйных грудзей, i працягнула чарцiць, за рудай д'яблыцай;
  Сваiм запалам Агню Справядлiвасцi ён абдае толькi тых, хто неасцярожна датычыцца стыхii, хто нячысты сэрцам. Таму часта падказвае людзям, як абаранiць Праѓду, Волю i Святло ведаѓ. Ён стварыѓ запаведзi i даѓ iх людзям, якiя i дагэтуль вядомыя вядучым славянам. Агонь ведаѓ i творчага патэнцыялу развiцця - гэта:
  цяпло;
  жыццё;
  аснова ѓ светабудове.
  Зоя таксама напiсала, выкарыстоѓваючы свае вельмi сэксуальныя ножкi, i трасучы поѓнымi, загарэлымi грудзьмi. Яна такая хараство.
  Свае дзеi Сварог здзяйсняе сваiмi ѓмелымi рукамi. Сам Бог для славян з'яѓляецца сiмвалам працавiтасцi, стараннасцi, самааддачы, атрымання добрых пладоѓ ад прыкладзеных намаганняѓ.
  Птушка: Алканост . Паводле паданняѓ, гэтая птушка - Веснiк Багоѓ, разносiла наказы Сварога Багам i людзям.
  Жывёла: агнiсты дзiк , у аблiччы якога з'яѓляѓся часам Бог Сварог у Вiдавочным Мiры.
  Сiмвал: молат. Па легендах, калi Бог Сварог удараѓ молатам па каменi Алатыр, з iскраѓ нараджалiся Багi. А калi iскра трапляе ѓ чалавека, у грудзях таго нараджаецца дар творчасцi - так i кажуць: "iскра божая".
  Патрэба (паднашэнне): агонь.
  Тут Наташа пацалавала ѓ мускулiстае сцягно агнязарную Аѓгусцiну, i працягнула, пiсаць пры дапамозе сваiх чэпкiх пальчыкаѓ ног.
  Сварог дае заступнiцтва тым, хто праяѓляе рысы характару, падобныя да Яго. Бог Сварог нешматслоѓны, працавiты, справядлiвы. Калi ѓ табе ёсць якасцi такога Бога, i яго iскры запалi табе ѓ душу, тады ты таксама падобны да яго. Звычайна такiя людзi, як ты:
  маѓчуны;
  працаѓнiкi;
  любяць канкрэтыку i дакладнасць;
  практычныя;
  надзейныя;
  адказныя;
  старанныя ѓ працы;
  любяць самоту.
  Святлана працягнула пiсанiну з каласальным энтузiязмам.
  Ты - чалавек словы: "Сказаѓ - зрабiѓ!". Усё сцiсла i ясна. Усе абавязкi павiнны быць дакладна размеркаваны, а любая праца абавязкова павiнна быць даведзена да канца. Пра цябе можна сказаць яшчэ наступнымi словамi:
  Ты - цвёрдахарактарны, цягавiты, знатак усяго прыгожага i практычнага, атрымальнiк праѓдзiвага задавальнення ад працы, няѓступлiвы i ѓпарты, аб'ектыѓны, прадбачлiвы, справядлiвы - умееш падзялiць на правых i вiнаватых.
  Падрабязней - у артыкуле Сварог - Бог-Апячыцель
  Хто такiя славянскiя Багi-Апякоѓцы?
  Тут i Аѓгусцiна з вялiкiм апломбам i жарам дапiсала, выкарыстоѓваючы свае вельмi моцныя, i сэксуальныя ножкi. Якi любiлi i па гурбах хадзiць, i па распаленай пустынi.
  Як яна пiша.
  Прычына з'яѓлення Рэзы Сварога ѓ раскладзе ѓ тым, што цяпер важна для Пытаючага праяѓляць сваю працавiтасць, творчую жылку i адказнасць за свае справы. Неабходна абаперцiся на працавiтасць, сталасць, надзейнасць, адказнасць i практычнасць. Важна завяршыць пачатае, прыйсцi да канца прац, а не кiдаць на паѓдарозе справу. Пытальнiк можа знайсцi карысць сваёй працы ѓжо цяпер. У яго ёсць сiла i творчыя здольнасцi для ѓдалага завяршэння! Прыход Рэзы Сварога ѓ раскладзе паказвае, што нельга зараз расслабляцца, а трэба смела прыступаць да справы.
  Ваяѓнiцы пакуль яшчэ ѓтрымлiвалiся ѓ амаль узятым Калiнiнградзе. Яны змагалiся адчайна i паказвалi гераiчнасць валькiрыi.
  I сам ваяѓнiцы такога ѓзроѓню, што з iмi нiяк не засумуеш. Секлiся адчайна i страляюць.
  I адначасова падчас бiтвы, выкарыстоѓваючы босыя ножкi, пiшуць.
  Наташка накрэслiла:
  Абрады выканання спадзявання:
  Некаторыя спадзяваннi заѓтра не выконваюцца, ды i не могуць - для iх трэба больш часу. Напрыклад, змова для атрымання шчодрага ѓраджаю мае свой тэрмiн i час - як нi прасi, раней часу яблыкi не паспеюць. Цi ж выпадак, калi сур'ёзна сапсавалася здароѓе - нягледзячы на палягчэнне пасля змовы, канчатковае акрыянне прыходзiць толькi праз некалькi дзён цi нават тыдняѓ. А яшчэ рабiлiся замовы для таго, каб вярнуць каханага чалавека, якi сышоѓ на пуцiну (буйны ход рыбы ѓ рацэ). Разумелi людзi, што пакуль поѓная кача ѓлову не набярэцца, чалавек дадому не вернецца.
  Аѓгустына дала чаргу, выкасiла шэраг фашыстаѓ. I таксама босымi, доѓгiмi, чэпкiмi i хупавымi пальчыкамi прачарцiла;
  Таксама i суд праведны - патрабуе часу. Таму верылi славяне, што, калi звяртаешся да Сварога - Справядлiвага Суддзi, абавязкова нейкi час яшчэ перачакаць трэба. Перад тым як пытацца цi зваць Бога, народ двойчы падумае, паглядзiць, можа, ёсць варыянт i сваiмi сiламi ѓсё дазволiць, ды папрацаваць, каб жаданае атрымаць.
  Тут i Святлана, ведучы агонь i кiдаючы гранату пры дапамозе босай, круглай пяткi, дасцiпна прабуркавала:
  Славяне да Сварога звярталiся ѓ выпадках , калi:
  1.Урокi-прызоры, псуту патрабавалася здымаць.
  2.Смеласць чалавеку прыбавiць трэба было.
  3.Калi сiл у чалавека не хапае нi фiзiчных, нi душэѓных.
  4.Вельмi ѓжо трэба наладзiць адносiны памiж мужам i жонкай.
  Праведны Суд Сварога здольны спалiць на горне Нябеснай Кузнi ѓсё благое, дрэннае, псаванае, чорнае, несправядлiвае. Таму зваць Сварога, строгага, але вялiкадушнага Бога абавязкова трэба, калi асаблiва цяжка перажыць нешта ѓ жыццi.
  I чатыры дзяѓчынкi хорам усклiкнулi:
  - Слава Сварогу! I Рускiм Багам-дэмiургам!
  Пасля чаго агнязарная Аѓгустына, напiсала вельмi нават мудрую думку. Зразумела выкарыстоѓваючы яшчэ i босыя пальчыкi вельмi точаных i хупавых, моцны, мускулiстых ножак.
  Дзякуючы ѓмеламу завязванню вузельчыкаѓ i прачытанню змовы яны маглi звяртацца да Багоѓ. Так, науз i змова, звернутыя да Сварога, давалi магчымасць:
  устаранiць нагаворы;
  прыбраць дрэнныя думкi;
  ачысцiць прастору вакол, цела, душу;
  стварыць моцную сям'ю або ѓмацаваць адносiны;
  дапамагалi чалавеку настроiцца на дабратворныя думкi.
  У след за ёй таксама Святлана, зразаючы гiтлераѓцаѓ, нiбы касой шэрагамi, прачырыкала:
  - Велiч Расеi ѓ рускiх Багах-дэмiургах!
  Пасля чаго босымi пальцамi надрапала сабе;
  Iснуе тры асноѓныя навукi, якiя рабiлi з заклiкам Бога Сварога:
  
  1.Науз "Прэч туга" .
  2.Науз "Змова на суд" .
  3.Науз "Пошук партнёра" .
  Затым дзяѓчына-прыгажуня мядовая бландынка Зоя таксама сваё прачарцiла з прыгожым алюрам.
  У раздзеле "Славянскiя Рэзы Рода" : веды пра тое, як, дзе i навошта Бог Сварог сустракаецца ѓ паѓночнай магiчнай традыцыi, воласбе ды варажбе.
  Пасля чаго дзяѓчынкi як урэжуць па гiтлераѓцам, з усiх аѓтаматаѓ. I возьмуць i босымi ножкамi запусцяць забойныя i смяротныя гранаты. Вось i выбiты гiтлераѓцы. Цэлыя шэрагi фашыстаѓ скошаны, i разарваная маса целаѓ. I не саступяць прыгажунi Калiнiн. Бiтва ѓсё нарастае!
  I нягледзячы на стральбу i патокi крывi, Наташа змагла напiсаць, сваёй спрытнай наженькай:
  У паѓночнай традыцыi славянскiх народаѓ невядомы якiя святы, асобна прысвечаныя Богу Сварогу. Яго шануюць на святах разам з астатнiмi Багамi. Бо - Ён вярхоѓнае бажаство славян, прысутнiчае ѓ кожнай з'яве. Аднак, у звычаях цяперашнiх раднавераѓ, Сварогу прысвячаецца 14 лiстапада . У гэты час любяць палiць вогнiшчы, абмывацца чыстай вадой - шанавалiся гэтыя дзве стыхii ѓ гонар Бога. У яго гонар уладкоѓваюцца слаѓленнi, успамiнаюцца яго слаѓныя воiнскiя подзвiгi i запаведзi.
  Пасля чаго дзяѓчынкi сталi весцi агонь яшчэ больш трапна i дакладна. I фашысцкая атака - захлынулася.
  Гiтлераѓцы прасунулiся ѓ напрамку Варонежа Яны iмкнулiся зайсцi ѓ тыл савецкiм войскам, якiя змагаюцца на Украiне. Фашысты выкарыстоѓвалi свае магутныя танкi i глыбока прарывалiся.
  У палоне аказалася Вольга Грамыка. Ваяѓнiца-камсамолка, была аглушаная выбухной хваляй i звязана фашыстамi.
  Гiтлераѓцы замкнулi дзяѓчыну ѓ падвале. Амаль дагала распранулi, i ѓставiлi босыя ногi ѓ калодку. Так прыйшлося Вользе ляжаць, голай спiной на камянях, i слухаць пiск пацукоѓ. Ужо канец жнiѓня, i калi ѓ адных толькi трусiках, то па начах холадна.
  Вольгу не спяшалiся вадзiць на допыты. Яе проста трымалi адну ѓ склепе, скаваную, i не кармiлi. Давалi толькi ваду, ды яшчэ салёную. Пратрымалi тыдзень.
  Пасля чаго ѓ камеру ѓварвалiся фашысты, i пацягнулi схуднелую камсамолку на допыт.
  Спачатку збiлi бiзунамi. Нанеслi больш за дзвесце ѓдараѓ. Потым, вышмаравалi падэшвы босых ног алеем i паднеслi да iх жароѓню. Вольга старалася не стагнаць, але боль быѓ невыносным. Але дзяѓчына, усё роѓна трымалася, i пракусiла сабе губу да крывi. Яе запалы жывот дарэшты правалiѓся ад напругi, а скаваныя рукi тузалiся.
  Яе падсмажылi падэшвы, потым, зноѓ катавалi. Прыкруцiлi правады да грота Венеры i мовы, пунсовым саскам. Прапусцiлi ток з разрадамi. Па целе дзяѓчыны праходзiлi разрады. I яны лiтаральна рвалi яе цела. Пагражалi лопнуць мышцы.
  Вольга некалькi разоѓ губляла прытомнасць. Яе аблiвалi ледзяной вадой. Прыводзiлi ѓ сябе i зноѓ катавалi.
  Затым дзяѓчына прыходзiла ѓ сябе ѓ падвале. I мерзла, па яе целе поѓзалi макрыцы i павукi, а таксама рознага роду жукi. Прабягалi пацукi. Дзяѓчыну жорстка катавалi два тыднi. Потым фашысты так яе голую i павялi на кару.
  Але замест банальнай шыбенiцы ѓзялi, збудавалi вогнiшча. I проста на агнi ѓзялi i вельмi павольна сталi палiць дзяѓчынку.
  Народ бачыѓ, што дзяѓчына змучана катаваннямi, уся ѓ ранках, сiняках, збiтая i абпаленая.
  Але ѓ яе знайшлася мужнасць не толькi не закрычаць ад невыноснага болю вогнiшча, але нават заспяваць;
  Краiна парад - лепш не знайсцi,
  У ёй кожны сыты, працы хопiць усiм!
  Хоць нам на ѓсiх не больш за дваццаць,
  Але разумеем мноства праблем!
    
  Быць пiянерам права - нялёгка,
  Ты павiнен смелым быць, розуму - палата!
  Страляць у мэту трапна да д'ябла малако,
  За промах чакае суровая адплата!
    
  Калi фашыст, махаючы сякерай,
  Прыйшоѓ, каб вынiшчыць маю Расiю!
  Ён хоча завалодаць людзей дабром,
  Каб слёзы зямлю рускiх абросiць!
    
  То юны ваяр адразу рагатку ѓзяѓ,
  Ён разумее, Гiтлер - гэта сволач!
  I хоць фашыстаѓ шмат нiбы вал,
  Iх пераб'ем, няхай будзе Божа ѓ дапамогу!
    
  Дастаць хлапчуку трэба аѓтамат,
  Яго ѓ супастата адбярэш ты!
  Цяпер выкiнем у смерцi вадаспад,
  Застануцца ад гадаѓ толькi мошчы!
    
  А для мяне вялiкi Сталiн Бог,
  Ён падарыѓ надзею на неѓмiручасць!
  Наш Ленiн сваiм iмем назваѓ,
  Той горад, стойкасць душ вядома верце!
    
  Быць пiянерам гэта значыць жыць,
  Страляць у фашыстаѓ, трапна з засады!
  I не перапынiць лёсу-Палада нiтку,
  Хоць умець хлапчукi ѓ бiтве рады!
    
  Для нас не стане нечым дарагiм,
  Камфорт, спакой i мары да абеду!
  А праца што стаѓ паклiканнем маiм,
  Нельга валiць працу на суседа!
    
  Войны i вытворчасць - гэта ѓсё,
  Аб'яднаем у адзiнства Сталiнады!
  I каб надышло сытна жыццё,
  За Радзiму ваяваць адважна трэба!
    
  Нiхто нас не прымусiць Русь здрадзiць,
  Нi катаваннi, нi абяцанкi капiталу!
  Мне Радзiма як ласкавая мацi,
  Хоць арда ёй так зло раздзiрала!
    
  Цяпер у руках хлапчукi аѓтамат,
  Ён з яго страляе, нiбы ѓ лоб!
  У адказ вораг вывяргае гнюсны мацюк,
  I валiцца на зямлю нiбы боб!
    
  Блiзкая перамогi, будзе бiты фашызм,
  Не можа перамагчы, што разбурае!
  Прыйдзе шчаслiвае свята - камунiзм,
  Нам будзе лепш, чым у бiблейскiм раi!
  I на апошнiх словах дзяѓчына задыхнулася... I страцiла прытомнасць ад дыму i болевага шоку.
  Каталi i хлопчыка Колю. Дванаццацiгадовы пiянер быѓ укрыжаваны фашыстам на свастыцы. Прыбiлi хлопчыка за рукi i ногi. Пасля чаго кат палiѓ голае цела распаленым жалезам, пакуль пiянер не памёр ад болевага шоку.
  Хлапчука пасля смерцi, скармiлi галодным сабакам-людаедам. Iншага хлапчука фашысты спачатку высеклi распаленым дротам, а затым растварылi жыѓцом у кiслаце.
  Пiянера Дзiму фашысты катавалi больш выдасканалена. Вышмаравалi цела сiропам i напусцiлi дзiкiх пчол. Затым пасадзiлi на мурашыную кучу. Што вельмi балюча. Пры гэтым гiтлераѓцы не задавалi нiякiх пытанняѓ, у проста катавалi дзiця. Пакуль i ён не сканаѓ.
  Дзяѓчыну Марынка пагналi босую па распаленым вуглях. Затым узялi i аблiлi бензiнам. Спалiлi ѓ жывую, косцi раскрышылi пры дапамозе танка "Леапард"-2.
  Найноѓшая машына са 128-мiлiметровай гарматай, валодала магутным газатурбiнным рухавiком, i магла ездзiць вельмi хутка.
  Гiтлераѓцы яшчэ двух пiянераѓ павесiлi ѓнiз галовамi, а да рук прывязалi гiры. Каб хлопчыкi вiселi i памiралi. I гэта было б як мага больш пакутлiва i балюча. I некалькi гадзiн хлапчукi вiселi. А потым iх распiлi распаленым дротам.
  Наступiѓ верасень, палiлiся дажджы. Пакуль яшчэ цёплыя. Дзяѓчаты плёскалiся ѓ патоках i змагалiся з гiтлераѓцамi.
  У Калiнiне працякалi баi мясцовага значэння. Прыкладна дзесяць працэнтаѓ горада ѓсё яшчэ заставалася пад кантролем Чырвонай армii.
  Фашысты iмкнулiся выбiць рускiх. Спрабавалi бамбiць i абстрэльваць. На поѓднi баi за Варонеж зацягнулiся
  Там таксама ваявалi дзяѓчыны. У прыватнасцi прыгожыя Ганна i Алiса. Абедзве дзяѓчыны стралялi з вiнтовак i спявалi.
  Ганна пальнула, збiла немца i прачырыкала:
  - У iмя Радзiмы святой!
  Алiса цвыркнула:
  - Ты Гiтлер проста блакiтны!
  Дзяѓчаты ваявалi, i пакладзена ваяѓнiцам у адных чорных, тоненькiх трусiках i босыя. Гэта дазваляла iм трапляць увесь час i не прамахвацца.
  Яны ваяѓнiцы, якiя нiколi не схiляць галаву, не складуць крылы i не паѓзуць у ракавiну.
  Ганна ссекла фрыца i прачырыкала:
  - Ленiн малады!
  Алiса зрэзала фашыста. Кiнула босай ножкай гранату i пiскнула:
  - I самы круты!
  Абедзве дзяѓчыны фiгурыстыя, моцныя, бландынкi. З тварамi мужнымi i прыгожымi. I вядома ж яны кахаюць мужчын. Хоць, здаецца, як можна такога вырадка як самец кахаць?
  Але дзяѓчынкi ѓсё ж зараджаюцца.
  Ганна страляе i летуценна заѓважыла:
  - Шкада, што цара зрынулi!
  Алiса збiла фашыста i спытала:
  - А чаму шкада?
  Ганна зноѓ пальнула i растлумачыла:
  - Дабiлi б тады Германiю, i Гiтлер не асмелiѓся б сунуцца!
  Алiса ѓразiла фрыца i пiскнула:
  - Ды можа быць але...
  Дзяѓчына застрэлiла яшчэ аднаго чарнаскурага ваяра з лiку Афрыканскiх дывiзiй вермахта i заѓважыла:
  - Магло быць i горш! Калi б Гiтлер пайшоѓ бы супраць царскай Расii.
  Ганна свiснула i рыкнула:
  - Мы я веру, пераможам!
  Дзяѓчаты зрэшты, яшчэ не зусiм былi ѓпэѓненыя. Занадта ѓжо моцныя фашысты. Чым iх спынiць?
  Лiтаральна трупамi закiдвае вораг. Але ѓ яго шмат людскiх рэсурсаѓ. I арабы, i афрыканцы. Паспрабуй з такой пошасцю зладзiся. Але ваяѓнiцы ѓпэѓненыя, што Вермахт рана цi позна выматаецца.
  Алiса пальнула, збiла фашыста i пiскнула:
  - У любым выпадку мы не саступiм нi пядзi зямлi!
  Ганна з гэтым пагадзiлася:
  - Памром, але не здадзiмся!
  I зноѓ лупанула па фашыстах. Яна ваявала адважна i ашалелай лютасцю.
  Алiса цвiкнула i пiскнула:
  - Вечна будзе жыць камунiзм!
  I шпурнула босай ножкай прэзент смерцi!
  Ганна спрытна падсекла фашыста, i пробулькала:
  - Мы ва ѓсiм будзем панаваць!
  I зноѓ дзюбне. А яе босая ножка як запусцiць гранату. Як атрымлiваць фашысты па самыя гланды. I столькi ѓ iх, у гiтлераѓцаѓ розных трунаѓ i смерцяѓ.
  Алiса з аскалам зубоѓ, узяла i запусцiла чарговую лiмонку. Раскiдала фашыстаѓ i пiскнула:
  - Свабода цi смерць!
  Ганна хiхiкнула, i лупанула, зрэзала гiтлераѓцаѓ i пiскнула:
  - Ва ѓсiм будзем мы першымi!
  I зноѓ босыя пальчыкi шпурляюць забойчую гранату.
  Алiса палiць па супернiку. Збiвае фашыстаѓ i цвiркае, паказаѓшы жамчужныя зубкi:
  - Я дзяѓчына, якая прама скажам супер!
  I каторы раз ляцiць кiнутая босай ножкай граната.
  Ганна збiла фашыстаѓ дакладным стрэлам. I зноѓ запусцiла гранату. Таксама пры дапамозе босых пальчыкаѓ. Вось гэта дзяѓчына, усiм дзяѓчатам дзяѓчына.
  Проста супер i гiпер!
  Ваяѓнiцы тут прыгажосцю блiскаюць. Алiса ѓспомнiла, як яе лапалi за босыя ножкi адразу тры юнакi. Гэта так здорава. Шэсць спрытных рук гладзяць табе i падэшвы, i галёнку, i каленкi, i шчыкалатку. А затым i паднiмаюцца вышэй. Да дзявочых ляжак i сцёгнаѓ. Вядома ж, гэта дае задавальненне. Дзяѓчына тэмпераментная.
  Алiса стрэлiла па фашыстах i пiскнула:
  -Ды будзе з намi сiла духу!
  I голай пяткай паддала лiмонку смерцi.
  Ганна таксама дзюбанула. Трапна разбiла супернiка. I прапiшчала з энтузiязмам:
  - У iмя Расii i братоѓ славян!
  I зноѓ кiнуты босай нагой гасцiнец ляцiць, змiнаючы фашыстаѓ.
  Алiса трапна паклала палкоѓнiка нямецкай армii i раѓнула:
  - За Айчыну балiць маё сэрца!
  I паказала сваю мову. I зноѓ босая, точаная ножка пры справе.
  Дзяѓчына ѓспомнiла, як яна босая бегла па снезе, каб даставiць лiст у штаб. Кiламетраѓ дваццаць дзяѓчынка, iмчалася па белай, калючай, пякучай скарынцы. Добра, яшчэ, што яе ножкi не такiя далiкатныя былi, увесь час ад маразоѓ i да маразоѓ босая. А то iнвалiдам засталася б.
  Але данесла ѓсё ж лiст, з важным шрыфтам.
  А як пяткi пячэ снег. Яны ѓ яе такiя пунсовыя, мазолiстыя, падрапалiся. Потым i назад Алiса бегла босая. Яе прапанавалi, праѓда, надзець валёнкi, але дзяѓчынка сказала, што ёй так спрытней. Ды i наогул ёй успомнiлася Герда са Снежнай каралевы. Так тая дзяѓчынка ѓсё ж аказалася не зусiм мужнай. Папрасiла, ткi пару чаравiкаѓ, каб шукаць названага братка Кая. А вось Алiса ѓпарта заявiла - што абыдзецца. Яна ж нiколi не хварэла, не кашляла, не атрымлiвала катар. А раз дык то за гадзiну бегу з ёй нiчога не станецца. I ѓвогуле можна басанож хадзiць круглы год.
  Карацей кажучы, Алiса з тых часоѓ, канчаткова расталася з абуткам i нi разу не чхнула.
  Тое ж самае i Ганна.
  Вось i цяпер дзяѓчаты ваююць, у адных трусiках не гледзячы на восень, i што стала прыкметна халаднавата. I перамагаюць, забiваючы фашыстаѓ.
  Пасля таго як Калiнiн быѓ цалкам разбураны, яго пакiнула Чырвоная армiя.
  Наташка i яе каманда крыху засумавалi. Па разбiтай чыгунцы дзяѓчын перакiдвалi да Варонежа, якi стаѓ чымсьцi накшталт Сталiнграда сарокаѓ другога года. Хоць iдзе тысяча дзевяцiсот пяцьдзесят чацвёрты год.
  У цягнiку дзяѓчынкi працягнулi пiсаць, пра рускiх багоѓ. Гэта цiкавая тэма.
  Наташка ѓзяла босымi пальцамi ног ручку i накiдала:
  Славянская Багiня Лада (Багiня Ладо, Ладушка, Ражанiца) - Багiня кахання i прыгажосцi ѓ славян. Шануецца як Апякунка сямейнай сувязi, iх крэпасцi i згоды мужа i жонкi, абаронца дзяцей. Лада - славянская Багiня, Нябесная Мацi, што спарадзiла багоѓ, Багародзiца.
  Аѓгусцiна ѓзяла i таксама працягнула пiсанiну. Зразумела яе ножкi як заѓсёды ѓ дзеяннi.
  Легенд i мiфаѓ аб Багiнi-творцы не пералiчыць - столькi iх шмат, i ѓсе яны любы душы i сэрцу народа! Распавядаем вам толькi кароткую гiсторыю таго, як Яна ператварылася ѓ Птушку Сва, каб адшукаць сына свайго Пяруна , выкрадзенага Скiпер-Змеем :
  Неяк здарылася, што аднойчы ѓскалыхаѓся Мiр Явi: зашаталiся горы высокiя, задрыжала зямля пладавiтая, уся трава прылегла да зямлi, ды ѓскалылiлiся хвалi кiпучыя, загрымелi грамы магутныя, у хмарах грозных блiснулi маланкi. Гэта яѓлены Мiрам быѓ сын боскi, Ладой Прамацi народжаны - Пярун Грамоѓнiк, сiлухай адораны! Толькi крыкнуѓ Ён - так i моры расплёскалiся, тупнуѓ ножкай - i скалы сталi крышыцца, блiснуѓ вачыма - i агнi заблiшчалi сярод хмар!
  Падрастаѓ Пярун непаседа ѓ Iрыi, падрастаѓ буяны, неспакойны i моцны. I закалыхваѓ Сварог Пяруна, i прыгаворваѓ, каб засынаѓ сынок ды падрастаѓ хутчэй. Вось i вырас Пярун у хлопчыка. Ды да бацькi пайшоѓ: "Дай мне Бацька, - кажа, - Палiцу, ды не малую, а стопудовую. Каб пад стаць мне была створаная!". Даѓ Сварог божую Палiцу. I пайшоѓ Пярун гуляць з ёй па Iрыю.
  Убачыѓ Скiпер-Змей удалага хлапчука, але наважыѓся сабе прыбраць такога магутнага воiна. I ѓгаворваѓ, i лiслiва падшукваѓ - не, не даецца Пярун, усё паѓтарае пра службу верную Ладзе Матушцы, Сварогу Бацюшку ды Вялiкаму Роду Прабацьку . Потым палiѓ Скiпер-Змей Пяруна ѓ агнi - не гарыць! Тапiѓ у вадзе - не тоне малец! Вось надумаѓ ён у Зямлю Матушку пахаваць хлопца бойкага. Вырыѓ яму глыбокую, пасадзiѓ Пяруна, заклаѓ усё камянямi, шчытамi, ды заклёнамi чорнымi i сам сеѓ па-над тым. I заснуѓ Пярун у глыбiнi Зямлi ды на трыста гадоѓ у Сырой пахаваны быѓ.
  А тым часам усе ѓжо шукаюць яго - абшукалiся. Лада-Мацi ператварылася ѓ Птушку Сва, каб можна было аблятаць на магутных крылах святло ѓсё белае, ды iншыя Мiры. Шукае Мацi сына, б'е адчайна неба крыламi, клiчам жаласным клiча - не, не чуе Пярун! Заляцела прама так, як ёсць, у птушыным аблiччы ды да Багiнi Макошы , лёс вядучай. А тая ѓжо ѓсе нiткi Лёсы Пяруна перабрала ды i мовiла, што, маѓляѓ, толькi ён Скiпер-Змяя загубiць. Але дапамагчы яму трэба. Хай яго браты - Iрыйскiя багi збяруцца ѓсе разам, ды адшукаюць брата.
  Прыляцела Птушка Сва да Сварога Нябеснага, пазнаѓ у ёй муж сваю каханую. Ды i просiць яго: "Саклiч сыноѓ! Няхай дапамогуць знайсцi брата, сына нашага!". Цi даѓгi коратка справа пайшла, ды кiнулiся браты ѓсё ж Пяруна вызваляць, адшукалi яго, у тым iм добры конь дапамог, конь самога Громоѓнiка. Пабудзiлi, жывой вадой акрапiлi, напаiлi i разам да Лады Матулi на паклон з'явiлiся, каб выпрасiць Яе дазволы - ехаць, маѓляѓ, раццю магутнай ды на Скiпер-Змяя. Ведала аб гэтым ужо Лада Светлая. У тым Макоша ёй лёс сына падказала ды i дала матчынае блаславенне. Адолеѓ Пярун злыдня падступнага, грымотнымi грымотамi, ды маланкамi!
  Затым Святлана ѓзялася за тварэнне. Яна ж дзяѓчына якая сама па сабе мацнейшая за тытана.
  А такая сэксуальная бландынка.
  I пiша сабе i пiша;
  Вось чаму Ладзе зразумелыя ѓсе турботы i трывогi мацi ѓсiх Сусветаѓ, таму i спяшаецца Яна да iх на дапамогу, калi тыя праз адмысловыя замоѓленыя знакi заклiкаюць да Яе. Бо i сама Багiня адчула, што значыць страцiць сына. Таксама адчула яшчэ i шчасце, калi сын вярнуѓся, адчула невыказную i бясконцую радасць! Так, Лада - багiня славян дапамагае ѓсiм, хто перажывае за сваiх дзяцей, засцерагае сем'i, жанчын, iх дабрабыт.
  Потым Зоя босымi ножкамi дапiсала:
  А што было яшчэ ѓ жыццi Багiнi, якiя ёсць легенды i мiфы пра Яе, Яе дзяцей, тое ѓжо абавязкова прачытаць трэба ѓ чароѓных кнiгах Паѓночнай Казкi.
  Дзяѓчаты скончылi часова пра Ладу. I вырашылi злёгку паразмяцца. Сталi кiдаць вострыя кiнжал па якая верцiцца паверхнi.
  Зоя заѓважыла:
  - Я вось была прыгажуняй нумар адзiн. I зараз ёсць... Але ѓсё роѓна не стала абыякавай да мужчын. З iмi так весела!
  Аѓгусцiна з гэтым пагадзiлася:
  - У жанчыны павiнна быць як у коткi - шмат мужчын. Тады яна будзе моцнай i здаровай! Жанчына павiнна больш займацца каханнем!
  Наташа хiхiкнула i адказала:
  - Наогул камсамолкам, самi рускiя Багi-дэмiургi загадалi быць сэксуальнымi. I часцей садзiцца на кол!
  Святлана хiхiкнула i заѓважыла:
  - Гэта амалоджвае арганiзм! I што дакладна!
  Зоя хiхiкнула i буркнула:
  - За славу Русi! I Сварога!
  Усе чатыры дзяѓчыны хорам усклiкнулi:
  - Ушануем нашу Багiню i Багародзiцу Ладу!
  Зоя выскалiла зубкi. Яны ѓ яе былi блiскучыя, жамчужныя. I ваяѓнiца была такой сэксуальнай i зiготкай. Яе валасы нiбы сусальна золата.
  Наташка прапанавала:
  - У карцiшкi перакiнемся?
  Аѓгустына хiхiкнула i рыкнула:
  - Якая прайграла цалуе сябру дзяѓчыну ѓ грудзi!
  Наташа кiѓнула:
  - Я згодна!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны як раѓнуць:
  - Слава Расii i Беламу Богу!
  Ваяѓнiцы ваявалi у Варонежы Стралялi па фашыстах, давалi чэргi. Шпурлялi босымi нагамi гранаты.
  Але пры гэтым працягвалi пiсаць.
  Першай вывела зварот Наташка.
  Лада - багiня славян, шчодрая на дары. Таму ѓ яе i знакi розныя, кожны сваё значэнне мае.
  Самыя распаѓсюджаныя знакi-абярэгi:
  Малвiнец
  Ладзiнец
  Зорка Русi ("Зорка Лады")
  Затым за пiсанiну ѓзялася Зоя. Златавалосая прыгажуня ѓзяла i пасля некалькiх стрэлаѓ вывела:
  Асцярожныя знакi славянскай Багiнi Лады звычайна ѓжываюцца на бранзалетах, тканых курэй, на вопратцы, на посудзе, на мяшочках з соллю або збожжам. Акрамя абярэгаѓ споднiх цi iншых, выявы славянскай Багiнi робяць у выглядзе чураѓ Багiнi, на якiя абавязкова наносяцца Яе знакi.
  Далей эстафету падхапiла Аѓгусцiна. Яна цвiка фрыцаѓ вывела сваёй босай нагой, узяла i прачырыкала:
  Старажытныя гаварылi, быццам Яна лёгка i спакойна можа Багiню Лёсу - Матушку Макош , угаварыць, каб справу разам добрае зладзiць. Тамака, дзе трэба ѓсё па дабрынi i сумленню зрабiць, падправiць, дзе i што не так. Лада можа i Ветрам загадваць, i Агнь Ёй падпарадкавацца ѓ любой сваёй праяве, Вада пацячэ, куды патрабуецца, ды Мацi - сыра Зямля заѓсёды дапаможа, прыйдзе на дапамогу па клiчы Багародзiцы. Усе стыхii Прыроды Ёй падуладныя, усе багi i багiнi Яе пачытаюць, ды i людзi не адстаюць - удзячныя Багiнi за каханне i парадак.
  Тут ужо Зоя, таксама пастраляѓшы фашыстаѓ, далучылася да пiсанiны. I нешта зварганiла.
  Лiчыцца, што славянская багiня Лада прыносiць шчасце ѓ хату, тварэнне, светлы стан душы, рашэнне ѓ цяжкай сiтуацыi. У сучаснай мове выкарыстоѓваецца шмат слоѓ, дзе корань слова з iмем Мацi багоѓ:
  добра;
  ладаваць;
  складана;
  лад;
  уклад;
  далонь;
  аладкi, аладкi;
  уладзiць (давесцi да ладу);
  зладзiць (справiцца);
  наладзiць (адрамантаваць) i iншыя словы, якiх мноства ва ѓжытку.
  Пасля гэтага шпурнула босымi ножкамi Наташка цэлую звязку гранат. Разбiла Е-50, перавярнуѓшы машыну. I працягнула пiсаць, у сваiм яркiм стылi;
  З часоѓ даѓнiны да нас дайшло разуменне Лады не толькi як Багiнi сямейнага шчасця, згоды ѓ хаце, але таксама i як сiлы, здольнай усё парушанае наладзiць.
  Але акрамя гэтага славянская Багiня Лада вельмi прыгожая - таму дзяѓчаты i жанчыны раѓняюцца на Яе, даглядаючы сваю мiлавiднасць, прывабнасць, прыгажосць.
  Птушка-iпастась - Птушка-Мацi Сва.
  Дрэва - бяроза.
  Геральдыка, прадметы - зорка.
  Патрэба (паднашэнне) - мёд, яблыкi, збожжа, хлебныя вырабы. З напояѓ прыносiлi Сурью (Сурыцу) - мядовы напой. Iншыя трэбы - кветкi для прыцягнення прыгажосцi, залатыя манеты для прыцягнення багацця.
  Рэза Багiнi Лады уключаецца ѓ паѓночны аракул "Славянскiя Рэзы Рода". Рэза мае такую ж выяву i напiсанне, што i сiмвал (абярэг) - "Зорка Лады" .
  Тут ужо Зоя зноѓ пачала пiсаць. Прыгожая дзяѓчына, так мiла ѓсмiхаецца, ножкамi голымi выводзiць.
  Нумар разы - 4
  Варажба. Пытанне Бога .
  Пытаючы атрыманнем такой Рэзы можа ганарыцца па-добраму, цешыцца яе прыходу. Родныя багi вяшчаюць пра тое, што ѓ жыццi настаѓ час радасцi, кахання i дабрынi. А з'явiлася яна нездарма - раней чалавек ужо, значыць, доѓгi час сам выяѓляѓ усе гэтыя i iншыя добрыя якасцi.
  Багiня нагадвае, што лепш за ѓсё працягваць самому праяѓляць любоѓ да блiзкiх, дапамагаць малым i старым, а таксама iншым людзям, па-за сям'ёй. Перасцерагае Яна аб тым, што нельга праяѓляць зараз эгаiстычны нораѓ, абыякавасць, халоднасць, меркантыльнасць, смагу нажывы i выгады.
  Трэба абапiрацца на свае самыя лепшыя якасцi ѓнутранага чалавека. Суцяшае Рэза тым, што зноѓ нагадвае, што ѓ хуткiм часе наступiць у сэрцы Пытаючага гармонiя, мiр i спакой.
  Далей ужо Аѓгусцiна стала выводзiць свае працы. I рабiла гэта вельмi энергiчна i прыгожа.
  У раздзеле "Славянскiя Рэзы Рода" : веды пра тое, як, дзе i навошта Багiня Лады сустракаецца ѓ паѓночнай магiчнай традыцыi, воласбе ды варажбе.
  Славяне абярэгi Лады насiлi для шчасных родаѓ, сямейнага шчасця, прыгажосцi. Навузы (чароѓныя вузлы) плялi з замовамi - ведалi, што слова завязанае не развяжацца!
  Тут пасля яе падхапiла эстафету Святлана. Дзяѓчына рэдкай прыгажосцi i высакароднасцi. Здольная на вельмi многiя подзвiгi. I як выводзiць.
  Вядомыя на поѓначы такiя навукi:
  1.На "Трывалы сямейны саюз" стваралi для моцных адносiн памiж мужам i жонкай на ѓсё жыццё.
  2.На " Спакойны сон у дзiцяцi " плялi, каб малы спаѓ моцна ды разумна набiраѓся.
  3.На " Здароѓе дзiцяцi " выраблялi не толькi, калi малец прыхварэѓ, але i калi яно здаравейка, каб нiшто нячыстае да яго не прыляпiлася.
  4.Усе астатнiя даты, што зараз паѓсюдна сустракаюцца - гэта вытворныя ад галоѓнага свята Багiнi. Багiня Лада настолькi магутная i свой уплыѓ так распаѓсюджвае на ѓвесь Свет i ѓсе часы, што славянскiя народы да гэтага часу любяць Яе зваць i ѓшаноѓваць у розныя днi. Цi то гэта звязана з прыходам якой-небудзь Яе дачкi, цi то гэта звязана з урадлiвасцю, ураджаем па восенi i iншае. Лада - Багiня славян вядомая тым, што яна - Мацi ѓсяго Свету!
  5.Але менавiта 23 траѓня надыходзiць асаблiвы час для таго, каб людзi маглi заклiкаць Ладу. А разам з ёю прыходзiць у хату - шчасце, радасць, святло кахання i парадкаванне ѓсяго вакол. "Багiня Ладо - прынясi асалоду!" - так гаварылi раней.
  6.У гэты дзень усе жанчыны i дзяѓчаты славянскiх народаѓ прыносiлi Ладзе трэбы, радавалiся Ёй, дзякавалi, ды спадзяваннi свае неслi. Падыходзiлi да светлай бярозкi - дрэву, што Багiня вельмi любiць, абдымалi яе, спачатку прыслухоѓвалiся, пра што яна сваёй лiстотай шэпча, затым далiкатна казалi ёй свае спадзяваннi. Уяѓлялi, быццам да Самай Багiнi звярнулiся!
  На гэтым дзяѓчыны скончылi апiсанне Багiнi Лады. Сапраѓды, калi столькi часу iдзе вайна, то хочацца верыць i пiсаць пра нешта добрае i светлае.
  А што можа быць святлей, вечна юнай Багародзiцы Лады. Яна сагравае людзям душу.
  Аѓгусцiна падумала. Можа, быць, Русi было б лепей, сваю веру развiць, а не браць Хрысцiянства? Усё ж пацыфiзм Хрыста - празмерны. А жорсткасць Старога запавету, i ѓзвышэнне габрэяѓ над iншымi народамi? Цi не крыѓдна рускiм людзям гэта?
  I хiба не мiла малiцца сваiм, родным Багам-дэмiургам. Тым больш Рускiя Багi стварылi сусьвет. Ёсць аксiёма: Бог Род iснаваѓ заѓсёды. А Сварог i Лада ягоныя дзецi. Складаней з Белабогам i Чарнабогам - яны выявы Роду цi ѓсёткi сыны?
  Цi ѓсё ж гэта тып дуалiзму ђсявышняга Творцы ѓ iм самiм?
  Аѓгусцiна вырашыла пакуль не ѓскладняць i проста бiцца.
  Дзяѓчаты ѓсё яшчэ змагалiся у Варонежы Наступiѓ кастрычнiк, стала халадней. Але ваяѓнiцы ѓсё яшчэ басанож, i ѓ бiкiнi. Ды i будуць яны такiмi напаѓголымi. Гэта iх крэда. Быць амаль галышом у любое надвор'е.
  Сiтуацыя на франтах крыху стабiлiзавалася. Немцы не маглi ѓзяць Варонеж i прасунуцца далей
  З туркамi крыху больш складана. Але i яны таксама спынены. Так што пакуль можна нос не вешаць. I верыць, што ход вайны ѓдасца пераламаць. I што без Сталiна жыццё не скончана. I ваяѓнiцы таксама б'юцца.
  Наташа дала чаргу. Збiла пару тузiнаѓ фашыстаѓ. I зароѓ:
  - Русь у часы была...
  Зоя таксама дала чаргу i пацвердзiла:
  - Ёсць i будзе!
  Пасля чаго дзяѓчына босай нагой шпурнула гранату. Раскiдала нацыстаѓ, i прапiшчала:
  - Дух Сталiна з намi!
  Аѓгустына таксама стрэльнула па гiтлераѓцам. Звалiла iх з тузiн. I прачырыкала з гневам:
  - Слався наша Русь!
  I босымi пальцамi ногi запусцiла смяротную гранату. I атрымалi гiтлераѓцы вельмi шчодра па рагах.
  Святлана таксама лупанула, i праверашчала, нiбы ваѓчаня, якое ѓхапiла кавалачак мяса:
  - Слава Русi i цару!
  Наташа дала чаргу i праспявала:
  - Героям слава!
  Успомнiлася дзяѓчыне Барадзiно. I масавы гераiзм рускiх людзей. I што змаглi спынiць Напалеона. I паказалi сябе непераможнымi. I вышэйшы клас вайны.
  Зоя таксама запусцiла гранату i пiскнула:
  - Слава Расii! I самым лепшым рускiм воiнам!
  Аѓгустына зароѓ з лютасцю:
  - Самым лепшым воiнам слава!
  I як шпурне босы ножкай гранату.
  I Святлана таксама возьме, i запусцiць лiмонку смерцi. I раскiдае фашыстаѓ, прапiшчаѓшы:
  - Рака смерцi нас не адолее!
  I зноѓ ляцiць пушчаная босай ножкай граната.
  Вось так дзеѓкi ваююць. I зразумела, што фашыстам праз iх не мiнуць. Ужо кастрычнiк 1954 гады. I гэта значыць, што i зiма не за гарамi. А ѓ халодны час з фашыстамi ваяваць лягчэй. I ѓвогуле можа быць атрымаецца гэтага фюрара прыцiснуць.
  Ёсць надзея на гэта!
  Наташка шпурляе гранату, i пiшчыць:
  - Ленiн жывейшы за жывых, а Сталiн несмяротных!
  I ад яе босых пальчыкаѓ ляцяць iскры.
  Зоя таксама кiдае забойны прэзент смерцi, i пiшчыць:
  - Хай будзе з намi эпоха камунiзму!
  I яе ножкi, таксама голыя, загарэлыя i выклiкалыя набраканне нефрытавага, пульсавалага стрыжня.
  А вось Аѓгусцiна, таксама дзеѓка самага адчайнага пiлатажу. Як стрэльне па супернiку, i як задушыць. I босай пяткай паддасць.
  I ляцiць забойная граната, з ашалелай лютасцю.
  Рудая д'ялiца пiшчыць з апломбам:
  - Я ёсць найвышэйшая лютасьць у свеце!
  I зноѓ каторы раз ляцiць падаруначак смерцi, пушчаны босай нагой дзяѓчынкi з агнязарнымi валасамi.
  Святлана таксама бярэ i гранату кiдае... Усiх адным разам змянае. I пагрозы з боку фашыстаѓ iгнаруюцца. А куды фрыцы сунуцца?
  Iх усюды дзеѓкi-тэрмiнатары чакаюць. I як шпурнуць гранату. I соску грудзей у iх такiя апетытныя.
  Мужчына па такiх дзеѓках звар'яцеюць. I нiчога з сабой зрабiць не могуць.
  Што супраць дзяѓчынкi-тэрмiнатара можа выставiць фашыст? Толькi ѓ труну сябе ѓвагнаць нацыст можа. I быць яму бiтаму i забiтаму.
  Святлана праспявала:
  - Будзе курчыцца ѓ пекле, i боѓтацца на суку!
  Дзяѓчыны чароѓныя прыгажунi. А як страляюць. Дзiѓна нiбы Робiн Гуды ѓ трусiках, страшэнна трапна.
  Наташа пальнула i выдала:
  - Слава рускiм волатам!
  I шпурнула босай нагой гранату.
  Зоя таксама лупанула па фашысцкiм наймiту. Прасвiдравала яму жывот i пiскнула:
  - За новую Радзiму ѓ ЗША! Нашу чарговую губерню!
  Дзяѓчына вельмi добрая спявачка. I ѓ ёй такiя прыгожыя думкi. У прыватнасцi жаданне, мовай папрацаваць з нечым гарачым i буйным.
  Аѓгусцiна жорстка скалiць свае конiкi жвавой зубкi. I думае, што яна акула. Здольная, перакусiць нават рэальнага каня.
  Вось, напрыклад, Аѓгусцiна як шпурне босымi пальцамi ног гранату. I раскiдае фрыцаѓ. Пакосiць iх нiбы траву.
  I заспявае:
  - Вышэйшая мера будзе ва ѓсiм! Наша каханне, гэта наш дом!
  Святлана гэтая цудоѓная ваяѓнiца ѓзяла тры гранаты. Паддала iх босай пяткай i цвыркнула:
  - У iмя кахання i мары!
  I агрэсiѓна разанула з аѓтамата. Яна чартоѓка з такiх магчымасцяѓ i сiлы белага дэмана.
  З такiмi ваяѓнiцамi сустрэнешся i, не здасца, што мала ѓрэзалi.
  Нездарма гiтлераѓцы затрымалiся у Варонежы Хаця ад вайны ѓсе стамiлiся. А ѓвогуле, куды без ваяѓнiц.
  Вось i ѓ небе лётчыцы. Таксама ваююць. У прыватнасцi Маргарыта. Дзяѓчына звычайна вылятае на бой у адных толькi трусiках. Затое як збiвае. Мужчыны-асы так не могуць.
  Маргарыта вельмi прыгожая, валасы ѓ яе, як сонечныя промнi. I постаць супер. А для дзяѓчыны стыль вельмi прышпiльны быць у адных толькi трусiках. А трусiкi яшчэ i чырвоныя з белым сярпом i молатам. Такую дзяѓчыну можа цэлы батальён зараз любiць.
  Такая вось сiмпатычная дзяѓчынка.
  Маргарыта збiла фашыста, якi iмчаѓся на МЕ-462, i прымусiла гiтлераѓца дымiцца хвастом. А дзяѓчына з залатымi валасамi, дзiвоснай прыгажосцi. I вельмi чырвонага раток.
  Маргарыта ссекла яшчэ фрыца i вякнула:
  - Без вайны пражыць можна, а без мiру няма!
  Ды ваяѓнiцы гераiчныя i адважныя да крайнасцi ѓтрапёнасцi.
  Цёмнае i загадкавае месца ёсць у Архангельскай вобласцi - гэта гара Карасава i яе блiжэйшыя тэрыторыi. Здаѓна людзi туды не ходзяць, лiчаць гiблымi месцамi. Навуцы не ѓсё вядома, што даведалiся ѓжо даѓно нашы продкi i перадаюць з пакалення ѓ пакаленне. Ёсць адна легенда, якую кiроѓныя ѓвязваюць з гарой Карасава, мяркуючы, што гэта i ёсць сапраѓдны могiльнiк " Скiпер-Змея" , якога Пярун Магутны пахаваѓ пасля бою. Вось урывак з легенды:
  ...а Пярун жа ѓдарыѓ дзiдай i прыбiѓ Скiпер-Змея да зямлi. Той курчыцца, вырываецца, а Пярун абсек яму атрутныя кiпцюры мячом-кладенцом. Падаспелi тут браты Сваражычы i закавалi Чорнага Скiпер-Змея загавораным жалезам.
  Разам ён сiлу сваю вядзьмарскую страцiѓ, але злосць i чорную нянавiсць да ѓсяго светлага пры сабе трымае. I пагналi браты ненавiснага ворага наперадзе сябе, а яшчэ хутчэй, наперадзе iх бегла гаворка аб тым, што запалонены мучыцель i вораг людскi. Слугi Скiпер-Змяя разбеглiся, ратуючыся ад чалавечага гневу. А зямля, вызваленая ад чорнага вядзьмарства, пачала квiтнець i пладаносiць.
  Выбралi браты месца прыдатнае, выкапалi яму ѓ 90 сажняѓ глыбiнёй, ды 30 сажняѓ шырынёй. Збiлi труну дубовую, абшылi яе абручамi жалезнымi, заштурхалi туды Кара-Скiпера, i наклаѓ Вялес , мудры Бог, заклён: "каб спаѓ у гэтай труне мёртвым сном Кара-Скiпер-звер, але кожныя трыста гадоѓ i тры гады прачынаѓся, успамiнаѓ, як хацеѓ загубiць ён дзiця малога, як Пярун, вызвалены братамi, выканаѓ тое, што Макош напiсала. I ѓспомнiѓшы гэта, бiѓся б у бяссiльнай злосцi, не ѓ сiлах разарваць ланцугi i разбiць дубовую труну". А пасля зачынiлi гэтую яму дубовымi шчытамi, змацавалi жалезнымi абручамi, зверху яшчэ камянёѓ наклалi, i на iх нанёс заклён мудры Велес.
  А Стрыбог , Бог ветра, паклiкаѓ сваiх сыноѓ, i яны, вятры буйныя, з усiх чатырох бакоѓ Явi, набралi пяску ѓсякага: i буйназёрнага жоѓтага з берагоѓ рэк, шэрага, дробнага з берагоѓ азёр i з усякiх яшчэ розных месцаѓ. Высыпалi гэты пясок на яму, дзе змешчаны быѓ Кара-Скiпер-звер, i ѓтварылася гара. I зноѓ Вялес наклаѓ заклён i на гэтую гару: "Гара гэтая, пад назвай Караскiперава гара , кожнай сваёй пясчынкай будзе пiльнаваць лютага ворага нашага, каб не мог ён вырвацца з ганебнага палону. I нагадваць будзе гара людзям, што калi яны дазволяць злу пасялiцца ѓ iх у галовах, то тады Скiпер-Змей можа разбiць кайданы i выйсцi на волю. I гара гэтая павiнна быць запаведнай i непарушнай, каб зло, крынае зверам, не прасочвалася вонкi ѓ людскiя галовы .
  Наташа вяла агонь па супернiкам. Выбiвала фашыстаѓ, нiбы дантыст зубы кракадзiлам i пiсала:
  Не адзiн засцярог маецца ва ѓжытку ѓ славян, якiмi яны да Пяруна звяртаюцца. З iх сiлаю злучана моц Бога навальнiцы i Справядлiвасцi.
  Секiра Перуна - гэта абярэг, накiраваны на атрыманне цвёрдасцi ѓ розных справах, прыняццi рашэнняѓ, кар'ернай славы i поспеху.
  Пяруноѓ Колер (цi - Колер Папарацi, якi звязаны са святам Купала) - агароджвае ад усяго цёмнага, злога i чорнага, што можа перашкодзiць шчаслiваму жыццю i яго росквiту. Як гром i маланкi ѓ Нябёсах ад Пяруна зыходзяць iмгненна i гэтак жа хутка хаваюцца. Той, хто носiць гэты сiмвал, будзе мець поспех у справах, сiлу пераадолець усялякiя перашкоды ѓ жыццi, абарону ад бедстваѓ i няѓдач.
  Зоя таксама пiша па фашыстах. Нiбы дубiна забiвала цвiкi, так яна i збiвала фрыцаѓ. I таксама актыѓна пiсала, скалiла свае жамчужныя зубкi. I пальчыкамi босых ног трымаючы ручку, пiсала:
  Грамоѓнiк нясе мужчынам сiлу, уменне валодаць воiнскiм майстэрствам. Абараняе чалавека ад зла i бедстваѓ, ад благiх намераѓ ад чужых людзей.
  Шчыт Пяруна мае больш адбiвальныя функцыi, таму сiмвал больш служыць у якасцi ахоѓнага абярэга, чым прылады для нападу. Ён адлюстроѓвае ѓсё дрэннае, за кошт гэтага адлюстравання ѓсякае зло папросту рассейваецца побач з такiм шчытом. Таму той чалавек, хто носiць гэты абярэг, можа быць упэѓнены ѓ поѓнай абароне ад усялякiх благiх сiл.
  Для славян Бог Пярун - гэта Заступнiк воiнаѓ. Iмя Пяруна трэба для таго, каб хлопчыкi былi моцнымi i моцнымi. Ушаноѓваюць Пяруна i як Бога, якi навучыць, як быць мацней, цярплiвей, мацней духам, душой i целам.
  Паклiканне - Бог вайны i Справядлiвасцi.
  Значэнне iмя - "перунъ" абазначае - разiць, калоць, змагаць, паражаць.
  Заступнiк - воiнаѓ i земляробаѓ.
  Стыхiя - гром, маланка, землятрусы.
  Жывёла - конь баявы.
  Птушка - арол.
  Геральдыка, прадметы - шчыт, меч, сякера, сякера.
  Раслiна (у мiфалогii) - Пяруноѓ колер.
  Дрэва - дуб, дубровы.
  Надо (паднашэнне) - жывы певень, хлеб, соль.
  Аѓгустына таксама нiшчыла фашыстаѓ. Нiбы хлопчык дубчыкам выбiвае крапiву. Мятнула босай нагой гранату. Потым стала свой аголенай, чырвонай ад марозу канечнасцю пiсаць.
  Месцы ѓстаноѓкi капiшчаѓ, iдалаѓ (чураѓ) - верхавiны ѓзгоркаѓ.
  Рэза Бога Пяруна уключаецца ѓ паѓночны аракул "Славянскiя Рэзы Рода. Прадказанне. 40 шт". Рэза Бога Пяруна таксама ѓваходзiць у магiчны набор "Славянскiя Рэзы Рода. Выкананне спадзявання. 21шт"
  На Рэзе намаляваны Бог Пярун, якi сядзiць на ѓздыбленым канi, якi трымае двухручную дзiду напагатове. Бог у самым разгары бою, валасы ѓзнялiся назад, погляд накiраваны наперад, прама на ворага. Гледзячы на карцiнку, можна адным словам апiсаць Пяруна Грамавержца - Паражальны!
  Сiмвал-абярэг Бога Пяруна - Грамоѓнiк выступае адначасова i сiмвалам Рэзы. Знак размяшчаецца ѓ сярэдзiне яркага шматпрамянёвага Сонца. Унiзе пад фiгурай Бога i каня знаходзiцца зямля Явi, якую Ён заѓсёды абараняе. Яшчэ нiжэй - Iмя Бога i яго лiк - 18.
  Нумар разы - 18.
  Затым i Святлана запусцiла голымi пяткамi звязку гранат. Раскiдала фашыстаѓ ва ѓсе бакi. I перавярнула гiтлераѓскi танк. Пасля чаго сама працягнула пiсанiну, у дзiкiм рытме.
  Варажба. Пытанне Бога . "Надышла перамога!" - вось вестка гэтай Рэзы Пытаючаму. Менавiта гэтая рэза з'яѓляецца ѓ раскладзе, калi Пытаючы чакае канчатка сваёй бiтвы. Чалавеку прапануецца выкарыстоѓваць сваю адвагу i мужнасць, неадкладна прыцягнуць прыхiльнiкаѓ да сваёй справы. Аднак i сам Пытаючы можа стаць падтрымкай для тых, хто мае патрэбу ѓ гэтым.
  Святлана працягнула напiсанне пасля таго як босай ножкай кiнула прэзент анiгiляцыi па нацысцкiх войсках.
  У раздзеле "Славянскiя Рэзы Роду" : веды пра тое, як, дзе i навошта Бог Пярун сустракаецца ѓ паѓночнай магiчнай традыцыi, воласбе ды варажбе.
  Дэвiз Бога Пяруна: "Лавi момант! Рабi, што зараз можаш, астатняе адкладзi на час". Рэза Бога Пяруна выкарыстоѓваецца ѓ абрадах, калi патрэбен хуткi i моцны вынiк.
  Тры падставы звярнуцца да Бога Пяруна:
  Зняцце намоваѓ i ѓрокаѓ-прывiдаѓ (псавання). Сваiмi агнявымi стрэламi Ён адстрэлiць усё цёмнае i нядобрае!
  Абарона воiна, якi iдзе на вайну, заклiкаць да яго смеласць i непаражальнасць.
  Запалiць агонь кахання памiж мужчынам i жанчынай. Другi бок сiлы Пяруна - яго мужчынская прывабнасць. Ён - сын Лады, Царыцы Нябеснай, i таксама ѓмее агонь памiж людзьмi запальваць.
  Тут Наташа дзюбнула чаргой. Выбiла два дзясяткi неграѓ i арабаѓ. Пасля чаго прачырыкала:
  - За Русь Святую Раднаверную!
  Пасля чаго працягнула пiсаць з энтузiязмам рэлiгiйнага экстазу.
  Святы, дзе ѓшаноѓваюць Бога Пяруна
  12 студзеня шанаваѓся Пярун як мудры i справядлiвы Бог славян. Гэта Дзень Пярунавай Справядлiвасцi, Агнiстага Мяча. У гэты дзень, таксама як i ѓ Дзень Грамнiцы, вельмi важна было босым прабегчыся па снежку ранiцай, на ранiшняй зары. Маглi нават некаторыя смельчакi снегам абцiрацца, абцiрацца, мыцца. Лiчылася, што гэта магутную сiлу целу дасць i ачысцiць душу чалавека.
  2 лютага . Вялiкае свята шанавання славянскага Бога Пяруна - Грамнiца, У гэты дзень выраблялi грамнiчныя свечкi i загаворвалi iх сiлай Бога-Грамавержца на ѓвесь год.
  20 лiпеня-2 жнiѓня. У гэты перыяд адзначалi воiны сваё свята, суправаджалi яго асвячэннем сваёй зброi, абярэгаѓ, ды чынiлi абрадавыя баi.
  Тут ужо Зоя працягнула стралянiну i знiшчэнне фрыцаѓ. Вось гэта дзеѓка з залатымi валасамi.
  А яе босыя ножкi дапiсалi:
  Сiла ѓ гэтых трох святах несумненная, сёння многiя людзi, хто паспрабаваѓ у гэтыя днi ѓшанаваць Пяруна, ужо на сабе адчулi Яго ачышчальныя i дабратворныя блаславеннi!
  Дзяѓчаты ваявалi, нiбы волаты сусветнага космасу. I перамагалi ѓпэѓнена.
  Гiтлераѓскiя танкi гарэлi. I выбухалi, нiбы гранаты. I такiя прыгожыя ваяѓнiцы тут былi. Поѓныя захапленнi i грацыi. У iх такая прыгожая прыгода.
  Наташка шпурнула гранату.
  Прачырыкала:
  - Зламаю ѓсiх фашыстаѓ!
  I як шпурне босай ножкай чарговы шэдэѓр смерцi.
  Зоя таксама выкасiла гiтлераѓцаѓ.
  Шпурнула босай ножкай тое, што забiвае.
  Пiснула з лютасцю:
  - За святую Русь! I вялiкiя перамены да лепшага! I зноѓ ляцiць паддаты голай пяткай прэзент смерцi.
  Пасля разлютаваных баёѓ наступiла зацiшша. Усё ж сьнежань 1954 году. Немцы зiмой не ваякi. Хаваюцца сабе, i цiснуцца. Скончыць вайну ѓ гэты год не ѓдалося. I зноѓ наперадзе чакаюцца цяжкiя баi.
  Дзяѓчыны злёгку адпачылi...
  Наташка ѓзяла i надрапала сваё цiкавае апавяданне.
  Кiраѓнiца аднаго з разiнскiх атрадаѓ Домка, трапiла ѓ засаду. Яна бiлiся адважна, але маскоѓскiя стральцы атрымалi распараджэнне ѓзяць дзяѓчыну-волата жывы. I скруцiлi ваяѓнiцу арканамi.
  Пасля чаго дзяѓчынку змясцiлi ѓ клетку. Домкi былi скаваныя па руках i нагах.
  З'явiѓся сам ваявода Юры Далгарукаѓ. Паглядзеѓ на скаваную дзяѓчыну i крыкнуѓ:
  - Не да твару разбойнiцы ѓ раскошных адзеннях хадзiць!
  Каты сарвалi з дзяѓчыны шаѓковую вопратку, жамчужныя падвескi, чаравiчкi са срэбнымi падковамi. I зусiм агалiлi Домку. I на самай справе, гэтая дзяѓчына проста хараство - волат. Мускулы моцныя i рэльефныя, высокiя грудзi, раскошныя сцягна, тонкая стан. Валасы доѓгiя, кучаравыя, белыя як снег з лёгкай жаѓцiзной. Вельмi прыгожая, буйная дзяѓчына.
  Ваявода Юры Даѓгарукаѓ аблiзнуѓся i суха загадаѓ.
  - Зачынiць яе ѓ асобную камеру. Прыкаваць за рукi, ногi i шыю. Уначы сам буду чынiць ёй допыт.
  Хатку зачынiлi ѓ халодным падзямеллi, начапiѓшы толькi iрваную мешкавiну. Дзяѓчына была галодная, кайданы i аброжак шаравалi лодыжкi, пэндзлi, i моцную шыю. Вельмi моцная дзяѓчына, паспрабавала расхiстаць ланцуг. Але тут сталь была вiдаць разлiчаная на ѓтрыманне слана. Кожнае звяно ланцугi таѓшчынёй з вялiкай палец рукi буйнога мужчыны. Сцены яшчэ не паспелi размокнуць i моцныя як тытан.
  Дзяѓчына пастукала па сцяне босай пяткай. Пачала церцi звяно аб звяно. Але сталь была добра загартаванай i не паддавалася. Домка цяжка ѓздыхнула. Яе чакалi катаваннi. А гэта, вядома, патрабуе мужнасцi. Будуць i бiць, i палiць, i расцягваць i калоць.
  Домку будуць пытацца, дзе разбойнiкi схавалi скарбы ды iншае яшчэ. Трэба быць цвёрдай як скала.
  Вось катавалi аднаго хлопчыка-лазутчыка. Спалiлi каты жыѓцом огольца. Але не выдаѓ Санька месцазнаходжанне атрада паѓстанцаѓ. Так i памёр закатаваным.
  А Домка цi зможа яна вытрымаць i не застагнаць. А тым больш выдаць месца, дзе скарбы схаваныя.
  Вось надышла ноч i, дзяѓчыну павалаклi са склепа. Допыт пачалi жорстка. Адразу ж паднялiся на прэнг. Паднялi дзяѓчыну да столi, катоѓня размяшчалася ѓ вежы. I столь была высокая. Калi вяроѓку адпусцiлi, ваяѓнiца паляцела ѓнiз. Моцныя мышцы i моцныя звязкi дзяѓчыны вывярнулiся. Хатка цiха войкнула ад невыноснага болю, але стрымала крык.
  Тады каты сарвалi з яе мешкавiну.
  I сталi лупiць з усяго размаху бiзунамi. Трывалая скура дзяѓчыны-волата паддалася не адразу. Каты старалiся на ѓсю моц. Бiлi з усяго размаху. Цела дзяѓчыны разгойдвалася.
  Галоѓны катаваѓ загадаѓ:
  - Замацаваць ногi!
  Босыя канечнасцi дзяѓчыны зацiснулi ѓ калодцы. А потым i падвесiлi груз. Мускулiстае цела Домкi напружылася.
  Каты павялiчылi вагу. I з камiнаѓ дасталi распалены дрот.
  Прынялiся сцябаць дзяѓчыну пякучымi палоскамi металу.
  Домка сцiснула зубы мацней. Яна цяжка задыхала. Рэльефны прэс правальваѓся ад болю, але дзяѓчына маѓчала.
  Юры Даѓгарукаѓ глядзеѓ на гэта... Адчуваѓ некаторую прыкрасць, што ахвяра не крычыць i не варта. Любаваѓся фiгурай.
  Ваявода асабiста загадаѓ:
  - А зараз падсмажце дзеѓцы босыя пяткi!
  Каты паклалi да ног ваяѓнiцы звязку прасякнутага шэрай галля. I падпалiлi. Полымя драпежна лiзнула жаночыя пяткi. Падэшвы ѓ Донкi былi агрубелыя як у сялянкi, але ѓсё-такi жывыя. Акрамя таго ѓ апошнiя месяцы атаманша хадзiла ѓ ботах, i яе мазалi на ступнях крыху размягчылiся.
  Боль была дзiкая i ѓ ваяѓнiцы вылезлi вочы. Але яна маѓчала. I з кутка рота пацякла струменьчык крывi. Дзяѓчына стала дыхаць яшчэ цяжэй, а з цела багата капала сумесь крывi i поту.
  Пахла смажаным, нiбы шашлыкi. Юры Даѓгарукаѓ, раздражнёным маѓчаннем палоннiцы сам выхапiѓ з камiна распаленыя шчыпцы. I схапiѓ дзяѓчыну за клубнiчны сасок. Хатка ѓ адказ смачна плюнула на ваяводу.
  Юры стаѓ бiць абцугамi па грудзях, зароѓ:
  - Зламайце ёй пальцы на нагах! I мацней бiце.
  Каты сталi ламаць пальчыка пры дапамозе распаленых шчыпцоѓ. Iншы катаванне награбаѓ запал пад прэнг. Лупiлi дзяѓчынку i дротам. Хатка маѓчала, хоць гэта ёй каштавала тытанiчных намаганняѓ. Прытомнасць злёгку муцiлася ад дзiкага болю, але не хацела пакiдаць ваяѓнiцу. Яна цярпела i цярпела.
  Пад канец Юры Даѓгарукаѓ сунуѓ ёй запаленую паходню памiж ног. Боль працяѓ распаленай iголкай, ад пятак да патылiцы. I дзяѓчына канчаткова страцiла прытомнасць.
  Прысутны на катаваннi лекар, прамармытаѓ:
  - На сёння хопiць! Яна ѓжо нiчога не адчувае.
  Ваявода загадаѓ жорсткiм тонам:
  - У камеру яе! Працягнем заѓтра!
  Хатку знялi з прэнга, начапiлi мешкавiну, на падранае, абпаленае, разадранае цела i зноѓ кiнулi ѓ падвал. Скаваѓшы рукi i ногi.
  Дзяѓчына ляжала на гнiлой саломе. Прыйшла ѓ сабе, адчуѓшы цяжкi боль. Некалькi пацукоѓ ужо круцiлася побач з Домкам.
  Дзяѓчына была яшчэ дастаткова моцнай i злавiла пацука рукой. Раздушыла. Пасля чаго, не зважаючы на боль, пагрузiлася ѓ сон.
  Ёй снiлася, што Стенька Разiн уваходзiць са сваiм войскам у Маскву. Усе царскiя рацi разбiты. Атрымана перамога. I народ радуецца сустракаючы казакоѓ.
  Побач з атаманам скача Домка. Прыбраная, прыгожая, ганарлiвая.
  I б'юць барабаны, гудуць трубы. Перамога i трыѓмф паѓстанцаѓ.
  Хатка ачулася ад скрыгату замка i здрыганулася. Мiльганула ѓ галаве: будуць зноѓ катаваць.
  Але пакуль яшчэ было рана. Турэмшчык прынёс хлеб i збанок з вадой:
  - На сцерва!
  I паставiѓ, так што вада пырснула на цела ваяѓнiцы-волата.
  Домка паднялася. Зламаныя пальцы на нагах моцна нылi, як ранкi i апёкi. Дзяѓчына пагрызла хлеб. Выпiлi вады, i адчула сабе больш бадзёра. Управiла сабе пальчыкi, i падумаѓ, што зламаныя храсткi яе зрастуцца i нiчога страшнага не здарылася. Яна ведае, як з дапамогай зелля выводзiць апёкi i вылечваць раны. Каб не засталося i следа. Галоѓнае вытрымаць катаваннi, а там... Домка ѓспомнiла позiрк ваяводы i падумала, што катаваць яго будуць доѓга i вытанчана. Ну i няхай, яна не зламаецца.
  Снежань праходзiѓ у перастрэлках i паветраных баях. Немцы ѓсё яшчэ вельмi моцныя ѓ паветры. Асаблiва небяспечныя ѓ iх дыскалёты. Гэтыя машыны проста непаражальныя i развiваюць хуткасць да дзесяцi гукавых. Самая вялiкая праблема, з якой не могуць зладзiцца МiГ-15.
  Дзве нямецкiя дзяѓчыны Альбiна i Альвiна якраз на дыскалёце палююць за савецкiмi машынамi.
  Прыгажунi, вядома ж, у бiкiнi i басанож. I вельмi сэксуальныя.
  Кiруюць дыскалетам пры дапамозе джойсцiка.
  Альбiна выварочвае машыну, збiвае савецкi знiшчальнiк i пiшчыць з захапленнем:
  - Ды славiцца наш крыважэрны Рэйх!
  Альвiна ѓзяла i таксама запусцiла магутны ѓдар па расiйскай машыне. Збiла i прачырыкала:
  - Генiяльны экспрэс!
  Абедзве дзяѓчыны пляснулi босымi ножкамi. Яны бландынкi такiя сiмпатычныя. I прэс у дзяѓчат вельмi ѓжо рэльефны. Iдзе плiтачкамi.
  Альбiна зноѓ зносiць савецкi самалёт. I падмiргвае, i раве:
  - Слава забойнаму пасажу!
  Альвiна таксама лупанула па рускiх. Сплюшчыла iх i свiснула:
  - Ды будзе з намi фюрар!
  Дзяѓчыны ѓ самым апломбе! I столькi ѓ iх шарму. А зубкi такiя зiготкiя. Нiбы жэмчуг здабыты капiтанам Нэма.
  Альбiна таранiла машыну i пiскнула:
  - Вось так i хлопца асядлаем!
  Альвiна раздрабнiла знiшчальнiк i прагыркала:
  - I тузiн хлопцаѓ!
  Альбiна хiхiкнула i заѓважыла:
  - Вялiкi сэкс, калi жанчына здымае мужчыну за грошы!
  Альвiна пагадзiлася:
  - Гэта клас, толькi грошай шкада!
  Альбiна разбiла яшчэ адзiн савецкi самалёт i пiскнула:
  - А што дзеля задавальнення i грошай не шкада. Хутка б пераможам рускiх i атрымаем сабе па маёнтку!
  Альвiна збiла чарговую чырвоную машыну i зароѓ:
  - На жаль, вайна зацягваецца! Гэтыя рускiя такiя ѓпартыя. Нiбы кулакамi лупiш па гуме!
  Альбiна з прыкрасцю запярэчыла:
  - Калi б яшчэ па гуме. Хутчэй за гэта жалезабетон. I косткам рук вельмi балюча!
  Альвiна прачырыкала, збiла савецкую машыну, i зароѓ:
  - Мы любы бетон праб'ем!
  Альбiна звалiла з разбегу знiшчальнiк МiГ-15:
  - I зламаем метал, i выпарым!
  Альвiна з гэтым пагадзiлася:
  - Зламаем i расплавiм! Хутка ѓ нас з'явяцца лазеры! I тады рускiм будзе сапраѓды канец!
  Альбiна з гэтым была ѓ гармонii:
  - Супраць лазера не выстаяць!
  Альвiна хiхiкнула з лютасцю:
  - Возьмем Маскву, а пасля i Лондан!
  Альбiна ѓ прыкрасцi заѓважыла:
  - Лондан даѓно трэба ѓзяць!
  Дзяѓчыны вывернулi свой дыскалет. Колькi не страляюць па машыне гiтлераѓцаѓ авiягарматы савецкiх Мiгаѓ, нiчога талковага зрабiць не могуць. Магутны, ламiнарны струмень збiвае ѓсе снарады i аскепкi.
  Альвiна ссякаючы расiйскi знiшчальнiк, пiскнула:
  - Не пройдзе ѓ мядзведзя танец матылька.
  Альбiна з дапамогай босых пальчыкам навяла сваю машыну i зароѓ:
  - Ды мядзведзь... Ты вельмi добры звер. Асаблiва на ланцугi i калi з цябе садрана шкура!
  Дзяѓчынкi працуюць з лютасцю тыгрыц. Эх, у ложку яны таксама тэмпераментныя. Вельмi любяць быць актыѓным бокам. I не церпяць сталасцi. У гэтым плане проста акулы. I любяць эксперыменты. I раток ѓ iх вельмi шчадралюбны.
  Альвiна разбiла савецкую машыну i пiскнула:
  - За перамены ѓ вайне да нашай перамогi!
  Альбiна з прыкрасцю i лютасцю заѓважыла:
  - Ды вайна зацягнулася... Гэта проста фабрыка кашмараѓ i кухня Сатаны. Колькi нашых хлопцаѓ i дзяѓчат загiнула!
  Альвiна з уздыхам праспявала:
  - Колькi нашых братоѓ тамiцца ѓ магiлах... Блукаюць ценям па свеце таму... Не разумею, што да чаго.
  Альбiна, пажадлiва выскаляючыся, i руйнуючы расейцаѓ, прабiла:
  - Як ты думаеш, сяброѓка, а Бог ёсць?
  Альвiна таксама забiваючы, прашыпела:
  - Вялiкiя сумневы ѓ мяне ёсць. Гэтулькi гадоѓ доѓжыцца вайна. I што ђсявышнi не кахае Нямеччыну, калi дазваляе, каб гэтулькi яе лепшых сыноѓ i дачок гiнула!
  Альбiна выказала здагадку:
  - Можа, у гэтых выпрабаваннях ёсць нейкi глыбiнны сэнс?
  Альвiна хiхiкнула i рыкнула:
  - Сэнс? Каб больш памучыць людзей, i асаблiва нас немцаѓ?
  Альбiна выказалася з энтузiязмам ваѓчыцы, якая нагнала ягня:
  - Тады мы больш востра будзем успрымаць любаты свету! I мiрнага кахання!
  Альвiна выскалiѓшыся, буркнула:
  - А ваеннае каханне ѓсё ж такi нашмат лепш!
  Альбiна з гэтым пагадзiлася:
  - Вядома, асаблiва з хлапчукам. Яны пахнуць юнацкасцю, i не такiя валасатыя як дарослыя мужчыны! З iмi прыемна мець справу!
  Альвiна сокруша савецкiя самалёты пiскнула:
  - А яшчэ працэс навучання вельмi вабiць. Падабаецца браць на сябе ролю настаѓнiцы! Гэта ж так здорава!
  Альбiна з гэтым пагадзiлася:
  - Здаравей не бывае!
  Дзяѓчыны, увогуле, вясёлыя, але шлюхi. I вядома робяць тое пра што чытаць не занадта прыемна.
  Дзяѓчаты скачуць ад нецярпення. Жадаецца iм як мага больш ласкi! I каб гладзiлi iх кожны дзень. А яшчэ лепш па тры разы на дзень. Няма па дваццаць разоѓ на дзень!
  Альвiна звалiла, чарговы знiшчальнiк i пiскнула:
  - Не, Бог ёсць! Ён дазваляе нам нiшчыць савецкiх ваяѓнiкоѓ!
  Альбiна таксама лупанула i зароѓ:
  - Эх, я чаго нам не хапае? Сэкс ёсць, мужыкi ёсць... Забавак навалам, а рызыкi загiнуць няма! Дык навошта нам канчатак вайны?
  Альвiна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Уласна кажучы, i не да чаго! Будзем бiцца да канца!
  Альбiна прашыпела ѓ некаторай прыкрасцi:
  - А вайна гэта тое, што пасля заканчэння, ты адчуваеш сябе не вельмi нават спустошаным.
  Альвiна вельмi кахала, калi яе мацаюць за грудзi. Бо гэта так адчувальна i эратычна. А пацалункi яшчэ лепшыя. I калi мацаюць цябе адразу некалькi тэмпераментных мужчын. Асаблiва калi гэта хлапчукi, i яшчэ узбуджаныя.
  Карацей кажучы, дзяѓчаты, увогуле супер i антыгероi!
  Наташа на каталiцкiя Каляды 25 снежня 1954 года зноѓ вырашыла папiсаць аповед, пра памочнiцу Стенькi Разiна.
  Хатку катавалi кожны дзень два тыднi запар. Праѓда асцярожна i з некаторым беражэннем. Палiлi, расцягвалi, выкручвалi, бiлi, катавалi. Калолi i iголкамi, i паднiмалi, падкiдваючы на прэнгу. Увесь час падсмажвалi босыя падэшвы ног. Дзяѓчына адчувала боль ва ѓсiм целе. На яе раны сыпалi соль, што вельмi пакутлiва.
  Нягледзячы на гэта Домка не здавалася. Яны пры дапамозе сваiх белых як пераспелае жыта валасоѓ пiлавала кайданы. Рабiла гэта неѓзаметку, i ѓвесь час.
  Дзiѓна, але воласам можна нават загартаваную сталь сточваць. У табе Домку жыло боль. Боль усюды, нi засталося, нi крывiнкi, нi жылкi не кранутым болем. Калi яе палiлi i бiлi, яшчэ нешта адчувалася. Але калi пакуты ахапiлi ѓсю iстоту, то яны прытупiлiся.
  Домка ѓсё яшчэ заставалася дзяѓчынай-багатыром. Каты пагражалi, што нiбы ведзьму спаляць, i не будзе гуманнай сякеры. Ну, што ж Домка была гатова i да гэтага.
  Зрэшты, надзея на ѓцёкi не пакiдала яе. Можа, яна паспее перапiлаваць ланцугi. Шкада, толькi што акно занадта вузкае. Праз яго так проста не прасунешся.
  Можа, аглушыць турэмшчыка i збегчы ѓ яго вопратцы? Яна буйная дзяѓчынка, а ѓ вартавога на твары маска. Можа, i ѓдасца пайсцi? На скалечаныя ногi, вядома, цяжка ступаць, але яна дойдзе.
  Абы справiцца з ланцугамi.
  Вось да яе ѓвайшоѓ галоѓны кат Самоса:
  - Добры дзень прыгажуня!
  Домка груба адказала:
  - Кату не жывуць, каб ты здох!
  Самаса ѓхмыльнуѓся:
  - Я сёе-тое прынёс табе красуня!
  Домка хiхiкнула i перапытала:
  - I чаго гасцiнец? Вугалькаѓ гарачых?
  Самаса адказаѓ з ухмылкай:
  - Жыць хочаш?
  Домка бразнула ланцугамi, i з усмешкай адказала:
  - Што за пытанне! Вядома хачу!
  Галоѓны кат паведамiѓ:
  - Вялiкi ваявода Юрый Даѓгарукаѓ прапануе табе ведзьме, адрачыся ад Стенькi анафемы, i казакоѓ-разбойнiкаѓ. Пакаяцца i цар цябе памiлуе. Цябе прыгавораць да катаргi, але паедзеш ты ѓ маёнтак ваяводы, дзе будзеш жыць нiбы княгiня!
  Домка хiхiкнула i заѓважыла:
  - А дзе я хаваю скарбы, пытаць мяне не будзе?
  Самоса ветлiва адказаѓ:
  - У ваяводы i сваiх багаццяѓ хапае! Будзеш з iм ласкава, атрымаеш i жыццё i шчасце. А так... Заѓтра цябе будзе чакаць вогнiшча. Прычым агонь будзе павольным i, цябе спаляць не адразу. Ты будзеш мучыцца некалькi гадзiн, голая на вачах у натоѓпу. А потым твой попел змяшаюць з конскiм гноем i ѓгнойваюць iм палi. Зразумела?
  Хатка зноѓ усмiхнулася, нягледзячы на зверскiя катаваннi ѓ яе ацалелi ѓсе зубы, i заѓважыла:
  - Хоча, каб я была ласкавая са сваiм катам ваявода? Як шмат у яго жаданняѓ!
  Самаса панура заѓважыѓ, панiзiѓшы голас:
  - На тваiм месцы я б пагадзiѓся. З вогнiшча ж не ѓцячэш.
  Домка кiѓнула i бразнула ланцугом:
  - Лагiчна... Абдымкi чарговага мужчыны цi полымя. Прычым яшчэ невядома хто будзе наверсе...
  Дзяѓчына стукнула ѓ ладкi i адказала:
  - Я гатова быць ласкавая з ваяводам. Але не адракуся ад Стеньки Разiна i казакоѓ! Тым больш публiчна!
  Самаса пацiснуѓ плячыма i заѓважыѓ:
  - Але спадар цябе тады не зможа памiлаваць. А так... Гэта ѓсяго толькi словы. Паѓстанне ѓжо задушана. Стенька Разiн у палоне, i хутка будзе пакараны. А зараз яго катуюць таксама як i цябе. I тваё адрачэнне не будзе мець значэння!
  Домка з сумным выглядам папрасiла:
  - Можа, дасце падумаць?
  Самаса адказаѓ з незадаволеным выглядам:
  - Заѓтра намечана тваё спаленне. Максiмум ты павiнна даць адказ да пазаѓтра. А пакуль... Хочаш правесцi ноч у чыстым мяккiм ложку i без ланцугоѓ?
  Хатка ганарлiва трасянула галавой, яе белыя, крыху залацiстыя валасы сталi бруднейшымi, але не з'явiлася нiводнай сiвой валасiнкi. Дзяѓчына жорстка адказала:
  - Аддаю перавагу вязнiцы. У ёй думаецца лепш!
  Самаса свiснуѓ:
  - Ну, ты i ганарлiвая! Рэдка мужчыну такога сустрэнеш! Ведаеш, я прапаную табе паесцi па-чалавечы. Падмацуй сiлы. А то збяднела на хлебе i вадзе.
  Домка ѓсмiхнулася i адказала:
  - Ну, паесцi можна! Тут мае прынцыпы не мяшаюць.
  З'явiѓся памагаты ката. Ён прынёс паднос са смажаным гусём, пiрагом i чаркай гарэлкi.
  Домка ѓсмiхнулася. I весела вымавiла:
  - Такiя балi, што i памiраць не захочаш!
  Памочнiк буркнуѓ:
  - Аб душы б падумала!
  Домка згодна кiѓнула i прызналася:
  - Ды была я з мужчынамi, i не раз. У тым лiку i з самi Сцяпанам Разiным. Так што мяне ѓ любым выпадку пекла чакае.
  Галодная дзяѓчынка ѓзялася за пiрог i даволi буйной смажанай гусi. Энергiчна стала грызцi мяса.
  Самаса спытаѓ дзяѓчынку:
  - А ты думаеш, што пекла гэтае ёсць?
  Хатка лагiчна заѓважыла:
  - Калi ёсць мукi на гэтым свеце, то чаму б iм не быць i на iншым свеце?
  Самаса ѓздыхнуѓ i тыцнуѓ сябе кулаком у падбародак.
  - Лагiчна... Мне кату вiдаць у пекла.
  Домка ѓсмiхнулася i прапанавала:
  - А чаму? Ты ж толькi выконваеш загад. Я вось таксама забiвала людзей. Змагалася за праѓду... А праѓда адносная! Прыбярэш адных баяраѓ, заѓтра тыя ж самыя казачыя атаманы стану можа i горш за ранейшых вяльможаѓ! Вось часам думаеш, а ѓ чым шчасце?
  Самаса выказаѓ здагадку, проста i рацыянальна:
  - Шчасце заѓсёды адносна! Вось ты галодная ясi гусака i цяпер шчаслiвая!
  Домка згодна кiѓнула:
  - Ды гэта дакладна! Добрая гусь... Дык заѓсёды кормяць прыгавораных да смерцi?
  Самаса неахвотна адказаѓ:
  - Як калi. Але сам вялiкi ваявода Даѓгарукаѓ абяцае табе салодкае жыццё пад сваiм заступнiцтвам. А ты ясi сабе i радуйся!
  Хатка спытала з усмешкай i лiслiвым тонам:
  - А Стэньку Разiна памiлаваць можна?
  Самаса адмоѓна кiѓнуѓ галавой:
  - Не! Ён занадта вялiкi злачынец!
  Домка тады прапанавала:
  - Можа, я адмоѓлюся ад памiлавання, калi нас разам са Сцяпанам караюць смерцю адной сякерай.
  Самаса адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не... Воеводу гэта не трэба! Ну, прыкiнься ты, што любiш яго, а так такая хiтрая баба як ты заѓсёды зможа ѓцячы!
  Домка працягнула жаваць птушку, i пiрог. Прынюхвалася i чарцы гарэлкi. Зрэшты, якраз пiць дзяѓчынка не кахала. I весела наспявала:
  - Усё немагчыма магчыма, у светабудове, нам выпрабаваннi iдуць толькi ѓ навучанне!
  Наташка i яе каманда на Новы 1955 год, адлюстроѓвалi наступ фрыцаѓ у Варонежы
  Немцы пад снегапад рушылi свае танкi, i паспрабавалi прарвацца ѓ флангаѓ.
  Ваяѓнiцы як заѓсёды ѓ мiнi-бiкiнi i босыя ваявалi на марозе. Яны закопвалiся ѓ сумёты i адтуль вялi агонь i кiдалi босымi ножкамi гранаты i выбух-пакеты.
  Вельмi прыгожыя, сэксуальныя, i выдатна накачаныя дзяѓчынкi. Загарэлыя, галаногiя.
  Наташа ссекла фрыцаѓ i пiскнула:
  - Мы дзяѓчыны вельмi сабой ганарлiвыя!
  Зоя таксама свiснула i зароѓ:
  - Iмкнемся толькi ѓ першыя шэрагi!
  Аѓгустына, гэта рыжая д'ялiца, праспявала:
  - Мы проста прымы i балярыны!
  Пасля чаго запусцiла босай нагой гранату.
  Святлана ѓзяла i стрэльнула. Шпурнула лiмонку:
  - Чыста будзем бiцца! У нас не розум паяца!
  Дзяѓчаты працавалi на славу. Яны стралялi i кiдалi сваiмi такiмi панадлiвымi ножкамi гранаты. А што фюрар...
  Наташка агалiла грудзi, i пунсовым саском паддала гранату. Тая праляцела i трапiла ѓ рады фашыстаѓ, пiскнула:
  - Ды будзе вялiкае канец свету!
  Зоя цвыркнула:
  - I Сварог Вялiкi Бог прыйдзе!
  I таксама як босымi пальчыкамi запусцiць гранату.
  Аѓгусцiна хiхiкнуѓшы, адзначыла:
  - Усё ж цiкава. У хрысцiян пацыфiст Iсус. А ѓ нас вялiкi збройнiк Сварог! Бачная рознiца!
  I таксама падкiне голай пяткай выбух пакет.
  Затым i Святлана босай нагой дзюбне па ворагу гранатай. I заспявае, скалячы зубкi:
  - Наш Бог гэта Бог вайны! А не пацыфiзму!
  Пасля чаго дзяѓчынкi запусцiлi сняжком сябар у сябра. Наташа хiхiкнула i заѓважыла:
  - Добра яшчэ, што хапiла розуму Уладзiмiру не прымаць юдаiзм. Зрэшты, я думаю, лепей было б сваё развiваць! Ну, навошта нам чужыя веры?
  Дзяѓчына ѓзяла i запусцiла босай нагой гранату. I раскiдала фашыстаѓ.
  Зоя, страляючы, дадала:
  - Не, сапраѓды, зрабiць веру пацыфiсцкай! А бо можна i свой Iрый прыдумаць!
  I таксама босымi пальцамi ног як запусцiць прэзент смерцi, i разнясе пару тузiн фашыстаѓ.
  Тут i Аѓгусцiна таксама дзюбанула па гiтлераѓцам. I зноѓ босымi ножкамi паддала, выбуховыя пакеты.
  Раскiдала фашыстаѓ i пiскнула:
  - Старая казка на новы лад!
  I паказала мову!
  Святлана пасадзiла чаргу. Скасiла фрыцаѓ i пiскнула:
  - I вялiкiя перамены да будучынi!
  I голай пяткай запусцiла, ламаючы хрыбты фюрэрам.
  Наташка ѓзяла i зароѓ з адчайнай мiнай:
  - Я самая крутая дзеѓка! Усiх зараз каштарыс!
  I босыя пальцы ножак кiдаюць смерць i хаос.
  Зоя таксама лупанула. Збiла кучу фашыстаѓ.
  I раѓнула:
  - За гонар i Радзiму!
  Пасля чаго зноѓ яе босая ножка нешта ды запусцiць.
  Тут i Аѓгусцiна як возьме i дзюбне гарачанькiм. Сумне фашыстаѓ. Раскрышыць iх на часткi.
  Пасля чаго возьме i заспявае:
  - Слава Радзiме i Гонару!
  Святлана таксама прэзент смерцi запусцiць, i вякне:
  - I мы будзем разам!
  I голыя ножкi як запусцяць разбурэнне.
  Наташа таксама як возьме i цвiкане ... Выкасiць фрыцаѓ.
  Потым возьме i чаргу дасць.
  Праспявала, скалячы сваю пашчу:
  - Я дзяѓчынка не простая! Шавялюра залатая!
  Наташка, вядома ж, дзяѓчына сабе ѓ галаве. Усё можа i на ѓсё гатова. Як страляе, проста залюбуешся. I косiць ворагаѓ, нiбы культыватар.
  I пiшчыць:
  - Каханне вядзе да смерцi!
  Зоя таксама страляе. Голай ножкай паддае гранату, i шыпiць:
  - Генiяльны акорд!
  I дадае:
  - Усiх фашыстаѓ у расход!
  Аѓгустына таксама страляе па супернiку. Вынiшчае фрыцаѓ. Выкошвае гiтлераѓцаѓ i пiшчыць:
  - Яшчэ крыху i мы стане ѓсiх мацней!
  I босыя ножкi прыгажунi зноѓ кiдаюць апорнае смерць.
  Святлана таксама палiць па гiтлераѓцам. I запускае гранату, пры дапамозе пальчыкаѓ босай нагi. I цвiркае:
  - Не ведалi мы бед, ды прыйшоѓ сусед!
  I таксама смяецца.
  Дзяѓчыны такiя цудоѓныя. А грудастыя. I так любяць калi iх тузаюць за сiськi.
  Вось гэта прыгажунi. Вось гэта вышэйшы пiлатаж кахання i паэзii! Ды славяцца выдатныя дзяѓчынкi! Ды няхай будзе з iмi вельмi нават добра!
  Наташка дзюбанула свiнцовай бруёй па фашыстах, i пiскнула:
  - Дакладней нас паверце няма!
  I голай ножкай зноѓ запусцiць смяротнае!
  А тут i Зоя як лупанет. Звалiць фашыстаѓ. I пiскне:
  - На нас управы не знайсцi!
  Аѓгусцiна, таксама як лупне, пры дапамозе босых пальцаѓ ножак, выб'е масу фрыцаѓ i пiскне:
  - I будучы век стане нашым!
  Пасля чаго яе зубкi блiснуць нiбы люстэрка!
  Святлана таксама ѓзяла i запусцiла босай нагой гранату. Збiла фашыстаѓ. I прапiлiкала з апломбам:
  - Вечная перамога! Сварог з намi!
  Наташка запусцiла босымi пальцамi нага асколак шкла. Перарэзала iм глоткi фрыцам i пiскнула:
  - I Iсус будзе з намi!
  Пасля чаго дадала:
  - Як Рускi Белы Бог!
  Зоя таксама паддала гранату i крычала:
  - Слава Вялiкай Расii!
  I голенькай пятачкай падкiне выбух-пакет.
  Аѓгустына страсянула саском, падобным на трускаѓку. Усадзiла чаргу па фашыстах.
  Потым босай нагой кiнула ѓ фрыцаѓ смерць i вякнула:
  - Ды хай у нас не будзе праблем!
  I паказала мову.
  Святлана таксама ѓсадзiла чаргу. Разарвала фашыстаѓ... I потым пушчаная босенькай ножкай граната ляцiць.
  Дзяѓчына-бландынка гарлапанiць:
  - Ды будзе з намi сiла Рода!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны залямантавалi:
  - Слава Усемагутнаму, Усюдыiснаму, Усеведаючаму, Вечнаму, i Адвечнаму Роду!
  Навагоднi штурм Варонежа аказаѓся адбiты Дзяѓчаты вырашылi крыху адпачыць. I зноѓ пачалi пiсаць, нешта такое цiкавае. Пра рускiх багоѓ.
  Наташа стала накiдваць пра чарговага Рускага Бога Вялеса. Зразумела з дапамогай босых пальчыкаѓ ног.
  Вялес (Волас, Вялес, Валас, Таѓр Бусiч, Гвiдон) - Бог славянскага пантэона , культ якога лiчыцца найстаражытным. Вялес - Бог трох светаѓ (Правi, Явi, Навi), якi свабодна перамяшчаецца памiж iмi. Адзiн з перакладаѓ iмя Велеса, знакамiтага Бога славян - "вялiкi ѓладар". Бога Велеса таксама называлi Моцным Богам (Асiлай), яго дзяцей-багатыроѓ у Беларусi называюць асiлкамi, або валатаманамi, гэта значыць велесiчамi. Бог Вялес шануецца на поѓначы як Бог Мудрасцi i Магii , якi апякуецца Вядучым людзям. Таксама славянскi Бог Велес - заступнiк падарожнiкаѓ i лiчыцца Богам, якi даруе багацце i дабрабыт. Яшчэ адзiн дар Бога Велеса людзям - менавiта Ён перакладае душы памерлых праз раку Бярэзiну (раку Забыцця) i прыводзiць душы немаѓлят у Вiдавочны свет.
  Далей працягнула штабнаваць, залатавалосая Зоя. Яе пальчыкi ножак нацiскалi вельмi спрытна.
  Паходжанне Бога Велеса ѓ славянскай мiфалогii апiсваецца па-рознаму. Ёсць легенда пра паходжанне Бога Велеса ад Каровы Зiмун - мiфалагiчнай iстоты, створанай Родам-Творцам на свiтанку часоѓ. Iншыя гiсторыi - аб тым, што Велеса стварыѓ сам Род, узяѓшы для гэтага часцiцы першаснай матэрыi. Такiм чынам, Вялес, Бог славян, брат першых Багоѓ:
  Вiя
  Дыя
  Белабога
  Чарнабога
  Сварога
  Лады
  Хорса
  Дзiвii i iншыя.
  Затым агнязарная Аѓгусцiна ѓзяла босымi пальчыкамi ножак ручку i таксама стала пiсаць.
  Таксама Бог Вялес з'яѓляецца дзядзькам малодшых Багоѓ: Дажбога , Пяруна , Марэны , Лелi , Жывыя i iнш.
  Дзецi Бога Вялеса па мiфах:
  Ярыла - сын Велеса i Багiнi Дзiвы-Дадолы ;
  Траян - сын Вялеса i зямной жанчыны;
  Сон, Бог сну ѓ славян - сын Вялеса i Марэны ;
  Жонка Велеса, Ягiня, iншымi словамi Баба Яга ѓ славян, ды можа, i iх дзеткi, нам аб тым не вядома.
  У самiм нараджэннi Бога Велеса ѓтоена таямнiца прызначэння, вядзёная толькi Роду - прабацьку. Сярод славянскiх Багоѓ ён i свой, i чужы адначасова. Сын загадкавай Земун, якая выглядае ѓ легендах нейкай асаблiвай iстотай з iншага свету, Вялес - адзiн з самых моцных, неадназначных i таямнiчых Багоѓ славянскага пантэона, Уладальнiк Трох Сусветаѓ, Цёмны Бог, народжаны Светлым, вялiкi i просты адначасова.
  Тут Святлана таксама голай ножачкай ѓзяла ручку, i таксама накрамсала сваю арыю.
  Шмат легенд аб вялiкiм Велесе перадаюць людзi - i тое, як ён быѓ народжаны па волi Рода, i як выхоѓваѓся ѓ Мiры Навi Богам Вiем , як бадзяѓся па свеце Явi ѓ пошуках свайго прызначэння i быѓ змучаны тым злым пачаткам, якiм быѓ зачараваны. Распавядаюць легенды аб яго каханнi да светлавокай Ясуне i аб тым, што ён ахвяраваѓ сабой, каб выратаваць яе жыццё. Спяваюць песнi пра яго подзвiгi i дапамогу людзям. Усiх гiсторый у адным шэдэѓры i не перакажаш.
  Пасля чаго дзяѓчаты перапынiлiся. Пачаѓся чарговы артабстрэл Варонежа Працавалi бамбамёты. Наляцелi i нямецкiя бамбавiкi. Адважна ваявалi з фашыстамi лётчыцы. У прыватнасцi Марыя. Нягледзячы на мароз, дзяѓчына была ѓ адных толькi белых тоненькiх трусiках. Нацiскала босымi пальчыкамi ножак на педалi, ссякала немцаѓ. Дзяѓчына збiла рэактыѓны бамбавiк Ю-387, прымусiѓшы яго дымiцца i падаць. Радасна ѓсклiкнула:
  - Слава Вялiкай, камунiстычнай Расii!
  Пасля спынення абстрэлу ваяѓнiцы працягнулi пiсаць пра Рускiх багоѓ.
  Вялiкi Бог Вялес. Як цудоѓна Раднаверства - столькi Багоѓ. I ѓсе моцныя, цiкавыя, асобы i датычныя да стварэння Свету!
  Наташа босымi ножкамi напiсала:
  Самы вядомы знак Бога Велеса - "Бычыная галава" . Знак, падобны на бычыную галаву, нагадвае аб тым, што Бог славян Вялес - заступнiк хатняй жывёлы. Знак вядомы, выкарыстоѓваецца часцей за астатнiх, за доѓгi час увабраѓ у сябе ѓсе разнастайныя ѓяѓленнi славян аб сiле Бога, уключаючы мудрасць i магiчную магутнасць.
  Далей працягнула i залатавалосая Зоя;
  Знак Бога Велеса любiм мужчынамi дарослымi i маладымi, прыцягвае да сябе жанчын, якiя маюць ведаѓскiя здольнасцi.
  Той, хто носiць знак Велеса, мае права чакаць ад яго магутную абарону ад магiчнага ѓздзеяння, развiцця ѓласных ведаѓскiх здольнасцяѓ, жыццёвую сiлу i здольнасць знаходзiць рашэнне ѓ складаным становiшчы.
  Больш падрабязна пра абярэг Бычыная галава .
  Дрэва - хвоя, арэх або ясень (цiс), з гэтых парод робяць магiчныя кii i абярэгi
  Жывёла - лось, алень, мядзведзь, вол (тур), карова, змяя, яшчарка (яшчар).
  Геральдыка, прадметы - доѓгiя космы (валасы), барада i рогi
  Патрэба (паднашэнне) - ахвяравалi меддзю (як Богу дабрабыту i дастатку), поѓсцю i футрам, а таксама палiвалi квасам - тымi напоямi, якiя ён навучыѓ людзей гатаваць па адной з легенд.
  А за iмi паскакала i Аѓгусцiна. Вогнезарная i басаногая.
  Хто такiя славянскiя Багi-Апякоѓцы?
  Славянскi Бог Велес апякуецца не толькi Вядучым, але таксама i людзям, якiя маюць падобныя рысы яго характару. Звычайна такiя людзi маюць уладны нораѓ, гнуткi розум i арганiзатарскiя здольнасцi. Заступнiк Вялес па-асаблiваму засцерагае такiх людзей , у характары якiх ёсць:
  дапытлiвасць;
  востры аналiтычны розум;
  iнтуiцыя;
  творчасць;
  парадаксальная логiка;
  сiла духу;
  некаторая агрэсiѓнасць.
  Далей ужо Святлана пагнала са ѓсёй лютасцю i акордам:
  Такiя людзi валодаюць накiраванасцю да навiзны i частым пераменам, маюць жывое ѓяѓленне, спантаннасць у прыняццi рашэнняѓ i дзеяннях. Бог Вялес сам мае падобныя асаблiвасцi асобы, таму будзе дапамагаць людзям з такiм норавам.
  Падрабязней - у артыкуле Вялес - Бог Заступнiк
  Наташа з энтузiязмам вывела, босымi пальчыкамi ножак трымаючы ручку.
  Рэза Рода Вялес - складаецца ѓ паѓночнай сiстэме варажбы i магii "Славянскiя Рэзы Рода". Рэза мае такую ж выяву i напiсанне, што i сiмвал (абярэг) - Бычыная галава.
  Нумар рэзы - 5
  Варажба. Пытанне Бога .
  Пры варажбе i запытаннi Бога Рэза Рода Вялес з'яѓляецца тады, калi ѓ жыццi Пытаючага збiраюцца нечаканыя перамены. Чалавеку трэба акунуцца ѓ свой унутраны свет i пазнаёмiцца са сваiм "Я", каб усвядомiць глыбiнныя магчымасцi. Можа развiцца iнтуiцыя, гнуткасць, рашучасць цi прыцягненне да вывучэння магii.
  Магiя. Калi запрашаюць Бога . Ва ѓсе часы i часы, калi патрабуецца Поспех ды Шчасце паклiкаць у жыццё i сям'ю, адразу клiчуць i Велеса, каб дапамог. Каму патрэбен поспех у варажбе, ды справах жыццёвых, хто прагне ѓмацаваць адносiны з дзецьмi i радзiмiчамi - вось тады-то i Вялес зможа дапамагчы. Бог трох Светаѓ Велес - Бог мудрасцi i магii, якi сам перажыѓ псуту, якую на яго накiнуѓ цёмны Бог, як нiхто iншы зможа скiнуць з чалавека ѓсе ѓрокi-ганебныя, зрабiць яго зноѓ моцным ды смелым.
  Тут i залатавалосая Зоя ѓзялi i прачытала ѓ сябе прыгажосць.
  У раздзеле "Славянскiя Рэзы Рода" : веды пра тое, як, дзе i навошта Бог Велес сустракаецца ѓ паѓночнай магiчнай традыцыi, воласбе ды варажбе.
  Велеса, Бога славян, ушаноѓвалi па многiх падставах, звязаных са змяненнем пары года.
  Вось асноѓныя даты:
  25 снежня - 6 студзеня - Вялiкiя Велясовы Каляды.
  4 лютага - 10 лютага - Малыя Вялесавы Каляды.
  11 лютага - Вялесаѓ дзень
  20-25 сакавiка - Камаедзiца
  20-25 чэрвеня - Купала
  20-25 верасня - Таѓсень
  Дзяѓчаты скончылi пiсанiну. I крыху пабегалi для сагравання басанож па снезе.
  Аѓгусцiна з энтузiязмам заѓважыла:
  - Вось што значыць рускiя Багi. Яны iдалы i Багi вайны. Можа, нам варта пабудаваць капiшча?
  Святлана хiхiкнула i прапанавала:
  - Давайце створым свой уласны пантэон вялiкiх Багоѓ-дэмiургаѓ.
  Навошта яшчэ нешта вынаходзiць.
  I ѓсе чатыры ваяѓнiцы скокнулi i раѓнулi:
  - Слава Рускiмi Багам! Наша вера самая сапраѓдная!
  Студзень працякаѓ напружана. Немцы час ад часу навальвалiся. Але атрымлiвалi рэшты i адкочвалiся.
  Зiмой яны ѓсё ж не воiны. I асаблiва мерзнуць афрыканскiя наймiты. А дзяѓчаты тым часам i пiшуць i складаюць.
  Наташа накiдала гiсторыю аб тым, што генерал Стэнсель камандуючы абаронай Порт-Артура загiнуѓ ад шалёнага аскепка. I новым камандуючым стаѓ герой Кандраценка. Абарона крэпасцi вялася больш умела i паспяхова. Для ѓмацавання абароны Кандраценка ѓсiх матросаѓ i артылерыю з караблёѓ забраѓ на сушу i загадаѓ трымацца да канца.
  Аблога Порт-Артура зацягнулася. У лютым 1905 года ѓсё ж Курапаткiн распачаѓ спробу дэблакады крэпасцi. Японцаѓ аказалася супраць рускiх паменш, чым у рэальнай гiсторыi. Але з-за нерашучасцi Курапаткiна разграмiць самураяѓ не ѓдалося. Тым не менш, рускае войска адбiла ѓсе напады, i нанесла японцам вялiкiя страты. Пасля чаго адступiла.
  Цар, у рэшце рэшт, адхiлiѓ Курапаткiна i прызначыѓ Лiневiча.
  А Порт-Артур усё яшчэ трымаѓся.
  У iм вызначыѓся адважны хлопчык Алег Рыбачэнка. Менавiта ён выратаваѓ ад гiбелi Кандраценкi. Пацан змагаѓся адчайна. Вось зараз у сакавiку японцы спрабуюць зноѓ штурмаваць Порт-Артур.
  Адзiнаццацiгадовае дзiця страляе з вiнтоѓкi Мосiна па самураях. Снег ужо амаль растаѓ, поѓна бруду. Хлопчык жа басанож i ѓ шортах. Ён так гартуецца i лепш адчувае энергетыку зямлi.
  Алег збiвае японца i прамаѓляе:
  - Славiцца Расiя!
  Побач з iм дзяѓчынка Маргарыта. Таксама басаногая ѓ лёгкай сукенцы. Равеснiца Алега Рыбачэнкi.
  Таксама страляе трапна. Дзiвiць самурая i пiшчыць:
  - На славу Радзiмы нябеснай!
  Хлопчык i дзяѓчынка тут з першых дзён аблогi. З дзесяцi гадоѓ б'юцца з самураямi i ѓжо вопытныя байцы.
  Што не стрэл з вiнтоѓкi тое пападанне.
  Алег Рыбачэнка здымае японскага палкоѓнiка. Топае босенькай, загарэлай ножкай i прамаѓляе:
  - Хай будзе святло Рускiх Багоѓ!
  Маргарыта, гэта дзяѓчынка-тэрмiнатар пацвярджае:
  - Ды славiцца заѓсёды!
  I кiне босы ножкай дыск у блiжэйшага самурая.
  А потым босымi пальчыкамi шпурляе i хлопчык. Алег, раскiдаѓшы самураяѓ, цвiркае:
  - I ляцела долу варожая зграя! Пад напорам сталi i агню!
  Хлопчык страляе трапна. Вось падае забiты афiцэр. А за iм яшчэ адзiн. Японцы пакуль яшчэ не маюць танкаѓ i штурмуюць па-старому. Шмат iх палегла пад сценамi Порт-Артура. Парадзелi рады i абаронцаѓ.
  Але рускае войска не здаецца. Порт-Артур усё яшчэ трымаецца. Ужо дзесяць месяцаѓ доѓжыцца аблога. Але горад-крэпасць не здаецца.
  Канец сакавiка, вясна. Бруднавата. Але затое сонца такое яркае i цёплае. Прыгравае.
  Маргарыта, гэтая дзяѓчынка з залатымi валасамi, кiдае гранату босай ножкай i спявае ѓ рыфму.
  Хлопчык Алег таксама падпявае, i кiдае босымi ножкамi самаробныя гранаты;
  Аб Пушкiн, ты дзiвак не мае рацыю,
  Увесну хварэць нам не прыстала!
  Бо пах свежай травеньскай травы,
  Здольны ѓсiх сагнаць з канапы!
  
  Увесну падснежнiкi квiтнеюць,
  У iх чысцiня начной глазуры...
  Нараджае мяккае святло мару,
  Юнак жа хоча зноѓ буры!
  
  Увесну адступяць халады,
  Знiкне накiп злых пакут...
  Паляванне славы назаѓжды,
  Пiць панны салодкае дыханне!
  
  Як у юнацтве ѓсё добра,
  А май то юнацтва ёсць прыроды!
  Дубасiць дзяцел долатам,
  Дрыжацца гром, выкiнуѓшы скляпеннi!
  
  Увесну цурчаць як трэль ручаi,
  I iх музы звон хваляю плёскае.
  Вось ягады растуць нiчые -
  Цяплее ад прыгажосцi на сэрцы!
  
  Усё ѓ нашым краi лепата,
  Трава як аксамiт у сукенцы дамы.
  Якая зрэшты, слепата,
  Iмкнуцца, у горадзе жыць упарта!
  
  Навошта нам горад, i сяло,
  Стань, як дзiкун гуляць па пушчы.
  А калi снегам намяло,
  То басанож несцiся толькi страмчэй!
  
  Род дараваѓ такую моц,
  Што можам валадарыць як багi.
  Вось залацiцца ѓ полi жыта,
  З iконы аблiчча ззяе строгi!
  
  Сварог Славянаѓ святы Айцец -
  Загадаѓ любiць i жыць за братоѓ!
  Хто высакародны малайчына,
  Бо сам Творца прыняѓ распяцце!
  
  I вiцязь меч натачыць сам,
  Бо ѓ жыццi ёсць гвалт!
  Гасподзь сказаѓ: спакой - не дам,
  Бо пекла, павер'е ёсць бяссiлле!
  
  Так што не вер, што сон ёсць рай,
  На справе шчасця сутнасць у рух.
  I ты змагайся так мацуйся -
  Каб прасiѓ кат прабачэнне!
  
  А калi адступiѓся сам,
  То Род дапаможа, верце сыну!
  З галавы прэч пыл i хлам:
  Што прымушае ныць - адрыну!
  Хлопчык i дзяѓчынка падчас спеваѓ вялi агонь. Вышывалi самураяѓ.
  Усе падыходы аказалiся заваленыя трупам. Расейскiя войскi адлюстроѓвалi нацiск праѓзыходных па колькасцi войскаѓ.
  Тысячы тысяч полк за палком - нашы героi наносяць шкоду!
  Хлопчык i дзяѓчынка на вастрыi, будзе японцы боѓтацца ѓ пятлi. Русь самураям не перамагчы, iх мы здолеем на часткi разбiць!
  Алег Рыбачэнка прамаѓляе, збiваючы японскага генерала, i прымушаючы яго рыгаць крывёй.
  - Калаѓрат! Еѓпатый Калаѓрат!
  Маргарыта, вядучы агонь, захоплена падпявае:
  - Абаронца Айчыны! Пяруноѓ салдат!
  Алег Рыбачэнка ссякаючы непрыяцеляѓ, спявае:
  - Калаѓрат! Еѓпатый Калаѓрат!
  Маргарыта кiнула босенькай, дзiцячай ножкай гранату i прачырыкала:
  - Герояѓ Русi збiрае ѓ набат!
  Студзень падыходзiѓ да канца i дзяѓчаты зноѓ вырашылi вярнуцца да тэмы рускiх багоѓ.
  На гэты раз яны вялi размову пра Ярылу.
  Наташка першая накiдала босай нагой, аб гэтым вялiкiм i мiлым i родным бажастве.
  Ярыла (Яравiт, Яры Вiхура, Яры Бог, Воѓчы пастыр) - славянскi Бог Вясновага Сонца, шанаваны славянамi як Бог Урадлiвасцi i страсцi, умелы воiн i першы земляроб. Ярыла пачытаюць як Ваѓчынага пастыра. Пастухi звяртаюцца да Бога Ярыла з просьбамi абаранiць хатнюю жывёлу ад дзiкiх звяроѓ. Земляробы звяртаюцца да Ярылы падчас свята першай баразны. Шануюць яго i воiны. Можна сказаць, што славянскi Бог Вясновага Сонца шануем усiмi.
  Разам з Ярылам прыходзiць адраджэнне зямнога жыцця, абуджэнне пачуццяѓ, прыток сiл. Менавiта Ярыла прыводзiць да людзей Лёля , Багiню Вясны ѓ дзень вясновага раѓнадзенства.
  Затым працягнула штабнаваць, выкарыстоѓваючы босыя пальчыкi ножак i Зоя.
  Ярыла - Бог Вясновага сонца, сын Велеса , Бога Трох Светаѓ, i Дзiвы-Дадолы , Багiнi Нябеснай Вiльгацi. Славянскiя мiфы расказваюць, што Бог маладога запалу i народжаны быѓ менавiта ад нечаканых моцных пачуццяѓ. Калiсьцi Велесу спадабалася прыгажуня Дзiва Додола, але наравiстая Багiня ѓпадабала яму Пяруна-Грамаѓнiка . Тады Велес ператварыѓся ѓ чароѓную ландыш, якi Багiня Дзiва Додола ѓбачыла i не ѓтрымалася, панюхала чароѓную кветку. Так i з'явiѓся юны Бог Вясновага Сонца.
  Ад свайго бацькi Вялеса Ярыла пераняѓ мужчынскую сiлу i здольнасцi да абаротнiцтва. Таму Ярыла стаѓ заступнiкам ваѓкоѓ, Воѓчым пастырам. Ад мацi Дзiвы Дадолы ён пераняѓ прывабнасць i жывы характар, таму Ярыла ѓшаноѓваюць Богам Страсцi.
  Потым трасучы голымi грудзьмi з пунсовымi саскамi, стала штабнаваць i агнязарная Аѓгустына.
  Аб славянскiм Богу Вясновага Сонца, Ярыла, захавалася шмат мiфаѓ i легенд. У шматлiкiх былiчках Ярыла апiсваецца як памагаты закаханых цi як заступнiк Волкаѓ i iншых дзiкiх жывёл. Самы вядомы мiф пра Ярыла звязаны з iм, як з Богам Урадлiвасцi.
  Згодна з гэтым мiфам, славяне не заѓсёды апрацоѓвалi зямлю i вырошчвалi хлеб. Доѓгi час уменне гадаваць жыта, рабiць муку i выпякаць з яе хлеб. Упершыню Бог Ярыла паспрабаваѓ цудоѓныя аладкi ѓ заморскай краiне, а пазней i сам навучыѓся рабiць iх. Народ, у якога гасцяваѓ Ярыла, навучыѓ яго рабiць хлеб, i Бог Вясновага Сонца прынёс гэтыя веды славянам. Спачатку Ярыла даѓ пакаштаваць хлеб Багам, а пасля ѓжо ѓсе разам вырашалi, як навучыць людзей сеяць збожжа. Славяне лiчылi цела Мацi Сырай Зямлi недатыкальным i не пагадзiлiся б прычыняць ёй боль. Але Багiня Зямлi сама пагадзiлася на тое, каб яе сын Мiкула Селяновiч зрабiѓ першую баразну, а Ярыла пасеяѓ першыя зернi. З тых часоѓ Ярыла ѓшаноѓваюць Богам Урадлiвасцi.
  Затым застрачыла i Святлана. Таксама агалiла грудзi з клубнiчнымi саскамi, i нацiскала босымi ножкамi клавiятуру.
  Абярэг славянскага Бога Ярыла называецца Яравiк . Гэта свастычны, сонечны, сiмвал з чатырма промнямi. Знак падобны на касой крыж, якi сканчаецца чатырма серпападобнымi прамянямi. Сiмвал Яравiк раней не толькi насiлi як асабiсты абярэг, але чарцiлi яго на свiранах са збожжам i на варотах двара, дзе ёсць хатняя жывёла. Так Ярыла прасiлi абаранiць збожжа i хатнюю жывёлу ад дзiкiх жывёл, якiя падпарадкоѓваюцца гэтаму славянскаму Богу.
  Як асабiсты абярэг сiмвал Бога Ярыла носяць для ѓпэѓненасцi, смеласцi, атрымання жыццёвых сiл, бадзёрасцi, для радасцi i шчасця, для зараджэння новага кахання.
  Наташка працягнула на гэты раз пры дапамозе пунсовых саскоѓ.
  Жывёла - воѓк, заяц.
  Геральдыка, прадметы - колас, вянок, галiнка з маладым лiсцем.
  Патрэба (паднашэнне) - блiны, збожжа, каша, пiрагi, яйкi, мёд.
  Зоя працягнула з энтузiязмам маляваць пры дапамозе сваёй хупавай, точанай ножкi.
  Ярыла можа быць апекуном па даце нараджэння або падабенстве характару з чалавекам. Ярыла - заступнiк народжаных пад вясновым сонцам, чытайце пра гэта больш у артыкуле " Славянскi гараскоп" .
  Аѓгусцiна ѓзяла пяро i пры дапамозе сваiх поѓных, увянчанай ружамi саскоѓ грудзей, дапiсала.
  Ярыла можа стаць Богам-заступнiкам i для тых, хто падобны з iм характарам. Гэта людзi таварыскiя, эмацыйныя, абаяльныя . Яны любяць казаць навакольным добрыя, прыемныя рэчы, умеюць узняць настрой, падбадзёрыць. Тыя, каму блiзкi Бог Ярыла, заѓсёды гатовы прыйсцi на дапамогу тым, хто трапiѓ у бяду: могуць даць добрую параду або знайсцi выйсце са складанай сiтуацыi. Людзi, падобныя характарам з Ярылы, яркiя, творчыя, але хутка астываюць, пачынаюць сумаваць i шукаюць новую справу або новую каханую.
  Дзяѓчаты пасля гэтага крыху адцягнулiся ... Сталi танцаваць у адных толькi трусiках. I напяваць.
  - Радзiма мая ганарлiвая i мiлая,
  Радзiмам мая, не звар'яцець!
  Дзяѓчаты пасля гэтага шмат скакалi, i пакiдалi на снезе шматлiкiя адбiткi босых хупавых слядоѓ. I круцiлi сваiмi тулавамi, i мускулiстымi жыватамi. Яны настолькi сэксуальныя, настолькi i моцныя. У iх столькi грацыi i жыццёвай энергii. Такую дзяѓчынку сустрэнеш i нiколi не забудзешся. Колькi б не працягвалася вайна.
  Дзяѓчыны пакуль зацiшша доѓжылася, пiсалi сваё.
  Наташка босымi пальчыкамi ножак узяла i вывела:
  У характары тых, каму Ярыла можа стаць апекуном, ёсць такiя якасцi :
  аптымiзм;
  добразычлiвасць;
  таварыскасць;
  эмацыйнасць;
  залежнасць ад настрою;
  нелюбоѓ да парадку i раскладу.
  Потым i Зоя, гэтая прамянiстая прыгажуня адзначыла. Пры дапамозе дарэчы шарыкаѓ грудзей з малiнавымi саскамi.
  На славянскай Рэзе Бога Ярыла намаляваны знак Яравiк .
  Нумар Рэзы - 25.
  Рэза Ярыла выпадае, калi ѓ жыццi чалавека надыходзiць "вясна" - час яркiх пачуццяѓ, эмоцый, асалоды жыццём у яе зямным, вiдавочным праяве. Гэты час, калi варта адкласцi разлiкi i давяраць пачуццям, не баяцца жыць смела i адкрыцца людзям. Аднак, разам з гэтым часам адчыняюцца непрыемныя рэчы, якiя чалавек раней не заѓважаѓ i не знаходзiѓ у сабе сiл сустрэцца з iмi.
  Аѓгустына далей працягнула. Яна гэта рабiла з вялiкiм энтузiязмам, i напорам. I выкарыстоѓвала як грудзi, так i босыя пальчыкi ножак.
  Славянскаму Богу Ярылу прысвечана некалькi свят:
  20-21 сакавiка (дата змяняецца ѓ розныя гады) - Вясновае Сонцастаянне, Ярыла прыводзiць у свет Явi Лёлю -Вясну.
  23 красавiка - Ярылiн дзень, мужчынскае свята, дзень першай разоры.
  18 жнiѓня - Хараяр, дзень Хорса i Ярыла, свята коней.
  Святлана ж працягнула за Наташку апiсанне аблогi Порт-Артура.
  Хлопчык i дзяѓчынка, Алег Рыбачэнка i Маргарыта Каршунова, ваявалi на гары Высокая. Якую захапiць японцам так i не ѓдалося. Ужо першага красавiка i дзень выдаѓся цёплым.
  Хаця настрой у дзяцей i трывожны. У Расii пачалiся хваляваннi, выклiканыя крывавай нядзеляй. I было зразумела, што з вайной час канчаць. Але Японiя ѓпарта старалася авалодаць Порт-Артурам. Хоць таксама ѓжо лiтаральна сплывала крывёй.
  З Афрыкi наблiжалася эскадра Раждзественскага. Збiраѓ праѓзыходныя сiлы i генерал Лiневiч. Вось-вось рускiя войскi павiнны былi б перайсцi ѓ наступ.
  I японцы цiснулi на Порт-Артур з апошнiх сiл.
  Алег Рыбачэнка яшчэ зусiм дзiця, але з вельмi рэльефнай мускулатурай i светлавалосы.
  Трапным стрэлам збiвае японца i раве:
  - Слава цару Мiкалаю!
  Палiць i Маргарыта, захоплена прамаѓляючы:
  - I нашай новай Радзiме!
  Пасля чаго дзяѓчынка i хлопчык пачынаюць страляць яшчэ хутчэй. Яны перазараджваюць вiнтоѓкi пры дапамозе босых пальцаѓ ног, i выкошваюць самураяѓ.
  Алег спявае, збiваючы i прабiваючы самураяѓ:
  - Але выведка даклала сапраѓды...I пайшоѓ у атаку, наш моцны! У роднай зямлi далёкаѓсходняй. Бранявы, ударны батальён!
  Маргарыта таксама напявала, трапна пасылаючы кулю за куляй.
  - Бранявы, ударны батальён!
  Хлопчык i дзяѓчынка змагалiся са сталёвай упэѓненасцю. У iх ужо былi ѓзнагароды.
  Яны атрымалi сваё першае баявое хрышчэнне, калi японцы яшчэ толькi спрабавалi зацiснуць пятлю вакол Порт-Артура.
  Дзесяцiгадовыя дзецi тады не толькi падносiлi да расейскiх гармат снарады, але i яшчэ Алег сам стрэлiѓ. I збiѓ японскую гаѓбiцу. Паказаѓшы трапнасць.
  Хлопчык i дзяѓчынка прайшлi жорсткiя выпрабаваннi. Але Порт-Артур не здалi. I ваявалi нiбы героi.
  Алег Рыбачэнка зразаючы японца, спявае:
  - Божа цара захоѓвай!
  Маргарыта падтрымлiвае:
  - Моцны дзяржаѓны!
  Алег Рыбачэнка ведучы агонь, прамаѓляе:
  - Царуй на славу!
  Маргарыта, ссякаючы самурая, пiшчыць:
  - На славу, нам!
  Алег праспяваѓ з захапленнем:
  - Валадаруй на страх ворагам!
  I хлопчык кiнуѓ босай нагой гранату.
  Маргарыта пацвердзiла:
  - Цар Праваслаѓны!
  I дзяѓчынка таксама кiнула босай ножкай гранату!
  Пышная пара. Усяго толькi дзецi, а такiя крутыя.
  Шальная стыхiя, шальная стыхiя.
  На 1 красавiка штурм у японцаѓ быѓ адбiты. Пасля чаго самураi прынялiся абстрэльваць гару Высокую. Але без асаблiвага поспеху.
  Алег i Маргарыта зрабiлi вылазку.
  Хлопчык i дзяѓчынка, кiнулi босымi ножкамi вострыя дыскi. Уразiлi японцаѓ у горла i прачырыкалi:
  - Слава цару Мiкалаю!
  Потым сталi разбураць самураяѓ.
  Алег пальнуѓ у японскага афiцэра. Уразiѓ яго i пiскнуѓ:
  - За новы парадак!
  Маргарыта дзюбанула самурая. Кiнула босымi пальчыкамi асколак шкла i прапiшчала:
  - Новы парадак на стары лад!
  Алег зноѓ вызверыѓся. Запусцiѓ новую iголку. Прабiѓ японцу ѓ вока. I зароѓ:
  - За дасягненнi царызму!
  Маргарыта збiла жоѓтага тыпу. Прабiла кiдком босых пальцаѓ ног прама ѓ вока i прачырыкала:
  - Рашэннi цара Мiкалая ѓ жыццё!
  Хлопчык i дзяѓчынка проста захапляльнай. Так разбураюць японцаѓ. А што яны ж феномены. I здадуць Порт-Артур, колькi б на гэтую крэпасць не кiдалася самураяѓ.
  Алег звалiѓ японскага генерала i прапiшчаѓ:
  - Наша партыя моцная!
  Маргарыта ѓзяла i таксама звалiла буйнога начальнiка i прашыпела:
  - Ахоѓвае свет яна!
  Хлопчык i дзяѓчынка лупанулi па складзе боепрыпасаѓ. Хлапчук нацягнуѓ лук з дапамогай босых пальчыкаѓ ног. I выпусцiѓ стралу з агнязарным канцом.
  Тая праляцеѓшы трапiла ѓ скрынi са снарадамi i бомбамi. I стала ѓсё раздзiрацца, i дэтанаваць.
  Алег як усклiкне:
  - Будзе татальны разгром! Мой першы ход - апошнi ход!
  I хлапчук паказаѓ мову.
  Зноѓ дзяцюк страляе i трапляе. Без промаху дзейнiчае. I нiчога японцы з гэтым зрабiць не могуць.
  Маргарыта таксама страляе i пiшчыць:
  - За Русь! Самую святую з краiн!
  Дзецi iдуць, нiбы хвалi цунамi. Маленькiя, але такiя смяротныя.
  Наступiѓ люты. Стала крыху святлей i цяплей. Пакуль яшчэ доѓжылася зацiшша. Абодва бакi залiзвалi раны, i пераводзiлi дыханне.
  Наташка працягнула пiсаць аб абароне Порт-Артура.
  У красавiку пачалося красаванне. Японцы знясiленыя працяглай блакадай i штурмамi пастрэльвалi. Але пакуль не лезлi на штурм. Расiя збiрала ѓ Манчжурыi вялiзныя сiлы. Нягледзячы на тое, што японцы ѓжо прызывалi ѓ войска падлеткаѓ, у Лiневiча ѓжо была амаль у паѓтара раза перавага. Наблiжалася i эскадра Раждзественскага. Здавалася, што вось-вось у вайне настане пералом на карысць Расii.
  Аднак унутры краiны неспакойна. Крывавая нядзеля выклiкала рэзананс i хваляваннi. Праѓда, не такiя моцныя, як у рэальнай гiсторыi, бо Порт-Артур усё яшчэ трымаѓся, i вайну нiхто не лiчыѓ прайгранай.
  Цар патрабаваѓ ад Лiневiча наступаць на японцаѓ. Але той усё марудзiѓ. А выдаткi на вайну ѓзрасталi.
  Японiя таксама знемагала. Ужо пагаворвалi аб зняццi блакады Порт-Артура i свеце з Расiяй. Сапраѓды, такiя размовы хадзiлi. У прыватнасцi аб нулявым варыянце. Калi бакi аднаѓляюць статут-кво. Але Брытанiя не хацела мiру i абяцала новыя пазыкi. У Расii таксама не хацелi звесцi ѓсё ѓнiчыю. У прыватнасцi iшлi размовы аб Курылах. Маѓляѓ, як iх, i не забраць зваротна. Расея мела частку грады, потым аддала яе ѓ абмен на поѓны кантроль Сахалiна.
  I зараз жадалася вярнуць згубленае, i празмерную саступку Японii.
  Але вось 30 красавiка Японiя пачала новы, люты штурм Порт-Артура. Асноѓны ѓдар прыпаѓ на гару Высокую.
  Алег i Маргарыта змагалiся, выкарыстоѓваючы кулямёты. Хлопчык i дзяѓчынка бiлi з гармат. Дзецi лiтаральна выкошвалi японцаѓ.
  Алег, страляючы, спяваѓ:
  - Эх, раз гора не бяда!
  Маргарыта, страчучы па самураях, i шлэпаючы босымi ножкамi, верашчала:
  - Каб грошай цемра!
  Хлопчык цвiка па японцах, выбiваючы iх шэрагамi, узяѓ i адчайна прапiшчаѓ:
  - Дунай рака i Дон рака!
  Маргарыта падспявала з захапленнем:
  - Ну, а пакуль, гуляй пакуль!
  Алег, крышачы японцаѓ, пiскнуѓ:
  - Не адолеюць казака!
  I хлапчук паказаѓ мову. Ён жа такi блiскучы, i iмклiвы. Гэта хлопчык-тэрмiнатар. Якi з кулямётаѓ пiша. I што не куля, то ѓ труну.
  Цар Мiкалай Другi шмат у чым згубiѓ аѓтарытэт з-за войны з Японiяй. Дакладней з-за прыкрай паразы. Сапраѓды, каму прайграць! Цi не монстру пекла!
  А Азii, якую рускiя заѓсёды бiлi! Ды яшчэ маючы i лiкавую перавагу.
  Але тут на чале Порт-Артура генерал Кандраценка. I пара дзяцей-тэрмiнатараѓ. Яны саступяць i не пададуцца.
  Алег Рыбачэнка б'е з кулямёта i раве:
  - Шалёны кабан, iмчыцца ѓраган!
  Маргарыта падтрымлiвае з захапленнем:
  - Наш цудоѓны выгляд! Праѓду кажа!
  Хлопчык i дзяѓчынка проста захапляльнай. У iх iскра каласальнага таленту бачная.
  Алег выкошвае японцаѓ i пытаецца ѓ дзяѓчынкi:
  - Як ты думаеш, чаму шакалад смачны?
  Маргарыта з усмешкай адказвае:
  - Таму што гэта шакалад!
  Алег хiхiкнуѓ i прабуркаваѓ:
  - У iмя матухны-Расii, няхай стане Радзiма прыгажэйшай!
  Маргарыта хiхiкнула i вякнула:
  - Абавязкова стане!
  Дзяѓчынка як зрэжа з кулямёта японцаѓ. У ёй столькi шарму. Увасабленне прыгажосцi.
  А гара Высокая выдатна ѓмацавана, i пануе над пазiцыямi. Яе так проста не аддадуць самураямi. Рускiя ваююць з адчаем, але вельмi ѓмела.
  Ужо амаль год доѓжыцца блакада. Але часам пранiкаюць караблi з харчаваннем i боепрыпасамi. Так што крэпасць трымаецца. I не збiраецца здавацца.
  Хоць Лiневiч i некалькi спазнiѓся. Вось пра што цар думае. Нешта ѓ яго генералы нерашучыя.
  Алег збiвае чаргой з кулямёта, паѓсотнi японцаѓ i прамаѓляе:
  - Нас нiхто не спынiць! У iмкненнi паслужыць айчыне!
  Маргарыта, таксама страляючы, прапiшчала:
  - I нiхто не пераможа!
  I ваяѓнiца блiснула жамчужнымi зубкамi.
  Алег зноѓ пальнуѓ i выдаѓ:
  - Мы белыя ваѓкi!
  Маргарыта запярэчыла:
  - Не хутчэй тыгрыцы!
  I зноѓ хлопчык, i дзяѓчынка страляюць. Зразумела самураям iх не адолець. I нiякая сiла не зламае.
  Алег вядзе агонь i раве:
  - Та-та-та кажа кулямёт!
  Маргарыта ѓ адказ пiшчыць:
  - Раздушу кажа кулямётчык!
  I дзяѓчынка з хлопчыкам супраць японцаѓ дэманструюць каласальную крэпасць i цвёрдасць волi.
  У Варонежы люты i ляжыць снег Спакойна як на могiлках. I дзяѓчаты пiшуць сабе.
  У Порт-Артуры травень. Японцы выдыхлiся, i адкацiлiся ад штурму. Да Порт-Артура ѓжо падыходзiць эскадра Раждзественскага. Там наперадзе ѓсяго флота рухаецца эсмiнец. А на iм адны толькi дзяѓчаты. У кароценькiх шортах, босыя, i ѓ цяльняшках.
  Дзяѓчыны носяцца па палубе. Яны такiя ѓсё прыгожыя. Валасы светлыя, выгарэлыя на сонцы, а скура цёмная, загарэлая. Пышныя красунi.
  I iх круглыя, ружовыя пятачкi так i мiльгаюць.
  Веранiка чароѓная боцман-бландынка спытала ѓ дзяѓчынкi-юнгi:
  - Што Юля, баiшся бiтвы?
  Дзяѓчынка-юнга пiскнула ѓ адказ:
  - Ды я мару аб бойцы!
  Веранiка хiхiкнула i заѓважыла:
  - А вось патрапiш японцам у палон, i яны падсмажаць твае босыя пятачкi!
  Дзяѓчынка паглядзела на свае голыя, загарэлыя ножкi, i пiскнула:
  - А боль мяне не палохае! Я сапраѓдная дзiкунка-амазонка!
  Веранiка заѓважыла:
  - Табе хутка пятнаццаць. Хутка выходзiць замуж! Пра што ты марыш?
  Юлiяна шчыра адказала:
  - Хачу прынца!
  Веранiка скрывiлася:
  - Прынца?
  Дзяѓчынка ѓдакладнiла:
  - Прынца-эльфа!
  Веранiка здзiвiлася:
  - Табе што падабаюцца эльфы?
  Юлiяна кiѓнула, i нават падскочыла:
  - Вядома ж, падабаюцца! Яны захапляльныя!
  Веранiка ѓхмыльнулася:
  - А чалавечыя мужчыны?
  Дзяѓчынка злосна тупнула босай ножкай, па нагрэтай палубе:
  - Не! Мужчыны яны такiя агiдныя, валасатыя, смярдзючыя. А эльфы такiя прыгожыя, далiкатныя. У iх мордачкi як у дзяѓчын, такiя мiлыя. А ножкi гладкiя i зусiм не валасатыя!
  Веранiка з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Эльфы i на самай справе прыемныя.
  I дзяѓчына раздушыла босы, хупавай ножкай казурка. Свiснула:
  - Нажаль, нажаль, прыходзiцца мець справу з чалавечымi мужчынамi. А яны такiя брыдкiя!
  Юлiяна засмяялася i заѓважыла:
  - Але чаму. Хлапчукi-юнгi вельмi нават сiмпатычныя. Ня прыгожыя дарослыя мужыкi. Калi на твары растуць валасы, гэта так агiдна.
  Веранiка з гэтым пагадзiлася:
  - Агiдна! Самыя прыгожыя юнакi ѓ шаснаццаць гадоѓ. Яны ѓжо дастаткова буйныя каб даставiць задавальненне жанчыне, але яшчэ не такiя валасатыя, як хлопцы старэй.
  Юлiяна хiхiкнула i пiскнула:
  - Наогул хлапчукi вядома прыемныя, калi з iмi цалуешся, i яны цябе лашчаць... Але нешта iншае проста палохае! Эх, заставацца б назаѓжды ѓ дзяцiнстве!
  Веранiка рашуча заявiла:
  - У баi пабываеш! Разам пасталееш!
  Юлiяна ѓ адказ праспявала:
  - Дзяѓчына заѓсёды будзь юнай,
  Ты сталець не спяшайся...
  Будзь вясёлай, дзёрзкай, шумнай...
  Бiцца трэба, так бiлiся!
  Нiколi не ведай спакою-
  Плач i смейся ѓ недарэчы!
  Буду дзеѓкай завадны,
  Хай зьменiцца сто пяцьдзесят!
  Веранiка тупнула босай ножкай, i пiкнула:
  - Юнацтва можа i быць вечным! Галоѓнае верыць у розум, а не Бога!
  Наперадзе з'явiѓся японскi мiнаносец. Дзяѓчаты адразу ж кiнулiся, мiльгаючы голымi пяткамi да дзесяцiцалевай гарматы. I сталi яе наводзiць на супернiка.
  Дзейнiчалi дзяѓчаты хутка i зладжана. Наогул вельмi хораша, калi экiпаж з адных дзяѓчынак. I ѓсе яны босыя, фiгурыстыя, проста цудоѓныя.
  Навялi гармату i як дзяѓбуць па японцы. Пры гэтым уперлiся сваiмi стройнымi, босымi ножкамi.
  Снарад праляцеѓ i патрапiць у мiнаносец. Нiбы дубiнай ударыла. Карабель як трасяне. I мiнаносец атрымаѓ пашкоджанне. Дзяѓчаты сталi перазараджваць гармату. Яны трапна пальнулi.
  Веранiка прапiшчала:
  - За веру, цара i Айчыну!
  I як заскача...
  Юлiяна прачырыкала:
  - Таго думаѓ што вайна, зрабiѓ гармату з... на!
  I дзяѓчынка як возьме i захоча. Ашчэрыць свае зубкi, колеры жэмчугу. I мiлая котачка яна. I босай ножкай растрэ кавалачак марожанага, якi ѓпаѓ.
  Веранiка пiскнула i праспявала:
  - Вязнi сумлення! Мы зробiм вас свабоднымi!
  I дзяѓчаты хорам як стану жэрцi.
  I навёѓшы зброю, зноѓ дзюбанулi па мiнаносцы. На гэты раз патрапiлi яшчэ дакладней. I пасудзiна самураяѓ раскалолася i стала тануць.
  Дзяѓчаты залямантавалi тузаючы голымi ножкамi. Гэта такое хараство.
  Пакуль доѓжылася зацiшша, дзяѓчаты любiлi пiсаць пра рознае. У прыватнасцi Наташа штабнавала босымi пальчыкамi ножак пра АI, дзе Порт-Артур так i не быѓ узяты.
  Вось i ѓ прыйшла ѓ порт эскадра Раждзественскага. Аб'яднаѓшыся ѓ расiйскай, няхай i аслабленай Цiхаакiянскай эскадрай. Пакуль яшчэ горад заставаѓся ѓ блакадзе. Але стала неяк лягчэй. I аптымiзму дадалося.
  Цяпер трэба было чакаць руху Лiневiча. Праходнасць Транссiба вырасла да дваццацi эшалонаѓ у суткi. I сабралася каласальная па сiле армiя Расii.
  Так што самы час рухацца i перамагаць. Але ж для перамогi не абавязкова пераѓзыходзiць ворага лiкам. Што даказаѓ i Аляксандр Сувораѓ. Можна маючы менш сiл разграмiць супернiка.
  А што хiба рускi салдат горшы за японскi? Ды нiчым не горш, а нават лепей.
  I вiнтоѓка Мосiна самая надзейная i практычная ѓ свеце. Яна нават у Вялiкую Айчынную Вайну была ѓ вытворчасцi. Так што няма пра што скардзiцца.
  Хiба што на лёс, якi нiбы знарок падбудавала шэраг фактараѓ супраць царскай Расii. Нажаль, гэта, вядома ж, несправядлiва. Расiя дасягнула пiка магутнасцi i стала апускацца. А навошта гэта трэба найвышэйшым сiлам?
  Чамусьцi ёсць, якая энергiя, што губiць iмперыi. Ад Персiдскай, Македонскай, Рымскай, Арабскай, Турэцкай, Iспанскай, Брытанскай i гэтак далей. Можна i Чынгiсхана ѓспомнiць, i Тамерлана. Нiхто не мог усё ѓзяць пад кантроль. Мангольская iмперыя, мусiць, самая шырокая, хоць пасля смерцi Чынгiсхана i не маналiтная.
  Хаця верагодна самай буйной была i Брытанiя. Вось зараз яна набраклая ад калонiй i спрабуе рукамi Японii спынiць Расiю. Але не атрымлiваецца ѓ ангельцаѓ. Порт-Артур аказаѓся нязломным. Трымаецца сабе, нiбы маналiт.
  I дзяѓчыны, вядома ж, заѓсёды могуць даць па рагах любому агрэсару.
  У канцы траѓня японцы зноѓ кiнулiся на штурм Порт-Артура. Перайшлi ѓ наступ.
  Алег i Маргарыта вельмi добра працуюць з кулямётамi. Вядуць сабе стральбу.
  Алег пытаецца дзяѓчынку, працягваючы весцi агонь:
  - А як ты думаеш, Спартак гэта добра цi дрэнна?
  Маргарыта, выскалiѓшы мордачку, адказала:
  - Думаю хутчэй добра, чым дрэнна!
  Алег, ведучы агонь з кулямётаѓ, заѓважыѓ:
  - Але ж Рым быѓ вялiкай культурай. А калi б перамаглi варвары-рабы, што было б тады?
  Маргарыта хiхiкнула, скасiла некалькi шэрагаѓ японцаѓ, i адказала:
  - Было б верагодна выдатна!
  Алег свiснуѓ i адзначыѓ:
  - Не ѓсё так вясёлкава як здаецца! Нажаль, зусiм не ѓсё!
  Маргарыта лагiчна заѓважыла:
  - Але ѓсё бывае да лепшага! Рым разбурылi варвары. Але потым узнiкла на месцы развалiн, яшчэ больш магутная i развiтая культура. Так атрымалася, што прагрэс пачаѓ разьвiвацца толькi хутчэй.
  Алег свiснуѓ, зрэзаѓ некалькi шэрагаѓ з дапамогай кулямётных чэргаѓ, i пiскнуѓ:
  - Наш прагрэс нiкому не спынiць!
  Хлапчук шпурнуѓ босай нагой гранату. I раскiдаѓ непрыяцеля.
  Маргарыта таксама кiнула пальчыкамi босы нож прэзент смерцi i хiхiкнула.
  - Хто спынiць, будзе сцёрты ѓ парашок.
  Хлопчык Алег Рыбачэнка зноѓ запусцiѓ босымi пальчыкамi дзiцячых ножак самаробную бомбу. Па японцах ударыла так, што не здалося мала. Пацан прачырыкаѓ:
  - За Расiю першародную!
  I паказаѓ мову.
  Маргарыта выкасiла кулямётам палову батальёна японцаѓ i пiскнула:
  - Цар наш Мiкалай, хай будзе дабраславёным!
  I зноѓ шпурне босы ножкай прэзент смерцi.
  Алег праспяваѓ, выкошваючы японцаѓ:
  - Я воiн малых гадоѓ...
  Маргарыта гэта падтрымала, уздрыгваючы босымi ножкамi, якiя так спрытна кiдалi гранаты.
  - А я ваяѓнiца ад Бога!
  Алег, пiша па японцах, спытаѓ:
  - А Бог, якi Ён?
  Маргарыта пiскнула i адказала, выбiваючы японцаѓ, а затым i кiнуѓшы босай ножкай прэзент смерцi:
  - Не ведаю! Асабiста мне Ён нейкi незразумелы. Жанчын нявечыць. А гэта, сапраѓды кажучы брыдка i няправiльна!
  Алег зычнай кiѓнуѓ, пiша па самураях:
  - Пасля сарака гадоѓ жанчыны агiдныя! Мне яны аб'ектыѓна не падабаецца. Жанчыны ѓ маладосцi вельмi прывабныя, у адрозненне ад узросту, якi iх псуе!
  Маргарыта захоплена праспявала, шпурляючы босымi, маленькiмi ножкамi гранаты:
  - Гераiзм не мае ѓзросту! У сэрцы юным каханне да краiны!
  Алег, таксама ведучы агонь па самураях, узяѓ i пiскнуѓ:
  - Пакарыць можа гранi космасу! Ашчаслiвiць, усiх-усiх на Зямлi!
  Вось сапраѓды, якога гэта быць у космасе! Дзе такiя невымерныя далечы.
  У царскай Расii ѓжо распрацоѓваюць праекты палётаѓ за межы атмасферы.
  Пры цару Мiкалаю Другiм навука хутка развiваецца. Царская iмперыя вось-вось стане самай перадавой дзяржавай свету. А Брытанiя губляе свае пазiцыi.
  Маргарыта запiшчала з ухмылкай. Iзноѓ шпурнула сваёй, хупавай нiбы ѓ прынцэсы ножкай гранату i пiскнула:
  - Мы будзем першымi! Такая ѓ Расii - Палада-лёс!
  Алег у прыкрасцi вымавiѓ:
  - Калi, нарэшце, Лiневiч нас дэблакуе. Даводзiцца берагчы кожны патрон. Зрэшты, Калядны прыгнаѓ нам харчоѓ!
  Маргарыта блiснула жамчужнымi зубкамi i прапiшчала:
  - Будзе перамолваць усё больш японскi частак! Пакуль канчаткова не пераможам!
  Алег узяѓ, зрэзаѓ шэраг самураяѓ, i прашыпеѓ:
  - Iмперскiя сцягi! Хай будзе Русь i ѓ Кiтаi!
  Маргарыта прачырыкала з аскалам зубоѓ.
  - Усё будзе прыгожа!
  I зноѓ босай ножкай шпурляе гранату....
  Алег, пiша па самураях, пiшчыць:
  - Перамога блiзкая!
  Маргарыта пацвердзiла:
  - Ды будзе так!
  Люты пакуль яшчэ спакойны. Перад 23 чыслом днём савецкага войска Наташка сёе-тое напiсала.
  У пачатку чэрвеня 1905 года японцы зноѓ спрабавалi штурмаваць Порт-Артур. Бiтва была адчайнай.
  Змагалiся i дзяѓчаты з эсмiнца "Вiкторыя". Прыгожыя ваяѓнiцы былi напаѓголыя, тым больш лета ѓ такiх шыротах смажанiна, i босыя. На самай справе, калi ѓ дзяѓчынкi мiнiмум адзення, яна i менш за ѓсё ѓразлiвая.
  Веранiка страляе па японцах i шпурляе босай ножкай гранату. А ножка ѓ дзяѓчыны такая дакладная.
  Японцы разлятаюцца ѓ розныя бакi. Крычаць i падаюць.
  Юлiяна таксама кiдае босы ножанькай гранату, i самураi валяцца. I ваяѓнiца страляе, хiхiкаючы:
  - Мы за цара Мiкалая ѓстанем гарой!
  Вядзе агонь i чароѓная Ганна. Вельмi прыгожая дзяѓчына, у адных толькi трусiках. I таксама выкошвае самураяѓ, прамаѓляючы:
  - Наш цар Мiкалай будзе вялiкiм!
  Юлiяна ссякаючы японцаѓ, пацвярджае:
  - Абавязкова будзе!
  I ад яе босай ножкi адлятае граната.
  Дзяѓчыны гэта выдатныя супермэны.
  Вось адна з iх вельмi вялiкая i рослая: Ангелiна.
  I такая рудая ... Зняла з сябе цяльняшку i зараз змагаецца ѓ адных трусiках.
  А якiя ѓ яе грудзi! Нiбы вымя самай дыхтоѓнай буйвалiцы, з буйнымi трускаѓкамi саскоѓ.
  Вось гэта дзяѓчына, сапраѓдная кабыла. I вельмi кахае мужчын, але сталасць не трывае. А чаму б ёй i не кахаць? Так прыемна, калi цябе лапаюць хлопцы.
  Ангелiна раве, i таксама шпурнула голымi падэшвамi цэлую звязку гранат, прашыпеѓшы:
  - Слава Русi i цару Мiкалаю!
  Батальён дзяѓчынак крут. Ваяѓнiцы знялi з сябе цяльняшкi, i ѓсе агалiлi грудзi. I змагаюць толькi ѓ тоненькiх трусiках. I як гэта прыгожа.
  Што можа быць лепш за аголеныя жаночыя целы.
  I ваяѓнiц цэлы батальён.
  А японцы падаюць, абсыпаюць подступы да пазiцый рускiх войскаѓ, сваiмi трупамi.
  Веранiка з азартам прамаѓляе, выкошваючы самураяѓ:
  - Нашы багi маршыруюць!
  Юлiяна кiнула падарунак анiгiляцыi босымi ножкамi i пацвердзiла, скалячы зубкi:
  - Рускiя Багi - Багi вайны!
  Ганна, ведучы агонь, i ежа, раѓнула:
  - За Русь, змагайся i не трусь!
  I падмiргнула сваiмi зялёнымi вочкамi!
  Ангелiна паслала босымi пяткамi цэлую скрынку выбухоѓкi падняѓшы дзве роты японцаѓ у паветра, i зароѓ:
  - Царскую iмперыю не зламаць!
  Веранiка з энтузiязмам прашыпела:
  - Род наш вечны!
  I зноѓ шпурнула гранату босымi ножкамi.
  Юлiяна ведучы агонь, i кiдаючы нiжнiмi канечнасцямi гранаты, прашыпела, скалячы зубкi:
  - А смерцi не бываць двойчы!
  Ганна, куляючы, пiскнула:
  - Няхай мудрасць прэедкай застанецца з намi!
  I зноѓ ляцiць пушчаная босай нагой граната!
  Ангелiна ѓзяла i прапiшчала, выскалiѓшы зубкi:
  - Правады трыадзiнства i гэта закон!
  I паслала цэлую скрыню з узрыѓчаткай.
  Веранiка з лютасцю адказала, змятаючы самураяѓ з поля:
  - Русь вечная, як i Украiна ѓ складзе Расii!
  I зноѓ як лупне па японцах.
  Юлiяна страляючы, пiскнула:
  - Не пацерпiць наш народ!
  I таксама пусцiла па дузе гранату.
  Ганна ѓзяла i выскалiлася. Грабнула чаргой па самураях. З адвагай выкасiла iх i пiскнула:
  - Будзем Русь панаваць у Кiтаi!
  Ангелiна з ашалеласцю, i азартам заявiла:
  - I не саступiць нi пядзi зямлi!
  I дзяѓчаты ѓсё батальёнам як лупнуць па самураях.
  На 23 лютага ѓся чацвёрка дзяѓчынак вырашыла закрануць праблему рэлiгii, пакуль яшчэ спакойна на фронце.
  Наташка босай ножкай наштабнавала:
  Увогуле вось вам спроба чытання Бiблii чалавекам разумным, уважлiвым, але катэгарычна няверуючым.
  Зоя таксама пры дапамозе пальчыкаѓ босых ножак працягнула:
  Займальнае, трэба сказаць, справа. Ён прымудрыѓся знайсцi пачак вушакоѓ, якiя вернiкi папросту прапускаюць. Прычым вушакi там - найжорсткiя.
  Аѓгустына зноѓ узяла i ѓцiснулася, пры дапамозе голы ног зразумела.
  Вось толькi некаторыя з iх:
  1) У першым раздзеле бог стварае людзей адначасова. Мужчыну i жанчыну. Робiць iх галоѓнымi над жывёламi, робiць iх падобнымi да сябе, i галоѓнае - стварае iх адначасова.
  Святлана таксама босымi пальчыкамi ножак узяла i наштабнавала. Прычым вельмi прыгожа:
  У другой - зноѓ робiць чалавека. На гэты раз аднаго. Мужчыну. Адама. I толькi праз нейкi час - жанчыну. Прычым размнажацца i размножацца, гэтая пара пачынае толькi пасля зграшэння. З якога перапуду iх пры гэтым называюць пралюдзьмi - я асабiста не разумею. Дарэчы, тут адна версiя вытанцоѓваецца, але ѓжо балюча яна антысемiцкая :-)
  Наташка зноѓ босымi ножкамi накрэслiла:
  2) Пасля забойства Авеля, Каiн падаецца ѓ выгнанне. Нагадаю - Каiн i Авель першыя дзецi Адама i Евы. I на той момант, дарэчы, адзiныя. Дык вось - мала таго, што Каiн баiцца што яго прыстукнуць, ды i сам бог таксама - настолькi, што ставiць на Каiне пазнаку забараняльную яго чапаць. Так Каiн яшчэ i ажэнiцца (НА КIМ???????!!!! I да таго ж засноѓвае горад!!!!! З каго???? З сябе з каханай жонкай?????
  Златавалосая Зоя таксама робiць накiд, босымi пальчыкамi ножак.
  Блiн, антысемiцкая тэорыя ѓжо не проста вытанцоѓваецца, яна падобна ѓвогуле адзiнае, што можа растлумачыць тое, што адбываецца. :-)
  
  Ну i гэтак далей. Нажаль, мова ѓ аѓтара крыху крываватая. Але разумнасць i лагiчная выразнасць кампенсуюць гэты сцiплы недахоп. Увогуле чытэльны.
  Тут Аѓгусцiна босымi ножкамi накiдала:
  Пры ѓсiх перагiнах атэiстычнай барацьбы супраць рэлiгii савецкай эпохi ѓ той час прысутнiчаѓ каштоѓны аспект, якi зараз замоѓчваецца цi нават наѓмысна цэнзуруецца бягучай палiтыкай клерыкалiзацыi. У савецкую эпоху культывавалася навука, якая супрацьпастаѓляецца невуцтву, нярэдка квiтнеючай у рэлiгiйным асяроддзi ѓсiх часоѓ, у той час як у сучаснай клерыкальнай Расii навука руйнуецца.
  Святлана з вялiкiм энтузiязмам працягнула, голымi ножкамi, страча:
  У савецкую атэiстычную эпоху шмат казалi аб супярэчнасцi памiж навуковым i мiфалагiчным тыпамi мыслення. I хоць выкрэслiванне вялiзнага пласта так званай iдэалiстычнай фiласофii рабiла выяву супярэчнасцей навукi i рэлiгii занадта прымiтыѓнай, у цэлым была дакладна агучана важная i актуальная праблема. Традыцыйная рэлiгiйная карцiна светабудовы наскрозь праймаецца архаiчнай мiфалогiяй, якая не адпавядае сучаснай навуковай карцiне свету. Прыватным выпадкам гэтай агульнай парадыгмы ѓ рэлiгii з'яѓляецца тлумачэнне з'яѓ i падзей умяшаннем звышпрыродных сiл, у той час як навуцы ѓласцiва заѓсёды шукаць тлумачэннi ѓ натуральных прычынах.
  А далей Наташа, яе аголеная грудзi пакрылася жамчужынамi ад поту, а босыя ножкi прыйшлi ѓ рух.
  У загалоѓку гэтага артыкула пастаѓлена "расколдовывание свету" - тэрмiн сацыёлага Макса Вэбера, па сутнасцi апiсвае развiццё навуковага мыслення. "Расколдаванне свету" - гэта паступовы паварот у гiсторыi ад магiзму i забабонаѓ да рацыянальнага пазнання, працэс вызвалення ад веры ѓ дзеянне тагасветных сiл у прыродзе. Па Вэберы гэты працэс пачынаецца з часоѓ антычнасцi, вызначанае месца ѓ iм займаюць у прыватнасцi бiблейскiя прарокi. Але кульмiнацыi ён дасягае ѓ эпоху развiцця пратэстантызму, калi рэлiгiя пераходзiць ад засяроджвання на тагасветным да "мiрскiх" задач i праблемам.
  Златавалосая Зоя таксама босымi нагамi, вытварала каласальныя цуды. I пiсала сабе:
  Мая асабiстая фiласофская пазiцыя заключаецца ѓ iмкненнi да "залатой сярэдзiны" памiж атэiстычным адмаѓленнем усяго неспасцiжнага, недаступнага цi незвычайнага, з аднаго боку, i iрацыянальнай верай у традыцыйныя рэлiгiйныя догмы, з другога. Можна сказаць у гэтых адносiнах, што я агностык. Я таксама думаю, што працэс "расчаравання" не павiнен зводзiцца да сляпога адмаѓлення iснавання любых незвычайных феноменаѓ. Я лiчу, што сутнасць "чарадзейства" заключаецца не ѓ адмаѓленнi чагосьцi таямнiчага, а ѓ iмкненнi да рацыянальнага разумення.
  Басаногая Аѓгусцiна пiша сабе з дзiкiм энтузiязмам пантэры i тэрмiнатара.
  Некаторыя навукоѓцы, напрыклад, прызнаюць, што чалавек можа мець незвычайныя здольнасцi, але не лiчаць, што гэтыя здольнасцi звышнатуральныя. У лiку такiх навукоѓцаѓ знаходзiлася нябожчыца Наталля Бехцерава, вядомы нейрафiзiялогii i дырэктар Iнстытута вывучэння мозгу. На маю думку ѓ прыродзе няма нiчога настолькi сакральнага, што нельга было б спрабаваць вывучаць пры дапамозе навукi, а таксама асэнсоѓваць пры дапамозе фiласофii. Таму такое незвычайнае i выклiкае спрэчкi кiрунак даследаванняѓ як парапсiхалогiя можа разглядацца часткай агульнага працэсу "чараваннi свету", калi даследнiкi спрабуюць зразумець магчымыя чыннiкi i механiзмы незвычайных з'яѓ.
  Бландынка-тэрмiнатар Святлана голымi ножкамi куралесiла:
  Аднак, многiя бiблейскiя цуды могуць тлумачыцца значна больш простымi прыроднымi прычынамi, не звяртаючыся да таго, чым займаюцца парапсiхолагi. Прывяду некалькi прыкладаѓ.
  А тут эстафету падхапiѓ босыя ножкi Наташкi.
  Бiблейскiя "пакараннi егiпецкiя" (Зыход, 7 - 11 раздзела) могуць iнтэрпрэтавацца наступным чынам цалкам натуральна. "Кроѓ" у рацэ Нiл разумеецца як вялiкая колькасць у вадзе чырвоных мiкраарганiзмаѓ, флагелантаѓ, якiя на Абiсiнскiм i Эфiёпскiм плато аказалiся размытыя моцнымi дажджамi. Вялiкая колькасць флагелантаѓ прывяла да вымiрання рыбы, з-за чаго рапухi пакiнулi блiжэйшыя межы Нiлу.
  Далей ужо пунсовымi саскамi прачытала Зоя.
  Застой вады ѓ рацэ прывёѓ да размнажэння мошак i мух. Казуркi выклiкалi хваробу жывёлы, якая перадаецца праз iх укусы. Таксама яны заражалi людзей. У гэты ж час моцны град пабiѓ пасевы. Моцныя дажджы выклiкалi з'яѓленне саранчы, якая паела рэшткi пасеваѓ. Гразевыя ападкi паводкi чырвонага колеру стварылi вялiкую шчыльнасць паветра, следствам чаго стаѓ эфект зацьмення сонца. Iншая здагадка аб прычынах "цемры егiпецкай" паказвае на тое, што iмклiвы вiхура сiрока нёс з пустынi ѓ Егiпет велiзарныя хмары пяску, засланяючы сонца шчыльнай заслонай. Усе гэтыя бедствы ѓ Бiблii былi адлюстраваны мiфалагiчна i ѓспрыняты як Божыя кары.
  Тут ужо i Аѓгусцiна накiдала, пры дапамозе ручкi зацiснутай памiж грудзей.
  Аналагiчнай выявай iснуюць натуральныя тлумачэннi цудаѓ Майсея. Так, падпалены куст, у якiм ён пачуѓ голас Божы (Зыход, 3 гл.) разглядаецца як пэѓную раслiну пустынi, якое вылучае лятучае эфiрнае масла, якое лёгка ѓзгараецца на сонца.
  Пакуль яшчэ немцы збiраюць сiлы, ды i савецкая армiя, якая праваявала амаль чатырнаццаць гадоѓ, таксама збiрае рэзервы. Дзяѓчынкi вырашылi папiсаць на тэму атэiзму i навуковага выкрыцця цудаѓ Бiблii. Маѓляѓ, дык зусiм i не цуды.
  Наташка пiша сабе пры дапамозе босых пальчыкаѓ ногi, прыгожая дзяѓчына i чароѓная.
  Вывяржэнне вады са скалы (Зыход, 17 гл.; Лiкi, 20 гл.) тлумачыцца тым, што ѓ падножжа гор пад далiкатнай плёнкай пяску i вапны збiраецца дажджавая вада, якой можна наталiць смагу, разбiѓшы гэтую абалонку.
  Златавалосая Зоя працягвае працаваць над выкрыццём цудаѓ яѓрэйскага пiсання. I таксама пры дапамозе босых ножак.
  Прылёт перапёлак для ежы iзраiльцян (Зыход, 16 гл.) з'яѓляецца звычайным вясновым пералётам зграй гэтых птушак з Афрыкi ѓ Еѓропу. Калi стомленыя птушкi садзяцца на зямлю, мясцовыя жыхары могуць iх злавiць голымi рукамi. Але ѓ гiсторыi Зыходу аднойчы перапёлкi апынулiся хворымi, таму якiя елi iх людзi хварэлi i часам памiралi. На мове мiфа гэты эпiзод выкладзены як пакаранне за нараканне (Лiкi, 11 гл.).
  А тут да працы далучылася i галаногая, агнязарная Аѓгусцiна. Яе босыя, точаныя ножкi ѓ руху.
  Гэтак жа ѓкусы змей былi ѓспрынятыя ѓ якасцi пакарання (Лiкi, 21 гл.). Вядома, што швейцарскi падарожнiк Вуркхардт пабываѓ на Сiнайскiм паѓвостраве ѓ 1809-1816 гадах. На згаданым у Бiблii месцы памiж горадам Кадэшам i залiвам Акаба ён знайшоѓ далiну якая кiшыць атрутнымi змеямi. Яны засяляюць гэтую мясцовасць з даѓнiх часоѓ, таму бедуiны iмкнуцца аб'язджаць яе.
  Наташа ѓжо пры дапамозе шарыкаѓ аголеных грудзей, так бярэ i пiша сабе.
  Цiкава тлумачэнне, што такое "манна нябесная" (Зыход, 16 гл.). Больш за сто гадоѓ таму вучоныя Эрэнберг i Гемпрых выявiлi ѓ Сiнайскiх гарах з'яѓленне асаблiвай масы. Яна падае на зямлю з паветранай прасторы, арабы завуць яе словам "ман". У склад гэтай масы ѓваходзяць вада, трысняговы цукар, дэкстрын i аналагiчныя яму рэчывы. Арабы i грэцкiя манахi збiраюць гэтую сумесь i ядуць з хлебам замест мёда.
  Златавалосая Зоя, выкарыстоѓваючы аголены бюст, сабе варочае нешта з каласальным натхненнем. I яе клубнiчныя соску проста супер.
  У 1927 годзе заолаг iерусалiмскага ѓнiверсiтэта Бодэнхаймер выявiѓ на Сiнайскiм паѓвостраве разнавiднасць тамарыска. Увесну гэта раслiна вылучае саладкаватую вадкасць, якая хутка застывае на паветры ѓ выглядзе белых шарыкаѓ. З надыходам вясны бедуiны адпраѓляюцца ѓ стэп збiраць гэтыя шарыкi. Адзiн чалавек можа сабраць за дзень паѓтара кiлаграма сумесi, i гэтай колькасцi дастаткова для здаволення голаду. Багдадскiя вулiчныя гандляры дагэтуль выстаѓляюць на продаж салодкую смалу тамарыска пад назовам "ман".
  Вогнезарная Аѓгустына таксама наштабнавала, трымаючы ручку памiж грудзей i нахiляючыся нiжэй.
  Як правiла, папулярны атэiзм зводзiѓ усю Бiблiю да зборнiка казак. Хаця ѓ савецкую эпоху прыводзiлiся i падобныя прыклады натуральнага тлумачэння адлюстраваных у ёй з'яѓ i падзей. Такiя тлумачэннi змяшчаюцца, да прыкладу, у кнiгах Зянона Касiдоѓскага.
  Галаногая, i амаль голая Святлана таксама пры дапамозе грудзей, узяла i наштабнавала сабе.
  Апроч тлумачэння бiблейскiх гiсторый натуральнымi прычынамi, ёсць таксама метад рэiнтэрпрэтацыi Бiблii, заснаваны на дэмiфалагiзацыi. "Дэмiфалагiзацыя" - тэрмiн, уведзены тэолагам Бультманам, якi азначае крытычнае тлумачэнне мiфiчнай карцiны свету Бiблii праз пошук у мiфалогii экзiстэнцыйнага сэнсу i тлумачэнне гэтага сэнсу на сучаснай мове. Дэмiфалагiзацыя як метад рэiнтэрпрэтацыi Бiблii мае на ѓвазе не простую адмову ад мiфалогii, а пошук значэння яе сiмвалаѓ, якое застаецца актуальным, улiчваючы тыя мэты, якiя, на думку iнтэрпрэтатараѓ, пераследвалi аѓтары.
  Наташка ѓ заключэнне вывела з апломбам:
  Гэты артыкул я напiсала для таго, каб адлюстраваць гiсторыю з'яѓлення i развiцця розных напрамкаѓ крытычнага погляду на Бiблiю i хрысцiянства ва ѓмовах, калi навука спарадзiла здаровы скептыцызм у дачыненнi да традыцыйных царкоѓных дактрын. Гэта кароткi гiстарычны агляд вытокаѓ сучаснай бiблейскай крытыкi як навуковай, а не рэлiгiйнай, дысцыплiны, а таксама вытокаѓ новых форм тэалогii, якiя пераадольваюць рамкi традыцыi i догмы. Гэтым выкладам я аддавала данiну рацыянальным даследчыкам i лiберальным тэолагам за iх значны ѓклад у навуковыя адносiны да Бiблii, яе крытычнае вывучэнне, а таксама за той iмпульс, якi яны далi многiм сучасным багаслоѓскiм напрамкам.
  Дзяѓчыны ѓ адных толькi тоненькiх трусiках завяршылi напiсанне, i пранiзлiва запiшчалi:
  - Ды славiцца Русь i яе Багi!
  Аѓгусцiна аѓтарытэтна заявiла:
  - Няма нiчога лепшага, веры ѓ Рускага ѓсемагутнага Роду!
  Святлана лагiчна буркнула:
  - I не пойдзем у свет Багоѓ iншых! Мы русiчы непераможныя!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны ѓскiнулi рукi, закрычаѓшы:
  - Слава Расii i рускiм Багам!
  У канцы лютага 1955 гады немцы ѓзмацнiлi абстрэл Варонежа, але пакуль не вырашалiся iсцi на штурм.
  Дзяѓчынкi ж распiсалi крытыку Бiблii, i ѓласныя, а таксама запазычаныя ѓяѓленнi пра гэта.
  Наташка босай ножкай прачарцiла, на лiсцiку:
  Больш за дзве тысячы гадоѓ чытаюцца i шануюцца бiблейскiя кнiгi Старога Запавету (юдзейскi Танах); звыш 18 стагоддзяѓ чытаюцца i шануюць бiблейскiя кнiгi Новага Запавету. У 4-5 стагоддзi нашай эры хрысцiянскiм духавенствам былi адабраны i на царкоѓных саборах кананiзаваны кнiгi Новага запавету. У 10 стагоддзi нашай эры духавенствам юдаiзму былi адабраны i кананiзаваны кнiгi Старога Запавету (Танах). З тых часоѓ у змест гэтых кнiг не ѓносiлася якiх-небудзь iстотных змен, а ѓ iудзейскiм Танаха не была зменена нi адна лiтара. Такiм чынам, на працягу 18-22 стагоддзi нiчога новага ѓ гэтых кнiгах не з'яѓлялася, паколькi яны заставалiся нязменнымi. Але, нягледзячы на гэта, змест змяняѓся ѓ тлумачэннi i ператлумачэннi ѓ дачыненнi да новых умоѓ, да новых патрабаванняѓ, да новых асоб або як казаѓ Салтыкоѓ-Шчадрын, "у дачыненнi да подласцi".
  Златавалосая Зоя таксама з дапамогай сваёй апетытнай, босы, загарэлай ножкi, наштабнавала:
  Пра саму Бiблiю i пра яе змест на працягу стагоддзяѓ пiсалi багасловы i атэiсты, папулярызатары i навуковыя даследчыкi. У вынiку, можна сказаць, Бiблiя разгледжана з усiх зычлiвых да яе i нядобразычлiвых да яе бакоѓ. Праца мiнулых стагоддзяѓ багата выкарыстоѓваюцца багасловамi, У праваслаѓнай царкве, напрыклад, на Бiблiю i зараз глядзяць скрозь прызму пiсанняѓ так званых "Святых айцоѓ". Больш за тое, шэраг багасловаѓ, прыпёрты да сценкi атэiстычнай крытыкай, ухiляюцца ад яе спасылкай на тое, што па тым цi iншым хворым для святасцi Бiблii ѓжо даѓно напiсалi "Святыя айцы", калi браць iх усiх разам, не столькi вытлумачылi "правiльна" Бiблiю , колькi дадалi да яе яшчэ i яшчэ сваiх супярэчнасцяѓ i памылак. Ва ѓсякiм разе, у поглядах на Бiблiю памiж "святымi айцамi" больш недарэчнасцяѓ i супярэчнасцяѓ, чым недарэчнасцяѓ i супярэчнасцяѓ у самой Бiблii. Але ѓсё роѓна, тварэнне мiнулых стагоддзяѓ i даѓнiх багасловаѓ прапаведнiкi рэлiгii не iгнаруюць, а выкарыстоѓваюць ва ѓсю. У гэтых адносiнах нам, iдучы за логiкай iдэалагiчнай барацьбы, трэба ѓ крытыцы рэлiгiйнага светапогляду i бiблейскiх легенд гэтак жа багата выкарыстоѓваць дасягненнi ѓ гэтых адносiнах атэiстаѓ мiнулага. Не будзе ж кожны атэiст, пачынаючы крытыку рэлiгii сам ад пачатку i да канца ствараць гэтую крытыку. Багасловам Бог загадаѓ, а нам грэх не скарыстацца дасягненнямi мiнулага.
  Вогнезарная Аѓгусцiна, таксама выкарыстоѓваючы, свае вельмi рухомыя пальчыкi наштабнавала, генiяльную главу.
  Не трэба думаць, што атэiстычная крытыка рэлiгii i Бiблii састарэла. Вядома, у святле новых навуковых дасягненняѓ там нешта трэба выправiць, нечым новым дадаць. Але, не скажыце... Там шмат чаго i шмат зусiм не састарэла, а калi састарэла, то састарэла толькi настолькi, наколькi састарэѓ, да прыкладу, рэлiгiйны светапогляд, састарэѓ змест i тэкст Бiблii. Не больш i не менш. Калi прапаведнiкi рэлiгii кажуць, што Бiблiя - вечная кнiга, то i атэiстычная крытыка Бiблii - гэта крытыка Вечнай Бiблii, гэта крытыка - вечная. Наша задача данесцi да вернiкаѓ ужо наяѓную вечную атэiстычную крытыку вечнага зместу Бiблii. I калi ѓ наш адрас такiя састарэлыя, хаця i наваяѓленыя, багасловы, як дыяканiшка Дураеѓ са сваiм духоѓным сынам Сяргеем Фамаролевым ды iх адзiнаутробнымi аднадумцамi кажуць пра састарэласць атэiзму, то няхай яны спачатку паглядзяць на меру састарэласцi сваёй рэлiгii i сваёй Бiблii. Яны, пры гэтым спасылаюцца на нейкiя новыя знаходкi, новыя сачыненнi ды новыя адкрыццi. Але ѓсё сапраѓдна новыя знаходкi, тлумачэннi i адкрыццi яшчэ i яшчэ раз пацвярджаюць адвечную iсцiну атэiзму: Бога няма, а Бiблiя - бязладны, прымiтыѓны i запар памылковы твор невуцкiх выдумшчыкаѓ. Так, з'явiлiся, да прыкладу, новыя навуковыя пошукi ѓ галiне бiблеiстыкi, але яны толькi пацвердзiлi, так бы мовiць, цалкам зямное паходжанне Бiблii, паказалi, што нiчога звышнатуральнага ѓ ёй няма. А па ѓсiм па гэтым, крытыка зместу Бiблii не састарэла, паколькi застаецца тым жа старым змест Бiблii.
  Бландынка-тэрмiнатар Святлана, сваёй чыстай, босай i вельмi хупавай ножкай падрапала, святую iсцiну, што нельга верыць казкам. А яе босыя пальчыкi такiя рухомыя.
  На працягу стагоддзяѓ назапасiѓся самавiты залаты фонд атэiстычнай крытыкi Бiблii. Якая да гэтага часу не састарэлая i абвяргае Бiблiю з тым жа поспехам, з якiм яна абвяргала яе 100 - 200 - 500 - 1.000 i 2.000 гадоѓ таму. А таму нам, атэiстам, не разумна было б шукаць толькi нейкiя зусiм новыя элементы крытыкi Бiблii i новыя падыходы да крытыкi зместу бiблейскага зместу, хоць такiх мы, атэiсты, нiколi не цураемся.
  Наташка таксама дадала, трасучы сваiмi клубнiчнымi грудзьмi, якiя такiя поѓныя i прыгожыя.
  Царкоѓнiкi iмкнуцца, каб гэтая крытыка, навуковае тлумачэнне Бiблii не даходзiла да вернiкаѓ. У каталiцкай царкве дагэтуль лiчыцца блюзьнерствам самому вернiку тлумачыць Бiблiю. Гэта, маѓляѓ, прэрагатыва прасвядных папоѓ ды каталiцкiх багасловаѓ, якiя глыбока вывучылi Бiблiю, i якiя глядзяць на вернiкаѓ, як на бiблейскiх еѓнухаѓ, якiя "нiчога не разумеюць, калi пастыры не наставiць iх" (Дзеi 8:31).
  Зоя таксама ѓставiла, i трымала ручку памiж аголенымi, асмуглымi ад загару грудзьмi.
  Вось, у апошнi час з'явiлася мноства новых так званых харызматычных цэркваѓ, у якiх кожны кiраѓнiк той цi iншай плынi аб'яѓляе, што яму толькi што сам Бог адкрыѓ, як разумець тое цi iншае месца ѓ Бiблii... Але такiя "харызматыкi" ѓплываюць толькi на цалкам экзальтаваных i цёмных вернiкаѓ, якiя, як правiла, самi не чытаюць Бiблiю i чакаць падобнага чытання з ясным тлумачэннем толькi ад свайго, пасланага яму ад самога Бога, прапаведнiка. Гэта, кажучы словамi Бiблii, лянiвыя веруючыя рабы (Матфея, 25:26), лянiвыя нутробы (Цiту, 1:12).
  Аѓгустына прачырыкала:
  - Будучыня век за камунiзмам!
  Святлана агрэсiѓна дадала:
  - За навуковым атэiзмам!
  Нягледзячы на ѓзмацненне абстрэлу, дзяѓчаты пiсалi ѓсё больш актыѓна. Сапраѓды, чаму б захапляцца атэiзмам? Тым больш гэта так навукова!
  А Рускiя Багi-дэмiургi ѓсё роѓна будуць жвавей, усiх жывых!
  Наташка, расцiраючы рукамi аголеныя саскi, босай ножкай накiдала сабе, урывак:
  Разумны сэнс, гуманiзм, антырасiзм i атэiстычны дух пануюць ва ѓсiх без выключэння творах Марка Твена. Гумар i сатыра пiсьменнiка арганiчна спалучаюцца з вытанчанасцю стылю i глыбакадумнасцю. Выразы з яго твораѓ, асабiстай перапiскi i застольных гутарак адразу рабiлiся здабыткам галоснасцi i арганiчна ѓваходзiлi ѓ народную творчасць. Пры жыццi, як i пасля смерцi, Марка Твена малявалi вусатым прыгажуном, з нязменна трубкай у зубах i якi прамаѓляе сентэнцыi. Марк Твен працягваѓ пладзiць сентэнцыi i пасля сваёй смерцi. Цяпер даследнiкi творчасцi класiка сусветнай i амерыканскай лiтаратуры сабралi гэтыя перлы народнай творчасцi i выдалi ѓ выглядзе Энцыклапедыi пад назовам "Тое, чаго Марк Твен насамрэч не казаѓ".
  Тут ужо Зоя пацалавала Наташку ѓ голыя грудзi, i сваёй голенькай ножкай накрамсала.
  Пасля свайго сямiдзесяцiгоддзя Марк Твен заявiѓ, што нарэшце ён можа казаць i пiсаць усё тое, што думае, не баючыся нiякiх для сябе наступстваѓ, i пачаѓ пiсаць сваю "Аѓтабiяграфiю", шэраг вострых сатырычных атэiстычных - можна нават сказаць: ваяѓнiча атэiстычных! - твораѓ, якiя, шкадуючы рэлiгiйнасць сваёй сям'i i сяброѓ, завяшчаѓ апублiкаваць праз 25-50-100 гадоѓ пасля сваёй смерцi. Усе гэтыя творы ѓпершыню i поѓнасцю былi апублiкаваны толькi ѓ 1962-1965 гадах.
  Вогнезарная Аѓгусцiна пацалавала Зою ѓ голую пятку. I пасля гэтага босай ножкай накрэслiла:
  З прыжыццёвых атэiстычных твораѓ Марка Твена варта назваць яго блiскучую крытыку ѓ сачыненнi "Хрысцiянская навука" моднага ѓ той час рух саенталогii, якая прапаноѓвала лячыць усе болькi, пераадольваць усе непрыемнасцi i дабiвацца шкадаванага поспеху толькi засяроджанай, "навукова" складзенай малiтвай. Гэтай працай пiсьменнiк пакрыѓдзiѓ сваю дачку Клiменцiну, якая была чалавекам рэлiгiйным i прыхiльнiкам саенталогii. Пры жыццi пiсьменнiка была апублiкавана яго праца, у якой ён падвергнуѓ бесстаронняй крытыкi вучэнне мармонаѓ (Царква святых апошняга дня). Быѓ апублiкаваны таксама твор: "Падарожжа капiтана Стромпфiльда ѓ Рай". На працягу 1901-1902 гадоѓ Марк Твен пiша шырокi сатырычны твор пад назвай: "Таемная гiсторыя Эдзiпii, Сусветнай iмперыi" (The Secret History of Eddypus, The World-Empire), у якiм малюе трагiчны i камiчны стан дзяржавы, у якой, больш за ѓсякага спадзяваннi, панавальнае становiшча заняла рэлiгiя. Сучасныя даследнiкi лiчаць, што гэтым складаннем Марк Твен натхнiѓ Оруэла на напiсанне антыѓтопii "1984".
  Святлана таксама ѓзяла i зрабiла пацалую ѓ сцягно Аѓгусцiне. А затым узяла i босымi пальчыкамi трымаючы ручку вывела.
  Але найбольш вострыя атэiстычныя творы напiсаны iм пасля 70 гадоѓ. Пры гэтым ён паведамляѓ сваiм будучым чытачам: "Я ѓвесь час памятаю, што кажу з магiлы, таму што буду мёртвы перш, чым гэтыя мае кнiгi ѓбачаць свет, Але з магiлы я кажу больш ахвотна, чым мовай жывых, i вось па якой прычыне: я магу гэта рабiць свабодна!"
  Наташка пацалавала Святлана ѓ загарэлую, голую каленку. I захоплена прабуркавала, дакладней наштабнавала.
  У Савецкiм Саюзе, акрамя асобных твораѓ, выдадзены 12-млявы збор твораѓ Марка Твена. У iм ёсць асноѓныя атэiстычныя творы пiсьменнiка. Але пасля 1962 года, пасля публiкацыi па завяшчаннi новых твораѓ, апошнiя публiкавалiся асобнымi выданнямi цi зборнiкамi. Апошнi з такiх з'яѓляецца зборнiк "Дзённiк Адама", Выдавецтва палiтычнай лiтаратуры, Масква, 1982 года, 295 старонак. Мы з гэтага выдання адновiм у цяперашнi час толькi адну главу з складання Марка Твена "Разважанне аб рэлiгii".
  Зоя гэта цудоѓная дзяѓчына пацалавала Наташу ѓ iншы сасок i прачырыкала з энтузiязмам, выводзячы босымi ножкамi:
  Перакладаць i чытаць Марка Твэна - адно задавальненне. Пры гэтым трэба ѓлiчваць, што Марк Твэн пiсаѓ для амерыканскiх чытачоѓ, якiя выдатна ведалi Бiблiю, хрысцiянскае веравучэнне. Нажаль (цi на шчасце?) у былых савецкiх грамадзян такiх багаслоѓскiх ведаѓ няма. А таму лiтаральны пераклад (цi яшчэ горш - "калькавы") часта не даносiць да нашага чытача ѓсёй глыбiнi i ѓсёй сатырычнай думкi пiсьменнiка аб рэлiгiйным вучэннi. А таму, скарыстаѓшыся ѓжо наяѓным перакладам, мы яшчэ раз параѓналi яго з арыгiналам, улiчылi ѓзровень успрымання нашых чытачоѓ i ѓнеслi некаторыя пашырэннi ѓ перадачу думак на рускай мове, а ѓ крайнiх выпадках зрабiлi некаторыя нататкi.
  Аѓгустына цмокнула Зою ѓ сцягно i хутка вывела, босенькай ножкай:
  Такiм чынам, як гаворыцца: "З богам!". - Прыступайце да чытання залатых думак аб рэлiгii класiка сусветнай лiтаратуры.
  Святлана пацалавала агнязарную д'яблыцу ѓ голую пятку i прашыпела:
  - Слава Рускiм Багам! Адменiм Бiблiю i ѓвядзем веды!
  Пачатак сакавiка быѓ больш спакойны, i дзяѓчаты ад абмеркаванняѓ атэiзму, перайшлi на напiсанне АI.
  Японцы адчайна з апошнiх сiл штурмавалi Порт-Артур.
  Батальён, якi складаецца i галаногiх i напаѓголых дзяѓчынак, прыкрываѓ самы небяспечны напрамак - гару Высокую.
  Дзяѓчаты ваявалi вельмi эфектыѓна. Усе прыгожыя, стройныя, спартовыя.
  I мiльгаюць босымi ножкамi. Шпурляюць гранаты голымi канечнасцямi. Яны ѓсё проста хараство i зачараванне.
  А на самой справе, навошта дзяѓчынкам адзенне? Голым яны куды прыгажэй, i прыгажэй, панадлiвей.
  I хочацца такiм цалаваць босыя, круглыя пятачкi. I аблiзаць кожны пальчык.
  Страляючы i кiдаючы голай ножкай гранату, Веранiка прамаѓляе:
  - Даѓбаць вас, не перадзяѓбцi!
  Тут i Юлiяна цвiкнуѓшы па японцах, i кiнуѓшы босымi пальчыкамi гранату, пiкнула:
  - Наш нязломны рускiх дух!
  I дзяѓчына-падлетак засмяялася ... Прадставiла як яе казыча за ножку прыгожы хлапчук. Ды для адчувальнай жаночай скуры такое прыемна.
  Рудая Ганна таксама шпурнула босай нагой гранату. Раскiдала самураяѓ i пiскнула:
  - За самую святую ѓ свеце Русь.
  I здаровая, магутная Ангелiна кiнула ѓ самураяѓ голымi пяткамi мяшок з узрыѓчаткай i булькнула:
  - За слаѓную нашу перамогу!
  Веранiка дала чаргу. Збiла японцаѓ, i пiскнула:
  - Вось ён наш абавязак!
  Юлiяна шпурнула босай ножкай гранату i вякнула:
  - I мы яго выканаем!
  Ганна зрэзала некалькi японцаѓ, i прачырыкала:
  - Рускi шлях да перамогi!
  Ангелiна зноѓ запусцiла ѓ самураяѓ нешта важкае, прабулькаѓшы:
  - I мы пераможам!
  Усё ж добра, што ѓ спякоту дзяѓчынкi знялi з сябе цяльняшкi. Так яны з аголеным тулавам куды сiмпотней. I загарэлыя якiя, i мускулiстыя. Цела проста лiтая сталь.
  Якiя выдатныя дзяѓчаты, калi аголены.
  I не патрэбна iм адзенне.
  Веранiка скошвае масу японцаѓ i пiшчыць:
  - Славiцца наша Расiя ва ѓсiх стагоддзях!
  Юлiяна ѓзяла i запусцiла босай ножкай гранату, i вякнула:
  - За нашу тэрыторыю!
  Тут i Ганна ѓзяла i дзюбанула, з лютасцю:
  - За вечнае i чалавечнае!
  I зноѓ ляцiць пушчаная босай ножкай граната.
  Вось i Ангелiна таксама ѓзяла. Падкiнула звязку гранат. Выбiла частку самураяѓ, з наскоку. I праспявала:
  - У небе лётаць, з сонцам гуляць - хочацца вечна!
  I чацвёрка дзяѓчынак вельмi хораша б'ецца. I ѓвесь батальён таксама. Як панадлiва мiльгаюць iх босыя ножкi кiдаюць гранаты. Наколькi прыгожыя дзяѓчаты на вайне.
  А на iх наплывае жоѓтая маса японскiх салдат. Самураi гiнуць тысячамi, але ѓсё яшчэ не спыняюцца. Круцяць сабе i пруць. Бiтва вельмi жорсткая.
  Веранiка страляе па японцах i шчабеча:
  - Наш Рускi выбар - гонар i Радзiма!
  Юлiяна ведучы агонь па супернiку, скалiць сабе зубы, што зiхацяць ярчэй марскiх жамчужын. I прамаѓляе:
  - У кожным стагоддзi былi героi i будуць!
  Пасля чаго дзяѓчына ѓзяла i выскалiлася яшчэ мацней.
  Агнезарная Ганна, паля па супернiку, пiскнула:
  - Нас не дадзена заваяваць! Русь не паставiць на каленi!
  I зноѓ ляцiць кiнутая босай ножкай граната ваяѓнiцы.
  Ангелiна запускае босай ножкай смяротнае i забойнае. I скалячы зубкi, шчабеча:
  - Веру, будзем мы ѓ Раi!
  Вiкторыя перабiвае жанчыну-волата:
  - Не! Не ѓ раi, а вечна жыць на планеце Зямля, якая стане сапраѓдным, незямным раем!
  I дзяѓчына-капiтан шпурнула босай нагой вельмi забойчую, асколачную бомбу.
  Веранiка заѓважыла:
  - Вы мудры спадар капiтан....
  I таксама босай нагой запусцiла апорнае знiшчэнне.
  Юлiяна прапiшчала i дала чаргу. Выкасiла японцаѓ. Скаля буйныя зубкi, дзяѓчынка пiскнула:
  - Не хачу я быць старой! А хачу жыць вечна!
  Ганна таксама кiнула босай ножкай гранату i з сумневам спытала ѓ дзяѓчыны-бландынкi:
  - А табе падабаецца наш свет?
  Юлiяна без ваганняѓ адказала:
  - А нядрэнна! Асаблiва ѓлетку! Люблю сонца i канiкулы!
  Ганна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Улетку, несумненна добра! Як добра людзям у маладосцi!
  Юлiяна з лютасцю адказала:
  - Ды i хай будзе вечным лета, як у Афрыцы! I Афрыка будзе нашай!
  Ангелiна шпурнула голымi, мускулiстымi нагамi бочку з узрыѓчаткай i выдала:
  - Ды будзе так! I ва ѓсе часы.
  Рады японцаѓ радзелi, i яны вiдавочна выдыхалiся.
  На 8 сакавiка Наташка яшчэ крыху дапiсала ѓ АI.
  Японцы да сярэдзiны чэрвеня 1905 года канчаткова выдыхлiся. I Лiневiч нарэшце перайшоѓ у наступ. Пераѓзыходзячае рускае войска прасовалася з трох напрамкаѓ.
  Японцы паспрабавалi зняць аблогу з Порт-Артура i даць бой буйным рускiм сiлам.
  Але найболей баяздольныя часткi гарнiзона рушылi ѓслед за японцамi. I без усялякага прамаруджання нанеслi ѓдар у тыл.
  Батальён басаногiх дзяѓчынак, у трусах i цяльняшках першым уступiѓ у бой.
  Прыгожыя дзяѓчыны сталi малацiць i без таго патрапаную ѓ папярэднiх баях войска самураяѓ.
  У першую чаргу ваяѓнiцы атакавалi батарэi. У японцаѓ паляцелi кiнутыя босымi ножкамi гранаты. Яны былi вельмi трапнымi. А самi рускiя ваяѓнiцы ѓзялi i скiнулi з сябе цяльняшкi. Каб застацца з голымi тулавамi.
  Так у амаль цалкам аголеных дзяѓчынак практычна немагчыма патрапiць. Калi ѓ жанчыны скура голая, яе кулi не бяруць.
  Веранiка кiнула босай ножкай гранату, i прачырыкала:
  - Я буду чэмпiёнкай!
  I страсянула сваiмi белымi, павойнымi валасамi.
  Юлiяна таксама не такая простая. Лупанула па японцах. А затым як шпурне босы ножкай гранату, i праарэ:
  - У Iмя Святой, царскай Расii!
  I зноѓ трасяне сваiмi поѓнымi грудзьмi з пунсовымi саскамi. А стан у дзяѓчыны тонкi.
  Далей iмчыцца ѓ бой i рудая Ганна. Такая блiскучая, i рэактыѓная дзяѓчынка. Як шпурне босай нагой гранату. Так ва ѓсе бакi разляцяцца самураi. I заваляцца, нiбы падкошаныя.
  I дзяѓчына па iх пальне i пiскне:
  - За цара Праваслаѓнага i Рускiх багоѓ!
  Ангелiна таксама лупанула. I паляцела падкiнутая яе голымi, магутнымi як у ламавога каня скрыня са снарадамi. I разнёс масу японцаѓ.
  Дзяѓчыны наогул супер калi голенькiм i басанож. А вось у трусiках на пазiцыi бегчы яшчэ страмчэй.
  А соску клубнiчныя, ды так блiшчаць!
  Вiкторыя таксама пунсовай сiськай запусцiць гранату, i па самураях як дасць. Вось гэта дзеѓка. I галоѓнае камандзiр батальёна дзяѓчат на эсмiнцы. I таксама толькi ѓ адных трусiках.
  I голымi грудзьмi трасе. Што так прыгожа i сэксуальна.
  Веранiка ѓзяла i кiнула босай ножкай гранату. Перабiла масу японцаѓ i прапiшчала:
  - Вышэйшы пiлатаж на абардаж!
  Юлiяна таксама вельмi спрытна голай наженькай шпурнула гранату, i прапiшчала выкошваючы японцаѓ:
  - Наш ашчэр i зруйнавальны ѓдар!
  Пасля чаго як блiсне зубкамi.
  I вось узяла i Ганна дзюбанула. Расстраляла масу самураяѓ. I як гэта зрабiла.
  I яшчэ гранату босай ножкай як запусцiць. I пiскне:
  - Мы не рабы!
  Пасля чаго захоча, i пакажа мову.
  Ангелiна ѓзяла i прачырыкала з ашалелай лютасцю, выплёѓваючы па супернiку зарады:
  - Я самая крутая з крутых.
  I голымi ножкамi запусцiла важкую бомбу. Тая ѓзяла i ѓзарвала самураяѓ, паразрэзаѓшы iх.
  Веранiка таксама як возьме i дзюбне па азiяцкай ардзе. I расплюшчвае iм костачкi.
  Дзяѓчына ѓзяла i прачырыкала:
  - Мы ѓсiх разграмiм!
  I зноѓ ад босай ножкi ляцiць забойная i непаѓторная граната.
  I размалоцiць японцаѓ. А што яны дашлi на рускiя землi? Тут усё належыць Расii.
  Юлiяна запусцiла босай нагой гранату i праспявала:
  - Слава Вялiкай Расii! Нам Дзярждума не патрэбна!
  Рудая Ганна агрэсiѓна адзначыла:
  - Я буду чэмпiёнкай.
  I пушчаная босай нагой дзяѓчынкi граната, усiх распляскае. Адно толькi крывавае мяса i засталося.
  А вось Ангелiна як узяла i пiскнула. Выбiла кучу баевiкоѓ. I пранеслася, нiбы анёл смерцi.
  I маса самураяѓ загiнула.
  Рускiя войскi напiралi на японцаѓ са ѓсiх бакоѓ. Яны цiснулi i разбуралi.
  Раз-пораз успыхвалi рукапашныя сутычкi. Рускiя салдаты калолi самураяѓ багнетамi. Вiнтоѓка Мосiна гэта цудоѓная дубiна. Якi праломлiваюць чэрапа. I разбураюць косцi.
  Але асаблiва прыгожа ваююць дзяѓчаты з мячамi. Гэта цудоѓна. Асаблiва калi калышуцца аголеныя грудзi.
  А соску такiя лалавыя i зiготкiя. Так на iх жадаецца глядзець i цалаваць.
  I цалаваць без перапынку.
  Дзяѓчаты б'юцца з лютасцю галодных пантэр, якiя ѓбачылi ягнят. Яны раздзiраюць iх i здзiраюць шкуры.
  Веранiка, страляючы па японцах, вiскоча:
  -Смерць за смерць!
  Юлiяна кiдаючы босай ножкай гранату, дадае:
  - Кроѓ за кроѓ!
  Ганна, строчучы па самураях, вiскоча:
  -Вока, за вока!
  I таксама шпурнула босай нагой лiмонку. Яна была ѓсiх мацней i разарвала з апломбам.
  А вось i Ангелiна ѓзялася. Цэлую бочку, з забойнай узрыѓчаткай запусцiць, i размалоцiць ворагаѓ.
  Пасля чаго як заспявае:
  - Я басаногая сланiха i вельмi крутая!
  Дзяѓчына i сапраѓды вельмi магутная. I яе ножкi нiбы дубiны. Як рушыць самурая ѓ пахвiну. Той на пяць метраѓ верх i падляцеѓ. Пранёсся нiбы пушчаная з каменя катапульта. Дакладней мусiць з катапульты камень!
  Вiкторыя камандзiр батальёна дала чаргу па японцах. Выкасiла частку жоѓтых воiнаѓ i пiскнула:
  - За Русь святую будзем бiцца.
  I голым, загарэлым каленам, як рушыць у падбародак. I зламае скiвiцу непрыяцелю.
  Вiкторыя ѓ рызыцы....
  Юлiяна з энтузiязмам прамаѓляе:
  - Будзе цар Мiкалай, самым вялiкiм з рускiх цароѓ!
  I ѓвесь батальён напаѓголых, басаногiх дзяѓчат, як раѓне ва ѓсё горла вынiшчаючы японцаѓ.
  - Ды будзе так!
  Немцы сталi ѓ сярэдзiне сакавiка прасоѓвацца ѓздоѓж Дона. Надвор'е зрэшты, не занадта iм спрыяла.
  Танкавы экiпаж Герды, уступiѓ у бой з савецкiмi машынамi.
  Немцы выкарыстоѓвалi найноѓшую з адносна кароткiм ствалом гармату высокага цiску.
  Новая прылада была калiбра ѓ 120 мiлiметраѓ i пачатковай хуткасцю снарада ѓ 1700 метраѓ за секунду. З яго дапамогай можна было прабiваць усе савецкiя машыны з вялiкай дыстанцыi. Можа, толькi акрамя звышцяжкi Iсаѓ. Але i iх можна прабiць, толькi крыху блiжэй.
  Нямецкiя ваяѓнiцы паставiлi сваю машыну з выдатным лабавым бранiраваннем.
  Савецкiя Т-54 спрабавалi зблiзiцца з немцамi, i разганялiся, лiтаральна пагражаючы таранiць.
  Герда стрэлiла па савецкiм танку. Сарвала з яго вежу i прачырыкала:
  - Што супраць тыгрыц наязджаць?
  Шарлота таксама нацiснула босымi пальцамi ножак на кнопку джойсцiка, i прапiшчала:
  - Будзем чэмпiёнамi планеты!
  I разбiла савецкi танк.
  Даѓбанула па рускiх i Крысцiна. Найноѓшая гармата была аѓтаматычнай, i рабiла дванаццаць стрэлаѓ у хвiлiну.
  Дзяѓчына з залацiста-рудымi валасамi, правiшчала:
  - Для рускiх ваяѓнiц няма нiякiх перашкод!
  Златавалосая Магда таксама разбiла савецкi танк, i выскалiлiся:
  - Я наймацнейшая з моцных...
  Дзяѓчаты былi сярдзiтыя. Вайна iдзе сабе, i iдзе. А калi будуць пераможаны чырвоныя? Дакуль яны будуць секчыся? Проста нязломныя хлопцы.
  I дзяѓчынкi ѓ рускiх што трэба.
  Вось, напрыклад, немкi катавалi камсамолку. Спачатку распранулi дзяѓчыну на марозе.
  Герда з яе сарвала спачатку кажушок. Потым разам з Шарлатай пачала здымаць боцiкi. Зрэшты, абутак кiрзавы, i збiты. Разматалi анучы.
  Далей Герда распарола нажом гiмнасцёрку камсамолцы, i кашулю. Пакiнула толькi станiк. Разрэзала штаны.
  Шарлота тузанула камсамолку за русыя валасы. Потым яны Герда i Шарлота, у бiкiнi павялi камсамолку босую i ѓ купальнiку. Тры галаногiя дзяѓчынкi беглi ѓ моцны мароз. Камсамолка трымалася мужна. I цэлых дзве гадзiны бегала. Хоць i не такая крутая як дзве тыгрыцы. Ножкi ѓ рускай дзяѓчыны пачырванелi, а затым i пасiнелi ад холаду.
  Затым яе Герда i Шарлота звязалi ззаду, i паднялi на прэнг. Дзяѓчына-камсамолка затрэслася ад болю. Пачала нагiнацца. Герда тузанула яе за плечы i пракруцiла. Ахкнуѓшы ад болю, камсамолка выпрасталася ѓ прэнгу, хруснулi косткi.
  Босыя ногi рускай дзяѓчыны зацiснулi ѓ калодкi, i сталi падвешваць груз. У першую чаргу Шарлота нагрузiла бервяном.
  Камсамолка застагнала, але затым сцiснула зубы i замоѓкла.
  Шарлота i Герда хутка наламалi галiны. Расклалi пад босымi ножкамi камсамолкi i падпалiлi.
  Гэта так цiкава пячы голыя пяткi. I вельмi нават пацешна, i весела прыгажуням.
  Полымя лiзала крыху агрубелыя падэшвы камсамолкi, запахла смажаным шашлыком. Боль, вядома ж, ад агню жудасны. Камсамолка ѓздрыгвала, з яе сцякаѓ пот, дзяѓчыны цiха стагнала. Але гучныя крыкi стрымлiвала страшным намаганнем волi.
  Далей дзяѓчыну сталi сцябаць яловымi галiнамi. I Герда i Шарлота лупiлi з усяго размаху. Нават лопнула скура на спiне дзяѓчынкi. Палiлася змешаная, з потам кроѓ. Зляцеѓ i станiк, звалiѓся ѓ агонь i дадаѓ спякоту да босых ног.
  Герда нахiлiлася i злiзнула сумесь поту i крывi. Ёй гэта даставiла задавальненне.
  Шарлота ѓшчыкнула камсамолку за грудзi. I пасля чаго ѓзяла i стукнула кулаком у сонечнае спляценне дзяѓчына. Затым рыжая д'ялiца дадала галiн у вогнiшча пад босымi нагамi камсамолкi. Паленым запахла яшчэ мацней.
  Герда прашыпела з гневам:
  - Будзеш казаць!
  Шарлота ѓшчыкнула за грудзi мацней i прашыпела:
  - Хопiць у маѓчанку гуляць!
  Герда дастала з вогнiшча падпаленую галiнку, i паднесла яе да аголеных грудзей дзяѓчыны-камсамолкi.
  Так затросся, i яе русая галоѓка хiснулася, упаѓшы на бок.
  Шарлота выскалiлiся, нiбы д'яблыца:
  - Падобна дзяѓчынка гатова!
  Герда хiхiкнула, i стала масажаваць твар i шыю камсамолкi. Тая была здаровая i хутка прыйшла ѓ сябе. Тады бландынка-тэрмiнатар дастала з вогнiшча палаючую галiнку i паднесла да далiкатнага твару палоннiцы. Дзяѓчына супрацiѓлялася i тузалася.
  Герда аблiзнулася i прашыпела:
  - Будзеш казаць прыгажуня?
  Камсамолка праскулiла:
  - Забiце мяне! Не мучайце, калi ласка!
  Герда сур'ёзна адказала:
  - Не! Цябе будуць мучыць вельмi доѓга i прасмажаць усю да канца.
  Шарлота заѓважыла:
  - А можа яе аддаць мужчынам. Яна ж яшчэ нявiннiца i ёй будзе вельмi балюча, калi яе...
  Камсамолка адчайна закрычала:
  - Не трэба! Я вам усё роѓна нiчога не скажу!
  Герда прапанавала:
  - Падпалiм ёй грудзi?
  Шарлота пакiвала галавой:
  - Не! Ёсць больш эфектыѓны спосаб здабычы iнфармацыi.
  Герда кiѓнула:
  - Так... Гэта нацiснуць на артэрыю на шыi. Каб сфармiраваць зону рапарта, i яна скажа нам усё што ведае, i чаго не ведае!
  Шарлота хiхiкнула i заѓважыла:
  - А навошта мы тады яе катавалi?
  Герда шчыра адказала:
  - Чыста для задавальнення. А зараз.
  Бландынка-тэрмiнатар нацiснула рукой на шыю камсамолкi. У той закацiлiся вочы, i сталi нiбы ѓ мёртвай рыбы. Герда цвёрда вымавiла:
  - Дзе знаходзiцца батарэя?
  Немцы вельмi марудна прасоѓвалiся. Бруд i золь запавольвалi iх рух. Баявыя дзеяннi паказалi, эфектыѓнасць новай гарматы высокага цiску з вельмi вялiкай дыстанцыi паражаючых Т-54 асноѓны савецкi танк.
  Герда кулячы з вялiкай дыстанцыi, заѓважыла:
  - Новая прылада куды камфортней.
  Шарлота з гэтым пагадзiлася:
  - Ды не дае супернiку наблiзiцца!
  Крысцiна, нацiснуѓшы босымi пальцамi на кнопку джойсцiка, падбiла савецкi танк i буркнула:
  - Але i мы такiя трапныя. Проста феномены! Так што ваяѓнiц нiшто не спынiць i не зламае!
  Магда рацыянальна заѓважыла:
  - I прыцягваючы да сябе ѓвагу! А менавiта сваёй каласальнай агрэсiѓнасцю!
  I дзяѓчына таксама нацiснула пальчыкамi босых ножак на кнопкi джойсцiка, дзiвячы танк Чырвонай армii.
  Герда страляючы, спытала дзяѓчынак:
  - Я вось здзiѓляюся, адкуль у рускiх столькi ѓпартасцi. Яны стаяць, нiбы зроблены з тытана. I не жадаюць паддавацца.
  Шарлота са смяшком дадала:
  - I не паддадуцца! Бо гэта рэальна наймацнейшы народ! Прычым народ нязломны!
  Магда хiхiкнула i, выскалiѓшы зубы, i iскрычы вачыма зiготкiмi, нiбы сапфiры выдала:
  - Слава нашай Радзiме вялiкай!
  Крысцiна шыкнула ѓ прыкрасцi:
  - Лондан бы ѓзяць не мяшала бы!
  Герда хiхiкнула i прапанавала:
  - А што, якiя ѓ вас ёсць iдэi? Свет заключыць з Расiяй?
  Шарлота пальнула па сталiнскiх, праламала вежу савецкай машыны i пiскнула:
  - Не! Аб свеце не можа быць i гаворкi!
  Крысцiна таксама лупанула па танках Чырвонай армii i прапанавала:
  - Там можа быць гаворка iдзе аб перамiр'i?
  Магда тут згодна пiскнула:
  - Ды часовая перадышка. Каб павярнуць на Захад.
  Герда паслала снарад i адзначыла:
  - Рэальна такое магчыма. Змiрыцца часова з рускiмi, i самiм рушаць на Брытанiю. А то мы ѓжо даѓно не бралi Лондан!
  Шарлота хiхiкнула, i прапанавала:
  - Возьмем Маскву i нас нiхто ѓ свеце, не спынiць!
  Крысцiна з аскалам зубоѓ барса, шыкнула:
  - Не, нiхто не спынiць i нiколi!
  Магда пiскнула з дзiкай лютасцю:
  - Не, не будзе залатымi горы! А будуць дыяментавыя скалы!
  Герда выскалiлiся i пiскнула, разбiваючы савецкую машыну, нiбы крышталь молатам:
  - У грамадстве спажывання - досыць злоѓжываннi!
  I зноѓ блiснула дзяѓчына зубка, што зiхацяць ярчэй за жамчужыны. Герда любiла мучыць i катаваць.
  Вось пiянера, напрыклад, узяла, i жыѓцом у царскай гарэлцы растварыла. Вось такiя ѓ яе схiльнасцi. I катаваннi ѓ яе выклiкалi ѓзбуджэнне. Камсамолку, напрыклад, яны пасля таго як выпампавалi ѓсю карысную iнфармацыю, сталi палiць агнём. Лiтаральна засмажылi жыѓцом грудзей. А потым iх адразалi, перчылi i елi.
  Ды Шарлота i Герда займалiся людаедствам. I лопалi камсамолку жыѓцом. А гэта так груба i не эстэтычна. I галоѓнае балюча.
  Уявiце дзяѓчыну яшчэ не забiѓшы, пякуць, i адразаюць ад яе кавалак за кавалкам. Потым мачаюць у падлiѓку i ядуць.
  Герда i Шарлота нават пераелi чалавечага мяса. У iх здарыѓся панос i дзяѓчынак ганяла. Прыходзiлася ѓ кустах палягчацца.
  А што людаедства караецца.
  Елi ваяѓнiцы i хлопчыкаѓ. Усе ѓчатырох пiянера Сашку груба распранулi, потым на вялiкую патэльню паклалi. I на посным алеi прама так дзецюка i засмажылi. I гэта ѓвогуле выдатна.
  Магда ела ножку хлопчыка, i заѓважыла:
  - А што? Гэта крута i прыемна!
  Крысцiна адзначыла:
  - Для нас усё прыемна!
  Сакавiтае мяса пiянера нарэзалi тоненькiмi лустачкамi i мачалi ѓ соусе. Дзяѓчаты елi i спявалi.
  Герда завывала:
  Няма лiтасцi, няма лiтасцi ворагу! Камунiстаѓ я ѓдарам, як пшанiцу каштарыс!
  I тупае босымi ножкамi па снезе.
  Дзяѓчаты практычна цалкам злопалi хлапчука. Паласавалiся яго пячонкай. Зрэзалi ѓсё мяса. Закусiлi i выпiлi вiна. Пераелi, а затым завалiся спаць.
  У сне ваяѓнiцам марылася, што быццам iх самiх чэрцi ѓ катлах смажаць. I заадно яшчэ i скуру зразаюць з дапамогай нажыкоѓ. А потым яшчэ i круцяць, i ламаюць.
  Пасля пачынаюцца найболей жорсткiя катаваннi. Дзяѓчынак падвесiлi за валасы i сталi разгойдваць на прэнгу. А далей палiлi агеньчыкам. I дзейнiчалi з вiртуознай выдасканаленасцю.
  Герда ѓспомнiла пра гэта, страляючы, а потым спытала:
  - А як вам пекла?
  Шарлота з усмешкай адказала:
  - Цiкавае месца асаблiва ѓ плане кампанii!
  Крысцiна хiхiкнула i адказала:
  - Можна чарцям там хвасты падкручваць!
  Магда з аскалам зубоѓ, прапiшчала:
  - I дабiвацца самага вышэйшага вынiку! Наогул як на рахунак спаборнiцтваѓ па вогненным пола?
  Герда патрапiла ѓ савецкi танк i рашуча заявiла:
  - У пекле будуць толькi ворагi Трэцяга Рэйха! А сапраѓдныя арыйцы прадоѓжаць ваяваць у iншых сусветах!
  Шарлота ѓпэѓнена пацвердзiла, лупячы босай нагой па бранi:
  - Ды будзе так!
  I блiснула жамчужнымi зубамi.
  Крысцiна прапанавала:
  - Давайце сабе зробiм рогi!
  Магда хiхiкнула i раѓнула:
  - Станем чарцямi вышэйшага разраду!
  I паказала язычок.
  Дзяѓчыны i сапраѓды такiя вясёлыя, i вельмi ѓ iх моцныя мускулы.
  Герда тут заѓважыла:
  - Эх, Маѓглi б нам!
  Шарлота паправiла сяброѓку:
  - Хутчэй ужо Тарзана!
  Крысцiна хiхiкнула i пiскнула:
  - Ах, Тарзан, Тарзан, Тарзан! Уладар усiх краiн!
  Магда з захапленнем прапiшчала:
  - У нас прускi дух! У нас Пруссю пахне!
  Герда хiхiкнула, раскалола савецкi танк i буркнула:
  - Не! Мы дзецi самога Сатаны!
  Шарлота прашыпела з аскалам зубоѓ:
  - I будзем Радзiме верныя!
  Крысцiна ахвотна пацвердзiла падобнае:
  - Ды будзем! Разам з Радзiмай i партыяй!
  Магда пралепятала з захапленнем:
  - Правадыры прыходзяць i сыходзяць, а партыя застаецца!
  Дзяѓчаты пiсалi з энтузiязмам. Дакладней наштабнавала сама Наташка.
  Бой з японскай эскадрай працягваѓся. Генерал мора, i адмiрал Калядны дзейнiчаѓ стрымана.
  Ён нават не кiраваѓ бiтвай, а проста аддаваѓ каманду.
  - Зблiзiцца i бiць!
  Рускiя лупiлi борт у борт. Вось загарэѓся i флагман Тога. Абвалiлiся трубы.
  Наогул для японцаѓ адыходзiць западло. Але яны такiя ганарлiвыя. Праѓда Таго выключэнне. I камандуе адыходзiць.
  Але ад рускiх так проста не адарвацца. Японцы нясуць вялiкiя страты, i адыходзяць.
  Вiкторыя, капiтан эсмiнца, i такая ж напаѓголая, загарэлая да чарноцця, светлавалосая дзяѓчынка, як i астатнiя.
  Вядома ж, вельмi прыгожа, калi дзяѓчаты амаль голыя, стройныя, мускулiстыя. А калi ножкi босыя, то гэта i зусiм хараство i спакуса.
  Вiкторыя з лютасцю прамаѓляе:
  - Я ваяѓнiца, што нарадзiлася ад Сварога! Я унучка Бога Роду. I магу тварыць цуды!
  Ангелiна лагiчна заѓважыла, лупа па самураях:
  - Я таксама не з простых кровей. Бачыш, якая моцная. Мой продак быѓ Iлля Мурамец.
  I дзяѓчына запусцiла цэлую скрынку босымi нагамi.
  Веранiка змагалася адчайна, змагалася з усiмi сiла, i запускала такую баявую моц.
  Дзяѓчына вельмi прыгожая, бландынка, фiгурыстая, з доѓгiмi, мускулiстымi нагамi. Вельмi кахала, калi яе гладзяць.
  Веранiка прамаѓляе:
  - Навошта Японiя на Русь палезла!
  Юлiяна, гэтая прыгожая дзяѓчына, пiскнула, лупячы па самураем:
  - Каб знайсцi сабе пагiбель!
  Дзяѓчына-падлетак за апошнiя месяцы падрасла i стала больш мускулiстай i пышнай фiгурай. Юлiяна расквiтала i стала такой прыгожай. А валасы белыя з лёгкай пазалотай. Усё часцей ёй хочацца мужчыну. Толькi нявiннасць страцiць страшна.
  Але вось няхай пагладзяць, палашчаць, пацалуюць, лiжуць. Лепш за ѓсё мець справу з юнгамi. Яны таксама баяцца, i баяцца i меншыя за рызыку, што захочуць нечага больш сур'ёзнага.
  Юлiяна вельмi добрая ваяѓнiца i страляе. Таксама марыць стаць фельдмаршалам. Акрамя таго ёй хочацца стаць тыпу Магамеда i стварыць уласную рэлiгiю.
  Славалюбiвая дзяѓчынка.
  Вось калi б сам цар Мiкалай Другi падобна Уладзiмiру Сонейку ѓзялi б i ѓвёѓ у Расii Раднаверства i Вярнуѓся б да Рускiх Багоѓ.
  Навошта нам Марыя?
  Слава Багародзiцы - Ладзе.
  Яна вядома ж лепшая, чым у Бiблii.
  Наша Лада вельмi прыгожая, з валасамi колеру золата i яна сапраѓдная Багародзiц i Мацi Багоѓ, i Дачка Адзiнародная Усемагутнага Роду!
  Творцы Сусвету.
  Род Быѓ заѓсёды i Ён, як Алах - Усемагутны, Адвечны, Усёведны, Усюдыiсны, i ѓвесь сусвет яго храм.
  Чым ён горшы за габрэйскi Яхвэ цi слабейшы за яго?
  Род стварыѓ незлiчонае мноства Сусветаѓ!
  Ён пражыѓ столькi, што i ѓявiць нельга!
  Рода быѓ перш за ѓсiх часоѓ. Не было часу, а Род Быѓ!
  I заѓсёды будзе!
  Усе Багi-дэмiругi дзецi Рода!
  А мы яго ѓнукi!
  Але Род не забараняе пакланяцца сваiм дзецям, i Багам. Род - Гэта Бог Багоѓ.
  I Сварог - Бог Багоѓ!
  А людзi ѓнукi Багоѓ! Слава Рускiм Багам!
  Юлiяна малоцiць японцаѓ. Падобна, Рускiя Багi i рускiм людзям дапамагаюць.
  Хутка даб'юць Таго i канец вайне. А можа, давядзецца яшчэ высаджвацца ѓ Японii. Тым лепш i Токiа заваюем. Тым горш для Японii. Зрэшты, стаць часткай Расii не так ужо i страшна.
  Юлiяна пытаецца Ганну:
  - Як ты думаеш, мы павiнны захапiць Японiю?
  Рудаватая прыгажуня адказвае:
  - Вядома ж, так!
  Юлiяна пытаецца з iлжывым здзiѓленнем:
  - А навошта?
  Ганна рашуча заяѓляе:
  - Каб потым не было пагрозы! Што не прыйшлося зноѓ ваяваць, з жадаючымi адпомсцiць японцамi!
  Юлiяна ѓсклiкнула:
  - I гэта правiльна!
  Рускiх флот пераследуе японцаѓ, i топiць iх караблi.
  Юльяна ж вядзе разумовы дыялог.
  Вось навошта патрэбна малiтва? Бо заѓсёды чалавеку мала таго, што ѓ яго ёсць. Калi растуць даходу, растуць i запатрабаваннi. I гэта добра. Менавiта гэта рухае прагрэс. Людзi жадаюць усё больш i больш. I Рускiя Багi ѓ гэтым дапамагаюць, стымулюючы навуку.
  Мудрасць Рускiх Багоѓ вялiкая.
  А Хрысцiянства? Чаму яно вучыць?
  Што Зямля i ѓсё што на ёй ёсць - згараць! Ды хiба так можна стымуляваць разьвiцьцё чалавецтва?
  Вядома - Руская Вера не вучыць у адрозненне ад Хрысцiянства i Iсламу канцу свету. Раднаверства як вучыць, што людзi ѓ будучынi разаѓюцца i стануць самi падобна Багам-дэмiургам.
  Што навука, прагрэс i розум зробяць з нас Багоѓ! I што людзi стануць мацнейшымi i мудрэйшымi.
  А што Хрысцiянства вучыць?
  Што мы глiна? Што мы нiхто! Што Бог усё, а чалавек - нiшто!
  А вось Раднаверства ѓзвышае чалавека.
  Але самае дрэннае ѓ Бiблii, гэта ѓзвышэнне габрэяѓ над астатнiмi народамi. Пасля гэтага дзiвiшся, як хто ѓ падобнае верыць. I чаму хрысцiянства аказалася такiм жывучым?
  А маглi б рымляне i сваю рэлiгiю прыдумаць. Яны ж разумныя. I манатэiзм зрабiць свой.
  Навошта нам чужая вера? Ёсць i рай - Iрый. I Шлях памiж зоркамi, па Млечным шляху, i вучэнне аб эвалюцыi духу. Калi ты сам можаш дарасцi да Бога.
  А не быць проста авечкай, якая схiляецца па раi, а яе ягня падганяе жазлом жалезным.
  Так што ёсьць выбар.
  Цi сваё роднае, цi габрэйскае - чужое!
  Ну, навошта рускiм чужая вера. Эх ну чаму Пётр Першы не адрадзiѓ Раднаверства.
  Малiлiся б сваiм багам, i сваёй Багародзiцы Ладзе.
  I сталi б Рускiя Багi ѓсiх мацнейшымi, i прывялi б нас да перамогi.
  А Арабы? Яны стварылi сваю рэлiгiю. I не сталi браць чужую.
  Эх, ну чаму ѓ Расii не знайшлося Рускага Магамеда.
  I чаму нiводзiн цар не падтрымаѓ у гэтым прарокаѓ?
  Новая рэлiгiя - Раднаверства ѓ форме манатэiзму!
  I Слава Вялiкай Расii!
  Пачатак красавiка 1955 года адзначылася ѓзмацненнем абстрэлаѓ пазiцый савецкiх войскаѓ. Немцы, нешта ладзiлi. Хоць пакуль бездаражы i цяжкiм танкам Трэцяга Рэйха цяжка рухацца.
  Але вiдавочна быць па цяпле вялiкай бойцы. А пакуль Наташка працягнула пiсанiну.
  Падчас бiтвы i пераследу Таго страцiѓ больш за палову караблёѓ. Калядны атрымаѓ за перамогу на моры ѓзнагароду ад цара Мiкалая. Мала таго яго ѓжо параѓноѓвалi з Ушаковым. На самой справе рускiя перамаглi. I зараз быѓ выбар - што рабiць далей. Сiтуацыя патрабавала высадкi на японскiя астравы.
  Брытанiя i ЗША не хацелi свету. I ганарлiвыя японцы не збiралiся зладжваць зброi.
  Зрэшты, мiкада паведамiѓ, што ён гатовы на нулявы варыянт. Мiкалай Другi паведамiѓ, што Расея патрабуе ѓсю Курыльскую граду i Тайвань. I гэта мiнiмальныя прэтэнзii.
  Не гаворачы ѓжо i аб патрабаваннi кантрыбуцыi ѓ мiльярд залатых расiйскiх рублёѓ, якая павiнна пакрыць усе выдаткi на зацяжную вайну.
  Пасля першапачатковых няѓдач, рускае войска цалкам ачысцiла Карэйскi паѓвостраѓ ад японцаѓ. Лiневiч атрымаѓ званне фельдмаршала.
  Атрымаѓ павышэнне да генерал-аншэфа i Кандраценкi, герой i галоѓны абаронца Порт-Артура.
  Японiя, вядома ж, адхiлiла ѓсе прапановы аб свеце. Так што трэба было зараз перанесцi баявыя дзеяннi на метраполiю.
  Для чаго рыхтавалiся транспартныя судны.
  А пакуль Калядны паляваѓ за Таго, каб дабiць яго эскадру.
  Дзяѓчаты круцiлiся сабе, i круцiлiся.
  Вiкторыя, шлёпаючы босай ножкай па бранi i, заѓважыла:
  - Тут самае складанае Таго знайсцi, а не разбiць!
  Юлiяна хiхiкнула:
  - А куды ён дзенецца! Яго расплюшчаць!
  I дзяѓчына зноѓ падумала.
  Вось iснуе вялiкая памылка, што Бiблiя адкрыццё Божае. А на чым яно засноѓваецца? Бо ѓ Старым запавеце, габрэi ад iмя Бога тварылi страшныя рэчы. Забiвалi жанчын i дзяцей, спальвалi гарады, i каралi нават жывёл.
  Цi можа быць вышэйшы розум такiм? Хутчэй за ѓсё, не. I наѓрад цi Бог ухвалiѓ бы забойства дзяцей Елiсеем. Ва ѓсякiм разе Бог Род. Сапраѓды, з чаго вы ѓзялi, што ѓ Бiблii ёсць аб'яѓленне Усявышняга Творцы Сусветаѓ?
  На якой падставе?
  Нават у самой Бiблii не гаворыцца, што ёсць нейкiя iншыя планеты населеныя людзьмi i створаныя Iеговай. Там увогуле не iдзе гаворка, што ѓ Сусвеце поѓна зорак з планетамi. I нават напiсана, што Бог паставiѓ зямлю на цвёрдых асновах, не пахiсьнецца яна на век.
  Як нi круцi, але не навуковая Бiблiя кнiга. Дык цi варта за яе чапляцца? I колькi разоѓ у ёй сустракаецца выраз - канцы Зямлi, чатырох канцоѓ зямлi, нябесная цвердзь i гэтак далей?
  А ѓвогуле вобраз Хрыста самы спрэчны. Цi стаѓ бы Усемагутны Бог i Творца Сусвету пакутаваць на крыжы? Гэта неяк ненатуральна i аддае мазахiзмам. Дзеля чаго iсцi на Крыж Беламу Богу. Iншая справа ваяваць з мячом. Можа, нават супраць Чарнабога. Свайго Роду дуалiзм двух сутнасцяѓ светабудовы.
  Вось калi зыходзiць са славянскiх легенд пра Белага Бога, то тут куды больш лагiчна. Не мазахiзм, i патрабаваннi спачування i веры, а найвялiкшы гераiзм светлай часткi Бога Роду. У яго барацьбе са злом i Чарнабогам.
  У канчатковым вынiку Белабог перамог смерць, i даѓ людзям, а таксама ѓсiм iстотам у сусвеце радаснае жыццё.
  Прычым, у адрозненне ад Хрысцiянства, якое дае шчасце толькi малому працэнту загадзя абраных Усявышнiм Богам, у Раднавер'i ратуюць усе разумныя. Дакладней атрымлiваюць неѓмiручасць.
  Дрэнныя людзi нясуць пакаранне. Увасабляюцца ѓ рабоѓ, калек, няѓдачнiкаѓ. У крайнiм выпадку, iх чакае i Пекла. Але не назаѓжды. Адбыѓшы пакладзенае пакаранне ѓ Пекле, душа зноѓ увасабляецца. I нават самы апошнi мярзотнiк захоѓвае шанец дарасцi да Бога-дэмiурга. Або знайсцi сабе вечнае шчасце ѓ Iрыi.
  Для воiнаѓ-герояѓ ёсць свае ѓзнагароды. Цi ты ѓвасобiшся ѓ цара, палкаводца, мiльярдэра, цi надзвычай удачлiвага чалавека, цi нейкага феномену. Або калi ты ѓжо стамiѓся ад подзвiгаѓ i сталай барацьбы, цябе чакае адпачынак у Iрыi. А так усе самыя разнастайныя задавальненнi. Ты нiбы вечна юны мiльярдэр на курорце.
  I цудоѓныя валькiрыi, цэлыя гарэмы i палацы чакаюць цябе. I забаѓкi, i святы, i вандраваннi, i гульнi, i балi, i салодкае вiно ад якога не балiць галава, i лёгкiя подзвiгi. Можа, ты таксама мець у Iрыi ѓладу i рабоѓ, i самых прыгожых жанчын. А жанчыны-гераiнi ѓ Iрыi, самых прыгожых i ласкавых юнакоѓ. I ѓсё будзе прыгожа, i выдатна.
  Задавальненнi, толькi задавальненнi i забавы - зверасучасныя i старажытныя.
  А калi табе надакучыць ашчаджаць, зноѓ можаш ѓвасобiцца на млечным шляху.
  I працягнуць свой рух з самаѓдасканалення. Каб калi-небудзь самому стаць Богам-Творцам i Сынам Усявышняга Роду.
  Не адна жыць у чалавека, а шмат. I заѓсёды ёсць шанц любой душы дасягнуць вяршынi.
  Будзеш паводзiць сябе дрэнна - будзе больш пакут i пакут. I ѓ Пекле пасмажыць, што мала не здасца. Але вечных катаванняѓ не будзе. Грэшнiк адкупiць сваю вiну пакараннямi ѓ пекле, i атрымае новы шанц на выпраѓленне i ѓзвышэнне.
  Гэта адрознiвае ад Хрысцiянства i Iсламу, дзе калi ѓжо ѓ пекла, то назаѓжды i нiякiх шанцаѓ. Прычым i Хрысцiянства, i Iслам абяцаюць бясконцыя мiльярды мiльярдаѓ гадоѓ пакут не за дрэнныя ѓчынкi, здзейсненыя падчас кароткага чалавечага жыцця, а ѓсяго толькi за нявер'е.
  А гэта ѓжо яѓны перагiн.
  Нават вожыку зразумела, што сучаснаму чалавеку Раднаверства i блiжэй i радней, i больш рацыянальнае.
  Разважанне перапынiла з'яѓленне японскiх караблёѓ на гарызонце. Што ж дагналi Таго.
  Хавацца яшчэ японцы могуць, але ѓцякаць ад бою - ганьба. I вось Тога прыняѓ няроѓны бой.
  Дзяѓчыны носяцца па палубе - басаногiя i блiскучыя. Страляюць сабе i валяць самураяѓ. Такiя адважныя чартоѓкi. У iх люты агонь. I вочы блiшчаць сапфiрамi i смарагдамi.
  I босыя пятачкi, кругляшкамi мiльгаюць. I блiскучыя ѓсмешкi свецяцца.
  I прылада ѓ дзесяць цаляѓ як стрэлiѓ. Як лупне. Што нават мiнаносец японскi раскалоѓся.
  Юлiяна пiскнула:
  - Вось што Рускiя Багi робяць!
  Вiкторыя, чые голыя, загарэлыя ножкi так i мiльгалi, паправiла:
  - Хутчэй робiм, гэта мы самi!
  Веранiка прапанавала:
  - Давайце тады праспяем!
  Рудая Ганна падхапiла:
  - Вядома, жа, з песняй будзе весялей.
  I ѓвесь батальён дзяѓчат заспяваѓ, цэлую баладу.
  Цар Мiкалай ты руская зямля,
  На славу нашай мацi Айчыны...
  У Расii ѓсе мы дружная сям'я,
  Шкадаваць не будзе, ведайце нашага жыцця!
  
  Для нас ёсць iмператар проста Бог,
  Якi светабудовай мудра кiруе...
  I я хачу Усявышнi каб дапамог,
  I ператварыѓся ѓ груду моха Каiн!
  
  Я веру, будзе шчасце на Зямлi,
  I радасць на планеце заззяе...
  Спакой i радасць валадараць усюды,
  Расiя стала сапраѓдным раем!
  
  Пабудаваны будзе царскi камунiзм,
  Нiзвергне ѓ пекла грозны рык забойцы...
  I мы ѓзлятаем прама ѓверх не ѓ нiз,
  Знiкнуць супостаты-крывапiйцы!
  
  Не трэба думаць, цар зусiм не дрэнны,
  Яму дадаць хоць крыху ѓдачы...
  Няхай будзе з Мiкалаем рускi Бог,
  Тады здолее ѓрэзаць смела рэшты!
  
  Расiя гэта Радзiма сланоѓ,
  Краiна цудоѓней проста не бывае...
  Не трэба нам хлопцы лiшнiх слоѓ,
  Набат на лаянку ваяѓнiк склiкае!
  
  Як не спрабуй вораг Русь адолець,
  Я ведаю, у цябе мяжа сарвецца...
  Непераможны Русiч мядзведзь,
  А над Расiяй не заходзiць сонца!
  
  Для Радзiмы няма вышэй, ведайце гор,
  Што пiк мiгоча царства камунiзму...
  Я веру, сьцерцi Гасподзь ворагаѓ,
  I не пройдзе аскалы рэваншызму!
  
  Хай будзе над планетай Русь ззяць,
  Краiна што шчасце людзям падарыла...
  Iспыты, здаючы, толькi на пяць,
  Бо Радзiмы невымерная сiла!
  
  Ды будзе, вечна славiцца каханне,
  У дваццатым стагоддзi цi дваццаць першым...
  Няхай патокам льецца бурна кроѓ,
  Не будзе вiцязь проста забабонным!
  
  Ты кроѓ ворагаѓ Бацькаѓшчыны адважны,
  Яна няхай патокам заструменiць...
  I супастата папросту разьбi,
  Дабраславяць на лаянку святыя твары!
  
  Хай будзе ѓ нашай Радзiме зорка,
  Што паказвае шлях i светабудова...
  Споѓнiцца вялiкая мара,
  Усiм iншым людзям проста ѓ навуцы!
  
  Ды мы ворагаѓ Айчыны скрышым,
  I справiмся з бязмежнай ардою...
  Над намi золатакрылы херувiм,
  Ня быць перамозе разам з Сатанаю!
  
  Хоць ведайце, Багi Рускiя моцныя,
  Мы адродзiм велiч Расii...
  Хоць славяне i раз'яднаныя,
  Але стану ѓсё роѓна адной месiяй!
  
  Наш слаѓны цар Вялiкi Мiкалай,
  Ты адолеѓ Японiю нядрэнна...
  Так што ваяѓнiк доблесна мацуйся,
  I будзь вялiкiм, а не скамарохам!
  
  Пакуль доѓжылася зацiшша Наташка штабнавала пры дапамозе босых пальчыкаѓ ног сваю эпапею.
  Пасля канчатковага знiшчэння флота японцаѓ, расiйскае войска прыступiла да высадкi дэсанта непасрэдна ѓ самой Японii. Ну, што ж цар Мiкалай Другi вырашыѓ няхай будзе ѓ Расii яшчэ адна вялiкая на астравах губерня. А сам яшчэ рускi кiраѓнiк стане i японскiм мiкада.
  Заадно назаѓжды будзе ѓхiленая пагроза з боку краiны ђзыходнага Сонца. А царскае войска папоѓнiцца ваяѓнiчымi i адважнымi салдатамi.
  Так што быѓ рацыя - заваяваць Японiю целиков. I перакiдвалiся войскi на метраполiю.
  Дзяѓчыны i iх батальён уступiѓ у бiтву з самураямi на сушы. Дзяѓчынкi сустрэлi самураяѓ трапнымi стрэламi, шаблямi i кiдкамi босымi ножкамi гранат.
  Веранiка шпурнула голай нагой лiмонку i пiскнула:
  - За цара i Айчыну!
  I пальнула па японцах.
  Юлiяна таксама шпурнула босымi пальцамi ног гранату i пiскнула:
  - За Русь першазваную!
  I таксама цвiкнула па самураях.
  Тут i рудая Ганна лупанула, i прапiшчала:
  - Слава матухне царыцы!
  I таксама прабiла супернiка.
  Дзяѓбанула i Ангелiна, босымi нагамi запусцiѓшы цэлую бочку ѓзрыѓчаткi, i далёка раскiдаѓшы японцаѓ:
  - Слава Русi!
  I Вiкторыя лупанула. Смела японцаѓ i голымi пяткамi паддала разбуральную лiмонку.
  Усклiкнула ва ѓсю глотку:
  - За новыя рубяжы!
  Веранiка цвiкнула па японцах i пiскнула:
  - За вечную Русь!
  I таксама секанула па самураях:
  Юлiяна ѓзяла, урэзала па японцах. Шпурнула босай ножкай гранату па непрыяцелю i пiскнула:
  - За адзiную i непадзельную царскую iмперыю!
  I дзяѓчына свiснула. Была вiдаць, што падлетак стала нашмат буйней, грудзi высокая, стан вузкая, сцёгны мясiстыя. Яна ѓжо мела постаць дарослай, мускулiстай i здаровай i моцнай жанчыны. А тварык такi юны. З цяжкасцю дзяѓчынка душыла жаданне заняцца каханнем. Толькi лашчаць няхай. I лепш з iншай дзяѓчынай, тая хоць не пазбавiць некранутасцi.
  Юлiяна вельмi спрытна босымi нагамi шпурляе гранаты ѓ японцаѓ. I вельмi пасьпяхова дзейнiчае.
  Ганна вельмi рудая i таксама вельмi прыгожая. I наогул у батальёне такiя дзяѓчынкi выдатныя, проста найвышэйшы смак.
  Босай нагой Ганна кiдае гранату i шчабеча:
  - Няхай славiцца Вялiкая Расiя!
  I таксама як крутанецца.
  Ну i дзяѓчаты, ну i прыгажунi!
  Скача i Ангелiна. Такая дзяѓчына буйная - у два метры ростам, i сто трыццаць кiлаграм вагi. Пры гэтым не тоѓстая, з лiтымi цяглiцамi, i крупам ломавага каня. Вельмi кахае мужчын. Марыць нарадзiць дзiця. Але пакуль не атрымоѓваецца. Многiя яе проста баяцца. I вельмi агрэсiѓная дзяѓчына.
  Не яе мужыкi просяць, а яна сама нахабна дамагаецца. Без сораму i сарамлiвасцi.
  I ёй гэта падабаецца. Быць актыѓным бокам.
  Пры гэтым Ангелiна выдатны воiн. I шмат здзейснiла подзвiгаѓ. Вiкторыя камандуе iх батальёнам.
  Таксама кiдае босай ножкай гранату i крычыць:
  - Будзе святло над краiнаю!
  Веранiка шпурляе босай ножкай лiмонку i шэпча:
  - Слава Русi!
  Юлiяна таксама кiдок здзяйсняе босымi пальчыкамi i раве:
  - На славу Радзiмы святой!
  Ганна верашчыць:
  - Са смуткам незямным!
  I таксама ляцiць кiнуты босай ножкай прэзент.
  Далей ужо Ангелiна завывае. Таксама кiдае босымi ножкамi цэлую нiзку гранат.
  I дзеѓка-волаты раве:
  - У Iмя Белага Бога!
  Вiкторыя таксама паслала гранату босымi пальчыкамi ножак i вякнула:
  - У iмя Хрыста!
  I дала пару стрэлаѓ.
  А Ангелiна пачала штабнаваць з кулямёта. У яе гэта вельмi спрытна атрымлiвалася.
  Карацей кажучы, дзеѓка-звер.
  Веранiка пiскнула з апломбам:
  - Я наогул супермэн!
  I кiнула гранату босай ножкай.
  Юлiяна таксама стрэльнула. Збiла японцаѓ.
  Прачырыкала:
  - Слава Расii!
  I босай ножкай запусцiла гранату.
  Ганна таксама запiшчала:
  - За Русь святую!
  Ангелiна цэлай скрыняй запусцiла па японцах. I ѓзяла, зараѓла з ашалелай лютасцю:
  - За Сварога!
  Вiкторыя ѓзяла i прапiшчала:
  - За новы строй!
  I гранату босай ножкай кiнула!
  Веранiка прабляяла:
  - За мускулы сталёвыя!
  I таксама босымi пальцамi ног запусцiла гранату.
  Юлiяна таксама ѓзяла i прапiшчала:
  - За каханне i чараѓнiцтва!
  I босыя ножкi ѓ руху.
  Ганна рудая д'ялiца ѓзяла i запусцiла скрыню з гранатамi i прапiшчала:
  - За межы на Марсе!
  Ангелiна таксама бочку з дынамiтам запусцiць i буркне:
  - За сусветны парадак Расii.
  I Вiкторыя як гаркне:
  - За новы шлях на шчасце!
  Пасля чаго дзяѓчыны як дружна засмяюцца.
  Наташка пакуль працягнула пiсаць...
  Войскi царскай Расii рухалiся ѓ напрамку Токiо. Алег Рыбачэнка i Маргарыта былi ѓ першых шэрагах. Хлопчык i дзяѓчынка ѓжо паспелi праславiцца i сябе зарэкамендаваць у бiтвах. Яны бiлiся з першых дзён аблогi Порт-Артура.
  Гэтыя дзецi сапраѓды героi. Менавiта яны адыгралi ролю феноменаѓ, якiя ѓтрымалi падчас лiстападаѓскiх i снежаньскiх штурмаѓ Порт-Артур.
  Тады хлопчык i дзяѓчынка, таксама басаногiя i напаѓголыя ѓ мароз залеглi ѓ кулямётаѓ.
  Калi ты басанож у мароз, то рускiя багi даюць табе фенаменальную сiлу i ты здольны на вялiкiя цуды.
  Хлопчык i дзяѓчынка сталi страляць з кулямётаѓ па японцах, якiя насоѓваюцца. I рабiлi гэта надзвычай трапна. Што не стрэл, тое трапленне. Такi цуд тварылi напаѓголыя, басаногiя дзецi ѓ мароз. I менавiта дзякуючы холаду i таму, што босыя ногi датыкалiся са снегам, рускiя Багi-дэмiургi прыйшлi iм на дапамогу.
  Алег Рыбачэнка страляючы i, выкошваючы японцаѓ, прачырыкаѓ:
  - Верная Лада ты нам дапамажы!
  Маргарыта гэтая адважная, залатавалосая дзяѓчынка вынiшчаючы фашыстаѓ, таксама празвiнела:
  - Будуць зрынуты злыя ворагi!
  Хлопчык Алег шпурнуѓ босай нагой гранату, раскiдаѓшы японцаѓ, прашыпеѓ:
  - Слава Айчыне - мацi нашай!
  Маргарыта таксама запусцiла босай ножкай гранату i пiскнула:
  - Будуць ворагi тырчаць ля парашы!
  Хлопчык i дзяѓчынка змагалiся з каласальнай разлютаванасцю. У iх было столькi волi, сiлы i характару, што можна было толькi дзiвавацца.
  Алег Рыбачэнка ведучы агонь, праспяваѓ:
  - Слава Сварогу!
  Маргарыта страляючы, выдала:
  - I Усемагутнаму Роду!
  Юныя ваяѓнiкi былi вялiкiмi i выдатнымi!
  Алег, пасылаючы без промаху кулi з кулямёта, выдаѓ:
  - За намi Радзiма, са мной Белы Бог!
  Маргарыта прачырыкала з энтузiязмам:
  - Каб Радзiмы вораг у цяжкiх пакутах здох!
  I паказала дзяѓчынка свой доѓгi язык.
  Алег, крышачы японцаѓ, вiскнуѓ:
  - Хай будзе слава на Зямлi!
  Маргарыта з гэтым згадзiлася:
  - Хай будзе слава!
  I касiла сабе японцаѓ.
  Дзецi выкошвалi японцаѓ сотнямi i тысячамi. Тыя лезлi i лiтаральна закiдвалi ѓсе подступы трупамi.
  Алег хiхiкнуѓ i заѓважыѓ, знiшчаючы японцаѓ:
  - I Чорны Бог у лаянцы дапамагае!
  Маргарыта з энтузiязмам пагадзiлася:
  - За нас i Чарнабог!
  I босай ножкай як запусцiць гранату.
  Алег Рыбачэнка праспяваѓ:
  - Тысячы тысяч...
  Маргарыта, крушаны фрыцаѓ, дадала:
  - Полк за палком...
  Хлопчыка-тэрмiнатар знiшчаючы, пiскнуѓ:
  - З кулямёта японца прыб'ём!
  Дзяѓчынка-тэрмiнатар захоплена дадала:
  - Нашы героi гэта прыгажосць!
  I зноѓ ад босай ножкi ляцiць граната.
  Алег Рыбачэнка пiскнуѓ:
  - Дзяѓчынка дакладна, красуня боса!
  I хлопчык таксама кiдае босай нагой гранату.
  Дзiця трэба сказаць прыгожае, i вельмi мускулiсты. А як ваюе.
  Маргарыта ѓсклiкае, вынiшчаючы самураяѓ:
  - За Русь святую!
  I ляцiць кiнутая босай ножкай граната.
  Алег дадае:
  - За рускiх багоѓ!
  I таксама граната пушчанай босай наженькай хлопчыка пралятае. I раскiдае супернiкаѓ.
  Маргарыта знiшчае японцаѓ i шэпча:
  - На славу Радзiмы Багоѓ!
  I паказвае мову!
  I зноѓ граната, кiнутая босай нагой дзяѓчынкi выпростваецца з японцамi. А кулямёты ѓсё пiшуць.
  Алег, секчы ворагаѓ, цвiркае:
  - Герояѓ Айчыны збiрае набат.
  I зноѓ дае чаргу.
  I ляцiць кiнутая хлопчыкам граната.
  Маргарыта таксама разбурае працiѓнiка i шыпiць.
  -За святую Русь!
  I вось ляцiць ад кiдка босы ножкi дзяѓчынкi граната. Раскiдвае ва ѓсе бакi непрыяцеля.
  Алег страляючы, i амаль кожная куля ляцiць у мэту, спявае:
  - Радзiма мая...
  I зноѓ босай ножкай гранату па японцах.
  Маргарыта знiшчала самураяѓ i пiскнула:
  - Ганарлiва i мiлая!
  I ад босай нагi дзяѓчынкi iмчыцца граната.
  Алег Рыбачэнка кулячы па непрыяцелю, дадае:
  - Радзiма мая...
  Дзяѓчынка, з лютасцю ведучы агонь, дадае:
  - Ты вянок розуму!
  I зноѓ ад босай нагi дзяѓчыны ляцiць забойная граната.
  Гара Высокая лiтаральна завалена трупамi самураяѓ. Японцы яе вельмi багата абросiць крывёй.
  Хлопчык i дзяѓчынка тады азарылiся нязгаснай славай, але гару Высокая не падалi.
  I зараз ваююць, нiбы волаты ѓжо на зямлi Японii...
  Накат адбываецца хвалi цунамi. Якая абвальваецца на пазiцыi расейскiх войскаѓ. Але тыя доблесна адлюстроѓваюць нацiск супернiка. I паказваюць сваю гераiчнасць.
  Алег страляе i цвiркае:
  - Вернымi будзем заѓсёды!
  I ад яго босай нагi зноѓ ляцiць граната. I разносiць японцаѓ.
  Маргарыта таксама страляе. Прычым робiць гэта вельмi i надзвычай трапна, прамаѓляючы:
  - Русь не сагнецца!
  I таксама пушчаная босай нагой граната трапляе па самураях.
  Дзецi-тэрмiнатары руляць i педалят.
  Дзяѓчынкi крыху адцягнулiся ад тэмы вайны з Японiяй i вярнулiся да рускiх багоѓ. На гэты раз дзяѓчынкi пiсалi аб славянскай багiнi палявання.
  Наташка, босымi ножкамi трымаючы пяро, вывела:
  Багiняй палявання ѓ славян была Дзевана - дачка Пяруна i Дзiвы Дадолы.
  I трасянуѓшы сваёй голай з клубнiчнымi саскамi грудзьмi, працягнула.
  Канапа часта малюецца ѓ грамадстве белага ваѓка. Было павер'е, калi сустрэѓся белы воѓк, паляваць у гэты дзень нельга.
  Затым босымi пальчыкамi ног працягнула пiсаць Зоя.
  Старажытнаславянская багiня Дэвана шанавалася як апякунка палявання. Дар ёй прыносiлi паляѓнiчыя перад паляваннем у капiшчах, што ѓ гушчары ставiлi. Лiчылася, што багiня не церпiць пустога забойства звера, калi не дзеля ежы паляѓнiчы забiваѓ жывёлу, а дзеля забавы або ѓдаласць маладзецкую паказаць, кара чакала яго.
  Тут ужо Аѓгусцiна стала босымi ножкамi пiсаць.
  Апроч заступнiцтва паляванню ѓ сферы ѓплыву Дзеваны ѓсе звяры лясныя знаходзiлiся. Вучыла iх багiня паляваць ды выжываць у сцюжу лютую.
  Святлана прачарцiла босымi ножкамi.
  Калi паляѓнiчыя забiвалi звяроѓ дзеля забаѓкi а не ад галечы карала iх Дзевана, насылала змей атрутных ад укусу якiх якi правiнiѓся памiраѓ пакутлiвай смерцю.
  Тут ужо Наташка трасучы аголенымi грудзьмi, накiдала:
  Славянская багiня Давана з'яѓляецца ѓнучкай Сварога , дачкой Пяруна да Дадолы, жонкай Святабора - апекуна лясоѓ запаведных ды гаяѓ.
  Зоя босымi ножкамi чыркнула.
  Патрабы заступнiцы палявання прыносяць у нетрах, дзе i будуюць ёй капiшча.
  Басаногая Аѓгусцiна таксама сваё прачырыкала з вялiкiм энтузiязмам.
  Заступнiца палявання Дэвана адлюстроѓвалася маладой прыгожай дзевай з вачыма колеру лiстоты зялёнымi, валасамi ѓ косы заплеценымi колеру меднага ды з лукам у руках. Адзення на ёй са шкур ваѓка або мядзведзя дзе каптур прадстаѓлены галавой забiтай жывёлы. Вобраз Дзеваны перасякаецца з грэцкай багiняй палявання - Артэмiдай. Дзе апроч вонкавага аблiчча назiраюцца i агульныя рысы характару.
  А тут голай ножкай прачарцiла i Святлана.
  У бацькi багiня атрымала ѓ спадчыну сiлу, смеласць, iмкненне да першынства. У мацi Дадолы - багiнi вiльгацi нябеснай яна ѓзяла гонар ды прыгажосць. Умее багiня палявання страляць з лука, абарочвацца зверам розным, ды птушкай лясной.
  Далей зацiснуѓшы ручку памiж пунсовых саскоѓ, прачарцiла Наташа.
  Палюе любiць багiня ѓ месяцовыя ночы, тым часам паляѓнiчыя ѓ лес не хадзiлi.
  Далей грудзьмi вывела i Зоя з залатымi валасамi дзеѓка.
  Паднашэньне Дэванэ рабiлi ѓсе, хто ѓваходзiѓ у лес. Паляѓнiчыя дзялiлiся часткай здабычы: кавалачкам шкуры, крыху мяса, а дзяѓчаты неслi прадукты сваёй працы, напрыклад пiражкi. Таксама прымала ѓ дар багiня ляснога палявання стужкi, пацеры i iншыя дзявочыя атрыбуты.
  Вогнезарная Аѓгустына ѓзяла i голымi грудзьмi прачытала:
  Жывёла: белыя ваѓкi;
  прадметы: плашч з ваѓчынай цi мядзведжай галавой.
  Басаногая Святлана прачырыкала, выкарыстоѓваючы грудзей з лалавымi саскамi.
  Асцярожным сiмвалам славянскай багiнi палявання лiчыцца зорка 7 прамянёѓ з звернутым вострым промнем уверх.
  Тут ужо i Наташка босымi ножкамi акрэслiла:
  Сiла абярэга Дэваны цi як уплывае нашэнне талiсмана:
  чалавек набывае ѓпэѓненасць у сваiх сiлах;
  папярэджвае здзяйсненне памылак;
  прыцягвае поспех у працы;
  беражэ i ѓмацоѓвае здароѓе.
  I Зоя выкарыстоѓваючы ружовыя бутоны грудзей, вывела:
  Згадка даты ѓшанавання дачкi Пяруна не захавалася, паляѓнiчыя яе славiлi перад пачаткам i па канчатку палявання.
  Далей Аѓгусцiна ѓзяла i голымi грудзьмi накiдала:
  Па мiфалогii Дэвана вырашыла што яна лепшая сярод багоѓ i павiнна кiраваць i вырашаць усе спрэчкi памiж мiрамi. Захацела яна зрынуць нябеснага каваля - Сварога i заняць яго месца. Аднак даведаѓся Пярун пра гэта i прадухiлiѓ пераварот. Пасля таго як угаварыць наравiстую прыгажуню не ѓдалося Пярун бiѓся з дачкой i перамог.
  А потым Святлана аголеным бюстам накрэслiла:
  Спачатку яны бiлiся на дзiдах ды мячах, потым у выяве львоѓ, пасля ѓ аблiччы арлоѓ, не атрымалася адолець Пяруна. Звярнулася тады Дзевана ѓ беларыбiцу ды стаiлася на дне марскiм. Вырабiла багiня Макоша чароѓныя сеткi i злавiлi багi чароѓную рыбу. Пасля гэтага Дзевана дала абяцанне пакiнуць iдэю заняць вярхоѓнае месца.
  Босымi ножкамi вывела Наташка:
  Прайграѓшы бiтву, багiня пасялiлася ѓ гушчары дзе заваблiвала падарожнiкаѓ у хату. Пасля таго як яны клалiся на ложак, пераварочвала Дэван яе i чалавек аказваѓся ѓ свеце навi, а ад туды выхад смяротным зачынены. Даведаѓся бацька пра гэтыя злачынствы, папрасiѓ бога агню - Семаргла даставiць дачку да яго i выдаѓ замуж за Святабора - захавальнiка лясоѓ каб характар змякчыць яе цяжкi.
  Златавалосая Зоя ѓзяла i таксама грудзьмi накiдала:
  Шмат падзей апiсана ѓ розных легендах. З часам багiня стала мудрэй i спакайней. Сочыць зараз за ляснымi жыхарамi ды паляѓнiчымi, каб баланс не парушаѓся.
  I Аѓгусцiна нарэшце скончыла, пiсанiну, сваiмi лалавымi саскамi.
  Муж Дзеваны - Святабор быѓ захавальнiкам лясоѓ i лясных жыхароѓ. Сачыѓ, каб паляѓнiчыя паважалi звяроѓ i без патрэбы не забiвалi. За забойства жывёл з дзiцянятамi i лоѓлю рыб у перыяд нерасту мог жорстка пакараць.
  Святлана пад канец вымавiла:
  - Слава Рускiм багам!
  Наступiла 20 красавiка 1955 гады. У Трэцiм Рэйху святкавалася шасцiдзесяцi шасцiгоддзе фюрара.
  Як звычайна баль на вестку мiр. Няхай i дата не круглая. Але ѓсё роѓна адзначаецца.
  Сам Адольф Гiтлер сядзiць на троне, абсыпаным каштоѓнымi камянямi. Вялiкi заваёѓнiк, што трымае пад акупацыяй Еѓропу, Афрыку, Блiзкi Усход, а таксама частку СССР.
  Фюрар пачаѓ лысець на лбе i некалькi пасiвеѓ. Але пакуль выглядае дастаткова бадзёра. Рухi энергiчныя. Здавацца iдал Вялiкай Германii не мае намеру.
  Як заѓсёды перад Гiтлерам гароднiна, садавiна, кашы, i супы. Вегетарыянец. Акрамя таго фюрар яшчэ трымае форму размiнаючыся на трэнажорах. Ва ѓсякiм разе разлiкi злоснiкаѓ Трэцяга Рэйха, што Гiтлер сам здохне пакуль не апраѓдваюцца. Фюрар усё яшчэ кiруе шырокай iмперыяй. I рыхтуе дабiць СССР.
  У Трэцяга Рэйха дастаткова дывiзiй з чарнаскурых i арабаѓ, каб гэта зрабiць. Ва ѓсякiм разе, фрыцы ѓпэѓненыя, што скончаць гэта амаль бясконцую вайну.
  Фюрар спытаѓ у Майнштэйна:
  - Калi, нарэшце, мы пяройдзем у рашуча наступ?
  Рэйхмаршал упэѓнена адказаѓ:
  - Думаю 1 траѓня мой фюрар. Да Масквы ѓжо менш за дзвесце кiламетраѓ. I яе падзенне не за гарамi. З вайной пара канчаць, i маса чарнаскурых байцоѓ ужо набрана i навучана. Рускiя падскрабаюць апошнiя рэзервы i вайна на знясiленне, несумненна, будзе выйграна намi аб найвялiкшы з найвялiкшых.
  Гiтлер незадаволена буркнуѓ:
  - Гэтулькi гадоѓ вы абяцаеце мне перамогу! А яе ѓсё няма i няма! Становiцца рэальна стрымлiва!
  Майнштэйн упэѓнена адказаѓ:
  - Але мой фюрар... Рускiя вельмi глыбока закапалiся.
  Фюрэр зароѓ:
  - Дык раскапайце iх! Мы абавязаны спынiць пакуты нямецкага народа i спынiць вайну!
  Майнштэйн лiслiва вымавiѓ:
  - Рускiя не супраць мiру... Тут ёсць пра што падумаць!
  Гiтлер рашуча вымавiѓ:
  - Няма мiру ѓ любым выпадку не будзе! Толькi перамога! Трэба скончыць з бальшавiцкай заразай раз i назаѓжды!
  Майнштэйн з гэтым пагадзiѓся:
  - Ды трэба скончыць мой фюрар! Мы iмкнемся па максiмуме берагчы кроѓ арыйцаѓ. I надыходзiм звычайна ѓ цеплыню, каб наперадзе iшлi арабы i негры. Такое ѓ нас крэда!
  Фюрэр жорстка загадаѓ:
  - Наступайце ѓздоѓж ракi Дон... I адначасова, было б нядрэнна ѓзяць i Цiхвiн i задушыць Ленiнград у падвойным кольцы блакады!
  Майнштэйн згодна кiѓнуѓ:
  - Гэта было б нядрэнна мой фюрар! Вельмi нават нядрэнна!
  Гiтлер, скалячы зубы, прашыпеѓ:
  - Бiць будзем раскоса!
  Тым часам прагучаѓ горан. З нагоды свята забаѓка: гладыятарскiя баi.
  Фюрар пробулькал:
  - Мы народжаныя, каб казку зрабiць бадыллю! I яшчэ трэба быць эканомнымi!
  Сапраѓды, на арэну выйшла тры дзяѓчыны чорнага колеру скуры, у насцегнавых павязках, з голымi грудзьмi i басаногiх. Узброеных трызубцамi i кiнжаламi.
  Супраць iх вывелi трох прыгажунь з белай, але асмуглай скуры. У дадзеным выпадку габрэек.
  Таксама амаль голых, толькi ѓ тоненькiх трусiках. Узброеных мячамi i маленькiмi шчыткамi.
  Гiтлер вельмi кахаѓ, калi б'юцца дзяѓчынкi. Але яму непрыемна, калi гiнуць дзяѓчыны белай расы. Таму на рынг выводзiлi чарнаскурых, габрэек, цыганак - тых, каго не шкада пускаць у расход. Часам бiлiся i рускiя палоннiцы.
  Наогул фюрар некалькi змянiѓ сваё стаѓленне да славян. Светлавалосыя i прыгожыя славянкi сталi выдавацца замуж немцам. Прычым, як другiя, трэцiя i чацвёртыя жонкi.
  У Трэцiм Рэйху ѓзаконiлi шматжанства. Тым больш што ѓзнiк рэзкi дэфiцыт мужчын. Акрамя таго беручы ѓ жонкi прыгожых бландынак iншых нацый фюрар разлiчваѓ павялiчыць колькасць Фолькдойчэ. Наогул немцаѓ занадта мала, каб кiраваць светам. Таму даводзiлася браць усiх запар.
  Многiя палякi атрымалi нямецкае грамадзянства. Славянаѓ з арыйскiмi рысамi, таксама запiсвалi ѓ немцы.
  Актыѓна выкарыстоѓвалася штучнае абнасеньванне, самымi генетычна адоранымi самцамi. I гэта рабiлася вельмi актыѓна.
  Гiтлер i сам падумваѓ аб мiры на ѓсходзе. Але выяѓляѓ упартасць. Тым больш у ЗША i Брытанii ёсць атамная бомба i так проста супраць iх i не сунешся.
  Басаногiя i стройныя дзяѓчыны: чарнаскурыя i беласкурыя сашчапiлiся. Пачалася бiтва.
  Фюрар спытаѓ у Шпеера:
  - Вось скажы мне мiнiстр, чаму рабоѓ хапае, а перамогi няма?
  Галоѓны збройнiк шчыра адказаѓ:
  - Таму што квалiфiкацыя ѓ працоѓнай сiлы нiзкая. Афрыканцы працавiтыя, хай i з-пад палкi, але дрэнна навучаны. Таму не ѓсё так проста з тэхнiкай.
  Гiтлер загадаѓ:
  - Навучаць рабоѓ трэба! I не шкадаваць на iх бiзуны i печаѓ. Наогул, даѓно сiтавiна скончыць з рускiмi. Што там у вас не атрымоѓваецца?
  Шпеер лiслiва паведамiѓ:
  - Новая гармата высокага цiску, дае нам пераважную перавагу на поле бою. У гэтым пляне мы моцныя як нiколi. Плюс яшчэ пiрамiдальныя танкi новага пакаленьня. Тэхнiка ѓдасканальваецца мой уладар. I перамога блiзкая!
  Фюрар кiсла заѓважыѓ:
  - Дай Бог... Але гэта вы мне кажаце не першы год!
  Шпеер заѓважыѓ:
  - Рускiя падскрабаюць апошняе рэзервы. У iх амаль не засталося мужчын. У нас жа ёсць Афрыка i арабы, i, зразумела, Еѓропа. Мы iх возьмем зморам. У iх трывiяльна не хопiць насельнiцтва супраць нас. Так што перамога непазбежная i час працуе на нас!
  Майнштэйн палiчыѓ патрэбным дадаць:
  - Яшчэ Турцыя актывiзуе баявыя дзеяннi, атрымаѓшы ад нас масу зброi ѓ крэдыт!
  Фюрар прамаѓчаѓ i паглядзеѓ на сцэну бою. Габрэйкi змагалiся больш зладжана. Адна чарнаскурая ѓжо была забiтая. Другая атрымала некалькi раненняѓ i вось-вось павiнна была звалiцца. Ух, лепш было б выпусцiць на iх iльвоѓ, цi кракадзiлаѓ.
  Гiтлер даволi жорстка заѓважыѓ:
  - Туркi недастаткова актыѓныя. Гэта факт. Трэба будзе iх прастымуляваць. I ѓвогуле, чаму няма нейкiх стратэгiчных прарываѓ?
  Майнштэйн запэѓнiѓ фюрара:
  - Каѓказ у гэтым годзе будзе наш аб вялiкi. А з iм разам i вайна пайдзе па-iншаму. I Сталiнград будзе намi ѓзяты. Я ѓ гэтым упэѓнены. Мы стварылi вельмi магутныя газамёты, якiя вырашаць, зыходзiць бiтвы.
  Фюрэр зароѓ:
  - Не атрымаецца - адкажаце галавой!
  Дзяѓчынкi, карыстаючыся апошнiмi днямi адносна зацiшша, пiсалi сабе пра АI.
  Рускiя войскi падыходзiлi да Токiа. Баi кiпелi вакол японскай сталiцы. Батальён дзяѓчынак упэѓнена ваяваѓ з самураямi. Дзяѓчаты адбiвалi ѓсе атакi, стралялi, кiдалi гранаты босымi ножкамi, i напявалi:
  Ды славiцца святая Зямля,
  Планета мiлая мая Родная...
  Народ Расii дружная сям'я,
  I не таптаць Айчыну ботамi!
  
  Няхай у Расii мудры Мiкалай,
  Краiну да самых зорак сваю паднiме...
  Ён Праваслаѓны, святла гасудар,
  I перамагаць ёсць царская стыхiя!
  
  Расiя гэта Радзiма Багоѓ,
  У ёй лепшыя салдаты ѓ сусвеце...
  А бабы нарыхтуюць пiрагоѓ,
  Сваёй сiлай у бiтвах нязменнай!
  
  Ды славiцца наш рускiх слаѓны шлях,
  Якi паказвае шлях без граняѓ...
  Нiхто не зможа нас са шляху згарнуць,
  Плацiць не будзем басурманам данiны!
  
  Велiч Расii вялiкая,
  Яна цудоѓная i ворагам жахлiвая...
  Ёсць рускi шлях i трывалае вясло,
  З Айчынай спрачацца папросту небяспечна!
  
  Ды стане Русь, ведай дакладна, квiтнець,
  Дасягне такога, што не памераеш...
  Iспыты, здаючы, толькi на пяць,
  Паколькi Роду ты без мяжы верыш!
  
  Ды будзем веру царскую несцi,
  Да самых далёкiх подступаѓ Расii...
  Нам дзяѓчатам не больш за дваццаць,
  Але мы паверце ѓсiх байцоѓ прыгажэй!
  
  Не, не сагнецца руская спiна,
  Клiнок ворагаѓ салдат не адолее...
  Не будзе кiраваць Руссю Сатана,
  А цела ѓ лаянцы толькi маладзее!
  Мы Токiо лёгка байцы возьмем,
  З марай такой, што выявай крылата...
  Усiх супастатаѓ разам разаб'ём,
  А розных ханаѓ чакае павер расплата!
  
  I Iсус, i Бог Сьвяты Сварог,
  Расii вельмi вiцязi родныя...
  За намi самы добры Белы Бог,
  У iмя нашай мацi Расii!
  Дзяѓчаты спявалi i кiдалi ѓ японцаѓ гранаты.
  Вось шпурнула лiмонку босай нагой Вiкторыя i праспявала:
  - У Расii дзяѓчыны байцы!
  Тут i Веранiка запусцiла голай канечнасцю смяротны прэзент i выдала:
  - I мы ваяѓнiцы класа супер!
  I дала чаргу з кулямёта. Выкасiла пару шэраг японцаѓ.
  Юлiяна прыгожая дзяѓчына таксама дала чаргу. Зрэзала самураяѓ... I скаля зубкi праспявала:
  - Велiч рускiх спазнае планета!
  I блiсне вострымi зубкамi!
  Прыгожая i агнязарная Ганна таксама запусцiла гранату. Раскiдала самураяѓ i пiскнула:
  - За новы свет! Ты зараз мой кумiр!
  I босая ножка як мiльгане!
  I цудоѓная Ангелiна таксама як возьме i запусцiць гранату. I раскiдае ѓсiх супастатаѓ.
  Вельмi здаровая гэтая дзяѓчына-воiн. I проста сапраѓдная багiня. У ёй такая энергетыка.
  I ваяѓнiца зароѓ:
  - Слава Радзiме, i нам!
  Вiкторыя ѓзяла i прашыпела, ведучы агонь наѓскiдку:
  - Хай будзе наша Радзiма на самым пiку поспеху!
  I босая ножка шпурляе гранату. Якая ляцiць i ѓсiх знiшчае.
  Веранiка таксама страляе, i вельмi ѓдала забiваючы генерала з лiку шляхетных самураяѓ.
  I ляцiць кiнутая босай ножкай граната. Падаюць японцы.
  Дзяѓчына крычыць:
  - У велiчы Расii сумняваюцца толькi нябожчыкi!
  I пакажа жамчужныя зубкi!
  Юлiяна ахвотна пацвярджае:
  - Мы ѓсiх мацней! Былi ѓчора, ёсць i сёння!
  Рудая Ганна з захапленнем дадае:
  - I будзем заѓтра!
  Кiнутая босай ножкай граната раздзiрае супостатаѓ.
  Ангелiна цэлую скрынку са снарадамi запусцiла босымi нагамi i выдала:
  - Будучыня за намi!
  Наташка выкарыстоѓвала апошнiя спакойныя днi для напiсання АI. Страцiла, сабе трымаючы пяро босымi пальцамi ног.
  Рускае войска штурмавала Токiо.
  Наперадзе iшлi хлопчык i дзяѓчынка: Алег i Маргарыта.
  Дзецi нiшчылi японцаѓ i прасоѓвалiся сабе да iмператарскага палаца. Мiкада ѓрачыста аб'явiѓ, што не пакiне сталiцу, i застанецца там назаѓжды.
  Алег даѓ чаргу па самураях i шпурнуѓ босай нагой гранату, прапiшчаѓшы сабе:
  - Русь нiколi не здасца!
  Маргарыта таксама запусцiла босую ножавую лiмонку i прасiпела, скалячы зубкi.
  - Пераможам або памром!
  I батальён дзяѓчынак прарывацца да палаца мiкада. Усе дзяѓчыны ѓ форменнай вопратцы, засталiся толькi ѓ трусiках. I такiя амаль аголеныя ваююць нiбы гераiнi.
  Вiкторыя шпурляе босай ножкай гранату i пiшчыць:
  - Мiкалай ты мiкада!
  Веранiка таксама запусцiла голай канечнасцю прэзент смерцi i праверашчала, скалячы зубкi:
  - Наш цар страмчэй усiх!
  I жэмчугам як блiсне! I такая асляпляльная дзяѓчынка.
  Юлiяна таксама шчабеча з захапленнем, i запускае босай нагой гранату:
  - Я псiхалогiяй пераможца!
  I паказала мову.
  Разбурае сабе самураяѓ.
  Страляе i Ганна, гэтая рудая д'ялiца. I так трапна гэта робiць. Выкошвае японцаѓ.
  I раве ва ѓсю глотку:
  - Славiцца мая краiна святая!
  I скалiць свае зубкi!
  Ангелiна таксама жанчына-волаты як возьме i цэлую скрыню з узрыѓчаткай запусцiць.
  I японцы ва ѓсе бакi паляцелi.
  Дзяѓчынкi iдуць у наступ, змяняючы супернiкаѓ. Дасягаючы адчувальных поспехаѓ. У iх адчуваецца грозная грацыя, i нястомны напор, i адсутнасць слабасцей. А голыя грудзi лепшая гарантыя непераможнасцi i непатапляльнасцi.
  Вiкторыя, зразаючы японцаѓ, шчабеча:
  - Рукi з дуба, галава са свiнцу!
  I босай ножкай кiдае гранату. Раскiдвае самураяѓ.
  Валянцiна таксама вядзе агонь.
  Зьмiнае японцаѓ. I разносiць iх на аскепкi.
  Усё блiжэй i блiжэй да палаца. I босая ножка кiдае гранату.
  Здаюцца спалоханыя японцы. Расколваюцца на часткi.
  Дзяѓчына-тэрмiнатар прамаѓляе:
  - Пярун хай будзе з намi!
  Юлiяна цудоѓная дзяѓчына-тэрмiнатар страляе сабе i разбурае мiлiтарыстаѓ. Выскалiлi зубкi.
  Дзяѓчына прасiпела:
  - Мы вiцязi самай вялiкай Расii!
  Дзяѓчына кiнула босай нагой гранату. Раскiдала непрыяцеля.
  Юлiяна ѓзяла i зноѓ праспявала:
  - Вучыѓ Сувораѓ наперад глядзець! А калi ѓсталi, стаяць на смерць!
  I выскалiлiся ва ѓхмылцы.
  Агнезарная Ганна таксама праспявала i раѓнула:
  - За новыя рубяжы!
  I дадала з аскалам:
  - А мы заѓсёды наперадзе!
  Ангелiна дзяѓчына-волаты таксама дзюбанула па непрыяцелю. Раскiдала iмператарскую гвардыю i пiскнула:
  - За дасягненнi эпохi!
  I зноѓ кiнутыя босыя ножкамi гранаты ляцяць.
  Дзяѓчыны прасуюць непрыяцеля. Памятаюць гераiчную абарону Порт-Артура, якая не забудзецца ѓ стагоддзях.
  Эх, ну як такое войска магло ѓ рэальнай гiсторыi прайграць, ды яшчэ i японцам?
  Вось гэта ганьба.
  Вiкторыя кiдае босай ножкай гранату i свiшча:
  - За Рускi рубеж!
  Веранiка таксама запусцiла нешта смяротнае босай нагой i адчайна пiскнула, выскалiѓшы зубкi:
  - За новыя поспехi!
  I дала чаргу па японцах.
  А тут Юлляна таксама як возьме i бiць. А тут яшчэ босай ножкай узяла i пусцiла гранату.
  I пасля гэтага праспявала:
  - Мы не паддадзiмся варожаму дыктату!
  I выскалiла сабе мыску!
  Прыгожая вельмi юная дзяѓчына з постаццю спартоѓкi. I вельмi адважная.
  I Ганна як дзюбне па японцах. Разбурае iх, i босай ножкай гранату вельмi спрытна кiдае.
  I раскiдвае ворагаѓ, нiбы бутэлькi адляцелi ад шара.
  Дзяѓчына раве:
  - Шакалад, гэта па нашаму!
  Ганна сапраѓды вельмi любiць шакаладныя цукеркi. А пры цары рынкi напаѓняюцца таварамi. Што можна сказаць пра цара Мiкалая? Цяпер, цар-няѓдачнiк на вачах ператвараецца ѓ вялiкага. А ѓсяго-то для гэтага трэба каб дзяѓчыны ваявалi на франтах.
  I пара дзяцей-герояѓ, якiя не далi японцам авалодаць гарой Высокая. Калi вырашаѓся лёс Порт-Артура.
  Вось i зьмялiся Расейская iмпэрыя.
  Ангелiна таксама запусцiла бочку з забойства i абвалiла вонкавую сцяну iмператарскага палаца з кулямётамi.
  Цяпер дзяѓчынкi бягуць ужо па пакоях. Вось-вось i будзе канец вайне.
  Вiкторыя захоплена прамаѓляе:
  - Веру, чакае мяне поспех!
  I зноѓ кiдае гранату босай ножкай.
  Веранiка, ведучы забойны агонь. Вышываючы супернiкаѓ, цвiркае:
  - Абавязкова мне павязе!
  I зноѓ ляцiць пушчаная босай ножкай граната.
  А тут яшчэ i Юлiяна як дзюбне парай звязаных бомб, пушчаных яе босымi нагамi. I разнясе супернiкаѓ.
  Пасля чаго зальецца смехам:
  - Я дзяѓчына-камета.
  I зноѓ выкiдвае з сябе агнязарныя мовы смерцi.
  А далей ужо нясецца Ганна, гэтая дзеѓка-тэрмiнатар. Як яна ѓсiх узяла i размазала. Проста цудоѓна.
  Ваяѓнiца, што ёсць сапраѓдны дэмiург бiтвы.
  I пiшчыць сабе:
  - Наш экiпаж, ёсць вышэйшы кураж!
  А далей ужо Ангелiна з'явiлася. Такая крутая i блiскучая. Усiх заражае сваёй апантанай энергiяй. Здольная перамагчы па сутнасцi любога ворага.
  I скалiць ваяѓнiца жамчужныя зубы. А ѓ яны буйнейшыя, чым у каня. Вось гэта дзеѓка.
  Ангелiна хiхiкае i зароѓ:
  - За баклажаны з чорнай iкрой!
  I дзяѓчаты хорам гарлапанiлi ва ѓсю глотку:
  - На Марсе будуць яблынi квiтнець!
  Пакуль яшчэ немцы не наступаюць, Наташка стараецца дапiсаць АI.
  Мiкада не вырашыѓся зрабiць харакiры i падпiсаѓ капiтуляцыю. Новым iмператарам Японii аб'явiлi цара Мiкалая Другога. Адначасова ѓ краiне Узыходзячага Сонца рыхтуюць рэферэндум аб добраахвотным далучэннi да Расii.
  Вайна практычна скончана. Зладжваюць зброю апошнiя падраздзяленнi.
  Батальён дзяѓчат пабудаваѓ палонных. Мужчыны павiнны ѓстаць на каленi i цалаваць босыя ногi дзяѓчат. I робяць гэта японцы з вялiкiм энтузiязмам. Гэта iм i самiм прыемна.
  Вядома такiя прыгажунi. I нiчога што ѓ iх ножкi крыху пыльныя. Так нават больш прыемна, i натуральна. Асаблiва калi яны загарэлыя. I такiя агрубелыя.
  Цалуюць голыя падэшвы японцы i аблiзваюцца. А дзяѓчына падабаецца.
  Вiкторыя з пафасам заѓважае:
  - А хто сцвярджаѓ, што вайна гэта не для жанчын?
  Веранiка хiхiкнула ѓ адказ:
  - Не, вайна для нас самае салодкае з усiх час папярэджанняѓ!
  I паказала сваю мову. Як гэта сапраѓды выдатна, калi цябе вось так па-сапраѓднаму зняважана цалуюць.
  Чмокаюць у голую, круглую пятку i Юльяну. Дзяѓчына з захапленнем прамаѓляе, павiскваючы:
  - Дык гэта выдатна! Я б хацела працягу!
  Рудая Ганна папярэдзiла:
  - Захавай нявiннасць да замужжа! I будзе табе ад гэтага радасць!
  Юлiяна хiхiкнула i выдала:
  - Ды славiцца Зямля мая святая!
  Дзяѓчынка выскалiла тварык.
  Ангелiна ганарлiва заѓважыла:
  - Я вось працавала ѓ бардэлi. I мне некранутасць нi да чаго!
  Юлiяна спытала, хiхiкаючы:
  - I як табе спадабалася?
  Ангелiна рашуча заявiла:
  - Мабыць, лепш i не бывае!
  Юлiяна шчыра сказала:
  - Мне кожную ноч снiцца, як мною авалодвае мужчына. Гэта так здорава i прыемна. I нiчога iншага не жадаецца.
  Ангелiна прапанавала дзяѓчына:
  - Можаш пасля вайны пайсцi ѓ самы прэстыжны дом цярпiмасцi ѓ Маскве цi Пiцеры. Павер, табе там спадабаецца!
  Юлiяна зарагатала i заѓважыла:
  - Над гэтым трэба падумаць!
  Вiкторыя прапанавала:
  - Можа, згвалцiм палонных?
  Дзяѓчыны засмяялiся падобным жарце.
  Наогул тут прыгажунi тэмпераментныя. I шчадралюбныя страшна. Вайна робiць дзяѓчат агрэсiѓным. Ваяѓнiцы працягвалi соваць свае босыя, пыльныя ногi палонным для пацалункаѓ. Гэта падабалася.
  Потым, пачалiся цiкавейшыя ѓяѓленнi. У прыватнасцi бiѓ у неба салют. Расквечвалiся феерверкi. I было вельмi нават весяла. Музыка грала, бiлi барабаны.
  Царская Расiя пакарыла Японiю. Што, увогуле, усiмi i чакалася. Аѓтарытэт рускай армii быѓ вельмi высокi. Шмат спеваѓ, i танцы галаногiх японак.
  Усё прыгожа i багата... У самой Расii таксама радасьць з нагоды перамогi. Канешне, не ѓсе радавалiся. Для марксiстаѓ гэта зруйнавальны ѓдар. Аѓтарытэт цара ѓмацаваѓся. I яго шанцы выраслi. Падтрымка ѓ грамадстве каласальная.
  Цар Мiкалай зараз ёсць новы рускi Напалеон. I ѓ гэтым плане Расiя перамагае.
  А што могуць супрацьпаставiць гэтаму iншыя краiны? Ды нiчога - царская Расiя стала вялiкай дзяржавай. I супраць гэтага не папрэш.
  Хутка i цар павiнен прыехаць у Японiю на каранацыю. I тады будзе ѓсё ѓ поѓным шакаладзе!
  Веранiка i Вiкторыя сядзелi ѓ кафэ. Выпiлi крыху сакэ, i расслабiлiся. Абмяркоѓвалi бягучыя тэмы.
  Веранiка заѓважыла:
  - Наш батальён паланiѓ Мiкада. Завошта нас усiх узнагародзiлi залатымi георгiеѓскiмi крыжамi з бантам. Гэта нядрэнна, але ѓсё ж... Я марыла стаць афiцэрам.
  Вiкторыя ганарлiва ѓскiнула сваю светлую галаву i вымавiла:
  - А я мiж iншым ужо маёр! Была капiтанам. Але думаю пайсцi яшчэ на павышэнне!
  Веранiка хiхiкнула i адказала:
  - Шкада што Японiя такая маленькая. У ёй на ѓсiх землi не хопiць!
  Вiкторыя спытала ѓ дзяѓчыны:
  - А ты дваранка?
  Веранiка пакiвала галавой:
  - Не, я сялянка!
  Вiкторыя здзiвiлася:
  - I такая прыгожая!
  Веранiка свiснула i паказала мову:
  - А што сялянкi, па-твойму, павiнны быць непрыгожымi?
  Вiкторыя сумелася:
  - Ну чаму. Зрэшты, ты цудоѓная! Можа палашчым адзiн аднаго?
  Веранiка абурылася:
  - Табе што мужчын мала?
  Вiкторыя забiла босымi ножкамi па мармуровай плiтачцы i прачырыкала:
  - Не! Чаму, хлопцы мне таксама падабаюцца! Давай павесялiцца!
  I дзяѓчаты разрагаталiся.
  Падышла i Юлiяна. Дзяѓчынка ѓсмiхалася i заѓважыла:
  - Мне адзiн генерал прапанову зрабiѓ.
  Вiкторыя прыжмурылася:
  - Багаты?
  Юлiяна згодна кiѓнула:
  - Вельмi багаты i князь... Праѓда яму ѓжо шэсцьдзесят з хвосцiкам!
  Вiкторыя сур'ёзна вымавiла:
  - Згаджайся! Забярэш яго стан i станеш багатай удавой!
  Юлiяна разгублена прамармытала:
  - А калi ён не захоча памiраць?
  Вiкторыя тупнула босай ножкай i рашуча заявiла:
  -А мы яго прымусiм!
  Юлiяна пiскнула:
  -Тады я згодна! З бруду ѓ князi!
  У маi 1955 года аднавiлiся баi на савецка-германскiм фронце. Немцы наступалi ѓздоѓж Дона. Адначасова спрабавалi усёткi ѓзяць Варонеж
  Чацвёрка дзяѓчат адважна ваявала, i выяѓляла гераiчнасць.
  Яны стралялi трапна.
  Вось Наташка кiнула босай нагой гранату, раскiдваючы фашыстаѓ. I зароѓ:
  - Слава героям Расii!
  Прыгожая, вельмi фiгурыстая чацвёрка дзяѓчынак. Яны знялi станiкi i агалiлi грудзi. А соску такiя клубнiчныя, апетытныя.
  Вядзе вельмi трапны агонь i Зоя. Выкошвае фашыстаѓ, i папiсквае з захапленнем:
  - Я чэмпiёнка свету!
  I таксама як босай ножкай шпурне гранату. Фашысты разлятаюцца ѓ розныя бакi, нiбы хвалi ад падзення метэарыта.
  Ды Зоя любiць забiваць!
  А тут яшчэ агонь вядзе Аѓгусцiна. Таксама страляе вельмi трапна. Вынiшчае фрыцаѓ.
  I зноѓ ад яе босай нагi ляцiць граната. Разбiвае ѓ трэскi фашыстаѓ.
  Святлана таксама цвiчыць па фрыцах. I яшчэ напявае:
  - Я звонкая дзяѓчына! Самну ѓ анучу ѓсiх!
  I яе босыя пальцы ног кiдаюць разбурэнне.
  Дзяѓчыны вядома нават вельмi! Выдатныя, квiтнеючыя, дзёрзкiя.
  I немцы прытармажваюць прасоѓванне. Хаця артылерыя i актыѓна працуе. Што ѓвогуле супер! Проста самы пiлатаж гросмайстра.
  Наташа вядзе агонь... I перад вачыма праносiцца сцэна катавання.
  Немцы злавiлi дзяѓчыну-камсамолку. Падзялi яе дагала. I засунулi ѓ кацёл з вадой. Распалiлi пад iм вогнiшча. Сталi варыць жыѓцом. Дзяѓчына закрычала ад невыноснага болю. Фашысты дазволiлi ёй выскачыць з катла.
  Потым астудзiлi ваду, i зноѓ яе шпурнулi i пачалi награваць. Так варылi дзяѓчынку некалькi разоѓ.
  Вось каты ... Потым павеселi дзяѓчыну на прэнг i прыпякалi распаленым дубцом. Замучылi прыгажунi да смерцi.
  Ну як такiм не помсцiць.
  Наташа шпурляе босай нагой гранату, раскiдвае фрыцаѓ, i ѓсмiхаецца сабе з ухмылачкай.
  Такая вось цудоѓная прыгажосць.
  Дзяѓчына прамаѓляе:
  -Гэта будзе крута!
  Зоя таксама дала чаргу. Выкасiла фашыстаѓ. Зрэзала гiтлераѓцаѓ i iх наймiтаѓ.
  Потым зноѓ кiнула босай нагой гранату i прачырыкала:
  - Цудоѓная чацвёрка i варатар!
  Далей бой працягваѓся, з напорам i выявамi.
  Рудая Аѓгусцiна запусцiла босай нагой гранату. Раскiдала фашыстаѓ, замачыла масу народа гранатай. I ѓсiх гэтых фрыцаѓ.
  Пасля чаго зароѓ:
  - Я ѓвасабленне Радзiмы!
  I дзяѓчына ѓявiла сябе згвалтаванай. Як гэта прыемна i крута! I яна малоцiць сабе фашыстаѓ. Дзяѓчынка проста супермэн. Самая крутая з усiх i стала зараджана на перамогу.
  Святлана таксама чароѓная дзеѓка. Дала трапную чаргу, i выкасiла фашыстаѓ. А затым як кiне босымi пальцамi ног гранату. Як раскалашмацiць фрыцаѓ.
  I такое бландынка задаволiць. Усiх пакосiць з аднаго стрэлу. I прачырыкае скаля зубкi:
  - Будзе вечнае святло i свiтанак!
  Дзяѓчыны тут i такi пасаж. Выдатныя ваяѓнiцы - вышэйшага пiлатажу.
  Наташа свiснула. Кiнула босай нагой гранату i прашыпела:
  - Я вялiкая дзяѓчынка!
  Хоць гэта i нясцiплая заява, але збольшага дакладная. Такiя тут ваяѓнiцы сiмпатычныя.
  I вельмi прыгожыя. З iскрыстымi вачыма, i зубкамi жэмчугамi.
  I б'юцца хвалебна, кiдаючы босымi ножкамi паражальныя прадметы.
  Але перамагчы фашыстаѓ надзвычай складана. Гэта як кулаком бiць у сцяну.
  Зоя ѓзяла i пусцiла чаргу па гiтлераѓцаѓ. I выкасiла iх, нiбыта быѓ капытом велiзарны конь, выбiваючы траву.
  Пасля чаго дзяѓчына кiнула босай нагой гранату i прабуркавала:
  - Я такая мара мiльёнаѓ!
  I паказала мову. Вось гэта дзеѓка - рэальны тэрмiнатар. Усiх запiярыць i разарвае. I пiлуе без усялякага сумневу з вялiкай хуткасцю.
  Зоя ѓзяла i праспявала:
  Салдат заѓсёды здаровы,
  Салдат на ѓсё готаѓ!
  Аѓгусцiна таксама кiнула босай нагой гранату. Раскiдала фашыстаѓ i выдала з апломбам:
  - I пыл як з дываноѓ, мы выбiваем з дарог!
  Святлана, страляючы, дапоѓнiла:
  -I не змянiць ногi! Ззяюць нашы твары! Блiшчаць боты!
  Ваяѓнiцы як мы бачым пры поѓным парадзе. I абутак дзяѓчынкам не патрэбны. Яны здольныя ѓсiх сцерцi ѓ пыл цi ѓ парашок, такога вось шэрага колеру.
  Наташа, ведучы агонь па фашыстах, задумалася. На самай справе, чаму немагчыма дабiцца поспеху без падману? Вось Сталiн, напрыклад, узяѓ i падманам захапiѓ уладу. Абяцаѓ Зiноѓеву i Каменьеву залатыя горы, а сам iх расстраляѓ.
  Цi лагiчна падобнае? Дакладней як раз лагiчна - не падманеш не пражывеш!
  Наташа кiнула босай ножкай гранату i прабуркавала:
  - Я зорка вялiкага памеру!
  Зоя таксама стрэлiла. Патрапiла i прачырыкала:
  - I я таксама супер!
  I ляцiць кiнутая босымi пальцамi ног граната. I як фашыстам дастаецца. Па самыя вялiкiя гланды.
  I Аѓгусцiна страляе. I пападае вельмi нават выдатна. I разграмiла фрыцаѓ, нiбы ѓдарам кавадлы.
  I босая ножка таксама кiдае гранату вельмi лiха.
  Аѓгустына пiскнула:
  - Не будзi лiха, пакуль цiха!
  I зноѓ дала трапную чаргу.
  Святлана зноѓ лупанула. Зрэзала фашыстаѓ. I прамычала:
  - Я дзеѓка наогул супер!
  I блiсне вочкамi i пiскне галаском!
  Ды гэта такiя дзеѓкi, што з iмi палец у рот класцi не варта - укусяць!
  Наташка страляючы, вымавiла:
  - Сталi гаворкi казаць, усё пра даѓгалецце.
  Зоя, шпурнуѓшы босай ножкай гранату, дадала:
  - Кроѓ пакуль смактаць вырашылi пачакаць...
  Аѓгусцiна кiнула гранату i прачырыкала:
  - Смачнае на трэцяе!
  Святлана босымi пальцамi ног запусцiла прэзент смерцi i правiшчала:
  - Эх ды я крутая!
  У траѓнi немцы амаль занялi Варонеж i спынiлiся. Наступiла часовае зацiшша.
  Наташка працягнула напiсанне твора па АI. Пасля таго як цар Мiкалай Другi каранаваѓся ѓ Японii, наступiла эпоха мiру i эканамiчнага ѓздыму.
  Бурны рост эканомiкi царскай Расii. I палiтычная стабiльнасць, спад рэвалюцыйнай актыѓнасцi. Цар Мiкалай Другi правёѓ некаторыя рэформы. Зрабiѓ абавязковым пачатковую адукацыю. Забаранiѓ працу дзяцей да дванаццацi гадоѓ. Увёѓ страхаванне працоѓных ад няшчасных выпадкаѓ, павысiѓ пенсii i знiзiѓ пенсiйны ѓзрост. А на трохсотгоддзе Раманавых i абмежаваѓ максiмальную працягласць працоѓнага дня да 10,5 гадзiн i да 8 гадзiн у суботу, i перадсвяточныя днi, а таксама ѓ начны час. Сярэднi заробак па Расii перавысiѓ сорак пяць рублёѓ. Пры гэтым аѓтамабiль можна было набыць за 180 i ѓ крэдыт.
  Сам рубель забяспечваѓся золатам з нулявой iнфляцыяй. Але ѓ 1914 годзе ѓсё ж пачалася першая сусветная вайна. Ну што ж? Новае выпрабаванне для Расii часоѓ Мiкалая Другога.
  Алег Рыбачэнка i Маргарыта ѓсё яшчэ заставалiся знешне дзецьмi, выглядаючы гадоѓ на дванаццаць. Праз гэта на iх глядзелi наперакос. I лiчылi недасканалымi. Алег Рыбачэнка, праѓда, стаѓ афiцэрам. Ён атрымаѓ трынаццаць гадоѓ стажу за служэнне ѓ Порт-Артуры i некалькi ѓзнагарод. Маргарыта заставалася ѓ войску, на статуце прапаршчыка.
  Але кар'ера ѓ хлапчука завiсла на званнi паручнiка. Нiхто не хацеѓ даваць званне вышэй, таму, хто падобны да дзiцяцi. Так што паведамленне аб пачатку вайны з Нямеччынай узрадавала хлапчука: можна зрабiць кар'еру.
  Вечны хлопчык i вечная дзяѓчынка зараз ваююць з немцамi - рускае войска ѓваходзiць ва ђсходнюю Прусiю.
  Алег Рыбачэнка, якi ѓсё яшчэ выглядае як хлопчык гадоѓ дванаццацi i дзяѓчынка з выгляду таксама равеснiца Маргарыта бягуць наперадзе расiйскiх войскаѓ.
  Страляюць сабе. За плячыма мяшкi з гранатамi.
  Алег пальнуѓ па немцах. Скасiѓ кучу.
  Кiнуѓ босай ножкай гранату i пiскнуѓ:
  - Я тэрмiнатар, на каленi.
  Маргарыта таксама шпурнула босай нагой гранату i дадала:
  - Ворагаѓ Расii я каштарыс з твару зямлi!
  Хлопчык i дзяѓчынка ѓсiм iмчацца сабе i рэзаюць супернiкаѓ. Яны блiскучыя i самыя крутыя ѓ свеце.
  Алег ужо змог скалоць разам з Маргарытай немалы капiтал. У тым лiку гандлюючы касметыкай.
  Хлапчук наогул шустры вельмi. I ѓ яго ѓжо ёсць дваранская грамата. А наогул ён не проста так спынiѓся ва ѓзросце дванаццацi гадоѓ. Яны разам з Маргарытай атрымалi такi дар. Заставацца ѓ вечным дзяцiнстве. I стаць супермэнамi.
  З-за гэтага i змянiѓся лёс улады ѓ Расii. Мiкалай Другi быѓ няѓдалым, а стаѓ удачлiвым кiраѓнiком. Якому пазайздросцiць вельмi нават многiя.
  Алег вечны хлопчык страляе па немцах i напявае:
  - Я вас каштарыс як дзьмухаѓцы! Мы тэрмiнатары не хлопчыкi!
  I зноѓ кiдае босай нагой гранату.
  Маргарыта таксама цвiчыць i прамаѓляе:
  - Мы чэмпiёны крутыя! За намi Расiя!
  Хлопчык i дзяѓчынка ѓсё iдуць i iдуць сабе наперад. У iх столькi рызыкi i полымя. I немцы лiтаральна размалёѓваюцца пад iх капытамi.
  Дакладней босымi, дзiцячымi нагамi.
  Алег страляе i забiвае з кожнай куляй супернiка.
  Ды хлапчука, падобна, так проста не спынiць. Ён ёсць сапраѓдны i рэальны тэрмiнатар.
  Маргарыта зноѓ кiдае босай нагой гранату i пiшчыць:
  - А я супер! Стану iнтэрчэмпiёнкай!
  I смяецца сабе...
  Наогул царская Расiя не зусiм, такая як у рэальнай гiсторыi. У ёй больш тэрыторыi i насельнiцтва, больш развiтая эканомiка. I мацнейшае войска. Бо Дзярждума не стрымлiвала развiццё краiны i не тармазiла павелiчэнне ваенных выдаткаѓ.
  З'явiлiся ѓ царскiм войску першыя ѓ свеце лёгкiя танкi на гусенiчным ходу: "Месяц"-2, i цяжкiя бамбавiкi "Святагор" i "Iлля Мурамец". З iншых вiдаѓ узбраенняѓ можна адзначыць праект цяжкага гусенiчнага танка сына Мендзялеева, i некаторыя iншыя. Расiйскае войска налiчвае напярэдаднi вайны тры мiльёны салдат - самае шматлiкае ѓ свеце. Дзейнiчае ѓсеагульны вайсковы абавязак. Ёсць i японскiя падраздзяленнi i кiтайскiя.
  Вялiкая iмперыя, i магутная. I кавалерыi шмат i гармат, i кулямётаѓ. Па ѓсiх параметрах мацнейшы за Германскую. А немцам жа даводзiцца ваяваць на два фронты.
  Аѓстра-Венгрыя слабая. I не супернiк Расii. Так што на вайну iдуць усе з вялiкiм энтузiязмам.
  Алег Рыбачэнка таксама на канi.
  А тым часам i дзяѓчынкi ваююць. Жаночых падраздзяленняѓ стала больш.
  Вось iмчыцца цэлы батальён. Дзяѓчыны басаногiя ѓ купальных касцюмах. Такiя адкрытыя купальнiка ѓ стылi бiкiнi. I мiльгаюць голыя, круглыя пятачкi прыгажунь. Выдатныя ваяѓнiцы.
  I таксама страляюць па немцах. А вось ваяѓнiцы ѓваходзяць у рукапашную сутычку з германцамi. Як iх малоцяць.
  А як колюць сабе штыкамi! Вось гэта дзяѓчынкi!
  Проста супер.
  Дзяѓчаты б'юць немцаѓ голымi ножкамi i пажадлiва скаляцца. Вось гэта i ваяѓнiцы. Дзяѓчыны наймацнейшага раскладу. Так малоцяць сабе кайзераѓскiх салдат.
  I б'юць сабе. I наступаюць...
  Тут такiя ваяѓнiцы супер класа. I ѓсе басанож i амаль голыя. I падскокваюць сабе. I голымi пяткамi б'юцца сабе. Вось гэта дзеѓкi - усiм дзеѓкам дзеѓкi.
  Наперадзе ваюе Вiкторыя. Яна ѓсё яшчэ выглядае як дзяѓчына i вельмi стройная. Коле сабе немцаѓ i спявае:
  - Божа цара захоѓвай! I ѓсiх падонкаѓ дзяры!
  Ды дзяѓчыны тут вышэйшага разраду.
  I прыгажуня Веранiка бачная. Таксама бландынка ваюе.
  I цудоѓная Юльфi - дзяѓчына, якая стала княгiняй, пахаваѓшы мужа. Юльфi выглядае цудоѓна. Яна вельмi любiць мужчын i без усялякiх забабонаѓ уступае з iмi ѓ кантакты.
  На самай справе, сэкс падаѓжае жыццё i вельмi карысны жанчынам. Ён iх амалоджвае.
  Змагаюцца i Ганна, i са сваiмi рудымi, пышнымi валасамi.
  I таксама цудоѓная Ангелiна - ваяѓнiца проста супер.
  Гэта значыць уся каралеѓская гвардыя. Поѓны набор прыгажунь. Такiя яны цудоѓныя, i сэксуальныя.
  I грамяць сабе немцаѓ. Змiнае iх у парашок. Перамолваюць костачкi, i раздзiраюць мяса.
  I немцы ѓцякаюць ад iх нацiску. Цярпяць паражэнне за паразай.
  
  Немцы прасоѓваюцца на поѓднi ѓздоѓж Дона.
  Герда i Шарлота ваююць у найноѓшым двухмесным танку ѓ форме пiрамiды.
  I б'юцца даволi паспяхова. Нямецкая машына забяспечана гарматай высокага цiску. Калiбр 105-мiлiметраѓ, але гэтага дастаткова дзякуючы высокай пачатковай хуткасцi снарада. Дзяѓчаты ѓ танку размясцiлiся лежачы. Машына вельмi манеѓраная з газатурбiнным рухавiком.
  Герда стрэлiла па савецкiм танку i праспявала:
  - Я такая дзiкая ваѓчыца, за мяжой з роду не была!
  I смяецца, стукае босай ножкай па джойсцiку.
  Не саступае i рудая Шарлота.
  Таксама дзяѓчына суперкласа.
  Страляе сабе i нацiскае на кнопкi джойсцiка босымi пальчыкамi ног.
  Выдатная ваяѓнiца.
  Рыжуха ведучы агонь спытала Герду:
  - Як ты думаеш, цi будзе канчаткова забаронена Хрысцiянства?
  Бландынка-тэрмiнатар рашуча заявiла:
  - Думаю, што будзе!
  I выскалiла сабе тварык!
  Ваяѓнiцы, увогуле, выдатна ѓмеюць страляць. Вось Герда лупанула пры дапамозе босых пальцаѓ ножак. I прачырыкала:
  - Нам арыйцам не прыстала верыць па габрэйскай бiблii якая прапаведуе пацыфiзм.
  Шарлота з гэтым пагадзiлася:
  - Дакладна, не прыстала! Мы ѓвогуле лепшыя ѓ свеце!
  Рыжуха зноѓ паслала босымi пальчыкамi ножак забойны снарад. Разбiла савецкую машыну.
  Герда ѓсмiхнулася. Падчас зацiшша яна таксама пiсала цiкавы твор.
  Маленькая Герда пайшла, шукаць свайго названага братка Кая. Але яна не ведала дзе ён. I павярнула не на поѓнач, а на поѓдзень. I тут жа пашкадавала што надзела зусiм новыя чырвоныя чаравiчкi. Ужо праз пару гадзiн яны ёй нацерлi ножкi. Тады Герда зняла дарагi абутак, выламала палачку i павесiла чаравiчкi за кручок.
  Надвор'е стаяла вясновае, цёплае, можна з задавальненнем прайсцiся басанож. Яна ж не занадта багатая дзяѓчынка, i ѓлетку часта бегала босая. Праѓда, пасля зiмы яе падэшвы сталi далiкатней i мякчэй.
  Неѓзабаве, iдучы па дарозе, дзяѓчынка стала адчуваць дыскамфорт ад дробных каменьчыкаѓ i пяску. I каб стала мякчэй згарнула на траѓку. Там было лягчэй. Але праз некалькi гадзiн хаду падэшвы ѓжо гулi.
  Ды i самае галоѓнае захацелася есцi. А ѓ дзяѓчынкi толькi некалькi дробных грошаѓ у кiшэнi.
  Тым не менш, у найблiзкiм сяле Герда купiла сабе хлебец, i запiсаѓ свежай вадой з студнi, i прама ѓ стозе сена i заснула.
  На наступны дзень у яе свярбелi падрапаныя голыя падэшвы. Хацелася есцi. Дзяѓчынка пайшла сабе, адчуваючы, як саграваецца яе цела пасля прахалоднай ночы. Ножкi злёгку нылi.
  Герда некаторы час iшла па дарозе, але яе яшчэ не паспеѓшыя агрубець падэшвы сталi зноѓ пакутлiва чухацца, а затым i палаць. Дзяѓчынка перайшла на траѓку. Але тут iсцi павольней i таксама не занадта прыемна скалатым ножкам.
  Дзяѓчынка з цяжкасцю дайшла да ручая. Апусцiла туды збiтыя ножкi i астудзiла iх. Падумала, цi не апрануць чаравiчкi. Але шкада збiваць такую навiну. Ёй вельмi хацелася паказаць iх Каю. Каб ён палюбаваѓся на новы абутак.
  Пасля дзяѓчынка зноѓ пайшла. Пакутлiва хацелася есцi.
  Неяк Герда дайшла да вёскi i купiла яшчэ хлеба. Але медныя манеткi канчалiся.
  I дзяѓчынка задумалася. Дзе ѓзяць грошай на ежу. Ёй прапанавалi прадаць дарагiя, з саф'яну чаравiчкi, але Герда рашуча абвергла. Яна здасца ѓ iх Каю. А пакуль можа падзарабiць?
  Герда ѓ наступнай вёсцы прапанавала пакалоць дроѓ. Ёй далi сякеру. Дзяѓчынка крыху насекла, але так выматалася, што паеѓшы, адразу ж заснула.
  Потым Гердзе, прапанавалi патрапiць гусей. Але праз гэта дзяѓчынка страцiла цэлы дзень.
  У рэшце рэшт, яна вырашыла проста прасiць мiласцiну. Аднак тут жа сяляне звярнулi ѓвагу на яе чырвоныя чаравiчкi. Маѓляѓ, ясна адразу не жабрачка дзяѓчынка, раз такое нясе.
  У рэшце рэшт, Герда вырашыла прадаць свой абутак. Аднак для гэтага ёй прыйшлося прайсцiся ѓ горад. Ножкi ѓ дзяѓчынкi хутка агрубелi, i iсцi па дарожцы было амаль не балюча.
  Добра, Герда вырашыла, што i без чаравiчкаѓ яна зможа быць жаданай для Кая.
  Прадала купцу, атрымаѓшы некалькi срэбных манет. Купiла сабе зрэбную сумку i пайшла як жабрака па дарогах Еѓропы. Трэба знайсцi брата. I дзяѓчынка, пачуѓшы, што на поѓднi звычайна i прадаюць хлопчыкаѓ у рабства, накiравалася туды.
  Праѓда арыентавалася дзяѓчынка дрэнна i доѓга блукала па Нямеччыне. Пакуль не надышла восень. Добра, босыя ножкi ѓ дзяѓчынкi агрубелi, нiбы капыты каня, праѓда, мазалi свярбелi. Але з кожным днём рабiлася ѓсё халадней i халадней.
  I спаць пад адкрытым небам няѓтульна. Уначы нават сукеначка ѓ Герды прымерзла i яна яго з цяжкасцю адарвала. Трэба нешта рабiць. Ужо i мокры снег пайшоѓ. У лёгкiм сукеначцы дзяѓчынка прамярзае да касцей, а босыя агрубелыя ножкi ламаюць скарынку лёду.
  Герда каб у адну цудоѓную ноч не заснуць i не прачнуцца, на поѓднi Германii засталася на зiму ѓ адной хаце прыслугоѓваць у кулака. За гэта ёй даводзiлася працаваць, прыбiраць у хаце, даiць карову i шмат чаго яшчэ рабiць. Але дзяѓчынку кармiлi i далi iрваны кажушок i драѓляныя чаравiчкi.
  Калi надышла вясна i снег пачаѓ раставаць. Дзяѓчынка ѓ з задавальненне скiнула катаржныя калодкi i зноѓ адправiлася на поѓдзень. Ёй нiчога не заплацiлi, i Гердзе, даводзiлася харчавацца мiласцiнай. Акрамя таго дзяѓчынка яшчэ добра спявала. Яе сукенка зусiм патрапала, а босыя ногi арагавялi i пакрылiся скарынкай. Дзяѓчынка нарэшце прыйшла на Балканы. Мiнула Венгрыю, i ѓступiлi ѓ Турцыю.
  Жабрацкая замарашка рухалася да Стамбула. Хавалася ад турак у лясах, i хавалася ѓ хрысцiян.
  Аднак ужо на падыходзе да самой сталiцы бялявую дзяѓчынку злавiлi. А так па мерках мусульман яе ѓжо можна было выдаваць замуж, дык Герду адмылi, прыбралi i прадалi як нявiннiцу з аѓкцыёну. Дзяѓчынка з прыгожымi белым, павойнымi валасамi тавар каштоѓны. Яна дасталася састарэламу эмiру. I трэба як здарыцца, што гэты эмiр якраз пасля пакупкi так сур'ёзна захварэѓ, што не змог выканаць свой шлюбны абавязак.
  Дзяѓчынка загаiлася ѓ гарэме. Сытна, як у залатой клетцы, але сумна. Праѓда вывучыла турэцкую мову, i арабскую.
  Адкрыла для сябе Iслам. Новая рэлiгiя была простая ѓ цэлым амаль зразумелая. Не ясна праѓда цi атрымае яна пасля смерцi гарэм з мужчын? I цi спадабаецца ёй такое?
  Дзяѓчынка паступова стала дзяѓчынай, i казачна прыгожай, а эмiр пасля працяглай хваробы сканаѓ.
  I вось Герду зноѓ выстаѓляюць на продаж. Распранаюць дагала перад сотням юрлiвых мужчын i прадаюць у гарэм султана.
  Герда паступова там набывае ѓплыѓ, i становiцца жонкай султана. Але Асманская iмперыя ѓжо на заходзе. Пачынаецца вайна з Расiяй, якая пагражае скончыць з кантролем Турцыi над Крымам i Чорным морам.
  Немцы абстрэльвалi тое, што засталося ад Варонежа Кiдалi тысячы тон снарадаѓ, разлiчваючы зламаць супрацiѓленне Чырвонай армii. А Наташка пакуль вырашыла папiсаць нешта касмiчнае. Яна ѓзяла босымi пальцамi ног ручку i стала выводзiць:
  - Ты занадта захапляеш гульнёй Суперкрайз Каiсочка, а ѓрокi не зроблены. - Праверашчала золатакрылатая фея.
  Дзяѓчынка злосна трасянула сямiколернай шавялюрай. Каiса яшчэ дзiця, але яе валасы ѓпрыгожаны трыма брошкамi: у форме рыбкi, птушкi, i тыгра - што кажа аб статусе бацькi.
  Вакол яе палац з ультрасучаснай раскошай. Пакой сыходзiць столлю ѓ вышыню, утворачы выпуклы купал. Зверху мiльгаюць калейдаскапiчныя карцiны. Нiбы паказваюць нейкi блокбастар. Каiса магла б быць шчаслiвай дзяѓчынкай чацвёртага тысячагоддзя, але...
  - Лiмiт гульняѓ на сёння вычарпаны! Табе трэба вучыцца!
  Казачны свет вiртуальнай гульнi згас. У памяшканнi пацямнела. Па сценах папаѓзлi рознага роду формулы, ураѓненнi, чарцяжы... Яны былi ѓ сiнiм i блакiтным дыяпазоне. Мiльгалi з усiх бакоѓ Каiсы. Дзяѓчынка адчула ѓ сабе сумесь страху i нуды. Прамурлыкала, блiскаючы брошкай:
  - Вучэнне, пакута - гэта зусiм чарнадырна!
  Фея вырасла ѓ памерах, i ѓ яе руках блiснуѓ пугу. Голас стаѓ нашмат стражэй:
  - Твой тата знакамiты на ѓсю iмперыю акадэмiк... А ты хочаш застацца нулявым невукам? Давай зубры формулы i давай разумовыя каманды!
  Каiса адразу ж замаркоцiлася... Колькi тут усяго - якое шырокае класнае заданне. Усе гэтыя спалучэннi ѓльтрафатонаѓ, магагравiтацыя, унтеррадиация, термопреонновый сiнтэз... Ад адных назваѓ галава трашчыць. I ѓсё абвальваецца на бедную галоѓку дзiцяцi.
  Куды цiкавей камп'ютарныя гульнi, якiя цалкам iмiтуюць рэальнасць: дзе ты ваяѓнiца-каралева.
  А формы круцяцца, мiльгаюць варыянты адказаѓ. Трэба тэлепатычнай камандай, цi выкарыстоѓваючы пальчыкi рук даць адказ...
  Каiса са пакутлiвым выглядам нацiскае... I тут жа сiняя формула станавiцца - чырвонай. Кампутар выдае: памылка! Дзяѓчынка iмкнецца вывесцi свой варыянт. Але ѓ яе зноѓ не атрымоѓваецца. I другая спроба правальваецца... А формулы i ѓраѓненнi пачынаюць круцiцца мацней... У Каiсы мiтусiцца ѓ вачах i пачынаюць выць вiскi.
  Гэта ѓжо вучоба. Рабыням на плантацыi лягчэй калупаць зямлю, чым важдацца з гэтымi формуламi. Добра было б адключыць цэнтральны кампутар, якi выпускае галаграмы. Але яна не мае найменшага паняцця як гэта зрабiць.
  А формулы i ѓраѓненнi становiцца складаней. Даводзiцца прабягаць па новым даючы рашэннi. Ураѓненнi падкрэслiваюцца чырвоным, усё лiтаральна залiваецца колерам крывi...
  Памылка, памылка, памылка! I ты пачынаеш бегаць па новым... Тэрмакваркавыя гравiтацыi... А з чым яе ядуць? А гэтыя гiперiнтэгралы... Лiтаральна мазгi закiпаюць!
  Тут дзяѓчынцы прыходзiць у галаву:
  - Можна, я выклiку памочнiка?
  Тузiн фей хорам прамаѓляе:
  - Памочнiка?
  Каiса пусцiла непадробную слязу i адказала:
  - Бачыш, я нiяк не магу выканаць нават частку хатняга задання! А гэты хлопчык сапраѓдны генiй. Ён мне дапаможа!
  Феi сабралiся вакол, пашапталiся на працягу некалькiх секунд... Потым запалiлiся зялёным святлом, прапiлiкаѓ:
  - Памочнiка можна! Толькi мы прасочым, каб ты ѓсё - усё роѓна рабiла сама!
  Каiса паслала разумовы iмпульс:
  - Алег Рыбачэнка - Каiса Лебедзева вельмi просiць прыфатаграфаваць!
  I паслала сваю гаротную выяву...
  Фея з залатымi крылцамi празвiнела:
  - А пакуль павучыся галубка!
  I цэлы шэраг з формул i ѓраѓненняѓ замаршыраваѓ у вiртуалцы. Здавалася яны лiтаральна ѓгрызаюцца ѓ мозг. I маршыруюць па звiлiнах. Чаканя, як салдаты крок.
  Каiса хацела завыць ад роспачы, як раптам усе формулы i ѓраѓненнi замерлi. I нiбы ѓ паветры загарэлася галаграма. З'явiѓся яе выратавальнiк.
  Алег Рыбачэнка - белабрысы хлапчук у маячку i шортах. Ён плаваѓ у паветры i ѓсмiхаѓся, блiскаючы жамчужнымi зубкамi. Працягнуѓ руку Каiсе i, хiхiкнуѓшы вымавiѓ:
  - Што замучыла вучэнне? Татальна вакуумна?
  Дзяѓчынка з уздыхам адказала:
  - Горш каменяломняѓ Старажытнага Рыма!
  Алег рацыянальна заѓважыѓ:
  - Не спрабавала, не ведаеш! Невядомае зло не страшна!
  Каiса плаксiва вымавiла:
  - Выручы мяне... Зусiм гуляць не пускаюць. Давай прагуляемся разам!
  Алег усмiхнуѓся шырэй i заѓважыѓ:
  - А што будзе потым? Бацькi твае ѓвогуле пад мiльён замкаѓ пасадзяць!
  Каiса тут стукнула абцасам туфлiкi i рашуча вымавiла:
  - А давай наогул уцячом!
  Алег свiснуѓ i ѓсмiхнуѓся:
  - Уцячом? Куды?
  Дзяѓчынка прапанавала:
  - У дзiкiя сузор'i i станем касмiчнымi пiратамi!
  Алег хiхiкнуѓ, перавярнуѓся ѓ паветры i адказаѓ:
  - А што... Можа, сапраѓды зробiм самаволку! I мне вучоба, хоць мяне завуць генiем, надакучыла!
  Хлапчук злосна тупнуѓ нагой, пакiнуѓшы босы адбiтак на кiбернетычнай сцяне.
  Пасля чаго дадаѓ:
  - Я не дзiця! Хопiць ужо - нас чакаюць абшары сусвету!
  I падхапiѓ Каiсу за руку. Iмклiвай птушкай дзецi вылецелi з палаца. Дзяѓчынка кiнула позiрк назад. Жыллё iмперскага акадэмiка нагадвала вялiзны, упрыгожаны ружанькамi i завiтушкамi торт. Перад iм бiѓ стометровы фантан. Бруя вывяргалася з пашчы крылатага льва, з сямю змяiнымi хвастамi.
  Каiса злосна заѓважыла:
  - Мой продак проста дыназаѓр... Увесь час мяне замыкае!
  Алег хiхiкнуѓ i прачырыкаѓ:
  - Ды бацькi... Часам як шкоднiкi!
  Дзецi сталi набiраць вышыню. Для будучынi паветраны спосаб перасоѓвання самы эфектыѓны. Алег хлопчык басаногi, але кольцам на нагах i руках. У яго камп-бранзалет на левым пэндзлi...
  А вакол вялiкае мноства будынкаѓ. Гараць рэкламныя шчыты. Маса статуй i фантанаѓ. Найпрыгожы горад, кветкi-волаты адзiн пялёстак вышынёй з груд. I цячэ з дурманлiвы водар.
  I на дрэвах растуць вялiкiя кветкi i дзiѓная садавiна. Будынкi рознакаляровыя i размешчаныя ѓ строгiм, геаметрычным парадку. Мноства лятальных апаратаѓ ходзiць памiж збудаванняѓ. Яны нiбы мошкi, круцяцца, ходзяць.
  Каiса са здзiѓленай усмешкай спытала:
  - А як табе ѓдалося адключыць ахоѓны кампутар?
  Алег трасянуѓ светлай галавой i адказаѓ:
  - Звычайны чарвячок... Толькi класа ѓльтра - высякае капiтальна!
  Каiса хiхiкнула i заѓважыла:
  - А ты генiй!
  Хлопчык сцiпла заѓважыѓ:
  - Калi ведаеш, не так гэта i складана...
  Быѓ канец траѓня, вельмi горача. Немцы прасоѓвалiся ѓздоѓж Дона. А Варонеж, узяты на дзевяноста адсоткаѓ i цалкам разбураны, iм ужо не жадалася i штурмаваць.
  Так што немцы праводзiлi абстрэлы i бамбардзiроѓкi. Чацвёрка фенаменальных дзяѓчат пакуль не атрымала прызначэннi, i праводзiла час пастрэльваючы па немцах з дыстанцыi. Здымаючы ворагаѓ снайперскiмi вiнтоѓкамi.
  А Наташка як самая разумная яе не забывала i пiсаць. Натуральна пры дапамозе босых, хупавых ножак, што куды страмчэй;
  Дзецi ляцелi мiма акварыума-хмарачоса. За празрыста бранёй працякала сапраѓдная бiтва. Гiбрыд чарапахi i алмазнай пiраннi, атакаваѓ сумесь меч-рыбы i краба. Лiлася фiялетавая, i аранжавая кроѓ, расплываючыся iрванымi кавалачкамi i бурбалкамi па вадзе. Круцiлiся крэйды рыбiнкi, якiя нагадваюць хлопчыкаѓ толькi з рознакаляровымi крылцамi стракозы. А таксама маса астатняй жывёлы свету. Напрыклад, сямiгаловы цмок з грабеньчыкамi i трыма хвастамi паѓлiна. Сумесь падводнага бегемота i кактуса.
  Дзiѓная жывёла падобная на астру з дванаццаццю шчупальцамi - якое ловiць зорачкi. I ахiнаючы iх, ператвараючы ѓ жамчужыны. Усё гэта да крайнасцi хораша i ѓ некаторым родзе пiкантна. Жамчужыны розных колераѓ, нiбы спектр вясёлкi. I срэбяцца рыбкi ѓ форме клёну. Цветаста i ненадакучлiва пералiваючыся.
  Каiса захоплена ѓсклiкнула:
  - Гэта пульсарная рэч!
  Алег, свiснуѓшы, абыякава адказаѓ:
  - Гэта яшчэ... Ты цэнтральнага заапарка не бачыла!
  Рабяты ляцелi далей... Столькi разнастайных i казачных збудаванняѓ было вакол iх. Напрыклад, будынак у форме шакаладнай вафлi з шасцiгранным купалам. А на купале круцяцца стрэлкi старадаѓнiх гадзiн - кожную гадзiну з карцiнкай.
  Каiса са здзiѓленнем спытала:
  - Хiба гэта не анахранiзм?
  Хлопчык хiхiкнуѓ у адказ, заѓважыѓшы:
  - Калi адбудоѓвалi Крэмль, вырашылi павялiчыць у памерах, але не чапаць формы! Усё ж даѓнiна ѓ нейкай меры святая!
  Каiса пацiснула плячыма, перавярнулася ѓ палёце i адказала:
  - А мой тата казаѓ, што багоѓ не бывае!
  Алег рацыянальна, заѓважыѓ:
  - Але ѓ нейкай ступенi i людзi як багi! Вось, напрыклад, ты глядзела па гравiявiзары, як новыя планеты робяць!
  Каiса адмоѓна пахiтала галоѓкай:
  - Не? А як?
  Хлопчык адказаѓ са смяшком:
  - Захоплiваюць пры дапамозе гравiяплазменнага калапсу частка зоркi. Скочваюць у шарык, i з дапамогай унтеррадиактивной цэнтрыфугi астуджаюць, i планета гатова!
  Каiса захоплена праспявала, махаючы рукой:
  - У космасе светлым, у далёкiм дзесьцi,
  Нас чакае Родная планета...
  Мы да камунiзму смела iдзем,
  Дакладнай дарогай, млечным шляхам!
  Галасок у дзяѓчынкi цудоѓны. Алег, скалячы зубкi, вымавiѓ:
  - А ѓ цябе вакальныя дадзеныя на дзясятку!
  Дзяѓчынка падмiргнула ѓ адказ i прачырыкала:
  - Давай чаго-небудзь з'ясуем ... А то мяне трымаюць на дыеце!
  Алежка памчаѓся да блiжэйшага аѓтамата. Узнiкла галаграм русалкi з залатымi плаѓнiкамi. Пачуѓся казачны галасок:
  - Чаго жадае юны вiцязь!
  Пацан тузануѓ загарэлай нагой i, адказаѓ:
  - Марожанага "Цэзар" па дзве штукi i пiрожнага "Сувораѓ" з кактэйлем "Зорка"!
  Праз паѓсекунды ѓзнiкла казачная замова. Вельмi прыгожае марозiва, падобнае на царскую карону, пiрожнае ѓ выглядзе кукарды. I пара алмазных фужэраѓ з сямiколерным кактэйлем.
  Алежка махнуѓ далонькай, i марожанае, пiрожнае, кактэйль - заехалi ѓ ручкi Каiсы.
  Дзяѓчынкi хiхiкнула i прабуркавала:
  - Дзiѓна! Ты проста рыцар джэдай!
  Алежка хiхiкнуѓ i праспяваѓ:
  - Нас у бiтвах ратавалi - будзьце шчаслiвыя джэдаi!
  Дзяѓчынка асцярожна лiзнула марожанае. Густ быѓ вельмi салодкi i прыемны. Пахла вельмi духмянымi кветкамi. Водар казытаѓ ноздры. Дзяѓчынка лiзнула энергiчней, гэты цудоѓны твор мастацтва i прабуркавала:
  - Як смачна...
  Алежка здзiѓлена спытаѓ:
  - Ты што нiколi не ела марожанага?
  Дзяѓчынка адмоѓна матнула галавой:
  - Мяне бацькi трымаюць на дыеце!
  Хлапчук злосна матнуѓ нагой, нiбы разбiваючы цэглу i, рыкнуѓ:
  - Ну, твой татка i дэспат!
  Каiса цяжка ѓздыхнула i адкусiла марожанага. Дзецi паплылi па паветры. Свяцiлi сапраѓднае, i пара штучных сонцаѓ, i нiдзе не было i ценю.
  Па правую руку ён iх вывяргаѓся фантан ад статуi Геракла. Бруi былi залацiстыя i пенiлiся мiльярдамi дыяментавых iскрынак.
  Каiса ела марожанае, прахалоднае i паветранае. I ѓ роце нiбы расквiтала аранжарэя. Дзяѓчынка шчыра ѓсмiхалася. Нарэшце яна смакуе.
  Затым адкусiлi i пiрожнага, запiваючы цудоѓным кактэйлем. I было так здорава.
  Алежка пастаянна здзяйсняѓ у паветры зiгзагi. Выкручваѓся, i пераварочваѓся. Гэта сапраѓды класна вось так лятаць. Ну, да чаго ж няшчаснымi былi людзi ѓ старажытныя часы. Iх прыкавала да Зямлi. Яны станавiлiся старымi i лядашчымi. Калi хлопчык глядзеѓ старыя фiльмы, то дзiвiѓся пачварнасцi пажылых жанчын. А цяпер - няма старасцi! Усё вечна маладыя.
  Алег Рыбачэнку ѓзялi i праспяваѓ:
  - Толькi шчасце, толькi радасць, толькi вечнасць наперадзе!
  Дзяѓчына перарвалася ад напiсання, толькi для таго, каб выпусцiць з трафейнай базукi па фашыстах, важкi прэзент смерцi. Разбiла гiтлераѓскi танк, прабуркаваѓшы:
  - Не, сказалi мы фашыстам! Не пацерпiць наш народ! Не прайсцi Адольфу Дона, нават калi будзе брод!
  I дзяѓчына спрытна кiнула зграбнай, босай ножкай забойную, i вельмi смяротную гранату з кумулятывам.
  Наташка i дзяѓчынкi адбiлi чарговую спробу наступлення фрыцаѓ.
  Пасля чаго босыя ножкi дзяѓчыны-бландынкi зноѓ сталi выводзiць шэдэѓр касмiчнай прозы.
  Каiса ѓздыхнула i заѓважыла:
  - Вось бы адразу дарослай стаць - адпачыць ад дзяцiнства!
  Алежка недаверлiва спытаѓ:
  - А што цяжка?
  Дзяѓчынка з уздыхам, вельмi сумным галаском праспявала:
  - Што за жыццё школьнае, што кожны дзень кантрольная, складанне, дзяленне - таблiца множання!
  Хлапчук з гэтым пагадзiѓся:
  - Ад дробавых вымярэнняѓ, гiперплазменных мультывектараѓ i ѓ мяне часам трашчыць галава, але...
  Алежка завiс у паветры i прадэкламаваѓ:
  Хто святла ведаѓ не мае,
  Шкодны i духоѓна слабы...
  Кашмарны дэман iм валодае
  Не чалавек, а нiкчэмны раб!
  
  Але святла ведання мы запалiм,
  I закiпiць навукоѓцаѓ думка...
  Падымем уверх навукоѓцаѓ сцяг -
  Род чалавечы iмчыцца ѓверх!
  Каiса заѓсмiхалася i пiскнула:
  - Ды гэта прыгожа ѓ цябе атрымалася! Нiбы Пушкiн!
  Алежка кiѓнуѓ светлай, коратка стрыжанай галоѓкай:
  - Складаю я нядрэнна часам - так!
  Насустрач iм iмчаѓся хлопчык на лятаючай падобнай на лыжню дошцы. У руках у пацана быѓ празрысты трыкутнiк, у якiм нешта дымiлася.
  Здзейснiѓшы мёртвую пятлю, хлопчык далучыѓся да iх, паслаѓшы прывiтанне:
  - З квазарам наѓскiдку!
  Алежка са смяшком пацвердзiѓ:
  - Фатонам па пульсары!
  Хлапчук быѓ прыкладна аднаго росту з Алегам. Але можа не такi рэльефны мускулатурай. Але таксама спартовы. На галаве вянок з антэнай.
  Пацан бесцырымонна спытаѓ:
  - Куды вы пульсарыце?
  Алег шчыра адказаѓ:
  - Ды жадаем, па мiрах пракатацца!
  Хлапчук трасянуѓ трыкутнiкам i заѓважыѓ:
  - А цi паспееш да пачатку ѓрока?
  Алег рашуча трасянуѓ кулаком i вымавiѓ:
  - А хачу рамантыкi ... Тым больш, я i так усё што трэба для жыцця ведаю Вадзiк.
  Хлапчук хiхiкнуѓ i заѓважыѓ:
  - У школе таксама цiкавае ёсць. Вось, напрыклад, нам далечы заданне змадэляваць джына!
  Алег шчыра здзiвiѓся:
  - Джына? Рэальна! Можа выконваць жаданнi!
  Вадзiк пакiваѓ галавой:
  - Не, гэта пакуль мадэль малой магутнасцi. Але начараваць марожанае цалкам можа...
  Каiса цiха пiскнула:
  - А пакажы, як працуе!
  Вадзiк пракруцiѓ падвойнае сальта на дошцы. Стукнуѓ абцасамi. I пацёр пальцамi аб трыкутнiк - шэпчучы лiчбавы код.
  Пачуѓся гул, i ѓзнiк думак. Тут з'явiлася дзяѓчына з валасамi-змейкамi i ѓ лускаватых даспехах. Яна гойдалася ѓ паветры i была напаѓпразрыстай, нiбы прывiд.
  Празвiнеѓ прамянiсты галасок:
  - Слухаюся i падпарадкоѓваюся Вадзiм Вялiкi!
  Хлапчук напыжыѓся i надзьмуѓ сабе грудзi. Вымавiѓ:
  - Дай нам па пачку марожанага ѓ выглядзе грыганскай ружы!
  Дзяѓчына стала вадзiць рукамi. У паветры нiбы ткаѓся дыван, i з'яѓлялiся ружы з васьмiграннымi лiсцiкамi, i цудоѓнымi пялёсткамi малюнкамi.
  Каiса захоплена ѓсклiкнула:
  - Ого фрыкольна! Як гэта атрымоѓваецца?!
  Вадзiк спакойна растлумачыѓ:
  - Сiнтэзатар ежы з вуглякiслага газу i азоту на темкокварковых батарэйках. Увогуле, нiчога асаблiвага!
  Алег узяѓ у рукi марожанае-ружу, лiзнуѓ i заѓважыѓ:
  - А выглядае эфектна!
  Вадзiк згодна кiѓнуѓ:
  - Ды я тут пастараѓся. Праѓда, крыху дапамагаѓ кампутар!
  Каiса, цiкаѓна, спытала:
  - А хмарачос сiнтэзаваць джына можа?
  Вадзiк адмоѓна трасянуѓ галавой:
  - Нажаль, не хопiць магутнасцi! Гэта ж не сапраѓдны джын з казкi - а тэхнiчныя цуды!
  Каiса хiхiкнула i адзначыла:
  - Цуды двайковага кода! А акрамя марожанага яшчэ што можа?
  Вадзiк прашаптаѓ:
  - Дадай нам гiперананаса ѓ шакаладзе!
  Зноѓ стала расцi ѓ паветры, нешта прыгожае i апетытнае. Алег з усмешкай заѓважыѓ:
  - Так i патаѓсцець нядоѓга!
  Вадзiк сур'ёзна адказаѓ:
  - Нiчога страшнага! Лiшак калорый можна вывесцi пасла сi-прамянi. Дзе ты бачыѓ у наш час тоѓстых!
  Каiса ѓзяла i захоплена праспявала:
  - Да чаго дайшоѓ прагрэс! Да нябачаных цудаѓ...
  Тут Наташка зноѓ перапынiлася, падняла аѓтамат. Дай разбураць гiтлераѓцаѓ. I рабiла гэта з ашалелай агрэсiѓнасцю i лютасцю. У не такi жар - нiбы ад тысячы вулканаѓ.
  Вось гэта дзяѓчына... I Аѓгусцiна не саступаючы ёй, узяла i голай пяткай падкiнула лiмонку - прараѓ:
  - Фашыстам смерць, раве мядзведзь!
  I разрагаталася ва ѓсю глотку.
  Наташка i дзяѓчынкi перакусiлi ... Ужо заѓтра першае чэрвеня - надыходзiць лета. I самы час папiсаць больш. Асаблiва выкарыстоѓваючы босыя пальчыкi ножак.
  А Наташка бландынка з касмiчным уяѓленнем.
  I дзяѓчынка стала глытаць з прагнасцю пакрыты шакаладам гiперананас.
  Сёмуха дзяцей працягвала слiзгаць па паветры. Мiма пранёсся кропляпадобны апарат, i абдаѓ свежым паветрам.
  Алег з усмешкай заѓважыѓ:
  - У чым можна пазайздросцiць робату - ён нiколi не сумуе!
  Каiса запэцкалася ѓ шакалад. I сумелася:
  - Ну, я i бруднуля!
  Алег уключыѓ комп-бранзалет. На Каiсу падзьмула унтэргравiтацыйнай хваля, i яе тварык зноѓ стала iдэальна чыстым!
  Дзяѓчынка ѓдзячна прачырыкала:
  - Вось выдатна! I мыцца не трэба!
  Хлопчык Алег праспяваѓ:
  - Прагрэс! Прагрэс! Няхай жыве прагрэс!
  Вадзiк кiѓнуѓ i спытаѓ у Алега:
  - Ты паядынкi кiбаргаѓ глядзеѓ?
  Хлапчук адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Я нечым iншым займаѓся! Але таксама патрэбным!
  Пацан змоѓк ... Мiма iх прамчаѓся на вялiкай хуткасцi гравiяцыкл, на iм сядзелi хлопчык i дзяѓчынка. Дзецi смяялiся i скалiлi тварыкi. Гравiяцыкл быѓ увянчаны сцягам, з пастаянна змяняецца выявай. Нiбы на палатне паказвалi мультыкi.
  Вадзiк паказаѓ мову, з яго вастрыя блiснуѓ сонечны зайчык i прапiшчаѓ:
  - Прывiтанне лунацiкам!
  Каiса палiчыла жарт пацешнай. Запусцiла кавалачкам марожанага ѓ дружка i пiскнула:
  -Гiперплазма!
  Вадзiк адскочыѓ i перакулiѓся ѓ паветры. Уключыѓ галаграму i прапiшчаѓ:
  - Джына, а джына мяне крыѓдзяць!
  З'явiлася ваяѓнiца з крылцамi i вострым, зiготкiм мячом. Яна ѓзнiкла ѓ паветры, нiбы чорцiк з батарэйкi, узмахнула зброяй i прачырыкала:
  - Дзе забойца, дзе злыдзень! Не баюся яго кiпцюроѓ!
  Вадзiк паказаѓ пальцам, нават кончык загарэѓся на дзяѓчынку:
  - Вось яна хоча мяне анiгiляваць!
  Каляровая галаграма вырасла ѓ памерах. Колькасць рук i блiскучых у iх мячоѓ узрасла да васьмi, i яны закруцiлiся.
  Каiса ѓ адказ паказала мову i вякнула:
  - А мне не страшна! Гэта понарошку!
  Вадзiк крутануѓся i праспяваѓ:
  - Захачу i понарошку, зраблю з зоркi гармонiк!
  Алег Рыбачэнка пстрыкнуѓ пальцамi, i галаграма васьмiрукай ваяѓнiцы разам знiкла. Хлопчык паднёс палец да вуснаѓ i шыкнуѓ:
  - Квазар уфотонце! Мы прыцягваем увагу!
  Сапраѓды на iх сталi заглядацца i дарослыя, i дзецi. Рабяты дадалi хуткасцi. Яны ляцелi ѓ заходнiм напрамку. Трохi збоку засталiся вялiзныя - вышынёй з Гiмалаi вежы Крамля. Пяцiканцовыя зоркi зiхацелi ѓсiмi колерамi вясёлкi. Яшчэ вышэй за сцены ѓзвышалiся на дзесяцi кiламетраѓ у вышыню саборы. Купалы адлiвалi сусальным золатам, i былi падобныя да гарадоѓ.
  I на iх сапраѓды размяшчалiся паселiшчы з рознымi славутасцямi. Дзецi падарожнiчалi па Маскве ѓ палёце, з хуткасцю авiялайнера пачала дваццаць першага стагоддзя. Вакол былi несусветныя цуды. Велiчныя i яркiя збудаваннi - дамы самых неверагодных канструкцый. Многiя з iх нагадвалi дзiѓныя крышталiчныя рашоткi, з рознымi выгiнамi i разваротамi. Iншыя дамы ѓ выглядзе ледзяшоѓ, або маляѓнiчых рознакаляровых iероглiфаѓ.
  А якiя выдатныя бутоны вянчалi збудаваннi. Кожны пялёстак меѓ свой уласны iндывiдуальны малюнак. З непаѓторнай, i вельмi блiскучай каляровай гамай.
  Алег Рыбачэнка звярнуѓ увагу, на адно збудаванне ѓ выглядзе шасцiграннага мухамора:
  - Якiя яркiя крапiнкi... Яны навiваюць думкi...
  Вадзiк хiхiкнуѓшы, перабiѓ:
  - Аб ежы! Або забаѓцы!
  Каiса з уздыхам прабулькала:
  - Я так рэдка бываю на атракцыёнах... Можа ѓ Гайд-парк?
  Алег разгарнуѓся i прапанаваѓ:
  - А як наконт палётаѓ за межы сонечнай сiстэмы! Вялiкая i прыгожая Масква, але душа хоча чаго больш дзiкага!
  Вадзiк зноѓ уключыѓ джыну, i прачырыкаѓ:
  - Дай нам па кавалку гаванскага шакаладу! Паднiмем настрой!
  З'явiлiся вычварныя шакаладкi ѓ выглядзе гiбрыдаѓ зайчыкаѓ i ананасаѓ. Дзецi дружна прынялiся iх грызцi. Адкусваючы сумесь шакаладу i марожанага.
  Яны працягвалi ляцець. Бiлi бруi фантанаѓ, вельмi велiчных канструкцый. Мноства дыяментавых iскраѓ, рассыпалася па паветры. Ляцелi таксама i маркi кшталту паштовых.
  Алег злавiѓ босымi пальцамi ногi адну з марак. Пачуѓся тоненькi галасок:
  - Хлопчык не душы мяне!
  Пацан перакiнуѓ марку сабе ѓ рукi. На ёй была намалявана пагоня. Бананавы сабака ганяѓся за апельсiнавым куранём. I яны шыпелi, перакiдаючыся словамi.
  Алег спытаѓ:
  - I якi ѓ мяне бонус?
  Бананавы сабака адказаѓ:
  - Сто рублёѓ!
  Хлапчук засмяяѓся i заѓважыѓ:
  - А што можна будзе i згуляць!
  Вадзiк заѓважыѓ:
  - Пацешыцца ѓ Гайд-парку. Ужо падлятаем...
  Тут дзяѓчына перапынiла напiсанне. I кiнула босай нагой, адразу дзве гранаты. Фашысты наступаюць, i становiцца тугавата.
  Наташка ѓ першы летнi дзень зняла з сябе станiк. Засталася толькi ѓ адных тоненькiх трусiках. I стала пiсаць пры дапамозе босых пальчыкаѓ ног. I рабiла гэта вельмi энергiчна. I прыгожыя ѓ яе i ножкi i стыль.
  Дзецi праз хвiлiну апынулiся ѓ асяроддзе разнастайных атракцыёнаѓ. I чаго тут толькi не было. Розныя канструкцыi, цэнтрыфугi, звiлiстыя дарожкi, малаткi i мноства iншага. Тут былi атракцыёны самых разнастайных вiдаѓ i прызначэнняѓ. Вычварныя i даволi простыя. Баявыя i квэсты. Казачныя, фэнтэзi, i ѓльтрасучасныя. На ѓсе вiды i густы.
  Трыумвiрат рабят пачаѓ забаѓляцца. Алег i Каiса трымалiся разам. Хлопчыка i дзяѓчынку закруцiла ѓ кругавароце. Яны i ваявалi, круцiлiся ѓ розных вiртуальных рэальнасцях. Алег падтрымлiваѓ Каiсу, нiшчачы рознага роду монстраѓ пры дапамозе зброi. Спачатку, хлопцы выкарыстоѓвалi лёгкiя бластеры, але затым па меры назапашвання баляѓ куплялi ѓсё больш i больш магутнае зброю. Алег страляѓ вельмi трапна, валодаючы найвышэйшай рэакцыяй i вопытам гульняѓ. Каiса ж часта памылялася. I атрымлiвала часам балючыя, хоць i не якiя пакiдаюць слядоѓ апёкi.
  У лабiрынце хлопцы падбiралi боепрыпасы, знаходзiлi бронекамiзэлькi, экзакасцюмы i розную зброю.
  Поле бiтвы ѓвесь час мянялася. Узнiкалi ѓсё новыя i новыя вiды монстраѓ. З'яѓлялiся гiбрыды тыграѓ i прусакоѓ.
  Алег адчуваѓ пад нагамi колкую паверхню, якая паколвала голыя падэшвы хлапчукi, i стараѓся страляць, эканомна расходваючы харчы.
  Монстры рассыплiся, нiбы жэмчуг разарваных караляѓ. Якiя разляталiся i тут жа чарнелi i раставалi.
  Пахла смаленай пластмасай. Каiса лупiла i мiмаволi хавалася за спiну хлапчука. Монстры спрабавалi плявацца. Калi яны лопалiся ад трапленняѓ, на месцы некаторых з iх узнiкалi абоймы, пачкi грошай, або слоiчкi з лекамi. Часам бронекамiзэлькi i сэрцайкi.
  Алег хутка падскокваѓ i падбiраѓ знойдзенае, пакуль яно не растала. Монстры перайначылiся. Вось сумесi гарыл i трускаѓкi, вось скарпiёнаѓ i жалудоѓ. Часам з'яѓлялiся i васьмiногi якiя плявалiся ѓ адказ. Каiса адступiла, а хлапчук ухiляѓся.
  Зброя ѓ яго часам была недастаткова моцнай i даводзiлася адыходзiць, каб пазбегнуць смяротных абдымкаѓ. Хлапчук прайшоѓ залу, адключыѓ сiгналiзацыю i пераапрануѓся ѓ экзокасцюм. А Каiсе перадаѓ трайны бронекамiзэльку. Дзяѓчына iшла за iм, хаваючыся. Хлапчук рухаѓся, апроч трафеяѓ збiраючы яшчэ анiгiляцыйную выбухоѓку.
  Некаторыя месцы былi замiнiраваны i, па падлозе прыходзiлася страляць бластером.
  I шукаць схованкi ѓ сценах. Усё гэта нечым нагадвала стралялкi дваццаць першага стагоддзя. Толькi хлопчык i дзяѓчынка былi ѓ рэальным атачэннi. Адчувалi скурай сверб ад раненняѓ, усё было вакол iх, самым сапраѓдным i страшным.
  Алег ачысцiѓ калiдор ад монстраѓ. Потым узарваѓ уваход, праз якi лезлi табунамi монстры. Пасля чаго хлапчук увайшоѓ у ледзь прыкметныя дзверы, што вялi ѓ раскошны пакой. Там сядзеѓ чалавек з вельмi злым тварам. Ледзь хлапчук увайшоѓ, як баявы прамянём у руках Алега знiк, а экзокасцюм выпарыѓся. Цяпер хлапчук апынуѓся ѓ адных спартыѓных шортах. Супраць яго выскачыѓ цалкам гэты тып з эпалетамi i пысай пацуком.
  Пачаѓся рукапашны паядынак. Хлапчук нанёс удар свайму супернiку. Наверсе ѓзнiкла лiнiя. Напалову чырвоная, напалову сiняя. Кожны ѓдар скарачаѓ лiнiю. Алег была чырвоных, а яго супернiк сiнi.
  Хлапчук рухаѓся iмклiва нiбы котка. Алег правёѓ кiдкавы прыём. I сiняя лiнiя супернiка злёгку скарацiлася. Чалавек з пацучыным тварам, паспрабаваѓ дастаць хлопчыка ботам. Але Алег вывернуѓся i рушыѓ непрыяцеля пяткай пад калена. Той скалануѓся i зароѓ:
  - Табе анiгiляцыя фатон!
  Алег усмiхнуѓся. Ён меѓ ужо апенек падобных адзiнаборстваѓ. Перад табой квазiматэрыяльны робат. Пакуль яшчэ не наймацнейшы. Давай яму атакаваць i бi ѓ апярэджанне. Калi наносiш удар, голыя ногi злёгку свярбяць. Але жыццi скарачаюцца. Калi прапусцiш, то гэта адчувальна, але не небяспечна.
  Каiса замерла за празрыстай браняй i сачыла за сутычкай. Алег вельмi трэнiраваны i мускулiсты хлапчук. Можа сабе дазволiць нават папрацаваць на публiку i пракруцiць сальта. Каiса, мiмаволi залюбавалася iм. Якi прыгожы рэльеф мышцаѓ у хлопчыка. I як спрытна ён пазбягае ѓдараѓ робата... Вось праводзiць удар кулаком i трапляе ѓ падбародак пацучынаму афiцэру. У таго тузаецца галава i адлятаюць iскры.
  Хлапчук праводзiць кулакамi камбiнацыю, потым дадае каленам. Працiѓнiк адступае. Алег пад ненатуральным кутом выгiнае нагу i зараджае ва ѓразлiвую кропку. Робат iскрыць i губляе сiнюю паласу.
  I рыкае:
  - Я разарву цябе на кваркi шчанюк!
  Алег зноѓ дадае пятак сiлавую ружу. Потым б'е кулаком супраць сэрца. Робат пачынае губляць рухомасць. Хлапчук надыходзiць падпяваючы:
  - Падступны павук завастрыѓ сваё джала... I п'е з Айчыны святую кроѓ! Яму супастату ѓсё мала i мала - заб'е той, хто сiлкуе да Расii каханне.
  Алег правёѓ поѓнае ѓдар нагой у скронь. I робат упаѓ, сiняя лiнiя зайшла на нуль.
  Прагрымеѓ голас:
  - Радаваму Алегу Рыбачэнку за праходжанне першага ѓзроѓню прысвойваецца званне адназорнага афiцэра.
  Тут Наташка была вымушана перапынiцца. Зноѓ пруць фашысты. Дакладней, чарнаскурыя i арабы. Набiраюць у Афрыцы i Азii гiтлераѓцы салдат i кiдаюць на савецкiя пазiцыi. Усе iмкнуцца лiкам задушыць.
  Наташка спрытна кiдае босай нагой гранату i прамаѓляе:
  - Велiч Сталiна будзе ѓ вяках!
  Зоя дае чаргу. Таксама шпурляе босай нагой па супернiках. Выбiвае гiтлераѓцаѓ i прамаѓляе:
  - Невядомы цудоѓным ваяѓнiкам страх!
  Страляе i рудая Аѓгусцiна. Прычым вельмi трапна. I пры гэтым вымавячы:
  - Ды ѓ нашай Айчыне i сэрца жыве!
  I таксама кiне босай нагой гранату.
  Святлана, ведучы агонь, падказвае прыгажуням:
  - Фашыстам праклятым мы выставiм рахунак!
  I ад яе ляцiць, пушчаная босымi пальцамi ног граната. Наогул дзяѓчыны тут самага высокага кшталту.
  Наташа, ведучы агонь, прачырыкала:
  -Няхай стане апошняй гэтая вайна!
  Зоя захоплена дадала:
  - Не будзе панаваць Сатана.
  У чэрвенi немцы прасоѓвалiся ѓздоѓж Дона i ѓжо наблiжалiся да лукавiны. Бiтвы кiпелi тут што безлiч. I не разгорнеш ударную моц як след. Варонеж стаѓ пабочным пунктам для вайны Сапраѓды, чаго аб iм непакоiцца?
  Дзяѓчынкi хацелi перанесцiся ѓ самае пекла i бiцца сабе, i з вялiкiм ашаламленнем бiцца. Каб перамагчы цi памерцi. I вядома ж лепш зразумела перамагчы. А не памiраць. Але пакуль яшчэ не атрымалi загада.
  А раз так, то...
  Наташа, трымаючы босымi пальцамi ног ручку, зноѓ накiдвала сваё ѓражальнае i касмiчнае.
  Наступны ѓзровень быѓ па зыбучых, засмоктвальных пясках пустынi. Каiса была ѓ сваiх туфлiках, а дзяцюк пер босы, яму прыпякала. Круцiлiся дыскападобныя верталёты, i з пяскоѓ выляталi чарвякi. Дзецi абзавялiся больш магутнай зброяй. Алег Рыбачэнка лупiѓ з бiябластэра з двума стваламi. Гэта дазваляла збiваць узброеныя авiягарматамi верталёты з драпежнымi мордамi.
  Хлапчук дзейнiчаѓ упэѓнена, раз-пораз, ухiляючыся ад паражаючых элементаѓ. А вось Каiсу часам балюча абпальвала i, дзяѓчынка моршчылася. Ды вайна няхай i атракцыйная вельмi натуралiстычная.
  Алег з некалькiх трапленняѓ, абклаѓшы чарговы верталёт, вымавiѓ:
  - Мы дзецi Ленiна, iдзем упэѓнена!
  Потым хлапчук зноѓ зрушыѓся. Расстраляѓ супернiка, паклаѓ бранiраванага чарвяка з трайным руляй i скончыѓ:
  - Для нас адкрыты ѓсе шляхi!
  Хлапчук i сапраѓды адчуваѓ сябе як рыба ѓ вадзе. Iмклiва перамяшчаѓся. Мяняѓ кропкi i iшоѓ па пустынi. Каiса ледзь за iм паспявала i была трывiяльна клопатам.
  Алег зрэшты, гэтым анi не бянтэжыѓся. Ён дзейнiчаѓ ашчадна i ѓмела. Вось iм прыйшлося рухацца па стужцы, так пяскi пустынi сталi занадта ѓжо зыбучымi.
  А па краях пырскалi кроплi. Яны абпальвалi голыя каленкi Каiсы. Дзяѓчынка нават заплакала.
  Алег Рыбачэнка каб падбадзёрыць яе праспяваѓ:
  - Хто вясёлы той смяецца, хто хоча, той даб'ецца, хто шукае, той заѓсёды знойдзе!
  I хлапчук працягваѓ упэѓнена бiцца. Ён зрабiѓ сальта, адышоѓшы ад пульсара, i паказаѓшы мову.
  Каiса некалькi разоѓ зрывалася з дарожкi i хлопчык, падхапляѓ яе. Дзейнiчаючы вельмi спрытна, а яго пальцы былi ѓчэпiстымi. Аднойчы Алег нават выцягнуѓ падальную дзяѓчынку нагой, дэманструючы надзвычайнае спрыт.
  Верталёты адрознiвалiся разнастайнымi i драпежнымi формамi. Некаторыя наадварот выглядалi амаль камiчна гiбрыд трускаѓкi i стракозы. I пасылалi ѓ адказ промнi. Хлапчук адлюстроѓваѓ сустрэчнымi стрэламi. Лопнуѓ чарговы чарвяк, з яго вылецеѓ сюрпрыз. Алег падчапiѓ няѓлоѓным рухам нагi. I вось у руках у пацана з'явiѓся светлавы меч. З iм адбiваць стрэлы стала нашмат лягчэй.
  Каiса з захапленнем усклiкнула:
  - Ну, ты Сталькiлер!
  Хлапчук, адлюстроѓваючы ѓдары мячоѓ, праспяваѓ:
  - Натхняць адважных асобы - iзноѓ iмперыя народзiцца! Мы ад хаосу ратуем - не замiнайце нам джэдаi!
  Хлапчук абзавёѓся яшчэ адным пiсталецiкам, меч узяѓ босымi пальцамi дзiцячых ног, i вельмi спрытна iм ваяваѓ. Вось чарговае стварэнне вылецела з пяскоѓ.
  Хлопчык рассек яе i падхапiѓ чарговы пачак рублёѓ. Ды добра ён iдзе. А вось Каiсу ѓжо зачапiла, апякло скуру. Хлапчук папярэдзiѓ сяброѓку:
  - Там можна выляцець з гульнi.
  Каiса цяжка ѓздыхнула. Успомнiла, як яна шукала адказы на iспыце ѓ Гiпернэце. У школе гэта яшчэ можна зрабiць. Толькi вось няѓдача, поѓна жартаѓнiкоѓ у мега-гудзе i маса малюнкаѓ. Паспрабуй там яшчэ разбярыся. Пошукавiкам карыстацца сярод мiльярдаѓ планетарных сiстэм таксама трэба ѓмець. Вось iншыя ѓмелi, а Каiса ѓвесь час блыталася. I каб не атрымаць неуд, прыходзiлася стала зубрыць. I тое яшчэ набiраеш патрэбныя пяцьдзесят працэнтаѓ балаѓ.
  Эх Алег... Адразу вiдаць прасунуты хлопчык i сапраѓдны гiперплазменны рыцар.
  А стамляе пошук па Гiпернэце, столькi шматколерных i шматмерных карцiнак.
  Дзяѓчынку зноѓ непрыемна зачапiла. Алег злосна буркнуѓ:
  -Ды хоць трохi сама ѓхiляйся! Не будзь баластам!
  Каiса здрыганулася. Як часта ёй казалi ѓ школе: бацька акадэмiк, а ты пасрэдна вучышся. I табе вакуумнагаловай павiнна быць сорамна.
  Дзяѓчынка адступiла, i ѓгразла туфлiкам у пяску. Нават адчула лёгкi апёк, крыкнула:
  - Не рабiце з мяне катлету!
  Хлапчук збiѓ чарговы верталёт. З яго выпаѓ бронекамiзэльку. Алег панёсся да яго выкручваючы сальта па пяску. Яго ледзь не засмоктвала, i сам бронекамiзэльку ѓжо пачаѓ паглынацца аранжавай завеяй. Спрытны дзяцюк у самы апошнi момант падхапiѓ яго пальцамi ног, i скокнуѓ назад.
  Алег круцiѓся падобна турку, каб пазбегнуць усмоктваннi ѓ сыбучую бездань. Яго спрабавалi ѓхапiць чарвякi, але хлапчук спрытны.
  Тут Наташка перарвалася... Пачаѓся артабстрэл, i пачала засыпаць пяском i асколкамi. Iмчалiся штурмавiкi. Шмат iх было i ѓсе назойлiвыя нiбы мухi.
  Дзяѓчына выказалася:
  - Нiбы назойлiвыя мухi лезуць гады.
  I кiнула босай ножкай гранату, збiѓшы ёю нямецкi, рэактыѓны штурмавiк.
  Пасля чаго i Зоя паступiла таксама. Таксама кiнула босай ножкай гранату i звалiла фашыста.
  Прачырыкала:
  - Я басаногая мара, i папросту вялiкая прыгажосць!
  I зноѓ ваяѓнiца дала чаргу.
  Рудая Аѓгусцiна таксама без лiшнiх праблем паступiла. Босы ножкай таранiла кiдком гранаты машыну. Разнесла яе на аскепкi. Якiя рассыпалiся па ѓсёй плошчы i развалiнам Варонежа
  А далей яшчэ страмчэй...
  I Святлана як возьме, i гранату босымi пальчыкамi ножак кiне. I ѓсiх супастатаѓ без праблем разнясе. Так што становiцца, нiбы ѓ труне - стрэмна i без лiшнiх антымонiй.
  Немцы занадта шмат страцiлi ѓ баях за Варонеж i зноѓ узялi паѓзу Iшоѓ месяц чэрвень. Горача, i жадаецца папiсяць. Дзяѓчыны толькi ѓ адных трусiках i выбралiся на сонейка. Загараюць сабе.
  Наташка ляжыць на спiне i, босымi пальцамi ножак трымаючы ручку, выводзiць:
  Тут ужо Каiса пальнула з прамянемета. I не занадта ѓдала, дагадзiла ѓ Алега. На загарэлай скуры ѓзнiк апёк, i вылецела галаграма ѓ выглядзе сэрца, гаворачая аб тым, што хлапчука пакiнула адна з жыццяѓ.
  Алег Рыбачэнка свiснуѓ i пагразiѓ кулаком:
  - Ну, ты i антыпульсарная! На ворагаѓ працуеш!
  Каiса разгублена прабуркавала, тупаючы абцасiкам па стужцы:
  - Я не хацела...
  Алег зрэзаѓ светлавым мячом чарвяка i пiскнуѓ:
  - Мала хацець, трэба ѓмець!
  Хлапчук пачаѓ дзейнiчаць асцярожней, прыкрываючы Каiссу. Некаторыя з чарвякоѓ выпускалi доѓгiя, тонкiя мовы-стрэлы. Тыя ледзь не ѓтыкалiся ѓ спрытна якi ѓхiляецца дзецюка. Некаторыя стрэлы Алег парыраваѓ ударамi мяча i шаптаѓ:
  - Камар фатона не падтачыць!
  Каiса прапiшчала, адчуваючы, як пясок разаграваецца, i пагражае адпалiць носiк:
  - Адвядзi ад нас праменьчык лазера!
  Хлопчыка адной рукой сек, другой куляѓ з бластер. Яго дзеяннi ѓ цэлым былi цалкам вывераныя, i вiдаць што не першы раз дзяцюк праходзiць паласу.
  Вось грукатам падае чарговы верталёт. I з яго вывальваюцца грошы. Пачкi вiртуальных купюр, i некаторыя вiды аптэчак. Пацан падскоквае, падхапляе трафеi. Вось сярод iх аказвае i бронекамiзэльку.
  Алег прамаѓляе з усмешкай:
  - Гэта табе Каiса...
  I хлапчук ухiлiѓся ад патоку пералiвiстых бурбалак... Ён усё блiжэй i блiжэй да дзвярэй. Пацан адчувае сябе ѓпэѓнена. А вось у Каiсу патрапiла аскепкамi. Бронекамiзэлька часткова адбiѓ, але страцiѓ некалькi адзiнак трываласцi. А дзяѓчынка адчула, нiбы яе пляснулi далонькай.
  Каiса зморшчылася:
  - Ну i атракцыён!
  Алег заѓважыѓ ... Зараз прайду, а ты стой на пятаку, там цябе монстры не дастануць! Буду змагацца на мячах!
  Хлапчук, захапляючы за сабой дзяѓчынку, падскочыѓ да пятачку. Ён спрытна скокнуѓ, i завалок Каiсу ...
  Дзяѓчынка апынулася на няѓстойлiвай пляцоѓцы. I расставiла рукi, паспрабавала, знайсцi баланс.
  Алег падказаѓ ёй:
  - Абапрыся! Так будзе больш надзейна!
  I хлапчук упёрся голымi пяткамi, i стаѓ з намаганнем адчыняць дзверы. У яго нават жывот правалiѓся ад напружання. Было бачна наколькi рэльефны прэс у юнага спартсмена.
  Ну, вось дзверы паддалi, i хлапчук заскочыѓ унутр. Прама на яго наляцеѓ чалавечак з галавой дзiкабраза i двума светлавымi мячамi. Алег адкiнуѓ бескарысны ѓ гэтай зоне бластэр i накiраваѓся ѓ бой. Пачалася жорсткая сутычка.
  Двуногi дзiкабраз атакаваѓ з абедзвюх рук. Хлопчык спрытна ѓхiлiѓся i драпнуѓ супернiка мячом. Над iмi ззяла палоска. Чырвоная, пазначала жыццi Алега, сiняя супернiка. Дык вось апошняя i варухнулася крыху паменшыѓшыся.
  Дзiкабраз пракруцiѓ мячамi матылька. I зноѓ атакаваѓ. Але хлапчук стрымана парыраваѓ, i зноѓ драпнуѓ супернiка.
  Каiса, гледзячы на гэта, пiскнула:
  - Вось гэта клас!
  I дзяѓчынка паслала паветраны пацалунак свайму кумiра.
  Алег дзейнiчаѓ эканомна. Ухiляючыся ад супернiка, i час ад часу наносячы драпiны. На дыназаѓры з'яѓлялiся палосы, пунсовага i блакiтнага колеру. I палоска жыцця ѓсё меншала i меншала.
  Вось Алег вельмi спрытна падставiѓ нагу i грымнуѓ свайго вiзавi.
  Каiса радасна ѓсклiкнула:
  - Ты супервейзер!
  I ледзь сама не ѓпала з пляцоѓкi. Абцасiкi слiзгалi. Дзяѓчына адчувала сябе нiбы ламаючы ѓсё шомпалам. Хаця сама i не магла нiчога дасягнуць.
  Хлопчык хiхiкнуѓ i падмiргнуѓ сяброѓцы:
  - Вось так умеем! Ультрапульсарна!
  Дзiкабраз у адказ лаяѓся:
  - Гнiлы смаркач!
  Алег ударыѓ супернiка голай пяткай у грудзi i прашыпеѓ:
  - Быць табе бiтым!
  I зноѓ адскочыѓ, ухiляючыся ад замахаѓ. Хлапчук майстар. Зноѓ удар... Звыкла рух. Не так ужо i страшна - усяго толькi другi ѓзровень. Алег тут сябе адчувае ѓпэѓнена. Нават дазваляе вырабiць супернiку ѓдар па босы падэшве. Калi дакранаецца светлавы меч голай пяткi, тое гэта падобна лёгкаму апёку разам з ударам току.
  У хлапчука ледзь-ледзь памяншаецца чырвоная лiнiя. Але нiчога, трэба ж даць свайму кiбернетычнаму супернiку хоць нейкi ды шанец. Той узрадавана раве:
  - Што смаркач - ты паранены! Я цябе даб'ю!
  Алег усмiхаецца, i падсякае супернiка па пэндзля. Той запавольваецца. Нават робату хоць крыху ды балюча. Хлапчук зноѓ праводзiць удар, спачатку мячом, а затым i локцем у падбародак.
  Прымушае непрыяцеля хiстацца.
  Каiса падбадзёрвае сябра:
  - Давай! Вось дык яго!
  Алег Рыбачэнка зноѓ дастае дзiкабраза ѓ галаву. Ад яго адлятаюць iголкi. Пасля хлапчук прамаѓляе:
  - Аб каханнi нямала песень складзена! Аб вайне ледзь толькi сумней!
  Алег падскочыѓ уверх i перакруцiѓся ѓ сальта. Пазьбег выпаду працiѓнiка i зароѓ:
  - Мiр гэта навальнiцы i ѓраганы!
  Тут Наташка перарвалася. Трохi пакуралясiла. Убачыла адзiночны нямецкi штурмавiк. I ѓзяла i босай ножкай шпурнула па iм гранату. Паражальны прадмет паляцеѓ па высокай дузе. Дагадзiѓ проста ѓ нямецкую машыну, раскалоѓ яе на часткi. Пасля гэтага бландынка-тэрмiнатар сказала:
  - Я вам не лялька!
  Пасля чаго ваяѓнiцы дружна перавярнулiся на жываты. Мiльганулi босымi пятачкамi.
  Iдзе чэрвень, баi i абстрэлы. Абсыпаюць пазiцыi расейскiх войскаѓ снарадамi. I лупяць з магутных гармат. Прасоѓваюцца фашысты ѓ раёне лукавiны Дона.
  Тамака ёсць свае ваяры i героi. Змагаюцца i на дыскалетах фрыцы. Асаблiва прыгожыя дзяѓчыны: Гертруда i Ева. Яны кiруюць дыскалетам i разбураюць рускiх у небе.
  А вось Наташка зноѓ касмiчнае пiша i трымае ручку пальцамi босых ножак:
  Сiняя лiнiя ѓ непрыяцеля стала зусiм кароткай. I Алег перайшоѓ на дабiванне. Хлапчук актыѓна працаваѓ мячом. Ссякаѓ i рассейваѓ. Iголкi ѓ дзiкабраза ѓсе падалi i падалi. А на падлозе гарэлi.
  Алег, дабiваючы непрыяцеля, зароѓ:
  - Пранёсся страшнай сiлы ѓраган!
  Дзiкабраз, хiстаючыся, выпусцiѓ адзiн iх мячоѓ. Пад канец хлапчук-тэрмiнатар як рушыѓ яго. Непрыяцель атрымаѓшы шкоду забойнай сiлы лопнуѓ. I разляцеѓся на канфецi!
  Алег злавiѓ босымi пальцамi ног якое выпала сэрца i прачырыкаѓ:
  - Вось гэта наша жыццё!
  Зверху ѓпала некалькi манет, якiя хлапчук таксама ѓмудрыѓся падхапiць.
  Пасля ѓзровень пройдзены i можна зараз прыкупiць зброю. Алег узяѓ сабе бластэр гравiяплазменны iмянны. Прадаѓ меч i купiѓ унтэрмегаплазменны больш дасканалы. Яго асаблiвасцю была магчымасць даѓжэць i пашырацца i секчы метал. Для Каiсы хлапчук прыкупiѓ дадатковую абарону. I заѓважыѓ з вельмi незадаволеным выглядам:
  - Ты для нас толькi клопат!
  Каiса капрызна пiскнула:
  - Мы Мiкалай другi!
  Хлапчук зрабiѓ сальта праз галаву, i перакруцiѓшыся, вымавiѓ:
  - Я i мой меч!
  Наступны ѓзровень складаѓся са мноства якiя праходзяць раѓчукоѓ. Па хлапчуку палiлi салдаты, наскоквалi рознага ѓзроѓню птушкi. Пацан вёѓ агонь i працаваѓ мячом. Ён рухаѓся вельмi ѓпэѓнена. Але Каiсу знасiла, i яе туфлiкi адразу ж прамоклi.
  Дзяѓчынка прытармажвала... Хлопчык прапанаваѓ:
  - Давай скачы мне на плечы!
  Каiса, якую лiтаральна трэсла ад холаду i вады, прачырыкала:
  - А не жорстка!
  Алег упэѓнена вымавiѓ:
  - На табе бронекамiзэльку! А iнакш угразнеш!
  Дзяѓчынка заскочыла хлопчыку на плечы. Яны Алега былi для яго далiкатнага ѓзросту шырокiя i моцныя. Хлапчук дадаѓ кроку. Хоць i абцяжаѓся.
  Зверху яго спрабавалi атакаваць дыскападобныя верталёты. Пацан збiваѓ iх, трапна страляючы. I не забываючы падхапляць трафеi. Працiѓнiк таксама вёѓ агонь. Часам i пападаѓ. Праѓда, не самога Алега, а ѓ Каiсу. Бронекамiзэльку адлюстроѓваѓ iмпульсы. Але гэта даволi балюча. Нiбы шчыпок... Але цярпець можна.
  Каiса папрасiла партнёра:
  - Парыруй iмпульсы мячом!
  Хлапчук лаканiчна адказаѓ:
  - А фатон ляжа!
  Каiса сцiснулася ... Алег секануѓ байца з пускавы ѓстаноѓкай, i кобру, распляскаѓшы яе.
  Потым падхапiѓ яе пачак грошай. Выпаѓзалi ѓсё новыя i новыя монстры. Часам з'яѓлялiся i баявыя робаты. Яны выглядалi вельмi вычварна. Алег парыраваѓ прамянi бластэраѓ, сваiм светлавым мячом. Яны мiльгалi, нiбы агеньчыкi навагоднiх гiрляндаѓ. I сам куляѓ... Вось пераменная стралянiна. А вось i пузырыстыя боепрыпасы. Якiя скачуць i разбiваюць усё нiбы крышталь.
  А самi бурбалкi пералiваюцца i даюць блiкi.
  Алег расплюшчыѓ на аскепкi пару-тройку баявых кiбаргаѓ i выдаѓ:
  - Фатон пульсара не стачыць!
  I паказаѓ па-дзiцячы мову. Гэта нагадала Каiсе, як яна няѓдала спрабавала спiсаць кантрольную... Робат, на жаль, усё бачыѓ i фiксаваѓ. Дзяѓчынка, паспрабавала зазiрнуць мiнi-айфон, але яе перахапiла сачыльная праграма. Ну, якая яна няѓдачлiвая. Вось iншыя прымудраюцца падчас кантрольнай спiсаць з Гiпернэту. Вось адна дзяѓчынка схавала мiнi-айфон у заколцы, i той перадаваѓ ёй iнфармацыю прама ѓ вушка. Тут каб не злавiлi кантралюючыя робаты, трэба адмысловую праграму для маскiроѓкi мець.
  Iншыя хлопцы прымудралiся спампоѓваць розныя праграмы i мега-чарвякi. А яна Каiса, ну такая адсталая. А вось Алежак разумны i спрытны. У баявым атракцыёне як ухiляецца. I ѓ яго нават нашыѓкi ёсць, за праходжаннi першых двух узроѓняѓ.
  Хлапчук паклаѓ трапнай чаргой чатырох чарнаскурых байцоѓ. I падабраѓ трафеi, у тым лiку асаблiвыя вiд зарада. Пацан прасоѓваѓся, пастрэльваючы i задзiраючыся. Ён адчуваѓ сябе нiбы жарабец. Або спушчаны з ланцуга сабака, якi гонiць лiсу.
  Каiса з усмешкай адзначыла:
  - Ты нiбы бiяробат Чэйз!
  Алег Рыбачэнка збiѓшы яшчэ некалькi байцоѓ, адказаѓ:
  - Спадзяюся быць яшчэ страмчэй!
  Хлопчык сапраѓды ведаѓ, што робiць... Ён, захапляѓся гульнямi, i нават рэзаѓся ѓ iх на ѓроках. Хаця, што такое стратэгiя разумеѓ. Асаблiва касмiчная. Гульнi розныя ёсць. Алегу Рыбачэнку найбольш падабалася "Цывiлiзацыя", ад першабытна-абшчыннага ладу, да войнаѓ памiж сусьветамi. Што ѓвогуле супер! Толькi такiя гульнi занадта ѓжо шмат часу забiраюць.
  Наташка часова прыпынiла напiсанне. Узяла i стрэлiла з базукi, у паветра. Збiла нямецкi самалёт-разведчык. I шпурнула босай нагой гранату, разбурыѓшы танк АГ.
  Пасля чаго праспявала:
  - За Расiю лепш перамагчы! Усiх фашыстаѓ намёртва разбiць!
  I Зоя таксама пацвердзiла:
  - Намертва i капiтальна разбiць i сьцерцi! Слава Расii! Слава прыгожым i белым хлопцам!
  Наташка i яе сябры зрабiлi гiмнастыку. Добра размялiся i зрабiлi прэс. Правялi спарынг i абмены ѓдарамi. Пасля чаго пазмагалiся на руках, паказалi сваю сiлу.
  А далей Наташка працягнула пiсаць. I таксама выкарыстоѓваючы босыя пальчыкi ножак, i вельмi нават спрытна. Дзеѓка скажам прама што трэба. Вельмi нават крутая.
  А гiсторыя займальная i касмiчная.
  А тут iдзi сабе... Хоць i вiльготна, але затое зручна перамяшчацца басанож.
  Алег спрытны. I сячэ i страляе... Вось чарговы робат завальваецца. Пацан прамаѓляе:
  - Пагуляем у вышэйшы клас!
  Каiса, якой надакучыла сядзець на плячах, просiць:
  - Дай i мне хоць якую-небудзь зброю!
  Хлапчук перадаѓ дзяѓчынцы бластер, i загадаѓ:
  - Страляй трапна!
  Так стала куляць, чаргуючы промахi i трапленнi. Як зручна бластер у руцэ. Ён лёгкi, але не надта забойны. Каiса нацiскала на кнопку, i лупiлi па салдатах, цi кобрам. З'явiлiся i барсы, i шаблязубыя тыгры. Апошнiя, выглядалi досыць грозна, i варушылi iкламi.
  Каiса прашаптала з захапленнем:
  - Вось гэта звяры!
  Алег лагiчна заѓважыѓ:
  - I страшней бываюць!
  З'явiлiся i на самой справе, монстры з шасцю iкламi, i скурай размаляванай пад усе колеры вясёлкi. Яны спрабавала атакаваць Алега. Хлопчыка не адразу мог абкласцi iх сваёй зброяй. I яму давялося адскочыць убок, секануѓшы мячом. Звер, атрымаѓшы рассячэнне, атакаваѓ зноѓ. I ѓжо рассыпаѓся... На дробныя жамчужыны.
  Каiса падчас нападу буйнога як мамант монстра адчула страх. Але затым, бачачы, як ён разлятаецца, засмяялася:
  - Ды так будзе лепш!
  I iмклiва Алег падабраѓ некалькi пачкаѓ грошай, якiя засталiся ад мастадонты. Хлапчук вельмi спрытна дзейнiчаѓ. I страляѓ з уражлiвай трапнасцю.
  Вось дыскападобны апарат разляцеѓся на абломкi. Вельмi спрытна дзяцюк дзейнiчаѓ.
  Алег звалiѓ яшчэ аднаго шаблязубага тыгра i прачырыкаѓ:
  - Лютасць касмiчнай армады!
  Юны ваяѓнiк працягнуѓ наступленне, адбiваючы атаку робатаѓ. Некаторыя з электронных мастадонтаѓ нагадвалi чарапах з чатырма канечнасцямi. Якiя спрабавалi атакаваць хлопчыка. Той стрымана расстрэльваѓ кiбернетычнага розуму, якiя навалiлi спараджэннi.
  Што ж гэтае напружанае супрацьстаянне. Але ѓвогуле шмат ёсць розных гульняѓ.
  Гiстарычная стратэгiя. Алег памятаѓ, як ён яе гуляѓ. Збiраеш спачатку маленькi атрад, затым вялiзнае войска. А потым захоплiваеш i сам Рым. Становiшся iмператарам, i заваёѓваеш увесь свет. Прычым, ёсць тут i касмiчны працяг. А гэта пацешна - цэзары ѓ космасе. I легiянеры з гiпербластэрамi, i на зоркалётах.
  Пры гэтым яшчэ можна i прыкупiць рабоѓ.
  Алег Рыбачэнка шмат перайграѓ стратэгiй, прычым i на ѓроках школы. Гэта ж вельмi добра скакаць i гуляць сабе. Хлапчук захапляѓся ѓсiм што рухалася. I проста дзейнiчаѓ, з хуткасцю метэора. Хоць чаго толькi няма сярод гульнятэкi. Уключаючы гiстарычныя стралялкi i стратэгii. Калi, ты рэальна, напрыклад, можаш зрабiць кар'еру i даслужыцца да маршала цi гiпермаршала.
  Каiса, пазбаѓленая такога выбару проста глядзела на гульню пашыранымi вачыма.
  А вось пяхотнiкi спрабуюць дастаць цябе з кулямёта. Гэта ѓвогуле вельмi нават выдатна ѓ iх атрымлiваецца. Але светлавы меч усё адлюстроѓвае. Алег падскоквае да буйнога агрэгата i рассякае яго, з вытрымкай тыгра атакавалага лань. Хоць, мабыць, не, слушней параѓнанне з пiтонам.
  Алег Рыбачэнка прасоѓваючыся, прамаѓляе:
  - Калi побач з табой рэвалюцыi марш! Выбар будзе просты - атрымай у бiтве шанец!
  I хлапчук выскалiѓся... Каiса дасцiпна заѓважыла:
  - Ты проста паэт i мой кумiр!
  Алег заѓважыѓ, злёгку сумеѓшыся:
  - Усе мы ѓ нейкай ступенi паэты! I спяваем вясновыя куплеты!
  Пасля чаго хлапчук зноѓ лупануѓ. Зрабiѓ гэта надзвычай дакладна. I баявы робат, стаѓ раздзiрацца на аскепкi. А некаторыя абломкi звярталiся ѓ пачкi грошай. Трапiлася i каробка асаблiва забойных гравiтацыйных патронаѓ.
  Алег дзейнiчаѓ вельмi спрытна. Трэба падхапiць трафеi, пакуль яны не знiклi.
  У некаторых гульнях, напрыклад, трафеi змяшчаць часам i пасткi з мiнамi. Нягледзячы на тое, што танк, здавалася б, канчаткова састарэѓ як вiд узбраенняѓ, i ѓ чацвёртым тысячагоддзi ён карыстаецца поспехам у гульнях.
  Вось як раз з'явiѓся вельмi буйным мастадонтам, сапраѓдным дыплодкам. Такая браня, што яе дуль наогул праб'еш.
  Хлапчук пачаѓ страляць па гарматах, якiх у гэтага грамiлы цэлых восем. Яны ѓсё ж больш уразлiвыя.
  Каiса адчула нясмеласць, i спалохана спытала:
  - А калi ён у нас патрапiць, то будзе вельмi балюча!
  Алег рацыянальна заѓважыѓ:
  - У любым выпадку нас не заб'юць! Гэта ж не рэальная вайна!
  I хлапчук працягнуѓ агонь... Шкада, што няма пакуль чагосьцi больш iстотнага. Вось, напрыклад такая зброя як тэабластэр! Яна здольна на такое! I выкарыстоѓваецца ѓ розных гульнятэках. Наогул, навошта хлапчуку лятаць на рэальную вайну. Увайдзi ѓ гульню i ѓ цябе будзе ѓсё.
  Наташка зноѓ перапынiлася. Яна трывiяльна запусцiла босай ножкай асаблiвага вiду гранату. Якая, праляцела нiбы сокал, i ѓпiлася ѓ нямецкую, баявую машыну. I раскрышыла яе на дробныя аскепкi.
  Пасля чаго дзяѓчына вымавiла:
  - Я рускi воiн на каленi дзiкуны! Любых фашыстаѓ я каштарысу з твару зямлi!
  Вось ужо сярэдзiна чэрвеня. Немцы сёе-тое змаглi дасягнуць. Ужо падыходзяць да верхавiны лукавiны. I хутчэй за ѓсё Чырвонай Армii давядзецца адысцi за Дон. Але так нават лепш трымаць абарону. I воднай перашкодай адлюстроѓваць праѓзыходны сiлы гiтлераѓцаѓ. Чакаючы зiмы, што ѓжо ѓ маразы спрабаваць нешта зрабiць самiм.
  Наташа ж пакуль вырашыла не губляць дарма часу, а папiсяць. I зразумела на свежым паветры, не зважаючы на абстрэлы. У кампанii такiх жа, як яна напаѓголых дзяѓчынак.
  I пальцамi босых ног. Каб атрымлiвалася нешта касмiчнае i незвычайнае.
  Напрыклад, свет эльфаѓ... Цэлы выбар персанажаѓ. Ад хлопчыка-раба, да Бога Творцы светабудов.
  I тут ты можаш змагацца за тыя цi iншыя тытулы, i каго вызваляць, фармуючы войска, робячы каралеѓства, а затым i iмперыю. А калi ты Бог? Хто што? Табе i карты ѓ рукi - стварай сусвет. Прычым, у Бога могуць свае ворагi. Як Сатана, так i iншыя Багi канкурэнты.
  Уявiце сабе, ты ствараеш сусьвет. А iншы хлопчык цi дзяѓчынка таксама ствараюць сусвет, каб ваяваць з тваiм светабудовай. Гэта ѓвогуле надзвычай пацешна.
  I тут, вядома ж, трэба паскараць развiццё твайго сусвету, каб яна не аказалася тэхнiчна адсталай.
  I тут вялiкую карысць можа прынесцi сатана - велiзарны спецыялiст у галiне ѓзбраенняѓ i машын разбурэння.
  Люцыпара Гасподзь стварае сам. Трэба толькi не перастарацца, а то д'ябал можа стаць праблемай i для Божачкi.
  Алег Рыбачэнка проста ѓ захапленнi ад падобнай стратэгii. Там можна атрымаць i больш высокi ѓзровень Бога - ствараючы дадатковыя сусветы.
  Тут жа стратэгii няма, а стралялка-атракцыён, але вельмi рэалiстычны.
  Алег вымушаны манеѓраваць, каб яго не раздушыѓ мастадонт. Меч яго толькi драпае. Вось гэта ж гмах.
  Алег Рыбачэнка прамаѓляе з прыкрасцю:
  - Арэшак, ты не паддаешся зубам, але знойдзецца на цябе кавадла.
  А тым часам з'явiѓся другi танк-монстр. Ён куляе па табе. Але ва ѓсiм ёсць шанц.
  Алег праспяваѓ:
  - Кожны выбiрае па сабе! Жанчыну, рэлiгiю, дарогу! Д'яблу служыць цi прароку! Толькi каб не быць вялiкай бядзе!
  Каiса спалохана праверашчала:
  - А я неяк баюся! Яны такiя страшныя!
  Хлапчук хiхiкнуѓ i праспяваѓ:
  - Афрыка жахлiвая так, так, так! Афрыка небяспечная! Глупства! Бегемота я - з ананасам з'ем!
  I вось ужо два жахлiвыя мастадонты гоняцца за хлапчуком, абцяжараным яшчэ i дзяѓчынкай на шыi. Алег зрэшты, нават не разганяецца з-за ѓсiх. Страляе, выскоквае. I ѓ самы апошнi момант перакочваецца.
  I дзве грамiлы сутыкаюцца. Раздаецца мацнейшы выбух. I iдуць па вадзе хвалi. Закiпаюць, i лопаюцца бурбалкi. Хлапчука нават злёгку апякло. Але дробныя пухiры дробязь - ёсць аптэчка.
  Алег Рыбачэнка прамаѓляе:
  - I гэта пачатак канца!
  Пасля чаго варта падхапiць гiпербластэр, што вывалiѓся з чэрава аднаго драпежнiка, i кучу грошай з iншага.
  Хлапчук энергiчна перамяшчаецца. I разбурае з дапамогай гiпербластэра ворагаѓ сотнямi. Тут ужо iх не ѓратуе i iндывiдуальна сiлавое поле.
  Алег, з задавальненнем прыцмокваючы вуснамi, прамаѓляе:
  - Гэта такая вайна, дзе мы не прайграем!
  Каiса ѓ захапленнi, усклiкнула:
  - Ну, ты i супервiцязь!
  Алег Рыбачэнка ѓзрадавана вымавiѓ:
  - Ты шануеш тых, хто лепш!
  Але вось i трэцi ѓзровень прыходзiць да канца. I ты зноѓ павiнен вытрымаць паядынак на мячах.
  Алегу Рыбачэнку тут супрацьстаiць дзяѓчына ѓ бiкiнi i двума светлавымi шаблямi.
  Яна iмклiва атакуе хлопчыка. Пацан робiць крок наперад i тыкае мячом прама ѓ грудзi. Зноѓ з'яѓляецца сiняя паласа i паказвае пэѓнае змяншэнне жыццяѓ у дзяѓчыны.
  Алег усмiхаючыся, прамаѓляе:
  - Ты шустрая, але не разумная!
  Дзяѓчына-тэрмiнатар адказвае:
  - А ты хлопчык занадта малы i дурны!
  Пасля чаго пачынае кружыцца i атакаваць са ѓсёй настойлiвасцю кiбернетычнага арганiзма.
  Алег ваюе з ёй. А Каiса глядзiць праз празрыстую перагародку. Непрыяцелька то надыходзiць, то адскоквае. Яе ножкi ѓ хупавых сандалях. Дзяѓчына кружыцца i выгiнаецца. Спрабуе атакаваць, але наторкаецца на меч.
  Хлопчыка вельмi спрытны, i спрытны. Адбiвае атаку. А затым i сыходзiць з лiнii.
  Каiса са здзiѓленнем заѓважыла:
  - Ты яе хутчэй прыканчвай!
  Алег лагiчна заѓважыѓ:
  - На тое i гульня, што з першага разу нельга.
  Каiса прачырыкала:
  - Гульня без правiлаѓ!
  Алег перамясцiѓся, i драпнуѓ у адказ супернiка. На загарэлым целе дзяѓчынкi загарэѓся крывавы след. Ваяѓнiца прабуркавала:
  - Ты смаркачоѓ будзеш расколаты!
  Хлапчук у адказ рэзка паскорыѓся i рушыѓ супернiка мячом у жывот. I прымусiѓ яго мiнаць стратамi жыццяѓ.
  Наташа перапынiла напiсанне. Адзiночны штурмавiк паспрабаваѓ атакаваць дзяѓчынак. Але спрытны кiдок босай ножкай, i машына збiтая гранатай.
  Галаногая рудая Аѓгустына прапiшчала:
  - Мы адзiныя i непераможныя!
  Наблiжалася 22 чэрвеня 1955 года. Гэта дата пачатку Вялiкай Айчыннай вайны, якая iдзе ѓжо чатырнаццаць гадоѓ. А другая сусветная яшчэ i даѓжэйшая.
  Проста жах нейкi. Сапраѓдная антыѓтопiя.
  Наташка нават праспявала, пагульваючы цяглiцамi на сонца:
  - Бушуе ѓ сусвеце вайна, разбураць забiваць без прычын... Дзяѓчат любiць маладых - лекi супраць маршчын!
  Ды яны ѓжо дзяѓчаты выюць чатырнаццаць гадоѓ, а знешне такiя юныя i прыгожыя. Проста хараство, i неверагодна прыгожыя i фiгурыстыя.
  Аѓгустына кiнула босай нагой гранату, збiла фашыста на крылах i праспявала:
  - Як муху разарвем! I фюрара заб'ем!
  Пасля чаго дзяѓчынка ды як засмяецца.
  А Наташа ѓзяла i крыху папiсала, спрытна трымаючы ручку пальцамi босых ног.
  Каiса, гледзячы на бой, падумала: а ѓсё ж яна шмат чаго ѓпусцiла. Сучасны свет патрабуе нашмат большага, чым было ѓ яе.
  Алег зрабiѓ мячом трайны вiст i зноѓ укалоѓ працiѓнiцу. Нагадвае гэта бой у фехтавальнай зале. Але хлапчук будзе на вышынi. Спрытна парыруе выпады супернiка. I зноѓ контратакуе.
  Ад спрытнага ѓдару пацана лопаецца сандаля, i кiбернетычная дзяѓчына становiцца на адну нагу босы.
  Алег атакуе ѓсё больш актыѓна i прамаѓляе:
  - Гэта табе не мячом махаць!
  Хлапчук усё дадае ѓ размаху i дадае. Раскручваецца, i прабiвае наѓскасяк. Працiѓнiк хiстаецца. Дзяѓчына робiць камплiмент: ты зусiм нядрэнны.
  Алег на гэта адказвае:
  - Юная лютасьць усё можа адолець!
  I рассек дзяѓчыне другую сандалю.
  Каiса з захапленнем усклiкнула:
  - Вось гэта басячка! Ты яе "абуѓ"!
  Алег крутануѓ мячамi i адказаѓ:
  - Двойчы два амаль пяць!
  I працягнуѓ наступ. Хлапчук прэсаваѓ, падскокваѓ. I зарадзiѓ голай пяткай у галаву. Ваяѓнiца яшчэ адступiла, i захiсталася мацней.
  Алег зноѓ рушыѓ дзяѓчыне, на гэты раз мячом i зароѓ:
  - Паходня палiцая! Паходня!
  Дзяѓчына была кiбернетычнай. I ёй амаль не было балюча, хоць i ѓ робата можа быць адчувальнасць скуры.
  Алег наступаѓ, i ледзь захапiѓшыся, прапусцiѓ удар шабляй. Адразу ж разрэзала скуру. Хлапчук завiшчаѓ, i прашыпеѓ:
  - Учапiла ѓсё-такi!
  I адступiѓ злёгку дзяцюк, пырскаючы кроѓ. Дзяѓчына-кiбарг узмацнiла на яго нацiск. Алег раптам выканаѓ падсечку, i ваяѓнiца страцiла раѓнавагу, а ѓдар па патылiцы завяршыѓ справу.
  Дзяѓчына рассыпалася, пакiнуѓшы цэлую гару грошай. А зверху, усё яшчэ падалi i падалi купюры.
  Каiса крыкнула:
  - Салют героям!
  Хлапчук пасабраѓ дзянькi, падлавiѓ сэрца i качаѓся:
  - Час цiснуць багатыя ѓраджай!
  Пасля чаго хлопчык i дзяѓчынка адправiлiся ѓ кладоѓку. Тут ужо можна прыкупiць прыстойнай зброi. Алег адчуваѓ сябе сапраѓдным мачо асаблiва калi атрымаѓ чарговую нашыѓку.
  Але тут раптоѓна з'явiлася галаграма з выявай Вадзiка. Устрывожаны хлапчук паведамiѓ:
  - Тваю сяброѓку Каiсу ѓжо шукаюць! Глядзi, вас заѓважаць!
  Алег упэѓнена вымавiѓ:
  - Ды яна пад iншым тут iмем i нумарам. Хаця... Давайце, адсюль зматваецца.
  I хлапчук рашуча нацiснуѓ: выхад з гульнi.
  Нажаль, далей штабнаць некалi. Вайна ёсць вайна i гэта сур'ёзна.
  Наташка пальнула ѓ неба. Збiла нямецкая беспiлотная, па радыё кiраваны апарат "Рама"-7. I вымавiла:
  - Будзе людзям шчасце.
  Зоя кiнула босай ножкай гранату па нямецкiм штурмавiку, якi вылецеѓ, нiбы пажадлiвая пiраннi i прачырыкала:
  - Шчасце на стагоддзi!
  Аѓгусцiна таксама босай ножкай запусцiла прэзент смерцi i прашыпела:
  - У савецкай улады...
  Святлана таксама кiнула палаючы прадмет, звалiла фашыста i буркнула:
  - Сiла вялiкая!
  Але вось немцы пайшлi... I дзяѓчынкi крыху супакоiлiся.
  Наташка заѓважыла з сумнай усмешкай:
  - Заѓтра 22 чэрвеня 1955 года. Роѓна чатырнаццаць гадоѓ вайны!
  Зоя з натхненнем заѓважыла:
  - Мы за гэтыя гады сталi мацней, але анi не састарэлi!
  Рудая Аѓгусцiна хiхiкнула, i босымi пальцамi раздушыла назойлiвую муху:
  - Вядома ж, не! Не састарэлi! Я па-ранейшаму такая ж агнязарная як i раней!
  Святлана хiхiкнула i заѓважыла:
  - А вайна наогул дзяѓчат амалоджвае. Правадыры прыходзяць i сыходзяць, а маладосць у дзяѓчынак застаецца!
  Наташка адказала з шырокай усмешкай:
  - Нас амалоджваюць - рускiя Багi!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Ды нашы Багi, славянскiя Багi!
  Вогнезарная Аѓгустына праспявала:
  - Мы жывем на бацькоѓскай зямлi! Дзецi Лады - выдатныя дзецi! I гадоѓ на крылатым канi, Русь у далёкiя тысячагоддзi!
  Святлана хiхiкнула i адказала:
  - З неба звон грымне - дождж пралье пралiѓной! Я бягу ѓ сваё дзяцiнства - летнi дожджык за мной!
  I Наташка падхапiла з энтузiязмам:
  - За мной!
  I ваяѓнiцы пляскалi сваiмi босымi, стройным ножкамi. Яны ж i на самай справе здольныя такiя цуды тварыць. Нi адна старонкi ѓ жыццi перавярнулася.
  Вось цэлае пакаленне ваяѓнiкоѓ расце. Ужо ваююць у шэрагах Чырвонай армii, тыя, хто нарадзiлiся пасля пачатку вайны.
  Вось, напрыклад Андрэйка. Басаногi хлапчук у шорцiках. Трынаццаць гадоѓ усяго, а як ваюе? Ды няшчасны ѓ некаторым родзе хлопчык не ведалi свету.
  Наташа паклiкала Андрэйку. Пагладзiла пiянеру светлыя валасы. Бач якi ён загарэлы, нiбы шакалад. Дзяѓчына дала хлопчыку цукерку. Той панура буркнуѓ:
  - Салодкае шкодна...
  Але ѓсё ж зжаваѓ пачастунак. Ды своеасаблiвы хлапчук. Наташа ѓзяла i працягнула руку. Паказытала пiянеру агрубелую пыльную ступню. То ѓ адказ стаѓ казытаць голую падэшву Наташкi. Прыемна калi цябе дакранаюцца рукi хлапчукi.
  Наташа заѓважыла:
  - Ты расцеш Андрэйка! Калi пражывеш яшчэ пару гадоѓ, я цябе павучу.
  Хлопчык здзiвiѓся:
  -Чаму?
  Наташка хiхiкнула:
  - Як займацца каханнем!
  Андрэйка пагардлiва фыркнуѓ:
  - Я гэта ѓжо бачыѓ!
  Наташка пакiвала галавой:
  - Тое, што ты бачыѓ гэта спарванне жывёл. А я павучу цябе прыгожа i вельмi прыемна!
  
  
  
  
  
  
  КАЛI Б ЯПОНIЯ НАПАЛА Б У СОРАК ПЕРШАМ ГОДУ
  . У ёй апiсваѓся альтэрнатыѓны ход другой сусветнай вайны. Здарылася, увогуле, цалкам верагодная падзея: японцы адкрылi фронт на Далёкiм Усходзе. Найбольш баяздольныя дывiзii Чырвонай армii аказалiся скаваныя баямi з самураямi. Прычым савецкiя генералы нават змаглi паѓтарыць нейкае падабенства Халхiн-Гола, толькi ѓ значна большых маштабах.
  Але нягледзячы цяжкае паражэнне японскай армii, перамога дасталася савецкiм войскам, дарагiм коштам. Большая частка танкаѓ i значная частка авiяцыi аказалiся выбiтыя, амаль цалкам знiшчаны Цiхаакiянскi флот. Сталiн, быѓшы занадта ѓзнятым у самыя першыя днi i тыднi вайны патрабаваѓ непатрэбнай актыѓнасцi. Натуральна мацнейшыя i мелыя куды больш досведу вядзення баёѓ на моры японцы дамаглiся буйных поспехаѓ, часткова кампенсаваѓшы няѓдачы на сушы.
  На заходнiм фронце справы ж iшлi, зразумела, горай, чым рэальнасцi. Праѓда Гiтлер таксама павярнуѓ войскi на поѓдзень, але затое наступленне пад Ельняй з-за таго што ѓ iм прыняло ѓдзел значна менш, баяздольных падраздзяленняѓ i самалётаѓ хутка выдыхлася.
  Наогул панаванне нямецкай авiяцыi ѓ паветры было яшчэ значнейшым, чым у рэальнасцi. Амаль палова савецкiх самалётаѓ паступала на Далёкаѓсходнi фронт, дзе Японiя, была крыху слабейшай у паветры, чым Люфтвафэ. Акрамя таго знiшчальнiк "Зеро" аказаѓся самым лёгкiм i манеѓраным знiшчальнiкам у свеце, i савецкiя, цяжкiя МIГi ѓ паядынку з iм, безнадзейна пасавалi, ды i iншыя чырвоныя знiшчальнiкi глядзелiся ненашмат лепш.
  Карацей у гэтай аповесцi немцы змаглi ѓ канцы кастрычнiка акружыць, а пачатку лiстапада i авалодаць Масквой.
  Сталiн некаторы час знаходзiѓся са сваёй свiтай у Куйбышаве. Але ход вайны быѓ неспрыяльным. Праѓда, немцы на зiму спынiлi сваё прасоѓванне i занялi абарону. Актыѓнасць у баявых дзеяннях перайшла на Мiжземнаморскi ѓчастак. Роммель якога ѓ сярэдзiне лiстапада добра прыцiснулi, атрымаѓ з Германii дадатковыя падмацаваннi, а частка нямецкай авiяцыi была знята з усходняга фронту.
  Пасля падзення Масквы дэзерцiрства ѓ Чырвонай Армii прыняло павальны характар. Многiя прызыѓнiкi касiлi ад армii, масава здавалiся ѓ палон. Сталiну нiяк не ѓдавалася сабраць сiлы для маштабнага контрнаступлення. Паѓсталi чачэнцы, актыѓны супрацiѓ мабiлiзацыi разгарнулася i ѓ Сярэдняй Азii. Рэзка актывiзавалiся басмачы.
  Толькi напрыканцы лютага ѓдалося сабрацца з сiламi, i пачаць прасоѓванне ѓ цэнтры. Немцы да гэтага часу ѓжо паспелi разграмiць ангельцаѓ у Лiвii, Роммель атрымаѓ у дапамогу цэлых пяць новых дывiзiй з Францыi, i захапiць Талбук. Так што Брытанiя апынулася ѓ сiтуацыi, якiя рэзка ѓзраслi антываенных настрояѓ. Францыя ѓжо вяла вайну супраць свайго нявернага суседа. Нямецкая авiяцыя, карыстаючыся якаснай перавагай, дамiнавала ѓ паветры.
  Сталiн разумеѓ, што яго адзiны шанец у тым, каб адбiць Маскву пакуль Брытанiя канчаткова не выйшла з вайны.
  Спачатку савецкiя войскi дасягнулi некаторых поспехаѓ i ѓклiнавалiся ѓ абарону супернiка. Аднак затым змянiѓ генерал Уласаѓ, i здаѓ фрыцам сваё другое ѓдарнае войска. Змянiла яшчэ некалькi камандуючых, i наступ канчаткова знерваваѓся.
  А Майнштэйну ѓдалося дабiцца буйнога тактычнага поспеху, разграмiѓшы савецкiя войскi на Керчанскiм плацдарме.
  У сакавiку немцы змаглi абысцi пазiцыi ангельцаѓ пад Эль-Аманам, i захапiць з ходу Каiр. А ѓ красавiку пад iх кантролем аказаѓся i Суэцкi канал. У траѓнi паѓ Севастопаль, капiтуляваѓ, татальна абкладзены Ленiнград i германскае камандаванне падрыхтавалася да наступу. Аднак савецкае камандаванне нанесла ѓдар першым пад Харкавым... Нажаль, як i ѓ рэальнай гiсторыi, Чырвонае войска чакала поѓнае паражэнне.
  Сiтуацыю пагоршыла тое, што японцы, папоѓнiѓшы свае войскi асабовым складам i скапiяваѓшы савецкi танк Т-34, самi перайшлi ѓ контрнаступленне. А гiтлераѓцы рушылi на Каѓказ, iмкнучыся займець сабе нафту.
  Суадносiны сiлаѓ аказалiся куды горшымi, чым рэальнай гiсторыi. Так што немцы да Сталiнграда выйшлi значна раней i атакавалi горад з некалькiх бакоѓ. Тым не менш баi iшлi яшчэ больш за месяц. Магчыма, што Сталiнград мог пратрымацца i даѓжэй, але ѓ войны на баку Трэцяга Рэйха ѓступiла i Турцыя, такiм чынам Каѓказскi i Закаѓказскi фронта паглынулi ѓсе наяѓныя рэзервы. Ды i японцы змаглi дабiцца шэрагу тактычных поспехаѓ.
  Зразумеѓшы, што яго становiшча безнадзейна Сталiн прапанаваѓ фюрару мiр. Дакладней нават капiтуляцыю. Умовы аказалiся цяжкiя. Немцы вярталi назад Маскву i Маскоѓскую вобласць, але захавалi за сабой Ленiнград, Калерыю, Украiну, Прыбалтыку, увесь Каѓказ з нафтай, Данскiя землi, дэльту Волгi разам з Астраханню i Сталiнградам.
  Акрамя таго Сталiн змушаны быѓ плацiць велiзарныя рэпарацый, пастаѓляць бясплатна з Сiбiры сыравiну, а таксама перадаць значную частку прамысловага абсталявання, i амаль усё цяжкае ѓзбраенне, а таксама ваенны i гандлёвы флот вермахту.
  Адзiнае, што Японii, якая не дабiлася на сваiм участку фронту вялiкiх поспехаѓ, саступiлi толькi паѓночны Сахалiн, Манголiю i невялiкую частку Прымор'я. Але гэта была сапраѓдная капiтуляцыя. Каб там не казалi потым савецкiя прапагандысты пра тое, што атрымалася ваюючы супраць велiзарнай каалiцыi захаваць савецкую дзяржаву i што Чырвоная армiя паказала найвялiкшую доблесць, але... З песнi слоѓ не выкiнеш - гэтае татальная паразы i страта тэрыторыi, на якой да вайны жыла палова насельнiцтва СССР.
  Аднак Другая сусветная вайна гэтым не скончылася. Хоць Чэрчыль i прапанаваѓ Гiтлеру мiр, але фюрар лаканiчна заѓважыѓ: позна пiць баржомi!
  Намёк мабыць на тое, што Гiтлер не пiѓ нiчога мацней мiнеральнай вады, а Чэрчыль любiѓ прыкладвацца да каньяку.
  Спачатку Трэцяму Рэйху спрыяѓ поспех. Немцы захапiлi Блiзкi Усход, i пачалi пасоѓванне па Афрыцы... А Японiя напала на ЗША, у Перу-Харбар. Па iронii лёсу таксама 7 снежня, толькi на гэты раз не 1941, а 1942 гады. I тут самураi спачатку мелi поспех. Толькi ѓ чэрвенi 1943 года яны пацярпелi жорсткую паразу пад Мiдуэй.
  А немцы, увогуле дастаткова паспяхова праглыналi Афрыку.
  У СССР пасля капiтуляцыi неѓзабаве адбыѓся пераварот. Сталiна зрынулi, зрабiѓшы казлом адпушчэння, а заадно разам з iм i Берыю. Улада памiж сабой падзялiѓ тандэм: Вазнясенскi i Жукаѓ. У Сярэдняй Азii метадам бiзуна i пернiка, усё ж удалося здушыць рух басмачоѓ i, савецкiм саюзе адбылася часовая стабiлiзацыя.
  Краiна загойвала раны, стваралiся новыя танкавыя войскi, i паветраныя сiлы.
  У Трэцiм Рэйху таксама развiвалася тэхнiка, але ѓ галiне танкабудавання Гiтлера празмерна захапiла гiгантаманiя. Танк "Тыгр" важыѓ пяцьдзесят сем тон, "Пантэра" сорак чатыры з паловай. А танк "Леѓ", якi ѓ альтэрнатыѓнай гiсторыi ѓсё ж паступiѓ у серыйную вытворчасць, пацягнуѓ на ѓсе дзевяноста тон. У гэтым плане стварэнне "Маѓса" масай 188 тон можна было б лiчыць верхам маразму. Калi б не з'яѓленне "Пацука" вагой 2000 тон, i "Монстра" 4000 тон.
  А каму патрэбны падобныя пачвары, i як iх практычна выкарыстоѓваць гэта пытанне дзесятых. Балазе i рабоѓ, i прыродных рэсурсаѓ зараз у фашыстаѓ шмат, i яны могуць дазволiць сабе падобныя эксперыменты.
  Узрасла таксама i вытворчасць марскiх судоѓ, падводных лодак, лiнкораѓ i авiяносцаѓ. Гiтлер хацеѓ дастаць ЗША i Брытанiю на сушы. Але зразумела гэта прывяло да таго, што сухапутныя сiлы крыху адставалi ѓ развiццi.
  У траѓнi 1944 гады немцы паспрабавалi высадзiцца ѓ Брытанii. Але з дапамога амерыканцаѓ ангельцы адбiлi нацiск, i багата памыѓшыся кроѓ раз'юшаны фюрар запатрабаваѓ:
  - Знесцi гэты астравок з твару зямлi выкарыстоѓваючы балiстычныя ракеты доктара Браѓна!
  Цяпер вытворчасць ракет ФАУ-2 атрымала прыярытэт над iншымi праграмамi. Гэта вядома стварыла ангельцам праблемы, але затое замарудзiла развiццё рэактыѓнай авiяцыi.
  Акрамя таго кожная балiстычная ракета каштавала як тры новенькiя "Пантэры", але несла ѓ сабе ѓсе васемсот кiлаграм выбухоѓкi.
  Немцы абстрэльвалi Лондан ракетамi ФАУ-1 i ФАУ-2. Першыя былi ѓ дзесяць разоѓ танней, але ангельцы i амерыканцы знайшлi дастаткова эфектыѓныя спосабы каб з iмi змагацца, але вось ад балiстычных ракет фон Браѓна, не было нiякага выратавання. Нават папярэдзiць аб iх з'яѓленнi не ѓдавалася.
  Немцы прэсiнгавалi ангельцаѓ, захоплiвалi Афрыку, бiлiся на моры i сушы з Амерыкай. Напачатку 1945 гады МЕ-262 стаѓ серыйнай машынай, несумнеѓна значна праѓзыходнай знiшчальнiкi саюзнiкаѓ у хуткасцi i ѓзбраеннi. Асаблiва моцна пераѓзыходзiлi рэактыѓныя самалёты сваiх шрубавых калегаѓ у iмклiвасцi ѓздыму. АР-183 таксама ператварыѓся ѓ суцэль баяздольны i паѓнавартасны рэактыѓны знiшчальнiк.
  З'явiлiся ѓ немцаѓ i падводныя лодкi якiя працуюць на перакiсы вадароду, i мiнiятурныя субмарыны. Але мабыць найболей шмат якiя абяцаюць з'яѓлялiся дыскападобныя лятальныя апараты. Яны давалi фрыцам шанцы на поѓнае панаванне ѓ паветры. Праѓда баявыя выпрабаваннi паказалi, што нягледзячы на цудоѓныя лётныя характарыстыкi, сама па сабе машына занадта дарагая i ѓразлiвая ад стралковага агню.
  У СССР удалося коштам тытанiчных намаганняѓ стварыць новыя танкавыя карпусы. Галоѓным савецкiм танкам спачатку стаѓ Т-34-85, але затым яго замянiѓ Т-44. Апошняя машына мела прынцыпова новую кампанавальную схему якая дазваляе зменшыць вышыню i ѓзмацнiць бранiраванне не павялiчваючы вагi сталёвага каня.
  Т-44 пры вазе ѓ 32 тоны, меѓ лабавое бранiраванне корпуса ѓ 100 мiлiметраѓ, а вежы ѓ 120 мiлiметраѓ, бартоѓ у 90 мiлiметраѓ. Такiм чынам атрымалася машына пры меншай вазе праѓзыходная па баявых якасцях цяжэйшыя "Пантэры".
  З-за таго, што цяжар вайны перамясцiѓся на мора, развiццё танкабудавання ѓ Трэцiм Рэйху некалькi падаслала. Нямецкiя танкi па-ранейшаму выкарыстоѓвалi састарэлую кампанавальную схему: трансмiсiя спераду, баявое аддзяленне пасярэдзiне, рухавiк ззаду. А гэта i лiшняя вышыня, i залiшняя вага. Акрамя "Леѓ", "Маѓс", "Тыгр", "Пантэра", з'явiѓся толькi танк "Мамант". Таксама машына падобная з "Маѓсам", але крыху лягчэй i з нахiльнай бартавой бранёй - усё таксама немаленькi 140 тон. Праѓда, не нямецкiх танках выдатная оптыка, i прыборы начнога бачання.
  Танкi новага пакалення серыi "Е" так i не выйшлi за межы вопытных узораѓ.
  У цэлым савецкая бранявая тэхнiка ѓ практычным плане лепшай будзе, i галоѓнае савецкiх танкаѓ нашмат больш, чым нямецкiх.
  Рэактыѓны авiяцыi праѓда няма роѓнага апанента, але i час СССР падцiскае. Рузвельт памёр, а Трумэн спрабуе выйсцi з вайны. Калi Брытанская метраполiя ѓпадзе, то ѓ гэтым выпадку i ЗША ваяваць не будуць. А сам-насам з гэтым монстра не справiцца.
  А на акупаваных фашыстамi тэрыторыях бушуе з усё большай сiлай партызанская вайна.
  7 Лiстапада 1945 года Чырвоная армiя перайшла ѓ рашучы наступ, па ѓсiх лiнii ѓсходняга фронту. Так пачаѓся новы, вызваленчы паход. I ѓдалося дабiцца поѓнай, тактычнай раптоѓнасцi.
  Мясцовае насельнiцтва радасна прывiтала вызвалiцеляѓ, а партызаны актывiзавалiся па ѓсiх кiрунках. Ляцелi пад адхон сотнi нямецкiх эшалонаѓ, зямля палала пад нагамi ѓ акупантаѓ.
  Савецкiя войскi ѓжо ѓ першыя днi вызвалiлi Ржэѓ, Калiнiн, Вязьму, Варонеж, адсеклi Сталiнградскую групоѓку супернiка. У баях высветлiлася, што "Пантэра", саступае ѓ сустрэчнай бiтве, i ѓ сваiм асаблiва бартавым бранiраваннi. "Тыгры", якiх таксама выпушчана нямала, таксама не занадта добрыя рухомыя. Толькi "Тыгр"-2 i "Леѓ", пераѓзыходзяць савецкiя танкi ѓ лабавой сутычцы, але затое недасканалыя ѓ рухомасцi i баi на малых дыстанцыях.
  Праѓда i 85-мiлiметровая савецкая гармата недастаткова моцная. Напрыклад "Маѓс" i "Мамант", яна нават у борт прабiць не можа. Але затое можна разбiць гусенiцы, i абезрухомiць супернiка. Праѓда ѓ "Маѓса" каткi вельмi шырокiя i жывучыя.
  У паветры праѓда справы iдуць горай. У немцаѓ акрамя МЕ-262 ужо з'явiлiся i МЕ-1010, i ТАЯ-183. Апошняя машына аказалася больш практычнай, чым стварэнне Месершмiта, з крыламi рэгуляванай стрэлападобнасцi.
  Акрамя таго сталi пакуль невялiкiмi партыямi прылятаць i Ю-287 са сваёй дзiкай хуткасцю. У бамбаваннях Масквы прымаѓ удзел i шрубавы, але якi развiвае хуткасць у 700 кiламетраѓ у чал Ю-488. Толькi ЛА-7 меѓ шанц дагнаць падобную машыну.
  Ды немцы ѓ паветры нашмат мацнейшыя. Iх самы дзейсны ас Хафман ужо набраѓ больш за чатыры сотнi машын i атрымаѓ залатое дубовае лiсце да Рыцарскага крыжа.
  У раёне Смаленска Чырвоная Армiя сутыкнулася з буйнымi, перакiнутымi з Захаду рэзервамi фашыстаѓ. У баях брала ѓдзел вялiкая колькасць замежных i каланiяльных войскаѓ. Iх баяздольнасць была нашмат нiжэй, чым нямецкiх i савецкiх, але затое яны спрабавалi ѓзяць лiкам.
  Савецкiя войскi ѓцягнулiся жорсткiя баi на цэнтральным напрамку. На шчасце выпалi густыя снегапады, i ѓдарыѓ мароз, якi аказаѓ паралiзуючае дзеянне на чарнаскурыя, i арабскiя падраздзяленнi, а таксама на празмерна цяжкую нямецкую бронетэхнiку. У вынiку чаго, Чырвоная армiя змагла стварыць кацёл у раёне Смаленска. У асяроддзе патрапiла больш за восемдзесят разнамасных дывiзiй Вермахта.
  Паспяхова наступалi савецкiя падраздзяленнi i на iншых напрамках. У прыватнасцi ѓ канцы студзеня яны поѓнасцю разрэзалi каѓказскi фронт. Поспехам Чырвонай армii садзейнiчалi i актыѓныя дзеяннi партызан.
  Вось напрыклад iмклiвым дэмаршам, 3 лютага 1946 года быѓ узяты i Растоѓ-на-Доне.
  Гiтлераѓцы працягвалi малацiць аж да канца сакавiка, выйшаѓшы на лiнiю ѓ цэнтры да Дняпра, на поѓднi да Харкава, i да Варашылаѓграда. А Закаѓказзе дайшоѓшы да Азербайджана, наблiзiѓшыся да Бака, i заадно вызвалiѓшы Тбiлiсi. На поѓначы Чырвоная армiя палашыла да Ленiнграда, але сам добра ѓмацаваны горад узяць з наскоку не атрымалася.
  Але ѓ красавiку на франтах адбылася стабiлiзацыя. Немцы i iх сатэлiты ѓвялi ѓ бой новыя сiлы, ды i надвор'е змянiлася ѓ бок пацяплення.
  Савецкае камандаванне ѓ гэтай сiтуацыi адмовiлася ад тактыкi наступу шырокiм фронтам, а зрабiла стаѓку, на кароткiя канцэнтраваныя ѓдары ѓ розных месцах. Гэта значыць сталi рабiць, што i ѓ рэальнай гiсторыi, толькi больш граматна i з меншай колькасцю ахвяр.
  Поспеху ѓ наступе садзейнiчала i контрпрадуктыѓнае ѓмяшанне Гiтлера ѓ працэс кiравання войскамi. Ашалелы фюрар патрабаваѓ канцэнтрацыi войскаѓ на перадпакоi лiнii абароны, што вяло да велiзарных страт у вынiку артпадрыхтоѓкi, i дазваляла хутка развiваць наступ у выпадку выхаду на аператыѓную прастору.
  Але вось першы наступ у раёне Сухумi, горад быѓ вызвалены ѓ канцы Мая. Далей удар у чэрвенi на Петразаводскiм напрамку - разгром немцаѓ i фiнаѓ.
  У лiпенi савецкiя войскi вызвалiлi Харкаѓ, i большую частку Данбаса. А ѓ Аѓгусце, выбiлi немцаѓ з Гомеля, Мазыра, вызвалiлi Палессе, дайшоѓшы да ракi Случ i фарсiраваѓшы Бярэзiну.
  У вераснi савецкiя войскi падышлi на ѓкраiнскiм фронце да Дняпра. А ѓ кастрычнiку, лiстападзе 1946 года Днепр аказаѓся фарсiраваны, i вызвалены Кiеѓ. Снежань прайшоѓ у цяжкiх баях, але Чырвоная армiя здолела адбiць Менск. А студзень 1947 года азнаменаваѓся вызваленнем Ленiнграда. Цяпер немцаѓ i iх сатэлiтаѓ малацiлi па ѓсiх напрамках.
  На Далёкiм Усходзе японцы пакуль толькi пастрэльвалi. Самураi адчайна спрабавалi зламаць ЗША, i таму паводзiлi сябе пасiѓна ѓ адносiнах да Чырвонай армii.
  Але вось калi савецкiя войскi, выйшлi да лютага да ракi Нёман, а ѓ сакавiку вызваляючы Правабярэжную Украiну да Буга, войскi краiны Узыходзячага Сонца перайшлi ѓ рашуча наступ.
  Немцы да гэтага часу нарэшце запусцiлi танкi новага пакалення серыi "Е" з больш шчыльнай кампанавальнай схемай, i нiзкiмi сiлуэтамi.
  У Савецкага саюза зрэшты, таксама на ѓзбраенне з'явiлiся Т-54, здольныя на вельмi шматлiкае. I разам з iмi цяжкi Ж-4, таксама з новай кампанавальнай схемай.
  Гiтлераѓцы яшчэ ѓтрымлiвалi Прыбалтыку i частку Карэлii. Хоць у цэлым амаль уся тэрыторыя СССР аказалася вызвалена, уключаючы i Арменiю з Азербайджанам. У траѓнi 1947 гады, ЗША парушыѓшы баланс сусветных сiл ужылi супраць Японii атамную бомбу. Тым самым прыстрашыѓшы самураям нябеснымi карамi i новым Армагедонам.
  Прычым зразумела не толькi краiне ђзыходнага Сонца, але яшчэ i СССР.
  25 i 30 мая ѓпалi дзве атамныя бомбы на Хiрасiму i Нагасакi. Але Японiя толькi прыпынiла наступ супраць СССР, не змiрыѓшыся нi на паѓшку. У чэрвенi Чырвоная армiя адсекла фашысцкiя орды ѓ Прыбалтыцы. А ѓ лiпенi, жнiѓнi пасля крывавых i шалёных баёѓ падышла да Вiслы.
  Верасень прайшоѓ у бiтвах на тэрыторыi Румынii i Венгрыi, затым абмiнуѓ i кастрычнiк, з лiстападам. Успыхнула паѓстанне ѓ Югаславii, пацярпеѓ паразы немец у Нарвегii. А амерыканцы ѓжо скiнулi на Японiю адзiнаццаць ядзерных зарадаѓ.
  Студзень 1948 года аказаѓся месяцам кровапралiтным, але для Савецкага саюза паспяховым. Састарэлы фюрар разлiчваючы на перавагу новага танка Е-70 загадаѓ перайсцi ѓ наступ. Трэба адзначыць што нягледзячы на выкарыстанне класiчнай кампанавальнай схемы: рухавiк i трансмiсiя разам, i вага ѓ семдзесят тон, узровень бранiравання машыны апынуѓся недастатковым.
  Галоѓны чыннiк крылася ѓ занадта магутнай у 128-мiлiметраѓ боекамплекце прыладзе, вялiкай колькасцi боепрыпасаѓ да яе. З-за гэтага танк меѓ нават з улiкам больш шчыльнае кампанавальнай схемы бранiраванне суразмернае "Каралеѓскаму тыгру", i толькi лоб вежы апынуѓся 200 мiлiметровым. Зрэшты, хадавыя якасцi машыны дзякуючы рухавiку ѓ 1200 конскiх сiл, суцэль здавальняючыя, не горш савецкага Т-54. Але савецкая машына выпускаецца масава, а нямецкая з-за амаль падвойнага перагрузу ѓ куды меншых маштабах.
  Акрамя таго ашалелы фюрар упарта не жадаѓ здымаѓ з вытворчасцi кашмарны танк "Маѓс", i нешматлiкiм лепшы "Мамант".
  Тым не менш увесь студзень i люты прайшоѓ ва ѓпартых бiтвах. Савецкiя войскi выйшлi да Одэра, i адсеклi ад асноѓнай часткi фашысцкай Германii Усходнюю Прусiю.
  У сакавiку жорсткiя баi разгарнулiся за Венгрыю. Яны працягвалiся да канца красавiка i скончылiся вызваленне Будапешта. А да канца траѓня завяршылася ѓ асноѓным i вызваленне ђсходняй Прусii. Хоць некаторыя дробныя гарады i Кёнiгсберг трымалiся яшчэ да сярэдзiны лiпеня. Дваццаць другога чэрвеня 1948 г. савецкiя войскi завяршылi асяроддзе Вены.
  Са штурмам самай магутнай абарончай мяжы: Берлiнскага савецкае камандаванне не тапiлася. Да канца лiпеня немцы канчаткова былi выгнаны з Балкан i савецкiя войскi ѓвайшлi ѓ Альпы i Венецыянскую вобласць Iталii. А саюзнiкi, нарэшце, рызыкнулi ажыццявiць высадку ѓ Францыi. Праѓда яна аказалася няѓдалай. Фрыцы з дапамогай разведкi загадзя вылiчылi дату высадкi i пацягнулi рэзервы. Акрамя таго ѓ паветры па-ранейшаму якасная перавага была на баку фрыцаѓ. У iх з'явiѓся больш дасканалы са стрэлападобнымi крыламi i пяццю 30-мiлiметровымi авiягарматамi МЕ-362, i самы манеѓраны ѓ свеце НЕ-262. Абедзве машыны развiвалi хуткасць у 1100-1200 кiламетраѓ у гадзiну i нават якi з'явiѓся МIГ-15 i амерыканскiх Ф-4 не маглi з iмi на роѓных канкураваць.
  Але затое ѓ танках савецкiя канструктары змаглi вылучыць сур'ёзнага канкурэнта ѓ асобе ЖВ-7. Машына ѓзброена 130-мiлiметровай даѓгаствольнай гарматай, i яе лабавая браня здольная трымаць удары 128-мiлiметровай нямецкай машыны.
  "Маѓс", якiм так ганарыѓся ашалелы фюрар жыва састарэлы i ѓжо пасаваѓ перад савецкай машынай.
  Праѓда ѓ немцаѓ з'явiѓся "Леѓ" - 4 цi "Каралеѓскi леѓ" з 210 мiлiметровай прыладай i лабавой бранёй у трыста мiлiметраѓ. Але дадзеная машына важыла звыш ста тон i не адрознiвалася транспартабельнасцю.
  Праѓда, у жнiѓнi 1948 гады немцы правялi выпрабаванне найноѓшай мадэлi пiрамiдальнага танка. Але дадзеная машына ѓ якой арыгiнальная форма пiрамiды забяспечвала рацыянальны кут нахiлу са ѓсiх ракурсаѓ, з'явiлася занадта позна.
  Савецкiя войскi ѓ канцы лiпеня i ѓ пачатку жнiѓня распачалi наступленне на Прагу. Горад вызвалiлi ад фашыстаѓ, толькi 27 жнiѓня, так, тыя ператварылi сталiцу Чэхii ѓ непрыступную крэпасць. Пасля чаго пачаѓся ѓ вераснi вялiкi наступ на Гамбург.
  План прадугледжваѓ глыбокi абыход асноѓнай абарончай мяжы Германii ѓ Берлiне. Гамбург упаѓ 8 кастрычнiка, а канцу месяца савецкiя войскi ѓступiлi ѓ Рурскi раён. Фашысцкая дзяржава дажывала зараз у агонii, рэшткi адведзенага гiсторыяй тэрмiна. А вось Японiя, знаходзячыся пад ядзерным ударамi, якiх у 1948 было цэлых 32, усё яшчэ не збiралася капiтуляваць або якiм-небудзь больш годным спосабам здавацца.
  У лiстападзе савецкiя войскi вызвалiлi Рур, а ѓ сярэдзiне снежня iдучы ѓздоѓж Рэйна, вышыѓ да паѓночнага мора, канчаткова завяршыѓшы асяроддзе Берлiна. У Iталii здарыѓся ваенны пераварот, якi зрынуѓ Мусалiнi, а ѓ Францыi рэвалюцыя. Немцы яшчэ некаторы час супрацiѓлялiся ѓ студзенi 1949 года ѓ Бельгii, Галандыi i Данii. Але ѓ канцы лютага незанятым застаѓся толькi параѓнальна невялiкi Берлiнскi плацдарм.
  15 сакавiка 1949 г. пачала апошняя баявая аперацыя ѓ Еѓропе. У наступе на Берлiн бралi ѓдзел не толькi савецкiя, але i амерыканскiя, англiйскiя, французскiя, польскiя i iншыя войскi. Маштабны наступ iшоѓ з усiх бакоѓ. 31 сакавiка Гiтлер наклаѓ на сябе рукi, а 2 красавiка капiтулявалi рэшткi берлiнскага гарнiзона.
  Вайна ѓ Еѓропе скончылася, але заставалася Японiя, якая яшчэ ѓпарта трымала ѓдары.
  У чэрвенi Чырвоная Армiя перайшла ѓ наступ на Далёкiм Усходзе. Баi працягвалiся крыху больш за месяц i скончылiся поѓным разгромам японцаѓ. 9 жнiѓня другая сусветная вайна скончылася...
  
  
  ЯПОНIЯ АДКРЫВАЕ ФРОНТ СУПРАЦЬ СССР
  Вось дапусцiм такi ѓвогуле цалкам магчымы варыянт гiсторыi АI. Нягледзячы на паразы ад амерыканцаѓ, Японiя ѓ чэрвенi 1943 гады ѓсё ж вырашаецца адкрыць другi фронт супраць СССР, каб не дапусцiць паразы фашысцкай Нямеччыны. Разумеючы, што ѓ гэтым выпадку iх задушаць.
  Так для вайны з ЗША не трэба занадта шмат пяхоты, а насельнiцтва Японii без калонiй - сто мiльёнаѓ чалавек, наскрэбцi некалькi мiльёнаѓ для другога фронту рэальна.
  Насамрэч для вайны з ЗША патрэбна авiяцыя i флот, а магчымасцi Японii ѓ эканомiцы недастатковыя. Але працоѓнай сiлы хапае з лiшкам, колькi кiтайцаѓ можна да станкоѓ паставiць. Так што адкрыць другi фронт супраць Расii, японцы могуць без асаблiвай шкоды для сябе. А дапамагчы Нямеччыне ой як трэба! Такiм чынам запазнiлiся самураi. А паб'юць Трэцi Рэйх, дык i Японiю нiшто не выратуе.
  Як бы тое не было пачалося наступ пяхотнiкаѓ i лёгкiх танкаѓ. Тэхнiкi ѓ японцаѓ недастаткова, але затое салдаты добра навучаны, адважныя, фанатычныя. I лезуць сабе ѓ бой. Бiтвы разгарнулiся кровапралiтныя.
  Японiя кiдала ѓ бой усё новыя i новыя сiлы. Наступалi самураi.
  5 лiпеня 1943 гады рушылi i фрыцы. Чырвоная армiя ваявала ѓ iмi ѓпарта. Але частка войскаѓ Стэпавага фронту пайшла на Усход. I няма чым аказалася пераламаць ход баёѓ. Немцы зрэшты, таксама выматалiся. Адышлi на зыходныя пазiцыi. Спробы савецкiх войскаѓ развiць наступленне, аказалiся не занадта паспяховымi, з-за недахопу сiл.
  Лiнiя фронту аказалася стабiльнай. Але немцы адцягнуты пераваротам у Iталii i не маглi наступаць. А савецкiя войскi скаваныя японцамi, якiя пруць сотнямi дывiзiй. Хоць танкаѓ i гармат у японцаѓ i нядосыць, але пяхоты яны набралi шмат, i прасоваюцца. Вось ужо i Хабараѓск узяць i Уладзiвасток адрэзаны.
  Сталiн прымае рашэньне часова адмовiцца ад наступальных акцыяѓ на ѓсходнiм фронце. Гiтлер таксама пакуль пераносiць цэнтр цяжкасцi ѓ Iталiю. Iмкнецца разбiць саюзнiкаѓ там.
  Чырвоная армiя ж контратакуе японцаѓ. Спрабуе выкарыстоѓваць шматлiкiя танкi. Але японцы ваююць фанатычна. Кiдаюцца абматаѓшы сябе звязкамi гранат пад гусенiцы. I не здаюцца.
  Баi разгарнулiся самыя разлютаваныя. Неверагоднае напружанне сiл.
  Японцаѓ атрымалася рассекчы, але бiтвы працякалi ѓ ашалелай лютасьцi. Нiбы вагалася чара шаляѓ у той цi iншы бок.
  Зiмой японцаѓ удалося прыцiснуць i выбiць з Сiбiры. Але немцы пазбеглi разгрому, i нават змаглi выбiць саюзнiкаѓ з Iталii i Сiцылii.
  Наступiла вясна сорак чацвёртага года. Немцы рыхтавалiся да новага наступу, але iх скоѓвала пагроза высадкi ѓ Нармандыi. З'явiлася на ѓзбраеннi "Пантэра"-2 у процiвагу Т-34-85. Новая нямецкая машына крыху нiжэйшая за сiлуэт, i шчыльней за кампаноѓку, што дазволiла пры вазе 47 тон значна ѓзмацнiць бранiраванне. I "Тыгр"-2 танк-монстр, але недастаткова дасканалы.
  Баявыя паказчыкi ѓ немцаѓ некалькi выраслi, але i СССР дадаѓ. Сталiн чакаѓ, марудзiѓ i Гiтлер. Адзiнае, што ѓ небе з'явiлiся ѓ немцаѓ рэактыѓныя МЕ-262, якiя вельмi цяжка збiць.
  Высадка саюзнiкаѓ у Нармандыi спачатку была паспяховай. Але потым супрацiѓленне фашыстаѓ узмацнiлася. У бой уступiлi дадатковыя войскi.
  Саюзнiкi патрапiлi пад кантрудары. I ѓгразлi. А 22 чэрвеня 1944 года пачаѓся наступ савецкiх войскаѓ у цэнтры i на Арол. Фрыцы ѓпарта супрацiѓлялiся. Iх абарона была вельмi магутнай. Адразу дабiцца поспехаѓ не ѓдалося. Сiтуацыю ѓскладнiла i новы наступ японцаѓ. Сталiн загадаѓ спынiць атаку ѓ цэнтры, i перанесцi ѓсе сiлы на Арол. Гэта дазволiла да канца жнiѓня ѓзяць горад i зрэзаць выступ. Але развiць поспех не ѓдалося.
  Савецкiм войскам не хапала сiл, каб наступаць адначасова на захадзе, i адбiвацца ад японцаѓ.
  Але ѓсё ж такi некаторыя поспехi былi дасягнуты. У прыватнасцi, быѓ адбiты ѓ лiстападзе i Белгарад. Але час iшоѓ. Фашысты развiвалi рэактыѓную авiяцыю. У прыватнасцi з'явiѓся Хе-162 адрозны не толькi выдатнымi лётнымi характарыстыкамi, але i простай i таннасцю ѓ вытворчасцi.
  I таксама новыя больш дасканалыя САУ з серыi Е. Гэта таксама вялiкая праблема для Чырвонай армii.
  Зiмой савецкiя войскi яшчэ былi вымушаны бiцца з японцамi, але калi ѓ снежнi саюзнiкi аказалiся на мяжы поѓнага разгрому ѓ Францыi, савецкiя войскi ѓсё ж ударылi ѓ цэнтры. На гэты раз удалося дасягнуць вялiкiх поспехаѓ. Гiтлер дапусцiѓ памылку падцягнуѓшы заблiзка танкавыя кулакi да лiнii фронту i яны патрапiлi пад удар савецкай артылерыi.
  Прарыѓ да Смаленска, завяршыѓся ѓзяццем гэтага горада. Савецкiя войскi надыходзiлi аж да Дняпра i нават стварылi там плацдармы. Але фрыцы ѓсё ж змаглi перакiнуѓшы значныя сiлы з Францыi, спынiць наступ Чырвонай армii.
  Увесну сiтуацыя ѓскладнiлася, спробамi японцаѓ наступаць на ѓсходзе.
  Немцы на поѓднi ѓ сакавiку распачалi новы напад. I выкарыстоѓваючы начны час i iнфрачырвоныя прыборы, змаглi прарваць савецкую абарону, i захапiць Арол i Белгарад. Але затым былi спынены.
  Пасля смерцi Рузвельта ѓ ЗША ѓзмацнiлiся настроi, што вайна з Нямеччынай не патрэбна. I пайшлi размовы пра тое, што час засяродзiцца, толькi на Японii.
  У красавiку савецкай камандаванне паспрабавала наступаць у цэнтры i зноѓ у напрамку Арла. Атрымалася дамагчыся поспехаѓ, але мудрагелiсты Майнштэйн нанёс контрудар у падмурак савецкiх войскаѓ, i каб пазбегнуць асяроддзi прыйшлося адыходзiць.
  Частка савецкiх войскаѓ была адрэзана. Хто загiнуѓ, а хто аказаѓся ѓ палоне. ЗША i Брытанiя фактычна згарнулi баявыя дзеяннi, што вельмi ѓскладнiла абстаноѓку на мяжы супрацьстаяння немцаѓ i савецкiх войскаѓ.
  У маi 1945 года фашысты паспрабавалi наступаць з Арлоѓскага выступу. У баi прыняѓ удзел танк Е-50. Першапачатковая мадэль машыны была недасканалай важыла 65 тон i мела браню "Тыгра"-2 з крыху большым нахiлам, i крыху больш нiзкiм сiлуэтам. Танк таксама адрознiваѓся больш магутнай гарматай у 88-мiлiметраѓ 100 ЭЛ, са хуткастрэльнасцю дванаццаць стрэлаѓ у хвiлiну, i мацнейшым рухавiком да 1200 конскiх сiл.
  Першае баявое ѓжыванне паказала, што новы танк нядрэнны, асаблiва ѓ танкавай бiтве, але нядосыць абаронены з бартоѓ, асаблiва супраць СУ-100.
  Наогул на пяты год вайны Сталiн змянiѓ тактыку, i самай масавай машынай стала становiцца менавiта САУ СУ-100. Самаходка ѓ вытворчасцi прасцей, чым танк, але затое куды мацней узброена.
  Немцы таксама не стаялi на месцы. Але iх танку не зусiм удалыя. "Пантэра"-2 недастаткова ѓзброена, "Тыгр"-2 занадта цяжкi. Праѓда выйшла больш дасканалая мадыфiкацыя вялiкай коткi. З вузейшай вежай, i рухавiком у 1000 конскiх сiл. Тыгр-2 стаѓ рухомей, менш ламаѓся, а яго вежа лепш абароненай: 220 мiлiметраѓ лабавой бронi, 110 бартоѓ i кармы.
  Немцы змаглi дабiцца абмежаванага поспеху адсекчы некалькi савецкiх войскаѓ, але большая частка Чырвонай Армii вырвалася з акружэння. Немцы падышлi да Смаленска, але былi спынены пад iм. Некаторыя поспехi фашыстаѓ былi выклiканы, тым што амерыканцы i ангельцы таемна дапусцiлi перакiдку значны сiл з Францыi гэтаму не процiдзейнiчаючы.
  Ды i Японiя ѓ траѓнi актывiзавалася, чым спрыяла пасiѓнасць ЗША у Цiхiм акiяне.
  Лета выдалася вельмi цяжкiм. Але СССР здолеѓ выстаяць, у тым лiку i дзякуючы ѓзросламу выпуску СУ-100. Каб супрацьпаставiць савецкiм машынам, гiтлераѓцы змушаныя былi нарошчваць выпуск вельмi дарагога i цяжкага танка Е-75. Але дадзеная машына ѓ лоб не прабiвалася савецкiм сушкамi нават ва ѓпор, а ѓ борт яе абарона была дастаткова моцнай. Вежа мела 160-мiлiметраѓ пад нахiлам, а барты 120-мiлiметраѓ корпуса i яшчэ 50-мiлiметраѓ шчыток. Такiм чынам савецкая СУ-100 i танк IС-3 i IС-2 маглi прабiць нямецкую машыну толькi зблiзку, i тое з верагоднасцю рыкашэту.
  Савецкi танк Т-34-85 заставаѓся пакуль у вытворчасцi, але яго гармата была недастатковай, для найноѓшых нямецкiх танкаѓ. Тым больш што Гiтлер забаранiѓ выпуск i распрацоѓку машын лягчэй за пяцьдзесят тон. Сталiн у сваю чаргу забаранiѓ машыны цяжэйшыя за сорак сямi тон. Такi вось узнiк асiметрычны адказ.
  "Пантэра"-3 стала найноѓшым нямецкiм танкам, з больш дасканалай кампанавальнай схемай i браняй "Тыгра"-2, са значным нахiлам, i вагой крыху больш за пяцьдзесят тон. 88-мiлiметраѓ гармата з доѓгай ствала ѓ 100 ЭЛ самая дакладная, i вельмi бранябойная супраць усiх савецкiх машын. СУ-100 не мела шанцаѓ у баi лоб у лоб, супраць найноѓшы нямецкiх танкаѓ, але магла прабiваць барты. Праѓда адсутнасць рухомай вежы гэта нiвелiравала. Бо цяжэй у сустрэчным баi трапiць у барты.
  Гераiчная абарона Смаленска дазволiла перажыць лета i пачатак восенi.
  А зiмой немцы крыху слабейшыя, а Японiя не столькi актыѓная ѓ Сiбiры.
  Але ѓсё ж вайна пакуль iдзе, на савецкай тэрыторыi.
  Усё горш за становiшча СССР у паветры. З'яѓляюцца новыя больш дасканалыя рэактыѓныя самалёты Трэцяга Рэйха, i ѓ большай колькасцi. Вось паветра гэта на самой справе праблема з праблем, для Чырвонай армii. Тут у атмасферы расiйскiх лётчыкаѓ малоцяць, больш дасканалыя нямецкiя самалёты.
  Зiмой Чырвоная армiя без асаблiвага поспеху спрабавала наступаць. Толькi пад Ленiнградам i Арлом удалося ѓклiнавацца, але вясной немцы аднавiлi становiшча.
  Сiтуацыя ѓ 1946 годзе стала крытычнай. Немцы карыстаючыся адсутнасцю другога фронта i бамбардзiровак павялiчылi выпуск танкаѓ. Асаблiва найноѓшага Е-75 амаль непрабiѓнага для савецкiх прылад. А таксама рэактыѓных машын. Плюс яшчэ i дыскалетаѓ. СССР адказаѓ на гэта вялiкай колькасцю СУ-100, якiх выраблялi па сотнi за дзень.
  Немцы актыѓна набiралi ѓ войска еѓрапейцаѓ i жыхароѓ СССР. Украiна атрымала фармальную незалежнасць, i Бандэра фармаваѓ новыя легiёны гарматнага мяса.
  Антысавецкая ваенная моц вырасла. I ѓ траѓнi пачаѓся наступ на Каѓказ. ЗША i Брытанiя вайны не вялi. Мала таго яшчэ нацкоѓвалi супраць Расii Турцыю. Маѓляѓ атрымаеце багатыя, рускiя землi i Баку. Атамная бомба ЗША не створана, а баявыя дзеяннi супраць Японii спынiлiся. I ѓвогуле пры ѓсiх раскладах амерыканцы не павiнны былi б стварыць у сорак пятым годзе ядзерную зброю.
  Гэта калi б i ѓдалося б iм, то нашмат пазней. А вось атрымалася ѓ гiсторыi не надта добра. Сталiн не паспеѓ захапiць ЗША i ѓвесь свет. Не паспеѓ стаць гегемонам на планеце Зямля.
  I гэта вельмi прыкра. Такiя магчымасцi былi ѓпушчаны. I магчымасць кiраваць светам таксама.
  Але вось Турцыя ѓступiла ѓ вайну, i немцы прарвалiся на Каѓказ. Прасоѓванне гiтлераѓцаѓ было марудным. Чырвоная армiя занадта моцная i мае магутныя абарончыя збудаваннi. Немцы зрэшты пануюць у паветры, i выкарыстоѓваюць магутныя танкi. I прасоѓваюцца сабе. Прасоѓваюцца таранным метадам.
  Бiтвы тут такiя гараць i палаюць.
  Гiтлераѓцы ѓзялi Курск, i прасунулiся да Варонежа Потым павярнулi на поѓдзень. Аднак Чырвоная армiя не дала iм перайсцi Дон. Тым не менш сiтуацыя ѓскладнiлася. Туркi змаглi ѓзяць Батумi, i акружыць Ерэван. Але ѓгразлi ѓ горных раёнах.
  Японцы карыстаючыся пасiѓнасцю ЗША зноѓ наступаюць. I прарываюцца ѓ абыход ракi Амур. Самае паскуднае, што вайна на знясiленне СССР невыгодная. Немцы выкарыстоѓваюць замежныя дывiзii i хiвi. У Францыi саюзнiкi кантралююць толькi Нармандыю. Так што немцы могуць выкарыстоѓваць i iмперыю Пеѓня, для баявых дзеянняѓ. Iталiя таксама пад iх поѓным кантролем.
  Ёсць каго набiраць. Украiнцаѓ мабiлiзуюць. Самае галоѓнае, што Чырвоная армiя адцягваецца на Японiю i Турцыю. Гэта сур'ёзная праблема.
  Сталiн спрабуе знайсцi рэсурсы, але гэта яму не надта тое ѓдаецца. Вельмi крывава атрымлiваецца.
  Немцы восенню крыху прасунулiся ѓ цэнтры, але занадта значныя страты i прыйшлося спынiцца. Чырвоная армiя працягвала контратакаваць. I таксама танкi тут былi i САУ. Такая моц як СУ-100 выкарыстоѓвалася супраць немцаѓ. I больш дасканалыя снарады.
  Японцы скапiявалi Т-34-85 i ѓ iх зараз стала больш танкаѓ. Якiя не так ужо i дрэнныя. I пад контратакамi згiнаюцца. Але не ламаюцца. Змагаюцца да канца.
  Зiмой Чырвоная армiя спрабавала контрнаступаць. Але не дужа ѓ яе атрымлiвалася. Моцныя немцы ѓ абароне. Трымаюць удары, i закопваюцца ѓ зямлю.
  Шмат у iх збудаванняѓ. I дзейнiчаюць войскi прафесiйна. Наступiѓ 1947 год. Чырвоная армiя ѓстанавiла мяжу абароны. Немцы вясной i летам спрабавалi прарвацца, але iшлi максiмум на дзесяць-пятнаццаць кiламетраѓ. А восенню i зiмой наступала Чырвоная армiя, i таксама амаль не рухалася.
  Надышоѓ 1948 год... Немцы наступiлi i абаранялiся, прасоѓвалiся i японцы, i спынялiся. I зноѓ туркi спрабавалi наступаць i неслi ѓрон. Ерэван трымаѓся ѓ аблозе. Баi такiя крывавыя i маса забiтых. У наступным годзе ѓ СССР нарэшце з'явiлiся знiшчальнiкi МiГ-15, якiя хоць неяк, але маглi супрацьстаяць нямецкiм бамбардзiроѓкам.
  
  АЛЯКСАНДР Трэцi - ВЯЛIКI!
  Цягнiк Аляксандра Трэцяга пазбег крушэння пад Харкавым. Цар-гiгант застаѓся жывы. Працягваѓ сваю ранейшую палiтыку, але з прыцэлам на экспансiю ѓ Кiтаi. Будаѓнiцтва Транссiба, i Порт-Артура, узяццi пад кантроль Маньчжурыi, а потым i Карэi. Актыѓнасць у экспансii.
  Японiя ѓсё ж падбухторваецца ЗША i Брытанiяй пачала вайну з Расiяй. Аднак з самага пачатку яна пайшла не так, як чакалi самураi i было ѓ рэальнай гiсторыi. Губернатар Порт-Артура быѓ больш здольны, прызначаны Аляксандрам Трэцiм, i таму прыняѓ меры на выпадак нападзення японцаѓ.
  Сур'ёзных страт удалося пазбегнуць. А неѓзабаве прыбылi i адмiрал Макараѓ. Расiйскi ваенны флот даѓ бой японцам, якi скончыѓся добрай чоснай i адступленне эскадры Тога. Потым японцам падстроiлi пасткi i пацяплiлi тры браняносцы на мiнах.
  Баявыя дзеяннi развiвалiся не так як планавалi самураi. Эскадра Макарава наносiла ѓдар за ѓдарам, не даючы супернiку замацавацца на моры. Перашкаджалi расiйскiя маракi i перакiдваннi войскаѓ у Манчжурыю. Ды i там аказаѓся больш умелы палкаводзец Брусiлаѓ, замест Курапаткiна.
  У першай жа буйной бiтве японцы аказалiся разбiтыя. I беглi з Паѓночнай Карэi.
  Рускiя войскi пераследвалi самураяѓ. Адмiрал Макараѓ усё ж здолеѓ злавiць у маi Тога i разграмiць японскую эскадру. Загiнула мноства караблёѓ краiны Узыходзячага Сонца.
  А ѓ чэрвенi японцаѓ разбiлi канчаткова. Рускiя войскi на чале з Брусiлаѓ ачысцiлi ад самураяѓ усю Карэю.
  Японiя папрасiла ѓ Расii свету. Умовы аказалiся даволi цяжкiмi. Прыйшлося саступiць Расii ѓсю Курыльскую граду i заплацiць кантрыбуцыю. Акрамя таго Японiя перадала Расii ѓсе свае ацалелыя караблi.
  Царскi рэжым быѓ задаволены. У iмперыi працягнуѓся бурны эканамiчны рост. Пачала фармiравацца Жэлтарасiя, якая з тэрыторый Кiтая добраахвотна далучылася да Расii.
  Аляксандр Трэцi ѓжо не быѓ мiратворцам. Яго часцей называлi вялiкiм.
  Царская Расiя стала самай буйной кантынентальнай краiнай з вялiкай армiяй.
  Аляксандр Трэцi тым часам рыхтаваѓся да новых войн. Расiя будавала магутны флот, якi абагнаѓ Германскi, i стаѓ другiм у свеце. Iшлi спробы каго мець саюзнiкам. Кайзераѓскую iмперыю або Брытанiю?
  Вайна з Брытанiяй рабiлася ѓсё больш непазбежнай. Расiя марыла ѓзяць сабе Iндыю, Поѓдзень Кiтая, i Iндакiтай. А можа нават i трапiць у Афрыку.
  У кайзера былi свае планы.
  Але ѓ любым выпадку iмперыя Брытанii i Францыi куды большая спакуса, чым Нямеччына.
  I сухапутныя сiлы ѓ кайзера вельмi ѓжо моцныя. Зрэшты i царская Расiя не слабая. Колькасць рускай армii дасягнула тысячы палкоѓ, i трох мiльёнаѓ салдат. Супраць шасцiсот тысяч у Нямеччыне. Таму немцы крыху прыцiхлi, i з асцярогай пагладжвалi на мядзведзя.
  Праблемай былi адносiны з Аѓстра-Венгрыяй. Царская Расiя хацела завяршыць збiранне старажытных, славянскiх земляѓ, якiя калiсьцi ѓваходзiлi ѓ Кiеѓскую Русь. I таму Галiцыя мусiла б стаць рускай.
  Але не хацелi гэтага немцы i гэта выклiкала трэннi.
  Цар Аляксандр Трэцi ѓвогуле схiляѓся да паходу на поѓдзень. Узяць сабе прасторныя землi Азii, i стварыць iмперыю вышэйшага ѓзроѓню. Наогул царская Расiя ѓмела праглынаць i перамолваць землi, дакладней пераварваць цалкам паспяхова.
  Заадно iх русiфiкуючы. Чаму б тады i Расii не стаць азiяцкай iмперыяй? Зрабiць тое, што не ѓдалося Чынгiсхану?
  Планы ва ѓсякiм разе былi ѓ цара Аляксандра шырокiя. I ён пайшоѓ на стратэгiчны звяз з Нямеччынай.
  Але ѓ сакавiку 1912 года Аляксандр Трэцi памёр. I новым царом стаѓ яго сын Мiкалай Другi. Гэты манарх хацеѓ працягнуць палiтыку свайго бацькi. Але потым даѓ захапiць сябе iнтрыгам. Ды i Нямеччына была моцным эканамiчным канкурэнтам царскай Расii. Яна занадта ѓжо шмат вырабляла тых жа тавараѓ, што i Расея. I гэта сутыкала iмперыi.
  Карацей кажучы, гiсторыя паѓтарылася i ѓ 1914 г. успыхнула крывавая першая сусветная вайна.
  Расiя зрэшты была гатова да яе лепш. У рускiх ужо былi лёгкiя, рухомыя танкi з кулямётным узбраеннем, а таксама чатырохматорныя бамбавiкi "Iлля Мурамец" i "Святагор". Расея мела больш насельнiцтва, за кошт Кiтая, Манголii i Карэi. I такiм чынам больш шматлiкiя ѓзброеныя сiлы.
  Не было рэвалюцыi 1905-1907 года, а значыць i запаволення эканамiчнага росту гэтым выклiканага. А быѓ бурны i пастаянны ѓздым. Царская iмперыя пераѓзыходзiла Нямеччыну ѓ пяхоце, коннiцы, артылерыi, кулямётах, i браняносцах.
  Былi ѓ рускiх i бранявiкi, i лёгкiя гусенiчныя танкi "Месяц"-2. Авiяцыя па якасцi лепшая ѓ свеце, i больш шматлiкая. Выдатная вiнтоѓка Мосiна пасля мадэрнiзацыi, форма салдат колеру хакi. Шмат iншых рэформаѓ i зьменаѓ у слаѓнае царства Аляксандра Трэцяга - Вялiкага.
  Асаблiва развiлiся кулямёты i мiнамёты. Акрамя таго ѓ расiйскай армii з'явiлiся i перадавыя дынамарэактыѓныя гарматы. Шмат розных праблем зараз вырашалася.
  Карацей кажучы царскае войска гатова непараѓнальна лепш. I што зараз думае Мiкалай Другi? Завяршыць збiранне славянскi земляѓ. А Iндыя ад Расii не сыдзе. Ды i небяспечна пад бокам мець такога монстра як Нямеччына.
  Тым больш немцы яшчэ даволi хутка размнажаюцца, а вось у Францыi i Брытанii прырост насельнiцтва замарудзiѓся.
  У Расii Аляксандр Трэцi распачаѓ некаторыя крокi па павелiчэннi прыросту рускага насельнiцтва. Пачалi рабiць дзецям прышчэпкi, лячыць лепш за хворых, знiзiлi смяротнасць. Але самай рэвалюцыйнай стала рэформа Праваслаѓя, якая дазваляе мець рускаму чалавеку чатыры жонкi. Рабiлася гэта з мэтай памнажэння нацыi русiчаѓ. Бо зразумела, што калi рускi чалавек возьме за жонку кiтайку, то яго дзецi будуць лiчыць сябе рускiмi.
  Аѓтарытэт Аляксандра Трэцяга быѓ вялiкi, i нiхто не адважыѓся пярэчыць. Тым больш, што вера ѓ хрысцiянства слабела. Усё больш Праваслаѓе рабiлася ваенiзаваным. Да лiку святых уключылi i Суворава, i Ушакова, i Нахiмава, i Кутузава, i Баграцiёна.
  Пад канец жыцця Аляксандра ѓ Расii была ѓведзены царкоѓны падатак на асоб не Праваслаѓнага веравызнання. Гэта таксама спроба мацней згуртаваць нацыю пры дапамозе рэлiгii. Мiкалай Другi працягнуѓ палiтыку бацькi па русiфiкацыi Расii.
  Баявыя дзеяннi пачалiся пасля мабiлiзацыi ѓ царскай Расii. Прусiя рушыла на Парыж, праз Бельгiю. Але там iх ужо чакалi. Затое царскае войска перайшло ѓ наступ. I разграмiла прусакоѓ ва ђсходняй Прусii, блакаваѓшы Кёнiгсберг. А на поѓднi аказалiся разгромленыя аѓстрыйцы. Прычым Пярэмышлi быѓ узяць адразу. Фронт аѓстрыйцаѓ рассыпаѓся. Палi i Львоѓ, i Кракаѓ.
  Развiваючы поспех царскае войска прарвала да Будапешта. Толькi коштам паслаблення на захадзе, прусакi змаглi прыпынiць пасоѓванне Рускiх ударных сiл. Але затое расейскiя войскi дайшлi да Одэра. I там каб абаранiцца, немцы агалiлi сiлы.
  Толькi ѓступленне Турцыi ѓ вайну, дапамагло крыху фрыцам. Яны атрымалi перадышку, але ненадоѓга. Рускiя войскi разбiлi турак, i ѓвайшлi ѓ Закаѓказзе, i развiваючы поспех прайшлi Малую Азiю.
  У вайну супраць Германii ѓступiла i Iталiя. Сiтуацыя ѓскладнiлася для фрыцаѓ.
  Нягледзячы на зiму царскае камандаванне аднавiла наступленне на паѓднёвым крыле. I прарвала абарону аѓстрыйцаѓ. Тыя паддалiся i канчаткова аказалiся разгромленыя.
  Царская армiя ѓвайшла ѓ Вену i паставiла там свой сцяг. Германiя пакуль яшчэ супрацiѓлялася. Але неѓзабаве капiтулявала i Турцыя. Асманскую iмперыю падзялiлi на зону акупацыi. I пасля гэтага кайзераѓцы апынулiся ѓ iзаляцыi. Нават Японiя не рызыкнула ѓступiць у вайну на баку Нямеччыны.
  У красавiку 1915 года расiйскае, царскае войска пайшло на Берлiн. I ѓ траѓнi сталiца кайзераѓскай iмперыi ѓпала.
  30 траѓня была падпiсана капiтуляцыя. Германiя здалася на лiтасць пераможцаѓ.
  Умовы аказалiся цяжкiмi. Мяжа з Расiяй прайшла па Одэры. А ад Аѓстра-Венгрыi застаѓся толькi кавалачак.
  Зьявiлася Югаславiя. Румынiя пашырылася. Венгрыя, i Чэхаславакiя, поѓдзень Польшчы, i Галiцыя ѓвайшлi ѓ склад Расiйскай iмперыi. Венгры i пры гэтым атрымалi абмежаваную аѓтаномiю як царства Венгерскае, а Чэхi чэшскае.
  Турцыю падзялiлi. Малая Азiя i поѓнач Iрака, а таксама Сiрыi i Палестыны сталi Расiйскiмi. Расея ѓключаѓ у свой склад i Багдад, але поѓдзень Iрака прыхапiлi ангельцы. Поѓдзень Палестыны, стаѓ таксама англiйскай, а поѓдзень Сiрыi Французскiм. На Германiю былi ѓскладзены рэпарацый. I Францыя вярнула сабе тое, што раней страцiла пры Бiсмарку.
  Расейская iмпэрыя яшчэ больш пашырылася. Рушыла ѓслед наступ на Блiзкi Усход, з канчатковым прыгнечанне Саудаѓскай Аравii. Якую падзялiлi памiж сабой: Расiя, Брытанiя i Францыя.
  Акрамя таго Расiя i Японiя падзялiлi Цiхаакiянскiя ѓладаннi немцаѓ. Расiя забрала большую частку.
  Потым рушыла ѓслед невялiкая вайна ѓ Аѓганiстане. Расея i Брытанiя падзялiлi i гэтую краiну. А далей пакарылi i Iран. Дзве трэцi Расii i трэць Брытанii.
  Усё аказалася падзелена. I перадзел свету здавалася б завяршыѓся.
  Кiраванне Мiкалая Другога было паспяховым. Расея актыѓна развiвалася.
  Але вось здарыѓся 1929 год i пачалася Вялiкая дэпрэсiя. Стала расцi страйкавая актыѓнасць.
  Буржуазii таксама не падабаѓся самадзяржаѓны рэжым. На самай справе чаму цар-бацюхна не абмежаваны парламентам? У Расii нават думы няма. Законы выдае цар, галоѓны суддзя цар, выканаѓчая ѓлада ѓ цара.
  Усё яшчэ кiраѓнiк абсалютны манарх.
  Вядома, гэта выклiкала супрацiѓ. Усiм хацелася перамен, i новых рэформ.
  Па царскай iмперыi пракацiлiся бунты i хваляваннi. Яны дасягнулi пiка ѓ 1932 годзе. Але вось наступны год выдаѓся з уздымам. Царская iмперыя пачала вайну ѓ Кiтаi. Так таксама былi бунты. Iшло заваяванне жоѓтай iмперыi.
  I яе амаль пакарылi. У Нямеччыне да ѓлады прыйшоѓ Гiтлер, але яму было небяспечна i пiкнуць супраць Расii.
  Калi Мiкалай другi ѓ сакавiку трыццаць пятага года разбiѓся на верталёце, надышлi часы праѓлення Аляксея Другога. Здаровага сына, ранейшага iмператара. Мацi ѓ яго была iншая. I гэта да лепшага.
  Аляксей Другi трымаѓ Гiтлера пад кантролем. Расейскiя войскi стаялi па Одэры, i маглi адным ударам зраѓняць Берлiн з зямлёй. Але вось Брытанiя ѓсё больш i больш слабела. I ѓ яе высiльвалiся сiлы трымаць свае калонii. Так што ангельцы рэальна жадалi войны. I прагнулi ѓзяць сабе ѓсё. Але сухапутныя сiлы Англii недастатковыя, каб перамагчы Расiю. Чыя колькасць армii ѓ мiрны час перавышала пяць мiльёнаѓ чалавек. Яшчэ заставалася i Францыя, але яе жыхары не хацелi ваяваць з Расiяй. Так што пачалася iнтрыга па ѓзбраеннi Германii, каб нацкаваць яе на Расiю.
  Адначасова ѓзмацнiлася i Iталiя, дзе таксама кiравалi фашысты. Мусалiнi напаѓ на Эфiопiю, i здолеѓ заваяваць гэтую краiну. I ѓ яго былi планы на экспансiю ѓ Афрыку.
  Супраць Расii пачала складвацца каалiцыя. Брытанiя хацела выступiць адзiным фронтам з ЗША, Францыяй, Японiяй, Германiяй, Iталiяй i iншымi.
  Гэта ѓвогуле небяспечна. Аляксей у гэтых умовах, прапанаваѓ саюз Гiтлеру i Мусалiнi. Як супрацьдзеянне ангельскай небяспекi. Фюрар разумеючы, што ѓ выпадку вайны з Расiяй яму больш за ѓсё i дастанецца, пагадзiѓся.
  Трэцi Рэйх стаѓ пашырэць. Далучыѓ да сябе Аѓстрыю. Стварыѓ танкавыя падраздзяленнi.
  Царская Расiя стварыла два ѓнiверсальныя асноѓныя танкi. Сярэднi "Мiкалай", i цяжкi "Аляксандр". Першы танк важыѓ крыху больш за трыццаць тон i адрознiваѓся добрымi хадавымi якасцямi, а таксама праходнасцю. Дадзены танк быѓ непераборлiвым, жывучым i ѓнiверсальным. Яго ѓзбраеннем стала 76-мiлiметровая гармата з доѓгiм ствалом.
  Цяжэйшыя танкi "Аляксандр" звыш пяцiдзесяцi тон. Два вiды. З 85-мiлiметровай гарматай з доѓгiм ствалом. I больш магутны са 152-мiлiметровай гаѓбiцай.
  Такiя стваралiся машыны. Былi i лёгкiя, але болей для разведкi. Буйны танк быѓ створаны "Мамант". Больш за сто пяцьдзесят тон вагой. Але дадзеная машына не пайшла ѓ серыю. Вельмi магутнай аказалася i самаходка "Мядзведзь" з 310-мiлiметровай гаѓбiцай. Вельмi магутнае войска ѓ царскай Расii.
  "Мядзведзь" у прыватнасцi жудасная самаходка па моцы. З лёгкiх танкаѓ "Пётр"-4 выглядаѓ найбольш дасканалым i важыѓ тон дзесяць.
  Авiяцыя ѓ царскай Расii моцная. Ужо ёсць i рэактыѓныя самалёты. Асаблiва знiшчальнiк "Сувораѓ". Вельмi моцная машына i ѓзбраеннем i хуткасцю.
  А ѓ iншых краiнах пакуль няма рэактыѓных самалётаѓ. Паспрабуй сунуцца да такiх.
  Цiкавы i бамбавiк Кутузаѓ , вельмi магутная машына. I таксама рэактыѓная. Магутны штурмавiк "Румянцаѓ". Ёсць i верталёты, для баявых аперацый.
  Склалася каалiцыя: Расiя, Iталiя, Германiя, супраць Брытанii, Францыi, Бельгii, Галандыi i ЗША. Iспанiя i Партугалiя пакуль захоѓвалi нейтралiтэт.
  Армiя Расii была вельмi моцнай i шматлiкай. У якасным стаѓленнi яна не мела сабе роѓных. Ды i лiнкоры царскай iмперыi былi найболей моцнымi.
  Баявыя дзеяннi пачалася Нямеччына. Яе раптоѓны ѓдар на Андэрах 15 мая 1940 года аказаѓся выдатным ходам.
  Царская Расiйская армiя ѓвайшла ѓ Iндыю, захапiла Пакiстан, поѓдзень Iрана, Блiзкi ѓсход, Iндакiтай. Сiлы аказалiся няроѓнымi. Расейскiя войскi нашмат мацнейшыя i большыя. I галоѓнае каланiяльныя сiлы не вельмi i хочуць бiцца.
  Толькi ѓ Егiпце ангельцы паспрабавалi арганiзаваць супрацiѓ. Але аказалiся хутка зламаныя i там. Вайна развiвалася дастаткова паспяхова для Расii i Трэцяга Рэйха.
  Немцы акупавалi Францыю, i падверглiся абстрэлам Брытанiю. Потым Расея сталi бамбiць ангельцаѓ.
  У вынiку ѓжо ѓ вераснi пры поѓным панаваннi ѓ паветры была ажыццёѓлена высадка дэсанта ѓ метраполii. Лондан упаѓ праз два тыднi. Расiйска-нямецкiя войскi пакарылi метраполiю. А потым рушылi на Гiбралтар. Узялi яго штурмам. I ѓвайшлi ѓ Марока. Вайна ператварылася ѓ аднабаковае зьбiцьцё.
  Афрыку расiяне, iтальянцы i немцы бралi пад свой кантроль. Для каалiцыi зрэшты, былi i некаторыя няѓдачы. Так наступленне iтальянскiх войскаѓ на Егiпет правалiлася. I скончылася разгромам. Але нямецкiя i расiйскiя войскi, якiя надышлi, хутка аднавiлi статус-кво.
  I скамячылi каланiяльныя войскi ангельцаѓ. Прычым многiя байцы проста пакiдалi зброю i здалiся.
  Царская iмперыя рухалася па Афрыцы. Яе затрымлiвала - расцягнутасць камунiкацый, адсутнасць дарог, джунглi i перапады клiмату. Але ѓсё роѓна перамагаѓ непатрабавальны, рускi салдат.
  Пасля падзення Лондана супрацiѓленне ангельцаѓ стала очаговым. I расейскiя войскi бралi адну калонiю за iншы. Але вось на Цiхiм акiяне, баi некалькi зацягнулiся. Пакрыѓджаная рускiмi Японiя выступiла на баку ЗША. I гэта стварыла некаторыя праблемы.
  Але Цiхаакiянскiм флотам камандаваѓ легендарны Калчак. Якi нанёс некалькi паражэнняѓ эскадры Японii i ЗША. А потым амерыканцы саступаючыя рускiм у баявым вопыце i вывучцы апынулiся канчаткова разбiтыя пад Мiдуэй.
  I тады расiйскi флот ажыццявiѓ высадку дэсанта ѓ Токiа, i захапiѓ сталiцу самураяѓ. Японiя капiтулявала.
  Да канца зiмы сорак першага года амаль уся Афрыка аказалася захоплена расiйскiмi i нямецкiмi войскамi. У сакавiку паѓ Мадагаскар. Расейскi флот актывiзаваѓся.
  У маi была ажыццёѓлена высадка ѓ Аѓстралii. I цалкам паспяховая аперацыя. У чэрвенi расейскiя i нямецкiя войскi захапiлi i Iсландыю.
  Амерыканцам даводзiлася прутка. У жнiѓнi 41 года, быѓ захоплены рускiмi i Гавайскi архiпелаг. Тамака яны капiтальна замацавалiся.
  Амерыканцы цярпелi паражэнне на моры за паразай. Спрабавалi дамовiцца.
  Але цар Аляксей быѓ згодзен толькi не безумоѓную капiтуляцыю. I рускiя войскi сталi наступаць праз Аляску. Гэта быѓ чаканы ход.
  Узiмку сорак першага - сорак другога года, расiйскiя войскi нягледзячы на ѓсе цяжкасцi з забеспячэннем, змаглi такi адбiць Аляску. Вярнуѓшы сваю, дык па дурному прададзеную тэрыторыю.
  Баi падалiся, што расейскiя танк лепш прыстасаваныя для баявых дзеянняѓ у снягах. Праѓда з'яѓленне ѓ амерыканцаѓ "Шэрмана", паказала, што ѓ "Мiкалая", усё ж бракуе ѓдарнай моцы прылады. Тады была выпушчана мадыфiкацыя танк з 85-мiлiметровай гарматай, здольнай прабiваць машыны янкi.
  Увесну сорак другога года, расейскiя войскi прасунулiся на тэрыторыi Канада. Адначасова царскае войска, разам немцамi заняла з баямi Грэнландыю.
  Аргенцiна ѓступiла ѓ вайну з ЗША. I нямецкiя, а таксама расейскiя часткi прасоѓвалiся i з поѓдня. Апала некалькi дзяржаѓ. Бразiлiя, дзе частка вайскоѓцаѓ перайшла на бок Расii. Далей Венесуэла, i Чылi. Расейскiя войскi пашыралi плацдарм. I ѓжо да восенi спусцiлiся да Нiкарагуа.
  А за лета была амаль цалкам захоплена Канада. А восенню баi перайшлi на тэрыторыю ЗША.
  Амерыканцы ѓсё ж супрацiѓлялiся адчайна. Нават спрабавалi бамбiць Уладзiвасток i Порт-Артур, але без асаблiвага поспеху. Цар Аляксей другi заявiѓ:
  - Расея гэта такая iмперыя, што нiколi не ѓстане на каленi! Рускi мядзведзь не складзе крылы i не паѓзе ѓ ракавiну, i яго вострая дзюба нiколi не затупiцца!
  Расейскiя войскi ѓ лiстападзе ѓступiѓ у Мексiку з поѓдня. А з поѓначы наступалi на амерыканцаѓ. Танкi ѓ Расii станавiлiся ѓсё больш i больш дасканалымi.
  Вось ужо снежань сарок другога года. Хутка Каляды. I чатыры расейскiя дзяѓчыны, змагаюцца ѓ найноѓшым танк "Мiкалай"-5, з даѓгаствольнай 85-мiлiметровай гарматай.
  Прыгажунi вельмi задаволеныя што пачалася сустрэчная, танкавая бiтва.
  Наташка страляе i прамаѓляе:
  - I раздаецца крык i плач!
  Ваяѓнiца выразна ѓразiла амерыканскi "Шэрман" у лоб. Расiйская гармата даѓгаствольная i бранябойная. Снарад дастатковай якасцi. Так што "Шэрман" не праблема. Тым больш пакуль у яго параѓнальна слабая 75-мiлiметровая гармата. Расiйскi танк "Мiкалай"-5 мае браню з 120-мiлiметраѓ iлба, пад нахiлам i добра трымае нават ва ѓпор. Хаця ѓ борт амерыканец яшчэ i можа прабiць, але хто яму дасць.
  Зоя страляе па iншым "Шэрману", з дыстанцыi ѓ борт. I прабiвае супернiка.
  У "Шэрмана" адкрываецца вежа. I адлятаюць кавалкi металу.
  Аѓгусцiна ѓзяла i паказала язык:
  - Мы ѓсiх пасмiнаем!
  I сама як возьме i пальне. Прама па супернiку. I прабуркуе:
  - Калi сам снарады дам, як магу спынiць я - у грудзi якi ѓлятае метал - кровапралiцце, кровапралiцце!
  Святлана трасе босай ножкай i прамаѓляе:
  - Генiяльны акорд, янкi пусцiѓшы ѓ выдатак!
  Чацвёрка дзяѓчынак i сапраѓды адчайная i крутая. I любяць прыгажунi спяваць. Iм бо не наступiѓ на вуха мядзведзь.
  Наташка выпусцiла снарад, прабiла "Шэрман" i прачырыкала:
  - Руская гарэлка, што нарабiла,
  Руская гарэлка, ты мяне загубiла!
  Руская гарэлка - як бы да яе селядзец!
  Добра ѓ весялосць, цяжка ѓ пахмелле!
  I дзяѓчына зноѓ пальнула па супернiку. Зрабiла гэта вельмi трапна i дакладна.
  Ваяѓнiцы цудоѓна добрыя. Iх танк абцякальнай формы мiльгае i скача нiбы зайчык. I такая класная дзяѓчына з кожнай чацвёркi.
  Зоя ѓзяла i прачырыкала:
  - Космасу прасторы ѓсё для нас,
  Мы згорнем i горы, будзе вышэйшы клас!
  Пасля чаго дзяѓчына запусцiць снарадам прама па мэце. Яна ж такая трапная, што не ѓ казцы сказаць, нi пяром апiсаць.
  Дзяѓчыны з царскай армii перамагаюць i разбураюць супернiка. А амерыканцы нясуць страты. Вось танк "Грант". Дык ён яшчэ горшы за "Шэрмана". Прабiць яго дастаткова лёгка. А вось легендарны М-16, дзве гарматы, цяжкi, але з квадратнай вежай i не блiскае абаронай.
  Аѓгустына прабiла М-16 з дыстанцыi i прабуркавала:
  - Дубль раз, калi прыйдзе мой час!
  I ваяѓнiца зноѓ выскалiлiся жамчужнымi зубкамi. Яна ж цудоѓная дзяѓчына.
  Святлана разбiла дакладным пападаннем "Грант" i прашыпела:
  - Нас нiхто не спынiць, нас нiхто не пераможа! Дзеѓкi босыя грамяць ворага, дзеѓкi босыя - салют героям!
  Наташка з захапленнем праспявала:
  - На святой вайне! Будзе наша перамога! Сцяг iмперскi наперад - слава загiнуѓшым героям!
  I зноѓ як пашле вельмi трапна снарад. I патрапiць у супернiка.
  Зоя ѓзяла i блiскуча дадала:
  - Адзiн два тры! Ворагаѓ усiх разарвi!
  I зноѓ паслала вельмi трапны снарад. I патрапiла прама ѓ непрыяцеля. I дагадзiла вельмi i вельмi трапна.
  Аѓгустына выскалiѓшы зубкi, раѓнула:
  - Будучы век будзе за царскай Расiяй!
  I зноѓ паслала вельмi нават трапны снарад у супернiка. I ѓразiла яго з усёй сiлай.
  Святлана прасiпела:
  - Даеш ядзерны разлiѓ!
  I зноѓ як запусцiць сваё знiшчэнне. Яна ж дзяѓчына з усёй сваёй энергiяй. I патрапiць, ды так трапна.
  Зоя ѓзяла i прашыпела:
  - Шырэй крок, я не iшак!
  I таксама дзюбнула снарадам.
  Амерыканцаѓ зацiснулi, таму яны нiчога i зрабiць не могуць. Рухаюцца "Шэрманы" на забой. I трапляюць пад трапныя стрэлы. I янкi разумеюць, што не з тымi звязалiся.
  Царская iмперыя надыходзiць Амерыцы на горла. I што гэтым можна супрацьстаяць? Ды практычна скажам прама i нiчога. Пад жорсткiм прэсiнгам аказалiся амерыканцы.
  А як зладзiцца з рускiм царом Аляксеем? Гэта ж цар якi здольны на вельмi нават шматлiкае. I захоплiвае ѓсё новыя i новыя землi.
  Наташа ѓзяла i пальнула з гарматы, праспявала:
  - Мiкалай, Мiкалай - Коля! Ты вельмi круты цар, у Арызоне!
  I паказала мову.
  Дзяѓчыны i на самай справе цудоѓныя, i выдатныя натурай i артыкул.
  I раздзiраюць "Шэрманы", нiбы прамакашку.
  Яны ѓвогуле такой велiччу валодаюць i моцай. У iх асляпляльная рызыка i гармiдар.
  Зоя ж пальнула па янкi i вякнула:
  - Iдэальны кампот, О, о, о, о! Пусцiм фрыцаѓ у расход - пашанцавала!
  I дзяѓчынка зноѓ паказала язычок, якi ѓ яе як у кобры. I паварушыла iм.
  Аѓгустына пальнула, i прабiла:
  - Вогнезарны бой! Флаг Расii заѓсёды са мной!
  Святлана гэта пацвердзiла з вялiкай ахвотай:
  - Сцяг Айчыны са мной!
  I чацвёрка хорам разрагаталася. I дзяѓчаты ѓзялi i паказалi свае доѓгiя мовы. А што яны ѓмеюць рабiць мовамi? Усе мужчыны ад iх у захапленнi. Такiя дзяѓчынкi стромкiя, i лютыя. I поѓныя каласальнай энергii. У iх столькi вулканiчнай лавы. Усе здольныя скамячыць i сцерцi ѓ парашок. А таксама затапiць i залiць.
  Наташа пальнула па "Шэрману" i выдала:
  - Злая ваѓчыца дзярэ ворага! Злая ваѓчыца - салют героям!
  Зоя разбiла "Шэрман" i праспявала:
  - Божа цара захоѓвай!
  I пасля чаго дзяѓчына як возьме, так i пакажа сваю мову, лiзнуѓшы iм па бранi. Наогул дзяѓчынкi тут што трэба. I басанож i ѓ бiкiнi. Такая форма гарантуе перамогу.
  Аѓгустына зароѓ:
  - Iдэальны дызайн! Мы павiнны перамагчы, i абавязкова пераможам!
  Пасля чаго дзяѓчынка паслала снарад. I зрабiла гэта выключна трапна. Шэрман трывiяльна разнесла, нiбы ѓ яго не браня, а далiкатнае шкло. Спрытна дзяѓчыны згулялi. I вельмi моцна выскалiлi зубкi.
  Святлана прачырыкала:
  - Бурацiна, вам не дапаможа! Паколькi гэтая зброя - варварства! I ваяѓнiца зноѓ паслала снарад.
  Расейскiя, царскiя войскi працягвалi прасоѓвацца, па тэрыторыi ЗША.
  Амерыка адчайна супрацiѓлялася.
  У ноч на каталiцкiя Каляды 25 снежня 1942 гады амерыканцы спрабавалi контратакаваць, кiнуѓшы бой каласальныя сiлы.
  Наташа сядзела ѓ танку i зрабiла трапны стрэл. Разбiла "Шэрману" лоб i прабуркавала:
  - Слава Расii, слава! Танкi рвуцца наперад! Дывiзii ѓ чырвоных кашулях, вiтае рускi народ!
  I дзяѓчынка як возьме i падскочыць. Наташка дзяѓчына не простая. Памятае, як яе арыштавала ахранка. Прывялi ѓ камеру i перад люстэркамi прымусiлi распрануцца. Знялi вопратку, i прыйшла жанчына ѓ белым халаце. Яна стала мацаць зняволеную. Зазiрнула ѓ рот, ноздры, вушы. Прычым, ледзь не адарвала мову, калi вагалася ѓ роце. I гэта вельмi непрыемна.
  Рукi ѓ наглядчыцы ѓ гумавых пальчатках i вельмi грубыя.
  Але горш за ѓсё было калi доѓгi палец увайшоѓ ва ѓлонне Венеры, прычынiѓшы моцны боль, i выклiкаѓшы нясцерпнае жаданне памочыцца. Так абшукваюць палiтычных актывiстак. Вельмi балюча i грубiянска.
  I ѓ заднiм праходзе калупалася наглядчыца вельмi жвава i балюча.
  Абшукалi дзяѓчыну з галавы да самых пят. Памацалi памiж пальцаѓ, даследавалi скуру. А потым забралi сваё адзенне. I выдалi казённую, у палосачку.
  I адказалi адзiночную камеру. Дык зрэшты, ужо была маладзенькая дзяѓчына. I тое ж у паласатай робе.
  Непрыемна было ѓ турме басанож, i кароткай спаднiцы. У камерах жа даволi холадна.
  Ва ѓсякiм разе Наташку закрылi. Потым вадзiлi на допыты, зноѓ абшукваючы. Бiць праѓда не бiлi, але затое прыдумалi новае катаванне - даймаць ператрусамi.
  Фармальна па законе царскай iмперыi - катаваннi забароненыя. Але затое колькi разоѓ абшукваць, але апецы ѓлад.
  А калi наглядчыца ѓвесь час табе суне пальцы ѓ iнтымныя месцы, а пасля гэтага яшчэ залазiць у рот, то мала не здасца. Ды яшчэ i мужчыны на гэта глядзяць i ѓхмыляюцца.
  Потым Наташку голую прывялi ѓ халодны карцэр, i там марынавалi. Увогуле зламаць дзяѓчыну не ѓдалося. Потым пачалася вайна i Наташа запiсалася ѓ войска добраахвотнiкам. Доказаѓ супраць яе было недастаткова, i ваяѓнiцу з радасцю прызвалi на фронт.
  Хаця насамрэч Наташка была бальшавiчкай, i змагалася супраць царскага рэжыму.
  Ленiн, паколькi на яго не здарылася замаху, пражыѓ значна даѓжэй. Ён заставаѓся за мяжой. Асаблiва ѓ Швейцарыi, дзе найбольш бяспечна. Там у прыватнасцi акрамя палiтычных тамоѓ, чыя колькасць уражвала, правадыр яшчэ захапiѓся i фантастыкай. У прыватнасцi Ленiн пазнаёмiѓся з Уэльсам, i таксама паспрабаваѓ сябе ѓ жанры. У прыватнасцi Уладзiмiр Iльiч напiсаѓ камунiстычную ѓтопiю "Сто гадоѓ праз". Там ужо чалавецтва выйшла ѓ космас, i пакарае iншыя светы. Усё на планеце Зямля бясплатна. I ѓсяго ѓ багаццi. У кожнага чалавека ёсць нават уласны лятальны апарат.
  Ленiн апiсаѓ таксама Iнтэрнэт, i шырокую сiстэму паслуг. Ужо нiхто не гатуе сабе ежу, а людзi харчуюцца ѓ грамадскiх i бясплатных сталовых. Хвароб няма, старасць пераможана, злачынствы здзяйсняюцца вельмi рэдка - прыкладна па адным забойстве ѓ год, на ѓсю планету. Крадзяжоѓ увогуле практычна няма, бо ѓсё бясплатна.
  Дамы будуюцца вельмi хутка, практычныя вырошчваючыся на кiраваных кампутарамi каралах.
  Рабочы дзень усяго чатыры гадзiны i тры выходныя на тыдзень. Цяжкай фiзiчнай працы няма.
  Нават клiмат змянiѓся i пацяплеѓ. Палюсы растоплены, на беразе Ледавiтага акiяна растуць ананасы, какосы, бананы. Вечна лета i гараць некалькi сонцаѓ. Наогул планета ператварылася ѓ рай.
  Раман Ленiна меѓ поспех i быѓ перакладзены нам некалькi моѓ, выдаваѓся i ѓ царскай Расii.
  Ленiн паступова адыходзiѓ ад кiраѓнiцтва партыяй бальшавiкоѓ, i ѓсё больш i больш захапляѓся лiтаратурай. Стаѓ вельмi модным пiсьменнiкам-фантастам, шмат зарабляѓ.
  Але ѓсё большую ролю ѓ партыi бальшавiкоѓ адыгрываѓ Сталiн. Вось гэты дыктатар зноѓ вярнуѓся да практыкi iндывiдуальнага тэрору. I партыя бальшавiкоѓ стала агрэсiѓнай, шматлiкай i небяспечнай.
  Наташка таксама не бяскрыѓдная баба - узяла i забiла генерала. Але амаль не было супраць яе доказаѓ. Так што дзяѓчына выкруцiлася. Хоць i памучылася пару месяцаѓ у турме.
  Аѓгусцiна наогул трапiла за краты яшчэ малалеткай. I таксама за сумесь палiтыкi i крымiнальшчыны. Адбывала пакаранне ѓ дзiцячай працоѓнай калонii. Шмат працавала там i спявала.
  Ня простая дзяѓчына. I таксама пайшла на вайну адразу добраахвотнiкам. Перамогi ѓ яе былi цiкавыя.
  Вось зараз дзяѓчаты разбураюць "Шэрманы" i спяваюць:
  - Так даѓно мы не былi ѓ сваiм баку,
  А выдатней Расii няма нават у сне!
  З неба звон грымне - дождж пралье пралiѓны,
  Я iду ѓ сваё дзяцiнства - летнi дожджык за мной! За мной!
  I дзяѓчынкi хорам праспявалi:
  Мы жывем на бацькоѓскай Зямлi,
  Унукi Рода славянскiя дзецi...
  I ляцi на крылатым канi,
  Русь у далёкiя тысячагоддзi!
  У студзенi 1943 года баi разгарнулiся за Фiладэльфiю. Гэта ключавы горад для абароны поѓначы ЗША.
  Дзяѓчынкi рускай, царскай армii настроены на самы рашучы штурм.
  Наташка стрэлiла па амерыканскiм гарматы. Разбiла яго i прачырыкала:
  - Вось гэта моц, такая моц!
  Зоя таксама лупанула i выдала:
  - Дабра i святла!
  Аѓгусцiна таксама ѓсадзiла снарадам, прычым вельмi i вельмi трапна. Разнесла супернiка i прачырыкала:
  - Шалёны бык! Цар Аляксандр!
  I зноѓ паказала мову! Такая вось крывавая дзяѓчына, з аскалам усiх сваiх зубоѓ.
  Святлана прашыпела з ашалелай лютасцю:
  - Я ёсць вышэйшая форма пiлатажу, i разбурэннi!
  Пасля чаго дзяѓчына выскалiлiся i зноѓ зараѓла. Яна ж такая магутная i цудоѓная.
  Наташка ѓзяла i прабуркавала:
  - А ваяѓнiца экстра-класа!
  I ѓзяла паслала снарад з узрушаючай, i неверагоднай трапнасцю! Уразiла амерыканцаѓ.
  Фiладэльфiя ѓпарта абаранялася. Амерыканцы на сваёй зямлi ваявалi адважна i адчайна. I нават спрабавалi контратакаваць.
  Яны кiдалi ѓ бой небяспечныя танкi. У прыватнасцi з'явiѓся знiшчальнiк машын з 90-мiлiметровай, даѓгаствольнай гарматай. I зблiзку ён мог i прабiць у iлоб "Мiкалая"-5.
  Зоя нават заѓважыла:
  - Прагрэсуюць янкi.
  Аѓгустына ѓ адказ прашыпела:
  - А мы таксама не стаiм на месцы!
  I рыжая д'ябла, як возьме i стрэлiць. Робiць гэта вельмi i вельмi трапна. Такая вось адчайная i моцная баба. I крымiнальнiца з размахам. Паспрабуй супраць такой вось запярэчы.
  Сапраѓдны ферзь.
  Далей ужо Святлана. Як дзюбне. I раскроiць "Шэрман" на аскепкi. Вось гэта дзеѓка, усiм дзеѓкам дзеѓка!
  А так трапна страляе.
  Наташка цвiкнула па амерыканцах, i прашыпела:
  - Я не я, i "Тыгра" не мая!
  Пасля чаго дзяѓчына зноѓ узяла i паказала мову! Возьме, рубанет, i распляскае непрыяцеля.
  Наташка ѓвогуле такая дзяѓчына, што супраць яе нi адзiн мужчына не пацягне.
  Яна i страляе, i працуе мовай вельмi ѓмела.
  Дзяѓчына паляць сабе i пiшчаць. Яны iмклiвыя, i пры гэтым вельмi харты. Нiхто супраць iх не пацягне. Ваяѓнiцы святла i снягоѓ i вятры.
  Зоя адчайна прашыпела, выплюнуѓшы снарад у бок танка ЗША:
  - Я ваяѓнiца якая такая крутая, што вышэй i не знайсцi!
  I блiсне жамчужнымi зубкамi.
  Аѓгусцiна ѓзяла i прачырыкала:
  - Мы не дапусцiм паразы! Наша войска непераможнае!
  I ваяѓнiцы зноѓ ва ѓдары. I кожная з iх мае свой хлопец. Такiя цудоѓныя красунi. Усiх разбураюць i ламаюць.
  Святлана праспявала:
  - I думала птушка, усiм скiвiца круша! Што жыць добра, i што жыццё добрае!
  Наташа як урэжа босы ножкай па бранi i прараве:
  - Карацей кажучы, карацей кажучы, карацей кажучы - банзай!
  Усё ж вайна гэта не зусiм гульня ѓ шахматы. Усё ж на вайне пяхота можа здорава абкапацца, i яе так проста не прабiць. Ды i хады не абавязкова на вайне рабiць па чарзе. Можна дзейнiчаць i больш паслядоѓна.
  Наташа ѓявiла сабе рабыню, якую гоняць на продаж. Там яе з аѓкцыёну голую будуць аглядаць i мацаць.
  Ды добра ѓсё ж прыгожай жанчыне. Усе жадаюць яе памацаць i займець. А разумная дзяѓчына атрымлiвае i грошы i прыемнасць. Добра напэѓна i шлюхам на панэлi.
  Наташа зноѓ стрэлiла i пракукарэкала:
  - Новы экiпаж, усiх возьмем на абардаж!
  Пасля чаго дзяѓчына лiзнула казённую частку гарматы. Эх да чаго яе язычок прагны. Вось добра быць тэмпераментнай i распуснай бабай. Так i хочацца ёй нешта ды заладзiць.
  Зоя зноѓ пальнула i выдала:
  - Я на ракеце, а ты ѓ туалеце!
  I як засмяецца! Пакажа мову!
  Дзяѓчыны калi ѓжо i б'юцца, то робяць гэта на славу. Iх ашчэраныя фiзiяномii поѓныя рызыкi i страсцi.
  Аѓгустына зароѓ:
  - Шалёныя гваздзiкi для нас!
  Войскi царскай, расiйскай армii абыходзiлi Фiладэльфiю. Канец студзеня, поѓна снягоѓ i халадоѓ.
  А дзяѓчыны як заѓсёды басанож i ѓ бiкiнi. Страляюць сабе i скаляцца.
  Падчас адпачынку дзяѓчынкi згулялi ѓ шашкi на двухсот клетках. Прычым яна пары гуляе супраць iншай.
  Наташа i Зоя з аднаго боку, а Аѓгусцiна i Святлана з другога. Счапiлiся дзяѓчаты ѓ жорсткай барацьбе. I сякуцца сабе, з ашалелай лютасцю. Бой не бой, а сапраѓдная стратэгiя. Прычым нестандартная. I дошка даволi вялiкая i час гульнi немалы.
  Наташа i Зоя развiлi наступленне белымi. Разгарнулi жорсткую барацьбу. Iх атака зрэшты натыкнулася на размены. Барацьба iшла на роѓных.
  У канчатковым вынiку абодва бакi правялi па дамцы, i пасля ѓпартай барацьбы завяршылi партыю ѓнiчыю.
  Аѓгустына заѓважыла:
  - Усё ж у шашках не так цiкава як у шахматах. I наогул што за правiла - узяцце абавязковае? Такога i ѓ рэальнай вайне няма!
  Наташа пацiснулi плячыма:
  - Правiла, як правiла! А вось стварыць дапусцiм адмысловы выгляд дамак...
  Аѓгустына прыжмурылася:
  - Гэта як асаблiвы?
  Наташа прапанавала:
  - Дапушчальны калi дамка саб'е дзве дамкi, i сам ацалее, то яна можа атрымаць такую ѓласцiвасць, як напрыклад... Збiваць дзве шашкi нават стаялыя сябар за сябрам, i шашку на боку дошкi.
  Аѓгустына пакiвала галавой:
  - Не! З такой дамкай ужо партыю ѓ супернiка i не выйграць. Калi ѓ яго такая вось супердамка!
  Наташа запярэчыла:
  -Можна злавiць трыма шашкамi цi дамкамi запар. Або на краi дошкi можна збiць толькi шашку, а не дамку.
  Зоя заѓважыла:
  - А шахматы лепш! Там можна такога не вынаходзiць! I такiя фiгуру рабiць.
  Аѓгустына пагадзiлася:
  - Ды можна рабiць i лучнiкаѓ, i афiцэраѓ, i блазна, i калясьнiцу, i генерала, i гаѓбiцу, i гармату. I ѓвогуле нарабiць кучу фiгур.
  Наташа з гэтым пагадзiлася:
  - Ды можна зрабiць розныя фiгуру. Напрыклад, цыбулькi магу збiваць не на адно поле, а на два. А блазан напрыклад, ходзiць як ферзь - рухомы, але б'е толькi як конь. Калеснiца ходзiць як конь, але б'е як слон. А гаѓбiца ходзiць як конь, але б'е як ладдзя, а гармата ходзiць як слон, але таксама збiвае па гарызанталi. Генерал ходзiць як кароль, але б'е як слон. А афiцэр ходзiць як слон, але б'е як кароль. Акрамя таго можна зрабiць постаць снайпер - ходзiць як конь, але б'е як ферзь. I фiгур - прашчык - ходзiць як пешка, але б'е не толькi наѓскасяк, але i наперадзе сябе. Прычым i лучнiк, i прашчык i пешка могуць стаць ферзем. Аднак i ферзя цэлых два. Ёсць яшчэ такая постаць як кардынал.
  Яна ходзiць як ферзь i як конь, i б'е як ферзь i конь. I пешка можа стаць кардыналам i любой iншай фiгурай. Такiм чынам, колькасць фiгур узрастае. Было шаснаццаць. А цяпер два блазна, два афiцэры, два генералы, дзве гаѓбiцы, дзве гарматы, дзве каляснiцы, два ферзя, i замест ферзя кардынал. I тры вiды пешак: прашчыкi, лучнiкi, пяхотнiкi. Усяго фiгур стала. на дваццаць восем больш - гэта значыць сорак чатыры. Добрая лiчба.
  Святлана заѓважыла:
  - А калi яшчэ i прынцаѓ дадаць?
  Анжалiка пахiтала галавой:
  - I як прынцы будуць хадзiць i бiць.
  Святлана прапанавала:
  - Ходзяць як ладдзя, а б'юць як кароль! Што лагiчна, бо яны больш рухомыя за караля, хоць i прамалiнейныя, але забойная сiла аднолькавая.
  Анжалiка падвяла вынiк:
  - I ѓсяго сорак восем фiгур. А сама дошка ѓ вертыкалi ѓ дзесяць клетак. А па гарызанталi ѓ дваццаць чатыры клеткi. Што ѓ прынцыпе здавальняюча. I ѓсяго дзвесце сорак клетак. Складаная, але цiкавая гульня.
  Пехацiнцы могуць ходзiць у першы раз праз два палi. Другi раз, калi прасунулiся на адну клетку, праз адно поле. Ёсць правiла ѓзяцця на праходзе. А перамога дасягаецца мацюком каралю. Што ж лагiчна.
  Наташка прабурчэла з задаволеным выглядам:
  - Шахматы дзвесце сорак клетак. Гэта ѓражвае!
  Аѓгусцiна пробулькала з захапленнем:
  - Усё немагчымае магчыма, i будзе добра!
  Пасля чаго ваяѓнiцы ѓступiлi ѓ бой. Разбуралi сабе "Шэрманы" i смяялiся.
  Вось акрамя гэтых танкаѓ, больш небяспечныя былi САУ з даѓгаствольнымi гарматамi. I яшчэ амерыканцы выкарыстоѓвалi для стральбы прылады знятыя з караблёѓ. А вось гэта сапраѓды каласальная сiла. I сiла вельмi i вельмi небясьпечная.
  Наташка свiснула:
  - Вось гэта аншлаг! Не саступiм i не прабачым!
  I пасля чаго вывела васьмiцалевую зброю са строю. Дзяѓчыны вядома ж харты. I iм сам чорт не брат.
  Страляюць сабе, разбураюць, i заспяваюць.
  Аѓгусцiна ѓзяла i прачырыкала:
  - Шалёныя сланы! На ѓсе бакi роѓныя!
  I ваяѓнiца выскалiла свае зубкi. I ѓ ёй такая лютасьць ва ѓсiм i падлашчваннях у прыватнасцi.
  I ѓразiла яна амерыканскi танк, i прабiла сталёвую браню. I выбiла многiх байцоѓ.
  Зоя таксама страляючы, адзначыла:
  - Ядзерны ѓраган! Гэта суцэльны дурман!
  I паказала свой доѓгi i вельмi рухомы язычок. Падмiргнула ѓсiм хлопцам i дзяѓчатам.
  Святлана выдала з пiскам:
  - Хуткасць ты не скiдай на вiражах! Дзяѓчаты, дык вучацца перамагаць! I ѓсiх закапаць!
  Фiладэльфiя была адрэзана ад астатняй Амерыкi i сплывала крывёй.
  Дзяѓчаты пасля таго як iх танк падарваѓся на мiне, пакуль рамантуюць, спусцiлiся ѓ склеп.
  Тамака яны расклалi самаробныя шахматы i паспрабавалi згуляць. Дзвесце сорак клетак на дошцы - гэта крута.
  Пакуль дошка толькi адны i гулялi па чарзе. Партыя зацягнулася. Даводзiлася доѓга абдумваць.
  Пахмурая Аѓгусцiна з незадаволенасцю адзначыла:
  - Занадта ѓжо складаная атрымалася гульня! Нават галава трашчыць запамiнаць правiлы. Тут яшчэ i ракiроѓка крыху iншая.
  Наташка пацвердзiла:
  - Ды паколькi дошка стала больш i даѓжэй, працэс ракiроѓкi займае куды больш працяглы час. Дакладней, я хацела сказаць, кароль перамяшчаецца на значнейшую траекторыю. I гэта дазваляе пайсцi яму з цэнтра! Але бiтае прайсцi манарх не мае права!
  Аѓгусцiна з гэтым пагадзiлася:
  - Ды не мае права! Але я ѓсё роѓна складанасцях не магу разабрацца!
  Сапраѓды гульня была цяжкаватай. Дошка вельмi шырокая i вялiкая. Шуты насiлiся i маглi зладзiць падляцiну. Кардынала з забойнай сiлай хацелася i ѓвесцi хутчэй у гульню, i адначасова з яго дапамогай прыкрываць караля. Фiгураѓ вельмi шмат i даводзiлася выконваць мноства падлiковай працы.
  Наташка ѓспомнiла:
  - Я гуляла з чэмпiёнам Расii i свету Алёхiным. На сеансе адначасовай гульнi. I змагла звесцi партыю ѓ нiчыю. Гуляла таксама i з былым чэмпiёнам свету Капабланкай. Усё гэта так цiкава. З рознымi рэзалася. Але нiколi не думала, што шахматы могуць быць такiмi складанымi.
  Святлана заѓважыла:
  - А хацела б яшчэ i фiгуры ѓвесцi новыя. Напрыклад, павозку.
  Наташа адмоѓна матнула галавой:
  - I так складана! Тут партыi будуць доѓжыцца па пяцьсот хадоѓ, а то i болей. Iх будуць гуляць па некалькi дзён, а можа i тыдняѓ.
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Можна стварыць, некалькi формаѓ дадзенай гульнi. Спрошчаную i ѓскладненую. З вялiкай колькасцю фiгур i меншай.
  Вось напрыклад фурманка... Яна можа хадзiць як пяхотнiк, i адначасова на адно поле ѓ бок без узяцця. А б'е як звычайная пешка. Крыху мацнейшыя пешкi за кошт бакавых манеѓраѓ. Ваз, гэта не супер зброя. Але калi iдзе пазiцыйнае дужанне, то можна перакiдваць iх для штурму з iншай часткi дошкi. I цяжэй перашкодзiць ёй стаць кардыналам. Але ѓвогуле розных вiдаѓ узбраенняѓ можна яшчэ прыдумаць.
  Анжалiка прапанавала:
  - Вось яшчэ можна зрабiць фiгуру бiскуп. Ходзiць як ладдзя, а б'е нiбы конь. Таксама свайго роду сiмвалiчнасць. Хай i не такая рухомая як у блазна.
  Наташка ѓспомнiла:
  - А мы ж яшчэ i снайпера постаць выразаць забылiся. Якi ходзiць як конь, а б'е нiбы ферзь.
  Анжалiка кiѓнула i хiхiкнула:
  - Зрабiць яшчэ чатыры фiгуры для адно колеру? Гэта ѓжо будзе яѓны перабор!
  I так гульня вельмi складаная, i простым людзям не пад сiлу.
  Наташа на гэта адказала:
  - Было дзвесце сорак клетак, стане дзвесце восемдзесят. Не смяротна. I вазы дабавяцца.
  Анжалiка паправiла сяброѓку:
  - Тады трэба зрабiць трыста клетак. Для роѓнага рахунку больш складанай мадыфiкацыi шахмат.
  Дадаць яшчэ дзве фiгуры.
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - А калi весцi каралеву?
  Анжалiка адмоѓна матнула галавой:
  - Гэта вайна для сярэднiх вякоѓ. У ёй няма каралеѓ у войскi. Тады такое не прынята было.
  Наташа з ухмылкай адказала:
  - Генералы ёсць, афiцэры ёсць. А вось маршалаѓ не хапае. Увядзем двух маршалаѓ. Яны хадзiць будуць як кароль, а бiць нiбы ферзь.
  Анжалiка ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - Не занадта рухомыя, але забойныя! Што ж лагiчна!
  Наташа хiхiкнула i вывела:
  - Усяго будзе шэсцьдзесят фiгур, трыста клетак. Шэсцьдзесят фiгур з кожнага боку. Што ж гэта выдатна!
  Анжалiка заѓважыла з млявым выглядам:
  - Вельмi складаная будзе гульня. Але пры гэтым вельмi цiкавая. Думаю аматары i ѓ яе знойдуцца!
  Святлана заѓважыла з ухмылкай:
  - А мы ж не змянiлi траекторыi фiгур у шахматах, толькi хады зрабiлi розныя. Цi не пара нешта больш фундаментальнае вынайсцi!
  Аѓгусцiна лагiчна заѓважыла:
  - Арыгiнальней не значыць лепш!
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Лепшае, вораг добрага!
  Наташа заѓважыла з усмешкай гарпii:
  - Яшчэ можна ѓвесцi пяць фiгур, i дваццаць з адным колерам. Каб шахматы мелi чатырыста клетак. I яшчэ больш складаная была б мадыфiкацыя.
  Анжалiка пахiтала галавой:
  - А што гэта нам дасць? Ускладненне толькi пагоршыць партыю ѓ шахматы. Можа лепш прыдумаць сякiя-такiя мадыфiкацыi i для традыцыйных шахмат?
  Наташа сур'ёзна заѓважыла:
  - Я думала зарабiць на новай гульнi. Дарэчы, а чаму б не зрабiць спрошчаны варыянт гульнi? I выкiнуць напрыклад усе традыцыйныя фiгуры, у тым лiку i ферзя i пешак?
  Аѓгустына пагадзiлася:
  - Прасцейшая мадыфiкацыя i больш эфектыѓная.
  Зоя выскалiѓшы зубы, раѓнула:
  - I тады колькасць фiгур скарацiць з сарака васьмi адным колерам, да... Дзве ладдзi, сланы, конi, ферзi... Шаснаццаць фiгур далоѓ. I будзе тады дваццаць дзве.
  Аѓгустына паправiла:
  - Не шаснаццаць, а чатырнаццаць. I будзе тады дваццаць чатыры адным колерам. I без пешак, толькi лучнiкi i прашчыкi!
  Наташа пацвердзiла з радасцю:
  - Вось над гэта простай мадыфiкацыi ѓ сто дваццаць клетак, мы i заробiм вялiкiя грошы!
  Фiладэльфiя ѓпала. I царская Расiйская армiя рухалася на поѓдзень. Ужо быѓ канец лютага. Пачаѓ раставаць снег i дарогi раскiслi.
  Дзяѓчаты вылезлi з танка i прабеглiся, шлёпаючы босымi ножкамi па гразi.
  Iдзе 1943 год, царскай iмперыi. Слаѓнае будучыню Расii пад кiраваннем дынастыi Раманавых.
  Дзяѓчаты бягуць сабе i пырскi паднiмаюць.
  Наташа заѓважыла:
  - Не ѓсё ж самадзяржаѓе гэта хутчэй за ѓсё ѓлада для сярэднiх вякоѓ, чым для сучаснасцi!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Так! Павiнен быць калектыѓны розум! А так адзiн? Цi не зашмат, калi на сябе бярэ ѓсё адзiн?
  Аѓгусцiна не пагадзiлася з гэтым:
  - Аѓтарытарная ѓлада зрабiла Расею вялiкай iмперыяй! Мы пакарылi вялiкае мноства краiн! I заѓважце шмат у чым дзякуючы самадзяржаѓнай форме праѓлення!
  Святлана хiхiкнула i прымецiла:
  - А вось Брытанiя зараз пад намi! Не дапамагла ёй дэмакратыя!
  Наташа запярэчыла:
  - Але Англiя стала найвялiкшай у свеце iмперыяй. I шмат у чым дзякуючы дэмакратыi. Наогул чаму дэмакратыя слабасць?
  Зоя падтрымала напарнiцу:
  - Вось напрыклад, Рымская iмперыя шмат у чым дэградавала, што перастала быць рэспублiкай. Iмператарская ѓлада яе не ѓзмацнiла, а расхiстала! А якi ж унiкальны горад быѓ!
  Аѓгустына прабуркавала:
  - Масква - гэта трэцi Рым!
  I дзяѓчаты весела засмяялiся.
  Святлана прапанавала:
  - Давайце створым уласную iмперыю! Якая будзе квiтнець!
  Наташа заѓважыла з усмешкай:
  - Памятацца нават Юлiй Цэзар сказаѓ: не хачу ствараць дынастыю. Мой сын будзе слабейшы. Унук i зусiм няварты. А праѓнук загубiць iмперыю! Дык няхай перамагае рэспублiка!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Даволi дыктатур - даеш дэмакратыю! Колькi можна аднаму чалавеку кiраваць iмперыяй?
  Аѓгусцiна пацвердзiла з ухмылкай:
  - Чым менш, тым лепш! Асаблiва калi ѓспомнiць дасягненнi Пятра Першага - чалавека з вялiкiм сэрцам!
  Святлана заѓважыла з сумневам:
  - Пётр Першы занадта шмат пiѓ i палiѓ, чым падарваѓ сваё здароѓе. I ѓвогуле быѓ той яшчэ бабнiк. А мужчынам занадта часта займацца сэксам шкодна.
  Аѓгустына хiхiкнула:
  - А вось жанчынам карысна! Дык давайце за гэта i вып'ем!
  I перакулiлася, зрабiла сальта. Выгляд у рудай быѓ цалкам баявы.
  Наташа ѓ сваю чаргу прачырыкала:
  - Радзiма гэта наш дом! I будзе ворагам разгром!
  Мiма дзяѓчынак праязджаѓ найноѓшы "Аляксандр"-5. Дадзены танк меѓ 152 мiлiметровую гаѓбiцу, але адрознiваѓся кутнiмi нахiламi бранi i большай трываласцю. Ды i хуткастрэльнасць у гаѓбiцы была вышэй. Акрамя таго на гэты танк устанавiлi сучасны газатурбiнны рухавiк, i машына здабыла ѓражальную хуткасць.
  Што ж моц скажам прама вырасла, як i хадавыя якасцi танка. Акрамя таго, з'явiѓся i ѓ царскiм войску новы "Мядзведзь", лягчэйшы, але ѓзбраеннем рэактыѓнага бамбамёта. I гэта каласальная разбуральная сiла, супраць якой не выстаяць.
  Дзяѓчаты былi рады. Хутка вайна скончыцца. I яны атрымаюць узнагароды...
  Амерыканцы зноѓ спрабуюць атакаваць.
  Дзяѓчынкi забралiся ѓ свой танк, i вядуць з яго агонь. Прычым страляюць вельмi i вельмi трапна, як Робiн Гуды.
  Наташа падбiла "Шэрман" i праспявала:
  - Руская армiя моцная, ахоѓвае свет яна! Ахоѓвае свет яна!
  I ваяѓнiца як рушыць босай ножкай па бранi.
  Вось спрабуе iх атакаваць "Ведзьма". Хуткая самаходка з гарматай калiбра 90-мiлiметраѓ. Такую так проста не нейтралiзаваць. Але Зоя лупанула i нiбы патрапiла. Пасля чаго дзяѓчына разрагаталася:
  - У грэцкай зале мыш белая!
  Пасля прадставiла сябе ѓ амерыканскiм палоне. Як яе мацае чарнаскурая жанчына-наглядальнiца. Нават стала неяк стрымлiва. Ператрус скурпулёзныя. Калi цябе нiбы ты жывёла ѓсю аблапаюць рукi ѓ гумавых пальчатках. I абавязкова зазiрнуць у рот.
  Зоя пальнула зноѓ. Раскрышыла "Шэрман", i прамурлыкала:
  - Генiяльны экспрэс!
  Аѓгусцiна тым часам спрабавала ѓспомнiць, як яна займалася каханнем з салдатамi. I амаль бясплатна гэта рабiла. А з юнаком увогуле не брала. Яна ж жанчына прыстойная.
  Наогул гэта яе стыль. Калi ѓ калонii мучылася, ахоѓнiкаѓ мужчын было шмат. За каханне, яны ѓсё што заѓгодна прапануюць. I грошы, i цыгарэты, i гарэлку.
  Аѓгустына пачала курыць, але потым кiнула. Нашто сабе зубы псаваць. Яны ѓ яе ж колеру жэмчугу. Дык навошта iх густым i непрыемным налётам пакрываць?
  Потым дзяѓчынка захапiлася лашчыць дзяѓчат. Таксама ёй гэта падабалася. А чаму калонiя добраму можа навучыць. Акрамя распусты. Нават за каханне можна ад працы адлыньваць. Дзяѓчатам гэта звыкла.
  Аѓгусцiна трапiла на фронт, амаль адразу з турэмных ран. Вайна не была цяжкай. Царская Расiя з самага пачатку перамагала з малымi стратамi. I поспехi iшлi за поспехамi. Але вось у Iндыi ёй спадабалася. Асаблiва займацца каханнем па Кама-Сутры. Гэта так здорава. I iндзейскiя юнакi такiя ласкавыя i далiкатныя.
  Аѓгустына ѓ Iндыi яшчэ i пажывiлася. Там багаццяѓ рознага ѓзроѓню вельмi шмат. I смарагды ёсць i дыяменты, i шматлiкае iншае. Трэба быць моцнай i дзяѓчына была моцная. А цi варта стаць падступнай? Так i стала ваяѓнiца падступнай няма куды.
  Аѓгусцiна прыстойна нахапалася ѓ Iндыi. Частку грошай паклала на фiнансавыя рахункi ѓ Швейцарыi. Падумвала прыкупiць сабе маёнтак. Можа, нават i з тытулам. Пакуль iмперыя досвiткам. Ёсць розныя тытулы: герцагi, бароны, графы, маркiзы, князi, найсвятлейшыя князi, вiконты, i баяры.
  Багатая на тытулы Расiя. Аѓгусцiна марыла стаць герцагiняй i завесцi свой уласны мужчынскi гарэм. Што вельмi нават вялiкая спакуса.
  Пасля падзення Фiладэльфii наступiѓ травень. Ваяѓнiцы ѓсё далей прасоѓвалiся на поѓдзень. Яны былi вясёлыя i як нiколi шмат скалiлiся.
  Наташа ѓзяла i стрэлiла ѓ "Першынг". Прабiла яму лабавую браню i прачырыкала:
  - У Iмя цара Аляксея!
  Зоя ахвотна пацвердзiла:
  - Слава нашай вялiкай Расii!
  Аѓгустына летуценна вымавiла:
  - Добра было б стаць герцагiняй!
  Святлана гэта ахвотна пацвердзiла:
  - Буду я герцагiняй! I ты будзеш!
  Наташа зноѓ стрэлiла па амерыканскiм танку i прачырыкала:
  - А чаму б не каралевай?
  Аѓгустына ахвотна пацвердзiла:
  - Каралевай таксама!
  Зоя таксама пальнула i заѓважыла:
  - Вось iдзе вайна, а фунт хлеба па-ранейшаму каштуе дзве капейкi! Стабiльная iмперыя!
  Наташа ахвотна пацвердзiла:
  - Ды вельмi стабiльная i рынкi поѓныя тавараѓ... Шкада толькi парламента няма!
  Аѓгусцiна хiхiкнула i спытала:
  - А навошта нам парламент? Ёсць дзяржаѓная рада, якi валодае законадаказальным правам. Вось ён i дапамагае iмператару!
  Святлана хiхiкнула i заѓважыла:
  - А бо нават у Напалеона быѓ парламент!
  Аѓгустына рашуча заявiла:
  - Нам парламент i дарма не патрэбен! Гаварыня!
  Святлана лагiчна запярэчыла:
  - I пагаварыць часам карысна! Так што можа быць дзяѓчыны аб чымсьцi ды пабазарым!
  Наташа зноѓ стрэлiла. Разбiла амерыканскую гармату i прачырыкала, скалячы зубы:
  - Усё ж калi ѓсё вырашае толькi адзiн чалавек - гэта не зусiм нармальна! У прыватнасцi магчымыя i контррэформы. Як гэта ѓжо было пры Аляксандры Трэцiм!
  Зоя хiхiкнула i выказала здагадку:
  - А давайце свой парламент арганiзуем! Нас якраз чатыры!
  Аѓгустына з лютасцю прашыпела, выскалiѓшы зубы:
  - Гэта добрая iдэя! Мiж iншым, калi мяне пасадзiлi ѓ турму, то перш за ѓсё наглядчыца надзела гумовыя пальчаткi, i стала мацаць мяне. I вельмi груба палезла ѓ iнтымныя месцы, прычыняючы боль. Потым тымi ж рукамi ѓ рот. Адваротна - вось тут бы i варта было б памяняць закон!
  Святлана таксама стрэлiла i спытала:
  - I як памяняць? Трэба ж злачынак праверыць, цi не нясуць яны нешта небяспечнае!
  Аѓгустына хiхiкнула i заѓважыла:
  - Потым ператрус нават пачынае падабацца! Асаблiва калi цябе мацаюць! Гэта так ѓзбуджае, калi юрлiвая рука калупаецца ва ѓлоннi Венеры, а пальцы, пакрытыя тонкай гумай, праходзяць па самым адчувальным месцы.
  Рудая д'яблыца нават адчула ѓзбуджэнне ад сваiх успамiнаѓ, i паклала далонь памiж ног, i стала масажаваць. Пры гэтым цiхенька стагнаючы. А што возьмеш з юрлiвай зэчкi. Але i воiн рудая Аѓгусцiна класны!
  Вось зараз стрэлiла пры дапамозе босых пальцаѓ ног, нацiснуѓшы на кнопку.
  I пальнула гармата, зрываючы з "Шэрмана" вежу. А аскепкi ад металу разляцелiся, прычым далёка ѓ розныя бакi! Пасеклi амерыканскую пяхоту.
  Аѓгусцiна ѓзяла i праспявала:
  - Волю i сiлу тваю чакае краiна,
  Адна Радзiма i мэта адна!
  I босай пяткай рушыла па бранi. Ашчэрыла свае жамчужныя зубкi. Дзяѓчына самага вышэйшага класа, па гульнях i падлашчваннях.
  Святлана ѓзяла i запальна праспявала:
  - Супраць сiстэмы мы выйшлi на марш,
  Звонка i ганарлiва гучыць голас наш!
  I ваяѓнiца падбiла чарговы амерыканскi танк. Царскае рускае войска ѓпэѓнена надыходзiць i перамагае. I хто выстаiць супраць Аляксея Другога, якi прэтэндуе на ролю Найвялiкшага?
  Наташа пальнула i праспявала:
  - Мы ѓсё глядзiм у Напалеоны! Двуногiх стварэнняѓ мiльёны!
  I таксама босымi пальчыкамi ножак навяла зброю. Яна ваяѓнiца такога парадку, што супраць яе хоць быка з трыма рогамi выстаѓляй - завалiць!
  Прыгажуня прачырыкала:
  - Слаѓся Радзiма мая, у iмперыi рускiх цароѓ!
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Няма мацнейшай краiны, чым царская Расея! I ѓсе цары i Аляксандр, i Мiкалай рабiлi Русь самай вялiкай краiнай на Зямлi!
  Аѓгустына аглушальна прагарлапанiла:
  - Слава царскай Расii!
  Святлана хiхiкнула i выдала:
  - З пекла свецiць тонка - тку я свайго дзiцяцi!
  I падмiргне сапфiравымi вачыма. Ну i дзеѓка! Усе дзеѓкам дзеѓка! Наогул яе каханы занятак - гэта спарвацца з мужчынамi. А чаму б i не? Гэта ж так крута!
  Наташа зноѓ пальнула i выдала:
  - Будуць часы цароѓ, Мiкалай Вялiкi - усiх мудрэй!
  I ваяѓнiца паказала сваю доѓгую, ружовую мову. Уявiла сабе, як яна катуе iншую дзяѓчыну, i б'е яе распаленым дротам, па сцёгнах, нагах, пятках, грудзях, i зароѓ:
  - Але пасаран!
  Расейскiя войскi прасоѓвалiся па Амерыцы. Ужо палова ЗША ѓзяла пад кантроль царскай, рускай армiяй. У войскаѓ Iмператара Аляксея Другога лепш i танкi i аѓтаматы, i асаблiва авiяцыя. Ужо даѓно серыйна робiцца рэактыѓная авiяцыя, а ѓ ЗША толькi няѓдалыя адзiнкавыя экзэмпляры.
  Мацнейшая Расiя i ѓ танках. Чацвёрка дзяѓчат на сваёй машыне iдзе да Нью-Йорка. Пакуль яшчэ да сталiцы янкi далёка.
  Наташа сядзела за штурвалам машыны. Было ѓжо даволi горача... Дзяѓчыны ѓ бiкiнi. Як на злосць танк спынiѓся, пасля падрыву катка на мiне. I робяць рамонт спрытныя хлапчукi.
  Наташа ж задумалася. Яна прыгадала раман: "Халупа дзядзькi Тома" i таксама вырашыла папiсаць падобнае, але на свой лад.
  Суровы лютаѓскi дзень схiляѓся да вечара. У маленькiм мястэчку П., у штаце Кентукi, два джэнтльмены сядзелi ва ѓтульнай сталовай за куфлем вiна. Яны былi адны. Ссунуѓшы блiжэй крэслы, джэнтльмены паглыбiлiся ѓ сур'ёзную дзелавую размову.
  - Не забываецца мiстэр Браѓн, што я магу паводле крэдыторскай дамовы ѓзяць у вас дзесяць любых рабоѓ па-свойму выбару.
  Вымавiѓ джэнтльмен у акуратным чорным гарнiтуры i гальштуку.
  Мiстэр Браѓн у белым гарнiтуры, паѓнаваты разгублена развёѓ рукамi, i прамармытаѓ:
  - Але Том зусiм унiкальны раб. Пад яго кiраваннем мая гаспадарка нiбы гадзiннiк. Тым больш ён яшчэ i моцны, здаровы, i да старасцi яму далёка.
  I я хацеѓ бы пакiнуць яго сабе Браяр.
  Чалавек у чорным гарнiтуры, высокi i хударлявы зло адказаѓ:
  - Вось менавiта таму я i выбiраю Тома. Здаровы негр, больш будзе, стаiць. I акрамя таго ѓ вас мулатка я чуѓ есцi, i вельмi прыгожая.
  Браѓн прабулькаѓ:
  - Але гэта рабаванне! За мулатку я магу, выбавiць паѓтары тысячы долараѓ на аѓкцыёне!
  Браян холадна запярэчыѓ:
  - Выбар рабоѓ за мной. I я абяру самых лепшых. Зрэшты, паколькi ѓсе дзевяць маiх нявольнiкаѓ вельмi добрыя, то дзясятым я тая i быць вазьму, кагосьцi меней каштоѓнага. Напрыклад, дзiця для прыслугi. Хлопчыка цi дзяѓчынку.
  Браѓн з усмешкай прахрыпеѓ:
  - У мулаткi ёсць сын. Бацька таксама мулат. Ён смуглы з чорным валасамi, але падобны крыху на белага. Вельмi прыгожы хлопчык. Каб не разлучаць з мацi, я прапаную яго.
  I чалавек у белым гарнiтуры запляскаѓ у ладкi:
  - Гары iдзi сюды!
  Убег смуглявы, чорнавалосы кучаравы хлопчык у прыгожым гарнiтуры. Ён лiха стукаѓ чаравiчкамi. Такое мiленькае, не зусiм мурынка. Вiдаць было па iм, што хлапчук прывык сустракаць ласку i ѓвагу свайго гаспадара.
  Браѓн прамармытаѓ:
  - Я яго мацi Элiза наогул цудоѓная!
  Браян з вельмi задаволеным выглядам вымавiѓ:
  - Ну, што ж, гэтага я магу ѓзяць. Мне якраз патрэбен хлопчык здольны прыслугоѓваць у хаце. I наогул, нешта ѓ вас халаднавата.
  Браѓн раѓнуѓ ва ѓсю глотку:
  - Пiцер, паддай дроѓ!
  Тут з бярэмем дроѓ увалiѓся хлапчук. Ён быѓ у шортах, у iрванай, зашмальцаванай кашулi i босы. Хаця з'явiѓся з вулiцы, дзе ляжаѓ зiмовы снег. Яго ножкi былi чырвонымi ад холаду. Самае дзiѓнае, хлапчук быѓ белым, i нават валасы ѓ яго святлейшыя за саспелую пшанiцу.
  Браян свiснуѓ i вылупiѓ вочы:
  - А гэта што за цуд? Мулат, квартэрон?
  Браѓн разгублена развёѓ рукамi:
  - Не! Ён рускi!
  Браян ухмыльнуѓся:
  - Рускi? Ах, ды ѓ Расii таксама ёсць рабства!
  Браѓн згодна кiѓнуѓ:
  - Мне яго прапанаваѓ памешчык у абмен на пародзiстага конiка. Я пагадзiѓся з гэтым. Рэдкае набыццё - раб, з белымi валасамi.
  Браян агрэсiѓна прапанаваѓ:
  - Слухай, я перадумаѓ. Пакiнь хлапчука-мулата сабе. Я бяру беленькага!
  Браѓн свiснуѓ i нясмела заѓважыѓ:
  - Гэты хлапчук вельмi свавольны. Адмовiѓся апранаць чаравiкi i ѓсю зiму праходзiѓ у лахманах i босы. Адмаѓляецца мяне забаѓляць, танчыць i спяваць. Толькi працуе як конь. Ды цягавiты, праходзiѓ усю зiму ѓ лахманах i нават не кашляе. Ведае англiйскую, але размаѓляць не хоча.
  Браян крыкнуѓ хлапчуку-бландзiну:
  - Падысцi да мяне!
  Юны раб паклаѓ дровы i моѓчкi, падышоѓ у гаспадарам. Яму на выгляд быѓ гадоѓ сем цi восем. Бачныя былi праз абарваныя рукавы жылiстыя рукi. Хлопчыка быѓ бруднаваты, але прыгожы тварам, з рэльефнымi мышцамi. Нiбы спартанец. Вочы таксама прыгожыя, блакiтныя, але вельмi жорсткiя. Браян адчуѓ ад хлапчука злосць i зморшчыѓся. Затым заѓважыѓ:
  - Юны раб з натуральным колерам белых валасоѓ, i такiмi арыйскiмi рысамi асобы вялiкая рэдкасць. На аѓкцыёне за яго дадуць круглую суму грошай. Я забiраю яго!
  Браѓн з уздыхам вымавiѓ:
  - Нажаль, дамова кабальная, але супраць яго не папрэш. Аднак можа, усё ж вылучыце Гары? Ён умее забаѓляць i паслухмяны. А гэта рускi хлопчык. Ён яшчэ дзiця, але забiѓ голымi рукамi сабаку, якi ѓкусiѓ яго.
  Браян ухмыльнуѓся. Суха вымавiѓ:
  - А гэта што ѓмее!
  - Хэло, Гары-галчонок! - крыкнуѓ мiстэр Браѓн i, свiснуѓшы, кiнуѓ яму гронку цёмнага вiнаграда. - На, падбяры!
  Дзiця кiнулася з усiх ног за падачкай.
  - Падыдзi сюды, Гары-галчонок! - смеючыся, паклiкаѓ яго Браѓн.
  Хлопчык падышоѓ, i Браѓн, пагладзiѓшы яго па кучаравай галоѓцы, узяѓ яго за падбародак.
  - Ну вось, а цяпер пакажы нашаму госцю, як ты ѓмееш спяваць i танцаваць.
  Хлапчук адразу ж сваiм чыстым, гучным галаском зацягнуѓ адну з напаѓдзiкiх, пацешных песенек, якую часта спяваюць негры, суправаджаючы спевы цэлым шэрагам камiчных рухаѓ рук, ног i ѓсяго цела. Вiдаць было, што ён усёй iстотай адчувае рытм.
  - Брава! - Усклiкнуѓ Браян, кiдаючы яму чвэрцi апельсiна.
  - А зараз, Гары, пакажы, як ходзiць стары дзядзька Кудж, калi яго мучыць рэѓматызм! - крыкнуѓ мiстэр Браѓн.
  Гнуткiя члены хлопчыка адразу ж нiбы скурчыѓся i сталi нерухомыя. Згорбiѓшыся i абапiраючыся на палку свайго гаспадара, ён зачыкiльгаѓ па пакоi, сплёѓваючы па баках.
  Якiя сядзелi за сталом рагаталi ва ѓсё горла.
  - А зараз, Гары, пакажы-ка, як Роббiнс, старшыня царкоѓнай рады, заспявае псалом.
  Дзiця па меры сiл выцягнула свой пухленькi тварык i з непахiснай урачыстасцю гугнява зацягнула нейкую царкоѓную мелодыю.
  Браян адказаѓ з усмешкай:
  - Ды выдатны хлапчук, i хатнi слуга. Але я выбiраю Пiцера. Не жадаю вас крыѓдзiць любы!
  Браѓн з усмешкай адказаѓ:
  - Воля ваша, але... Цi не зашмат у мяне забралi мiлы? Такiя каштоѓныя рабы каштуюць цэлае стан!
  Браян люта рыкнуѓ:
  - Раней трэба было думаць. Вы самi падпiсалi кабальную дамову. А зараз па iм расплачваецеся!
  Пасля чаго знакамiты рабагандляр налiѓ сабе вiна ѓ куфель, i залпам перакулiѓ палову ѓ горла i заявiѓ:
  - А наогул я прыхiльнiк гуманнага падыходу да рабоѓ. У мяне, што не партыя неграѓ усе сытыя i дагледжаныя. А рускi? Гэта такая экзотыка, толькi глядзiць зверам. Патрапiць, да злога гаспадара будуць яго дзерцi нiбы сiдраву казу. Ды i босаму па снезе... Негры звычайна не вытрымлiваюць так. Могуць падумаць, што мы зусiм жабракi, калi пару чаравiкаѓ для раба дастаць не можам!
  Браѓн заѓважыѓ з ухмылкай:
  - Не хоча абувацца. Кажа, што пры такiх маразах як у нас, сялянскiя дзецi ѓ Расii ходзяць босыя. А ён жадае быць моцным! Наогул сапраѓды вельмi моцны i цягавiты хлопчык, сам падахвоцiѓся працаваць на помпе. А тамака i дарослыя, здаровыя негры не вытрымоѓваюць.
  Браян суха вымавiѓ:
  - Ну, няхай увесь дзесятак збярэцца. Iх з радасцю пагонiм.
  Ваяѓнiцы ѓступiлi ѓ бiтву з амерыканцамi.
  Наташка стрэлiла па высокiм "Шэрману", прабiла яго наскрозь. I прапiшчала:
  - I зноѓ працягваецца бой!
  Аѓгустына прашыпела, таксама ѓразiѓшы танк армii ЗША:
  - Iмклiва ѓсё гэта! I банальна!
  Зоя ахвотна пагадзiлася:
  - Ды крыху банальна!
  Ваяѓнiцы прарывалiся да Нью-Ёрка. Разбуралi амерыканцаѓ...
  Наташа падумала, а якая доля чакала б рускага хлопчыка Пецю ѓ рабстве. Спачатку ѓ дзядзькi Тома ѓсё iшло больш-менш добра. Але потым ён апынуѓся ѓ сапраѓдным кашмары.
  А хлопчык... Што яго магло чакаць? Ды яшчэ такога свавольнага?
  Наташа стрэлiла па "Шэрману", адбiла вежу i прачырыкала:
  - Слаѓся Русь i спявай, у iмя багоѓ-дэмiургаѓ!
  Зоя ѓзяла i ѓсклiкнула:
  - Слава рускiм Багам!
  I таксама пры дапамозе босай ножкi ѓразiла амерыканскi танк... Златавалосая дзяѓчына падумала. Усё ж Амерыка вялiкая краiна. I якая муха ѓкусiла янкi сашчапiцца з Расiяй. З вялiзнай iмперыяй i лепшымi ваярамi свету! Як такое магло атрымацца?
  А зараз засталося толькi дабiць i ѓлада над светам, будзе ѓ Расii, пры цары Аляксеi Другiм - мабыць не проста вялiкiм, а найвялiкшым!
  Зоя ѓспомнiла, як яе пяткi масiраваная, белагаловы хлапчук. I ад чаго стомленасць, якая назапасiлася, за некалькi дзён адыходзiла.
  Дзяѓчына праспявала:
  -Каханне, навошта ты мучыш мяне! Выстаѓлены рахунак - набегла пеня!
  I паказала сваю доѓгую i вельмi хвосткую мову.
  Аѓгустына таксама не ѓтрымалася, i прачырыкала з апломбам:
  - У iмя Радзiмы святой! Са смуткам проста незямной!
  I таксама ѓразiла амерыканскi танк. Выскалiла жамчужныя, блiскучыя зубкi.
  Святлана таксама ѓзяла i пальнула. Прабiла янкi. I прачырыкала:
  - За кратамi дзяѓчатам не бываць!
  Успомнiлася Святлане як яна танчыла ѓ стрыптыз-бары. Спачатку ёй было сорамна. Але потым гэта стала захапляць. А юрлiвыя, прагныя погляды мужчын, iх валасатыя рукi, якiя гладзiлi мускулiстае цела - узбуджалi. Святлана не грэбавала i за грошы займацца каханнем. I ёй гэта падабалася.
  Рамантычна спарвацца з мужчынам, якога ты не ведаеш. Заѓсёды нешта новае, непаѓторнае. Святлана нават страцiла густ да сталасцi. Ёй увесь час хацелася розных самцоѓ. I яна аддавала перавагу новенькае. I пры гэтым натуральная бландынка рэдкая па прыгажосцi штучка. У яе ѓсё выдатна i твар i постаць. I мускулiстая, сцягна магутныя, а стан тонкая. Вельмi сэксуальная.
  Святлана любiла працэс любоѓнай гульнi, i калi яе лапалi мужчыны. Не разумела тых жанчын якiм гэта не падабалася. Бо прыемна ж i ѓзбуджае дзiка!
  Вось, на самой справе, навошта выконваць шлюбную вернасць? Гэта не патрэбна нiкому. Мужчына i жанчына, як лiчыла Святлана i павiнны быць гетэра i абавязкова займацца каханнем з рознымi партнёрамi. А вернасць нiкому не патрэбна.
  Вось цару можна захоѓваць вернасць - Ён памазанец Божы! А жонку? Ды яго можна папросту збiць!
  Святлана разрагаталася i падбiла амерыканскi танк. Прычым страляла выкарыстоѓваючы босыя пальчыкi ножак.
  Яна наогул вельмi кахала, калi яе канечнасцi лашчаць. I казычуць памiж пальцамi. Гэта ж так прыемна. I потым ты раскрываеш свой раток, i мовай лiжаш пульсавалы, узбуджаны нефрытавы стрыжань. Гэта проста даводзiць да экстазу. Прычым, кайфуеш ты ад гэтага можа нават больш, чым твой партнёр.
  Святлана падумала. Як добра, што пры цары публiчныя дамы легальныя i даступныя. I кошты суцэль прымальныя для народа. На самой справе, як добра, што не прыйшлi да ѓлады бальшавiкi i не навязалi ханжаства.
  А так усё раскавана i прыгожа.
  Наташка пальнула па амерыканцах.
  I зароѓ:
  - У царскай iмперыi добра!
  Зоя таксама стрэльнула. Адарвала вежу "Шэрману" i пiскнула:
  - А добра жыць яшчэ лепш!
  Даѓбанула i Аѓгусцiна, скалячы зубкi:
  - Усё будзе добра, я гэта ведаю!
  Святлана таксама цвiкнула i вякнула:
  - Цемра сыдзе, расцвiтуць ружы траѓня!
  Наташка таксама вельмi дасцiпна заѓважыла, прабiваючы танк ЗША, i выскаляѓшы зубкi:
  - Цар не трон, а карона, i арол, а не варона!
  Дзяѓчынкам весела... Iх машына прэ на ѓсiх парах i страляе. Дзе ѓжо тут амерыканцам супраць iх. А хочацца нечага больш вострага. А то збiваеш сабе амерыканцаѓ.
  Зоя таксама вельмi трапна страляе i пiшчыць:
  - Будзем змагацца агнём i мячом... Веру, Расiю родную выратуем!
  Аѓгусцiна таксама цвiкнула. Прашыла нiбы распаленай iголкай алей, i прачырыкала:
  - А ратаваць няма каго! Мы заваюем увесь свет!
  Святлана таксама паслала снарад i прашыпела:
  - У свеце спёка i снегапад, той, хто рускi той багаты!
  I паказала мову! А ён у яе вельмi доѓгi! I такая дзяѓчына харызматычная i дасцiпная!
  Наташка таксама пальнула i выдала:
  - Ворагаѓ Расii мы змяце з твару планеты!
  Зоя цвiкнула i прашыпела:
  - Усiх прыцягнем да адказу!
  Урэзала i Аѓгусцiна. Раскалола супернiка снарадам i секанула:
  - Ды славiцца свет Рода!
  Святлана таксама запусцiла снарад, i пiскнула:
  - Велiч рускiх прызнае планета, цi загнецца!
  Лiнiя фронту падышла да Нью-Ёрка. Супрацiѓленне амерыканцаѓ узмацнiлася. У небе кiпелi бiтвы.
  Дзве рускiя дзяѓчыны Алiса i Ганна ваявалi на пару быѓшы лётчыцамi. Прыгожыя ваяѓнiцы i абедзве бландынкi. Толькi Алiса бландынка з прымешкай жаѓцiзны ѓ валасах, а Ганна чырвонага колеру. Яны такiя дзяѓчаты баявыя.
  I ѓ рэактыѓных знiшчальнiках босыя, i ѓ адных трусiках. А гэта так здорава.
  Алiса страляе па амерыканцах i пiшчыць:
  - У царскiм свеце будзем жыць!
  Ганна таксама вядзе агонь, нацiскаючы босымi ножкамi. Збiвае знiшчальнiк янкi i шчабеча:
  - Нашу волю не зламаць!
  Дзяѓчыны i сапраѓды завадныя i прыгожыя.
  Алiса зноѓ палiць. Зразае супернiка i шчабеча:
  - За царскую Русь!
  Ганна таксама дзяѓбае непрыяцеля. Падае пакiдаючы агнiсты, дымны хвост самалёт ЗША.
  Дзяѓчына шчабеча:
  - За новы Рускi, царскi парадак у свеце!
  Дзяѓчыны вельмi нават iмклiвыя, i жудасна спартовыя. А грудзi ѓ iх такiя круглыя, поѓныя, загарэлыя. Сапраѓды, навошта iх прыкрываць? Грудзi ѓ жанчыны павiнна быць адкрыта! I соску нiбы саспелая, адборная трускаѓка.
  Такiя апетытныя, што iх жадаецца палiзаць, i абсыпаць пацалункамi. Як цяжка, мусiць, мужчыну без жанчыны. Ён ад гэтага вельмi маральна церпiць. А фiзiчныя мукi яшчэ мацнейшыя за маральныя.
  Ганна i Алiса вельмi шкадуюць мужчын i iмкнуцца па магчымасцi iм не адмаѓляць.
  На самай справе, якое самае вялiкае сэксуальнае злачынства?
  Гэта калi баба не дае мужыку! Вось Алiса i Ганна так i лiчаць. Мужчыны моцна змучаны i сэксуальна заклапочаныя. Iх i пашкадаваць не грэх. Як можна адмовiць мужчыну?
  Алiса ссекла чарговы амерыканскi самалёт i праспявала:
  - У галаве ѓ дзеѓкi сэкс! Вось такi благi рэфлекс!
  Ганна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Дурны рэфлекс! Нiчога не скажаш!
  I таксама зрэзала самалёт. I такая ваяѓнiца ѓзвышаная думкамi i справамi. У тым лiку i любоѓнымi. Трэба шмат мець мужчын i быць дзеѓкай супер. А мужчыны такiя няшчасныя i марнеюць без сэксу. Кожны з iх марыць аб гарэме. А можа i тысячы гарэмаѓ i палацаѓ адразу. I гэта для дзяѓчын выдатна.
  Алiса збiла амерыканскую машыну i пiскнула:
  - Вас з дасць?
  Ганна прачырыкала, зразаючы супернiка:
  - Янкi коцяцца ад нас!
  I паказала мову. Ну i дзяѓчаты. Проста агонь гiперплазмы.
  Алiса вось неяк надрапала аповед. Там Пётр Шуйскi выйграѓ бiтву пры Чашнiках. I Расiя часоѓ Iвана Грознага захавала iнiцыятыву ѓ вайне з палякамi. Пасля некалькiх бiтваѓ рускiя ѓзялi Вiльню i Мiнск. Канчаткова ѓмацавалiся ѓ Беларусi. Потым, рушыла ѓслед аблога i ѓзяцце Рэвеля.
  Пасля канчатковага разгрому палякаѓ, у бiтве пад Гроднам, ляхi папрасiлi мiру. Расея ѓзяла сабе ѓсю Лiвонiю, палову Беларусi, i Кiеѓ.
  Царская iмперыя пашырэла. Потым i на польскi трон абралi цара Iвана Грознага. Узнiкла шырокая iмперыя. Расея некаторы час пераварвала Польшчу. А потым пачала вайну з Турцыяй. Усёткi занадта ѓжо даставалi крымскiя татары.
  I ѓдалося дабiцца перамогi. Царская армiя аказалася лепш арганiзаванай, чым турэцкая, i больш сучасна ѓзброена. Крым стаѓ часткай Расii, i яшчэ шэраг турэцкiх гарадоѓ. Уключаючы i Малдавiю.
  Далей Расiя прасунулася i ѓ Сiбiр... Успыхнула вайна са шведамi. Але аказалася кароткай i пераможнай. Нават забралi ѓ iх Выбарг.
  Далей вайна i далучэнне ѓсходняй Прусii. Таксама вельмi добра.
  Потым Расея зноѓ ваявала з Турцыяй i адбiла сабе Грузiю i мноства iншых земляѓ. У тым лiку i Чэхiю, i Вугоршчыну. Стаѓшы вялiзнай iмперыяй.
  Iван Грозны праверыѓ крыху больш, чым у рэальнай гiсторыi, да 1597 года. I яго кiраванне аказалася самым працяглым у гiсторыi Расii.
  Спадкаваѓ трон сын Iвана Грознага, таксама Iван пяты. Увогуле, iмперыя Расiя да гэтага часу стала найвялiкшай дзiѓнай у свеце.
  Кiраванне аказалася крутым!
  I вельмi нават слаѓным. Вельмi паспяховым з мноствам заваёѓ. Сын Iван Пяты працягнуѓ палiтыку бацькi. Ён вёѓ вайну з Турцыяй i прасоваѓся ѓ Сiбiры. Але кiраваѓ не занадта доѓга. Памёр у 1605 годзе, i яму ѓспадкаваѓ Iван шастоѓ, таксама сын цара.
  Iван Шосты, дзейнiчаючы энергiчна i ѓмела, заваяваѓ i ѓсе Балканы, i Стамбул.
  Асманская iмперыя спынiла iснаванне. А Расея прасунулася ѓ Сярэдняй Азii. Потым рускiя войскi дайшлi i да Егiпта. Сталi пранiкаць у Саудаѓскую Аравiю.
  Спадкаваѓ трон сын Iвана Вялiкага, таксама Iван сёмы. Увогуле, iмперыя Расiя да гэтага часу падышла да Iндыi. А пры Iване сёмым i захапiла Iндыю. Потым рушыла ѓ Афрыку. Там пакарыла поѓнач.
  Новы рускi цар стаѓ Аляксандр першы. Таксама паспяховы манарх. Заваяваѓ частку Кiтая i большую частку Афрыкi. Вельмi паспяхова дзейнiчаѓ.
  Потым яшчэ заваёвы.
  Ужо пры Пятры Першым. Той заваяваѓ рэшткi поѓдня Афрыкi, i Кiтая. I прасунуѓся на захад. Захапiѓ землi па Рэйн. I таксама шмат чаго дасягнуѓ. Сталi Пётр Вялiкi. Пабудаваѓ новую сталiцу на беразе Мiжземнага мора.
  Яму ѓспадкаваѓ Пётр Другi.
  Гэты манарх далучыѓ да Расii частку Амерыкi, i Iталiю... Iшла вайна за заходнi кантынент. Яна працягнулася, пры Пятры Трэцiм. I пры Аляксандры Другiм. Пакуль уся Амерыка не была заваяваная аж да Канадскага пярэсмыка.
  Пры цары Мiкалаю Першым Расiя заваявала яшчэ Францыю, i Галандыю, высадзiлася ѓ Аѓстралii. Пры Аляксандры Трэцiм Рурыкавiчам, была заваявана i Лацiнская Амерыкам.
  Пры Мiкалаю Другiм пакарылася Iспанiя i Японiя. Пры гэтым манарху, толькi Брытанiя заставалася суверэннай дзяржавай.
  Але вось i Мiкалай другi памёр. Новы цар Аляксей першы ѓзяѓ i завяршыѓ заваёвы Расii. Далучыѓ Брытанiю ѓ склад царскай iмперыi.
  Пасля чаго ѓсё чалавецтва стала адзiным.
  I наступiла эпоха касмiчнай экспансii. I заваяваннi космасу i яго абшараѓ.
  Ды ѓжо, а ѓсё пачалося з Iвана Грознага, дакладней бiтвы пры Чашнiках. Менавiта тады Расея ѓпусцiла сусветнае панаванне. Эх, як не пашанцавала ѓсяму чалавецтву!
  А былi б пад сцягам арла! I арла двухгаловага.
  Алiса захоплена праспявала;
  Грозна парыць на планетай,
  Рускi двухгаловы арол!
  У песнях народа апеты,
  Iзноѓ ён велiч знайшоѓ!
  Нью-Ёрк падвяргаѓся штурму. Адначасова царскiя войскi атакавалi i Вашынгтон. Адчувалася, што вайна падыходзiць да канца.
  Наташка i яе каманда ваявалi з ашалелай лютасцю. Пасылалi снарад па снарад. Разбуралi амерыканскiя танкi.
  Пiсаць, вядома, у такiх умовах некалi, але Наташка ѓяѓна ѓявiла сабе працяг "Халупы дзядзькi Тома", на новы лад.
  Пiцер, моѓчкi, iшоѓ разам з калонай чарнаскурых нявольнiкаѓ. Хлопчык бясстрашна ступаѓ босымi, агрубелымi нагамi па снезе. Яму не было страшна. Кентукi гэта не Расея. Снег ужо дзе-нiдзе падтаваѓ. Быѓ друзлым i мяккiм. Рускi хлопчык амаль не мерз. А вось iншыя чарнаскурыя моршчылiся i трэслiся, iм узiмку вельмi непрыемна.
  Наогул, вядома ж, рабства гэта заѓсёды дрэнна. Пiцер быѓ прыгонным. Моцным хлапчуком, якi амаль з нараджэння ведаѓ цяжкую працу i пабоi. У Браѓна яго хоць нармальна кармiлi. Але паставiлi на помпу, а гэта чатырнаццаць гадзiн у суткi круцi кола. I ѓсе групы мышцаѓ працуюць без перапынку.
  Звыклы да нагрузак арганiзм хлапчукi жадае рухацца. I перамяшчацца як мага больш. I Пiцер дадае кроку, нацягвае вяроѓку. Астатнiя нявольнiкi незадаволена бурчаць.
  Хлапчук вымушаны крыху прытрымаць крок. Ён такi светленькi са сваiмi валасамi, як свежы снег. На яго глядзяць новыя чарнаскурыя са здзiѓленнем.
  На самай справе, белы нявольнiк i бландзiн гэта экзотыка. I некаторыя чарнаскурыя адпускаюць салёныя жартачкi. Адзiн з iх спрабуе ѓскубнуць хлапчука за амаль голы, мускулiсты жывот. Пiцер усаджвае ѓ адказ босай пяткай у пахвiну. Негр завальваецца, у накаѓт. Да хлапчука падскокваюць наглядчыкi, i пачынаюць з лютасцю сцябаць. Лопаецца i без таго трухлявая кашуля. I на жылiстае цела абвальваюцца канчукi.
  Пеця не выдае нi крыку, нi стогну. Ён нават не прыкрывае ад удараѓ. Яго скура аказваецца дзiѓна трывалай. Толькi ѓспушваюцца пiсугi, але не лопаюцца.
  Хлапчук стаiць сабе як скала. Наглядчыкi злуюцца i iмкнуцца бiць яшчэ мацней. Укладваюцца ва ѓдары. Пiцер стаiць, i не падае, не просiць лiтасцi i не скуголiць.
  На шчасце з'явiѓся Браян i прыкрыкнуѓ на наглядчыкаѓ:
  - Лягчэй! Не псуйце тавар!
  Наглядчыкi неахвотна спынiлi збiццё! Хлапчук з чырвонымi палосамi, так i не трэснутай скуры застаѓся стаяць.
  Браян свiснуѓ:
  - Ты моцны нiбы скала! Ды гэтага раба можна адправiць у руднi, ён не адразу тамака захiлiцца!
  Пiцер зразумеѓ, пра што сказаѓ галоѓны рабагандляр. Руднiкi i шахты. Самае страшнае рабства, якое толькi можа быць. Там нявольнiкi жывуць толькi некалькi месяцаѓ. На плантацыях бавоѓны i тое нашмат лепш. Тамака хоць нявольнiкi дыхаюць свежым паветрам, i iх грэе сонца. А на руднiках, пякучы смурод, ад паходняѓ i спаражненняѓ. Няма сонечнага святло i паветра. Праца па пятнаццаць-шаснаццаць гадзiн. Тамака працуюць голыя хлопчыкi, толькi ѓ ланцугах, i атрымлiваюць за працу толькi палкi, а спяць на камянях.
  Натуральна доѓга не пражывеш у атрутных выпарэннях i непасiльнай працы.
  Пiцер цвёрда вырашыѓ - бегчы! У Канадзе ён ужо будзе ѓ бяспецы. Тым больш ён не мае i кроплi Афрыканскай крывi, i нiхто не западозрыць у iм беглага раба. Бегчы неадкладна, ён у снегу не змерзне.
  Браян перахапiѓ позiрк хлапчука, i вопытны рабагандляр усё зразумеѓ. I загадаѓ:
  - У кайданы яго! Гэта вельмi небяспечны раб i можа ѓцячы!
  Наглядчык пацiснуѓ плячыма:
  - Для дзяцей у нас ёсць толькi ашыйнiкi i кайданкi.
  Браян жорстка загадаѓ:
  - Надзеньце яму на рукi, ногi, i самы трывалы з сталi на шыю. I прыкуйце ланцугом мацней. Гэты чарцяня вельмi моцны. Сачыце за iм днём i ноччу. Адправiм яго прама на руднi. А то на аѓкцыёне, хто купiць звераняцi для хатняга слугi, i ён уцячэ.
  Iншы наглядчык заѓважыѓ:
  - За светлавалосага хлапчука ѓ Арлеане можна выручыць вялiкiя грошы! А на шахтах, яшчэ нiхто, нават з самых моцных рабоѓ больш за тры гады, не пратрымаѓся.
  Браян суха ѓпусцiѓ:
  - Калi не загнецца за паѓгода, i стане паслухмяней, то можа быць, я яго выкуплю! А пакуль закаваць паршыѓца!
  Пiцера скавалi кайданкамi i нажнымi кайданамi. А моцную шыю закавалi ѓ сталёвы ашыйнiк. Якi крыху душыѓ. Хлапчук быѓ не тое каб худы, хутчэй за вельмi сухi i рэльефны мускулатурай. Для яго ѓзросту мышцы былi нават ненатуральнымi - нiбы лiтая сталь. Пiцер зараз быѓ у адных толькi шортах. Яго аголены, увесь у чырвоных палосах тулава абдзiмаѓ ледзяны вецер.
  Але хлапчук толькi выпрастаѓся больш. I адчуваѓ сябе амаль ганарлiва. Нiбы Стенька Разiн. Адна прыгонная дзяѓчына расказала яму пра Сцяпана. I сам вялiкi атаман быѓ катаваны. I яго сын Грышка быѓ падвергнуць катаванням. Каты хацелi выведаць у хлопчыка, можа, ён ведае, дзе бацька хаваѓ скарбы.
  Трынаццацiгадовы казачок быѓ падняты на прэнг. Яго бiлi бiзунамi. Потым прыпальвалi босыя пяткi распаленым жалезам. Хлопчык маѓчаѓ, i толькi часам стагнаѓ. Сына Стэнькi Разiна катавалi некалькi тыдняѓ. Спiна, бакi хлапчукi былi пасечаныя, быѓ здзёрты i спалены ѓсе грудзi i жывот. Па пятках i бiлi i абпальвалi. Галаву абрылi, i капалi на цемечка вадой. Паднiмалi на вяроѓцы i скiдалi.
  Грышка ледзь не памёр ад страшных ранаѓ, прычыненых катаваннямi. Хлапчук быѓ у лiхаманцы i трызнiѓ. Прыгонная Мар'я ѓсё ж выходзiла дзiця з дапамогай травы i малака з мёдам. Потым Грышку павялi на кару. Хлапчук быѓ гатовы памерцi на коле. Але рушыла ѓслед царская мiласьць - дзiцяцi чвартаванне замянiлi продажам у рабства. Там хлапчука адправiлi ѓ руднi, як катаржнiка.
  Але Грышка здолеѓ бегчы... I вярнуѓся ѓ Расiю сабраѓшы разбойнiцкую чараду. Якая шмат гадоѓ наводзiла страх на абшарнiкаѓ i купцоѓ.
  Пiцер падумаѓ, што калi што, то i ён уцячэ з руднiка. Эх, невясёлая доля ѓ раба. Ну, куды глядзiць Бог?
  На самой справе куды?
  Пiцер падумаѓ, што калi б ён быѓ на месцы ѓсемагутнага Бога, то пацярпеѓ бы падобнае? Каб столькi людзей пакутавала i пакутавала. Дакладней пакутуюць у гэтым жыццi ѓсё. Хто не ад беднасцi, той ад старасцi. А тут ужо i багаццi не дапамагаюць.
  I Бог такi паскудны свет стварыѓ? I не ѓстанавiѓ справядлiвасць? Ён што не можа цi не жадае зрабiць усiх людзей шчаслiвымi? Хiба Бог, якi дапускае падобнае, ёсць рэальны i справядлiвы Усявышнi!
  Неграѓ пасля пераходу загналi ѓ барак... Прычым даволi прыстойных. Тамака iх будуць кармiць i мыць, каб надаць iм больш таварны выгляд. А вось Пiцера нiхто прадаваць i не збiраѓся. У руднi яго!
  I хлапчука замерлi ѓ каменным мяшку, прыкаваѓшы ланцугом да сцяны. А холадна, сцены пакрыты iнеем. Калi iдзеш, звыклае дзiця не адчувала холаду. Але калi ты ѓ замкнёнай прасторы. Даводзiцца адцiскацца i падскокваць, каб сагрэцца.
  Пiцер уявiѓ, якога было Грышку, калi царскiя каты прыпалiлi яму босыя пяткi. Як дакрануѓся распалены метал, i запахла смаленым. I хлопчык сцiснуѓ мацней зубы, каб не застагнаць i не закрычаць выдаючы муку.
  Пiцер абмацаѓ сцены. Няма нiводнай шчылiнкi. Цёмна, i жудасна. Нават жадаецца хутчэй патрапiць на руднi, тамака хоць цяплей. I ён знойдзе спосаб уцячы. Эх, чаму ён не нарадзiѓся ѓ палацы!
  Наташа перапынiлася ѓ складаннi. Падбiла чарговы танк амерыканцаѓ i пiскнула:
  - Мы адпомсцiм вам за чарнаскурых братоѓ!
  I блiснула сапфiравымi вачыма.
  Нью-Ёрк амаль ужо ѓзяты. Але ѓ цэнтры яшчэ кiпяць баi. I Вашынгтон амаль захоплены. Наблiжаецца перамога ѓ гэта зацяжной вайне. Ужо нават складаюць стаѓкi, калi Амерыка капiтулюе. Такiм чынам, ужо тры чвэрцi тэрыторыi ЗША пад кантролем царскай, рускай армii.
  Наташка разнесла ѓ бразгаткi амерыканскую гармату i прачырыкала:
  - У славу святой Русi!
  Святлана таксама бабахнула па амерыканцах i пiскнула:
  - У iмя Радзiмы царскай i святой!
  Зоя таксама цьвiкнула i выдала:
  - I дзеля Расii, якая зможа навесцi парадак ва ѓсiм свеце!
  Аѓгустына пiскнула з лютасцю тыгрыцы:
  - I наша перамога блiзкая! Нiхто i ѓявiць не можа нават наколькi! Мы пераможам!
  Наташка пiскнула з лютасцю:
  - Наблiжаецца гадзiна, калi мы пераможам!
  I развярнула чарговую гармату войска ЗША.
  Даѓбанула i Зоя. Прычым вельмi трапна. Адразу дзве амерыканскiя гарматы накрылiся зараз.
  Златавалосая дзеѓка пiскнула:
  - На славу цара Аляксея!
  I паказала мову ворагам Расii. Якiя, зрэшты, яго i не бачылi. Наогул дзяѓчына самага вышэйшага разраду аказалася.
  Зрэшты, i iншыя нi на мiлiметр не горшыя. А як ваююць дзеѓкi - проста любата!
  Ваяѓнiцы такiя, i галоѓнае амаль голыя. У адных трусiках. Так улетку ѓ Нью-Ёрку занадта горача. Яны выдатныя ваяѓнiцы. I iхнiя босыя пальчыкi ножак такiя спрытныя.
  Наташка звалiла чарговую гармату i пiскнула:
  - Генiяльны агляд!
  I зноѓ як возьме i пальне. Яна дзяѓчына такога кшталту, што яе страмчэй не знайсцi нават у пекле!
  I Зоя, як возьме i пальне. Зробiць з машыны амерыканцаѓ адбiѓную. I цесцю, i без цеста.
  Танк "Першынг" армii ЗША ѓсмятку расплюшчаны. I дзяѓчаты прабуркавалi, пасмейваючыся:
  - Камунiзм прайграѓ царызму! I наша вера ѓ цара ѓсiх мацней i прыгажэй i страмчэй!
  Аѓгусцiна з аскалам зубоѓ i рэзкiм рухамi ѓзяла i заѓважыла:
  - У Расii шмат ёсць чаго выдатнага! Але наша войска страмчэй усiх. Аднак мала ваюе!
  Святлана гэтая дзяѓчына-тэрмiнатар ахвотна пагадзiлася, уразiѓшы снарадам амерыканскую машыну. Разбiла яе корпус, i пiскнула з дзiкай лютасцю, i злосцю:
  - Я тая сiла, якая прыструнiць любую арду.
  I дзяѓчына блiснула белымi, i зiготкiмi зубкамi. Яна такая цудоѓная дзяѓчынка. I любiць шмат чаго. У прыватнасцi, танчыць галышом перад салдатамi. Ды i афiцэрамi таксама. У ёй такое самаахвяраванне. I апломб дзiкiх сiл.
  Наташка ѓзяла, уразiла амерыканцаѓ i прачырыкала:
  - Прыязджай хутчэй голая Марына. Прыводзь сябровак! Таксама голых усiх!
  Зоя разбiла гаѓбiцу i пiскнула:
  - Хлеба няма, а досыць гуталiна!
  Аѓгусцiна ѓзяла i пiскнула. Выпусцiла прэзент смерцi i вывела:
  - I здзекавацца гарбаты верхавод!
  Святлана як запiшчыць ва ѓсю глотку:
  - Я баба супер! Цi можа быць нават гiпер...
  I зразае чарговага амерыканца...
  Наташа таксама дзюбанула па ваярам ЗША. I разграмiла батарэю. Пасля чаго прашыпела:
  - А-ну давай наявай, гiтара сямiструнная!
  I зноѓ як грымне па янкi. Такая вось дзеѓка - вялiкi тэрмiнатар...
  Зоя ѓзяла i праспявала, ведучы агонь:
  - Прыцемкi спускаюцца на горад ... У ценях хмарах хаваюцца дома ...
  Аѓгустына з апломбам праспявала, скалячы зубы:
  - I тужэй зацягнуѓшы свой молат...
  Святлана свiснула i пiскнула:
  - Па вулiцах крочыць Сатана!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны хорам праспявалi:
  - Д'ябал тут, д'ябал там! Жыццё як сон суцэльны падман!
  Наташка па якiм разу дзюбне па амерыканцах i пiскне:
  - Супраць рабства i жыцця ѓ крэдыт!
  Зоя таксама лупанула i выдала:
  - А сацыялiзм усё роѓна пераможа.
  Зрэшты, i пры цары жыццё такое, што няма чаго скардзiцца. Можна нават сказаць суцэльная малiна. А жадаецца чагосьцi больш прадуктыѓнага. I новых перамен. Сапраѓды, вядома ад асобы цара стамляешся. Вось, напрыклад, як амерыканцы зрабiлi! Восем гадоѓ ва ѓладзе i сыходзь. А ад цароѓ Раманавых стамляешся.
  Аѓгустына таксама пальнула... Раскатала некалькiх амерыканскiх салдат пад гусенiцамi танка i праспявала:
  - На Месяцы вам не схавацца, i падзямелле не закапацца!
  Святлана засмяялася i пiскнула:
  - Найвышэйшы ѓзровень смеху... Калi ты ѓсiм зробiш пацеху!
  Наташа таксама лупанула па танку з войска янкi. Прабiла яго i прачырыкала, нiбы галодная сiнiца:
  - Гэта пiлатаж... Будзе экiпаж!
  Зоя таксама стрэлiла i цвыркнула:
  - Ах, мой Аѓгусцiн!
  I развярнула гармату. Рулю адарвалася, далёка адляцеѓшы, i развярнуѓшы дзот. Пара салдат страцiла галовы, i яны пакацiлiся па зямлi.
  Аѓгустына ѓзяла i прашыпела з ашалеласцю тыгрыцы i вампiршы:
  - Найвялiкшы будзе экстаз...
  Святлана таксама ѓрэзала i пiскнула, i як праарэ:
  - Мы адпраѓляемся ѓ паход! Да найвялiкшага кiдка ѓ гiсторыi!
  Наташка таксама заграбнула фашыста. I прапiшчала з дзiкiм экстазам. I выскалiѓ зубы, якiя зiхацяць ярчэй жэмчугу.
  I прачырыкала:
  - Вышэйшыя сiлы з намi!
  Зоя таксама лупанула па тых, хто супрацiѓляецца. I прапiлiкала з захапленнем, акультнай сiлы:
  - Не будзе саступак катам!
  Аѓгустына таксама дзюбанула. Вывярнула цэлую батарэю. Разграмiла ѓ янкi масу гармат i вякнула:
  - Не саступiм вам Аляску!
  Святлана таксама дзюбанула, збiла парачку гармат. Снарады сталi рвацца i дэтанаваць. Прычым у вялiкiх колькасцях. Якая ж гэтая дзяѓчына ѓ адных толькi сiнiх трусiках сэксуальная i моцная, мускулiста. I таксама прапiшчала з чортавым алюрам.
  - Хутчэй за рак свiсне, чым рускi здасца!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны раѓнулi:
  - У iмя Хрыста з мячом, а не на крыжы!
  Дзяѓчынкi пасля падзення Нью-Ёрка атрымалi некаторы час адпачынку. Пал i Вашынгтон. На днях чакалася капiтуляцыя ЗША. I разам з гэтым заканчэнне вялiкай вайны.
  Наташа вырашыла папiсаць працяг "Хацiны дзядзькi Тома".
  Пiцер у кайданах крочыѓ на поѓдзень да каменяломнi. З iм былi i хлопчыкi i дарослыя чарнаскурыя нявольнiкi.
  Ужо пацяплела, снег растаѓ, i даводзiлася мясiць босымi нагамi бруд. Пiцер крочыѓ лёгка, i нават iмкнуѓся здавацца вясёлым. Што яму плакаць цi што?
  Нядрэнна б збегчы яшчэ да прыходу ѓ шахты. Але ахоѓваюць iх пiльна, i ѓ наглядчыкаѓ ёсць спецыяльна навучаныя сабакi. А гэта, мабыць, горш за ѓсё. Што рабiць?
  Пiцер яшчэ занадта малы, каб прыдумаць нешта складанае. I проста стараѓся ѓзбадзёрыцца думкамi. Што хутка з'явiцца свой чарнаскуры Стенька Разiн, якi вызвалiць усiх рабоѓ. I што будзе сцёртая ганебная пляма з гiсторыi Амерыканскага народа.
  Пiцер наступiѓ голай падэшвай на камень. Адчуѓ мазалямi вастрыё i праспяваѓ:
  - Нас нiшто не спынiць, i нi хто не ѓрое...
  Атрымлiвалася зрэшты, не занадта складана. Наогул, вядома ж, не да вакалу яму зараз. Хлапчук-мулат спытаѓ у Пiцера:
  - А чаму ѓ цябе светлыя валасы?
  Пiцер шчыра адказала:
  - Мая мацi была бландынкай. А што?
  Хлапчук спытаѓ здзiѓлена:
  - Ты квартэрон?
  Пiцер адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не! Я рускi!
  Мулат здзiвiѓся:
  - А колькi ѓ рускiх чорнай крывi?
  Пiцер хiхiкнуѓ i адказаѓ:
  - Нiколькi!
  Смуглы хлопчык заѓважыѓ:
  - Калi ѓ табе няма чорнай крывi, ты не можаш быць рабом!
  Пiцер адмоѓна матнуѓ галавой i адказаѓ:
  - Не, я магу быць рабом!
  - Чаму?
  Хлапчук сумленна адказаѓ:
  - Таму што мая мацi рабыня! I ѓ нас многiя белыя людзi рабы!
  Хлопчык-мулат здзiѓлена спытаѓ:
  - Дзе ѓ вас?
  Пiцер рыкнуѓ:
  - У Расеi!
  Хлопчык-мулат свiснуѓ. Чарнаскуры нявольнiк старэй заѓважыѓ:
  - Ну i ѓ вас дзiкуны!
  Пiцер згодна кiѓнуѓ:
  - Рабства гэта дзiкасць!
  Пасля чаго вязнi некаторы час прамаѓчалi. I затым сiвы чарнаскуры прабурчаѓ:
  - У шахтах вельмi цяжка. Гэта дакладная смерць...
  Пiцер прапанаваѓ:
  - Давайце нападзем на наглядчыкаѓ i пераб'ем iх, а потым збяжым!
  Стары адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не! Яны са стрэльбамi i нас перастраляюць!
  Рускi хлопчык злосна тупнуѓ босай нагой, распырскваючы бруд. I з пафасам вымавiѓ:
  - Лепш памерцi стоячы, чым жыць на каленях!
  Стары ѓпарта вымавiѓ:
  - Не, лепш усё ж жыць!
  Пiцер пiкнуѓ i вякнуѓ:
  - У пакутах не варта!
  Вiдаць хлопчык занадта гучна выклiкнуѓ. Да iх падскочылi наглядчыкi i сталi бiць i гарлапанiць:
  - Размоѓчыкi спынiць!
  I секлi бiзунамi. Чарнаскурыя гарлапанiлi i вохкалi. Пiцер маѓчаѓ, выяѓляючы ѓстойлiвасць. I нi гуку не выдаѓ пад ударамi.
  Потым ужо рабы iшлi моѓчкi.
  Пiцер падумаѓ, што ѓсё ж калi Бог ёсць, то з яго боку спакойна глядзець на здзек з людзей, гэта найвышэйшая ступень эгаiзму. Цi сапраѓды можна любiць такога Усявышняга.
  Ды i Пiцер умеѓ чытаць па-руску, i нават крыху па-ангельску. Так у Бiблii, Бог зладзiѓ патоп, забiѓшы амаль усiх людзей. Ну што гэта такое? Хiба можна так рабiць з жывымi людзьмi? Ды аднаго чалавека забiць проста грэх!
  Як можна такога Бога любiць? Можа, Ён таксама ёсць, але жорсткi тыран i кахае толькi сябе?
  Хлапчук адчуваѓ якая расце нянавiсць да Бога. Як так можна рабiць з жывымi людзьмi. Як гэта можна кагосьцi забiваць i мучыць? Калi наглядчыка памучыць, то яны, магчыма, i заслужылi. Але з нявiнных людзей здзекавацца? Як такое ѓ прынцыпе магчыма.
  Наогул, хiба цяжка зрабiць, каб усё было добра i справядлiва? Каб людзi не старэлi, не хварэлi, нi пакутавалi, не галадалi. Бо на тое Усемагутнасць Бога дадзена, каб тварыць добрыя справы. А не марнатравiць сiлай.
  А то хто Божачка? Дэспат атрымлiваецца! Пiцер уявiѓ сабе, якую б ён зрабiѓ бы Зямлю, на месцы Бога. Каб увесь час было лета. Каб на дрэвах раслi пiрожнае, марожанае, i ѓсякiя стравы. Каб усе былi маладыя, не старэйшыя за дваццаць, i прыгожыя. Каб усе былi багатыя. А дарагое адзенне расло з-пад зямлi.
  I каб усiм было добра i весяла. Хоча чалавек зрабiць злое, а не можа...
  Вось рай, усю кветкi якiя не марнеюць. I ѓсё прыгожае, добрае, цёплае, мяккае. Як ружы без шыпоѓ...
  Хлопчык узяѓ i праспяваѓ:
  Па iм лётаѓ анёлак паѓночны,
  Дзiвiѓся як шмат пакутуе народ...
  Папiце вадзiцы крышталёвай праточнай,
  Малiцеся, каб людзям Усявышнi дапамог!
  Наташа часова перапынiла напiсанне новага шэдэѓра i прачырыкала:
  - Божа... Будзь мiласэрным... Ну чаму ты караеш старых, i ѓсiх без разбору! Былi б людзi вечна юнымi, то былi б i галодныя шчаслiвымi! Сапраѓды ѓ параѓнаннi з пагрозай старасцi ѓсе матэрыяльныя праблемы проста дробязь! I мы iх лёгка пераадолеем!
  I дзяѓчына стукнула босай ножкай у сталёвы каток танка.
  
  
  
  ПЕСНЯ IЗГОЯ
  Жыѓ адзiн хлопчык, ён быѓ яшчэ маленькi, але глыбока няшчасны. У школе яго крыѓдзiлi i пераследвалi, дома бацькi вечна занятыя i лаялi за дрэнныя адзнакi, i нават бiлi за двойкi рамянём. I ѓсё яго дурнем, разумова адсталым, баязлiѓцам - труцiлi i бiлi.
  Надакучыла гэта хлопчыку, i вырашыѓ уцячы са свайго злога горада i далей ад ненавiснай школы, куды вочы глядзяць.
  Хлопчык быѓ яшчэ малы i наiѓны. Ён думаѓ, што толькi ѓ ягоным горадзе жывуць такiя злыя людзi i асаблiва дзецi, а ѓ iншых гарадах усе добрыя i добрыя. I не можа быць iнакш, бо квадратнай скрынi тэлевiзара захлёбваючыся паѓтараюць, што iх краiна самая гуманная, добрая, прыгожая i лепшая ѓ мiры. Што ѓ ягонай краiне ѓсе дзецi шчаслiвыя цi абавязкова стануць шчаслiвымi, а партыя i яе вялiкi правадыр прывяду да камунiзму - калi кожны атрымае тое, што жадае.
  I збiваны i зацкаваны хлопчык шчыра думаѓ, што дзецi ѓ школе такiя жорсткiя i злыя, што iх завербавала ЦРУ i Масад, што гэта па вiне таѓстапузых буржуем Амерыкi ѓ горадзе пустыя палiцы i людзi стаяць у даѓжэйшых чэргах. Што ѓсё было цудоѓна, каб не буржуi i дыверсанты, што па начах пераходзяць межы. Што гэта па iх вiне гнiе бульбачка i баляць у дзяцей зубы. I мабыць уколы, таксама прыдумалi, каб мучыць людзей у ЗША.
  Але ж быць такога, каб зло правiла ва ѓсiх гарадах яго неабсяжнай Радзiмы, каб злыя агенты ЦРУ спакусiлi i сапсавалi ѓсiх дзяцей, навучыѓшы бiцца i бiць ляжачага.
  Не павiнна знайсцiся ѓ яго самай лепшай i гуманнай у свеце краiне горада, дзе ѓсе добрыя i адзiн аднаму ѓсмiхаюцца i можна смела працягнуць для поцiску руку, не баючыся, што ѓ яе ѓвап'ецца схаваная памiж пальцаѓ шпiлька.
  Хлопчык свята верыѓ у гэта, што ёсць яшчэ добрыя i мiрныя гарады. I ён, з цяжкасцю дачакаѓшыся першых, цёплых вясновы дзён, употай ад бацькоѓ выграб усё з халадзiльнiка. А не так ужо i шмат было прадуктаѓ у самай гуманнай, багатай, добрай i мiралюбiвай краiне свету. Набiѓ гэтым сумку i ранец, вытрасшы папярэдне падручнiкi i сшыткi, што яны стваралi дадатковы цяжар i ... Раз-пораз баязлiва азiраючыся адчынiѓ дзверцы, выскачыѓ на вулiцу.
  Хлопчыку заѓсёды было страшна выходзiць у свой уласны дворык. Яму здавалася, што там яго абавязкова паб'ю, пакалечаць, зняважаць, заплююць цi яшчэ нешта зробяць горай. Але яшчэ стаiць раней вясновую ранiцу, усе iдуць школу ёсць шанц праскочыць мiма дваровых хулiганаѓ адправiцца далей. З гэтага квартала, дзе ён стаѓ iзгоем i пасмешышчам, туды, дзе яшчэ не ведаюць. Дзе ён проста белабрысенькi хлопчык метр з кепкай росту.
  Ну чаму людзi такiя злыя? Што ён зрабiѓ iм такога, што яго так люта ненавiдзяць? I прычым ненавiдзяць, у самай гуманнай, добрай, чалавечнай i справядлiвай краiне не Зямным шары? Што ён iм зрабiѓ? Каго-небудзь абразiѓ, абгаварыѓ, прынiзiѓ, плюнуѓ, здрадзiѓ?
  Няѓжо ён не казаѓ усiм, што трэба быць добрымi, спагадлiвымi, дапамагаць адзiн аднаму. Што бiцца гэта дрэнна, а слабаму трэба дапамагаць? Але за гэта яшчэ лiчылi ѓсё дурнем, слабаком, дэбiлам... i яшчэ нейкае складанае i незразумелае слова - пацыфiстам?
  Але дзiѓна хiба не гэтаму вучылi ѓсе дзiцячыя казкi, кнiгi, тэлебачанне. Няѓжо людзi не павiнны бiць менавiта такiмi: узвышана высакароднымi, схiльнымi да самаахвяравання, стаяць адзiн за аднаго гарой. Няѓжо чалавек, не з'яѓляецца чалавеку братам? Няѓжо не ёсць праѓдзiвы сэнс жыцця дзеяць дабро?
  Дык чаму ѓ рэальнасцi, то чаму вучылi ѓ кнiжках, у кiно, i нават на ѓроках iнфарматыкi абвяргаецца? Лiчыцца дурным, недарэчным, смешным, дурным!
  Адкуль у нашых дзецях i яго аднагодках, столькi злосцi i нянавiсцi, нежадання слухаць сваё сумленне, iмкненнi да гвалту i разбурэнню? Куды падзеецца выхаванне, i культ добрых спраѓ у iх самай гуманнай i чалавечнай дзяржаве свету. У дзяржаве, якая дапамагае i абараняе прыгнечаных ва ѓсiх кропках зямнога шара. Якая, ратуе ад голаду i стыхiйных бедстваѓ неграѓ, iндзейцаѓ, усiх каму прутка i дрэнна.
  Хлопчыку паклiкалi... Ён адчуѓ страх. Зараз зловяць i пачнуць здзекавацца.
  Ён зрабiѓ выгляд, што не чуѓ i прыбавiѓ кроку.
  У адказ дзiкi роѓ:
  - Стой тормаз! Мы цябе заб'ем!
  Уражвае дзiкае шаленства ѓ голасе, столькi нянавiсцi да яго? А завошта? Што iм зрабiѓ? А яны ненавiдзяць яго, таго, якi заѓсёды казаѓ пра дабро, пра сяброѓства, пра мiласэрнасць так, як нявернае не сталi б ненавiдзець, таго хто прырэзаѓ бы iх родную мацi.
  Але хлапчук ужо прыняѓ рашэннi, пайсцi з гэтага горада, не хадзiць больш у гэтую праклятую, ненавiсную школу. Збегчы з гэтай пякельнай клаакi i знайсцi якi-небудзь iншы, добры, чысты, дружалюбны горад. Бо можа быць такога, што ѓ яго самай чалавекалюбнай краiне не знайшлося такiх гарадоѓ.
  Хлопчык вельмi баяѓся, што яго нязграбнага i слабога дагоняць, i надаюць па шыi, што ён не зможа пайсцi. Але ёсць яшчэ i аѓтобус. Трэба толькi заскочыць у яго, тады хулiган i бандыт адчэпiцца.
  На гэты раз хлапчуку ѓсмiхнулася поспех, i ён паспеѓ у самы апошнi момант заскочыць на зачыненую падножку аѓтобуса. Дзверы сцiснула яму тонкую, дзiцячую руку, на шчасце не моцна, i ён здолеѓ утрымаць набiты прадуктамi ранец.
  Праезд у аѓтобусе ѓ тыя часы яшчэ каштаваѓ мiзэрную суму, i было нерэнтабельна ѓ невялiкiм мястэчку плацiць заробак яшчэ i кандуктару. Тым больш, людзi сумленныя i iм не шкада чатырох капеек. Пара аднагодкаѓ, не змагла дагнаць хлапчука i вымешвала сваю злосць на смеццевым бачку. Яго па-зверску штурхалi нагамi, быццам бы жалеза было вiнавата ѓ тым, што жаданая здабыча ѓцякла. А хлопчык ехаѓ i малiѓ Госпада Бога( якога дарэчы, як iх вучылi i няма зусiм!), каб хутчэй адчынiлiся дзверцы i ён вызвалiѓ руку.
  Нарэшце наступны прыпынак, рука вольная i можна прысесцi, на сядзенне i перавесцi дух. Чым далей хлапчук аддаляѓся ад свайго ненавiснага панадворка, чым спакайней у яго рабiлася на душы. Тамака дзе не ведаюць, тамака бяспечней.
  Хоць магчыма iншы хлопчык, наадварот, на яго месцы, марыѓ бы быць блiжэй да хаты, займаючыся пошукам абароны ѓ яго непрыступных сценах. Але дворык дома заѓсёды выклiкаѓ у хлапчука страх. Яму нават у сне снiлiся кашмары i яго пякельныя, бязлiтасныя аднагодкi. Хлопчык стараѓся як мага менш гуляць на вулiцы. Пасля ѓрокаѓ з усiх ног бег у распранальню, каб паспець да таго, як выйдуць ненавiсныя, жорстка сардэчныя аднагодкi i пачнуць здзекавацца, а то i адразу ж збiваць. Суцяшэнне хлапчук знаходзiѓ толькi ѓ кнiгах. Не было тады нi кампутара, нi iнтэрнэту, нi нават па тэлевiзары - усяго тры каналы, дзе ѓ лепшым выпадку паказваюць пiянераѓ выдатнiкаѓ, цi якi спявае хор - як добра жыць у iх самай гуманнай i чалавечнай краiне мiру. А ѓ горшым сумныя зводкi з палёѓ, i пастаянныя бiтвы за ѓраджай. I толькi раз на тыдзень, у нядзелю можна было строга па лiмiту паглядзець, якi-небудзь цiкавы, мастацкi фiльм цi перадачу ѓ гасцях у казкi.
  I хлопчык любiѓ закопвацца ѓ кнiгi, чэрпаючы ѓ iх узвышанае, высакароднае i казачнае.
  I ён часта на ѓроку, калi не занадта даставалi якiя плююцца з трубкi, або страляючыя гумкай аднагодкi, таксама задумаѓся аб казачным, добрым свеце. Аб тым, што калi, нарэшце, пабудуюць камунiзм i будзе ѓсеагульнае, сусветнае брацтва.
  I тады дзецi з Альфа-Цэнтаѓра, Сiрыуса, Вялiкай мядзведзiцы, сузор'i Стральца, аб'яднаюцца разам. I шырока ѓсмiхаючыся, бяруцца за рукi. Напрыклад, дзецi з сузор'я Рыб, маю галоѓкi, пакрытыя серабрыстай луской, i залатыя, зiготкiя плаѓнiкi. А ѓ Сузор'i Стральца яны, напэѓна, падобныя да Кентаѓраѓ.
  Усё вельмi мiрна i прыгожа. Яны дораць адзiн аднаму падарункi, спяваюць песнi. Няма варожасцi, няма злосцi, нiхто не падкладзе iншаму, пад зад кнопку або дохлую жабу.
  Хутчэй бы наступiѓ камунiзм, а ненавiснае ЦРУ, якое аблытала павуцiннем нянавiсцi ѓвесь свет, i навучыла нашых савецкiх дзяцей ненавiдзець дабро - няхай згiне i будзе знiшчана! Гэта ж яны амерыканцы спарадзiлi кашмары вайны ад знiшчэння iндзейцаѓ да Афганiстана. Яны ѓ сваiх радыёгалосах зводзяць людзей з розуму i прымушаюць паднiмаць руку, брат на брата, з пялёнак выклiкаючы нянавiсць!
  Аѓтобус не спяшаючыся слiзгае па маршруце. Звонку Май, ранiца - дзень толькi пачынаецца. Ды хлопчык i не баiцца цемры. Наадварот, калi цёмна больш шанцаѓ праскочыць неѓзаметку мiма аднагодкаѓ, растварыцца ѓ цемры. Зiмой, калi холадна i ночы доѓгiя, i асаблiва ѓ моцны мароз можна выйсцi на вулiцу i сур'ёзна разлiчваць праскочыць мiма хлопцаѓ, якiя пыхаюць злосцю.
  Зiмой хулiганы таксама мерзнуць i радзей выходзяць на вулiцу. А вось у цёплую пару года якраз i пачынаецца пакута. I простае хаджэнне ѓ краму ператвараецца ѓ катаванне. I хлопчык думае, вынайсцi якi-небудзь модуль нуль-пераходу, каб раз i ты ѓжо ѓ краме, а затым нацiснуѓ на кнопку i ты ѓжо дома.
  Можа i добра, што пакуль не вынайшлi яшчэ штучных крылаѓ, у сябе ѓ кватэры, на высокiм паверсе хлопчык можа адчуваць адносную бяспеку. Калi ты спатнеѓшы ад хуткага бегу, нарэшце, адчыняеш дзверы i заскокваеш у кватэру, то адчуваеш сябе алiмпiйскiм чэмпiёнам якi перасек фiнiшную прамую - ты дома i ты ѓ бяспецы. Можна, нарэшце, перавесцi дух i знайсцi сабе суцяшэнне ѓ чытаннi, якi-небудзь чарговы кнiжкi. Балазе ѓ iх засталася ад прадзеда бiблiятэка, якой пазайздросцiць акадэмiк.
  Кiроѓца прасiгналiѓ, што яны ѓжо на канечне прыпынку i трэба ѓсiм сыходзiць. Хлопчык апынуѓся ѓ незнаёмым раёне. Ён раней не заязджаѓ яшчэ да самага канца. I гэтая навiзна, здавалася прыемнай i дзiѓнай. Нiбы варта зрабiць крок, i ты нiбы Элi з Чараѓнiка Iзумруднага горада, апынешся ѓ казачнай i шчаслiвай краiне.
  
  Гiтлер не пайшоѓ на СССР
  Гiтлер адмовiѓся ад вайны з СССР, вырашыѓшы што са Сталiным можна сябраваць, i давяраць. Яны ж абодва дыктатары i абодва падобныя. Нават бацька ѓ Гiтлера некаторы час працаваѓ шаѓцом. Што ж, чаму б не паваяваць з Брытанiяй? Зямель у свеце хапае.
  Па загадзе фюрара ѓ Лiвiю перакiдваюцца яшчэ чатыры дывiзii - дзве танкавыя i дзве матарызаваныя. Адначасова фрыцы ажыццяѓляюць масiраваны налёт на Мальту. Пасля чаго высаджваюць там дэсант. Аперацыя завяршаецца вельмi паспяхова.
  Фрыцы ѓзмацняюць сваю групоѓку ѓ Лiвii i вядуць наступленне з палiцамi Ромеля.
  Турцыя ж пасля асабiстых перагавораѓ кiраѓнiка дзяржавы i Гiтлера згаджаецца прапусцiць нямецкiя войскi праз сваю тэрыторыю.
  Фрыцы ѓ Лiвii бяруць пасля штурму Талбук, i праз тэрыторыю Турцыi пранiкаюць у Iрак i Палестыну. Тым самым ствараючы перадумова для захопу ѓсяго Блiзкага Усходу.
  Адначасова фашысты наступаюць на Егiпет, дзе iх лiкампераѓзыходзячыя i лепш арганiзаваныя сiлы дамагаюцца перамогi. А да канца сорак першага года гiтлераѓцы бяруць пад свой кантроль увесь Блiзкi Усход, захоплiваюць Судан, i ѓ лiстападзе штурмам расплюшчы крэпасць Гiбралтар. Франка пад пагрозай акупацыi пагадзiѓся прапусцiць нямецкiя войскi. Узамен Iспанiя i сапраѓды атрымала некаторыя тэрыторыi ѓ Афрыцы, а Турцыя Палестыну.
  Гiтлер пасля гэтага засяродзiѓшы войскi стаѓ прасоѓвацца ѓ двух напрамках. На поѓдзень Афрыкi i Iндыю. У яго ж значныя сiлы. Тых дывiзiй што мае Вермахт цалкам дастаткова для вырашэння пастаѓленых задач.
  I ѓ першую палову сорак другога года, фюрар захоплiвае Iндыю i Афрыку цалкам.
  Адначасова Японiя ѓ снежнi нанесла ѓдар па Перу-Харбар, i захапiла Iндакiтай, i масу астатнiх тэрыторый у Цiхiм акiяне. Пасля чаго яе сухапутныя войскi дайшлi да Iндыi i злучылiся ѓ немцамi. Выяѓ такую вось iмперыю.
  Пачалася вайна памiж ЗША - эканамiчным гiгантам, i Трэцiм Рэйхам з Японiяй.
  Амерыцы прыйшлося змагацца адразу на два фронты, супраць двух вельмi моцных дзяржаѓ, якiя да таго ж захапiлi вялiзныя тэрыторыi.
  Гiтлер пасля гэтага i зусiм не мог ваяваць з СССР. Сталiн жа захоѓваѓ дружалюбны нейтралiтэт, але пры гэтым назапашваѓ сiлы. У жнiѓнi 1941 года ѓ серыю пайшоѓ танк КВ-3 вагой шэсцьдзесят восем тон i 107-мiлiметровай даѓгаствольнай гарматай. А ѓ вераснi ѓ серыi аказаѓся i КВ-5. Таксама вельмi магутная машына вагой больш за сто тон. СССР узбройваѓся i назапашваѓ сiлы.
  Гiтлер прыняѓ рашэнне ажыццявiць высадку ѓ Брытанii. Прычым немцы вырашылi гэта зрабiць у лiстападзе. Што аказалася для ангельцаѓ вельмi нечаканым. Плюсы ѓ гэтым рашэннi былi: больш працяглая ноч, цёмны час сутак, тое, што можна падабраць спакойнае надвор'е чаго не чакаюць. I што ѓ амерыканцаѓ не хопiць войскаѓ, каб трымаць Брытанiю.
  Трэцi Рэйх будаваѓ вялiзны падводны флот, i ѓсё больш i больш актыѓна дзейнiчаѓ у морах.
  У наступленнi ѓ Брытанii таксама павiнен быѓ прыняць удзел цяжкi танк "Тыгр". Машына ѓвогуле не бяскрыѓдная. А таксама самаходка "Паляѓнiчы" з лiку лёгкiх машын. Усё больш i больш актыѓна Брытанiю бамбiлi. Вялi паветраны наступ. У баях вызначылiся Фоке-Вульф, i МЕ-209. Зрэшты, высадка не адбылася.
  Амерыканцы перакiнулi ѓ Брытанiю значныя сухапутныя сiлы i авiяцыю. I стала занадта гэта рызыкоѓна. Тады Гiтлер выкарыстоѓваючы рэсурсы Афрыкi павёѓ паветраны наступ.
  З'яѓленне знiшчальнiка МЕ-309 стала непрыемнай неспадзеѓкай для амерыканцаѓ. У нямецкай машыны было тры авiягарматы ѓ 30-мiлiметраѓ калiбра - вельмi эфектыѓных для стральбы па паветраных цэлях. I яшчэ чатыры кулямёты. I магутнае ѓзбраенне спалучалася з хуткасцю 740 кiламетраѓ за гадзiну.
  Такiм чынам амерыканцы сутыкнулiся з мацнейшай, чым у iх машынай. Якая i хутчэй i магутней узброена, чым "Аэракобры" i "Мустангi". Апошнi самы масавы знiшчальнiк, яшчэ слабаваты ѓзбраеннем - адны кулямёты.
  Немцы сталi перамагаць амерыканцаѓ у паветры. Баi за Брытанiю кiпелi жудасныя.
  Адначасова ѓ Трэцiм Рэйху iшла распрацоѓка i танкаѓ i САУ. Вялiкiя надзеi фрыцы звязвалi з Е-10. Дадзеная самаходка атрымала рэвалюцыйнае для нямецкага танкабудавання размяшчэнне трансмiсii i рухавiка разам. Што дазволiла зменшыць i вышыню i вага машыны. I падобны знiшчальнiк танкаѓ, аказалася магчымым загружаць у дэсантныя модулi.
  Немцы прасавалi Брытанiю з паветра i нарошчвалi выпуск самалётаѓ. Выкарыстоѓвалi працоѓную сiлу з Iндыi, Азii, Афрыкi. I будавалi новыя авiязаводы. Iмкнулiся запусцiць i рэактыѓную авiяцыю ѓ серыю.
  Баi ѓ небе паказалi перавагу нямецкiх асаѓ, i iх нарастальнае майстэрства.
  Вылучыѓся лётчык Марсэль. Ён першы, хто дасягнуѓ мяжы сто пяцьдзесят самалётаѓ. Але гэтым не абмежаваѓся, i працягваѓ дадаваць i дадаваць.
  Вось выйшаѓ на дзвесце, а потым i трыста. Спецыяльна для яго была заснавана пятая ступень рыцарскага крыжа жалезнага крыжа з залатым дубовым лiсцем мячамi i дыяментамi.
  Марсэль прыкметна прасунуѓся. Бiлi саюзнiкаѓ лiха. Яны пад пастаянным прэсiнгам. I iх рэзаюць i рэзаюць, ламаюць i спальваюць.
  Але вось у небе з'явiлiся i дзве дзяѓчыны - Альбiна i Альвiна. Новыя ваяѓнiцы. Раней Гiтлер быѓ супраць таго, каб жанчыны ваявалi, а зараз ён дазволiѓ двум прыгажуням усёткi прыняць у бiтве ѓдзел.
  Лета 1943 гады. Прыгажунi ляцяць на МЕ-309. I яны ѓ бiкiнi i басанож.
  Альбiна раскручвае свой знiшчальнiк. Яна нацiскае голымi пяткамi на педалi.
  Наперадзе бачны англiйскi "Мустанг". Дзяѓчына адкрывае агонь на паражэнне. Падсякае супернiка, яе 30-мiлiметровыя гарматы вельмi забойную зброю.
  Альвiна таксама бачыць цэль i трапна страляе... На гэты раз "Аэракобра" збiваецца i пакiдаючы хвост дыму падае.
  Альбiна падпявае:
  - Адважны арыец крушы кулаком,
  З целам са сталi i воѓчым поглядам...
  Жыццё з барацьбы складаецца цалкам -
  У ёй няма месца добрым i слабым!
  I бландынка-тэрмiнатар паказвае кулак.
  Альвiна таксама спявае:
  - Дзяѓчынкi мы крутыя,
  I Радзiмы арлы,
  Усе рэкi блакiтныя,
  Лёгка пераадолены!
  I зноѓ стрэлу... Выканала манеѓр. Магутнае ѓзбраенне МЕ-309 дазваляе збiваць цэль з першага ж заходу.
  Дзяѓчаты гэтым ахвотна карыстаюцца. I страляюць выключна трапна, з жаночай акуратнасцю.
  Альбiна ведучы агонь зноѓ ссоѓвае прыцэл i дзiвiць супернiка. Накрываючы яго з выключнай трапнасцю. Гарыць англiйская машына.
  Дзяѓчына прамаѓляе з вясёлым выглядам:
  - Усё немагчымае магчыма, ведаю сапраѓды... Кахаю машыну сваiм запалам бязгрэшнай!
  I ваяѓнiца зноѓ паказала язычок. У ёй столькi энергii i форс-мажору. I лiтаральна iскрыцца дзяѓчынка весялосцю i запалам.
  Альвiна прачырыкала:
  - Раз, два, тры, чатыры, пяць! Будзем злосных забiваць!
  Дзяѓчына ѓспомнiла як яна бегала басанож па пустынi. Ды такую вось праходзiла загартоѓку. I палалi яе голыя, агрубелыя падэшвы. Жорсткi трэнiнг нiчога не скажаш! Але дзяѓчына выжыла i змагла пераадолець усе перашкоды. Яна ж такая вось такая, i такая завадная. I па навуцы трэнiравалася.
  I бiла круглымi пятачкамi ѓ дошкi. Ламала iх, нiбы гуляючы. Эх чым не касмiчная прыгажуня!
  Альвiна прашаптала:
  - Хоць цяжкасцi ѓ нас ты не робей,
  Таварышу падстаѓ плячо ахвотна...
  Арлiца я - не нiкчэмны верабей,
  Ты высячы ворага - беззваротна!
  I дзяѓчынка трасянула сваiмi белымi валасамi. А якая яна ѓсё ж такi натуральная бландынка.
  Альбiна хiхiкнула:
  - Ты добра спяваеш! Ды будзем мы таксама гераiчна змагацца!
  I ваяѓнiца падрэзала чарговы англiйскi самалёт. Разнесла яго на дробныя аскепкi.
  Альвiна хiхiкнула i выдала:
  - Усiх перамялём! Ды будуць у нас перамены!
  Альбiна з захапленнем адказала:
  - Чакае перамога, чакае перамога... Тых, хто прагне кайданы разбiць! Чакае перамога, чакае перамога! Iльва здолеем выскал уцiхамiрыць!
  Альвiна падмiргнула i збiла чарговы брытанскi самалёт. На гэты раз машына разляцелася далёка. I падобна лётчыку кранты!
  Альбiна таксама ѓляпiла чаргу i прасiпела:
  - Змяцём адным ударам! Зламаем iльва нездарма!
  Пасля чаго ѓзяла i падмiргнула сваiмi сапфiравымi вочкамi. Прыгожая чартоѓка - не скажаш, што не!
  Альвiна збiла чарговую на гэты раз амерыканскую машыну i прашыпела:
  - Будзе слаѓная перамога, як хацелi нашы дзяды!
  I прыгажуня паказала ѓ адказ мову. I паварушыла iм, нiбы разганяючы паветра. Бландынка ѓспомнiла, як яна сваёй мовай лашчыла, буйныя мужчынскiя дасканаласцi i гэта так выдатна, i так прыемна! Не кожная жанчына зразумее якое гэтае задавальненне!
  Альвiна разгарнула свой знiшчальнiк. Зноѓ лупанула з авiягармат, i прачырыкала:
  - Нездарма мы народжаны тыгрыцамi, здольнымi перамагаць, i славiць у бiтвах Радзiму сваю!
  Альбiна агрэсiѓна выскалiлiся i прагудзела:
  - Мой настрой заѓсёды пераможны!
  I збiла чарговую, брытанскую машыну. Ну бiлi дзяѓчынкi ангельцаѓ i амерыканцаѓ. У паветры кiпелi маштабныя бiтвы. I самы масавы знiшчальнiк саюзнiкаѓ "Мустанг", вiдавочна пасаваѓ, перад машынамi фрыцаѓ.
  Альвiна прачырыкала:
  - Дакументальны настрой, наш крок ужо не застой!
  Ваяѓнiца ссекла на гэты раз штурмавiк. Пасля чаго разрагаталася.
  Альбiна расстраляла чаргой бамбавiк. Узарвала бомбы i пробулькала скаля зубкi:
  - Музычны аншлаг! Важны кожны крок!
  Пасля чаго зноѓ уляпiла разрадам жахлiвай моцы... Хоць гэта i звычайныя авiяснарады. Хаця i трыццацiмiлiметровага калiбру.
  Альбiна пасля гэтага разрагаталася, i паказала свае зубы-iклы.
  Дзяѓчаты зрасходавалi баявы камплект, i ѓжо вярталiся з радасцю i ѓзрушанасцю.
  Альвiна прачырыкала:
  - А мяне чакае прыгожы хлопчык, на залатым канi!
  I ѓспомнiла як з дзецюком гарэзавала. Ды гэта вельмi здорава! Такое ладзiцца. Наогул ваяѓнiцы любiлi мужчын. Асаблiва калi яны лашчаць i гладзяць. Агрэсiѓныя скажам прама чартоѓкi. I нiчога iх не спынiш, i нiчым не праб'еш. Такiя вось фенаменальныя пачвары.
  Альбiна праспявала з надрывам:
  - Мы арлiцы неба, дабра i святла! Высока парым, i добры дзень гаворым!
  Пасля чаго дзяѓчына разрагаталася...
  Альвiна ѓспомнiла, як яна ѓтаiла ѓ хацеѓ вайны ѓ Афрыцы брошку з дыяментамi. Схавала яе ѓ сваiм улоннi, абматаѓшы бiнтамi. I пранесла каштоѓнасць. А як яны ваявалi ѓ Афрыцы? Басанож беглi па распаленым пяску, i iх голыя пяткi абпальвалiся. Але ваяѓнiцы гэта трывалi i ѓсё роѓна не здавалiся, i не паддавалiся.
  Наадварот яны станавiлiся мацнейшымi. I спявалi:
  - А пустыня, а пустыня - дзеѓкi скачуць босымi!
  I скалiлi свае жамчужныя зубкi.
  Пасля чаго iх ужо ѓ аэрапорце мацалi мужчынскiя рукi. Як гэта прыемна целам дзяѓчын, калi iх камячаць i гладзяць.
  Лета 1943 года прайшло дастаткова паспяхова. Бамбардзiроѓкi, Трэцяга Рэйха станавiлiся ѓсё больш актыѓнымi. З'явiѓся i больш дасканалы танк "Пантэра" - 2 з тоѓстай браняй, i нiжэй сiлуэтам. У яго было цяжэй патрапiць i прабiць асаблiва ѓ лоб. Заадно i ѓсталявалi гармату 88-мiлiметраѓ калiбр. Больш бранябойную, i здольную прабiваць нават найноѓшыя "Чэрчылi".
  Бiтва ѓ паветры, паказала што найноѓшыя нямецкiя самалёты вельмi моцныя, а майстэрства асаѓ вырасла. А таксама i тое, што юныя лётчыцы змагаюцца нават лепш за мужчын. Так што скепсiс быѓ зусiм марным. Умеюць бiцца дзяѓчынкi, як не круцi.
  Актывiзавалiся i падводныя лодкi. Экiпаж адной з iх таксама складаѓся з адных дзяѓчат. Што вельмi прыгожа i эстэтычна. А дзяѓчаты так лiха ваююць.
  Страты амерыканскага i англiйскага флота рэзка ѓзраслi. I немцы даставалi саюзнiкаѓ па ѓсiх азiмутах.
  Увосень гiтлераѓскiя войскi захапiлi Аѓстралiю, паказаѓшы што здольныя высаджваць дэсанты. У фрыцаѓ з'явiлiся i авiяносцы i лiнкоры. А ѓ снежнi 1943 гады, рушыла ѓслед дзёрзкая высадка ѓ Брытанii. Якая на гэты раз прайшла вельмi паспяхова.
  Немцы высадзiлiся ѓ розных месцах, у тым лiку i на поѓнач ад Лондана. Што аказалася для ангельцаѓ нечаканасцю.
  I тут таксама высаджваѓся батальён дзяѓчат. Нягледзячы на зiму прыгожыя ваяѓнiцы былi ѓ бiкiнi i басанож. Яны вялi агонь з аѓтаматаѓ, i шлёпалi босымi ножкамi па снезе. Пакiдаючы масу хупавых, точаных адбiткаѓ на гурбах.
  Наперадзе iмчалася грудастая i напампаваная Мадлен. Яна перад высадкай, занялася каханнем адразу з тузiнам мужчын, i зарадзiлася iх энергiяй. Такая вось яна рудая i магутная дзеѓка.
  I ѓ скачку накосiць удар ангельцу. Ламае яму з развароту скiвiцу i раве:
  - Ну, а Трэцi Рэйха, нам сказаѓ, не дрэйф!
  I локцем таксама як урэжа, на гэты раз амерыканцу. I выскалiць свае зубкi, якiя буйнейшыя чым у кабылы.
  Самае галоѓнае, каб жанчына была моцнай, ёй трэба часцей займацца сэксам. Тады яна сапраѓды амаладзiцца, i будзе разбураць ворагаѓ нiбы з кулямёта.
  Дзяѓчаты ѓдарамi босых, хупавых ножак збiваюць ангельцаѓ i амерыканцаѓ.
  Колюць ворагаѓ багнетамi i гарлапаняць:
  - Ура! Прарвемся фраера!
  I зноѓ як дзяѓбуць босымi ножкамi. I ламаюць саюзнiкам рэбры i скiвiцы. Вядуць агонь з найноѓшых аѓтаматаѓ, дэманструючы забойную моц. паказваюць фенаменальную сiлу.
  Мадлен як рушыць дзявочай, круглай пяткай у лязе падбародка брытанскага афiцэра. Так той завалiѓся i адкiнуѓ зараз капыты. У яго фантан крывi пралiѓся з горла.
  Мадлен прарычала:
  - Я нямецкая ваѓчыца, i яшчэ вялiкая львiца!
  I трасе сваёй аголенай, пышнай грудзьмi, з пунсовымi, клубнiчнымi саскамi. Якая апетытная дзяѓчына. Наогул зразумела, што калi ѓ баi жанчына з мiнiмумам адзення, то яе нi кулi нi аскепкi не бяруць. Бо аголенае цела абараняецца энергiяй зямлi. Гэта ѓ прыватнасцi каласальны плюс ваяѓнiц з СС. Не адразу немцы зразумелi, якую сiлу даюць напаѓголыя дзяѓчаты ѓ бiкiнi, а як зразумелi, так i сталi перамагаць i разбураць усiх запар.
  Бо дзяѓчынка без адзення - гэта наогул нешта такое, што можна сказаць найвышэйшы пiлатаж бога Эраса! I прыгожа ѓсё i эстэтычна!
  Дзяѓчаты кiдалi гранаты i рабiлi гэта вельмi спрытна. Вось адна з дзяѓчын кiнула босымi ножкамi кiнжал. I прабiла грудзi чарнаскураму салдату. I засмяялася.
  Дзяѓчынкi басаногiя, i загарэлыя. Ваяѓнiцы разразаюць грудзi ангельскiм салдатам, i ѓтыкаюць у жывот штыкi. Дзейнiчалi вельмi агрэсiѓна. I праходзiлi скрозь шэрагi брытанскiх войскаѓ. Калолi сваiх супернiкаѓ.
  Дзяѓчыны пры гэтым спявалi:
  - Мы воiны вялiкага мяча, i калi трэба сталi i аралы! Сячыце супостата вы з пляча, каб не здавалася, быццам гэта мала!
  I стралялi дзяѓчаты, i падалi, перакочвалiся, i зноѓ ускоквалi i вялi трапны агонь.
  Вельмi блiскучыя атрымалiся чартоѓкi. Iх не спынiць i не аб'егарыць. I паляць сабе перакочваюцца, ускокваюць, i зноѓ страляюць.
  Ваяѓнiцы вельмi спрытныя, i спрытныя. I кiдалi босымi ножкамi гранаты. I ѓ iх дзяѓчынак ад СС, ёсць досвед вайны яшчэ ѓ Афрыцы. Там яны бегалi босыя, у бiкiнi.
  Пляскалi голымi падэшвамi, па пясках, i вострых камянях. I iх ножкi грубелi, i станавiлiся нiбы капыты вярблюдаѓ. Дзяѓчыны вельмi сiмпатычныя. Вельмi прыгожыя дзяѓчыны, стройныя, мускулiстыя, i рэльефныя.
  Дзяѓчаты б'юцца, кураць, малоцяць, вельмi трапна. Ваяѓнiцы так робяць i б'юць.
  Узрываецца танк. Пераварочваецца, i сходзяць гусенiцы. I ламаюць катку, i дымяцца. I гарыць усё i палае, i зыходзiць выбухамi. I снарады дэтануюць, i разрываюцца.
  А вось i ангельская самаходка ѓзарвалася. I перавярнулася, i паляцела, куваркаючыся.
  Мадлен усклiкнула i вякнула:
  - Але пасаран! У дамавiну дзяцюк!
  I зноѓ дала чаргу. I стала палiць.
  Дзяѓчаты iшлi i стралялi. Лупiлi з усiх аѓтаматам. Разносяць у трэскi. I ляцяць ангельцы нiбы збiтыя шарыкам кеглi. I такiя ваяѓнiцы, i агрэсiѓныя.
  А пiшуць так. I змiнаюць супернiка, i раздзiраюць целы на дробныя ѓрыѓкi.
  Дзяѓчыны настолькi цудоѓныя, i ѓ iх прэс нiбы шакаладныя плiткi. I загарэлыя целы, i настолькi цудоѓна яны валодаюць зброяй. I практычна не нясуць страт.
  Наогул калi ѓ дзяѓчынак аголенае цела i босыя ногi, то смяротныя прэзенты да iх не лiпнуць. I ваяѓнiцы iдуць сабе, разбураюць, сякуць, раздзiраюць, раздзiраюць гранатамi.
  Дзяѓчыны як мы бачым вельмi дасцiпныя, i вельмi рухомыя. I лупяць сабе, пiшуць i нiшчаць. У iх сiла гневу, полымя страсцi, i ѓпэѓненасць у перамозе ѓ найпрыгажэйшых дзяѓчынак.
  А iх целы папросту дзiвосныя. I калi босая ножка кiне гранату. I столькi тут бландынак. Сапраѓдныя арыйкi - бязлiтасныя да ворагаѓ Трэцяга Рэйха.
  Мадлен трасе аголенымi грудзьмi, i раве:
  - А я сэкс-сiмвал! Я сэкс-знак! I ѓсiх ворагаѓ сомну! Усiх ворагаѓ сомну i задушу!
  Пасля чаго дзяѓчына-волаты як перавернецца i голымi пяткамi запусцiць цэлую скрыню з гранатамi. I ангельскi танк "Чэрчыль", атрымаѓшы агнязарнай дубiнкай, узялi i перавярнуѓся. I ѓ палёце яшчэ таранiѓ два "Кромвелi", ламаючы iм браню, i змяняючы ствалы.
  Мадлен прасiпела:
  - Месяц, месяц, i танкi нашы хуткiя!
  Дзяѓчаты наступаюць сабе. I такiя голыя, такiя сэксуальныя. Многiя ѓ бiкiнi, а многiя толькi ѓ тоненькiх трусiках. I як гэта прыгожа! Ангельцы нават баяцца сапсаваць падобную прыгажосць i стрэлiць. I паэтам паднiмаюць рукi ѓгару.
  I прасоѓваецца батальён амаль голых дзяѓчат. Атрымлiвае перамогу за перамогай. Ваяѓнiцы такiя блiскучыя, з цудоѓнай фантазiяй. А колькi ѓ iх дэманiчнай энергii?
  Напэѓна можна горы сьцерцi i расплавiць!
  Мадлен спявае i трасе бюстам:
  - Я буду бiцца на зямлi, на небе i ѓ апраметнай цемры! Я буду бiцца да канца, прымусiѓшы ва ѓнiсон стукаць сэрцы!
  I зноѓ голымi пятачкамi, як рушыць па гурбах, а потым каленкай чарнаскураму афiцэру ѓ шыю. I забiла - той завалiѓся нiбы падкошаны.
  А дзяѓчына-тэрмiнатар праспявала:
  - Я была быком, а сягоння стану тэрмiнатарам!
  I голай пяткай у нос, проста ѓ скачку... I выбiвае ноздры, нiбы важкай дубiнкай.
  Iншыя дзяѓчыны гарлапаняць:
  - Мы ѓ велiчы супер!
  I паказваюць мовы! Сапраѓды дзяѓчыны прама скажам вышэйшага пiлатажу на лятаючы талерках.
  А вось яшчэ i чацвёрка ваяѓнiц на "Пантэры"-2. Ужо знаёмыя па ратных подзвiгах на ѓсiх участках зямнога шара Герда, Шарлота, Крысцiна i Магда. Гатовыя дзерцiся i перамагаць прыгажунi. I адначасова падскокваць i кружыцца.
  Герда падбiла англiйскi танк "Чэленджэр" i пракрычала:
  - Будучыня за намi! Новыя светы пад Трэцiм Рэйхам. I падмiргнула сваiм сяброѓкам.
  Шарлота ведучы агонь, заѓважыла:
  - Смяротны пераход, ворагаѓ пусцi ѓ расход!
  I разбiла англiйскi "Кромвель".
  А тут прыйшла чарга страляць i Магда. Дзяѓчына ѓзяла i лупанула, па амерыканскiм "Шэрману". Той лопнуѓ нiбы лёд пад ударам каменя.
  Магда праспявала:
  - Леѓ выскаляючыся каронай уздымае апантаны выццё! Айчыне не быць заваяванай - левай, левай - круты!
  I залатавалосая прыгажуня падмiргнула напарнiцам. I яе вочкi такiя смарагдава-сапфiравыя.
  I зноѓ урэзала са ствала, i спрытна ѓразiла фашыстаѓ.
  I лупанула Крысцiна, i вельмi прыгожа. Разбiла амерыканскую "Ведзьму" i праспявала.
  Герда таксама выстрала, але ѓжо па пяхоце. Разбiла шмат байцоѓ, i адарвала iм рукi i ногi.
  Пасля чаго дзяѓчына прачырыкала:
  - На часткi разарвем!
  Шарлота таксама паслала снарад i прапiшчала:
  - На часткi разарвем!
  I такая рудая дзяѓчына, i так лупiла. Разбурала ангельцаѓ. I размалочвала непрыяцеляѓ.
  Крысцiна таксама лупанула, надзвычай лепш i дакладна. I потым узяла i разбiла яшчэ адну лабавую браню танка. Вось як дзяѓчынкi разбуралi.
  Ваяѓнiцы тут у танку таксама басанож i ѓ бiкiнi. I настолькi прыгожыя, што iх можна маляваць у колеры партрэтамi. I цудоѓныя ваяѓнiцы.
  Што не стрэл, тое трапленне.
  А як яны гэтая чацвёрка ваявала ѓ пустынi. Як дзяѓчаты па распаленым пяску беглi басанож, i гарачыя каменьчыкi абпальвалi прыгожыя ногi. I настолькi цудоѓныя дзяѓчыны.
  Герда ѓляпiла вельмi трапна. Патрапiла, у "Шэрман", i адарвала вежу. Пасля чаго захiхiкала, выдала:
  - Мы крушым ворага, i вельмi крута!
  Але вось дзяѓчына Шарлота ѓзяла i ѓляпiла дакладным стрэлам - зламала "Чэрчыль", размачыла яго на часткi.
  Пасля чаго пiскнула:
  - Мы чартоѓкi i забiлi супернiка!
  Крысцiна ѓзяла i ѓляпiла, вельмi сапраѓды пад вежу i прасiпела:
  - Смяротны выпад! I ѓ горла!
  Дзяѓчына так урэзала i забiла чарговы танк.
  Магда ѓзяла i дзюбанула, i разнесла ѓсю сталь, выдала:
  - Гэта яшчэ будзе страмчэй!
  I ваяѓнiцы зноѓ засмяялiся...
  Вiдаць было плацдарм пашыраецца. А дзяѓчаты басанож i ѓ бiкiнi самыя крутыя i непаражальныя. I перамагаюць з усiм размахам. Такiя прыгожыя дзяѓчыны вельмi крута.
  Ваяѓнiцы без станiкаѓ, i вельмi сiмпатычныя бабы. Настолькi прыгожыя тут валькiрыi. Яны ѓсiх сметуюць. А калi стукнуць па СССР? То ѓсiх сумнем, i зробiм кампот з крывi i мяса. Дзяѓчыны такiя крывавыя, i ашчэраныя, i жорсткiя. Але па-свойму i добрыя.
  
  ПРАВАЛ ВЫСАДКI саюзнiкаѓ у Нармандыi.
  Вось цiкавы паварот гiсторыi, здарыѓся пасля таго, як немцы змаглi адбiць высадку дэсанта саюзнiкаѓ у Нармандыi. У прынцыпе ѓ фюрара ѓсё яшчэ пяцьдзесят восем дывiзiй у Францыi. З iх адзiнаццаць танкавых i матарызаваных i пяць эсэсаѓскiх. Пры ѓмелым размеркаваннi сiл павiнна было б хапiць.
  Гiтлер пагадзiѓся з аргументамi Роммеля, што высадка дэсанта можа адбыцца толькi ѓ Нармандыi i Порт-дэ-Кале. Прычым па некаторых прыкметах бачна, што хутчэй за ѓсё ѓ Нармандыi. Напрыклад па вучэннях войск, а таксама улiчваючы што Порт-дэ-Кале добра ѓмацаваны.
  Гiтлер узяѓ засяродзiѓ сiлы, прычым даѓшы надзвычайныя паѓнамоцтвы Роммелю.
  Саюзнiкi сунулiся i... Былi разгромлены. Праѓда на поѓднi iм удалося дабiцца некаторых поспех, але дарагiм коштам. А ѓ цэнтры ѓжо савецкiя войскi нанеслi поѓнае паражэнне немцам. Але i тут фюрар змог прыняць больш разумнае рашэнне i адвесцi войска да Мiнска. Немцы паспелi заняць у вялiкiм горадзе абарону i навязаць Чырвонай Армii вулiчныя баi. Тут фюрар прымецiѓ слабасць савецкага камандавання - iмкненне браць сталiцы як мага хутчэй i да круглых дат. А дзе зручней за ѓсё трымаць абарону як не ѓ буйным горадзе?
  Карацей кажучы, савецкая армiя ѓгразла ѓ баях за Мiнск. Аперацыя "Баграцiён" значна зацягнулася, i фрыцы паспелi перастроiцца. Сталiн да таго праявiѓ упартасць, патрабуючы як мага хутчэй узяць Мiнск. Але фашысты загадзя вельмi моцна ѓмацавалi горад, узвялi магутныя кольцы абароны.
  Савецкай кiраѓнiцтва, нават адклала наступ у Малдавii, каб хутчэй прыхапiць горад-герой.
  Баi зацягнулiся да позняй восенi. Мiнск у канчатковым вынiку ѓзялi, але фашысты адышлi на мяжу абароны яшчэ першай сусветнай вайны. I там замацавалiся.
  Поспеху супрацiѓ фрыцаѓ спрыяла i ѓзрослая роля Гудэрыяна, якi быѓ вельмi моцным палкаводцам. У прыватнасцi ён прадбачыѓ, што пасля ѓзяцця Мiнска, Чырвоная армiя ѓдарыць па Малдавii. Немцы адвялi з пярэдняга краю войска i тэхнiку, i засяродзiлi абарону на iншым рубяжы.
  У вынiку шчыльная артпадрыхтоѓка савецкiх войскаѓ аказалася несапраѓднай. Удары артылерыi прайшлiся па пустых акопах.
  Далей савецкiя войскi натыкнулiся на магутную абарону. Немцы падцягнулi новыя танкавыя дывiзii i прымянiлi больш дасканалыя i магутныя самаходкi.
  Асаблiва добра сябе паказалi "Ягдпантэра" i "Панцар"-4, з магутнай лабавой бранёй пад вялiкiм кутамi рацыянальнага нахiлу i гарматамi.
  Асаблiва эфектыѓная "Панцар"-4 з прыладай "Пантэры", лабавой бранёй у 80-мiлiметраѓ пад вуглом у 45 градусаѓ, i вагой усяго ѓ дваццаць пяць тон.
  Немцы змаглi прытармазiць наступленне савецкiх танкаѓ i пяхоты. Пакуль не надышла зiма.
  Аднак на гэты раз вялiкiх халадоѓ не было. Саюзнiкi спынiлi свой наступ у Iталii, а ЗША крыху знiзiлi актыѓнасць бамбардзiровак.
  Немцы запусцiлi ѓ серыю больш дасканалую i лепш абароненую "Пантэра" мадыфiкацыi F i павялiчылi выпуск МЕ-262 вельмi магутна ѓзброенага i абароненага самалёта.
  Пакуль доѓжылася зацiшша фашысты ѓдарылi ѓ Iталii, i адбiлi назад Рым, прасунуѓшыся да Неапаля. Дзе былi спынены коштам вялiзных страт.
  Зiмой савецкiя войскi толькi 20 студзеня пачалi наступленне ѓ цэнтры, але змаглi прасунуцца толькi на трыццаць кiламетраѓ, прарваѓшы першыя дзве лiнii абароны.
  Немцы пакуль упiралiся. У iх з'явiлiся самаходкi з серыi "Е", з нiзкiмi сiлуэтамi, i добрай маскiроѓкай, нядрэннай бранёй, i магутнымi гарматамi.
  Прычым з высокай дакладнасцю i хуткастрэльнасцю, забяспечанымi гiдрастабiлiзатарамi.
  Савецкiя войскi не дабiлiся поспеху. Толькi ѓ сакавiку распачаты наступ у Эстонii, змог дасягнуць некаторых поспехам. Але фрыцы карыстаючыся пасiѓнасцю саюзнiкаѓ нанеслi падвойны ѓдар з Малдавii i Заходняй Украiны.
  I iм удалося прарваць абарону. У баях упершыню прынялi ѓдзел звышцяжкiя танкi "Маѓс" i Е-100. А таксама немцы актыѓна ѓжывалi прыборы начнога бачання, вядучы наступ ноччу.
  Фашысты дабiлiся пэѓнага поспеху, i нават змаглi замкнуць вастрыё бранятанкавых калон утварыѓшы кацёл. Чырвоная армiя праѓда ѓвяла ѓ красавiку буйныя падмацаваннi i рэзервы стаѓкi. Частка савецкiх войскаѓ вырвалася з акружэння. Але фашысты ѓсё ж крыху выраѓнялi фронт. Сiтуацыю ѓскладнiла смерць Рузвельта, пасля якой баявыя дзеяннi памiж Трэцiм Рэйхам i саюзнiкамi прыпынiлiся.
  У канцы траѓня немцы катавалi наступаць на поѓднi. Танкi "Маѓс" i "Е"-100 ужывалiся больш масава. Чырвоная армiя ѓпарта трымала ѓдар. На гэты раз разведка спрацавала лепш, чым у сакавiку, i войскi былi гатовы. Гiтлераѓцы за паѓтара месяца прасунулiся толькi на пяцьдзесят кiламетраѓ i былi спынены.
  Баi паказалi дрэнныя хадавыя якасцi Маѓса , i некаторыя праблемы з Е-100. Усё больш масава выпускалася САУ СУ-100. Дадзеная машына паказала сваю эфектыѓнасць як знiшчальнiк танкаѓ. Хоць i недастатковую для лабавой бронi "Маѓса" i Е-100. Але ѓ борт савецкая самаходка мела шанц прабiць, праѓда страляючы практычна ва ѓпор.
  Немцы канчаткова знялi з вытворчасцi Т-4. А ѓ Аѓгусце замест "Пантэры" у серыю пайшла Е-50. Гэты танк важыѓ 65 тон, меѓ лабавую браню вежы ѓ 200-мiлiметраѓ пад нахiлам, а бартоѓ 120-мiлiметраѓ. Лба корпуса ѓ 160-мiлiметраѓ пад нахiлам у 45 градусаѓ, i бартоѓ 120. I гарматы ѓ 88-мiлiметраѓ у 100 ЭЛ, i хуткастрэльнасцю ѓ 12 стрэлаѓ у хвiлiну.
  Пры гэтым дадзеная машына была з рухавiком 1200- конскiх сiл. Непрабiѓная для савецкiх гармату ѓ лоб, i непрабiѓная ѓ борт для Т-34-85.
  Немцы запусцiлi дадзеную машыну з больш шчыльнай кампаноѓкай, разлiчваючы перасягнуць Чырвоную армiю.
  Але вось баi паказалi, што на практыку нямецкi танк вядома ж моцны, але вырашальнай перавагi даць не можа.
  Больш дасканалым i практычным аказаѓся рэактыѓны знiшчальнiк ХЕ-162 з выдатнымi лётнымi характарыстыкамi, лёгкi, просты ѓ вытворчасцi i танны. На практыцы гэта цудоѓны самалёт, i неѓзабаве савецкай авiяцыi прыйшлося вельмi прутка.
  Пакуль у Расii не было рэактыѓных знiшчальнiкаѓ i немцы ѓ небе атрымалi перавагу. Не кажучы пра бамбавiкоѓ Арада i iншых машынах.
  Гiтлер паспрабаваѓ у вераснi зноѓ наступаць, на гэты раз у цэнтры. Немцы змаглi прарваць абарону i акружыць Мiнск, але сам горад узяць не змаглi.
  Зiмой калi ѓмовы надвор'я пагоршылiся, Чырвоная армiя дэблакiравала Мiнск, i расчысцiла поле для манеѓру, адкiнуѓшы фашыстаѓ на зыходныя пазiцыi.
  Але фрыцы ѓсё ж утрымалi фронт... Зiма прайшла ѓ абмене ѓдарамi. Наступiѓ 1946 году... У сакавiку Чырвоная армiя зноѓ наступала, але без поспеху.
  У траѓнi рушылi фашысты, разлiчваючы на новыя танкi серыi "Е". Але змаглi толькi рушыць наперад на некалькi дзясяткаѓ кiламетраѓ, i коштам каласальных страт.
  А ѓ жнiѓнi нарэшце капiтулявала Японiя. I ЗША абзавялiся ядзернай зброяй.
  У вераснi наступала Чырвоная армiя, але без iстотнага поспеху. Зiма прайшла таксама ѓ кровапралiтных баях. ЗША пры Трумэне не ѓмешвалiся. Няхай сацыялiсты забiваюць адзiн аднаго як мага больш.
  На самой справе чаго iм лезцi?
  Прадаваць можна i тым i iншым. Тым больш фармальна ЗША i Брытанiя ѓ вайне, але фактычныя баявых дзеянняѓ не вядуць. I лiнiя фронту недзе пад Неапалем.
  У 1947 годзе Сталiн паводзiѓ сябе асцярожна. Пакуль не паступiлi ѓ серыю Т-54 i IС-7 лепш не выкладвацца. Гiтлер жа адчуваючы што тэхналагiчную перавагу сыходзь, пачала наступе на Адэсу. I нават здолеѓ адрэзаць гэты горад па сушы.
  Але ѓзяць яго фашысты не маглi. Праѓда вераснi ѓпала Вiннiца, i нават фашысты прарвалiся да Жытомiра.
  Але зiмой ужо Чырвоная армiя адбiла тэрыторыi, i аднавiла фронт.
  У 1948 годзе немцы паводзiлi сябе пасiѓна. Занадта шмат страцiлi байцоѓ. У войска прызывалi ѓжо чатырнаццацiгадовых. Чырвоная армiя таксама парадзела.
  Iшоѓ абмен ударамi авiяцыi, бамбардзiроѓкi, артабстрэлы, асобныя вылазкi.
  Толькi ѓ снежнi Сталiн загадаѓ пачаць наступленне. Баi доѓжылiся амаль два з паловай месяцы, але рушыць наперад атрымалася толькi на пятнаццаць кiламетраѓ.
  1949 з'явiѓся ѓ серыйнай вытворчасцi МiГ-15 што пазначала канец нямецкай гегемонii ѓ паветры. Гiтлераѓцы не наступалi, i стаялi ѓ абароне. Чырвоная армiя спрабавала прабiцца на поѓначы. I да канца кастрычнiка ѓзяла Рыгу.
  Зiмой немцам стала зусiм прутка. Але яны ѓсё яшчэ трымалiся. Адным з ноѓ-хаѓ былi лятаючыя талеркi, якiя таранiлi савецкiя машыны, а самi былi амаль непаражальныя.
  Савецкая войска падцiскалi ѓ цэнтры. Прэсавалi немцаѓ, але так i не здолелi зламаць iх канчаткова. Хаця i ѓзялi Баранавiчы.
  У 1950 годзе да красавiка савецкiя войскi выйшлi да Нёмана. Лета прайшло ѓ бiтвах. Але гiтлераѓцы ѓсё яшчэ трымалiся. I не адыходзiлi. Зiмой Чырвоная армiя яшчэ крыху прасунулася. Але таксама скончылася. Атрымалася на поѓначы выйсцi да ђсходняй Прусii. Цяпер ужо савецкiя войскi былi амаль на ранейшай даваеннай мяжы, акрамя Клайпеды, Заходняй Украiны i Малдавii. Наступiѓ 1951 год...
  Увесну фрыцы ѓсё ж паспрабавалi наступаць у раёне Клайпеды. Але натрапiлi на вельмi ѓпартае супрацiѓленне Чырвонай армii i спынiлiся.
  Улетку савецкiя войскi атакавалi фашыстаѓ у раёне Клайпеды. Спачатку атачыѓ, i ѓ Аѓгусце ѓзялi горад.
  Увосень i ѓзiмку Чырвоная армiя хоць марудна, але дайшла ѓ Польшчы да Вiслы.
  Цяпер ужо 1952 год... Немцы змаглi запусцiць у серыю пiрамiдальныя танкi, якiя вельмi добра абаронены з усiх бакоѓ. I ѓлетку паспрабавалi адыграць.
  Баi бушавалi страшныя. I фашыстам, нават удалося, сяго-таго дабiцца. Але потым Чырвоная армiя ѓжо позняй восенню i зiмой аднавiла становiшча.
  I нават прасунулася ва ђсходняй Прусii.
  Немцы адступалi, i павольна адступалi.
  У сакавiку 1953 году памёр Сталiн. На франтах надышло зацiшша. Новы ѓрад СССР на чале з Малянковым прапанаваѓ фрыцам мiр. На нулявых умовах. Старая мяжа, нi анэксiй нi кантрыбуцый.
  Абмен палонных усiх на ѓсiх. I аднаѓленне эканамiчных адносiн.
  Гiтлер якi таксама стамiѓся ад вайны, пагадзiѓся.
  Але тут умяшалiся ЗША. Яны прапанавалi Трэцяму Рэйху стратэгiчны саюз супраць Расii. Каб не даць рускiм перамагчы i адновiцца.
  I Гiтлер адхiлiѓ прапанову.
  А ЗША i Брытанiя сталi пастаѓляць тэхнiку фашыстам i дапамагаць добраахвотнiкамi.
  Але трэба сказаць амерыканскiя танкi нашмат слабейшыя за нямецкiя i савецкiя. А авiяцыя таксама.
  Улетку баi аднавiлiся з новай сiлай. Але амерыканскiх добраахвотнiкаѓ было занадта мала, а тэхнiка адкрыта пасавала. Баi расцягнулiся. Немцы не змаглi добра прасунуцца. Толькi ѓ паветры амерыканскiя бамбавiкi стваралi праблемы.
  1953 год мiнуѓ з ваганнямi лiнii фронт. Немцы зноѓ змаглi ѓзяць Беласток, i рушаць наперад да Нёмана. Але потым зiмой Чырвоная армiя аднавiла пазiцыi.
  Разлiк на тое, што пасля смерцi Сталiна, усё развалiцца ѓ Расii не апраѓдаѓся.
  1954 год прайшоѓ у цяжкiх баях. Нiводны бок не дабiѓся вырашальнай перавагi.
  Нават наадварот, неяк прыкметна ѓсе выдыхлiся. Лiнiя фронту праходзiць па Вiсле, па ђсходняй Прусii, i Малдавii.
  У 1955 годзе Чырвоная армiя нанесла ѓдар на Заходняй Украiне i падышлi ѓ Львову. але была спынена адчайным контратакамi фрыцаѓ i замежных дывiзiй. 22 чэрвеня мiнула ѓжо чатырнаццаць гадоѓ з пачатку Вялiкай Айчыннай вайны.
  Ужо няма Сталiна, а пераемнiкам стаѓ Малянкоѓ. Берыя яшчэ не расстраляны. Якраз ААН пакуль згодны на ролю другога ля трона.
  Мiкiта Хрушчоѓ пакуль яшчэ таксама ѓ калодзе. Мала таго Мiкiта Сяргеевiч - першы сакратар ЦК. I мае ѓплыѓ немалы. Малянкоѓ Старшыня ДКА i Рады народных камiсараѓ. Жукаѓ стаѓ Вярхоѓным галоѓнакамандуючым. Берыя камiсар унутраных спраѓ, нам Малянкова i па ДКА i па Радзе народных камiсараѓ.
  Васiлеѓскi кiраѓнiк генеральнага штаба i намеснiк Жукава i Малянкова як мiнiстра абароны.
  Усё ѓвогуле пры справе. А Сталiн ужо памёр. Вядома ж iдзе пошук рашэнняѓ, як выйсцi са стратэгiчнага тупiку. Нажаль, але Гiтлер пакуль яшчэ жывы, i яго падтрымлiваюць ЗША.
  Самi амерыканцы фармальна ѓступiць у вайну не вырашылiся, але дапамагаюць фашыстам i тэхнiкай i добраахвотнiкамi i сыравiнай. Карацей кажучы ѓсiм.
  Васiлеѓскi заѓважыѓ прачытаѓшы даклад:
  - Нашы людскiя рэсурсы знясiленыя цалкам таварыш Малянкоѓ. Мы прызывае ѓ войска з трынаццацi i сямiдзесяцi гадоѓ. А таксама жанчын. Мужчын прызыѓнога ѓзросту амаль не засталося. Ад васемнаццаць да пяцiдзесяцi гадоѓ мужыкi выбiты больш чым на 90 працэнтаѓ.
  Мы ѓжо нават думаем увесцi шматжанства!
  Малянкоѓ на гэта сумна заявiѓ:
  - Я ужо прапаноѓваѓ Нямеччыне мiр. Але фюрар патрапiѓ у сеткi да ЗША. А яны жадаюць, каб мы адзiн аднаго анiгiлявалi!
  Жукаѓ люта раѓнуѓ:
  - Будзем разбураць iх да канца!
  Малянкоѓ заѓважыѓ:
  - Ды ѓ нас ужо мужчынскае насельнiцтва амаль выбiта цалкам. Дзяѓчаты ваююць, хлапчукi. Некаторыя дзецi i ѓ дзесяць гадоѓ апранаюць формы. А працуюць ужо з пяцi год, i да смерцi. Да станкоѓ iнвалiдаѓ ставiм. Мы такое звышнапружанне яшчэ нядоѓгам зможам вытрымлiваць, i рана цi позна прагнемся!
  Жукаѓ усклiкнуѓ:
  - Не прагнемся!
  Малянкоѓ прапанаваѓ:
  - Ну што таварыш Берыя. Цi можаце вы ѓхiлiць фiзiчна Гiтлера?
  Наркам унутраных спраѓ паведамiѓ:
  - Напэѓна цяжка сказаць таварыш старшыня. Але... Думаю гэта нядрэнная iдэя.
  Жукаѓ запярэчыѓ:
  - Iншыя не лепш. Пасля таго як наркаман Герынг ачмурыѓся, Гiмлер яшчэ горшы кат!
  Малянкоѓ прабурчаѓ:
  - Вядома... Справа не ѓ Гiтлеры, а ЗША. Але што мы можам iм супрацьпаставiць.
  Жукаѓ рашуча вымавiѓ:
  - Атамную бомбу! Будзе ѓ нас ядзерная зброя, i вайна скончыцца адназначна!
  Малянкоѓ заѓважыѓ:
  - Нашы навукоѓцы гэтым ужо гадоѓ дзесяць занятыя, i пакуль нiякага прасвету не бачна.
  Жукаѓ усклiкнуѓ:
  - Ды няхай убачаць.
  Пры падтрымцы ЗША гiтлераѓская Германiя пачала 22 чэрвеня 1955 года новы наступ. У бой пайшлi пiрамiдальныя танкi, а таксама амерыканскi "Рузвельт", цяжкая машына з 120-мiлiметровай, даѓгаствольнай гарматай.
  Адначасова бамбiла i авiяцыя... Сiтуацыю для СССР узмацнiла i пагроза з боку праамерыканскага ѓрада Кiтая. Жоѓтая iмперыя пагражала адкрыць фронт i падцягнула войскi да мяжы.
  Малянкоѓ быѓ вiдавочна разгублены. Немцы набраѓшы ѓ войска замежнiкаѓ, i паставiѓшы да станкоѓ чарнаскурых, змаглi дамагчыся перавагi ѓ сiлах. I зараз наступалi.
  А авiяцыя лiтаральна прасавала савецкiя пазiцыi. Гэта было вельмi непрыемна.
  Бомбы сыпалiся вельмi актыѓна. Галоѓнае гэта непакоiлi кiтайскiя дывiзii. Не надта баяздольныя, але вельмi шматлiкiя яны падцягвалiся да мяжы. I атрымлiвалася, што iх так проста не стрымаць. Патрэбны дадатковыя сiлы.
  Пакуль фашысты рухалiся даволi марудна. Да 1 лiпеня 1955 года толькi падышлi да Беластока.
  Але... Якраз Кiтайская буржуазная рэспублiка, спакушаная магчымасцямi набыць землi ѓ Сiбiры, перайшла ѓ наступленне. Мiльёны кiтайскiх пяхотнiкаѓ рушылi на савецкiя пазiцыi.
  Чатыры дзяѓчыны: Наташа, Зоя, Святлана i Аѓгустына сустрэлi жоѓтых байцоѓ трапнымi стрэламi.
  Наташка пальнула ссекшы адно чаргой тузiн кiтайцаѓ i прачырыкала з аскалам:
  - У славе Радзiма мая!
  Зоя дала чаргу зразаючы кiтайцаѓ i выдала:
  - Айчыны мы адна сям'я!
  Даѓбанула i Аѓгусцiна, скалячы зубкi:
  - Расiя ѓ славе незямной!
  Святлана зразаючы кiтайцаѓ, прашыпела:
  - Сваiм смуткам дарагi!
  Дзяѓчаты трапна палiлi па кiтайцах, якiя пёрлi лавiнай. Шмат жа i iх. Па iх пiшуць з кулямётаѓ, выбiваючы шэрагi.
  Наташа шпурнула босымi пальцамi ног гранату, i прачырыкала:
  - Слава СССР!
  I дала чаргу...
  Зоя голай ножкай запусцiла прэзент смерцi i выдала:
  - Мы пакажам усiм прыклад!
  Дала чаргу i Аѓгусцiна. Дзяѓчына страляла на рэдкасць трапна. I скалячы зубы красуня адказала:
  - Каб не было праблем!
  Святлана выдала з аскалам:
  - I дзiкi шалёны злыдзень, будзе ѓ труне!
  I зрэзала адной чаргой цэлы шэраг кiтайцаѓ. Жоѓтыя салдаты падалi, але на iх месца заступалi iншыя. Якiя таксама завальвалiся i неслi каласальныя страты. Не маглi не ѓтрымацца, нi зблiзiцца з магутным супернiкам.
  Наташа скаляла зубкi, прачырыкала, кiдаючы босай ножкай гранату:
  - Выбiтны дызайн! Крыкнем смела мы - банзай!
  I дзяѓчына зноѓ дала чаргу скошвае масу кiтайцаѓ. Але жоѓтыя байцы ѓсё лезлi i лезлi.
  Дзяѓчынкi сталi кiдаць босымi ножкамi гранаты i раѓцi.
  - На славу Радзiмы святой! Паверце браты не здадзiмся!
  I зноѓ страляюць...
  Кiтайскiя пяхотнiкi натыкнулiся на мiны. Узрывалiся, падкiдаючыся вышэй уверх. Iх лiтаральна раздзiрала на часткi. Але поѓзалi ѓслед за iмi iншыя.
  Кiтайцы лiтаральна закiдвалi савецкiя пазiцыi трупамi i працягвалi прасоѓвацца. Iх сустракалi агнём, палiлi трапна. А дзяѓчынкi актыѓна прымянялi гранаты. Шпурлялi iх, адбiваючы супернiка ѓ крывавы парашок.
  Наташа ссекла пару дзясяткаѓ кiтайцаѓ i вякнула:
  - Мая вера ѓ Сталiна непахiсная!
  I сноѓ дала чарга. Але жоѓтыя байцы не спынялiся. Дзяѓчынкi змянiѓ абоймы ѓ аѓтаматах, i працягвалi страляць. Ужо ствалы i казённая частка АК распалiлася. I iшоѓ агiдны дымок. А кiтайцы падпаѓзалi проста да акопаѓ.
  Некалькi басаногiх з шортах хлапчук падцягнулi шланг. I як улепяць па жоѓтым з агнямётаѓ...
  Паласнула агнём, i кiтайцы адчуваючы забабонны страх спынiлiся. А iх смажылi агеньчыкам. Усё больш актыѓна i актыѓна.
  А дзяѓчаты зноѓ стралялi i кiдалi гранаты нагамi. Яны ваяѓнiцы ад Усемагутнага Бога i нiколi не сагнуцца.
  Наташа праспявала:
  - Адзiн два тры....
  Усiх злосных разарвi!
  Чатыры, восем, пяць,
  Ворагаѓ брыду забiваць!
  I зноѓ дзяѓчынкi страляюць па жоѓтым войскам. Кiтайцы пачынаюць вагацца. Вырастаюць цэлыя курганы трупаѓ. Але дзе-нiдзе iм удаецца цэлай вялiзных страт прарвацца. I льецца, льецца кроѓ...
  Наташа прамаѓляе з запалам:
  - Наша Радзiма нiколi не падасца ворагам!
  Зоя страляючы прачырыкала:
  - Нiколi не здадзiмся!
  Аѓгустына раѓнула:
  - Не пацерпiць рускi воiн сорам!
  Святлана ведучы агонь па кiтайцах, выдала:
  - Рускiя моцныя, моцныя калi адзiныя!
  Наташа срубая кiтайцаѓ прамаѓляе:
  - На ѓдар, рушыць услед удар!
  А хлапчукi сноѓ вогненнай бруёй як лупнуць па жоѓтым войску. I ѓ Кiтая выбiваецца дух.
  Наташа ѓспомнiла, што быѓ час пры цару Аляксею Мiхайлавiчу, калi Маньчжурскi iмперыя Кiтая захапiла, частка рускiх зямель у Сiбiры.
  Тады Расея скаваная вайной з Польшчай не змагла даць адпор. Потым гэтыя землi вярнулi пры Аляксандры Другiм.
  Наташа скасiла яшчэ шэраг кiтайцаѓ i вякнула:
  - Слава Расii! Мы пераможам!
  I зноѓ выскалiла зубкi. А яны ѓ яе такiя зiготкiя. Наташка ваююць з самага першага дня вайны. I кашмар доѓжыцца ѓжо пятнаццаты год. А тут яшчэ i Кiтай у бой уступiѓ.
  Тамака пасля разгрому Японii, ЗША пасадзiлi свайго марыянетку. I натуральнага самi амерыканцы памiраць у вайне з Расiяй не жадаюць. Так i кiнулi ѓ бой вялiзнае, жоѓтае войска. Супраць якой шанцаѓ выстаяць вельмi мала.
  Сiлы няроѓныя i кiтайцы хутчэй за ѓсё праб'юцца.
  Наташа з лютасцю прамаѓляе:
  - Але не на маiм участку!
  I зноѓ адважная дзяѓчына страляе. Яна i сапраѓды будзе такой вось нязломнай.
  Зоя таксама пiша па кiтайцах, i шэпча:
  - Слава Радзiме маёй, i Ленiну настаѓнiку!
  Пасля чаго валiцца яшчэ адна шэраг, скошаных жоѓтых салдат.
  Аѓгусцiна страляе трапна, выскалiла жамчужныя зубкi, i раве з лютасцю кобры:
  - Мы пераможам, я гэта цвёрда ведаю,
  Шпацыраваць дзяѓчынкам па палях прасторным,
  I квiтнець пышнай радам краю,
  Выхоѓваць нашчадкаѓ высакародных!
  I босай ножкай дзяѓчына зноѓ паддасць гранату. Яна наогул проста супермэн у бiкiнi.
  Наогул дзяѓчыны асвоiлi адно правiла: жадаеш перамагчы на вайне - хадзiць дзяѓчынцы трэба толькi босы i ѓ бiкiнi. Тады i будзе поѓны посьпех.
  I кулi цябе не закрануць!
  Святлана прашыпела:
  - Камунiзм гэта рай! Капiталiзм ёсць хлеѓ!
  I паказала мову!
  Дзяѓчынкi зноѓ кiнулi гранаты босымi ножкамi. I парадзелыя, якiя панеслi вялiзныя страты, кiтайскiя натоѓпы, сталi адыходзiць. Хваля адхлынула.
  Чатыры дзяѓчынкi на мiнаносцы прысталi да берагоѓ Японii. Высадзiлiся да ѓзбярэжжа. Абрынулi ѓдар артылерыi па батарэях дзiѓныя Узыходзячага Сонца.
  Японцы разбягалiся. Гарматы падляцелi ѓгору, i адарвалiся ѓ iх колы. Мноства трупаѓ самураяѓ i кучы пакалечаных.
  Наташка прапiшчала з радасцю:
  - Мы найвялiкшыя тэрмiнатары!
  Зоя стрэлiла з драбнейшай прылады i пацвердзiла:
  - Вядома так i ёсць!
  Даѓбанула з гарматы i Аѓгусцiна, выскалiѓшыся:
  - Я рудая чартоѓка!
  Раѓнула страляючы i Святлана:
  - Я жанчына-страла!
  Дзяѓчаты бiлi па японскiм узбярэжжы i падскоквалi пры гэтым.
  Яны ѓвогуле бабы якiх i не адшукаць! Нешта з разраду - каня на скаку спынiць, у палаючую хату ѓвойдзе!
  Наташа зноѓ стрэлiла i зараѓла, забiваючы масу японцаѓ:
  - Гэты непараѓнальны экiпаж, i самы вышэйшы пiлатаж!
  Зоя таксама цвiкнула i прачырыкала:
  - Не скончаны бой, нельга дадому!
  I паказала сваю доѓгую i ружовую мову.
  Пальнула i Аѓгустына, падмiргнула блакiтнымi i смарагдавымi вачыма:
  - За Русь святую будзем бiцца!
  Стрэлiла i Святлана, асляпляльна выскаляючыся:
  - За Расiю i свабоду да канца!
  I таксама падмiргнула сваiмi сапфiравымi вочкамi.
  Дзяѓчаты разышлiся нiбы сапраѓдны д'яблыцы. I iх нiхто не ѓ сiлах спынiць цi перамагчы.
  Наташа страляла i з захапленнем мармытала:
  - За Русь-матухну!
  Зоя вяла агонь i верашчала:
  - За цара-бацюхну!
  Лупiла i Аѓгусцiна, шыпячы:
  - Вялiкi рускi парадак.
  Хаця наконт апошняга ѓ дзяѓчыны былi сумневы. А дзiцячай, працоѓнай калонii Аѓгусцiна пераканалася, што хвалёнага савецкага парадку не iснуе. Можна, за сэкс i ад працы адкупiцца, i лiшнюю пайку атрымаць. А лагерныя работнiкi вельмi блудлiвыя жывёлы. Так што якi ѓжо ѓ СССР быѓ парадак. Не надта дзяѓчыне шанцавала. Але ѓ калонii, яна прывыкла бегаць басанож па снезе, i ѓ самы люты мароз у кароткай спаднiцы i напаѓголая. Загартавалася i набыла якасцi баявой машыны. Аѓгусцiна любiла бравiраваць тым, што прайшла калонiю.
  I што зараз ёй i сам чорт не брат. Зрэшты, не так ужо там i страшна было. Самi дзяѓчынкi-вязнi не такiя злыя як хлопчыкi. I больш-менш ладзiлi памiж сабой. А да халадоѓ Аѓгусцiна прывыкла вельмi хутка. Яна i на волi босая i ѓ адных трусiках па снезе бегала. I вось што дзiѓнага - абвыкаеш. I не страшна хадзiць па марозе. А мiкробы да Аѓгусцiны не лiплi, i яна амаль не стамлялася, калi пiлавала дрэвы, цi ѓкалывала на палях.
  Аѓгусцiна ѓвогуле паказала сябе ѓ калонii з лепшага боку, i яе нават часта ставiлi ѓ прыклад да iншых. I дзяѓчына навучылася там гуляць у шахматы. I ва ѓсiх выйгравала.
  Аѓгусцiна наогул чартоѓка вышэйшага разраду.
  Вось i зараз як пальне, ды самураяѓ разнясе!
  Святлана таксама ѓрэзала, i замачыла масу супернiкаѓ. I яшчэ праспявала, скалячы зубы:
  - Месяцовыя кветкi i камянi... Мы японцаѓ пусцiм на шаблi!
  Наташа з паказным досцiпам заѓважыла, страляючы па японцах:
  - Мы дзяѓчаты мужныя, гэта факт!
  Зоя дзюбнуѓшы па самураях, пiскнула:
  - Жалезны факт!
  Няма ѓсё ж з усiх паражэнняѓ Расii, паражэнне ад Японii ѓ рэальнай гiсторыi было самым прыкрым. Тым больш прайгралi краiне вельмi моцна саступае i насельнiцтвам, i яшчэ больш тэрыторыяй, i эканамiчным патэнцыялам Расii. Не кажучы яшчэ што Русь матухна мела нашмат больш ваенных традыцый i досведу войн, чым Японiя. Ды i вiнтоѓка Мосiна, што была на ѓзбраеннi Расiйскай армii лепшая ѓ свеце. Яна i Вялiкай Айчынную вайну прайшла.
  Але самае прыкрае гэта наступствы гэтай вайны. Яны аказалiся непапраѓнымi. Расiя ѓпусцiла шанц далучыць да сябе Кiтай. I стварыць Жэлтаросiю. I гэта прывяло ѓ будучынi да з'яѓлення кiтайскага монстра. I крушэння царскай iмперыi, i з'яѓлення замест унiтарнай рускай дзяржавы iнтэрнацыянальна i федэральнага СССР.
  Чырвоная iмперыя мела толькi адзiн плюс у параѓнаннi з царскай - камунiстычную, таталiтарную iдэалогiю, што карысталася вялiкай папулярнасцю ѓ свеце. I гэта было моцным бокам.
  Аднак камунiстам фатальна не шанцавала на правадыроѓ. Пасля Сталiна якi i сам быѓ жудасны - кiравалi якiя нiкчэмнасцi, што iм i калгас даверыць стрымлiва.
  На гэтым фоне цары Раманавы, выгадна адрознiвалiся. I Аляксандр Першы, i Мiкалай Першы, i Аляксандр Другi, i Аляксандр Трэцi, ды i мабыць Мiкалай Другi былi выбiтнымi лiдэрамi i царамi Расii. Куды лепш, чым прыдуркаваты калгаснiк Мiкiта Хрушчоѓ, якi не можа вымавiць двух слоѓ без паперкi Брэжнеѓ, i тым больш Гарбачоѓ.
  Раманавы былi царамi паспяховымi, якiя пашыралi Расiю. За трыста гадоѓ iх праѓлення, Расiя вырасла ѓ дзесяць разоѓ па тэрыторыi i яшчэ больш па насельнiцтве.
  Несумненна Расiю не адбылося падзення Раманавых чакала вялiкая будучыня. У царскай Расii працэнт рускага насельнiцтва бы высокi, i iшла русiфiкацыя ѓскраiн. Паступова б iмпэрыя пераварыла б свае тэрыторыi, i стала б маналiтнай. I iндусы i кiтайцы, i чарнаскурыя з радасьцю сталi б падданымi расейскага цара.
  Расея мела адрозненне ад Брытанii, тым што мелi моцную царскую ѓладу, не прыгнятала ѓскраiны, а iх iнтэгравала. Калi ѓ Брытанскай iмперыi, у ангельцаѓ былi адны правы, а ѓ iндусаѓ куды меншыя, то ѓ Расii ѓсе народы былi раѓнапраѓныя. За выключэннем можа быць толькi яѓрэяѓ, якiя не вызнаюць Праваслаѓя - для iх быѓ цэнз аселасцi.
  Але затое iншыя народы мелi роѓныя правы з рускiм. Складалi шлюбы, змешвалiся, прымалi Праваслаѓе, i паступова iнтэгравалiся ѓ Вялiкарускае мора. Шкада, але бальшавiкi спынiлi гэты працэс.
  Слабасцю Расii было яшчэ i Праваслаѓе, якое ѓсё ж ёсць Хрысцiянства. Вера ад яѓрэяѓ i часткова элiнаѓ.
  Вучэнне пацыфiсцкае, i не зусiм зразумелае простаму народу. Сапраѓды, навошта Езусу iсцi на крыж? I галоѓнае цi можа Бог вiсiць на крыжы - выклiкаць упэѓненасць у перамозе i сваiх сiлах.
  Цi можа натхнiць на лаянку Хрыстос - якi вучыѓ, ударылi цябе па правай шчацэ - падстаѓ левую!
  Вядома ж не! Няѓжо можна быць iмперыяй i мець рэлiгiю пацыфiзму?
  Наогул для планеты Зямля - дабром была б адна iмперыя! А не гэты хаос i бардак!
  Адзiны ѓрад. Але якраз адкрыццё Яна, называе адзiную ѓладу на Зямлi - уладай антыхрыста! Няѓжо пасля гэта разумныя чалавек не скажа, што Бiблiя - дэструктыѓная кнiга?
  Чалавецтва павiнна быць адзiным. I на планеце павiнен кiраваць - Адзiн Кiраѓнiк! Хай нават тыран - але, адзiн! I адна пiрамiда ѓлады. Адна iмперыя.
  У гэтым плане Расiйская iмперыя Раманавых аптымальна падыходзiла для сусветнай гегемонii. Цары былi ѓ меру строгiя i дастаткова лiберальныя, каб жыць пры iх было нядрэнна. Нават прастытуцыя была легальнай! Куды вальней, чым пры "народнай" уладзе бальшавiкоѓ.
  Пасля таго як японцаѓ разграмiлi на ѓзбярэжжы, дзяѓчаты збiралi трафеi. Грошы - вядома не папяровыя, таксама патрэбныя. I розныя каштоѓнасцi.
  Наташа заѓважыла:
  - Золата ѓ Японii няшмат!
  Зоя пагадзiлася:
  - Не нажывешся!
  Аѓгусцiна паддала босай ножкай па каменьчыках i выдала:
  - За новы рускi парадак!
  Святлан пацвердзiла:
  - I нiякiх цвiкоѓ!
  Дзяѓчаты пакруцiлiся... Наташа падумала. Што вайна надакучыла i iм нечага не хапае. Добра было б мець яшчэ i пятага. Напрыклад, прыгожага хлопчыка на пабягушках. Вось менавiта хлапчукi iм i не хапае.
  I ѓвогуле чаму некаторыя лiчаць што творы з дзецьмi нецiкавыя?
  Бо дзiця можа быць i вынаходнiкам генiяльным, i палкаводцам, i iмператарам касмiчнай iмперыi, i генералам, i нават Госпадам Богам, творцам Сусветаѓ!
  На самай справе хлопчык можа ствараць светабудовы i ѓсталёѓваць свае законы. I гэта цiкава.
  Чым хлапчук горшы за дарослага чалавека. Няѓжо не можа хлопчык быць генiем? Можа, вядома ж! I палкаводцам таксама! I чаго хлапчук не цiкавы? Ён што не можа выратаваць сусвет? Цi стварыць яе? У фантастыцы зразумела!
  Сiла хлапчука можа быць каласальнай. Наташа падумала, добра б мець такога суперхлопчыка, якi б знешне заставаѓся б назаѓжды дзiцем. Бо так выдатна вечнае дзяцiнства цi юнацкасць. Як з узростам мужчыны губляюць у прыгажосцi i прывабнасцi. Зрэшты, калi жанчына да трыццацi пяцi гадоѓ яшчэ нiчога, то хлапчука ѓжо псуе барада, i валасы на целе, калi яму абмiне пятнаццаць. Наташа ѓздыхнула. Ды самы прывабны дзяцюк, калi ён безбароды i не валасаты. Узрост губiць у мужчын эстэтыку. I ѓ жанчын таксама. Прыгажосць знiкае з гадамi? I як гэта Бог дапускае?
  Эстэтычнасць i дасканаласць! Дзяѓчыны ѓ дваццаць гадоѓ найболей прыгожыя - свежыя, юныя i развiтыя! I не растуць у iх бароды, цудоѓныя целы, i няма маршчын i зморшчын.
  Пакуль не расце барада хлапчук падобны на дзяѓчыну. Але потым становiцца валасатым i неэстэтычным. Наташа таму i жадала знайсцi вечнага хлопчыка, якi мог стаць чальцом iх каманды. Яны вось чацвёрка глядзяцца гадоѓ на дваццаць - самы росквiт i свежасць прыгажосцi. А хлапчук каб не старэйшыя за пятнаццаць, можна i трынаццаць гадоѓ, каб была эстэтыка.
  I хлопчык патрэбен са звышздольнасцямi, каб не тармазiць каманду. Каб не быць яе клопатам.
  Наташа спытала Зою:
  - Пагадзiся нам чагосьцi не хапае?
  Зоя спытала:
  - I чаго менавiта?
  Наташа з усмешкай адказала:
  - Хлопчыка!
  Святлана хiхiкнула i прапанавала:
  - Нам патрэбен хлопчык-супермэн! А iнакш няма сэнсу!
  Наташка выскалiлiся i прапанавала:
  - Добрага хлапчука знайсцi цяжка! Каб быѓ такi што сам нам бы дапамагаѓ, а не быѓ клопатам!
  Зоя пагадзiлася:
  - Ды такi нам i патрэбен!
  Аѓгустына хiхiкнула i прыжмурыѓшыся сказала:
  - А дзе возьмеш? Дзе возьмеш А?
  Наташа прапанавала:
  - А што, калi начараваць? Гэта ж iдэя!
  Святлана разрагаталася:
  - Начараваць хлапчука?! Гэта выдатна!
  Зоя захоплена прапанавала:
  - Зробiм магiю! I будзе шырокае кола!
  Ваяѓнiцы вiдавочна былi настроены весела. Iм хацелася чагосьцi больш уражлiвага. I атрымаць у каманду пятым хлапчука - гэта крута!
  Па шляху дзяѓчынкам траплялiся палонныя японцы. Яны падалi нiцма, i цалавалi прыгажуням босыя ногi. Дзяѓчаты даволi бурчэлi. Яны адчувалi сябе заведзенымi.
  Наогул як прыгожа жанчына ножкi цалаваць, i асаблiва круглыя пятачкi.
  Дзяѓчаты ж крочылi горда выпучыѓшы грудзей. Iх выгляд быѓ такi рашучы i беззваротна вiдаць, яны нумар адзiн. I ва ѓсiм будуць мець першынство.
  Наташа заѓважыла:
  - Будзь я б Богам, то зрабiла б усiх людзей прыгожымi як эльфы. Каб было эстэтычна!
  Анжалiка хiхiкнула, заѓважыѓшы:
  - Прыгожых людзей i мучыць прыемна. Ва ѓсякiм разе, я б нiколi не знявечыла б жанчыну, ператвараючы ѓ старую. Гэта было i мне брыдка! Юнацтва як яна прыгожая!
  
  
  
  НЕПЕРАМОЖНАЯ ЧАЦВЕРКА КРАСАВIЦ
  Расiйскi мiнаносец з легендарнай чацвёркай прыкметна зрабiѓ радзей i меншы японскi флот. Ужо надышоѓ сакавiк, але эскадра Каляднага яшчэ не прыйшла ѓ Порт-Артур.
  Затое рускiя войскi захапiлi ѓсю тэрыторыю Карэi. Стала цяплей.
  Наташа плавала ѓ моры, iх мiнаносец патрапiѓ запасы.
  Дзяѓчына спытала напарнiцу:
  - Што ты думаеш нас далей чакае?
  Зоя ѓпэѓнена адказала:
  - Перамога! Палова японскага флота пацеплена, войска на сушы пабiта. Я думаю ѓжо без нас царская iмперыя адолее!
  Анжалiка жорстка заѓважыла:
  - Я мяркую, што лепш за ѓсё было б вярнуцца ѓ Вялiкую Айчынную вайну, i дапамагчы войскi Молатава ваяваць з Гiтлерам.
  Святлана з сумневам пакiвала галавой:
  - Але ж мы на жаль не ведаем як гэта зрабiць!
  Наташа прапанавала:
  - Можа быць... Паспрабаваць зноѓ наш танк разагнаць?
  Зоя з хiтрай ухмылкай прапанавала:
  - Не думаю што гэта вынахад... Зрэшты, пакуль мы яшчэ не прымусiлi капiтуляваць Японiю. А самураем трэба даць так моцна па рагах, каб адбiць паляванне супраць Расii рыпацца.
  Святлана кiѓнула светлай галоѓкай:
  - Вось вось! Я баюся падчас першай сусветнай, Японiя можа ѓдарыць нам у спiну, каб узяць рэванш за паразы. Гэта можа i ёсць галоѓная пагроза нашай бяспецы!
  Аѓгустына блiснула вачыма i рыкнула:
  - Тым больш нам варта разграмiць усiх самураяѓ! Каб не было чым ударыць! А Гiтлер куды дзенецца? Прыйдзе да свайго канца! Такое зло доѓга не iснуе - само сябе спальвае!
  Зоя адзначыла:
  - Пятнаццаты год Вялiкай Айчыннай вайны... Жудасна доѓга гарыць канфлiкт!
  Наташа свiснула i прачырыкала:
  Бушуе ѓ сусвеце вайна,
  Разбураць забiваць без прычын...
  Сарваѓся з ланцуга Сатана -
  I гора прыйшло разам з iм!
  
  I хто спынiць паток,
  Крывавых ашалелых рэк,
  Прамень лазера ѓсадзiць у скронь,
  I ва ѓспышцы знiк чалавек!
  
  I такое бязмежжа,
  Затапiѓ светабудову ...
  Чалавецтва сумны надзел,
  Цярпець зло - пакута!
  Дзяѓчаты спявалi i шлёпалi босымi ножкамi па вадзе. Яны такiя вясёлыя i непасрэдныя. Проста цудоѓны параснiк вясёлай армii. I вязе iм, i на вайне яны як правiла бадзёрыя.
  Мiнаносец ужо заканчваѓ пагрузку. Дзяѓчынкi, дапамаглi матросам. Потым заскочылi на карабель. Нiбы жвавыя скакуны, i ѓ iх iскрыцца, клекоча энергiя.
  Мiнаносец адплыѓ, а васьмiцалевая гармата-забойца напагатове. дзяѓчыны збiраюцца паляваць i прабiваць любыя караблi.
  Наташка хiхiкае i гладзiць казённую частку гарматы сваёй босай ножкай. I прамаѓляе:
  - Цяпер мы возьмемся за японцаѓ!
  Зоя пацвердзiла:
  - Вось i возьмем, усiх парвем!
  Аѓгустына пляснула голымi, круглымi пятачкамi i вякнула:
  - А каго ѓ хвалi знойдзем! А каго на дне знойдзем! З тым жартаваць не станем!
  Святлана ѓзяла i гарлапанiла:
  -На часткi разарвем! На часткi разарвем!
  Наташа тузала голымi каленкамi. Вось i першая ахвяра. Японскi эсмiнец.
  Вогнезарная Аѓгустына аблiзнулася:
  - Вось птушаня ѓжо вылупiлася. Зараз яго абскубам!
  Наташа скамандавала:
  - Зараджай гармату! Рыхтуйся!
  Зоя пляснула губкамi i прашаптала:
  - Пiянер заѓсёды гатовы!
  Аѓгустына свiснула i выскалiлася:
  - Будзе здабыча!
  Святлана ахвотна пацвердзiла:
  - Ды будзе!
  Дзяѓчаты ѓзялi на мушку варожы эсмiнец. Зоя навяла казённую частку пры дапамозе босых ножак. I нацiснула пальчыкамi сваiх хупавых нiжнiх канечнасцяѓ.
  Снарад вылецеѓ па дузе. Пранёсся i дзюбнуѓ прама ѓ адтулiну трубы. I эсмiнец возьме i iрване з усяго размах. Як разлятаюцца металiчныя абломкi. I гарыць метал...
  Наташа ѓсклiкнула з аскалам жамчужнымi, i зiготкiмi нiбы дыядэма зубамi, равячы:
  - У труну ѓвагналi так-сяк, а самы моцны бумеранг, усё ѓскрыкваѓ i сплёѓваѓ i шчыльна ѓтрамбоѓваѓ.
  Зоя ѓхмыльнулася, i прашаптала са скачком выдала:
  - Маланка ѓдару, перамагаем мы нездарма!
  Анжалiка хiхiкнула i заѓважыла:
  - Колькi я ѓжо раздрабнiла фашыстаѓ. Гэтулькi ѓ труну ѓвагнала. I японцаѓ можа ѓжо i больш... Але чаму, мы толькi i забiваем i забiваем!
  Святлана па-фiласофску заѓважыла:
  - Забiваць лепш, чым памiраць!
  Наташа пагадзiлася:
  - Вядома, ужо лепш апярэджваць, чым апярэджаным быць!
  Зоя пацвердзiла:
  - Ужо лепш наступаць, чым у страху адыходзiць!
  Анжалiка хiхiкнула i выдала:
  - Рускiя не здаюцца, а робаты не хварэюць!
  Святлана хiхiкнула i рыкнула:
  - Затое робаты ламаюцца!
  Наташа заѓважыла з аскалам зубоѓ:
  - Некаторыя прэзiдэнты як гемарой!
  Зоя пацвердзiла:
  - А некаторыя правадыры i генсекi яшчэ горшыя!
  Анжалiка выскалiла зубкi i выдала:
  - А робатаѓ у свеце няма!
  Святлана хiхiкнула i раѓнула:
  - Затое ёсць баявыя лiнкоры!
  Наташа выдала:
  - I з поѓным разгромам!
  Зоя стала падскокваць, выгiнацца. Разгойдваць сцёгнамi, варушыць мовай, i ваяваць.
  Дзяѓчына пiскнула:
  - Будзе разгром Японii!
  Анжалiка хiхiкнула i выгукнула:
  - За бацюшку-цара Мiкалая Другога!
  Святлана паправiла:
  - Мiкалая Вялiкага!
  Наташа ѓзяла i падскочыла з лютасцю i ровам:
  - Слава цару Мiкалаю Другому!
  Зоя прашыпела:
  - За цара Вялiкага!
  Анжалiка лагiчна заѓважыла:
  - У цара Мiкалая Другога ёсць усе шанцы перасягнуць Пятра Першага!
  Святлана хiхiкнула i выдала:
  - Пётр Першы, Пэрл падаѓ першы, паказаѓ, прыклад, палку!
  Наташа разрагаталася i выдала:
  - Вызначана гэта так!
  Дзяѓчыны выбралi новую мэту. У дадзеным выпадку крэйсер. Нацэлiлi гармату.
  Наташка хiхiкнула:
  - Разнясём у кучу металалому!
  Зоя ѓзяла i праспявала:
  - Па моры караблiкi плаваюць... I жабы ѓ возеры гучна квакаюць!
  Анжалiка выпусцiла з-за рота бутэлечку, i выдала:
  - Ах жабы! Жабы! Жабы!
  Святлана хiхiкнула i раѓнула:
  - I з псiхушкi!
  Наташка ѓзяла i стала наводзiць гармату на варожы крэйсер. Дзяѓчаты рабiлi зрэшты гэта сiнхронна i вельмi спрытна. I гармата злавiла на прыцэл карабель краiны ђзыходнага Сонца.
  Наташа заѓважыла з усмешкай:
  - Японiя наш годны супернiк. Але тым больш ганарова яе перамагчы!
  Зоя з гэтым пагадзiлася, скалячы зубы:
  - Мы проста абавязаны перамагчы!
  I правяла рубам далонi па горле.
  Дзяѓчынка для стральбы выкарыстоѓвала босыя пальчыкi ног. Яна была непасрэдная i крутая. А валасы колеру сусальнага золата. Такая вось красуня, агрэсiѓная i добрая адначасова. А ножкi ѓ яе такiя вось прыгожыя, хупавыя, точаныя. Ужо шмат гадоѓ дзяѓчыны i зiмой i летам ваююць басанож. I яны такiя прыгожыя. I босымi ножкамi дзерцiся куды спрытней.
  Зоя нацiснула на гашэтку. Яна сама трапная з чацвёркi. I снарад апiсаѓшы дугу паляцеѓ да крэйсера. Японец нiбы наткнуѓся на важкi кулак. Яго добра трасянула. I карабель раскалоѓся. Уверх панеслiся слупы дыму i лютага агню!
  Аѓгусцiна ѓзяла i захоплена зароѓ:
  - Бескарысна прасiць у лютага звера лiтасцi!
  Святлана прашыпела ѓ лютасцi:
  - I агнём i мячом, усiх няверных смецем!
  Наташа адчуваючы на белым канi, прачырыкала:
  - Хоць паверце, хоць праверце! Але ѓчора прыснiлася мне! Нiбы iмчалiся на японцаѓ, на срэбным канi! I скакалi гэтыя конi, па палях i па лугах. I нейкi Арызоне, на кале вiсiць Садам!
  I дзяѓчынка як засмяецца! I зубкi жамчужныя пакажа, i язычком варухне.
  Зоя ѓзяла i прачырыкала, скалячы зубкi:
  - Басаногая мара! У раба мужчыну ператварае прыгажосць! I пасля смерцi ён не здабудзе спакой! Я душу Д'яблу аддам за ноч з табой!
  I залатавалосая прыгажуня, узяла i страсянула кучарамi колеру сусальнага каштоѓнага металу.
  Дзяѓчына i на самай справе найвышэйшага пiлатажу! I прыгажосцю не пiсанай.
  Пасля чаго некалькi юны юнг сталi масажаваць дзяѓчатам целы. А ваяѓнiцам гэта так прыемна. I яны буркуюць ад задавальнення. Эх гэтыя хлопчыкi, якiя ѓ iх спрытныя пальчыкi. А калi яшчэ юнгi ходзяць босымi ножкамi па спiнах ваяѓнiц. Заводзiць да аргазму!
  Але доѓга атрымлiваць асалоду ад масажам часу няма. Вось наперадзе японскi браняносец. Мабыць адзiн з апошнiх, буйных караблi флота яго iмператарскай вялiкасцi.
  Наташа свiснула, i прачырыкала:
  - Вось як, нiхто i не чакаѓ!
  I падмiргнула вочкамi ѓ якiх свяцiцца экстаз i сарказм.
  Зоя ѓпэѓнена вымавiла:
  - Патомiм супернiка, я ѓ гэта веру!
  Аѓгустына выскалiлiся, i блiснула жамчужнымi зубкамi, i выдала:
  - Наш дэвiз чатыры сонцы - тонеш сам - багну японца!
  Святлана з энтузiязмам праспявала:
  - Не вынiшчыць супернiк па рублi,
  З усходу лезуць нахабна самураi...
  Я люблю Iсуса са Сталiным,
  Хоць гнеѓ часам сэрца разрывае!
  I дзяѓчынка зноѓ паказаѓ сваю доѓгую мову. Ды яна ж такая выдатная i непасрэдная.
  Наташа ѓ лютасьцi праспявала:
  - Новы вермахт выпаѓз з касмiчнай дрыгвы,
  Хоча ѓ ланцугу пекла закаваць навек славян...
  Рускiя моцныя, моцныя калi адзiныя,
  На ѓдар рушыць услед, яшчэ адзiн удар!
  I дзяѓчына падмiргнула сваiм напарнiцам. Зоя пры дапамозе босых ножак навяла зброю. I усклiкнула:
  - Новы ход i пераварот!
  Пасля чаго вылецеѓ забойны снарад. Апiсаѓ арбiту па верхнiх пластах атмасферы. I трапiѓ у самы цэнтр браняносцы. Карабель скалануѓся, закалацiѓся i раскалоѓся. У яго хлынулi патокi вады, i браняносец узяѓ i пачаѓ тануць.
  Аѓгустына прапiшчала:
  - Гэты ход канём з мацюком!
  Святлана агрэсiѓна прашыпела:
  - Калi ён мяне прыкончыць матам! То я яго праз сцягно з захопам, цi ход канём па галаве!
  Наташа плюнула. Працерла босай нагой па бранi i прачырыкала:
  - Жыццё толькi iмгненне памiж мiнулым i будучыняй! I за яго толькi ты i трымайся!
  Зоя заѓважыла:
  - А вунь i мiнаносец паѓзе. Прыляпнем яго цi няхай жыве?
  Наташа агрэсiѓна выскалiлiся i раѓнула:
  - Вядома ж прыляпнем! Чаго цырымонiцца!
  Дзяѓчынкi хутка закiнулi ѓ казённую частку гарматы бранябойны снарад. Пасля чаго Зоя навяла босымi ножкамi гармату. Мэта быѓ мяльчэй, i патрапiць складаней. Зрэшты, яшчэ галоѓнае - як патрапiць. Дзяѓчына прыжмурылася, зрабiла на грудзях Калаѓрат. Выпусцiла забойны снарад.
  Той апiсаѓ дугу, i як лупне па самураем.
  Мiнаносец раскалоѓся...
  Наташа прашыпела:
  - Качай жалеза лысагаловы! Ты павiнен быць трывалым як сталь!
  Аѓгустына пацвердзiла:
  -Качай жалеза! Качай!
  I выскалiла зубы, якiя каштуюць даражэй за дыядэму султаншы.
  Наташка заѓважыла, падрыгваючы босымi ножкамi:
  - Вось зараз бы хлопцаѓ цэлы б гарэм!
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Мужчынскi гарэм - гэта крута!
  Аѓгустына прашыпела з лютасцю:
  - Вось бы мець альфонса!
  Святлана пацвердзiла:
  - Для гульнi альфонсы гэта супер!
  Наташка прыжмурылася i заѓважыла:
  - Побач яшчэ мiнаносец! Трэба зблiзiцца i злавiць яго.
  Зоя прашыпела:
  - Мы дзiкiя валькiрыi...
  Дзяѓчынкi нагналi мiнаносец i навялi прыладу. Узялi i лупанулi па караблi.
  На гэты страляла пры дапамозе босых пальчыкаѓ ножак Аѓгусцiна. Мiнаносец лопнуѓ i пачаѓ тануць.
  Рудая гарпiя праспявала:
  - Генiяльны апломб!
  Наташа выдала:
  - Велiч рускiх прызнала планета,
  Ударам мяча паламалi фашызм...
  Нас любяць i шануюць усе нацыi свету
  Iдзе народ усёй краiнай у камунiзм!
  Зоя агрэсiѓна прачырыкала:
  -Слаѓся Айчына, наша свабоднае,
  Дружбы народаѓ апора на стагоддзе...
  Сiла законная, воля народная,
  Бо за адзiнства просты чалавек!
  I дзяѓчынка як плясне босымi, стройнымi ножкам па метале. Яна наогул дзяѓчына на рэдкасць прыгожая, i вельмi ѓ яе зiготкiя валасы.
  Ды i iншыя дзяѓчынкi вельмi добрыя. Мускулiстыя, стройныя целы, моцныя шыi, i бiцэпсы.
  Аѓгусцiна ѓзяла i праспявала:
  - Велiч святой Расii,
  З руiн вайны адродзiм,
  Рускi Род вялiкая Мiсiя,
  Выстаiм i зноѓ пераможам!
  Наташа папярэдзiла:
  - Вось яшчэ адзiн мiнаносец! Час ѓзяць яго на прыцэл!
  Рудая шэльма ѓсклiкнула:
  - Само сабой - возьмем!
  I разгарнула прыладу. Расiйскi мiнаносец быѓ самы хуткаходны ѓ Цiхаакiянскай эскадры. I ѓсiх супернiкаѓ даганяѓ.
  Вось японцу пайсцi не ѓдалося. Уразiлi яго дзяѓчаты з дыстанцыi. Разламалi машыну i прымусiлi тануць, нiбы праткнутую шыну.
  Аѓгустына праспявала:
  - Мiльгаюць кварталы, i скакаць стрэмна!
  Наташа агрэсiѓна заѓважыла:
  - А што ѓ нашым свеце не стрымлiва!
  Аѓгустына падмiргнула юнгам:
  - Памасiруйце нас хлопчыкi!
  Рабяты прынялiся за працу. Падлеткi масажавалi дзяѓчынак, а тыя ад гэтага млелi. Падабаецца ж iм такое.
  Зоя скалячы зубы, заѓважыла:
  - А на вайне весяла, толькi чагосьцi ѓсё роѓна бракуе...
  Наташа скалячы зубкi, прапанавала:
  - Тэлевiзара!
  Аѓгустына прабуркавала:
  - Вось тэлевiзар самае тое i ёсць!
  Святлана раѓнула:
  - А мы свой зробiм! Гэта дакладна!
  Чацвёрка ваяѓнiц настроiлася больш, чым рашуча. Вось яны яшчэ адзiн мiнаносец падлавiлi, i па iм рашуча стукнулi. Разбiлi трубу, i прымусiлi тануць.
  Наташа ѓзяла i праспявала з аскалам зубоѓ:
  - Мы ѓсё сатрэм!
  Аѓгусцiна дадала:
  - У зубны парашок!
  Дзяѓчына даволi завуркатала, калi яе ножкi сталi масажаваць двое хлопчыкаѓ. Яны расцерлi цвёрдыя падэшвы рудай гарпii. Потым паказыталi каленкi, пагладзiлi шчыкалатку.
  Аѓгусцiна адчувала сябе вельмi добра, нiбы заведзеная.
  Зоя з усмешкай адказала:
  - Мы станем у шахматы гуляць, i хлопчыкi нас цалаваць.
  Дзяѓчаты знялi з сябе станiкi i дазволiлi юнгам абсыпаць клубнiчных грудзей пацалункамi. Дык гэта ѓсё было выдатна. А калi вусны хлапчукоѓ табе лiжуць соску, то гэта выдатна. Нiбы кавун салодкi ядуць.
  Наташка заѓважыла, скалячы зубы:
  - Мы ваяѓнiцы такога ѓзроѓню, што зможам зруш i тытана. Так яно i ёсць.
  Зоя пагадзiлася з гэтым:
  - Так яно i ёсць!
  Аѓгустына заѓважыла:
  - Калi цябе цалуюць юнакi гэта так прыемна! Эх да чаго спяваюць целы!
  Святлана пацвердзiла:
  - Нiбы ѓ мёдзе вышмаравалася!
  Наташа дасцiпна раѓнула:
  - Нават мёд горкi, калi ѓ iм тонеш!
  I паказала сваю доѓгую, ружовую мову!
  Дзяѓчыны тут i такiя юрлiвыя. I прыгожыя, i сэксуальныя. Яны толькi i жадаюць што з юнакамi кахацца. Прама як у хентай.
  Наташа з хваляваннем спытала:
  - Як вы думаеце, нашы ѓстаяць супраць гiтлераѓцаѓ?
  Зоя ѓпэѓнена вымавiла:
  - Зло не бывае ѓсёмагутным!
  Аѓгустына з жорсткасцю ѓпусцiла:
  - Гледзячы што ёсць зло!
  Святлана з лютасцю паведамiла:
  - Дабро i зло паняцце адноснае!
  Наташа кiѓнула i хiхiкнула:
  - Ды вельмi нават адносныя!
  Зоя лагiчна заѓважыла:
  - Колькi мы ѓжо японцаѓ забiлi. А бо рэальна прыйшлi заваёѓваць iншыя землi!
  Аѓгустына ѓ адказ зароѓ:
  - Усё вакол расiйскае, усё вакол маё!
  Святлана закрычала:
  - Слава Вялiкай Расii!
  Наташка хiхiкнула i вякнула:
  - Увесь свет будзе наш! Бо мы так хочам!
  I дзяѓчынка блiснула жамчужнымi зубкамi.
  Зоя прабуркавала, скалячы зубы-iклы:
  - Усё чалавецтва калi-небудзь ды стане адзiным! Бязмежны космас скарыцца нам!
  Аѓгустына разанула, кiнула босымi пальчыкамi ножак кiнжал, i выдала з апломбам:
  - Будзем на Марсе!
  Святлана ѓ адказ агрэсiѓна прапанавала:
  - Давайце захопiм увесь свет!
  Наташа адказала з усмешкай:
  - Кажуць калi б дынастыя Раманных не ѓпала б, то Расея стала б сусветнай iмперыяй!
  Зоя прачырыкала:
  - Нас цiсне цяжар арды,
  Нас цiсне ярмо басурман...
  Але ѓ нашых жылах кiпiць,
  Вера славян!
  Аѓгустына прашыпела ѓ адказ:
  I ад Чудскiх берагоѓ,
  Да ледзяной Калымы...
  Усё гэта наша Зямля,
  Усё гэта мы!
  Святлана заѓважыла скаля зубкi:
  - Русь пад фашыстамi не прагнуцца! Хоць вайна iдзе ѓжо пятнаццаць год!
  Наташа i дзяѓчынкi пацяплiѓ яшчэ два мiнаносца i эсмiнец.
  Пасля чаго вярталiся вясёлыя i са здабычай. Дзяѓчаты радавалiся шчабяталi.
  Наташа прачырыкала:
  - Хоць лёс-зладзюжка, здабыча не капейка!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Стромка мы паваявалi!
  Аѓгустына прабуркавала:
  - Па-генеральску!
  Святлана дадала, выскаляючыся:
  - Па-маршальску!
  Пакуль дзяѓчатам весела, а iншым не так прывольна. Юнгу якi трапiѓ у палон палалi японцы.
  Спачатку сарвалi з хлопчыка ѓсё адзенне, i паласавалi бiзуном. Бiлi двое буйных японцаѓ у двух бакоѓ. Хлопчык спачатку ѓскрыкун, потым сцiснуѓ зубы i паспрабаваѓ вытрымаць, без крыкаѓ i стогнаѓ. Жыллёвае, загарэлае цела падлетка ѓздрыгвала ад укусаѓ бiзуноѓ. Лопнула карычневая скура, палiлася кроѓ. Хлапчук неѓзабаве тузануѓся i зацiх. На яго каты вылiлi вядро халоднай вады.
  Потым да голых грудзей паднеслi палоску распаленага жалеза. Прыклалi да мускулiстых грудзей хлопчыка якi пыхкае жарам метал. Юнга прагарлапанiѓ i ад болевага шоку страцiѓ прытомнасць.
  Яго зноѓ аблiлi ледзяной вадой. Хлопчык прыйшоѓ у прытомнасць не адразу. Калi ачуѓся, то ѓжо дзве распаленыя палосы жалеза былi гатовыя, i iх прыклалi ѓ босым падэшвам юнгi. Зноѓ нечалавечы крык, i адключка.
  Затым раны i апёкi палоннага хлопчыка пасыпалi соллю, i пакiнулi юнгу вiсець прывязаным да мачты.
  Падчас катавання каты практычна не задавалi пытанняѓ. Проста вымешвалi на палоннiку сваю злосць, за вялiкiя страты флота, i разгром на сушы.
  Хлапчук страшна мучыѓся... Каб не адразу памёр, яго аблiлi вадой, i знялi з мачты, даѓшы адпачыць пару дзён.
  А затым катаванне працягнулася. Хлапчука зноѓ прыпяклi распаленым жалезам i адлупцавалi. Потым павесiлi на прэнг выварочваючы суставы. Паднiмалi ѓгару i рэзка скiдалi ѓнiз - выкручваючы рукi.
  Пасля катаванняѓ хлопчык быѓ лiтаральна ѓвесь сколат, абпалены, спаласаваны. Ды яшчэ яго цела было пакрыта жудаснымi язвамi раз'едзенымi соллю.
  Хлапчука зноѓ давалi адпачыць вымылi, працерлi спiртам, што вельмi балюча. Далi падпалiць язвам i рассячэнням, а таксама апёкам, i зноѓ на прэнг.
  Самае дурное, што юнга мала што ведаѓ, i цi наѓрад хлопчык мог шматлiкае распавесцi. Але каты катавалi доѓга i вытанчана. Вось напрыклад знайшлi новую муку - сталi свiдраваць здаровыя зубы. Ну, што з катаѓ возьмеш? У iх сумлення, як у бульдозераѓ. А можа, i менш.
  Тым больш хлапчука яшчэ i з дапамогай распаленага дубца гвалтавалi. Вось садысты.
  Наташа хаця i не ведала пра гэта, але мабыць здагадвалася. I таму ѓзяла i скалячы зубкi, кiнула кiнжал у выявы мiкада. Пасля чаго прачырыкала:
  - Мы будзем бiцца да канца! Прымусiм ва ѓнiсон стукаць сэрцы!
  I зноѓ выпусцiла iскры з вачэй! Вось такая гарэзная дзяѓчынка!
  Зоя ѓзяла i правiшчала:
  - Я басаногая мара! У раба мужчыну ператварае прыгажосць!
  I дзяѓчына голымi пяткамi блiснула...
  Аѓгусцiну масiравалi хлапчукi. Дзяѓчына была ѓзведзенай i цудоѓнай. Адчувалася, што гэтая рудая, лiтаральна пасланнiца нябёсаѓ i можа парваць нават Чынгiсхана.
  Дзяѓчына ладна прасунулася i ажыла. Яна ѓвогуле прыгажуня самага высокага палёту.
  I калi ѓжо завiшча, то мала нiкому не здасца.
  Святлана скаляла зубкi, вякнула:
  - За Русь святую будзем бiцца! I нават памiраючы пераможам!
  Наташа лагiчна i разважлiва заѓважыла:
  - Лепш не памiраць!
  Дзяѓчаты аддалiся ѓ абдымкi хлапчукоѓ, якiя iх масажавалi. Усё роѓна рабiць пакуль не было чаго. Нi тэлевiзараѓ, нi кампутараѓ, нi Iнтэрнету.
  Так што няхай цябе гладзяць i масажуюць. Ад галавы да пятак няхай мацаюць хлапчукi рукамi, а потым ходзяць босымi ножкамi. Можна i самiх падлеткаѓ паказытаць, i памацаць. Гэта так прыемна.
  Наташа спытала ѓ Святланы:
  - Падабаецца калi цябе лашчаць хлапчукi?
  Дзяѓчына адказала:
  - Вельмi нават!
  Наташка прапанавала:
  - Давайце тады хлапчукоѓ крыху памучаем...
  Аѓгусцiна з энтузiязмам пагадзiлася:
  - Вось вось! Плёткамi iх апрыходуем! Добранька высечам!
  Святлана паказала мову i пiскнула:
  - Добрая думка! Палкамi па пятках юнгам!
  Зоя запярэчыла:
  - Хлопчыкам будзе балюча!
  Наташа засмяялася i паказаѓ мову:
  - Няхай нават i балюча, затое крута!
  Аѓгусцiна аблiзнуѓшыся, заѓважыла:
  - Ножкi ѓ хлапчукоѓ прыгожыя... Яшчэ ѓ iх яны не паспелi сапсавацца.
  I дзяѓчына засмяялася, i выскалiла жамчужныя зубкi.
  Святлена прапанавала з аскалам зубоѓ:
  - Дзяѓчыны бываюць розныя, зялёныя, белыя, чырвоныя! Але ѓсiм аднолькава жадаецца, на палцы заварочацца!
  Ваяѓнiцам стала смешна i яны пачалi шчыпаць хлапчукоѓ. Цiснулi юнг i хiхiкалi сабе. Сiмпатычныя тут хлопчыкi. Як iх прыемна здушыць, пацярзаць.
  Потым дзяѓчыны i сапраѓды, сталi ѓстаѓляць босыя ножкi юнг у калодкi, i лупiць па голых, круглых пятках бамбукавымi палкамi.
  Наташа скалячы зубкi, заѓважыла:
  - Усё будзе добра, я гэта ведаю!
  Хлапчукi iмкнучыся стрымаць стогны. Дзяѓчаты бiлi даволi моцна, але так, каб не пакалечыць. Такая вось Фалака. Палкi акуратна клалiся на падэшву, прымушалi гусцi ад напружання жорсткую скуру. Потым нават з'яѓлялiся пухiры ад удараѓ.
  Зоя хiхiкала i скалiлася, вымавiѓшы:
  - Я люблю белы колер! Хлопчык па-зверску мной збiты атрымае мноства цукерак!
  Аѓгустына таксама былi дзецюкi па пятках, i скалiлася:
  - Нафарбаваѓшы вусны азвярынам, я выходжу на променад! I зоркi свецяць мне прыгожа, i сiмпатычнае пекла!
  Святлана хiхiкнула i рыкнула:
  - Будзем бiць усiх гэтых самураяѓ! Пад напорам сталi i агню!
  Наташка таксама выскалiлася i прагудзела:
  - Але выведка даклала сапраѓды! Што ворагаѓ лiтаральна легiён!
  Зоя прарычала:
  - Мы ворагаѓ у сарцiры ѓсiх замочым! Таму што Сталiн такi моцны!
  Аѓгусцiна з трывогай заѓважыла:
  - Дык жа Сталiн памёр!
  Святлана ѓ адказ закрычала:
  - Не! Таварыш Сталiн несмяротны!
  Наташа хiхiкнула i адказала:
  - А што... Ужо пяцьдзесят пяты год! Мы можам узяць i прайграць рэальна!
  Зоя агрэсiѓна заѓважыла:
  - Без нас СССР рэальна прайграць можа!
  Аѓгустына прачырыкала з апломбам:
  - Усё стане лепш, калi мы вернемся! I наогул мы здабываем такую фенаменальную сiлу!
  Наташка з гэтым пагадзiлася, блiскаючы сапфiравымi вачыма:
  - Страшна нават жудасць!
  Зоя пiскнула:
  - За Ленiна i Сталiна будзем бiцца да самай перамогi!
  Дзяѓчынкi паплылi на мiнаносцы... Пакуль яшчэ толькi выйшлi ѓ мора.
  Зоя ѓспамiнала сваё першае заданне ѓлетку сорак першага года. Тады выйшла каб перадаць загад памежзаставе. Дзяѓчына, амаль дзяѓчынка iшла ѓ сандалях, у iншы горад. Але патрапiла пад дождж, i сандалi размоклi. Каб яны не развалiся Зойка зняла iх пайшла басанож.
  Спачатку цёплы пыл казытаѓ падэшву, былiнкi травы калолi дзяѓчынку ѓ пяткi амаль прыемна. Але праз пару гадзiн з нязвычкi сталi ступнi гарэць.
  Зойка цярпела, хоць да канца дня ѓжо закульгала. Начаваць ёй прыйшлося ѓ стозе сена, балазе ночы цёплыя.
  Прыснiлася ёй нiбы гараць вёскi, палаюць хаты. I бегаюць галышом прыгожыя дзяѓчыны. А тут i чэрцi з'явiлiся з хвастамi i рагамi. Яны скакалi разам з дзяѓчынкамi.
  Зоя з iмi крочыла, азiралася, i скурчылася. Да яе падскочыѓ чорт, такi хупавы з вусамi, i рухомым хвастом. Галантна пакланiѓся, нават зняѓшы трыкутку, пасля чаго вымавiѓ:
  - Вiтаю цябе Зойка! Цяпер ты пекле!
  Дзяѓчына спалохана пралепятала:
  - I што мяне будуць мучыць?
  Чорт у адказ пакланiѓся яшчэ раз i адказаѓ:
  - Не! Мы ж цывiлiзаваныя нячысцiкi! Як можна мучыць людзей! Тут у нас усё як у раi толькi лепш!
  Дзяѓчына i сапраѓды iшла па полi. Бачыла стракоз, буйных матылькоѓ, навокал было прыгожа. I дзяѓчаты ѓсё вакол юныя, i вельмi прыгожыя.
  Зоя раптам убачыла, што яна зусiм голая. Чорт бачачы яе збянтэжанасць, пробулькал:
  - Вас павiнны ѓ пекле як след абшукаць. Пасля чаго выдадуць самыя прыгожыя сукенкi на ваш выбар.
  Зоя сумелася i пачырванела:
  - Як гэта абшукаць? А навошта гэта?
  Чорт растлумачыѓ:
  - Пекла гэта накшталт турмы. Але турмы з гуманiстычнымi прынцыпамi. Усе жанчыны ѓ гэтай турме становяцца юнымi i прыгожымi. Але пры гэтым ператрус абавязковы. Так трэба. Але абшукваць цябе будуць д'ябалi.
  Зьявiлiся прыгожыя, рыжыя дзяѓчыны. Яны правялi яе ѓ бок люстэрка. Начапiлi на рукi тонкiя гумовыя пальчаткi. I сталi абмацваць Зою. Адна пачала зверху з валасоѓ, другая стала прасоѓвацца ад ног. Д'ябалi былi рудыя, у белых аблiпальны цела сукенках.
  Тая, што знiзу абмацала Зоi кожны пальчык на назе, пацерла пятачку, праверыла пад нагаточкамi пальцаѓ. Затым стала паднiмацца ѓсё вышэй да каленак. Iншая наадварот займалася валасамi, прапусцiѓшы праз пальцы кожную пасму. Вельмi спрытна гэта рабiла, амаль далiкатна. Потым пачала заглядваць у вушы.
  Д'ябалi iмкнулiся не прычынiць Зоi болю, але абшуквалi вельмi скурпулёзна. Шчупалi лiтаральна кожны сантыметр скуры, ад чаго дзяѓчына адчувала сябе вельмi прынiжанай. Потым ёй верхняя дзяѓчына стала правяраць ноздры, i палезла рукамi ѓ пальчатках у рот. А другая прыгажуня д'яблыца, аб жах сунула рукi прама ѓ цнатлiвае ѓлонне Зоi. I ад гэтага так балюча, што...
  Зоя прачнулася... Атраснулася... Яе кусалi мурашкi i сапраѓды аказалася вельмi непрыемна.
  Дзяѓчына паднялася, i хоць яшчэ да росквiту было далёка, рушыла далей. Сандалi яна па-ранейшаму несла ѓ руках, каб увайсцi ѓ горад не басаногай абарванкай.
  Яна яшчэ такая юная i не спазнала кахання хлопцаѓ. I кранальна выглядае босы, галодны.
  Праз гадзiну хаджэнне па дарозе ператварылася ѓ муку, для яшчэ не паспеѓшых агрубець босых ног дзяѓчына. Тады Зоя павярнула ѓбок i пайшла па траве.
  Ужо выпала раса, i ѓ ёй дзяѓчынка купала, свае збiтыя, падрапаныя ногi.
  Каб неяк зрабiцца весялей, Зоя заспявала:
  Я дзяѓчына простая камсамолка,
  Нядаѓна пiянеркаю была...
  Скала па канатам вельмi спрытна,
  Вельмi як кажуць прыгажосць мiлая!
  
  Але фюрар уварваѓся ѓ мiлую Расiю,
  Пагражае фашызму люты аскалаѓ...
  Але ѓсё роѓна дзяѓчынкi ѓсiх прыгажэй,
  Адкажам на каварны ѓдар!
  
  На славу нашай мацi вялiкай,
  Пойдуць хлапчукi смела памiраць...
  Спынiм навал нацыстаѓ дзiкi,
  Непераможнай будзе наша раць!
  
  Мне камсамолцы выдалi заданне,
  Хутчэй данесцi разведку ѓ штаб,
  Таму ты напружы дыханне,
  Каб не было ѓ сне ѓсiх слiзкiх жаб!
  
  Iду босая дзяѓчына па лузе,
  Хоць не са звычкi кралi гарадской,
  Спачатку добра, а пасля туга,
  Па жвiру дорага iсцi босы!
  
  Падэшвы моцна ад камянёѓ дубеюць,
  I выступае ад парэзаѓ кроѓ...
  Але сцягi на Айчынай ярка лунаюць,
  I будзе з намi Госпада любоѓ!
  
  Уславiм Iсуса волата,
  Якi вышэйшы i прыгажэйшы за ѓсiх...
  Калi народ i партыя адзiныя,
  Адсвяткуем поспех i поспех!
  
  Фашызму веру мы хрыбет зламае,
  Бо кожны войн з ясляѓ...
  Перамога будзе ѓ прамянiстым траѓнi,
  У геене ж зрынуць стань злыдзень!
  
  Ды славiцца зямля мая святая,
  Грымяць перамогi славы кастрычнiка...
  Хоць дзяѓчына ѓ зносках i босая,
  Пакутуе яна мiлая не дарма!
  
  За Радзiму мы прысвяцiлi сэрца,
  На славу залатой лiчы душы...
  Да поспеху прыадчынiлi шустра дзверцы,
  А злосць i падступства задушы!
  
  Ды будзь Расiя свету гегемонам,
  Парадак у сусвеце навядзi...
  Усiх супостатаѓ узнагародзi разгромам,
  I пешку правядзi жартам у ферзi!
  
  Хай будзе Русь мая ѓ сусветнай славе,
  Няхай у ёй на Марсе яблынi квiтнеюць...
  У савецкай, чырвонай, лютай дзяржаве,
  Народ у рэальнасць увасобiць мару!
  
  Мы зробiм Iмя па бацьку вялiкiм,
  Паколькi камсамолкi страмчэй за ѓсiх...
  Падтрымаюць на iконах святых аблiччы,
  Мы пераможам пакiнуѓшы ѓ сэрцы грэх!
  
  
  
  КАЛI Б IМПЕРАТАР ПАВЕЛ ЗАСТАђСЯ БЫ ЖЫђ!
  Замах на iмператара Паѓла не адбылося. Змова была раскрытая. У прынцыпе, гэта магчыма. I цар Расii застаѓся жывы. Павел павёѓ некалькi iншы, адрозны ад рэальнасцi палiтычны курс - саюз з Напалеонам. Калi ѓ яго бацькi кумiрам быѓ Фрыдрых другi, то ѓ Паѓла такiм генiем i выявай пакланення стаѓ Напалеон Банапарт.
  Але кожнае рашэньне мае свае плюсы i мiнусы. I невядома што больш выгадна Расii: падзялiць з Прусiяй Польшчу i Аѓстрыю, або ваяваць дзеля ѓсходняй Прусii.
  Ва ѓсякiм разе iмператар Павел вырашыѓ падзялiць Еѓропу з Напалеонам Банапартам.
  Кутузаѓ уварваѓся ѓ Аѓстрыю з усходу, а Напалеон з Захаду. Было ѓсё ѓзгоднена. Аѓстрыйцы пад падвойным ударам аказалiся хутка разгромленыя.
  Расея атрымала сабе частку Польшчы разам з Кракавам, i Галiцыю. Францыя адабрала Iталiю i адрэзала Аѓстрыю ад узбярэжжа. Раздзел аказаѓся хуткiм. Потым рушыла ѓслед вайна з Прусiяй. Таксама перамогi хуткiя, нiбы ѓ кiно. Генiй Напалеона i доблесць рускiх войскаѓ. Кантрудары i зруйнавальныя перасоѓваннi.
  Расiя забрала сабе землi па самую раку Ордэр. Францыя таксама пашырыла свае ѓладаннi. Адбылася бiтва Руска-французскай эскадры i ангельцаѓ на чале з Нэльсанам. Генiй Ушакова перамог. Англiчане былi разбiты. I вось рушыла ѓслед высадка французскiх i рускiх войскаѓ у Брытанii. Заваяванне ангельцаѓ, i ѓсталяванне гегемонii Францыi i Расii.
  Напалеон i iмператар Павел параднiлiся i iх саюз стаѓ трывалы. Наступнай ахвярай сумеснай вайны, стала Турцыя. Асманы ѓжо аслаблi i вядома супрацьстаяць сумеснаму прасоѓванню двух вялiкiх iмперый не маглi.
  Рускiя войскi прасовалiся досыць хутка i зайшлi ѓ Закаѓказзе. А французы з баямi ѓварвалiся ѓ Канстанцiнопаль. Тамака яны ѓзялi пад кантроль валодання турак. Потым рускiя войскi ѓступiлi ѓ Iран. А французы рушылi ѓ Егiпет. Вайна iшла па ѓсiх азiмутах. I гарэлi жаданнем заваёѓ.
  Iмператар Павел увогуле аказаѓся царом паспяховым. Шмат заваяваѓ, ладна пакарыѓ. Стаѓ вялiкiм кiраѓнiком. Расiя пры iм разгарнулася i адужэла. Ды i Напалеон заваяваѓ вельмi шмат i не збiраѓся здаваць свае тэрыторыi.
  Не было б смутку, але... Пасля смерцi iмператара Паѓла адносiны з Францыяй абвастрылiся. Праѓда сам Напалеон не хацеѓ вайны з Расiяй. Ды i пастарэѓ iмператар для падобных эксперыментаѓ.
  Але вось новы iмператар, дарэчы сын рускай прынцэсы, i дачкi Паѓла, аб'явiѓ паход на Расiю. Ён, вiдаць, разлiчваѓ на перамогу.
  Але без генiя Напалеона, падзеi развiвалiся для французаѓ няѓдала. Нават да Масквы не дайшлi, а былi разбiтыя ѓ баях.
  Потым рускае войска ѓвайшло не тэрыторыю Францыю. Шэраг невялiкiх сутычак, i Парыж упаѓ!
  Такiм чынам Французская iмперыя апынулася зрынутая. У рускай армii ваявала група прыгожых дзяѓчынак у бiкiнi. Яны секлi французаѓ i iншых наймiтаѓ мячамi.
  Пры гэтым дзяѓчынкi кiдалi вострыя дыскi босымi ножкамi, i напявалi:
  Гiмн Радзiмы сэрца так пачаѓ палiць,
  Ва ѓсiм сусвеце няма яго прыгажэй...
  Хай агаляе воiн слаѓны меч,
  На славу нашай мацi-Расii!
  Ваяѓнiцы вядома ж паказвалi найвышэйшы пiлатаж у бiтве. I секлi французаѓ i еѓрапейскiх наймiтаѓ у каласальным энтузiязмам.
  Наташка шпурнула дыск босымi пальчыкамi ног i праспявала:
  - Адзiн два тры! Ворагаѓ усё разарвi!
  Зоя запусцiла бумеранг босымi ножкамi i выдала:
  - Чатыры, восем, пяць - французаѓ усiх парваць!
  Аѓгустына шпурнула босымi ножкамi кiнжал. Той пракруцiѓся распораѓ тузiн салдат i прачырыкаѓ:
  - Вас чакае вялiкi разгром - не выратуе Напалеон!
  Святлана з энтузiязмам дадала, запусцiѓшы чарговы прэзент смерцi:
  - Мы рускiя сыны, вы дзецi сатаны!
  Карацей кажучы, рускае войска ѓвайшло ѓ Парыж. I на пасад Францыi ѓзышоѓ цар Аляксандр Першы. Так завяршылася першая частка вайны. Расея стала ѓсёмагутнай дзяржавай. I пакарылi Iндыю, Iндакiтай, Кiтай, Аѓстралiю, Канаду. Пракралася ѓ Амерыку.
  ЗША былi ахоплены грамадзянскай вайной i пасля ѓводу рускiх войскаѓ страцiлi незалежнасць. А неѓзабаве i ѓвогуле пасля рэферэндуму далучылiся да Расii.
  Царская iмперыя да канца дзевятнаццатага стагоддзя стала сусветнай. На пасадзе кiравалi Раманавы i панавала стабiльнасць. I яшчэ ѓ 1899 годзе першы чалавек паляцеѓ у космас.
  Пачалася новая, зорная эпоха чалавецтва. У 1907 годзе людзi ѓступiлi ѓ Месяц. У 1914 годзе на Марсе быѓ першы чалавечы дэсант. У 1916 годзе высадзiлiся на Венеры. У 1919 годзе на Мэркурыi i спадарожнiку Юпiтэра. У 1927 годзе чалавек уступiѓ, на самую далёкую планету сонечна сiстэму: Плютон. А 1974 годзе пачаѓся палёт да Альфа-Цэнтаѓра. Якi праз дзесяць гадоѓ паспяхова завяршыѓся. А 2001 годзе былi адкрыты звышсветлавыя хуткасцi i Гiперрухавiк. Пачалося рэальнае засваенне галактыкi.
  Прычым людзям шанцавала, яны пакуль за межамi сонечнай сiстэмы не сустракалi канкурэнтаѓ. Iшло засваенне космасу. А на пасадзе па-ранейшаму дынастыя Раманавых. Чалавецтва адзiнае i згуртаванае самадзяржаѓнай уладай.
  Вось 2030 год... Чатыры дзяѓчыны-ведзьмы ляцяць на зоркалёце, да адкрытай зоркi i размаѓляюць.
  Наташа заѓважае:
  - На Зямлi стала лепш, але...
  Зоя нахмурылася:
  - Што але?
  Наташа адказала:
  - Уся ѓлада належыць аднаму чалавеку - цару! Няѓжо гэта правiльна i справядлiва?
  Аѓгустына падтрымала напарнiцу:
  - Так! Чаму, усё павiнен вырашаць нейкi цар? Улада павiнна належаць парламенту!
  Святлана хiхiкнула i рыкнула:
  - Даеш устаноѓчы сход! Далоѓ самадзяржаѓе!
  Зоя на гэта запярэчыла:
  - Хоць вядома ж самадзяржаѓная форма ѓлады i састарэла маральна, але... Яна прынесла Расii ѓладу над светам, i росквiт чалавецтву. Нават у афрыканцаѓ ёсць у кожнага аѓтамабiль, матацыкл, лятальны апарат i асобная кватэра са ѓсiм выгодамi. Няма беспрацоѓных, адукацыя i медыцына бясплатныя, прадукты першай неабходнасцi таксама. Кошты на астатняе нiзкiя. Злачыннасцi амаль няма. Нават клiмат змянiѓся i зараз у Расii i на планеце Зямля вечнае лета. Дык чаго яшчэ не хапае? Дурны казалi i парламентарыяѓ?
  Наташа на гэта адказала:
  - А можа i гаварылi! Неяк сумна без дэбатаѓ, i выступаѓ. Ды i выбары калi б праходзiлi было б весялей.
  Аѓгустына падтрымала сяброѓку:
  - Не хлебам адзiным жывы чалавек! Яму патрэбны яшчэ i вiдовiшчы! Не ѓсiх уладкоѓвае такая вось руцiна!
  Зоя заѓважыла з усмешкай:
  - Ёсць маса спосабаѓ забаѓкi апроч выбараѓ у парламент. У нас усяго толькi чатырох гадзiнны працоѓны дзень i тры днi выходных. Людзi толькi i робяць, што забаѓляюцца, а многiя фантастычныя раманы пiшуць. I нават сатыру пра цара не забараняюць друкаваць. А ѓжо сэкс... Усё легальна, можна замовiць альфонса па Iнтэрнеце, можна самой аддацца. Фiльмы розныя ёсць. Чым наша свабода абмежавана? Калi каго i пасадзяць, то зараз турмы нiбы санаторыi. Не трэба на цара паклёпнiчаць!
  Святлана лагiчна заѓважыла:
  - Але цар можа калi яго не так муха ѓкусiць, узяць i прыкрыць усе свабоды, а нас адправiць у лагеры i на катаргу! У тым i справа што ѓсё залежыць ад аднаго чалавека i процiвагi яму няма!
  Зоя з усмешкай паведамiла:
  - Ну, на гэты свет... Мы чатыры ведзьмы ёсць! Калi разбярэмся з тыранам. Зрэшты, за цяперашняга цара я спакойная. А вось спадчыннiк падазроны да крайнасцi!
  Дзяѓчынкi нагналi мiнаносец i навялi прыладу. Узялi i лупанулi па караблi.
  На гэты страляла пры дапамозе босых пальчыкаѓ ножак Аѓгусцiна. Мiнаносец лопнуѓ i пачаѓ тануць.
  Рудая гарпiя праспявала:
  - Генiяльны апломб!
  Наташа выдала:
  - Велiч рускiх прызнала планета,
  Ударам мяча паламалi фашызм...
  Нас любяць i шануюць усе нацыi свету
  Iдзе народ усёй краiнай у камунiзм!
  Зоя агрэсiѓна прачырыкала:
  -Слаѓся Айчына, наша свабоднае,
  Дружбы народаѓ апора на стагоддзе...
  Сiла законная, воля народная,
  Бо за адзiнства просты чалавек!
  I дзяѓчынка як плясне босымi, стройнымi ножкам па метале. Яна наогул дзяѓчына на рэдкасць прыгожая, i вельмi ѓ яе зiготкiя валасы.
  Ды i iншыя дзяѓчынкi вельмi добрыя. Мускулiстыя, стройныя целы, моцныя шыi, i бiцэпсы.
  Аѓгусцiна ѓзяла i праспявала:
  - Велiч святой Расii,
  З руiн вайны адродзiм,
  Рускi Род вялiкая Мiсiя,
  Выстаiм i зноѓ пераможам!
  Наташа папярэдзiла:
  - Вось яшчэ адзiн мiнаносец! Час ѓзяць яго на прыцэл!
  Рудая шэльма ѓсклiкнула:
  - Само сабой - возьмем!
  I разгарнула прыладу. Расiйскi мiнаносец быѓ самы хуткаходны ѓ Цiхаакiянскай эскадры. I ѓсiх супернiкаѓ даганяѓ.
  Вось японцу пайсцi не ѓдалося. Уразiлi яго дзяѓчаты з дыстанцыi. Разламалi машыну i прымусiлi тануць, нiбы праткнутую шыну.
  Аѓгустына праспявала:
  - Мiльгаюць кварталы, i скакаць стрэмна!
  Наташа агрэсiѓна заѓважыла:
  - А што ѓ нашым свеце не стрымлiва!
  Аѓгустына падмiргнула юнгам:
  - Памасiруйце нас хлопчыкi!
  Рабяты прынялiся за працу. Падлеткi масажавалi дзяѓчынак, а тыя ад гэтага млелi. Падабаецца ж iм такое.
  Зоя скалячы зубы, заѓважыла:
  - А на вайне весяла, толькi чагосьцi ѓсё роѓна бракуе...
  Наташа скалячы зубкi, прапанавала:
  - Тэлевiзара!
  Аѓгустына прабуркавала:
  - Вось тэлевiзар самае тое i ёсць!
  Святлана раѓнула:
  - А мы свой зробiм! Гэта дакладна!
  Чацвёрка ваяѓнiц настроiлася больш, чым рашуча. Вось яны яшчэ адзiн мiнаносец падлавiлi, i па iм рашуча стукнулi. Разбiлi трубу, i прымусiлi тануць.
  Наташа ѓзяла i праспявала з аскалам зубоѓ:
  - Мы ѓсё сатрэм!
  Аѓгусцiна дадала:
  - У зубны парашок!
  Дзяѓчына даволi завуркатала, калi яе ножкi сталi масажаваць двое хлопчыкаѓ. Яны расцерлi цвёрдыя падэшвы рудай гарпii. Потым паказыталi каленкi, пагладзiлi шчыкалатку.
  Аѓгусцiна адчувала сябе вельмi добра, нiбы заведзеная.
  Зоя з усмешкай адказала:
  - Мы станем у шахматы гуляць, i хлопчыкi нас цалаваць.
  Дзяѓчаты знялi з сябе станiкi i дазволiлi юнгам абсыпаць клубнiчных грудзей пацалункамi. Дык гэта ѓсё было выдатна. А калi вусны хлапчукоѓ табе лiжуць соску, то гэта выдатна. Нiбы кавун салодкi ядуць.
  Наташка заѓважыла, скалячы зубы:
  - Мы ваяѓнiцы такога ѓзроѓню, што зможам зруш i тытана. Так яно i ёсць.
  Зоя пагадзiлася з гэтым:
  - Так яно i ёсць!
  Аѓгустына заѓважыла:
  - Калi цябе цалуюць юнакi гэта так прыемна! Эх да чаго спяваюць целы!
  Святлана пацвердзiла:
  - Нiбы ѓ мёдзе вышмаравалася!
  Наташа дасцiпна раѓнула:
  - Нават мёд горкi, калi ѓ iм тонеш!
  I паказала сваю доѓгую, ружовую мову!
  Дзяѓчыны тут i такiя юрлiвыя. I прыгожыя, i сэксуальныя. Яны толькi i жадаюць што з юнакамi кахацца. Прама як у хентай.
  Наташа з хваляваннем спытала:
  - Як вы думаеце, нашы ѓстаяць супраць гiтлераѓцаѓ?
  Зоя ѓпэѓнена вымавiла:
  - Зло не бывае ѓсёмагутным!
  Аѓгустына з жорсткасцю ѓпусцiла:
  - Гледзячы што ёсць зло!
  Святлана з лютасцю паведамiла:
  - Дабро i зло паняцце адноснае!
  Наташа кiѓнула i хiхiкнула:
  - Ды вельмi нават адносныя!
  Зоя лагiчна заѓважыла:
  - Колькi мы ѓжо японцаѓ забiлi. А бо рэальна прыйшлi заваёѓваць iншыя землi!
  Аѓгустына ѓ адказ зароѓ:
  - Усё вакол расiйскае, усё вакол маё!
  Святлана закрычала:
  - Слава Вялiкай Расii!
  Наташка хiхiкнула i вякнула:
  - Увесь свет будзе наш! Бо мы так хочам!
  I дзяѓчынка блiснула жамчужнымi зубкамi.
  Зоя прабуркавала, скалячы зубы-iклы:
  - Усё чалавецтва калi-небудзь ды стане адзiным! Бязмежны космас скарыцца нам!
  Аѓгустына разанула, кiнула босымi пальчыкамi ножак кiнжал, i выдала з апломбам:
  - Будзем на Марсе!
  Святлана ѓ адказ агрэсiѓна прапанавала:
  - Давайце захопiм увесь свет!
  Наташа адказала з усмешкай:
  - Кажуць калi б дынастыя Раманных не ѓпала б, то Расея стала б сусветнай iмперыяй!
  Зоя прачырыкала:
  - Нас цiсне цяжар арды,
  Нас цiсне ярмо басурман...
  Але ѓ нашых жылах кiпiць,
  Вера славян!
  Аѓгустына прашыпела ѓ адказ:
  I ад Чудскiх берагоѓ,
  Да ледзяной Калымы...
  Усё гэта наша Зямля,
  Усё гэта мы!
  Святлана заѓважыла скаля зубкi:
  - Русь пад фашыстамi не прагнуцца! Хоць вайна iдзе ѓжо пятнаццаць год!
  
  Наташа i дзяѓчынкi пацяплiѓ яшчэ два мiнаносца i эсмiнец.
  Пасля чаго вярталiся вясёлыя i са здабычай. Дзяѓчаты радавалiся шчабяталi.
  Наташа прачырыкала:
  - Хоць лёс-зладзюжка, здабыча не капейка!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Стромка мы паваявалi!
  Аѓгустына прабуркавала:
  - Па-генеральску!
  Святлана дадала, выскаляючыся:
  - Па-маршальску!
  Пакуль дзяѓчатам весела, а iншым не так прывольна. Юнгу якi трапiѓ у палон палалi японцы.
  Спачатку сарвалi з хлопчыка ѓсё адзенне, i паласавалi бiзуном. Бiлi двое буйных японцаѓ у двух бакоѓ. Хлопчык спачатку ѓскрыкун, потым сцiснуѓ зубы i паспрабаваѓ вытрымаць, без крыкаѓ i стогнаѓ. Жыллёвае, загарэлае цела падлетка ѓздрыгвала ад укусаѓ бiзуноѓ. Лопнула карычневая скура, палiлася кроѓ. Хлапчук неѓзабаве тузануѓся i зацiх. На яго каты вылiлi вядро халоднай вады.
  Потым да голых грудзей паднеслi палоску распаленага жалеза. Прыклалi да мускулiстых грудзей хлопчыка якi пыхкае жарам метал. Юнга прагарлапанiѓ i ад болевага шоку страцiѓ прытомнасць.
  Яго зноѓ аблiлi ледзяной вадой. Хлопчык прыйшоѓ у прытомнасць не адразу. Калi ачуѓся, то ѓжо дзве распаленыя палосы жалеза былi гатовыя, i iх прыклалi ѓ босым падэшвам юнгi. Зноѓ нечалавечы крык, i адключка.
  Затым раны i апёкi палоннага хлопчыка пасыпалi соллю, i пакiнулi юнгу вiсець прывязаным да мачты.
  Падчас катавання каты практычна не задавалi пытанняѓ. Проста вымешвалi на палоннiку сваю злосць, за вялiкiя страты флота, i разгром на сушы.
  Хлапчук страшна мучыѓся... Каб не адразу памёр, яго аблiлi вадой, i знялi з мачты, даѓшы адпачыць пару дзён.
  А затым катаванне працягнулася. Хлапчука зноѓ прыпяклi распаленым жалезам i адлупцавалi. Потым павесiлi на прэнг выварочваючы суставы. Паднiмалi ѓгару i рэзка скiдалi ѓнiз - выкручваючы рукi.
  Пасля катаванняѓ хлопчык быѓ лiтаральна ѓвесь сколат, абпалены, спаласаваны. Ды яшчэ яго цела было пакрыта жудаснымi язвамi раз'едзенымi соллю.
  Хлапчука зноѓ давалi адпачыць вымылi, працерлi спiртам, што вельмi балюча. Далi падпалiць язвам i рассячэнням, а таксама апёкам, i зноѓ на прэнг.
  Самае дурное, што юнга мала што ведаѓ, i цi наѓрад хлопчык мог шматлiкае распавесцi. Але каты катавалi доѓга i вытанчана. Вось напрыклад знайшлi новую муку - сталi свiдраваць здаровыя зубы. Ну, што з катаѓ возьмеш? У iх сумлення, як у бульдозераѓ. А можа, i менш.
  Тым больш хлапчука яшчэ i з дапамогай распаленага дубца гвалтавалi. Вось садысты.
  Наташа хаця i не ведала пра гэта, але мабыць здагадвалася. I таму ѓзяла i скалячы зубкi, кiнула кiнжал у выявы мiкада. Пасля чаго прачырыкала:
  - Мы будзем бiцца да канца! Прымусiм ва ѓнiсон стукаць сэрцы!
  I зноѓ выпусцiла iскры з вачэй! Вось такая гарэзная дзяѓчынка!
  Зоя ѓзяла i правiшчала:
  - Я басаногая мара! У раба мужчыну ператварае прыгажосць!
  I дзяѓчына голымi пяткамi блiснула...
  Аѓгусцiну масiравалi хлапчукi. Дзяѓчына была ѓзведзенай i цудоѓнай. Адчувалася, што гэтая рудая, лiтаральна пасланнiца нябёсаѓ i можа парваць нават Чынгiсхана.
  Дзяѓчына ладна прасунулася i ажыла. Яна ѓвогуле прыгажуня самага высокага палёту.
  I калi ѓжо завiшча, то мала нiкому не здасца.
  Святлана скаляла зубкi, вякнула:
  - За Русь святую будзем бiцца! I нават памiраючы пераможам!
  Наташа лагiчна i разважлiва заѓважыла:
  - Лепш не памiраць!
  Дзяѓчаты аддалiся ѓ абдымкi хлапчукоѓ, якiя iх масажавалi. Усё роѓна рабiць пакуль не было чаго. Нi тэлевiзараѓ, нi кампутараѓ, нi Iнтэрнету.
  Так што няхай цябе гладзяць i масажуюць. Ад галавы да пятак няхай мацаюць хлапчукi рукамi, а потым ходзяць босымi ножкамi. Можна i самiх падлеткаѓ паказытаць, i памацаць. Гэта так прыемна.
  Наташа спытала ѓ Святланы:
  - Падабаецца калi цябе лашчаць хлапчукi?
  Дзяѓчына адказала:
  - Вельмi нават!
  Наташка прапанавала:
  - Давайце тады хлапчукоѓ крыху памучаем...
  Аѓгусцiна з энтузiязмам пагадзiлася:
  - Вось вось! Плёткамi iх апрыходуем! Добранька высечам!
  Святлана паказала мову i пiскнула:
  - Добрая думка! Палкамi па пятках юнгам!
  Зоя запярэчыла:
  - Хлопчыкам будзе балюча!
  Наташа засмяялася i паказаѓ мову:
  - Няхай нават i балюча, затое крута!
  Аѓгусцiна аблiзнуѓшыся, заѓважыла:
  - Ножкi ѓ хлапчукоѓ прыгожыя... Яшчэ ѓ iх яны не паспелi сапсавацца.
  I дзяѓчына засмяялася, i выскалiла жамчужныя зубкi.
  Святлена прапанавала з аскалам зубоѓ:
  - Дзяѓчыны бываюць розныя, зялёныя, белыя, чырвоныя! Але ѓсiм аднолькава жадаецца, на палцы заварочацца!
  Ваяѓнiцам стала смешна i яны пачалi шчыпаць хлапчукоѓ. Цiснулi юнг i хiхiкалi сабе. Сiмпатычныя тут хлопчыкi. Як iх прыемна здушыць, пацярзаць.
  Потым дзяѓчыны i сапраѓды, сталi ѓстаѓляць босыя ножкi юнг у калодкi, i лупiць па голых, круглых пятках бамбукавымi палкамi.
  Наташа скалячы зубкi, заѓважыла:
  - Усё будзе добра, я гэта ведаю!
  Хлапчукi iмкнучыся стрымаць стогны. Дзяѓчаты бiлi даволi моцна, але так, каб не пакалечыць. Такая вось Фалака. Палкi акуратна клалiся на падэшву, прымушалi гусцi ад напружання жорсткую скуру. Потым нават з'яѓлялiся пухiры ад удараѓ.
  Зоя хiхiкала i скалiлася, вымавiѓшы:
  - Я люблю белы колер! Хлопчык па-зверску мной збiты атрымае мноства цукерак!
  Аѓгустына таксама былi дзецюкi па пятках, i скалiлася:
  - Нафарбаваѓшы вусны азвярынам, я выходжу на променад! I зоркi свецяць мне прыгожа, i сiмпатычнае пекла!
  Святлана хiхiкнула i рыкнула:
  - Будзем бiць усiх гэтых самураяѓ! Пад напорам сталi i агню!
  Наташка таксама выскалiлася i прагудзела:
  - Але выведка даклала сапраѓды! Што ворагаѓ лiтаральна легiён!
  Зоя прарычала:
  - Мы ворагаѓ у сарцiры ѓсiх замочым! Таму што Сталiн такi моцны!
  Аѓгусцiна з трывогай заѓважыла:
  - Дык жа Сталiн памёр!
  Святлана ѓ адказ закрычала:
  - Не! Таварыш Сталiн несмяротны!
  Наташа хiхiкнула i адказала:
  - А што... Ужо пяцьдзесят пяты год! Мы можам узяць i прайграць рэальна!
  Зоя агрэсiѓна заѓважыла:
  - Без нас СССР рэальна прайграць можа!
  Аѓгустына прачырыкала з апломбам:
  - Усё стане лепш, калi мы вернемся! I наогул мы здабываем такую фенаменальную сiлу!
  Наташка з гэтым пагадзiлася, блiскаючы сапфiравымi вачыма:
  - Страшна нават жудасць!
  Зоя пiскнула:
  - За Ленiна i Сталiна будзем бiцца да самай перамогi!
  Наташка i яе каманда прагулялiся па беразе.
  Зоя з выглядам знаѓцы заѓважыла:
  - Нямецкi пiрамiдальны танк, гэта вялiкая моц!
  Аѓгусцiна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Ды дасканалая машына!
  Святлана прапанавала:
  - Давайце i мы што-небудзь ды зробiм!
  Дзяѓчыны прабеглiся. Мiльгалi босымi пяткамi. Ужо пачатак красавiка, i ѓ Порт-Артуры якiя знаходзiцца на даволi паѓднёвай шыраце ѓжо цёпла.
  Многiя хлапчукi ѓжо бегаюць таксама босымi.
  Дзяѓчыны вельмi прыгожыя. I стройныя, i мускулiстыя, i з добрым рэльефам цяглiц. Усё ѓ iх цудоѓна. I твары свежыя, чыстыя, i валасы, i ножкi. Яны вельмi свежыя на выгляд, хаця ѓжо жанчынам гадоѓ нямала.
  Больш за чатырнаццаць гадоѓ з немцамi ваявалi. I ѓжо з Японiяй ваююць паѓгода. Ды ѓражвае.
  Наташа бегла i заѓважыла:
  - Калi мы пакiнулi сваё светабудову, ужо пятнаццаты год iшла вайна з фашыстамi. Наогул гэта вядома ж жах. Але...
  Зоя нагадала:
  - Ангельцы i французы ваявалi сябар i сябрам сто пятнаццаць гадоѓ. Так што гэта яшчэ не рэкорд!
  Наташа з уздыхам адказала:
  - Па колькасцi забiтых можа быць i рэкорд! Наогул мусiць да канца вайны i мужчын не застанецца.
  Аѓгустына хiхiкнула i адказала:
  - А я i дзяѓчатамi не грэбую!
  Святлана выскалiла зубы i пiскнула:
  - Гэта будзе наогул супер! Дзяѓчат шмат, легiёны!
  Наташа ѓзяла i пракукарэкала:
  - Хлопцы, хлопцы, хлопцы - гэта ѓ вашых сiлах! Зямлю ад пажару зберагчы!
  Зоя падтрымала:
  - Мы за мiр, за сяброѓства! За ѓсмешкi свету, за сардэчнасць сустрэч!
  Аѓгустына падмiргнула i раѓнула:
  - Мы ѓсiх скрушым! Будзе наша перамога!
  Святлана прыкрыкнула:
  - На святой вайне!
  Рудая д'яба глядзела на босыя, пыльныя падэшвы хлапчукоѓ, i ѓяѓляла сабе, як агеньчыкам пячэ iх. Гэта выглядала б вельмi апетытна. Пасмажыць хлопчыкам ногi, потым паспрабаваць свежага мяса.
  Абглынаць iх. Напэѓна, гэта было б смачна.
  Аѓгусцiна прапанавала са смяшком:
  - Давайце спадары крыху паямо. Зазiрнем у карчму!
  Наташа з гэтым пагадзiлася:
  - Ды паямо свiнiнкi!
  Дзяѓчаты рушылi да карчмы. Выбралi больш-менш прыстойны. Зайшлi туды.
  Аѓгустына прарычала:
  - Гарэлкi па графiне, i кабана з гарнiрам!
  Бармэн пробулькал:
  - Два рублi пяцьдзесят капеек...
  Наташа кiнула залаты чырвонец, i вякнула:
  - Здачы не трэба!
  Зоя падмiргнула:
  - I яшчэ карасёѓ нам тлустых, i пару курапатак!
  Некалькi прыслужлiвых басаногiх хлапчукоѓ пабеглi выконваць загад.
  Чатыры мускулiстыя, рослыя дзяѓчынкi селi за стол. I прынялiся пажыраць ежу, запiваючы гарэлкай. Дзяѓчаты босыя ножкi паклалi на стол, i елi з задавальненнем. Прычым выкарыстоѓваючы i пальчыкi голых нiжнiх канечнасцяѓ i рукi.
  Жэрлi дзяѓчыны з задавальненнем. I цмокалi сабе...
  Нейкi п'яны кiтаец падпоѓз да iх i зароѓ:
  - Шлюхi, я вас хачу!
  Дзяѓчына Наташка паднялася i пiскнула:
  - Ты чаго гэта? А заплацiць?
  Некалькi кiтайцаѓ рушылi на дзяѓчат. Яны б з нажамi. Ваяѓнiцы яшчэ не паспелi напiцца i тут жа сцямiлi, што гэта пастка.
  Наташка запусцiѓ талерку босымi пальчыкамi ног. Тая трапiла проста ѓ лоб кiтайцу i высекла яго, нiбы разбiла лямпачку кувалдай. Жоѓты баец завалiѓся.
  Аѓгусцiна паслала босымi пальчыкамi ножак, сталовы нож. Ён упiѓся прама ѓ правае вока кiтайца, i выйшаѓ праз патылiцу.
  Зоя рушыла босай, кругленькай пятачкай па носе жоѓтага байца, i зламала косць. Палiлася кроѓ.
  Святлана запусцiла ѓжо выпiтую шклянку, але трапiла дакладна. Прама па патылiцы. Але забiла да смерцi. Так дзюбанула!
  Наташа падскочыла, i зрабiла круцёлку. Усадзiла па шыi круглай пяткай. I высекла да смерцi.
  Дзяѓчаты абрынулiся на кiтайцаѓ як вiхура смерцi i сталi iх раздзiраць i разбураць.
  Дзяѓчына ваявалi з усiмi апантана. I пусцiлi ѓ ход шаблi. Зрэшты, кiтайцаѓ была ѓсяго тузiн, i iх пасеклi. Дзяѓчаты пасля перамогi рушылi да стала. I сталi дапiваць гарэлку i пажыраць мяса.
  Прыгожа дзяѓчынкi паступiлi. Або непрыгожа, але крута. I вельмi актыѓна дзяѓчаты паступiлi.
  Ядуць сабе мяса i дапiлi гарэлку. Шмат спявалi, скакалi, i вылi. Нiбыта страѓнiкi не гумовыя. Але елi вельмi актыѓна.
  Дзяѓчаты павесялiлiся. I наелiся да палiцы. I тут прыгажунi нiбы на канi. Прычым вельмi белым.
  Дзяѓчынкi крыху пагулялi ѓ карты на шчаѓбаны. Потым узялi i пачалi спяваць...
  Радзiма мая - ганарлiвая i мiлая,
  Радзiма мая - ты звар'яцела!
  Радзiма мая - жабрацкая сума,
  Радзiма мая - мала нам розуму!
  Потым дзяѓчаты падскоквалi, круцiлiся колам. Здзяйснялi сальта. Такiя цудоѓныя дзеѓкi. I станiкi з сябе знялi, голымi сiськамi трасуць.
  Вось гэта ваяѓнiцы. Загрызуць i распiлуюць!
  Дзяѓчынкi наеѓшыся, напiѓшыся, апынулiся ѓ самым цэнтры горада Порт-Артура. Былi падобныя, падскокваючы, i насiлiся, круцiлiся колам.
  Дзяѓчаты пляскалi голымi ножкамi па лужынах. Падскоквалi сабе. Перакручвалiся i круцiлiся.
  Наташа прачырыкала:
  - Будучым свет будзе наш!
  Зоя прачырыкала:
  - Вызначана...
  Зоя iшла доѓга, ёй вельмi хацелася есцi i дзяѓчына зрывала травiнкi i засоѓвала сабе ѓ рот. Жавала салодкае. Потым зрывала на хаду i канюшыну. Дзяѓчына падумала, што ѓ голадзе ёсць i плюсы - зграбней будзе. А так яна за чэрвень на калгасных харчах прыкметна паправiлася.
  Зрэшты, пры Сталiне не занадта тое раз'ешся. Кошты на прадукты па картках параѓнальна нiзкiя, а звыш гэтага вельмi высокiя. Так што краiна напаѓгалодная. Затое камсамолкi стройныя такiя, спартовыя.
  Зоя займалася гiмнастыкай i любiла паесцi. Яна ад прыроды дзяѓчына моцная i мясiстая.
  Вось зараз так хочацца мяса. Узяць бы катлет i свiнiнкi...
  Дзяѓчына прабулькала:
  - У вышэйшым пiлатажы, усiх ворагам размажам!
  Шлях зрэшты, да горада доѓгi. Можна было i пад'ехаць на якой машыне з немцамi.
  Але Зоя надта ѓжо прыгожая, з залацiстымi валасамi. I немцы, галодныя салдаты Вермахта могуць яе i згвалтаваць. А гэта гавораць для нявiннiц балюча. Толькi потым, дастаѓляе вялiкае задавальненне.
  Праѓда ѓ камсамолак у даваенныя часы не занадта прынята падобныя размовы весцi. Хоць пануе атэiзм i ваяѓнiчае бязбожжа. А значыць i мараль не зусiм хрысцiянская.
  Зоя ѓжо цалавалася i абдымалася з хлапчукамi, i ёй гэта падабалася. Але некранутасць лепш несцi да замужжа.
  Дзяѓчына iшла па траве. Некалькi разоѓ наступала босымi ножкамi на шышачкi, купiны, галiнкi. I адчувала боль. Бедныя яе ножкi. Магчыма што так было i Гердзе, калi так босая iшла за хлопчыкам Каем. Таксама збiвала ѓсе нiжнiя канечнасцi. Бедная дзяѓчынка з адважным сэрцам i вялiкай мужнасцю.
  Позняй восенню iсцi басанож па мерзлай, камянiстай зямлi, яшчэ зусiм дзiцяцi. Як гэта напэѓна было ёй пакутлiва, як мерзлi i збiвалiся бедныя ножкi дзяѓчынкi Герды. Як яна стамлялася за доѓгi пераход.
  Хоць Зоя i спартовая дзяѓчынка, але пасля некалькiх гадзiн ходу i яе ножкi пачыналi пакутлiва ныць. Асаблiва iкры i збiтыя падэшвы. Голад ад стомы наадварот прытупiѓся.
  Зоя заѓважыла, што па траве iдзе павольней, i зноѓ выйшла на дарогу. Але асфальт няроѓны з каменьчыкамi, i вельмi колкi. Нядоѓга вытрымала Зоя i зноѓ павярнула на траву дзе мякчэй.
  Ужо сцямнела, але дзяѓчына на апошнiм намаганнi волi так i iшла, iмкнучыся паспець прыйсцi ѓ пункт раней. Хоць ужо яшчэ плялася. I рэшце рэшт заснула прама не галiнках.
  Ёй снiлася што д'яблы якраз заканчвалi ператрус. Памацалi iнтымныя месцы, грудзi i пасля гэтага паведамiлi:
  - Ты чыстая! Можаш, iсцi ѓ цывiлiзаванае пекла!
  Зоя здзiвiлася:
  - А што ёсць нецывiлiзаванае?
  Д'явалiца патлумачыла:
  - Бог ёсць каханне! Але ён не можа пусцiць не народжаных звыш у рай, такi закон. I закон вечны i няѓхiльны. Аднак i мучыць людзей вечна ѓ Пекле не дазваляе добрае сэрца ђсявышняга. - Прыгожая дзяѓчына з ражкамi i боцiках стукнула па якi ляжыць на траве сапфiру. - Таму ѓ пекле для грэшнiкаѓ створаны чалавечыя ѓмовы. Цябе будзе чакаць асобная камера з тэлевiзарам i ваннай з душам, добрая ежа i няцяжкая праца, з вучобай. Можна будзе атрымаць потым i камп'ютар з выхадам у Iнтэрнет. Усе зручнасцi ѓ турме з добрым клiматам.
  Зоя з усмешкай спытала:
  - А хлопчыкi будуць?
  Д'явалiца кiѓнула:
  - Усе мужчыны ѓ пекле здаровыя, прыгожыя, юныя. Яны дастаткова пацярпелi ад старасцi, пры жыццi, каб потым мучыцца i пасля смерцi.
  Гэта новае жыццё для вас у цывiлiзаванай апраметнай. Паколькi ты добрая дзяѓчына, то рэжым для цябе будзе нястрогi. Нават на экскурсii ѓ рай будзеш ездзiць. Выбар ежы багаты, сэкс мужчынамi па тваёй згодзе. Наогул усе зняволеныя грэшнiкi маюць права на асобную камеру з душам i тэлевiзарам. Толькi ѓ тых хто на Зямлi дрэнна сябе паводзiѓ рэжым строгi. Але нават у адносiнах да iх ёсць правы зняволеных-грэшнiкаѓ. Першае - усе грэшнiкi маюць права на вечна юнае i здаровае цела. Другое - усiм грэшнiкам прадастаѓляецца асобная камера, з тэлевiзарам i ваннай. Трэцяе - усе грэшнiкi маюць шанец на перамяшчэнне ѓ льготныя ѓмовы ѓтрымання ѓ пекле за добрыя паводзiны i выпраѓленне.
  Зоя нясмела спытала:
  - А патрапiць у рай выправiѓшыся?
  Д'явалiца пакiвала галавой:
  - Не! З пекла ѓ рай, не пераходзяць, як казаѓ Iсус, але... На льготных умовах пекла - гэта жыць у касмiчнай iмперыi, звышцывiлiзацыi. А там жыццё непараѓнальна лепшае, чым у вас было на Зямлi. Можа, нават там i лепш, чым у раi - больш грахоѓных задавальненняѓ. Зло ёсць, але яно пад кантролем цывiлiзацыi самiх грэшнiкаѓ i правiльных дэманаѓ.
  Наогул у пекле некалькi ѓзроѓняѓ рэжыму ѓтрымання: Надзвычай узмоцнены для вялiкiх злачынцаѓ, узмоцнены, больш жорсткi, строгi, агульны, палегчаны, i льготны. Апошнi рэжым ужо за межамi турмаѓ у звышцывiлiзацыi, дзе ѓ вас поѓны i свабода i цэлы сусвет для жыхарства.
  З любога рэжыму, можна па меры выпраѓлення перайсцi ѓ iльготны. Але калi ты не перажыѓ нараджэннi звыш у рай цябе не дапусцяць. Але павер на льготным рэжыме пекла куды цiкавей i прывольней, чым у раi. Там напрыклад, нiякiх грахоѓных асалод няма i сэксу. А тут нават на Надзвычай строгiм рэжыме - злачынцы могуць мець спатканне з сэксам. Хоць звычайна яны ѓ iзаляцыi, але правы зняволеных-грашнiкаѓ святыя. I нiякiя патрабаваннi справядлiвасцi не могуць апраѓдаць катаваннi. Праца не павiнна дастаѓляць зняволеным пакутаѓ. Смяротнае пакаранне i анiгiляцыя недапушчальныя! Душа несмяротная!
  Бог ёсць Каханне i карае кахаючы i смуткуе калi гневаецца!
  З пафасам вымавiла д'яба i кiѓнуѓшы адказала:
  - Ты яшчэ занадта юная i не паспела награшыць. Цябе спачатку перавядуць на агульны рэжым, але думаю хутка будзеш на аблегчаным для добрых, i зусiм ужо дробных грэшнiкаѓ. Там ужо можна будзе апранацца ѓ модныя сукенкi.
  А пакуль... глядзi.
  Яны перамясцiлiся ѓ белы калiдор i апынулiся ѓ турме. Тут усё было белым i блiскучым, гладка вымытым. Хадзiлi паважна дзяѓчыны, у паласатых сукенках i босыя. Без кайданкоѓ, але строем, побач круцiлiся д'яблыцы. Дзяѓчаты вiталi новенькую i Зоя збянтэжылася, што яе будуць крыѓдзiць. Ды яна яшчэ i голенькi.
  Але нiчога страшнага. Дзяѓчынкi выглядалi цалкам добразычлiва. Многiм хацелася на льготны ѓзровень пекла. А тут не так ужо i дрэнна. Камеры чыстыя, свежае паветра, вечнае лета пекла, прыгожа. Толькi рашоткi бянтэжаць.
  Зоя ѓ свой час паспела пабываць у сталiнскiм засценку, праѓда, усяго некалькi дзён. Тады быѓ страшны трыццаць сёмы год, i хапалi ѓсiх запар. I дзяѓчынку яшчэ дзiця арыштавалi разам з бацькамi. I пакуль не прад'явiлi абвiнавачаннi, замкнулi ѓ каталажку.
  Ох i непрыемна было там... Смурод, жудасная цесна, што даводзiлася лiтаральна сядзець на бетоннай падлозе, дыхаць было няма чым, кашаль i хрыпы. Дзецi i дарослыя сядзелi разам. Кармiлi раз у дзень скарынкай чэрствага зацвiлага хлеба i вадой, якая яшчэ i блага пахла. I ператрус быѓ перад гэтым зневажальны. Абмацвалi старанна, толькi наглядчыца ѓ пальчатках пашкадавала яе некранутасць. Але ѓсё роѓна, зневажальна, балюча, сорамна i страшна. Адбiткi пальцаѓ знялi.
  I потым яна цэлы тыдзень правяла ѓ камера з сотняй зняволеных, i не магла нават ногi працягнуць, i спiну выпрастаць. Добра яшчэ, што абвiнавачанне ёй не прад'явiлi, i бацька адпусцiлi. Мусiць, план i так ужо па колькасцi рэпрэсаваных выканалi.
  Зою адвялi ѓ душ. I яна ѓключала цёплую ваду, стала змываць з цела пыл. Побач ляжала духмянае мыла i шампунь. Усё было як ва ѓзорнай турме заходнееѓрапейскага ѓзору.
  Тут мабыць разумеюць, што такое правы грэшнага чалавека. З'явiлася д'ябла толькi ѓжо iншая, падала мяккi, касматы ручнiк. Пакуль Зоя выцiралася, д'ябла адкрыла ёй рот i зазiрнула туды, паглядзела ѓ вушы i шырока ѓсмiхнулася, кажучы:
  - Выбачыце! Толькi не трэба есцi мыла! Тут у нас добрая ежа. Ёсць такая садавiна, якую вы ѓ сваiм ранейшым жыццi не елi!
  Зоя сумеѓшыся адказала:
  - Дзякуй вам... А мне выдадуць адзенне?
  Д'яволiца адказала з усмешкай:
  - Пакуль стандартную ѓ палосачку, але калi будзе сябе добра есцi, то зможаце замовiць сабе сукенку ѓ П'ер-Рашэлi. Праз тыдзень вам дазволяць карыстацца касметыкай. Хаця ѓ нас у пекле не старэюць, i скура вечна будзе свежай i так.
  Зоя прамармытала:
  - Вы добры таварыш...
  Д'явалiца падмiргнула:
  - Будзеш сябе добра паводзiць, патрапiш у льготнае пекла. Многiя праведнiкi зайздросцяць таго цiкавага i свабоднага жыцця, што там вядуць грэшнiкi i грэшнiцы!
  Ужо другая, таксама прыгожая, ветлiвая i ѓсмешлiвая д'ялiца правяла Зою па калiдоры. Дзяѓчына адвялi да люстэрка далечы ѓ рукi таблiцу. Сфатаграфавалi ѓ профiль у анфас i ззаду. Знялi адбiткi пальцаѓ з далоняѓ, з босых падэшваѓ i вуснаѓ. Рабiлi гэта ветлiва i мякка.
  Медыцынскага абследавання праѓда не было - так целы ва ѓсiх у пекле здаровыя i юныя, а шкоднасных бактэрый i вiрусаѓ няма.
  Дзяѓчына выдалi форму. Кароткая сукенка ѓ палосачку, станiк i трусiкi. Тут была цеплыня гладкая падлога, так што Зоя не мела патрэбу ѓ сандалях i ёй iх не далi. Затое было нумарок i прозвiшча. Тыповая зэчка. Праѓда валасы стрыгчы не сталi.
  Пасля таго павялi зноѓ па светлых турэмных калiдорах з кратамi. Велеѓшы скласцi рукi ззаду, але не апранаючы кайданкоѓ.
  Пара зняволеных грэшнiц ёй падмiргнула па дарозе. Наглядчыцы-д'яблыцы былi ветлiвыя i ветлiвыя. Усе дзяѓчаты без выключэння юныя i прыгожыя. Амаль усе босыя, дык тут бадай што хадзiць i зручней.
  Падлога цёплая, святла шмат.
  Д'ябал прыклала далонь i ѓвяла Зою ѓ камеру, заѓважыѓшы:
  - А ты спакойная! Некаторыя навiчкi пачыналi ѓпадаць у iстэрыку. Асаблiва жанчыны часта патрабуюць сустрэчы са сваiмi дзецьмi. Але гэта можна зрабiць толькi пасля смерцi, калi яны трапяць у пекла...
  Зоя ѓздыхнуѓшы, адказала:
  - У мяне на жаль няма дзяцей! Я занадта юная патрапiла ѓ пекла!
  Д'явалiца хiхiкнула i заѓважыла:
  - Вось так? Тады цябе праз тыдзень перавядуць у надзелены рэжым пекла. Пакуль пабудзеш тут.
  I чартоѓка ѓвяла зняволеную-грашнiцу ѓ камеру. Даволi прасторнае памяшканне, светлая нiбы бальнiчная палата, тэлевiзар з вялiкiм экранам, далей дзверы ѓ ванную, са срэбным душам. А сама ванная прасторная. Шырокае акно з тонкай кратамi, праз яго добра вiдаць турэмны дворык. Там гарэзуюць дзяѓчыны, некаторыя загараюць i зусiм голыя. Шмат трэнажораѓ, ёсць i атракцыёны, пампавалкi, сеткi, баскетбольныя кошыкi, i шмат чаго яшчэ.
  Карацей, нiбы ѓ вельмi добрым санаторыi, толькi ѓ турэмным адзеннi. I ѓсе дзяѓчыны прыгожыя з правiльнымi асобамi, зусiм не падобныя на злачынцаѓ, цi грэшнiц.
  Д'явалiца ветлiва вымавiла:
  - Можаш легчы на ложак. Яна мяккая i адпачыць. Мы табе ѓключым тэлевiзар, калi ёсць жаданне. Прымаць ванную можаш калi хочаш. Ежу можам прынесцi прама зараз. У першы тыдзень можна i не працаваць.
  Потым вы будзеце працаваць не больш за чатыры гадзiны ѓ суткi, з выбарам працы, i трыма выходнымi ѓ тыдзень.
  Далей вучоба - дзве гадзiны абавязкова, а астатняе па жаданнi. Можна атрымаць вышэйшую касмiчную адукацыю. Далей забаѓкi, уключаючы кампутарную залу.
  Зоя спытала з усмешкай:
  - А сон?
  Д'яба хiхiкнула i выскалiла зубкi:
  - У пекле ён чыста па жаданнi! Можна абыходзiцца без сну i быць свежымi. Можна i паспаць. I без працы заснеце. Пры добрых паводзiнах, можаце атрымаць гульнявую прыстаѓку ѓ камеру. Ежа бясплатная i па выбары. Тут увогуле ѓсё цывiлiзавана!
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Не благое пекла!
  Д'явалiца дадала:
  - Праз тыдзень атрымаеце права сустракацца з хлопцамi. Яны тут у апраметнай усе прыгажуны, але розныя. Можаце ѓ пэѓным памяшканнi займацца сэксам як хочаце. Лесбiянства не вiтаецца, як i гомасэксуалiзм. Але паколькi грэшнiкаѓ i грэшнiц прыкладна аднолькава, то ѓ кожнага ёсць свой партнёр. Тым больш венерычных, цi якiх-небудзь iншых захворванняѓ у пекле няма!
  Зоя зноѓ расцягнула губкi ва ѓсмешцы i спытала:
  - А што грэшнiкаѓ шмат?
  Д'яволiца засмяялася i адказала:
  - Вельмi, вельмi шмат. Больш за дзевяноста дзевяцi працэнтаѓ насельнiцтва. Каб патрапiць трэба перажыць нараджэнне звыш. Без гэтага нiяк нельга. Такiя правiлы. А нарадзiцца звыш мала каму ѓвогуле дадзена. Прычым тут ужо колькасць грахоѓ мае ѓскоснае значэнне. Нават дзiця i тое пападае ѓ пекла. Для iх ёсць спецыяльныя турмы-малалеткi пекла, нават спецдзiцячыя сады. Потым яны растуць. I большая частка з iх пераходзiць дарослымi, але вечна юнымi ѓ льготны ѓзровень пекла.
  Зоя свiснула з лютасцю:
  - Дзецi ѓ пекле! Гэта жудасна!
  Д'явалiца заѓважыла:
  - Яны ѓ вельмi добрых умовах знаходзяцца. Лепш чым у зямных iнтэрнатах i дзiцячых дамах. Самыя сучасныя кампутары, гульнi, забаѓкi, камфортныя ѓмовы. I не трэба як на Зямлi баяцца ѓколаѓ, таблетак, горкiх мiкстур, усё вечна здаровыя i вясёлыя. Дзецi не ведаю ѓ нас у пекле болю.
  Зоя з сумневам спытала:
  - А калi крыѓдзяць адзiн аднаго?
  Д'яба хiхiкнула i паказала язык:
  - А мы дэманы, чэрцi, нячысцiкi, д'ябалi на што? Мы сочым за парадкам, каб грэшнiкi адзiн аднаго не з'елi. Калi пакрыѓдзiш другога грэшнiка пакараюць. - Перахапiѓшы погляд Зоi, д'яблыца растлумачыла. - Бiць, катаваць, уздрыгваць на прэнг як у даѓнiну вядома не будуць, але ёсць вiртуальныя ѓздзеяннi. Акрамя таго яшчэ нябачныя нячысцiкi сочаць за тымi што схiльны да гвалту, i не даюць iм прычынiць iншым грэшнiкам шкоду. Так што ѓ нас у пекле бяспека i парадак.
  Зоя тут спытала, успомнiѓшы:
  - А туалет дзе?
  Д'яволiца засмяялася, i паведамiла:
  - Нацiснi на кнопку спрацуе выпраменьванне фекалiаанiгiлятара. Зрэшты, мы самi аѓтаматычныя гэта ѓключаем. Так дзякуючы прагрэсу, у нашых турмах няма сарцiраѓ i парашы. I няма апушчаных. Сэкс толькi гетэра i па ѓзаемнай згодзе!
  Зоя прасвiстала з захапленнем:
  - Ого! Правiльнае пекла!
  Д'явалiца лагiчна заѓважыла:
  - А ты што сумнявалася ѓ мудрасцi i праведнасцi Стваральнiка светабудов? Бог так моцна шкадуе, што яго людзi i жывёлы так моцна пакутуюць на Зямлi. I натуральна, што Ён iх пазбаѓляе ад фiзiчных пакут пасля смерцi. Нават самы апошнi злачынец сядзiць у асобнай добраѓпарадкаванай камеры, вучыцца ѓ школе, i мае юнае, здаровае цела. I цi выпраѓляецца, цi яму сумнавата, i ён разумее, што быць злым зусiм невыгодна нават у пекле.
  Зоя згодна кiѓнула:
  - Ды Усявышнi Бог мудры! Аднак нас вучылi што Бога няма!
  Д'ябалка зарагатала:
  - Як яго няма, калi Iм Створана Сусвет? I ты i твая несмяротная душа таксама! I Люцыпар, i Вельзевул уладар пекла. Дарэчы, вельмi чароѓны хлопец, рэкамендую пазнаёмiцца.
  Д'яба прыжмурылася i адказала:
  - Бог любiць нават грэшнiкаѓ, i клапоцiцца пра iх, каб яны не пакутавалi пасля смерцi! Даволi з вас пакут i на Зямлi! У пекле таксама ѓсе павiнны быць шчаслiвымi. А сатана i яго анёлы таксама любяць i славяць Госпада. Так што радуйся. Усявышнi не выкiнуѓ. I ѓсё што кажуць пра дзiкае пякельнае полымя - не больш за казкi для запалохвання грэшных людзей.
  Зоя вымавiла:
  - I скончыцца ѓсё добра...
  Зоя наглядзеѓшыся сон пра пекла прачнулася на самым цiкавым месцы. I так праспала ѓжо ладна.
  Трэба спяшацца, i як мага хутчэй. Дзяѓчына панеслася бягом. Яе парэзаныя босыя падэшвы ѓжо падсохлi i было ѓжо не так балюча. Хоць ступнi юнай прыгажунi i свярбелi.
  Зоя бегла, спаднiца была кароткай i не замiнала. Наогул яна вельмi галодная, i пасля сну жудасна хочацца есцi.
  У СССР добра развiвалася цяжкая iндустрыя, машынабудаванне, асаблiва танкi i трактары. З таварамi народнага спажывання горш. А з сельскай гаспадаркай увогуле завал. Толькi ѓ апошнiя гады, калгасы так-сяк зарабiлi, i з'явiлася мноства трактароѓ.
  Камунiсты па плане краiну развiвалi, дзейнiчаючы драконаѓскiмi метадамi.
  За спазненнi саджалi ѓ турму - давалi некалькi гадоѓ.
  Зоя самi пабывала за кратамi. А вось Аѓгусцiна ѓвогуле правяла на малалетцы гадоѓ пяць. Такiя вось справы.
  Пры Сталiне жылося не вельмi. Нават горш, чым за цара. Зарплату канфiскоѓвалi пазыкамi, прымушалi працаваць звышурочна i не аплачвалi. Кошты вышэй пайковыя вельмi высокiя, крамы полупустые. Нават па хлеб чаргi.
  I калi пры цару яшчэ магазiнаѓ i крам было поѓна, то ѓ планавай эканомiцы гандлёвых кропак мала. Таму, усюды i ѓсюды чэргi. Нават за тым, што ёсць.
  Часта нельга знайсцi нават трывiяльнай рэчы.
  Ежа таксама не вельмi. Мяса дэфiцыт i рэдка бывае ѓ крамах, каѓбаса таксама. Хлеб няважнай якасцi. Кошты растуць... Ды растуць, хоць i кантралююцца дзяржавай. За навучанне бяруць поплатак. Жыць увогуле не надта прыемна ѓ СССР.
  Адзення моднай няма, касметыкi таксама... Эге, а ѓ пекле аказваецца касметыка для грэшнiц ёсць.
  Вядома Усявышнi Бог мiласэрнейшы за Сталiна. Тыраны людзей памучылi, а Бог iх мучыць не будзе!
  На Зямлi горш, чым у пекле. Жанчыны становяцца выродлiвымi i старэюць. Затое пасля смерцi Бог вяртае iм юнацтва i дае прыгажосць. Гэта справядлiва.
  Зоя падумала, што хаця i спяваюць песнi:
  -Як добра ѓ краiне савецкай жыць...
  Але рэальна жыццё не надта i лёгкае. I не вельмi багатая. I не надта выдатная.
  Сталiн не даѓ раю... Але атрымалi пры iм вайну.
  Зоя бегла сабе, iмкнучыся быць мернай i не выдыхнуцца. Яе пяткi зялёныя ад травы, а стан тонкая, спартовая. Сама яна босая, як вясковая пастушка, i прыгожая, панадлiвая.
  А тварык такi мiлы...
  Дзяѓчына бяжыць сабе i думае.
  Пры савецкай уладзе, стала крыху весялей, у плане вольнага часу. Пiянеры размаѓлялi, шмат спявалi i танчылi. Хадзiлi пад барабан. А яна ѓступiла ѓ камсамол.
  Усе гэтыя гульнi ѓ вогнiшча, горны, рамантыка. Мара аб нечым вялiкiм. Можа, нават аб космасе. I жыць лепш не станавiлася ѓ матэрыяльным плане. Праѓда ѓ продажы з'явiлiся веласiпеды. Але таксама пакуль яшчэ вялiзны дэфiцыт. I не занадта на iх разгонiшся.
  Вось бы лепш матацыклы завесцi. Пры цару кажуць аѓтамабiль усяго сто восемдзесят рублёѓ каштаваѓ. I яго можна было набыць у крэдыт. Час самадзяржаѓя людзi ѓспамiнаюць з настальгiяй. Было тады жыццё!
  Потым стала горш.
  Нягледзячы на камунiстычную прапаганду, амаль усе старыя людзi, казалi праѓда шэптам, што пры цару было лепш. Усё было i танным i даступным. Крамы былi поѓныя тавараѓ, кансервы ѓсiх сартоѓ, гарэлку можна было купляць вёдрамi. I iкра чорная простаму люду была цалкам даступная. Мяса купiць прасцей простага, як i асятры i iншае, а таксама модныя сукенкi.
  А пры камунiстах? Якая мода ѓвогуле ѓ трыццатыя гады. А касметыка буржуазны перажытак. Абутак давалi адну пару за год. Дзецi бегалi ѓ цёплы час босымi, бо летнiя сандалi амаль немагчыма набыць. Але бацькi Зоi ѓсё ж нейкiя партыйныя начальнiкi. Яны як i забаранялi Зойцы хадзiць улетку босы, каб не блыталi яе з бяднейшымi сем'ямi, дзе дзецi фарсiлi голымi пяткамi ад маразоѓ i да маразоѓ.
  Зоя цяпер шкадавала аб тым не прывыкла хадзiць босы. Ножкi так пакутуюць, нават на траве.
  Але сцiснуѓшы зубы бегла...
  Хутчэй дайсцi да мэты.
  Зоя праспявала з энтузiязмам:
  I зноѓ працягваецца бой,
  I сэрцу трывожна ѓ грудзях...
  I Ленiн такi малады,
  I юны кастрычнiк наперадзе!
  Дзяѓчына бегла i думала... Вядома, акрамя чаргi пры Сталiне яшчэ праблема i асабiстая бяспека. Рэпрэсii спараджаюць страх. Людзi чуючы крокi па лесвiцы трасуцца - цi не за iмi iдуць.
  Гэта разам са беднымi выбарам тавараѓ, чэргамi, якiя растуць коштамi, нiзкай якасцю вырабленага стварае праблемы.
  Шмат усё робiцца толькi на паперы. А так нават трусы цяжка дастаць - дэфiцыт!
  А зубной пасты i зусiм няма - выкарыстоѓвай зубны парашок. Якi таксама дэфiцыт.
  У школьных сталовых мяса практычна няма - адна капуста. Партфелi таксама ѓ дэфiцыце. I чаго толькi ѓ СССР няма... Не паспееш у краму, то ѓжо малака i хлеба там не будзе - усё расхапаюць. I чакай потым падвозу.
  Большасць савецкiх грамадзян худыя. Не да тлушчу быць бы тлушчу.
  Кiно таксама прадаецца за грошы, а што такое тэлевiзар людзi i ня ведаюць.
  Фiльмы праѓда здымаюць нядрэнныя. Зоi напрыклад спадабаѓся "Востраѓ скарбаѓ". Вось таксама юная дзяѓчына здольная на подзвiгi.
  Прыгожы фiльм - пакуль чорна-белы. Але хутка з'явяцца i каляровыя.
  Вось калi гэтая дзяѓчына Джэйн патрапiла ѓ палон, Зоя ѓсё чакала падсмажаць ёй пяткi цi не.
  Але, на жаль, не падсмажылi... А вось калi яна Зоя фашыстам трапiцца. Яны яшчэ падняты на прэнг, i будуць лупцаваць бiзунамi. Потым падсмажаць босыя ножкi агеньчыкам.
  А потым ... Ну добра яна размроiлася. Узгадаѓся фiльм пра Стэньку Разiна. Там жанчын катавалi агнём, i прыпяклi сiськi распаленымi абцугамi. Бывала такое... Хоць быццам бы ѓ рэальнай гiсторыi жонку Стенькi Разiна не катавалi.
  Зоя наступiлi босай нагой на востры каменьчык, i закульгала. З вачэй пырснулi слёзы. Ды гэта ёй вельмi балюча. Але нiчога, яна вытрымае i ѓсё роѓна пераможа. А ножкi ѓ яе грубеюць прама на вачах. I свярбяць усё мацней i мацней. Бедная дзяѓчына.
  Зоя нарэшце прыйшла ѓ горад, але не адразу знайшла хату куды трэба было перадаць лiст. Яна ѓ самiм горадзе паспрабавала апрануць сандалi, але тыя з цяжкасцю налезлi на збiтыя, напухлыя ногi. I трымалiся дрэнна. Ды яшчэ i шаравалi пры хадзе драпiны. Зоя тады зняла iх i прапанавала найблiжэйшай гандлярцы. Так дала за iх усяго толькi шклянку семечак, але галодная дзяѓчына пагадзiлася.
  Тым больш ужо яе падэшва так выразалася i задубела, што амаль не адчувала болю. Ды i ѓ горадзе асфальт больш-менш роѓны. Дзяѓчына прагна жавала гарбузовыя семечкi. Гандлярка пашкадаваѓшы яе, дадала яшчэ падлогу баханкi хлеба i кавалачак сала. Дагнаѓшы чартоѓку.
  Пасля яды Зою пацягнула на сон. Жывот пацяжэѓ. Але трэба шукаць сваiх.
  Хоць у любы момант яе можа тармазнуць патруль i запатрабаваць дакументы.
  Але вiдаць навiчкам вязе, i Зоя так-сяк знайшла патрэбныя хатку, з гербам "Пагонi" i пастукала.
  З'явiлася дзяѓчынка гадоѓ дзесяцi i падазрона спытала:
  - Чаго трэба?
  Зоя разумеючы што i дзецi могуць быць у курсе сказала:
  - Я хацела прапанаваць вам гамбурскiя пяльменi.
  Дзяѓчынка з усмешкай адказала:
  - Гамбурскiя нам не патрэбны, нам i беларускiх хопiць!
  Зоя кiѓнула:
  - Да iх знойдзецца свежая смятана!
  Дзяѓчынка кiѓнула:
  - Праходзь i давай што прынесла.
  Зоя прайшла ѓнутр. Хата выглядала нябедна. I дзяѓчынка апранутая ѓ новую сукенку, праѓда босая. Але ѓ спякоту так дзiцяцi мусiць i зручней.
  Жанчына гадоѓ трыццацi сустрэла Зою ветлiва i прапанавала:
  - Паясi з дарогi красуня! Ты што так басанож дзевяноста вёрст да нас бегала?
  Зоя цяжка ѓздыхнула i адказала:
  - Мае сандалi не занадта зручныя для вялiкiх пераходаѓ. Я iх увогуле прадала!
  Жанчына ѓсмiхнулася:
  - Малайчына, бач як ножкi збiла. Дачку падрыхтуй тазiк i абмыйце яе, трэба апрацаваць парэзы.
  Зоя кiѓнула i заѓважыла:
  - Дачка ѓ вас разумная!
  Жанчына прапанавала:
  - Стол небагаты, але бульбы з малаком паспытай. Потым раскажаш што бачыла.
  Зоя не была галоднай, але каб не пакрыѓдзiць жанчыну паела i выпiла малака. Прага была мацнейшая за голад. Дзяѓчынка павяла свой аповед. Хаця акрамя дзiѓнага сну нiчога асаблiвага з ёй не здарылася.
  Жанчына спытала Зою:
  - Паспiш у нас, цi?
  Зоя адказала:
  - Можа, я пайду? Яшчэ сонца высока каб спаць. Ночы цёплыя. Я i на траѓцы падрамлю калi што.
  Дзяѓчынка падсунула тазiк i стаѓ быць ногi дзяѓчыне. Абцiрала вяхоткай i грубым мылам. Мыла бруд. Было нават трохi балюча ад цвёрдай вяхоткi ѓ парэзах, свежым мазалям i пухiрам на падэшве. Ножкi ѓ Зоi вельмi прыгожыя, чырвоныя ад загару, але такiя збiтыя i падрапаныя.
  Жанчына заѓважыла:
  - Табе трэба абутак даць! Не дужа ты басячыш звыклая!
  Зоя агрызнулася:
  - Дайду i так! Самае цяжкае - першыя крокi. Але мы будзем дзейнiчаць вельмi рашуча.
  Жанчына прапанавала:
  - Хай ножкi твае паджывуць, а пакуль паспi. Ранiцай вечара мудрагелiсцей.
  Зоя неахвотна пагадзiлася:
  - Добра! Нешта я пацяжэла...
  I дзяѓчына накульгваючы дайшла да ложка i павалiлася на яе. Амаль адразу ж заснула.
  Зноѓ Зоя ѓбачыла пекла.
  Яна ляжала на мяккiм ложку i ѓвайшла iншая, але таксама прыгожая i ѓсмешчатая д'ялiца. Яна падмiргнула дзяѓчыне i прачырыкала:
  - Можа хочаце чаго-небудзь паглядзець. Тэлевiзар каляровы, у iм некалькi дзясяткаѓ тысяч каналаѓ. Але вам мы можам рэкамендаваць нешта спакойнае. Зрэшты, вы я бачу не плачаце?
  Зоя пацiснула плячыма:
  - Тут жыць можна, дык чаму мне плакаць?
  Д'явалiца пагадзiлася:
  - Лагiчна! Таму я прапаную вам паглядзець якi-небудзь мультык. Можа, хочаце "Ну пачакай"?
  Зоя адмоѓна матнула галавой:
  - Не! Лепш пра пiянераѓ!
  Д'яволiца ѓсмiхнулася i выскалiла зубкi:
  - Пра пiянераѓ? Што ж гэта будзе здорава!
  I ѓключыла мультфiльм. З'явiлася яркая i каляровая выява. Маршыравалi добра прамаляваныя пiянеры. Яны аддавалi гонар i бегалi.
  Сюжэт мультыка быѓ просты. Адзiн з пiянераѓ дрэнна вучыѓся, i яго iмкнулiся падцягнуць. Але гэта хлапчук з чырвоным гальштукам, быѓ нядрэнны спартовец i кiраваѓся прынцыпам: сiла ёсць - розуму не трэба! I мог даць рэшты. У канечне вынiку ён трапiѓ у кнiгу, дзе патрэбны былi школьныя веды, а адной сiлы мала. I пасля некалькiх прыгод i набiтых шышак, хлопчык зразумеѓ: моцным быць нядрэнна, што i казаць, але павiнны яшчэ i шарыкi варыць.
  Васiль быѓ нядрэнна зняты. I Зоя павесялiлася, тым больш што экран вельмi вялiкi i шырокi.
  Потым дзяѓчынка расслабiлася ѓ ванне, памылася, хоць ужо прымала душ. Падумала, добра б зараз хлопца...
  I захацела выйсцi з камеры. Ёй заступiла дарогу д'ялiца ѓ чырвоным заѓважыѓшы:
  - Вы чагосьцi хацелi?
  Дзяѓчына сапраѓды адказала:
  - Я хацела б прагуляцца па дворыку.
  Д'явалiца заѓважыла:
  - Тут шмат розных жанчын. Некаторыя нядаѓна ѓ пекле i яшчэ не паспелi перавыхавацца, iншыя патрапiлi з аблегчанага рэжыму зноѓ на агульны за дрэнныя паводзiны, хоць такiх мала. Некаторы перавялi нядаѓна са строгага. Магчымы канфлiкты.
  Зоя ѓпэѓнена заявiла:
  - Я нiкога не хачу i не жадаю задзiраць!
  Д'явалiца кiѓнула:
  - Добра! Нябачныя нячысцiкi не дадуць пакрыѓдзiць грэшнiцу-навiчка.
  Зоя выйшла з камеры. Падлога пад босымi нагамi была цёплая i трохi пругкая. Турма глядзелася ѓтульна, амаль як санаторый, толькi з кратамi на вокнах. Зрэшты, пруты тонкiя, амаль не сур'ёзныя. На сценах месцамi вiселi вясёлыя карцiнкi.
  Напрыклад, хлопчыкi ловяць залатых рыбак, дзяѓчынкi з вянкамi i букетамi кветак. Прыгожа даволi такi.
  Зоя звярнула ѓвагу, што ѓ пекле паветра i свежае i адначасова цёплае, i нават крыху пахне морам.
  Д'ябалка прачытаѓшы думкi Зоi адказала:
  - Усемагутны Бог клапацiцца аб сваiх дзецях! А ѓсе людзi ягоныя родныя дзецi, хай нават i грэшнiкi. Вы павiнны адчуваць сябе добра i камфортна.
  Зоя спытала з усмешкай:
  - А чаму рашоткi на вокнах?
  Д'яволiца адказала з усмешкай:
  - Каб вы адчувалi што зграшылi, i пакуль несвабодныя. На апранутым рэжыме ѓжо няма рашотак. Дарэчы, можна i тут звязацца з вашымi сваякамi, якiя памерлi. I перагаварыць з iмi. Толькi не трэба плакаць i скардзiцца. У пекле куды шчаслiвейшае iснаванне чым здаецца.
  Можаце на атракцыёне пагойдвацца бясплатна.
  Зоя цiха спытала:
  - А на строгiм рэжыме як?
  Д'яволiца адказала з усмешкай:
  - Крыху горш! Больш працы, больш абавязковай вучобы, менш часу на забаѓку. Але кормяць таксама добра i тэлевiзары ѓ камерах. Наогул нават апошнi грэшнiк мае асобную камеру. Хоць вядома ѓ яго столькi часу iдзе на працу i вучобу, i некалi забаѓляцца. Але калi зняволены выпраѓляецца, то потым пераходзiць ва ѓсё больш i больш iльготныя ѓмовы. Пекла залежыць ад паводзiн i характару. Яго мэта выправiць, а не пакалечыць!
  Зоя з захапленнем адказала:
  - Выдатна ѓладкована!
  Зоя выйшла ѓ турэмны парк. Раслi клумбы з яркiмi кветкамi, лёталi маляѓнiчыя матылi.
  Дзяѓчаты ѓ турэмных паласатых сукенках, а некаторыя ѓ прыбранай вопратцы забаѓлялiся.
  Некаторыя кружылiся на каруселi. Iншыя напампоѓвалi мышцы, сёй-той агалiѓшыся i загараѓ.
  Дзяѓчынкi выглядалi цалкам задаволенымi, дагледжанымi, сытымi.
  Пара прыгажунь убачыла Зоя i падышлi да яе. Бландынка спытала:
  - Новая?
  Дзяѓчына-камсамолка адказала:
  - Так! Толькi што з Зямлi!
  Брунэтка заѓважыла:
  - Не засмучаная! Падобна табе падабаецца тут?
  Зоя з усмешкай адказала:
  - Я камсамолка i наогул не верыла ѓ Бога. Але зараз бачу што Ён ёсць, i iснуе рай i пекла...
  Бландынка пагардлiва фыркнула:
  - Гуманiзм! Правы чалавека! Як заѓсёды - чалавек гучыць ганарлiва!
  Зоя з усмешкай заѓважыла:
  - Але ж гэта i добра!
  Брунэтка прабулькала:
  - Як ведаць... Ты за камунiзм?
  Зоя з захапленнем адказала:
  - Вядома за камунiзм!
  Брунэтка прашыпела:
  - Дык хутка ён камунiзм i наступiць! Перайдзi ѓ льготнае пекла. Там ужо камунiстычная iмперыя!
  Зоя прабуркавала, шлёпаючы босымi ножкамi:
  - Вось так! Я аб гэтым заѓсёды марыла!
  Бландынка хiхiкнула i замятала:
  - З камунiзмам не засумуеш!
  Брунэтка прашыпела:
  - Твае мары спраѓджваюцца!
  Зоя прадэкламавала:
  - Аб чалавек, я ведаю дакладна ты,
  I ѓ гэтым выяѓляеш сталасць...
  У рэальнасць увасобiць свае мары -
  Стралой працяць нябесную прастору!
  Бландынка хiхiкнула i выказалася:
  - Ну i паэтка, мiс Адэса, надзейная як увесь грамадзянскi флот!
  Зоя прачырыкала:
  - Даеш святло i прыгажосць!
  Пасля дзяѓчына падмiргнула сваiм напарнiцам.
  Брунэтка спытала ѓ камсамолкi:
  - Што такое гульнявыя прыстаѓкi ты ведаеш?
  Зоя шчыра адказала:
  - Не...
  Брунэтка паведамiла:
  - Можа пацешыцца гульнёй. Павер прыгажуня гэта класна!
  Пасля чаго дзяѓчынкi ѓзялi ѓ рукi джойсцiкi i сталi гуляць...
  Зоя праспявала з захапленнем:
  - Па траѓцы пекла босы я бягу,
  Вечна малады, вечна босы!
  I Гiтлеру я галаву знясу,
  I мае ляцяць, залатыя косы!
  Гульня выдалася вясёлай. Па полi бегалi галаграмы. Дзяѓчына была ѓ поѓным захапленнi, так рэалiзоѓвалася ѓ рэальнасць казка.
  Грэшнiцы ѓвогуле былi не страшныя, а рознага роду жанчыны, многiя з якiх нацярпелiся ѓ ранейшым жыццi. А ѓ пекле атрымалi вечную маладосць i не цяжкую працу, з даляглядам пераходу на больш высокую i камфортную прыступку.
  Дзяѓчаты весялiся... Зайграла музыка i пачалася дыскатэка. Зьявiлiся i паркi. Некаторыя з iх у модных касцюмах, iншыя ѓ робах зняволеных. Усе вельмi прыгожыя, але на выгляд не старэйшыя за шаснаццаць. Сiмпатычныя юнакi, з жамчужнымi зубкамi. Дзяѓчаты круцiлiся вакол iх.
  Брунэтка заѓважыла:
  - Надакучылi малалеткi. Тут колькi гадоѓ не было б мужчыну, усё выглядаюць як падлеткi. Толькi на льготным рэжыме можна выбраць сабе любое цела.
  Зоя свiснула:
  - Любое?? I я магу стаць мужчынам?
  Брунэткi хiхiкнула:
  - А яно табе трэба? Жанчыны ад сэксу атрымлiваюць куды больш задавальнення, чым мужыкi!
  Зоя ѓздыхнула i адказала:
  - Я яшчэ нявiннiца!
  Бландынка здзiвiлася:
  - З такой прыжыццёвай прыгажосцю i нявiннiца. I не патрапiла ѓ рай?
  Брунэтка выскалiѓшыся, заѓважыла:
  - А што тут дзiѓнага? Тут у пекле нават патрыярхi i Рымскiя папы ёсць. Каб патрапiць у рай варта перажыць нараджэнне звыш i быць святым. А гэта не кожнаму дадзена!
  Зоя з уздыхам адказала:
  - Я яшчэ была атэiсткай!
  Бландынка разрагаталася:
  - Я таксама... Дарэчы, утрымоѓвала цэлы бардэль. Мае дзяѓчынкi на споведзi пастару казалi: мы ѓсяго толькi працуем, а не дзеля задавальнення. Але ѓсё з тым цi iншым партнёрам дасягалi аргазму. I некаторыя шлюхi апроч працы заводзiлi сабе палюбоѓнiкаѓ. Вось яно юрлiвае жаночае ѓлонне!
  Брунэтка заѓважыла:
  - А вось так баялася пекла ... Не думала што ѓ iм цалкам можна жыць. Хутка перавядуць на аблегчаны рэжым. Там працы толькi дзве гадзiны па тры разы на тыдзень.
  Зоя спытала:
  - А што прымушаюць працаваць?
  Брунэтка адказала:
  - Па жаданню! Там дзе хочаш! Не смуткуй, праца не цяжкая, асаблiва для нашых целаѓ.
  Бландынка заѓважыла:
  - Можна i на свежым паветры, i на кампутары працаваць. Тут найвялiкшы выбар.
  Зоя хацела яшчэ чаго спытаць, як да яе падышлi дзве д'яблыцы. Яны дакладней з'явiлiся як чорцiк з табакеркi. Шырока ѓсмiхалiся i ласкава вымавiлi:
  - Ты была слаѓная дзяѓчына... Хаця i атэiстка. Жадаеш запiсацца на курсы вывучэння Святога пiсання?
  Зоя пляскаючы вачыма, спытала:
  - А навошта?
  Д'яблы падмiргнулi i адказалi:
  - Каб ведаць адкрыццё Божае!
  Зоя паведамiла без крыѓднякоѓ:
  - А я чытала Бiблiю! Там нешта Усявышнi паказаны не занадта прывабна. Мне больш падабаецца Бог якi вяртае старым у пекле маладосць i якi прабачае!
  Д'яволi заѓважыла:
  - Бiблiя якую ты будзеш вывучаць некалькi iншая... I табе спадабацца. Трэба будзе проста глядзець цiкавыя мультфiльмы!
  Зоя з усмешкай вымавiла:
  - Калi так, то я згодна!
  Д'ябла хорам вымавiлi:
  - I грэшнiкi павiнны любiць Бога i разумець яго задуму. Ён хоча, каб усе людзi i ѓсе яго творы былi б шчаслiвымi!
  Зоя тады спытала:
  - А чаму ђсявышнi дапушчае пакуты?
  Д'яблiцы хорам адказалi:
  - Таму што па-першае, чалавек павiнен адчуць наступствы граху на сваёй шкуры, а па-другое... Каб больш шанаваць вечнае жыццё i рай. Вось калi ѓ пекле старыя атрымлiваюць юныя целы, якiя яны шчаслiвыя i радуюцца. Няѓжо можна з гэтым параѓнаць шчасце калi няма магчымасцi для параѓнання?
  Так што прыгажуня ты наша. Табе не пашанцавала гэтак юнай увайсцi ѓ Пекла. А так ты б зразумела, наколькi прыгожая маладосць цялесная!
  Зоя ѓсмiхнулася i адказала:
  - Ды шмат чаго я ѓ свеце не бачыла! А цi ѓбачу перамогу на фашызмам?
  Д'яблы хiхiкнулi i адказала:
  - Будучыня ведае толькi Усявышнi, i часткова вышэйшыя анёлы. Мы ж можам толькi сказаць - спадзявайцеся на лепшае!
  Зоя прачнулася. Яна добра выспалася i адчувала сабе бадзёра. Спусцiла ногi i ѓбачыла прыстойныя ѓ вельмi зручныя сандалi ѓ ложку. А таксама клунак з ежай.
  Жанчына паведамiла ёй:
  - Можаш iсцi! Цябе слаѓныя прыгоды чакаюць!
  Зоя выскалiлiся i вымавiла:
  - Я i босая дайду! Пакiньце сандалi i ежу сабе!
  I дзяѓчына адправiлася з дому як i была басаножкай. Пяткi i падэшва зажылi i сталi цвярдзей, крочыць ужо было не балюча. А на пусты страѓнiк перасоѓвацца куды лягчэй.
  Зоя крочыла сабе, падскоквала i напявала;
  Думае банда фашыстаѓ-
  Будзе iм новы Эдэм...
  Але ѓкакошым iх чыста,
  Начыста Вермахт доем!
  
  Гора таму, хто пазмагаецца,
  З рускiм Iванам у баi!
  Калi супернiк шалець,
  Я яго гада заб'ю!
  
  Iкол зроблены Гiтлерам вострым,
  Танк цяжэйшы за быка...
  Але наперадзе толькi зоркi -
  Iскры - удар кулака!
  
  Ну, потым на Берлiне,
  Будзе люты парад...
  Раней басатой пылiлi-
  Наш пiянерскi атрад!
  
  Воѓк гэта звер - люты драпежнiк,
  Ён на Айчыну напаѓ...
  Ну, а цяпер стаѓ ураз дзiчынай,
  З неба выкiнуты напаѓ!
  
  Новы даслаѓ рускiм выклiк-
  Магутны змагар з ЗША!
  Iм сатана выдаѓ вiзу:
  Толькi запраѓце розуму!
  
  Мат разгулялi ѓ бiрулькi,
  Выдадзены круты вынiк...
  З бронзы адлiтыя кулi -
  Вежа гарыць - падарваны танк!
  
  Будзе лiнкор крывабокi,
  Нам даводзiць да труны...
  А Калi лютыя "Окi",
  Паслана ѓ бiтву арда...
  
  Гэтая паэма такая,
  Складу крыху нажаль,
  Але мне не быць папугаем -
  Схаваѓ у скарбонцы тузы!
  
  Век чалавека немалы,
  Калi лiчыць вяхой смерць!
  I паслужыце дзяржаве:
  Няма чаго пуза церцi!
  
  Скончыцца ѓсё на планеце,
  Стане пейзаж - завершаны ...
  Сагу працягнуць ведай дзецi:
  У гена несмяротны арол!
  
  Сокал Русi над планетай,
  Крылы расправiѓшы ѓзляцiць!
  А песнях народа апеты-
  Вера Хрыста - маналiт!
  Добра спявалася дзяѓчын. Босы, ва ѓжо нашаным сукенка ѓ гарошак. Яна бадзёра крочыла сабе i была вясёлай. Заданне выканана i ты вяртаешся дадому.
  I ножкi твае зусiм не баляць. I нават прыемна хадзiць босы па прагрэтым камянямi.
  Поѓная энтузiязму дзяѓчына зноѓ заспявала;
  У свеце не залазь у бутэльку,
  А то наймуць бакi...
  Жыццё суцэльныя лабiрынты -
  I акружнасць тупiку!
  
  У ёй спроба зрабiць цуд.
  Звяртаецца ѓ вэрхал...
  Праявiце ласку да людзей-
  Вы не бiце ѓ лоб щелбан!
  
  Ну што сказаць, Айчына-мацi-
  Такая светабудова...
  Пашле вас цар башкi секчы-
  Не выносячы прытомнасцi!
  
  А калi карты рок перашкодзiць:
  I здарыцца абвальны расклад...
  Не адкажаш - нячысты кiдае:
  I пастаѓленай Паладаю мат!
  
  Але на картах iншых - на вайскоѓцаѓ:
  Нашай Радзiме злое жулле...
  Хоча выдаць пагоны з тлену
  Выпускае равун вараннё!
  
  Не палохае аскалаѓ Немязiды
  I размах Марса з сталлю мячом!
  Бо Божы пест - херувiмы,
  Мы я веру фашызм у раз змяцем!
  
  А потым па дарожках Берлiна-
  Адкрочым мы песняй грымот...
  Мы на вечна з Айчынай адзiныя-
  А нацыстам абвiнавацiлася пеня!
  
  Так навука нашчадкам адважным-
  Падаравала неѓмiручасцi дар...
  I зараз уваскрэшаны загiнуѓшы кожны-
  Вылечыѓся смяротны ѓдар!
  Зоя даспявала i прабеглася... Яе пыльныя пятачкi мiльгалi. Дзяѓчына iмчалася i думала. Падскоквала сабе.
  Уявiла сабе што яна скача на хлопцу. Якое гэтае задавальненне!
  Зоя крычала ад захаплення:
  - Ленiн, партыя, камсамол!
  I як падскочыць, i трасяне голымi каленамi! I шлёпне босымi пяткамi па лужынах.
  Успамiны перарвалiся. Наперадзе зноѓ японскi мiнаносец. Дзяѓчаты сталi наводзiць гармату.
  Наташа прачырыкала:
  - А як мы дзяѓбе! Канкрэтна дзяѓбанем!
  Аѓгустына праспявала:
  - Прыгажосць! Замачы хутчэй ката!
  Зоя прачырыкала:
  - Умоѓнае ѓзнагароджанне!
  Святлана дадала, выскаляючыся:
  - Безумоѓнае знiшчэнне!
  I паказала прыгажуня мову. I падмiргнула ... Вось босыя ножкамi дзяѓчынкi навялi сабе гармату. I як возьмуць i дзяѓбуць. Снарад вылецеѓ, апiсваючы высокую дугу. Нiбы пушчаны з катапульты зарад. Праляцеѓ дзюбнуѓшы ѓ цэнтр мiнаносца. Раскол японскi пасудзiну.
  Дзяѓчаты раѓнулi:
  - Гэта супер мы пераможам!
  Чацвёрка дзяѓчат у Порт-Артуры нарэшце дачакалася прыходу эскадры Каляднага. I вось аб'яднаны расiйскi флот выступiѓ у напрамку берагоѓ Японii. Эскадра Таго настолькi парадзела, што мела ѓ пяць разоѓ менш караблёѓ чым армада царскай iмперыi.
  Дзяѓчаты як заѓсёды плылi на мiнаносцы i спявалi:
  - Наш новы свет касмiчнай далечы, мы на Венеры нават бывалi!
  I смяялiся дзяѓчынкi вельмi шмат. Скалiлi сабе зубы. Не забываючы i падмiргваць смерцi.
  Наташка вымавiла:
  - На Японiю мы iдзем! Усiх супастатаѓ разарвем!
  Зоя ахвотна пацвердзiла:
  - На часткi разарвем!
  Аѓгустына свiснула:
  - I закапаем!
  Святлана пацвердзiла:
  - З вялiкiм смакам!
  Чацвёрка дзяѓчынак была такой адчайнай i жвавай. Яны ж ваяѓнiцы надзвычайнай крутасцi. I iм хочацца перамог i здзяйсненняѓ.
  Наташа з аглушальным смяшком праспявала:
  - Пра тое, што святло вучэнне, зiмою i вясной!
  Зоя пацвердзiла хiхiкая:
  - Сцвярджаю без выключэння ѓсяго паскуддзя лясной!
  Аѓгусцiна насвiстваючы i круцячы голымi ножкамi, выдала:
  - Мы басаногiя прыгажунi байцы!
  Святлана прашыпела з адчаем:
  - I скажуць вiхрэногiя, што дзеѓкi малайцы!
  I чацвёрка стала падскокваць i круцiцца. Дзяѓчыны ѓ цэлым такiя вясёлыя, i забiяцкiя. I спяваюць сабе з iскрынкамi. Падскокваюць i падскокваюць.
  Наташа ѓвогуле завялася.
  Але вось перад мiнаносцам з'явiѓся карабель Японii. У дадзеным выпадку эсмiнец. I дзяѓчаты як лупнуць па iм з гарматы. I цвiкае снарад, i проста ѓ цэнтр трубы. I развярнi пасудзiну краiны Узыходзячага Сонца.
  Зоя прачырыкала:
  - Вось гэта класны поспех! Я нават страмчэй усiх!
  I дзяѓчаты такiя класныя i натуральныя тры бландынкi i рудая з iмi.
  Аѓгусцiна ва ѓсякiм разе такая забiяцкая i сэксуальная. Вось з цэлым тузiнам мужчын за раз займалася каханнем. I гэта вельмi нават добра - проста выдатна!
  Жадаецца дзяѓчынцы быць крута i прамянiстай. I ѓсiх мачыць i ѓсiх згортваць у парашок. Дзяѓчына яна самай вышэйшай пробы. I Энгельс i Марс з захапленнем глядзяць на падобных прыгажунь. У iх такiя запасы энергii i б'е ключом сiла.
  Аѓгусцiна ѓ дзiцячай, працоѓнай калонii, сутыкнулася з дзяѓчынкай якая была вельмi буйной i спрабавала бязмежжа. З ёй у рудай адбылася бойка. I бойка жорсткая з выбiтымi зубамi. Пасля чаго абодвух дзяѓчынак адправiлi ѓ круцiць помпу. I стаялi ахоѓнiкi падганяючы бiзуном. I так дзяѓчынкi без перапынку штурхалi кола, усяго дваццаць чатыры гадзiны.
  Ды пастаралiся прыгажунi на славу. I дабiлiся мабыць i шмат чаго. У iх столькi сiлы i энергii. Добра прайшлiся красунi.
  Аѓгусцiна пасля гэтага старалася быць яшчэ страмчэй i завода з'яѓлялася ѓсiх бунтаѓ.
  Добра наогул быць дзiцем: табе шмат што развiтваецца. I ты i на самай справе становiшся страмчэй.
  А вайна другая сусветная зацягнулася, да 1955 года. А гэта не крута, а занадта ѓжо крута!
  Наогул, вядома СССР не заѓсёды вязе. Вось у рэальнай гiсторыi перамагчы менш, чым за чатыры гады - каласальны поспех! А ѓ альтэрнатыѓнай аказалася горай. I не атрымалася ѓжо за чатыры гады без паѓтара месяца.
  Наогул гэты цуд, што пасля Курскай дугi гiтлераѓцы з iх каласальным патэнцыялам так хутка злiлi. А вось не было ѓ Чырвонай армii падобнай лафы.
  Будзь у Гiтлера больш мазгоѓ, i не паводзь сябе ён як дыктатар, якi не слухае ваенных парад, не так бы хутка перамаглi б Германiю. Калi б увогуле перамаглi б. Бо ѓ немцаѓ з'явiлася i рэактыѓная авiяцыя, i больш дасканалыя танкi серыi "Е". Напрыклад, Е-10 меѓ вышыню ѓсяго метр i сорак сантыметраѓ. Такая самаходка вельмi эфектыѓная i маленькая. Простая ѓ вытворчасцi, малапрыкметная. У яе цяжка патрапiць, i вялiкi кут рацыянальнага нахiлу, дае каласальны рыкашэт.
  Прыкладна такая ж, але крыху буйнейшая, i больш магутная бранёй i ѓзбраеннем Е-25. Вельмi эфектыѓныя машыны, якiя зацягнулi Другую сусветную вайну.
  Наташка зноѓ скамандавала:
  - Зараджаем!
  I вось новая мэта: на гэты раз крэйсер. Дзяѓчаты топяць яго з аднаго стрэлу i вада закiпае. Гэта вельмi крутая разборка.
  А японцы тонуць, i расiйскiя маракi iх ратуюць. I выцягваюць на борт.
  Японцы перапалоханыя з перакошанымi асобамi. I лапочуць нешта незразумелае. Наогул ваяѓнiкi з iх апынулiся ѓжо не гэтак крутыя.
  Потым дзяѓчаты патапiлi яшчэ адзiн браняносны крэйсер i праспявалi:
  - Наш першы ход, i будзе крута!
  Пасля чаго ваяѓнiцы зноѓ затанцавалi. I пляваць iм, што фашысты моцныя. I што яшчэ на пятнаццаты год вайны здольныя наступаць. Чырвоная армiя ѓсё роѓна пераможа!
  Зоя праспявала з усмешкай:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа!
  I расейскi флот iдзе да берагоѓ Японii. Тут шмат браняносцаѓ, i буйных караблёѓ. Ёсць i мяльчэй. Прылады вельмi магутныя, i расчахленыя. Ёсць i дванаццацiцалевыя прылады. Яны калi ѓжо лупнуць, дык лупнуць!
  Чатыры браняносцы эскадры Раждзественскага зусiм новыя, расiйскай вытворчасцi. I вельмi грозныя. Iх так проста не ѓзяць. I тут у асноѓным свае караблi. Не тое што ѓ самураяѓ - ангельскiя i амерыканскiя.
  Расiйскi флот рухаецца сабе, i гатовы акрыць славай.
  Наташка спявае:
  - Я не ѓвазе шчытоѓ тых у далечынi, але я чую - марш, марш левай! Марш, марш правай!
  Зоя ѓзяла i дадала:
  - I канёк будзе правай!
  Тут з'явiлася i ѓ Аѓгустыны магчымасць навастрыць. Яна вельмi часта займалася каханнем, разлiчваючы стаць несмяротнай. Сапраѓды, а чаму i не? Ад пацалункаѓ вусны маладзеюць. Жанчыны ѓ якiх шмат маладых палюбоѓнiкаѓ не старэюць.
  Гэта ѓжо прыкмечана фiзiёлагамi. Галоѓнае трэба сябе падтрымлiваць у форме. Алкаголь вельмi нават дзяѓчынкам шкодны. Няѓжо не так? А вось глыток свежага насення, гэта так асвяжае жаночыя вусны, i карысна для здароѓя!
  Аѓгустына праспявала:
  - Дайце мне мужыка, каб намяѓ мне бакi. Трэба шмат усяго, i тое, i таго!
  Дзяѓчынка ѓявiла сабе як яе гвалцяць i збiваюць прыкладамi. Вось гэта было б надзвычай здорава. Каб бiлi, бiлi, бiлi - бiзунамi ѓсю спаласiлi!
  Чатыры дзяѓчынкi на мiнаносцы прысталi да берагоѓ Японii. Высадзiлiся да ѓзбярэжжа. Абрынулi ѓдар артылерыi па батарэях дзiѓныя Узыходзячага Сонца.
  Японцы разбягалiся. Гарматы падляцелi ѓгору, i адарвалiся ѓ iх колы. Мноства трупаѓ самураяѓ i кучы пакалечаных.
  Наташка прапiшчала з радасцю:
  - Мы найвялiкшыя тэрмiнатары!
  Зоя стрэлiла з драбнейшай прылады i пацвердзiла:
  - Вядома так i ёсць!
  Даѓбанула з гарматы i Аѓгусцiна, выскалiѓшыся:
  - Я рудая чартоѓка!
  Раѓнула страляючы i Святлана:
  - Я жанчына-страла!
  Дзяѓчаты бiлi па японскiм узбярэжжы i падскоквалi пры гэтым.
  Яны ѓвогуле бабы якiх i не адшукаць! Нешта з разраду - каня на скаку спынiць, у палаючую хату ѓвойдзе!
  Наташа зноѓ стрэлiла i зараѓла, забiваючы масу японцаѓ:
  - Гэты непараѓнальны экiпаж, i самы вышэйшы пiлатаж!
  Зоя таксама цвiкнула i прачырыкала:
  - Не скончаны бой, нельга дадому!
  I паказала сваю доѓгую i ружовую мову.
  Пальнула i Аѓгустына, падмiргнула блакiтнымi i смарагдавымi вачыма:
  - За Русь святую будзем бiцца!
  Стрэлiла i Святлана, асляпляльна выскаляючыся:
  - За Расiю i свабоду да канца!
  I таксама падмiргнула сваiмi сапфiравымi вочкамi.
  Дзяѓчаты разышлiся нiбы сапраѓдны д'яблыцы. I iх нiхто не ѓ сiлах спынiць цi перамагчы.
  Наташа страляла i з захапленнем мармытала:
  - За Русь-матухну!
  Зоя вяла агонь i верашчала:
  - За цара-бацюхну!
  Лупiла i Аѓгусцiна, шыпячы:
  - Вялiкi рускi парадак.
  Хаця наконт апошняга ѓ дзяѓчыны былi сумневы. А дзiцячай, працоѓнай калонii Аѓгусцiна пераканалася, што хвалёнага савецкага парадку не iснуе. Можна, за сэкс i ад працы адкупiцца, i лiшнюю пайку атрымаць. А лагерныя работнiкi вельмi блудлiвыя жывёлы. Так што якi ѓжо ѓ СССР быѓ парадак. Не надта дзяѓчыне шанцавала. Але ѓ калонii, яна прывыкла бегаць басанож па снезе, i ѓ самы люты мароз у кароткай спаднiцы i напаѓголая. Загартавалася i набыла якасцi баявой машыны. Аѓгусцiна любiла бравiраваць тым, што прайшла калонiю.
  I што зараз ёй i сам чорт не брат. Зрэшты, не так ужо там i страшна было. Самi дзяѓчынкi-вязнi не такiя злыя як хлопчыкi. I больш-менш ладзiлi памiж сабой. А да халадоѓ Аѓгусцiна прывыкла вельмi хутка. Яна i на волi босая i ѓ адных трусiках па снезе бегала. I вось што дзiѓнага - абвыкаеш. I не страшна хадзiць па марозе. А мiкробы да Аѓгусцiны не лiплi, i яна амаль не стамлялася, калi пiлавала дрэвы, цi ѓкалывала на палях.
  Аѓгусцiна ѓвогуле паказала сябе ѓ калонii з лепшага боку, i яе нават часта ставiлi ѓ прыклад да iншых. I дзяѓчына навучылася там гуляць у шахматы. I ва ѓсiх выйгравала.
  Аѓгусцiна наогул чартоѓка вышэйшага разраду.
  Вось i зараз як пальне, ды самураяѓ разнясе!
  Святлана таксама ѓрэзала, i замачыла масу супернiкаѓ. I яшчэ праспявала, скалячы зубы:
  - Месяцовыя кветкi i камянi... Мы японцаѓ пусцiм на шаблi!
  Наташа з паказным досцiпам заѓважыла, страляючы па японцах:
  - Мы дзяѓчаты мужныя, гэта факт!
  Зоя дзюбнуѓшы па самураях, пiскнула:
  - Жалезны факт!
  Няма ѓсё ж з усiх паражэнняѓ Расii, паражэнне ад Японii ѓ рэальнай гiсторыi было самым прыкрым. Тым больш прайгралi краiне вельмi моцна саступае i насельнiцтвам, i яшчэ больш тэрыторыяй, i эканамiчным патэнцыялам Расii. Не кажучы яшчэ што Русь матухна мела нашмат больш ваенных традыцый i досведу войн, чым Японiя. Ды i вiнтоѓка Мосiна, што была на ѓзбраеннi Расiйскай армii лепшая ѓ свеце. Яна i Вялiкай Айчынную вайну прайшла.
  Але самае прыкрае гэта наступствы гэтай вайны. Яны аказалiся непапраѓнымi. Расiя ѓпусцiла шанц далучыць да сябе Кiтай. I стварыць Жэлтаросiю. I гэта прывяло ѓ будучынi да з'яѓлення кiтайскага монстра. I крушэння царскай iмперыi, i з'яѓлення замест унiтарнай рускай дзяржавы iнтэрнацыянальна i федэральнага СССР.
  Чырвоная iмперыя мела толькi адзiн плюс у параѓнаннi з царскай - камунiстычную, таталiтарную iдэалогiю, што карысталася вялiкай папулярнасцю ѓ свеце. I гэта было моцным бокам.
  Аднак камунiстам фатальна не шанцавала на правадыроѓ. Пасля Сталiна якi i сам быѓ жудасны - кiравалi якiя нiкчэмнасцi, што iм i калгас даверыць стрымлiва.
  На гэтым фоне цары Раманавы, выгадна адрознiвалiся. I Аляксандр Першы, i Мiкалай Першы, i Аляксандр Другi, i Аляксандр Трэцi, ды i мабыць Мiкалай Другi былi выбiтнымi лiдэрамi i царамi Расii. Куды лепш, чым прыдуркаваты калгаснiк Мiкiта Хрушчоѓ, якi не можа вымавiць двух слоѓ без паперкi Брэжнеѓ, i тым больш Гарбачоѓ.
  Раманавы былi царамi паспяховымi, якiя пашыралi Расiю. За трыста гадоѓ iх праѓлення, Расiя вырасла ѓ дзесяць разоѓ па тэрыторыi i яшчэ больш па насельнiцтве.
  Несумненна Расiю не адбылося падзення Раманавых чакала вялiкая будучыня. У царскай Расii працэнт рускага насельнiцтва бы высокi, i iшла русiфiкацыя ѓскраiн. Паступова б iмпэрыя пераварыла б свае тэрыторыi, i стала б маналiтнай. I iндусы i кiтайцы, i чарнаскурыя з радасьцю сталi б падданымi расейскага цара.
  Расея мела адрозненне ад Брытанii, тым што мелi моцную царскую ѓладу, не прыгнятала ѓскраiны, а iх iнтэгравала. Калi ѓ Брытанскай iмперыi, у ангельцаѓ былi адны правы, а ѓ iндусаѓ куды меншыя, то ѓ Расii ѓсе народы былi раѓнапраѓныя. За выключэннем можа быць толькi яѓрэяѓ, якiя не вызнаюць Праваслаѓя - для iх быѓ цэнз аселасцi.
  Але затое iншыя народы мелi роѓныя правы з рускiм. Складалi шлюбы, змешвалiся, прымалi Праваслаѓе, i паступова iнтэгравалiся ѓ Вялiкарускае мора. Шкада, але бальшавiкi спынiлi гэты працэс.
  Слабасцю Расii было яшчэ i Праваслаѓе, якое ѓсё ж ёсць Хрысцiянства. Вера ад яѓрэяѓ i часткова элiнаѓ.
  Вучэнне пацыфiсцкае, i не зусiм зразумелае простаму народу. Сапраѓды, навошта Езусу iсцi на крыж? I галоѓнае цi можа Бог вiсiць на крыжы - выклiкаць упэѓненасць у перамозе i сваiх сiлах.
  Цi можа натхнiць на лаянку Хрыстос - якi вучыѓ, ударылi цябе па правай шчацэ - падстаѓ левую!
  Вядома ж не! Няѓжо можна быць iмперыяй i мець рэлiгiю пацыфiзму?
  Наогул для планеты Зямля - дабром была б адна iмперыя! А не гэты хаос i бардак!
  Адзiны ѓрад. Але якраз адкрыццё Яна, называе адзiную ѓладу на Зямлi - уладай антыхрыста! Няѓжо пасля гэта разумныя чалавек не скажа, што Бiблiя - дэструктыѓная кнiга?
  Чалавецтва павiнна быць адзiным. I на планеце павiнен кiраваць - Адзiн Кiраѓнiк! Хай нават тыран - але, адзiн! I адна пiрамiда ѓлады. Адна iмперыя.
  У гэтым плане Расiйская iмперыя Раманавых аптымальна падыходзiла для сусветнай гегемонii. Цары былi ѓ меру строгiя i дастаткова лiберальныя, каб жыць пры iх было нядрэнна. Нават прастытуцыя была легальнай! Куды вальней, чым пры "народнай" уладзе бальшавiкоѓ.
  Пасля таго як японцаѓ разграмiлi на ѓзбярэжжы, дзяѓчаты збiралi трафеi. Грошы - вядома не папяровыя, таксама патрэбныя. I розныя каштоѓнасцi.
  Наташа заѓважыла:
  - Золата ѓ Японii няшмат!
  Зоя пагадзiлася:
  - Не нажывешся!
  Аѓгусцiна паддала босай ножкай па каменьчыках i выдала:
  - За новы рускi парадак!
  Святлан пацвердзiла:
  - I нiякiх цвiкоѓ!
  Дзяѓчаты пакруцiлiся... Наташа падумала. Што вайна надакучыла i iм нечага не хапае. Добра было б мець яшчэ i пятага. Напрыклад, прыгожага хлопчыка на пабягушках. Вось менавiта хлапчукi iм i не хапае.
  I ѓвогуле чаму некаторыя лiчаць што творы з дзецьмi нецiкавыя?
  Бо дзiця можа быць i вынаходнiкам генiяльным, i палкаводцам, i iмператарам касмiчнай iмперыi, i генералам, i нават Госпадам Богам, творцам Сусветаѓ!
  На самай справе хлопчык можа ствараць светабудовы i ѓсталёѓваць свае законы. I гэта цiкава.
  Чым хлапчук горшы за дарослага чалавека. Няѓжо не можа хлопчык быць генiем? Можа, вядома ж! I палкаводцам таксама! I чаго хлапчук не цiкавы? Ён што не можа выратаваць сусвет? Цi стварыць яе? У фантастыцы зразумела!
  Сiла хлапчука можа быць каласальнай. Наташа падумала, добра б мець такога суперхлопчыка, якi б знешне заставаѓся б назаѓжды дзiцем. Бо так выдатна вечнае дзяцiнства цi юнацкасць. Як з узростам мужчыны губляюць у прыгажосцi i прывабнасцi. Зрэшты, калi жанчына да трыццацi пяцi гадоѓ яшчэ нiчога, то хлапчука ѓжо псуе барада, i валасы на целе, калi яму абмiне пятнаццаць. Наташа ѓздыхнула. Ды самы прывабны дзяцюк, калi ён безбароды i не валасаты. Узрост губiць у мужчын эстэтыку. I ѓ жанчын таксама. Прыгажосць знiкае з гадамi? I як гэта Бог дапускае?
  Эстэтычнасць i дасканаласць! Дзяѓчыны ѓ дваццаць гадоѓ найболей прыгожыя - свежыя, юныя i развiтыя! I не растуць у iх бароды, цудоѓныя целы, i няма маршчын i зморшчын.
  Пакуль не расце барада хлапчук падобны на дзяѓчыну. Але потым становiцца валасатым i неэстэтычным. Наташа таму i жадала знайсцi вечнага хлопчыка, якi мог стаць чальцом iх каманды. Яны вось чацвёрка глядзяцца гадоѓ на дваццаць - самы росквiт i свежасць прыгажосцi. А хлапчук каб не старэйшыя за пятнаццаць, можна i трынаццаць гадоѓ, каб была эстэтыка.
  I хлопчык патрэбен са звышздольнасцямi, каб не тармазiць каманду. Каб не быць яе клопатам.
  Наташа спытала Зою:
  - Пагадзiся нам чагосьцi не хапае?
  Зоя спытала:
  - I чаго менавiта?
  Наташа з усмешкай адказала:
  - Хлопчыка!
  Святлана хiхiкнула i прапанавала:
  - Нам патрэбен хлопчык-супермэн! А iнакш няма сэнсу!
  Наташка выскалiлiся i прапанавала:
  - Добрага хлапчука знайсцi цяжка! Каб быѓ такi што сам нам бы дапамагаѓ, а не быѓ клопатам!
  Зоя пагадзiлася:
  - Ды такi нам i патрэбен!
  Аѓгустына хiхiкнула i прыжмурыѓшыся сказала:
  - А дзе возьмеш? Дзе возьмеш А?
  Наташа прапанавала:
  - А што, калi начараваць? Гэта ж iдэя!
  Святлана разрагаталася:
  - Начараваць хлапчука?! Гэта выдатна!
  Зоя захоплена прапанавала:
  - Зробiм магiю! I будзе шырокае кола!
  Ваяѓнiцы вiдавочна былi настроены весела. Iм хацелася чагосьцi больш уражлiвага. I атрымаць у каманду пятым хлапчука - гэта крута!
  Па шляху дзяѓчынкам траплялiся палонныя японцы. Яны падалi нiцма, i цалавалi прыгажуням босыя ногi. Дзяѓчаты даволi бурчэлi. Яны адчувалi сябе заведзенымi.
  Наогул як прыгожа жанчына ножкi цалаваць, i асаблiва круглыя пятачкi.
  Дзяѓчаты ж крочылi горда выпучыѓшы грудзей. Iх выгляд быѓ такi рашучы i беззваротна вiдаць, яны нумар адзiн. I ва ѓсiм будуць мець першынство.
  Наташа заѓважыла:
  - Будзь я б Богам, то зрабiла б усiх людзей прыгожымi як эльфы. Каб было эстэтычна!
  Анжалiка хiхiкнула, заѓважыѓшы:
  - Прыгожых людзей i мучыць прыемна. Ва ѓсякiм разе, я б нiколi не знявечыла б жанчыну, ператвараючы ѓ старую. Гэта было i мне брыдка! Юнацтва як яна прыгожая!
  Расейскае войска рухалася да Токiо. Чатыры дзяѓчаты беглi басанож наперадзе частак i разбуралi самураяѓ.
  Наташа шпурнула босай нагой гранату, i праспявала:
  - Слався руская зямля!
  Зоя таксама запусцiла пальчыкамi босай нагi прэзент смерцi, якi раскiдваѓ японцаѓ i вiскнула:
  - Слаѓся Радзiма мая!
  Аѓгустына ѓзяла голай пяткай паддала гранату, выдаѓшы:
  - Слаѓся Праваслаѓны цар!
  Святлана пагульваючы ножкамi, i цяглiцамi дадала:
  - Наш вялiкi Мiкалай!
  I таксама запусцiла падарункам знiшчэння па японцах. I рабiла гэта вельмi эфэктыѓна. Такiя ѓжо тут дзяѓчаты. Проста вiцязi смерцi i тагасветных сiл.
  Наташа секанула мячамi, зносячы галовы японцам i прачырыкала:
  - Расiя царская краiна!
  Зоя паддала босай нагой гранату, раскiдала ѓ розныя бакi самураяѓ i вякнула:
  - Навекi Богам нам дадзена!
  Аѓгустына запусцiла пальцамi босых ног прэзент смерцi i вякнула:
  - Мы будзем вечна перамагаць!
  Святлана зрабiла мячамi млын, разбiѓшы адразу пяць самураяѓ, i выдала, выскаляючыся:
  - Экзамены здаем на пяць!
  I дзяѓчынкi сталi махаць мячамi i выкошваць японцаѓ куды больш эфектыѓна. Ужо лета, i так прыгожа i цеплыня. З вайной трэба канчаць як мага хутчэй. I лепшы спосаб гэта - канчаткова заваяваць Японiю, зрабiѓшы мiкада рускага цара Мiкалая Другога. Каб у выпадку першай сусветнай краiны краiна ђзыходнага Сонца не ѓдарыла б рускiм у спiну!
  I на Токiа iдуць рускiя войскi. Чакаецца вельмi добрая перамога. Самураi ж церпяць паражэнне за паразай.
  Наташа сячэ японцаѓ i напявае:
  - Люба сястры, люба...
  Прыгажуня пры гэтым яшчэ i кiдае босымi ножкамi гранаты.
  Зоя таксама вядзе агонь, кiдае голымi канечнасцямi прэзенты смерцi i спявае ва ѓсё горла:
  - Люба сястры жыць...
  Аѓгусцiна таксама сячэ i страляе, запускае босымi ножкамi гранаты i насвiствае:
  - З нашым Мiкалаем не прыходзiцца....
  Святлана працягваючы секчы, i размахваць мячамi, кiдаць голай пяткай выбухоѓку, раве:
  - Тужыць!
  Наташа сячэ японцаѓ i напявае, пры гэтым сячэ яшчэ мацней i лютей, нiбы ѓ жарсьцi:
  - Люба сястры, люба...
  Прыгажуня пры гэтым яшчэ i кiдае босымi ножкамi гранаты.
  Зоя таксама вядзе агонь, кiдае голымi канечнасцямi прэзенты смерцi i спявае ва ѓсё горла:
  - Люба сястры жыць...
  Аѓгусцiна таксама сячэ i страляе, запускае босымi ножкамi гранаты i насвiствае:
  - З нашым Мiкалаем не прыходзiцца....
  Святлана працягваючы секчы, i размахваць мячамi, кiдаць голай пяткай выбухоѓку, раве:
  - Тужыць!
  Вось так дзеѓкi i iдуць, нiбы нож па алеi. Японцы гiнуць тысячамi i здаюцца. Не такiя ѓжо яны i нязломныя.
  Некаторыя палонныя падаюць нiцма i цалуюць дзяѓчатам босыя ногi, i пыльныя, круглыя пятачкi.
  Бiтва iдзе за бiтвай. Самураi ѓ панiцы i паддаюцца ѓздзеянню расiйскiх клiнкоѓ. Падаюць нiцма i схiляюць галовы.
  Але частка аказвае ѓпартае супрацiѓленне.
  Чатыры дзяѓчыны разбураюць японцаѓ i пры гэтым спяваюць:
  Мы камсамолкi босыя заѓсёды,
  I па гурбах, i пясках пустынi...
  Нас грэе камунiзму ведай мара,
  Струменi крывi льюць ракой густымi!
  
  Мы любiм Багi, Iсуса шануем,
  Для нас вялiкi таварыш мудры Сталiн...
  Бо наш народ зусiм непераможны,
  А мы дзяѓчынкi, ведай заѓсёды ва ѓдары!
  
  Дасягнем трэба i вялiкiх вышынь,
  На будоѓлi раю, дамы камунiзму...
  Бо з намi Ленiн i напор высокi-
  Ня будзе ведайце злоснага фашызму!
  
  Цар Праваслаѓны, мудры Мiкалай,
  Падняѓ Расiю ганарлiва над планетай...
  I вы дзяѓчынкi доблесна мацуйся,
  Заклiкаѓ агрэсараѓ лiхiх да адказу!
  
  Расiя наша Радзiма душы,
  Яна ѓсе краiны, грудзьмi затуляе...
  I ты дзяѓчынка босая скачы,
  Калi ѓ Берлiн увойдзеш у пераможным траѓнi!
  
  Любiце Бога, Iсуса шануй,
  Не ведайце слабасцяѓ байцы-героi.
  Ворагаѓ Расii ѓ лаянцы разарвi,
  I на парадзе прамянiстым строем!
  
  На Токiа няхай лунае рускi сцяг,
  Мы пераможам, я гэта цвёрда ведаю...
  I дзень Перамогi порахам прапах,
  Ды стане ѓсiм у прыдачу шчасця, рая!
  Расейскiя войскi ѓступiлi ѓ Токiа. На вулiцах закiпелi баi. Басаногiя дзяѓчынкi рухалiся сабе, секлi, стралялi, нiшчылi.
  Наташка шпурнула босай нагой тое што нясе смерць i разбурэннi, праспяваѓшы:
  - Слава нашай святой краiне!
  I падмiргнула сваiмi сапфiравымi вочкамi.
  Зоя дала чаргу, секанула мячамi. Таксама запусцiла босай нагой прэзенты смерцi i выдала:
  - I цару Мiкалаю Другому!
  Аѓгустына падмiргнула смарагдавымi вочкамi. Падскочыла вышэй. Рухнула босымi ножкамi па самураях.
  Пасля чаго прачырыкала:
  - У iмя Радзiмы каханне!
  I выпусцiла iскры з вачэй! I страсянула пышнымi сцёгнамi.
  Святлана таксама дзюбнула мячамi. Зрэзала масу самураяѓ. Запусцiла пару гранат голымi нiжнiмi канечнасцямi i прапiшчала:
  - Ды славiцца наша Радзiма!
  Наташка зноѓ запусцiла нешта забойнае босымi ножкамi. Папялiла супернiкаѓ. I зароѓ:
  - Хай будзе святло!
  Зоя ѓзяла, падскочыла, шпурнула босымi ножкамi апорнае знiшчэнне, i правiшчала:
  - Хай будзе слава!
  I сапфiрава-смарагдавымi вачыма падмiргне.
  А вось Аѓгустына зiхацячы вачыма, колеру зелянiны, прачырыкала, запусцiѓшы босымi ножкамi гранату:
  - Хай будзе ѓ радасцi цароѓ Расiя!
  Святлана страсянула аголенай грудзi, i гарлапанiла:
  - На славу бацюшкi-цара!
  I таксама запусцiла нагой гранату з асколачным кампанентам.
  Наташка секанула мячамi. Раскрышыла японцаѓ, i запусцiла босай ножкай гранату.
  Пасля чаго зароѓ:
  - Слава Русi!
  I аблiзнулася. Уявiла сабе, як яна мужчынскае дасканаласць бярэ сваiм чароѓным раток. Як гэта для дзяѓчыны прыемна.
  Зоя ѓзяла i закiнула босай ножкай прэзент смерцi. Размалявала японцаѓ, перабiла iх. I пiскнула:
  - Гром i маланка!
  Аѓгустына ѓзяла i голай пяткай як запусцiць гранату смерцi. Замочыць самураяѓ, i засьпявае:
  - Жах, страх на могiлках!
  Святлана выскалiла тварык, i пробулькала, запусцiѓшы чарговую гранату, якая нясе смерць:
  - Агнязарны крык!
  Наташа падскочыла i паддала голай пяткай гранату. Вельмi спрытна яе запусцiла. Збiла групу японцаѓ, i пiскнула:
  - Слава Расii!
  Зоя таксама запусцiла босымi пальцамi ног гранату. Расшпурляла супернiкаѓ i вякнула:
  - Цару слава!
  Аѓгустына лупанула. Вельмi агрэсiѓная дзяѓчына. Дала чаргу, раѓнула з аскалам:
  - I нам слава!
  Святлана ѓзяла i босай ножкай падкiнула падарунак смерцi. Раскiдала ва ѓсе бакi нiбы кеглi самураяѓ, i пiскнула:
  - I Радзiме вялiкая слава!
  Чацвёра дзяѓчат рухалася нiбы клубок грымучых змей. Было вiдавочна, што iх так проста не спынiць. Гэта нешта падобнае да выводкi чарвякоѓ, цi зграi ваѓкоѓ.
  Яны рухаюцца сабе бясконцай ракой. Разрываюць хто трапiцца пад руку.
  I сякуць самураяѓ з iнтэнсiѓнасцю пульсавалага сэрца дракона.
  Наташа спявае:
  - На мяжы...
  Пасля чаго шпурляе босай нагой гранату.
  Зоя запускае чарговы прэзент смерцi i шэпча:
  - Хмары ходзяць пахмурныя!
  Аѓгусцiна падкiнула новы пучок смерцi. I зрабiла гэта босай ножкай. Так вiртуозна.
  Раскiдала японцаѓ i вякнула:
  - Край суровы...
  Святлана падкiнула чарговую балванку смерцi, i прашапацела, паказаѓшы сваю агрэсiѓную мову:
  - Цiшынёй агорнуты!
  Наташа запусцiла новы пучок разбурэння, прапiшчаѓшы:
  - У высокiх...
  Зоя падкiнула тое, што нясе смерць i шыкнула:
  - Берагоѓ Амура!
  I босай пяткай рушыла японца ѓ падбародак.
  Аѓгусцiна дзюбанула працiѓнiка нагой у пахвiну. Падкiнула яго вышэй. Прымусiла пераляцець.
  I прачырыкала:
  - Слава СССР i цару Мiкалаю Другому!
  А тут i Святлана, голай ножкай як паддасць. Як перакруцiць супернiкаѓ. Як перамяле японцаѓ i вякне:
  - У Iмя Раманавых!
  I дзяѓчынкi зноѓ з азвярэннем б'юцца.
  Наташа ссякаючы японцаѓ мячамi, усё ж падумала. Ну зусiм нядрэнны быѓ усё ж цар Мiкалай Другi.
  Прычым насельнiцтва Расii вырасла на трэць, а эканомiка ѓ чатыры разы. У шэсць разоѓ узраслi выдаткi на адукацыю. Палепшылася i медыцына.
  Расея выйшла на першае месца ѓ свеце па здабычы золата i нафты. Краiна паднiмалася i развiвалася. Калi не лiчыць прыкрай паразы ад Японii, то царства Мiкалая Другога было суцэль паспяховым.
  Ды i наогул нешанцаванне прычына паразы Мiкалая Другога.
  Як адным вязе iншым няма.
  Цару Мiкалаю Другому моцна не павезла. То Макараѓ выпадкова загiне. I Расея губляе адмiрала талентам супастаѓнага з Ушаковым. Тое гiне генерал i герой Порт-Артура Кандраценка.
  Шмат розных праблем у Расii ѓзнiкае. I асабiста ѓ цара Мiкалая Другога.
  Ды цi нельга было Богу падтрымаць Мiкалая Другога, i разам з тым Расiю? I чаму так шмат ворагаѓ было ѓ цара Мiкалая? Добры ж цар. Iнтэлiгентны, добры, эрудыраваны, культурны. Не тыран як Пётр Першы цi Iван Грозны. Чаму ж столькi ворагаѓ у такога вялiкага i культурнага манарха.
  Бо не сакрэт, што адной з прычын паражэння Расii ѓ вайне з Японiяй, была пятая калона.
  Цар Мiкалай Другi ѓ дадзеным выпадку не надта атрымаѓ поспех у барацьбе з апазiцыяй.
  Але цар быѓ занадта мяккiм. I пры гэтым яшчэ падставiѓся з крывёй. Ды нядзеля аказалася падставай цара. Так дрэнна атрымалася. Калi б не Крывавая Нядзеля, то Расея б перамагла б Японiю, пры ѓсiх першапачатковых няѓдачах.
  Рускае войска ѓ Манчжурыi больш, чым у паѓтара разу пераѓзыходзiла японскую i несумненна б перамагла. Нажаль гiстарычны шанец быѓ выпушчаны. Царская Расiя пацярпела самае крыѓднае паражэнне за ѓсю гiсторыю, i гэта ѓдарыла па прэстыжы цара.
  Нажаль Расii тады не павезла. I слаѓная iмперыя не змагла пакарыць палову Кiтая. А якiя былi перспектывы. Расейская iмперыя магла б атрымаць каласальнае насельнiцтва i задушыць баявой сiлай увесь свет! Але сарвалася падобнае!
  Наташа запусцiла босы ножкай гранату. Узарвала тузiн японцаѓ i прапiшчала:
  - I зноѓ працягваецца бой, i Ленiн такi малады! I юны кастрычнiк наперадзе!
  Пасля чаго дзяѓчына правяла млын.
  Дзяѓчаты змаглi разам з царскiм войскам узяць Токiо. I зараз заставалася толькi захапiць мiкада. I ваяѓнiцы накiравалiся за супернiкам.
  Наташка i яе каманда наганяюць канвой. I пачынаецца вырашальная бiтва з гвардыяй iмператара.
  Дзяѓчаты сякуць мячамi i шпурляюць гранаты босымi нагамi. Прарываюцца да iмператара Японii.
  Прыгожыя вельмi дзяѓчынкi, сэксуальныя, стройныя, мускулiстыя. Наколькi яны цудоѓныя.
  А ножкi босыя i вельмi рухомыя. I кiдаюць i дыскi i гранаты.
  Наташка рассекшы японцаѓ, вякнула:
  - Мiкалай вялiкi цар!
  I шпурне босымi ножкамi гранату.
  Зоя пацвярджае гэта, i таксама кiдае кiнжал, скалячы зубкi:
  - Слався родная наша зямля!
  А кiнжал узяѓ i перарэзаѓ глоткi, масе японцаѓ.
  Аѓгусцiна таксама шпурляе гранату. Знiшчае японцаѓ i шэпча:
  - А на вулiцы дождж, а на вулiцы золь!
  Святлана кiдае дыск. Той пераразае глоткi пяцi японцам. Пасля чаго дзяѓчынка шчабеча:
  - Наперадзе дажджы, а я хачу сонца!
  I зноѓ прыгажуня смяецца. Яна ж дзяѓчына прыгажэй якой у сусвеце няма. Хаця ёсць яшчэ i тры красунi.
  Дзяѓчаты цiѓкаюць i спяваюць:
  З намi Ленiн будзе назаѓжды,
  Няхай мiнуць цяжкiя гады!
  Слава нашай Радзiмы зорка,
  Не расстануся з ёю нiколi!
  I дзяѓчаты геройнiчаюць у слаѓным часе цара Мiкалая Другога. Пры цары ѓвогуле было выдатна. Цi пляжы, экiпажы, цi нават - параходы, у iх напоѓненыя трумы. Экiпажы, скокi, раѓнды, ваяжы! А потым прапануюць драѓляныя касцюмы!
  Дзяѓчынкi дзейнiчаюць актыѓна, i нiбы газонакасiлка праходзяць па шэрагах японскiх гвардзейцаѓ. Яны ваяѓнiцы такога наскоку i напору, што вышэй не знайсцi.
  Наташа з усмешкай Джаконды заѓважыла:
  - А ѓ мяне iншая страсць! Гэта ѓлада, толькi ѓлада!
  I блiснула жамчужнымi зубкамi. У ёй столькi ѓсяго заваднога i агрэсiѓнага.
  Наташа за час вайны вельмi шмат пабачыла. Паспела прайсцi i агонь i ваду, але крыху менш медныя трубы. У ёй столькi ѓсякага i шыкоѓнага, што не ѓ казцы сказаць, цi пяром апiсаць.
  Вось напрыклад, калi дзяѓчынка захапiла нямецкi танк, i на iм праехалася па нямецкiх пазiцыях. Ды дала прыкурыць яна тады фрыцам. Шмат трунаѓ пайшло ѓ Германiю.
  Дзяѓчына нават праспявала:
  - У краiне добрых дзяѓчын, не трэба смуткаваць. I калi няма камп'ютара, то можна памерцi!
  Агрэсiѓнасць Наташкi вельмi вялiкая. I ѓ iншых дзяѓчат, таксама не менш. Яны малоцяць, i ламаюць горы.
  Зоя таксама страляе i сячэ мячамi. Такая вось яна дзяѓчынка, з залатымi валасамi. Проста цудоѓная i завадная.
  Раве ва ѓсю глотку:
  - Генiяльны разгром!
  I атакуе з усiм нязломным смакам. Вось гэта дзеѓка.
  А вось Аѓгусцiна, дзяѓчынка якая прайшла калонiю-малалетку таксама баявiк класа - супер!
  Рудая ваяѓнiца, iмклiва набiрае абароты. I сячэ, i сячэ супернiка.
  Яна надыходзiць, i кожны яе ѓзмах мяча, гэта зруйнавальны ѓдар.
  Аѓгусцiне раптам успомнiлася, як яе арыштавалi. I везлi прыкаваную кайданкамi да сцяны ѓ чорнай варонцы. Не надта гэта зразумела прыемна.
  Але дзяѓчынка старалася не раѓцi i быць мужнай. Аднак гэта ѓ яе дрэнна атрымалася. Сапраѓды ѓ турму ехаць страшна.
  Праѓда Аѓгусцiна сябе супакойвала, што яе пасадзяць у камеру да такiх жа дзяѓчынак, як яна сама, а ѓжо сярод дзяцей яна першая заводадзiла. Але давялося перажыць жорсткi i грубы ператрус, з поѓным распрананнем. Потым перапоѓненую i смярдзючую камеру. А далей допыты i пабоi!
  Бiлi Аѓгусцiну i гумовымi шлангамi па целе, i дубiнкамi па пятках. Але сама страшнае катаванне, гэта зразумела токам. У рэшце рэшт змучаная дзяѓчынка ѓсё падпiсала i адправiлася ѓ калонiю.
  Аѓгусцiна зрэшты не страцiла чалавечнасцi i старалася змагацца за справядлiвасць. А дзяѓчынкi ѓ калонii ѓ асноѓным нармальныя. I спрабавалi, каб усё было справядлiва. Дзейнiчалi пры гэтым вельмi актыѓна камандзiры атрадаѓ.
  Аѓгусцiна паступова паднiмалася па прыступцы. I ѓвайшла сама ѓ актыѓ. Рудая шэльма далёка пайшла. А валасы ѓ яе колеру чырвонага.
  Дзяѓчына Аѓгусцiна часам выходзiла з сябе, але станавiлася ад гэтага толькi страмчэй.
  Вось зараз японскую гвардыю змiнаюць, i вось-вось дабяруцца i да iмператара.
  Аѓгусцiна нават праспявала:
  - Магутнае святло iмперыi,
  Усiм людзям дорыць шчасце...
  У сусвеце нявымернай-
  Вам не знайсцi выдатней!
  I выскаѓ усiх зубоѓ. Дзяѓчынка такога атрымалася найвышэйшага пiлатажу. А вось у ёй поѓна святла i дабра. Пры ѓсёй агрэсiѓнасцi.
  Аѓгусцiна з п'янлiвым пачуццём праспявала:
  - Анёлы дабра! Два белыя крылы над светам!
  Святлана таксама выклiкнула, выпрабоѓваючы каласальнае захапленне:
  - Дзесьцi рамонкi квiтнеюць, я не ведаю! Гэта падобна на рай!
  I дзяѓчына зноѓ падмiргнула, i секанула з размаху, зразаючы масу байцоѓ.
  Iмператар мiкада пасля таго як былi забiтыя ѓсе яго целаахоѓнiкi, упаѓ на каленi. I пацалаваѓ Наташу ѓ босыя ступнi. Дзяѓчаты лiтасцiва паведамiлi:
  - Калi падпiшаш капiтуляцыю, то зможаш пераспаць з намi чатырма адразу!
  Ну, хто ад такога адмовiцца? Iмператар неадкладна падпiсаѓ капiтуляцыю. I пасля чаго пачалося сапраѓднае свята плоцi. Дык гэта выдатна i цудоѓна. I дзяѓчатам падабаецца i iмператару! Яны ѓсе такiя цудоѓныя красунi. Проста самы вышэйшы пiлатаж i ваяры касмiчных мiроѓ.
  Iмператар кожнай дзяѓчыне пацалаваѓ босую, зграбную пятачку. У адказ дзяѓчынкi па чарзе працавалi мовамi. I так заездзiлi японскага iмператара, што той проста на iх целах i заснуѓ.
  Але справа была зроблена! Японiя капiтулявала! I скончылася зацяжная ѓ паѓтара гады вайна. Якая каштавала Расii немалых грошай i ахвяр. Аднак скончылася хвалебна.
  Згодна з рашэннем цара Мiкалая Другога, мiкада быѓ зрынуты i новым iмператарам Японii, сталi Мiкалай Другi. Такiм чынам Расея вырашальным спосабам пашырыла свае валадарствы. I паднялася на небывалую вышыню ѓ сваiм iмперскiм развiццi. Царская iмперыя стала цудоѓнай i непераможнай. А яе флот - трывiяльна навальнiца мораѓ!
  Мiкалай Другi аб'явiѓ аб правядзеннi ѓ Японii рэферэндуму, аб далучэннi да Расii. А такi рэферэндум меѓ прадказальныя вынiкi. Планы цара Мiкалая Другога здзейснiлiся. Гэта быѓ найвялiкшы з Расiйскiх цароѓ.
  Японiя далучылася да Расiйскай iмперыi.
  Дзяѓчаты тым часам адвялi душу. Займалiся каханнем з мноствам мужчын. Iм гэта так падабалася, проста да ашаламлення. Асаблiва калi мужчын шмат, асаблiва юнакоѓ, то гэта так здорава! I жадаецца i iмi кахацца, i займацца сэксам.
  Пасля некалькiх сутак юру, дзяѓчаты ѓдосталь нарэзаѓшыся пагрузiлiся ѓ сон. Сталi сабе сопць носiкамi, i марыць аб розным.
  Iм снiлася свая Радзiма СССР. Ужо пятнаццаты год ваюючы з Трэцiм Рэйхам.
  Вось ужо Молатаѓ абмяркоѓвае сiтуацыю са сваiм асяроддзем. На календары 3 лiпеня 1955 году. Вылучаюцца розныя iдэi. У тым лiку i вельмi смелыя.
  Жукаѓ сумна вымавiѓ:
  - Фашысты працягваюць наступ! I гэта ѓ першую чаргу потым, што iм дапамагаюць амерыканцы i Вялiкабрытанiя. Якi страшны монстар гэты Гiтлер, але ѓсё гэта забыта з-за своекарыслiвых меркаванняѓ! I нават мiльёны знiшчаных яѓрэяѓ!
  Васiлеѓскi пагадзiѓся з гэтым:
  - Ды немцы атрымлiваюць ад ЗША i Брытанii дапамогу. Iмперыялiсты не зацiкаѓлены ѓ спыненнi другой сусветнай вайны. Яны жадаюць яшчэ шмат дадатковай крывi!
  Молатаѓ з уздыхам заѓважыѓ:
  - Iх мэты зразумелыя! Анiгiляваць нас з Германiяй, а затым дыктаваць сваю волю!
  Жукаѓ паводле кiѓнуѓ:
  - Зразумела, гэта як двойчы два! Але рэальна фашысты мабiлiзуюць у войска замежнiкаѓ i розных салдат. Iм вельмi цяжка супрацьстаяць. Расiя рэальна рызыкуе прайграць!
  Молатаѓ стукнуѓ кулаком па стале i вымавiѓ:
  - Не бываць гэтаму! Мы павiнны ѓ любым выпадку перамагчы!
  Васiлеѓскi забiяцка вымавiѓ:
  - Нас нiхто не спынiць! Нас нiхто не пераможа! - Больш сур'ёзным тонам дадаѓ. - Але знiшчыць усё-ткi могуць. Гэта трэба разумець!
  Молатаѓ з яхiднай усмешкай вымавiѓ:
  - Патрэбны нам новыя танкi! Больш дасканалыя, чым пiрамiдальныя нямецкiя. Вельмi нават патрэбны! Канструктары павiнны распрацаваць цуд-зброю!
  Жукаѓ упэѓнена паведамiѓ:
  - Распрацуюць таварыш Молатаѓ. Тут галоѓнае як за справу ѓзяцца! А нашы збройнiкi ѓмеюць тварыць цуды!
  Молатаѓ агрызнуѓся i прашыпеѓ:
  - Дык ужо пятнаццаты год важдаемся! У пару гэтую вайну зваць бясконцай!
  Васiлеѓскi пакруцiѓ галавой i прамармытаѓ:
  - Не дай Бог стаць Вялiкай Айчыннай бясконцай! Але ѓ дадзеным выпадку сiлы занадта ѓжо няроѓныя!
  Жукаѓ з лютасцю праспяваѓ:
  - На бой крывавы, святы i правы! Марш, марш, наперад працоѓны народ!
  I ѓсе члены ДКА праспявалi:
  - На бой крывавы! Святы i правы! Марш, марш наперад працоѓны народ! Марш, марш наперад - працоѓны народ!
  А вайна iдзе сабе...
  Дзве дзяѓчынкi: Шарлота i Герда, ваююць у пiрамiдальным танку. Яны такiя цудоѓныя красунi. I лупяць дастаткова трапна. Ужо даѓно прыгажунi выюць. Пачалi ѓ корпусе Ромеля ѓ Афрыцы. А працягнулi ѓжо на ѓсходнiм фронце. Усе iм хiтрасцi вядомыя, ваяѓнiцы вопытныя.
  Герда страляе па савецкiм танку. Зрывае з яго вежу i прамаѓляе:
  - Велiч мая, як сонца над планетай!
  Шарлота таксама пальнула. Разбiла корпус савецкай машыне i выдала, выскалiѓшы зубы:
  - Нядобра казаць пра ѓласную велiч!
  Бландынка-тэрмiнатар запярэчыла:
  - Столькi гадоѓ ваяваць i захоѓваць юнацкасць, i сiлу, i не атрымаць нiводнага сур'ёзнага ранення - гэта хiба не велiч!
  Шарлота хiхiкнула i сур'ёзна адказала:
  - Гэта таму што мы ѓ адным бiкiнi ваюем i басанож. А калi б мы былi апранутыя, дык нас бы даѓно забiлi б!
  Герда разнесла савецкi танк, са 105-мiлiметровай гарматы высокага цiску i праспявала:
  - Басанож, толькi басанож, пад лiпеньскi гром, i пад шум прыбою! Басанож, толькi басанож, нам лёгка танцаваць з табою!
  Шарлота выскалiлiся i заѓважыла:
  - Босыя жаночыя ногi валодаюць магiчным уздзеяннем. Асаблiва калi не абувацца ѓ маразы. Тады дзяѓчына вечна будзе захоѓваць юнацкасць. Мы бiлiся з траѓня сорак першага года. Далёка не ѓсе змаглi выжыць за гэты час!
  Герда з выскалам зубоѓ, якiя прыгожыя нiбы жэмчуг, прасiпела:
  - I д'ябал не бярэ - каму ж я патрэбна!
  I як плясне босы падэшвай па бранi. Яна чароѓная i непаѓторная бландынка-тэрмiнатар. А колькi ѓ ёй грацыi, i завiхрэнняѓ.
  Вось дзяѓчына сарвала вежу з чарговага савецкага танка. Той апынуѓся без галавы i корпус яго яшчэ некаторы час прамчаѓся па iнерцыi. Моцна ѓсадзiлi такi дзяѓчынкi. Яны скажам шчыра, нарадзiлiся з аѓтаматамi ѓ руках. I скаляць сваю буйныя, нiбы ѓ ваѓчыц зубкi.
  Паспрабуй да такой д'яблы сунься. Зрэшты, дзяѓчаты Шарлота i Герда абавязкова перад боем сукупляюцца з мужчынамi. Каб арганiзмы амалоджвалiся, i было больш энергii ѓ сьцёгнах. Дзяѓчынкi такога ѓзроѓню не могуць адыходзiць цi здавацца. Яны накiраваны толькi наперад. I кiрунак удару, толькi адно - сталiца Расii - Масква!
  Чацвёрка дзяѓчынак вельмi нядрэнна правяла святкаванне перамогi над Японiяй. Палацы, танцы, багацце сэксу. Ваяѓнiцы паспрабавалi мноства мужчын, i iм гэта спадабалася. На самой справе, што можа быць лепш, як займацца каханнем з рознымi самцамi. Прама як акулы. I iм гэта жудасна падабалася. Ненаедныя ваяѓнiцы. I ѓ ежы i ѓ сэксе.
  Потым удосталь нагуляѓшыся, прыгажунi вырашылi паехаць у Пецярбург. За выдатныя заслугi, усе чатыры дзяѓчыны атрымалi тытулы княгiнь i чыны палкоѓнiкаѓ. А таксама шмат ордэнаѓ. I маёнткi ѓ Японii i ѓ Расii.
  Гэта значыць, усё было добра. Толькi генераламi пакуль не сталi, але гэта не апошняя вайна. А вось тытуламi абзавялiся ваяѓнiцы. I могуць зараз пагуляць i ѓ Пiцеры.
  Ваяѓнiцы высадзiлiся ва Уладзiвастоку, i далей вырашылi прабегчыся. А чаму пешшу не здзейснiць вандраванне праз усю Сiбiр?
  Гэта крута!
  Дзяѓчаты босыя, i амаль голыя бягуць сабе, ужо восень, халаднавата. Iмжа дробны дожджык.
  Наташка летуценна прамаѓляе:
  - Эх, выдатна мы паваявалi. Цяпер Мiкалай Другi яшчэ i мiкада Японii.
  Зоя хiхiкнула i адказала:
  - Так Японiя наша губерня! I мы яе будзем кiраваць справядлiва! Але трэба каб хутчэй асiмiляваць тэрыторыi, абавязкова ѓвесцi шматжанства!
  Аѓгусцiна з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Вядома, трэба ѓвесцi шматжанства! Гэта хутчэй русiфiкуе ѓскраiны. Трэба абавязкова пераканаць у гэтым цара!
  Святлана ахвотна пацвердзiла:
  - Будзе шматжанства! I гэта ѓзвысiць расейскую нацыю!
  Дзяѓчына беглi басанож па камянiстай дарозе. I iм гэта падабалася. Расiя стала найвялiкшай iмперыяй, паказаѓшы сваю сiлу. Японiя больш не пагроза. I колькасцю насельнiцтве няма Расii роѓных. Хутка Кiтай будзе ѓвесь расейскiм.
  Вядома, i Брытанiя не рызыкне з Расiяй ваяваць. Так iх чацвёрка i англiйскiя караблi патопiць. I будзе над сусветам сцяг ззяць - краiны святой, няма ѓ светабудове прыгажэй! I калi трэба мы памром зноѓ, уваскрэсне ѓ Раднавер'i - вера наша!
  Дзяѓчынкi задаволеныя. Наогул у царскай iмперыi быѓ вялiкi патэнцыял. Нажаль, да канца не рэалiзаваны, у тым лiку, з-за рэлiгii. Адмова ад шматжанства, была грубай памылкай. Вядома, лепш было б дазволiць мець чатыры жонкi. Гэта забяспечыла б хутчэйшы прырост рускага насельнiцтва. Бо бярэ рускi за жонку: японку, кiтаянку, турчанку, узбечку, а дзецi ад iх агульнага шлюбу будуць лiчыць сябе рускiмi.
  Вядома цар Пётр Першы мог бы ѓвесцi афiцыйна шматжанства, разам з iншымi рэформамi. Вера хрысцiянская наогул дрэнна падыходзiць для Iмперыi, у выглядзе свайго пацыфiзму. Патрэбна вера больш агрэсiѓная са шматжанствам, абяцаннем раю, i валькiрыямi. А што хрысцiянства? Стукнулi цябе па правай шчацэ - падстаѓ левую? Няѓжо з такiм вучэннем можна ваяваць?
  Вядома, Расii патрэбная iншая вера. I цар Уладзiмiр абраѓ не тое. Iслам куды больш практычны, але занадта ѓжо шмат забараняе. Цяжка молiцца пяць разоѓ на дзень, пасцiцца ѓ Рамадан, не пiць вiна, i не есцi мяса некашэрных жывёл. Гэта i адпудзiла Уладзiмiра. А вось стварыць сваю веру, не хапiла розуму.
  Хоць можна было б зрабiць уласны мадэрнiзаваны манатэiзм. Або прыняць Iслам, але ѓ рускiм варыянце: без лiшнiх абмежаванняѓ. Тыпу таго, што абмежаваннi для арабаѓ, а рускiм дастаткова верыць у Алаха, а молiцца пяць разоѓ на дзень i неабавязкова!
  Нажаль, Уладзiмiр абраѓ вучэнне пацыфiсцкае, якое адзiнства Расii не забяспечыла. I мячы кавалi насуперак хрысцiянскаму пацыфiзму. Нажаль, як i войны, загадай. Што, вядома ж, уплывала адмоѓна на баявы дух.
  Воiны задавалi цалкам заканамернае пытанне: калi Сам Бог у плоцi Iсус - пацыфiст, цi можна нам бiцца. Асаблiва калi вайна заваёѓная, а не проста абарона Радзiмы. Вядома, гэта спараджала праблемы ѓ русiчаѓ. Як, напрыклад, сумясцiць вайну за межамi Расii i вучэнне: Палюбi ворага свайго?
  Як можна быць агрэсiѓным воiнам i хрысцiянiнам, якога Бог вучыѓ - не пярэч злому!
  Гэты парадокс Праваслаѓя шкодна адбiвае на псiхiцы воiнаѓ. I ты змагаючыся, будучы хрысцiянiнам, шчыра думаеш, што грашыш, i ѓвогуле здзяйсняеш злачынства супраць веры. А як быць з заваёвай Японii? Куды рускiя сунулiся? Цi справядлiвыя гэта былi войны?
  Нажаль, але хрысцiянiн, не можа быць добрым ваяром. Бо вайна брыдкая вучэнню Хрыста! I супраць гэтага не папрэш!
  Наташка заѓважыла:
  - Патрэбна Расii новая рэлiгiя, без Новага запавету, якi вучыць: блажэнныя рахманыя, бо яны ѓспадкуюць Зямлю!
  Зоя цяжка ѓздыхнула i пагадзiлася:
  - З такiм настроем зямлю не заваюеш! Нажаль!
  Рудая Аѓгустына выскалiѓшы зубы, прапанавала:
  - Славянскi манатэiзм. Адзiн Бог Род! Усе iншыя багi ѓсяго толькi створаныя архангелы i анёлы. I шматжанства ѓ прыдачу!
  Святлана з гэтым пагадзiлася:
  - Ды трэба нам шматжанства. Каб размнажаѓся рускi народ. I памнажаѓся. Зразумела, што пашырэнне Расii робiць iмперыю больш шматнацыянальнай i менш устойлiвай.
  Зоя скептычна заѓважыла:
  - Але Асманскай iмперыi шматжанства не дапамагло. Хоць туркi i пладзiлiся, але асiмiляваць iмперыю не змаглi.
  Святлана лагiчна заѓважыла:
  - Усё ж турак было менш, чым арабаѓ. Але iх колькасць вырасла. А колькi наогул было тое арабаѓ да заваёѓ? А колькi стала потым! Вось што шматжанства робiць!
  Зоя цяжка ѓздыхнула, урэзала босай ножкай па каменьчыку, зароѓ:
  - Столькi ѓпушчаных магчымасцяѓ! Эх, князь Уладзiмiр. Навошта нам было шукаць чужую веру? Можна было прыдумаць сваю!
  Наташа задала рытарычнае пытанне:
  - А Бiблiя можа быць, словам Божым?
  Аѓгустына хiхiкнула i выскалiла зубы:
  - Ну, гэта наѓрад цi. Нават сам факт, што яѓрэi названыя народам Божым сведчыць супраць Бiблii. Вядома, дзiѓна, што кнiга нелагiчная i жорсткая стала такой папулярнай. Можна было рымлянам, напрыклад, проста ѓвесцi манатэiзм, свайго разлiву. Прыдумаць напрыклад пасмяротны рай у плоцi, тыпу як у вiкiнгаѓ, i ѓваскрашэнне мёртвых у вечным раi. Асаблiва для воiнаѓ. А не змрочнае царства Аiда. Вядома страх перад смерцю, i даѓ вучэнню Хрыста сiлу, бо нiхто не хацеѓ памiраць!
  Наташа на гэта прапанавала:
  - Тады давайце навуковы атэiзм, i ѓваскрашэнне даѓно памерлых сiламi навукi!
  
  Дзяѓчыны працягвалi бегчы па Сiбiры. Гэта так выдатна прамчацца i пранесцiся.
  Наташа прыгадала свой паядынак з вельмi моцным нямецкiм танкам Е-75. Ды бой атрымаѓся суровы. Фашысцкая машына супраць звычайнай Т-54. У фрыца большая вага, i таѓсцей браня. Больш магутная гармата 128-мiлiметраѓ калiбр, выдатная обзорность.
  Тады дзяѓчынкi разумеючы, што ѓ iлоб гiтлераѓскага монстра не праб'еш, пайшлi на зблiжэнне.
  Ваяѓнiцы ѓпiралiся босымi ножкамi i спявалi сабе;
  Мiр нас павiнен паважаць, баяцца;
  Таму што дух славян моцны...
  Не гуляе вiцязь роля паяца -
  Ён для подзьвiгаѓ вялiкiх народжаны!
    
  Хоць часам даводзiцца нам туга -
  Такi Айчыны лёс!
  Але гультайства гэта таксама мука -
  Доблесцi салдат не палiчыць лiку!
    
  Таму зацiснуѓшы шлейкi ранца,
  Накiроѓвайся рыцар ты ѓ паход...
  Рускiя заѓсёды ѓмелi бiцца;
  I пускаць арду ворагаѓ у расход!
    
  На любы есць выклiк пярэчанне-
  Да чаго вялiкая краiна...
  Без межаѓ расiйскiя здзяйсненнi-
  Будзе знiшчаны сатана!
    
  А калi грымiць горан пiянерскi,
  А калi зара мары ѓстае...
  Пасылаем дэманам выклiк дзёрзкi-
  Адкрываем дасягненням рахунак!
    
  Вось якiя людзi ѓ нашым свеце,
  Не чужая матухна-зямля...
  Мы сыны твае навальнiца Расiя,
  Пакараем сушу i моры!
    
  Для кахання запалiце сэрца сталлю-
  Каб агнём палала на клiнках!
  Разбярэмся мы яхiднай швальню-
  Будзем сеяць жах, дрыжыкi i страх!
    
  А планета ѓсё ззяе ганарлiва -
  У ёй красаванне пышных таполяѓ!
  Разбягуцца ад удараѓ арды -
  I на сэрца стане весялей!
    
  Святло падорыць матухна-Айчына,
  Чалавек па сiле стане - Бог!
  I яго разумная харызма...
  I святы для ѓсiх народаѓ абавязак!
  Пакуль спявалi, немец некалькi разоѓ стрэлiѓ. Але кожны раз савецкi танк тузаѓся, i важкi гiтлераѓскi снарад пралятаѓ мiма.
  Наогул Е-75 вельмi прыстойна абаронены. З бартоѓ корпуса экраны, вежа ѓ 160 мiлiметраѓ i пад нахiлам. Не возьмеш так проста.
  Але калi бiць дык бiць.
  Зоя запусцiла снарад пад вуглом, i амаль ва ѓпор прабiла вежу. Хоць i тут была верагоднасць рыкашэту. I ладна якi падрос каралеѓскi тыгр здох. З аднаго стрэлу. А бо такi танк пышна абаронены са ѓсiх бакоѓ.
  Немцы мелi лепшае ѓзбраенне, але iх усё роѓна бiлi! I лупiлi без усялякага жалю!
  Дзяѓчынкi беглi сабе i былi вясёлыя. Японiя зараз стала рэальна расiйскай губерняй! Гэта такая падзея! Царская Расiя - наймацнейшая сухапутная дзяржава свету. Хаця Брытанiя пакуль яшчэ i ѓладарка мораѓ. I што далей?
  Царская Расiя хоча рухацца далей у Афганiстан, а потым i на Iндыю. Гэта, вядома ж, робiць сутыкненне з Брытанiяй непазбежным.
  Дык што прапанаваць цару Мiкалаю? Саюз з Нямеччынай, супраць Брытанii i Францыi? Падзялiць калонii?
  Наогул Наташа прыкiнула, што ѓ любым выпадку царская Расiя цалкам магла быць у саюзе з немцамi. Здарыся першая сусветная вайна, то як бы яна працякала?
  Бельгiю i Францыю Германiя захоплiвае i без Расiйскiх войскаѓ за месяц, максiмум за два прымушаючы iх да капiтуляцыi.
  Потым Расея iдзе i ѓ Iндыю i Iран, заваёѓваючы гэтыя тэрыторыi. А таксама ѓ Iндакiтай. Усё чын чынам.
  Расiя атрымлiвае практычна ѓвесь Еѓраазiяцкi кантынент. I становiцца звышдзяржавай. Германiя забiрае сабе частку Францыi, Бельгiю i калонii ѓ Афрыцы. Дзеляць увесь свет!
  I без асаблiвых страт i пакут. Цар Мiкалай Другi мог стаць найвялiкшым расейскiм заваёѓнiкам у гiсторыi. Але, нажаль, апынуѓся няѓдачнiкам.
  Хаця вядома ѓзмацняць Германiю небяспечна. Перамогшы Францыю i Брытанiю, кайзер мог павярнуць i на ѓсход. Яго паход мог аказацца надзвычай небяспечным. Аѓстра-Венгрыя, Iталiя, Германiя, i Японiя маглi абрынуцца на Расiю.
  Можа, таму Мiкола Другi i не пайшоѓ на саюз з немцамi. Разумеючы, што можа аказацца ѓ становiшчы Сталiна. Сапраѓды, перамажы Гiтлер Брытанiю, то ѓ гэтым выпадку СССР прыйшлося ваяваць на два фронты, з iмперыямi, якiя маюць рэсурсы калонiй.
  I як шляхта, можа быць, адмовiѓшыся ад стратэгiчнага звязу з немцамi, Мiкалай другi выратаваѓ Расею ад прыгнёту. Ва ѓсякiм разе, цар не быѓ дурным.
  Наташа ѓ сувязi з гэтым задумалася. На самой справе, цi варта раiць iмператару саюз з Германiяй. Цi не будзе гэта мядзведжай паслугай?
  Аѓгустына, гэта рыжая д'яблыца прамармытала:
  - Расея зараз стала на Цiхiм акiяне гегемонам! Натуральна пара зрынуць Брытанiю!
  Наташа з сумневам спытала:
  - Прапануеш саюз з немцамi?
  Рудая д'яблыца ѓпэѓнена вымавiла:
  - Так! I яшчэ раз так!
  Ваяѓнiцы ѓдосталь набегаѓшыся, прыселi перадыхнуць. Сталi гуляць у шахматы ѓласнага прыгатавання. I разважаць сабе.
  Наташа з яхiднай усмешкай заѓважыла;
  - Гiтлер мог бы захапiць Брытанiю яшчэ ѓ саракавым годзе!
  Зоя з гэтым пагадзiлася:
  - Вядома мог!
  Аѓгустына яхiдна выскалiлiся i спытала:
  - А што яму перашкодзiла?
  Святлана выказала здагадку з ухмылкай:
  - Карма! Злая карма!
  Наташа агрэсiѓна заѓважыла:
  - I ѓ Сталiна яна была не лепшая! Можа таму мы так капiтальна апусцiлiся!
  Аѓгустына прашыпела з лютасцю:
  - Сатрэм мы фюрара ѓ парашок! Абавязкова сатрэм!
  Зоя з усмешкай прапанавала:
  - Можа, быць праспяваем?
  Святлана энергiчна закiвала:
  - Абавязкова праспяем!
  I чацвёрка дзяѓчынак заспявала, шлёпаючы босымi ножкамi, па якое апала, жоѓтым лiсцем.
  Нiколi не здавайся,
  Смелым будзь да канца!
  У жыццё туга са шчасцем,
  Але без граняѓ сэрца!
    
  У свеце шмат пакут,
  У iм у магiле спакой...
  Гадзiна вялiкiх выпрабаванняѓ -
  Бег па камянях босы...
    
  Наперадзе толькi завесы
  Злы з абцугамi кат!
  I няшчасныя дзецi -
  Надарваѓ сэрца плач!
    
  Ад агню цела стогне,
  I трашчыць эшафот...
  Я мару аб раi,
  Толькi смерць не iдзе!
    
  Дзеля нашай Айчыны,
  Аддала плоць на смерць!
  Будзе свет камунiзму,
  Не зжарэ нас мядзведзь!
    
  Да канца прастаяла,
  Дзе зiхацiць сякера...
  Няма ѓ турме коѓдры,
  Роду зэк подлы спёр!
    
  Так што сонца лашчыла-
  Маю голую плоць!
  Плах - верх пастамента,
  Толькi страх перамагчы!
    
  Доѓга людзi раѓлi -
  I лаяѓся кат...
  Чаму гэтыя звяры,
  Чаму дурны iржач?
    
  Пад канец маю шыю-
  Зацягнула пятля...
  Плакаць я не ѓмею,
  Слёзы лiць мне нельга!
    
  Вось душа мая ѓ небе-
  Херувiмы спяваюць...
  Там у Эдэме i пяшчоце-
  Набыла я ѓтульнасць!
  Пасля песнi дзяѓчыны прынялiся рыхтаваць сабе юшку, i адначасова размаѓлялi.
  Наташа выказала здагадку:
  - А што было б, каб Iван Грозны ѓсё ж такi перамог бы ѓ Лiвонскай вайне?
  Аѓгустына хiхiкнула i адказала:
  - Была б вялiкая бойка! А можа быць i нашае адраджэнне!
  Дзяѓчынкi пасля гэтага разрагаталiся. Смешна ѓсё ж. Наташа нахмурылася.
  Адна з непрыемных старонак гiсторыi Расii: паражэнне ѓ Лiвонскай вайне. Пляма на славе рускай армii. Хоць ваявалi i доблесна. Не надта добра было ѓ той вайне. Першай паразай стала бiтва пры Чашнiках.
  З яе i пайшлi непрыемнасцi.
  Святлана выказала здагадку:
  - Давайце скончым з усiмi войнамi! Аб'яднаем Русь пад царствам iмператара Мiкалая Другога!
  Аѓгустына паправiла:
  - Ты вiдаць хацела сказаць - аб'яднаем свет! I пад манархiяй Мiкалая Другога - гэта выдатна!
  Наташка праспявала, залацiстым галаском:
  - Вы памятаеце, якое жыццё было! Пад крыламi двухгаловага арла!
  I дзяѓчаты хорам праспявалi:
  Божа цара захоѓвай,
  Моцны дзяржаѓны...
  Валадаруй на славу,
  На славу нам!
  Валадараю на страх ворагам,
  Цар Праваслаѓны!
  Валадаруй на славу!
  На славу нам!
  Пасля чаго прынялiся за юшку. Хлебалi вельмi энергiчна. I Аѓгусцiна прапанавала:
  - Давайце, якую-небудзь яшчэ вайну зробiм!
  Наташа адмоѓна матнула галавой:
  - I прычынiм гора людзям?
  Аѓгусцiна агрэсiѓна заявiла:
  - Але без вайны жудасна сумна!
  
  
  ДРУГI ПРЫШЭСЦЕ ПРЫШАЛЬЦАђ НА ЗЯМЛЮ!
  Цяпер перад iм апынулася планета Зямля ѓ недалёкай будучынi. Прычым, у не самым спрыяльным варыянце.
  Нягледзячы на пачатак сумеснай вайны з Iсламскай дзяржавай Расiя i Заходнi мiр, так i не змаглi прымiрыцца. Тым больш, што ЗША не жадаючы перамогi Асада неѓзабаве замiрыся з iсламiстамi i сталi iм аказваць падтрымку. У прынцыпе гэтага i варта было чакаць - небяспека ѓзмацнення Расii на Блiзкiм Усходзе пужала Амерыку куды мацней якiх-небудзь дрэнна ѓзброеных маджахедаѓ. Акрамя таго з'яѓляѓся шанц злiць экстрэмiсцкi Iслам на свайго галоѓнага геапалiтычнага канкурэнта. I вось словы за слова, а амерыканцы ѓзялi i "выпадкова" накрылi войскi Асада. Чаму абвастрэнне ѓзмацнiлася. У Аѓганiстане амерыканцы вырашылi аддаць уладу талiбам, паколькi яны блiзкiя да iсламiстаѓ на Блiзкiм усходзе i штурхнуць iх на Расейскiя базы ва ђзбекiстане i памежныя войскi ѓ Таджыкiстане.
  У паветры запахла вялiкай вайной. Амерыканцы сталi дапамагаць Iсламскай дзяржаве матывуючы - Асад горш, а Расiя агрэсiѓная i вельмi небяспечная.
  Галоѓнае для Амерыкi стала задача - выцiснуць Расiю з Блiзкага Усходу. I паѓтарылася сiтуацыя з Аѓганiстанам, калi iсламскiя экстрэмiсты пацяклi з усяго свету ѓ бок абмежаванага кантынгенту савецкiх войскаѓ.
  У адказ Расея ѓзмацнiла цiск на Украiну. Пачаѓся новы наступ добраахвотнiкаѓ з Расii i тых каго называлi новымi апалчэнцамi. Аднак украiнскае войска паспела капiтальна акапацца i ѓзмацнiць сваю баяздольнасць. Так што атакаваць прыйшлося вельмi моцную i глыбокаэшаланаваную абарону. Нясучы сур'ёзныя страты кiраѓнiцтва ДНР i ЛНР звярнулася да Расii з афiцыйнай просьбай аб падтрымцы.
  Пачалася адкрытая вайна. Расейскiя войскi пачалi наступленне, але блiцкрыг не прайшоѓ. Кiеѓ узяць адразу не ѓдалося. А вопыт баёѓ за Грозны паказаѓ як цяжка браць буйныя гарады. Тым больш Кiеѓ нашмат больш Грознага i размешчаны на ѓзвышэннi.
  Затым НАТА аб'явiла беспалётную зону i пачалiся паветраныя сутычкi. Канфрантацыя нарастала. Захад не хацеѓ саступаць, у Расii таксама не было адзiнства, але жадання палiтычнае кiраѓнiцтва iсцi на кампрамiсы не адчувала.
  Справа дайшла да вялiкай вайны. Захад пераважна пераѓзыходзь Расею ѓ матэрыяльных i людскiх рэсурсах, а Кiтай зусiм не спяшаѓся абараняць свайго сябра.
  У няядзерным выкананнi вайна доѓжылася больш за год, пакуль краiны Захаду не завяршылi перабудову эканомiкi на ваенны лад i не сталi цiснуць супернiка пераважнай перавагай у тэхнiцы. Вядома наймацнейшы бок браѓ уверх i калi танкi НАТА падышлi да Масквы справа дайшла да ѓжывання ядзернай зброi.
  Велiзарныя ахвяры i пагаршэнне клiмату пацягнула за сабой гэта.
  Але ядзернай зiмы не наступiла ѓсё ж пылавыя аблокi наклалiся на рост утрымання ѓ атмасферы вуглякiслага газу, ды i агульная колькасць ядзернага патэнцыялу на шчасце не хапiла каб знiшчыць жыццё на зямлi.
  Але i Расея i Захад моцна саслаблi. Затое падняѓся на радыеактыѓных костках Кiтай.
  Паднябесная iмперыя стала звышдзяржавай, падпарадкаваѓшы для пачатку сабе Сiбiр, а затым Iндыю з азiяцкiмi землямi. Расколаты iсламскi свет скончыѓся крывёй i паступова, таксама паглынаѓся Кiтаем. Амерыка аслабла пасля ядзернай вайны, але здолела выжыць, няхай i прайшла серыю мецяжоѓ у розных штатах. Фармальна ЗША захавалi самастойнасць, але ѓплыѓ Кiтая аказаѓся вялiзным. Штат Аляска непасрэднага ѓвайшоѓ у паднябесную iмперыю, а вось у астатнiх рэгiянал кiтайскi капiтал захапiѓ асноѓныя базавыя галiны прамысловасцi. У Расii склалася зводная сiтуацыя. Тым больш што поѓдзень адкалоѓся i апынуѓся ѓ агнi грамадзянскай вайны памiж праваслаѓнымi i мусульманамi. Зямлi аж да Свярдлоѓскай вобласцi ѓвайшлi непасрэдна ѓ склад Кiтая. Беларусь, Польшча i Прыбалтыка пазбiвалi сваю Канфедэрацыю, а ва ђкраiне палала вайна i раз-пораз утваралiся i зноѓ знiкалi ѓсё новыя i новыя дзяржавы.
  Усечаная Расiя моцна пацярпела ад ядзерных удараѓ, Масква наогул разбурылася дашчэнту, так што ѓплыѓ кiтайскiх "сяброѓ" нагадвала сюзерэнаѓ у адносiнах да васалаѓ i ѓзрастала з кожным годам.
  Наогул паднябесная iмперыя непасрэдна ѓ свой склад уключыла землi ад Еѓфрата на захадзе, да Канады на ѓсходзе, а на поѓднi да самай Антарктыды уключаючы i Аѓстралiю з Новай Зеландыяй i выспы да самага Чылi.
  Раздробленая Афрыка таксама пад поѓным кiтайскiм дамiнаваннем з навязваннем кабальных дамоваѓ. Наогул не засталося нiводнай краiны, дзе б не было войскаѓ паднябеснай iмперыi i татальнага ѓплыву на эканомiку.
  Такiм чынам Трэцяя сусветная вайна ѓ ядзерным выкананнi прывяла да таго, што свет здабыѓ адзiнага гаспадара, але iм аказалiся зусiм не тыя краiны, што яе развязалi.
  Жыць стала горай i пераможней, чым раней, сярэдняя тэмпература на зямным шары ѓпала на пяць градусаѓ. Праѓда ѓ апошнiя гады пачала зноѓ паднiмацца i гадоѓ праз дваццаць абяцаѓ аднавiцца тэмпературны баланс, а то i стаць яшчэ гарачэй, чым раней.
  Далягляды чалавецтва глядзелiся не занадта вясёлыя, але парадку ѓ свеце стала больш, хоць жыць i горш i будучынi прагрэс, мог адкрыць шлях да росквiту i касмiчнай экспансii.
  Але вось з'явiлiся ѓ 2031 годзе Яны! Тыя, каго называюць старэйшымi братамi па розуме. I што сiмвалiчна якраз на наступны дзень пасля свята смеху, а менавiта 2 красавiка.
  Да Зямлi наблiзiлася тузiн зоркалётаѓ. Вельмi вялiкiя караблi, кропляпадобнай формы ѓ дзвесце пяцьдзесят кiламетраѓ у дыяметры i яшчэ больш у даѓжынi.
  Яны рухалiся вельмi хутка, з арбiты Плютона iх заѓважылi астраномы, а праз паѓгадзiны зоркалёты завiслi на такой адлегласцi, што iх вiдаць ноччу з паверхнi планеты няѓзброеным позiркам. Вонкава зоркалёты глядзелiся мiрна, падобныя на дэльфiнаѓ, без зброевых ствалоѓ з хупавымi абцякальнымi формамi.
  Тым не менш у Кiтаi ѓстрывожылiся. Савет сямi тэрмiнова сабраѓся i пачаѓ абмяркоѓваць становiшча ѓ вузкiм коле. Улада ѓ паднябеснай iмперыi мела сiстэму ѓ выглядзе калектыѓнага дыктатара. Усе пленумы, або вярхоѓныя абiраныя органы толькi фармальная фiкцыя. Рэальна краiнай i мiрам кiравала сямёрка чальцоѓ палiтбюро. Яны ѓяѓлялi сабой розныя палiтычныя кланы Кiтая. Старшыня рады сямi з'яѓляѓся першым сярод роѓных, але ѓсе найважнейшыя рашэннi прымалiся калегiяльна. Такая сiстэма часткова магла збалансаваць iнтарэсы. Але не больш за тое.
  Ва ѓсякiм разе дэмакратыяй i не пахла, хаця некаторая ратацыя сямёркi праводзiлася.
  Старшынёй як нi дзiѓна быѓ самы малады з iх Лi Хi За. Ён не быѓ чыстакроѓным кiтайцам, i меѓ еѓрапейскую мацi. Тым не менш ён фармальна з'яѓляѓся самым уплывовым чалавекам на Зямлi. Астатнiя шэсць тыповыя кiтайцы, хаця на пленуме прадстаѓлены i iншыя народы.
  Акрамя сямёркi прысутнiчаѓ i начальнiк генеральнага штаба войска паднябеснай iмперыi.
  Якраз размова iшла аб тым, цi змогуць ракетныя сiлы Кiтая нанесцi эфектыѓны ядзерны ѓдар па касмiчных караблях прышэльцаѓ.
  Начальнiк генеральнага штаба паведамiѓ, што ваенна-касмiчныя сiлы паднябеснай iмперыi не зусiм гатовы да адбiцця пагрозы з боку зорак i спатрэбiцца як мiнiмум некалькi дзён, каб падрыхтаваць ракеты-носьбiты здольныя данесцi больш-менш буйны тэрмаядзерны зарад.
  Старшыня Лi Хi За жорстка заѓважыѓ:
  - Можа апынуцца i позна! Тут справа найблiжэйшых гадзiн!
  Кiраѓнiк генеральнага штаба страшэнна нервуючыся адказаѓ:
  - Хутчэй за тры днi нават самымi тытанiчнымi намаганнямi разгарнуць зарады немагчыма. I яшчэ не факт, што тэрмаядзерная ракет расколе такi вялiкi карабель!
  Адзiн з чальцоѓ рады сямi, на вiл самы стары з iх заѓважыѓ:
  - Калi яны здолелi даляцець да нас, ды яшчэ на такiх велiзарных караблях, то iх тэхналогii значна вышэй нашых i прамое ваеннае сутыкненне можа апынуцца згубным для паднябеснай.
  Члены рады сямi загаманiлi. Довад выглядаѓ рацыянальным, аднак трапляць у рабскую залежнасць ад прышэльцаѓ не хацелася. З iншага боку асцярожнасць вышэй за ѓсё!
  Старшыня Лi Хi За прапанаваѓ, кампрамiсны варыянт:
  - Зробiм зварот да прышэльцаѓ i спытаем iх што iм ад нас трэба!
  Нечакана да гэтага выключаны экран уключыѓся на iм паѓстала дзiѓнае iстота. Яно вельмi моцна паходзiла дзяѓчыну з мiлавiднай мордачкай японскага анiмэ, але замест валасоѓ пышна раслi пялёсткi кветак. прычым на кожным пялёстцы быѓ свой колер, адценне i малюнак.
  Постаць дзяѓчыны адрознiвалася прапарцыйнасцю i ледзь прычыненая ѓпрыгожваннямi, хупавыя ножкi ѓ празрыстых туфлiках, i з зiготкiмi кiпцiкамi. Залацiста-шакаладная скура, надавала красунi Галiвудскi круты выгляд.
  А голас на чыстым кiтайскай празвiнеѓ серабрыстымi званкамi:
  - Мы рады вiтаць вас зямляне, нашы добрыя браты па розуме! Вельмi рады бачыць таксама семярых самых уплывовых людзей на Зямлi, каб паведамiць iм пра тое, што да iх прыйшло шчасце, каханне i радасць! Ды застанецца з намi розум!
  Сямёрцы спадабалася ветлiвы зварот прыгожай дзяѓчынкi i яны ѓхваляльна зашумелi. Старшыня ветлiва вымавiѓ:
  - Калi вы прышыѓ са светам i любоѓю, то i мы сустрэнем вас як самых ганаровых гасцей! Можаце адчуваць сябе як дома i атрымлiваць асалоду ад нашай гасцiннасцю.
  Дзяѓчына з прычоскай падобнай пялёсткам рукатворных руж ветлiва вымавiла:
  - Наша зорная раса прызнана несцi ѓсiм жывым вiдам у сусвеце свет i росквiт. Таму мы прапануем вам уступiць у наша зорнае братэрства.
  Лi Хi За ѓхмыльнуѓшыся, вымавiѓ:
  - А калi мы адмовiмся, ад такой пахвальнай прапановы?
  Прыгажунi тонам у якiм чулася гучанне серабрысты званочкаѓ прабуркавала:
  - Калi вы даведаецеся якiя выгады гэта вам прынясе, то нi завошта не адмовiцеся!
  Усе сем кiтайскiх саноѓнiкаѓ хорам спыталi:
  - Якiя канкрэтна выгады?
  З'явiлася другая прыгажуня, галаногая i таксама ледзь прыкрытая ѓпрыгожваннямi на фiгурыстым, мускулiстым целе.
  Дзяѓчына зацiѓкала:
  - У першую чаргу ѓсе чальцы нашага братэрства здабудуць вечную маладосць i неѓмiручасцi. - Прыгажуня разгойдвала босыя, хупавыя ножкi i працягвала абяцаць. - Вы не будзеце ведаць хвароб, войнаѓ, голаду, i якiх-небудзь матэрыяльных праблем. Нашы тэхналогii гарантуюць выкананне i выкананне любых матэрыяльных запытаѓ. Вы зможаце лётаць па галактыкам, бачыць мноства iншых гарадоѓ i цывiлiзацый. I iх хараство пераѓзыходзiць усе чалавечыя ѓяѓленне. Вы зможаце як i мы жыць у асалодзе i радасцi, i нават пры наяѓнасцi жадання пабудаваць уласную планет, на адной са шматлiкiх зорак. У вас будуць у вялiкай колькасцi слугi-бiяробаты, i магчымасць задаволiць любую фантазiю...
  Першая дзяѓчына ѓ туфлiках пацвердзiла:
  - Мы прапануем вашай планеце сапраѓды цудоѓны рай!
  Савет сямi замоѓк. Старцы паглядзелi адзiн на аднаго. I старшыня задаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  - А на якiх умовах? Што ад нас патрабуецца?
  Дзяѓчына засмяялася i шчабечучы заявiла:
  -А нiчога ... Як толькi вы дасце згоду, у вашы целы будуць уведзены малюсенькiя наноботы. Такiя робаты памерамi з атам вадароду. Яны амаль маментальна зробяць вашы целы юнымi, i надзвычай моцным, здольнымi вытрымаць, нават прамень гипербластера. Пасля чаго вы здабудзеце касмiчнае шчасце i сiлу нашай цывiлiзацыi. I ѓсе незлiчоныя праблемы планеты Зямля, будуць вырашаны.
  Старшыня паглядзеѓ на астатнiх чальцоѓ рады сямi. Тыя глядзелi на старшыню.
  Лi Хi За звярнуѓся да сваiх калегаѓ:
  - Ну, што... Вы выслухалi прывабную прапанову касмiчных прышэльцаѓ. Нам абяцаюць фактычна рай зямны. Прымем iх прапанову цi адхiлiм?
  Найстарэйшы сябра палiтбюро цяжка ѓздыхнуѓ, прамармытаѓшы:
  - Вельмi б хацелася вярнуць сабе маладосць. Дзеля гэтага можна рызыкнуць i прыняць прапанову прышэльцаѓ...
  Кiраѓнiк службы бяспекi i член саюза сямi занепакоена заѓважыѓ:
  - Дазволiць увесцi ѓ сябе нейкую заразу... I без усялякiх наступстваѓ...
  Лi Хi За ѓжо прыняѓ рашэнне i рашуча стукнуѓ кулаком па стале:
  - Хопiць абмяркоѓваць! Мы адмаѓляемся i ѓсё тут!
  З'явiлася трэцяя дзяѓчына, таксама з валасамi ѓ выглядзе пялёсткаѓ, але ѓ пунсовых боцiках, i з некалькi вялiкай колькасцю адзення i з абсыпанай каштоѓнасцямi шпагай на сцягне.
  Яна выскалiла зубкi ѓ нядобрай ухмылцы i прачырыкала:
  - У вас я бачу пануе жорсткая антынародная дыктатура. Вы навязваеце народам зямлi сваю волю. Таму пытанне аб уступленнi ѓ наша брацтва людзi будуць вырашаць у iндывiдуальным парадку.
  Чальцы рады сямi агрэсiѓна зашыпелi:
  - Мы забараняем вам!
  Тры дзяѓчынкi разрагаталiся i праверашчалi хорам:
  - А мы ѓ вашым дазволе не маем патрэбу! Бо на нашым баку тэхнiка прагрэсу!
  I над кожным чалавекам, як над дарослым, так i над падлеткам узнiкала галаграма з прапановай: атрымаць неѓмiручасць, вечнае юнацтва, жыццё без праблем у шчасцi.
  Зразумела бачачы як табе дзяѓчына нябеснай прыгажосцi прапануе футурыстычны рай амаль усе людзi згаджалiся. Асаблiва калi ѓлiчыць, што ѓ Зямлi якая перажыла ядзерную вайну пагоршыѓся клiмат. I было голадна, з'явiлiся раней нябачаныя хваробы i моры.
  А праклятая старасць? Якая гэта вялiкая спакуса вярнуць сабе маладосць i стаць мацнейшай i прыгажэйшай, чым раней...
  I людзi давалi згоду... I вось па сiгнале ѓ зямлян сталi ѓваходзiць наноботы. Малюсенькiя робаты - нябачныя для вока. Нiбы мяккi смарагдавы струмень святла акунуѓ людзей. I яны пачалi
  ператварацца. Гэта адбывалася лiтаральна на вачах, амаль маментальна. Мужчыны, жанчыны, старыя ператваралiся ѓ вельмi прыгожых з пялёсткамi замест валасоѓ дзяѓчат. А дзецi па-за залежнасцю ад падлогi станавiлiся дзяѓчынкамi, i таксама з пялёсткавымi валасамi.
  I ѓсiм стала вельмi добра i весяла. Новыя прыгажунi цудоѓна сябе адчувалi, i маглi прабiць пальцам сцяну з жалезабетону.
  Самi дзяѓчаты зрэшты, паводзiлi сябе падкрэслена прыязна. Яны рвалiся аказаць усё тым, хто не паспеѓ пераѓтварыцца пасiльную( а iм па сiлах шматлiкае!) дапамога.
  Сталi ѓзводзiцца цудоѓныя збудаваннi i будынкi, велiчныя фантаны.
  Пышныя дзяѓчынкi энергiчна снавалi i вакол чальцоѓ рады сямi.
  Многiя целаахоѓнiкi насуперак забаронам, пажадалi сабе неѓмiручасцi i
  падобна зусiм не шкадавалi ад гэтага.
  Дзяѓчаты адрознiвалiся прыгажосцю, разнастайнасцю каштоѓных зiхатлiвых ярчэй.
  зорак упрыгожванняѓ. Амаль усе галаногiя, але некаторыя ѓ празрыстых туфлiках.
  I ѓсё без выключэння вельмi прыгожыя з iдэальна правiльным, але рознымi
  асобамi. Гэта дзяѓчаты, якiя незвычайна добрыя i прыязныя.
  Старшыня загадаѓ адкрыць па iх агонь.
  Але стрэлы не маглi прычынiць дзяѓчатам нi найменшай шкоды. Затое яны
  самi раз'юшылiся i босымi ножкамi сцiснулi галаву самаму ѓплывоваму
  чалавеку на планеце Зямля.
  Найстарэйшы сябра палiтбюро бачачы падобнае ѓзмалiѓся:
  - Не забiвайце мяне! Я прымаю вашыя ѓмовы!
  Дзяѓчыны прарэзлiва захiхiкалi. У старога ѓвайшоѓ зялёны праменьчык
  святла. I ён стаѓ ператварацца на зенках. Праз дзве секунды з'явiлася цудоѓная дзяѓчынка, якая скалiлася
  жамчужнымi зубкамi i праспявала:
  Далiкатная кветкi пялёстак,
  Калi ён сарваны даѓно...
  Хоць свет вакол i жорсткi-
  Жадаецца рабiць дабро...
  
  Думкi дзiцяцi сумленныя -
  Святло давесцi да розуму ...
  Мы зараз дзецi чыстыя,
  Зробiм рай з кута!
  Як гэта перастаць быць самiм сабой i стаць дзяѓчынай? Ва ѓсялякiм разе
  састарэлы мiнiстр фiнансаѓ адчуваѓ сябе выдатна. З аднаго боку
  старая памяць i асоба захавай. З iншай у табе смага энергiя i стварэннi
  Такое наймацнейшае жаданне рабiць дабро. Даць так, каб усiм людзям стала
  добра. I гэта выдатна. А заадно хочацца нiбы ты маленькае дзiця,
  бегаць i смяяцца.
  Вось насiцца i падскокваць, а пасля яшчэ нешта пабудаваць. Каб было
  выдатна.
  Былы стары, а сягоння выдатная дзяѓчына махае астатнiм пяцi чальцам
  палiтбюро:
  - Хлопцы далучайцеся да нас! Мне так здорава i весела.
  Мiнiстр бяспекi бачачы, што кулi супраць дзяѓчат нямоглыя прыкметна
  знiк. I ветлiва папытаѓся:
  - Сун Ху ... Ты сваё iмя ведаеш?
  Дзяѓчына з валасамi пялёсткамi (прычым ва ѓсiх дзяѓчат валасы вельмi
  прыгожыя, але iндывiдуальныя!) адказала:
  - Вядома! Я памятаю сваё мiнулае i ѓсведамляю сябе. Цi Сi Таѓ напрыклад у
  трэцiм класе падставiѓ мне падножку, а я яму зарадзiѓ кулаком у
  падбародак.
  I дзяѓчынка ссунуѓшы сур'ёзна краi, дадала:
  - Бiцца нядобра. Трэба рабiць дабро!
  Дзяѓчаты, якi забiѓ старшыню, хорам прапанавалi:
  - Далучайцеся да нас! Тады мы не толькi вас несмяротным зробiм, але
  i боса ѓваскрэсiм.
  Мiнiстр бяспекi махнуѓ рукой:
  - Вы як хочаце, а далучаюся да дзяѓчат... Лепш быць прыгожым i
  здаровым, чым пачварным i хворым!
  Астатнiя члены палiтбюро не пярэчылi. А прыгажунi акружыѓшы iх
  пускалi рознакаляровыя промнi i спявалi:
  - Завязем вас у далёкi край... У будане вам будзе рай! Зямля з слаѓную
  лёсам - кожны ѓ ёй зараз герой!
  I з'яѓлялiся замест старцаѓ пiсаныя прыгажунi. Яны кружылiся i круцiлiся нiбы завадныя.
  З дапамогай антымагагагравiтатара сабралi старшыню. Галаногая дзяѓчына
  паглядзела на прыгажунь i прасiпела:
  - Прабачце мяне за гвалт калi ласка!
  Дзяѓчаты хорам праспявалi:
  - Мы на радасцях цябе душа даруем
  I на вечна сяброѓства, шчасце абяцаем!
  I дзяѓчаты ѓзялiся за рукi i закружылiся ѓ карагодзе. Яны выглядалi нiбы
  завадныя цацкi. Такiя сiмпатычныя, i размаляваныя. I нiбы па
  узмаху чароѓнай палачкi, узводзiлiся цэлыя асамблеi, вышынных i
  высакародна-вычварных будынкаѓ. Станавiлася ѓсё так па-сапраѓднаму
  паветрана i прыгожа.
  
  КАЛI Б МАЙНШТЭЙН БРАЛ Б Б СТАЛIНГРАД
  На гэты раз, ашалелы Гiтлер вырашыѓ даручыць узяцце Сталiнграда, герою штурму Севастопаля фельдмаршалу Майнштэйну. Дадзенае рашэнне не магло не аказаць сур'ёзнага ѓплыву на ѓвесь ход вайны супраць СССР. Знакамiты фельдмаршал верны свайму прынцыпу канцэнтрацыi сiл i маю досвед штурму гарадоѓ, усе рэзервы кiнуѓ на Малахавай курган. I фрыцы маглi ѓтрымаць там пазiцыю адбiѓшы контрудар савецкiх войскаѓ. Выклаѓшыся i, нават праiгнаравала пагрозы савецкiх войскаѓ з поѓначы, Майнштэйн здолеѓ адразу захапiць Сталiнград. Ён правiльна разлiчыѓ, што савецкае камандаванне, замест таго каб адрэзаць нямецкiя войскi ад Дона паспрабуе адбiць горад на Волзе.
  Захопiць Сталiнград з нахрапу немцы выставiлi на поѓначы сур'ёзныя заслон i нанеслi супернiку моцныя страты.
  Пакiнуѓшы частку сiл затуляць напады на горад Майнштэйн рушыѓ астатнiя войскi ѓздоѓж Волгi да Каспiйскага мора. Такое рашэнне для савецкага камандавання аказалася нечаканым. Гiтлераѓцы ѓжо да канца жнiѓня выйшлi да Каспiя, адрэзаѓшы ад СССР Каѓказ па сухапутнай мяжы. Адначасова ѓ вайну супраць савецкай Расii ѓступiла Японiя i Турцыя. А гэта змянiла суадносiны сiл не на карысць СССР.
  Атака японцаѓ на Далёкiм Усходзе прымусiла Сталiна, зняць прыкладна 20 iзноѓ сфармаваных дывiзiй з заходняга кiрунку i кiнуць iх у Сiбiр. Японiя кiнула ѓ бой больш за мiльён салдат. Бiтва з ЗША адбiрала не занадта шмат сухапутных сiл, i самураi маглi сабе дазволiць i другi фронт. А стомiльённая Японiя магла мабiлiзоѓваць для вайны вялiкiя масы пяхоты i выкарыстоѓваючы базы ѓ Маньчжурыi весцi адтуль наступ.
  Дваццаць шэсць турэцкiх дывiзiй, таксама немалая сiла, якой супрацьстаялi толькi восем не ѓкамплектаваных савецкiх. Туркi ѓжо ѓ самыя першыя днi акружылi Ерэван i змаглi захапiць большую частку Батумi. Такая вось склалася крытычная сiтуацыя.
  I самае паскуднае, што Сталiн не мог вызначыцца з прыярытэтамi. Ён хоча i там i там ваяваць, а сiлы распылены. I ѓпарты загад выбiць немцаѓ са Сталiнграда. I пры гэтым аднавiць наступленне на Ржэѓска-Сычоѓскiм напрамку. I адначасова наступаць i супраць Японii...
  Сумбур у дзеяннях i загадах Сталiна. А немцы за месяц, маршам ламаючы очаговое супрацiѓленне савецкiх частак, дайшлi да Баку, i захапiѓ з ходу большую частку горада. Заадно i злучылiся з туркамi ѓ канцы верасня. Такiм чынам стварылася небяспечная сiтуацыя не толькi для савецкага войска i дзяржавы, але i Брытанii. Чэрчыль вагаѓся. Але калi фрыцы ѓжо ѓварвалiся ѓ Баку, загадаѓ перайсцi мяжу i ѓступiць з германскiмi войскамi ѓ бiтву.
  Аднак англiйскiх войскаѓ у Iране параѓнальна мала, ды i баяздольнасць у iх яшчэ нiжэйшая, чым у абстраляных савецкiх, а тым больш нямецкiх часцей. Але баi на Каѓказе яны ѓсё ж зацягнулi. Акрамя таго Гiтлер прыняѓ рашэнне наступаць на Блiзкi Усход. А гэта дало Чырвонай армii неабходную перадышку. Немцы ѓ кастрычнiку захапiлi Поцi, Сухумi, i амаль усю Грузiю.
  Скарыстацца захопам Баку фрыцы таксама пакуль не маглi, большую частку свiдравiн савецкiя сапёры паспелi падарваць. Баi цяклi з пераменным поспехам. Але ад Майнштэйну ѓдалося злавiць ангельцаѓ у кацёл i паланiць звыш ста пяцiдзесяцi тысяч байцоѓ iмперыi льва. Аперацыя "Паходня" ѓ Егiпце была адкладзеная. Частка падмацаванняѓ, якiя павiнны былi накiраваць Мантгомеры, пайшла бiцца на Каѓказ. Такiм чынам, суадносiны сiл склалiся не гэтак упэѓнена ѓ перавазе як у рэальнай гiсторыi. Роммель пайшоѓ у водпуск, там падлячыѓся. А фюрар, пакуль скарыстаѓшыся паслабленнем англiйскай авiяцыi, перанакiраванай на Каѓказ, перакiнуѓ з Францыi яшчэ пару дывiзiй у Афрыку. У лiстападзе немцы разам з туркамi ѓступiлi ѓ Iран i Iрак.
  Мясцовае насельнiцтва вiтала фрыцаѓ i асманаѓ як вызвалiцеляѓ. Гiтлер загадаѓ перайсцi супраць Чырвонай армii ѓ цэнце да абароны i паспрабаваць утрымаць зiмой пазiцыi, а поѓднi заняць увесь Блiзкi Усход i Егiпет, тым самым вывеѓшы Англiю з вайны.
  Наступ савецкiх войскаѓ на Ржэѓскi напрамак, а таксама на поѓначы Сталiнграда не дасягнула поспеху. Атрымалася толькi коштам каласальных страт трохi ѓклiнавацца ѓ пазiцыi супернiка. А вось немцы на поѓднi змаглi разграмiць ангельцаѓ i захапiць Iрак i Кувейт i Палестыну. А Роммель вярнуѓшыся з водпуску, правёѓ, на гэты раз куды больш паспяховае наступленне ѓ Егiпце. Сiтуацыю для ангельцаѓ ускладнiла i тое, што немцы якраз правялi планавую мадэрнiзацыю шыфра, i Мантгомеры не быѓ у курсе хiтрага плана Роммеля.
  А Роммель iмiтаваѓшы панiку, здолеѓ выбавiць ангельцаѓ на раѓнiну i атачыѓ iх. Поспеху плана Роммеля спрыяѓ моцны цiск на Мантгомеры, якому рэкамендавалi як мага хутчэй разбiць Роммеля, i дапамагчы англiйскiм войскам, знiшчаным у Палестыне.
  Немцы ѓ студзенi дабiлiся поѓнага поспеху, захапiѓшы i Егiпет, i значную частку Судана. Мала таго фашысты амаль без страт захапiлi i Блiзкi Усход.
  Але ѓ лютым савецкiя войскi пачалi, на гэты раз больш паспяховае наступ на Варонежскiм напрамку. Прычым iх поспеху садзейнiчала тое, што супрацьстаялi Чырвонай армii, у асноѓным iтальянскiя, румынскiя i венгерскiя войскi.
  Нажаль рашэнне аб наступе было прынята толькi 12 лютага 1943, калi немцы ѓжо паспелi выканаць асноѓныя свае задачы на Блiзкiм усходзе i на Поѓначы Афрыцы. Гiтлер нават аб'явiѓ татальную вайну, так Германiя была вымушана значна павялiчыць колькасць сваiх дывiзiй.
  Савецкiя войскi наступалi дастаткова паспяхова. Вызвалiлi Курск i Белгарад. Але потым патрапiлi пад контрудар таксама арганiзаваны Майнштэйнам i апынулiся ѓ катле. Першапачатковы поспех абярнуѓся найцяжкай катастрофай. Немцы на гэты раз цалкам захапiлi Варонеж i толькi насталая вясновая бездараж, а таксама высадка саюзных войскаѓ у Марока адцягнула Трэцi Рэйх ад развiцця наступу.
  Гiтлераѓцы ѓзялi аператыѓную паѓзу. Яны разлiчвалi папоѓнiць свае войскi новымi танкамi "Пантэра" i больш дасканалы, чым у рэальнасцi "Тыгр", а заадно лiквiдаваць прарыѓ саюзнiкаѓ на Захадзе Афрыкi.
  Гiтлер паставiѓ ультыматум Франка - маѓляѓ, цi ты прапускаеш нямецкiя войскi i, мы бярэм Гiбралтар цi мы цябе трывiяльна скiдаем! Акрамя таго Iспанii паабяцалi сякiя-такiя калонii ѓ Афрыцы, i частка Бразiлii, чыё кiраѓнiцтва легкадумна ѓступiла ѓ вайну з Трэцiм Рэйхам.
  Майнштэйн за выдатныя заслугi ѓжо быѓ узнагароджаны дыяментамi да Рыцарскага Крыжа. I менавiта яго фюрар адправiѓ кiраваць штурмам Гiбральтару. I зноѓ поѓны поспех, i ѓзяцце наймацнейшай крэпасцi за два днi. А потым новы трыѓмф з надыходам у Марока. Амерыканскiя войскi i свежыя ангельскiя пасавалi ѓ бiтвах з больш баяздольным i якi панюхаѓ порах па самыя гланды супернiкам.
  I адыходзiлi, нiбы ракi перад разлiтым возерам з напалмам.
  I наступалi фрыцы, нiбы шчупальцы бранiраванага кальмара ахiнуѓшы, увесь Менкес. Пятае войска ЗША iрванула ѓ Алжыр. Але i там яе абклалi з Марока Майнштэйн з Егiпта Роммель. Адных ваеннапалонных узялi больш за трыста пяцьдзесят тысяч i мноства трафеяѓ. Такая вось атрымалася наглядная катастрофа!
  Гiтлер на радасцях загадала i далей прасоѓваць па Афрыцы. Каб, напрыклад, вызвалiць свiдроѓ... А што Расея? Яна нiкуды не падзенецца. Бакiнская нафта, Украiнскiя чарназёмы i вугаль са сталлю атрыманы. Чаго яшчэ жадаць? Фюрар нават паспрабаваѓ прамацаць, глебу для сепаратнага свету. Але тут ужо Сталiн заѓпарцiѓся. Iсцi на свет, страцiѓшы лепшыя тэрыторыi СССР самагубна. Ды сваё асяроддзе за такое возьме i зарэжа.
  Ва ѓсякiм разе, якi можа быць свет? Iншая справа пытанне цi патрэбна перадышка для назапашвання сiл? Сталiн пакуль чакаѓ. Штампавалi новыя танкi i самалёты. ЯК-9 машына добрая. Адносна танная i простая ѓ вытворчасцi, а таксама манеѓраная. Узброеная, праѓда слабавата, асаблiва на фоне нямецкага Фоке-Вульф i МЕ-109. Ды яшчэ фрыцы запусцiлi ѓ серыйную вытворчасць i МЕ-309. Машыну з сямю агнiстымi кропкамi. Якая магла душыць усiх i ѓся агнявой моцай i сваёй каласальнай хуткасцю 740 кiламетраѓ за гадзiну.
  Бiтвы ѓ паветры iшлi з пераменным поспехам. Чырвонай армii не хапала пасля страты Каѓказа палiва. I не хапала вельмi востра. Тым больш канал пастаѓкi бензiну з Iрана i Блiзкага ѓсходу перакрыты. У Цiхiм акiяне Японiя перакрывае шлях караванам, а праз Мурманск весткi, то шлях паѓночны, цяжкi i лютуюць падводныя воѓчыя зграi.
  А галоѓная крынiца савецкай нафты ѓ гiтлераѓцаѓ. I разбураны не поѓнасцю. Частка нафты ѓжо паступае ѓ Вермахт. Нешта ѓжо iдзе i з Iрака i Кувейта. Сiнтэтычны бензiн у распрацоѓцы. Гэта значыць у паветры Люфтвафэ вельмi актыѓная. Але ёсць яшчэ i заходнi фронт, таму немцы ѓ небе пакуль схiльныя трымаць у абарону. А савецкiя камандзiры ашчадна збiраюць авiяцыйныя сiлы.
  А Гiтлер пакуль усе намаганнi ѓ Афрыцы. Сталiн на працягу лета сабраѓ на ѓсходнiм фронце звыш дванаццацi тысяч танкаѓ. Калi ѓлiчыць што з Японiяй працягвалiся ѓпартыя i вельмi разлютаваныя бiтвы, гэта аказалiся вельмi значныя сiлы.
  Немцы, адцягнутыя вайной у Афрыцы i паветры да 1 верасня, нягледзячы на павелiчэнне выпуску танкаѓ i САУ да 1500 штук - балазе прыцягвалася рабская сiла, мелi крыху больш за сем тысяч машын. Праѓда "Пантэры" i "Тыгры" - без роѓнага апанента. Яны нешта накшталт КВ, Т-34 у 1941 годзе.
  Амаль падвойная колькасная перавага ѓ танках яшчэ не гарантыя перамога. А самым пачатку вайны ѓ Сталiна было ѓ чатыры разы больш бронтазаѓраѓ. I з iх паѓтары тысячы машын не мелi сабе ѓ баявой моцы роѓных ва ѓсiм свеце. Зразумела ѓ немцаѓ перавага ѓ колькасцi вопытных экiпажаѓ, i нават Т-4 па сукупнасцi баявых характарыстык лепш, чым Т-34.
  Але гэта яшчэ нiчога не вырашае i на iх карысць. У паветры ѓ СССР таксама колькасная перавага, але супернiк мае больш магутныя ѓзбраенне i хуткасцю самалёты. I з'явiѓся бамбавiк Ю-288, якому няма роѓнага апанента. Але пакуль немцы асноѓныя сiлы трымаць на Захадзе i ѓ небе толькi бараняцца. I востры дэфiцыт у Расii палiва дапамагае iм трымаць парытэт.
  У пяхоце паказчыкi колькасцi блiзкiя. У СССР 6,6 мiльёнаѓ пяхотнiкаѓ. У Трэцяга Рэйха разам з сатэлiтамi 6,5 мiльёна. Якасны склад, праѓда, неаднародны. Значная частка савецкай пяхоты гэта неабстраляныя навабранцы, а афiцэрскi склад па сваёй баявой падрыхтоѓцы вельмi волкi. Уласна нямецкiя часткi валодаюць вялiкiм баявым досведам i мабыць лепш арганiзаваны. Але паѓтара мiльёна ѓ войску Трэцяга Рэйха на ѓсходзе складаюць войскi сатэлiтаѓ, у тым лiку i турак. А гэтыя часткi саступаюць у баяздольнасцi нямецкiм.
  Праѓда агульны ѓзровень мабiльнасцi ѓ Вермахта вышэйшы, i больш транспарцёраѓ, грузавiкоѓ, аѓтамабiляѓ, матацыклаѓ. Гэта значыць супернiк валодае большай манеѓранасцю. I вiнтоѓка Маѓзера больш кучна страляе, чым савецкая Мосiна. З пiсталет-кулямётамi блiжэй да парытэту. Але з'яѓленне больш дасканалага МР-44 пагражае змянiць якасную перавагу на карысць Вермахта.
  Кулямётаѓ у Чырвонай армii шмат, i але немцы гэты паказчык падцягнулi. У артылерыi СССР мацней будзе, але ѓ апошнiя месяцы з-за павелiчэння выпуску ѓзбраенняѓ, i ѓсё больш актыѓнага выкарыстання замежных працоѓных разрыѓ у колькасцi прылад скарачаецца.
  Так што час працуе не на СССР. Выпуск узбраенняѓ у Савецкай Расii дасягнуѓ сваёй практычнай столi. Вельмi шмат тэрыторыi i працоѓнай сiлы страчана. Магчымасцi Трэцяга Рэйха з улiкам акупаванай тэрыторыi як мiнiмум у чатыры-пяць разоѓ пераѓзыходзяць савецкiя. Так, што выйграць тэхналагiчнае i колькаснае спаборнiцтва немагчыма.
  Нават з улiкам таго, што адказ СССР быѓ адносна асiметрычным з таннейшай тэхнiкай, супернiк мае нашмат больш i абсталяваннi i працоѓнай сiлы. Тут ужо справа ѓ рацыянальным яе выкарыстаннi. Высiлкамi Шпеера надзеленага надзвычайнымi паѓнамоцтвамi i Гебельса абвясцiѓшага татальную вайну, усё актыѓней запускаюць у ход рэсурсы акупаваных краiн, а станкам ставяць замежнiкаѓ i ваеннапалонных. I такiх рабоѓ ужо Трэцiм Рэйху дзясяткi мiльёнаѓ. I з Афрыкi паступаюць у вялiзных колькасцях рэсурсы.
  Вядома, Нямеччына ѓжо абагнала СССР у выпуску самалётаѓ, i наблiжаецца ѓ танках. Прычым апошнiя ѓ немцаѓ мацнейшыя, чым рускiя машыны. "Пантэра" нягледзячы на складанасць у вытворчасцi хутка набiрае свае абароты. Ды i "Тыгр" не адстае. Прасцейшы ѓ вытворчасцi Т-4 досыць моцны i пераѓзыходзiць у прабiѓнай сiле гарматы Т-34-76.
  А на падыходзе ѓ немцаѓ - рэактыѓная авiяцыя. МЕ-262 мае ѓсе шанцы стаць баявым серыйным знiшчальнiкам. Яго выпрабаваннi дастаткова паспяховыя. Ды i МЕ-309 не мае сабе роѓнага ѓ хуткасцi i ѓзбраеннi. Праѓда, павелiчэнне вагi самалёта крыху знiзiла манеѓранасць. Але вялiкая хуткасць, у тым лiку пры пiкiраваннi дазваляе сысцi пры заходзе ѓ хвост, а магутнае ѓзбраенне збiць супернiка з аднаго заходу. У МЕ-309 тры авiягарматы калiбра ѓ 30-мiлiметраѓ i аднаго траплення дастаткова каб збiць ЯК цi нават больш жывучы ЛА-5. Плюс яшчэ ѓ немца чатыры буйнакалiберныя кулямёты 13-мiлiметраѓ кожны. Ну, супраць такога выстаiць?
  Сталiн прыкiнуѓ суадносiны сiл. Немцы ѓжо вядуць баi ѓ ПАР i амаль цалкам узялi пад кантроль Афрыку. Ну чаго далей чакаць? I 5 верасня 1943 года пачаѓся вялiкi наступ. Удар наносiѓся ѓ двух напрамках, на поѓднi ѓ паласе памiж Сталiнградам i Волгай, i ѓ цэнтры ѓжо пятая па лiку аперацыя зразаючая Ржэѓскi выступ.
  Абодва ѓдары наносiлiся значнымi сiламi. I не без поспеху. Савецкiя войскi прарвалi абарончыя рубяжы на поѓднi. Праѓда, немцы стварылi там глыбокаэшаланаваную абарону. I савецкiя танкi неслi буйныя страты. Сярэднi тэмп прасоѓвання ѓсяго чатыры кiламетры, але за месяц гэта ѓжо iстотнае ѓклiненне.
  У цэнтры рушыць наперад атрымалася кiламетраѓ на дваццаць, так i не дасягнуѓшы раней пастаѓленых задач. Затое на поѓднi пасля паѓтара месяца баёѓ, Сталiнград аказаѓся амаль адрэзаным ад нямецкiх пазiцый. Здавалася яшчэ крыху i савецкiя войскi замкнуць кольца асяроддзя.
  Але Афрыка да гэтага моманту ѓжо скарылася фрыцам, i яны змаглi перакiнуць частку сiл з Еѓропы. Гiтлер пайшоѓ на рызыку агалiѓшы свае пазiцыi ѓ Францыi i замянiѓшы нямецкiя дывiзii iтальянскiмi. Акрамя таго ѓ саму Афрыку перакiнулi для нясення акупацыйнай службы некалькi дывiзiй сфармаваных з былых савецкiх грамадзян, а таксама палякаѓ i чэхаѓ. I замест iх вызвалiлi часткi вермахта.
  I асаблiва ѓзмацнiлася авiяцыя ѓ фашыстаѓ. 25 кастрычнiка пачалося контрнаступленне германскiх частак. Сталiн не хацеѓ спыняць савецкi наступ i ѓвёѓ у бой рэзервы стаѓкi. Але фрыцы прарвалi савецкi фланг i перарэзалi камунiкацыi. У лiстападзе 1943 года адбылася першая ѓ гiсторыi авiяцыi бiтва з рэактыѓным знiшчальнiкам. Нямецкi лётчык Эрых адкрыѓ першую рэактыѓную паветраную перамогу.
  Пагроза акружэння савецкiм частках, недахоп палiва, рэзерваѓ, панаванне варожай авiяцыi ѓ паветры прымусiла савецкае камандаванне спынiць наступ, i пачаць адвод Чырвонай армii на зыходныя пазiцыi.
  Лiнiя фронту да канца лiстапада аказалася адноѓлена. I зноѓ наступiла зацiшша. Немцы пераварвалi Афрыку i збiралi сiлы. Значна павялiчыѓся выпуск танка "Тыгр". Сапраѓды дадзеная машына апынулася тэхнiчна надзейней "Пантэры", з нядрэннай абаронай бартоѓ i кармы, i больш забойнай асаблiва пры стральбе па пяхоце гарматай.
  Так праблема з рабочай сiлай i сыравiнай страцiла актуальнасць, то будавалiся ѓсё новыя i новыя заводы, а разам з iмi i "Тыгры". Так быѓ не занадта складзены ѓ вытворчасцi i апынуѓся ѓ плынi. Сапраѓднае тыгровае нашэсце. Але са снежня месяца ѓ масоѓку пайшоѓ i "Каралеѓскi тыгр". Машына з вельмi магутным бранiраваннем i ѓзбраеннем.
  Танк Т-4 з новага года знялi з вытворчасцi як састарэлы. Замест яго панавала "Пантэра". Машына стала серыйнай i з'яѓлялася выдатным знiшчальнiкам танкаѓ. Але "Пантэра" -2 затрымалася ѓ распрацоѓцы. Чамусьцi замест яе, у серыю пайшоѓ "Маѓс".
  У немцаѓ зараз хапала вытворчых магутнасцяѓ i працоѓнай сiлы для трохзменнай працы. I яны па загадзе фюрара запусцiлi ѓ серыю машыну шаляѓ 180 тон. Толькi цi наѓрад гэтую знаходку можна лiчыць удалай. Нароѓнi з добрымi якасцямi такога танка: надзейная абарона са ѓсiх ракурсаѓ, магутнае ѓзбраенне, i адносна нядрэнная кiравальнасць, ужо адна вага i перавозка такога монстра па чыгуначных шляхах ствараѓ крайнiя праблемы.
  Акрамя таго ѓ серыю пайшоѓ i "Леѓ" распрацоѓкi 1942 гады. Машына са 105-мiлiметровай гарматай, i вагой 90 тон. Добрыя якасцi "Льва" прыстойная абарона бартоѓ i iлба, i яшчэ больш магутная гармата. "Леѓ" гэта свайго роду "Тыгр", толькi пабольш i з браней патаѓсцей. Праѓда, рухавiк у 1080 конскiх сiл дазваляѓ "Льву" рухацца прыкладна са хуткасцю "Тыгра". А кармавая i бартавая браня ѓ 100 мiлiметраѓ гарантавана абараняла ад трапленняѓ 76-мiлiметровай гарматы, а 140 мiлiметраѓ 85-мiлiметровай.
  У СССР таксама былi свае цяжкасцi. Напрыклад, перабудова Т-34-76 на Т-34-85 патрабавала панiжэннi колькаснага выпуску танка, на што пайсцi вельмi хваравiта. Акрамя таго страчаны многiя крынiцы сыравiны i легiруючы элементаѓ. Бракуе i медзi. Апошняя акалiчнасць стварыла праблему з трансмiсiяй. Раз на электрамеханiчную трансмiсiю няма медзi, то буйнейшую вежу на хадавую частку Т-34-76 не паставiш, круцiцца не будзе. А гiдраѓлiчную трэба рабiць нанова. I надзейнасць атрымаецца не Бог вестка, якая. Карацей кажучы, пераход на Т-34-85 быѓ адкладзены да распрацоѓкi новай трансмiсii, якую яшчэ трэба было падагнаць пад габарыты танка. I Т-34-76 застаѓся пакуль у серыi.
  "Пантэру" гэты танк у борт возьме, "Тыгр" зблiзку таксама. А "Маѓс" i 85-мiлiметроѓка не праб'е. Ёсць яшчэ "Леѓ", але толькi нядаѓна з'явiѓся i такiх танкаѓ няшмат. Так што пака Т-34-76 спатрэбiцца.
  Танк IС-2 стаѓ выпускацца 1944 малымi серыямi. Таксама праблемы i з трансмiсiяй i снарадамi, але галоѓнае з'явiлася машына з магутнай гарматай, здольная "Тыгр" прабiць i ѓ iлоб. Але IСаѓ выпускалася занадта ѓжо мала, каб яны маглi iстотна паѓплываць на ход вайны.
  Тым не менш "Тыгр"-2 стаѓ таксама нарошчвацца ѓ аб'ёмах.
  Трэцi Рэйх пакуль ваяваѓ на два франты i фрыцы iмкнулiся ѓзмацнiцца ѓ першую чаргу ѓ авiяцыi. АР-183 стаѓ першым паѓнавартасным рэактыѓным бамбавiком, як МЕ-252 знiшчальнiкам. Выкарыстоѓваючы працу рабоѓ немцы будавалi ѓсё новыя i новыя заводы па вытворчасцi рэактыѓных самалётаѓ. Частка заводаѓ будавалася пад зямлёй, цi ѓ Альпiйскiх гарах.
  Фюрэр заявiѓ, што паветраны наступ вырашыць зыход вайны на Захадзе, як падводная вайна. А ѓсходзе пакуль заставалася стабiльная лiнiя фронту. Гiтлер не хацеѓ рызыкаваць наступам, на ѓсходзе пакуль няма поѓнай перамогi на Захадзе. I яму падабалася хуткасць - зачаравала рэактыѓная авiяцыя. Узнiкла iлюзiя, што можна выйграць вайну, выкарыстоѓваючы балiстычныя ракеты i рэактыѓныя бамбавiкi з мiнiмумам страт у жывой сiле.
  Сталiн, вiдаць, так не лiчыѓ. Савецкае камандаванне нечакана ѓ студзенi пачало наступ адразу з двух далёка стаялых кропак: Ленiнградскага кiрунку i праз Волгу са боку Астраханi. Апошняе рашэнне трэба прызнаць вельмi рызыкоѓным. Бо ѓжо першапачатковы этап аперацыi пасля фарсiравання ракi становiцца зацяжным. Але магчыма разлiк будаваѓся на раптоѓнасць. Пад Ленiнградам надыходзiць таксама вельмi цяжка. Лiнii абароны супернiка вельмi развiты ѓ iнжынерным стаѓленнi.
  Але ѓ Швецыi на выбарах у парламент маглi перамагчы фашысты i, Сталiну трэба было паказаць, што калi нашчадкi Карла ѓступяць у вайну, iм будзе дрэнна.
  Але фельдмаршал Мадэль здолеѓ утрымаць фронт, тым больш сухапутныя сiлы ѓ Вермахта моцныя, а разведка працуе i не ловiць камароѓ. Наогул цяжка перамагчы непрыяцеля, калi ѓ цябе няма перавагi ѓ сiлах. Тым больш нямецкая разведвальная рэактыѓная авiяцыя самая лепшая ѓ свеце i выдатнай оптыкай. Ну, бачаць фрыцы i фатаграфуюць усе перасоѓваннi войска. А зiмой схаваць перакiдку дывiзiй куды складаней, чым улетку. I здраднiкаѓ генералаѓ шмат. Многiя лiчаць немцаѓ ужо пераможцамi.
  Баi зацягнулiся да канца лютага, але не далi вынiкаѓ. А ѓ сакавiку Чырвоная Армiя паспрабавала супернiка, зноѓ ламаючы Ржэѓскi рог. Немцы адбiлi наступленне i да канца красавiка стабiлiзавалi лiнiю фронту. А ѓ траѓнi пайшлi размовы пра падрыхтоѓку высадкi ѓ Францыi. Хоць iдэя такога дэсанту i здавалася авантурай найчыстай вады, але дэмакратам патрэбна была перамога на заходнiм фронце цi хаця б якi-небудзь наступ. Як i саслабеламу Чэрчылю таксама. Тым больш, што немцы прайшлi Iран i амаль не сустракаючы супрацiвы, захапiлi Iндыю злучыѓшыся на поѓднi з Японiяй. Так што зараз i краiна Узыходзячага Сонца магла атрымлiваць падсiлкоѓванне ад Вермахта, у тым лiку i тэхналогiямi i тэхнiкай. А тым больш падштурхоѓвала ЗША i Брытанiю рызыкнуць з высадкай на поѓначы Францыi, хаця шанцы на поспех падобнай аперацыi раставалi, як снег у Сахары.
  
  НОВЫЯ ПРЫКЛЮЧЭННI ЛЭДЗI ВIНТЭР АБО МIЛЕДЗI
  Лэдзi Вiнтэр босая i лахманах цягнулася да дарог Францыi. Яе ножкi збiлiся, а голыя падэшвы сыходзiць крывёй. Сама мiлэдзi жонка лорда i пазашлюбная дачка герцага, была бруднай, i ѓ рванi ледзь закрывае цела.
  Але лэдзi Вiнтэр так нават падабалася. Адчуваеш сябе жабрачкай i апошняй жанчынай. А на самой справе ты маладая, прыгожая, i ѓ цябе дванаццаць мiльёнаѓ багацце.
  Тым часам чатыры мушкецёры забыѓшыся пра тое, што водпуск на зыходзе шукаюць мiлэдзi. Яны то не вельмi вераць, што лорда Вiнтэра зарэзаѓ яго ѓласны слуга. Але ѓлады, вядома ж, ухапiлiся за гэтую версiю. I падвергнулi падазраванага катаванням. А каты ѓмеюць развязваць мовы i прымушаць прызнавацца. У сярэднiя вякi правасуддзе здзяйснялася хутка i жорстка.
  А чатыром мушкецёрам не прыйшло ѓ галаву, што лэдзi Вiнтэр можа iсцi пешшу i ѓ лахманах, у сукенку жабракоѓ. I таму яны не маглi напасцi на след мiлэдзi.
  Дартаньян з лютасцю заѓважыѓ:
  - Усё магу прабачыць акрамя Канстанцыi Банасье!
  I падсцёбнуѓ яшчэ раз каня. Атос панура глядзеѓ з-пад iлба i iшоѓ за сваiмi сябрамi.
  Портас прапанаваѓ:
  - А давайце за яе галаву прызначым узнагароду!
  Дартаньян пакруцiѓ галавой:
  - Дурная iдэя! Тым больш мы i самi не надта багатыя!
  Арамiс падпёр рукой сабе падбародак i спытаѓ у сяброѓ:
  - А вы б самi каб зрабiлi на месцы лэдзi Вiнтэр?
  Дартаньян разважлiва вымавiѓ:
  - Ну мусiць... Альбо да кардынала. Або вярнуѓся б у Брытанiю!
  Арамiс паводле кiѓнуѓ:
  - Вось менавiта! У Брытанiю! Можа, лепей там лавiць мiлэдзi?
  Дартаньян агрызнуѓся i заѓважыѓ:
  - Нам пара вярнуцца ѓ сваю частку. Iнакш нас палiчаць дэзерцiрамi. А кардынал будзе рады, пакараць смерцю сваiх супернiкаѓ.
  Портас пагадзiѓся:
  - Ды ну да д'ябла! Францыя занадта вялiкая, каб знайсцi ѓ ёй хiтрую жанчыну. Лепш i сапраѓды, вернемся на вайну. Там куды весялей i подзвiгi нас чакаюць!
  Арамiс хiтра прыжмурыѓшыся прапанаваѓ:
  - А можа, мiлэдзi ѓсё ж зазiрне да кардынала?
  Портас па-свойму лагiчна заѓважыѓ:
  - А кардынал пры войску! Так што нам час вяртацца!
  Атос абыякавым тонам вымавiѓ:
  - Рабiце сябры, што хочаце!
  Арамiс заѓважыѓ:
  - Яшчэ праедземся паѓдня, i павернем да Ларашэлi, на ѓсiх парах паспеем.
  Мушкецёры падсцёбнулi коней. I загрукалi капыты. Дартаньян падумаѓ, што ды Канстанцыю шкада. Калi ён быѓ яшчэ хлапчуком, у яго з'явiлася сяброѓка, мясцовая сялянская дзяѓчынка. Яна была бялявая, даволi буйная i прыгожая. Тады яны з ёю пазнаёмiлiся. Выпiлi малака i вiна.
  Потым цалавалiся i лашчылiся, толькi каб не пашкодзiць некранутасць. Дартаньян яшчэ не хацеѓ ажанiцца, а калi марыѓ, то аб прынцэсе. А яго дасканаласць дзяѓчынка супакоiла сваёй ласкавай рукой. Ды была тады простая рамантыка. Некалькi грубаватая ѓ беднага гасконскага падлетка, i сялянкi.
  Успомнiлiся яе ножкi, босыя, загарэлыя. Як прыемна быѓ казытаць агрубелую пятачку прыгажунi. А яна казытала яму. Усё было так весела i рамантычна.
  Дартаньян падумаѓ, што ѓ свеце вядома ж шмат ёсць дрэнных рэчаѓ. Адна з iх старасць. Як яна нявечыць жанчын. У юнацтве амаль усе дзяѓчаты прыгожыя. Адна большая, другая меншая, але глядзець на iх прыемна. А калi сялянскiя дзяѓчынкi бегаюць, i мiльгаюць сваiмi босымi ножкамi, i запыленымi круглымi пятачкамi, то адчуваеш хваляванне. I твой звер паѓстае.
  Але часы такiя, калi дзяѓчынкам нельга да замужжа пазбаѓляцца нявiннасцi. I звычайна абмяжоѓваюцца ласкамi, i пацалункамi. I ѓсё робяць акуратна.
  Дартаньян падумаѓ, што час iдзе. I ён ужо не так востра ѓсё адчувае, як гэта было ѓ часы, калi ѓ яго яшчэ не расла барада. Свет увогуле незразумела да чаго iдзе. А iх лёс туманны.
  Мiлэдзi ѓ самы апошнi момант прымудрылася збегчы. Кардынал твой асабiсты вораг. А магутнасць Рышэлье вышэй каралеѓскага. Дзяцей у цябе пакуль няма, каханая мёртвая. Было ад чаго бедаваць. Самае прыкра што выпусцiлi мiлэдзi. Не трэба было яе перавозiць на iншы бераг. Пакаралi б смерцю на месцы.
  Ды i цi не занадта тоѓста, адсячы галаву мячом? Куды лепш павесiць чартоѓку. А можа нават перад смерцю i займець яе ѓсiм чацвярым.
  Дартаньян адчуѓ у сабе хваляванне i ѓзбуджэнне. Яму хацелася зараз жанчыну, пакутлiва i горача.
  Магчыма тое што мiлэдзi таксама пакутуе, i што яе босыя, збiтыя ножкi выбухаюць болем ад камянiстай дарогi, суцешыла б Дартаньяна.
  Лэдзi Вiнтэр у свой час мела сваё першае каханне ѓ выглядзе хлопчыка-пастуха. Гэта было яшчэ дзiцячае, нявiннае каханне. Яны разам спявалi, кулялiся, плялi вянкi. Маленькiя былi i рамантычныя.
  Мiлэдзi мела цяжкае, сялянскае дзяцiнства. Але пасвiѓ скацiну ёй было лёгка. Каровы слухалiся i не разбрыдалiся. I можна было пагуляць з напарнiкам, выкупацца ѓ рацэ.
  Лэдзi Вiнтэр мела тады свае, сялянскiя радасцi. Калi б яна ведала, што ѓ будучынi ѓ кожнага дзiцяцi з'явiцца па айфоне, i кампутары, то яна б адназначна здзiвiлася. I правiльнае вагалася б ад зайздрасцi.
  Але сучаснасць адно, а сярэднiя вякi iншае.
  Мiлэдзi сумна праспявала:
  - Ах дзяцiнства, дзяцiнства, ты куды ляцiш! Ах дзяцiнства, дзяцiнства, ты куды спяшаешся! Я стану каралевай на трон, а будзе ѓсiм ворагам суцэльны разгром!
  I лэдзi Вiнтэр адчула ѓ сабе некаторае падабенства нуды. Ды няѓжо пройдуць гады i яна стане агiднай, гарбатай старой? I на яе будуць глядзець i плявацца?
  Ну як Бог дапушчае пачварнасць жанчын. Няѓжо гэта справядлiва?
  Лэдзi Вiнтэр лiчыла, што адназначна няма!
  Сама яна часам думала, якi б цудоѓны i добры свет стварыла будзь на месцы Усявышняга.
  Мiр вечнага лета i юнацкасцi. Калi хлапчук са свежымi тварамi, без агiднай барады. I ѓсмiхаюцца ѓсiмi зубамi. Калi ѓсё добра, i няма канца шчасцю.
  Зрабiць людзей несмяротным. I пасялiць iх на планеце, якая ѓвесь час павялiчвалася б у памерах, каб на ёй усiм хапала месцы! Вось гэта сапраѓды вартая мара.
  А тое, што людзi памiраюць, гэта жахлiва! Вось яна б так зрабiла, каб людзi нiколi не памiралi. I не старэлi, не хварэлi. I было вечнае свята ѓ сусвеце.
  Якi быѓ бы добры свет, у якiм няма смерцi i страху перад ёй.
  Мiлэдзi падумала, што калi Бог ёсць, то Ён асоба не прывабная. Сапраѓды ѓсемагутны мог бы зрабiць усё сваё тварэнне абсалютна шчаслiвым. Калi ён бясконца мудры, то ведае як гэта зрабiць, а калi ѓсемагутны, то можа...
  Але чаму ѓсё пакутуюць? I каралi i жабракi? У таго ж кардынала не ѓ парадку са здароѓем. I як пасля гэтага верыць? Мiлэдзi паглядзела на свае брудныя, скрываѓленыя ножкi i заѓважыла:
  - А ѓсё ж пакуль маладая, лепш босы, чым старой у брыльянтавых туфлях!
  Мiлэдзi заначавала ѓ стозе сена. Яе босыя ножкi былi настолькi збiтыя, што ѓ сне моцна нылi. I лэдзi Вiнтэр прыснiѓся кашмар.
  Быццам ёй вывернулi суставы на прэнгу, а босыя падэшвы лашчыць полымя. Вiсiць жонка лорда на вяроѓцы са звязанымi ззаду рукамi i зусiм голая. Кат з усяго размаху б'е ёй па спiне пугай, лопаецца скура i пырскае кроѓ. Iншы катаванне падграбае пад голымi ножкамi маладой жанчыны жар.
  Трэцi кат выварочвае распаленым жалезам пунсовы сасок шляхетнай даме. А чацвёрты падносiць запаленую паходню ѓ Лабко i палiць валасы на Лабко лэдзi Вiнтэр.
  Катаванне iдзе жорсткая. А мiлэдзi маѓчыць. Не прызнаецца i не выдае саѓдзельнiкаѓ. I нават калi адарвалi ёй грудзей распаленымi абцугамi, маладая жанчына толькi прахрыпела, але нiчога не сказала.
  Але потым стала яшчэ горш.
  На прэнг паднялi яе сына. Сарвалi адзенне, i да босых пятачак дзiцяцi прыклалi распаленыя палосы жалеза.
  Мiлэдзi забiлася i прачнулася ... Было яшчэ цёмна, але ѓжо вiднела. Халаднавата. Лэдзi Вiнтэр паднялася i рушыла па камянiстай дарозе. Яе голыя падэшвы моцна свярбелi i хацелася есцi. Па дарозе яна змагла толькi сарваць некалькi ягад. А голад рабiѓся ѓсё мацнейшым.
  Мiлэдзi ѓбачыла па дарозе сялянку з цяжкай паклажай. Прапанавала паднесцi. Так пагадзiлася.
  Вага дроѓ аказалася прыстойнай. Але лэдзi Вiнтэр жанчына целам моцная. I панесла нават усмiхаючыся. Тым больш было па дарозе. Зрэшты, ужо ѓ галаве былi думкi, што мушкецёры цi наѓрад яе зараз шукаюць. Адпачынак хутчэй за ѓсё скончыѓся, а быць дэзерцiрамi па-за законам нiкому не хочацца.
  А што, калi аглушыць каго-небудзь i здабыць каня i больш-менш прыстойнае адзенне. I хутчэй у Англiю ѓ палац.
  Мiлэдзi прынесла дроѓ у дом. Сялянка дала ёй у падзяку акраец хлеба i кубак сырадою.
  Лэдзi Вiнтэр злёгку супакоiла голад. I зноѓ рушыла па дарозе. На голых падэшвах маладой жанчыны ѓжо нарасталi мазалi. Яны грубелi на вачах.
  Мiлэдзi адчувала сябе добра. Яна бо нiбы хадж быѓшы каецца грэшнiцай здзяйсняе.
  Наогул лэдзi Вiнтэр не любiла Бога. Сапраѓды, што за драпежны свет Ён стварыѓ? Нават жывёлы ядуць адна адну i рвуць кiпцюрамi. Перамагае наймацнейшы? Як гэты свет не падобны на мудрае кiраванне. Пануе i сiла i хiтрасць, i подласць. Людзi жывуць бедна. Шмат працуюць i церпяць.
  Наогул лэдзi Вiнтэр, не разумела, як мага будучы кахаючым творцам дапускаць пакуты сваiх дзяцей. А таксама нявечанне жанчын. Вось яна б нiколi жанчыну не знявечыла б.
  Ёй падабацца ѓсё прыгожае, напрыклад матылi. I мужчына бываюць прыгожыя асаблiва калi маладыя.
  Мiлэдзi прадставiла сябе ѓ абдымках юнака, як яе грудзей абсыпаюць пацалункамi. I як ад гэтага было б прыемна.
  I яшчэ пятачкi казычуць... А потым у босую, пыльную ступню цалуюць...
  Мiлэдзi ѓзяла i праспявала:
  - Добры дзень Луi, Луi ... Добры дзень Луi, Луi ... Не патрэбны мне твае пацалункi, Луi!
  I дзяѓчынка засмяялася. Хоць якая яна дзяѓчынка? Яна маладая жанчына ѓ самым росквiце сiл. I вельмi прыгожая, моцная, цягавiтая.
  Iдзе сабе не збаѓляючы кроку. I боль у збiтых нагах прытупiѓся.
  Мiлэдзi ѓспамiнала свае прыгоды. Адзiн раз яе злавiлi разбойнiкi. I зразумела згвалтавалi. Лэдзi Вiнтэр нават адчула пара аргазмаѓ. Гэта яе завяло. Тым больш сэкс, ёсць сэкс, i ён узбуджае.
  Ты заводзiшся, i становiшся адназначна мацнейшым. Потым разбойнiкi распранулi яе да нiткi i кiнулi. Дакладней, спачатку распранулi да нiткi, згвалтавалi, i потым сышлi.
  Як мiлэдзi спадабалася грубае спарванне з нямытымi мужчынамi. За гэта i заплацiць не шкада. Потым яна вызвалiлася ад вяровак i збегла. Таксама босая прайшлася i збiла ножкi.
  Ды такое жыццё. Шкада што мушкецёры пагрэбавалi яе плоццю.
  Мiлэдзi прашыпела:
  - Дартаньян! Хулiган!
  I тупнула босай ножкай па камянях. I прыбавiла кроку. Ёй усё больш i больш хацелася мужчыну. Або нават лепш юнака. Каб павалiць, асядлаць, паскакаць.
  Лэдзi Вiнтэр праспявала з прыкрасцю:
  - Людзi гiнуць за метал! За метал! Сатана там кiруе баль! Там кiруе баль!
  I пляснула босай ножкай па камянi.
  Уявiла сябе iдучай у рабства са звязанымi ззаду рукамi. I як яе падганяе бiзун.
  Рамантыка чорт пабяры.
  Мiлэдзi чытала неяк невялiкi раман пра паѓстанне Спартака. Дык там сястра правадыра паѓстанцаѓ патрапiла ѓ палон. I iшла босая i ѓ iрванай тунiцы па камянiстай дарозе. А наглядчык яе падганяѓ ударамi канчукi.
  I дзяѓчына стагнала.
  А потым на каменяломнi яе. I хлопчыка сына Спартака таксама. Гэта было даволi крута.
  Зрэшты, хiба ж дзецi беднякоѓ i так не працуюць. Але ѓ каменяломнях вядома ж цяжэй, нагрузкi не вымерна. I хлапчук сын Спартака, пакутаваѓ моцна. Але выжыѓ, i нават падрос i адужэѓ. Пасля яго прадалi ѓ школу гладыятараѓ i пайшла кар'ера.
  Сястра Спартака працавала на каменяломнях. Потым спакусiла ахоѓнiка i змагла збегчы. Уступiла ѓ банду. Нарадзiла двух сыноѓ. I трапiлася ѓ рэшце рэшт. Яе чакаѓ крыж, а перад гэтым жорсткiя катаваннi.
  Але жанчына зноѓ змагла збегчы. Яна абхiтрыла ахоѓнiкаѓ, сказаѓшы што быццам бы можа паказаць дзе разбойнiкi схавалi золата.
  I па дарозе ѓзяла i збегла.
  Хiтрая шэльма...
  Сын Спартака здолеѓ уславiцца на арэне, i заваяваць вольную. Потым зрабiѓ кар'еру ѓ рымскiм войску.
  I ажанiѓся нават з пляменнiцай Цэзара. Потым кнiга скончылася, i не зразумела што будзе ѓ працягу.
  Наогул кнiгi пакуль рэдкiя, але раманы рыцарскiя дастаць яшчэ можна i гэта модна.
  Мiлэдзi любiла чытаць, але ѓ яе мала для гэтага часу. Але сёе-тое прачытала.
  Пра Жану Дарк напрыклад. Гэта была жанчына-воiн. I вельмi моцная фiзiчна дзяѓчына. Шкада, што яе канец быѓ сумным. I ѓ кнiзе нават падрабязна апiсвалiся катаваннi, якiм падвергнулi Арлеанскую дзеву. У тым лiку i агеньчыкам. Мiлэдзi падумала, што ёй не пазбегнуць таксама дыбкi.
  Мiлэдзi як заѓсёды была поѓная аптымiзму. Усё ж яе нясе сама правiца нябесная. I яна дае дзяѓчынцы магутную сiлу. I ѓвесь час босая яна, а ножкi ѓжо амаль не баляць. Толькi зноѓ захацелася есцi. Вось якога жабракам.
  Проста жах! I рэальна ж колькi жанчын вось так блукаюць па Францыi i iншых краiнах.
  Мiлэдзi нават праспявала, смакуючы словы:
  Айчына святая мая,
  Усе нацыi свету - родная сям'я!
  Але далей складаць знiкла натхненне. Маладая жанчына iшла сабе, i адчуваѓ усёй голай ступою камянiстую глебу. Эх гэты свет. Надвор'е ѓсталявалася умерана цёплае i iсцi прыемна. Нават з брудам неяк лягчэй i натуральней.
  Мiлэдзi была i пастушкай кароѓ i гусятнiцай. Але неяк яе за правiннасць прымусiлi з трыма вясковымi хлопчыкамi круцiць кола. Спачатку гэта здавалася няцяжка. Але затым мышцы сталi дранцвець. А нылi ѓ яе бедныя стомленыя ножкi i спiна, i пакрылiся мазалямi рукi. Нялёгкая гэта праца!
  Здаралася што пазашлюбную дачку герцага i лупцавалi. Ды такiя вось справы.
  Камусьцi добра, а каму i дрэнна.
  Мушкецёры вярталiся ва ѓсю спрыт да Ларашэлi. Налiвалi коней. Таксама калi доѓга скачаш конна, стамляешся. Не на ѓсё хапае дыхання.
  Дартаньян быѓ самы злы з усiх. Мiлэдзi ѓджгнула яго больш за ѓсё прытравiѓшы Канстанцыю Банасье. На рахунак Бекiнгема, то тут гэты герцаг як нi круцi вораг Францыi. I магчыма мiлэдзi спынiла зацяжную вайну, якая адняла б дзясяткi тысяч жыццяѓ.
  А вось Канстанцыю не замянiць. I гэтага не прабачыць.
  Атос таксама меѓ некаторыя прэтэнзii. Але, а Портам з Арамiсам, наогул тут левыя.
  Дартаньян спытаѓ у Арамiса:
  - Што ж будзем рабiць? Яхiдна выслiзнула, i супраць нас вялiкiя сiлы.
  Малады дваранiн прапанаваѓ:
  - Варта я думаю напiсаць лiст каралю.
  Дартаньян заѓважыѓ:
  - Кароль у руках кардынала!
  Арамiс удакладнiѓ:
  - Англiйскай, i расказаць пра ѓсiх падкопах мiлэдзi!
  Дартаньян цяжка ѓздыхнуѓ i заѓважыѓ:
  - А ѓ нас няма доказаѓ. Ды i галоѓныя ворагi мiлэдзi мёртвыя!
  Портас прапанаваѓ:
  - У нас i сродкаѓ для падарожжа ѓ Брытанiю няма. Давайце проста сядзем у засаду.
  Дартаньян усклiкнуѓ:
  - Як гэта ѓ засаду?
  Портас якi здаваѓся прасцяком з-за сваiх вялiкiх габарытаѓ, выказаѓ меркаванне:
  - Мiлэдзi не пакiне планаѓ помсты, супраць Дартаньяна i Атоса, а таксама ката. Так што... Мы яе зловiм у гэты момант!
  Дартаньян заѓважыѓ з прыкрасцю махнуѓшы шпагай:
  - Ды яе выпусцiѓ якраз кат. Можа, у яго сумленне не зусiм чыстае!
  Атос разгублена спытаѓ:
  - Справаздачы ты так думаеш?
  Дартаньян лагiчна заѓважыѓ:
  - Мiлэдзi тады была яшчэ дзiцем i не вядома хто каго спакусiѓ. Можа, у брата самога лычык у гармату!
  Атос развёѓ рукамi, i цяжка ѓздыхнуѓ:
  - Мяне таксама часам мучыла сумленне. Можа, калi б лэдзi Кларык расказала б усю праѓду адразу, я б яе зразумеѓ бы i дараваѓ. А так...
  Портас адзначыѓ, накручваючы вусы:
  - А яна жанчына рэдкай прыгажосцi! Такой i няма патрэбы кагосьцi спакушаць. Калi разабрацца, дык можна зразумець дзяѓчынку ѓ манастыры!
  Дартаньян строга вымавiѓ:
  - Усё роѓна я ёй не дарую Канстанцыю. I ѓ наступны раз, мы яе проста павесiм!
  Атос запярэчыѓ:
  - Не! Яна высакароднага паходжання. Кожны яе жэст выдае гэта. Адсячым галаву мячом. Гэтага яна заслужыла!
  Мушкецёры змоѓклi... Дартаньян нервова даставаѓ i зноѓ соваѓ у ножны шпагу. Ён быѓ самы злы i нервовы. Калi б не Канстанцыя, то яшчэ можна было б неяк дараваць i забыцца, а так. Хацелася не проста адсекчы галаву, але i памучыць перад смерцю мiдзелi. Зняць з яе боты i падсмажыць пяткi. Распрануць i вылупцаваць пугай. Абшмараваць дзёгцем i гноем i выкачаць у пёрах. Пагнаць яе голай па вулiцах праз натоѓп.
  Павесiць за валасы i разгойдваць. I ѓвогуле мучыць, мучыць, i яшчэ раз мучыць!
  Ох мiлэдзi - жорсткая зорка яго сэрца!
  Дартаньян не адрознiваѓся вялiкай рэлiгiйнасцю. I не вельмi верыѓ, што з каханай зможа сустрэцца на нябёсах. Так што злосць у iм лiтаральна кiпела.
  Мiлэдзi ... Чартоѓка! Распалiць бы паласу жалеза ѓ агнi, да бела. I пракласцi да тваёй босай падэшвы, каб ты загарлапанiла, нiбы бялуга. I потым да iншай. I соску клубнiчных падсмажыць. Яны ѓ цябе такiя салодкiя.
  Як яна стагнала пад iм. Як мiлэдзi любiла катацца на жарабцах. Сапраѓдная тыгрыца, якой цяжка без мужчыны.
  Дартаньян падумаѓ, а што калi... Узяць распалiць лустачку i сунуць ёй у самае адчувальнае месца.
  Будзе ведаць як распуснiць.
  Атос бачачы як хмурыцца Дартаньян са знарочыстай весялосцю, заѓважыѓ:
  - Ну i страху яна нацярпелася. Можа, у нейкай меры мы за сябе адпомсцiлi!
  Дартаньян злосна заѓважыѓ:
  - У яе добрыя, дарагiя боцiкi. А жанчын звычайна на пакаранне вядуць басанож. Трэба было разуць. Нядоѓга б яна пабегала босая ѓ лесе, з шышачкамi, купiнамi, галiнкамi!
  Атос пагадзiѓся:
  - Ды гэта была б для яе пакута. Але як ведаць, можа быць Бог яе ѓ гэтым выпадку дараваѓ бы!
  Дартаньян са злосцю вымавiѓ:
  - А я не! У наступны раз мы яе перад пакараннем смерцю так выпорем, што яна i не паднiмецца. I сiл не будзе бегчы!
  Портас паказаѓ бiцэпс правай рукi:
  - Ох выпорю я яе! Ох выпорю!
  Арамiс хiхiкнуѓ i заѓважыѓ:
  - Можна аддаць яе езуiтам, i яны яе падвергнуты жорсткiм катаванням. Ды i ѓ калонii на плантацыi адправiць. Тамака яна будзе працаваць за мiску баланды i атрымлiваць бiзуном. I гэта горш, чым сякера ката.
  Портос хiхiкнуѓ i рыкнуѓ:
  - У каменяломнi злачынцу!
  Арамiс кiѓнуѓ, i пляснуѓ дзяржальняй шпагi сабе па далонi:
  - Вядома! Гэта найлепшае, што можна прыдумаць!
  Атос заѓважыѓ:
  - Не варта казаць, пакуль не злавiлi. Гэта дрэнная прымета. Тым больш жанчын мучыць...
  Арамiс зло вякнуѓ:
  - Хто б казаѓ! Ты ж не стаѓ калоць яе шпагай. А звязаѓ яе i павесiѓ на дрэве, каб яна памiрала пакутлiва i доѓга! Дзе была твая высакароднасць!
  Атос злосна з цяжкасцю стрымлiваючы лютасьць, вымавiѓ:
  - Яшчэ адно слова Арамiс i мы з табой скрыжуем шпагi!
  Дартаньян прымiрэнча вымавiѓ:
  - Не варта смяцiцца сябры! Давайце лепш, што-небудзь вясёлае праспяваем!
  Портос кiѓнуѓ i пацягнуѓ:
  -Пара, пара, парадуемся на сваiм вяку! Прыгажунi i кубку! Вясёламу клiнку!
  Дартаньян падхапiѓ:
  - Пакуль, пакуль, калыхаючы пер'ем на капелюшах! Лёсу не раз шапнём! Мерсi баку! Мерсi баку!
  Мiлэдзi доѓга хадзiла босая. Але час падцiскала, i яна скрала сукенку, добра вымылася ѓ ручаi. Потым пераапранулася ѓ больш прыстойнае хоць i простае адзенне. Пасля чаго да яе вярнулася прывабнасць, а твар усё ж крыху загарэѓ.
  Iшла лэдзi Вiнтэр па-ранейшаму басанож, але ѓжо весялей. Пару разоѓ нанялася на працу i паела.
  Потым адзiн з конных дваран прапанаваѓ ёй сесцi на каня i паскакаць разам з iм.
  Мiлэдзi пагадзiлася. Па шляху выцягнула кашалёк, i спусцiлася. Пасля чаго купiла адзення, i конь. Панеслася да кардынала. Трэба ѓсё ж атрымаць зваротна дакументы, перад тым як вярнуцца ѓ Брытанiю.
  Мiлэдзi не вельмi камфортна сябе адчувала ѓ ботах i мужчынскай сукенцы. Але... так трэба.
  Наогул яна выканала заданне кардынала i прыбрала Бекiнгема. Цяпер пытанне, цi папрасiць зноѓ паперу цi не? Бо сорамна прызнацца, што такi важны дакумент у яе адабраѓ Атос. Гэта ж ганьба. Хоць вядома графу дэ Лафер проста павезла.
  Вось яна мiлэдзi забiла Бекiнгема не выпадкова. А зрабiла тонкi разлiк, прарабiѓшы вiртуозную працу. I пацiснула плады. Зрэшты, Бекiнгем не вельмi i добры чалавек. I тут яе сумленне чыстае!
  Канстанцыю ёй i самой шкада. Бедная дзяѓчына не заслужыла смерцi. I можна было яе i пашкадаваць. Аб гэтай смерцi лэдзi Вiнтэр шчыра шкадавала.
  Вось зараз яна скача на канi, i адчувае сябе не занадта ѓпэѓнена. У першую чаргу з-за страты паперы. Гэта перашкаджае аднавiць душэѓную раѓнавагу.
  Дарэчы, калi грамата якая дае неабмежаваныя паѓнамоцтвы ѓ Атоса, то цi не зможа ён выкарыстоѓваць яе супраць яе? Тут ёсць пра што задумацца.
  Мiлэдзi скакала сабе i насвiствала, нейкi марш.
  Успомнiѓся ёй блазан Шыко. Быѓ такi фаварыт пры Генрыху Трэцiм. Вельмi разумны блазан, якi мае значэнне. Даволi высокi i цудоѓны фехтавальшчык. Шыко здолеѓ нажыць сабе некалькi смяротных ворагаѓ, у тым лiку i герцага Маенскага. Але здолеѓ перажыць iх усiх. Пасля смерцi Генрыха Трэцяга стаѓ фаварытам Генрыха Наварскага. Быѓ пры iм да самай смерцi караля. Потым часова з'ехаѓ. Вярнуѓся пры Людовiку Трынаццатым.
  Ужо стары, але моцны блазан, высокi, худы, усё яшчэ нядрэнна валодаѓ шпагай. Нават навучыѓ некалькiм прыёмам i саму лэдзi Вiнтэр. Мiлэдзi магла праткнуць амаль любога мужчыну. Цi праѓда цi справiлася б яна з такiм майстрам як Дартаньян?
  Мiлэдзi падумала, што пафехтаваць з Атосам не перашкаджала. Такi нягоднiк. Павесiѓ яе доѓга i пакутлiва памiраць. Але можа i да лепшага, дык яна выжыла. I стала яшчэ мацней i багацей.
  Шкада толькi кляймо пакуль не ѓдаецца сцерцi. Але... Кажуць што ёсць нейкi вядзьмак якi можа шматлiкае. Зрэшты, вядзьмарства вядзьмарствам, а нiкога несмяротным чараѓнiкi не зрабiлi. I Чынгiсхан памёр як i ѓсё. Хаця паспеѓ заваяваць палову свету.
  З iншых цароѓ, у Еѓропе шанавалi Iвана Грознага. Расея на ѓсходзе была моцнай i шырокай краiнай. Пра яе хадзiлi легенды.
  Самi мiлэдзi больш любiла цяпло i лета. Шкада ѓжо восень надыходзiць. I як ёй падабалася хадзiць басанож па камянiстай дарозе! Гэта не апiсаць словамi!
  Мiлэдзi вырашыла што абавязкова стане каралевай i зменiць клiмат на Зямлi.
  Эх была б яна багiняй. Зрабiла б усiх людзей - юнымi, прыгожымi, здаровымi, не злымi. I напоѓнiла б сэрцы любоѓю.
  Лэдзi Вiнтэр прачырыкала:
  - Як восень выдатная толькi паэт разумее...
  Калi яна была дзяѓчынкай, увосень басанож бегаць была яшчэ прыемна. I якi прыгожы дыван з лiсця. Але рабiлася халадней, i басанож хадзiць станавiлася пакутлiвей, у горш. Але дзяѓчынка магла вытрымаць некалькi дзясяткаѓ хвiлiн i па марозе i па снезе.
  Хоць ножкi ѓ яе чырванелi, нiбы лапкi гусака. Яна ж жыла ѓ беднасцi.
  А потым атрымала i багацце i становiшча. Але засталася ѓ глыбiнi душы басаногай дзiкункай.
  Эх вось бы стаць уладаркай сусвету. Самай тварыць светы, планеты, людзей, жывёл.
  Ну чаму такi жорсткi свет? Нават жывёлы жорсткiя i б'юцца. Усё ж чалавек лепшы за жывёлу. Iсус Хрыстос нават вучыѓ - ударылi цябе па правай шчацэ, падстаѓ левую.
  Або Буда... Вось Будызм крыху падабаѓся лэдзi Вiнтэр. Праѓда гэтая рэлiгiя не абяцала раю i вечнага жыцця, радаснага неѓмiручасцi. Але затое давала магчымасцi на Зямлi. Магла спрыяць адкрыццю звышздольнасцяѓ.
  Рэлiгiя Буды - абяцала поспех, падаѓжэнне маладосцi, i здароѓя ѓжо на Зямлi. I гэта ѓ пэѓнай ступенi падабалася мiлэдзi.
  Наогул лэдзi Вiнтэр марыла аб тым каб стаць самай багiняй i тварыць, тварыць i разбураць.
  А калi яшчэ i маляваць руiны?
  Iслам не вельмi падабаѓся мiлэдзi. Ды i яна не хацела хаваць сваю прыгажосць паранджой.
  Няма яна хоча ѓсе паѓнаты жыцця...
  А ѓ мушкецёраѓ непрыемнасцi: упаѓ каня Портоса. Прыйшлося запаволiць ход i падсаджваць гiганта па чарзе. Што вядома ж i так непрыемнасць - бо спазняюцца.
  Дартаньян са злосцю заѓважыѓ:
  - Вось як адварочваецца фартуна, так пачынае не везцi ва ѓсiм. Тут i конi падаюць i дзяѓчаты з-пад арышту ѓцякаюць.
  Арамiс заѓважыѓ:
  - Калi мы крыху спознiмся, нам за гэта нiчога не будзе!
  Портос хiхiкнуѓ i пляснуѓ кабылу па крупах:
  - Будзе! Шашлык з канiны будзе!
  Атос прапанаваѓ:
  - Можа быць возьмем i ѓсё злезем з коней i пойдзем пешшу?
  Дартаньян злосна адказаѓ:
  - Ды не! Зараз доскачам да горада. Складземся i купiм Портосу iншую каня.
  На тым мушкецёры i вырашылi.
  Зрэшты, грошай у iх i сапраѓды замала аказалася. Тут яшчэ i кат, гнюс цэлы мех золата ѓтапiѓ. А бо яно б iм зараз вельмi спатрэбiлася б.
  Але сяк-так падскрэблi кiшэнi. Купiлi конiка мацней. I зноѓ у шлях.
  Портос вiдавочна быѓ незадаволены сабой. Падвёѓ сяброѓ. Наогул ён з дзяцiнства залазiѓ у калатнечы.
  Напрыклад, адна герцагiня спакусiла яго, калi ён яшчэ быѓ безбародым хлопчыкам. Портас у юнацтве быѓ высокi i вельмi прыгожы. Напэѓна герцагiня прыняла яго за вясковага хлопца, i кiнула падвойны луiдор i замкнулася ѓ хляве. Дама спелая, i на рэдкасць юрлiвая i тэмпераментная.
  А тут з'явiѓся муж... Портос, яго збiѓ ударам кулака i знiк. Добра яшчэ, што шукалi пабiѓшага герцага сярод сялян. А да дзю Валёны не зайшлi.
  А бо маглi i дваранiна падняцца. Портас увогуле карыстаѓся поспехам у дам. У Пiкардыi жанчыны былi даволi раскаваныя, i асаблiва тыя хто за мужам не баялiся чапляць хлапчукоѓ. А Портос не па гадах рослы, моцны, i яго дасканаласць мужчынскае вялiкiх памераѓ. Так што пра яго пайшла сярод дам такая слава. Усё б добра, бацька Портоса ѓлез у такiя даѓгi, што ѓжо ѓ чатырнаццаць гадоѓ дзю Валён паступiѓ на службу - балазе рост i плечы як у тытана. I таксама ѓжо ѓ Парыжы Портос жыѓ за кошт жанчын i карыстаѓся паслугамi жанчын. Пакуль не захварэѓ благай хваробай. Але здолеѓ вылечыцца. Ды так бывае...
  Мiлэдзi ѓ Парыжы абкруцiла яшчэ аднаго дваранiна багацей, i апранулася. Стала прыгажэй. Хоць агрубелыя ѓ паходзе ножкi ѓ яе i свярбелi. Мазалi паспелi ѓтварыцца i патрабавалi нагрузкi.
  У ботах хадзiць няёмка.
  Мiлэдзi прачырыкала з прыкрасцю:
  - А я хачу багатай стаць у раскошы купацца. Але для поспеху мала мець багацце!
  Лэдзi Вiнтэр падумала, каб яна рабiла, калi б Атос яе не выкрыѓ бы?
  Напэѓна, жылi б весела i шчаслiва. Яна кахала Атоса, граф быѓ не занадта багаты, але i не бедны. Род яго быѓ вельмi старадаѓнi. Калi б вядома, мiлэдзi не пацягнула б да iншых мужчын. Яна то дзеѓка юрлiвая.
  Ёй падабалася любоѓная гульня, i цела прагнула ласкi.
  Мiлэдзi ѓзяла i праспявала:
  - Эх поспехi, няѓдачы, усе скокi - то ѓверх, то ѓнiз! Толькi так, а не iнакш, толькi так, а не iнакш - хай жыве сюрпрыз!
  Маладая жанчына адчувала сябе добра. Трохi занялася каханнем, i ѓзбадзёрылася. Жанчын сэкс бо бадзёрыць i амалоджвае!
  Мiлэдзi пасля гэтага паскакала далей да кардынала. Яна была такая задаволеная.
  Самае цiкавае гэта тое, што мушкецёры не змагла забраць у яе грошы. Лэдзi Вiнтэр паспела iх схаваць. I магла забраць мяшочак з золатам пазней.
  А вось кат... Мусiць, ён яе паспрабуе адшукаць. Ну што ж. Яна сама знойдзе яго i падвергне страшным катаванням.
  Мiлэдзi ѓзяла i прачырыкала:
  - Каханне, i кроѓ... Дабро i зло... А ѓ каго свякроѓ! Таму не пашанцавала!
  I дзяѓчынка разрагаталася!
  Ды яе цела спрытнае i рухомае.
  Вось цiкава, хто будзе кiраваць пасля Людовiка трынаццатага? Напэѓна Рышэлье стане рэгентам!
  Мiлэдзi падумала, што нядрэнна было б закруцiць раман i з кардыналам. Шкада толькi, што Рышэлье iграе ханжу. Але ѓ яго ж былi вiды на каралеву.
  Можа, Рышэлье хацеѓ, каб кiраваѓ яго нашчадак Францыяй, як кароль?
  Мiлэдзi хiхiкнула. З самiм Людовiкам трынаццатым закруцiць iнтрыгу - крута!
  Кардынал марыць шмат аб чым. Але адна справа марыць, iншая справа рэальнасць.
  Пакарыць Англiю яму не па сiлах. Але Ларашэль узяць можна. А потым надыдзе доѓгачаканы свет.
  Мiлэдзi падумала, а чаго Рышэлье хоча? Францыя пад яго фактычным кiраваннем. Праѓда фармальна ѓсё вырашае кароль. Але гэта фармальна. На справе Людовiк паслухмяны Рышэлье. Хаця не ва ѓсiм. Кароль любiць Дартаньяна. А Рышэлье няма.
  Мiлэдзi падумала, як усё ж добра было б ёй стаць жонкай караля. А што? Калi прытруцiць каралеву? Можа, тады найхiтрая бландынка зацягне ѓ свае сеткi манарха?
  Мiлэдзi ѓзяла i праспявала:
  Каханне i беднасць спадары,
  Мяне злавiлi ѓ сецiве...
  Па мне i беднасць не бяда -
  Не будзь кахання на свеце!
  Ваяѓнiца i атручальнiца падумала аб Дартаньяне. Ды мужчына добры. I ѓмеѓ даставiць задавальненне жанчыне. Але пры гэтым стаѓ яе ворагам. Цiкава цi доѓга ён будзе памятаць Канстанцыю Банасье? Спадзяецца Мiлэдзi, што не занадта тое доѓга.
  Хацелася б зноѓ апынуцца ѓ абдымках юнака. Або маладога мужчыны.
  Эх стаць бы феяй...
  Лэдзi Вiнтэр неяк у дзяцiнстве бегла басанож па снезе. Трэба было даставiць кавалак пергаменту ѓ iншую вёску. За гэта ёй абяцалi цэлы луiдор.
  Выпрабаванне суровае для дзяѓчынкi, у трухлявай лёгкай сукенцы. Вядома, зiмы ѓ Францыi не занадта суровыя, але ѓся тэмпература мiнусавая, а пад босымi ножкамi дзяѓчынкi снег. I бегчы трэба пару Лье. Ногi пачынаюць палаць ад снегу, як падсмажаныя на жароѓнi.
  Але нiчога, падэшва агрубела. I дзяѓчынка бяжыць сабе, бяжыць. I чытае малiтву.
  А ножкi дубеюць ад холаду, такiя чырвоныя сталi. I баляць...
  Але нiчога дыхалка ѓ дзяѓчынкi на вышынi. Дабегла, перадала пергамент i назад. I мароз яе не ѓзяѓ. Хоць бы чхнула.
  Ды Вiнтэр валодала зайздросным здароѓем. I гэта добра ѓ часы, калi няма было антыбiётыкаѓ. I адужэла дзяѓчынка капiтальна. Босая i зiмой i летам.
  Вось зараз бы ѓзяць i басанож прабегчыся. Такiя класныя ад гэтага адчуваньня.
  Мiлэдзi падумала, што будучы сялянскай дзяѓчынкай, яна была па-свойму шчаслiвая. Не хварэла, амаль не стамлялася, вясёлая, якая смяецца. Заѓсёды знаходзiла агульную мову з iншымi дзяѓчынкамi i хлопчыкамi. Была завадатарам.
  Нядрэннае ѓ яе было дзяцiнства.
  Дзяцiнства басаногае, здаровае i вясёлае.
  Наогул добра чалавеку калi ён здаровы, i дрэнна калi хворы. Ды i адчувальнасць да праблем у хворых узрастае.
  Мiлэдзi скакала, i напявала:
  Не толькi меч, не толькi пуга,
  Але хлусня патрэбна кароне...
  Бо без яе i дзвюх хвiлiн,
  Не ѓседзець на троне!
  
  Часам памагатая ва ѓсiм,
  Часам шкодзiць умела.
  I мы святы яе клiчам,
  I абзываем гнюснай!
  
  Хлусня нездарма ва ѓсiх каралеѓствах,
  Любiлi ва ѓсе часы...
  Хлусня выдатная - калi карысная,
  I жахлiвая калi шкодная!
  
  Хлусня нездарма ва ѓсiх каралеѓствах,
  Паважалi ва ѓсе часы,
  Хлусня выдатна загубiць сумленных,
  Заступнiк яе Сатана!
  
  Хлусi ѓ меру шануючы,
  Каб не злавiць на слове ...
  Бо хлусня выратавальная ёсць -
  А ёсць хлусня пустая!
  
  Хлусня нездарма ва ѓсiх каралеѓствах,
  Паважалi ва ѓсе часы...
  Хлусня выдатная калi карысная,
  I жахлiвая калi шкодная!
  Мiлэдзi спявала сабе i круцiла носiкам ... Яна любiла дзейнiчаць iмклiва. Вось аднойчы сцягнула буйны дыямент у барона Рокшыльда. I гэтым вельмi ганарылася. Прычым, на яе i падазрэнняѓ не загiнула. А дыямент i сапраѓды буйны, i вынесцi яго няпроста. Прыйшлося засунуць у сваё прыгожае ѓлонне.
  Мiлэдзi на гэта засмяялася ...
  Мiлэдзi памчалася да кардынала Рышэлье. Яна была пад аховай Рашфора. I напiсала лiст вялiкаму кiраѓнiку. Каб потым з iм сустрэцца.
  Як нi круцi, але лэдзi Вiнтэр францужанка ад плоцi да костак. Дачка герцага i незвычайнай прыгожай сялянкi. Высакароднага паходжання i плебейку. Басаногая пастушка, i якая вывучыла за пару месяцаѓ латынь. Выдатная дзяѓчынка.
  I ѓжо сталая жанчына на досвiтку прыгажосцi, i станам, фiгурай юнай дзяѓчыны.
  Мiлэдзi ѓспамiнала свае ранейшыя справы. Вось як яна прытрубiла аднаго з ворагаѓ Рышэлье, якога кардынал не мог арыштаваць. Перад гэтым дарэчы з iм пераспаѓшы. Ды лэдзi Вiнтэр любiла спакушаць мужчын, i займацца каханнем з ахвярамi. Ёй дастаѓляла асалоду перапiхнуць з ахвярай, а потым прыкончыць яе.
  Распусная i чароѓная. Кахала i грошы i мужчын, i нават дзяѓчын.
  I злая i добрая адначасова. Лэдзi Вiнтэр неяк у дзяцiнстве босая бегла пяць вёрст па снезе, каб выратаваць зайчаня. I разам з тым магла i ѓкакошыць за дробязь.
  Мiлэдзi вельмi сiмпатычная жанчына, i адрознiвалася шчадралюбным. Вось i зараз скача на канi i ѓяѓляе, што яна на мужчыне. I гэта так здорава.
  Лэдзi Вiнтэр некалькi сумнавата, вось так iмчацца на канi. Яна выдатна сядзiць у сядле. Наезнiца цудоѓная. Узгадвае сваё дзяцiнства.
  Вось яе напарнiк Серж. Хлопчык-пастушак. Яго гаспадар вылупцаваѓ за нейкую дробязь. Потым высеклi, праѓда нямоцна i будучую мiлэдзi. Дзяѓчынка згарала ад сораму калi з яе сарвалi сукенку i секлi лазой. Бiлi i па голых ножках.
  Сержа вылупцавалi так, што хлопчык страцiѓ прытомнасць i абвiс на вяроѓках. Дзяѓчынку пашкадавалi, i мiлэдзi засталася ѓ прытомнасцi. Але яе абляпiлi мухi i камары. Як гэта балюча. Але мiлэдзi нават не застагнала. Яна з дзяцiнства была ганарлiвай i мужнай. А вось Серж калi секлi не вытрымаѓ, i застагнаѓ. А потым пад канец нават залямантаваѓ. Яшчэ б...
  Хлапчука спаласавалi капiтальна. Капала са спiны i бакоѓ кроѓ. А пад канец, калi хлопчык страцiѓ прытомнасць гаспадар нават ткнуѓ паходню да босы падэшве. Серж прыйшоѓ ад дзiкага болю ѓ сябе, крыкнулi i зноѓ адключыѓся.
  Такi лёс сялянскiх дзяцей у сярэднiя стагоддзi. Ты цацка ѓ руках моцных гэтага свету. I з цябе здзекуюцца як хочуць. Усю ноч iх галышом пратрымалi звязанымi, i толькi потым адпусцiѓ. Серж кульгаѓ, падэшвы ног у хлапчука пакрылiся пухiрамi. Добра хоць дзяѓчынку пашкадавалi i не палiлi.
  Мiлэдзi пасла статак, а хлопчык упаѓшы на жывот адсыпаѓся. Яго абгарэлыя пятачкi тырчалi, такiя круглыя, у валырах.
  Дзяѓчынка пацерла iх траѓкай, i сверб злёгку верш. Яе саму спаласавалi, але пастушка трымалася.
  Мiлэдзi падумала, нямала яна адчувала прынiжэнняѓ ѓ дзяцiнстве. Шмат ёй даводзiлася бегаць басанож па снезе. Часам i яе бiлi палкамi па голых пятках.
  Кармiлi бедна i дзяѓчынка заѓсёды была галаднаватая. Улетку ела ѓ лесе ѓсё запар.
  Дзяѓчынка басанож бегала круглых год. Толькi ѓзiмку часам ёй давалi драѓлянае сабо. Але мiлэдзi аддавала перавагу абыходзiцца без абутку, толькi не стаяць на месцы.
  Добра было летам - райская пара. Зiмой i голадна i холадна. Часам галадаючая дзяѓчынка грызла кару з дрэѓ, цi жавала iголкi.
  Але прастуда не чаплялася да яе. Дзяѓчынка магла бегаць па снезе ѓвесь дзень, нават пальчыкi спачатку чырванелi, а затым сiнелi. Але не прастывала, i нават не кашляла.
  Яе мацi таксама вельмi здаровая i прыгожая. I басаногая круглы год. Мабыць яна прывабiла герцага сваёй непадобнасцю ды гарадскiх, спешчаных дам, i разам з тым прыгажосцю, прыгажосцю здаровай, вясковай. Калi тонкая, трэнiраваная ад працы стан, спалучаецца з магутнымi сцёгнамi кабылы i высокай, пругкай грудзьмi. А далонi хупавыя, але мазолiстыя, а кiпцiкi блiскучыя.
  Босыя ножкi сялянкi маюць прыгожыя, роѓныя пальчыкi, i адмытыя ад пылу прыцягваюць загарэласцю, i агрубелай падэшвай.
  Герцаг зрабiѓ ёй дзiця, але не прызнаѓ мiлэдзi дачкой. Так што з аднаго боку ѓ ёй цячэ каралеѓская кроѓ, з другога плебейка.
  Яшчэ ѓ тры гады мiлэдзi адпраѓлялi ѓ лес збiраць ягады для панскага стала.
  Яе мацi вельмi добра выглядала, працуючы на свежым паветры i не маючы шкодных звычак. Яна так i хадзiла босая i зiмой i летам, у простай сялянскай сукенцы, не ведаючы хвароб, i якiх-небудзь больак.
  Калi мiлэдзi дасягнула ѓжо вядомага становiшча i адведала сваю мацi, то была здзiѓленая.
  Яе мацi амаль не змянiлася. Усё таксама высокая, стройная, бландынка, з выгляду не больш за трыццаць, свежы твар без маршчын, загарэлы. У роце ѓсе зубы, колеры жэмчугу. Вось самой мiлэдзi ѓ манастыры падчас допыту на прэнгу кат вырваѓ адзiн з зубоѓ. Што вельмi балюча.
  А так у мiлэдзi зубы колеру жэмчугу, як i ѓ мамы. Мiлэдзi бачачы што яе мацi ѓсё яшчэ вельмi прывабная, i з фiгурай моцнай, рослай дзяѓчыны, узяла i выдала яе замуж. За аднаго з купцоѓ, якi валодае велiзарным станам i граматай дваранiна.
  Мiлэдзi ж была такая вось сумнеѓная дваранка. Хаця i з каралеѓскай крывёй.
  Вось зараз яна абдумвала, што спытаць у кардынала. Грошы ѓ любым выпадку не перашкодзяць. Рышэлье ёй вельмi задаволены. А як на рахунак паперы якая дае неабмежаваныя паѓнамоцтвы? Сорамна прызнацца, што яна яе страцiла?
  Мiлэдзi цяжка ѓздыхнула. I казаць кардыналу неахвота, i атрымаць зноѓ неабмежаваныя паѓнамоцтвы неабходна. Што рабiць?
  Лэдзi Вiнтэр праспявала:
  Лабiрынты ѓдачы лёсу,
  Вы заблытаныя i глыбокiя...
  Зрабi справу цi памры,
  У гэты час i такi далёкi!
  
  Як разблытаць Палады клубок,
  Як дабiцца вялiкай удачы...
  Калi куля так проста ѓ скронь,
  Але я веру што ѓрэжу здачы!
  
  Не не верце ж вы ворагам,
  Час ведаю прыйдзе такi...
  Што супернiку сорам i сорам,
  А нам добрае i вялiкае!
  
  Будзем у неба байцы лётаць,
  Накiроѓваючы свой погляд у паднябессе...
  Запiшыце хлопцы ѓ сшытак,
  Што Хрыстос у сэрцы ѓваскрэсне!
  
  Ды няхай стане новы свет,
  I адрынем спакой маркотны...
  Хоць нячысты гуляе баль,
  Але ворагаѓ чакаюць магiлы!
  
  Нашай Радзiмы свет святы,
  Што вышэй за ѓсiх зоркi ѓ паднябессi...
  Для дзяѓчынкi па снезе босы,
  Херувiмаѓ няхай стане нявестай!
  
  Дайце волю сваёй душы,
  Расцвiтаюць няхай незабудкi!
  З мiлым нават рай у будане,
  З сэрцам дзяѓчыны вельмi чулым!
  
  Вельмi шмат розных краiн,
  Але Айчына ѓсяго мне даражэйшая...
  Нам не трэба сланоѓ, малпаѓ,
  У сэрцы горача ад снега таксама!
  Чацвёрка мушкецёраѓ са спазненнем спяшалася пад Ларашэль.
  Портос стаѓ прычынай затрымкi, вiдавочна нерваваѓся:
  - Якая прыкрая выпадковасць! Цяпер нам сапраѓды адсякуць галаву!
  Атос абыякава заѓважыѓ:
  - Пасля таго як сышла лэдзi Вiнтэр, мне ѓсё роѓна...
  Портас прабурчаѓ:
  - Затое мне не ѓсё роѓна! I наогул што за чартаѓшчына з гэтай мiлэдзi. Яна i ѓ агнi не гарыць i ѓ вадзе не тоне!
  Арамiс дасцiпна заѓважыѓ:
  - Дапамога Д'ябла! Адназначна!
  Дартаньян прапанаваѓ:
  - Давайце не будзем пра гэта! Проста будзем бiцца, таму што б'емся! I без усялякiх заднiх думак!
  Портас ухмыльнуѓся i праспяваѓ:
  - Не тое, ты як заѓсёды папрэшся ззаду! I махнуѓ кулаком у паветры.
  Чацвёрка прышпорыла коней. Дартаньян стараѓся не думаць аб мiлэдзi. На самой справе хто яна такая? Прыгожая ведзьма i не больш за тое.
  А вось атрымаць сабе ѓ нявесты герцагiню - гэта было б крута! Наогул яны ѓчатырох на шматлiкае здольныя.
  Портас круцячы ѓ руках ножны ад сваёй буйной i доѓгай шпагi, заѓважыѓ:
  - Розныя ѓ нас былi прыгоды. Але зараз мы засталiся ѓ дурнях. Таму прапаную ѓ блiжэйшай карчме добра выпiць!
  Дартаньян пакруцiѓ галавой:
  - На лаянку трэба з'яѓляцца свежымi i бадзёрымi! Невядома яшчэ, што нам наступны дзень гатуе!
  Арамiс прапанаваѓ:
  - Можа, быць заявiмся прама да кардынала, i запатрабуем тлумачэнняѓ!
  Дартаньян яхiдна адказаѓ:
  - Такое глупства ад цябе я не чакаѓ!
  Портас жорстка адказаѓ:
  - А мне часам хочацца згарнуць кардыналу шыю!
  Атос адмахнуѓся:
  - Пакiнь такiя думкi... Лепш давайце чаго-небудзь праспяем...
  Дартаньян трасянуѓ капелюшом:
  - Я не ѓ настроi спяваць!
  Портас пацвердзiѓ:
  - Толькi пасля бочачкi вiна!
  Арамiс прапанаваѓ:
  - Давайце сапраѓды ѓ карчму. Мы ѓжо i так спазнiлiся, так адвядзем душу па поѓнай.
  Дартаньян нечакана пагадзiѓся:
  - Адвядзем! Памiраць на пусты страѓнiк стрымлiва.
  У блiжэйшым карчме, вандроѓцы замовiлi сабе кабана, i вiна. Портос еѓ больш за ѓсiх i пiѓ куфлямi, заѓважыѓшы:
  - Усё ж жыць весела! I не трэба думаць, што мы няѓдачнiкi!
  Дартаньян запярэчыѓ:
  - Нiхто так не думае! У вынiку няѓдачнiк толькi адзiн - я! Страцiѓ тую жанчыну якую кахаѓ больш за жыццё. А вы? У пан Портос наогул да мiлэдзi нi бокам, i тазам.
  Портас у адказ раѓнуѓ:
  - Адзiн за ѓсiх! I ѓсё за аднаго!
  Атос адказаѓ:
  - Для нас гэта таксама вялiкае гора. Павер мне Дартаньян. А ѓвогуле давайце яшчэ вып'ем.
  Арамiс прапанаваѓ:
  - Можа, возьмем яшчэ i баранчыка. Нешта ѓ мяне абудзiѓся апетыт.
  Мушкецёры шумелi i елi. Як заѓсёды абжыраючыся, i перапiваючыся. Яшчэ маладыя i арганiзм вытрымлiваѓ. Арамiс адчуваѓ сябе грэшнiкам. Зрэшты, вядома ж i ѓ яго як знаѓцы рэлiгii ѓзнiкалi сумневы.
  Напрыклад, пра тое, як можа быць такое - габрэi народ Божы i выратаванне ад юдэяѓ, а iх тым не менш усё ненавiдзяць?
  I ѓвогуле габрэi народ Божы? Сам Арамiс менш за ѓсё падумаѓ бы што габрэi з'яѓляюцца абраным Богам народам. Але так казаѓ Бiблiя. I гэта падавалася вельмi дзiѓным.
  Пры гэтым што ѓ тыя часы, менавiта габрэяѓ лiчылi крынiцамi розных попелаѓ.
  Гэтага Арамiс не разумеѓ... Наогул, вядома ж у Бiблii шмат неадпаведнасцяѓ кiдалася ѓ вочы. Напрыклад, вучэнне Хрыста падстаѓляць шчокi пад удары дрэнна вязалася з крыжовымi паходамi i iнквiзiцыяй. Наогул, калi Новы Запавет - пацыфiзм, то адкуль узялiся крыжакi?
  Ды i наогул жорсткiя катаваннi iнквiзiцыi, i разам з тым вучэнне: палюбi ворага свайго?
  Або Субота, якую трэба выконваць па Бiблii. А замест яе першы дзень нядзеля.
  Шмат смутнага i з пеклам i раем. Наогул, Арамiс як знаѓца свяшчэннага пiсання, гэта ведаѓ, што ѓ Старым запавеце - жыццё пасля смерцi - хутчэй за ѓсё нябыт. А не рай цi пекла?
  Праѓда было вучэнне, што ѓ пекле, да Езуса Хрыста былi ѓсе праведнiкi. А iх потым узялi i выпусцiлi. Наогул, вядома i ѓ каталiкоѓ няма адзiнства. Мноства супярэчнасцяѓ i па iконах i па мошчах, i па чысцец. Калi ѓ Бiблii чысцец? Цi там душы памерлых да другога суда, спяць без сноѓ у шаоле?
  Ва ѓсякiм разе i ѓ Новым Запавеце, усе надзеi звязаны ѓ праведнiкаѓ з другiм прышэсцем Хрыста, а зусiм не раем адразу пасля смерцi. I ѓвогуле калi пачытаць чаму вучыць каталiцкая царква i Бiблiя, то вiдаць шмат супярэчнасцяѓ.
  Ды i, дарэчы, Зямля круглая... А хiба, у Бiблii не сказана пра чатыры канцы Зямлi. Прычым размова аб канцах зямлi iдзе не раз i не два? А хiба гэта не супярэчыць таму, што Зямлю абмiнулi?
  I хто круцiцца вакол Сонца Зямля, цi Сонца вакол зямлi. А супярэчнасцi па лiчбах, дат, прозвiшчах. Колькi гадоѓ бацьку Абрагама? I гэтак далей. З лiчбамi i дат у Бiблii супярэчнасцi. Вось Iлiю калясьнiца на неба забрала. А ён яшчэ пiсьмы пiша?
  Арамiс ведаючы ѓсё больш i больш рэлiгiю, верыѓ усё менш i менш. Вось i зараз п'е сабе... А бо п'янiцы царства Божае не ѓспадкуюць!
  Арамiс прамармытаѓ:
  - Няма веры на Зямлi...
  Дартаньян i iншыя мушкецёры тым часам зацягнулi, сваю традыцыйную песеньку;
  - Пара, пара, парадуемся на сваiм вяку! Прыгажунi i кубку, шчаслiваму клiнку!
  Мiлэдзi дамчалася да таемнай хаткi, дзе сустракалася з кардыналам. Рышэлье выглядаѓ досыць бадзёрым. Крыху распаѓнеѓ, але погляд вачэй жорсткi.
  Ён стрымана вiтаѓ Мiлэдзi. Потым прапанаваѓ сесцi.
  Кардынал вымавiѓ з раскладам:
  - Вы выканалi заданне! Гэта добра! Але мне стала вядома што вы атруцiлi добрапрыстойную францужанку!
  Мiлэдзi з пафасам вымавiла:
  - Канстанцыя Банасье вораг кардынала i такiм чынам Францыi. Менавiта яна i паслала Дартаньяна каб сарваць нашу iнтрыгу з падвескамi!
  Кардынал кiѓнуѓ:
  - Гэта добра... Адным сведкам менш! Дык што мне з вамi рабiць?
  Лэдзi Вiнтэр шчыра адказала:
  - У мяне ёсць сякiя-такiя справы ѓ Брытанii. Тамака не засталося ѓ жывых, тых хто ведае аб маiх выхадках!
  Кардынал згодна кiѓнуѓ:
  - Ды лорд Вiнтэр забiты. А кароль Карл не ѓ курсе. Бо арыштавалi не былую жонку лорда i спадчыннiцу найбуйнага стану. Што ж... падступства i поспех! Можаце, павiншаваць сабе спадчыннiца дванаццацi мiльённага стану.
  Лэдзi Вiнтэр сцiпла адказала:
  - Нават крыху больш. У мяне квiтнеючы бiзнэс у Францыi.
  Кардынал усмiхнуѓся i заѓважыѓ:
  - Да ну! Вы ѓсюды паспяваеце мадам. Цi не хацелася вам атрымаць дзiцятка i ад Карла першага?
  Лэдзi Вiнтэр усмiхнулася i заѓважыла:
  - А маё дзiця Джон Фрэнцiс Вiнтэр... Яго бацька Бекiнгем. Я забiла дзеля Францыi бацьку свайго сына!
  Кардынал свiснуѓ:
  - Да ну! Я такога ад вас не чакаѓ! Зрэшты, гледзячы на вас я шкадую, што належу царкве!
  Кардынал устаѓ, прайшоѓся i заѓважыѓ:
  - Мае планы вельмi вялiкiя. Адна з iх гэта Iспанiя. Сiла iмперыi слабейшая, а землi багатыя. Частка iспанскiх уладанняѓ павiнна стаць французскiмi.
  Мiлэдзi згодна кiѓнула:
  - Мудрыя думкi ваша вялiкасць!
  Рышэлье прапанаваѓ з усмешкай:
  - Пастарайцеся стаць фаварыткай Карл Першага i пераканаць яго ѓ саюзе разам з Францыяй супраць Iспанii. Кастыльская iмперыя гэта тоѓсты торт, якi трэба разрэзаць.
  Лэдзi Вiнтэр заѓважыла:
  - Трэба мець моцны флот, каб прыхапiць заморскiя валадарствы Iспанii. I зразумела i моцнае войска. Брытанiя ... Яна сама мае вiды на Iспанiю.
  Рышэлье загадаѓ сухiм тонам:
  - Прыбудзеце ѓ Брытанiю, уступiце ѓ правы спадчыны. Потым будзеце мацаваць сваё становiшча ѓ двары. Далей станеце фаварыткай Карла Першага. Прыцягнеце яго ѓ свае сеткi. Схiлiце да саюза супраць Iспанii. За гэта вы атрымаеце прывiлеi для бiзнесу ѓ Францыi i валадарствах кароны.
  Лэдзi Вiнтэр панiзiѓшы голас, адзначыла:
  - Ёсць яшчэ некалькi людзей, якiя занадта шмат ведаюць. I дасведчаны хто забiѓ Бекiнгема.
  Кардынал згодна кiѓнуѓ:
  Атос, Портос, Арамiс i Дартаньян... Гэта адважныя воiны i мушкецёры кароны. Я не магу iх пакараць смерцю i ѓласнага кажучы не хачу!
  Лэдзi Вiнтэр шэптам заѓважыла:
  - Яны занадта шмат ведаюць, i могуць сарваць вашыя планы. Думаю, калi вы iх не жадаеце пакараць смерцю, то Бастылiя самае прыдатнае для iх месца!
  Кардынал адмоѓна пакруцiѓ галавой:
  - Не! Бастылiя не ѓтрымае такiх храбрацоѓ. Ды i чатыры лепшыя шпагi Францыi не добра трымаць за кратамi.
  Мiлэдзi нахмурылася, а кардынал працягнуѓ.
  - Лепш за ѓсё мы iх адправiм у Афрыку. Якраз там мы i спрабуем пакарыць Мекнес. I гэта лепшае прымяненне iх талентам!
  Лэдзi Вiнтэр усмiхнулася, заѓважыѓшы:
  - Афрыканскi клiмат вельмi шкодны для здароѓя!
  Кардынал прапанаваѓ:
  - А зараз едзьце ѓ Брытанiю. Там вашае месца. Як добра што лорд Вiнтэр i Бекiнгем нiкога не прысвяцiлi ѓ сваю авантуру. Вы ж зараз вельмi багатыя, i значыць уплывовыя. I яшчэ маладая i чароѓная ѓдава... Можа, зможаце абкурыць якога-небудзь герцага?
  Мiлэдзi з усмешкай адказала:
  - Герцаг Чэрчыль ад мяне без розуму. Ён праѓда стары, але багаты да непрыстойнасцi. I здаецца яго жонка пры смерцi!
  Кардынал пагадзiѓся:
  - Ды гэта лепш за ѓсё. Але ѓ Чэрчыля ёсць прамы спадчыннiк i сын.
  Лэдзi Вiнтэр упэѓнена вымавiла:
  - Хутка яго не будзе!
  Кардынал ухвальна кiѓнуѓ:
  - Вы станеце самай багатай жанчынай свету, аб'яднаѓшы станы Вiнтэраѓ i Чэрчыляѓ. I атрымаеце тытул герцагiнi. - Рышэлье падпiсаѓ паперу i кiѓнуѓ мiлэдзi. - Я вырашыѓ прысвоiць вашай роднай матухне тытул баранэсы. Яна чароѓная жанчына i цудоѓна выглядае.
  Лэдзi Вiнтэр злёгку збянтэжылася:
  - Не ведаю вашу вялiкасць, цi зможа мая мама блiскаць у двары. Яна ж простая сялянка.
  Кардынал заѓважыѓ:
  - Яна замужам за купца першай гiльдыi, i вельмi нядрэнна вядзе справы свайго мужа. Якi дарэчы даѓно купiѓ дваранства. Думаю гэтая мадам не стушуется. Не забывай у цябе ёсць яшчэ i малодшы брат. Якому яшчэ трэба рабiць кар'еру ѓ мушкецёраѓ.
  Лэдзi Вiнтэр усмiхнулася i заѓважыла:
  - Мой брат... Ягоны бацька таксама з дваран. Маю маму вельмi любяць шляхетныя асобы.
  Кардынал суха загадаѓ:
  - А зараз адпраѓляйце ѓ Лондан. I дзейнiчайце як я сказаѓ!
  Мiлэдзi з уздыхам спытала:
  - Я думала павячэраць з вамi, о ваша святасць!
  Рышэлье строга вымавiѓ:
  - Хопiць называць мяне свяшчэнствам або вялiкасцю. З мяне даволi высокапраасвяшчэнства! Вы хочаце стаць герцагiняй? З гразяѓ у князi!
  Мiлэдзi злосна трасянуѓ кучарамi:
  - Мой бацька герцаг дэ Барфор, ува мне цячэ каралеѓская кроѓ!
  Рышэлье ѓсмiхнуѓся:
  - Ведаю! I ты пасвiла кароѓ, i басанож бегала з лiстом ад вёскi да вёскi!
  Лэдзi Вiнтэр ганарлiва вымавiла:
  - Я паднялася з нiзоѓ ... I ганаруся што мая мацi простая сялянка!
  Кардынал развёѓ рукамi i вымавiѓ:
  - Можам, павячэраць. Але я зараз iмкнуся схуднець i мая трапеза будзе вельмi сцiплай.
  Мiлэдзi з усмешкай адказала:
  - Я таксама прывыкла здавольвацца малым!
  Кардынал ветлiва вымавiѓ:
  - Толькi прашу падчас вячэры маѓчыце. Ваш галасок занадта ѓжо анёльскi!
  Мiлэдзi пасля маѓклiвай вячэры з кардыналам пакiнула стаѓку. I зараз плыла на караблi. Скiнула боцiкi, i з задавальненнем хадзiла босымi ножкамi па драѓлянай палубе.
  Настрой у яе быѓ усё ж трывожны. А раптам хто-небудзь ды пранюхаѓ, пра яе выхадкi ѓ Брытанii. За такое маглi шляхетную асобу падняць на прэнг, цi катаваць у станку.
  Мiлэдзi прыйшлося неяк павiсець на прэнгу. А яе босыя ножкi крыху падсмажылi агеньчыкам. На шчасце разбойнiкi не хацелi калечыць дзяѓчыну, i катавалi яе ѓ паѓсiлы.
  Потым яе згвалтавалi. I мiлэдзi прыкiнулася што ёй вельмi спадабалася, ды ѓ прынцыпе так яно i было. I яна стала палюбоѓнiцай атамана. Потым зарэзала верхавода ѓ сне, i збегла. Наогул, гэта крута - сэкс з разбойнiкамi. Калi цябе груба гвалцяць, гэта даводзiць да бурнага аргазму, i дзiка ѓзбуджае.
  Мiлэдзi ѓсё гэта так спадабалася, што яна некалькi разоѓ потым спецыяльна хадзiла ѓ лес, каб патрапiць у лапы да дзiкуноѓ. I ёй гэта жудасна да супердрайфу!
  Лэдзi Вiнтэр пляскала босымi ножкамi па палубе i задзiрала маладых матросаѓ. Потым убачыла басаногага юнгу. Хлапчук быѓ такi сiмпатычны. Мiлэдзi схапiла яго за руку i спытала:
  - Як цябе ведаць мiлы?
  Хлопчык адказаѓ:
  - Я Джым Хокiнс.
  Лэдзi Вiнтэр праспявала па коратка стрыжаным, светлым валасам хлапчукi i прачырыкала:
  - Ты такi слаѓны! Мусiць, табе хочацца з жанчынай?
  Юнга пралепятаѓ, мiргаючы прыгожымi вейкамi:
  - Не ведаю мiлэдзi...
  Лэдзi Вiнтэр рашуча вымавiла:
  - Затое я ведаю!
  I адвяла хлапчука ѓ кубак. Там стала зрываць яго вопратку. А той пачырванеѓ i дрыжаѓ ад страху.
  Ёсць вялiкае задавальненне ѓ спакушэннi юных нявiннiкаѓ. Тым больш такiх сiмпатычны, як гэты хлопчык. А калi такiх лiтаральна гвалтуеш, то цябе ѓзбуджае ѓсё мацней.
  Мiлэдзi заездзiла юнгу так, што дзяцюк заснуѓ. Яна пакiнула яго спаць, а сама выбралася на палубу. Энергii толькi дадалося. I лэдзi Вiнтэр уступiлi ѓ адносiны з матросамi старэй. Але таксама выбраѓшы маладых i сiмпатычных.
  Наогул для жанчыны захапляцца мужчынамi гэта яшчэ страшней, чым мужчынам. Бо жаданне толькi расце. Мiлэдзi забаѓлялася. А што яшчэ ёй рабiць на караблi?
  Кнiг няма, акрамя суднавага часопiса, што такое тэлевiзар цi кампутар не ведаю. Хiба што ром глытаць. А так i матросам добра i тэмпераментнай жанчыне.
  Мiлэдзi было выдатна, i яе моцнае, гарачае цела спявала. Ды ѓсё ж нядрэнна народзiцца жанчынай. Мужчын уломваць не трэба. Толькi паманi, дык адразу ж i прыбягуць. А ты лiтаральна як котка.
  Дартаньяну i яго камандзе неяк горай. Яны скачуць на поѓдзень, i павiнны акрыяць у Марока каб ваяваць.
  Портас якi адчуваѓ, што ѓ Афрыцы будуць праблемы з ежай незадаволена заѓважыѓ:
  - Гэта ѓсё iнтрыгi мiлэдзi! Нас апраѓляюць у пекла, дзе ѓжо не будзе баранiны з часныком!
  Арамiс хiхiкнуѓ i вякнуѓ:
  - А ѓ Портаса ѓсе думкi толькi пра ежу!
  Дартаньян хмурна адзначыѓ:
  - Не вельмi мне падабаецца пустыня Сахара. Але ва ѓсякiм разе, тамака мы не будзем пакутаваць ад холаду!
  Атос злосна заѓважыѓ:
  - Ну няѓжо мiлэдзi так i застанецца бяскарнай? Загана перамагае, а дабрадзейнасць прынiжана!
  Арамiс заѓважыѓ:
  - Можна было б напiсаць яшчэ адзiн лiст у Брытанiю. Але... у нас няма нi часу нi сродкаѓ!
  Дартаньян злосна заѓважыѓ:
  - Мы ѓсё роѓна пераможам! I прывядзем на вяровачцы султана Мекнеса.
  Атос нягучна вымавiѓ:
  - Не будзь такiм самаѓпэѓненым.
  Арамiс лагiчна вымавiѓ:
  - Упэѓненасць - палова перамогi!
  Дартаньян выхапiѓ шпагу, пракруцiѓ ёю над галавой i прашыпеѓ:
  - Мы абавязаны перамагчы, гэта наш стыль...
  I мушкецёр-гасконец заспяваѓ:
  Перарвалася нiтку,
  Нам пагражае злая смерць....
  I каб жыць -
  Герой абавязаны памерцi!
  Арамiс узяѓ падспяваѓ на гэтую тэму:
  - Ну чаму,
  Жыць немагчыма па розуме...
  Ну чаму,
  Нельга не верыць нiкому...
  Ну чаму,
  Нас жыццё не вучыць нiчому!
  Чаму!
  Чаму!
  Атос працягла праспяваѓ у адказ:
  - Ёсць у графскiм парку старая сажалка! Там лiлеi квiтнеюць! Там лiлеi квiтнеюць! Квiтнеюць!
  Мушкецёры страсянулi шпагамi i ѓзбадзёрылiся. Яны адчувалi сябе як конi ѓ хамуце. I iм вiдавочна хацелася бiцца. Але пакуль няма з кiм... Портос марыѓ хутчэй дамчацца да карчмы i тамака з'есцi пабольш тоѓстага i сакавiтага мяса, запiваючы дужым вiном. Настрой у волата быѓ усё з'есцi.
  Дартаньян кiпеѓ лютасцю, што яму не ѓдалося адпомсцiць за Канстанцыю Банасье.
  Арамiс падумваѓ, што яго кар'ера ваеннага занадта ѓжо зацягнулася. Хаця не вельмi i ѓ царкву iсцi хацелася. Але кампанiя ѓ Афрыцы магла аказацца на рэдкасць доѓгай. Атос думаѓ аб iншым. Можа ёсць нейкi лёс цi рок, што дапамагае мiлэдзi. I што можа поспехам варта лiчыць, тое што яны да гэтага часу жывыя.
  Уся чацвёрка думала па-рознаму i разам з тым сiнхронна. I думалi аб новых здзяйсненнях i перамогах.
  Хiтрая бялявая шэльма дабралася да Лондана. Там яе сустрэлi з пашанай. Хоць мiлэдзi моцна хвалявалася, але пакуль усё iшло добра. Маладую жанчыну суправаджалi лёкаi, i яна ѓвайшла ѓ свой палац нiбы прынцэса.
  Навiна аб тым што слуга забiѓ лорда Вiнтэра ѓжо дабралася да Брытанii, i зараз самы час уступiць у правы спадчыны.
  А гэта больш за трыста тысяч франкаѓ гадавога даходу. А сумарна атрымлiвалася больш за шэсцьсот тысяч за год. Велiзарны стан, адзiн з самых буйных у Брытанii.
  Мiлэдзi занялася гэтым. Тым больш яе чакала добрая навiна. Лорд Вiнтэр знiшчыѓ ранейшы завяшчанне на Бекiнгема, але не паспеѓ скласцi новага. Так што спадчыннiкi герцага не маглi аспрэчыць стан мiлэдзi.
  Што ж цудоѓным д'ялiцам вязе.
  Лэдзi Вiнтэр таксама атрымала яшчэ нечаканы падарунак ад караля Карла. Маёнтак i тытул баранэсы. Зрэшты мiлэдзi гэта не здзiвiла. Яна была падвойнай шпiёнкай. I даiла двух кароѓ. Нездарма Бекiнге не рызыкнуѓ судзiць лэдзi Вiнтэр адкрыта. Кароль мог не так зразумець.
  Ва ѓсякiм разе справы ѓ мiлэдзi закiпелi. Яна дзейнiчала як заѓсёды энергiчна i ѓмела. Галоѓнае, каб у паперах быѓ парадак. I тады багаццi самi прыплывуць табе ѓ рукi.
  Заадно i герцага Чэрчыля нядрэнна абкруцiць. А ягоны сынок? Так што ж ён жа так не асцярожны i занадта захапляецца паляваннем. А паляванне небяспечнае. Можа i кабан пуза распароць. Асаблiва калi хлапчук за пару фунтаѓ збрую падрэжа.
  Мiлэдзi выбiрала простыя часам рашэннi, i яны былi найбольш эфектыѓнымi.
  Чартоѓка шмат прадугледзела. Тым пакуль галоѓныя ворагi аказалiся выдаленыя.
  Чацвёрка мушкецёраѓ i сапраѓды плыла ѓ Марока, ды яшчэ iх карабель патрапiѓ у шторм.
  Портас бурна вылаяѓся:
  - Сто тысяч чарцей, гэтага яшчэ не хапала!
  Дартаньян па-фiласофску заѓважыѓ:
  - Калi не шанцуе, то ѓжо ва ѓсiм!
  Арамiс якi больш за iншых пакутаваѓ ад гайданкi, прашыпеѓ:
  - Бяда нажаль не ходзiць адна!
  Атос адказаѓ з паказной абыякавасцю:
  - Затое патонем i галава балець не будзе!
  Портос лаяѓся i замахаѓ лапамi:
  - Сплюнь! Нам гэтага не трэба!
  Арамiс нязграбна пажартаваѓ:
  - Для такой тушы, чэрцi не знойдуць патэльнi!
  Дартаньян хiхiкнуѓ i заѓважыѓ:
  - Мяркую што закажуць персанальна!
  Атос заѓважыѓ:
  - Нас я веру ѓсё ж чакаюць вялiкiя справы! А шторм... Гэта так эпiзод!
  Карабель кiдала нiбы трэску. Хвалi ѓзнiмалiся высокiя, пенiстыя. У гэты час года не так часта бываюць штармы. Хаця ѓжо ѓсё восень. I ѓжо iдуць цыклоны з Атлантычнага акiяна.
  Можа i разарваць карабель...
  Портас зноѓ салано вылаяѓся. I пацягнуѓся за бутэлькай. Яму вiдавочна хацелася залiць свой благi настрой.
  Атос таксама не супраць выпiць. Дартаньян не вызначаѓся цвярозасцю. Адзiн Арамiс бледны i панiклы не падзяляѓ энтузiязму.
  Портас пасля бутэлькi бургундскага крыху павесялеѓ i праспяваѓ:
  - Пятнаццаць чалавек на куфар мерцвяка! Iха-хо-хо-хо! I бутэлька рому! Пi i д'ябал цябе забярэ да канца! Iха-хо-хо-хо! I бутэлька рому!
  Пасля чаго грамiла стаѓ падскокваць i падскокваць.
  Атос таксама праспяваѓ:
  Апорная канструкцыя кахання,
  Мы ѓсе схiльныя да яе духоѓнай улады...
  Сэрцы каханыя як у небе жураѓлi,
  Бушуе акiян любоѓнай страсцi!
  Дартаньян падтрымаѓ песеньку:
  - Закляты i старажытны, вораг зноѓ клянецца! Мяне расцерцi, расцерцi ѓ парашок! Але анёл не дрэмле! I ѓсё абыдзецца! I скончыцца ѓсё добра! I скончыцца ѓсё добра!
  Арамiс уздыхнуѓ прычым так цяжка, нiбы паднiмаѓ груз вагой тысячу пудоѓ. Пасля чаго пацягнуѓся да вiна, прабулькаѓшы:
  - Навошта скупое жыццё патрэбна, бо заѓтра можа быць вайна!
  Портас паскурыѓшыся, успомнiѓ:
  - А муж маёй герцагiнi ѓжо можа душу богу аддаѓ. I я магу застацца без спадчыны!
  Атос з уздыхам заѓважыѓ:
  - Нажаль Портос. Мы не можам не паслухацца загада караля i кардынала. Што зрэшты адно i тое ж!
  Дартаньян у лютасцi рыкнуѓ:
  - К чорту! Дай мне толькi дабрацца да Лэдзi Вiнтэр. Яе будуць чакаць страшныя катаваннi!
  Портас хiхiкнуѓ i вякнуѓ:
  - Агеньчыкам падсмажым босыя пяткi мiлэдзi!
  Арамiс хiхiкнуѓ i заѓважыѓ:
  - Ёсць i больш выдасканаленыя катаваннi!
  Дартаньян кiѓнуѓ:
  - Засунуць мiлэдзi ѓ сталёвую панну з шыпамi. Каб яна там добра памучылася. А потым пасыпаць раны чырвоным перцам!
  Портас пацвердзiѓ:
  - Я б яе бiзуном! А потым распалiѓ бы ланцугi, i прыпёк чартоѓцы грудзей!
  Арамiс кiѓнуѓ:
  - Такiя грудзi! Чырвоныя ад спякота шчыпцы вырвуць лэдзi Вiнтэр соску!
  Портас прапанаваѓ:
  - А давайце згуляем у косцi!
  Дартаньян уздыхнуѓ i паляпаѓ сябе па кiшэнях:
  - Нам няма на што гуляць!
  Портас запярэчыѓ:
  - Будзем гуляць на ѓдары бiзуна па мiлэдзi! Хто больш выйграе, той яе куды больш i хвастане!
  Дартаньян згодна кiѓнуѓ:
  - Добрая прапанова. Не будзем секчы чартоѓцы галаву. Лепш распранем яе i запорам да смерцi. А то прывыкла ѓцякаць з-пад сякеры!
  Арамiс засмяяѓся i прапанаваѓ:
  - Лепш за ѓсё аддаць яе нашай iнквiзiцыi. Яна яе жыва абразумiць. Тамака ѓмеюць катаваць доѓга i выдасканалена!
  Портас адмоѓна затрос галавой:
  - Не! Спрабаваць яе павiнны мы! I толькi мы!
  Дартаньян скаля зубы прапанаваѓ:
  - Давайце тады сябры праспяем! Што-небудзь спадзяюся душэѓнае ѓ нас атрымаецца!?
  Арамiс пацвердзiѓ:
  - Праспяваем! Толькi...
  Дартаньян не даслухаѓшы, заспяваѓ;
  Рыпiць, рыпiць пацёртае сядло,
  I вецер халодзiць былую рану...
  Куды вас спадар да д'ябла занесла?
  Няѓжо вам спакой не па кiшэнi?
  
  Час, пара, парадуемся на сваiм вяку,
  Прыгажунi i кубку, шчаслiваму клiнку!
  Пакуль, пакуль, калыхаючы, пёрамi на шлёпках,
  Лёсу не раз шапнём... Лёсу не раз шапнём!
  Лёсу шапнём....
  Мерсi баку! Мерсi баку!
  Портас заѓважыѓ з ухмылкай:
  - Эх як не хапае нам жанчын!
  Арамiс пацвердзiѓ:
  - Мая стрыечная сястра белашвачка... Ну карацей кажучы, жанчыны ѓ нас яшчэ будзе!
  Карабель страсянула, затрашчала, але выстаяла мачта. Французская брыганцiна выраѓнялася.
  Дартаньян раѓнуѓ:
  - Чорт пабяры! Ды нас увогуле ѓ аладку, можа сцерцi!
  Портас рыкнуѓ:
  - Французскi войнаѓ смерцi не баiцца,
  Нас смерць на полi лаянцы не страшыць...
  За Радзiму ваяѓнiк стане бiцца,
  I нават памiраючы, пераможа!
  Вось мiлэдзi мiрна гутарыць з каралём Карлам першым. Шляхетная асоба ѓ найбагатым уборы, i нагадвае ювелiрную краму. Цяжка паверыць, што яшчэ нядаѓна гэтая маладая i найпрыгажэйшая жанчына iшла па камянiстых дарогах Францыi басанож i ѓ лахманах. I выглядала апошняй жабракай.
  Лэдзi Вiнтэр расказала дасцiпны анекдот. Кароль Карл засмяяѓся, i заѓважыѓ:
  - Вы чароѓныя i разумныя!
  Мiлэдзi сцiпла адказала:
  - Я ѓсяго толькi слабая жанчына мой кароль! А наперадзе нас чакаюць слаѓныя справы i вы ѓвойдзеце ѓ гiсторыю як Карл Вялiкi!
  Кароль засмяяѓся i заѓважыѓ:
  - Гэта так добра ѓвайсцi ѓ гiсторыю вялiкiм. Але часам хочацца проста жаночага цяпла. Абняць цябе за поѓныя грудзi i пацалаваць клубнiчныя соску.
  Мiлэдзi прабуркавала:
  - Гэта было б цудоѓна! Нiбы ѓ паэме аб мой кароль!
  Пасля чаго яны са смакам пацалавалiся. Маладая жанчына выглядала суцэль шчаслiвай i бадзёрай. I нават падмiргвала свайму сюзерэну. Карл жа захапляѓся сваёй новай пасiяй. Мiлэдзi яму была па сэрцы. I жудасна падыходзiла.
  Карл выпiѓ з кубка i прапанаваѓ асушыць вiно i мiлэдзi. Каб усё было выдатна i палюбоѓна.
  Лэдзi Вiнтэр выпiла i расслабiлася. Дазволiла Карлу сябе цалаваць. Для яе справы iшлi добра. Уступiла ѓ правы спадчыны без асаблiвых праблем. I нiхто не западозрыѓ яе ѓ забойстве Бекiнгема. I выканаѓцу пакаралi смерцю без катаванняѓ. Усё прайшло выдатна.
  Можна быць задаволенымi. А яе ворагi мушкецёры пасланы ѓ Афрыку. Што таксама добра.
  Мiлэдзi нават у карцiшкi з каралём перакiнулася. Разгуляла партыю i была вельмi вясёлая. I карту на карту накладвала. I гулялася ад душы.
  Кароль Брытанii таксама схiляѓся да думкi скончыць вайну з французамi. Занадта ѓжо моцнае ѓ iх сухапутнае войска, каб перамагчы, а на моры няма вырашальнай перавагi.
  Кароль марыѓ пра нешта больш рашучае. У прыватнасцi аб вайне супраць Iспанii, якая была самай вялiкай краiнай на Зямлi, i рыхтавалася да паходаѓ на новыя тэрыторыi.
  Брытанiя ѓжо мела вiды на Iндыю, так у яе вялiкiя запыты. Партугалiя кiпела, i хацела скiнуць дыктат Iспанii. Прэтэндэнты на Iспанскую спадчыну станавiлiся ѓсё нахабней i нахабней.
  I адужэлая Брытанiя хацела новых набыццяѓ.
  Карл пагладжваѓ грудзi лэдзi Вiнтэр i маладая жанчына ад гэтага млела, i буркатала. У ёй такi дзiкi i шалёны экстаз. I столькi ѓсяго незлiчонага i шалёнага.
  Мiлэдзi маральна п'янела, i адчувала сябе на ѓзлёту. Яна ганарылася сваёй доляй - быць чымсьцi такiм, што вышэй, чым полымя страсцi.
  Яна зараз у абдымках караля. А калi яе таксама цалаваѓ i лашчыѓ хлопчык-пастушак. Бываюць жа такiя калiзii. Усё мяняецца i не заѓсёды ѓ лепшы бок. Але ѓ выпадку з лэдзi Вiнтэр адбылося якраз наадварот: з бруду ѓ князi!
  I атрымалася вельмi здорава.
  Мiлэдзi падпявала i кружылася. Яна адчувала сябе выдатна. I вось яны танчаць з каралём. А кароль малады i прыгожы сабой. Сапраѓдны кiраѓнiк. Нешта накшталт Чынгiсхана. Хоць не - Карлу да Чынгiсхана мабыць далёка.
  Мiлэдзi ѓяѓляла сабе гэтага грознага ваяѓнiка. Цiкава якi ён пасцелi? Мусiць супер!
  I маладая жанчына заводзiлася ѓсё мацней. Ды яна з самiм каралём, i гэта вельмi здорава.
  А пастушка на яе вачах адлупцавалi толькi за тое, што адна з кароѓ закульгала. Вось такая панская справядлiвасць. З хлопчыка сарвалi кашулю i бiлi пугай па голай спiне. Так што лопнула скура i палiлася кроѓ. Потым палкамi дадалi i па круглых пятачках хлапчукi. Але ён добра трымаѓся i трываѓ, толькi часам цiха стагнаѓ.
  Бiлi i саму мiлэдзi. У тым лiку i па голых пятках палкамi. А гэта балюча, пранiзвае да самай патылiцы. На босыя ножкi абвальваюцца ѓдары. Дзяѓчынцы ѓставiлi ступнi ѓ калодкi, зацiснулi. А затым бiлi тонкiмi палкамi. Ды так што скура ѓспушвалася i лопалася.
  Зрэшты, у дзяѓчынкi на падэшвах мазалi, i яна звыклая бегаць басанож. Цярпiць сабе дзiкi боль i нават падпявае:
  - Ох палка, палка, палка ... Ты лупiць мне па пятках! А мне зусiм не балюча, цярплiвасцi хопiць!
  Мiлэдзi вытрывала экзэкуцыю, не сказаѓшы i плаксiвага слова. Такая вось цудоѓная дзяѓчынка.
  Мiлэдзi ѓ дзяцiнстве часта лупцавалi. Але бiлi не моцна, каб не пакiдаць шнары на далiкатнай скуры.
  Вось яе босым пяткам даставалася па поѓны лiк - таму што слядоѓ не вiдаць. I лупяць па падэшвах, усаджваюць удары.
  Дзяѓчынка была галечай пастушкай, зараз яна шляхетная дама i валодае велiзарным станам. I з ёй сам кароль. А яна ѓсё больш i больш ператвараецца ѓ ягоную фаварытку.
  Мiлэдзi прымала ванную з малаком i крывёй. Яе цела бездакорнае i пругкае, на твары не вiдаць маршчын. Тым не менш усё ж яна ѓжо не дзяѓчына. I ёсць страх, што прыгажосць звяне, i яна страцiць прывабнасць сярод мужчын.
  Мiлэдзi рабiлi масаж бязвусыя хлопчыкi, каб юныя целы амалоджвалi i зараджалi энергiяй. Асаблiва калi масажуюць пяткi i ступнi, а таксама шыю.
  А яшчэ нядаѓна, яна ледзь не пазнаёмiлася з сякерай. Было б тады сумна i трагiчна.
  А што чакала лэдзi Вiнтэр пасля смерцi? Мусiць пекла i жахлiвыя катаваннi! Там бы яе чэрцi катавалi. Цiкава, цi можна адкупiцца ад д'ябла? Напрыклад, ахвяраваѓшы цэрквы. А там i Рымскi тата здольны адпускаць грахi. Але награшыла яна шмат. У тым лiку i сваёй юрлiвай натурай. Так ёй падабалася спакушаць мужчын i займацца каханнем. Гэта было проста яе запалам.
  I чым толькi мiлэдзi ѓвогуле не займалася. У тым лiку i паляваннем. Прадстаѓнiчая аказалася дзяѓчынка. I страляла выдатна.
  Пасля яны адасобiлiся з каралём, i мiлэдзi паказала сваё мастацтва ѓ каханнi i ѓменне страсцi.
  Маладая жанчына вельмi тэмпераментная i агрэсiѓная. Кароль таксама нядрэнны.
  Яны кулялiся даволi доѓга. Пакуль Карл не стамiѓся i не захроп. А мiлэдзi хацела яшчэ. Яна прылегла i стала лашчыць сябе, цiха стагнаючы. Добра аднак з мужчынамi. Вось чаму некаторыя жанчына такiя недатыкi.
  Як ёй выдатна было з Дартаньянам. Добра было б злавiць гасконца, распрануць i згвалтаваць. Гэта было б класна. Гвалтаваць мужчын. Гэта ж па сутнасцi выдатна.
  Мiлэдзi праспявала з захапленнем:
  - Ты ѓ бачыш што дарма называешся ханжою! Твой бурны тэмперамент не параѓнацца з Сатанаю.
  Лэдзi Вiнтэр была непаѓторная ѓ занятках каханнем. Асаблiва калi пускала ѓ ход сваю спрытную мову. У гэтым ёй не было роѓных, i ѓмела яна тварыць цуды. I ёй самой гэта вельмi падабалася - так экзатычна i незвычайна.
  Працаваць язычком для мiлэдзi - гэта трывiяльна вышэйшы пiлатаж. I яна гэта да такой ступенi кахае! Што хлебам не кармi, а дай зрабiць мiнэт!
  Пасля гiбелi сына i спадчыннiка герцага Чэрчыля, мiлэдзi асядлала дзядка. Яе статут фаварыткi Карла першага станавiѓся бясспрэчным. Але гэтага лэдзi Вiнтэр было мала. Жадалася i тытула герцага i найбуйнага ѓ Брытанii стану.
  Так што мiлэдзi ахмурала i дзядка, i маладога караля Карла. Жанiцца на манарху яна не магла, але на герцагу цалкам. Тым больш яна i сама багатая, i не проста шлюха з вулiцы. Так што хутчэй пад вянок.
  Мiлэдзi пляла iнтрыгi. Трэба было дужацца i з супернiцамi. Адна з iх герцагiня Валiйская нават паспрабавала атруцiць лэдзi Вiнтэр з дапамогай сукенкi. Але мiлэдзi была напагатове. Акрамя таго ад яду колер тканiны змянiѓся i выклiкаѓ падазрэннi.
  Што ж падставiць лэдзi Вiнтэр не ѓдалося. Дакладней атруцiць. Але мiлэдзi запомнiла гэта ...
  Служанка Кэт была адпраѓлена ѓ вежу. Там каты сарвалi з дзяѓчыны вопратку, i зацiснулi ёй рукi i ногi ѓ станку. Сталi выкручваць канечнасцi пад рознымi кутамi. Рызыкуючы зламаць косцi. Аголеная, потная дзяѓчына застагнала, i галасiла што нiчога не ведае. Кат стаѓ калоць яе жылкi распаленымi да красна iголкамi.
  Ашалелая ад болю Кэт прызналася, што кахала Дартаньяна, i сапраѓды дапамагла прынесцi атручаную сукенку. Кароль загадаѓ арыштаваць герцагiню Валiйскую.
  Яе таксама распранулi падверглiся катаванням. Каты працавалi па-майстэрску, i герцагiня прызналася што рабiла замах не толькi на мiлэдзi, але i караля.
  Карл загадаѓ адправiць герцагiню на Ямайку. Дзе яна павiнна была босая, i ѓ рубiшчы працаваць на плантацыях цукровага трыснёга. I заадно канфiскаваць маёмасць на карысць кароны.
  Прычым iльвiная доля дасталася лэдзi Вiнтэр.
  Падступная жанчына сама назiрала, як герцагiню катавалi. Спачатку сарвалi адзенне. Потым голую замацавалi ѓ станку. Пачалi лiць у горла смярдзючую ваду, пакуль не ѓспушыѓся ѓ герцагiнi жывот. Пасля чаго кат паходняй падпалiѓ валосiкi на ѓлонне шляхетнай асобы. Ад такога лютага болю ва ѓсiм прызнаешся.
  Герцагiнi таксама падсмажылi агеньчыкам пятачкi, прымусiѓшы раѓцi ад болю. Спачатку мазалi ступнi алеем, i потым ставiлi жароѓню, якая палала i раздзiрала скуру, далiкатную бо найсвятлейшая асоба басанож не хадзiла.
  Мiлэдзi нават не ѓтрымалася. Апранула маску, i сама высекла герцагiню бiзуном, атрымлiваючы асалоду ад яе крыкамi.
  У канчатковым вынiку Валiйскiя атрымлiвалi пакаранне горш смерцi. Так як у такой спешчанай асобы як яна, было занадта мала шанцаѓ выжыць у рабстве.
  Лэдзi Вiнтэр вельмi задаволеная. I бiла з лютасцю герцагiню.
  Добра б вядома адправiць на катаргу i чацвёрку мушкецёраѓ, але тыя пакуль недасягальныя.
  А вось з герцагам Чэрчылем ужо аб'яѓлена заручыны. I мiлэдзi можа вось-вось стаць самай багатай жанчынай свету.
  Усё б добра, але чацвёрка ворагаѓ яшчэ жывая. I гэта выклiкае турботу. Трэба было б паслаць каго-небудзь, каб дапамог прыкончыць мушкецёраѓ.
  Зрэшты, чацвёрка i так рызыкавала жыццём. У Марока мушкецёры амаль адразу пасля высадкi на ѓзбярэжжа, былi вымушаны ѓступiць у бой.
  Арабы атакавалi кавалерыяй. Воiны сустрэлi iх пiсталетнымi стрэламi.
  Разбiлi дзясятак арабаѓ. I пасля прынялi ѓ шпагi. Бой быѓ няроѓным. Цяжка быѓ паранены слуга Арамiс Базэн. Дасталася i Планшэ. Атрымалi па ране i Дартаньян з Портасам, праѓда па лёгкай. Адзiн з арабаѓ ссек палашом пасму валасоѓ Атосу, але быѓ заколаты. Па Грыма засек конь, i слуга вывiхнуѓ руку.
  Але ѓ цэлым атаку ѓдалося адбiць. Больш за трыццаць арабаѓ было забiта, двух захапiлi ѓ палон. Слаѓная бiтва. Пасля чаго васьмёрка дабралася да форта.
  Французаѓ у Марока яшчэ вельмi мала, а вось арабы шматлiкiя i толькi няшмат саступаюць ва ѓзбраеннi.
  Налёты на форт адбывалiся амаль кожную ноч. Вада ѓ дэфiцыце, а харчаванне скажам прама агiднае. Портас прыкметна схуднеѓ i стаѓ злей. Нават пакалечыѓ аднаго французскага дваранiна за дзёрзкасць. I гiгант
  наш быѓ пасаджаны пад арышт.
  Нялёгка даводзiлася i мушкецёрам. Адна са стрэл, усё ж трапiла ѓ Атоса, якi i не хацеѓ хавацца. Рана запалiлася, i граф дэ Лафер апынуѓся на гранi памiж жыццём i смерцю.
  Напэѓна мiлэдзi вельмi нават узрадавалася б даведаѓшыся як мучыцца яе закляты вораг i былы муж на смяротным ложы. Але Атос не хацеѓ памiраць, i трымаѓся за жыццё.
  Пацярпеѓ i Мушкетон. Яго таксама зачапiла стралой. Драпiна невялiкая, але мабыць страла атручаная. Мушкетон таксама цяжка захварэѓ. I быѓ памiж жыццям i смерцю. Як i Атас.
  Праѓда i арабаѓ нiшчылi ѓ вялiкiх колькасцях. Але пакуль сiлаѓ для рашучага наступу не было. Хоць у Рышэлье i вiды на Афрыку, i планы Напалеонаѓскiя.
  Але вось прыйшла добрая навiна: Ларашэль здалася, i памiж Англiяй i Францыяй заключана перамiр'е. Так што ёсць шанц, што хутка прыбудуць новыя французскiя палкi. I Марока стане французскай калонiяй.
  Рышэлье аднак мог быць задаволены Мiлэдзi. Гэта жанчына мела поспех актыѓна.
  Наогул пякельны дэман. Рышэлье нават паспрабаваѓ яе ѓ ложку i было вельмi задаволены вынаходлiвасць i тэмпераментам лэдзi Вiнтэр. Але ѓсё ж ён з ёй i выматаѓся.
  Рышэлье падумаѓ што i падхапiць заразу ад такой як яна можна. Ужо вельмi шчадралюбная асоба. Нават да вясковых хлапчукоѓ чапляецца.
  Сам Рышэлье быѓ не ханжа, i амаль атэiст. Сапраѓды, яму верыць у Бiблiю? Калi ѓся практыка не бiблейская. Пачынаючы ад iнквiзiцыi, крыжовых паходаѓ i войн.
  Ды i ѓ Бiблii Бог абяцаѓ пакараць тых хто супраць габрэяѓ Яго народа. А як да габрэяѓ ставяцца гасудары? Пераследуюць iх i душаць. Вiдавочна габрэi народ другога гатунку, хоць i багаты.
  Рышэлье амаль не верыѓ у Бога. I зусiм не верыѓ у Бiблiю. Але пры гэтым ведаѓ, што можна выклiкаць духаѓ, i iснуюць розныя акультныя практыкi. I што ёсць i гiпноз, якiм Рышэлье i сам крыху валодаѓ, i рэальныя цуды.
  Гэта значыць магчыма Рышэлье быѓ агностыкам. Але не ханжой сапраѓды. Але сiлы ѓ яго паступова змяншалiся. I жанчыны патрэбны былi ѓжо не так часта як раней, у маладыя гады.
  Рышэлье марыѓ аб сусветным панаваннi. Падумваѓ аб тым каб стаць Рымскiм Папам. Хаця апошняе не так ужо i вабiла. Улада Рымскага Папы ѓжо не такая вялiкая як раней. I ѓвогуле колькi ѓ Ватыкана палкоѓ?
  Рышэлье зрэшты задаволены тым, што змог i мушкецёраѓ пакараць i выдалiць з Францыi i мiлэдзi запрэгчы для карысцi справы.
  Цяпер наперадзе магла быць вайна з Iспанiяй. Гэта вялiзная, калянiяльная, але зусiм нямоцная iмпэрыя. Так што ёй не перамагчы Францыю, асаблiва ѓ саюзе з Брытанiяй. Падзялiць калонii, стварыць вялiзную iмперыю. А там? Можа, вайна з Турцыяй? Планы могуць быць самыя шырокiя. I хто стане самай вялiкай i наймацнейшай дзяржавай у свеце?
  На змовiнах мiлэдзi i герцага прысутнiчаѓ сам кароль Карл Першы. Паколькi манарх Брытанii быѓ ужо жанаты, то пабрацца шлюбам з мiлэдзi ѓсё роѓна не мог. Герцагу Чэрчылю ѓжо пад семдзесят, а выглядае ён зусiм лядашчым: спiртное i разгульны лад жыцця. А лэдзi Вiнтэр i зусiм прыгажуня пiсаная. Цудоѓная i цудоѓная.
  Бландынка, стройная, вышэй за свайго мужа, з бездакорнай фiгурай. Можа, нават занадта мускулiстая для свайго часу. Але прыгажосць у яе асаблiвая, арыстакратычная i багатая. I нараѓне з каласальным розумам, выбiтным дасцiпнасцю, якiя робяць маладую жанчыну захапляльнай.
  А вось i яе сын Джон Вiнтэр. Яшчэ дзiця. Вельмi прыгожы хлопчык, дзiѓна падобны да мацi. Таксама бландын з крыху залацiстымi валасамi, сапраѓдны херувiмчык.
  Герцаг Чэрчыль стары дзед, але iмкнецца трымацца прама. Зразумела што мiлэдзi ажанiцца на велiзарным стане, марачы каб яе муж хутчэй загнуѓся. А прыбыткi вядома ж каласальныя ѓ гэта найбагацейшага герцага.
  Кароль зрабiѓ шчодрыя падарункi. Сказаны былi прамовы. Заручыны адбылiся.
  Ведаѓ бы герцаг, што зараз у мiлэдзi з'явiлася новае захапленне. У дадзеным выпадку выдатны i юны паж. Хлапчук-падлетак, у якога яшчэ i пушок над верхняй губой ледзь-ледзь пачаѓ прабiвацца. Але вельмi прыгожы. Мiлэдзi ѓ яго закахалася i таемна сустракалася. А таксама i з каралём.
  Ды ѓ яе розныя прыхiльнасцi.
  Галоѓнае толькi вяселле згуляць барзджэй. А там мужанёк не пражыве доѓга. I можа мiлэдзi ажанiцца па каханнi.
  Лэдзi Вiнтэр ужо аддала распараджэннi па падрыхтоѓцы да вяселля.
  Ёй хацелася зрабiць уражанне на двор. I рыхтавалiся каласальныя святы.
  Мiлэдзi тым часам адасобiлася з пажам. Зняла з яго боцiкi, i стала масажаваць ногi хлапчуку. Пры гэтым спытала ѓ яго:
  - Пра што ты марыш?
  Паж шчыра адказаѓ:
  - Стаць капiтанам пiрацкага карабля! Плаваць у цёплых морах дзе нiколi не бывае зiмы!
  Мiлэдзi ѓздыхнула ... Сапраѓды ѓжо выпаѓ снег, i наступiла ѓ Брытанii зiма. Ды i ѓ Францыi таксама. А гэта не самая прыемная пара года. Не параѓнаць з цёплым i вельмi прыемным улетку.
  Маладая жанчына ѓсмiхнулася:
  - А я б таксама хацела стаць пiраткай! Бегаць загарэлай i басаногай па палубах караблёѓ. Браць галiёны на абардаж. Захоплiваць скарбы!
  Паж кiѓнуѓ i заѓважыѓ:
  - Ды пiратам быць выдатна! Гэта такая рамантыка! Але вось вы хочаце выйсцi замуж за герцага гэтага пачварнага старога... А навошта?
  Лэдзi Вiнтэр усмiхнулася i спытала ѓ хлопчыка:
  - А чаму цябе гэта цiкавiць. Я кахаю цябе i толькi цябе!
  Паж з уздыхам заѓважыѓ:
  - Мне пятнаццаць, вам дваццаць сем. Калi ѓ мяне будзе расцi барада, то магчыма вы мяне разлюбiць. А што рабiць тады?
  Лэдзi Вiнтэр упэѓнена адказала:
  - Стань каперам. Будзь пiратам на дзяржаѓнай службе i я цябе зраблю пратэжэ.
  Паж з усмешкай спытаѓ:
  - А выйсцi на мяне замуж?
  Мiлэдзi пакiвала галавой:
  - Такiя жанчыны як я проста так не жэняцца. Тым больш не ведаю, цi спадабацца мне твая мордачка калi на ёй з'явяцца валосiкi. Так што... Але добрае жыццё я табе забяспечу!
  Хлапчук з усмешкай кiѓнуѓ i па-груснеѓ заѓважыѓ:
  - Я сябе адчуваю нiбы мышаня ѓ лапах iльвiцы. Або прадажная дзеѓка. Мяне кахаюць, але ѓ любы момант могуць выкiнуць!
  Лэдзi Вiнтэр паабяцала:
  - Я аб тваiм будучынi ѓ любым выпадку паклапачуся. А пакуль давай я цябе распрану, i таму-сяму павучу.
  Мiлэдзi падабалася навучаць каханнi хлапчукоѓ. Няѓжо напрыклад дарослага навучыш. А тут няхай займаюцца каханнем як табе падабацца. I гэта скажам прама - выдатна!
  Мiлэдзi папрасiла каб яе памасiравалi i паказала як. Жанчыны вельмi любяць ласкi, i дакрананнi рук да цела.
  Лэдзi Вiнтэр упiвалася асалодай. Але лавiла сябе на думцы, што i гэты палюбоѓнiк у яе нядоѓга. I стаѓшы старэй надакучыць i страцiць прывабнасць. Эх знайсцi б сабе вечнага хлопчыка, якi нiколi б не стаѓ дарослым.
  Мушкецёры тэмы часам не вельмi радавалiся. Атос так-сяк адышоѓ, i пайшоѓ на папраѓку. Выправiѓся i Мушкетон. Пакуль усе члены васьмёркi жывыя.
  Але знаходзяцца ѓ блакадзе. I лёс невыразны. Патрап арабам у палон, то iх жудасны лёс чакае.
  Портас выпiваючы з Дартаньянам заѓважыѓ:
  - Нiколi не думаѓ, што вайна можа мне так надакучыць!
  Мушкецёр адказаѓ накручваючы вус:
  - Гэта магчыма табе здаецца ад дрэннага харчавання Портос!
  Грамiла адказаѓ, раздзiмаючы шчокi:
  - Не думаю я так! Усё тут не па-людску!
  Дартаньян адлюстраваѓ шчырую ѓсмешку:
  - Затое ѓзiмку цёпла! Не так пакутуем мы ад халадоѓ!
  Портас ухмыльнуѓся i адказаѓ:
  - А я зiмой i не мерзну! Я ѓвогуле да надвор'я талерантны!
  Дартаньян свiснуѓ, i шчыра вымавiѓ:
  - А я люблю цяпло! У маёй Гасконi куды цяплей чым Парыжы.
  А тут зiма залатая пара. Не горача, але i не холадна!
  Портас з гэтым пагадзiѓся:
  - Не холадна! Дай цi пацешымся гульнёй у косткi.
  Атос прапанаваѓ:
  - Мог Грымо добрыя шахматы зрабiѓ! Можа згуляем?
  Портас пробулькал:
  - А калi я не гуляю ѓ шахматы?
  Атос усмiхнуѓся:
  - А я вас навучу! Гэта выдатная гульня, i дапаможа прабавiць час, раз пакуль арабы прыцiхлi!
  Портас булькнуѓ:
  - Вучы!
  Атос цярплiва пачаѓ тлумачыць правiлы. Портам спачатку слухаѓ у палову вуха. Але потым зацiкавiѓся:
  - Ну проста як вайна!
  I пачаѓ гуляць. Зрэшты, хутка прайграѓ. Потым гулялi Дартаньян з Атосам. Партыя зацягнулася. Але ѓсё ж больш дасведчаны Атос здолеѓ рэалiзаваць перавагу.
  Потым зноѓ гуляѓ Портас. На гэты раз дадзены мушкецёр доѓга i напружана думаѓ. Не жадаѓ прайграваць.
  Гульня доѓжылася пад поѓнач. У Атоса была ѓжо вiдавочная перавага. Як Портос зараз змяшаѓ усе фiгуры i вымавiѓ:
  - Добра нiчыя! Час спаць!
  Пасля чаго павалiѓся на нары i захроп. Атос заѓважыѓ:
  - Самалюбiвы спадар дзю Валён. Думаю, ён далёка пойдзе!
  Дартаньян са злосцю адказаѓ:
  - Не ведаю як ён пойдзе, але я б палiчыѓ за лепшае адвесцi лэдзi Вiнтэр у пячору i прыдушыць!
  Атос па-фiласофску заѓважыѓ:
  - Помста яна нiзкая!
  
  
  
  КАЛI Б СТАЛIНГРАД НЕ БЫђ БЫ раптоѓным!
  Яшчэ адно АI. Мудрагелiсты i якi валодае развiтой iнтуiцыяй Гiтлер разгадаѓ план кантрудара Чырвонай армii пад Сталiнградам. Фашысты своечасова спынiлi штурм i перагрупавалi войскi. Сiтуацыю для савецкай групоѓкi ѓскладнiла яшчэ i тое, што надвор'е выдалася на 19 лiстапада 1942 года нялётнае. I авiяцыя ѓключна i штурмавую не была выкарыстаная эфектыѓна. Ды i артпадрыхтоѓка ѓдалася не вельмi.
  Гiтлераѓцы змаглi, як у выпадку з Ржэѓска-Сычоѓскай аперацыяй спынiць i адбiць наступленне савецкiх войскаѓ, прычынiѓшы i вялiкiя страты.
  Баi зацягнулiся да канца снежня, але расiйская армiя не дабiлася вырашальнага поспеху.
  Пасля чаго рушыла ѓслед паѓза. Немцы спрабавалi ѓтрымацца ѓ Афрыцы. Гiтлер перакiнуѓ на чорны кантынент трыццаць танкаѓ "Тыгр", i значныя сiлы. Паставiѓ Ромеля над усiмi войскамi. У вынiку нямецкi кулак нанёс магутны ѓдар па амерыканцах. Толькi ѓ палон трапiла больш за восемдзесят пяць тысяч янкi. Захоплены буйныя трафеi.
  Ангельцы запсiхавалi i апынулiся таксама пад ударам.
  Баi паказалi нямецкi "Тыгр" не мае ѓ моцы сабе роѓных, няхай нават i цяжкi.
  А вось англiйскiя i амерыканскiя машыны слабыя ѓзбраеннем. I не могуць прабiць тыгра.
  У лютым Сталiн аднавiѓ наступленне ѓ цэнтры i на поѓднi. Савецкiя войскi наступалi i пад Сталiнградам, i на Варонежскiм напрамку. А таксама бiлi па Ржэѓскiм выступе.
  Дабiцца поспеху ѓдалося толькi на Варонежскiм напрамку Савецкiя накiравалiся ѓ прарыѓ... Але патрапiлi пад падступны контрудар Майнштэйна.
  Сiтуацыю ѓскладнiла i тое, што ЗША часова згарнулi бамбардзiроѓкi нямецкiх заводаѓ, пачаѓшы перамовы наконт абмену ваеннапалонным. I на фронт ужо паспелi прыбыць новыя "Пантэры" i "Тыгры".
  Майнштэйн утварыѓ пару катлоѓ i нанёс iстотны ѓрон савецкай ваеннай машыне.
  У сакавiку зноѓ наступiла зацiшша... Гiтлераѓцы перанеслi цэнтр цяжару, на Мiжземнае мора. Сталiн пакуль вырашыѓ адпачыць. I падкапiць сiлы.
  Карыстаючыся пасiѓнасцю Чырвонай Армii фашысты перакiнулi значныя сiлы на Мiжземнаморскi ѓчастак. Ромелю ѓдалося дабiць у Алжыры i Марока амерыканцаѓ. I захапiць масу ваенна-палонных.
  Пасля чаго пачаѓся наступ фрыцаѓ у Лiвii. Акрамя таго фашысты разбамбiлi, а затым i захапiлi дзёрзкай высадкай дэсанта Мальту. Поспеху спрыяѓ спад у баявых дзеяннях на ѓсходнiм фронце, i серыйную вытворчасць вельмi магутнай ва ѓзбраеннi i бранi знiшчальнiка Фоке-Вульф.
  Нямецкая машына добра падыходзiла для барацьбы з заходняй авiяцыяй. Баявыя дзеяннi паказалi праѓда недахопы Пантэр , але ѓсё роѓна дадзеная машына мацней ангельскiх i амерыканскiх танкаѓ i досыць спрытная.
  Акрамя таго нямецкiя дывiзii якiя прайшлi загартоѓку ѓсходняга фронту, куды баяздольней саюзнiцкiх.
  Роммель прайшоѓся па Лiвii, i ѓступiѓ Егiпет. Зноѓ саюзнiкi паспрабавалi замацавацца на лiнii Эль-Аман. Тут абарона ѓ iх магутная. Нават ангельцы аслабiлi нацiск на Японiю, каб прычынiць пралом у Егiпце.
  Гiтлер вылецеѓ у Iспанiю i сустрэѓся з Франка. Настойлiва патрабаваѓ прапусцiць нямецкiя войскi для штурму Гiбральтару. Абяцаѓ землi ѓ Афрыцы, i распавёѓ аб новай суперзброi. У прыватнасцi ракетах Фаѓ, i рэактыѓнай авiяцыi. I што хутка фашысты выйграюць вайну i на ѓсходзе.
  Франка ѓ рэшце рэшт прыняѓ кампрамiс. Iспанiя ѓ вайну не ѓступае, але нямецкiя войскi прапускае. I тады ѓсё будзе лепшым чынам.
  У канцы лiпеня войскi Роммеля распачаѓшы глыбiнны абыходны манеѓр змаглi, абмiнуць лiнiю Эль-Амана, i выйшлi да Нiла.
  Ангельцы пацярпелi чарговую, поѓнае паражэнне. Сталiн устрывожаны поспехамi гiтлераѓцаѓ загадаѓ пачаць новы наступ у цэнтры i па флангах Сталiнграда.
  Але немцы гэта ѓжо чакалi. I агрызалiся, супрацiѓлялiся. У баях удзельнiчалi i "Фердынанда", i магутны танк "Леѓ". Зрэшты, апошнi некалькi расчараваѓ вайскоѓцаѓ. А вось "Фердынанд" у абароне дастаткова эфектыѓны, i добра нiшчыѓ савецкiя машыны.
  "Пантэра", таксама выдатна зарэкамендавала сябе ѓ сустрэчных бiтвах. Яна выдатна абаронена ѓ лоб, i з магутнай гарматай. Якая i дальнабойная, i хуткастрэльная. Усё ж пятнаццаць стрэлаѓ у хвiлiну - крута.
  Савецкiя войскi бiлiся да канца верасня, але нiчога iстотнага не дабiлiся.
  А немцы захапiлi Егiпет i Суэцкi канал. Што вядома ж буйное дасягненне.
  Далей прасунулiся ѓ Iрак i Кувейт, праѓда расцягнулi камунiкацыi. Але затое захапiлi раёны багатыя на нафту.
  Чэрчыль прапанаваѓ перамiр'е Гiтлеру. У Рузвельта пагоршылася здароѓе. Ды i з японцамi не вельмi тое ладзiлася. Неяк яны больш перамагалi, чым у рэальнай гiсторыi, i наносiлi амерыканцам найцяжэйшыя страты.
  Гiтлер спачатку не рэагаваѓ на прапанову. Захапiѓ увесь Блiзкi Усход.
  Сталiн паводзiѓ сябе дастаткова пасiѓна. Зiмой савецкiя войскi практычна не наступалi. I фашысты пачалi пасоѓванне ѓ раёне Судана. Гiтлер нават заявiѓ: нацiск на Усход зменiцца апошнiм кiдком на поѓдзень!
  Магчыма Сталiн так i хацеѓ, каб саюзнiкам мацней далi па рогах. Але ж i сябе ён такiм чынам падстаѓляе.
  У немцаѓ з'явiлася "Пантэра"-2, машына з больш магутным узбраеннем, i бранiраваннем, а таксама рухавiком у 900 конскiх сiл. Гэты танк меѓ бранiраванне блiзкае да "Тыгр"-2, але быѓ лягчэйшы на васемнаццаць тон.
  Немцы атрымалi суцэль прымальны танк, па ѓсiх паказчыках. I загадай наступ у Афрыцы.
  У чэрвенi 1944 гады, ангельцы i амерыканцы паспрабавалi высадзiцца ѓ Нармандыi. Але сутыкнулiся з праѓзыходнай якасцю сiламi фашыстаѓ.
  У баях прынялi ѓдзел новыя нямецкiя МЕ-262, якiя не маюць сабе роѓных у хуткасцi ѓзбраенню, а таксама вельмi жывучыя.
  Немцы наносiлi англiчанам i амерыканцам глыбокiя раны. I ѓ канчатковым вынiку разграмiлi iх узяѓшы ѓ палон амаль мiльён салдат. Такая катастрофа канчаткова дабiла Рузвельта. Прэзiдэнт ЗША сканаѓ. А на выбарах перамог рэспублiканец. Якi высунуѓ лозунг - Амерыка для амерыканцаѓ i Мiру - мiр!
  Немцы да вясны 1945 года канчаткова заваявалi Афрыку i ѓмацавалiся ѓ Еѓропе. I вялi абстрэлы Брытанii ракетамi i авiяцыяй.
  Рыхтавалася высадка дэсанта ѓ метраполii. ЗША фактычна выйшлi з вайны супраць Нямеччыны. А Сталiн ужо даѓно яе не вёѓ. Такая склалася абстаноѓка.
  У траѓнi немцы пачалi наступ у Iндыi, i захапiлi i гэта тэрыторыю, злучыѓшыся з японцамi.
  У жнiѓнi пасля бамбардзiровак, пачалася аперацыя "Марскi леѓ". У баях прынялi ѓдзел падводныя нямецкiя танкi "Е"-100, i "Пантэра"-3.
  Апошнi танк быѓ змененым варыянтам "Е"-50. Пры вазе ѓ шэсцьдзесят тон "Пантэра"-3 валодала больш шчыльнай кампанавальнай схемай, гарматай 88-мiлiметраѓ у 100ЭЛ, i хуткастрэльнасцю ѓ дванаццаць стрэлаѓ у хвiлiну.
  Ангельцы вiдавочна атрымалi не свой дзень. "Пантэра"-3 мела таѓсцейшую i з вялiкiм кутом нахiлу браню, чым "Тыгр"-2. Выявiѓся i "Тыгр"-3 вагой семдзесят пяць тон i 128-мiлiметровай гарматай. Варыянт Е -75, вельмi магутная i хуткастрэльная машына.
  А ѓ ангельцаѓ толькi "Тарцiла" у малой серыi, i ѓсё яшчэ састарэлыя "Чэрчылi" са слабым узбраеннем. Не моцна ѓражваюць!
  Карацей кажучы пасля дваццацi дзён баёѓ Брытанiя ѓпала. I над Лонданам пачаѓ развiвацца сцяг са свастыкай.
  Але немцы, вядома, на гэтым не супакоiлiся. У зiмовы час рушыла ѓслед дзёрзкая аперацыя "Iкар" з захопам Iсландыi. Актывiзавалiся i падводныя лодкi Трэцяга Рэйха. Прэсавалi амерыканцаѓ па поѓнай праграме. Ну зразумела янкi захацелi свету. Гiтлер запатрабаваѓ аддаць Фiлiпiны i шмат iншага Японii, i даць волю немцам ва ѓсходнiм паѓшар'i.
  Неахвотна, але амерыканцы пагадзiлiся... Станавiлася ѓсё больш трывожна.
  Адольф Гiтлер запатрабаваѓ ад Амерыкi выплаты рэпарацый. ЗША пагадзiлiся i на гэта. Iм вельмi хацелася хутчэй спынiць вайну i пазьбегнуць разгрому.
  Пасля чаго фашысты зноѓ павярнулi позiрк да СССР. Вядома, як можа быць iнакш?
  Пакуль яшчэ Расея не разгарнула серыйную вытворчасць танка Т-54, i пазнейшых IСаѓ... Усё яшчэ вырабляецца ѓ вялiкiх колькасцях Т-34-85, а ён "Пантэры"-3 не супернiк.
  22 чэрвеня 1946 года пачаѓся наступ фашыстаѓ на Маскву i Каѓказ. З самага пачатку фрыцы сутыкнулiся з магутнай i глыбокаэшаланаванай абаронай. З вельмi ѓпартым супрацiвам Чырвонай армii. I прасоѓвалiся павольна.
  На ѓзбраеннi ѓ фашыстаѓ з'явiѓся "Каралеѓскi леѓ", якi меѓ 210-мiлiметровую гармату, 300-мiлiметраѓ лабавой, i 200-мiлiметраѓ бартавой бранi, вага ѓ сто тон i рухавiк у 1800 конскiх сiл.
  Гэты танк аказаѓся для Чырвонай армii вельмi праблемным. Прасоѓваѓся хутка, i ѓсiх разбураѓ.
  Бамбаметы Трэцяга Рэйха таксама вельмi добрыя. Усiх i ѓсё змятаюць зараз. Як дзяѓбуць, так мала нiкому не здасца.
  За два месяцы баёѓ немцы прасунуся ѓ цэнтры ѓсё на сто кiламетраѓ. Праѓда на поѓднi iм удалося дабiцца большага. Фашысты прасоѓвалiся ѓздоѓж Волгi, у напрамку Астраханi, а таксама iм удалося захапiць Арджанiкiдзэ i Сухумi.
  Сiтуацыю ѓскладнiла ѓступленне ѓ вайну Турцыi. Асманы прасоѓвалiся па савецкай тэрыторыi з баямi, i разбураючы, прыбываючы.
  Гiтлер заявiѓ:
  - Ад бальшавiкоѓ нiчога не застанецца!
  У вераснi фашысты выйшлi да Каспiйскага мора i працягнулi прасоѓванне. Гэта быѓ iхнi буйны стратэгiчны поспех. Але Чырвоная армiя ѓпарта супрацiѓлялася. Тым не менш у снежнi немцы i туркi злучылiся. А да сакавiка ѓвесь Каѓказ быѓ захоплены фашыстамi.
  Надышоѓ 1947 год... Савецкiя войскi аказалiся зацiснутыя капiтальна.
  Але затое ѓ iх з'явiлiся рэзервы з танкаѓ Т-54. Дадзеная машына дастаткова эфектыѓная i нядрэнная ѓ бранi i ѓзбраеннi. Хоць i якая саступае нямецкай "Пантэры"-3 якая зрэшты куды цяжэй.
  Немцы запусцiлi ѓ вытворчасць "Пантэра"-4 са 105-мiлiметровай гарматай 100 ЭЛ. Больш магутную машыну ѓ бранi вагой шэсцьдзесят восем тон, бранёй лабавой 250-мiлiметраѓ.
  Немцы спрабавалi прасунуцца ѓ траѓня да Саратава. I iм гэта ѓдалося, яны падышлi ѓшчыльную да горада. Але Чырвоная Армiя змагла затрымаць фашыстаѓ. Баi зацягнулiся да позняй восенi. Немцы цаной вялiзных страт усё ж узялi Саратаѓ. Але канчаткова выдыхлiся.
  Зiмой Чырвоная армiя спрабавала наступаць. Прасунулася на сто дзесяць
  кiламетраѓ, але таксама аказалася спынена. Праѓда Саратаѓ адрэзалi ад астатнiх нямецкiх частак. I праз некаторы час вызвалiлi гэты горад.
  Увесну 1948 гады немцы зноѓ спрабавалi наступаць. Але зноѓ угразлi ѓ акопах i рэдутах. Захраснулi ѓ лiнiях i выгiбах. I ѓсё лета прайшло ѓ бескарысных штурхялях. Далей восень, i зiмой наступ савецкi войскаѓ. Абмен ѓдарамi i крывёй.
  Наступiѓ 1949 год.
  Гiтлер завiѓ што Нямеччына будзе бiцца да самага канца. Немцы спрабавалi наступаць. Зноѓ узялi Саратаѓ. Але зiмой рускiя яго адбiлi.
  Наступiѓ 1949 год.
  Немцы паставiлi газатурбiнныя рухавiкi на танкi, i спрабавалi прэсаваць. Але ѓ iх зноѓ не атрымлiвалася. Чырвоная армiя працягвала кантрудары наносiць, i спрабавала пракалоць фашысцкую абарону.
  Увесь год прайшоѓ ва ѓдарах i пагрозах. Пакуль не надышоѓ 1950 год.
  Зноѓ катавалi немцы наступаць, але натыкалiся на магутную абарону.
  Яны як баксёр усё лупiлi, i лупiлi ѓ абарону. Але без асаблiвых дасягненняѓ.
  Праѓда i Чырвоная армiя знемагала, але не рухалася.
  Вось ужо i 1951 год... Таксама серыя ѓдараѓ па абароне. I з таго i другога боку няма прасоѓвання. Усё ѓпарта, нiхто не ѓ сiлах прасунуцца.
  Вось i 1952 год....
  У СССР на ѓзбраеннi танк Т-54 i IС-7. У немцаѓ мадэрнiзаваная серыя "Е". Пакуль абодва бакi не дасягнулi перавагi ѓ сiлах. Немцы кiдаюць у бой чарнаскурых, арабаѓ, iндусаѓ. Вычэрпваюць сiлы супернiкаѓ. А тыя цякуць крывёй.
  Але нiхто не мае перавагi.
  Але вось 1953 прынёс перамены. Сталiн памёр... А ѓ ЗША прыйшоѓ да ѓлады новы прэзыдэнт. I лiдэр Амерыкi паслаѓ ультыматум: маѓляѓ спыняйце вайну, цi мы вас атамнымi бомбамi закiдаем.
  Гiтлер таксама стамiѓся ад вайны, i прапанаваѓ варыянт: мiр, пры якiм хто што захапiѓ, тое ѓ таго i застаецца.
  Пераемнiк Сталiна Молатаѓ выказаѓ згоду. Але... пытанне ѓперлася ѓ палонных.
  Савецкi ваеннапалонных аказалася нашмат больш, i немцы не хацелi мяняць усiх на ѓсiх.
  Амерыканцы заявiлi, што няхай СССР за лiшнiх людзей заплацiць. Молатаѓ выказаѓ гатоѓнасць да кампрамiсаѓ.
  Прайшоѓ абмен i наступiѓ перыяд зацiшша. Гiтлер кiраваѓ яшчэ некаторы час. Аб'явiѓ аб увядзеннi новай рэлiгii. Класiчны манатэiзм. Нешта тыпу Iсламу, але пасланнiк Усявышняга Гiтлер. I без некаторых цяжкiх для вернiк абмежаванняѓ. Не патрэбен Намаз, Рамадан, паломнiцтва, паранджа.
  У Трэцiм Рэйху ѓвялi шматжанства. Акрамя таго праводзiлася генетычная селекцыя. Жанчын штучна абнасеньвалi, з мэтай паляпшэнняѓ пароды. Адначасова стымулявалася нараджальнасць. Укаранялася жалезная дысцыплiна. Знiшчалi яѓрэяѓ, цыган. Увялi шэраг абмежаванняѓ на нараджальнасць чарнаскурых, iндусаѓ, арабаѓ i iншых.
  Рэжым быѓ жорсткiм, i ѓ той жа час таталiтарным i даволi эфектыѓным.
  У 1955 годзе якраз на 8 лiстапада самалёт фюрара разбiѓся. Так перарвалася праѓленне самага крывавага тырана ѓсiх часоѓ i народаѓ. У Гiтлера было больш за сто сыноѓ атрыманых шляхам штучнай селекцыi, але не было адзiнага спадчыннiка. I гэта, безумоѓна, вялiкая праблема для дыктатара. Зрэшты, пераемнiк Гiтлера Шэленберг сам стаѓ фюрэрам. I патомства фашыста нумар адзiн было лiквiдавана нiбыта ѓ вынiку няшчаснага выпадку.
  У СССР кiраваѓ Молатаѓ... Даволi доѓга кiраваѓ, адраджаючы з руiн эканомiку iмперыi. Але гэта ѓжо iншая гiсторыя...
  
  
  АЛЕГ РЫБАЧАНКА ПРЭЗIДЭНТ БЕЛАРУСI
  Душа сусветна вядомага пiсьменнiка i паэта Iосiф-Алега Сталiн-Рыбачэнка, перамясцiлася ѓ цела прэзiдэнта Беларусi ѓ 1 студзеня 2009 года. Цяпер у вынiку Беларусь пайшла па iншым альтэрнатыѓным шляху;
  Новы прэзiдэнт-пападанец верны Сталiнскаму лозунгу: "кадры вырашаюць усё!" Пачаѓ вялiкую кадравую рэвалюцыю ѓ Беларусi. Вось у чым вечная праблема шматлiкiх краiн? Прызначэннi на вышэйшыя дзяржаѓныя пасады адбываюцца i, прычым у пераважнай большасцi выпадкаѓ па прынцыпе асабiстай адданасцi, цi з-за роднасных меркаванняѓ. Вялiкае значэнне мае i чыста апаратная манера кар'еры, а якой маюць поспех: Чычыкавы i Малчанавы. Свой дэвiз кар'ернага росту тыповы прадстаѓнiк бюракратычнай сiстэмы руху наверх адлюстраваѓ у генiяльнай камедыi "Гора ад розуму" Малчанаѓ так;
  Каб месца верхняе заняць,
  Гэта павiнен хлопец цвёрда ведаць...
  Па-першае, дагаджаць,
  Усё iншым без канфiскацыi.
  Начальнiку, па струначцы на пяць,
  Слузе яго, якi чысцiць сукенку
  Швейцару, дворнiку, каб пазбегнуць зла-
  Сабаку дворнiка - каб ласкавага была!
  Вядома, пры падобнай кадравай селекцыi надзвычай цяжка чакаць якi-небудзь творчага прарыву, або камерцыйнай iнiцыятывы. Чыноѓнiкi ператваралiся ѓ лiслiва шрубак-падхалiмаѓ. У лепшым выпадку жулiкаѓ, у горшым - лёкаяѓ на троне!
  Так што Алег Рыбачэнка вырашыѓ пачаць з галоѓнага кадраѓ. I ѓ першую чаргу з ключавой пасады Прэм'ера-мiнiстра Беларусi. Аб'яѓляѓся конкурс на другую асобу ѓ дзяржаве. З допускам усiх жадаючых, у тым лiку i з-за мяжы. Як казаѓ Дэн Сяапiн, прыцягваючы ѓ Кiтаi на кiруючыя пасады замежных менеджэраѓ: "усё роѓна якога колеру котка, галоѓнае, каб яна лавiла мышэй"!
  Усе суiскальнiкi павiнны былi напiсаць конкурсную працу: што я буду рабiць стаѓшы прэм'ер мiнiстрам. Потым пасля праверкi кампутарнай праграмы на антыплагiят, працы выстаѓлялiся для адзнакi ѓсяго народа, прычым прагаласаваць за iх маглi з любой кропкi зямнога шара. Далей дваццаць пяць суiскальнiкаѓ, якiя атрымалi найбольшую, колькасць галасоѓ: пiсалi курсавыя работы ѓжо пад тэлекамерамi, каб пазбегнуць "негрыцянскай" творчасцi. I зноѓ сусветнае галасаванне, праз Iнтэрнет i СМС паведамленнi. Потым праводзiлiся шматузроѓневыя iспыты i тэставанне. Якi сабраѓ максiмальны баль i станавiѓся прэм'ерам Беларусi. А дадзенай сiтуацыi павезла маладому японцу Тосiкi Кайву.
  Сiстэма кадравага адбору зарабiла, яна мянялася, удасканальвалася. Выкарыстоѓвалiся самыя сучасныя кампутары, праграмы i методыкi. Спачатку, кадравая рэвалюцыя закранула ѓрад, а затым перайшла i на сярэдняе, i нават малодшае кiраѓнiцкае звяно.
  Пападанец у Беларускага прэзiдэнта лiчыѓ нават у балазе прыцягваць для працы ѓ краiне таленавiтых замежнiкаѓ...
  Пачалася актыѓная мадэрнiзацыя Беларускай эканомiкi. У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, дзе дзясяткi мiльярдаѓ долараѓ заходнiх крэдытаѓ аказалiся, праедзены, бяздарна выкарыстаны, раскраданы або пайшлi на ѓтрыманнi зусiм неадэкватнага па колькасцi палiцэйскага апарата - свабодныя, што атрымлiваюцца з-за мяжы, сродкi аказалiся выдаткаваныя з вялiкай карысцю i аддачай.
  Па-першае, Алег Рыбачэнка, як пiсьменнiк-футурыст экстра-класа, дакладна разумеѓ, што будучыня, любой па-сапраѓднаму перадавой краiны - у навуцы i нанатэхналогiях. I навукаёмiстая вытворчасць здольна даць, куды большую, i куба больш эфектыѓную аддачу: чым нафта, газ i iншая сыравiна.
  Кампутарны рынак увесь час расце, наѓтбук, ПК, гульнявыя прыстаѓкi - маюць патрэбу ѓ абнаѓленнi як мiнiмум раз у тры-чатыры гады. Электронны рынак пастаянна пашыраецца, за кошт краiн, якiя развiваюцца, ды i развiтых таксама!
  Таннасць працоѓнай сiлы ѓ рэспублiцы Беларусь спалучае з яе высокай квалiфiкацыяй, якую можна яшчэ больш павысiць. Аптымальная краiна для развiцця навукаёмiстай вытворчасцi, якая яшчэ знаходзiцца ѓ самым цэнтры Еѓропы i на скрыжаваннi розных дарог i камунiкацый.
  Будаѓнiцтва крэмневай далiны, мадэрнiзацыя старых вытворчасцей, у тым лiку i ваенных заводаѓ, распрацоѓка праграмнага забеспячэння электронiкi. Новыя Беларускiя праграмы - прыцягненне маладых, таленавiтых спецыялiстаѓ з усяго свету дазваляла: перасягнуць малаэфектыѓныя распрацоѓкi Бiла Гейтса.
  Электронiка, зробленая ѓ Беларусi, карысталася каласальным попытам. Многiя раней пустуючыя заводы зарабiлi. Генеральную рэканструкцыю перанёс i БелАЗ. Аѓтамабiльная вытворчасць, як i кампутарная - гэтая справа, якая карыстаецца вечным попытам. Асаблiва вытворчасць электрамабiляѓ, за якiмi будучыня.
  Неѓзабаве з'явiлiся распрацоѓкi акумулятараѓ здольны праязджаць больш за тысячу пяцьсот кiламетраѓ, i зараджацца на працягу некалькiх хвiлiн. Беларусь актыѓна заваёѓвала новыя рынкi.
  Геаграфiчнае размяшчэнне краiны дазваляла будаваць аѓтабанкi i самыя сучасныя дарогi. На iх будаѓнiцтва Алег Рыбачэнка мабiлiзаваѓ усiх п'янiц, бамжоѓ, беспрацоѓных. Тых, хто спрабаваѓ адлыньваць бязлiтасна i публiчна лупцавалi.
  Асцярогi некаторых скептыкаѓ, што без Лукi не будзе парадку, не апраѓдалiся. Наадварот кiраванне стала яшчэ больш цвёрдым, i непараѓнальна больш эфектыѓным. Для п'янiц знайшлася праца: здабыча торфу, будаѓнiцтва дарагi i розных заводаѓ.
  Таксама новы прэзiдэнт, карыстаючыся тым, што цэны на нафту перавысiлi 100 долараѓ за барэль, узяѓ грошы ѓ Захаду i пабудаваѓ ударнымi тэмпамi яшчэ дзесяць вялiкiх атамных электрастанцый i пачаѓ экспартаваць электрычнасць i ѓ Еѓропу, i ѓ Расiю, i ѓ Прыбалтыку.
  Краiна стала лiдэрам па вытворчасцi мiкрасхем, самалётаѓ, найноѓшых вiдаѓ аѓтамабiляѓ, запчастак да iх. Класнай наватарскай iдэяй сталi лёгкiя i танныя машыны з спрасаванага дрэва, паперы. А самалёты атрымалася яшчэ лепшымi. Спалучэнне таннасцi, лёгкасцi i навiзны.
  Тым больш Алег Рыбачэнка асабiста прыдумляѓ арыгiнальныя дызайны для аѓтамабiляѓ, самалётаѓ, мэблi i архiтэктурных збудаванняѓ.
  Таксама Беларусь развiла вытворчасць фармакалогii: бо рынак лекаѓ таксама вечны i ѓвесь час якi пашыраецца, тут можна мець велiзарныя прыбыткi. Тым больш, што новыя хваробы з'яѓлялiся нiбы грыбы пасля радыеактыѓнага залевы.
  Вельмi выгадна таксама пабудаваць каля Мiнска аналаг Дыснэйлэнда. Улiчваючы месцазнаходжанне Беларусi, усё гэта маментальна акуплялася. Забаѓляльныя цэнтры пакрылi рэспублiку. Як i будаѓнiцтва беларускага аналага: Монтэ-Карла. Адкрыццё праз некаторы час: сваёй уласнай нафтавай i валютнай бiржы.
  На падтрымку курса нацыянальнай валюты, не марнавалiся сродкi. Новы прэзiдэнт не шукаѓ таннай папулярнасцi. Ён як Сталiн усе рэсурсы краiны ѓкладваѓ у развiццё, прымушаючы насельнiцтва, часова зацягнуць паясы. Але потым, гэта ѓсё акуплялася сто разоѓ.
  Не Алег Рыбачэнка не такi папулiст, каб атрымаць напярэдаднi выбараѓ лiпавы заробак у доларах, а затым усё абвалiць.
  Прэвентыѓнай задачай стала мадэрнiзацыя краiны i карэнная рэканструкцыя ѓсёй вытворчасцi з поѓнай канцэнтрацыяй.
  У сельскай гаспадарцы актыѓна выкарыстоѓвалася генная iнжынерыя. Калi мадыфiкаваныя прадукты не жадаюць браць у Расii, то можна iх скiнуць у краiны Трэцяга свету. Акрамя таго рэальна, усё роѓна ѓ Расею збываецца капiталiстамi i генетычна змененая прадукцыя: прыбытак вышэй за ѓсё.
  Нядрэнны прыбытак ладна, стала давала i вытворчасць розных вiн, тэкiл, i iншых напояѓ. I з арыентацыяй на экспарт. Паколькi ѓнутры Беларусi спажыванне алкаголю скарацiлася, так п'янiцы працавалi на будоѓлях "камунiзму", як на катарзе i iм спiртное ѓ горла не лезла, то асноѓнай крынiцай прыбытку стаѓ продаж алкаголю па нiжэйшых коштах турыстам з СНД i Еѓропы.
  Нават быѓ дазволены продаж лёгкiх наркотыкаѓ для турыстаѓ. Каб самi беларусы не атручвалiся - прадавалi строга па пастартах. За продаж без пашпарта - давалi дзесяць гадоѓ катаргi. Потым Расея заплацiла Беларусi за прыкрыцьцё гэтай лавачкi, буйную кампэнсацыю.
  Публiчныя дамы не атрымалi шырокага распаѓсюджвання, з-за абмежаванай колькасцi жадаючых у iх працаваць. Затое тыя што адкрылiся, здабылi рэпутацыю самых дарагiх i прэстыжных у мiры - бардзелi для элiты!
  А новая ѓлада кожную капейку пускала ѓ справу. Нават бабуль з канапаѓ паднялi: хочаш атрымаць пенсiю, займайся пасiльнай, грамадска карыснай справай!
  Алег Рыбачэнка абвясцiѓ: "Беларусь можа быць толькi першай, заѓсёды першай, i нiчога яе не цiкавiць акрамя лiдэрства!"
  I Беларускi аналаг Галiвуду, экранiзуючы i фантастыку, i рэалiзм стаѓ самы перадавым у свеце, дазваляючы краiне зарабляць мiльярды, дзясяткi мiльярдаѓ долараѓ. I гэта быѓ яшчэ толькi пачатак узлёту.
  Заняткi спортам або фiзiчнай працай сталi абавязковымi i ѓведзены спецыяльны расклад.
  Мала таго за наведванне качалак плацiлi тым, хто iх наведвае. Бацькi, чые дзецi рэгулярна ходзяць у секцыi, атрымлiвалi за гэта гроша. Таксама вадзiлiся вялiкiя грашовыя прызы для ѓдзельнiкаѓ спаборнiцтваѓ.
  Беларускi заяц спачатку ѓпаѓ, але гэта толькi пайшло на карысць эканомiцы, але потым стаѓ зноѓ падымацца. Неѓзабаве Беларусь абагнала ѓсе краiны СНД па памерах заробкаѓ у далярах i Еѓра.
  Акрамя таго Беларусь абнавiѓшы i рэканструяваѓшы ѓсе свае вайсковыя заводы i пабудаваѓшы некалькi новых, стала адным з найбуйных сусветных вытворцаѓ i экспарцёраѓ узброеных.
  Акрамя таго быѓ узноѓлены i аналаг Галiвуду: кiнаiндустрыя, яна заѓсёды ѓ кошце i здольная даць часам фенаменальную аддачу. Нездарма Ленiн казаѓ: самае галоѓнае мастацтва для нас - гэта кiно!
  Рэформы закранулi i выхаванне моладзi... Новы прэзiдэнт Беларусi - аб'явiѓ аб адраджэннi пiянерыi: сталiнскага тыпу. Гэта значыць, у жорсткiм ваенiзаваным варыянце.
  Тыя бацькi, якiя не жадалi ѓключаць сваiх атожылкаѓ у выхаваѓчую сiстэму павiнны былi выплачваць велiзарныя штрафы.
  Выхаванне дзяцей уключала фiзiчную, ваенную, спартыѓную, маральную падрыхтоѓку, а таксама працатэрапiю.
  Выхаванне працай, прыродай, спортам, ваеннымi гульнямi, i з выкарыстаннем самых сучасных дасягненняѓ навукi, i камп'ютарных тэхналогiй.
  Галоѓная мэта: выяѓленне ѓ дзяцей iх здольнасцей у розных сферах i ѓсебаковае iх развiццё. Тэсцiраванне праводзiлася ѓжо i ѓ дзiцячых садах, узрастала эфектыѓнасць дзяржаѓнай i педагагiчнай машыны.
  Стымулявалася нараджальнасць. Быѓ уведзены падатак на халасцякоѓ, на бяздзетныя шлюбныя пары, некалькi меншы падатак на пары, якiя маюць толькi адно дзiця. Адначасова варта было толькi ѓзяць шлюб, дык адразу ж уручаѓся вясельны падарунак: дзесяць тысяч долараѓ. Пры разводзе грошы вярталiся разам са штрафам. Хто не мог выплацiць прыгаворваѓся да прымусовых грамадскiх працаѓ. За нараджэнне, пачынаючы ад другога дзiцяцi, даваѓся мацярынскi капiтал у дваццаць пяць тысяч долараѓ.
  Прычым карыстацца капiталам можна ѓжо праз тры гады пасля нараджэння, дзiця. I разнастайна.
  Жанчына, якая нарадзiла чатырох дзяцей, узнагароджвалася бронзавым ордэнам Багародзiцы. Жанчына, якая нарадзiла шэсць дзяцей, узнагароджвалася сярэбраным ордэнам Багародзiцы. Жанчына, якая нарадзiла восем дзяцей, узнагароджвалася залатым ордэнам Багародзiцы. Такiх жанчын прапускалi без чаргi ѓ магазiнах, на вакзалах, саступалi месца ѓ грамадскiм транспарце. Давалi дадатковыя льготы. У прыватнасцi грашовую рэнту за кожнае дзiця.
  У выхаваннi дзяцей таксама адбылiся перамены. У прыватнасцi ѓрокi фiзкультуры былi зараз кожны дзень. Адначасова ѓсiх школьнiкаѓ прыцягвалi да грамадска карыснай працы. Гэта прывучала да працы з дзяцiнства i паляпшала фiзiчны стан дзяцей. Дзецi працавалi пасля ѓрокаѓ, падмяталi вулiцы, удзельнiчалi ѓ будоѓлях. Асаблiва ѓ выходныя днi, i iм было ѓжо не да благiх звычак i хулiганства.
  У школах скарацiлася працягласць урокаѓ да паѓгадзiны, а на перапынках дзецi лiтаральна бегалi, пад музыку.
  Алег Рыбачэнка генiяльны пiсьменнiк i паэт. Яго раманы экранiзавалiся, i станавiлiся шэдэѓрамi. Iх экранiзавалi i пускалi ѓ пракат па ѓсiм свеце. I зараблялi многiя мiльярды долараѓ. Алег Рыбачэнка такiя цудоѓныя фантазii складаѓ, што стаѓ самым чытэльны, каханым, i паспяховым пiсьменнiкам i паэтам свету! I блокбастары з кампутарнай графiкай - проста супер!
  I электронiка развiлася i нанатэхналогii, да вышэйшага ѓзроѓню. Беларусы ѓ гэтых адносiнах дабiлiся вельмi шмат чаго. I асаблiва дзякуючы генiяльным iнавацыйным i крэатыѓным iдэям Алега Рыбачэнкi. I стымуляваѓся прагрэс, да нябачаных цудаѓ!
  Да 2016 года ѓзровень жыцця ѓ Беларусi ѓжо зраѓняѓся з Германiяй, апярэдзiѓ яе i працягваѓ павялiчвацца. Праезд у грамадскiм транспарце стаѓ бясплатным, маламаёмасныя i шматдзетныя сем'i вызвалены ад выплаты падаходнага падатку. Медыцына стала самай лепшай у свеце. А з багатых бралi наадварот куды больш, чым у Расii. Краiна стала больш справядлiвай i сацыяльна арыентаванай. I на алiмпiядах i спартыѓных спаборнiцтвах Беларусь стала вядучай краiнай.
  У Расii ж з-за падзення коштаѓ на нафту i газ, рубель моцна асеѓ, саступаючы беларускiм заробкам у сем-восем разоѓ. Таму нечаканая прапанова аб'яднацца Беларусi i Расii ѓ адзiную дзяржаву выклiкала не радасць, а хутчэй панiчны жах у элiты.
  А раптам у гэтым выпадку прэзiдэнтам Расii, цi стане Беларускi прэзiдэнт? Тым больш, Вялiкi Уладзiмiр Уладзiмiравiч, аѓтарытэт якога непахiсны, выкрадзены гiперведзьмай-кiлерам. А тут улада можа атрымаць генiяльны дыктатар, якi публiчна патрацiць якiя правiнiлiся дырэктараѓ i мiнiстраѓ, вешае на пляцах за крадзяжы i хабары.
  Да чаго гэта можа прывесцi... I Расiйская элiта завагалася...
  Але куды яна падзенецца... Народ Расii двума рукамi за аб'яднанне з Беларуссю. Людзi жадаюць адраджэннi СССР i большай справядлiвасцю.
  Падтрымалi Алега Рыбачэнку i камунiсты, i iншыя левыя. I прайшоѓ рэферэндум, на якiм дзевяноста дзевяць працэнтаѓ расiян прагаласавалi за аб'яднанне з Беларуссю. I ѓзнiкла адзiная iмперыя.
  А потым i выбары прэзiдэнта Расii. Левыя падтрымалi Алега Рыбачэнку. Як i расейскi народ, а таксама сiлавiкi, войска, i многiя iншыя.
  Алег Рыбачэнка перамог у першым жа туры i стаѓ прэзiдэнтам Расii, кiраѓнiком шостай часткi сушы. I надышлi новыя часы. I Расii сталi больш браць з алiгархаѓ грошай i спынiѓся вываз капiталаѓ за мяжу. У краiне пачалiся рэформы, i Вялiкая дзяржава стала яшчэ больш Вялiкай.
  Затым была аперацыя супраць антынароднага рэжыму ва Украiне, i расiйскiя войскi ѓвайшлi ѓ Кiеѓ. Пасля чаго прайшоѓ рэферэндум аб далучэннi Украiны да Расii. А новай сталiцай iмперыi сталi Кiеѓ.
  I пасля чаго пачалося адраджэнне СССР.
  Алег Рыбачэнка выкарыстоѓваючы расейскiя спецслужбы, прыводзiѓ у рэспублiках СНД да ѓлады прарасейскiя сiлы. А потым праводзiлi рэферэндумы па аб'яднаннi з Расiяй. I так пакуль Расея не аднавiлася ѓ межах СССР.
  Потым рушыла ѓслед далучэнне Польшчы i Фiнляндыi. А пасля распаду ЗША i Аляска стала расiйскай губерняй. Так узнiкла вялiкая iмперыя, i Расiя дасягнула сваiх максiмальных памераѓ за ѓсю гiсторыю.
  Усiм стала добра i весяла.
  
  ГЕНСЕК Шаляпiн
  Прыход да ѓлады пасля Хрушчова Шаляпiна. Ну, гэта проста зрабiць. Вось, напрыклад, раз-два-тры! Брэжнеѓ падае ѓ адстаѓку, дык улада не для яго. I чатыры, восем, пяць - Шаляпiна абраць!
  Пасля чаго паглядзець, што будзе!
  Жалезны Шурык, як i трэба было чакаць, пачаѓ закручваць гайкi. Сталi саджаць дармаедаѓ, лавiць прагульшчыкаѓ i тых, хто падчас працоѓнага дня ѓ крамы. Затым пачалася антыалкагольная кампанiя. А рэформы Касыгiна, даволi хутка згарнулi.
  Шэлепiн нават аказаѓся больш жорсткiм, чым многiя лiчылi - бо ѓлада прымушае адкрыць свой сапраѓдны твар. Увёѓ сталiнскi распарадак адказнасцi за прагулы, i ѓвогуле стаѓ пераймаць жорсткi сталiнскi курс.
  Пачалiся масавыя рэпрэсii, пачалi працаваць даносчыкi. Шэлепiн вярнуѓ Валгаграду - назву Сталiнград i цалкам рэабiлiтаваѓ правадыра народаѓ. Унёс i шэраг паправак у канстытуцыю - зрабiѓшы СССР унiтарнай дзяржавай, з аѓтарытарным тыпам праѓлення. Старшыня СССР атрымаѓ велiзарныя паѓнамоцтвы i стаѓ усенародна абiранай пасадай. Натуральна без альтэрнатывы, з пошта сто працэнтным вынiкам.
  Праѓда ѓ мастацтве так-сякая лiбералiзацыя адбылася: дазволiлi паказваць аголеных жанчын, i нарэшце, прызналi, што ѓ СССР сэкс ёсць. Усё ж Шэлепен з лiдэраѓ маладых i ён разумее, што i ѓ закручваннi гаек, трэба выконваць баланс, дзе-нiдзе праводзячы лiбералiзацыю.
  У знешняй палiтыцы вельмi актыѓна i агрэсiѓныя паводзiны. У прыватнасцi Егiпет у адрозненне ад рэальнай гiсторыi ѓдарыѓ па Iзраiлi першым.
  Але гэта не надта iм дапамагло. Усё роѓна заблыталiся, перагрызлiся i сталi прайграваць. Хоць i невялiкi Iзраiль, але здолеѓ выкруцiцца. Хоць вайна доѓжылася нашмат даѓжэй i, ахвяр у габрэяѓ аказалася шматкроць больш. Але, тым не менш, ваяѓнiкi Яхвэ ѓвайшлi ѓ Каiр i Дамаск, але вайну ѓступiѓ Iрак i Саудаѓская Аравiя, затым i Iран. А на захопленых тэрыторыях супраць Iзраiлю разгарнулi сапраѓдную партызанскую вайну.
  Шмат крывi лiлося на Блiзкiм Усходзе. Удары iшлi за ѓдарамi. Але Iзраiль агрызаѓся i не здаваѓся. Але затое пасля Насера прыйшоѓ да ѓлады яшчэ больш радыкальны i прасавецкi лiдар.
  У В'етнаме дапамога была з СССР яшчэ больш актыѓна, чым у рэальнай гiсторыi. Але вайна працягнулася ѓсё роѓна да 1975 года. I ѓ Лацiнскай Амерыцы, кiпела вельмi моцна. Чэ Ге Вары загiнуѓ, але прыйшлi iншыя. Калумбiя, Венесуэла, Коста-Рыка, Нiкарагуа, Гандурас, i нават Бразiлiя, былi ахоплены грамадзянскай вайной.
  Бiтвы iшлi з пераменным поспехам, але крывi лiлося шмат. Атрымалася замацавацца ѓ Нiкарагуа, Коста-Рыцы i Калумбii. Крыху пазней у Чылi. Пiначэт спрабаваѓ ажыццявiць пераварот, але савецкi спецпрызн ужо стварыѓ там сваю базу... У яго не атрымалася, павесiлi мяцежнiка.
  Увогуле, i Афрыцы аказалася лепей, чым у рэальнай гiсторыi. Пры Рональдзе Рэйгане адносiны з ЗША абвастрылiся да мяжы. Але падзення коштаѓ не нафта не здарылася - савецкiя войскi ѓвайшлi ѓ Iран i падзялiлi яго з Iракам. Адносiны з Кiтаем заставалiся напружаныя.
  Моцны рэжым СССР iмпанаваѓ Кiтаю, але Мао - Сам жадаѓ быць усiх галоѓней. I толькi ѓ васьмiдзесятыя гады стала ѓсё наладжвацца.
  Свет доѓга балансаваѓ на мяжы ядзернай вайны, пакуль Рэйган не сышоѓ.
  У Афганiстане савецкая армiя перамагла: Пакiстан разам з Iндыяй дабiлi, а без забеспячэння душманы крыху змогуць. Але ѓсё роѓна партызанская вайна iшла. Хаця не такая небяспечная i крывавая як у рэальнасцi. У Пакiстане ѓсталяваѓся прасавецкi рэжым. Таксама асобныя дыверсii i тэракты, але ѓ цэлым кантроль левых сiл. I атэiстычная прапаганда з iдэямi камунiзму. Яна аказалася дастаткова дзейснай i, як i ѓ Сярэдняй Азii, дала плён. Мабыць вельмi шмат логiкi i ѓ атэiзме i матэрыялiзме, каб заахвоцiць чалавека перастаць верыць у казкi. А далей, яшчэ лепш, чым у рэальнасцi пасля Рэйгана...
  У СССР справы iшлi дастаткова добра. Жорсткi аѓтарытарны стыль кiраѓнiцтва i рэпрэсii з магутным апаратам прымусу дазвалялi падсцёбваць бюракратыю, забяспечваючы прамысловы рост.
  Але ѓсё роѓна дэфiцыт не знiкаѓ, з таварамi народнага спажывання напружанка. Акрамя таго, калi Шэлепiн у самыя першыя гады кiравання, яшчэ неяк рэфармаваѓ i быѓ значны скок у вытворчасцi тавараѓ народнага спажывання, паднялася сельская гаспадарка, развiлося машынабудаванне тое... Пастарэѓшы старшыня СССР, вырашыѓ вызнаваць аскетызм: маѓляѓ, камунiзм зусiм не пазначае рай нябесны i ѓсеагульную задаволенасць. Не, гэта ёсць такое разуменне камунiзму мяшчанскае i антысавецкае.
  Камунiзм гэта ѓ першую чаргу найвышэйшы ѓзровень свядомасцi, дысцыплiна i парадак. А ѓсе гэтыя матэрыяльныя каштоѓнасцi другасныя, iдэалогiя спажывання - гэта для ворагаѓ народа!
  Так што ѓжо стала насаджаць палачная дысцыплiна i вярнулiся цялесныя пакараннi. Акрамя таго старшыня загадаѓ паступова забiраць выхаванне з сям'i i выхоѓваць як гэта апiсана ѓ Стругацкiх дзяцей у спецыяльных дзiцячых дамах. Зрэшты, тое самае, па сутнасцi, рэкамендаваѓ i Карл Марс.
  Шэлепiн пражыѓ даволi доѓга гадоѓ да дзевяноста пяцi. Пры iм нямала вялiкiх дасягненняѓ, у тым лiку i палёт з чалавечым экiпажам на Марс i Венеру, будаѓнiцтва мястэчка на Месяцы. Адкрыццё кiраванай тэрмаядзернай рэакцыi, баявых тыпаѓ лазера i шматлiкае iншае.
  Але самым сур'ёзным адкрыццём да ѓвасаблення, якога Шэлепiн не дажыѓ, было стварэнне хвалевага выпраменьвання разбуральнага ядзерныя зарады. I яно давала шанц рэальна нейтралiзаваць ядзерную зброю. Але гэта ѓжо здарылася пры ягоным сыне. I вось тады i пачалася Трэцяя Сусветная Вайна.
  Нехта кагосьцi мусiѓ спынiць.
  На Трэцюю Сусветную вайну варта не проста паглядзець, але ѓ ёй i паѓдзельнiчаць. I тут самае цiкавае ѓ непрадказальнасцi, калi ёсць iнтрыга. I вынiк непрагназуемы на ѓсе сто.
  Хоць вядома, пры Шэлепiне СССР у ваенным стаѓленнi моцны, як нiколi. I насельнiцтва шмат - нараджальнасць у добраахвотна-прымусовым парадку ѓзнялi. Ёсць, чым адказаць супастату!
  Але вось на сушы, асаблiва ѓ танках перавага. А вось паспрабуй, дастань ЗША, праз Цiхi Акiян? Плюс яшчэ Кiтай. Таксама iмперыя адужэла i адносiны даволi халодныя нягледзячы на каласальны тавараабарот памiж краiнамi.
  Плюс яшчэ незадаволеныя ѓнутры СССР. Як нi круцi, а рэальны ѓзровень жыцця ѓ краiне парад, шматкроць нiжэйшы, чым на Захадзе. Аскетызм у пашане - раскоша процiпаказаная, а мяса шкодна! Аѓтамабiль савецкаму чалавеку таксама не патрэбен - ад язды людзi тлусцеюць! Трэба больш хадзiць пешшу. Моднае адзенне - мяшчанства, касметыка - стылягi! За мяжу ездзiць - табу!
  Вось так i жывi! Але ѓсё жадаюць жыць! Ды мы першыя на Марсе, але ѓ крамах хоць шарам пакацi - усё лiмiтавана. Прычым, калi пры Гарбачове пустыя палкi ѓзнiклi па дзвюх прычынах лiшак свабоднай грашовай масы ѓ абарачэннi, i панiка ѓ тым лiку i з-за крыкуноѓ у СМI, якiя атрымалi свабоду. То тут партыя пад цiскам састарэлага, з паѓнамоцтвамi самадзяржаѓнага манаха старшынi ѓвогуле абвясцiла - не ѓ грошах i матэрыяльных каштоѓнасцях шчасце!
  Трэба жыць усiм сцiпла, дзеля велiчы iмперыi. I не трэба ѓ адной краме сорак пяць гатункаѓ каѓбасы - досыць аднаго лiвера, але хай наша войска будзе ѓсiх мацней i караблi хутчэй паляцяць да iншых зорак!
  Але не ѓсё з гэтым згодны - ахвяраваць сабой дзеля, новых трас да цэнтра галактыкi, цi будаѓнiцтву атамных танкаѓ, памерамi з лiнкоры!
  Не ѓсе жадаюць, каб iх дзяцей трымалi ѓ казармах i прымушалi, ходзiць басанож да самых маразоѓ. Наогул шмат здалося б звычайнаму чалавеку з дваццаць першага стагоддзя ѓ тыя ж, па сутнасцi, гады, але скрыжаваннi створанай дэмiургам-эльфам дзiкiм.
  Ну, напрыклад адсутнасць Iнтэрнэту цi каляровага тэлебачання. Дакладней, толькi выступы дыктатара паказваюць у колеры. А астатняе чорна-белае. Дайшла справа да таго, што i ажанiцца зараз можна толькi па загадзе начальства i ѓрачоѓ. Даследуюць на кампутарах i электронiка, табе падбiрае аптымальную пару, а тая па каханнi нi-нi-нi!
  Прама антыѓтопiя Оѓэрла... Вось што значыць сталiнiзм у радыкальным варыянце! Жалезны Шурык, даѓ бачнасць парадку, але прымусiѓ плацiць вялiкую цану.
  
  СССР БЕЗ саюзнiкаѓ-2
  Вось такi варыянт. Iншапланецяне выключаюць умяшанне ЗША i Брытанii ѓ працэс вайны памiж Расiяй i Трэцiм Рэйхам. Тут галоѓная праблема, што Сталiн першапачаткова, вiдавочна паплыѓ пад ударамi Нямеччыны. I быѓшы мацней немцаѓ прайграваѓ бой за боем. А потым стаѓ слабейшы, стаѓ перамагаць. Гэта сапраѓды парадокс. Як Расея, страцiѓшы кадравае войска, узяла i паплыла.
  I адкуль узялiся сiлы на пералом?
  Iншы момант... Чаму немцы так хутка выдыхлiся? Бо выпуск узбраенняѓ у Нямеччыне стала ѓзрастаѓ, i немцы маглi б як мiнiмум спынiць чырвоных?
  Наогул Германii вельмi не шанцавала падчас вайны. Напрыклад, колькi нямецкiх шпiёнаѓ правалiлася з-за сашчэпкi. Або выпадковы правал нямецкага i японскага шыфра. I колькi ѓсяго.
  Дык вось iншапланецяне аддзялiлi фашысцкi Трэцi Рэйх ад саюзнiкаѓ. I
  Пачалася Вялiкая Айчынная вайна.
  Спачатку ѓсё было, як i ѓ рэальнасцi. Толькi нямецкая авiяцыя больш актыѓна даставала Чырвоную Армiю. Роммель быѓ на другiх ролях, а Гiтлер некалькi легкадумна паставiѓся да вайны на адзiн фронт. I сiтуацыя паѓтарылася нiбы ѓ рэальнасцi. Толькi з Растова-на-Доне немцаѓ выбiць не ѓдалося, дык там аказалася на некалькi дывiзiй Вермахта больш.
  Немцы ѓсё ж пацярпелi паражэнне пад Масквой. I далей амаль як у рэальнай гiсторыi. Потым кантрудары. Амаль як у сапраѓднай.
  Пакуль фашысты не ѓгразлi пад Сталiнградам.
  Тут, праѓда, былi некаторыя адрозненнi. У прыватнасцi з авiяцыяй было для фрыцаѓ лепей: не адцягваѓ заходнi фронт. На Каѓказе фашысты аказалiся мацнейшымi i ѓзялi Грозны i Арджанiкiдзэ, але былi ѓсё роѓна спынены ѓ гарах.
  У Сталiнград крыху большага дасягнулi, змаглi захапiць практычна ѓвесь горад. Але Турцыя ѓ вайну, дзякуючы дзейнасцi савецкай разведкi, не ѓступiла.
  I вось савецкiя войскi ажыццявiлi Сталiнградскую аперацыю. Стварылi кацёл. I зiмой змаглi разбiць Майнштэйна i прымусiлi капiтуляваць шостую армiю.
  Пакуль усё адрознiвалася ад асноѓнай гiстарычнай лiнii нязначна. I толькi контрудар Майнштэйна аказаѓся мацнейшым, так немцы не трацiлi сiлы на Афрыку. I фашыстам удалося не толькi адбiць назад Харкаѓ i Белгарад, але яшчэ i Курск.
  У сорак трэцiм годзе надышла аператыѓная паѓза. Немцы, абвясцiѓшы татальную вайну, збiралi сiлы, рускiя таксама аднаѓлялiся пасля вялiзных страт. Немцы, вядома ж, пачуваючыся больш прывольна, запусцiлi ѓ серыю i "Леѓ" i "Маѓс".
  Але новыя танкi аказалiся яшчэ горш "Пантэр" i "Тыграѓ". Цяжкi "Леѓ", меѓ прыладу саступае ѓ хуткастрэльнасцi гармате "Тыгра", праѓда, больш магутнае. Але навошта? Усё роѓна з вялiкай дыстанцыi ѓ Т-34-76 цяжка патрапiць. "Леѓ" у дзевяноста тон вагой, па факце аказаѓся ѓзброены менш эфектыѓна, чым "Тыгр", пры вазе ѓ пяцьдзесят пяць тон. Адзiнай перавагай "Льва", над "Тыграм", было таѓсцейшае бранiраванне бартоѓ, кармы i iлба. "Леѓ" трыццацьчацвёркi, не маглi прабiць нi пад якiм ракурсам.
  Але гэта нiвелiравалася вялiкай вагай, дарагоѓляй i дрэннымi хадавымi якасцямi танка, нiзкай хуткасцю. Гэта значыць атрымалася машына даражэйшая, па факце горш узброенае, пры фармальна больш магутнай прыладзе, i з нiзкай хуткасцю, пры частых паломках. Толькi непаражальнасць бартоѓ для савецкiх гармат калiбра 76-мiлiметраѓ гэта збольшага кампенсавала.
  "Маѓс" аказаѓся яшчэ горш. Цяжэй, даражэй, з залiшнiм браняваннем i бортам, i кармы i iлба, з празмеру магутнай адной гарматай, i не зусiм зразумелай аскепкава-фугаснай кароткастволкай.
  Не зразумела для чаго стваралi "Маѓс".
  Як танк прарыву ён вельмi марудлiвы, цяжкi, дарагi, для абароны "Тыгр" i "Пантэра" падыходзiлi больш. Ды "Маѓс", без сумневу меѓ абарону на вышынi. Нават барты ѓ 185 -мiлiметраѓ. Але вось перавозiць такi танк адна пакута.
  У адрозненне ад рэальнай гiсторыi, нямецкiя праектныя танкi: "Маѓс" i "Леѓ", увайшлi ѓ серыю, але аѓчынка выраба не каштавала. Калi савецкае войска ѓсё ж перайшло ѓ наступ, гэта стала вiдавочным. Гiтлер доѓгi час адкладаѓ наступ на поѓднi да Каѓказа. Курскай дугi не было, бо Курс немцы ѓзялi ѓ сакавiку. Ржэѓскi выступ Чырвоная армiя зрэзала, i наступаць на Маскву стала цяжка. Немцы ѓвогуле не ведалi, куды iм сунуцца. Лiнiя фронту неяк выраѓнялася. Такiх вялiкiх выступаѓ, у той цi iншы бок не было.
  I фашысты, зразумела, у цяжкасцi. Ну куды сунуцца? Гiтлер усё схiляѓся да новага наступу на Каѓказ. Але ѓвесь час адкладаѓ наступ. Чакаючы, дастатковай колькасцi "Тыграѓ", "Пантэр", "Львоѓ", крыху пазней "Маѓсаѓ", i "Тыгра"-2. Апошнi танк, дарэчы, апынуѓся шмат у чым падобным на "Леѓ". Прычым роѓным, у лабавым бранiраваннi, з больш эфектыѓнай гарматай. Толькi бартавая i кармавая браня на васемнаццаць мiлiметраѓ танчэй, але таксама непрабiѓная дзякуючы нахiлу, для Т-34-76.
  Немцы змаглi зрабiць танк лягчэйшым, i хутчэйшым, чым "Леѓ", i некалькi таннейшымi. I "Леѓ" адразу ж апынуѓся ѓ нявыгадным становiшчы.
  Звярынец у Германii выдаѓся шляхетным: "Фердынанда", "Львы", "Тыгр", "Тыгр"-2, "Пантэра", "Маѓс". А яшчэ i САУ - "Шмель", "Насарог", "Паляѓнiчы", "Ягдпантэра", i гэтак далей... Грувасткi звярынец. А СССР у асноѓным менавiта Т-34-76, але затое ѓ вельмi вялiкiх колькасцях.
  I пайшла бiтва... У вераснi савецкiя танкi наступалi.
  Потым крыху ѓгразлi ѓ абароне. Але ѓвосень калi палiлiся дажджы i, усталявалася бездараж. I асаблiва ѓзiмку... Тут "Маѓс" i "Леѓ", i "Фердынанд", наогул не жыхары.
  Немцы атрымалi разгром, i аказалiся адкiнутыя да Дняпра. У потым i за Дняпро. Баi паказалi вiдавочную безгрунтоѓнасць у зiмовы час вялiкiх катоѓ. I хоць выпуск танкаѓ Трэцiм Рэйха значна вырас, i быѓ большы, чым у рэальнай гiсторыi: "Львы" i "Маѓсы", сябе не апраѓдалi, а рэсурсы паглынулi.
  Крыху лепшыя справы iшлi ѓ авiяцыi. Фоке-Вульф зрэшты, надзей не апраѓдаѓ, як i найноѓшы МЕ-309. Апошняя машына хуткасная, з магутным узбраеннем, але горшай манеѓранасцю. Iзноѓ нямецкая хуткасць, узбраенне, i дарагоѓля, спасавалi перад лёгкасць, манеѓранасцю i масавасцю.
  Хоць МЕ-309, i меѓ тры авiягарматы i чатыры кулямёты. А ѓ Фоке-Вульф, наогул шэсць авiягармат. Крыху лепш у немцаѓ было з колькасцю машын: балазе саюзнiкi не бамбавалi i не адцягвалi ад усходняга фронта.
  Так што ѓ небе пакуль СССР не захапiѓ панавання, але страты наносiѓ ладны.
  Аднак у сорак чацвёртым годзе з'явiлiся рэактыѓныя МЕ-262. У iх перавага ѓ хуткасць наогул каласальная. I недасяжнае. Магутнае ѓзбраенне, i самавiтае бранiраванне якое забяспечвае жывучасць.
  Праѓда, у баях рэактыѓныя монстры паказалi сябе не занадта грозна, але збiць iх таксама цяжка. Затое разбiваюцца самi часта.
  За вясну да сярэдзiны чэрвеня СССР папоѓнiѓ сябе новымi танкамi Т-34-95 i IС-2. У немцаѓ з'явiлася толькi "Пантэра"-2. Новая машына мела на ѓзбраеннi гармата 88-мiлiметровага калiбру, крыху лепшае бранiраванне, i захавала адносна нядрэнныя хадавыя якасцi.
  З шрубавых самалётаѓ варта адзначыць больш удалы ТАЯ-152, эвалюцыю Фоке-Вульф, i ХЕ-277, больш надзейны, хуткасны пiкiравалы бамбавiк.
  Лiнiя фронта да лета 1944 года была прыкладна такая як на канец снежня 1943 года. Немцаѓ пабiлi ѓ цэнтры i Ленiнграда зiмой. А вясной разбiлi i ѓ Крыме.
  Але ѓлетку ѓсё ж былi свае праблемы. Гiтлераѓцы сталi мацнейшымi, бо яны атрымалi больш дасканалы аѓтамат, i гэта сапраѓды сур'ёзная праблема. Не было яшчэ i Беларускага балкона - вермахт не так моцна адступiѓ на поѓдзень, як у рэальнай гiсторыi. I галоѓнае немцы дадалi лiкам танкаѓ. I "Пантэры", больш-менш удалы "Тыгр"-2, i нядрэнную САУ "Ягдпантэра", i Т-4 мадэрнiзаваны, i моцную "Пантэру"-2 выраблялi ѓ велiзарных колькасцях. У велiзарных колькасцях выраблялася i адносна лёгкая ѓ 25-тон, САУ "Панцар"-4 з прыладай ад "Пантэры", i сур'ёзным бранiраваннем iлба. 80-мiлiметраѓ лабавой бранi пад вуглом 45 градусаѓ - гэта сур'ёзна.
  I гаручага ѓ немцаѓ хапала: нафта iшла з Лiвii, i Нiгерыi i Камерунам. А гэта сапраѓды сур'ёзна. I замежных дывiзiй шмат, i ѓласаѓцы з'явiлiся. Гэта значыць, сiлы iстотней, чым рэальнай гiсторыi. Няѓдалыя "Леѓ" i "Маѓс", знялi з вытворчасцi, а "Пантэра"-2 стала лепшым танкам другой сусветнай вайны. Прычым у масавай вытворчасцi, i з добрымi хадавымi якасцямi.
  Кiраѓнiком генеральнага штаба ѓ немцаѓ стаѓ Гудэрыян, i якасць баявых рашэнняѓ прыкметна палепшылася.
  Сталiн загадаѓ нанесцi асноѓны ѓдар на поѓднi. Прама з Кiеѓскага плацдарма. Але тут ашукаць немцаѓ не ѓдалося, яны гэта чакалi. Калi ѓ рэальнай гiсторыi, удар быѓ летам па Беларусi, i раптоѓным, то ѓ альтэрнатыѓнай, ва Украiне i прадказальны.
  Нямецкiя войскi, атрымаѓшы найноѓшы аѓтамат МР-44 i шмат кулямётаѓ, сталi, куды мацней у абароне. Ды i Гудэрыяна не ѓдалося падмануць. "Панцар"-4, "Ягдпантэра", проста "Пантэра" i "Пантэра"-2, аказалiся i масавымi i ѓдалымi сродкамi барацьбы з танкамi. Тым больш улетку, калi варта добрае надвор'е i суха. Ды i сямейства тыграѓ не так дрэнна.
  Пасля серыi паражэнняѓ, летам немцы крыху змаглi адправiцца.
  I ѓмела абараняючыся, адышлi ѓсяго на трыццаць-сорак кiламетраѓ, спынiѓшы пасоѓваннем савецкiх войскаѓ.
  Як высветлiлася Т-34-85 не занадта пераѓзыходзiць сваю папярэднiцу. Некалькi больш магутная гармата, менш хуткастрэльнай, мае меншы запас снарадаѓ. Ды i вежа стала буйней i ѓ яе лягчэй патрапiць. А вось браня вырасла ѓсё роѓна недастаткова. "Пантэры", яе прабiваюць. "Пантэра"-2 i "Ягдпантэра", тым больш. А вось узбраенне ѓ Т-34-85 недастатковае супраць нямецкiх машын. Нават для "Панцар"-4 не хапае, каб прабiць у лоб. I немцы мацнейшыя. IС-2 не такi масавы, i таксама з мноствам недахопаѓ, у тым лiку недахоп абароны iлба вежы i востраканечны, адчувальны да рыкашэту снарад.
  Немцы змаглi ѓтрымацца ѓлетку. А Сталiн упарта гнаѓ у наступ. Савецкiя войскi панеслi вялiкiя страты. Не ѓдалася спроба фарсiраваць Дняпро i захапiць Кiраваград. I тут немцы выстаялi, выкарыстоѓваючы новую тэхнiку, i манеѓранасць войскаѓ i, магутныя ѓмацаваннi. Лета прайшло ѓ разлютаваных баях. Савецкiя войскi ѓ канцы жнiѓня паспрабавалi наступаць у цэнтры.
  Засяродзiлi вялiкую шчыльнасць артылерыi на ѓчастку прарыву. Але... Немцы пакiнулi першыя дзве лiнii абароны i замацавалiся на трэцяй, i зноѓ устаялi. Тактыка рабiць наймацнейшай трэцюю лiнiю, да якой не даляталi снарады, сябе апраѓдала.
  Не ѓдалося ѓ вераснi i наступленне ѓ Прыбалтыцы. Фрыцы пакуль надвор'е - было больш-менш, маглi яшчэ трымацца. А вось Чырвоная Армiя панесла адчувальныя страты.
  Але вось надышла глыбокая восень, а там i маразы. Зноѓ упартыя баi поспехi савецкага войска на поѓднi. Да канца сакавiка пасля некалькiх паспяховых аперацый узялi i выйшлi да межаѓ Румынii. Праѓда, таксама страцiлi шмат.
  I надышла паѓза ѓжо ѓ сорак пятым годзе. Немцы да гэтага часу ѓжо асвоiлiся з рэактыѓнай авiяцыяй, узняѓшы якасць i эфектыѓнасць сваiх самалётаѓ. I панаванне ѓ паветры пераходзiла да Люфтвафы. З'явiлiся ѓ Гiтлера i танкi серыi Е. У прыватнасцi Е-25, добрая машына з лабавой бранёй у 120-мiлiметраѓ пры вугле нахiлу ѓ 45 градусаѓ, бартавы ѓ 80-мiлiметраѓ, 88-мiлiметровай гарматай i вагой у трыццаць тон, пры рухавiку -конскiх сiл.
  Ды Е-25 стала лепшай самаходкай i знiшчальнiкам танкаѓ у свеце. Перасягнуѓшы i савецкую СУ-100, асаблiва ѓ лэбавым бранiраваннi i iншыя машыны.
  У СССР з'явiѓся толькi IС-3, лепш абаронены лоб вежы, але больш складаны i дарагi ѓ вытворчасцi танк.
  У немцаѓ таксама ѓдалы аказаѓся Е-100. Гэтая машына мела ѓзбраенне i абарону "Маѓса", пры вазе нашмат меншай, i лепшымi хадавымi якасцямi.
  Гiтлераѓцы атрымалi найлепшыя танкi, i найлепшыя самалёты. I аѓтаматы... Так што ѓлетку калi савецкае войска вырабiлася наступаць у цэнтры, яны самi стукнулi са боку Малдавii, i Паѓночнай Украiны. I сталi сцiскаць фронт.
  Немцы сталi мацнейшымi, i мелi шмат замежных i змешаных дывiзiй. СССР жа шмат у чым выматаѓся. Павольна, але дакладна фронт сцiскаѓся, i савецкiя войскi трапiлi ѓ кацёл, але большая iх частка ѓсё ж вырвалася. Немцы выкарыстоѓвалi тактыку наступ начамi, выкарыстоѓваючы iнфрачырвоныя прыборы i аптычныя прыцэлы.
  Чырвоная армiя ѓпершыню за доѓгi час страцiла значную частку тэрыторыi i падалася назад. Так павярнулася вайна.
  I гэта сорак пяты год!
  Але развiць поспех немцы таксама не змаглi, i ѓгразлi пры спробе прарвацца да Жытомiру. Савецкiя войскi ѓтрымалi фронт i на iншых напрамках. А восенню i зiмой было зроблена наступленне ѓ цэнтры, якое прывяло да разгрому немцаѓ у Беларусi, i выхаду Чырвонай Армii да Вiслы.
  Немцы да гэтага часу да вясны сорак шостага года канчаткова выдыхлiся. Нават новы танк Е-50 праѓзыходны па сваiх
  +характарыстыкам "Пантэру"-2 не мог фрыцам дапамагчы.
  Улетку савецкiя войскi адсеклi i вызвалiлi большую частку Прыбалтыкi. I змаглi, нарэшце, дабрацца да ѓсходняй Прусii. Але там угразлi. I зноѓ да позняй восенi.
  У халодны час удар рушыѓ услед у напрамку Румынii. I нарэшце, абвалiлiся фашысты на Балканах зiмой. У вынiку да пачатку красавiка 1947 года лiнiя фронту была на ѓзроѓнi канца 1944 года ѓ рэальнай гiсторыi Расii.
  Наступала цёплае час года. Немцы разлiчваѓ на Е-50, Е-75, больш дасканалы Е-100, i "Каралеѓскi Леѓ". Таксама распрацоѓкi ѓ рэактыѓнай авiяцыi. Але гэта iм не дапамагала. У СССР з'явiѓся Т-54, i IС-7, танк здольны змагацца з нямецкiмi мастадонтамi.
  Гiтлер быѓ у панiцы... Асаблiва немцам жадаѓ разлiчваць, на свае непаражальныя дыскалёты. Але гэтая дарагая машына не валодала дастаткова рэальнай эфектыѓнасцю ѓ баях.
  У канцы траѓня, падкапiѓшы сiлы, Чырвоная армiя нанесла магутны ѓдар у цэнтры.
  Немцы ѓ цэлым чакалi наступы i падрыхтавалi моцную лiнiю абароны, падцягнуѓшы рэзервы. Аднак ашалелы фюрар размясцiѓ шматлiкiя танкi Трэцяга Рэйха занадта блiзка да лiнii фронту. I яны патрапiлi пад удар савецкай артылерыi.
  Немцы ѓ вынiку атрымалi поѓнае разгром. I савецкiя танкi змаглi выйсцi да Одэра. Такая вось узнiкла сiтуацыя. Калi рускiя ѓжо падышлi да Берлiна.
  Немцы яшчэ некаторы час спрабавалi супрацiѓляцца. Наносiлi кантрудары, iрвалiся з Сiлезii, спрабавалi пратаранiць савецкую абарону ѓ Венгрыi.
  Iм нават удавалася пацяснiць савецкiя войскi. Але ѓсё аказалася бескарысна. Чырвоная армiя пасля разлютаваных баёѓ да канца лiпеня выйшла да нiжняга Одэру. Некалькi горш справы iшлi ѓ Венгрыi. Баi нагадвалi сорак пяты год у рэальнай гiсторыi, але немцы мелi куды больш палiва i боепрыпасаѓ. Нават страцiѓшы Румынiю, яны выкарыстоѓвалi нафту Лiвii, i Нiгерыi з Камерунам. I атакавалi куды энергiчней... З'явiлiся i першыя пiрамiдальныя танкi, якiя адрознiваюцца выдатнай абаронай...
  Гiтлераѓцы прарвалiся да Будапешта, але сам горад узяць не змаглi. Савецкая армiя выстаяла i нанесла зваротны з флангавым ахопам контрудар. Рушыла i з поѓдня i з поѓначы, у абхапiлi. Разгарнулiся разлютаваныя баi.
  Фашысты ваявалi ѓпарта, але ѓ пачатку жнiѓня апынулiся ѓ катле. Адмоѓную ролю адыграла ѓпартае нежаданне Гiтлера адводзiць войскi. Да канца жнiѓня Чырвоная армiя вызвалiла Вену. Пал i Кёнiгсберг. Захапiла савецкiя войскi i Брацiславу.
  У вераснi ѓжо ѓсё было гатова для штурму Берлiна. Але Сталiн вагаѓся. Чырвоная армiя лепш ваявала зiмой i позняй восенню ѓ бездараж. Дык штурмаваць горад цi чакаць.
  Верасень прайшоѓ у баях на ѓсходзе Югаславii, i на Грэцкiх выспах. Сталiн дабiваѓ фрыцаѓ на Балканах. I вось нарэшце пятнаццатага кастрычнiка пачалася Берлiнская аперацыя.
  Савецкiя войскi ѓжылi пражэктара, i змаглi дэзарганiзаваць абарону супернiка. Коштам вялiкiх страт Чырвоная армiя пераадолела Зеелаѓскiя вышынi. I Берлiн апынуѓся ѓ асяроддзi. Гiтлер бег у Бон, i горад застаѓся абараняць фон Бок. Савецкiя войскi штурмавалi горад, але да 7 лiстапада ѓзяць не змаглi. Берлiн упаѓ толькi 12 лiстапада... Савецкiя войскi панеслi вялiзныя страты i спынiлiся. Затое пачаѓся наступ на поѓднi, Чырвоная армiя ѓвайшла на поѓнач Iталii, заняѓшы Венецыянскую вобласць.
  Наступiѓ снежань... Савецкiя войскi правялi наступленне на Прагу, канчаткова вызвалiѓшы Чэхаславакiю.
  Гiтлераѓцы ѓжо выдыхалiся. Толькi пiрамiдальныя танкi i заставалiся iх апошнiм козырам. Яны апроч выдатнай абароны з усiх ракурсаѓ забяспечвалi i добрыя хадавыя якасцi.
  Дзякуючы iм, фашысты змаглi ѓ канцы студзеня, у пачатку лютага адбiць спробы савецкiх войскаѓ фарсiраваць Эльбу. Але савецкiя войскi перайшлi ѓ наступ у напрамку Мюнхена, i ѓвайшлi ѓ поѓднi Германii. I люты, i сакавiк прайшлi ѓ вельмi ѓпартых баях. Мюнхен, Баварыя, i некаторыя iншыя землi апынулiся пад кантролем СССР. Красавiк выдаѓся крыху спакайней. Але ѓ сярэдзiне месяца Чырвоная Армiя рушыла на Рым. Баi доѓжылiся больш за два месяцы, i сталiца Iталii ѓпала.
  У маi пачаѓся наступ на самы галоѓны прамысловы раён Германii ѓ Руры. Немцы супрацiѓлялiся вельмi адчайна. Пiрамiдальны танк паказаѓ сваю перавагу на полi бою. Дадзеная машына i сапраѓды найлепшая, i нават Т-54 пасавалi перад iмi, а IС-7, не паказаѓ перавагi. Але не адна авiяцыя выйграе войны. I нарэшце, да канца лiпеня i да пачатку жнiѓня 1948 Рур апынуѓся пад кантролем Чырвонай Армii. У вераснi паѓ Гамбург, а савецкiя войскi высадзiлiся ѓ Сiцылii. Рэшткi фашысцкiх войскаѓ адышлi за Рэйн. Але ѓ Францыi, Бельгii, i Галандыi ѓспыхнула антыфашысцкае паѓстанне. I ѓзбунтавалiся замежныя дывiзii. У кастрычнiку i лiстападзе фашыстаѓ трывiяльна дабiвалi. Пакуль 12 снежня нiкчэмныя рэшткi гiтлераѓскiх войскаѓ не капiтулявалi. Сам Гiтлер спрабаваѓ уцячы, але падводная лодка, на якi хаваѓся былы дыктатар, была знойдзена 17 снежня 1948 года ѓ хвалях Атлантычнага акiяна i патоплена. Так была пастаѓлена апошняя тлустая кропка ѓ другой сусветнай вайне.
  
  
  ВАЙНА СССР БЕЗ саюзнiкаѓ
  Многiя спрачаюцца пра тое, цi перамаглi б расейцы ѓ другой сусьветнай самастойна, без дапамогi Захаду? Вось вырашылi Багi праверыць гэта на практыцы. I ѓ адным паралельным светабудове, размясцiлi бар'ер памiж саюзнымi войскамi, калонiямi, i Трэцiм Рэйхам разам з СССР. I здарылася гэта для чысцiнi эксперыменту яшчэ ѓ чэрвенi 1941 гады.
  Каб не маглi саюзнiкi нi дапамагчы СССР нi Трэцяму Рэйху. А для поѓнай чысцiнi эксперымента, i Японiю схавалi за бар'ер. Маѓляѓ, няхай усё будзе абсалютна чыста, нiбы ѓ лабараторыi.
  У самыя першыя днi нiчога асаблiвага адрознага ад рэальнай гiсторыi не адбывалася. Фрыцы прасоѓвалiся як у рэальнай гiсторыi прыкладна па 30-40 кiламетраѓ у дзень, але паступова запавольваючыся. Вядома адсутнасць бамбардзiровак ангельцаѓ, i супернiкаѓ у корпуса Ромеля давала магчымасць развязаць частку сiл - асаблiва авiяцыi. Але немцы пакуль гэтага не рабiлi, дык справы на франтах i так iшлi дастаткова паспяхова. Аднак у канцы лiпеня, Смаленская бiтва прытармазiла прасоѓванне фрыцаѓ. Гiтлер прыняѓ рашэнне адклiкаць з Лiвii Ромеля i яго дывiзii, вырашыѓшы, што i акупацыйных сiл Iталii цалкам дастаткова. Фашысцкае кiраѓнiцтва, каб не марнаваць час, стала перакiдваць узброеныя сiлы i асаблiва авiяцыю з Францыi i з Балкан. Гiтлер усё яшчэ разлiчваѓ, што зможа прарваць савецкiя войскi ѓ цэнтры i паспець да зiмы.
  Замест павароту на поѓдзень, фрыцы аднавiлi наступ у цэнтры, iмкнучыся ахапiць савецкiя войскi, якiя атакуюць Смаленск з флангаѓ. А корпус Ромеля ѓжо 13 жнiѓня перайшоѓ у наступ фарсiраваѓшы Днепр i iмкнучыся выйсцi ѓ тыл савецкай групоѓцы якая абараняе Кiеѓ.
  Сталiн знаходзiѓся ѓ разгубленасцi. Супраць яго нечакана апынулася практычна ѓся Еѓропа i французскiя валадарствы ѓ Афрыцы, i нiводнага саюзнiка.
  Няѓжо, што ад Японii зараз не чакай небяспекi. I Вярхоѓны галоѓнакамандуючы аддае загад: зняць усе дывiзii з Далёкага Усходу.
  Нямецкiя войскi, якiя прарвалiся амаль да самой Масквы, спыненыя сiбiрскiмi карпусамi. Але на поѓднi дзякуючы змене камандавання i дзеянням Роммеля фрыцы змаглi адсекчы савецкую паѓднёвую групоѓку.
  Адмоѓна на ход баявых дзеянняѓ ва Украiне паѓплываѓ i той фактар, што Сталiн баязлiва сцягнуѓ усе рэзервы ѓ Маскву, i тым самым агалiѓ сам сабе тылы.
  Дакладней не сабе, а паѓднёвай групоѓцы. Дрэннае атрымалася стан. Але i ѓ рэальнай гiсторыi, абарона Кiева стала паражэннем. Толькi тут быѓ нюанс, немцы ѓжо пад Масквой, а фашысты ѓзмацнiлiся за рахунак Еѓропы, хутчэй, чым Сталiн за рахунак Далёкага ђсходу. I адлегласць немцам прыйшлося пераадолець меншую, i дарогi ѓ Еѓропе лепшыя. А паспрабуй усё па адной транссiбiрскай магiстралi iмклiва перакiнуць.
  У вынiку немцы змаглi прарвацца да Харкава i Варашылаѓграда яшчэ раней, чым у рэальнай гiсторыi, захапiѓшы масу прамысловасцi i заводаѓ.
  Ленiнград таксама аказаѓся блакiраваным, але не ѓзятым. А немцы ѓвайшлi ѓ Крым. I фрыцам атрымалася захапiць на поѓднi i Варонеж, рушыѓшы ѓздоѓж Дона да Сталiнграда.
  Маскву ѓсё ж адстаялi i зiмой нават перайшлi ѓ контрнаступленне. Але на паѓднёвым флангу Ромелю ѓдалося прарвацца да Сталiнграда. Дакладна таксама не прайшла высадка дэсанта ѓ Керч. Савецкiя войскi з вялiкай працай толькi змаглi адцiснуць ад Сталiнграда супернiка. I тое толькi таму, што клiмат не быѓ на баку Вермахта i iм быѓ iмклiва ваяваць у мароз i гурбу.
  Ды што прыйшлося Роммелю адысцi за Дон. I гэта для фюрара стала аглушальна аплявухай.
  Але вось увесну 1942 гады, суадносiны сiл памянялася. Добра нацiснуѓшы на сваiх саюзнiкаѓ, немцы павялiчылi колькасць i сваiх войскаѓ, у тым лiку за кошт хiвi, так i колькасць сатэлiтаѓ. Асаблiва дадало колькасцю Iталii, i Францыя. На ѓсходнiм фронце з'явiлiся i чарнаскурыя дывiзii. Балазе ангельскiя i амерыканскi фронт з Афрыкi перакiдаць войскi i рэсурсы не мяшаѓ.
  А дэ Голя, калi ён страцiѓ падтрымку саюзнiкаѓ - выдалi яго ж паплечнiкi.
  Такiм чынам, супраць СССР аказалiся сабраныя больш значныя сiлы, чым у рэальнасцi. Асаблiва дадалi фрыцы ѓ самалётах, захоѓваючы сваю перавагу ѓ паветры. А сухапутныя сiлы перавысiлi сем мiльёнаѓ супраць 5,6 мiльёна савецкiх салдат.
  I наступ фашысты пачалi на поѓднi. Сталiнград Ромелю ѓдалося захапiць 27 чэрвеня. Фрыцы змаглi навалiцца сотнямi танкаѓ на горад зараз. Адбiлася таксама панаванне авiяцыi супернiка ѓ паветры, што ѓскладнiла перакiдку савецкiх падмацаванняѓ, праз шырокую раку Волгу.
  Нажаль, у АI не здарылася гераiчнага Сталiнграда. А Роммель рушыѓ па пракладзеным у планах маршруце ѓнiз па Волзе i да Каспiйскага мора.
  Спробы прабiць немцаѓ контрударамi ѓ цэнтры не прайшлi. Тым больш Ржэѓскага выступу не ѓтварылася. Так фрыцы мелi ѓ момант савецкага контрнаступлення больш роѓны фронт, i адышлi таксама больш раѓнамерна. Але Ржэѓ, на жаль, застаѓся за фашыстамi.
  Прабiць фрыцаѓ не ѓдавалася, а Каѓказ утрымаць пасля падзення Сталiнграда вельмi цяжка. Бо артэрыя забеспячэння на Волзе перарэзана. А калi ѓ канцы лiпеня немцы выйшлi да Каспiйскага мора, то i зусiм становiшча стала амаль безнадзейным. Цяпер забяспечваць можна было толькi водным шляхам.
  Улiчваючы, што ѓ гiтлераѓцаѓ перавага ѓ паветры, то мерапрыемства рабiлася, нечым сярэднiм, памiж, выключна цяжкiм i безнадзейным.
  Жнiвень, i верасень прайшлi ѓ разлютаваных баях, пакуль супернiк па ѓзбярэжжы Каспiя не дайшоѓ да Баку. I там яшчэ з Роммель па супрацiѓлялiся да канца кастрычнiка. Палажэнне пагоршыла ѓступленне ѓ Турцыi ѓ вайну.
  На рахунак Японii багi-эксперыментатары паклапацiлiся, а на рахунак асманаѓ няма. Але зiмой наступаць на Маскву гiтлераѓцы ѓсё роѓна не адважылiся, спынiлiся на зiмоѓку.
  Чырвоная Армiя распачала некалькi спроб наступлення. Але супернiк пераѓзыходзiѓ у жывой сiле, у колькасць дасведчаных кадраѓ i ѓ авiяцыi. Толькi танкаѓ i артылерыi рабiлася ѓ СССР пакуль больш. Але танкi былi ѓ асноѓным лёгкiя, i якасць бранiраванне вельмi няважнае. Самалётаѓ таксама вырабляецца быццам бы шмат, але з-за дэфiцыту дзюралю яны цяжэйшыя i меней манеѓраныя чым эталонныя. ЯК-9 таксама атрымаѓся, амаль цалкам з дрэва. I гэта зразумела, з'яѓлялася мiнусам.
  Гiтлер жа разлiчваѓ на свае новыя танкi знакамiтыя - "Пантэры" i "Тыгры".
  Iх выпускалi ва ѓсё нарастальных колькасцях. З'явiѓся, i трэцi прадстаѓнiк звярынца: "Леѓ". У рэальнай гiсторыi такая машына распрацоѓвалася ѓ 1942 году, але з-за недахопу рэсурсаѓ i вялiкай вагi, самага цяжкага монстра забракавалi.
  Але тут ужо "Леѓ" вагой 90 тон пайшоѓ у серыю. Яго добрыя якасцi магутнае бранiраванне i 105-мiлiметровая гармата, збольшага кампенсавалi горшыя хадавыя якасцi. Серыйныя 76-мiлiметровыя савецкiя гарматы не маглi прабiць "Льва" з усiх ракурсаѓ.
  Так што гэта быѓ добры танк прарыву, калi лiнiя абароны вельмi магутная, i з глыбокiмi эшалонамi.
  А савецкае камандаванне ѓмацавалася пад савецкай сталiцай капiтальна. I паспрабуй тут прарвацца.
  Чацвёрты прадстаѓнiк звярынца: "Маѓс", некалькi затрымаѓся з запускам у серыю.
  Колькасць Чырвонай армii была даведзена да шасцi мiльёнаѓ, праѓда многiя салдат навабранцы.
  Iм супрацьстаяла больш за дзевяць мiльёнаѓ, але колькасная перавага часткова кампенсаваѓ занадта ѓжо разнамасны характар варожай армii.
  У авiяцыi супернiк мацней i лiкам i якасцю. З'явiлiся найноѓшыя МЕ-309 i Ю-288. У адказ ваююць савецкiя машыны горшай якасцi, з-за недахопу квалiфiкаванай працоѓнай сiлы i дэфiцытных матэрыялаѓ. Танкi пакуль яшчэ старыя Т-34, i большая частка лёгкiх, а таксама КВ.
  Улетку Вермахт вёѓ наступ: штурм Масквы i напад уверх па Волзе на Саратаѓ. Маскву пасля разлютаваных баёѓ да канца восенi акружылi. Саратаѓ, Куйбышаѓ, Пенза, Ульянаѓск таксама аказалiся захопленыя. Сталiн уцёк у Свярдлоѓск. Сiтуацыя стала крытычнай.
  Сталiцу быѓ дадзены загад: нi пры якiх абставiнах не здаваць. Немцы рабiлi штурмы, але адкочвалiся або ѓвязалi ѓ вулiчных баях. Зiмой наступленне Вермахта прыпынiлася. Праѓда, немцы ѓ падвойнае кольца заключылi не толькi савецкую сталiцу, але Ленiнград.
  У маi зноѓ пачаѓся наступ фашыстаѓ, але ѓжо ѓ напрамку горада Горкi i Казанi. Савецкае танкабудаванне, нягледзячы на ѓсе цяжкасцi, змагло запусцiць у серыю: Т-34-85 i IС-2, праѓда, у невялiкiх колькасцях.
  Горкi ѓпаѓ толькi ѓ лiпенi, а Казань пратрымалася да канца жнiѓня.
  У Ленiнградзе панаваѓ жудасны голад, i фрыцы нават не спрабавалi яго штурмаваць. А Масква паступова бралася пад кантроль. I вось 30 верасня, пасля вельмi кровапралiтнага штурму паѓ Крэмль.
  Моцна разбурылi першакласную крэпасць. I гэта стала новым ударам для савецкага народа. Немцы рушылi на Урал, але там угразлi ѓ гурбах. Цяжка ваяваць з СССР. Сталiн быѓ прыхiльнiк стаяць да канца. Але гэта каштавала вельмi дорага i самой краiне i немцам у прыватнасцi.
  На поѓднi фашысты прасовалiся i па Сярэдняй Азii.
  У 1945 году ѓ СССР з'явiлiся СУ-100 i IС-3, але толькi ѓ малых серыях. Нажаль, а да канца чэрвеня гiтлераѓцы пакарылi i Сярэднюю Азiю. А ѓ лiпенi паѓ i Свярдлоѓск. У жнiѓнi немцы захапiлi Курган i Цюмень. А 3 верасьня яшчэ i Табольск. У канцы верасня Ханты-Майсiйск. А ѓ сярэдзiне кастрычнiка i Омск.
  Новасiбiрск зрэшты, пакуль фашыстам не скарыѓся. Вельмi суровыя маразы прымусiлi фрыцаѓ прылiпнуць да гарадоѓ.
  Так што да самага траѓня 1946 гiтлераѓцы актыѓных ваенных дзеянняѓ не вялi.
  Пасля чаго пайшлi на Новасiбiрск. У баях прынялi ѓдзел дыскападобныя верталёты, i найноѓшыя танкi серыi "Е". Зрэшты, фюрару гэта не занадта дапамагло. Новасiбiрск фрыцы ѓзялi, у канцы чэрвеня. Фарсiравалi раку Об. Далей у лiпенi каты захапiлi i Кемерава i Томск, i Алтайскi край. Пасля разлютаваных баёѓ Абакан упаѓ у Аѓгусце, а Iркуцк штурмаваѓся ѓ вераснi.
  Немцы, багата рыгаючы крывёй, узялi i яго. Але зноѓ такiя выдыхлiся. Расцягнулiся ѓ камунiкацыях. Так спынiлiся на подступах да Чыты. Але ѓ прынцыпе, куды iм спяшацца? Можна чакаць гады, i выпрабоѓваць новую тэхнiку.
  Няхай гэта будзе дыскалёты або рэактыѓная авiяцыя. У 1947 годзе савецкiя канструктары запусцiлi ѓ серыю танкi IС-4, IС-7 i Т-54. Праѓда, у чыста сiмвалiчных аб'ёмах. Бракавала нi людзей, i нi рэсурсаѓ. Гiтлераѓцы аднавiлi сваё прасоѓванне. Захапiлi Агiнскае ѓ канцы чэрвеня Благавешчанск. Хабараѓск упаѓ у лiпенi, а Уладзiвасток у жнiѓнi. Такiм чынам фашысты захапiлi амаль усе буйныя савецкiя гарады. Можа акрамя Пертапаѓлаѓска. Магадан каты захапалi ѓ вераснi. Але ѓсё роѓна Сталiн i не пайшоѓ на капiтуляцыю.
  У канчатковым вынiку фашысты ѓсё роѓна прайгралi!
  
  Пётр Трэцi - Вялiкi цар!
  Пётр Трэцi здолеѓ угаварыць вядомага генерала-рэфарматара ѓвайсцi ѓ сваю каманду i прыняць званне фельдмаршала. Мiкалай Папiн стаѓ мiнiстрам абароны i правёѓ шэраг рэформ. Гэты моцны i аѓтарытэтны чалавек, дапамог Пятру Трэцяму раскрыць i здушыць змову братоѓ Арловых. Усiх пецярых змоѓшчыкаѓ павесiлi. Кацярына атрымала развод, за пералюб i была саслана ѓ манастыр.
  Пётр Трэцi ѓмацаваѓ сваю ѓладу i каранаваѓся. I з яго прыходам да ѓлады ѓ Расii наступiлi адчувальныя перамены. Сапраѓды Пётр Трэцi падобнае свайму дзеду азначыѓ фундаментальныя рэформы. I акрамя таго змены закранулi знешнюю палiтыку.
  Прыхiльнiк саюза з Фрыдрыхам Другiм, Пётр загадаѓ Румянцаву сумесна з немцамi нанесцi паражэнне аѓстрыйцам. Пасля чаго Германiя з лiшкам вярнула раней страчаныя землi.
  Але i Расея атрымала ад Данii кантроль над пралiвамi, падзялiѓшы яе з прусакамi. Зрэшты, Пётр паказаѓ практычную хватку, i забраѓ амаль усе ѓладаннi гэтай дзяржавы, а свайму "ѓлюбёнцу" Фрыдрыху пакiнуѓшы толькi сiмвалiчную частку валадарстваѓ кароны. Трэба сказаць, што ѓплыѓ Папiна пайшоѓ на карысць унуку Пятра Вялiкага.
  Адной з iдэй Пятра Трэцяга стала iдэя падзелу Польшчы, памiж Расiяй i Прусiяй. У 1965 годзе ѓспыхнула вайна з Рэччу Паспалiтай. У ёй хутка высунуѓся генiяльны Аляксандр Сувораѓ. Пётр Трэцi аказаѓся недурны i здолеѓ атрымаць у склад сваёй iмперыi спрадвечна-рускiя землi, а прусакi, ведалi этнiчную частку Польшчы.
  Як i ѓ рэальнай гiсторыi Расii прыйшлося ваяваць з Асманскай iмперыяй. Баявыя дзеяннi для рускiх нават аказалiся больш паспяхова. Мовiлiся рэформы Папiна, талент Румянцава, i Суворава, якi iмклiва высунуѓся. Цару падабаѓся няѓрымслiвы Аляксандр Васiльевiч, Пётр Трэцi i сам быѓ вельмi клапатлiвы i ѓвесь час на нагах. Так што яны цудоѓна зладзiлi.
  Унутры краiны iмператар Пётр правёѓ шэраг рэформаѓ. У нядбайных памешчыкаѓ канфiскоѓвалiся маёнткi на карысць дзяржаѓнай казны, быѓ уведзены шэраг абмежаванняѓ на паншчыну i продаж сялян. Але пакуль цалкам адзначыць Прыгоннае права цар Пётр не вырашаѓся.
  Акрамя таго царкоѓныя рэформы выклiкалi моцнае супрацiѓленне Праваслаѓнага Сiнода. Цар аргументуючы тым, што Бiблiя забараняе пакланенне, i служэнне камусьцi нi было акрамя Бога, адмянiѓ культ святых.
  У гэтым было нешта ад Лютэранства - барацьба з мошчамi i iконамi.
  Толькi аднаму Пану Богу малiцеся, толькi яму пакланяйцеся!
  Але гэта не магло не выклiкаць супрацiвы. Месцамi нават сьвятары падбiвалi на бунт народ.
  Тым не менш, рэформа прайшла, i ѓ цэрквах, культавых збудаваннях, засталiся толькi выявы Хрыста i Панны Марыi.
  Народ у асноѓным палiчыѓ за лепшае слухаць цара. Акрамя таго аб Пятры Трэцiм пайшла слава як аб клапатлiвым кiраѓнiку. Больш сур'ёзным было адабранне ѓсiх земляѓ у манастыроѓ i цэркваѓ.
  Пасля перамогi над Турцыяй, аѓтарытэт цара яшчэ больш вырас. Пэрт Трэцi нарэшце рашыѓся на адмену Прыгоннага права. Такое рашэнне не магло не выклiкаць сур'ёзных узрушэнняѓ i дзяржаве. Памешчыкi неслi вялiзныя страты, але пачалася прамысловая рэвалюцыя. Краiна праз усе цяжкасцi рэзка i з тармажэннем рухалася наперад.
  Другая вайна з туркамi аказалася яшчэ больш кароткай i рускiя войскi пад камандаванне Суворава хутка перамаглi. Тым больш рэвалюцыя ѓ Францыi адцягнула ѓвагу Еѓропы.
  Тым i скарыстаѓся Пётр Трэцi паставiѓшы на Канстанцiнопальскi пасад, свайго малодшага сына, ад Варонiнай Канстанцiна, турэцкiм султанам.
  Такiм чынам, Асманская iмперыя аказалася, як бы ѓ унii з Расiяй.
  Потым была вайна ѓ Егiпце. Мясцовы султан не хацеѓ прызнаваць валадарства Расii над Афрыкай. I тут упершыню сутыкнулiся памiж сабой генiй Суворава i Напалеона Банапарта.
  Пражыѓшы даволi шмат па тым часе 70 гадоѓ, Пётр Трэцi сканаѓ. У гiсторыю ён увайшоѓ пад iмем Вялiкi Вызвалiцель. Што вельмi нават ганарова!
  Мабыць перасягнуѓшы i свайго харызматычнага дзеда! I на пасад узышоѓ iмператар Павел. Сувораѓ, разбiѓшы яшчэ занадта маладога i нявопытнага Напалеона, пакарыѓ поѓнач Афрыкi i нават Марока.
  Паколькi ѓ гэтай альтэрнатыѓнай гiсторыi, не было знакамiтага Швейцарскага паходу, якi падарваѓ здароѓе Суворава, то знакамiты загартаваны фельдмаршал пражыѓ даѓжэй.
  Напалеон не стаѓ iмператарам Францыi, бо не паспеѓ праславiцца, як палкаводзец i быѓ не раз бiты. Пасля краху дырэкторыi, уладу атрымаѓ Людовiк Васемнаццаты. Адбылася рэфармацыя, гэта значыць рэстаѓрацыя манархii.
  Павел Першы ѓсё ж не пазбег змовы, але здаралася гэта на пяць гадоѓ пазней. I iмператарам стаѓ яго сын Аляксандр. Вось тут i пачалася закавырка. Канстанцiн падрост, i таксама, будучы рускiм Султанам Асманскай iмперыi, прэтэндаваѓ на ѓладу.
  Але Аляксандр Сувораѓ усё яшчэ быѓ жывы i здолеѓ прымiрыць пляменнiка i дзядзьку. Хоць, вядома ж, унутраная аѓтаномiя Асманскай iмперыi, спараджала трэннi.
  Акрамя таго Расiя сутыкнулася з супрацьстаяннем Англii. Набiраючая моц Брытанiя была не задаволеная сваiм суседам. I нават пачалася другая вялiкая вайна з ЗША. Магчыма, ангельцы разлiчвалi, што пасля смерцi Джорджа Вашынгтона ѓ Амерыцы наступiць хаос i бязладдзi. Але разлiк не апраѓдаѓся.
  Назад пад англiйскага караля класцiся не захацеѓ народ ЗША. Вайна доѓжылася гадоѓ дзесяць з пераменным поспехам, i ѓ рэшце рэшт Брытанiя знясiлiѓшы сiлы спынiла наступ.
  Але амерыканцы не сталi супакойвацца i развiлi наступленне на Канаду. Сiтуацыю для Брытанii пагоршыла пазiцыi Расii, якая аказала амерыканцам дапамогу.
  Яшчэ адзiнаццаць гадоѓ кровапралiтнай вайны, i Амерыка адваявала Канаду. Брытанiя аказалася аслабленая, але затое з'явiѓся новы геапалiтычны монстар: ЗША.
  Расiя правяла вайну з Аѓстрыяй, i заваявала яе, часткова падзялiѓшы з Прусiяй.
  Адначасова працягвалася экспансiя i ѓ Канаду. Краiна стала высокаразвiтай у прамысловых адносiнах. Быѓ пабудаваны магутны i шматлiкi флот. Рускiя высадзiлiся ѓ Аѓстралii i вялi экспансiю ѓ Афрыцы.
  Пасля смерцi Аляксандра першага, зноѓ узнiкла барацьба за ѓладу, памiж галiнамi. Брат Аляксандра Канстанцiн адрокся ад прастола, а сын iншага Канстанцiна Андрэй высунуѓся на пасад, аспрэчваючы яго ѓ Мiкалая.
  Фармальна царом быѓ абвешчаны Мiкалай, але час каранацыi цар быѓ забiты.
  Ва ѓзнiкла сумятнi Андрэй першы здолеѓ не зусiм законна захапiць пасад. Новы цар практычна адразу ж пачаѓ вайну з Iранам i распачаѓ паход на Iндыю. Брытанiя ѓсё яшчэ ваявала ѓ Канадзе i аказалася звязанай. А ѓсходнi паход умацаваѓ аѓтарытэт Андрэя Першага i дазволiѓ яму запусцiць сваю галiну дынастыi Раманавых. Заадно Расея i Асманская iмперыя канчаткова злiлiся ѓ адзiную дзяржаву. Ды яшчэ i далучыѓшы да сябе Персiю i Iндыю.
  Андрэю Першаму атрымаѓ у спадчыну Аляксандр Другi. Пры гэтым манарху Расея працягнула экспансiю ѓ Iндакiтаi i ѓ самiм Кiтаi. Прусiя таксама стала наймацнейшай iмперыяй, аб'яднаѓшы германскiя землi, i перамогшы Францыю.
  Аднак Брытанiя, падтрымала французаѓ i здарылася вайна-рэванш. Брытанская iмперыя аказала ѓпартае супрацiѓленне. Вайна зацягнулася на пару дзесяцiгоддзяѓ.
  Расiя тым часам поѓнасцю пакарыла Азiю, i дайшла да Сiнгапура. Яна стала самай вялiкай, моцнай дзяржавай свету, рухаючыся па Азii, i Афрыцы.
  Але адначасова ѓзнялiся i ЗША. Амерыканцы завяршылi засваенне Канады, дзе яны падзялiлi сферы ѓплыву з Расiяй. Затым захапiлi ѓ Мексiкi штаты Тэхас i Калiфорнiю.
  ЗША захавалi рэспублiканскую форму праѓлення, а Расiя пакуль заставалася абсалютнай манархiяй. Аляксандра другога, змянiѓ Андрэй другi. Дынастыя Раманавых працягвалася.
  Зацяжная вайна памiж Брытанiяй i Францыяй, супраць Нямеччыны прывяла да таго, што немцы ѓтрымалi заваяваныя раней землi, у тым лiку Латарынгiю, але далей рушыць наперад не змаглi i капiтальна выдыхлiся. Зрэшты, ангельцы i французы таксама ладна скончылiся крывёй.
  У гэтых умовах царская Расiя працягвала дамiнаваць у свеце i нарошчваць свой уплыѓ.
  Праѓда, падрастаѓ монстар у асобы ЗША. Прычым, Амерыка аказалася шырэйшай, чым была ѓ рэальнай гiсторыi за кошт Канады.
  Але гэта пакуль яшчэ не набыло пагрозлiвых маштабаѓ. Акрамя таго ѓ ЗША ѓспыхнула грамадзянская вайна, якая прывяла да масавых ахвяр i разбурэнняѓ. Тым больш у адрозненне ад рэальнай гiсторыi, генерал Лi здолеѓ прабiць, праз кангрэс канфедэрацыi, права чарнаскурых адслужыѓшы ѓ войскi паѓднёвых штатаѓ: атрымаць свабоду i грамадзянства.
  А гэта моцна зацягнула вайну, i зразумела, прымножыла ахвяру. Адбiлася i хiтрая расiйская дыпламатыя, якая таксама выяѓляла цiкавасць у зацягваннi канфлiкту. Ды i чыста тактычна паѓднёѓцы на першым этапе вайны дамаглiся вялiкiх поспехаѓ i змаглi ѓзяць Вашынгтон з Нью-Ёркам. Новай сталiцай Паѓночнага альянсу стала Фiладэльфiя.
  Сама грамадзянская вайна прыйшлося на пазнейшы перыяд: 1881 - 1905 гады i ѓ ёй прымяѓся дынамiт, i нават кулямёты.
  У Расii цара Андрэй Другога змянiѓ Аляксандр Трэцi. Новы цар зусiм не адрознiваѓся мiралюбнасцю. Расiя сутыкнулася ѓ Афрыцы з Францыяй i Брытанiяй, якiя спрабавалi асвоiць новыя калонii. I завiсла ѓ канфлiкце з iмi.
  Пачалася новая вайна за перадзел свету, у якiм у саюзе з Расii традыцыйна выступiла Прусiя. На гэты раз немцы паставiлi правiльна. Францыю разам з рускiмi разграмiлi за некалькi тыдняѓ. Брытанiя адсядзелася за морам, але страцiла ѓсе свае калонii i ѓ Афрыцы i ѓ Аѓстралii, i на Цiхiм Акiяне.
  Немцы атрымалi сваё, i расшылiся, павёѓшы мяжу каля Парыжа, i да Порт-дэ-Кале, i нават уключылi ѓ сябе Нармандыю. I сёе-тое ѓ самой Афрыцы.
  А Брытанiя апусцiлася да ѓзроѓню другараднай дзяржавы, Францыя i зусiм стала даннiкам.
  Але наступная вайна здарылася ѓжо з Прусiяй, пры Уладзiмiры Трэцiм. Да гэтага моманту з'явiлiся такiя вiды ѓзбраенняѓ, як танкi, самалёты, падводныя лодкi.
  Прусакi ж дзейнiчалi ѓ саюзе з Японiяй. Вайна спачатку развiвалася для Расii не занадта паспяхова. Адбiлася карупцыя ѓ царскай армii, кансерватызм генералiтэту, актыѓная дапамога, якая аказваецца ЗША Японii. Акрамя таго супраць Расii выступiлi i Швецыя з Нарвегiяй, i Брытанiя з Францыяй.
  Пачалася вайна ѓ 1921 годзе па iронii лёсу ѓ фатальную дату 22 чэрвеня. Гэта была амаль сусветная бiтва. Супраць Расii iшло тое, што засталося ад Еѓропы i Азii. Iспанiя i Партугалiя, таксама пайшлi на падобную авантуру. Партугалiя адчувала сябе абдзеленай у Афрыцы, а iспанцы марылi аднавiць сваю мiнуѓшчыну, у сярэднiя стагоддзi велiч.
  Бо гэтаму моманту на ђсходнiм паѓшар'i, не так ужо i шмат месца, не падкантрольнага рускаму цару.
  Дарэчы, пераважная перавага царскай Расii ѓ людскiх рэсурсах, моцны самадзяржаѓны лад, i слабасць унутранай апазiцыi адыгралi вырашальную ролю ѓ вайне.
  Ды нямецкiм танкам удалося за першыя два месяцы прарвацца ад Нёмана да Дняпра, i аблажыць Рыгу, а на поѓднi, выбiць рускiя войскi з Венгрыi. I краiне Узыходзячага Сонца далi багi магчымасць нанесцi паражэнне рускаму флоту. Але зноѓ-такi на час.
  Бяздарныя генералы маглi прайграваць бiтву за бiтвай. Але падрастала новая змена. А цар, у рэшце рэшт, узмацнiѓ барацьбу з карупцыяй i арганiзаваѓ больш-менш нядрэннае забеспячэнне. I людскiя рэсурсы: кiтайскiя, iндыйскiя, арабскiя дывiзii iшлi ѓ ход. Немцы не змаглi перабрацца за Днепр, i ѓжо зiмой расейскiя войскi перайшлi ѓ контрнаступленне.
  Трэба адзначыць, што Швецыя i Нарвегiя не занадта моцныя супернiкi, у вось ужо ѓ сакавiку 1922 гады быѓ узяты Стакгольм. А Осла загiнула ѓ траѓнi. Да чэрвеня 1922 года царскiя войскi змаглi аднавiць даваеннае становiшча, адкiнуѓшы прусакоѓ да зыходных рубяжоѓ.
  Францыя, бачачы такое развiццё падзей, паспяшалася выйсцi з вайны. У адказ прускi кароль Вiльгельм акупаваѓ Парыж i яе паѓднёвыя рэгiёны. Рускiя войскi наступалi. У вераснi яны вышыѓ да Вiслы. Разгарнулiся баi за ђсходнюю Прусiю. Кенiгсберг упаѓ, у снежнi... А Вена была вызвалена на новы год.
  Нялёгка прыйшлося i Японцам, чый флот панёс вялiкiя страты i страцiѓ iнiцыятыву.
  1923 пачаѓся вялiкiм наступ расiйскiх войскаѓ у Польшчы i на працягу трох месяцаѓ выхадам да Одэру i Альп на поѓднi. У немцаѓ быѓ шанец утрымацца каля Берлiна, але расейскiя войскi пачалi ѓ красавiку наступ у Баварыi. Войскi прасоѓвалiся павольна на дакладна да канца лета, рускiя выйшлi да Рэйна. Восень быѓ адбiты ѓ немцаѓ Рурскi раён, а ѓ снежнi, пасля разлютаваных баёѓ акружаны Берлiн.
  Нямеччына ѓжо не мела шанцаѓ, на выйгрыш вайны. Яшчэ паѓгода ѓ 1924 вялiся на кантыненце, пакуль не скарылiся Iспанiя, Партугалiя, Германiя, раней захопленыя немцамi: Галандыя i Бельгiя.
  Засталася толькi адна Брытанiя, i Японiя ѓжо страцiла i Акiнава i Хакайда.
  Узначалiѓ абарону метраполii Чэрчыль. Але шанцаѓ у ангельцаѓ не было.
  Праѓда восеньскую высадку дэсанта яны i абабiлi.
  Наступiѓ 1925 год. У ЗША не было адзiнства, як паступiць. Дазволiць дабiць Брытанiю i Японiю. Цi ѓсё ж уступiць самiм у цяжкую вайну?
  Разумны сэнс казаѓ, што, нягледзячы на развiтую прамысловасць - Амерыку трывiяльна задушаць лiкам. Але i заставацца сам-насам з рускiм мядзведзем вельмi боязна.
  У чэрвенi расейскiя войскi ажыццявiлi, на гэты раз паспяховую высадку ѓ Брытанii, Лондан упаѓ. А ѓ Аѓгусце было скончана i з Японiяй.
  Так завяршылася чарговая па лiку вайна.
  Расiя ѓзяла пад кантроль усе краiны Усходняга паѓшар'я. Пры гэтым сама iмперыя заставалася Самадзяржаѓнай i унiтарнай. Або амаль унiтарнай. Еѓрапейскiя валадарствы мелi, некаторыя вонкавыя атрыбуты аѓтаномii. Але ѓсё роѓна ѓсюды дамiнавала царская ѓлада. Цi то царства Польскае, цi Шведскае каралеѓства з царом Уладзiмiрам на чале.
  1933 году 5 сакавiка цар Уладзiмiр Вялiкi сканаѓ, i новым царом стаѓ яго сын Кiрыл. Але кiраванне новага манарха аказалася кароткiм, роѓна сто дзён. I на пасадзе апынуѓся пятнаццацiгадовы Аляксандр чацвёрты. I праз пяцьдзесят дзён з iм здарыѓся няшчасны выпадак. Спадкаваѓ трон Мiкалай Другi, ва ѓзросце ѓсяго дзесяцi гадоѓ. У адным годзе чатыры iмператары... Ну, што ж такое бывае!
  Толькi вельмi зразумела рэдка i не ва ѓсiх краiнах свету!
  Хаця вядома, многiя ѓзгадалi, што i Мiкалай Першы правiлаѓ зусiм нядоѓга i загiнуѓ у вынiку гвалту.
  Але пачатак царства Мiкалая Другога выдаѓся нядрэнным. Праз два гады, быѓ запушчаны першы ѓ гiсторыi планеты Зямля штучны спадарожнiк, якi абляцеѓ вакол планет.
  А 1937 год аказаѓся не такiм ужо злавесным як у рэальнай гiсторыi. Бо менавiта сёлета першым у космас паляцеѓ рускi хлопец. Няма не Гагарын, а князь Iгар Трубяцкой. Юрыю Гагарыну пакуль не пашанцавала. А куды падзенешся?
  Расiя самая шырокая iмперыя на касмiчную экспансiю можа выдзяляць каласальныя сродкi.
  У наступным 1938 г. прайшло выпрабаванне i першай Расiйскай атамнай бомбы.
  Новы цар Мiкалай Другi быѓ яшчэ вельмi малады, i зразумела нецярплiвы. Акрамя таго ЗША заставалiся адзiным небяспечным канкурэнтам Расii. Не гаворачы аб тым, што ѓ амерыканцаѓ таксама можа вось-вось з'явiцца атамная бомба.
  1 сакавiка 1940 гады па загадзе ѓжо фармальна сталым паѓналетнiм царом Мiкалая Другога пачалося ѓварванне ѓ ЗША. Фармальнай нагодай стала падтрымка амерыканцамi рэспублiканскай апазiцыi ѓ Расii з патрабаваннямi правядзення выбараѓ у парламент.
  Магчыма што рашэнне Юнака Мiкалая Другога было наймудрэйшым крокам. Бо нельга дазволiць патэнцыйнаму супернiку абзавесцiся яшчэ i ядзернай зброяй.
  Наступ рускiх войскаѓ выкарыстоѓвалых вялiкiя танкавыя калоны першапачаткова развiвалася паспяхова i хутка. Але затым супрацiѓленне амерыканцаѓ узмацнiлася. Некалькi месяцаѓ прасоѓванне рускiх войскаѓ адбывалася вельмi марудна. Але ѓсё роѓна вораг прайграваѓ, i саступаючы колькасцю жывой сiлы, i якасцю танкавага парка быѓ асуджаны.
  Але палыхнула паѓстанне ѓ Афрыцы i Кiтаi. Прычым, на падаѓленне мецяжу, аказалiся адцягнуты значныя сiлы.
  У 1941 годзе армii ЗША распачалi контрнаступленне, але таксама сваёй мэты не дабiлi. Некалькi нападаѓ, а затым зiма 1941-1942 гады падчас, якой амерыканцы страцiлi амаль усю Канаду. А ѓ красавiку, загiнулi амаль адначасова Таронта i Квебек.
  Вайна пайшла ѓжо на традыцыйную амерыканскую тэрыторыю. Вынiкалi абмены ѓдарамi. Але буйнейшы рускi баксёр адольваѓ амерыканскага пеѓня.
  Вось у жнiѓнi 1942 гады ѓпала Фiладэльфiя. А ѓ кастрычнiку 1942 г. расiйскiя войскi падышлi да Нью-Ёрка. Тады ва ѓрад ЗША прыняло рашэнне прымянiць ядзерную зброю.
  Але дастаць тэрыторыю Расii ѓ iх усё роѓна не было нi найменшай магчымасцi, так што стаѓка зроблена на ѓдары па штурмуючых войсках.
  Ужылi бомбу ѓначы. Гэтае рашэнне выклiкана тым, што яркая ѓспышка слепiць салдат.
  Эфект аказаѓся не занадта значным, загiнула крыху больш за тысячу чалавек, аслепла тысяч дваццаць, праѓда большасць на час. Але вырашальным такi ѓдар не назавеш.
  Тым больш у царскай Расii нашмат больш ядзерных зарадаѓ, так што яшчэ не факт, што гэта рацыянальна адкрываць падобным абмен ядзернымi пайкамi.
  Але куды падзенешся? У дрэнным становiшчы ѓсе хады дрэнныя, а разумныя палiтыкi ѓ дрэннае становiшча не пападаюць.
  У снежнi Нью-Ёрк i Вашынгтон упалi, а да гэтага амерыканцы ѓжылi яшчэ пяць сваiх не занадта магутных i ѓдалых з пункта гледжання канструкцыi бомбаѓ. А адказ царскiя генерал скiнулi дваццаць сваiх зарадаѓ. Так аказалася серыйна выкарыстаная страшная бомба.
  Вайна працягнулася яшчэ да 23 лютага 1943 года, але атамных бомбаѓ ужо нiхто не скiдаѓ.
  Амерыка аказалася цалкам вызвалена ад панавання капiталу i прыведзена, пад уладу самадзяржаѓнага манарха.
  Цар атрымаѓ новыя землi i вялiкую славу. I нiхто зараз не адважыѓся яму пярэчыць.
  У 1945 годзе расейскiя касманаѓты пабывалi на Месяцы. А 1947 году рускае войска ѓвайшло i ѓ Мексiку. Цар вырашыѓ, што час скончыць з такiм перажыткам, як iснаванне на адной планеце мноства дзяржаѓ. I яго войска рушыла заваёѓваць усё, што толькi можна заваяваць.
  У 1949 годзе Аргенцiна стала апошняй суверэннай краiнай далучанай да Расiйскай iмперыi.
  I надышоѓ мiр ва ѓсiм свеце. У 1953 годзе расейскiя касманаѓты ѓступiлi i на паверхню Марса. 1956 - Венера з чалавекам. 1960 гады - Меркурый. 1961 - адзiн са спадарожнiкаѓ Марса. 1967 гады - Чалавек на Нэптуне, а ѓ 1968 году - на Сатурне. У 1970 годзе - Уран, а ѓ 1971 - Плютон.
  Мiкалай Другi ѓвайшоѓ у гiсторыю пад мянушкай: завяршальнiк! У 2016 годзе цару ѓжо споѓнiлася 93 гады. Але поспехi зямной медыцыны пакуль не дазваляюць лiчыць цара занадта ѓжо лядашчым i слабым. Ён ва ѓладзе ѓжо 83 гады, што з'яѓляецца абсалютным рэкордам сярод тых кiраѓнiкоѓ, чый тэрмiн кiравання больш-менш пэѓны. Хаця ѓ гiсторыi, кажуць, былi выпадкi, калi кiравалi i даѓжэй.
  На Зямлi справы iдуць амаль шчасна. Праѓда ёсць праблема з ростам насельнiцтва, якое ѓжо перавысiла восем мiльярдаѓ. Вялiкiя надзеi звязаны з касмiчнай экспансiяй.
  Ужо некалькi мястэчкаѓ пабудаваны на Месяцы. Як высветлiлася, пры ѓ шэсць разоѓ меншай, чым на Зямлi сiле цяжару, гароднiна i садавiна, вырашчаныя ѓ цяплiцах могуць дасягаць вялiзных памераѓ.
  Гарадкi пабудаваны i на Марсе, i на Венеры, а таксама заводы на Меркурыi. Гэта самая блiзкая да Сонца планета вельмi зручная для вытворчасцi i пракату металаѓ. З гэтай мэтай выкарыстоѓваюць сонечную энергiю.
  На спадарожнiках Юпiтэра, Урана, Сатурна таксама ёсць чалавечыя селiшчы. Космас паступова асвойваецца ва ѓсё большай i большай ступенi.
  I менавiта ѓ 2016 з Месяца стартавала першая мiжзоркавая экспедыцыя да зоркi Сiрыюс. Манарх вельмi разлiчвае дажыць, да такой радаснай падзеi як устанаѓленне кантакту з братамi па розуме.
  Алег Рыбачэнка скончыѓ мроiць. I своечасова, у небе мiльганулi нямецкiя штурмавiкi. Рэактыѓныя машыны з шумам раѓлi, яны былi нейкiя прамавугольныя i з завостранай дзюбай.
  
  НОВЫ ПРЭМ'ЕР ЗАМЕСТ МЯДЗВЕДЗЕВА
  Пасля выбараѓ прэзiдэнта Расii ѓ маi быѓ прапанаваны iншы прэм'ер. Малады губернатар Юлiй Пятроѓ. Усяго трыццацi пяцi гадоѓ зроду, самы малады прэм'ер у гiсторыi Расii. Ну, а Мядзведзеѓ сышоѓ на сiмвалiчную пасаду - ганаровага старшынi Газпрома.
  Што ж? Улада памянялася толькi збольшага. Ранейшы курс працягнуты. Але ѓ чэрвенi здарылася падзея, якая рэзка памяняла палiтычны расклад. Самалёт прэзiдэнта Расii разбiѓся, i кiраѓнiк дзяржавы загiнуѓ. Вядома ж, па краiне аб'явiлi жалобу, i дату новых выбараѓ. Прычым iх зыход быѓ цяжка прадказальным. Але ѓсё роѓна фаварытам лiчыѓся: выконваючы абавязкi прэзiдэнт Юлiй Пятроѓ.
  Выбары прайшлi нервова, у два туры. Камунiсты крыху спрабавалi бунтаваць, але атрымалi дубiнкамi. Пасля чаго настаѓ новы час, з новым прэзiдэнтам. Што ж па вершнiку i конь. Малады прэзiдэнт мабыць лiчыѓ сябе моцным, i марыѓ перасягнуць славу папярэднiка. I першым яго фундаментальным дзеяннем: стаѓ паход на Кiеѓ. Вайна з Украiнай выдалася параѓнальна кароткай, i з невялiкiмi стратамi. Пасля ѓзяцця сталiцы, расейскiя войскi, амаль не сустракаючы супрацiвы дайшлi да Львова, i выйшлi да межаѓ Польшчы.
  Потым правялi рэферэндум i налiчылi больш за дзевяноста пяць працэнтаѓ жадаючых далучыцца да Расii. На Захадзе гэта ѓсё ѓспрынялi негатыѓна, але на ваенную канфрантацыю не адважылiся. Увялi толькi дадатковыя санкцыi, якiя нi на што не маглi паѓплываць. Шмат было шумiхi ѓ прэсе, новага правадыра Расii называлi дыктатарам, i забойцам, але толку ад гэтага мала.
  Юлiй Пятроѓ пад шумок зладзiѓ чыстку пятай калоны, абрынуѓшы рэпрэсii на лiбералаѓ, i на камунiстаѓ. Пасадзiѓ гаспадарнiка ад левых, якi выйшаѓ у другi тур. I многiх iншых. У Расii ѓспыхвалi хваляваннi, але iх душылi ѓзброенай сiлай. Ва Украiне пачалася партызанская вайна, Захад фiнансаваѓ барацьбу за незалежнасць.
  Але iстотнага ѓплыву гэта не аказала. Расiя змянiла палiтыку ѓ Беларусi, стварыѓшы i прафiнансаваѓшы прарасiйскую партыю i вылучыѓшы свайго кандыдата ѓ прэзiдэнты. Адначасова на кiраѓнiцтва Беларусi быѓ аказаны беспрэцэдэнтны цiск i эканамiчны i вайсковы. У вынiку выбары прайшлi пад моцным нацiскам Расii i да ѓлады прыйшоѓ кандыдат Крамля.
  Потым новы беларускi прэзыдэнт правёѓ рэферэндум па аб'яднаньнi з Расеяй, i прагаласавала за: 98% беларусаѓ. Чарговая перамога, i Захад нiчога не змог супрацьпаставiць. Але i гэтага Юлiю Пятрову мала. Новы прэзiдэнт правёѓ рэферэндумы ѓ Абхазii i паѓднёвай Асецii, i далучыѓ iх да Расii. Але потым, самы цiкавы крок. Рускiя паѓсталi ѓ Казахстане, дзе ѓзмацнiлася жорсткасць на фоне атрэслення Назарбаева нацыяналiстычная палiтыка.
  I Расiйская армiя перайшла ѓ наступленнi, заняѓшы Казахстан. А потым зноѓ рэферэндум: i гэтая вялiкая рэспублiка перайшла пад кантроль Расii, увайшоѓшы ѓ яе склад.
  Але i гэта не ѓсё... Расейскiя войскi неѓзабаве ѓвайшлi i ѓ Малдавiю: тамака былi моцныя хваляваннi i, пралiлася кроѓ. Далей Расiя дзейнiчала пад камандаваннем Юлiя Пятрова, па адзiным сцэнары: правакавала хваляваннi i ѓводзiла войскi. Потым праходзiѓ рэферэндум, на якiм пераважная большасць насельнiцтва галасавала за ѓваходжанне ѓ склад Расii. I так пакуль усю Сярэднюю Азiю i далучылi.
  Потым Юлiй Пятроѓ зрабiѓ, мабыць, рызыкоѓны крок: справакавалi расейскiя спецслужбы хвалявання i ѓ Прыбалтыцы. I ѓвёѓ туды Юлiй(празваны Юлiем Цэзарам!) войскi, i зноѓ рэферэндум, i далучэнне да Расii. Краiны НАТА не рызыкнулi ѓступiць у вайну. I капiтальна збаялiся, убачыѓшы расiйскую танкавую моц. А ракетную тым болей.
  Канешне далучылi i Грузiю, i Азербайджан i Арменiю.
  I аднавiлася Расея ѓ межах СССР. Юлiй лёгка выйграѓ наступныя выбары прэзiдэнт i адмянiѓ абмежавальнiк на два тэрмiны. На рэферэндуме зразумела. I ѓсё прайшло ѓ межах дэмакратыi.
  Пасля чаго Расiя справакавала хваляваннi i ѓ Польшчы. Зноѓ увод, амаль без супрацiву войскаѓ. I за Польшчай, рушыѓ услед i захоп Фiнляндыi...
  Пасля чаго Юлiй Пятроѓ заявiѓ, што пакуль хопiць: Расiя сабрала ѓсе свае зыходныя землi...акрамя Аляскi. Маѓляѓ, аддайце Аляску, i тады Расея скажа цвёрда: хопiць.
  А ѓ ЗША крызiс: узбунтавалiся чарнаскурыя i азiяты. Пачалася самая сапраѓдная грамадзянская вайна. I вядома ж расейскiя спецслужбы тут прыклалi свае рукi. I запалала .... Самы час увесцi войскi ѓ Аляску, i далучыць яе да вялiкай iмперыi.
  Так Юлiй Пятроѓ заявiѓ, што збiранне Расii амаль скончана. Але менавiта амаль. Неѓзабаве ѓ склад Расii добраахвотна ѓвайшла Балгарыя, потым Румынiя. Пасля чэхi, славакi, венгры. I за iмi зразумела сербы... I далей грэкi.
  Карацей кажучы, i да межаѓ з Аѓстрыяй i Iталiяй раскiнулася iмперыя Расiя.
  Юлiй Пятроѓ у канец нахабiѓся. Усе партыi акрамя ЕР забаранiѓ, увёѓшы аднапартыйную сiстэму. А потым правёѓ рэферэндум, усталяваѓшы ѓ Расii абсалютную манархiю. Выбары ѓ Думу захавалiся, але яе роля была низведена, да чыста дарадчага органа, пры цары i iмператары.
  Так узнiкла новая манархiя i дынастыя Пятровых.
  Рускiя паляцелi на Марс, потым Венеру, Юпiтэр, i iншыя планеты. Кiтай аслабеѓ, i раскалоѓся на некалькi частак. У iм загарэлася грамадзянская вайна. I паступова Кiтай страцiѓ сваё значэнне. Расiя ж заадно разграмiла Турцыю, i далучыѓ да сябе Iран. Пасля чаго загiнуѓ i Блiзкi ѓсход. Узнiкла iмперыя з фенаменальнай магутнасцю. Расея ѓсё пашыралася i пашыралася. Далучала да сябе новыя краiны, а расейскi рубель атрымаѓ залатое забеспячэнне.
  I так працягвалася, пакуль увесь сьвет не аб'яднаѓся пад расейскую iмпэрыю.
  Зьявiлася магутная манархiчная iмпэрыя. Якая, аб'яднала ѓсё чалавецтва. На Зямлi спынiлiся войны, знiк голад, скончылiся эпiдэмii. Уся планета кiравалася па навуцы. I панаваѓ парадак. I галоѓнае, чалавецтва вырашыѓшы ѓнутраныя праблемы - звярнулася ѓ космас. Гэта галоѓны шлях, звязаны з экспансiяй. I сувязi з гэтым у людзей зьявiлася касмiчная фантастыка.
  Аднак людзi ѓсё часцей задавалi пытаннi: а цi не з'яѓляецца манархiя ѓчарашнiм днём? Можа быць лепш устанавiць дэмакратыю? I сапраѓды, колькi можа быць дыктатура ѓ цывiлiзаванай iмперыi? Людзi хацелi свабоды, а новая буржуазiя - перамен. У тым лiку i парламенцкай уладзе.
  Хацелася ѓсiм шмат чаго. А манархiчная сiстэма ѓяѓлялася анахранiзмам. I збольшага гэта i дакладна. Што сярэднiя стагоддзi ѓ касмiчнай iмперыi, што ва ѓладзе iмператар i абсалютны цар? I колькi можна мiрыцца з таталiтарызмам?
  Карацей кажучы, саспела змова, i iмператара забiлi. I здарыѓся ваенны пераварот.
  Але вось у аддаленых правiнцыях касмiчнай iмперыi сталi ѓспыхваць бунты. I паѓстаннi сепаратыстаѓ. I вялiкая, зорная дзяржава распалася на мноства частак. I памiж гэтымi часткамi адбывалiся войны. I калi быѓ у адзiн час перыяд феадальнай раздробненасцi, то наступiѓ перыяд раздробненасцi чалавецтва ѓ эпоху нанатэхналогiй. Вось да чаго прыводзiць звяржэнне манархii. Дрэнна цi добра, але манархiя змацоѓвала iмперыю.
  Як у царскай iмперыi, таксама iмператарская ѓлада змацоѓвала Расiю. А Брытанiя таму i распалася, што манархiя стала чыста намiнальнай. I гэта прывяло да таго, што Англiя страцiла ѓсе каланiяльныя ѓладаннi. А што прэм'ер? Ён нават не кiраѓнiк урада! I Брытанiя, магчыма, страцiла ѓсе калёнii з-за адсутнасьцi моцнай аѓтарытарнай улады. А Расiя ѓ гэтай справе атрымала поспех больш за астатнiх - верагодна з-за цара. Якi канцэнтраваѓ рэсурсы ѓ адзiных руках i, кiдаѓ iх у ход.
  Не ѓсе цары былi вялiкiя, ва ѓсiх былi недахопы. Але сам аѓтарытарны стыль кiравання - паказаѓ для вялiкай дзяржавы эфектыѓнасць. Вось i так страцiлi ангельцы ѓладу над калонiямi. Тое ж адбылося зрэшты, i з французамi, хоць у iх i быѓ прэзiдэнт. Так што? Не заѓсёды i аѓтарытарызм ратуе.
  Можа тут вiна ѓ дэмакратыi? Цi страты аѓтарытэту ѓ французаѓ, якiя прайгралi вайну немцам?
  
  ПРЭЗIДЭНТ РАСII ЛЕБЕДЗЬ!
  Вось у жнiѓнi 1999 года алiгархi прыкiнулi, што Пуцiн не падыходзiць - няма досведу перадвыбарных кампанiй, малы ростам, цiхiм голасам, ну наѓрад цi пройдзе такi ѓ прэзiдэнты.
  А вось Лебедзь... Сапраѓды i мужык здаровы, i голас грамавы, адразу вiдаць - моцная асоба. Канешне, ёсць рызыка, што стане дыктатарам, але гэтага i ад Пуцiна можна чакаць. Акрамя таго Лебедзя даѓно i добра ѓсё ведаюць.
  I прапанаваѓ Ельцын Лебедзя ѓ прэм'еры. Дзярждума, вядома ж, не ѓ захапленнi, ад такога пераемнiка. Але крыху дэпутаты папахалi, пабурчалi, i з другой спробы зацвердзiлi пераемнiкам. Лебедзь хутка дамовiѓся з чачэнцамi i вайна ѓ Дагестане спынiлася. У эканомiцы ѓжо быѓ адчувальным уздым. Плюс яшчэ аказаѓ больш шчодрую дапамогу, чым у рэальнай гiсторыi.
  Лебедзь здолеѓ, выкарыстоѓваючы адмiнiстрацыйны рэсурс, дзяржаѓныя СМI i распачаты эканамiчны рост выйграць выбары ѓ першым туры. Потым умацаваѓ сваю асабiстую ѓладу. Чачня неѓзабаве пагадзiлася на сяброѓства ѓ Расii на правах дамiнiёна. У эканомiцы наступiѓ устойлiвы рост, Лебедзь меѓ найвышэйшую папулярнасць i пайшоѓ на трэцi тэрмiн. Дэмакратыя не знiкла поѓнасцю, але была абмежавана. На выбарах дамiнавала партыя Лебедзя: Гонар i Радзiма. Адносiны з Захадам былi умерана-напружаныя.
  У прынцыпе мала што адрознiвалася ад Пуцiна. Няѓжо што войны ѓ Чачнi атрымалася пазбегнуць, i кiраваѓ Масхадаѓ, а не Кадыраѓ. А амаль як у рэальнай гiсторыi. Толькi Лебедзь не саромеючыся пайшоѓ на трэцi тэрмiн, прычым права яму даѓ рэферэндум.
  I зiмовыя алiмпiйскiя гульнi мiнулi ѓ Сочы... Не было смутку, але мабыць ад лёсу не сысцi. Ва Украiне палыхнуѓ майдан. Лебедзь забраѓ Крым i не пасаромеѓся далучыць да сябе Данбас i Адэсу. Адносiны з Захадам абвастрылiся. А потым раптам нечакана генерал-прэзiдэнт разбiѓся ѓ верталёце.
  I новыя выбары прайшлi ѓ напружаным становiшчы. Нечакана перамог кандыдат ад камунiстаѓ. Усё ж пры Лебедзе быѓ жудасны капiталiзм, а прэм'ер занадта ѓжо лiберальны i празаходнi апынуѓся. Усё было б i нядрэнна, але прэм'ер i выконваючы абавязкi прэзiдэнта - малады i злы. Ды яшчэ папулярны на Захадзе. Узяѓ ды i загадаѓ арыштаваць пераможцу выбараѓ i ануляваѓ iх вынiкi. Палыхнуѓ у адказ ужо расейскi майдан. Пачалiся сутыкненнi народа з палiцыяй: многiя тысячы пацярпелых, дзясяткi забiтых. Нестабiльнасць у рэгiёнах. Сiтуацыю пагоршылi i санкцыi Захаду пасля акупацыi паловы Украiны Лебедзем, i падзенне коштаѓ на нафту.
  Выконваючы абавязкi прэзiдэнта, тады звярнуѓся да ЗША. I Амерыка аказала яму падтрымку, увёѓшы войскi ѓ Маскву i iншыя гарады. Але сiтуацыя толькi абвастралася. Частка армii выступiла супраць выконваючага абавязкi прэзiдэнта.
  Пачалася грамадзянская вайна. З аднаго боку прэм'ер (i навошта Лебедзь аддаѓ эканомiку лiбералам?) з другога чырвонае войска, i з трэцяй нацыянал-патрыёты, некамунiстычнага адцення.
  Чачня ж скарысталася гэтым i аб'явiла аб выхадзе з Расiйскай федэрацыi. Але зрэшты, гэта невялiкая частка тэрыторыi, таму пакуль было не да гэтага. Пачалося наступленне Чырвонай Армii, але прэм'ер запытаѓшы падтрымку ѓ НАТА, спынiѓ прасоѓванне бомбавымi ѓдарамi.
  Баi разгарнулiся вельмi разлютаваныя. Нiхто не хацеѓ iсцi на кампрамiс.
  Нацыянал-патрыёты аказалiся больш раздробненымi. Некаторыя з iх атрымаѓшы грошы ад Захаду, пайшлi на саюз з прэм'ерам. Вайна кiпела, але войскi ѓрадавыя аказалiся мацнейшымi, i адкiнулi Чырвоную армiю ѓ Сiбiр.
  Але разбурэннi аказалiся значнымi. Працягвалася i партызанская вайна.
  Прэм'ер-мiнiстр правёѓ пад кантролем НАТА, аперэтачныя выбары, i стаѓ прэзiдэнтам. Аддаѓ заводы i руднi Захаду, i ѓстанавiѓ усюды базы ЗША.
  Унутры краiны была абвешчана лiбералiзацыя. Вярнулiся казiно, легалiзавалiся лёгкiя наркотыкi, аднаполыя шлюбы, i прастытуцыя. Зноѓ на экранах рэклама гарэлкi, пiва, цыгарэт. Нешта падобнае да дзевяностых гадоѓ. А нацыянальнай валютай у Расii афiцыйна стаѓ долар.
  Чырвонае войска i асобныя патрыёты загадай партызанскую вайну, але паступова iх супрацiѓ падала.
  Жыццё ѓ Расii была не занадта дрэннай. Свабоды нават стала больш, плацiлi прыстойныя дапаможнiкi беспрацоѓным, была развiта iндустрыя забаѓ. Iснавала нават шматпартыйная сiстэма. Увогуле бачнасць дэмакратыi пры наяѓнасцi фармальных альтэрнатыѓ. Але дэпутатаѓ кантраляваѓ ЦРУ, а апазыцыя была кiшэннай.
  Затое не забаранялася высмейваць уладу i нават прэзiдэнта Расii. Прычым, неѓзабаве прэзiдэнта змянiлi, на чароѓную, але распусную жанчыну.
  Прастытуцыя стала не толькi легальнай, але i нават раз на тыдзень бясплатнай.
  Дазвалялася займацца сэксам з падлеткамi, i легалiзавалiся рознага роду порна. Новы прэзiдэнт, адрознiвалася шчадралюбнасцю, мноствам бой-фрэндаѓ, у тым лiку i хлапчукоѓ. А таксама цягай да БДСМ.
  Сэкс стаѓ вылiвацца з экранаѓ, i пераходзiць рамкi прыстойнасцi. У школах увялi сэкс-прасвет i ѓрокi кама-сутры.
  У пытаннях рэлiгii, пайшлi шляхам выцяснення Праваслаѓя iншымi культамi. У прыватнасьцi ѓсходнiмi. Прычым асаблiва развiѓся "Новае стагоддзе". Цiкава вучэнне, якое аб'ядноѓвала ѓсе рэлiгii, у нешта агульнае, i адначасова касмiчнае.
  Кiтай да гэтага часу страцiѓ традыцыйныя рынкi збыту, i запаѓ у крызiс. Тым больш многiм не спадабалася, што Старшыня КНР паспрабаваѓ устанавiць аднаасобную i бестэрмiновую дыктатуру. Пачалiся хваляваннi i выступленнi.
  Жанчына-прэзiдэнт хоць i распусная, але цвёрдая. Апазiцыю па-за сiстэмай душыла, i Кiтаю перакрывала кiсларод. Расiя ѓ эканомiцы развiвалася дастаткова хутка. I акупацыя ЗША не замiнала. Хутчэй нават наадварот: падобна Нямеччыне i Японii, Расея станавiлася новым тыграм. Нават незразумела хто i каго акупуе.
  Калi ѓ Кiтаi ѓспыхнула грамадзянская вайна, у Сiбiр павалiлi бежанцы.
  Сталi ствараць працоѓныя лагеры.
  Тады лэдзi i паказала свой аскал, пастаѓляючы зброю i тым i iншым. У самой Амерыцы адбылiся перамены. Прэзiдэнтам стаѓ прадстаѓнiк партыi: Дзяржаѓнага патрыятызму. Гэта значыць, з'явiлася трэцяя сiла. I таксама пачалiся зрухi ѓ бок аѓтарытарызму.
  Жанчына-прэзiдэнт узяла i пад шумок далучыла да Расii Беларусь, i стала нарошчваць мускулы - нiбы для барацьбы з Кiтаем. I будаваць баявых робатаѓ, розных канструкцый.
  Але самая цiкавая зброя - гэта антыядзерная. А менавiта выпраменьванне, якое зрабiла немагчымым ядзерную рэакцыю. Сапраѓды, якiя iдыёты былi тыя цi iншыя кiраѓнiкi Расii, што ѓдасканальвалi ядзерны шчыт. Замест таго каб нейтралiзаваць гэтага страшнага монстра.
  
  
  Генадзь Зюганаѓ перамог Ельцына.
  Хлапчук, быѓшы дэмiургам у прадстаѓленнi, прапанаваѓ варыянт, калi перамаглi 96. Год камунiсты. Тут найперш пачалося з перадвыбарнай кампанii. Зюганаѓ выявiѓ вялiкую смеласць, i ѓжо ѓ студзенi Дума вынесла вотум недаверу ѓраду. Нагодай стаѓ рэйд Салмана Радуева. За вотум галасавалi i ЛДПР i Яблык. Больш за дзве трацiны Думы.
  Ельцын падцiснуѓ хвост, i ѓхiлiѓ з пасады Кулiкова i Барсукова. Але пакуль не чапаѓ Грачова. Дума ж паѓторна вынесла вотум недаверу, i Чарнамырдзiн пайшоѓ у адстаѓку. Урад упаѓ! I разам з iм разладзiлася эканомiка. Частка прамыслоѓцаѓ i алiгархаѓ паспяшалiся прысягнуць Зюганаву. А Ельцын захварэѓ i злёг. У яго на нервовай глебе здарыѓся новы iнфаркт.
  У прэм'еры прайшоѓ камунiст Маслюкоѓ, i ѓрад зноѓ сфармавалася... Так што на выбарах камунiсты ѓжо iшлi, маючы адмiнiстрацыйны рэсурс. Зюганаѓ перамог у першым жа туры. I стаѓ Геной першым. Прэзiдэнтам iмперыi.
  А становiшча краiны цяжкае. Iдзе вайна ѓ Чачэнii, у эканомiцы спад, кошты на нафту падаюць. I стаѓленне не адназначнае да новага рэжыму. Народ чакае шмат чаго, а мяняецца малое.
  Зюганаѓ працягнуѓ вайну ѓ Чачэнii. Расiйская армiя ѓзяла ѓсе буйныя гарады i населеныя пункты, але сутыкнулася з зацяжной партызанскай вайной. I гэтая вайна забяспечвала паступленне цынкавых трунаѓ, i эканамiчную стагнацыю.
  А кошты на нафту i зусiм упалi да мiнiмуму. Пачалiся хваляваннi. У Расii ѓзнiкла новая апазiцыя на чале з Нямцовым i Яѓлiнскiм, Фёдаравым. Але ненадоѓга. Камунiсты абрынулi рэпрэсii на лiбералаѓ, i большую iх частку не дапусцiлi да выбараѓ. Зюганаѓ выстаяѓ. Жырыноѓскi занадта продажны, i не мог прэтэндаваць на ролю другога Ленiна. Лебедзь разбiѓся ѓ верталёце, пры дзiѓных абставiнах. Лiбералы нiколi не былi па-сапраѓднаму папулярныя.
  Зюганаѓ быѓ абраны пры рэкордна нiзкай яѓцы на другi тэрмiн. А потым i змянiѓ канстытуцыi. Кошты на нафту i сыравiну сталi расцi. Эканомiка змешаная планава-рынкавая пачала паднiмацца. Паступова выдыхлiся ѓ Чачэнii i баевiкi. Колькi тых чачэнцаѓ? Лепшых перабiлi, а ацалелыя змiрылiся.
  Паступова стаѓ фармавацца культ асобы Зюганава. Мноства партрэтаѓ дыктатара, помнiкi ды iншае. Камунiсты спачатку скарацiлi колькасць партый, а потым i ѓвогуле перайшлi на аднапартыйную сiстэму. Выбары прэзiдэнт праходзiлi, i нават чатырохгадовы цыкл не мяняѓся, але гэта ѓсё больш i больш ператваралася ѓ фармальнасць.
  Неѓзабаве ѓ Расii ѓстанавiлася таталiтарная дыктатура з культам асобы. У знешняй палiтыцы - гонка ѓзбраенняѓ i ѓсё больш нахабства. Вось нават палыхнула вайна з Украiнай. Расейскае войска захапiла Кiеѓ. Неѓзабаве да ѓлады прыйшлi ѓ Беларусi прарасейскiя сiлы, i быѓ праведзены рэферэндум па далучэннi рэспублiкi да Расii.
  Праз некаторы час быѓ праглынуты i Казахстан. Iшоѓ працэс адраджэння СССР. Камунiсты адужэлi. Узровень жыцця ѓ Расii не занадта высокi, але лепш, чым у часы саѓка. I больш-менш развiлася сельская гаспадарка. Новыя тэхналогii, i глабальнае пацяпленне клiмату ѓзнялi ѓраджаi.
  Але тэлебачанне стала сумным, а выбары ператварылiся ѓ фарс, без альтэрнатывы з амаль сто працэнтным вынiкам. Няма палiтыкаѓ, няма сапраѓдных палiтычных шоу. Усё неяк прынiжана. I сумна. I няма нiкой iнтрыгi.
  Нешта накшталт сталiнскiх часоѓ. Толькi можа рэпрэсiй крыху менш. Але iдзе культываванне асобы Зюганава. А морда ѓ лiдэра КПРФ непрыемная, i ванiтуе ад яго партрэтаѓ.
  Часткова бiзнэс iснуе, як i прыватны гандаль. Многiя камунiстычныя босы - самi сталi ѓласнiкамi. Валодаюць i бардэлямi i казiно. Падаткi, праѓда, вышэйшыя, чым пры Пуцiне, але хапае алiгархам. Мала таго, паступова фармуецца Зюганаѓскi клан. Вось ужо Генадзь Андрэевiч адсвяткаваѓшы сямiдзесяцi пяцiгоддзе, другi чалавек у партыi робiць свайго сына.
  Ух, да чаго гэта вульгарна. Iзноѓ манархiя, i ѓсе гэтыя дынастыi. А якая пры камунiстах можа быць рэальная дэмакратыя? Крах дэмакратыi... Затое ѓдалося часткова адрадзiць СССР. Адносiны з Захадам варожыя, але пра вайну гаворкi iсцi не можа. Ядзерная вайна - самагубная. I абодва бакi пакуль абменьваюцца пагрозамi.
  
  
  ЯГО ВЯЛIКАСЦЬ ВЫПАДК
  Пасля выбараѓ прэзiдэнта ѓ сакавiку 2018 года, з iх усiмi экспертамi прадказальным вынiкам, адбылося нечаканае. У красавiку 2018 года, самалёт прэзiдэнта Расii пацярпеѓ крушэнне. I дзейны прэзiдэнт загiнуѓ. Пагрузiѓшы краiну ѓ жалобу. I гэта адразу ж прывяло да пэѓных праблем. Па канстытуцыi на працягу трох месяцаѓ павiнны адбыцца датэрмiновыя выбары прэзiдэнта. I хто рызыкне перапынiць канстытуцыйныя палажэннi?
  А выконваць абавязкi прэзiдэнта стаѓ прэм'ер-мiнiстр Мядзведзеѓ. I ён жа вылучыѓся ѓ прэзiдэнты ад адзiнай Расii. Камунiсты ж паѓторна рванулi свайго старшыню калгаса. Ён жа нядрэнна паказаѓ сябе ѓ сакавiку. А ѓ старога Зюганава ѓсё роѓна няма шанцаѓ. Асноѓная барацьба разгарнулася памiж iмi.
  Вылучэнцаѓ у кандыдаты было крыху больш, чым мiнулым разам. Жырыноѓскi, якi заняѓ трэцяе месца, пайшоѓ сёмы раз. Высунуѓся Прохараѓ, i Бiлан. I некаторыя эстрадныя спевакi, каб узняць свой рэйтынг. Самым цiкавым кандыдатам аказалася Ала Пугачова. Такiм чынам, выбары прайшлi весяла.
  Кандыдат ад партыi ѓлады глядзеѓся не надта ѓпэѓнена i па традыцыi бегаѓ ад тэледэбатаѓ. Якраз сiтуацыя ѓ эканомiцы пагоршылася, бо кошты на нафту ѓпалi. Саудаѓская Аравiя павялiчыла нафтаздабычу, а разам з ёй i iншыя краiны. Курс рубля ѓпаѓ, i падскочыла iнфляцыя.
  Расейскiя войскi ѓ Сiрыi зноѓ панеслi страты. У вынiку выбары прайшлi ѓ два туры. Прыйшлося партыi ѓлады прымянiць адмiнiстрацыйны рэсурс, але Мядзведзева ѓсё ж такi абралi. Хай перавага i не была значнай.
  Камунiсты па традыцыi абвясцiлi, што выбары фальсiфiкаваныя i крыху пашумелi. Але былi толькi нязначныя сутыкненнi.
  Мядзведзеѓ правёѓ асцярожныя рэформы. У выбарах губернатараѓ адмянiлi мунiцыпальныя фiльтры, дазволiлi вылучацца з дваццацi аднаго года, знiзiлi максiмальны падпiсны бар'ер з двух працэнтаѓ да аднаго, а мiнiмальны да адной дзесятай. Акрамя таго дазволiлi балатавацца ѓ губернатары i раней судзiмым, а таксама ѓдзельнiчаць у выбарах з чатырнаццацi гадоѓ.
  Апошняе рашэнне, хутчэй нават на карысць уладам, бо левыя менш прывабныя для падлеткаѓ.
  Крыху памякчэлi i iншыя законы. У прыватнасцi на тэлебачанне вярнулася рэклама пiва i слабаалкагольных напояѓ. Змякчылi i закон - "Аб абароне дзяцей ад шкоднай iнфармацыi", асаблiва ѓ стаѓленнi кнiг. I так падлеткi чытаць не кахаюць, а так iм самае цiкавае i чытаць забараняюць.
  Кошты нафту заставалiся нiзкiмi, дзяржава шукала новыя крынiцы даходаѓ. Легалiзавалi iгральны бiзнес, зноѓ адкрылiся казiно. Але галоѓнай сенсацыяй стаѓ закон аб лiцэнзiях на прастытуцыю. З'явiлiся дзяржаѓныя публiчныя дамы, i са жрыц кахання бралi падаткi.
  Вельмi спадабалася народу, што зноѓ адкрылася перадача "Лялькi", i з'яѓленне новых шоу. Гэта, вядома ж, выдатна.
  У знешняй палiтыцы адбылося змякчэнне адносiн з Захадам. I ва Украiне здарылiся перамены. Так-сяк прымiрылi Данбас i заключылi пагадненнi па эканомiцы. Але змякчэнне аказалася не ѓстойлiвым. На Данбасе зноѓ аднавiлiся баявыя дзеяннi.
  У Расii ж сiтуацыя ѓскладнiлася. Левыя сталi больш актыѓна. Яны ѓжо мелi вялiкую папулярнасць, а ѓ Дзярждуме пануе ЕР. Сталi патрабаваць датэрмiновых выбараѓ у Думу. Мiтынгавая актыѓнасць усё нарастала. I ветэран Жырыноѓскi захварэѓ i выйшаѓ з гульнi. Яго малады пераемнiк, таксама пачаѓ паводзiць сябе больш хорта i выйшаѓ на мiтынгi.
  Хваля пратэстаѓ усё нарастала. Дзе-нiдзе сталi ѓзводзiць барыкады. Многiя сотнi людзей былi паранены. Патрабаваннi апазiцыi гучалi ѓсё мацней.
  Не адрозны моцным i цвёрдым характарам Мядзведзеѓ саступiѓ. Выбары ѓ Думу прайшлi датэрмiнова. Поспех камунiстаѓ быѓ уражлiвым, яны апярэдзiлi ЕР, але за кошт аднамандатных акруг, усё роѓна кiруючая партыя захавала большасць. Акрамя таго ѓ парламенце арганiзавалася дзве камунiстычныя партыi. Адна з маладым Сурайкiным, другая са састарэлым Зюганавым. Прайшлi i ЛДПР. Усяго чатыры партыi, а Справядлiвая Расiя аказалася за пяцiпрацэнтным бар'ерам. Лiбералы крыху дадалi, але як заѓсёды раскалолi свае галасы, па розных партыях.
  Мядзведзеѓ даѓ ЛДПР пару пастоѓ ва ѓрадзе i захаваѓ кантроль над Думай. Зноѓ камунiсты палезлi на мiтынгi. Яны патрабавалi ѓжо датэрмiновых выбараѓ прэзыдэнта.
  Мiтынгавая актыѓнасць супала з нiзкiмi коштамi на нафту, i некаторым спадам у эканомiцы. Акрамя таго ѓ Сiрыi працягвалася вайна i расiйскае войска несла страты. Мядзведзеѓ жа дзейнiчаѓ нерашуча. На Данбасе ѓкраiнцы змаглi ѓзяць пад кантроль асноѓныя гарады, i пралiлося шмат крывi. Рэйтынг Мядзведзева ѓпаѓ, да рэкорднай з часоѓ Ельцына адзнакi. Камунiсты, праѓда, расколатыя. Сурайкiн падняѓся i патрабаваѓ сябе вылучыць адзiным кандыдатам ад левых сiл.
  Але буйнейшая камунiстычная партыя гэтага не хацела. Узнiклi сур'ёзныя ѓскладненнi. I масавыя выступленнi апазiцыi. У тым лiку i сутыкненнi з палiцыянтамi. Пагроза гiбелi людзей. I нават першыя забiтыя.
  Мядзведзеѓ усё ж пайшоѓ на датэрмiновыя выбары прэзiдэнта. Але сiтуацыя не вырашылася. Камунiсты зноѓ не змаглi вылучыць адзiнага кандыдата i ѓ другiм туры з мiнiмальным адрывам пацярпелi паражэнне. Не абышлося i без фальсiфiкацый.
  Прычым масавых, i сталых вiдавочнымi. У вынiку чаго пачалiся неабыякiя хваляваннi. Камунiсты аб'явiлi - што ѓ iх скралi перамогу. Да хваляванняѓ далучылiся i лiбералы, i нацыяналiсты, i ЛДПР з новым маладым i амбiцыйным лiдэрам.
  Загарэѓся вялiкi майдан. Маса ахвяр i пераломаѓ. У канчатковым вынiку Вярхоѓных суд ануляваѓ вынiкi выбараѓ, i аб'явiѓ новае галасаванне.
  Прэзiдэнтам на гэты раз абралi Сурайкiна. Частка сяброѓ КПРФ таксама падтрымала яго.
  Прыход да ѓлады адкрытага сталiнiста выклiкаѓ нейкае падабенства шоку. Але Сурайкiн аказаѓся куды больш асцярожным i ѓзважаным палiтыкам, чым чакалася. Падаткi на багатых ён падняѓ, але экспрапрыяцыя насiла выбарачны i стрыманы характар. Не было i масавых рэпрэсiй. Захавалася шматпартыйная сiстэма. Нечакана высветлiлася, што перамены не такiя глабальныя, i больш знешнiя. Накшталт чырвонага сцяга, i багаццi сцягоѓ. Нават перадача "лялькi" захавалася, але некалькi пад кантролем.
  Але камунiсты ѓсе кiруючыя пасады захапiлi, i пакiнулi толькi некалькi чалавек для галачкi зь iншых партыяѓ. Рамзан Кадыраѓ спрабаваѓ узнiкаць, i нават пагражаѓ аб'явiць джыхад, але быѓ арыштаваны спецгрупай Альфа. Чачэнцы крыху пашумелi, але разумны сэнс узяѓ уверх. Вялiкай вайны на Каѓказе не ѓспыхнула. А Рамзана судзiлi i далi дзесяць гадоѓ за падбухторванне да мецяжу i карупцыю. А новым кiраѓнiком Чачнi стаѓ свежы камунiст Сурыкаѓ.
  
  МIКАЛАЙ ПЕРШЫ - ВЯЛIКI
  У гiсторыi Расii бываюць розныя паралелi i перамены. Вось цар Мiкалай Першы, якi ѓвайшоѓ у гiсторыю як палкiн. Не, не здолеѓ Мiкалай стаць вялiкiм. Пачатак праѓлення супала з выступам дзекабрыстаѓ. Крывавы пачатак, i пакаранне смерцю пецярых галоѓных змоѓшчыкаѓ, спасылка астатнiх.
  Потым вайна з Iранам, прычым спачатку не надта паспяховая.
  Праѓда Расiя пераламала ход вайны i дабiлася тэрытарыяльных набыццяѓ.
  Далей канфлiкт з Турцыяй... Таксама не надта ѓдалы, але i тут Расея магла захапiць iнiцыятыву i крыху павялiчыць свае ѓладаннi. Але цар Мiкалай не iмкнуѓся тэрытарыяльным захопам. Ды i вайна з чачэнцам Шамiлем зацягнулася, звязаѓшы Расii рукi.
  Шанец увайсцi ѓ гiсторыю вялiкiм прадставiѓся падчас канфлiкту з Турцыяй. Але тут супраць Расii выступiлi: Францыя, Брытанiя, Сардынскае каралеѓства. Сiлы вiдавочна няроѓныя. Адзiнае, што саюзнiку дзейнiчалi ѓ аддаленнi ад сваiх баз i таму iм абцяжарана забеспячэнне.
  Але вырашыла ролю ѓ вайне, перавага ангельцаѓ i французаѓ у зброi, мацнейшае тактычныя камандаванне.
  Меньшыкаѓ усё-ткi апынуѓся бяздарнасцю. I гэта прывяло да паражэння. А цар Мiкалай першы падобна скончыѓ самагубствам. Ва ѓсякiм разе ёсць i такая версiя.
  Бясслаѓны канец увогуле не надта ѓдачлiвага царства. Расiя ѓпершыню за доѓгiя гады панесла тэрытарыяльныя страты ѓ вайне i знервавала фiнансы.
  Вось дапусцiм усё ж здарылася б не так i Мiкалай Першы перамог.
  Расiя разбiвае саюзнiкаѓ i атрымлiвае сабе пад кантроль Арменiю, Карпскую вобласць, Эрзерум i iншыя землi. У Францыi смута i зрынаюць Напалеона Трэцяга. Брытанiя выходзiць з вайны, пастрацiѓшы сiлы.
  Царская Расiя атрымала сабе частку тэрыторыi ѓ Малой Азii, i ѓсе землi населеныя армянамi.
  Асманская iмперыя прыходзiць у канчатковы заняпад i губляе кантроль над Балканамi i ѓ першую чаргу над Балгарыяй. Мiкалай першы становiцца царом вызвалiцелем.
  Праз некаторы час Расея атрымлiвае i тэрытарыяльныя набыццi ад Кiтая.
  Мiкалай першы ѓ сваiм рэпертуары. У ходзе грамадзянскай вайны ѓ ЗША расiйскi цар разам з ангельцамi стаѓ на бок паѓднёѓцаѓ. Прычына? Iмператар Расii асцерагаѓся прычым моцна за Аляску. ЗША адужэѓшы маглi адхапiць гэтую выдаленую тэрыторыю. А так навошта Амерыку ѓзмацняць?
  У Брытанii таксама былi свае меркаваннi не мець канкурэнта ѓ заходнiм паѓшар'i.
  Карацей кажучы ход вайны змянiѓся i паѓднёѓцы нанеслi шэраг паражэнняѓ паѓночнiкам i захапiлi Нью-Ёрк i Вашынгтон.
  Мiкалай Першы ѓвогуле паступiѓ у адрозненне ад Аляксандра як дальнабачны кiраѓнiк. I памёр у 1864 годзе ѓвайшоѓшы ѓ гiсторыю вялiкiм.
  Яго сын працягнуѓ палiтыку бацькi. Расейскiя войскi ѓвайшлi ѓ Сярэднюю Азiю, заваёѓваючы там землi. Прыгоннае права ѓ Расii захоѓвалася. Аляксандр Другi дабiѓся многага. У ЗША пасля дзесяцi гадоѓ завяршылася грамадзянская вайна цалкам абяскровiѓшы абодва бакi. Аѓстрыя наадварот узмацнiлася. Аѓстрыйцы частку земляѓ прысвоiлi на Балканах у прыватнасцi Боснiю i Герцагавiну. Да гэтага аѓстрыйцы заваявалi Сардынскае каралеѓства. Потым у 1967 годзе пачалася вайна з Прусiяй. Яна доѓжылася сем гадоѓ i скончылася з амаль вынiкам.
  Расiя ѓ 1971 годзе канчаткова заваявала Канстанцiнопаль. Якраз прусакi i аѓстрыйцы адзiн аднаго выматалi. А Брытанiя зусiм не такая моцная, каб ваяваць з Расiяй.
  Так аб'ядналiся арабскiя землi... Аляксандр Другi быѓ паспяховым гасударам, але ѓ 1882 годзе з iм адбыѓся няшчасны выпадак i ѓсё змянiлася. Аляксандр Трэцi нават правёѓ рэформы ѓ Праваслаѓi, дазволiѓшы рускiм мець чатыры жонкi. Акрамя таго ѓ Праваслаѓi быѓ адменены калядны пост. Аляксандр Трэцi правiлаѓ крыху даѓжэй, чым у рэальнай гiсторыi, але таксама прыйшоѓ да канца ѓ 1896 годзе.
  Але ѓсё ж паспеѓ падабраць свайму сыну Мiкалаю Другому iншую жонку. Так што справы ѓ Расii пайшлi пры новым гасудары лепей. Расiя ѓвайшла ѓ Кiтай. I выйграла вайну з Японiяй. Так у Расii была ѓжо флот у Iндыйскiм акiяне, i Мiжземным моры, i самураi сутыкнулiся з каласальнай сiлай.
  Японiя з трэскам прайграла Расii вайну. Аддала Курыльскую граду i Тайвань. Была аснова Жэлтарасiя з экспансiяй у Кiтаi... Царская iмперыя дасягнула каласальнай свiтанку i магутнасцi. Яна складалася з Iран, амаль увесь Блiзкi Усход, палову Кiтая, Турцыю, Румынiю, Аляску, i нават Егiпет.
  Нi адна краiна не была роѓна Расii па тэрыторыi i насельнiцтву. Таму вайна 1914 г. супраць Аѓстрыi працягнулася ѓсяго паѓгода i скончылася перамогай царскай iмперыi.
  Мiкалай Другi аказаѓся ѓвогуле вельмi паспяховым царом. Вайна з Прусiяй 1918 гады таксама хуткая i пераможная. Расiя выйшла да Альп i Рэйну. Увайшла ѓ Лiвiю, i заваявала Эфiопiю. Рух па Афрыцы вельмi паспяховы. Працягнулася i экспансiя ѓ Кiтай. У дваццатыя гады завяршылася падпарадкаванне Кiтая. А ѓ першай палове трыццатых гадоѓ Расея заняла i Iндыю. Брытанiя не змагла ѓтрымаць за сабой гэтую калонiю.
  Цар Мiкалай Другi кiраваѓ да 1937 года i аказаѓся вельмi вялiкiм царом. Яго царства стала верхам дабрабыту Расii.
  А на пасад узышоѓ сын Аляксей другi. На гэты раз цалкам здаровы мужчына, дык мацi ѓ яго была iншая.
  Расiя працягвала экспансiю ѓ Афрыцы. У 1941 годзе ѓспыхнула вайна памiж Францыяй, Брытанiяй, Бельгiяй, Галандыяй, Японiяй супраць Расii.
  Цэлая каалiцыя выступiла супраць Рускага мядзведзя. Адна расейскiя танкi на той момант былi лепшымi ѓ свеце. Асаблiва "Мiкалай" - 3 i "Аляксандр"-5. Так што супернiк уцягнуѓся во не ѓ свае санi.
  Баi закiпелi кровапралiтныя. Французскiя i ангельскiя танкi саступалi савецкiм i ѓ бранi, i ва ѓзбраеннi, i хадавых якасцях. Акрамя таго ѓ царскай Расii былi яшчэ i верталёты, i рэактыѓная авiяцыя. Якая разбурала саюзнiкаѓ у паветры.
  У першы месяц баёѓ царскае войска захапiла - Бельгiю i Галандыю. I падышла да Парыжа. Так што ворагу
  аказалася моташна. I прыжмурылi яго капiтальна. Немцы ваявалi ѓжо ѓ складзе Расiйскай iмперыi. Так дэманстравалася воля i ѓлады. У канцы жнiѓня Расея канчаткова заваявала Францыю. А да канца сорак першага года i Афрыку, i Iндакiтай. Заставалася толькi не занятай сама Брытанiя i яе Дамiнiёны.
  Але ѓ 1942 годзе войскi царскай Расii пакарылi i Канаду, i Аѓстралiю. А ѓ лiпенi быѓ ажыццёѓлены i захоп метраполii. Так упала апошняя апора каалiцыi. Наступiѓ часовы свет.
  Але ... У 1947 годзе Расiя заняла i Iспанiю i Партугалiю - скарыстаѓшыся хвалявання як падставай для навядзення парадку. А ѓ 1950 году ѓ выглядзе пагрозы стварэння паѓночнай часткай ЗША ядзернай зброi, пачалася вайна з Амерыкай. Доѓжылася яна ѓсяго два месяцы, скончылася акупацыяй паѓночных штатаѓ. Праз некаторы час царская армiя ѓзяла пад кантроль i паѓднёвыя штаты. А ѓ 1957 годзе была заваявана i Мексiка. А ѓ 1960 годзе "добраахвотна" ѓ склад Расii ѓвайшла i Скандынавiя.
  Магчыма Аляксей другi, таксама вялiкi цар мог i ѓвесь свет заваяваць. Але ѓ 1967 годзе ва ѓзрасцi шасцiдзесяцi трох гадоѓ разбiла ѓ самалёт. I на пасад узышоѓ яго сын Уладзiмiр Трэцi. Гэта цар, вырашыѓ проста - адна планета - адна iмперыя. I царскае войска ѓзяла i захапiла ѓсе астатнiя краiны да 1974 году ѓсталяваѓшы адзiную iмперыю. Так царская Расiя завяршыла збiранне зямель. Уладзiмiр Трэцi нарадзiѓся
  у 1937 годзе якраз калi памёр Мiкалай Другi. Праправiѓ да 2004 года, але таксама пацярпеѓ катастрофу ѓ вынiку палёту. I ѓспадкаваѓ трон яго сын Георгiй першы. Расея ѓжо вяла ва ѓсю касмiчную экспансiю.
  Яшчэ ѓ 1951 годзе паляцеѓ першы чалавек у космас. А ѓ 1959 касманаѓты селi на Месяц. У 1970 годзе зляталi на Марс. У 1973 годзе на Венеру. У 1979 на Меркурый. У 1981 годзе на адзiн са спадарожнiкаѓ Юпiтэра. У 1994 годзе на самую далёкую планету Плутон. А ѓ 2018 годзе пачаѓся першы ѓ гiсторыi свету i касманаѓтыкi палёт чалавека за межы сонечнай сiстэмы.
  Для гэтага выбралi чатырох дзяѓчат. Яны былi ѓнiкальныя тым што не старэлi. I ваявалi яшчэ ѓ першую сусветную вайну. Калi такi лiчыць бiтву пры
  Мiкалае Першым з цэлай каалiцыяй заходнiх дзяржаѓ.
  Дзяѓчынкi ѓвесь час хадзiлi басанож i ѓ бiкiнi. Такiя класныя i цудоѓныя красунi.
  Вось яны iмчацца на зоркалёце. Тузаюць сваiмi голымi ножкамi i цвiркалi:
  - А гэтае паветра незямное! Мы будзем разам з Сатанай!
  Наташка першая з дзяѓчынкай заѓважыла, круцячы босымi пальчыкамi ножак бумеранг:
  - Як усё ж добра, што Мiкалай Першы даѓ па мазгах англiчанам i французам!
  Зоя хiхiкнула i заѓважыла:
  - Вызначана гэта так!
  Рудая прыгажуня Анжалiка хiхiкнуѓшы, дасцiпна заѓважыла:
  - А бо ѓ Расii да гэтага часу дзейнiчае прыгоннае права!
  Святлана хiхiкнула i паказаѓшы язычок, адказала:
  - Ды гэтага нiхто не адмяняѓ!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны закруцiлi босымi, загарэлымi ножкамi. Бо менавiта яны змаглi здзейснiць немагчымае - i пераламаць ход Крымскага канфлiкту. У вынiку чаго Расiя дабiлася класных перамог.
  А дзяѓчынкi сябе паказалi вельмi нават класна. Пышная чацвёрка, а вось яшчэ i патрэбен iм брамнiк.
  Наташа дасцiпна заѓважыла:
  - Баязлiвец не гуляе ѓ хакей! Але хакей прасуе баязлiѓца!
  Зоя з хiхiканнем заѓважыла:
  - А хiба гэта смешна? На тое i ѓсмiхнуцца грэшна!
  Агнезарная Анжалiка заѓважыла:
  - А грэшнiкi былi заѓсёды, былi сёння i будуць заѓтра!
  Святлана з гэтым ахвотна пагадзiлася:
  - Грэх не вынiшчыць!
  Пасля чаго ѓсе чатыры дзяѓчыны як пляснуць босымi ножкамi. I ад iх круглых пятачак вылятаюць iскры.
  Наогул, вядома ж сумнавата вось так, ляцець у бязмежную касмiчную бездань. Але ёсць камп'ютарныя гульнi. Яны адцягваюць прыгажунь.
  Дзяѓчынкам вядома ж пацешна. Колькi, напрыклад, у iх рознай можа быць зброi?
  Наташка скаля зубкi, якiя зiхацяць ярчэй жэмчугу, заѓважыла:
  - У Расii мноства ёсць моцных герояѓ i гераiнь!
  Зоя страсянула залацiстымi кучарамi i пiскнула:
  - Натуральная бландынка, у яе прамая спiнка!
  I зубкамi ды так возьме i блiсне. Дзяѓчына вядома ж асобы з металу. Прычым хоць i жоѓтага, але вельмi моцнага. У iх поѓна д'ябальскай абаяннi.
  Анжалiка хiхiкнула i прашыпела:
  - Ну-ка прызнайцеся красунi - у топе пазбавiцца валасоѓ?
  Святлана агрэсiѓна выскалiѓшыся, выдала:
  - Я люблю пiратаѓ!
  Наташка агрэсiѓна вякнула:
  - А я рушу пяткай у нос!
  Зоя хiхiкнула, перавярнулася на бок i выдала:
  - Я i ты адна кампанiя!
  Анжалiкi выскалiѓшы зубы, i скалануѓшы раскошнымi сцёгнамi, якiя не страцiлi пругкасць за пару стагоддзяѓ, выдала:
  - Ты i я адна кампанiя!
  Святлана выскалiѓшы пысу, пацвердзiла:
  - У кожнай мора абаяння!
  I ѓсе чатыры дзяѓчыны зараз прашыпелi:
  - Супермэны!
  Наташка агрэсiѓна пагульваючы мышкамi, вякнула:
  - Воiны мы Мiкалая... Крушым наплывы арды!
  Зоя хiхiкнула буркнула:
  - Фюрара я разарву!
  Анжалiка падморгваючы, i круцячы корпусам падвыла:
  - Iх разарвуць каты!
  Святлана выскалiлiся i заѓважыла, ужо без усялякай гуллiвасцi:
  - Дынастыя Раманавых гэта вечная дынастыя. Яна прывяла Расiю да сусветнага панавання! А хутка i да сусветнага прывядзе!
  Наташа хiхiкнула i прапiшчала:
  - Хтосьцi, хтосьцi нас пакараѓ! Дай нам, дай нам у рукi мячы! Супраць, супраць новай чумы!
  I дзяѓчынка як падскочыць i возьме пракруцiць ѓдарную круцёлку круцячы голенькiм ножкай.
  Зоя падскокваючы, заѓважыла:
  - Мiр, вашаму дому! Толькi без атамнай бомбы!
  Анжалiка захоплена адказала:
  - Калi мы адзiныя - мы непераможныя!
  Святлана з радасцю гэта сведчыла:
  - Мiр адзiн! I век адзiн!
  I пагуляла сваiмi цяглiцамi прэса. Дзяѓчынка i сапраѓды таго ѓзроѓню, што дадзена. I калi сваёй босай ножкай, нiбы капытом дзюбне... То будзе адчуванне нiбы дубiнай ударылi.
  Наташа з уздыхам заѓважыла:
  - Ды былi хлопцы ѓ наш час, не тое што цяперашняе племя...
  Зоя абурылася:
  - Кожны век па-свойму добры. I ѓ дваццаць першым не менш прыгод, чым дзевятнаццатым. Вось будзем мы ѓдзельнiчаць у зорных войнах. I пакажам свой самы вышэйшы клас!
  Анжалiка ахвотнае такое пацвердзiла:
  - Дзiкабразы нас не адолеюць! Мы ѓвогуле дзеѓкi-супер!
  Святлана падскочыла, падскочыла, пракруцiѓшы ѓ палёце круцёлку знiшчэння i прабуркавала:
  - Нас спынiць немагчыма! Таму што мы - банда!
  I дзяѓчына-прыгажуня ѓзяла i паказала мову. А ён у яе доѓгi нiбы бiзун. Наогул тут дамы самага выдатнага ѓзроѓню.
  Наташа ѓзяла i як вякне з дзiкiм ашалелам:
  - Будучыня належыць нам!
  I ваяѓнiцы возьмуць i падскочаць вышэй, i круцейшы! Яны наогул, клас абаяння смяротнай пагрозы.
  Зоя гэтая дзяѓчына з залатымi валасамi, пявучым тонам заѓважыла:
  - У Расii ёсць трусы, але не... - Тут у залатавалосай прыгажунi не нарадзiлася падыходнага афарызму. Ды i наогул мазгi неяк узялi i атупелi. Вось добра мець шмат грошай.
  Анжалiка спытала дзяѓчынак:
  - А што лепш мець шмат грошай, цi шмат розуму?
  Наташа лагiчна заѓважыла:
  - У адрозненнi ад розуму, грошай занадта шмат не бывае! А наогул дзяѓчыны можа праспяваем?
  Святлана хiхiкнула i заѓважыла:
  - Цi варта дзяѓчатам, песнi спяваць? Не адцiсне вуха мне мядзведзь?
  Наташа хiхiкнула i праспявала:
  - Мядзведзi! Мядзведзi! Вакол адны мядзведзi!
  I блiсне сваiм такiм блiскучымi, i вельмi нават вострымi зубкамi. Ды дзяѓчынкi бываюць рознымi, але гэта чацвёрка - проста супер! I чаго яна толькi не ѓмее!
  I не толькi на полi лаянцы, але яшчэ i любоѓным фронце. Такiя дзеѓкi, толькi вялiкую радасць прыносяць.
  Зоя ѓзяла i прачырыкала:
  - А я хлопчыкам кахаю, я iх разам збяру... I машынай "Мэрсэдэсам", на забой iх павяду!
  Анжалiка хiхiкнула i выдала:
  - А потым у Караганду!
  Святлана раѓнула:
  - Вядома!
  Дзяѓчаты разрагаталiся. Яны былi такiя мажорныя, i цудоѓныя. У iх тысяча чарцей, i дзесяць тысяч чартовак! Вось гэта прыгажунi - вышэйшы клас!
  Наташа выскалiѓшы зубкi, узяла i вымавiла:
  - Чорны пояс па караце, мой парадкавы нумар на мове!
  I падмiргнула прыгажуня. Сама сабе зрабiла бiцэпс. Ваяѓнiца яна ѓвогуле вышэйшай катэгорыi, калi браць квалiфiкацыю бокса. I настроена на барацьбу.
  Наташка ѓспомнiла як яна ваявала з мядзведзем. Люты звер спрабаваѓ яе разарваць. Але ваяѓнiца вельмi спрытна адскоквала. I не давала сябе схапiць, цi абрынуць лапу з кiпцюрамi. Наносiла сваiмi босымi ножкамi ѓдары па жываце. Звер хрыпеѓ сабе i роѓ. Атрымлiваѓ пашкоджаннi, i пускаѓ з пашчы кроѓ. А потым узяѓ сабе i здох!
  Наташка нават праспявала:
  - Ой мядзведзь, мядзведзь, не ламай мяне! Сяду на каня i галаву знясу!
  Смешна вядома ж мець справу з падобнай дзеѓкай! Гэта нават не цырк, а iдэальны дызайн!
  Ляцiць сабе чацвёрка да Альфа-Цэнтаѓра i з тлушчу шалее. Падскоквае сабе, выкручваецца корпусам i станам.
  Дзяѓчына не занадта весела. Колькi год так iмчацца? Толькi жыцця не якi старэе ведзьмаѓ можа хапiць для такога вось палёту. А ведзьмы i сапраѓды практычныя несмяротныя. Так што бярыце з дзяѓчат прыклад i пакланяйцеся Богу Роду Усемагутнаму!
  
  САМАХОДКА Е - 10.
  Гiтлер як хiтры лiс загадаѓ зрабiць САУ маленькую, танную, малапрыкметную, i простую ѓ вытворчасцi. I падключыѓ да гэтай справы найлепшых канструктараѓ Трэцяга Рэйха. I так нарадзiѓся першапачатковы варыянт Е-10. Машына атрымалася з вельмi нiзкiм сiлуэтам 1,2 метра, i пры вазе 10 тон. Лабавая браня ѓсяго шэсцьдзесят мiлiметраѓ, але пад вельмi вялiкiм кутом рацыянальнага нахiлу. I трыццаць мiлiметраѓ борта, разам з каткамi.
  Дзякуючы вялiкаму куту нахiлу i малой прыкметнасцi, вельмi практычная машынка з двума чальцамi павозкi размешчанымi лежучы. Простая ѓ вытворчасцi. Вельмi спрытная, манеѓраная, танная, на яе трэба зусiм няшмат металу. Гармата пры гэтым калiбра ѓ 75-мiлiметраѓ, 48 ЭЛ. Гэта значыць у Т-4 у мадэрнiзаваным варыянце. Дзякуючы вялiкаму куту нахiлу цэментаванай бранi, снарады савецкiх гармат сыходзяць i рыкашэт.
  Хуткасць пры рухавiку ѓ 400 конскiх сiл да васьмiдзесяцi кiламетраѓ у гадзiну. Разгортваецца хутка. Малапрыкметная, лёгка маскiруецца. I хадавыя якасцi уключаючы праходнасць - цудоѓныя. Што для Расii вельмi важна.
  Выдатная самаходка... Але да лiпеня сорак трэцяга года не паспела на фронт, i Гiтлер адклаѓ наступ i аперацыю "Цытадэль". Чырвоная армiя сама перайшла ѓ наступленне ѓ жнiѓнi. Як высветлiлася фашысты добра ѓмацавалiся. Але для немцаѓ усё роѓна сiтуацыя цяжкая. Саюзнiкi высадзiлiся ѓ Сiцылii, а ѓ Iталii здарыѓся ваенны пераварот з арыштам Мусалiнi.
  Немцы змаглi больш за два месяцы да сярэдзiны кастрычнiка ѓтрымлiваць арлоѓскi выступ, але ѓсё роѓна зламалiся. Арол быѓ вызвалены. Лепш у немцаѓ было на поѓднi. Там мацнейшыя войскi Майнтшэйна. Але ѓсё роѓна Белгарад пасля разлютаваных штурмаѓ упаѓ да 7 лiстапада 1943 года. Але страты савецкiх войскаѓ аказалiся такiмi вялiкiмi, што прыйшлося зрабiць паѓзу да студзеня. Немцы панеслi меншыя страты. I змаглi ѓзмацнiць абарону пад Ленiнградам.
  Галоѓнае новая самаходка пайшла ѓ серыю i паказала сябе эфектыѓнай у абароне. Студзеньскае наступленне савецкiх войскаѓ на поѓднi, пад Ленiнградам, а затым i ѓ цэнтры не ѓвянчалася поспехам. Зiма сорак трэцяга, сорак чацвёртага года - першая ѓ якой фрыцы не пацярпелi разгрому, i ѓтрымалi фронт.
  Праѓда ѓ Iталii працягвалася наступ саюзнiкаѓ, коштам вялiкiх страт якiя ѓзялi Неапаль.
  У красавiку сорак чацвёртага года савецкiя войскi распачалi новы наступ на поѓднi. У немцаѓ жа з'явiлася САУ Е-15. Машына цяжэйшая шаснаццаць тон. Затое з лабавой браняй у 82-мiлiметра, бартавы ѓ 52-мiлiметра, гарматай "Пантэры" 75-мiлiметраѓ, 70 ЭЛ, i рухавiком у 550 конскiх сiл.
  Больш за магутная i лепш абароненая САУ, паказала сябе вельмi эфектыѓнай.
  У СССР з'явiлiся IС-2 i Т-34-85. Машыны небяспечныя i моцныя. У Трэцiм Рэйху некалькi знiзiѓся выпуск танкаѓ, але ѓзрос лёгкiх самаходак.
  САУ Е-15 суцэль уладкоѓвала вайскоѓцаѓ. Простая ѓ вытворчасцi, лёгкая, i разам з тым добра абароненая. Т-34-85 не магла прабiць яе ѓ лоб, а IС-2 толькi з невялiкай дыстанцыi з вялiкай верагоднасцю рыкашэту. Гармата ж Е-15 добра прабiвала практычна ѓсе танк антыгiтлераѓскай каалiцыi.
  Можа, акрамя толькi найноѓшых "Чэрчыляѓ". Але супраць iх распрацоѓвалася САУ Е-25 з 88-мiлiметровай гарматай у 71ЭЛ. Наогул перавагi самаходак над танкамi вiдавочныя. Меншая вага, нiжэй сiлуэт, не так прыкметныя, высокiя хуткасцi, манеѓранасць i прастата ѓ вытворчасцi.
  Чырвоная армiя не дабiлася поспехаѓ, i не змагла ѓзяць Харкаѓ. Ды i IС-2 быѓ яшчэ недасканалым, а Т-34-85 аказалася занадта мала. Адбiлася i тое, што немцы гатовыя да адбiцця атакi. На поѓднi ѓ iх асноѓныя сiлы.
  Горш для савецкiх лётчыкаѓ аказаѓся i ТА-152. Гэты самалёт быѓ эвалюцыяй Фоке-Вульф. З яшчэ большай хуткасцю i магутным узбраеннем, i разам з тым выдатнымi лётнымi характарыстыкамi.
  А вось МЕ-262 не зусiм сябе апраѓдваѓ. Занадта дарагi, не вельмi надзейны, i нядосыць манеѓраны, хай i хуткасны.
  Улетку сорак чацвёртага года, саюзнiкi высадзiлiся ѓ Нармандыi. А Чырвоная Армiя стала наступаць у цэнтры.
  З-за пралiкаѓ нямецкага камандавання, амерыканцы i ангельцы змаглi дабiцца iстотных поспехаѓ. Але летнi наступ савецкiх войскаѓ аказалася адлюстравана. У цэнтры ѓ немцаѓ шмат войскаѓ i магутная абарона. Ды разведка Вермахта змагла выявiць падрыхтоѓку да ѓдару.
  Чырвоная армiя магла толькi ѓклiнавацца i была спынена нямецкiмi самаходкамi.
  Саюзнiкi таксама неслi вялiкiя страты. Прасоѓвалiся па Францыi вельмi марудна. Нямецкiя самаходкi пераѓзыходзiлi англiйскiя i амерыканскiя машыны, i з-за малой велiчынi не надта ѓразлiвыя для авiяцыi саюзнiкаѓ.
  Акрамя таго ТАЯ-152 паказаѓ сябе выдатным шматмэтавым самалётам: i знiшчальнiкам, i штурмавiком, i франтавым бамбавiком. У яго была маса добрых якасцяѓ. I перавага на заходняй авiяцыяй.
  Яшчэ больш пагоршыла для антыгiтлераѓскай каалiцыi раней, чым у рэальнай гiсторыi з'яѓленне ХЕ-162. Машыны куды прасцейшы, лёгкай, таннай у вытворчасцi, манеѓранай i надзейнай, чым МЕ-262.
  Такi знiшчальнiк стаѓ хутка становiцца праблемай для Захаду.
  Тым не менш саюзнiкi змаглi вызвалiць Парыж, i заняць большую частку Францыi, але заплацiѓшы за гэта куды большую цану. I страты немцаѓ аказалiся нашмат меншымi, у тым лiку i палоннымi.
  Нiводнага катла на захадзе не ѓдалося стварыць.
  Чырвоная армiя спрабавала наступаць у жнiѓнi на поѓднi. Дзякуючы надзвычай шчыльнасцi агню, савецкiя войскi прарвалi дзве першыя лiнii абароны, але былi спынены на самай моцнай трэцяй. I зноѓ адбiлiся шматлiкiя i эфектыѓныя нямецкiя самаходкi.
  Е-25 падобная на сваiх папярэднiц, толькi з большай тоѓстай бранёй, i магутнай гарматай, i рухавiком у 700 конскiх сiл. Па абароне машына супастаѓная з Тыграм-2, але амаль у тры разу лягчэй. I ѓзбраенне падобнае.
  Так што "Тыгр"-2 нават у серыю не пайшоѓ, бо маральна састарэѓ. Танк "Тыгр", быѓ зняты з вытворчасцi. "Пантэры" i Т-4 выпускалiся на мiнiмуме. Серыя "Е" станавiлася пануючай.
  Новай распрацоѓкай стала Е-50 з больш магутнай абаронай, асаблiва бартоѓ i з гарматай у 105-мiлiметраѓ, i Е-75 САУ з 128-мiлiметровай гарматай, хутчэй нават як машына прарыву. I Е-100 з 175-мiлiметровай, мабыць для разбурэння небранiраваных мэт.
  Савецкiя войскi без поспеху наступалi на поѓднi. Так i не ѓзялi Харкаѓ. Толькi ѓ студзенi ѓжо сорак пятага года, дзюбнулi ѓ цэнтры. Але i тут не дабiлiся поспехаѓ.
  Немцы ѓ канцы снежня распачалi наступ супраць саюзнiкаѓ у Францыi. Iм удалося ѓтварыць два буйныя катлы, i захапiць нямала трафеяѓ i палонных.
  У студзенi немцы нават прарвалiся да Парыжа. Але iх адцягнула наступленне рускiх войскаѓ у цэнтры i пад Ленiнградам. Аднак фашысты ѓтрымалi фронт на ѓсходзе.
  У сакавiку зноѓ ударылi па саюзнiках, i адсеклi Парыж ад астатнiх сiл ЗША i Брытанii. У красавiку савецкiя войскi атакавалi ѓ цэнтры. Але не змаглi прарваць абарону. Прасунулiся кiламетраѓ на дзесяць. У траѓнi беспаспяхова атакавалi пад Ленiнградам.
  Наступiла лета сорак пятага года. Фашысты пасля аблогi, змаглi ѓзяць ладна разбурыѓшы Парыж.
  Сталiн спрабаваѓ наступаць у цэнтры i на поѓднi. Толькi ѓ жнiѓнi савецкiя войскi змаглi нарэшце выцiснуць фрыцаѓ з Таманскага паѓвострава. Але высадка дэсанта ѓ Керчы правалiлася.
  Увосень паспрабавалi наступаць i саюзнiкi. Але не дабiлiся поспеху. Угразлi сабе ѓ абароне...
  Новы амерыканскi танк "Першынг" аказаѓся толькi крыху лепшым за "Шэрман". А ѓ ангельцаѓ i зусiм пакуль заставаѓся толькi слабаватае ѓзбраенне "Чэрчыль". Толькi "Тарцiла", стала чымсьцi новенькiм, але занадта ѓжо цяжкiм i марудлiвым.
  А ѓ немцаѓ нарэшце з'явiѓся ѓдалы танк "Е"-50, якi спалучаѓ усе перавагi самаходак дадзенай серыi, i быѓ з круцiльнай вежай.
  Машына фрыцаѓ аказалася па-за канкурэнцыяй.
  I не надта дарагая ѓ вытворчасцi.
  Баi паказалi - што саюзнiк адстаюць i ѓ паветры. ХЕ - 162 не меѓ сабе роѓных. Новы МЕ-262 мадыфiкацыi Х паказаѓ сваю бясспрэчную перавагу ѓ паветры.
  Саюзнiкi атрымалi па рагах ... Узiмку Трэцi Рэйх пачаѓ вялiкi наступ у Францыi. А Сталiн тым часам прапанаваѓ перамовы з фашыстамi.
  У Гiтлера хапiла розуму на час перамоваѓ заключыць перамiр'е i вызвалiць сiл.
  Так што лупанула па саюзнiках - так што мала не падалося. Адных толькi палонных захапiлi больш за два мiльёны чалавек. I поѓны разгром. Спачатку ѓ Францыi, а потым у сакавiку i Iталii.
  А ѓ траѓнi 1946 гады, фашысты разграмiлi ангельцаѓ на Мальце, i ѓзялi нарэшце Гiбралтар.
  Да гэтага часу прэзiдэнтам ЗША быѓ Трумэн, а ѓ Брытанii Чэрчыля хапiѓ цяжкi iнсульт. Змена ѓлады паѓплывала на настроi. Новы кабiнет прапанаваѓ - мiр з Германiяй, цi хаця б перамiр'е.
  Рузвельт падтрымаѓ падобную iдэю.
  Тым больш амерыканцам пакуль не ѓдалося стварыць атамную бомбу - занадта ѓжо гэта складана.
  Фюрэр Германii пагадзiѓся на перамiр'е. Але запатрабаваѓ вярнуць Iталii i Лiвiю. Усё ж тамака вялiкiя запасы нафты. Плюс яшчэ i аднаѓленне гандлю.
  ЗША i Брытанiя з гэтым пагадзiлiся. А немцы 1 верасня 1946 года пачалi наступленне супраць СССР. Што, вядома ж, смелы i небяспечны ход.
  Чырвоная была гатова, i займала магутную лiнiю абароны. Немцы першапачатковым змаглi рушыць наперад на поѓднi, але не ѓперлiся ѓ раку Дон. Пасля чаго Чырвоная армiя iх спынiла. Зiма прайшла ѓ разлютаваных баях. Нiхто не атрымаѓ перавагi.
  У траѓнi 1947 гады немцы распачалi наступ на Маскву. У iх было шмат танкаѓ i рэактыѓная авiяцыя. I нават з'явiлiся дыскалёты, непаражальныя для стралковай зброi.
  Але Чырвоная армiя ваявала вельмi ѓпарта.
  За два месяцы баёѓ немцы прасунулiся ѓ цэнтры кiламетраѓ на сто i панеслi вельмi вялiкiя страты. I вымушаны былi спынiцца.
  У вераснi быѓ зроблены фашыстам штурм Ленiнграда. Ён доѓжыѓся больш за месяц i быѓ адбiты.
  Зiмой ужо Чырвоная армiя наступала, але прасунулася ѓ цэнтры, на дваццаць-трыццаць кiламетраѓ.
  Вось ужо i 1948 год... У СССР новыя танкi IС-7 i Т-54, i немцы сваё ѓзбраенне ѓдасканальваюць. У войска прызываюць i дзяцей i старых.
  Немцы выкарыстоѓваюць вялiкую колькасць замежных дывiзiй.
  Спроба наступлення аказалася для фашыстаѓ няѓдала. I ѓ цэнтры, i на поѓначы i на поѓднi з адбiлi. Але i Чырвоная армiя не змагла прасунуцца.
  Наступiѓ i 1949 год... Абмен ударамi. На поѓднi мяжа па Доне, у цэнтры крыху на захад ад Вязьмы.
  I нiякiх асаблiвых поспехаѓ нi ѓ кога. Максiмум дзесяць пятнаццаць кiламетраѓ змен.
  У СССР з'явiѓся МiГ-15, у Трэцяга Рэйху МЕ-362 i ХЕ-262, I МЕ-2010 з крыламi зменлiвай стрэлападобнасцi.
  Плюс i больш дасканалыя i хуткiя дыскалёты.
  Вось i 1950 год... Зноѓ катавалi чырвоныя наступаць, потым немцы, потым зноѓ чырвоныя. А лiнiя нерухомая...
  Потым i 1951 год. Таксама не занадта тое салодка. Абмены ѓдарамi, абаронамi. Пераходамi... У немцаѓ газатурбiнныя рухавiкi i больш дасканалыя гарматы.
  Вось i 1951 год... Штурм Ленiнграда, абмен ударамi... Маларухомая лiнiя фронту.
  Далей 1952 год... Немцы ѓжо амаль не наступаюць. Iмкнуцца цiснуць з паветра больш дасканалым Ю-467, i МЕ-462, Чырвоная армiя некалькi разоѓ iрванулася. Лiнiя фронту маларухомая.
  I нарэшце 1953 год... Памiрае Сталiн. Але вайна працягваецца... Немцы спрабуюць наступаць у цэнтры. Паколькi пасля арышту Берыi ѓзнiкла сумятня, фашысты ѓзялi Вязьму i Ржэѓ.
  Але ѓсё роѓна былi спыненыя. Кiраѓнiком ДКА стаѓ Малянкоѓ. Сiтуацыя ѓскладнiлася.
  Вось i 1954 год... У ЗША новы прэзiдэнт Эйзенхаѓэр i ѓсё ж створана атамная бомба... Фармальна з Германiяй доѓжыцца перамiр'е. У Брытанii ва ѓладзе зноѓ кансерватары.
  Немцы зноѓ спрабуюць наступаць. У iх з'явiѓся пiрамiдальны танк. Больш дасканалы i лепш абаронены. Але ѓсё роѓна рушаць наперад удалося толькi на трыццаць-сорак кiламетраѓ. Немцы ѓгразлi i выдыхлiся...
  Малянкоѓ прапанаваѓ на ѓвазе надзвычайнага знясiлення бакоѓ перамiр'е.
  Гiтлер упарта адмовiѓся.
  Вось i бяжыць 1955 год... У ЗША ѓ серыйнай вытворчасцi атамная бомба i распрацоѓваецца вадародная.
  Трэцi Рэйх i з СССР знясiлены да мяжы. Але Гiтлер вельмi ѓпарты. Не жадае нiяк мiру. I абстаноѓка напружаная.
  I вось на дзень нараджэння фюрара 20 красавiка, пачаѓся нарэшце ѓжо якi па лiку штурм Ленiнграда.
  Немцы разлiчваюць на перамогу...
  I дзяѓчаты нямецкага экiпажа на новым дасканалым танку АГ-50. Машына двухмесная i ѓ ёй Герда i Шарлота.
  Дзяѓчаты насвiстваюць сабе песеньку:
  - Мы простыя прускiя дзяѓчынкi, будзем ехаць у танк па Маскве!
  I падмiргваюць сабе прыгажунi. Яны проста ѓвасабленне прыгажосцi i эратызму.
  Герда страляе па савецкай гарматы i шчабеча:
  - Наш танк наогул непераможны!
  I скалiць зубкi. На самой справе танк вельмi нават нядрэнны. Усяго пяцьдзесят пяць тон вагой. А браня з усiх бакоѓ у 250-мiлiметраѓ пад вялiкiмi кутамi нахiлу. I рухавiк у 1800 конскiх сiл газатурбiнны. I гармата 105-мiлiметраѓ высокага цiску. Вядома машына лепей, чым Т-54.
  Шарлота агнязарная красуня заѓважае:
  - У свеце ёсць тое што бывае толькi ѓ дарослым кiно!
  I паказала язычок...
  Абедзве дзяѓчыны, вядома ж, цара ѓ галаве маюць. Дзе яны толькi не бiлiся. I ѓ якiх месцах не ваявалi...
  Ваяѓнiцы самай вышэйшай, суперкласа.
  I абедзве прыгажунi бегалi па пустынi басанож i iм гэта падабалася. I шлюхамi быць таксама не западло. Яны любiлi мужчын. Бо сэкс жанчын амалоджвае гэты факт.
  Прыгажунi ѓжо гадоѓ маюць нямала. А ѓсё такiя ж стройныя, фiгурыстыя, прыгожыя, сэксуальныя. I ѓ iх папросту дзiкi пажар, i чад вайны. Не дзяѓчыну, а грымучыя змеi.
  I босыя прыгажунi з вечнай юнацкасцю, i ѓ адных толькi трусiках. А колькi ѓ iх невымоѓнай прыгажосцi?
  Герда стрэлiла, перавярнула савецкую гармату i прачырыкала:
  - Рускi вальс! Хутка ѓвойдзем у крыкам у Маскву!
  Шарлота прабуркавала:
  - Сталiн мёртвы! Хутка яму скiвiцу знясу!
  I абедзве прыгажунi засмяялiся.
  Герда пальнула, i збiла дакладным стрэлам Т-54. Адарвала вежу i праскулiла з аскалам пантэры:
  - Вось гэта будзе наш ураджай!
  Шарлота раскроiла савецкую СУ-100 i прачырыкала:
  - I з крыкам банзай!
  Герда зноѓ дзюбанула па савецкай самаходцы i вякнула:
  - Эх гэта будзе танец да ранiцы!
  Шарлота агрэсiѓна пацвердзiла:
  - Прарвемся опера!
  I абедзве дзяѓчыны дадалi хуткасцi.
  Герда са смяшком уставiла, для пачатку расколаѓ танк Т-54 на аскепкi:
  - Мы не вартыя жалю казюлькi, усiх сумнем прамакашку!
  Шарлота ѓсклiкнула:
  - Банзай!
  
  Дзяѓчынкi Супраць моджахедаѓ
  Вось напрыклад такая гiсторыя... Не здарылася тэракту 11 верасня i Расея ѓлезла ѓ вайну з талiбамi. Вядома, фанатыкi змагаюцца да канца. I амаль увесь свет дапамагае Талiбан у барацьбе з Расiяй. Вайна ѓжо цягнецца некалькi гадоѓ. Вось надыходзiць 2008 год.
  Народ Расii расчараваны ѓ рэжыме Пуцiна i абiрае прэзiдэнтам Зюганава. Час пераламаць ход баявых дзеянняѓ. Што могуць прапанаваць камунiсты?
  Чатыры прыгожыя дзяѓчаты адправiлiся ѓ Афганiстан. I яны i сапраѓды асаблiвыя дзяѓчынкi. Увесь час бегаюць басанож, i апранутыя толькi ѓ мiнi-бiкiнi. Але iх нi куля, i снарад не бяруць. Амаль аголеная плоць непаражальная.
  Такi вось атрымаѓся суперспецназ. I такiя прыгожыя дзяѓчыны.
  Бягуць сабе i нiшчаць маджахедаѓ...
  Наташка страляе з аѓтамата. Кiдае босай нагой гранату i актыѓна цвiркае:
  - Саюз...
  Зоя лупiць са зброi, кiдае босымi пальчыкамi дыск, вiскоча:
  - Непарушны.
  Аѓгусцiна запускае бумеранг босымi пальчыкамi ножак i шчабеча:
  - Рэспублiк...
  Святлана падскоквае, i паддае каленкай мiну i шыпiць:
  - Вольных!
  Наташа пiша са зброi. Робiць сальта з пераваротам, i вякае:
  - Згуртавала...
  Зоя кiдае голай нагой гранату i шчабеча:
  - Не...
  Аѓгустына паддае босай пяткай прэзент смерцi. Раскройвае маджахедаѓ i вякае:
  - Грубая...
  Святлана падкiдвае голай каленкай нешта забойнае i працягвае:
  - Сiла...
  Наташа дала чаргу, зрэзала душманаѓ i прасiпела:
  - Не....
  Зоя лупанула наѓскос чаргой. Прашыла пецярых супернiкаѓ, бульнула:
  - Страх!
  Аѓгустына паддала голай пяткай гасцiнец анiгiляцыi. I прашыпела з апломбам:
  - А...
  Святлана лупанула з размаху забойным пасланнем смерцi. I прашыпела:
  - Добрая...
  Наташа дала чаргу. Выкасiла дзясятак бандытаѓ i шыкнула:
  - Людзей...
  Зоя грымнула смерцю. Кiнула босымi пальчыкамi ножак гранату, i прачырыкала:
  - Асвечаных...
  Аѓгустына стрэльнула. I ѓдарыла галавой, вякнула:
  - А...
  Святлана цвiкнула чымсьцi смяротным i булькнула:
  - Воля...
  Наташа грымнула пякельным полымем. I выбiла групу бандытаѓ, шыкнула:
  - Святло...
  Зоя як паддасць блiскучым i забойным:
  - Розум!
  Аѓгусцiна дала чаргу з расплаѓленага свiнцу. Прайшлася па маджахедах, цвыркнуѓшы:
  - I...
  Святлана босай пяткай падкiнула гранату, i выдала:
  - Смеласць...
  Наташа стрэльнула, раскалашмацiла кучу духаѓ, i вякнула:
  - У...
  Зоя як стрэльне... Як пралье выскаленыя кулi. I пасля чаго прашыпiць:
  - Марах!
  Аѓгустына зноѓ паласнула. Кiнула босай ножкай такую забойчую гранату, што маджахеды, ва ѓсе бакi разляцелiся. Пасля чаго прыгожая дзяѓчына з рудымi валасамi, прачырыкала:
  - Слаѓся...
  Святлана дала чаргу. Вякнула з апломбам:
  - Айчына...
  Наташа пальнула з базукi. I агрэсiѓна выдала:
  - Наша...
  Зоя ѓзяла i голай пяткай паддала гранату, прашыпеѓшы:
  - Вольнае...
  Аѓгусцiна дала чаргу. Пастрачыла, i выдала з пякельным шумавiнням:
  - Дружбы...
  Святлана ѓрэзала, стрэльнуѓшы i раѓнула:
  - Народаѓ...
  Наташа босымi пальчыкамi запусцiла гранату i правiшчала:
  - Апора...
  Зоя дзюбнула чаргой i буркнула:
  - На...
  Аѓгустына таксама стрэльнула. Прашыпела з дзiкай злосцю:
  - Век...
  Святлана цвiкнула чаргой, i пiскнула:
  - Сiла...
  Наташа пальнула i пробулькала:
  - Законная...
  Зоя разанула чаргой, i прамычэла з дзiкай лютасцю::
  - Воля...
  Аѓгустына пасадзiла смяротным i пiскнула:
  - Народная..
  Святлана стрэлiла i паддрукавала маджахеда ѓдарам босай нагi:
  - Бо...
  Наташа зноѓ стрэлiла ... Размалявала пара дзясяткаѓ фрыцаѓ, i прапiшчала:
  - За ....
  Зоя дала чаргу. Размалявала непрыяцеляѓ, i булькнула:
  - Адзiнства....
  Аѓгустына разанула смяротным аскалам, прашыпеѓшы:
  - Просты....
  Святлана дала чаргу. Выкасiла баевiкоѓ, i бразнула:
  - Чалавек!
  Чацвёрка iшла разбурала банду. Падалi i падалi забiтыя бандыты. Некаторых дзяѓчаты трывiяльна разарвалi. А каму i адарвалi галаву. А многiм узялi адкруцiлi шыi. Прашылi жываты, разбiлi грудзi i косцi. I дзяѓчынкi сваiмi босымi, хупавымi ножкамi падкiдвалi галовы.
  Наташка з лютасцю зароѓ:
  - Рускiя вiцязi - птушкi свабоды - б'юцца за новы парадак! У сонечнае святло асуджаюць народы - б'юцца агнём i мячом!
  Пасля чаго зноѓ шпурнула гранату, якая праляцела, i расквасiла дзясятак баевiкоѓ.
  Дзяѓчаты, гэты баявы квартэт - былi на белым, гарачым канi!
  
  Танкавая дуэль
  На палiгоне супрацьстаянне двух танкаѓ - эпохi альтэрнатыѓнай вайны. Гэта калi Вялiкая Айчынная моцна зацягнулася. Адбылося гэта таму, што Роммель здолеѓ угаварыць Гiтлера эвакуiраваць нямецкiя i iтальянскiя войскi з Афрыкi. Зразумела што ѓтрымаць Афрыку ва ѓмовах панавання ангельцаѓ i амерыканцаѓ у моры немагчыма. I фюрар аказаѓся ѓ АI больш рацыянальным палiтыкам.
  Немцы i iтальянцы сышлi з Афрыкi захаваѓшы больш сiл. I аперацыя па высадцы саюзнiкаѓ у Сiцылii пачалася раней. Што прывяло да двух наступстваѓ. Немцы сабралi больш войскаѓ i змаглi ѓсё ж адбiць наступленне ѓ Сiцылii. I адначасова аперацыя "Цытадэль" на Курскай дузе, зноѓ была адкладзеная. Але тут ужо ня вытрымаѓ Сталiн. I 15 лiпеня 1943 года пачаѓся наступ.
  Аднак у абароне нямецкiя "Пантэры", "Тыгры", "Фердынанды", апынулiся нашмат мацней, чым у наступе. I нямецкiя войскi менш панеслi страт у абароне, чым штурмуючы савецкiя ѓмацаваннi. У вынiку савецкiя войскi сутыкнулiся з вельмi моцным супрацьдзеяннем. На поѓднi дзе быѓ Майнштэйн Чырвоная армiя наогул не змагла прасунуцца. На поѓначы, дзе немцы аказалiся крыху слабейшымi, савецкiя войскi рухалi па адным па два кiламетры ѓ дзень. I баi зацягнулiся да глыбокай восенi, дакладней да канца лiстапада. Удалося толькi зрэзаць Арлоѓскi выступ.
  Савецкiя войскi панеслi такiя вялiкiя страты, што змаглi зноѓ наступаць толькi ѓ лютым. Але да гэтага часу i фашысты ѓзмацнiлiся. Асаблiва танкамi i авiяцыяй.
  Фрыцам удалося адбiць наступленне савецкiх войскаѓ у цэнтры, на поѓднi i пад Ленiнградам.
  Вайна стала набываць зацяжны i пазiцыйны характар. У сваю чаргу Гiтлер спрабаваѓ зрабiць стаѓку на цуда-зброю i бераг салдат. Наступалi фашысты, вельмi рэдка, i толькi тамака дзе былi ѓпэѓненыя што змогуць пазбегнуць вялiкiх страт.
  Сталiн таксама спрабаваѓ не надта шмат губляць. Але ѓсё роѓна бiтвы кiпелi кровапралiтныя. Часцей наступала Чырвоная армiя.
  Вайна ѓсё цягнулася i цягнулася. Саюзнiкi ѓ сорак чацвёртым годзе не рызыкнулi на высадку ѓ Нармандыi i зноѓ спрабавалi захапiць Сiцылiю. Але беспаспяхова. Тамака iх ужо чакалi. I адбiлi нацiск з вялiкiмi стратамi.
  Потым улетку спрабавала наступаць Чырвоная армiя ѓ цэнтры. I таксама ѓгразла ѓ цяжкiх баях.
  Нiчога не атрымалася... Немцы моцныя i маюць шмат танкаѓ. У сорак пятым годзе Рузвельт памёр, i Трумэн заключыѓ перамiр'е з Гiтлерам. Брытанiя далучылася да гэтай дамовы.
  Пакiнулi Расii i Трэцi Рэйх малацiць адзiн аднаго. Сталiн i Гiтлер былi гатовы пайсцi да канца. Iшоѓ абмен ударамi. I вось сорак восьмы год. Ужо сем гадоѓ Вялiкай Айчыннай вайны абмiнула. А немцы i рускiя ѓсё яшчэ малоцяць адзiн аднаго.
  I вось зараз адбываецца паядынак двух лепшых танкаѓ Трэцяга Рэйха i Расii.
  З боку немцаѓ Е-75 У з боку рускiх IС-7. Такiя вось машыны. I экiпажы складаюцца з байцоѓ. У дадзеным выпадку дзяѓчын.
  Пяць дзяѓчынак у нямецкiм танк, i пяць у савецкiм.
  Абедзве машыны вельмi моцныя. Нямецкi танк Е-75 У, вельмi сур'ёзна абаронены. Лабавая браня корпуса 240-мм пад нахiлам. Бартоѓ у 120-мiлiметраѓ, але плюс яшчэ i экран у 90-мiлiметраѓ i таго 210-мiлiметраѓ корпуса. Вежа абаронена ѓ 252-мiлiметра лоб, 210-мiлiметраѓ борта. Гармата ѓ немца мадэрнiзаваная 128-мiлiметраѓ 70 ЭЛ. З пачатковай хуткасцю снарада ѓ 1000 метраѓ за секунду. Вага машыны ѓ восемдзесят пяць тон, браня нахiльная.
  Савецкi IС-7 некалькi лягчэйшы ѓ шэсцьдзесят восем тон. Гармата 130-мiлiметраѓ у 60 ЭЛ. Крыху саступае ѓ пачатковай хуткасцi снарада 900 метраѓ за секунду. Але крыху больш калiбр. Лабавая браня вежы ѓ 210 мiлiметраѓ, але пад вялiкiм нахiлам. Барты ѓ танка абаронены некалькi менш, чым у немца. Лабавая браня блiзкая па ѓзроѓнi, меншая таѓшчыня кампенсуецца вялiкiм рацыянальным нахiлам бранi.
  Гармата нямецкая ѓсё ж мае перавагу ѓ бранябойнасцi. Хуткастрэльнасць прыкладна аднолькавая.
  Хадавыя якасцi ѓ IС-7 крыху лепш нямецкага. У таго рухавiк у 1200 конскiх сiл пры большай на семнаццаць тон вазе, у савецкага 1080 конскiх сiл. Абедзве машыны даволi прысадзiстыя i кампактныя. У абодвух самая сучасная оптыка i сувязь.
  Немец крыху ѓсё ж пераѓзыходзiць пры баданнi, мацней у бартах, але горш у манеѓранасцi i лiшнiя шаснаццаць тон вагi.
  Але ѓсё роѓна гiтлераѓскi танк досыць добры i з сучасна кампанавальнай схемай класiчнага тыпу. А не проста якi падрос Тыгр-2 як было ѓ самых першых мадэлях. Яго прылада бранябойней, а барты абаронены лепш. Мабыць i якасць нямецкага снарада з уранавым стрыжнем мацней савецкага.
  Так што вырашыць майстэрства экiпажаѓ. У дадзеным выпадку з абодвух бакоѓ адны дзяѓчыны. I дзяѓчаты прыгожыя, у адным толькi бiкiнi.
  Iс-7 набiрае хуткасць. У баi на дыстанцыi ѓ немца будзе перавага. I лепш зблiзiцца. Прабiць у лоб фрыца нялёгка. Савецкая машына таксама ѓразлiвая.
  Алёнка камандзiр танкавай экiпажа захоплена прамаѓляе:
  - Слава нашай Радзiме i Сталiну!
  Анюта гэтая дзяѓчына са светлымi валасамi, агрэсiѓна пацвердзiла:
  - Мы ѓсiх у дзярмо сатрэм пад песню гэтую!
  Марыя з аскалам жамчужных зубок прапанавала:
  - На зблiжэнне варта iсцi куды больш актыѓна!
  Рудая Аѓгустына, скаля зубкi прахрыпела:
  - I ѓ горнай вышынi, i зорнай цiшынi, у начной вадзе i лютым агнi, i лютым i лютым агнi!
  Магутная Маруся тупаючы босымi ножкамi, усклiкнула:
  - I трэба подзвiг здзейснiць!
  Нямецкi танк таксама не слабенькi экiпаж.
  Тут Герда, Шарлота, Крысцiна, Магда, Альбiна. Пяць услаѓленых дзяѓчын. I таксама босыя i ѓ бiкiнi. I таксама прайшлi агонь, ваду i медныя трубы.
  Герда выкарыстоѓвае ва ѓпраѓленнi джойсцiк, што вельмi зручна. Нямецкi ѓсё ж камфортней савецкай, i мабыць прыцэл лепей у гiтлераѓскай машыны будзе. Хаця i савецкi нядрэнны. Нямецкая гармата за кошт большай пачатковай хуткасцi снарада i уранавага стрыжня здольная прабiваць з большай дыстанцыi.
  Герда зрэшты не зусiм задаволеная танкам. Лоб корпуса ѓ яго добры, сорак пяць градусам нахiл i 240 мiлiметраѓ. Не прабiць савецкай гармате i ва ѓпор. Але вось лоб вежы хоць таѓсцейшы, але не такi нахiлены. Савецкая машына большы вугал нахiлу мае. I значыць у рыкашэт верагоднасць па больш.
  Шарлота прыцэльваючы ствалом, заѓважыла:
  - Рускiя будуць спрабаваць зблiзiцца, каб пазбавiць нас перавагi больш бранябойнай прылады... Можа, лепш спынiмся i пачакаем iх.
  Крысцiна гэта дзяѓчына з залацiста-меднымi валасамi пагадзiлася:
  - Вядома! Давайце iх будзем чакаць нiбы тыгр у засадзе!
  Магда мядовая бландынка запярэчыла:
  - Яны гэтага i чакаюць! Лепш самiм пайсцi ѓ блiзкi бой. У нас перавага ѓ бартавой абароне!
  Альбiна запярэчыла:
  - Бартавая абарона Е-75 дастатковая для таго каб трымаць снарады савецкiх Т-54, але супраць такой гарматы слабаватая. Няма сэнсу зблiжацца!
  Герда загадала:
  - Матор не глушыць, але чакаць супернiка стоячы на месцы. У нас дарэчы гiдрастабiлiзатар ёсць, а ѓ рускiх няма.
  Магда заѓважыла:
  - Тым больш у нас пераваг пры зблiжэннi i манеѓраным баi.
  Герда жорстка адказала:
  - Загад мой просты! Стаяць не глушачы рухавiка. I пальнуць па супернiку з вялiкай дыстанцыi. Тут вакол поле. Мы бачым непрыяцеля нiбы на далонi!
  Альбiна з гэтым пагадзiлася:
  - Не падпусцiм непрыяцеля да сябе! Улепiм!
  Герда пацвердзiла тупаючы босай пяткай па метале:
  - Даѓбанем! I разнясём супернiка!
  Ваяѓнiцы аказалiся настроеныя вельмi па баявым. Шарлота прыцэлiла, яна стрэлак моцны. Савецкая машына рухалася амаль на максiмальнай хуткасцi. Вежа даволi вялiкая, але нiзкая. Патрапiць не кожны можа з вялiкай адлегласцi. Але гармата ѓ немцаѓ дакладная, з высокай кучнасцю. I снарад вельмi шчыльны. Уран ёсць уран.
  Шарлота звярнулася ѓ малiтве да нямецкай версii Усявышняга Бога i стрэлiла. Снарад апiсаѓшы дугу, дзюбнуѓ прама ѓ вежу... Адлегласць яшчэ было значнай, i сышоѓ прэзент у рыкашэт. Але савецкiя дзяѓчыны адчулi ѓзварушэнне. Самае галоѓнае супернiк апынуѓся вельмi вялiкiм прафесiяналам, раз з пяцi кiламетраѓ прымудрыѓся патрапiць у якая рухаецца мэту. Так што паядынак чакаѓся вельмi напружаным.
  Але i савецкiя дзяѓчынкi не гэтак простыя. Вось узялi i таксама пальнулi. Пасля чаго прачырыкалi:
  - Бi без промаху, па врагу. Не шкадуй дарэмна пораху!
  I сапраѓды патрапiла, проста па нямецкай, нахiленай бранi вежы. Снарад зноѓ пайшоѓ у рыкашэт. Ды таѓшчыня вежы цэлых 252-мiлiметра, не прабiць папросту.
  Але i немак страсянула.
  Герда люта вымавiла:
  - Нас надзiмаюць, мы надзiмаем, як гэта часта не супадае! I выпусцiла маланкi з вачэй.
  Савецкi танк iшоѓ на зблiжэнне. Усё ж бой на дыстанцыi даваѓ нямецкаму монстру перавагу.
  Алёнка прачырыкала:
  - Усё немагчымае магчыма ѓ нашым свеце... Iдзiце чэрцi асцярожна на чатыры!
  Марыя злосна заѓважыла:
  - Мы рызыкуем галавой. У нас зблiзку могуць патрапiць.
  Магутная Матрона, гэтая дзяѓчына-кiроѓца прасiпела:
  - А я буду пахадзiць па вострым вуглу. Верагоднасць рыкашэту вырасце!
  Анюта прачырыкала:
  У цяжкi час нас акрылiѓ,
  Зрабiѓшы волю мацней сталi...
  Ад чумы выбавiѓ свет -
  Дарагi таварышы Сталiн!
  Рудая Аѓгусцiна падхапiла:
  - У шматлiкiх выявах мераѓ,
  У сусвеце бясконцай...
  Шлях нам верны ты адкрыѓ,
  Указаѓшы яго навечна!
  I ѓсе пяць дзяѓчат хiхiкнулi. Пасля чаго працягнулi зблiжэнне. Магда зноѓ нацiснула на кнопку паслаѓшы важкi снарад. I зноѓ патрапiла. Аднак прэзент анiгiляцыi толькi слiзгануѓ па бранi. I сышоѓ у рыкашэт.
  Алёнка прачырыкала:
  - Створаныя светы, а мы не дзецi Сатаны!
  Марыя прапанавала:
  - Снарадаѓ у нас хопiць. Можа i я пальну!
  Алёнка ахвотна пацвердзiла:
  - Давай паспрабуй!
  Дзяѓчына з залатымi валасамi, уперлася голымi пятачкамi ѓ браню. Плаѓна нацiснула на кнопку. I снарад вагой каля трыццацi тон накiраваѓся да нямецкай машыны. I сапраѓды трапiѓ у лоб. Ды так што iскры з вачэй пасыпалiся.
  Аѓгустына пралепятала:
  - Вось гэта снарад! Усiм снарадам снарад!
  Пасля чаго рудая без лiшнiх цырымонiй паказала мову. Яна адчувала сябе на нябесным верацяне.
  Магда зноѓ лупанула. Усадзiла вельмi трапна. I снарад лiтаральна апiсаѓ дугу, уразiѓшы супернiка на гэты раз у корпус. У IС-7 некалькi слабейшая абарона верхняй часткi iлба - усяго ѓ 150-мiлiметраѓ i пад нахiлам у 65 градусаѓ. Нават саступае аналагiчнай бранi "Тыгра"-2 у якога яна пад вялiкiм ухiлам.
  Калi Матрона не тузанула савецкi танк у бок, то яму дрэнна было б.
  Алёнка злосна адзначыла:
  - У нас усёткi вiдавочная недапрацоѓка ѓ бранi. Эх як бы я хацела, рушыць канструктарам пяткай па яйках!
  Аѓгустына прашыпела:
  - Гэта вырадак зарослы шчацiннем,
  Душыць вугры на маршчынiстай скуры...
  Гэта фашыст, кат i скацiна,
  Ану дайце яму па мордзе!
  Алёнка хiхiкнуѓшы, праспявала:
  - Твой голас на ваѓка зусiм не падобны! Ты голасам тонкiм фальшыва спяваеш!
  I як возьме i пакажа ружовую мову!
  Дзяѓчаты тут увогуле такога ѓзроѓню, што могуць i горы згарнуць!
  Алёнка з дзiкiм запала праспявала:
  - Люта рвуцца ѓ бiтву спартоѓцы,
  Кожны ѓ перамогу, верыць горача!
  Аѓгустына запальна праспявала:
  - А мне любое мора, мора па калена! А мне любыя горы па плячо!
  Марыя ѓзяла i тупнула босымi ножкамi па бранi i заѓважыла:
  - Я адчуваю, што i ѓ тым танку ваююць дзяѓчыны! Такiя ж прыгожыя i ѓ адным бiкiнi як i мы!
  Аѓгустына ѓ адказ прашыпела:
  - Ну i што з гэтага?
  Марыя з ахвотай прапанавала:
  - Давайце разыдземся па мiрным!
  Рудая д'ябал усклiкнула:
  - Як па мiрным? З фашыстамi?!
  Алёнкi з усмешкай заѓважыла:
  - А мне таксама шкада нямецкiх дзяѓчынак. Нядобра з iх здзекавацца! Таму я прапаную... Заключыць перамiр'е!
  Аѓгустына хiхiкнула i адказала:
  - А яны не пагодзяцца!
  Алёнка спытала ѓ Марыi:
  - Ты можаш патрапiць iм прама ѓ ствол?
  Дзяѓчына з залатымi валасамi адказала:
  - Пастараюся, хоць гэта вельмi складана.
  Герда ѓ гэты момант спытала ѓ Магды, таксама ваяѓнiцы з залатым валасамi:
  - Ты рэальна можаш вывесцi са строю iх гармату?
  Магда ѓпэѓнена вымавiла:
  - Патрапiць па ствале? Калi вышэйшыя сiлы дапамогуць, дык цалкам!
  Герда сцiснула кулакi i раѓнула:
  - Страляй!
  Абодва танка пальнула адначасова. Снарады апiсаѓшы дугi, дагадзiлi прама па рулях. I як iрване. I метал возьме i пырсне ѓ самыя розныя бакi.
  Герда i Алёнка адначасова ѓсклiкнулi:
  - Ну ѓсё! Хопiць вайне!
  
  Лужкоѓ - пераемнiк Ельцына!
  У свеце шмат ёсць розных праблем. Адна з iх гэта тое, што занадта шмат залежыць ад выпадковасцi. Вось такiм аказаѓся сьвет у якiм, прызначэньне Пуцiна пераемнiкам Ельцына не адбылося. Замест яго Ельцын зрабiѓ мабыць самы лагiчны ход - прапанаваѓшы мэра Масквы Лужкова. Дадзеная кандыдатура ѓвогуле з усiх пунктаѓ гледжання добрая. I новы пераемнiк даѓно мае сувязi з алiгархамi, папулярны ѓ народзе, мае падтрымку сярод левых, дастаткова ѓзроставай каб задаволiць славалюбiвых - Лужкоѓ не назаѓжды. I ѓ той жа час плоць i ад плоцi чалавек блiзкi да Ельцына сям'i.
  На самай справе Ельцын паглядзеѓшы дасье Пуцiна, рашуча абверг:
  - Гэты кухар занадта ѓжо цiхi, каб быць тыранам, i занадта вялiкi чэкiст - каб кiраваць як дэмакрат! Ды i ѓвогуле, сам ён як чалавек не святы. З Сабчаком у карупцыi засвяцiѓся. Я ѓ яго таленты не веру!
  I пераемнiкам стаѓ мэр Лужкоѓ.
  Што ж... Таксама асоба вартая. У думе ѓвогуле сцвярджэнне прайшло без барацьбы. Мэр заявiѓ што навядзе парадак на Каѓказе, i паднiме эканомiку Расii.
  I як высветлiлася, што гэта не пустыя абяцаннi. На Каѓказе iшла вайна прыкладна як пры Пуцiне. Большасьць дагестанцаѓ не пайшла за чачэнцамi. Ваенным таксама асаблiва не перашкаджалi. Вайна праходзiла адносна паспяхова.
  Праѓда Лужкоѓ усё ж такi пайшоѓ на перамовы з Масхадавым. I той пагадзiѓся на сяброѓства Чачэнii ѓ Расеi. I баявыя дзеяннi скончылiся нават раней, чым у рэальнай гiсторыi.
  Потым пачаѓся эканамiчны ѓздым. Нават больш бурны, чым пры Пуцiне. Прэм'ерам стаѓ малады мiльярдэр Дзерыбаска. Лужкоѓ праводзiѓ актыѓную палiтыку на знешняй арэне, але прытрымлiваѓся сяброѓства з ЗША. Нават накiраваѓ расейскi кантынгент супраць Садама Хусэйна. I дапамог зрынуць дыктатара. Завошта атрымаѓ сваю дзель у распрацоѓцы Iрака.
  Партызанскай вайны нават удалося пазбегнуць на гэта тэрыторыi. А Садама Хусэйна злавiлi нашмат хутчэй.
  Лужкоѓ кiраваѓ восем гадоѓ... Дамогся нават больш значных поспехаѓ у эканомiцы, чым Пуцiн, i не пасварыѓся з Захадам. Мала таго Расея пайшла ѓ НАТА i СГА, завяршыѓшы перыяд канфрантацыi. А потым прэзiдэнтам стаѓ Дзерыбаска. Камунiстаѓ пасля гэтага сталi зацiскаць куды больш актыѓна. Пачаѓся ленiнапад. Зносiлiся помнiкi правадырам i былым рэвалюцыянерам. Дзерыбаска нават аб'явiѓ дэсталiнiзацыю. Што выклiкала пэѓны супрацiѓ у грамадстве. А Ленiна ѓ 2011 годзе вынеслi з маѓзалея i пахавалi, без усялякiх ушанаванняѓ i адпявання.
  Кiраванне мiльярдэра-прэзiдэнта станавiлася ѓсё больш цвёрдым. Алiгарх нумар адзiн змянiѓ на рэферэндуме канстытуцыю, i адмянiѓ абмежавальнiк у два прэзiдэнцкiя тэрмiны запар. Забаранiѓ КПРФ i шэраг левых арганiзацый. Увёѓ стотысячны бар'ер сябраѓ для рэгiстрацыi партый.
  Далей былi i iншыя крокi. У прыватнасцi забарона на аборты, абмежаванне супрацьзачаткавых сродкаѓ. Больш актыѓна стала праводзiцца i царкоѓная палiтыка. У прыватнасцi свяшчэннiкi запоѓнiлi ѓсе экраны. I быѓ нават уведзены скандальны падатак у пяць працэнтаѓ на ѓсiх, хто не вызнае Праваслаѓе.
  Мала таго, iшло абмежаванне iншых рэлiгiй. Наогул забаранiлi многiя арганiзацыi: Сведкаѓ Iеговы, Адвентыстаѓ Сёмага дня, Баптыстаѓ, Пяцiдзесятнiкаѓ i iншых. Жорстка прыцiснулi i Iслам. Што спарадзiла супрацiѓленне фундаменталiстаѓ.
  У самiм Праваслаѓi на загад прэзыдэнта адбылiся некаторыя зьмены. У прыватнасьцi адмянiлi пасады. Усё ж сапраѓды пост адпужваѓ ад Праваслаѓя многiх людзей, i пераважная большасьць яго не выконвала. Ды i не замiналi пасты, таѓсцець святарам i прыхаджанам. Так што адмянiлi. Каб зрабiць праваслаѓе лягчэйшым.
  У святары пачалi дапускаць жанчын. Акрамя таго, змянiлiся i вонкавыя формы. Папоѓ сталi галiць i стрыгчы, расы зрабiлiся белымi i зручнейшымi. Пашырэла колькасць святых. Прычым, кананiзаваць стала хутчэй i прасцей.
  У святыя былi зроблены: Аляксандр Сувораѓ, Нахiмаѓ, Брусiлаѓ, Аляксандр Другi, Аляксандр Трэцi, i многiя iншыя. У асноѓным цары i воiны. Уключна зразумела i Пятра Першага i Iвана Грознага.
  Сярод святых аказаѓся i Мiхайла Ламаносаѓ i Мендзялееѓ - таксама навукоѓцы высокага ѓзроѓню.
  А чаму б iх не зрабiць сьвятымi? Карацей кажучы каноны пашырылiся. Расейская Праваслаѓная царква стала больш самастойнай ад астатнiх. Мала таго з'явiлася вучэнне: што Андрэй Першазваны атрымаѓ перавагу над апосталам Пятром першаапостальскай пераемнасцi, бо Пётр адрокся тройчы ад Хрыста.
  Карацей кажучы, дзяржава стала больш тэакратычнай, але ѓ той жа час i раскаванай. Пачаѓ адраджацца дух манархii. I сёе-тое ад цароѓ. У прыватнасцi легалiзавалася прастытуцыя. Была яна нават узаконена i прастытуткi плацiлi падатак у дзяржаѓную казну, сацстрах i атрымлiвалi права на пенсiю.
  А чаму б i не? Пры цары такое было i насельнiцтва Расii хутка павялiчвалася! Цi так ужо быѓ дрэнны цар-бацюхна.
  IГIЛ расiйскiя i амерыканскiя войскi задушылi ѓ зародку i хутка. Усё астатняе ѓжо не так важна. У Кiеве не бушаваѓ майдан, так ва ѓладзе такiм чынам было празаходняе ѓрад. I Крым не далучалi. Камунiстаѓ загналi ѓ падполле. I яны ладзiлi акцыi пратэсту.
  ЛДПР была кiшэннай апазiцыяй. Кiруючай каалiцыяй была арганiзацыя: Айчына - уся Расiя. Быѓ яшчэ СПС. Таксама празаходнiя лiбералы. "Яблык" з парламента выцiснулi - за свавольства. Iншыя партыi сямi працэнтны бар'ер не бралi. Так што асаблiва нiчога не мянялася. Прэзiдэнт быѓ падобны да цара лiберала i антыкамунiста. У знешняй палiтыцы - празаходнi курс. Кiтай не занадта развiѓся, бо паднябесную iмперыю ѓзялi ѓ цвёрдае абарачэнне. Запатрабавалi палiтычных рэформ.
  Выбары прэзiдэнта Расii, праходзiлi суцэль прадказальна.
  Дзерыбаска перамог у 2008 годзе набраѓшы больш за семдзесят працэнтаѓ. У 2012 узяѓшы семдзесят тры працэнты. У 2016 семдзесят адзiн працэнт, пры чатырох канкурэнтах. Фармальна быццам бы выбары альтэрнатыѓныя, але фiльтры адбору дастаткова жорсткiя.
  Праѓда алiгарх-прэзiдэнт не стаѓ сабе маляваць непрыстойныя дзевяноста дзевяць працэнтаѓ з хвосцiкам, i за тое дзякуй.
  Жырыноѓскi ѓдзельнiчаѓ ва ѓсiх выбарах з 1991 года, калi ён быѓ самым маладым кандыдатам. У 2016 годзе стаѓ самым старым. Эканомiка Расii развiвалася хуткiмi тэмпамi. Праблемы былi толькi ѓ канцы 2008 i пачатку 2009 гады, але iх хутка выправiлi. Потым ужо доѓгi час эканомiка Расii не ведала крызiсаѓ. Хiба што крыху знiзiлiся цэны на нафту. Але затое развiлiся высокiя тэхналогii.
  Аднак Дзерыбаска хоць яшчэ быѓ дастаткова маладым заявiѓ, што ѓ 2020 годзе на чацвёрты тэрмiн не пойдзем, каб не ствараць прэтэндэнта незмяняльнасцi ѓладаѓ. I што трэба, каб прэзiдэнт абнаѓляѓся. Хаця зрэшты Дзерыбаска перайшоѓ на пасаду прэм'ера, а прэзiдэнтам стаѓ Андрэй Навальны. Вось такiя бываюць у свеце цуды!
  
  
  
  
  КАНАН - Хлопчык з БУДУЧЫНЯ!
  Адзiн чалавек вельмi хацеѓ вярнуцца ѓ сваё дзяцiнства. I наогул жудасна баяѓся старасцi i смерцi. Яму надзвычай жадалася пазбегнуць завяданнi i старэннi, то ад чаго пакутуюць iншыя людзi. I ён актыѓна шукаѓ у тым лiку i Iнтэрнеце, хто дапаможа яму стаць зноѓ юнаком.
  I вось знайшоѓ ... Адна дзiва экстрасэнс дала аб'яву - вярнуць юнацтва рэальна!
  Мужчына гадоѓ пад пяцьдзесят вядома з радасцю дзяѓбнуѓ. Вельмi ѓжо вялiкая спакуса. Узяѓ з сабой прыстойна грошай i адправiѓся да дадзенай мегеры.
  Масква горад вялiкi i ѓ ёй усё можна знайсцi.
  I вось прыехаѓ ён, i апынуѓся каля будынку. Там i здымала пакойчык варажбiтка. Сам будынак бiзнес-цэнтр. I ѓсё па навуковым. I жанчына якая яго сустрэла, таксама была тая яшчэ штучка. На цыганку не падобная. Але i не руская. Нiбы iндыянка, асмуглая скурай, але валасы не чорныя, а светла-карычневыя. Прыгожая, быццам бы маладая. Але адчувае, што ёй ужо шмат гадоѓ.
  Хай нават на твары нi адзiнай маршчынкi, нi сетачкi, нi плямкi... Але ѓсё роѓна такое адчуваннi што даме з бездакорнай постаццю ѓжо за сорак. Хоць яна i мускулiстая, i не вiдаць слядоѓ узросту. А зубкi калi ѓсмiхаецца такiя белыя i вельмi буйныя.
  Павел Iванавiч нават падумаѓ, што яны ѓ яе ѓстаѓныя. Але не, хутчэй за ѓсё сапраѓдныя. Наогул, гэтая мадам нечым нагадвала шоѓ-зорку. Накшталт варажбiткi з фiльмаѓ.
  Жанчына запрасiла сесцi i прыемным галаском спытала:
  - Ты я бачу вельмi хочаш зноѓ стаць юнаком?
  Павел Iванавiч паводле кiѓнуѓ:
  - Так! I вельмi!
  Жанчына хiхiкнула i адказала:
  - Але за ѓсё ты разумееш у нашым свеце трэба плацiць!
  Павел трасянуѓ лысеючай голай i прасiпеѓ:
  - Я гатовы! За цаной не пастаю!
  I дастаѓ з кiшэнi пачак стодоларавых купюр.
  Варажбiтка пагардлiва фыркнула:
  - Калi б мне патрэбны былi грошы, я б папрасiла сто мiльёнаѓ даляраѓ у якога-небудзь састарэлага мiльярдэра. I ён бы дзеля вечнай маладосцi не адмовiѓ... Няма мне патрэбны не проста грошы!
  Павел здзiѓлена спытаѓ:
  - А што?
  Варажбiтка пацiснула плячыма i адказала:
  - Узамен на вяртанне маладосцi ты станеш маiм слугой, цi нават рабом! - Жанчына выскалiлiся i дадала. - Цi гатовы ты дзеля юнацтва стаць нявольнiкам?
  Павел з нясмелай надзеяй спытаѓ:
  - А юнацтва будзе вечнае?
  Варажбiтка актыѓна кiѓнула галавой:
  - Магчыма!
  Павел Iванавiч хруснуѓ пальцамi i ѓрачыста сказаѓ:
  - Была не была! Адказ мой ясны, на ѓсё згодзен!
  Варажбiтка шырока ѓсмiхнулася i заѓважыла:
  - Ну добра... У цябе ёсць вышэйшая адукацыя?
  Мужчына кiѓнуѓ:
  - Так! Канечне!
  Экстрасэнс заявiла:
  - Ну i дзiѓна! Мне патрэбен чалавек з iнтэлектам. А цела... Цела я сама зраблю, якое мне трэба!
  Павел Iванавiч нясмела заѓважыѓ:
  - Але спадзяюся я не стану вырадкам?
  Варажбiтка ѓ адказ адмоѓна матнула галавой:
  - Вядома ж не! Мне патрэбен вырадак! Наадварот ты будзеш здаровым, сiмпатычным i моцным!
  Павел Iванавiч узрадавана ѓсклiкнуѓ:
  - Я на гэта гатовы!
  Варажбiтка кiѓнула i адказала:
  - Зараз я табе дам распiску, такога зместу. Я Павел Iванавiч Рабчанка, раблюся рабом спадарынi Кветачка, да таго часу, пакуль яна не вызвалiць мяне ад службы. Клянуся да гэтага моманту выконваць беспярэчнае ѓсе яе распараджэннi! Узамен атрымлiваючы вечнае юнацтва! I ты падпiшашся крывёй.
  Пасля я дам, табе юнае i моцнае цела! I ты будзеш пасля гэтага вечна маладым!
  Павел Iванавiч адказаѓ з усмешкай:
  - Ну, што ж? Здзелка ёсць здзелка! Служба рана цi позна скончыцца, а маладосць застанецца!
  Варажбiтка злосна заѓважыла:
  - Але ты будзеш маiм слугой! I калi паспрабуеш не паслухацца, то патрапiш проста ѓ пекла! А пакуль, давай я памагу табе праткнуць палец.
  Было крыху балюча. Павел Iванавiч аглядаѓ пакой варажбiткi. Белыя фарбаваныя сцены. Некалькi манiтораѓ. Маса рознага роду датчыкаѓ. Нiбы гэта лабараторыя, а не цэнтр варажбiткi.
  Нават недарэчна неяк падпiсваць гэтую паперку. Цi наѓрад крывавы подпiс якi-небудзь суд палiчыць сапраѓдным. Але... Нешта кажа яму, што гэта не блеф i не розыгрыш.
  Мужчына так-сяк вывеѓ свой подпiс, у выглядзе загагулiны. Пасля чаго прабурчаѓ:
  - Я сваё падпiсаѓ! Цяпер слова за вамi!
  Варажбiтка хiхiкнула i заѓважыла:
  - Ну, што сказаць! Ну, што сказаць... Уладкованыя так людзi! Жадаюць ведаць, жадаюць ведаць! Жадаюць ведаць што будзе!
  I тут жа перад мужчынам узнiк вялiкi манiтор. Па iм было вiдаць, што iдзе нейкi мультык. Варажбiтка ѓхмыльнулася i спытала:
  - Цi глядзеѓ японскi мультсерыял - Конан - хлопчык з будучынi ?
  Мужчына пацiснуѓ плячыма i адказаѓ:
  - Здаецца, так... Там такi быѓ хлапчук, накшталт бы вельмi моцны!
  Варажбiтка паводле кiѓнула:
  - Угу! Вось я табе i ѓсялю ѓ яго цела!
  Мужчына здзiѓлена свiснуѓ:
  - У цела мульцяшкi?
  Варажбiтка ѓпэѓнена пацвердзiла:
  - Вось менавiта! А чаго ты хацеѓ?
  Мужчына разгублена пробулькал:
  - Але ён зусiм дзiця!
  Варажбiтка хiхiкнула:
  - Але ѓ яго затое сiлы больш, чым у дзясятка дарослых. Ды i ён спрытны, моцны целам, яго вельмi цяжка забiць i пашкодзiць!
  Павел Iванавiч разгублена прамармытаѓ:
  - I што я назаѓжды застануся дзiцем, цi вырасту?
  Варажбiтка выскала зубы i адказала:
  - Вядома назаѓжды застанешся такiм, хлопчыкам гадоѓ адзiнаццацi з д'ябальскай сiлай.
  Перахапiѓшы незадаволены погляд мужчына дадала.
  - Ну гэта поплатак за неѓмiручасць i самае галоѓнае... Паколькi гэта анiмэ японскае, а японцы вельмi кахаюць мультыкi хентай, то ѓ цябе будзе мужчынская добрая якасць недзiцячых памераѓ. У боiм становiшчы сантыметраѓ 25, што i для дарослага нямала. Так што... Самае галоѓнае ты можаш рабiць i без шкоды для сябе i свайго лiбiда.
  Павел Iванавiч разгублена заѓважыѓ:
  - Але цi шмат жанчын захоча спаць з дзецюком?
  Варажбiтка ѓ адказ яхiдна вякнула:
  - А з табой жанчыны дык вось не жадаюць спаць! Дык цi вялiкая будзе страта? А калi ты ѓ вечнасцi зможаш разбагацець або стаць iмператарам, то дзяѓчаты будуць хадзiць табунамi па цябе незалежна ад таго падобны ты на хлопчыка цi не.
  Мужчына пару секунд павагаѓшыся, рашуча вымавiѓ:
  - Добра згодзен! Галоѓнае каб кол стаяѓ i быѓ буйным. А што ты не дужа вялiкi? Сiла кампенсуе!
  Варажбiтка заѓважыла з радасным выглядам:
  - Я цябе яшчэ магii i баявым прыёмам нiбы Наруто навучу. I ты станеш непераможным!
  Павел Iванавiч пацвердзiѓ:
  - Можа, так мне гэта i хацелася!
  Варажбiтка пляснула далонькай па каленцы i вымавiла:
  - Сядзь вунь у тое крэсла. Я буду выконваць пераѓтварэнне. Наогул, я ж ведаю, ты хацеѓ стаць не проста зноѓ маладым, а хлапчуком. Менавiта гэта i было тваiм самым гарачым жаданнем. I хлапчуком моцным! Так што на гэты раз пераѓтварэнне павiнна атрымаецца!
  Павел Iванавiч сеѓ у крэсла. Варажбiтка стала апранаць на яго правады i датчыкi. Маѓляѓ хочаш стаць хлопчыкам i мы табе гэта задаволiм.
  Бо сапраѓды мара вельмi добрая, аб вечным дзяцiнстве. Мужчына быѓ зараз аблеплены датчыкамi i правадамi з усiх бакоѓ. I вось варажбiтка ѓзяла i як урубiць ток...
  У Паѓла Iванавiча перакасiлася лiтаральна ѓсё перад вачыма. I адчуванне нiбы па мазгах рушылi дубiнкай. Або нават на кожную звiлiну абрынулася кавадла.
  Ласка страсянула... I паплыло перад вачыма, ты нiбы ѓ вогненным марыве. А потым раптам адпусцiла, i стала вельмi лёгка. I Павел Iванавiч адчуѓ бадзёрасць i паток энергii ѓ кожнай клетцы.
  Варажбiтка захоплена адказала:
  - Адбылося! Ты цяпер хлопчык Конан!
  Павел адчуѓ як з яго спадаюць правады i датчыкi, i ён становiцца вольным. А зверху спускаецца вялiкае люстэрка.
  Варажбiтка захоплена вымавiла:
  - Паглядзi на сябе!
  Павел зiрнуѓ. Яго зрок стаѓ вострым, i хуткiм. У люстэрку ѓзнiк хлапчук. Мускулiсты, у кароценькiх штанах. Валасы чорныя, якiя аддаюць сiнню. Твар прыемны i прыгожы, загарэлы, цалкам еѓрапейскi. Сама хлапчук вельмi жылiсты, шыя моцная, а вочы чорныя. Зубы калi ѓсмiхаецца не надвор'ю буйныя. На выгляд гадоѓ i ёсць адзiнаццаць, але мышцы такiя рэльефныя, нiбы ѓ Брус Лi. Як i ѓ мульцяшкi ножкi босыя, але затое вельмi чэпкiя i спрытныя.
  Вельмi спартовы i моцны i трэнiраваны хлопчык.
  Павел Iванавiч зрабiѓ бiцэпсы, яны ѓ яго надзьмулiся трыкутнiкамi. Ён аказаѓся цалкам задаволены:
  - Ды нядрэнная фiгурка! I што я такiм буду назаѓжды?
  Варажбiтка ѓпэѓнена вымавiла:
  - Ты мульцяшка! А мульцяшкi не старэюць! Можа парадавацца, што больш нiколi не станеш старым!
  Павел Iванавiч падскочыѓ, i ляпнуѓ над галавой у ладкi, i прабурчаѓ:
  - Вось выдатна! Як я сабе добра адчуваю!
  Варажбiтка ѓхмыльнулася i заѓважыла:
  - Але цяпер ты мой раб! Трэба адпрацаваць неѓмiручасць! Ты зразумеѓ!
  Павел Iванавiч захопленага вымавiѓ:
  - Пiянер заѓсёды гатовы!
  Варажбiтка стукнула кулаком па стале i паведамiла:
  - Першае заданне табе, будзе лёгкiм. Выйдзi на вулiцу i там знайдзi пацана Грышку Мiмозу. Набi яму пысу, да сiнякоѓ. З тваёй сiлай гэта няцяжка. I забяры ѓ яго школьны партфель i айфон. Пасля прынясеш мне!
  Павел разгублена развёѓ рукамi:
  - А навошта вам айфон школьнiка?
  Варажбiтка раѓнула:
  - Ты мой раб! Не пытайся, а выконвай! Нi да чаго табе ведаць i абмяркоѓваць загады! Цi ты памрэш, а душа навечна трапiць у пекла!
  Павел-Конан нясмела спытаѓ:
  - А дзе знайсцi Грышку Мiмозу?
  Варажбiтка шпурнула хлапчуку-тэрмiнатару зярнятка:
  - Давай i па iм арыентуйся! Дзе свяцiцца, там i супернiк!
  Павел-Конан ужо не задаючы пытанне, мiльгаючы голымi, хлапечымi пяткамi выскачыѓ з офiса. Ён адчуваѓ у сабе энергiю i смагу рухацца.
  Цела i сапраѓды было вельмi моцным i хуткiм. Павел-Конан не чуѓ пад сабой ног. Ён разганяѓся, па лесвiцы iгнаруючы лiфты. I яму было так лёгка, i палёт такi iмклiвы i захапляльны.
  Пасля чаго дзяцюк-тэрмiнатар выскачыѓ на вулiцу. Надвор'е стаяла халаднаватае, толькi што прайшоѓ дождж. Хлапчук-мульцяшка шлёпаѓ па лужынах. Паднiмаѓ пырскi. I яму было добра. I хуткасць прабежкi, нiбы ѓ пародзiстага, скакавага каня. Ва ѓсякiм разе хутчэй, чым у людзей. Не дагнаць так проста.
  Вось дзяцюк iгнаруючы святлафоры прамчаѓся памiж машынамi. Яго хуткасць быѓ вялiкай, а рэакцыя цудоѓнай. Конан i сапраѓды вельмi выдатная мульцяшка. Хуткая, з цудоѓнай рэакцыяй, моцная i цягавiтая. Бракуе яму навучаннi прыёмамi адзiнаборстваѓ i магii. Тады б яшчэ круцейшы быѓ бы чым Наруто. Але нiчога, наперадзе ѓ яго ѓся вечнасць. I энергiя нiколi не скончыцца.
  Хлапчук-мульцяшка пераскочыѓ праз машыну. Тым не менш ён бег занадта хутка i мiнакi агладжвалiся на босанага хлопчыка. I нават прысвiствалi палiцыянты. Але добра, не зважаючы Конан-Павел дабраѓся да двара.
  Там быѓ Грышка Мiмоза. Пацан гадоѓ трынаццацi, з вельмi нахабным выглядам. I глядзеѓ зверам. Убачыѓшы Паѓла-Конана разрагатаѓся, паказваючы пальцам:
  - Глядзiце жабрак! На абутак грошай няма!
  Конан-Павел кiнуѓся на крыѓдзiцеля, ударыѓ яго нагою ѓ жывот, потым рушыѓ кулаком па патылiцу. Той i павалiѓся як падкошаны. У Конан-Паѓла не дужая сiла. Пасля чаго хлапчук-мульцяшка ѓспомнiѓ, што варта пакiнуць i сiнякi на твары. Павярнуѓ, i ѓрэзаѓ некалькi разоѓ кулаком па пысе.
  Далей забраѓ партфель, вывернуѓ кiшэнi ѓ пошуках айфона. Вылецела куча манет, пара паперак. Iх Конан-Павел прыбраѓ з задавальненнем. Але дзе ж Айфон - куды дзеѓся! Але таксама знайшоѓ нарэшце.
  Узяѓ яго сабе... I памчаѓся назад. Справа зроблена! I галоѓнае так лёгка i проста! Нiбы жуйку зжаваць! Так добра ѓсё атрымалася!
  I хлапчук зноѓ нёсся, i насвiстваѓ сабе песеньку:
  - Перарвалася нiтку, нам пагражае злая смерць! I каб жыць - герой абавязаны памерцi!
  I зноѓ пераскокванне праз машыны. Пракручванне сальта, рознага роду развароты.
  Конан-Павел уляцеѓ у офiс. Яго нiхто не спыняѓ. Потым забег наверх да варажбiткi.
  Тая сустрэла яго не надта ветлiва:
  - Ну ты i даеш! Навошта ты забiѓ Грышку?
  Конан-Павел разгублена развёѓ рукамi:
  - Я не забiваѓ яго?
  Варажбiтка хiхiкнула i выскалiлася:
  - Хлопчык Конан, можа падняць над галавой валун больш за тону вагой. Уяѓляеш якi ѓ яго моцны ѓдар. А рушыѓ падлетка па патылiцы! Ты што iдыёт?
  Конан-Павел разгублена развёѓ рукамi:
  - Ну я не думаѓ. Патылiца сама патрапiла пад мой кулак!
  Варажбiтка раѓнула:
  - Карацей кажучы прымусь дурня Богу малiцца, ён лоб паб'е! Добра яшчэ што гэты хлапчук мне асабiста быѓ i не патрэбен. А айфон i партфель спатрэбяцца. Але вось ты... Ты разумееш што зараз забойца!
  Конан-Павел цяжка ѓздыхнуѓ i адказаѓ:
  - Ну я не хацеѓ! Наступны раз буду асцярожней!
  Варажбiта рыкнула, i стукнула абцасам па падлозе:
  - Наступнага разу не будзе. Цябе запомнiла, хлапчук якi ѓ халады насiцца напаѓголы i пляскае па восеньскiх лужынах. I напэѓна забойцу будзе шукаць палiцыя. Так што ѓ Маскве ва ѓсякiм разе ты не паходзiш!
  Павел-Конан легкадумна бразнуѓ:
  - А калi валасы пафарбаваць у белы колер? Я так стану яшчэ сiмпотней!
  Варажбiтка хруснула пальцамi i адмоѓна матнула галавой:
  - Не! Пакуль ты па Маскве бегаць не будзеш! Я цябе ѓ казачны свет адпраѓлю! Там здабудзеш для мяне сем артэфактаѓ. А потым - будзе вiдаць! Але глядзi, асцярожней з сiлай!
  А пакуль можа быць... - Варажбiтка падмiргнула i адказала з яхiднай ухмылкай. - Зоймешся са мной каханнем. Заѓсёды марыла паспрабаваць мужчынскую дасканаласць японскай мульцяшкi. Бо ѓ хентаi няма роѓных майстэрству муплiкацыйных японскiх герояѓ.
  
  
  ЗОРНАЕ КАХАННЕ!
  Нявiнны вобраз прамянiста чысты
  Вулканам пачуццi абудзiѓ да цябе!
  Твой погляд далiкатнай кветкi - прамянiсты
  Што няма кахання выдатней на зямлi!
  Не мае рацыю хто думае, што космас мёртвы i вакуум пусты i не здольны накатвацца на борт, казычучы паверхню касмалёта, чорна-аксамiтнай мовай, утыканым жамчужынамi зорак. Мiхаiл Чорны: юны студэнт разведвальна-касмiчнага iнстытута, здавалася, скамянеѓ з такiм захапленнем, атрымлiваѓ асалоду ад дзiѓным вiдовiшчам раскошных гiрлянд зорак якiя атачаюць гэтую частку бязмежнай галактыкi. Але студэнту няма справы да прыгажосцi цудоѓнага неба яго думкi заняты iншым. Вось тыя ж самыя дзiѓныя ѓзоры зорнага дывана ѓяѓленне сплятае ѓ адлiваюць дыяментамi грудзей, рубiнаѓ сцягна, залацiстыя ножкi, каштоѓныя фiгуры казачных жанчын. Зоркi рухаюцца i сапраѓды таксама перамяшчаюцца i пырхаюць уяѓныя дзяѓчыны, але ж аднаго падання вельмi мала. I тут у космасе ён адчувае сябе жудасна самотным, бо хочацца зносiн, а з зоркамi можна размаѓляць толькi ѓ думках, не чакаючы адказу. Адзiная надзея, на гiпергравiтацыйны перадатчык. З яго дапамогай можна выходзiць у мiжгалактычны ультра-гiпер-Iнтэрнэт - там заѓсёды можна знайсцi сабе сяброѓку i не абавязкова чалавечай расы. Юнак адчайна тузае настройку, найноѓшы плазма-комп паламаны i не слухае каманд. У гэты момант на борт касмалёта паступае сiгнал трывогi, галаграфiчныя прыборы паведамляюць аб мностве яркiх кропак, якiя трывожна ѓспыхваюць у вакуумным акiяне. Мiхась з сiлай цiсне на паскаральнiкi i спрабуе сысцi. Ён даѓно знаёмы з iмi, мяркуючы па сiлуэтах гэта касмiчныя "пiраты". Не, не тыя грозныя флiбусцьеры, што калiсьцi ѓсяго тысячу гадоѓ назад наводзiлi жах на ѓсе суседнiя мiры. Цяпер гэта проста студэнты з iншых мiроѓ i iнстытутаѓ. Проста iм жадаецца пахулiганiць, злавiць у сiлавыя сеткi выпадковага "левака", а потым удосталь пасмяяцца цi нават паздзекавацца над iм. А каму гэта жадаецца стаць прадметам насмешак. Чорны спрабуе сысцi, да мяжы разагнаѓшы свой мега-кваркавы рухавiк. Астатняя зграя накiравалася за iм наѓздагон. Гарэзныя хлопцы час ад часу пастрэльвалi мульты-мегаватнымi ракетамi. Выбухi не прычынялi iстотнай шкоды, хутчэй за ѓсё яны былi разлiчаны на маральны эфект. Мiхась не стрымаѓ усмешкi.
  -Вось дэманы! Прыгожа атакуюць.
  Вядома, няма нiчога страшнага i можна спакойна здацца ѓ палон, але пасля падобнай неафiцыйнай аб'явы вайны гэтага не хочацца рабiць. Тым не менш, супернiк не адстае, мабыць маторы ѓ варожых зорных субмарын анi не горш чым у яго касмалёта. Кампутар выдае папярэджанне.
  -Спроба захопу сiлавым арканам! Пагроза Љ3.
  Мiхась перабудоѓвае свой зоркалёт, уключаючы ѓзмоцненую абарону. Затым рэзка паварочвае ѓ велiзарнай падвойнай зорцы. Адзiн дыск гэтага зорнага гiганта ярка-аранжавы, iншы злавесны атрутна-фiялетавы. З усяго разбегу юнак нырае ѓ зорную апраметную. Нягледзячы на тое, што касмалёт прычынены сiлавым полем у кабiне станавiцца горача. Ашалёѓка зоркалёта трашчыць ад моцнага сцiску, за бортам бушуе шматмiльённае полымя. Але гэты нырак адзiны спосаб адвязацца ад дакучлiвых праследавацеляѓ. У гэтак круты падпаленай ваннай ён станавiцца практычна нябачным. Iснуе праѓда рызыка, што сiлавое поле не вытрымае гэтак моцнага сцiску высокай тэмпературы, але хто не рызыкуе...
  Вядома, праследавацелi таксама могуць нырнуць у магму зоркi цi паспрабаваць падпiльнаваць яго на вынахадзе, але зорка вельмi вялiкая i на лiмiтавай хуткасцi ён, карыстаючыся часавай нябачнасцю, зможа адляцець на бяспечную адлегласць.
  I маторы ѓключаюцца ѓ максiмальную моц, яго з сiлай уцiскае крэсла, калi вырываешся з зорнай плазмы, не заѓсёды дапамагае антыграѓ. Затым ловiш адны са шматлiкiх пульсараѓ, ён ахiнае тваю субмарыну, i з сiлай выкiдваешся з агнiстай геены.
  Як i меркаваѓ Мiхась праследавальнiкi яго не ѓбачылi iх касмалёты бездапаможна тусавалiся поруч мега-зоркi, цi ледзь не сутыкаючыся насамi, i маленькая яхта Чорнага здолела лёгка адарвацца ад блiскучага свяцiла. Вось неѓзабаве падвойная зорная сiстэма стала цяжка адрознай кропкай у густа ѓтыканым зоркамi небе. Цяпер можна i перавесцi дух. Садзiцца на якую-небудзь з заселеных планет не паляванне, ды гэтая вобласць космасу калi не зусiм цнатлiвая, то сапраѓды мала зведаная. Мiхась датыкаецца з гiпергравiтацыйным перадатчыкам. Аб цуд пасля праходжання па цэнтры свяцiлы, ён ажыѓ i зарабiѓ з новай сiлай. Значыць зараз можна i гэта цалкам рэальна пагрузiцца ѓ iншыя вiртуальныя мiры. Юнак апранае сабе на галаву падабенства блiна, яго зараз ахiнае кокан i раз... Адбываецца цудоѓнае перасоѓванне, гiпергравiтацыйныя хвалi зараз закiдваюць бiяэнергетычнае цела ѓ сусветную мегасетку. Цяпер ужо ты сам без усялякага космасу i зоркалёта парыш памiж зорак, апаратаѓ i шмат чаго iншага. Увесь космас перапоѓнены разумнай i не вельмi iнфармацыяй. Здаецца, што прама ѓ вакууме гараць велiчэзныя рэкламныя шчыты, з усiмi вiдамi паслуг, па прасторы носяцца розныя файлы, i форме вялiкiх галаграфiчных кiнафiльмам, i форме простага якi рухаецца фота i вельмi многае iншае. Гэты ѓльтра-гiпер-Iнтэрнэт забiты ѓсякай усячынай у непараѓнальна вялiкiх маштабах, тут усё намяшана з розных планет i сiстэм. Вось уявiце сабе иногалактических монстраѓ такiх зялёненькiх, у радыеактыѓных блясках якiя рэкламуюць i цэлымi цыстэрнамi ѓлiваюць у сябе падабенства соку манга або нейкай iншай iскрыстай вадкасцi. А калi сямiгаловая рэптылiя пачынае пажыраць адбiѓную з транс-плутонiевага тушканчыка, адначасна адстрэльваючыся ад крылатых спараджэнняѓ пекла з прамянёмаѓ, то гэта наогул паходзiць на гiпердурдам. Аднак густы сок, якi вынiкае з мяса, выклiкае прыступ голаду.
  Мiхась набiрае каманду ежа - пошук. I практычна адразу апускаецца ѓ бясконца вялiзную залу. Разнастайныя стравы i вiны з усiх галактык носяцца перад позiркам. Часам вылятае маляѓнiчая дзяѓчынка i з яе рота сыплюцца цукеркi, ледзяшы, марозiва, жуйкi i iншая дробязь. Юнак падхапiѓ адно з "бясплатных" ледзяшоѓ - нiчога можна ёсць, затым добранька заправiѓся бiрузовым са смарагдавым украпленнем марозiвам, запiваючы сумессю вiна i лiманаду. Хоць вакол былi цэлыя горы, памерамi з добрую планеты ультраразнастайнай адлiвае ѓсiмi колерамi вясёлкi страѓ, ён гэтым i абмежаваѓся, выявiѓшы незвычайную сцiпласць. Пасля такой вiртуальнай i разам з тым рэальнай ежы яго пацягнула на подзвiгi. Але хiба гэта цiкава весьцi баявыя дзеяньнi аднаму. I Мiхаiл вымавiѓ чароѓнае слова - СЕКС!
  I адразу апынуѓся ѓ мудрагелiстым кашмарным свеце. Мiльярды iстот з усiх галактык, а таксама бiльёны робатаѓ, кiбаргаѓ, дроiдаѓ i iншых жывых i не вельмi iндывiдаѓ на ѓсе лады займалася каханнем. Гэта ѓражвала i, тым не менш, было брыдка. Мiхась закрыѓ вочы, затым цiхiм голасам вымавiѓ.
  -Хачу чыстага кахання! Жадаю пазнаёмiцца з дзяѓчынай, з такой iстотай, што падобная анёлу i ѓ нас не будзе бруду, а будзе толькi мiр i гармонiя. Я жадаю мець тую, якая будзе кахаць толькi мяне аднаго i нiякi зямны цi иногалактический хлопец не здолее завалодаць ёю.
  Перад iм узнiк робат-анероiд, ён пачухаѓ верхавiну сваёй тонкай дзесяцiпалай лапкай.
  -Чалавек! Ты як заѓсёды задаѓ нам загадку! Але для нас няма нiчога немагчымага!
  Робат падмiргнуѓ i маментальна растварыѓся ѓ прасторы Iнтэрнета.
  Мiхась здрыгануѓся, на iмгненне, падумаѓшы, што загадаѓ занадта цяжкую задачу нават для магутнага мiжгалактычнага кiбер-розуму. У душы нават зарадзiлася падабенства гонару, здолеѓ паставiць у тупiк гiперiнтэрнэт кiбаргаѓ.
  I як заѓсёды бывае, як снег на галаву з халоднага вакууму ѓспыхнуѓшы яркай зорачкай, матэрылiзавалася яна. Мiхась злёгку зажмурыѓся, тая дзяѓчына, што з'явiлася перад iм, нагадвала багiню. Такой асляпляльнай i ѓражвальнай уяѓленне прыгажосцi ён нiколi не бачыѓ. Гэта было нешта невымоѓнае.
  Маё ѓяѓленне ѓразiла
  Блiснуѓ хвастом каметы твая выява
  Мяне ты нiбы маланка працяла
  Сваёю прамянiстай у зорках прыгажосцю!
  Успомнiлiся словы вялiкага паэта. Затым стала не шмат сумна i боязна, што калi такая страшэнная дзяѓчынка скажа рашучае няма, ён магчыма пусцiць сабе кавалак плазмы ѓ лоб. I ѓсё ж трэба вырашацца ён усё ж такi мужчына. Але вусны машынальна шэпчуць толькi банальнае глупства.
  -Ты мая багiня, мой талiсман. Я хачу быць побач з табой.
  -Гэта мне многiя казалi. Асляпляльная дзяѓчына адчула сум. - Калi ѓ цябе нешта такое выдатнае ад астатнiх што б я магла ѓ цябе.
  Мiхась уздрыгнуѓ.
  -Зусiм нядаѓна я вынайшаѓ маленькi, але сiмпатычны вiрус. Калi хочаш, я падару яго табе.
  Дзяѓчына засмяялася, як гараць яе зубкi, проста лямпачкi, дзе замест шкла ззяюць алмазы.
  -Неверагодна! Упершыню мне прапануюць у падарунак тое, што служыць разбурэнню.
  -Ты ведаеш, я мог бы назваць гэта вiрус у тваю гонар. Як цябе клiчуць.
  -Марамара! Вiрус Марамара гэта гучыць, а як цябе клiчуць?
  -Мiхаiл!
  -О! У зямлян так называецца самы магутны арханёл. Ваш бог вайны!
  -Не, ты не маеш рацыю, я не моцны ѓ старажытнай мiфалогii, але архангел Мiхаiл сiмвалiзаваѓ сабой сiлы стварэння, а не разбурэння.
  Марамара падляцела блiжэй.
  -Тады можа быць пабольш раскажаш аб сваёй планеце. Большасць з тых хлопцаѓ з кiм я знаёмiлася ѓ асноѓным казалi аб сэксе i хутка мне надакучылi.
  Мiхась пачаѓ казаць. Сцiсла ён апiсаѓ усю гiсторыю Зямлi, ад першабытна-абшчыннага ладу, да эпохi нанатэхналогiй i першай мiжпланетнай вайны.
  -Гэта было жудасна, калi чалавецтва сутыкнулася з цывiлiзацыяй Шчапiр. Людзi гiнулi мiльярдамi, а нашы ворагi, напэѓна, неслi яшчэ большыя страты. У вынiку мы перамаглi, загнаѓшы шчапiраѓ зваротна на сваю планету.
  -Я мела абмежаваную iнфармацыю аб гэтай бойнi. Вайна-гэта гвалт, страх i боль. Я спадзяюся, што гэта нiколi не паѓторыцца.
  -Я таксама.
  Мiхаiл хацелася, было працягнуць iнтэлектуальную гутарку, як Марамара перапынiла яго.
  -Давай лепш злятаем i паглядзiм якое-небудзь добрае кiно, толькi не пра вайну.
  Мiхась кiѓнуѓ, i яны ѓзялiся за рукi. Здавалася, рука патанула ѓ пяшчотным пухнатым воблаку, наколькi мяккiм i заваблiваючым было яе дакрананне.
  Зняты ѓ дванаццацiмернай прасторы кiнафiльм быѓ па сюжэце пра чыстае, але няшчаснае каханне i фоне драматычных падзеях адбывалых усярэдзiне сучаснай дзяржавы. Было вiдаць, што на вачах у дзяѓчыны з'явiлiся не падробленыя жамчужныя бiсерынкi. Доѓга яны яшчэ блукалi па практычна бясконцай Ультрагiперiнтэрнетнай сеткi, але, у рэшце рэшт, усё добрае канчаецца, i iм прыйшлося растацца. Напрыканцы яны пакiнулi адно аднаму свае пазыѓныя. Юнаку здавалася, што нават у немудрагелiстым паштовым адрасе ѓ кожнай рысачцы i сiмвале заключаны цудоѓныя вобразы казачна цудоѓнай дзяѓчыны.
  Мiхаiл зноѓ ачуѓся на сваiм касмалёце, свет для яго стаѓ шэрым ѓсе думкi займала асляпляльная як сплаѓ каштоѓных камянёѓ i прамянiстых зорак Марамара. Ён не мог доѓга трываць i пры першай жа магчымасцi iзноѓ пагрузiѓся ѓ вiртуальны мiр, сусветнага Iнтэрнэту. I зноѓ яны сустрэлiся, iх паѓторная iх сустрэча была яшчэ больш бурнай, чым першая. Адчувалася, што i касмiчная фея Марамара мае не жартоѓную цягу да чалавечага юнака. Дзе яны толькi не пабывалi, якiя вiртуальныя мiры цi нанатэхналагiчныя атракцыёны не наведалi. Разам яны ѓзломвалi файлы i сервер, уцякалi ад смяротных саманаводных кiбер-мiн i небяспечных блукаючых у вiртуальнай прасторы вартаѓнiчых i вiрусных праграм. Iм прыйшлося разам у бурлiвым струменi перажыць i вар'яцкую радасць i нейкае падабенства страху, калi iх атакавалi шматаблiчныя иногалакстические вiрусы. Вонкава яны нагадвалi шматгаловых драконаѓ i драпежных касматых звяркоѓ. Кожнае лажанне асаблiва ѓ забароненыя сектары было небяспечным, бо мега-пасткi маглi выклiкаць маментальную рэальную смерць, але разам гэта казытала нервы. У рэшце рэшт, яны настолькi духоѓна зблiзiлiся, што Мiхась не вытрымаѓ.
  -Я даѓно ѓжо ведаю цябе, i, тым не менш, не магу спазнаць цалкам. Ты i твая нябесная плоць па-ранейшаму для мяне таямнiца за сеткай пячаткамi.
  -Мой мiлы! Голас дзяѓчыны стаѓ сумным. - Я i сама была б не супраць увайсцi ѓ твае абдымкi, але што будзе потым.
  -А што будзе, з'явяцца дзецi?
  Марамара засмяялася.
  -Не дзецi проста так не ѓзнiкнуць, але нам захочацца яшчэ i яшчэ сэксу i цяжка будзе спынiцца.
  -Ну i што ж гэта будзе выдатна.
  Мiхась заключыѓ яе ѓ абдымкi i горача прыцiснуѓ да сябе. Дзяѓчына не супрацiѓлялася, наадварот яна рушыла да яго на сустрэчу, хваля сладастраснага шчасця накрыла iх, пагрузiѓшы ѓ салодкi блажэнны вiр.
  З тых часоѓ жыццё стала нагадваць бясконцых ураган, каханне рабiлася ѓсё мацней, а мiрскiм клопатам яны надавалi ѓсё менш i менш часу. У студэнта Мiхася стала кульгаць вучоба, у яго плазма-дзённiку ѓсё гушчару сталi праслiзгваць адзнакi нiжэй 25 адсоткаѓ. Сам Чорны схуднеѓ, ператварыѓшыся ѓ падабенства шкiлета. У рэшце рэшт, ваенны псiхолаг Кальваканцi зацiкавiѓся станам некалi таленавiтага выдатнiка, зараз яго засмактала балота непаспяховасцi. Пасля кароткай гутаркi ён працёр пальцамi гладкую паверхню патройнага прамянемета створанага на гравiё-лазера i вымавiѓ.
  -Лепшы спосаб загасiць няшчаснае каханне гэта ажанiцца на каханай дзяѓчыне.
  -Як? Вылупiѓ вочы Мiхась.
  -А бо ѓсе людзi ажэняцца, нават калi яна не чалавек, то ѓсё, роѓна, судзячы па тваiм апiсаннi, прыналежыць да гуманоiднай расы. А значыць, вы суцэль можаце злучыцца ѓ рэальнасцi i нараджаць здаровых дзяцей.
  -А што! Гэта думка! Я неадкладна адпраѓляюся да яе, нават калi мне давядзецца ляцець да краю сусвету.
  -А я ѓ сваю чаргу папрашу, што б цябе забяспечылi самым сучасным касмалётам i пералёт маецца быць далёкi, пары нашых рабят дапаможа табе.
  Мiхась жадаѓ адхiлiць падобную прапанову, крыкнуѓшы, што ён вялiкi i не мае патрэбу ѓ няньках, як улавiѓ цяжкi погляд псiхолага - зразумеѓшы, што спрачацца бескарысна.
  Калi ён зноѓ увайшоѓ у сусветны Iнтэрнэт ён як заѓсёды прыхапiѓ букет намаляваных на кампутары кветак, кожны раз ён маляваѓ новыя яшчэ прыгажэйшыя чым ёсць у прыродзе, мудрагелiстыя па форме пялёсткi i бутоны. Марамара таксама сустракала яго своеасаблiвым букетам з лiчбаѓ i iнтэгралаѓ.
  Пасля традыцыйнага абмену ласкамi Мiхась адразу ѓзяѓ быка за рогi.
  -Мы з табой знаёмыя, як мне ѓяѓляецца ѓжо цэлую вечнасць. I наша каханне ѓсё мацнее перажываючы мiльёны парсэкаѓ Iнтэрнэт-шляху i незлiчоныя тэрабайты iнфармацыi. Я думаю нам час унесцi поѓную яснасць, у нашы адносiны заключыѓшы законны шлюб.
  Дзяѓчына здрыганулася, здавалася, яе цудоѓны тварык паплыѓ.
  -Гэта немагчыма!
  -Чаму ты ж выглядаеш як чалавек i нават асляпляльна цудоѓная, лепш, чым усе людзi на зямлi. Мы маглi б жыць разам доѓга i шчаслiва, гадуючы дзяцей i праѓнукаѓ.
  Марамара здавалася, была гатова заплакаць.
  -Ты не разумееш, абставiны бываюць мацнейшыя за нас.
  -Гэта значыць, закон забараняе вам ажанiцца на грамадзянах зорнай iмперыi Вялiкай Зямлi.
  -Не не зусiм так. Тут iншае. Дзяѓчына сумелася.
  -Гавары, можа ты хворая хоць, маючы зносiны з табой я не заѓважыѓ нi найменшага прыкметы захворвання.
  Марамара сумна павяла галавой.
  -Што зразумець табе, нашу праблему табе самому трэба злятаць у наш свет.
  -Дай твае каардынаты.
  -Добра - Зорка Лiверпуль нумар у каталогах 45-984-3589э.
  -Квазарна! Я хутка буду ѓ цябе.
  -А пакуль давай пацешыцца i забудземся пра сумнае. Дзяѓчына працягнула сваю хупавую ручку.
  Яны працягвалi забаѓляцца, скончыѓшы ѓсё традыцыйным заняткам вiртуальным сэксам. На гэты раз усё атрымалася нават лепш чым звычайна.
  Калi яны расталiся, рубiнаѓ вусны Марамара прашапталi.
  -Да сустрэчы на нашай зорцы.
  I вось ультрасучасны касмалёт падняѓся ѓ паветра. Гiперскачок заняѓ не малы час, таму падчас палёту, Мiхаiл Чарных яшчэ тройчы лётаѓ у сусветную чараѓнiка-сетку сустракаючыся з каханай. Яны па-ранейшаму забаѓлялiся, як маглi, але з iх адносiн знiкла ранейшая шчырасць i не вымушанасць.
  Нарэшце доѓгi палёт падышоѓ да канца, i яны завiслi перад зоркай Лiверпуль. Свяцiла было велiзарным i ззяла ва ѓльтрафiялетавым дыяпазоне.
  Вопытны штурман старанна правяраѓ усе параметры, ужо пяты раз, аблятаючы бяздольную зорку.
  -Дзiѓна цi твая дзяѓчына перадала нам iлжывыя каардынаты або ѓ нас паехалi дахi, толькi вакол гэтай зоркi няма нi адной ляцiць планеты.
  -Можа быць, у iх была катастрофа, i яны жывуць на астэроiдах.
  Плывучы ѓ боекасцюме другi лётчык быѓ яшчэ больш катэгарычны.
  -Можа тут далёкiя мiльёны гадоѓ таму, i была вайна, ва ѓсякiм разе, тут нават няма астэроiдаѓ, адзiн вельмi разрэджаны касмiчны пыл.
  -Давайце пашукаем яе на iншых суседнiх зорках.
  -Не ѓжо, гэта стаiць занадта далёка наводшыбе i малаверагодна, каб на iншых свяцiлах былi населеныя светы. Хаця калi хочаш, злятай яшчэ раз да сваёй красунi праз мегасетку. Можа яна табе растлумачыць сiтуацыю. Мы ж пасвiѓ!
  Мiхась хацеѓ кiнуцца на iх з кулакамi, але стрымаѓ свой парыѓ. Рукi сталi нiбы ватовымi Чорны з цяжкасцю ѓзяѓ мяккi блiн, рыхтуючыся нацягнуць яго на цела як абыякавы голас дынамiкаѓ бартавога кампутара прапiшчаѓ.
  -З напрамкi зоркi Лiверпуль, на вялiкай хуткасцi рухаецца пульсар, уключаю сiлавую абарону.
  Касмалёт скаланула, праз кiберэкран Мiхась зiрнуѓ вонкi. Прама насупраць iлба карабля асляпляльна ярка зiхацела падобная свяцiлу камета з доѓгiм хвастом. I хоць святло яе ззяння сляпiла вочы, Мiхаiл здолеѓ разглядзець знаёмыя сiлуэт.
  -Марамара! Ва ѓсю глотку пракрычаѓ няшчасны юнак i рухам пальца надзеѓшыся ѓ скафандр выпырхнуѓ яе на сустрэчу.
  -Спынiся каханы! Ты загубiш сябе! Голас, якi раздаѓся ѓ шлеме, балюча ѓдарыѓ па вушах.
  -Чаму! Мiхась працягваѓ iмчацца на сустрэчу, дзяѓчына, пазбягаючы сустрэчы з iм, неслася ѓ процiлеглы бок.
  -Мой прамень квазара, я цалкам складаюся з гiперплазменных частка i мая тэмпература дзесяць мiльярдаѓ градусаѓ. Дакрануѓшыся да мяне, ты разляцiшся на фатоны.
  -Не можа быць! Так не бывае. Закрычаѓ, задыхаючыся Мiхась.
  -На жаль бывае. Пяць мiльёнаѓ гадоѓ таму назад у нас была сур'ёзная вайна i фашысцкi дыктатар Укора-с, ужыѓ тэрма-крэонавую бомбу. Планета выпарылася, усё яе насельнiцтва загiнула. Толькi не вялiкая купка людзей змагла насуперак усiм фiзiчным законам выжыць, пасялiѓшыся ѓ нетрах вялiзнай фiялетавай зоркi. Там мы паступова i развiлi сваю цывiлiзацыю. Мы дасягнулi вялiкай магутнасцi, але апынулiся ѓ не стане перарабiць уласную прыроду так i застаѓшыся прыгожымi згусткамi гiперплазмы.
  -Такiм чынам мы з табой нiколi не здолеем злучыцца.
  Марамара сумна развяла рукамi.
  -Ёсць толькi адзiн спосаб, але тады ты станеш вечна чужым для чалавецтва.
  -Якi.
  -Стаць такiмi як мы, хоць у цябе толькi адзiн шанец з пяцi пераѓтварыцца ѓ падабенства гiперплазмы у адваротным выпадку ты проста згарыш. А пасля пераѓтварэнне ты зможаш мець зносiны са сваiмi роднымi i блiзкiмi толькi праз мега-сетку цi на вялiкай дыстанцыi.
  -Гэта жудасна, але я гатовы.
  Кiѓнуѓшы сумны погляд на зоркалёт, Мiхась Чорных у думках развiтаѓся са сваiмi сваякамi, асаблiвую смутак выклiкалi бацькi, як будзе плакаць, iстэрычна надрываючыся мама. I цi мае ён увогуле права так рызыкаваць, маючы толькi адзiн шанец з пяцi.
  Але парылая побач з мiм дзяѓчына была настолькi прыцягальная, няма нi найменшых сумневаѓ сэрца юнака выбухне калi яны растануцца хоць бы на адно iмгненне. Мiхась выцер блiскучую слязiнку i, пакiнуѓшы ѓсякiя сумневы, максiмальна наблiзiѓся да яе. Далонi закаханых замерлi - злучыцца перашкаджаѓ наймацнейшы запал.
  -Пайшлi я правяду цябе нуль-прасторавым калiдорам. Ледзь не плачу вымавiла Марамара.
  Хлопец i дзяѓчына падляцелi да выходнага ад зоркi цёмнага промня, апраѓленага ззяючым арэолам.
  -Трэба нырнуць сюды! Голас дзяѓчыны стаѓ трагiчны i сумны.
  Мiхась адчуѓ моцны апёк. I, тым не менш, мiмаволi заплюшчыѓшы вочы i скрыжаваѓшы рукi, ступiѓ у невядомае.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  СМЕХАВЫ БАР'ЕР!
  Жахлiвы грукат скалынуѓ планету Туханай - адну з найбагацейшых у Вялiкай каланiяльнай iмперыi асноѓнай чалавецтвам. Бясконцая чарада хмарачосаѓ ператварылася ѓ радыеактыѓны попел ад падзення страшнай ракеты. Небасхiл прарэзала агнiстая зламаная лiнiя, якая складаецца з жахлiвых зоркалётаѓ.
  -Земляне здавайцеся!
  Прагучала адзiнае патрабаванне, а ѓслед за iм рушыѓ услед новы стрэл. На гэты раз, не было выбуху, паверхня планеты ѓспушылася, i прайшла хвалямi. Усё жывое маментальна ператварылася ѓ пацяруху з элементарных часцiц. Так была адкрыта новая старонка ѓ чалавечай гiсторыi - Эпоха Касмiчных войн!
  Драпежнае полымя татальнай мiжзоркавай вайны
  Пякельным вогнiшчам палiць свету найтанчэйшую нiтку!
  I над планетай завiсла злая сякера сатаны
  Выкуй абарону iнакш на свеце не жыць!
  Сонечная сiстэма апынулася бiтком забiтая шматлiкiмi зоркалётамi, залiмiтава нагружанымi няшчаснымi бежанцамi, якiя ѓпалi ѓ прастрацыю. Новыя бесчалавечныя агрэсары, не ведалi жалю, ужываючы тактыку анiгiляванага вакууму. Да гэтага часу нi хто не бачыѓ агрэсараѓ паблiзу, не была вядома нават iх целавая структура, i ѓсё гэта нараджала жахлiвыя чуткi. Казалi аб тым, што прышэльцы ядуць жыѓцом дзяцей, пасыпаючы iх радыеактыѓнымi iзатопамi, а гэтак жа залiваюць расплаѓленым свiнцом жаночыя нутробы, даводзячы распаранае мяса да патрэбнай кандыцыi. У гэтых умовах было прынята адзiнае магчымае рашэнне: аб'явiць татальную мабiлiзацыю, увесцi картачную сiстэму, перавядучы ѓсю чалавечую эканомiку на ваенныя рэйкi. Заводы па вытворчасцi найноѓшай зброi працавалi кругласутачна, блакiтнае неба пакрылася смогам, ужо было не да экалогii. Надзвычайная рада бяспекi ЛОКС - лiгi аб'яднаных касмiчных сiстэм штораз збiраѓся на паседжаннi, з напругай сочачы за ходам абарончых прац. Апошнi збор быѓ самым трывожным, зорныя выведнiкi данеслi, што незлiчоныя армады супернiка абклалi Сонечную сiстэму i мабыць чакаюць апошняга сiгналу для вырашальнага кiдка.
  Ультра-маршал Дзiк Фенiкс - жудасна нерваваѓся, у яго прамовы гучалi iстэрычныя ноткi. Яго востры падбародак на арлiным твары хадзiѓ ходырам, а ад Гаванскай цыгары адламаѓся запалены агарак, пакiнуѓшы на мундзiры падступна тлеючую пляму.
  -Надышла судная гадзiна! Спраѓджваюцца найстаражытныя прароцтвы аб канцы святла. Цемры тэм ядзерных субмарын натапыраных суперсучаснай зброяй атачылi нашу сiстэму. Нам засталося толькi памалiцца i прыняць дастойную смерць!
  -Я не згодзен з Фенiксам!
  Прагучаѓ знешне спакойны голас Вярхоѓнага касмiчнага каардынатара.
  -Мы не павiнны, вось так падаѓшыся хвiлiннай слабасцi, прызнаць абсалютна непазбежнай сваю гiбель.
  Нягледзячы на тое, што гэта, было нахабным парушэнне субардынацыi, ультра-маршал перабiѓ Каардынатара.
  -Я як прафесiйны вайсковец заяѓляю - у нас няма нi найменшага шанцу, Арнольд глядзi ѓ твар фактам. Варожых зоркалётаѓ мiльярды! I многiя з iх буйнейшыя за Месяц, не кажучы ѓжо пра зброю, практыка адназначна кажа: у ваенна-касмiчнай сферы яны шматкроць абагналi нас.
  Стрыманы гул ухвалення пранёсся па зале. У гэта не хацелася верыць, але, падобна што Фенiкс мае рацыю. Грузны лiдэр з цяжкасцю падняѓся, расправiѓшы шырокiя плечы, ад бяссонных начэй Арнольда Шварканегера хiстала, павекi апухлi, але нiзкiх голас быѓ цвёрды i выклiкаѓ упэѓненасць.
  -Давайце выслухаем Вярхоѓнага эканамiчнага каардынатара. Ён абяцаѓ прадэманстраваць найноѓшую зброю створаную лепшымi навукоѓцамi нашай планеты.
  На гэты раз хор галоѓ быѓ жвавейшы.
  -Хай прадэманструе! Мы iм яшчэ пакажам гадам!
  На трыбуну, што плыве, узляцеѓ нядаѓна прызначаны на ролю кiраѓнiка ВПК Сямён Лапатухiн. Яго голас быѓ радасным, вочы блiшчалi здавалася што ён прысутнiчае на вяселлi, а не на магчыма апошнiм паседжаннi - рады ЛОКС.
  -Вось ужо гэтыя непрадказальныя рускiя, ён цешыцца падчас сусветнага гора!
  Пачуѓся сярдзiты шэпт ультра-маршала, злосна згарнулi вузкiя вочы.
  Па iншым боку сонечнай сiстэмы, у расейца ѓпiлiся не меней насцярожаныя прыборы распазнання матэрыi, усталяваныя дзiѓнымi, злавесна блiскучымi ѓ пустаце iстотамi.
  -У зямлянiна прыпадняты станоѓча зараджаны эмацыйны фон! -
  прапiшчаѓ галасок у гама-дыяпазоне.
  -Магчыма, нiкчэмным людзям атрымалася стварыць небяспечнае ѓзбраенне iнакш як растлумачыць што ён дадатна зараджаны.
  Рушыла ѓслед адказная перадача iнфармацыi, але ѓжо бэта-хвалямi.
  -Я мяркую лепш падлучыць да прагляду дадзенай перадачы ѓсiх нашых байцоѓ. Няхай ведаюць, чаго трэба чакаць ён непрадказальна небяспечных формаѓ жыцця.
  Гама-прамянi перадалi чарговую порцыю iнфармацыi. Напаѓпразрыстыя iстоты, якiя пастаянна пералiвалiся, вiселi прама ѓ вакууме, яны ѓвесь час iскрылiся ад працэсаѓ стабiльнага тэрмаядзернага сiнтэзу, целы раз-пораз мянялi формы. То гарэлi зоркамi, то гарлачыкамi, то медузамi, нагадваючы жывы пластылiн.
  -Бялковая форма жыцця, занадта слабая i недасканалая. Такiм чынам, яна не павiнна быць носьбiтам розуму. Вынiшчаючы нежыццяздольных носьбiтаѓ iнтэлекту, мы аднаѓляем гармонiю светабудовы, парушаную сляпым цягам хаатычнай эвалюцыi.
  Што б надаць дадзенай iнфармацыi большую вагу яна быѓ выпушчана ѓ дыяпазоне Альфа-хваль.
  Лапатухiн працягваѓ эмацыйную прамову, паказваючы рукамi на трохмерную праекцыю дзе з дапамогай кампутарнай графiкi прайгравалiся новыя лятальныя апараты.
  -Вось гэтыя пускавыя ѓстаноѓкi выкiдваюць тэрма-руманыя ракеты, здольныя адным залпам папялiць некалькi сонечных сiстэм. А з гэтых радыё-дул зыходзяць гiперхвалi дазваляюць скрыѓляць прастору, выкарыстоѓваючы iх можна проста ѓзяць i скруцiць варожыя субмарыны ѓ падабенства гармонiкi. Вось гэтае шаравое адгалiнаванне, стварае звышмагутныя сiлавыя палi, непрабiѓныя для любой прылады, нават для тэрма-чармавых бомбаѓ.
  У эканамiчнага каардынатара ѓжо кацiѓся градам пот, пералiк новых вiдаѓ цуда-зброi заняло бiтую гадзiну.
  -А вось гэта мае самыя любiмыя, кiдкi праз час. Чудзь ссунуѓ час у мiнулае i разбiтыя зоркалёты, тут жа аднаѓляюцца. Ну, а калi супернiка зрушыць у мiнулае, то яго салдаты засядуць на дзiцячыя садкi, а караблi ператворацца ѓ тыя элементы, з якiх былi пабудаваны.
  Апошняя фраза была, была сустрэта стрыманым рогатам i нясмелымi апладысментамi. Фенiкс захаваѓ скептычны выраз арлiнага асобы.
  -I калi гэта вы паспелi, зрабiць столькi адкрыццяѓ? Гэта супярэчыць логiцы i абсалютна немагчыма.
  -Для чалавечай навукi - магчыма, усё i вы гэта хутка ѓбачыце!
  На гэты раз апладысменты былi гучней. Ультра-маршал злёгку збянтэжыѓся, нюх падказвала, што яго надзiмаюць. Уважлiва ѓзiраючыся ѓ завешаныя фiнтыфлюшкамi зоркалёты, Дзiк Фенiкс: раптам працягнуѓ кiпцюрысты палец, штурхнуѓшы яго вычварную канструкцыю.
  -А гэта што за ѓ вас балты i велiзарныя мацаваннi - таксама суперзброя?
  -На гэты раз, не! Але вы самi памяркуеце, калi пачнецца грандыёзная касмiчная бiтва, то будуць рвацца мiльярды звышмагутных зарадаѓ i што будзе ѓ вынiку гэтага?
  -Ну не ведаю.
  -Будзе наймацнейшым чынам трэсцi неба. I для таго, каб нашы зоркалёты не звалiлiся, мы добра прыкруцiм нiтамi да нябеснага збору.
  На гэты раз, падобная заява сустрэѓ грамавы смех. Адзiн толькi ѓльтра-маршал яшчэ больш нахмурыѓся.
  -I гэта ѓся што вы маглi прыдумаць?
  -Не, не бойцеся не ѓсё. У нас падрыхтаваны выдатныя канькi i тытанавыя клюшкi, што б лягчэй было ганяць па небе, паверхня канькоѓ са штучных алмазаѓ.
  Смех стаѓ значна гучней, загайдалiся люстры-выпоены ѓ форме гербаѓ асноѓных дзяржаѓ.
  -Якая незвычайная iнфармацыя зыходзiць ад зямлянiна! Мой станоѓчы зарад рэзка павялiчваецца. - паплылi ѓ прасторы гама-хвалi.
  -Мой таксама! Гэта так прыемна!
  Iстота залiлася ружова-перламутравай фарбай. Яркасць кветак усё ѓзрастала.
  -Але ж вы спаганiлi трубамi ѓсё неба, канькi дрэнна ездзяць па гразi.
  Палез у благую дыскусiю Фенiкс. Рускi ѓсмiхнуѓся адпалiраванай усмешкай.
  -Мы ѓжо прыгатавалi некалькi мiжзоркавых танкераѓ i вадкiм мылам i зубным парашком. Паглядзiце на мае зубы, вы хутка ѓбачыце неба ѓ дыяментах.
  Вярхоѓны каардынатар не ѓтрымаѓшыся, зарагатаѓ ва ѓсю конскую глотку. Адна з люстраѓ не вытрымала i павалiлася ѓ пышны вышыты жэмчугам i золатам дыван.
  -А што я вам казаѓ! Вось што значыць ненадзейнае мацаванне, але мы акрамя нiтаѓ i штатываѓ прадугледзелi класную лiпучку.
  -Смех перайшоѓ у дзiкi рогат, нават ультра-маршал прадэманстраваѓ не дужую сiлу лёгкiх.
  Iншапланетныя iстоты тым часам, зiхацелi ярчэй зорак, чалавечыя вочы адразу б аслеплi, зiрнуѓшы на гэтыя вогненныя каскады. Альфа-Бэта-Гама - i iншыя выгляды выпраменьванняѓ запоѓнiлi ѓвесь вакуум. Унутры варожых субмарын, ужо не магчыма было разабраць нiводнай асэнсаванай думкi. Дамiнавала толькi адна эмоцыя - пачуццё дзiкага захаплення i шалёнага кайфу.
  Злёгку супакоiѓшыся, Ультра-маршал спытаѓ.
  -А калi на нас з верху паваляцца варожыя караблi, у iх няма шруб i лiпучак.
  Сямён яшчэ больш пашырыѓ усмешку.
  -На гэта ѓ мяне знойдзецца вось гэта.
  I ён дастаѓ тэнiсную ракетку.
  -А ѓ мяне.
  Ультра-маршал пралез дрыготкiмi рукамi ѓ дыпламат, i з не малой працай дастаѓ раскладны падхватнiк, для лоѓлi матылькоѓ.
  -А думаю ѓ мяне больш!
  Ураган смеху перайшоѓ усе гранiчныя гранi, людзi проста павалiлiся на падлогу, курчачыся ѓ сладастрасных курчах.
  У касмiчнай прасторы тым часам назiраѓся сапраѓдны дурдом, струменi яркага выпраменьвання сталi настолькi iнтэнсiѓнымi, што баявыя караблi прасвечвала знутры.
  -На галаву надзеньце каскi! Тады на вас абрынецца талерка з прышэльцамi - вы засмяяцеся i ѓцячэце!
  Захлынаючыся, уставiѓ сваё слова Арнольд. Перабiраючы рукамi як прышыблены жук ён усё ж прымудрыѓся дапаѓзцi да вiтрыны i выцягнуць музейную рэлiквiю - першую лiтую на Зямлi эсэсаѓскую каску.
  Апошняя фраза дабiла ѓсiх, успрыманне на некаторы час проста адключылася. Калi нарэшце прадстаѓнiкi ѓлады ачулiся, на начным небе разгулялася сапраѓднае ѓяѓленне, самы грандыёзны за ѓсю гiсторыю планеты феерверк залiѓ апантаным зарывам начное неба.
  -Растлумачце што гэта такое!
  Вярхоѓны каардынатар па-дзiцячы тыцнуѓ пальцам уверх.
  -А нiчога асаблiвага - адказаѓ Сямён.
  -Космас смяецца!
  -Нябёсы радуюцца! - працягнуѓ Дзiк Фенiкс.
  -Вакуум скалiцца - скончыѓ Арнольд Шварканегер.
  На мiгатлiвых якiя плаваюць у вакууме абломках, завiсла самотная напаѓпразрыстая iстота. Мяркуючы па памерах, яно было нядаѓна народжаным дзiцем i зiхацела ѓсiмi колерамi вясёлкi.
  -Якiя ѓсё ж класныя стварэння гэтыя бялковыя! Яны даставiлi нам незабыѓную радасць i ѓжо гэтым вартыя, iснаваць! - прапiшчала яно. Радасная вестка ва ѓсiх дыяпазонах разнеслася па прасторах бязмежнага сусвету!
  
  СЯБЕ НЕ АШУДАЕШ!
  Выбраѓ ты шлях служэння цемры i злу
  I здаецца, захоѓвае цябе лёс!
  Але дарма ты абраѓ дахам сатану
  Агонь адплаты палiць цябе дашчэнту!
  Сенатар Эрнэста Хуст страшна сумаваѓ. Палiтыка i законны бiзнэс былi залiшне банальныя i штодзённыя. Жадалася чагосьцi рэзкага авантурнага, здольнага ѓзрушыць застылую кроѓ. I таму ён вельмi ахвотна прыняѓ двух знешне даволi падазроных тыпаѓ. Асветлены яркiм святлом прасторны кабiнет сенатара рабiѓ мiстычнае ѓражанне. Вялiкае мноства разнастайных скульптур i прадметаѓ, дастаѓленых з розных краiн i планет, выклiкалi нейкае забабоннае трапятанне. Тут былi нават багi, анёлы, дэманы iншых нечалавечых мiроѓ жудасныя i экстравагантныя. Аднак якiя бачылi вiды бадзягi космасу прыбылi сюды не за гэтым. Яны ведалi, што толькi такi чалавек як Эрнэста здольны прыняць iх прапанову. Двое моцных мужчын у патрапаных паѓваенных камбiнезонах упэѓнена ѓвайшлi ѓ офiс. Пара здаравенных робатаѓ-целаахоѓнiкаѓ засталася кiмарыць за масiѓнымi бранiраванымi дзвярыма. Адзiн з тых, хто ѓвайшоѓ, старэй i вышэй зрабiѓ крок наперад, i першы стаѓ выкладаць сваю прапанову. У нiзкiм голасе, адчувалася годнасць, якую не магла схаваць беднае адзенне.
  -Нам даводзiлася служыць на Венеры ѓ складзе мега-астральнай разведкi. I зусiм выпадкова мы выявiлi найбагатыя паклады Элрыкана на адносна малой плошчы. Мы, вядома, маглi паведамiць уладам, але правiлы такiя, што нам уручылi б грамату за добрую працу, цi ѓ лепшым выпадку медаль. Нам надакучыла ѓсё жыццё гарбацiцца за грошы, мы жадаем стаць заможнымi людзьмi. Мы пакажам вам, дзе знаходзiцца паклады i дапаможам iх здабыць. Здабычу падзелiм пароѓну.
  Эрнэста ѓсмiхнуѓся, элiкан быѓ вельмi дарагiм i ѓнiкальным элементам. У спалучэннi з iншымi прыроднымi кампанентамi ён выяѓляѓ унiкальныя ѓласцiвасцi. У спалучэннi з аднымi iнгрэдыентамi ён выяѓляѓся як звышправаднiк пры любой тэмпературы, з iншымi атрымлiваѓся звышмоцны сплаѓ, а вызначаным складнiкам ён надаваѓ адмоѓную гравiтацыю. Дзякуючы набору ѓнiкальных уласцiвасцей элiкан каштаваѓ у 150 разоѓ даражэй за золата. I распрацоѓвалi яго пакуль яшчэ толькi на планеце кахання.
  Хуст быѓ вядомы ѓ пэѓных колах як прафесiйны гангстэр. Чалавек вельмi авантурны i надзвычай удачлiвы. Валацугi не памылiлiся адрасам, такi чалавек з радасцю пусцiцца ѓ любую фрывольную iмпрэзу.
  -Прапанова цiкавае, але вашыя запыты празмерныя. Вы даяце навядзенне, i па зладзейскiх законах вам належыць 10% ад агульнай сумы.
  -Але гэта рабаванне, бо без нас вам нiколi не пазнаць месцы такiх каласальных багаццяѓ, тамака самае меншае 10 тон.
  -Ну, гэта яшчэ спрэчнае пытанне. Па-першае, зоркалёта ѓ вас няма, i вам давядзецца ляцець на маiм судне. Мой зоркалёт мае ѓнiкальную анты-радарную маскiроѓку. Я рызыкую шматлiкiм, я i так далёка нябедны. У мяне ёсць становiшча ѓ грамадстве, i галоѓнае ѓ мяне ёсць каналы збыту элрыкала. Калi там 10 тон, то пасля рэалiзацыi ѓ вас будзе па 70-80 мiльёнаѓ галактычных долараѓ. Звернецеся да iншых мафiёзi, вас цi схапiць палiцыя, альбо з дапамогай катаванняѓ вырвуць усю iнфармацыю, а затым лiквiдуюць. У вас няма iншага выбару.
  Валацугi нахмурылiся, гангстэр быѓ нахабны, але лагiчны.
  -Мы згодны, хоць гэта адкрытае рабаванне.
  -Тады па руках i за справу.
  Дагавор быѓ замацаваны поцiскам рукi. I сенатар у хуткiм рытме прыступiѓ да рэалiзацыi. Справа была крымiнальная i вельмi рызыкоѓная. Iснавала дзяржаѓная манаполiя на здабычу элрыкала. Гэты элемент быѓ прылiчаны да стратэгiчных матэрыялаѓ нароѓнi з Плутонам. Гэты кампанент мог i на самай справе рэзка ѓзмацнiць паражаючую моц ядзернага зарада. Маскiровачнае поле дазваляла праскочыць мiма радараѓ, але заѓсёды была верагоднасць нарвацца на якi патрулюе спадарожнiк. Зрэшты, Эрнэст быѓ сапраѓдным прафесiяналам, ён ведаѓ, як звесцi рызыку да мiнiмуму. На момант адсутнасцi яго павiнен падмянiць брат-блiзнюк. Яго iснаванне было вялiкiм сакрэтам, i лепшага алiбi немагчыма было прыдумаць. У аднаяйцавых блiзнят, супадалi i адбiткi пальцаѓ, i вясёлкавая абалонка вачэй. Такiм чынам, сенатар-гангстэр заѓсёды забяспечваѓ сабе надзейнае алiбi, i выходзiѓ сухiм з вады. Зоркалёт стартаваѓ, ноччу ѓ пустынi з сакрэтнага падземнага аэрадрома. Умела, манеѓруючы планетарны катэр, пазбегнуѓшы ѓсiх пастак, дасягнуѓ паверхнi Венеры. Абодва разведчыкi былi вопытныя прафесiяналы, а самаробная карта дакладна паказала каардынаты пакладаѓ эрыкала. Высаджванне на паверхню прайшла без асаблiвых праблем. Паклады i напраѓду аказалiся багацейшымi. Вядома, па-за зоркалётам было няѓтульна: густыя хмары, i страшная спякота, цягучы серны ветрык. Становiшча нагадвала апраметную: па-майстэрску змадэляваную кiбер-компам у фiзiчным свеце, грымучыя аблокi пералiвалiся ѓсiмi колерамi вясёлкi, злавеснай кавалькадай праносячыся па небасхiле. Але надзейныя скафандры найноѓшай мадыфiкацыi з халадзiльнымi ѓстаноѓкамi, гарантавалi ѓнутры сябе звыклую тэмпературу. Працаваць даводзiлася, надрываючы пуп, здавалася, што свiнцовыя рукi неадступна цiснуць на плечы, але здабыча гэтага каштавала. Добраахвотная катарга расцягнулася амаль на месяц. Было сабрана без малога - 20 тон эрыкала. Эрнэст працаваѓ на роѓных з астатнiмi i былыя касмiчныя шныпары, адчулi да яго павагу. З-за шчыльнай атмасферы i жудасных умоѓ надвор'я патрулi былi вельмi рэдкай з'явай. Таму непрыемных эксцэсаѓ удалося пазбегнуць. I вось надышоѓ апошнi дзень, калi зоркалёт павiнен, нарэшце, адарваѓшыся ад планеты Кахання, здзейснiѓшы апошнi кiдок - даставiць груз да цяглага сэрца Зямнога шара. Эрнэста Хуст злёгку адстаѓ ад сваiх напарнiкаѓ, а затым усадзiѓ з кiшэннага лазера ѓ спiну. Ён замачыѓ сваiх саѓдзельнiкаѓ не адчуваючы згрызот сумлення. Гэта было далёка не першае забойства, яму падабалася забiваць. Выгляд чужой смерцi выклiкаѓ у iм прыемныя, вострыя адчуваннi, нiбы ад сэксу. Ён не стаѓ хаваць трупы, наадварот устанавiѓ сiгнальную ракету з гадзiннiкавым механiзмам. Затым зоркалёт бясшумна стартаваѓ i, не сустракаючы сур'ёзных перашкод, пакiнуѓ шчыльную, змрочную атмасферу Венеры. На наступны дзень ён, як нi ѓ чым небывала iзноѓ замянiѓ свайго брата, начапiѓшы звыклую маску ѓсмешлiвага слугi народа.
  
  Старэйшы следчы па планетарным сектары панура выслухоѓваѓ паведамленне аб чарговым сенсацыйным забойстве. Упершыню за ѓсю гiсторыю чалавецтва на паверхнi iншай планеты адбылося смертазабойства. Двое людзей, бязлiтасна пакрамсаныя промнямi лазера, не былi прафесiйнымi гангстарамi, на iх не мелася кампраметуючых матэрыялаѓ. Звычайныя паѓваенныя геолагаразведчыкi, якiя займалiся незаконнай здабычай Элрыкана. Сам факт супрацьзаконнай здабычы не ѓнiкальны, але маштабы распрацовак уражвалi. Па адзнацы экспертаѓ было здабыта амаль 20 тон каштоѓнага элемента. Адно не зразумела, навошта забойца паставiѓ сiгнальную ракету, i так адкрыта кiнуѓ на грунце трупы. Лагiчней было не засвечваць месца здабычы звышэлемента, а трупы ѓтылiзаваць i развеяць па космасе. Венера планета вялiкая незасвоеная, атмасфера густая рухомая, з сернымi дажджамi. Праз непрацяглы час, усе сляды былi б знiшчаны самай прыродай. А тут злачынец сам вiдавочна кiдае дзёрзкi выклiк. Старэйшы следчы выклiкаѓ свайго памочнiка маладога афiцэра Iвана Каласкова. Бо Венера знаходзiлася ва ѓласнасцi ААН, тая наяѓнасць рускага памагатага, ад асобы магутнай звышдзяржавы - было суцэль натуральным. Справа абяцала быць вельмi складанай, такi выклiк мог кiнуць толькi, вельмi высокапрафесiйны злачынец. Таму звалiць такi камень на рускага, было цалкам лагiчным крокам.
  -Ну, я думаю, што табе як маладому спецыялiсту даѓно хочацца паспрабаваць сябе ѓ гучнай справе. Устараненне фiзiчна зараз нават на Зямлi вялiкая рэдкасць, а тут першае за ѓсю гiсторыю чалавецтва падвойнае смертазабойства на iншай планеце.
  -Ды я гатовы! Я сам хацеѓ папрасiць даручыць гэтую справу мне. У мяне ѓжо ёсць некаторыя меркаваннi на гэты конт.
  -Ну i выдатна па нашаму ведамству, ты возьмеш на сябе асноѓную нагрузку. Але ведай асноѓную працу, узяло на сябе МБГАН. Калi што гэтыя хлопцы нам жыва намнуць бакi. Можаш iсцi.
  -Я то пайду, але, iдучы да вас, ужо паспеѓ азнаёмiцца з матэрыяламi гэтай справы, i ѓ мяне ёсць свае меркаваннi.
  -Гавары, але толькi будзь максiмальна сцiснуты.
  -Уважлiва вывучаючы справу, я ѓ думках спрабаваѓ скласцi псiхалагiчны партрэт злачынца. Гэта вельмi дзёрзкi чалавек авантурнага склада, з элементамi псiхапатыi. Спiс тых, хто ѓ прынцыпе мог гэта зрабiць, вельмi абмежаваны. Трэба мець свой прыватны зоркалёт, каналы збыту, пажадана маскiроѓку для радараѓ. Гэта можа быць буйная гангстарская арганiзацыя, але нi хто з буйных сiндыкатаѓ не стаѓ бы так недарэчна сябе засвечваць. Цяперашнiя мафiёзi людзi прагматычныя, для iх галоѓнае прыбытак, i грошы. З усiх верагодных прэцэдэнтаѓ больш за ѓсё на ролю злачынцы падыходзiць сенатар Эрнэста Хуст. Ён авантурыст, гангстэр мае сувязi i галоѓнае толькi такi чалавек, як ён мог кiнуць нам такi дзёрзкi выклiк. Стрэлiць светлавой ракетай, прыцягнуць увагу да трупаѓ, такiя панты яго каронны стыль.
  -Ну вы даяце! Гэта сенатар, шаноѓны чалавек. Ды пра яго хадзiлi чуткi як аб кiлеры i крутым бандыце, але нi калi справа не даходзiла да суда. Чуткi гэта яшчэ не нагода для падазрэнняѓ.
  - Арыштуйце яго, абшукайце, яго вiлу, палац, усе дапаможныя памяшканнi i доказы знойдуцца. Ён не можа бясследна схаваць 20 тон Элрыкана.
  -Ён сенатар, у яго дэпутацкая недатыкальнасць. Толькi генеральны пракурор ЗША можа даць санкцыю на яго затрыманне, а потым сенат павiнен зняць з яго iмунiтэт. А сенат нi калi не дасць санкцыi, на ператрус i арышт свайго калегi толькi на падставе нейкiх цьмяных падазрэнняѓ. Да таго ж ты Расiянiн, а ён грамадзянiн Амерыкi, будзе скандал.
  -Я адчуваю, што ён i ёсць забойца. Можаце зрабiць запыт у Маскву, тамака пацвердзяць, што iнтуiцыя мяне не разу не падводзiла!
  -Вашы запыты нi чаго не зменяць. Мала што можна адчуваць, тым больш што расейцам у нас традыцыйна не давяраюць. Я, напрыклад, адчуваю, што вы шпiён ГРУКБ. Патрэбны факты, i доказы, канкрэтныя доказы.
  -Дайце санкцыю на ператрус, i доказы з'явяцца!
  -А на якой падставе! Алiбi ѓ яго жалезнае. Яго бачылi сотнi людзей. Экспертыза ѓстанавiла, што яны працавалi амаль месяц. Ну, хто паверыць, што можна забiваць на Венеры, знаходзячыся тут на Зямлi.
  -Але ён мог падрабiць алiбi. У прыватнасцi выкарыстоѓваць брата блiзнюка. Аднаяйкавая двайняты, абсалютна падобныя i па звычках, i вонкавым дадзеным, нават адбiткi пальцаѓ, i вясёлкавая абалонка вачэй у iх абсалютна аднолькавая. Iдэальнае алiбi.
  -У нас не нiякiх дадзеных, што ѓ яго ёсць цi быѓ брат блiзнюк. I ѓвогуле так можна падставiць пад сумнеѓ алiбi любога грамадзянiна.
  -Ён мог зачысцiць дадзеныя, з яго сувязямi гэта рэальна.
  -Хопiць, мне гэта надакучыла. У нас свабодная краiна, i iснуе прэзумпцыя невiнаватасцi. Iдзiце i не вяртайцеся, без канкрэтных доказаѓ i вынiкаѓ.
  Iван раздражнёна бразнуѓ дзвярыма. Усёткi як не круцi, а гэты амерыканец мае рацыю. Нават у яго краiне не рызыкнулi б чапаць сенатара, без сур'ёзных падстаѓ. А тут дзе ѓзяцца доказам, калi нават ператрус нельга правесцi. Ну i што ён пойдзе да самага генэральнага пракурора ЗША. Ён выб'е санкцыю на арышт, i тады сляды злачынстваѓ выявяцца самi сабой.
  Вялiкi звышсучасны будынак Генеральнай пракуратуры ЗША размяшчаѓся на ѓскраiне велiчэзнага мегаполiса Нью-Ёрк. Амерыканцы любiлi будаваць высачэзныя хмарачосы. Сам Нью-Ёрк разросся настолькi, што паглынуѓ i Вашынгтон, i iншыя блiзка ляжалыя гарады. Пасля таго як у Маскве быѓ пабудаваны самы высокi хмарачос з усiх, якiя калi-небудзь iснуюць на планеце Зямля. Амерыканцы пачалi i амаль скончылi будаѓнiцтва, настолькi велiзарнага збудавання, што яго дах амаль сыходзiѓ у стратасферу. Прама на гiганцкiм даху ѓзводзiѓся велiчны вычварна-банiшчанскi касмапорт. Каласкоѓ не без падстаѓ лiчыѓ, што спаборнiчаць з Амерыкай трэба не вышынёй збудаванняѓ, а розумам, цi на благi канец навуковымi пошукамi. Кабiнет генеральнага пракурора быѓ багаты i строгi, пераважалi чорныя тоны. Пракурор сустрэѓ следчага хмурным, цяжкiм позiркам. Выслухаѓ моѓчкi i пры гэтым працягваѓ хмурыцца. Затым вымавiѓ глухiм, рыпучым голасам.
  -Я i сам разумею, што Эрнэста Хуст далёка не анёл. Не хачу яго абараняць, наадварот я даѓно хацеѓ пасадзiць яго за краты. Хадзiлi чуткi i яго падазравалi ѓ шматлiкiх злачынствах i забойствах, але не разу не ѓдалося знайсцi сур'ёзных доказаѓ. Ды i кожны раз у яго аказвалася жалезнае алiбi. Даѓно мы думаем аб рашэннi гэтай праблемы. Але карумпаваны сенат нiколi не дасць санкцыi, на арышт i ператрус без сур'ёзных падстаѓ. У вас ёсць хоць нейкiя зачэпкi.
  -Я думаю што, перш за ѓсё трэба даказаць, што ён быѓ на Венеры, а не на Зямлi. Трэба разбурыць алiбi.
  -Ну i як вы гэта дакажаце. Давайце разважаць лагiчна. Ён калi знаходзiѓся на Венеры, то знаходзiѓся ѓ герметычна непранiкальным гарнiтуры. Дыхаѓ зямным паветрам, еѓ зямную ежу. Нiякiх часцiц з планеты Венера - аналiз не знойдзе.
  -Ну а загар, там такое сонца.
  -Якое там сонца. Там такая густая атмасфера, што ѓ нас у пахмурнае надвор'е значна святлейшае. Да таго ж у сучасных скафандрах надзейныя святлафiльтры i кiбернетычнае ѓзмацненне. Гэты шлях бесперспектыѓны.
  -Вельмi нават можа быць, але ѓ мяне ёсць сякая-такая iдэя.
  -Ну, можаце яе выказаць, але толькi не трэба парушаць закон. Ён сенатар i яго калегi не прабачаць мне, калi мы яго не законна абшукаем або падслухаем.
  -Не, парушаць закон не трэба. Толькi адна да вас просьба, запрасiце яго да сябе ѓ свой прыватны дом. Ён вам не адмовiць. А вось там i вам i мне i ѓсiм канчаткова стане ясна злачынец ён цi не.
  -Я запрашу яго, але б'юся ѓ заклад на адзiн даляр, што ён зноѓ выслiзне.
  -Чаму так мала, давайце засячэмся хоць на тысячу.
  -Э не, я сам быѓ бы рады заплацiць тысячу, каб яго пасадзiць. Але я нават не ѓпэѓнены, што гэтае злачынства здзейснiѓ менавiта Эрнэста "Гумавы Леѓ".
  Калi запрашэнне прыбыло, Эрнэста Хуст быѓ зусiм цiхамiрны. Нават калi яго i падазраюць, то нiчога не змогуць зрабiць з ягоным жалезным алiбi, i дэпутацкiм iмунiтэтам.
  Пракурор напусцiѓ на сябе самы сардэчны выгляд. Сенатар прыняѓ гэта як належнае.
  -Мы вельмi рады прымаць вас у сябе ѓ доме. Мой домiк даволi прыстойны, але кажуць, ён нiкчэмны ѓ параѓнаннi з вашым палацам.
  -Не скромнiчайце ѓ вас цалкам прыстойныя i годныя апартаменты. А хто вось гэты малады чалавек, здаецца новенькi.
  -Гэта наш сябар з Расii. Ён памочнiк старэйшага следчага па планетарных справах. Таксама мой госць.
  -Зразумела. Калi вы не супраць майго грамадства. Я вас разам з вашым сябрам запрашаю праз тыдзень наведаць мой палац.
  -Ды мы гэта зробiм, а пакуль аддайце належнае нашаму сталу.
  Эрнэста еѓ не таропка, i амаль не датыкаючыся да вiна. Iван Каласкоѓ наадварот даволi смела ѓлiваѓ у сябе спiртное. Алкаголь распусцiѓ язык, i Iван не ѓтрымаѓся ад таго, каб падкалоць сенатара.
  -Вы так мала п'яце, нiбы баiцеся, што вiно развяжа вам мову. Гэта вельмi падазрона, калi ѓ прысутнасцi двух следчых баяцца выбалбатаць лiшняе.
  -Я не баюся, але лiчу, што спорт i здаровы лад жыцця несумяшчальныя з п'янкай.
  -Ды i якi з цябе спартсмен?!
  -Я быѓ чэмпiёнаѓ ЗША па баскетболе. Цяпер я з'яѓляюся чэмпiёнаѓ Нью-Ёрка па тэнiсе, i Чэмпiёнам WEFT па прафесiйным боксе. Жадаеш памерацца сiлай! Папярэджваю ѓ мяне чорны пояс па майтайбе.
  -Ну, навошта так груба. Адразу пераходзiць у рукапашную сутычку. Мы рускiя з п'янага, пабiлi Напалеона, Гiтлера i ваша сапрэлае НАТА. Прапаную больш мiралюбiвы спаборнiцтва спачатку тэнiс, а затым кiдкi па кольцы.
  -Ды я цябе зраблю як ката.
  -Добра тады давай засячэм на мiльён даляраѓ. У вас ёсць чэк.
  -Ды ёсць усё. А ты нахабнiк, застанешся голым гусём.
  Не губляючы дарма часу, разгарачаныя суразмоѓцы адправiлiся ѓ спартзалу. Ён знаходзiѓся, на першым паверсе вялiкага дома Генеральнага пракурора. Гуляць вырашана было тры партыi да дваццацi вачэй. Высокарослы Эрнэста быѓ на галаву вышэйшы за рускага следчага i нашмат шырэй у плячах. Ён з пагардай лiтаральна зверху ѓ нiз глядзеѓ на шчуплага рускага. Але гульня ѓ славутага чэмпiёна - 120 мiльённага Нью-Ёрка абсалютна не ляпiлася. Ён прапускаѓ элементарныя падачы, бiѓ праз стол, увесь час губляючы шары. Сенатар даволi хутка садзьмуѓ усе тры партыi. Прыйшлося выпiсваць чэк. Эрнэста быѓ проста па-за сябе. Таму, калi Iван прапанаваѓ адыграцца, ён з радасцю згадзiѓся.
  -Мы будзем проста кiдаць мячы ѓ кошык. Да першай дзясяткi. За кожную дзясятку па мiльёне.
  -Ну добра рускi рэйнджар. Я прымаю выклiк, але ведай, што я з тысячы кiдкоѓ мажу два цi тры.
  Iван iранiчна кiѓнуѓ. Па чарзе яны падыходзiлi i кiдалi па кошыку. У выпадку нiчыёй меркавалася кiдаць да першага промаху. Першыя кiдкi паказалi, што Iван баскетбалiст даволi сярэднi, промахi i трапленнi былi прыкладна адзiн да аднаго. Яго сапернiк, аднак, прамазаѓ практычна ѓсе кiдкi. Куды падзелася слава славутага чэмпiёна, форварда. Каласкоѓ выйграѓ першую партыю. Затым выйграѓ другую i трэцюю. На восьмы Амерыканец нарэшце тое здаѓся i папрасiѓ лiтасцi.
  -Я занадта доѓга не гуляѓ, i зусiм страцiѓ форму. У наступны раз я патрэнiруюся, i вазьму рэванш.
  -Калi вы апошнi раз гулялi ѓ баскетбол.
  -Вельмi даѓно.
  -Дзiѓна, я бачыѓ, як вы лiха кiдалi па баскетбольным кольцы ѓсяго тры днi таму.
  Эрнэста асекся. Ён раптам адчуѓ сябе на краi прорвы.
  -Ды менавiта ён сапраѓды даѓно не гуляѓ. Але не ѓ гэтым справа, такi моцны спартовец, доѓга захоѓвае навыкi гульнi, асаблiва такi просты як кiдкi па баскетбольным кошыку. Але вы звярнулi ѓвагу, што ён увесь час кiдаѓ з залiшняй сiлай, i ѓ яго былi сталыя пералёты. Ды гэта не выпадковасць. Ён цэлы месяц правёѓ на Венеры ѓ атмасферы густой i шчыльнай, амаль як марская вада. Ён абвык рухацца, пераадольваючы больш шчыльнае асяроддзе, чым атмасфера Зямлi. Не паспеѓ да новага асяроддзя прыстасавацца i вось вынiк...
  Дагаварыць да канца не ѓдалося, Эрнэста правёѓ класiчную двойку, звалiѓшы Iвана на падлогу, а затым выбiѓ дзверы, кiнуѓся бегчы з усiх ног. Аднак за дзверы яго чакала некалькi моцных палiцыянтаѓ, якiя ѓсадзiлi ѓ бегляка з паралiзатара, а затым надзейна звязалi злачынца.
  Каласкоѓ хоць i паспеѓ змякчыць наймацнейшыя ѓдары, падняѓся не без працы. На твары акрамя фiнвала, свяцiлася блажэнная ѓсмешка.
  -Ну, зараз я думаю, што сенатам праблем не будзе, усё запiсана на вiдэа. А ты хлопец не вельмi засмучайся, ты хацеѓ праславiцца, i зараз пра цябе будзе казаць уся планета. I праз тысячу гадоѓ будуць успамiнаць першага мiжпланетнага забойцу. Можа быць, яшчэ паспееш напiсаць мемуары аб тым, як дайшоѓ да жыцця такi. Калi ѓ цябе хопiць часу, да электрычнага крэсла.
  Генеральны пракурор мякка перапынiѓ Расiйскага служыцеля правапарадку.
  -Часу ѓ яго як раз хопiць. Дзе здзейснена злачынства, на тэрыторыi падкантрольнай ААН. Значыць, судзiць яго будзе мiжнародны трыбунал, а статут ААН забараняе смяротнае пакаранне. Часу ѓ яго ѓсё жыццё.
  -Рана ублюдкi радуецеся, з турмы я ѓцяку.
  -З турмы ААН яшчэ нi хто не ѓцякаѓ.
  -На iншых планетах, таксама яшчэ нi хто не забiваѓ. Я ѓжо быѓ першы i яшчэ раз буду першы!
  Д'ябал вёѓ супраць Госпада Бога вайну
  Вораг ваяваѓ жорстка, падступна!
  Але любоѓю Хрыстос паламаѓ Сатану
  На крыжы даказаѓшы сваю праѓду!
  
  
  
  
  
  Я прадстаѓляю на конкурс невялiкае апавяданне "Чырвоны сусвет!".
  Гэта свайго роду альтэрнатыѓная гiсторыя, новы погляд на старую праблему! У творы выкарыстоѓваюцца вершы i песнi моцнага паэта Спартака пераможцы! Мне цiкава ведаць меркаванне народа - Спартак Пераможца!
  Можа i для публiкацый у часопiсах i газетах.
  Адрас i ѓсе асноѓныя дадзеныя ѓ канцы апавядання.
  
  
  
  
  . ХIЖ-2005
  ЧЫРВОНАЕ СУСВЕТ!
  Будучы дзень пакрыты чорнай цемрай
  Веру, што час надыдзе - светлай прамянiстай зары!
  Калi не хочаш пражыць стагоддзе пад страхам
  Зрабi свой выбар - годна i смела памры!
  Пралог
  Нi хто не мог меркаваць, што першы кантакт з касмiчнымi братамi па розуме будзе такiм крывавым. Прасоѓваючыся ѓ бязмежныя прасторы космасу чалавечыя зоркалёты, натыкнулiся ѓскраiнныя фарпосты вялiкай зорнай iмперыi Гiдар. Тытульнай расай гэтай гiганцкай iмперыяй былi Дыкозы, выродлiвыя фтарадышальныя гусенiцы ѓжо пакарылi некалькi галактык. Iх мысленне было прымiтыѓным i па-свойму лагiчным. Раз Зямляне пакуль саступаюць сiле i тэхналогiях, то iх трэба неадкладна знiшчыць. Вайна была жорсткай, на поѓнае знiшчэнне. Выкарыстоѓваючы колькасную i якасную перавагу, Дыкозы пачалi татальны наступ. Мiльёны баявых зоркалётаѓ збiвалiся ѓ смяротным урагане, выбухалi дзясяткi планет i гiнулi многiя мiльярды жывых iстот. Пасля цэлага цыклу крывавых касмiчных бiтваѓ, магутны флот iмперыi Гiдар, увайшоѓ у межы сонечнай сiстэмы. Пачалася рашаючая бiтва, магчыма апошняя ѓ гiсторыi чалавецтва. Перавага супернiка было настолькi шматкроць пераважнай, што Зямную цывiлiзацыю мог выратаваць толькi цуд!
  Дэманы змрочнага зорнага пекла
  Здаецца, усё ѓ сусвеце разбураць!
  У неба ѓзляцець хуткiм сокалам трэба
  Каб усцерагчы ад пагiбелi душы!
  
  Арбiта Плутона стала мяжой смяротных баёѓ. Генерал войска Уладзiмiр Слiваѓ седзячы ѓ бункеры, праз манiтор напружана ѓзiраѓся ѓ неба. Прышэльцы час ад часу падвяргалi планету жорсткай бамбардзiроѓцы. Нягледзячы на ѓсе меры, частка ракет дасягала паверхнi, вырабляючы каласальныя разбурэннi. Уладзiмiр выцер потны твар i, разгарнуѓшыся, ткнуѓ пальцам у грудзi сiвавалосага прафесара Яфрэмава.
  -Вось што значаць усе вашыя тупыя даследаваннi, выдаткаваныя мiльярды, а вы да гэтага часу не стварылi суперзброi.
  -Вы спадар генерал, самi ведаеце, якую фору ѓ часе i рэсурсах мае супернiк, з самага пачатак гэта была няроѓная бiтва.
  -I хто б казаѓ. Вашы галовы тупыя як малаткi.
  -А вы вайскоѓцы хiба iдэальна камандавалi войскамi, а таѓстасумныя алiгархi, якiя зацiснулi грошы. Здраднiкi ѓсiх масцей хавалi планету! За час вайны мы навукоѓцы, не дазволiлi нашаму войску скацiцца на ѓзровень пячорнага стагоддзя.
  -Вы паразiты. Узяць вашу дурную iдэю перамяшчэння ѓ часе. Выдаткi велiзарныя, а ѓсё пайшло марна!
  -Не наша вiна ѓ гэтым, i чаму сышло ѓ пустату? Мы столькi новага, раней невядомага даведалiся пра мiнулае.
  -Вось i падары гэта веданне Дзiкозам!
  Адчайна з надрывам вые сiрэна, на Зямлю ляцiць чарговая порцыя анiгiляцыйных зарадаѓ. Нават у глыбiнным бункеры чутныя парывы, столь трасецца, на карту сыплецца гранiтная дробка. Маршал Сярэнька, i пяцiзоркавы генерал Патон стрэсваюць калючы пыл. Сiлы планетарнай абароны ѓжо на зыходзе, а да супернiка ѓсё прыбываюць i прыбываюць сталёвыя армады механiчных сцярвятнiкаѓ. Сяргей Серанька павярнуѓся, ахова прапусцiла згорбленага чалавека.
  -А генерал гэта вы. I навошта вы так стулiлiся, не дапаможа!
  Спадзяюся, вас абнадзеiѓ прафесар.
  Слiваѓ вiсклiва прахрыпеѓ.
  -Калi яму ѓ рот! Ён нiбы ѓ магiлу жывым закапаѓ.
  -Можа Сэры, нам i нядоѓга засталося. Аднаго дрэнна ѓ такой смерцi, не каму будзе насiць кветкi!
  Уставiѓ Джон Патон, вусны расцягнулiся ѓ iдыёцкай усмешцы.
  -Заткнуѓся б ты Амерыканская...
  Страшны грукат абарваѓ фразу, бетанiраванае пакрыццё павалiлася, усе перагародкi змяялiся, дакладнае трапленне прарабiла гiганцкую варонку, пахаваѓшы Аб'яднанае камандаванне.
  Новы вермахт выпаѓз з касмiчнай дрыгвы
  Хоча ѓ ланцугi пекла закаваць на век зямлян!
  Людзi свету будзьце як звяно ѓ ланцугу адзiныя
  Толькi разам зможам адбiць бяды ѓдар!
  
  У момант экстранага прызыву Вiталю Рамашыну не было яшчэ i шаснаццацi, а праз год ён ужо атрымаѓ чын часовага афiцэра. У iншы час i ѓ iншай сiтуацыi падобны кар'ерны ѓзлёт быѓ бы прадметам вялiкага гонару, але цяпер. У дадзены момант, калi час iснавання чалавецтва вымяралася гадзiнамi, прысваенне звання часовага палкоѓнiка глядзелася трагiкамiчна. Карцiна апошняй крывава-плазменнай бiтвы так i стаяла перад вачыма. Тысячы магутных зоркалётаѓ супернiка атакавалi абарончую базу на Тытане спадарожнiку гiганцкага Юпiтэра. Вораг спачатку часткова знiшчыѓ падставу ѓдарамi з арбiты, а затым ажыццявiѓ масiраванае дэсантаванне. Апранутыя ѓ выродлiвыя боекасцюмы баевiкi супернiка, палiвалi рускiх салдат з шматствольных прамянём. I ён адчайна палiѓ у адказ. Хоць у супернiка абарона баявога скафандра была лепей, часам трапныя стрэлы дасягалi мэты. Ублюдачнае пудзiла выбухала, i на асляпляльна зiхоткую алмазную паверхню падалi дымныя абломкi кiбернетычных даспехаѓ i смярдзючага мяса. Гэта была страшная бiтва, у якой загiнулi практычна ѓсе яго таварышы, браты па зброi. Асаблiва жахлiвай была гiбель малодшага брата. Валерка зусiм яшчэ хлапчук так i застаѓся ляжаць на сляпучай вочы паверхнi. Яго юны твар застыѓ нерухомай маскай i iмклiва пакрылася iнеем. Яшчэ б мiнус дзвесце марозу, лужынкi з вадкага паветра плёскаюцца пад магнiтнымi падэшвамi скафандра. На грудзях зеѓрае здаравенная варонка, сэрца маментальна выпарылася, погляд спакойны, адзiнае суцяшэнне ён не мучыѓся. Нiбы ѓ паскоранай кiнастужцы прамiльгнулi светлыя, радасныя ѓспамiны: дзiцячыя гульнi, арэлi, гонкi, шахматы. Яго брат быѓ такiм разумным, амаль заѓсёды перамагаѓ яго ѓ вiртуальных стратэгiях, затое ён быѓ мацнейшым, лютымi ѓдарамi раскiдваючы крыѓдзiцеляѓ. Зрэшты, бiлiся яны рэдка, затое любiлi скокi, не перадаецца адчуванне гарачыя гладкiя конi, пах гарачай травы, прахалодная вада рэчкi - усё хопiць успамiнаѓ. Навошта ягоны брацiк усяго ѓ чатырнаццаць гадоѓ запiсаѓся ва ѓдарны атрад? Хоць у гэтай вайне няма тылу, на сэрцы горыч засталося толькi помсцiць. Страляй, страляй, крушы гадаѓ з абедзвюх рук. Калi ѓ душы Пекла смерць падобная на далiкатную дзяѓчыну, табе хочацца патануць у яе сладастрасных абдымках. Пярэднi шэраг пачварных гусенiц выпалены, але ѓ бой уступаюць шматствольныя тэрмiнатары, прычыненыя сiлавым полем. Апошнiя таварышы згараюць, i няма выратавання, ад спякота плавяцца алмазы. Як ён выжыѓ, неспасцiжна, у вырашальны момант, адзiн са смельчакоѓ смяротнiкаѓ падарваѓ Лiма-бомбу. Рамашына выкiнула гравiяхвалевай i ён, знаходзячыся ѓ стане самнамбулы, прымудрыѓся дапаѓзцi да тактычнага знiшчальнiка. Затым была вар'ятка гонка ѓ паветры, лазерныя прамянi, прарэзалi прастору здавалася не пакiдалi свабодным не аднаго кванта. Але i тут яму спрыяла поспех, атрымалася ѓляцець у пояс астэроiдаѓ i адарвацца ад супернiкаѓ. Рызыкуючы жыццём на аѓтапiлоце, ён здолеѓ прайсцi непранiкальна насычаны касмiчнымi грудамi шлях. На той субсветлавой хуткасцi нават малюсенькi нiт, здольны прабiць ахоѓную ашалёѓку, выклiкаѓшы смяротную разгерметызацыю. Калi ён падлятаѓ да Зямлi, у яго ѓжо не было не зброi, нi энергii. А на сустрэчу неслася жахлiвы апарат у форме крылатай бранiраванай пiраннi, пакрытай злавеснымi шыпамi анiгiляцыйных прамянём. Буйны знiшчальнiк супернiка мог яго проста, развеяць на фатоны. Аднак не здолеѓ прадбачыць дыкоз, што даведзены да роспачы зямлянiн пойдзе на таран. Магутны выбух, дэтанаваѓ боекамплект супернiка, маленькая звышновая палыхнула ѓ атмасферы. На гэтай частцы планеты Зямля была ноч, i магчыма нехта паспеѓ загадаць апошняе жаданне. Пасля катапультавання Вiталь злёгку абгарэѓ, i быѓ густа пасечаны асколкамi а, пралятаючы густую атмасферу, рэшткi скафандра i зусiм рассыпалiся зорным пылам. I вось зараз, не паспеѓшы, нават як след рэгенеравацца, ён атрымаѓ новае заданне - сабраць новую каманду, цэлы полк. А з чаго сабраць, цi засталiся ѓ людзей, хоць якiя нi будзь зоркалёты. А тут яшчэ сувязь канчаткова здохла. Ён недзе ѓ ЗША, але дзе. Нiводнай цэлай хаты, адны руiны, падпаленыя дрэвы расплаѓлены камень. Некалi грозныя хмарачосы склалiся гармонiкам, усюды абвугленыя паражальныя трупы. Праѓда ѓдалечынi варушыцца некалькi дзяцей, толi негрыцята, а можа i белыя огольцы толькi ад сажы мурзатыя нiбы чэрцi. Ну, ангельскую мову ён ведае!
  -Што за горад?!
  Дзецi палохаецца i змываецца, блiскаючы бруднымi босымi пяткамi, не, гэта еѓрапеоiдная раса, але як яны гаротныя счарнелi, валасы наадварот белыя вiдавочна выгарэлыя! Вiдаць падзеi апошнiх дзён здольныя расхiстаць i больш устойлiвую псiхiку, нават у галаве гудзе ад лiшку азону, паветра iскрыць ад электрычных разрадаѓ. Але д'ябал iх усiх пабяры, дзе войскi, а таксама нацыянальная гвардыя, можа гэта i не мае сэнсу, але яны павiнны даць апошнi бой. I чаму ён у ЗША, у Расii яшчэ можна набраць байцоѓ, а тут. Чужая краiна могуць i спiну стрэлiць. Меладычны звонкi голас перапынiѓ разважаннi.
  -Мiстэр палкоѓнiк ЗКСООН. З якой мэтай вы прыбылi ѓ штат Каларада?
  Нiбы вар'яцкае бачанне, навеянае сэкс фантазiяй. Высокая, стройная дзяѓчына з беласнежнымi валасамi i асляпляльнай усмешкай выйшла з-за развалiн. Мяркуючы па эпалiтах, гэта часовы афiцэр ЗКСООН. Гэта значыць, зорна-касмiчных сiл ААН.
  -Мая мэта простая, набраць полк дэсантна-касмiчных сiл, i чакаць загадаѓ камандавання.
  -Добрая мэта. Толькi няма болей у нас улады. Усе буйныя камандныя i эканамiчныя пункты знiшчаны. Засталiся толькi асобныя ѓзброеныя групы. Вы, мяркуючы па акцэнту, руская.
  -Так!
  -Тады гэта задача не выканальная!
  -I што ѓсё наша жыццё. Лёс любога ваеннага выконваць невыканальныя задачы.
  -Я разумею! Але я тое, што ведаю лепш за астатнiх. У Дзiкозаѓ ёсць ультраатрутныя газы, якiя яны вось-вось ужываюць. Мабыць iм жадаецца захапiць i нашы матэрыяльныя каштоѓнасцi. Аднак у нашага камандавання ѓтоены непрыемны для супернiка неспадзеѓка. На дне Цiхага акiяна, знаходзiцца тэрма-iграны зарад. Пры выбуху пачнецца ланцуговая рэакцыя, вадарод у вадзе раскласцiся на нейтэрый i дэйтэрый, а затым злiецца ѓ ядро гелiя. I тады ѓся планета выбухне, успыхнуѓшы падобна звышновай зорцы, i канец усяму ядзерны Армагедон! Мы ѓжо бяссiльныя, рашэнне прыме бяздушны кампутар i нам застаецца пакорлiва чакаць канца свету!
  -Адкуль ты гэта ведаеш!
  -Я родная дачка прэзiдэнта ЗША - Анжэла Фрэйзер!
  -Зразумела, але цi не ѓжо так адразу канец, i мы бездапаможныя i нiчога не зможам тут. Памерцi як трусы.
  -Ёсць адзiн спосаб, падоѓжыць наша iснаванне, ён лiмiтава рызыкоѓны, але ѓ нас ужо няма iншага выйсця.
  -Якi!
  -Давай спусцiмся ѓ бункер, ён тут за рассоѓнымi дзвярыма. Я табе раскажу па дарозе.
  Кусты раз'ехалiся, зорныя афiцэры ѓвайшлi ѓ праход. Па крутых прыступках i сапраѓды прыйшлося доѓга спускацца. Аварыйнае святло было вельмi цьмяным, а лiфты не працавалi. Рэдкiя ахоѓнiкi былi не рухомыя як мумii.
  -Ты нi калi не чытаѓ, аб перамяшчэннi ѓ часе?
  -Ды чытаѓ, i шмат гэта папулярная тэма ѓ навуковай i забаѓляльнай фантастыцы.
  -Дакладна ѓ фантастыцы, але ѓ рэальнасцi вы пра гэта не чаго не чулi, бо ѓсе працы былi найстрога засакрэчаныя.
  -Упершыню чую такое!
  -Згодна я! Занадта гэта важна, каб пра гэта даведалiся ѓсе людзi. А бо здолелi навукоѓцы працяць час i ѓвайсцi ѓ мiнулае. Насуперак меркаванню скептыкаѓ якiя сцвярджаюць, што такое ѓ прынцыпе немагчыма!
  -Ды я вывучаѓ яшчэ ѓ школе падобную тэорыю.
  -Вось яна аказалася памылковай, як у свой час была на практыцы абвергнутая iлжывая догма аб лiмiтавасцi хуткасцi святла, i большая частка тэорыi адноснасцi Эйнштэйна. Хаця ѓсё роѓна ён застаѓся вялiкiм фiзiкам. Практыка важнейшая за фiласофiю!
  -А чаму вы тады не скарысталiся гэтым i не паслалi зоркалёты, у далёкае мiнулае, замачыѓшы Дзiкозаѓ у зародку. Пакуль яны яшчэ лазiлi па дрэвах, дакладней поѓзалi.
  -Вось тут i ѓзнiкла праблема. Як толькi хто нi будзь, спрабаваѓ умяшацца ѓ мiнулае невядомая сiла, забiвала яго, выкiдваючы назад зламаны труп. Нейкiя неспасцiжныя законы прыроды зрабiлi немагчымым выкарыстанне машыны для выпраѓлення памылак i злачынстваѓ мiнулага.
  -А будучыня.
  -Тое ж самае, дакладней туды не навучылiся перамяшчацца.
  -Значыць практычная каштоѓнасць адкрыцця, роѓная нулю!
  -Чаму мы хоць i не можам уплываць на мiнулае, але затое мы можам падрабязна вывучаць яго. Ведаеш, як шмат каштоѓнага нам удалося даведацца!
  -А памятаю, вы адсканавалi другi том Мёртвых душ, трагедыю "Эсхiла", вершы Нерона.
  -Не так усё проста. Перасоѓваннi ѓ мiнулым цяжка прадказальныя, а ѓмяшанне можа быць самым мiнiмальным i ѓсё роѓна смяротным для даследнiкаѓ.
  Вось мы i дашлi, можна абраць прыблiзную эпоху i iрвануць.
  -I доѓга мы там выжывем. Выкiне нашы трупы.
  -Ды хоць нешта цiкавае ѓбачым. У Амерыцы ѓжо не засталося не аднаго цэлага дома, а лiчыльнiк зашкальвае ад радыяцыi.
  -А дзецi!
  -Лiчы, што мёртвыя. Застаецца гадзiннiк, можа нават хвiлiны. Паслухай паведамленне экстранай сувязi. Яны пачалi ѓжо высаджвацца, радары зафiксавалi тысячы аб'ектаѓ. Вельмi хутка яны адскануюць усю паверхню, знойдуць i гэты бункер. Далей ведаеш сам!
  -Калi няма iншага выйсця. Можа i сапраѓды, перамесцiмся.
  -Мiлы, верагодна, хутка мы загiнем, а мне ледзь споѓнiлася васямнаццаць. Давай напрыканцы зоймемся чыстым i далiкатным каханнем.
  -А мне споѓнiцца, толькi заѓтра, але я згодны, няхай нашы апошнiя хвiлiны на гэтай планеце будуць прыгожыя!
  Калi шчаслiвыя апошнiя моманты прайшлi, пара баявых афiцэраѓ пагрузiлася ѓ транс-часовую кабiну.
  -Куды ляцiм!
  -У Рым. У Вялiкi Рым.
  -Можа ѓ Кiеѓ!
  -Не там грандыёзней! Дарэчы, у нас ёсць iн'екцыi па падаѓжэннi жыцця i маладосцi. У Антычнасцi мы будзем багамi, а ѓ сярэднявеччы нябожчыкамi.
  -У Кiеве мае продкi!
  -Уступi Жанчыне, будзь Рыцарам.
  Наймацнейшы землятрус перапынiѓ спрэчку. Анжэла Фрэйзер перасмыкнула рычаг, i мiжчасовай вiхура памчаѓ герояѓ у невядомы перспектыву.
  Многiх з нас мiнулае свету страшыць
  Што там утоена пад змрочным ценем стагоддзяѓ!
  Лёсы сусвету выпадак i воля вершыць
  Тое, што здолее звалiць, адолець злых ворагаѓ!
  Непаѓторная гама маляѓнiчых агнёѓ затапiла прытомнасць, працяѓшы ад скуры да костак. Ураган, пранёсшы абдзiманне прыемным запалам кожную клетку цела. I цiшыня плоць нiбы плавае ѓ бязважкасцi, раствараючыся ѓ парным малацэ. Вiталь з цяжкасцю разляпiѓ вочы, вейкi нiбы склеiлiся. Добра ён яшчэ жывы. Побач з iм ляжыць яго цудоѓная спадарожнiца, высокiя грудзi ѓздымаецца, пышныя валасы раскiнулiся па металiчным даху. Дах пад iмi, не бункер з транс-кабiнай, значыць яны, паспяхова перамясцiлiся. Рамашын пляскае Анжэлу па твары, тая спрабуе млява стукнуць у адказ. Хутка ѓскоквае на ногi. У, жвавая дзяѓчынка. Затым здзiѓлена глядзiць навокал.
  -А дзе гэта мы. Хтосьцi не падобна на Калiзей. Паглядзi метал i мармур, статуi не зусiм у рымскiм стылi.
  -Дакладна дзяѓчынка i горад таксама. Бачыш аѓтамабiлi, едуць i нейкiя рокеры, не сярэднiя стагоддзi - гэта сапраѓды.
  -Давай спусцiмся ѓнiз, там разбярэмся.
  Спроба спусцiцца аказалася не такой простай. Парачка рослых гарыл у агрэсiѓнай форме дзяжурыла, прыкрываючы ѓваход. Вiталь, аднак, быѓ рашучы хлопец, i iрвануѓ на сустрэчу.
  -Я рады вiтаць сваiх субратаѓ па зброi.
  Фраза была вымаѓлена па-ангельску. У адказ грамiлы раѓнулi.
  -Халь! Гiтлер!
  I адкрылi агонь на паражэнне. Вiталь паспеѓ нырнуць i ѓ руху ѓрэзаць байцам па сонечных спляценнях. Не дарма яго залiчылi ѓ зорную элiту, эсэсаѓцы вiскнулi i са стогнам павалiлiся на пакрыццё. Анжэла Фрэйзер на ѓсякi выпадак дабiла нагой па патылiцы. Каваны тытанам бот мабыць зламаѓ чэрапныя скрынкi.
  -Даведаешся! Кiно "ЗША рвуць Нямеччыну"!
  -Ды тыповыя лычы! Вось i паскудная свастыка. Лучаметы спадзяюся зараджаныя?
  -Я ѓзяла самыя лепшыя сiстэмы. Прыйдзецца прарывацца з боем.
  -Марай аб адным, нарвацца на фюрара, яму бы я адрэзаѓ...
  Стрэлы з аѓтаматаѓ перапынiлi фразу. Завыла сiрэна трывогi, па калiдорах неслiся шматлiкiя байцы трэцяга рэйха. Трапны стрэл з прамянемета зрэзаѓ адразу траiх эсэсаѓцаѓ, вось так упершыню ѓ дваццатым стагоддзi i была апрабавана лазерная зброя. Паставiѓшы прамянеметы на мiнiмальную магутнасць, Вiталь i Анжэла рушылi наперад, iнтуiтыѓна iмкнучыся прарвацца блiжэй да цэнтральных кабiнетаѓ Рэйхсканцылярыi. Нябачаная ѓ сярэдзiне дваццатага стагоддзя зброя была выдатнай падмогай. Стрэл з прамянёма, астанкi салдат вялiкага вермахта трэба саскрабаць са сцен. Першапачаткова бiтва iшла ѓ адны вароты, эсэсаѓцаѓ нiшчылi дзясяткамi, усё блiжэй падыходзячы да асабiстых апартаментаѓ Гiтлера. Затым карцiна бою крыху змянiлася. Не лiчачыся з разбурэннямi, фашысты пусцiлi ѓ ход аскепкавыя гранаты. Неѓзабаве доблесныя салдаты з будучынi былi сур'ёзна паранены.
  -Чорт вазьмi, Анжэла. Яны нас выкураць, iх шмат, трэба шукаць шляхi адыходу.
  -Лепш давай перавядзем прамянi лазера, на максiмальную магутнасць i абвалiм iмперскую канцылярыю.
  Вiталь усмiхнуѓся, па шчацэ цякла густая лiпкая кроѓ, а пакалечаная рука з цяжкасцю ѓтрымлiвала прамянём.
  -Правiльна ты кажаш як сапраѓдная руская жанчына!
  На розум прыйшлi словы знакамiтага Расiйскага паэта.
  Ужо лепш памерцi з мячом годна
  Ваюючы люта за доблесць i за гонар!
  Чым жыць як быдла, загнанае бiзуном у стойла
  У Расii мноства герояѓ моцных ёсць!
  Пераведзеныя на баявую максiмальную моц прамянi разрэзалi тоѓстыя мармурова-бетонныя сцены iмперскай канцылярыi. Сiла плазменнага струменя ледзь не расплавiла сам прамянемет, абпалiѓшы пальцы. Столь рухнула на галаву, свядомасць правалiлася ѓ бяздонную студню.
  Калi цемра развеялася, Вiталь адчуѓ, як яго суставы выкручваюцца, нiбы ѓздрыгваюць на прэнг. Ды так яно i ёсць, рукi за спiной моцна звязаныя, а параненае плячо пранiзвае пякельны боль. Побач вiсiць зусiм аголеная мускулiстая дзяѓчына, мабыць Анжэла, яе цудоѓныя светла-залацiстыя валасы толькi злёгку закрываюць плечы. На залацiстай скуры бачныя драпiны i парэзы ад аскепкаѓ нямецкiх "лiмонак". Побач поѓзае нейкi акуляры вырадак, з целаскладам смоѓжня, вонкава плюгавага iнтэлiгентнага выгляду. Ён разглядае iх з нездаровай цiкавасцю патолагаанатама.
  -Гуд! Зер гуд! Выдатныя асобнiкi, суцэль маглi быць узорамi чыстай арыйскай расы. Рэльеф мускулатуры варты Апалона. Вось толькi морда падкачала, нешта ёсць малпа скуласта-славянскае.
  Афiцэр Касмофлота плюнуѓ у твар вылюдку-акулярыку.
  -Ты проста смоѓж! У цябе рожа гадзюкi з прыдушаным хвастом.
  Чалавек з вачыма дохлай кобры захаваѓ стрыманасць.
  -Гарачы хлопец. Быѓ бы немцам, нядрэнны эсэсавец з цябе атрымаѓся.
  Але, вiдаць, не лёс. З каго пачаць катаваннi з цябе цi тваёй палюбоѓнiцы. Лепш з яе люблю чуць жаночыя крыкi.
  -Ты можа i ёсць крысодр Гiмлер.
  -Адгадаѓ, сапраѓды сказана габрэi - пацукi. На каго працуеш, хто паслаѓ вас.
  Анжэла ѓставiла слова.
  -На ЗША! А ты не распускай рукi, у нас ёсць суперзброя, мы можам зраѓнаваць Нямеччыну ѓ попел. Перадайце нас нашаму пасольству!
  -Не, вы нам спачатку ѓсё раскажаце аб вашым суперзброi, а затым мы вырашым вашу долю. Вось нашы спецыялiсты, з чаго пачнем?
  Пануры прысадзiсты маляня прашапялiѓ.
  -Ток, I чыста i балюча. Хутка сюды прыйдзе фюрар ён не кахае бруду i слядоѓ крывi.
  -Пачынайце!
  Iх катавалi токам па чарзе, нават валасы сталi тырчком. Высокiя грудзi Анжэлы, набракла, а блiскучыя ад поту клубнiчныя соску зiхацелi асаблiва спакуслiва. Каб не крычаць ад болю прыйшлося сабраць усю сваю мужнасць i ѓспомнiць прыёмы аѓтагеннага самакантролю, а таксама спецыяльныя праграмы, якiя адключаюць болевыя адчуваннi.
  -Моцныя арэшкi, хлопцы з Крупоѓскай сталi.
  Якая распрекрасная грудзi, жэмчуг у апраѓленнi па-майстэрску вывастраных рубiнаѓ. Шыкоѓныя атласныя сцягна, нiбы вытачаныя са слановай косткi ножкi, хоць я не маю права любiць жанчын iншай расы, але дзеля такой красунi, магу зрабiць выключэнне. Ты ѓвасабленне бездакорнай арыйскай прыгажосцi.
  Тоненькiя ручкi пацягнулiся да аголенай дзяѓчыны, Анжэла падцiснулася гатовая з-за ѓсiх сiл зарадзiць нагой у пахвiну садысцкаму перакруту. Гучны воклiч перапынiѓ рух маньяка.
  -Халь! Гiтлер! Сам вялiкi фюрар увайшоѓ сюды.
  Грозны i нават у далёкай будучынi легендарна-мiфiчны Гiтлер, быѓ на справе чалавечак сярэдняга росту i ейны шчуплы целаскладу. Яго мышыная фiзiяномiя з характэрнымi вусiкамi i шклянымi вачыма была не страшнай, а хутчэй камiчнай. Аднак калi зiрнуць больш уважлiва, у вачах чытаѓся выдатны розум i д'ябальская выдасканаленасць. Хрыплы голас падкрэслена спакойна вымавiѓ.
  -Мае дарагiя госцi я бачу, вы мяне зачакалiся! Як вам тут зручна ѓладкавалiся.
  -Як у лепшых Нью-Йоркскiх кватэрах. Выдатны электрамасаж i прыбор пазваночнiка.
  Адольф зрабiѓ выгляд, што не разумее iронii.
  -Я рады здолеѓ даставiць задавальненне даме i яе блiскучаму кавалеру. Вы мадам проста чароѓныя я б з задавальненнем, намаляваѓ вас вось так як панадлiва аголенай.
  -На фоне Крамля цi Белага дома?
  -Дзе заѓгодна, калi захопу Амерыку i Расею...
  -Нiчога ты не захопiш, ты прымеш пацучыную атруту ѓ склепе iмперскай канцылярыi.
  Рамашын ужо пачаѓ страчваць кантроль. У голасе Гiтлера загучалi iстэрычныя ноткi.
  -У той, што вы разбурылi, забiѓшы сотнi сапраѓдных арыйцаѓ. Кажы гарыла, хто вас паслаѓ. I адкуль вы?
  -А што генiй фюрара бяссiльны раскрыць таямнiцу?!
  Гiтлер наморшчыѓ лоб, раптоѓная здагадка азарыла яго.
  -Вы з будучынi! Толькi там маглi стварыць такую зброю.
  Анжэла была ѓзрушаная, i, тым не менш, вымавiла.
  -Вядома, i ты зразумеѓ, што ѓжо прайграѓ вайну.
  -Я пакуль яшчэ выйграваю. Хто браѓ Берлiн!?
  Фюрэр павярнуѓся ѓ Раманiшыну. Той нядбайна адказаѓ.
  -Расiя цi СССР.
  -Я так i ведаѓ, Сталiн стукне мне ѓ спiну.
  -Не, ударыш па Расii першым ты.
  Гiтлер праiгнараваѓ гэтыя словы.
  -Так, хутка едзе Молатаѓ, а Рэйхсканцылярыя ѓ развалiнах. Ты Гiмлер павiнен катаваць iх i катаваць, пакуль не здохнуць ад выдасканаленых пакут.
  -Пачакай!
  Анжэла страсянула хупавай аголенай ножкай.
  -Я табе раскажу шмат цiкавага.
  -Зноѓ падман!
  -Не, усё будзе шчыра, бо вашы касталомы падабралi ѓ нас зброю, якой мы разбурылi вашу канцылярыю, мы пакажам вам, як яна дзейнiчае.
  -Я прынясу!
  Праз пяць хвiлiн Гiмлер прынёс, два прамянеметы i тэрма-пояс. Ён трымаѓся на пачцiвай дыстанцыi. Анжэла прыкiнула, не, нагой не дацягнуцца. Прафесiйны кат не быѓ дурнем i трымаѓ небяспечныя цацкi на прыстойнай адлегласцi.
  Дачка Амерыканскага прэзiдэнта тое ж не аблiччам шытая. Выкарыстоѓваючы мiмiку, яна перадала некалькi слоѓ Вiталю, той зразумеѓ усё. Рамашына волаты складзенага двухмятровага хлопца баялiся значна больш, чым дзяѓчыны i прыкавалi i за рукi i за ногi. Тым не менш, дасведчаны прафесiянал мог нанесцi ѓдар нават у такiм становiшчы, напрыклад каленам. Гiтлер глядзеѓ з не хаванай цiкаѓнасцю на ѓльтрасучаснае ѓзбраенне. Асаблiва на пояс.
  -Гэта што.
  -Накшталт антыграва дазваляе лётаць.
  -Вось Гiмлер яго i апране.
  Галоѓны кат - Трэцяга Рэйха з вялiкай асцярогай начапiѓ на сябе пояс з не зразумелымi рычажкамi.
  -Ну, прыгажуня кажы як што працуе.
  -Падыдзiце, калi ласка, блiжэй дрэнна вiдаць.
  Фюрар прахрыпеѓ.
  -Крыху, ледзь пасунь толькi так каб яна цябе не зачапiла сваiмi моцнымi стройненькiмi ножкамi.
  Гiмлер увесь лiтаральна сцяѓся i не шмат наблiзiѓся да прывязанай дзiвы.
  -Вы абодва трусы! Асаблiва баязлiвы ты спакладаны казёл Гiтлер.
  Вiталь плюнуѓ у твар фюрару. Гiтлер падняѓ дзiкi вiск i кiнуѓся на прыкаванага афiцэра. Той даѓно чакаѓ падобнага моманту, i з намаганнем адцягнуѓшы нагу, назад усадзiѓ каленам у паскуднае вусатае лыча. Ад страшнага ѓдару, нанесенага накачаным гiгантам, фюрар падляцеѓ у паветра i з усяго размаху таранiѓ Гiмлера. Кволы акулярык быѓ адкiнуты да прыкаванай дзяѓчыны, якая падхапiла яго сваiмi моцнымi босымi нагамi. Астатнiя каты былi настолькi здзiѓлены, вялiкага фюрара б'юць, што i не адразу зрэагавалi. Пакуль яны адыходзiлi ад шоку, Анжэла, спрытна выкарыстоѓваючы пальчыкi ног, перасунула рычажкi, на камбiнацыю самазнiшчэння. Механiчны голас прапiлiкаѓ.
  -Да выбуху засталося дзесяць секунд.
  Вiталь гучна па-руску паспеѓ вымавiць!
  
  Расiйскi воiн смерцi не баiцца
  Нас смерць на полi лаянцы не страшыць!
  За Русь святую будзем адважна бiцца
  Вялiкi ратны подзвiг здзейснiѓшы!
  
  Выбух тэрмапаяса быѓ эквiвалентны палове атамнай бомбы скiнутай на Хiрасiму. Ход сусветнай гiсторыi быѓ, канчаткова ссунуты!
  
  Не спасцiгне планету хвацкая бяда
  I дарма супернiк кiнуѓ сiлы ѓ паход!
  Перамагчы ѓ грознай бiтве здолеем ворага
  Цемра развеецца ѓ пыл, час святла прыйдзе!
  
  Вядома, пасля таго як былi вызваленая такая энергiя, ад доблесных ваяроѓ ЗКСООН не павiнна было застацца нават попелу, але...
  Часовае тарнада падхапiла iх i зноѓ прамчала скрозь стагоддзi. Калi яны, нарэшце, ачулiся, грандыёзна маляѓнiчая карцiна паѓстала перад iмi. Асамблея маляѓнiчых шматкiламетровых будынкаѓ iшла за аблокi. Усё зiхацела, асляпляльнай шматкаляровай гамай фарбаѓ. Высока ѓ паветры ѓ паветры неслiся бурныя кавалькады паветраных экiпажаѓ жывапiсных канструкцый. Вiсячыя сады i клумбы з кветкамi, памерамi з баабабы, мульты-казачныя збудаваннi. Вiталь паказаѓ у неба.
  -Вось ён рай.
  -Рай? Але чый рай няма, не хрысцiянскi. Глядзi, у небе гараць гiганцкiя чырвоныя свяцiлы. Чырвоны арнамент пакрывае вялiзныя хмарачосы.
  -Што ты хочаш сказаць?
  -Хiба не вiдаць, што гэта калi i эдэм то эдэм камунiстычны! Я бачыла падобнае ѓ кiно фiльм "Чырвоная ѓтопiя!"
  -А нават калi i так як тут прыгожа. Вы подлыя Амерыканцы вiнаватыя ѓ тым, што мы ѓ свой час пакiнулi камунiстычны шлях развiцця сыдучы ѓ ваш разбойны капiталiзм.
  -Вось менавiта сыдучы. Самi сышлi, вас не хапiла духу сказаць не!
  -Народ гэтага не хацеѓ!
  Нечы стогн перапынiѓ дыскусiю. Невялiкi памяты ѓ плямах крывi чалавечак варухнуѓся.
  -Вось i наш стары знаёмы фюрар. Кiнг-Конг жывы.
  -Зразумела гэта не замагiльнае жыццё, у мяне ѓсё балiць, i бачныя сiнякi.
  -А, па-мойму, ты выдатна выглядаеш.
  -Можа быць, але хутка нас знойдуць, а я зусiм голая.
  Гiтлер тым часам падняѓ галаву, пад вокам красаваѓся сiняк, а ѓ скiвiцы не хапала зубоѓ. Тым не менш, раздзел трэцяга рэйха казаѓ даволi выразна.
  -Ды ѓжо калi гэта Пекла, то сатана да мяне не лiтасцiвы. Чые вы дэманы?
  -Мы простыя людзi з будучынi!
  -Так зразумела Уэльс машына часу. Што ѓтаропiѓся, думаеш, я такi iдыёт, якiм мяне малююць у вашых газетах. Чырвоны колер добра, а пяцiканцовыя зоркi, якiя гараць прама на небе, гэта вельмi дрэнна. Значыць, усё ж ён мяне апярэдзiѓ.
  -Хто ён!
  -Ваш Сталiн! Я адразу зразумеѓ, адкуль вы ѓзялiся, проста гэта было занадта неверагодна!
  Гiтлер выпрастаѓся i пакрочыѓ па люстраным пакрыццi.
  -Мы вярнулiся ѓ будучыню! Цяпер мяне будуць судзiць. Мабыць, вас таму i заслалi прыбраць мяне, ведаючы, што без майго генiя Германiя асуджана!
  -А яна i так i так была асуджаная. Гэй, вы ѓсе трое рукi за галаву.
  Група байцоѓ у пунсовых боекасцюмах з сярпамi i молатамi на грудзях, некалькi баявых робатаѓ раптам тэлепартавалiся. Здавалася, што яны з'явiлiся з вокамгненна пагусцелага паветра. Робаты нагадвалi злавесных павукоѓ, менавiта яны накiнулi сiлавую пятлю, падвесiѓшы ѓсiх траiх у паветры.
  -Вас даставяць у спецтурму, правераць, i будуць судзiць народным судом.
  Iх разлучылi, замкнуѓшы адзiночныя камеры. Пасля вадзiлi на допыты, дзе сканавалi прытомнасцi i замяралi паказаннi з дапамогай складаных кiбернетычных дэтэктараѓ. Вiдаць было, што стаѓленне следчых iмклiва мянялася. Iх пасялiлi разам, перавядучы ѓ раскошныя iзалятары тыпу люкс, для высокапастаѓленых асоб. Дазвалялася глядзець аб'ёмныя трохмерныя перадачы, i любую iнфармацыю са складаных кампутараѓ. Узровень развiцця тэхналогiй тут пераѓзыходзiѓ усе самыя смелыя чаканнi. На планеце ѓжо стагоддзi таму было скончана з голадам, хваробамi, войнамi, злачыннасцю, i нават са старасцю. Многiя дзесяткi тысяч галактык увайшлi ѓ сусветнае камунiстычнае брацтва, i гэты працэс працягваѓ развiвацца. А што Дзiкозы? Згодна з новай гiсторыяй самы галоѓны i страшны ланцужны сабака фашызму Гiтлер быѓ лiквiдаваны савецкай разведкай. Затым па просьбе сотняѓ мiльёнаѓ заняволеных працоѓных Еѓропы Найвялiкшы Правадыр усiх часоѓ i народаѓ Iосiф Сталiн пачаѓ вызваленчы паход, скiнуѓшы ланцугi капiталiзму i фашызму з працоѓных Еѓропы, а затым i ѓсяго Свету. Пераемнiк Гiтлера Герынг уграз у вайне з Брытанiяй i ЗША, ваѓкi-капiталiсты перагрызлi адзiн аднаго. I вось дзе з дапамогай войска СССР, а дзе з апорай на мясцовыя сiлы, увесь мiр стаѓ камунiстычным. Чалавецтва аб'ядналася, пад чырвоным сцягам, усе пяць кантынентаѓ сцiснулiся ѓ пралетарскi кулак. I надышоѓ мiр ва ѓсiм свеце!
  Не, не згасне зоркi
  Погляд сакалiны, арлiны!
  Голас народа звонкi
  Шэпт прыцiсне змяiны!
  
  Сталiн жыве ѓ маiм сэрцы
  Каб мы не ведалi смутку!
  На шчасце адкрылi дзверцы
  Зоркi над намi зiхацелi!
  
  Веру, увесь свет прачнецца!
  Будзе канец фашызму!
  Ярка зiхацець стане сонца!
  Шлях, асвяцiѓшы камунiзму!
  Аб'яднанае чалавецтва перастала марнаваць сiлы на войны, канкурэнцыю, падрыѓную дзейнасць, тупыя рэлiгiйныя дыспуты, якiя абарочваюцца плынямi крывi. Чалавецтва перастала быць Лебедзем, Ракам i Шчуком, якi цягне воз у розныя бакi. Сусветная навука зараз працавала ѓ адзiнай запрэжцы, навукоѓцы з усяго свету мелi доступ да ѓсёй навуковай iнфармацыi. Навука заквiтнела, а прагрэс развiваѓся iмклiва. Ужо ѓ дваццатым стагоддзi, адбылiся палёты на Марс i на Венеру, а ѓ пачатку дваццаць першага стагоддзя Земляне дасягнулi першай планеты па-за сонечнай сiстэмай. Калi сутыкнулiся з iмперыяй Гiдор, пераважная тэхналагiчная магутнасць была ѓжо на баку Сусветнага Камунiстычнага Братэрства. Дыкозы былi хутка разгромлены, а iх рэшткi ѓвайшлi ѓ камунiстычную сям'ю. Вось толькi, колькi iх засталося? Карацей кажучы, камунiзм працягваѓ трыѓмфальнае шэсце па сусвеце!
  -Бачыш Анжэла. Людзi цяпер моцныя i шчаслiвыя, а вы гады капiталiсты дурылi нам галовы.
  -Так, а ты ѓпэѓнены, што гэта праѓда!
  -Ды ѓжо таго, што мы тут сядзiм i бачылi велiчныя будынкi, а не развалiны ад гравiяракета, ужо дастаткова, каб зрабiць канчатковы выбар на карысць камунiзму. Я гатовы ѓступiць i служыць Сусьветнаму братэрству!
  -Ды вы рускiя заѓсёды былi левымi i чырвонымi. Ваш Ленiн, колькi гадоѓ у маѓзалеi смярдзеѓ.
  Вiталь усадзiѓ аплявуху. Вусны ѓ Анжэлы напухлi, яна паспрабавала адказаць ударам у пахвiну, але буйнейшы Рамашын лёгка адбiѓ удар. Фрэйзер, заплакала, апусцiѓшы прыгожую галоѓку.
  -Як я тут самотная. Я думала, што ты мяне кахаеш i ты мой дакладны адзiны брат i таварыш. Добра, калi так то я таксама гатова пакахаць камунiзм хаця б дзеля нашага дзiцяцi, што я нашу пад сэрцам.
  -У мяне будзе дзiця! Я кахаю цябе!
  Яны абнялiся. Тым часам звонкi выразны голас аб'явiѓ - важнае ѓрадавае паведамленне. У трохмернай праекцыi паказалiся якiя маршыруюць калоны.
  -Наша камунiстычная навука зрабiла найвялiкшае адкрыццё, нам атрымалася ѓваскрэсiць самага вялiкага з людзей - Правадыра ѓсiх часоѓ i народаѓ таварыша Сталiна, з гэтага часу ён вечна будзе кiраваць Сусветным камунiстычным раем.
  
  У цяжкую гадзiну нас акрылiѓ
  Зрабiѓшы волю мацней сталi!
  Ад чумы выбавiѓ свет
  Дарагi таварыш Сталiн!
  
  У шматлiкiх выявах мераѓ
  У сусвеце бясконцай!
  Шлях нам верны ты адкрыѓ
  Указаѓшы яго навечна!
  
  I Берлiн, Масква, Нью-Ёрк
  Як вянок у руках адзiныя!
  Камунiзму святло запалiла
  Правадыр святы, непераможны!
  
  Апiсаць не ѓ сiлах склад
  Якi вялiкi твой генiй!
  Ты такое зрабiць змог
  Дух i розум пакаленняѓ!
  
  Ты ѓзнёсся вышэй зорак
  Ярчэй сонца людзям свецiш!
  Праѓду, iсцiну данёс
  Сея мудрасць на планеце!
  
  I зараз на векi ты
  Прамянiсты сокал з намi!
  Увасобiлiся ѓ яву мары
  Правадыр усiх сфер таварыш Сталiн!
  
  -Вось i Сталiн уваскрос, а хутка ѓ нас нарадзiцца сын.
  -Давай хутчэй вырашацца ад цяжару, мне сказалi, што навука дазваляе шматкроць паскараць працэс.
  Праз паѓтары тыднi першынец нарадзiѓся, ён быѓ ружовым i абсалютна здаровым, у будучынi не бывае хворых дзяцей. I ѓ гэты святочны дзень практычна адначасова з родамi iм аб'явiлi.
  -Вам аказана найвялiкшы гонар! Сам Сталiн жадае вас бачыць. Пасля сустрэчы з правадыром, ваш лёс канчаткова вырашыцца.
  На гравiяпланеры iх даставiлi ва ѓрадавую рэзiдэнцыю. Мiльёны рознатыповых лятальных апаратаѓ дзiвоснай кавалькадай расквечвалi iм шлях, многiя будынкi памерамi з астэроiды плавалi ѓ стратасферы, трасучы своеасаблiвымi канфiгурацыямi i гуляючы ѓсiмi колерамi мульты-вясёлкi. Паветраныя фантаны, вакуумныя сады, нават месяц пералiвалася казачным святлом, азараючы шлях у бясконцасць. Найноѓшая сталiца размяшчалася ѓ Тыбецкiх гарах, а новы Крэмль быѓ сто разоѓ большы за свой Маскоѓскi прататып. Трыста разнастайных веж Крамля ѓтыкалiся ѓ неба акружаныя вялiкай сцяну, на вяршынях гор ззялi трохкiламетровыя чырвоныя зоркi. Унутры ѓсё абстаѓлена сцiпла па Сталiнскi, але з густам. А вось у прасторным кабiнеце i сам Вялiкi Сталiн. Вiталь бачыѓ яго раней у кiно i на партрэтах. Тут Iосiф Вiсарыёнавiч быѓ маладзейшы, жвавейшы, але таксама сярэдняга росту, прыемнай усмешкай, ласкавымi вачыма. Пасля штучнага амаладжэння яму на выгляд было не больш за трыццаць пяць, лiтыя смаляныя вусы, прыгожыя каѓказскiя бровы. А ён нiчога падумала Анжэла, не такi стары i пачварны як у нашых фiльмах. Казаѓ Сталiн мяккiм голасам з прыемным каѓказскiм акцэнтам.
  -Сядайце дарагiя джыгiты. Вы добра папрацавалi на нашу агульную радзiму, ешце i пiце.
  Велiзарны як тузiн цянiстых кортаѓ стол, лiтаральна бiѓся ад экзатычных i вытанчаных страѓ.
  -Дзякуем, таварыш Сталiн, мы аддамо гонар гасцiннасцi, хоць нас не дрэнна кармiлi.
  -Ды зараз кожны чалавек сыты, абуты, апрануты. Вы ведаеце, калi я ѓпершыню пайшоѓ у духоѓную вучэльню, у мяне нават не было ботаѓ. Цяпер з галечай скончана, як i з фашызмам, раз i навечна!
  -А дзе Гiтлер?
  -Там Дзе яму самае месца! Я чытаѓ пра вашыя подзвiгi, ва ѓсiм свабодным сусвеце захапляцца iмi. Ешце i пiце! Няѓжо гэтыя вiны не выдатныя.
  Сапраѓды вiны былi выдатныя, а дэлiкатэсы цудоѓныя. Размова са Сталiным iшла не паспешлiва, правадыр блiскаѓ дасцiпнасцю, i ѓражваѓ памяццю i жвавасцю думкi.
  -Калi мы вешалi Герынга, ён нагадаѓ у штаны, якая ганьба. Трумэн малiѓ на каленях аб лiтасцi. Толькi Чэрчыль памёр годна як сапраѓдны мужчына.
  -Вы расстралялi Чэрчыля?!
  Анжэла была ѓражана.
  -Не я, народны суд вынес прысуд. Я асабiста хацеѓ захаваць яму жыццё, але воля народа асаблiва англiйскай вышэй за ѓсё!
  Дзяѓчына са здзiѓленнем вымавiла.
  -А вось наш таварыш Сталiн таксама не любiѓ Чэрчыля, але хiба ён вам не дапамагаѓ падчас вайны?
  -Якая дапамога. Той вайны няма, i нiколi не было яна толькi не патрэбны сегмент вашай памяцi, не рэалiзаваная магчымасць. Вораг не падыходзiѓ да Масквы i Сталiнграда. Чытаѓ я ѓсе вашыя паказаннi, хутчэй забудзьцеся пра iх.
  -Гэта цяжка забыцца!
  -Мы вам дапаможам!
  Сталiн падняѓся i вымавiѓ тост.
  -Вып'ем за тое што б нашы магчымасцi, заѓсёды супадалi з нашымi жаданнямi. Вы вельмi добрыя хлопцы, i з вамi будзе, цяжка расстацца.
  -Ды таварыш Сталiн, яны добрыя, асаблiва яна i з ёй будзе цяжка разлучыцца.
  Гнюснаваты голас з моцным непрыемным каѓказкам акцэнтам прагугнявiѓ.
  -Вось яна маё каханне! Шкада iх забiваць асаблiва дзяѓчыну!
  Голас Сталiна гучаѓ гулка i сумна.
  -I мне таксама шкада Лаѓрэнцiй, але ѓ тым i складаецца нялёгкi лёс дзяржаѓнага дзеяча, што даводзiцца знiшчаць нават тых, хто табе падабацца, самых адданых сяброѓ.
  У руках Берыi злавеснай шматгаловай кобрай зiхацеѓ прамянемет. Вiталь паспрабаваѓ тузануцца, запусцiць бутэльку ѓ лысаватую галаву, але адчуѓ, што паветра вакол стала шчыльнейшым за тытана, не варухнуцца. Анжэла таксама застыла ѓ бездапаможным стане.
  -Вай, вай! Затым вы хацелi скалечыць майго адданага слугу. Цяпер вiдавочна, што вас нельга пакiдаць у жывых!
  -Хiба гэта лагiчна забiваць тых, каму вы абавязаны сусветным тронам.
  -Па-першае, юнак вы дзейнiчалi ѓ сляпую, не ведаючы наступстваѓ, i вам проста пашанцавала, а па-другое, калi вы адзiн раз змаглi змянiць ход гiсторыi, то хто дасць гарантыю што вам гэта не атрымаецца зрабiць iзноѓ. А па-трэцяе, вы занадта шмат ведаеце. Не, ваша доля прадвызначана, але што б вам не так было паскудна памiраць, выслухайце мае вершы, яны вельмi падыходзяць у дадзенай сiтуацыi! Ды я Сталiн Вялiкi паэт!
  Змрочна, сумна ѓ цемры
  Зоркам злавесна мiгацець!
  Здаецца, што на зямлi
  Праѓды ѓжо не знайсцi!
  
  Здаецца, што свет загiнуѓ
  I перакрыты да зорак шлях!
  Але не губляй гонар джыгiт
  У небе нельга патануць!
  Выбачаеце, брат i сястра, таварыш Сталiн несмяротны i мы ѓжо не сустрэнемся ѓ новым жыццi!
  -Таварыш Сталiн, калi ласка, можна я дзяѓчыну ашчаслiвлю перад смерцю!
  -Як ты Лаѓрэнцiй можаш, падонак, юрлiвасць у такi момант! Няма нельга, забi iх не павольна!
  Берыя зразумеѓ прамянемет, з чатырох ствалоѓ палыхнулi рознакаляровыя промнi. Вiталь мiмаволi заплюшчыѓ вочы, потым намаганнем волi расплюшчыѓ iх. Так, дзе стаяѓ Сталiн, засталася толькi жменька дымлiвага попелу. Пляшывы карнiк яхiдна ѓсмiхаѓся.
  -Вось так! Ты Сталiн, як заѓсёды маеш рацыю, трэба забiваць i сяброѓ! Цяпер я адзiнаѓладны ѓладар усяго сусвету чырвоны манарх, кумачавы бог! А вось вы абодва забойцы. Вы забiлi Сталiна, я знiшчыѓ вас i нiякiх слядоѓ. I ѓсё ж у мяне ёсць рада i мiласэрнасць, я не дазволю памерцi такой выдатнай дзяѓчыне як ты, не спазнаѓшы незямной радасцi кахання са мной. Жывым богам усяго чырвонага сусвету.
  -Ты лысая выродлiвая жаба! Я пагарджаю табою!
  Берыя нацiснуѓ на пульт, i ѓсё адзенне знiкла i Анжэла засталася ѓ сваёй дасканалай галiзне.
  -Прыгожая ты!
  Грубая валасатая рука лягла на высокiя, пругкiя грудзi. Ганарлiвая амерыканка паспрабавала тузануцца, але па целе толькi прайшла сутарга.
  -бескарысна дзяѓчынка. Гэтыя сiлавыя палi не дадуць табе шанцаѓ, я ж не дурань, ведаю, у якiх войсках вы служылi. Вось гэта называецца абсалютна бяспечны сэкс. Я падару табе акiян асалоды, потым заб'ю вас абодвух, дакладней нават траiх. Бо ваш хлопчык будзе мне помсцiць, калi падрасце.
  -Не чапай дзiця жывёла!
  -Ой! Ой, якiя мы далiкатныя, зараз я табой авалодаю!
  Берыя ѓжо прылаѓчыѓся ѓвайсцi ѓ счырванелую ад гневу i сораму дзяѓчыну, як чыйсьцi да дзiкага жаху голас перапынiѓ яго.
  -Што зноѓ забаѓляешся Лаѓрэнцiй.
  Кiраѓнiк таемнай палiцыi пасiнеѓ.
  -Цябе няма, ты мёртвы. Я цябе забiѓ!
  -Вось менавiта забiѓ! Але я ѓставiѓ схему, i яна гаворыць з табой, праз пяць хвiлiн пасля смерцi Сталiна памрэш i ты!
  Берыя, было, тузануѓся, як невялiкi бавоѓна разарваѓ яго вантробы. Выбух быѓ не вельмi моцны, але дастатковы, каб адарваць галаву ад цела. Фiялетавая морда, паспела толькi шапнуць. "Сталiн-гад!"
  -Бачыш, Анжэла мы ѓсё ж перамаглi. Павук уджгнуѓ павука! Працяѓ хвост джала скарпiёна!
  -Два ваѓка перагрызлi глоткi, але што застаецца нам, мы не можам варухнуцца!
  -Усё роѓна рана цi позна сюды прыйдуць i нас вызваляць, не можа Правадыр вечна не выходзiць на сувязь.
  -Нас расстраляюць!
  -Можа быць, караюць смерцю, а можа быць, i не. А нават калi смерць, то нашаму сыну трэба будзе доѓгае жыццё ѓ новым бязмежным i неспасцiжным свеце i гэта галоѓнае.
  -Самае галоѓнае, што зараз у чалавецтва ёсць будучыня!
  
  Вядома, цяжка прадказаць
  Што ѓ гэтым свеце новым чакае!
  Мы будзем у нябёсы лётаць
  Пасеѓшы ѓ зорны самалёт!
  
  А магчыма працяць прастор
  Бязмежных космасу глыбiнь!
  Цi здолее той, чый розум востры
  Выдатны, разумны, добры сын!
  
  Бо чалавек не дарма ты
  Як птушка рвешся ѓ нябёсы!
  Ты хочаш увасобiць мары
  У якiх розум, прыгажосць!
  
  Звесткi аб аѓтары. Рэспублiка Беларусь, Мiнская вобласць, горад Слуцк, вулiца Ленiна дом 217, кватэра 57, вулiца Талстова дом 26 кватэра 8. тэлефон - "375 17 95" 5 80 05, - "375 17 95" 5 57 42 сотавы - "375 29 405 80 05. сотавы - "375 29" 665 58 40. Адрас у Iнтэрнэце www . mail . tatoeba ribo _123@ mail . tatoeba be Рыбачэнка Алег Паѓлавiч. МОЙ Псеѓданiм - Спартак Пераможца.
  
  
  
  ВАРМIЯ - НЕ БАРДЭЛЬ!
  
  . Кiраѓнiк Љ 1
  Слова Радзiма свята для рускiх салдат
  За Расею змагайся ворагаѓ забiваючы!
  У рукi хлопчык вазьмi ѓ кабуры аѓтамат
  Будзь гатовы памерцi - для цябе Русь жывая!
  
  -Не разумею, чаму трэба секчы сякерай. Калi можна проста зразаць ствол лазерам.
  Прамармытаѓ светлавалосы юнак.
  -А для таго Лёша каб не страцiць форму. Наперадзе спаборнiцтвы i мы павiнны быць у поѓнай фiзiчнай гатоѓнасцi, а гэтае практыкаванне развiвае дэльты i спiну.
  -А заадно i трыцэпс! - Аляксей хiхiкнуѓ.
  -А ты таксама не тармазi, махай i бi мацней. Удар, удар яшчэ ѓдар!
  Хлопцы дадалi, энтузiязм у працы дапамог насекчы цэлы воз. Наблiжалася зiма, кароткая, але вельмi марозная. Хлопцы акуратна склалi пальмы з пышным фiялетавым лiсцем. Запрэжаны ѓ калёс чарвяк-шыпакрыѓ дванаццаццю лапкамi i пералiвiстымi крыламi лёгка цягнуѓ цяжкую фурманку. Дзецюкi беглi ззаду.
  Удалечынi здалiся вострыя якiя тырчаць як морквы хаты пасёлка. Нейкi лiхач пракрэслiваѓ у аранжавым небе стройныя лiнii, iмкнучыся мабыць прайграць асэнсаваную фразу. Але мабыць гравiямотацыкол не вельмi слухаѓся руля, атрымлiвалiся толькi пакарабачаныя заломы.
  Руслан падмiргнуѓ.
  -Бачыш, Валера купiѓ сабе новыя колы i хоча пакуражыцца.
  -Ну i вакуум з iм. Як казаѓ дзед Панкратаѓ, далей ад прагрэсу блiжэй да прыроды.
  Нiбы ѓ пацверджанне слоѓ адной з трох свяцiлаѓ забiяцка падмiргнула.
  У гэты момант з-за хаты выпырхнула дзяѓчына, шыкоѓная як ружа з яркай суцэль "гарадской" прычоскай яна пастроiла вочкi.
  -Вы абодва проста цукеркi, цi не варта вам, перш чым заѓтра адправiцца ѓ Шынкары, правесцi адну ночку з намi.
  Аляксей усмiхнуѓся.
  -Шлях трэба будзе доѓгi, ляцець на iншую планету. I нам трэба адпачыць.
  -Так нас збярэцца не шмат, усяго пятнаццаць не больш. I ѓсiм будзе дастаткова па два разы.
  -Гэта значыць любiць пятнаццаць разоѓ за ноч. Не, мы хочам паѓстаць перад суддзямi свежымi, акрамя таго, нам трэба будзе выканаць танец на вялiзным стадыёне. Нi ѓ адным элеменце мы не павiнны памылiцца.
  -Ну добра хлопцы, можаце пакуль спаць, але потым вы нас атаварыце, iнакш мы не будзем сябраваць. Ды i, дарэчы, у сталiцы сiстэмы ёсць такiя магутныя стымулятары, што можна за ноч ашчаслiвiць сто жанчын.
  -Чулi пра такое, але пакуль не спрабавалi.
  Дзяѓчына глыбока ѓздыхнула, утаропiѓшыся на тулава Руслана, глыбокiя плiтачкi прарэзаных мускулаѓ постаць чарачкай. Не дарма гэтыя хлопцы хацелi выступаць у сталiцы сiстэмы па фiнтэсе. Калi будзе перамога - гэта будзе гонар усёй вёсцы. Ну чаму ѓсе тыя, хто прыгожы, такiя ганарлiвыя i непрыступныя i займаючыся каханнем, робяць вам ласку.
  Ноч у гэтым свеце ѓмоѓнасць крыху спадае спякота i дзве зоркi iдуць за гарызонт. Потым надыходзiць новы працоѓны час. Рабяты апранаюцца па апошняй сталiчнай модзе, гэта значыць вельмi страката, як папугаi. Акрамя таго, для моладзi ледзь не абавязкова размалёѓванне сваёй фiзiяномii. Часцей за ѓсё гэта арнамент сiне-жоѓта-чырвонага колеру з маланкамi. У такiм выглядзе яны падобныя на клоунаѓ. Праѓда фарба лёгка змываецца растворам шабанiту.
  Шлях у Касмапорт яны прарабiлi на гравiяматацыклах, дапамаглi прыяцелi. Горад, адкуль стартуюць касмалайнеры, не вялiкi, але выглядае хупава. Дамы нагадваюць кубiкi, перамяшаныя з кветачкамi. Даволi ажыѓлена, б'юць не вялiкiя фантаны, гараць рэкламныя праекцыi.
  Аляксей i Руслан адкланялiся, i сардэчна развiтаѓшыся з сябрамi, iрванулi да якi нагадвае вастраносага кiта зоркалёту. Упершыню яны пакiдаюць Арагону i накiроѓваюцца да Фiятэрэле. Каюты не вельмi раскошныя, але чыстыя, на дваiх адзiн нумар з ваннай i гравiявiзарам.
  -Усе легчы на койкi. Карабель стартуе.
  Юнакi спакойныя, адкiдныя ложкi з рухомага кiбер-пластыка ахiнаюць цела.
  Хоць перагрузка амаль не адчуваецца, дзякуючы антыграѓтрону, традыцыя ёсць традыцыя.
  У касмалайнеры ѓсе выгоды, можна пагуляць у гульнi, паглядзець гравiявiзар з дзесяццю тысячамi каналаѓ цi ѓ нешта згуляць. Рабяты нiколi раней не глядзелi ѓ такiм шырокiм дыяпазоне i ѓ iх вылезлi вочы. Ды i набор забаѓляльных "вiртуалак" быѓ не параѓнальна багацей, чым на аграрным Арагоне. Хлопцы павесялiлiся ва ѓсю, гадзiны палёту праляцелi ѓ адно iмгненне.
  Калi зоркалёт мякка прызямлiѓся, яны з цяжкасцю адарвалiся ад займальнай сумесi "стралялкi" i квэста.
  Спачатку перад iх здзiѓленымi вачыма паѓстаѓ вялiкi Касмапорт, ён нагадваѓ шматкроць павялiчаны палац снежнай каралевы. Пакрыццё асляпляльна зiхацела, дарожкi пад нагамi рухалiся. Прычым хуткасць руху рэгулявалася, блiжэй да цэнтру яна станавiлася хутчэй, а па баках на абарачэнне была не спешнай. Некаторыя зрэшты, з тых, хто быѓ багацей, аддавалi перавагу проста лётаць або на рэактыѓных крылах або з дапамогай антыграва.
  -Вось бы нам так. - Летуценна вымавiѓ Аляксей.
  -Нiчога. - прабурчаѓ Руслан, выйграем спаборнiцтвы, атрымаем прыз, купiм.
  Сам горад уражваѓ самае смелае ѓяѓленне, цылiндрычныя хмарачосы выносiлiся на многiя кiламетры ѓверх. Памiж iмi гарэлi гiганцкiя рэкламныя шчыты, мiгацелi трохмерныя галаграмы. Сам горад быѓ увасобленай марай футурыста - бачання населеных пунктаѓ будучынi. Многiя хмарачосы былi вельмi незвычайных канструкцый. Адзiн, напрыклад, нагадваѓ велiчэзны гадзiннiк з дзесяццю хутка якiя верцяцца стрэлкамi, а ѓ нiзе мудрагелiстая арка. Iншы быѓ у форме сямi пастаѓленых сябар на сябра кавуноѓ, трэцi паходзiѓ на якая завiсла ѓ сiлавым полi васьмiканцовую зорку. А чацвёртае збудаванне складалася адразу з каласальнага цюльпана, нарцыса, ружы i званочка, нанiзаных на штык. Асобныя будынкi нагадвалi танкi з якiя верцяцца вежамi, а з руляѓ бiлi фантаны. Некаторыя будынкi нагадвалi шакаладныя батончыкi i ветраныя млыны.
  Мiльёны разнамасных судоѓ баразнiлi смарагдава-зялёнае неба з чырвонай i сiняй зоркай. Разнастайнасць смяротных апаратаѓ уражвала самае смелае ѓяѓленне.
  Дзецюкi з вёскi былi ѓ шоку. Яны глядзелi па баках i дзiвiлiся. Усё было такiм вялiзным i не звычайным.
  -Сталiца сiстэмы, гэта крута. - прашаптаѓ Руслан.
  -Так, калi гэта галоѓны горад сiстэмы, то якое ѓ цэнтры галактыкi. - Дадаѓ Аляксей.
  -Напэѓна, яшчэ страмчэй, вось бы крылы i з вышынi птушынага палёту, на такое дзiва паглядзець. - Руслан летуценна закацiѓ вочы.
  -Кожнаму сваё, кошты на сельгас прадукцыю падаюць i нам гэта проста не па кiшэнi.
  А пакуль давай лепш пашукаем палац спорту. Справа - перш за ѓсё!
  Аднак паспрабуй яго знайдзi ѓ такiм вялiзным, перапоѓненым казачнымi збудаваннi горадзе. Шырокiя вулiцы заблытаныя як лабiрынт.
  -Трэба звярнуць да мiлiцыянера ён нам усё пакажа. - Выказаѓ здагадлiвы Аляксей.
  Кiбаргi-палiцэйскiя з рухомымi металiчнымi тварамi адлюстравалi самыя ветлiвыя ѓсмешкi, калi хлопцы звярнулiся да iх.
  -Трэба iсцi прама па праспекце Мiра i далей з паваротам на вулiцу Сталiна. Там вы ѓбачыце будынак, якi нагадвае шахматную дошку з поѓным камплектам фiгур на даху.
  Як выглядаюць шахматы, ведаеце?
  -Бачылi! - матнуѓ галавой Руслан.
  -Тады я думаю, здолееце вылiчыць. - Робат падмiргнуѓ.
  Рабяты перабеглi на самы цэнтр дарожкi, дадалi хуткасцi. Мiма праплыло нешта якое нагадвае кубiк-рубiк: некалькi костак памянялi колеры. Вулiца Сталiна вялiкая, цягнецца на многiя кiламетры, вочы разбягаюцца. Хлопцы хацелi, было зноѓ перапытаць палiцыянта, як раптам, нiбы з-за залюстроѓя выплыѓ палац. Ён быѓ пабудаваны такiм чынам, што яго было вiдаць толькi пад пэѓным вуглом. I гэта нягледзячы на тое, што сам будынак быѓ вышынёй паѓтара кiламетра, i дзесяцi ѓ дыяметры.
  Чырвоныя фiгуры адлiвалi рубiнамi, сiнiя сапфiрамi. Калi хлопцы падышлi блiжэй, велiчэзны конь падмiргнуѓ iм. Каля ѓваходу стаялi чацвёра жахлiва накачаных спартсменаѓ, якiя нагадвалi рухомую ѓзгорыстую глыбу ад жахлiва развiтых мышцаѓ.
  -Куды прэцеся смактункi. - Вымавiѓ самы старэйшы з iх.
  -Нам трэба на спаборнiцтвы па фiтнесе. А вы дзядкi ѓжо пераспелi для гэтага вiду спорту - Смела адказаѓ Руслан.
  -Тады вы спазнiлiся. - Прымiрэнча вымавiѓ атлет з паголенай галавой. - Спаборнiцтвы прыгажуноѓ прайшлi ѓчора. Прызы скончылiся, i вам давядзецца вяртацца назад.
  Грамiла здзеклiва падмiргнуѓ.
  Руслан i Аляксей разгарнулiся, яны былi забiтыя горам. Нялёгка асаблiва калi табе шаснаццаць гадоѓ усвядомiць адразу што ѓсе мары павалiлiся. Рабяты павольна разгарнулiся i сышоѓшы з рухомай дарожкi паплялiся па тратуары. У гэты момант iм хацелася толькi аднаго напiцца i забыцца. У горадзе было поѓна пiцейных устаноѓ, але ѓ большасцi з iх пыталiся пашпарт, непаѓналетнiм продаж алкаголю забаронены! Вось тут iм на дапамогу i прыйшоѓ анёл-захавальнiк. Стройная жанчына на выгляд гадоѓ трыццацi з сямiколернай прычоскай, лёгкай хадой падскочыла да iх i задала банальнае пытанне.
  -У вас праблемы хлопцы?
  Руслан кiѓнуѓ.
  -Так! Мы засталiся нi з чым.
  -Зразумела вы з аграрнай планеты, прыехалi падзарабiць i вас кiнулi.
  -Ды не! Мы ехалi на спаборнiцтвы. Ды дарэчы як вы здагадалiся, што мы з Арагона.
  -Няма нiчога прасцей па вашаму непаѓторнаму шакаладна-ружова-малочнаму загару. А тое, што вам патрэбны грошы вiдаць па асобах. Нябось, жадаецца лётаць як я, напрыклад. Жанчына адарвалася ад паверхнi i завiсла над тратуарам.
  -Узрушана, вядома хочам.
  -Так ёсць магчымасць зарабiць вялiкiя грошы за вельмi кароткi час.
  -Як? - Дружна вымавiлi сябры.
  -Вы вельмi прыгожыя. Многiя жанчыны пагадзiлiся б выкласцi цэлае багацце за ноч з вамi. Тут вельмi шмат мiльянерак - юрлiвых самак.
  Вочы ѓ хлопцаѓ загарэлiся, iм прапаноѓвалi даволi лёгкi i прыемны спосаб зарабiць грошы.
  -А яны не занадта старыя. - На ѓсякi выпадак спытаѓ Руслан.
  -Ну што вы. Поспехi сучаснай медыцыны па амаладжваннi арганiзмаѓ такiя, што старажытных жанчын практычна не засталося. Прынамсi, сярод багатых. Вось мне, напрыклад, хутка дзвесце год, а выглядаю я.
  -Проста ѓзрушаюча. Тады мы згодны.
  -Вось i цудоѓненька, а пакуль вып'ем за знаёмства. Мяне клiчуць Крывулiна.
  -А як жа наш узрост?
  -Не хвалюйцеся ѓ мяне падвязкi.
  Сапраѓды ѓ раскошным бары iм без праблем налiлi па куфлi залацiстай шыпячай вадкасцi, ад якой паплыло перад вачыма, i свет стаѓ вясёлкавым i паветраным.
  Хлопцы шалёна рагаталi i пляскалi сябе па баках. Затым, выскаляючыся, выплылi з бара.
  Хiтрая панна тым часам набрала камп-бранзалет, нацiскаючы на клавiшы, яна перадала паведамленне.
  -Мне толькi што атрымалася займець двух вясковых прыгожых дурылкаѓ. Яны стануць, нашымi рабамi i будуць працаваць за грашовую плату. Жалезны голас забурчаѓ у адказ.
  -Глядзi не выпусцi iх. Птушанят трэба пасадзiць на наркотыкi, тады яны ѓжо не змогуць брыкнуцца.
  -Тэхнiка мне вядомая, але на аѓкцыёне яны павiнны паѓстаць свежымi i поѓнымi сiл.
  -Гэта твае праблемы Крывулiна.
  -Цяпер я разбяруся з iмi.
  Узяѓшы пад рукi абодвух хлопцаѓ, яна павяла iх у шоу-цэнтр. Рэдкiя мiнакi па дарозе кiдалi хiтрыя позiркi. Ля ѓваходу iх сустрэлi "быкi" груды цяглiц i некалькi баявых робатаѓ. Грозныя рулi лазерных аѓтаматаѓ маглi ѓвагнаць у дрыготку слабадушных. Крывулiна паказала iм пасведчанне i iх без лiшнiх пытанняѓ прапусцiлi. Руслан нават падражнiѓ "быкоѓ" пакруцiѓшы далонь у носа. Тыя выскалiлiся, але прамаѓчалi, вiдаць дысцыплiна i ѓ мафii дысцыплiна. Дакладней нiдзе так не строгiя законы як у крымiнальным свеце. Затым, прайшоѓшы ѓнутр яны адправiлiся па доѓгiм звiлiстым калiдоры ѓ грымёрную. Тамака iх ужо чакаѓ дзясятак чароѓных дзяѓчын.
  -Гэтыя хлопцы вашыя. Зрабiце зь iх багоѓ. - заѓсмiхалася Крывулiна. Дзяѓчаты згодна кiѓнулi.
  -Усё будзе па вышэйшым разрадзе.
  Нiбы хваля прыбоя яны абрынулiся на хлопцаѓ. Iх мылi, завiвалi, масажавалi, рэтушавалi, хаця iх скура i без таго была гладкай. Выкарыстоѓвалi самыя дарагiя i, падобна жаночыя шампунi. Затым нашмаравалi ружовым алеем i, зрабiѓшы некалькi клiзмаѓ, прабылi страѓнiк i кiшачнiк.
  -А гэта навошта? - Спрабаваѓ пратэставаць Аляксей.
  -Вы будзеце абслугоѓваць самых дарагiх i шыкоѓных жанчын планеты. Усё павiнна быць класна i нiякага непрыемнага паху. Старанна папалiраваѓшы хлопцаѓ, ад зубоѓ да пят iх, нарэшце, пакiнулi ѓ спакоi. Целы гарэлi ад масажу, кроѓ бурлiла. Да iх зноѓ падышла Крывулiна, яна апранулася фiялетавую сукенку, доѓгiя вейкi адлiвалi золатам.
  -Вось зараз, падобна, вы гатовыя. Цяпер вас выведуць на аѓкцыён. Там за першую ноч будзе прызначаная самая высокая цана. Вы павiнны выканаць эратычны танец, каб прывабiць дам у абдымкi. I падумайце, якую суму грошай адваляць вам за ноч.
  -А што лепш рэактыѓныя крылы цi антыграѓ. - Наiѓна i недарэчы спытаѓ Руслан.
  -Лепш антыграѓ, на iм можна лётаць у космас, а крылы дзейнiчаюць толькi ѓ паветранай атмасферы. - Крывулiна напусцiла на сябе самы дабрадушны выгляд. - А танцаваць вы мае хлопчыкi ѓмееце.
  -Перад спаборнiцтвамi па фiтнесе мы вывучылi некалькi танцаѓ. Адзiн з iх называецца "Махаон Сэксу".
  -Вось яго i выканайце, а я пагляджу. Музыку!
  Плазма-компы ѓрубiлi рэпертуар.
  Хлопцы прынялiся выконваць то плаѓны, то наадварот пераходзячы ва ѓраган танец. Рухi iх мускулiстых целаѓ зачароѓвалi.
  Крывулiна сама адчула гарачае жаданне. Ёй хацелася накiнуцца з лютасцю тыгрыцы. Аднак загартаваная воля i звыклае цярпенне аказалiся мацнейшымi.
  -Вы пышныя, а пакуль апранецеся. Робаты ѓнеслi ѓ залу кошыка са старанна выпрасаванымi смокiнгамi.
  -У iх вы будзеце падобныя на джэнтльменаѓ старажытнасцi, потым хупава i не спяшаючыся, вы павiнны пазбавiцца ад iх. - Крывулiна пастроiла вочкi. - Ведаеце, якая рознiца памiж прастытуткай i альфонсам. Прастытуткай можа стаць практычна любая жанчына, а быць альфонсам дадзена не кожнаму. А вы жрацы кахання ад Бога! Можа, заставайцеся з намi, падпiшам кантракт на год. Затым вы запрацуеце цэлае стан, станеце па-сапраѓднаму стромкiмi.
  -А што iдзе! - Руслан зладзiѓ сур'ёзную фiзiяномiю. - Толькi наш працэнт павiнен быць пабольш.
  -Ну, зразумела для вас самыя выгадныя ѓмовы.
  Кантракт быѓ падпiсаны за пяць секунд. Аляксей учытаѓся ва ѓмовы.
  -Значыць самы шырокi набор сэксуальных паслуг, i нам 60 працэнтаѓ. А астатнiя сорак.
  -А гэта за арэнду памяшкання, ахову, i iншыя дробныя выдаткi.
  -Не, я патрабую восемдзесят працэнтаѓ!
  -Згодны! - Кiбарг маментальна змянiѓ лiчбы на кантракце. Калi подпiсы былi пастаѓленыя, Крывулiна паднесла iм па куфлi шампанскага.
  -А зараз на аѓкцыён. Глядзiце не падвядзiце.
  Зала для продажу жывога цела, нагадваѓ стадыён i шырокай арэнай. Пакупнiкоѓ не было вiдаць за танiраванымi сiлавымi палямi, нават галасы былi змененыя.
  На аѓкцыёне збылi некалькi голых дзяѓчынак, i зараз увага нясталай аѓдыторыi былi прыкавана да новага надзвычай разрэкламаванага тавара. Хоць Аляксей i Руслан i знаходзiлiся пад ладнай порцыяй допiнгу, яны сумелiся. Непрыемна калi на цябе глядзяць тысячы юрлiвых вачэй. Юнакi злёгку пачырванелi, апусцiѓшы позiрк. I iх сарамлiвасць здавалася, яшчэ больш наэлектрызавала таргi.
  -Ды яны яшчэ нявiннiкi. - Пачуѓся чыйсьцi немы крык.
  Аляксей прыйшоѓ у рух, нарэшце, зайграла доѓгачаканая музыка. Хлопцы павольна i паступова вызвалялiся ад вопраткi. Чым менш на iх было, тым iмклiвей i весялей станавiлiся iх рухi. Пачаѓся гандаль.
  -Першапачатковая цана. У тысячу рублёѓ.
  -Адразу мiргнула - у дзве тысячы.
  Стаѓкi хутка раслi. Вось яны ѓжо дасягнулi дваццацi тысяч, а залаты расейскi рубель самая цвёрдая валюта ѓ галактыцы.
  Чуючы падобнае юныя стрыптызёры, усё распалялiся i распалялiся. У канчатковым вынiку на iх не засталося практычна нiчога. А кошты ѓсё раслi. Нарэшце Руслан сарваѓ плаѓкi, i заскакаѓ як казёл, размахваючы сваёй добрай якасцю. Да яго далучыѓся Аляксей, хлопцы вiдавочна былi ѓ чадзе.
  Урэшце цана на iх дасягнула ста тысяч рублёѓ. I нiхто - не iмкнуѓся перабiць казачную суму роѓную паѓтары мiльёнам мiжгалактычных даляраѓ.
  -Прадана! Цяпер на працягу сутак будзеце належаць Арахелу.
  -Напэѓна, тэмпераментная баба гэтая Арахела, калi гатова выкласцi за нас такую суму. - Руслан правёѓ мовай па вуснах, прадчуваючы новую сэксуальнае прыгода.
  Iх пасадзiлi ѓ закрыты гравiяфургон, i ён плаѓна стартаваѓ у невядомым напрамку. Палёт быѓ не доѓгiм. Яны прызямлiлiся на жоѓты лужок, размешчаную на даху цудоѓнага палаца. У дадатак да ѓсяго ён стаяѓ на ѓзгорку, i з вышынi птушынага палёту можна было назiраць увесь горад. Хлопцы расслабiлiся i ѓзрадавалiся, iх сустрэлi страшэнныя красунi. Яны адвялi iх ва ѓнутраныя пакоi палаца. Там iх iзноѓ пагрузiлi ѓ басейн, i без таго перламутравую скуру надраiлi i прапусцiлi пару жыватворных зарадаѓ. Ладна ѓзбадзёрыѓшыся, яны адправiлiся ѓ спальныя пакоi. Мноства рознакаляровых люстэркаѓ пад рознымi кутамi разам з пражэктарамi асвятлялi прасторную залу. Пасярэдзiне стаяѓ вялiкi як тэнiсны корт ложак, апраѓлены залатымi i абсыпанымi каштоѓнымi камянямi статуямi. Яе акружаѓ тонкi раѓчук, а побач бiлi не вялiкiя фантаны з выразаных фiгурак дзiѓных звяроѓ. Спявалi райскiя прывязаныя за стужачкi птушкi.
  -Як тут прыгожа. Павiнна быць гаспадыня такая прыгожая.
  -Ды такi дзiвосны густ не можа быць у пачвары.
  -Калi яны прыбудзе, мы ѓжо зачакалiся ѓ нецярпеннi.
  Зайграѓ грозны марш, пачуѓся металiчны голас робата.
  -Арахела прыбыѓ.
  Хлопцы чакалi чаго заѓгодна, але iх уразiла.
  Тоѓсты падобны на бегемота тып выпаѓз на дыван. Гэта быѓ чалавек, але незвычайна агiдны, фiзiяномiя ѓ прышчах i плямах, нос кручком. Лысы чэрап, зблытаныя па краях валасы. Ён быѓ апрануты ѓ чорны плашч, якi хавае масiѓную постаць.
  -Што пеѓнiкi панiклi галоѓкамi. Не чакалi! - Раѓнула пачвару. - Цяпер вы мае рабы i я вас прымушу абслужыць мяне па поѓнай праграме.
  Монстар скiнуѓ плашч, i затрос тоѓстым жыватом. Яго жахлiвых памераѓ бервяно прыйшло ѓ рух.
  -Мовай, папрацуйце вуснамi, а потым я прымуся за вашыя попкi. Што не зразумела!
  -Ты вырадак! - прашаптаѓ Руслан.
  -А ты што думаѓ альфонс, думаѓ, што цябе чакаюць адны прыгожыя ласкавыя цётачкi.
  Так ты аблiчыѓся, а таму будзеш рабiць мне першым, зьменiцца. А не тое!
  У руках у пузатага пiтэкантрапа блiснуѓ сямi ствольны прамянём.
  -Ну, рабы, будзеце мяне слухацца?!
  Аляксей выбег наперад i стаѓ на каленi.
  -Ды ѓладыка!
  -Вось так яно лепш. За гэта ты пачнеш першым, куды аддаеш перавагу ѓ рот цi ѓ зад?
  -У рот аб уладар. Юнак паднырнуѓ унiз, нiбы збiраючыся захапiць годнасць. А на самой справе ён нацэлiѓся на руку з бластэр. Рэзкi рывок i ён ударыѓ пад локаць, а затым учапiѓся зубамi ѓ пэндзаль. Грамiла ѓскрыкнуѓ i выпусцiѓ прамянём. Аляксей падхапiѓ яго i на хаду ѓсадзiѓ зарадам у пуза.
  -Вось так "педрыла". Будзеш ведаць, як прыставаць да хлопчыкаѓ.
  Звер лопнуѓ, яго мяса распырскалася, заляпаѓшы люстэркi. Бiтая "свiнiна" засталася валяцца iрванымi кавалкамi.
  -Вось дык то яно лепш. Змотваемся! - Скамандаваѓ Руслан.
  Аляксей, трымаючы ѓ руках грозны бластэр, быѓ больш стрымана.
  -I куды мы папрэмся. Вакол ахова, а мы на самым версе палаца-хмарачоса.
  Руслан пачырванеѓ.
  -Я пра гэта i не падумаѓ. Але не сядзець на месцы.
  -Не зразумела. Вось паглядзi, што засталося ад гэтага кракадзiла.
  Аляксей паказаѓ на акрываѓлены пояс.
  -Ну i што. Навошта нам гэты памперас?
  -Гэта не памперас, а антыграѓ. Прышпiлiмся да яго i паляцiм. - Аляксей акунуѓ прыналежнасць у штучны раѓчук, змыѓшы смуродную кроѓ. Затым, пояс аказаѓся самарэгуляваным, нацягнуѓ яго на сябе.
  -Я думаѓ ён будзе шырокi, а апынуѓся самы раз. Вось што значыць аѓтападганянне.
  Цяпер сядай мне на плечы, iрванём.
  -Трэба спачатку выйсцi на балкон, акрамя таго, трэба было б апрануцца, у такiм выглядзе па горадзе ...
  -Зразумела, вiдаць давядзецца з боем прарывацца. А на рахунак адзення не турбуйся - цеплыня, паѓгорада галышом ходзiць - Аляксей узважыѓ у руцэ цяжкi праменьчык i рашуча накiраваѓся да выхаду.
  -Прарвемся опера!
  Два баявыя робаты натапыраныя зброяй не адразу ѓрубiлiся трэба iм страляць у палюбоѓнiкаѓ свайго гаспадара цi не, i былi зрэзаны адным залпам. Напаѓголыя дзяѓчынкi разбеглiся з немым крыкам. Аляксей чыста iнтуiтыѓна ѓключыѓ пояс i пачаѓ набiраць хуткасць. Руслан ледзь паспеѓ заскочыць яму на спiну. Па шляху трапiлася яшчэ адна пара кiбаргаѓ. Яны паспелi адкрыць агонь, але поспех захоѓвала хлопцаѓ. Прыгнуѓшыся i сышоѓшы ѓ бок, яны пазбеглi смяротных прамянёѓ, у сваю чаргу Аляксей дзейнiчаѓ бездакорна. Ён прывык паляваць на рухомых звяроѓ, прычым выкарыстоѓваю пiсталет, а гэта добрая школа. Яго напарнiк таксама не быѓ шыты лыкам. Руслан цi ледзь не сiлай вырваѓ прамянемет i жаласна заскуголiѓ.
  -Я таксама хачу пастраляць.
  -На! Я табе давяраю. А то цяжка адначасова рулiць i весцi агонь.
  Хлопцы дабралiся да балкона i iрванулi ѓ неба. Ззаду зноѓ ударылi промнi. Зламаная лiнiя палёце перашкаджала робатам прыцэлiцца. Руслан вельмi дакладна адказаѓ, патрапiѓ, але ѓ гэты момант, прамень лазера злёгку закрануѓ голае плячо. Юнак ледзь не выпусцiѓ бластер, падхапiѓ яго рукой. Запахла смаленым мясам, плячо моцна балела.
  -Вось чорт! Мяне падбiлi!
  -Магла быць i горш. Аляксей зрабiѓ зiгзаг у паветры, Руслан ледзь не звалiѓся. - Цяпер трэба быць асцярожнымi.
  -Тады хутчэй дзьме ад гнязда распусты. Мне нават здаецца, што званiтуе ад гэтага Гея.
  Палац хутка знiк з выгляду. Юнакi злёгку супакоiлiся i з цiкавасцю назiралi за тым, як распускаюцца кветкi хмарачосаѓ. З верху горад здаваѓся яшчэ больш прыгожым i загадкавым.
  Яго неверагодны малюнак, варты Рафаэлевага пэндзля. Мазаiка так зiхацела, пад ласкавымi прамянямi двух сонцаѓ.
  Нечакана Аляксей стаѓ сур'ёзны.
  -Ты ведаеш, што мы зрабiлi. Замачылi буйную шышку. I зараз уся мафiя планеты, а таксама палiцыянты сядуць нам на хвост. Ты зразумеѓ? Мы смертнiкi.
  -Як не зразумець. Адмовiѓшыся абслужыць "педрылу" мы паставiлi сябе па-за законам. Што зараз рабiць? - Руслан быѓ разгублены.
  -Бегчы толькi, бегчы далей ад гэтай сталiцы.
  -А далей куды. Вось-вось на нас аб'явяць усепланетны вышук i абавязкова зловяць.
  -Тады можа быць у лес. Хоць мегаполiс i вялiкi, мы можам схавацца ѓ глыбокай гушчары.
  -Ды на гэтай планеце ѓсе дрэвы пералiчаныя, ды i не паляванне, падобна звярам хавацца ѓсё жыццё. У мяне ёсць iншая здагадка. - Аляксей апусцiѓ вочы. - Добраахвотна здацца ѓладам i расказаць усе палiцыi.
  -Не! - Адразу запратэставаѓ Руслан. - Тады мафiя нас заб'е прама ѓ камеры. Ды i чыны прадажныя. У мяне ёсць iншая iдэя, думаю лепей.
  -Ну, валяй, выкладай. - Аляксей надзёр вышыню, ну калi, нарэшце, скончыцца гэты мегаполiс.
  -Я чытаѓ у адной кнiжцы, як двое хлопцаѓ пазбягаючы турмы, падалiся ѓ войска. I гэта выратавала iх ад расправы. - Руслан кiѓнуѓ.
  -У войска. Ты можаш, маеш на ѓвазе касмiчны спецназ.
  -Ды менавiта! Элiтныя Расiйскiя часткi. Я дарэчы марыѓ там адслужыць годзiк, а потым вярнуцца абчэпленым ордэнамi i медалямi. Быѓ бы круты як зорны тэрмiнатар.
  -Окей! Гэта думка, але дзе нам знайсцi расейскую базу.
  -Я перад паездкай сюды глядзеѓ на карты. Яна на паѓночным полюсе. Калi ляцець увесь час проста i проста на поѓнач, то выйдзем на яе.
  -Вялiкая Расiя самая магутная краiна ѓ галактыцы. I яе базы практычна на ѓсiх планетах.
  Рабяты, зверыѓшыся са свяцiламi, а таксама паглядзеѓшы на галаграфiчную карту, вынятую з антыгравiтацыйнага пояса, павярнулi да мэты. Iм трэба было спяшацца, ззаду ѓжо ѓзнiклi падазроныя навалы.
  -Стаѓлю на гранiчную хуткасць. Трымайся мацней. - Скамандаваѓ Аляксей.
  Супрацiѓленне паветра ѓзрасло, ад трэння стала гарэць скура. А злавесныя фiгуры працягвалi наблiжацца. Некаторыя з iх нагадвалi драпежных барракуд з крыламi.
  Рабяты скурчылiся, каб паменшыць супрацiѓ паветра. Скура пакрылася пухiрамi. З боку праследавацеляѓ раздалася пара стрэлам. Пякучыя промнi прайшлi практычна побач, затым агонь спынiѓся.
  -Узяць жывымi смактуноѓ. - Рушыла ѓслед каманда.
  Загоншчыкi наблiжалiся. Тады Руслан, не доѓга думаючы, дастаѓ прамянём i стаѓ адстрэльвацца. Каб не абцяжарваць i без таго не лёгкае сваё становiшча ён iмкнуѓся бiць гравiяматацыклам i робатам. Мабыць стрэс абвастрыѓ iнстынкты, i ад страху не было нiводнага промаху. Кiбаргi хутка адсталi, а вось людзi нахабiлiся. Падышоѓшы практычна ѓ шчыльную яны дражнiлi рабят.
  -Шчонкi! Што наклалi ѓ штаны. Цяпер мы адправiм вас у апраметную.
  Руслана сцебанулi нейтроннай пугай. Страшны боль працяѓ цела. У роспачы ён нацiснуѓ на гашэткi, адразу сем лазерных каскадаѓ абрынулася на гангстэраѓ. Некалькi машын было ѓзарвана, а баевiкоѓ у шламах i з антыгравамi збiта. Мафiёзi падалiся ѓ розныя бакi. Тым не менш, не гледзячы на страты, яны спяшалiся забiваць дзецюкоѓ. Мабыць разлiчваючы, добра памучыць iх пасля злову. Па хлопцах ударылi з паралiзатара. Хоць Аляксей i паспеѓ прайграць мёртвую пятлю, Руслана ледзь-ледзь зачапiла, рука анямела. Ён ледзь паспеѓ перахапiць праменьчык, якi выслiзгваѓ з пальцаѓ.
  А затым левай рукой усадзiць разрад. Пара бандытаѓ узарвалася.
  -Выратаванне блiзка. - Закрычаѓ Аляксей. Вось база.
  Удалечынi i сапраѓды з'явiлася вялiкая выспа з круглымi ѓкапанымi ѓ зямлю вежамi, рулi злавесна тырчалi, мiгацелi сiлавыя палi.
  Гангстэры мабыць таксама зразумелi што iх "законная" здабыча сыходзiць, i адкрылi агонь на паражэнне.
  Нейкiм цудам Аляксей ухiлiѓся ад пары тузiнаѓ зарадаѓ, а Руслан прымудрыѓся збiць яшчэ траiх баевiкоѓ. Затым поспех змянiла яму, адразу некалькi прамянёѓ патрапiла ѓ цела, i ён рэзка спiкiраваѓ унiз. Прытомнасць затросся, неба задрыжала, перавярнулася i стукнула галавой. Святло патухла - прытомнасць згасла.
  Хлопцы ачулiся ад прыемнага паколвання. Вакол былi асляпляльна белыя палаты, а звонкi голас праспяваѓ.
  -Працэс рэгенерацыi скончаны. Салдаты вернуты ѓ строй. Устаць!
  Рабяты ѓскокваюць i машынальна падбiраюць жываты, iмкнучыся здавацца вышэй.
  У палату забягае буйны малойчык, з нашыѓкамi сяржанта.
  -Што сырое мяса, ладна вас прадушылi! Цяпер рукi за спiну i на допыт да вышэйшага начальства. А пакуль накiньце вось гэта!
  Ён кiнуѓ iм пару шэрых камбiнезонаѓ.
  Дзецюкоѓ павялi, ледзь яны ѓступiлi ѓ лiфт, як нешта завагалася i праз iмгненне яны апынулiся ѓ светлай зале.
  -Нуль-прасторавы пераход. - Прашаптаѓ Аляксей, а я думаѓ, што ён бывае толькi ѓ фантастыцы.
  -Што салагi ѓтаропiлiся. З вамi будуць размаѓляць два генералы.
  I сапраѓды ѓ твар iм ударыѓ святло, i ѓзнiкла галаграфiчная выява. Трое вайскоѓцаѓ у палявой форме ва ѓпор утаропiлася на хлопцаѓ.
  -Чаму вы спрабавалi пракрасцiся на тэрыторыю базы?
  -Мы не спрабавалi, за намi гналiся баевiкi мафii. - Пачаѓ Руслан. - Мы проста хацелi жыць.
  -I вырашылi, што расiйскае войска схавае вас пад спаднiцу.
  Тады ѓ размову ѓступiѓ Аляксей. Надаѓшы сабе, рашучы тон ён вымавiѓ.
  -Мы ѓ сур'ёзна лiчылi, што патрэбныя вашай армii. Мы хочам быць расейскiмi салдатамi.
  Генералы зрабiлi выгляд, што здзiѓлены.
  -Вы шмат хочаце птушаняты, а вы ѓпэѓненыя, што мы прымем вас у нашы шэрагi. Бо гэта дадзена не кожнаму, i нашаму войску служаць не проста добраахвотнiкi з усiх мiроѓ, але лепшыя з лепшых.
  Руслан умяшаѓся ѓ размову.
  -Я i мой сябар, моцныя фiзiчна, мы хутка бегаем, выдатна страляем. У адрозненне ад гарадскiх рабят, мы з ранняга дзяцiнства абвыклi пераадольваць цяжкасцi i весцi працоѓнае жыццё.
  -Павiнна захавацца вiдэазапiс, як прарывалiся на антыграве, ён на працягу трох сутак фiксуе навакольнае становiшча. - Уставiѓ Аляксей.
  -А ты адкуль ведаеш? - Руслан акруглiѓ вочы.
  -Даѓно чытаѓ, а затым у патрэбны момант iнфармацыя ѓсплыла.
  Голас прагрымеѓ, як удар грому.
  -Мы ѓжо вывучылi вiдэазапiс i навялi даведкi пра вас. Вы сапраѓды маеце нядрэнныя дадзеныя, цудоѓную рэакцыю. Станавiцеся ѓ строй радавыя. У гэты дзень вы запiсаны на пачатковыя курсы падрыхтоѓкi касмiчнага спецназа. А праз тры месяцы вас адправяць у пекла. Вызначаем вас у частка Љ 13, Мака Оруэла. ђсё зразумела!
  -Так дакладна! Таварыш генерал!
  -Марш, марш левай!
  Сяржант злёгку падштурхнуѓ iх дубiнкай, ад удару надзьмулася сiняя паласа.
  -Цяпер для вас грамадзянскiх пачалося новае жыццё.
  Iх вывелi на пляц, нейкае страшыдла з'явiлася перад хлопцамi.
  -Вось гэта Мака Оруэла. - Шапнулi ззаду.
  -Размоѓнiкi! - вiскнула пачвара ѓ пагонах лейтэнанта. - Калi ѓ вас ёсць сiлы балбатаць, а ну брухам на зямлю - пяцьсот адцiсканняѓ. Адзiн два тры!
  Гэта была жанчына двух метраѓ ростам i ста трыццацi кiлаграмаѓ вагi. Разам з тым яна здавалася лiтой статуяй якая складаецца з жахлiвых цяглiц. Коратка стрыжаныя валасы размаляваныя маланкамi, татуiроѓка на твары надае ёй падабенства з героямi комiксаѓ.
  -Хутчэй, хутчэй гультаяты. - Зорная Амазонка паддала электрычнай дубiнкай, па спiнах адстаючых салдат. Яны мiжвольна ѓскрыкнулi ад болю. Руслан i Аляксей мiмаволi дадалi, iмкнучыся пазбегнуць электрошокера.
  -А вы новенькiя нiчога. Хуткiя. - Мака выскалiла фiзiяномiю. - За гэта вам будзе дадатковая трэнiроѓка. А вы хутчэй шнэль! - I новы ѓдар дубiнкай.
  Салдаты ѓ асноѓным таксама з лiку навабранцаѓ паскорылi рух.
  Тады Мака села на Руслана, падабраѓшы ногi. Юнак захрыпеѓ ад натугi, але ѓсё ж здолеѓ дзесяць разоѓ адцiснуцца ад падлогi, затым павалiѓся.
  -А мышцы ѓ цябе слабаватыя. Ну што ж, па вершнiку i конь. А зараз вы адчуеце што такое "вiртуалка".
  Байцы падбеглi да асаблiвай часткi пляца.
  -Цяпер вы будзеце пераадольваць паласу перашкод максiмальна наблiжаную да баявых умоѓ.
  Салдаты надзелi шлемы, i свет вакол iх зараз змянiѓся, жахлiвыя галаграмы прыйшлi ѓ рух.
  . На першую пару з усёй зброi iм выдалi толькi па невялiкiм лазерным кiнжале. Першапачатковы шлях, iшоѓ па слiзкай у асобных месцах якая верцiцца паверхнi. Вiртуальныя монстры, некаторыя падобныя на людзей, iншыя са мноствам шчупальцаѓ атакавалi iх. Спачатку пачвары былi не асаблiва хуткiя, што аблягчала задачу. Тым не менш, Руслана i Аляксея злёгку ѓчапiла разрадамi. Затым пара асвоiлася i стала дзейнiчаць, куды больш зладжана. У наступным этапе i прыйшлося скакаць па плывучых у паветры грыбам, ухiляцца ад лятучых нажоѓ, перапаѓзаць калючы дрот. Бiтва станавiлася ѓсё больш суровай, а супернiкi рухалiся ѓсё хутчэй. Праѓда з'явiлася магчымасць выкарыстоѓваць трафейную зброю, таксама вiртуальную, але па сваiх уласцiвасцях суцэль падобнае на рэальныя носьбiты смерцi. Баталiя рабiлася ѓсё цiкавейшай. Вось яны ваююць на планеце, дзе пад нагамi спачатку вада лье раѓчуком, а затым цячэ жахлiва слiзкi вадкi гелiй, а зверху i знiзу паляць магутнымi лазерамi, рвуцца анiгiляцыйныя гранаты. Затым яны патрапiлi ѓ пастаянна змяняецца атмасферу з моцным ветрам. То ён дзьме спераду, то наадварот цiсне ѓ спiну. Ды i ворагi ѓвесь час змяняюцца, то яны лётаюць нiбы восы, то наадварот поѓзаюць як атрутныя змеi. А вось дзерцiся прыходзiць стала, пры гэтым, скачучы з адной платформы на iншую, i нават хапаючы штучных мух i яшчараѓ за ножкi вылятаючы з iх дапамогай з пастак. Ашчэраныя пашчы пстрыкаюць ззаду як пасткi, метровыя зубы iскрыць разрадамi маланак. Наступны этап пустыня са па-зверску якi засмоктвае пяском, немагчыма нi секунды стаяць на месцы, ногi гразнуць, а яшчэ трэба страляць i калоць. Тут супраць iх ваююць баевiкi ѓ масках, некаторыя ѓ бранi. Ляцяць гравiялеты, ад якiх не схавацца, нi схавацца, лазерныя промнi рассеюць пясок. Пры трапленнi на цела пякельны боль, вантробы нiбы выцiскала катком, i залiвала распаленым алеем. Наступны этап вывяржэнне вулкана, даводзiцца з неймавернай хуткасцю выносiцца на верх, пастрэльваючы ѓ баявых кiбаргаѓ супернiка. Руслан ужо смяротна стамiѓся, перад вачыма мiльгала, ад монстраѓ i навакольнага варожага асяроддзя, а канца краю ѓсяму гэтаму не было вiдаць. А калi на наступным этапе на яго сталi падаць вiртуальныя камянi, то пара цяжкiх трапленняѓ ледзь яго не дабiла. Аляксей таксама лiмiтава выматаѓся, i трымалася на звышнамаганнi. Нарэшце ѓ канцы яго чакала рукапашная сутычка, самае жудаснае страшыдла прыгатавана напрыканцы. Яно было створана з вадкiх металаѓ, у руках светлавыя мячы. Яны мiльгаюць з неверагоднай хуткасцю, напад iдзе адначасова з верха, са боку i нiзу. Ледзь паспяваеш адбiвацца, а калi нават i атрымоѓваецца ссекчы руку, то тут жа вырастае новая. Бой вядома няроѓны, i неѓзабаве iм адсеклi рукi, ногi, а затым галовы, пасля чаго прытомнасць адключылася. У сябе яны ачулiся хутка, больш дасведчаныя байцы бiлi iх па шчоках.
  -Ну што салагi. Пасякаѓ вас кiбермонстр. - Старэйшы сяржант Барыс Каровiн iранiчна падкалоѓ хлопцаѓ.
  -А ты сам паспрабуй, перш чым куражыцца. - Зло адказаѓ Руслан.
  -А я ѓ гэтай вiртуалцы да ѓзроѓню трынаццатага даходзiѓ, а вы на шостым спатыкнулiся.
  -Гэта нядрэнна для пачаткоѓцаѓ. - Нечакана заступiлася Мака Оруэла. Накачаная дзiва зрабiла кулакi. - У iх амаль лепшы вынiк, сярод пачаткоѓцаѓ. Вы што браты?
  -стрыечныя.
  -Тым лепш, па меры набыцця вопыту вы зможаце прайсцi ѓсе 77 узроѓняѓ.
  Лейтэнант хiтра падмiргнула. - Пакуль гэта нiкому не ѓдавалася. А цяпер марш бегам у сталовую.
  Зала, дзе прымалi ежу, была прасторная, раздушыла ежу вельмi хуткiя робаты. Як i трэба было чакаць, харчаванне было сiнтэтычным, кампактным. Час байца вельмi дорага, i хуценька праглынуѓшы пiлюлi, салдаты зноѓ пастроiлiся. Ганялi iх да бязмежжа, бег у поѓнай баявой амунiцыi праз перашкоды, кiданне нажоѓ i шматлiкае iншае. Асноѓная падрыхтоѓка, як i трэба, чакаць была ѓ "вiртуалцы". I фiзiчная нагрузка стопрацэнтная i разнастайнасць баявых сiтуацый проста неверагоднае. Асаблiва цiкава, калi ѓзнаѓляцца бiтва ѓ космасе. Ты ѓ спецыяльных боекасцюмах i сапраѓдная машына смерцi. Развароты i стрэлы. Самае цяжкае гэта бадай што бiцца з такiм жа чалавек як ты сам. Юныя байцы ваююць адзiн з адным, выбухi разрывы балючыя ѓколы. I ѓсё гэта адбываецца падчас палёту, iм даводзiцца асвойваць фiгуры вышэйшага пiлатажу. I зразумела не проста вiткi, развароты, кульбiты, а поѓны набор характэрны для лятучых мадэляѓ боекасцюмаѓ. Да канца трэнераѓ перад вачамi глючыла, а цяглiцы анямелi ад стомленасцi. Праглынуѓшы пажыѓныя пiлюлi, салдаты ѓвайшлi ѓ акуратную, размаляваную кветкамi i батальнымi сцэнамi казарму. Сiл не было i яны як мяшкi павалiлiся спаць. Руслан у сне ѓскрыкваѓ i варочаѓся, яму снiлiся кашмары. Раптам нешта цяжкае апусцiлася на грудзi, юнак пачаѓ задыхацца i ѓ страху расплюшчыѓ вочы. На iм сядзела вялiкая Мака. Руслан паспрабаваѓ павярнуцца, але вакол яго пасцелi стаялi непранiкальныя шчыты.
  -Не бойся, нiхто нас не пачуе. - зашаптаѓ ласкавы голас. Затым дзiва прыцiснула юнака, прыцiснуѓшы да яго роце свае пышныя вусны. - Ты мой падначалены, я хачу цябе.
  Руслан толькi адчуѓ агiду, яе буйны татуiраваны твар, шырокiя плечы, мускулы культурыста выклiкалi толькi агiду. Яна была практычна голай, прыцiскалася сваёй высокай аголенай грудзьмi, вострыя соску драпалi скуру.
  -Калi ты не хочаш добраахвотна, я цябе проста згвалтую. - Вымавiла лэдзi-Конг i навалiлася ѓсёй масай. Яна i сапраѓды была вельмi моцнай i зусiм не слабы, але куды лягчэйшы Руслан не мог з ёй зладзiцца. Ёй удалося асядлаць яго, рэзкiмi рухам падняѓшы годнасць. Пасля чаго гэтая вялiзная нiмфаманка паскакала на iм. Гэта было вар'яцтва, юнаку было брыдка i прыемна адначасова. Розум пратэставаѓ, але маладое цела патрабавала разрадкi. Яны скончылi адначасова, i Мака зароѓ як карова падчас цечкi. Затым яны працягнулi, але ѓжо ѓ больш спакойным рытме. Руслан нават адчуваѓ нейкае асаблiвае ѓзбуджэнне ад таго, што яго гвалтуе жанчына. Пасля тузi аргазмаѓ, яна, нарэшце, насыцiлася, а яе хлопец знясiлеѓ. Ды i час, адведзены для сну, падышло да канца. Зноѓ пачыналася бясконцая кiбернетычная муштра. Хлопца хiстала пасля такой бурна праведзенай ночы, а лейтэнант наадварот быѓ бадзёры i свежы.
  Убачыѓшы яго прыгнечаны стан, яна выдала таблетку. Стомленасць як рукой зняла, а рэфлексы абвастрылiся. Паласа кiбернетычных перашкод стала больш складанай i падаѓжэла. У баявых дзеяннях усё больш актыѓна адчувалi людзi i баявыя робаты, а таксама иногалактики. Сярод iх трапляюцца такiя пачвары, што нават дзiѓна як кiбернетыка змагла такiх прайграць. Страшныя шматузроѓневыя пашчы, нярэдка штук дваццаць у адной, гнуткiя выгнутыя гаплiкамi кiпцюры, шматствольныя прамянямёты, i тэрмакваркавыя гравiяѓстаноѓкi. Жахлiвыя карцiны, а тэхнiка - самая разнастайная, ад круглых капсул, да такiх страшылак, што стыне кроѓ у жылах. Некаторыя цывiлiзацыi, знарок надаюць сваёй тэхнiцы, якiя запалохваюць формы, разлiчваючы на маральнае ѓздзеянне. А ствалоѓ шмат, даводзiцца скакаць i выгiнацца, каб пазбегнуць паразы лазерам. Часам кранае, i пякельнае полымя пранiзвае да костак. Хоць i вiртуалка, а б'е па-сапраѓднаму як молатам з полымя. Нарэшце з'яѓляюцца шматствольныя плоскiя танкi. Iх стральба настолькi густа прабiвае прастору што, здаецца, няма нiводнага вольнага мiлiметра. Ад болевага шоку хлапчукi зноѓ страчваюць прытомнасць. Iх прыводзяць у пачуццё i зноѓ кiдаюць у плазменную "топку". Там невядома якiм шляхам, але прымудраешся выжываць, згортвацца, закопвацца ѓ грунт. З кожнай гадзiнай i кожнай хвiлiнай рэакцыя станавiцца ѓсё больш вострай, цела рухаецца iмклiвей, а цяглiцы i звязкi ѓсё гнутчэй. Ад прыроды вёрткiя рабяты становяцца страмчэй котак, i хутчэй гепарда. Акрамя знясiльваючых трэнiровак у дзецюкоѓ намецiлiся i iншыя праблемы. У наступную ноч да iх зноѓ прыйшла Маха Оруэла. На гэты раз сэксуальна заклапочаны лейтэнант, захацела кахання адразу з двума хлопцамi.
  -Фу да чаго ты перакручаная! - Прастагнаѓ Аляксей, пасля цяжкага дня ѓ яго не было, нi найменшага жадання займацца каханнем.
  Маха наадварот была настроена гуллiва.
  -Салодкiя месцы на целе, будзем шукаць у маёй пасцелi. Хлопчыкi будзьце мужчынамi, на сёння я вас доѓга не займу, дык вы стамiлiся. А на заѓтра праспiце на гадзiну пазней.
  Хлопцам не ѓпершыню быць аб'ектам сэксуальнага дамагання. I калi мужчынам яны казалi рашучае няма, то жанчынам не абвыклi адмаѓляць.
  Калi iх двое гэта настолькi экстравагантна i казыча нервы, то атрымлiваеш масу задавальнення. Рабяты моцныя, а Маха нястомная, таму вар'яты скокi зацягнулiся на некалькi гадзiн. Абяцанне даць адаспацца з ранiцы, таксама не было выканана. У хлопцаѓ хварэлi галовы i нылi цяглiцы, а iх па-новаму прымушалi бегаць па незлiчоных кiбернетычных палях бiтваѓ. Гэта было падобна пекле, але ѓсё роѓна трэнiроѓкi заставалiся карыснымi для набыцця ваенных навыкаѓ. А вось у Махi ад эратаманii вiдавочна паехаѓ дах. Чарговы раз, займаючыся каханнем, Аляксей жартам сказаѓ.
  -Нам бракуе трэцяга. Можа, дадамо!
  Маха кiѓнула.
  -Вядома, дадамо! Вось, напрыклад салдат Краѓчук мае выдатныя фiзiчныя характарыстыкi i мордачка ѓ яго нiчога. Будзем кахаць сябра, у брацкiм трыо.
  Яно было конна вар'яцтва, але iх стала трое. Цяпер любоѓныя гульнi сталi нашмат гарачэй.
  Рабяты паступова абвыклi да шалёнага рытму трэнiровак i вар'яцкаму вадаспаду кахання. Днi паступова станавiлiся падобнымi адзiн на другi, а вiртуальных бiтвах ён атрымаѓ поспех настолькi, што абышлi многiх ветэранаѓ. У прыватнасцi пакiнулi далёка ззаду сяржанта Барыса Каровiна. Барыс злаваѓ жа i без таго яго лiчылi сярэднячком, а тут маладыя шчыглы далёка абставiлi чалавека паспеѓшага панюхаць плазмы.
  -А ѓ вас талент. - Ашчэрылася Маха. - Хутка будзе вялiкая вайна i з вашымi дадзенымi, не доѓга сядзець у радавых.
  -А дзе мы будзем ваяваць.
  -Гэта таямнiца, але так i быць вам я адкрыю. Цывiлiзацыя Нiсiпяна раса баевiкоѓ якiя дыхаюць фторам, рыхтуе ѓварванне i напад дзяржаѓ змешчаных пад заступнiцтвам Вялiкай Расii.
  -Гэта чуткi?
  -Пакуль так, але яны маюць тэндэнцыю спраѓджвацца. - Маха ашчэрыла i скрывiла, без таго злы твар.
  -Ну што ж цяжка ѓ вучэннi лёгка ѓ баi! - Аляксей патрос кулаком. Сёння яны здолелi перавалiць за саракавы ѓзровень. Прагрэс на твар.
  -Значыць пастраляем. - Весела дадаѓ Руслан. - Нас чакае перамога.
  -Ну, вы дурныя хлопцы. Бо на вайне могуць забiць. Гэта тут вы адчуваеце толькi боль пры трапленнi, а тамака адна памылка i душа паляцела на неба. А куды навуцы да гэтага часу невядома.
  -Ну, ты з такiм ненаедным лонам сапраѓды адправiшся ѓ Пекла!
  -I вы таксама, як саѓдзельнiкi распусты. З крутых хлопцаѓ выйшлi б выдатныя альфонсы, хоць у вас цудоѓныя дадзеныя для байцоѓ. Спадзяюся, што ѓ будучынi вы станеце гiпермаршаламi. А пакуль пабудавацца i быць гатовымi да неадкладнай адпраѓкi.
  Аптымальны тэрмiн падрыхтоѓкi навабранца ѓ мiрны час - паѓгода. А калi пачынаецца вайна, ён скарачаецца да трох месяцаѓ. Але тры месяцы ѓключаюць усе страшную iнтэнсiѓнасць, нiводнай хвiлiны вольнага часу татальная муштра. Такiм чынам, праз тры месяцы, генетычна адораныя салдаты ѓяѓлялi сабой маналiтную масу, адпрацаваных i адладжаных машын смерцi. Зразумела апроч трэнiровак гуляла сваю ролю i ѓльтрасучасная фармакалогiя, а таксама магнiт-уздзеянне. Вiцязяѓ фарсiравана паляпшалi з дапамогай бiяiнжынерыi. Першая тысяча была пагружана на невялiкi транспарт, абсталяваны тузiнам плазменных гармат, трыма дзясяткамi караткахвалевых прамянёмаѓ якiя страляюць iмпульсна-плазменнымi зарадамi, i адным цяжкiм вакуумным дэзiнтэгратарам, што раздзiрае глюконныя сувязi малекул i выклiкае мясцовае згортванне прасторы. Затым загрузiлi астатнiх. Натуральна магутныя крэйсера i знiшчальнiкi мелi больш магутнае ѓзбраенне. Аляксей i Руслан зрэшты, толькi ѓ агульных рысах атрымалi ѓяѓленне аб бiтве ѓ адкрытым космасе. Усё ж яны не лётчыкi, а авiясiмулятары дазвалялi не быць збiтымi ѓ першыя пяць хвiлiн. Дастаѓка да месца праходзiла спакойна, салдатам у палёце дазволiлi паслабiцца i яны ахвотна рэзалiся памiж сабой або кiбер-компам у разнастайныя гульнi. Хоць абстаноѓка i гранiчна напалiлася адкрытай вайны яшчэ не было. Салдаты спрачалiся, цi будзе яна ѓвогуле. Большасць хацела баёѓ i боек. Не цярпелася апрабаваць навыкi, убiтыя ѓ казарме.
  . Кiраѓнiк Љ 2
  Аднак i гэта горка ѓсведамляць i ѓ расейскiм войску водзяцца здраднiкi. Пакуль ахопленыя энтузiязмам расiйскiя воiны iмчалiся да iншых светаѓ, пяцi-зорны генерал Марк Куцята ѓступiѓ у перамовы з ворагамi. На авальнай планеце Яхова ѓжо дзвесце гадоѓ бушавала вайна. Дзве даволi адсталыя па касмiчных мерках iмперыi, смяротнай хваткай учапiлiся ѓ горла адзiн аднаму. Гэты свет моцна разбураны зацяжной вайной i, тым не менш, багаты прыроднымi рэсурсамi, самым каштоѓным з якiх быѓ мiнерал Тода-Плутон. Прагны Куцята разлiчваѓ ладна набiць машну. Падлучыѓшы сакрэтную гравiясувязь ад лаяѓся ѓ эфiры падпрастора.
  -Не, спадар прэзiдэнт. Я прапаную не проста дзве тысячы чарапоѓ, цi чарговага гарматнага мяса. Гэта выдатныя выдатна вымуштраваныя байцы, не пара вашай лапцежнай гвардыi. Яны здольныя разбiць цэглу пальцам, i збiць муху на дыстанцыi кiламетр. Такiя хлопцы пройдуць скрозь шэрагi баевiкоѓ iмперыi Бата лёгка як сякера скрозь пярловую кашу. I я даю гарантыю - адзiн такi тэрмiнатар вас усiх перашчоѓкае.
  -Аднак дзвесце тон тоду-плутона гэта занадта шмат. Тым больш што адна куля ѓ скронь i ад "тэрмiнатара" застануцца толькi збiтыя ѓсмятку мазгi.
  -Пан прэзiдэнт, на iх будуць сучасныя бронекамiзэлькi i шлемы здольныя вытрымаць чаргу з буйнакалiбернага кулямёта або прамое трапленне фугаса.
  -Тады быць можа, вы iх забяспечыце i прамянямi. У такiм выпадку яны будуць нечага каштаваць.
  -Калi я так зраблю, то да iншых планет тут жа дойдуць чуткi, што на Яхава з'явiлася расiйская зброя. А гэта ѓжо небяспечна i для мяне.
  -Без вашай дасканалай зброi адна тысяча вайну не выйграе, бо ѓ ёй удзельнiчаюць мiльёны салдат. А прамянёмы i сiлавыя палi здольныя аказаць вырашальнае ѓздзеянне на ход канфлiкту.
  -Добра, але гэта падвышае плату, да двух тысяч тон.
  -Не мажлiва. Гэта значыць спустошыць усе нашыя арсеналы.
  -А што толку ѓ iх, калi вы не маеце паняццi, як карыстацца тода-плутонам. Але калi вы адмовiцеся, я звярнуся да iмперыi Бата. Прэзiдэнт Катаванi будзе больш згаворлiвы.
  -А калi вашы ѓнiверсальныя салдаты адмовяцца нам падпарадкоѓвацца?
  -Выключана кожны з iх праглыне чып i будзе запраграмаваны, на абсалютнае падпарадкаванне.
  -Тады дайце нам падумаць.
  -Думай тыя, але толькi хутчэй, мне самому трэба прыдумаць адмашку.
  Марк Куцята адключыѓся, затым набраѓ iншы код.
  -Прэзiдэнт Катаванi слухае. Зашчоѓкала на iншым канцы гравiясувязi.
  -Казаць "Крэчат". Буду кароткi калi вы жадаеце выйграць вайну, то вам дадам дзве тысячы першакласных байцоѓ, абсталяваных па апошнiм слове тэхнiкi. А ѓзамен вы павiнны даць мне тры тысячы тон тоду-плутона.
  -Што вы ѓ сваiм розуме! - Прароѓ Катаванi.
  -Ну, як хочаце! Толькi ѓлiчыце прэзiдэнт iмперыi Кiтабанi ваш стары "сябар" Блiстра пагадзiѓся заплацiць гэтую суму. I я толькi з прычыны старога сяброѓства згаджаюся на такую драбнiцу як тры тысячы тон пякучага металу.
  Катаванi прастагнаѓ.
  -Добра! Хай будзе гэты рабаѓнiцкi кошт. Але вы гарантуеце мне iхнiя баявыя якасцi?
  -Безумоѓна. Як iх здольнасць ваяваць, так i паслухмянасць на вышэйшым узроѓнi. Зрэшты, калi вы адмовiце мне, то неѓзабаве зможаце ѓпэѓнiцца на ѓласнай шкуры.
  -Тады я згодны! Калi яны будуць дастаѓлены да нас.
  -На працягу двух сутак, прыбудуць цёпленькiя i хрумсткiя.
  Марк падмiргнуѓ сам сабе i сваiм нязграбным жарце. Затым дастаѓ з залатога партсiгара цыгару i на ѓсякi выпадак вырашыѓ звязацца з заклятым партнёрам правадыром Блiстра.
  -Мы згодны. - Прамурлыкаѓ прэзiдэнт.
  -Дык вось пакуль спрачалiся, кошты на Тода-Плутон ѓпалi. Так што ѓ вас ёсць выбар, цi вы заплацiце 4000, цi я здам iх iмперыi Бата. Яны ѓжо згадзiлiся на тры тысячы пяцьсот.
  Блiстра цiха застагнала. Потым, скурчыѓшыся, млява прамармытаѓ.
  -Калi гэта ваш апошнi кошт...
  -Апошняя! - Перабiѓ Марк.
  -Тады я згодны.
  -Вось цудоѓненька. Калi будзе дастаѓлены метал на месца, праз суткi прыгонiм i ѓзброеных юнiтаѓ. Iдзе.
  -А дзе гарантыi.
  -Маё слова гонару хоць нешта значыць.
  -Тады рыпаючы сэрца, мы iдзем на гэта рабаванне.
  -А мне здаецца, што гэта вы мяне рабуеце. Я вам дару цэлую планету, а вы ѓсяго чатыры тоны не патрэбнага вам хламу.
  -Затое ѓ вас ён вельмi каштоѓны.
  -Усё роѓна, бо дзейнiчае эмбарга i вам нiколi не закупiць у iншым свеце зброi.
  Як бы там нi было спяшаецеся, iнакш апынецеся з носам.
  Генерал-здраднiк зарагатаѓ i выпусцiѓ клубок дыму з папяросы, якая тырчыць у зубах. Усё прайшло больш за паспяхова. Машынкi смерцi будуць дастаѓлены.
  План даволi просты. Час ад часу па шляху прытрымлiвання судоѓ узнiкаюць якiя перамяшчаюцца ѓ прасторы чорныя дзюры. Яны ѓ адрозненне ад згаслых зорак маюць большую колькасць вымярэнняѓ i могуць выкiдваць якi трапiѓ у iх зоркалёт у любую кропку прасторы i нават у iншы сусвет. Так сутнасць складаецца ѓ тым, што б крыху змянiць з дапамогай кампутарнага вiруса праграму навiгацыi. Тады транспарт гарантавана засмокча ѓ блукаючую чорную дзiрачку. А вось далей справа тэхнiкi. Ёсць пара такiх дзюр-бадзягаѓ што пры паглынаннi любой матэрыi яны яе выкiдваюць строга.
  Каля планеты Яхаванняѓ. Чаму так - чарговая загадка сусвету? Не, гэта з прычыны асаблiвай вынаходлiвасцi Марка Куцята i яшчэ iншага генерала-iнжынера Алекса Лiса.
  Вось яны ѓдваiх i пракручвалi падобныя афёры.
  Пакуль Куцята расслабляѓся i аддаваѓ загады некалькiм саѓдзельнiкам, Алекс Лiса набраѓ код гравiяперадачы i нешта мармытаѓ у субэфiры.
  А зоркалёты слiзгалi па бясконцай прасторы. Пасля кароткага паглыбленага радыёхвалямi сну, салдаты рабiлi зарадку ѓ прасторнай спартзале. Яны весела смяялiся, можа ѓ сiлу незвычайнай фармакалогii iх напампавалi мiкстурай. Рухi былi лёгкiя, хацеѓ скакаць i бегаць. Аляксей падскочыѓ на добрыя тры метры ѓ вышыню, затым прызямлiѓся. Гэтай ноччу дакучлiвая пасiя дзяжурыла, i яны змаглi добра выспацца, iнтэнсiѓныя заняткi каханнем ужо надакучылi, ды партнёрка далёка не прыгажуня. Пасля серыi практыкаванняѓ iх па сiгнале адправiлi снедаць. Iзноѓ на абед былi традыцыйныя пiлюлi i жуйка, вiдаць, для таго каб не страцiць зубы. Страѓнiк пасля гэтага застаецца пустым, але пачуццё голаду не ѓзнiкае. Затым iм даюць мускульныя ѓзмацняльнiкi, паскаральнiк рэакцыi i iншую салдацкую дробязь. Хлопцы паслухмяна ѓсё паглынаюць, усё адпрацавана на шматлiкiх пакаленнях з выкарыстаннем нанатэхналогiй. Бо не атруцiць iх роднае войска. А вось робат-афiцыянт падсоѓвае нейкiя невядомыя зялёныя злёгку даѓгаватыя таблеткi. Салдаты i малодшыя афiцэры паслухмяна iх глытаюць. Аляксей раптам адчуѓ сябе вельмi няѓтульна, здавалася ад гэтых пiлюль, зыходзiць пагроза, утоеныя хвалi анiгiляцыi.
  -Не пi яе Руслан. Лепш схавай, як i я за шчаку, потым выплюнi ва ѓнiтаз.
  -Чаму Аляксей?
  -Я адчуваю ѓ iх небяспека. Гэта iнтуiцыя на ѓзроѓнi падсвядомасцi.
  Руслан тут жа ѓспомнiѓ, што ѓ Аляксея ѓжо было такое. Ён папярэдзiѓ Руслана i некалькiх чалавек з iхняй вёскi, каб яны не ездзiлi на свята зоркi. I меѓ рацыю, узгорак абвалiѓся, шмат людзей загiнула пад камянямi.
  -Добра я веру табе. Што мне i самому яны не падабаюцца.
  Прыбiральня пахла, выдатная вентыляцыя i адносна рэдкiя наведваннi, таблеткi засвойваюцца цалкам, не даючы пабочных прадуктаѓ. Унiтазы ѓ форме ружачак, змыванне ажыццяѓляе магнiтная пастка i ѓтылiзатар. Перш чым выкiнуць Аляксей пратрымаѓ пiлюлю на далонi, пасля панюхаѓ.
  -У мяне добры нюх i я чую вельмi слабы ледзь улоѓны пах азону.
  -Нiчога дзiѓнага, магчыма гэта рэшткi вытворчага працэсу. - Уставiѓ Руслан.
  -Цяпер я праверу. - Аляксей злёгку надкусiѓ таблетку. Прынюхаѓся i паморшчыѓся.
  -Пах стаѓ мацней. Магчыма, нам трэба разабраць iх паглядзець што ѓнутры.
  -А што ты хочаш, без iнструментаѓ у яе лезцi небяспечна. Раптам у ёй сiстэма самазнiшчэння маленькi кавалачак антыматэрыi, у сiлавым полi. I тады Бум!
  -Але ѓсё роѓна праверыць трэба. Схаваем iх, потым што нi будзь, прыдумаем.
  -Можа, пакажам лейтэнанту?
  -Гэтай шлюха, нi за што!
  Руслан прыцiснуѓ пiлюлю да вуха.
  -Мне здаецца, там нешта варушыцца.
  -Можа гэта цiкае мiнi-бомба. Прапанаваѓ Аляксей.
  -Не падобна! Але нешта трывожнае грызе пад костачкай. Нагадвае скрыгатлiвага жука караеда.
  Аляксей таксама прыслухаѓся. Здавалася, што дужа цiха скрабецца сабака.
  У гэты момант iх перапынiѓ чыйсьцi смех.
  -Э вы салагi. Чаго засядзелiся ѓ сарцiры. Падабацца нюхаць парашу.
  Аляксей i Руслан дружна сцiснулi кулакi i ѓсталi ѓ стойку.
  Не вельмi буйных хлопцаѓ, як правiла, недаацэньвалi ѓ бойцы. Супраць iх выйшла адразу трое, усе рослыя i выдатна навучаныя воiны, на пару гадоѓ старэйшыя за сваiх вiзавi. Верхавод буйны грамiла ѓдарыѓ першым. Ён бiѓ з развароту, усадзiѓшы ѓсю масу цела. Аляксей падсеѓ i спрытным рухам перакiнуѓ супернiка праз сябе. Туша грукнулася на металiчную падлогу, а галава ѓрэзалася ва ѓнiтаз. Зроблены з гiпертытана ѓнiтаз вытрымаѓ, а вось на галаве надзьмулiся адразу тры гузы, бамбiза абмяк.
  Астатнiя мацакi, рынулiся ѓ рукапашную. Яны былi не такiя буйныя як верхавод, затое хутчэй i навучаныя прыёмам. Сутычка зацягнулася. На тварах у хлопцаѓ з'явiлiся сiнякi, абодва бакi абросiць туалет сваёй крывёй. Абмен ударамi раптоѓна перарваѓся з'яѓленнем Махi. Нечалавеча моцная дзiва, парай удараѓ разняла якiя б'юцца, затым з ровам вымавiла.
  -Нязумкi. Трое сутак арышту ѓ лазернай клетцы.
  -Гэта было суровае пакаранне. Тых, хто правiнiѓся, голымi ставiлi ѓ нязручную позу, а па баках пускалi лазерныя прамянi. Ледзь варухнешся, i цябе б'е светлавы разрад. Гэта вельмi пакутлiвае катаванне. Маха зрэшты, падмiргвае, як бы кажучы, а вам абыдзецца. Хлопцы неахвотна iдуць на расправу. Руслан спрабуе адстрачыць непазбежнае i раптоѓна падае нiбы паслiзнуѓшыся. З цяжкасцю паднiмаецца i пачынае кульгаць. Маха, мабыць зразумеѓшы гульню, выклiкае робатаѓ з насiлкамi. Руслана падхапляюць i нясуць у санчастку. Лейтэнант усмiхаецца i з дрыготкай паходкай падыходзiць да Аляксею, уважлiва глядзiць у вочы.
  -Хлопчык, у цябе страсенне мозгу. Цябе трэба шпiталiзаваць. Аляксей спрабуе супрацiѓляцца, але хiба з робатамi справiшся. Акрамя таго, галава, нарэшце, сцямiла, такiм чынам, яго жадаюць адмазаць ад пакарання. Тым лепш, што прыемней ляжаць у пасцелi цi пакутаваць пад уколамi лазераѓ. Палата прасторная i свежая, на сценах растуць жывыя кветкi, iграе музыка, i шчабечуць птушкi. На галаву апранаюць шлем i пачынаюць лячыць. Аляксей абсыпае, яму снiцца мора, зоркi, пырханне матылькоѓ, нiбы душа, сыходзiць у рай.
  Нечакана ѓсё абрывае выццё сiрэны, а ѓ палаце мiргае чырвонае святло.
  -Увага! Увага! Зоркалёт правалiѓся ѓ чорную дзiрку. Будзьце вельмi асцярожныя, магчыма, раздваенне прасторы.
  Карабель закалацiла, Аляксея ѓцiснула ѓ падлогу. Перад вачыма хутка-хутка закруцiлася, затым рассыпалася на аскепкi. Хлопец часова аслеп. У мозгу праносiлiся кашмары. Калi ён, нарэшце, расплюшчыѓ вочы, хваляванне супакоiлася. Стала неяк лёгка, нiбы адключылi гравiтацыю. Хлопец адштурхнуѓся ад падлогi i ѓзняѓся ѓгору. Побач ужо плаваѓ Руслан.
  -А ты ведаеш гэта выдатна. А то колькi разоѓ бываѓ у космасе i не ведаю што такое бязважкасць.
  Калi яны бiлiся ѓ вiртуалцы, iм даводзiлася знаходзiцца нават тоѓшчы вадкага гелiя. А вось у бязважкасцi яны былi ѓпершыню. Узмахi рукамi нараджалi рух у процiлеглым напрамку. Кантраляваць цела было не лёгка. Хлопцы, аднак, хутка зарыентавалiся, i нiбы матылi пырхалi па зоркалёце. Большасць салдат упала ѓ ступарозны стан. Вочы абыякавыя, пустыя, нiбы на ѓсё напляваць. Нават Маха iх нiбы не пазнае, глядзiць, нiбы праз iх.
  -Таварыш лейтэнант ачуняце. - Руслан спрабуе разварушыць некалi гарачую жанчыну, але ѓсё дарэмна. Яна нерухомая як лялька.
  Затым усё мяняецца, нiбы абух iх наганяе сiла цяжару. Моцны ѓдар гравiтацыйнай дубiнкай i iкры з вачэй - Аляксей дзюбнуѓся галавой. Звон у вушах, ад раптоѓнага падзення. Затым зноѓ станавiцца шумна. Воiны прыходзяць у рух, гучаць каманды. Накшталт усё як звычайна, хлопцы па ледзь улоѓнай аѓры адчуваюць што, нешта не так. Нават лямпачкi гараць па iншым, мутнавата i злавесна. Хвiлiны цягнуцца пакутлiва павольна, пад лыжачкай непрыемна смокча. Нiбы ва ѓнiсон невясёлым думкам гучыць каманда.
  -Усё надзецца ѓ боекасцюмы. Маецца быць высадка на планету Яхов.
  -Так хутка i не чакаѓ. - Руслан матае галавой.
  Iх узбройваюць лiтаральна да зубоѓ. Нават у роце тырчыць пульт кiравання, рух мовы можна пасылаць са шлема лазерныя iмпульсы. Боекасцюм забяспечаны антыгравам, мiнiятурным сiлавым полем, гiперплазменнай батарэйкай i двума дзесяцiствольным гарматамi. Гэта самае сучаснае ѓзбраенне Расiйскага суперспецназа. Руслан i Аляксей узбадзёрылiся - зараз iм i мора па калена.
  Пастроiѓшыся ѓ шэрагi, салдаты зацягнулi песню.
  Няма сiлы ѓ сусвеце што здольная
  Святую Русь у абломкi звярнуць!
  Хай будзе наша Радзiма вечна вольная
  Ворагаѓ краiны мы моцна будзем бiць!
  Няма прыгажэй прамянiстай Расii
  Ва ѓсiм сусвеце няма яе мiлей!
  Няма ѓ светабудове долi шчаслiвей
  Армейскай службы - лепшых сыноѓ!
  Воiны маршыравалi да выхаду, транспарт прызямлiѓся, i яны высаджвалiся на аэрадроме.
  Руслан звярнуѓ увагу, што з краю стаiць некалькi самалётаѓ яѓна састарэлых канструкцый. Пара авiялайнераѓ нават была з шрубамi. Рабяты не дарма мелi дзесяць па гiсторыi. Яны адразу заѓважылi вiдавочную недарэчнасць.
  -Гэта не расiйская база, а нейкi музей. - Руслан ткнуѓ локцем Аляксея.
  -Я бачу. Хутчэй за ѓсё, нас высадзiлi на нейкай адсталай планеце. А зараз жадаюць выкарыстаць у своекарыслiвых мэтах.
  -Зразумела мы iдэальнае гарматнае мяса. А што нашыя камандзiры, не бачаць.
  -Ды паглядзi, у iх вочы заштораны.
  Руслан зiрнуѓ у яшчэ нядаѓна гарачыя вочы Махi. Цяпер яе вочы былi пустымi i бессэнсоѓнымi.
  -Яны нiбы замбiраваныя. - Руслан цяжка ѓздыхнуѓ.
  -Напэѓна, зараз я, здаецца, здагадаѓся, навошта нам далi пiлюлю. У ёй утоены чып, якi каналiзуе мазгi. Цяпер яны сталi бязвольнымi марыянеткамi.
  -Цiкава - хто лялькавод.
  -Хутка даведаемся.
  Транспартаѓ было двое, яны высадзiлi другую тысячу. Затым разгарнулiся i ѓзнялiся ѓ паветра. Хiтры генерал Марк хацеѓ заадно збыць i гэты ламачча. Прычым у якасцi пакупнiкоѓ абраѓ фтарадышных Нiсiпяна. Рэдкая сволач, здае сакрэты радзiмы сваiм ворагам.
  Юнакi ѓсяго гэтага не ведалi, адкрыѓшы бранiраванае забрала, яны разам з усiмi друкавалi крок. З верху свяцiла тры невялiкiя "сонцы" - ружовае, зялёнае, сiняе. Само неба было цытрынава-жоѓтым. Сам горад, у якi ѓступiѓ касмiчны спецназ, здаваѓся шэрым i напалову закiнутым. Многiя будынкi былi разбураны ѓ вынiку бамбардзiровак i артабстрэлаѓ. Чорныя руiны нагадвалi пакарабачаныя магiлы. На пакрытай асфальтам дарозе былi вiдаць, глыбокiя варонкi i дзе-нiдзе абломкi тэхнiкi.
  Шматлiкiя, мурзатыя, басаногiя дзецi ѓ жахлiвым iрваннi беглi ѓслед за атрадам.
  Многiя з iх працягвалi рукi i прасiлi паесцi. Твары галодныя, целы худыя, вiдаць, што не салодка ѓ гэтым свеце ѓсiм, а тым, хто толькi пачаѓ жыць у двайняты. Наперадзе iх тысячы ганарлiва iшоѓ маёр Кавiбулiя. Яго вочы, зрэшты, былi такiя ж пустыя, як i ѓ астатнiх спецназаѓцаѓ.
  Мабыць, яму надакучылi агiднiкi, якiя просяць, i ён даѓ залу з гармат, цэлячы-над галоѓ. Рабяты рынулiся ѓрассыпную, замiльгалi брудныя пяткi, адзiн з хлопчыкаѓ быѓ спапелены выпадковым промнем. Аляксею было шкада дзяцей, але што ён мог зрабiць, рыпаешся, i табе самому знясуць галаву.
  -Ды Руслан, падобна, мы патрапiлi ѓ невясёлы свет.
  -Памятаеш плакат добраахвотнiка - У вас будзе магчымасць абляцець увесь сусвет, сустрэць мноства цiкавых людзей i иногалактиков.
  -А потым забiць iх. Я ведаю.
  Ды вось рэалiзуем па поѓнай праграме.
  У вышынi гудзеѓ знiшчальнiк, сканавальнае кiберпрылада боекасцюма маментальна павялiчыла яго. Двухмесны самалёт з авiяцыйнымi гарматамi, кулямётамi i рэактыѓнымi ракетамi. Увогуле, нiчога асаблiвага толькi выглядае архаiчна, ды i крылы загорнуты ѓ зваротны бок.
  Маёр Кавiбулiя падумае ручную гармату i б'е ѓгору. Знiшчальнiк маментальна выбухае, бо ѓ яго няма сiлавога поля. Дробныя абломкi ляцяць да зямлi.
  -Вось так. Адзiн залп i з ворагам скончана. - Руслан адчуѓ задавальненне.
  -Вось так мы i будзем разбураць ворага, да пераможнага канца.
  -А нам гэта трэба. Бо мы будзем бiцца не з ворагамi Вялiкай Расii, а невядома з кiм.
  -А па мне ѓсё роѓна, абы бiцца. - Руслан выпнуѓ грудзi. Аляксей падумаѓ, а цi не глынуѓ яго сябар зялёнай пiлюлi. Затым паглядзеѓ у вочы. Не, яны не мёртвыя жывыя, вясёлыя.
  -Трэба захаваць жыццё i адпомсцiць ворагам. Ведаць бы хто нас завабiѓ сюды, а ѓжо затым мы яго ...
  -Усiм уключыць антыгравы - узлятаем! Гучыць каманда, значыць зноѓ у бой, за "лепшую долю".
  Дзве тысячы як адзiн узляцелi, выстраiѓшыся "ластаѓкай". Яны рухаюцца ѓ паѓднёвым напрамку гатовыя ператварыць у попел зямлю. Дрэвы па шляху абвугленыя, рэкi высмаглыя цi наадварот замутненыя i брудныя. Усё часцей сустракаецца разбiтая тэхнiка, i нават непрыбраныя трупы. Удалечынi ѓсё выразней чуваць кананада. Ляцяць хутка i вось у нiзе мiльгаюць войскi, бачныя ѓспышкi ад залпаѓ, зямля ѓзрываецца. Дзесяткi тысяч салдат са выродлiвымi каробкамi танкаѓ iдуць у атаку. Iх сустракаюць стрэлы цяжкiх гармат. Многiя танкi маюць па тры-чатыры створа i люта агрызаюцца. Трупаѓ мноства, хто ѓпаѓ, тых затоптваюць, ад гусенiц iдуць крывавыя палосы. У шлеме гучыць каманда, аддадзеная чужым, кiслым як настой палыну голасам.
  -Атакуйце войскi па чырвона-зялёна-бурым сцягам.
  Калi такая маса зараз адкрывае агонь гэта страшна. Гiперплазма вылiваецца шалёным штормам, грунт плавiцца. Шматлiкiя батарэi зараз выпараныя, усё згарае ѓ шматмiльённай тэмпературы. Дзве тысячы байцоѓ у кожнага па тры гарматы, гэта шэсць тысяч гармат, кожная з якiх здольна вывяргаць па тысячы гiгават энергii. Гэта пякельная сiла. Усё вакол ператвараецца ѓ падабенства месячнага пейзажа, на многiя кiламетры распасцiраецца пустыня. Руслан i Аляксей таксама ахоплены азартам, i паляць зусiм што рухаецца.
  -Мы як анёлы анiгiляцыi! Змятаем матэрыю!
  -Не, чысцiм планету ад бацыл! - Руслан паводзiць сябе, нiбы маленькi, высунуѓ свой доѓгi мову. Аляксей пляскае яго па плячы.
  -Хопiць забiваць нявiнных. Я думаю, пара надзерцi азадак, таму, хто нас сюды даслаѓ.
  -I як ты гэта ѓяѓляеш? Мы нават не ведаем хто ён.
  -Можна паступiць значна прасцей, злёгку адстаць, а затым, скiнуѓшы боекасцюмы растварыцца сярод мясцовага насельнiцтва.
  -Так проста, не пойдзе. Да таго ж, мы апынемся безабароннымi. Не, тут трэба зрабiць iнакш.
  -Як канкрэтна?
  -Трэба падумаць, становiшча складанае.
  -Думай хутчэй тупая галава.
  -Сам тупы. - Аляксею вельмi хацелася ѓрэзаць напарнiку па галаве. Ён паспрабаваѓ дастаць яго прыкладам, але Руслан спрытна вывернуѓся i разарваѓ дыстанцыю.
  Пасля гэтага, яны злёгку пакружылiся, зламаѓшы строй. Рушыѓ услед грозны вокрык камандзiра.
  -Трымаць лiнiю!
  Прыйшлося вярнуцца зваротна, каб не выклiкаць лiшнiх падазрэнняѓ. Наступнай ахвярай стаѓ вялiкi горад. Хоць у iм i былi войскi, а на дахах сядзелi снайпера, у асноѓным ад iх агню пакутавалi нявiнныя людзi. Страшны лiвень разбураѓ i рэзаѓ хмарачосы, выклiкаючы жахлiвыя разбурэннi. Шматпавярховыя дамы загаралiся i складалiся як картачны домiк. Горад запалаѓ, напаѓголыя абгарэлыя жанчыны i дзецi насiлiся па вулiцах, а зверху iх наганялi патокi смерцi. На шырокiм праспекце валялiся аголеныя шкiлеты, людзi курчылiся i стагналi, у многiх не хапала рук цi ног. Гэта было жудаснае вiдовiшча. Руслан не вытрымаѓ, у роспачы ён залямантаваѓ.
  -Браты спынiцеся, што вы робiце!
  Але крывавыя хлопцы не звярталi на яго ѓвагi. Яны ѓжо не належалi сабе. А бязлiтасныя камандзiры iмперыi Кiтабанi раз вырашылi сцерцi з твару адзiн з найбуйных гарадоѓ планеты, значыць, яны ад гэтага не спатыкнуцца. Плазменны нож мяснiка зносiць будынкi, сотнi дамоѓ i многiя тысячы жывых iндывiдаѓ знiшчаны.
  Хто спынiць падобнае бязмежжа.
  Аляксей разумее, што iм дваiм гэта не пад сiлу i адзiнае, што ён можа; гэта адключыѓшыся ад рэальнасцi - проста не страляць.
  На вочы наварочваюцца слёзы. Усведамленне ѓласнага бяссiлля. Нарэшце i гэтая жорсткая старонка перавернуты. Калi ѓ горадзе Тархун не засталося нiводнага цэлага дома, армада спынiла агонь. Наступны загад быѓ просты i кароткi.
  -Знiшчыць сталiцу Парагею.
  Набiраючы хуткасць, яны зграя каршуноѓ накiравалiся да новай мэты.
  -Не ведаю як ты Аляксей, а я скiну хуткасць i пад падставай, быццам у мяне пашкоджаннi пайду ѓнiз.
  -Я таксама Руслан не магу трываць падобную жорсткасць.
  Хлопцы рэзка спiкiравалi, адарваѓшыся ад сваiх. На iх нiхто не звярнуѓ увагi.
  -Давай далей ад iх адляцiм. - Руслан пачаѓ выкiроѓваць, разлiчваючы канчаткова пакiнуць сектар абстрэлу, як Аляксей закрычаѓ.
  -Глядзi на неба. Вось не чакаѓ я такога сюрпрызу.
  Сапраѓды на сустрэчу натапыранай лазернымi iголкамi "чайцы" ляцела такая ж грозная птушка.
  -Ого, iх таксама не менш за дзве тысячы i яны нагадваю расiйскi спецназ.
  -Вiдаць здраднiк у генеральным штабе, не самотны.
  Дзве плазменныя хмары збiлiся, не змаѓляючыся, адкрыѓшы агонь на паражэнне.
  У першыя секунды прыкладна палова "сцярвятнiкаѓ" была збiтая, астатнiя рассыпалiся на драбнейшыя групкi, прынялiся манеѓраваць, iмкнучыся збiць прыцэльнасць. Гэта атрымалася iм толькi збольшага, страты абапал раслi, войскi раставалi як снег на летнiм сонцы.
  -Уступiм у бой або адсядзiмся. - Спытаѓ Руслан.
  -А дзеля чаго нам рызыкаваць жыццямi. Бо ѓсё роѓна i з таго i з другога боку ваююць нашы браты. Не ахвота забiваць сваiх.
  -Згодзен, але якая мразь прывяла сюды - гэтую калону. Тут лiчы па палку з кожнага боку.
  -Я i сам не ведаю. Лагiчней усё выказаць здагадку, што адзiн здраднiк прадаѓ нас адной iмперыi, а iншы перапрадаѓ атрад канкуруючай рэспублiцы. Ды цi мала што.
  Руслан нечакана ѓ рыфму вымавiѓ.
  Вакол пануе здрада
  Страчаны сорам i сорам!
  Такiя абставiны
  Што нормай стаѓ падман!
  -Ды гэта сказана не ѓ брыво, а ѓ вока.
  Тым часам чара шаляѓ у сватцы двух багата абсталяваных груповак вагалася з боку ѓ бок. Чым менш заставалася салдат, тым люцей яны палiлi сябар у сябра.
  Аляксей i Руслан як зачараваныя назiралi за дзiѓным вiдовiшчам. Вось бачная да болю знаёмая постаць. Маха, адчайна тузаючыся, спрабуе сысцi ад прамянёѓ, якiя разышлiся каскадам. Як нi дзiѓна ёй гэта ѓдаецца i ѓ адказ залпам яна збiвае траiх. Адна i ѓ яе трапляюць, праѓда, у слiзгаць, але адна з рук зрэзана лазерам. Лейтэнант ледзь утрымалася на ляту, праз празрысты шлем вiдаць перакошаны ад болю твар.
  -Дапаможам ёй! - крычыць Руслан.
  -Само сабой, мы ж таксама людзi.
  Юныя воiны кiдаюцца ѓ бой, страляючы на вялiкай дыстанцыi. Перш чым iх заѓважылi, яны паспелi збiць цэлы дзясятак баевiкоѓ. Агонь у адказ быѓ моцны, але не дакладны, раздаѓшыся ѓ бакi, хлопцы здолелi сысцi. Лазерныя промнi прааралi паветра, скрозь шлем гэта практычна не адчувалася, але пах азону быѓ вельмi моцны. Вычарцiѓшы ѓ паветры завiтушка, Руслан усадзiѓ зарадам з развароту. Калi дзесяць прамянёѓ б'юць у адну кропку нават сiлавое поле бяссiльна. Звар'яцелы капiтан падарваны, распылiѓшыся на малекулы. Ворагаѓ засталося ѓсе тры дзясяткi, сяброѓ прыкладна столькi ж. Аляксей падрыхтаваѓся, было выканаць прыём падвойная свечка, як раптам у шлеме запалiлася чырвонае святло.
  -Гэта сiгнал на самазнiшчэнне! - Прагарлапанiѓ юнак.
  Звыклым рух Аляксей нацiснуѓ на разблакiроѓку i адкруцiѓ "галаву", i кiнуѓ яе ѓнiз. Затым разгарнуѓся да Руслана. Здагадлiвы хлопец рыѓком сарваѓ шлем, ратуючыся ад пагiбелi.
  -Бяжым ратаваць Маху!
  Падскочыѓшы да "каханага" лейтэнанта, яны ѓдваiх з цяжкасцю, пераадольваючы зрэшты, не асаблiва ѓпартае супрацiѓленне адкруцiлi гiпертынанавую "башку". Ледзь iм удалося скiнуць яе, як з грукатам iрванула. Практычна адначасова ѓсе ацалелыя байцы ѓзарвалiся. Iрванулi таксама не да канца разбураныя скафандры. З чатырох тысяч засталося толькi трое, якiя своечасова адключылi сiстэму знiшчэння. Руслан i Аляксей сумным позiркам аглядалi пакарабачаную паверхню - Маха здавалася, знаходзiлася ѓ стане прастрацыi. Вочы як iльдзiнка, некалi каляровыя i яркiя, сталi шклянымi i цьмянымi. Руслан паспрабаваѓ яе разварушыць, затрос галаву, але ѓсё было бескарысна, яна была як паламаная лялька. Тады хлопец захапiѓ яе вусны, прасунуѓ у рот мову i захаваѓ глыбокi пацалунак. Лейтэнант ачулася, вочы зноѓ набылi асэнсаваны выраз.
  -Хлопчыкi мы зноѓ разам. Дзе гэта я.
  -На невядомай планеце. Толькi што тут была бойка, скокi плазменнага мяснiка.
  -Ага, зразумела, то я гляджу, так моцна пахне азонам i валяюцца купкi абпаленай пылу.
  -Гэта карцiна татальнага апакалiпсiсу ѓ мiнiяцюры. Самае горкае, што пры гэтым загiнулi нашыя рускiя хлопцы.
  -Мне таксама гэта сумна ѓсведамляць. Я была, нiбы ѓ сне, палiла абы-куды. I зусiм нiводнага выразнага ѓспамiну, нiбы ѓ паѓсне.
  -Бывае, а зараз мне здаецца лепш пакiнуць зону. Вунь i вараннё злятаецца.
  I сапраѓды дзясяткi верталётаѓ узнiклi абапал. Яны iмчалiся на сустрэчу адзiн аднаму, нiбы жадаючы завяршыць пачатае.
  -Лепш сысцi, гэта не наша вайна, ды яшчэ галовы адчыненыя.
  Хлопцы на ѓсiх хуткасцях iрванулi далей ад месца сутычкi. Ад моцнага сустрэчнага патоку паветра, пачырванеѓ твар. У гэты момант загарэѓся сiгнал трывогi на промняметах.
  -Чорт пабяры, i ѓ iх уводзяць праграму самазнiшчэння.
  Аляксей з вiдавочным шкадаваннем, адкiнуѓ гармату. Руслан i Маха рушылi ѓслед пададзенаму прыкладу. Прылады грымнулi з вялiкай сiлай, выбухны хваляй ледзь не выбiла вочы.
  -Вось зараз мы пазбавiмся нашай адзiнай перавагi. - прастагнала Лейтэнант.
  -Не, мы яшчэ можам лётаць. А гэта сёе-тое. - Аляксей развёѓ шырока рукi. - Давайце абмяркуем, што будзем рабiць далей.
  Руслан глыбока ѓздыхнуѓ.
  -Падобна ѓ нас толькi адзiн выбар. Найняцца ѓ войска адной з ваюючых дзяржаѓ у нас усё ж была выдатная школа i змагаць датуль пакуль нас не заб'юць цi пакуль мы не знойдзем спосаб пакiнуць гэтую планету.
  -А яшчэ што нi будзь паарыгiнальней. - Уставiла Маха.
  -А што яшчэ. Самастойна гэты сьвет мы пакiнуць ня можам, а выжываць трэба.
  Аляксей падняѓ руку.
  -Галасую стаць наймiтамi i шукаць лепшай долi.
  -Добра, я згодна, усё жыццё я прывыкла ваяваць i забiваць. Мне хутка пяцьдзесят гадоѓ, а ѓсё яшчэ ѓ нiжнiм афiцэрскiм чыне. Можа ѓ iншым войску мне павязе больш.
  -Вам пяцьдзесят, а на выгляд не скажаш.
  -Гэта бiяiнжынерыi спыняе працэс старэння. А вас хлопцы барада расцi не будзе.
  -Што мы так i застанемся смактункамi?
  -Не, яшчэ крыху падрасце, станеце мацней, шырэй у плячах. А навошта вам барада, толькi час на галенне марнаваць, а яно ѓ салдат распiсана па секундах.
  Руслан падмiргнуѓ.
  -А я марыѓ адгадаваць сабе гусарскiя вусы.
  -Гэта не модна! Вось прадстаѓце я i так страшная для мужчын, а як бы глядзелася з вусамi. - Маха адкiнула галаву, страсянуѓшы густой грывай.
  -Значыць у блiжэйшы вербавальны пункт. - падвёѓ вынiк Руслан.
  Дзiѓнае трыо адправiлася маршам да чарговага павароту жыцця.
  
  -
  НЯНЯ-ГРАНАТА
  Расказ
  
  Радзiма ѓ маiм сэрцы - iграе струна
  Добра стане жыць усiм на свеце
  I мне снiцца Расiя - святая краiна
  Дзе смяюцца шчаслiвыя дзецi!
  Якi адлiвае сталлю зоркалёт, пераадолеѓшы амаль бясконцую прастору, уляцеѓ у невядомы сусвет. Адразу было ѓключана магутнае антыпрасторавае поле, якое адлюстроѓвае практычна любую матэрыяльную пагрозу. Нават самая магутная плынь антычасцiц была бясшкодная зоркалёту. Гiперсканары ажыццяѓлялi замеры прасторы, перадаючы iнфармацыю на ѓльтра-фатонныя кампутары. Тым з неспасцiжнай хуткасцю супастаѓлялi параметры, выдаѓшы канчатковы вынiк:
  - Матэрыя валодае падобнай контургенасцю, трыма вымярэннямi i станоѓчым зарадам. Абсалютна бяспечна для нашай формы жыцця.
  Капiтан прадстаѓнiк неспасцiжна магутнай цывiлiзацыi Каттоф, падобны на трохногага добрага бегемота, з пяццю вачыма, i рукамi шчупальцамi. Акрамя таго, яго цела было рухомым, нiбы з гумы. Ён адказаѓ:
  - Слава светабудове, перасоѓванне ѓ чатырнаццацi мерны сусвет ледзь не звяло нас з розуму.
  Яго першы памагаты падобны на кветку, якi складаецца з трох бутонаѓ: ружа, званочак, i рамонак адказала:
  - Наколькi я разумею ѓ незлiчоным мностве сусветаѓ, толькi адна з пяцiдзесяцi з лiшнiм з'яѓляецца трохмернай, не гледзячы на тое, што гэта самая ѓстойлiвая канструкцыя ѓ светабудове.
  - Ты я бачу, пераканалася, як цяжка выканаць дадзенае нам заданне. Мы выдаткавалi масу энергii. У нас падыходзiць да канца каталiзатар арбонiк, без яго наш зоркалёт ператварыцца ѓ груду металаму. У адсутнасцi дадзенага матэрыялу, стане немагчымым працэс злiцця ультра-мiкрачасцiц.
  - Знойдзем у iншым свеце.
  Дзяѓчына варухнулася сваёй аморфнай формай, Гiперсканары выдалi iнфармацыю: агульная колькасць зорак у гэтым сусвеце 11 у дваццаць пятай ступенi. Планет прыкладна ѓ сто разоѓ менш.
  - Цудоѓна Бартар. Пры такой разнастайнасцi матэрыi мы абавязкова знойдзем жыццё.
  - Гэта было б добра, але навукова даказана што верагоднасць самазараджэння жыцця прыкладна 14 у паѓтары тысячнай ступенi. Гэта значыць гэты сусвет можа апынуцца такiм жа стэрыльным, як i iншыя светабудовы, якiя даследуюць мiльярды нашых зоркалётаѓ.
  - Як шкада час iдзе, нават я такая яшчэ адносна маладая: дзвесце тысяч трыста дваццаць цыклаѓ адчуваю заняпад сiл.
  - Час самае страшнае зброю, яно няѓмольна падточвае сiлы цывiлiзацыi i перамагае магутных мужоѓ!
  Дзяѓчына расы Каттоф разумовым загадам, уключыла гiпербiялакатар. Ён выпраменьваѓ у трохсот аднамерным выпраменьваннi спецыяльныя хвалi, якiя абегалi з хуткасцю блiзкай да бясконцасцi мiры i планеты, адлюстроѓваючыся ад iх. Пры наяѓнасцi бiялагiчнай жыцця або разумнай ноосферы адбывалася ледзь прыкметнае змяненне даѓжынi хвалi i паслядоѓнасцi руху ультра-мiкрачасцiц. Свайго гэта быѓ суперрадар якi адрознiвае жывое ад нежывога.
  Другi памочнiк капiтана, толькi што ачуѓся ад спячкi, яму было ѓжо шэсць з лiшнiм мiльёнаѓ гадоѓ: перагружаная эмоцыямi i ѓспамiнамi псiхiка прымушала большую частку часу праводзiць у сне.
  Ён казаѓ не словамi, а пасылаючы павольныя iмпульсы:
  - Сусвет трохмерны?
  - Так! З падобным з намi тыпам матэрыi.
  - Тады дапаможа нам магутнасць розуму, якi загадвае хаосам.
  Гiпербiялакатар пасылаѓ ультраiмпульсы, каб адсканаваць такое мноства мiроѓ патрабавалася час. Кампутар сам павiнен быѓ паведамiць аб вынiку. Другi памагаты як заѓсёды адрознiваѓся нездаровым песiмiзмам.
  - Гэта безнадзейна! Нават у трохмернай сусвету верагоднасць стварэння жыцця, усяго адзiн шанец нават улiчваючы вялiкую колькасць планет з 14 у ... Тут ён запнуѓся.
  - 14 у тысяча чатырыста дзевяноста восьмай ступенi! - Падказаѓ кампутар.
  - I што ты хочаш сказаць?
  - Бескарысна! Няма шанцаѓ. Мне час вяртацца назад у лякарню.
  Капiтан цяжка ѓздыхнуѓ, нават у яго ѓсё часцей i часцей узнiкаюць правалы ѓ памяцi, нiбы прылiѓ наплывае дрымотнасць. Вялiкая частка цывiлiзацыi нi на што не здольна без моцных стымулятараѓ i апраменьванняѓ. А дзецi нават у прабiрках перасталi нараджацца. Вось Бэфа, адна з апошнiх нашчадкаѓ якая памiрае цывiлiзацыi. Усё меншае i менш асоб здольных лятаць у iншыя сусветы, у iх светабудове вывучана кожная малекула.
  Наступiла паѓза, якую перапынiла паведамленне кампутара:
  - Знойдзена разумнае жыццё высокай iнтэнсiѓнасцi, на трэцяй планеце ад маленькай жоѓтай зоркi.
  - Дзе гэта?
  - Недалёка прыкладна васямнаццаць з паловай цыстранаѓ, адсюль!
  Усе трое вылупiлi вочы, толькi дзяѓчына Бэфа ѓзрадавалася, бурна выявiѓшы эмоцыю.
  - Мы выратаваны! Наша раса будзе жыць!
  У памяшканнi матэрылiзавалася робаты! Яны дружна прагрымелi:
  - Ды свяцiцца моц давалай светлавой жыццё дамiнiёна Каттоф.
  Зорадалёт сышоѓ у скачок у пятнаццацiмернай гiперпрасторы. Ён быѓ кароткiм, так што тры прадстаѓнiкi цывiлiзацыi здолелi толькi перакiнуцца некалькiмi фразамi.
  - На нашу долю выпала выключная ѓдача! - Заѓважыѓ капiтан. - Такiм чынам, мы можам змянiць закон змяншэння энтрапii.
  - А калi биолокатор памылiѓся, цi якi-небудзь збой у кампутары. - Заѓважыѓ другi памочнiк.
  - Ты нэндз Пiфа, псуеш настроi, усе кампутарныя сiстэмы шматкроць дублююцца.
  - А ад кляксы, вiруса або дракона яны не абаронены?
  - Усё прадугледжана не бурчы Пiфа. I так нервы ѓзбуджаны раптам усё правалiцца.
  Дзяѓчына Бэфа ледзь змянiла форму, з'явiлiся калючкi:
  - На шар пастаѓлена iснаванне да гэтага аднаго з двух разумных у светабудове вiдаѓ, калi не лiчыць яшчэ расы Роффос.
  - Якая таксама дэградуе i выраджаецца як наша.
  Зоркалёт вынырнуѓ з гiперпрасторы каля невялiкай замерлай планеты званай мясцовымi Плутонам. Прыкрыѓшыся маскiровачным полем, яны рушылi да трэцяй блакiтнай планеце. Дзяѓчына Бэфа адзначыла:
  - Тут не асаблiва развiты свет. Нават не асвоены найблiжэйшыя планеты.
  - Тым лепш! Кроѓ будзе маладзей i свяжэй.
  - Хiба што!
  Яны падляцелi да пакрытага кратэрамi спадарожнiка, было вiдаць, што на яго падалi метэарыты. Ён не круцiѓся вакол сваёй восi i быѓ павернуты да планеты адным бокам.
  Зоркалёт прызямлiѓся на кратэр. Ён быѓ не асаблiва вялiкi, бо прыкладна як крэйсер толькi кропляпадобнай формы. Мiжусяленскi карабель арганiчна ѓпiсаѓся ѓ ландшафт i быѓ практычна не прыкметны пры вiзуальным назiраннi. Бэфа першай выскачыла на паверхню. Яна не баялася вакуум, накiраваѓшы свой погляд у неба, жадаючы разгледзець яго без шматлiкiх кiберпрыбораѓ. За ёй iшлi два робаты.
  Жыхарка iншага сусвету адчувала холад, паверхнi, пазбаѓленай Сонца. Незлiчоныя хоць i не вельмi густыя навалы зорак тут амаль на ѓскраiне галактыкi, яна бачыла сваiмi дасканалай канструкцыi вачыма, непараѓнальна больш чым гэта мог разгледзець просты чалавек.
  З чым параѓнаць гэта, з дыяментамi? Не, выглядае занадта бледна, гэты камень i блiзка не стаяѓ па прыгажосцi з зоркай. З полымем? Таксама бледна! Адно толькi непрыемна, што холадна, жадаецца адчуць ласку невядомай зоркi.
  Яна вярнулася:
  Кампутары праводзiлi справаздачу i сканiраванне планеты.
  Капiтан ажывiѓся:
  - Падобна, мы знайшлi што шукалi. На першы погляд зямляне не асаблiва развiты, нават iх канечнасцi не ступалi на планету што завецца абарыгенамi Марс.
  - Я гэта ѓжо бачыла! Хаця штучныя спадарожнiкi лётаюць. Я яшчэ не паспела забыць урокi гiсторыi, гэта маладосць нашай цывiлiзацыi.
  - Згодзен! Вось што ѓдалося высветлiць, i гэта ѓстанавiѓ камп'ютар. Чалавек - гэта iх саманазва, адбыѓся адразу ад некалькiх вiдаѓ прыматаѓ i мядзведзяѓ, што гаворыць аб вельмi багатым генатыпе.
  - Што ж гэта добра!
  Кампутар завяршаѓ сканаванне i апрацоѓку iнфармацыi, затым выдаѓ:
  - Гэта такiя ж двухполыя як i мы. Для здзяйснення геннага абнаѓлення цалкам дастаткова двух асобiн, усё астатняе зробiць мульты-множнiк.
  - Выдатна, а якая пара з iх аптымальная?
  - Мы ѓжо вылiчылi iдэальна спалучэнне генаѓ. Патрэбная нам пара пражывае ѓ вялiкай па мясцовых мерках краiне. Называемай тубыльцамi Расiя. Дзяржава багатая на карысныя выкапнi, але з суровым клiматам.
  - Дакладней дзе жыве пара? - Не цярплiва спытаѓ Бэфа.
  - У горадзе Масква, у самой сталiцы.
  - Выдатна! Хто адправiцца да яе? - спытаѓ капiтан.
  - Я як самая маладая пайду ѓ разведку?
  - Цi не небяспечна гэта?
  - Са мной будуць робаты, ды тэхналагiчны ѓзровень зямлян занiзкi, каб прычынiць нам шкоду.
  - Мы гэта ѓлiчым!
  - А пакуль прыму знешнасць абарыгенаѓ. - Дзяѓчына расы Каттоф iмклiва змянiлася. Яна прыняла выяву самкi з планеты з зямля, але яе вiдаць не асаблiва задаволiла. Некалькi разоѓ дзяѓчына мяняла форму пакуль не стала падобнай на мясцовую мiсiс сусвет. Ён апранулася так каб пакiнуць максiмум адкрытай шакаладнай з залацiстым адценнем скуры, i зрабiла валасы колеру полымя, надаѓшы сабе максiмальна сэксуальны выгляд.
  Два робата змянiлiся ѓ чалавечыя формы, адзiн стаѓ юнаком цудоѓным неграм, самым прыгожым з тых, каго нараджала Афрыка, а iншы робат усходняй лялячкай краiны Сiям. Так яны апрануѓшыся па апошняй моладзевай модзе, махнулi рукой на развiтанне маментальна тэлепартаваѓшыся на зямлю. Так яны аказалiся ѓ горадзе Масква. Сталiца iмперыi нагадвала iм музей, пах выхлапных труб забiваѓ ноздры, мноства аѓтамабiляѓ стваралi заторы. На вулiцах поѓна мiлiцыi. Квартал, дзе пражывала патрэбная пара, быѓ не занадта прэстыжны, хутчэй нават адносiѓся да спальных. Бэфа вырашыла прайсцiся па вулiцы. Тут зрэшты, адбiлася яе нявопытнасць. Яна надта ѓжо прыцягвала ѓвагу, напаѓголая, прыгожая. Толькi прайшоѓ дождж, i дзяѓчына з задавальненнем пляскала босымi стройнымi нагамi па лужынах. Гэта было прыемна, пыл казытаѓ голыя пяткi. Але мiнакi азiралiся на iх. Пачуѓся свiст i падскочыѓ убор мiлiцыi. Пяцёра вартавых правапарадку з рацыямi стала паѓколам:
  - Стойце! Прад'явiце дакументы?
  Бэфа здзiвiлася:
  - А што гэта такое?
  - Не касi пад дурнiцу, блытана. Можа, у цябе рэгiстрацыi няма?
  - А навошта яна мне.
  - А вы чорныя тупыя. Чокнутая дурнiца, сардэчна запрашаем у аддзяленне.
  Бэфа запярэчыла:
  - Некалi мне, чакае тэрмiновае заданне.
  - Тады атрымлiвай!
  Мiльганулi дубiнкi, удар прыйшоѓся дзяѓчыне ѓ твар. Бэфа пахiснулася, адчуѓшы боль. Робаты, якiя стаяць за яе спiной, не доѓга думаючы, адказалi вартавым правапарадку. Усе пяцёра адляцелi, страцiѓшы прытомнасць.
  Завыла сiрэна, сталi падбягаць iншыя мiлiцыянеры.
  - Змяняем месца дыслакацыi! - Скала Бэфа. Маментальна знiкшы з поля зроку.
  - Заадно i знешнасць!
  Iзноѓ яны змянiлiся, пасля чаго Бэфа стала чароѓнай мурынка ѓ суправаджэннi двух плячыстых белых хлопцаѓ. Яны апынулiся ѓ адносна небагатым раёне, дзе было менш мiлiцыi, затое шмат зелянiны. Яна марнела i пажаѓцела што не спадабалася прадстаѓнiцы гiперцывiлiзацыi. Яна махнула рукой, здабываючы паток энергii. У паветры запахла вясной. Патрэбная iм пара знаходзiлася ѓ невялiкай двухпакаёвай кватэры з двума дзецьмi-школьнiкамi: хлопчыкам i дзяѓчынкай. Ва ѓмовах крызiсу малады мужчына страцiѓ працу i актыѓна спрачаѓся з жонкай. Тая прапанавала пайсцi яму працаваць дворнiкам.
  - Гэта будуць хоць нейкiя грошы. - Казала стройная, з тонкай талiяй жанчына больш падобная на дзяѓчыну
  - Каб я Максiм Яшын, якi скончыѓ МДУ з чырвоным дыпломам, стаѓ помсты вулiцы. Нiколi!
  - Хутка зiма, а дзетак апрануць няма чым, з усяго выраслi. Што ты хочаш, каб змерзлi?
  - Не, але ѓяѓляеш якое гэта прынiжэнне. - Адказваѓ падцягнуты падобны на юнака мужчына. - Дык сябе падставiць.
  - А што дзе ѓзяць грошы, тым больш кватэра падаражэла. А нам зноѓ урэзалi заробак.
  - Я вось здам раман у АСТ, i будуць грошы Соф'я.
  - Ой, там, такiх як ты пiсьменнiкаѓ, што чарцей у апраметнай? Акрамя таго, яны ѓпадабаюць раскручаную пасрэднасць пачаткоѓцу генiю!
  Бэфа пастукала ѓ дзверы. Жанчына кiнулася адчыняць:
  - Вось да нас прыйшлi. Можа, прапануюць справу.
  На парозе стаяла мурынка, вычварна апранутая, босая, але з дыяментавым калье на шыi. Ззаду стаяла двое бамбiзатаѓ целаахоѓнiкаѓ у беласнежных касцюмах.
  - Прывiтанне! - Вымавiла Бэфа. - Наколькi я зразумела, вы маеце патрэбу ѓ дапамозе.
  - Ды не ж! - запярэчыѓ Максiм Яшын. - Вы памылiлiся адрасам.
  Юная жанчына, запярэчыла:
  - Чаму, можа вы з гуманiтарнай мiсii?
  - Не! - Сказала Бэфа. - Проста мы валодаем некаторымi магчымасцямi i жадаем iх рэалiзаваць.
  - Вы прапануеце працу? - спытала Соф'я.
  - Хутчэй просьба аказаць нам паслугу.
  Мужчына падазрона прыжмурыѓся:
  - А якую канкрэтна? Толькi ѓлiчыце нiчога iнтымнага.
  Бэфа замiргала вачыма. Робат падказаѓ ёй:
  - Ён мае на ѓвазе паслуг звязаных з узнаѓленнем насельнiцтва.
  Прадстаѓнiца ганарлiвай расы Катаѓ запярэчыла:
  - Але вось менавiта гэтага мы i жадаем. Нам патрэбны менавiта iнтымныя паслугi.
  Мужчына вызверыѓся, але жонка паклала яму на плячо руку.
  Ласкава спытала:
  - Мае цi мужа?
  - Вас абодвух! Тут гаворка iдзе аб выратаваннi цэлага выгляду.
  - Не зразумеѓ? - Спытаѓ Максiм.
  Бэфа з цяжкасцю падбiраючы словы, растлумачыла:
  - Наша цывiлiзацыя знаходзiцца на мяжы вымiрання. Нам патрэбны свежыя гены. Мы вельмi разлiчваем, што вы нам папалiце.
  - Дык вы з iншай цывiлiзацыi. - Спытала жонка.
  - Так!
  - З Марса?
  - Не! У нас нават iншы сусвет. Вас, здаецца, гэта шакуе.
  Муж i жонка пераглянулiся, iм стала зразумела:
  - Не, чаму вельмi нават цiкава. I якiя вы там? У форме жукоѓ. - Спытала жанчына.
  - Розныя! У нас няма фiксаванай формы, мы можам прымаць любое аблiчча.
  - Нават слана? - З цяжкасцю, стрымлiваючы смех, спытаѓ мужчына. Усё ж такi прыемна мець справу з дурнаватымi, можна пасмяяцца.
  - Гэта звер з вашай планеты.
  - Так! Вы што яго нiколi не бачылi. Вялiкi з хобатам.
  - Тады ѓ не вельмi вялiзнага каб не было цесна!
  Дзяѓчына прайграла рух, ператварыѓшыся ѓ элефанта сярэдняй велiчынi. Соф'я ледзь не страцiла прытомнасць, але змагла выстаяць.
  - Як вы так? - Прашапталi атласныя вусны.
  Мужчына быѓ у шоку.
  - Гэта з прычыны таго, што мы вынайшлi рухомую плоць. - Пачаѓ тлумачыць слон.-
  Яна валодае здольнасцю ѓ iмгненнай мадуляцыi. Гэта значыць матэрыя можа займаць як большы, так i меншы аб'ём, заадно мяняючы форму. Тут гуляе таксама роля, што наша цела складаецца не з трох, а трыццацi шасцi вымярэнняѓ.
  Максiм Яшына кiѓнуѓ:
  - Я гэта зразумеѓ! Чытаѓ фантастыку. Праѓда, нiдзе не было, каб трыццаць шэсць вымярэнняѓ змяшчалася ѓнутры цела! Гэта нонсэнс!
  Бэфа запярэчыла:
  - Гэта залежыць ад вашага ѓзроѓню развiцця. У нас, напрыклад, навучылiся адвольна мяняць колькасць вымярэнняѓ, на асобных целах. Акрамя таго, яшчэ мiльярд гадоѓ таму быѓ адкрыты шосты вiд матэрыi. Гэта значыць цвёрдае, вадкае, газападобнае, iянiзаванае, плазменнае, iснавалi ѓ прыродзе. А вось шостая форма гiперплазменнай было штучнай выявай сiнтэзавана. Потым з'явiлiся розныя вiды i падвiды, ад звышактыѓнай гiперплазмы, то ультрастабiльнай.
  Далей з'явiлiся сёмы i восьмы вiды матэрыi, якiя дазволiлi выняць надмерную энергiю i падарожнiчаць па космасе.
  У Максiма Яшына загарэлiся вочы:
  - Гэта свежая iдэя. Я яе выкарыстоѓваю ѓ сваiм фантастычным рамане.
  Слон кiѓнуѓ галавой:
  - Спачатку дапамажыце нам. Вы павiнны наведаць нашу планету i выратаваць цывiлiзацыю Каттоф ад гiбелi.
  - З нашымi нiкчэмнымi ведамi, што можна зрабiць? - Спытаѓ Максiм. - У нас няма гiперплазмы нават у фантастыцы!
  - Ну, як вам сказаць! Баюся, вы адчуеце сабе нiякавата, але трэба ваша цела.
  - Мы павiнны заняцца каханнем з вашым выглядам? - спытала Соф'я.
  - Я сапраѓды не ведаю! Можа i гэта! Але галоѓнае гэта гиперсканирование вашых генетычных кодаѓ, аж да ѓзроѓня ѓльтра-мiкрачасцiц, а таксама субноосферы, якая атачае вас цi бiяплазмы. У гэтым выпадку нам удасца надаць свежы iмпульс нашай цывiлiзацыi, якi падоѓжыць ёй iснаванне на доѓгiя трыльёны гадоѓ.
  - Ого! Вось чаго! Вы хочаце! - Максiм нахмурыѓся. - А нас гэта не заб'е?
  - Не, вы нам патрэбны жывымi. Акрамя таго, каб не сказiць вашу субноосферу на якую запiсваюцца ѓсе думкi i эмоцыi нам патрэбна ваша добраахвотная згода.
  - Чортас два я яго дам!
  Робат у белым сказаѓ:
  - Мы не чэрцi!
  - Я маю на ѓвазе, што цягнуцца ѓ iншы сусвет немаведама завошта.
  Соф'я перапынiла:
  - Ды мы ж наколькi я зразумела, ратуем вашу цывiлiзацыю. Што вы дасце нам у замен.
  - Хочаце вас зробiм несмяротнымi. Людзi жывуць вельмi мала, вы ж пражывеце мiльярды год!
  Максiм кiѓнуѓ:
  - Гэта нядрэнна, а на рахунак капусты?
  - Вы хочаце, каб мы выгадавалi капусту, колькi мiльёнаѓ гатункаѓ вам трэба?
  Соф'я ѓсмiхнулася:
  - Мы маем на ѓвазе грошы.
  - Грошы?
  - Даляры, Еѓра, на худы канец рублi! - Сказала жанчына.
  - А вы маеце на ѓвазе гэта! У нашым свеце грошы знiклi, мiльярд гадоѓ таму.
  - Але ѓ нас гэта каштоѓнасць.
  Слон паменшыѓся ѓ памерах, у яго хобаце ѓзнiк здаравенны чамадан.
  - А што ѓнутры? - спытала Соф'я.
  Расчынiѓшыся, ён апынуѓся да краёѓ напоѓненым туга перавязанымi пяцiсотеннымi пачкамi Еѓра.
  - Вас гэта задаволiць?
  Максiм прашаптаѓ:
  - Мама-мiя! Ды тут колькi?
  - Трыццаць мiльёнаѓ Еѓра, але калi вам мала, то можна i больш.
  - А не маглi б вы мне падарыць чамаданчык, з якога можна было б дастаць столькi грошай, колькi захочаш, у тым лiку любых. I так да бясконцасцi i ѓ любы момант.
  - Гэта запатрабуе вызначаных выдаткаѓ энергii, але суцэль рэальна такi вырабiць, ён будзе працаваць па прынцыпе гiпертэлепартацыi. Толькi адна маленькая ѓмова, вы яе атрымаеце, калi вернецеся на Зямлю.
  Соф'я задала яшчэ адно пытанне:
  - А нашых дзяцей вы таксама можаце зрабiць несмяротнымi i вечна юнымi.
  - Вядома! Гэта нам цалкам пад сiлу.
  - Вось гэта як у казцы, пра добрага джына, вечнае жыццё i казачнае багацце. Грэх упускаць такi шанец, мы згодныя ляцець да краю сусвету.
  - У iншы сусвет!
  - Гэта не мае значэння.
  Максiм моцна ѓшчыкнуѓ сябе, каб праверыць, цi не дурман гэта. Ён прыгадаѓ трохмесяцовае знаходжаньне ѓ Чачэнii. Тады яго паранiла, а ён нават не паспеѓ стрэлiць. Страляѓ снайпер, i як казалi ѓ яго няма шанцаѓ. Але ён выжыѓ, i на целе ад ранення не засталося i шнараѓ. Да яго пасля гэтага нават поп, прыходзiѓ, спрабаваѓ звярнуць i ахрысцiць. Але Максiм мужык разумны i добра падцiснуѓ святара ѓ рэлiгiйнай дыскусii. Ён лавiѓ Бiблiю i праваслаѓныя паданнi на супярэчнасцях, сцвярджаючы, што вышэйшы розум не можа быць такiм, якiм яго адчыняюць у рэлiгiйных дагматах. Бацечка сам заблытаѓся, i больш не стаѓ падыходзiць да гэтак падкаванага клiента. Цяпер яго атэiзм умацаваѓся. Вось перад iм цывiлiзацыя, якая дасягнула здольнасцяѓ Бога, значыць, i зямляне калi-небудзь стануць такiмi ж. Бяссмерце гэта прывабна.
  - Яшчэ ѓмова нас будзе цяжка забiць.
  - З сучаснай чалавечай зброi вам не будзе страшная нават вадародная бомба.
  - Тады я спакойны.
  - Я думаю, мы дамовiлiся, паляцiм прама зараз! - Сказала Бэфа.
  - А дзецi?
  - Мы возьмем iх з вамi. Я думаю iм спадабацца ѓ нашым цывiлiзаваным сусвеце.
  Соф'я нахмурылася, у яе галаве круцiлася думка.
  Максiм папрасiѓ:
  - Можа, прымiце iншы вобраз. А то слон надта ѓжо кiдаецца ѓ вочы.
  - Добра! Я буду чалавекам.
  Iзноѓ перад iмi паѓстала мурынка.
  Па лесвiчнай пляцоѓцы пачуѓся стук чаравiкаѓ, забягалi дзецi. Хлопчык i дзяѓчынка гадоѓ адзiнаццацi. Даволi сiмпатычныя школьнiкi: бялявыя, праѓда адзенне ладна знасiлася. Хлопчык нават бег басанож, у яго старэнькiх туфлях адарвалася падноскi, i ён быѓ вымушаны iх зняць. Ногi былi разадраныя i збiтыя пасля гульнi ѓ футбол, нядбайна вымытыя ѓ найблiжэйшай лужыне. Убачыѓшы бацькоѓ, дзяцюк свiснуѓ:
  - У вас мурынка!
  - Я Бэфа прадстаѓнiца, звышцывiлiзацыi Каттоф!
  Хлопчык засмяяѓся:
  - Нiчога сабе прыкол. Цывiлiзацыя катоѓ! А мо ёсць яшчэ i сабак.
  Мацi перапынiла яго:
  - Не шумi. На гэты раз перад вамi госцi з iншага сусвету. А за тое, што ты парваѓ туфлi, бацька цябе выпорет.
  - Яны занадта старыя i цесныя, хадзiць у iх адна пакута. Басанож значна зручней.
  - Ты i так усё лета прабягаѓ босы. Бо ѓ школу босаму нельга, а за што мы табе туфлi купiм.
  Дзяѓчынка заѓважыла:
  - Мае боты таксама вось-вось разваляцца, хоць я стараюся хадзiць акуратна. Усе чувiхi сяброѓкi з мяне пасмейваюцца.
  Максiм звярнуѓ увагу, на свежы сiняк пад вокам сына.
  - Зноѓ улез у бойку.
  - Што зробiш, я мужчына.
  - Памятаеш, я паказваѓ табе прыёмы спецпрызна?
  - Дык iх шасцёра i яны старэйшыя за мяне!
  Бэфа перапынiла спытаѓшы:
  - Вы хочаце грошай?
  Соф'я запярэчыла:
  - На трэба песцiць дзяцей. Лепш падары iм марожанае. А то яны яго ѓжо год не елi.
  - А чаго марожанага! Тут падлога планеты замарожана! - Спытала Бэфа i, дачакаѓшыся адказу, пляснула далонькамi. На лесвiчную пляцоѓку павалiѓ снег.
  Хлопчык засмяяѓся i стаѓ пакiдаць босымi нагамi сляды не снегу. Соф'я крыкнула:
  - Не, ён застудзiцца! Прыбяры снег.
  - Я нiколi не прастуджваѓся! - запярэчыѓ дзiця. - Мне падабацца.
  - У табе здаровая кроѓ, але не варта марнатравiць. - Сказаѓ Максiм.
  Бэфа кiѓнуѓ, снег маментальна знiк.
  - Ну вось, а зараз вы задаволеныя?
  - Так! Гэты цуд! А вы, здаецца, не ведаеце што такое марожанае? - Здзiвiѓся Максiм.
  - На вашай планеце спецыфiчны слэнг.
  - Тады паглядзiце рэкламу. У нас праѓда тэлевiзар чорна-белы i бярэ толькi восем каналаѓ.
  - Мы гэта можам зрабiць у маштабах усёй планеты. Ну добра значыць, ляцiм усё ѓчатырох. - Бэфа крутанула пальцам, i ѓся сям'я перамясцiлася на зоркалёт.
  Яны апынулiся ѓ даволi экстравагантным памяшканнi, з рухомымi нiбы жывымi сценамi. Паветра было, мабыць, занадта стэрыльнае, з моцным пахам азону. Наогул усе колеры такiя незвычайныя, з адценнямi, якiя не сустракаюцца на Зямлi, што выклiкалi дрыготку. Дзяѓчынка прапiшчала:
  - Я баюся! Сцены нiбы прывiды!
  Хлопчык адчуѓ, як яго голыя ступнi казычуць, iстэрычна засмяяѓся.
  Соф'я нахмурылася i нечакана рэзка вымавiла:
  - Не! Мне тут не падабацца мае дзецi не паляцяць. Хто ведае, як iх сустрэнуць?
  Максiм спытаѓ:
  - А рызыка пры перамяшчэннi ёсць?
  - Мiнiмальны! - Сусветаѓ шмат, з некаторых нават нашы дасканалыя зоркалёты не вярталiся. - Па маладосцi гадоѓ Бэфа яшчэ не навучылася па-майстэрску хлусiць.
  - Тады я згодзен з жонкай! Няхай мае дзецi вярнуцца на Зямлю. Тым больш, наколькi я зразумеѓ, яны вам не патрэбны.
  Бэфа пацiснула плячыма:
  - Калi казаць аб выратаваннi нашай расы, то не! А што скажа капiтан?
  Якi ѓзнiк нiбы адкуль камандзiр зоркалёта сказаѓ:
  - Ды мы ѓ прынцыпе можам iх пакiнуць. Вы назад вернецеся за iмi.
  Соф'я не разгубiлася Бартар прыняла аблiчча моцнага хлопца гадоѓ трыццацi пяцi i не выклiкаѓ шоку. Яна адказала:
  - Я б рада, але iм усяго па адзiнаццаць гадоѓ, а ѓ хлапчуку тысяча чарцей, хтосьцi павiнен за iмi прыглядаць. Можа твая мама Максiм.
  - Яна занадта ѓжо строгая, цi лепш твая.
  - Не, яна занадта бедная!
  - Так раса Каттоф дасць нам грошай.
  Капiтан Бартар запярэчыѓ:
  - Навошта нагружаць бацькоѓ. Мы пакiнем iм няньку, якая лёгка даглядае iх.
  - Няньку i каго ж!
  - Робат Бруф, выдатна прасочыць за вашымi дзецьмi.
  - Але яго прысутнасць можа выклiкаць толкi.
  Бартар замест адказу скамандаваѓ.
  - Бруф да мяне!
  Перад iмi паѓстала iстота, якое нагадвае абцяжараную ОГ-12 з ножкамi.
  - Я гатовы выканаць любы загад.
  - Прымi форму вось гэтай чароѓнай дзяѓчыны.
  Перад iмi ѓзнiкла Соф'я Яшын. Нават эксперту немагчыма было iх адрознiць.
  - Вось i нiякiх падазрэнняѓ. Гэта наша самая апошняя мадэль. Яна здольна абаранiць дзяцей ад любой пагрозы. Сама не мае патрэбы ѓ ежы i валодае фундаментальнымi ведамi. - расхвалiѓ Бартар.
  - Што ж! - Максiм дакрануѓся да робата. - Ён цёплы, як ты Соф'я. Павiнна быць разумна!
  - Я магу цалкам паѓтарыць параметры чалавечага цела.
  - А ежу прыгатаваць зможаш!
  - Мадэль само навучальная, здольны падлучыцца ѓ любой сетцы, няхай гэта будзе Iнтэрнэт, цi радыёпрасторы. Я ѓжо далучыѓся i вывучаю. Сцвярджаю, звару лепш кухары-прафесiянала.
  - Гэта ѓнiверсальны робат. Механiзм здольны абаранiць ад любой сучаснай пагрозы, i пацешыць адначасова.
  Соф'я кiѓнула:
  - Ну, добра, я яму давяраю! Спадзяюся, нашая адсутнасць не будзе кiдацца ѓ вочы.
  - Цяпер вашыя дзецi могуць вярнуцца на Зямлю.
  Па паветры прабегла iскра i двое хлопцаѓ з робатам вярнулiся ѓ кватэру.
  Капiтан заявiѓ:
  - Наш зоркалёт усярэдзiне, значна больш, чым звонку з-за скочваннi прасторы. Вас чакае найбагатая iндустрыя забаѓ, якая палепшыць пералёт.
  Максiм i Соф'я пагадзiлiся.
  - Мы так шмат працавалi, што ѓся забава, гэта чорна-белы тэлевiзар. Над намi нават суседзi смяюцца. Манахi клiчуць! Пацешым па поѓнай праграме.
  - Палёты памiж сусветамi часам зацягваюцца, так што ѓ нас усё адпрацавана да дробязяѓ.
  Мужчына i жанчына акунулiся ѓ вiр радасцi i весялосцi.
  Бэфа, Бартар i Пiфа, засталiся адны. Самая юная прадстаѓнiца яшчэ не страцiла цiкаѓнасцi:
  - А чаму ты Бартар, адправiѓ у якасцi нянi не прафесiйнага робата сацыёлага, а дыверсанта, самую дасканалую разумную гiпергранату класа ФНС-1111.
  - А што ён, па-твойму, не зладзiцца з выхаваннем дзяцей. Якая памылка, у яго магчымасцi каласальныя, гэтыя робаты спецыяльна створаны на выпадак вайны з цывiлiзацыяй Роффос.
  - Верагодна, ён моцны, але нясе ѓ сабе зарад, якi выклiкае схлопванне прасторы, яшчэ нiколi выхаванне дзяцей не даручалi супер-бомбе.
  - Гэта не выпадковасць Бэфа. Я адкрыю табе задума, калi ты паклянешся, што не парушыш загад камандзiра.
  - Натуральна ва ѓсiх ультранаѓтаѓ падвышанае пачуццё абавязку.
  - Вечная наша пагроза i канкурэнт Роффос, таксама можа знайсцi гэта планету i адносна слабую цывiлiзацыю. Тады гэтая якая памiрае дзяржава ѓдыхне ѓ сябе дадатковую генетычную энергiю. I тады памiж намi можа ѓспыхнуць вайна, якая знiшчыць разумнае жыццё ѓ светабудове.
  - Верагоднасць гэтага невялiкая. Можа, пашкадуем людзей?
  - Не! Нават малая верагоднасць згубы розуму занадта сур'ёзна, каб мы рызыкавалi. Акрамя таго, даведаѓшыся, што ѓ нас з'явiѓся новы генетычны матэрыял, супернiк лiмiтава актывiзуе пошукi, i шанцы вылiчыць знаходжаннi зямлян узрастуць. У гэтым выпадку iх знiшчыць дыверсант iмперыi Рофас.
  Пiфа дадаѓ:
  - Не кажучы аб тым, што жыццё на Зямлi ѓсё роѓна будзе знiшчана ѓ вынiку падзення астэроiда, або генетычных змен, тэхнагенных катастроф: напрыклад глабальнага пацяплення. Так што прыматы асуджаныя.
  - Змацуючы сэрца я вымушана пагадзiцца з вамi! Падобна, гэтай планеце буйна не павезла!
  - Паклянiся вышэйшай клятвай, што не будзеш ратаваць зямлян!
  - Клянуся!
  - А цяпер будзем рыхтавацца да адлёту.
  Па зоркалёце пракацiѓся скрыгат.
  Хлопчык i дзяѓчынка аказалiся ѓ кватэры. Пацан са спазненнем сцямiѓ:
  - Мы ж пакуль яшчэ не пазнаёмiлiся.
  - Правiльна я Бруф.
  - Даючы, я цябе буду клiкаць Брут, у гонар забойцы цэзара. А мяне клiчуць Аляксей. Або проста Лёша.
  - Я Валянцiна. - Сказала дзяѓчынка. - Можна Валячы, але гэта груба.
  - Ну, добра дзецi! Вы, можа, хочаце паесцi. Бачу хлопцы горшыя за большасць светласкурых атожылкаѓ гэтай планеты.
  - Не! Лепш дай нам грошай. Мы самi сабе купiм.
  - Еѓра!
  - Каб не было праблем рублёѓ. - Сказала хлопчык.
  - Добра! - Робат дастаѓ дзве тоѓстыя пачкi тысяча рублёвак. - Пойдуць.
  - Лепш соткамi, мяняць лягчэй.
  Пачак маментальна змянiѓся, купюры памянялi колер.
  - Цяпер лепш!
  - Так! Ну, я пайшоѓ!
  - Я з табой! Ты маленькi самец, значыць агрэсiѓны. Наколькi я паспеѓ зразумець людзi агрэсiѓнае племя. Трэба за табой сачыць.
  - Я ѓжо не маленькi. Акрамя таго, калi са мной пойдзе дарослая цётка, то аднагодкi будуць смяяцца.
  - Я магу стаць такiм як ты хлопчыкам. - Робат маментальна памяняѓ знешнасць. Перад Аляксеем узнiк белагаловы хлопец, як дзве кроплi вады падобны на хлапчука.
  Лёша матнуѓ галавой:
  - Не трэба! Я сябе ѓжо бачыѓ! Лепш стань негрыцёнкам.
  - Чаму негрыцёнкам?
  - Гэта больш экзатычна. Ды i прыяцелi пазайздросцяць, што ѓ мяне ёсць чорны сябрук.
  - Калi хочаш, я згодны.
  Негрыцёнак атрымаѓся мiлы, шакаладны з кучаравымi валасамi, але еѓрапейскiмi рысамi твару. Ён забiяцка падмiргнуѓ хлапчуку.
  - Вось зараз лепш.
  - Ды пайшлi пагуляем.
  - А я! - Спытала дзяѓчынка. - Так i буду сумаваць?
  - Iдзi з намi! Павер, будзе цiкава!
  - Я хачу паглядзець тэлевiзар. I не наш чорна-белы, а каляровы, прычым такi, каб прымаѓ сто каналаѓ.
  - Я гэта зраблю! - Бруф узрадаваѓся, што можа паказаць уменне. - Толькi навошта сто, лепш адразу тысячу.
  Падскочыѓшы да тэлевiзара, робат-граната маментальна разабраѓ яго. У паветры з'явiлася куча дэталяѓ, запчастак, гэта ѓсё хутка мiльгала. Праз паѓхвiлiны перад рабятамi ѓзнiк вялiзны шырокафарматны экран, са спадарожнiкавай сувяззю.
  Талерачка была маленькая, але, здаецца, здольная прымаць iнфармацыю з усяго свету.
  - Ну як? Iдзе! - Спытаѓ Бруф.
  - Ды Брут! Ты майстар! Але я хачу пабегаць па вулiцы, а перадачы прагледжу пазней. А наогул цяга гадзiнамi глядзець тэлевiзар больш характэрна, для дзяѓчынак.
  - Вам хлапчукам абы кiдацца. Хоць бы ногi памыѓ на сачыѓ.
  - Вось i вымыеш! Гэта жаночая справа.
  Робат дзьмухнуѓ, брудныя сляды босых ног хлапчукi знiклi.
  - Усё зроблена! Цяпер можаш не турбавацца.
  - Тады давай прабяжымся.
  Аляксей выскачыѓ на вулiцу. Ён забiяцка шлёпаѓ па лужынах, iмкнучыся аблiць мiнакоѓ, робат iмчаѓся за iм. Вось Аляксей нагнаѓ свайго прыяцеля, кволага хлопчыка той азiрнуѓся, вылупiѓшы вочы.
  - Хто гэта?
  - Прынц! Ён мой таварыш! - Сказаѓ Аляксей.
  - Я яго няня! - Шчыра бразнуѓ робат.
  - Гэта што такi Афрыканскi гумар? - спытаѓ акулярык.
  - Ды я пажартаваѓ! - Робат сцямiѓ што мурынка не выклiкае асацыяцый з няняй.
  - Ну добра! Пакуль я спяшаюся, трэба рабiць хатняе заданне.
  - Хочаш, я для цябе зраблю! - Прапанаваѓ Бруф.
  - Яно складана, вы ѓ Афрыцы падобнае не праходзiлi.
  - А ты дай паспрабаваць. - Робат сам раскрыѓ партфель, вытрас падручнiкi, адсканаваѓ iх i амаль маментальна накiдаѓ шарыкавай ручкай рашэнне.
  - Ды ты што робiш! Гэта не мой почырк.
  - Цяпер будзе твой. - Глядзi! - Бруф сунуѓ яму. - Ну, як бачыш, як у цябе толькi нiводнай памылкi.
  Той паглядзеѓ на рашэнне, вочы вылезлi на лоб.
  - Ну так! Гэта прыкольна. Ты проста супер. А што ѓ Афрыцы ѓсе такiя?
  - А ж прынц, блакiтная кроѓ. - Робат хутка вучыѓся хлусiць. Праграма дыверсанта прадугледжвала наяѓнасць акцёрскiх здольнасцей.
  - Ну, добра, я занясу партфель i выйду да вас.
  Аляксей пляснуѓ яго па плячы i пабег да кiёска.
  - Цыгарэт i пiва! - Сказаѓ ён.
  Ларэк быѓ прыватны i, азiрнуѓшыся каб вакол, не было мiлiцыянераѓ, прадавец сунуѓ пацану, паѓтарашку пiва i пачак "Кэмел".
  - Вось так яно будзе лепш! - Заявiѓ Аляксей.
  Хлопчык глыбока зацягнуѓся цыгарай. Закашляѓ, агiдна сплёѓваючы. Робат заѓважыѓ:
  - У гэтым дыме шмат усякай гадасцi i атруты, можа не варта атручваць юны арганiзм. Тым больш што ты курыш першы раз.
  - Трэба паспрабаваць! Калi мне хлапчукi прапанавалi пакурыць, я адмовiлася, дык атрымаѓ па мордзе. Наогул мяне не вельмi любяць, па-першае, за тое, што бедны, а па-другое, сумленны.
  - Ну, гэта не значыць, што трэба знiшчаць свой уласны арганiзм. У тытунёвым ядзе каля двухсот атрутных i таксiчных рэчываѓ. Акрамя таго, нiкацiн наркотык i знiжае ѓзровень iнтэлекту.
  - Як так?
  - Хочаш стаць дурнем?
  - Не! Але вось на рахунак пiва?
  - Яно ѓ невялiкiх дозах карысна, але ты купiѓ паѓтарашку. Гэта ѓжо занадта, куды яе дзенеш.
  - Ён падзялiцца з намi.
  Да хлопцаѓ падышло шасцёра дзецюкоѓ ад трынаццацi да шаснаццацi гадоѓ, а ззаду iх пацягваѓ папяросу хлопец бычынай знешнасцi. Не выгляд лён не менш за дваццаць, галава голеная, срэбны ланцуг, на руцэ наколка. Фiгура, мяркуючы па ненатуральнай таѓшчынi рук, напампоѓвалася з ужываннем анаболiкаѓ.
  - Ну, вось лешчык ужо "затарыѓся", а то вечна без грошай хадзiѓ. Пiва нам купiѓ.
  - Затое боты прадаѓ. - Пацан паспрабаваѓ наступiць Аляксею на пальцы босы нагi, той ледзь паспеѓ прыбраць.
  - А ну-ка браткi ѓзрушыце яго, можа яшчэ ёсць грошыкi.
  Дзецюкi кiнулiся да хлопчыка, як у справу ѓмяшаѓся Бруф:
  - Стойце! Вас шасцёра i вы старэйшыя, так несумленна!
  - А ты нiгер вiдаць таксама хочаш атрымаць па шаблоне. Нябось нос свярбiць.
  Адзiн з лысагаловых рабят праспяваѓ:
  - Негры гэта паразiты, дупы наркотай набiтыя! Калi негра сустрэнеш ты адразу гада замачы!
  - Стой! Можа ѓ яго капуста ёсць! Кажы чарнамазы.
  - Ты хочаш капусты, атрымлiвай.
  Зверху на галаву быку павалiѓся даволi важкi качан. Бык завыѓ i кiнуѓся на Бруфа. Той адступiѓ убок i падставiѓ падножку. Раз'юшаны бандыт грукнуѓся.
  - Сiла ѓ руках дурня: падобная дзiравым даспехам, абараняюць дрэнна, а патануць у невуцтве дапамагаюць! - вымавiѓ робат.
  - А ты дасцiпны нiгер.
  - Я прынц! - Сказаѓ Брут. - I гэтым усё сказана.
  Для пераканаѓчасцi робат блiснуѓ каштоѓнымi пярсцёнкамi, якiя раптам узнiклi.
  Слова прынц аказала магiчнае ѓздзеянне на быка. Ён, прыѓзняѓшыся, спытаѓ скрозь зубы.
  - Калi хочаш жыць ганi тысячу баксаѓ. - I дастаѓ пiсталет.
  Робат усмiхнуѓся, зброя зусiм не выглядала для яго страшнай.
  - Ты хочаш, каб супляменнiкi засмажылi цябе i з'елi.
  - А адкуль яны даведаюцца?
  - Вакол столькi сведкаѓ, ды i твае браткi здадуць цябе за ѓзнагароду.
  Бык уздрыгнуѓ, потым вымавiѓ:
  - А мы лешчыка, твайго сябрука будзем кожны дзень па-зверску бiць. Пакуль ён не павесiцца. А заплацiш тысячу баскаѓ, не кранем.
  Робат секунду падумаѓ i прапанаваѓ.
  - Калi табе патрэбна тысяча, то навошта драбязнiцца. Можа, згуляем у якую-небудзь з мясцовых гульняѓ, напрыклад, у бiльярд.
  Бык махнуѓ галавой.
  - Няма толькi ѓ карты.
  Робат не ведаѓ такой гульнi, але праграма шпiёна падказвала, што звесткi можна знайсцi ѓ Iнтэрнеце. Ну, а ѓкаранёны дыверсант павiнен добра ведаць мясцовую iндустрыю забаѓкi i рызыкi. Бо дзякуючы гэтаму пранiкаеш у вышэйшыя пласты грамадства.
  - Пакажы, як яны выглядаюць.
  Бык нядбайна сунуѓ калоду пад нос, паказаѓ пальцы веерам.
  - Дзякуй што ж дзе будзем гуляць?
  - У падвале! У нас ёсць спецыяльная кропка для гульняѓ. Надзейная як бiлеты МММ.
  Хлопцы рушылi туды, iшоѓ разам з iмi i Аляксей.
  Каля склепа iх сустрэлi iншыя моцныя малалеткi, павiталi. Пры выглядзе негра сталi пасвiстваць. Пакуль яны iшлi, робат з дапамогай гравiяхвалi пракраѓся ѓ Iнтэрнэт i лiчыѓ усю iнфармацыю. Картачных вельмi шмат, але большасць вельмi прымiтыѓныя i залежаць ад удачы. Заадно запазычыѓ звесткi аб картачных шулерах i зладзейскiх прыёмах.
  Бык, увайшоѓшы ѓ пракуранае памяшканне, дастаѓ другую калоду, прапанаваѓшы згуляць у "Казла".
  - Гэта наша любiмая гульня!
  - У "Казла так у казла". Ехаѓ "казёл" па чыгунцы, ножкi ды ражкi засталiся ѓ вынiку. - Вымавiѓ робат.
  Калода, як i вынiкала, чакаць крапленая з пазнакамi, але для прафесiйных шулераѓ даволi прымiтыѓна. Робату стала цiкава, ён дастаѓ пачак баксаѓ i вымавiѓ:
  - Колькi ставiш?
  - Пакуль па "касцы" прынц.
  - Што ж гэта як дзiцячы сад, але пойдзе.
  - Стоп, са мной будуць гуляць браткi. - заявiѓ Бык.
  Чацвёра дзецюкоѓ старэй абступiлi стол, пачалася гульня. Цяпер пяцёра гулялi супраць аднаго. Робат пакуль хацеѓ перайграць супернiкаѓ з дапамогай чыстага iнтэлекту. Але ѓ такой гульнi як карты, пецярых адпетых ашуканцаѓ так проста не адолееш. Адну за адной ён пасадзiѓ тры партыi. Тут Бык раѓнуѓ:
  - Падвышаем стаѓку. Штука баксаѓ.
  Дзецюкi загаманiлi. Адзiн з iх вякнуѓ:
  - У негра мазгоѓ няма.
  Робат адчуѓ прыкрасць i вырашыѓ звярнуцца да крутых мер.
  - Добра хай будзе тысяча.
  Ён стаѓ мяняць кропленыя пазнакi, i малюнак карт, выкарыстоѓваючы прыём нацяжэння i перабудовы прасторы. Справы адразу пайшлi на лад! Прайграѓшы Бык, скурчыѓ фiзiяномiю.
  - Табе павезла Нiгер, але гэта не надоѓга.
  - Паглядзiм!
  Цяпер гульня пайшла ѓ адны вароты. Малалетнiя браткi прайгравалi, Бык усё часцей нерваваѓся. А вось робат-граната адчуваѓ сапраѓднае шчасце. Небывала адчуванне рызыкi, хваляваннi i задавальненнi ад выйгрышу. Наогул цi можа робат адчуваць асалоду. У дадзеным выпадку яму было вельмi добра, душа перажывала захапленне, небывалы ѓздым. Адчуванне перамогi i перавагi над супернiкам.
  Нарэшце Бык прадзьмухаѓ апошнюю тысячу папрасiѓ лiтасцi.
  - Усё скончана, пашанцавала табе нiгер.
  - А што табе няма на што больш гуляць. Аказаѓся слабаком.
  Нервовая струна аказалася занадта моцна закручаная, рэкецiр выхапiѓ пiсталет i паспрабаваѓ усадзiць кулю. Бруф усмiхнуѓся, рушылi ѓслед тры стрэлы. З пункту гледжання робата кулi рухалiся занадта павольна, ён лёгка мог перахапiць iх на лёце. Бык запляскаѓ вачыма. Перад iм стаяла мурынка, ён трымаѓ дзве кулi ѓ руцэ, а трэцюю ѓ роце, сцiснуѓшы беласнежнымi зубамi. Пачуѓся смяшок:
  - Ты небяспечная i не ѓраѓнаважаная асобiна, на прымiтыѓнай планеце. Атрымлiвай свой гасцiнец назад.
  Робат выплюнуѓ проста ѓ лоѓлю Быку. Той асёл, завалiѓшыся на падлогу. З яго выцекла струменьчык крывi. Iншыя малалетнiя браткi-трусы рынулiся наѓцёкi. Застаѓся толькi Аляксей. Ён пляскаѓ вачыма.
  - Вось так Леха! Разабралiся зараз час змотвацца адсюль. Заадно я прыбяру сляды. - Робат дзьмухнуѓ на падлогу, i яны перамясцiлiся вонкi, апынуѓшыся каля сваёй хаты. - Цяпер яны думаю да цябе не сунуцца.
  - А можа наадварот захочуць адпомсцiць.
  - Помста бандытаѓ малодшая сястра баязлiвасцi, дачка подласцi i падчарка поспеху! Я цябе заѓсёды змагу абаранiць.
  - Дзякуй суцешыѓ. Але што будзе, калi ты паляцiш?
  - Да гэтага моманту, ты i твае бацькi стануць несмяротнымi i казачна. Так што няхай гэта цябе не трывожыць. Ты я бачу не баязлiвец, i зможаш пастаяць за сябе, ды i бацькi не п'янiцы, вось толькi няѓдачнiкi.
  - Не нагадвай мне пра гэта.
  З пад'езда выбег сябрук, ён папрасiѓ прабачэння ѓ Аляксея:
  - Прабач бацькi, крыху затрымалi!
  - Не хвалюйся мы, весела правялi час! - Сказала мурынка. - А чаму ѓ цябе на твары такое дурное шкло. Бо праз iх дрэнна бачна.
  - I ты гэтага не ведаеш! Акуляры патрэбны для таго, каб блiзарукiя бачылi.
  - А як жа лазерная карэкцыя зроку?
  - Гэта дорага i нам не па кiшэнi.
  - Дай я вылечу табе вочы, i ты здабудзеш вастрыню, як у вас прынята казаць?
  - Арла!
  - Няхай нават лепш арла.
  Робат зняѓ акуляры i наклаѓ хлапчуку на вочы рукi, спытаѓ:
  - Што адчуваеш.
  - Лёгкае паколванне.
  Бруф адабрала рукi:
  - Усё цяпер ты бачыш!
  Хлопчык мiргнуѓ некалькi разоѓ, i яго твар расквiтнеѓ ва ѓсмешцы: свет стаѓ незвычайна выразным, на дрэвах бачны кожны лiсточак.
  - Мяне больш не будуць дражнiць акулярыкам. Дзякуй чорнаму доктару.
  - Ну вось, добра рабiць дабро. - Сказаѓ робат нейкае незвычайнае адчуванне.
  - Давайце разам пагуляем? - Прапанаваѓ вызвалены ад ачкоѓ дзяцюк.
  - Гэта будзе весела. Паклiчам iншых хлопцаѓ.
  - Згуляем у футбол бо ты лепшы.
  Пакуль дзецюкi гулялi, на зоркалёце вырашалi ѓзнiклыя праблемы.
  Кампутар даклаѓ капiтану:
  - У нас занадта мала засталося каталiзатара якi адказвае злiццё ультра-мiкраплазменных часцiц. Мы можам не даляцець да свайго сусвету.
  - А дзе дастаць каталiзатара?
  - Ён прысутнiчае ѓ мiкрадозах на паѓднёвым полюсе, планеты зямля.
  - Значыць, анiгiляцыя часова адкладаецца. Iнакш мы ѓзарвём самi сябе.
  - Тым лепш паназiраем за абарыгенамi, можа, нават знiмем пра iх фiльм. Будзе карыстацца посьпехам.
  - А потым усё роѓна знiшчым. Хто злятае на паѓднёвы полюс?
  - Я разам з робатамi. - Сказала Бэфа.
  - Тады ѓ добры шлях.
  Дзяѓчына трыма суправаджаючымi рушыла ѓ бязмежныя лядовыя прасторы. Маментальна перамясцiѓшыся, апынулася сярод лёду. Наступiла пара раѓнадзенства, калi на Паѓднёвым полюсе, Сонца ледзь дакранаецца лiнii гарызонту. Можна чытаць газету, але промнi халодныя, аддаюць фiялетавым бляскам. Сняжынкi гараць як сапфiры, паветра пералiваецца, у вяршынi карона. Прыгожа i разам з тым трывожна.
  Бэфа з дапамогай спецыяльных назапашвальнiкаѓ збiрала каштоѓны каталiзатар i атрымлiвала асалоду ад мясцовай прыродай.
  - Трэба лавiць момант: пакуль усё гэта не знiкла.
  На вулiцы сцямнела, стала холадна. Сяброѓ Аляксея паклiкалi дадому бацькi, i ён застаѓся ѓдваiх з вечным сябрам. Хлопчыку стала няѓтульна, брудныя, мокрыя босыя ногi адубелi. Ён пачаѓ мерзнуць, на двары канец Верасня, не самы цёплы час для Масквы. Значыць, градусаѓ восем не больш.
  - Я стамiѓся, можа, пойдзем дадому. - Сказаѓ Аляксей.
  - Я бачу, нават вусны пасiнелi. У цябе добрыя ад бацькоѓ гены i ты не застудзiшся. Наогул хадзiць басанож у халоднае надвор'е карысна. Можа ты, дык заѓтра ѓ школу пойдзеш.
  - Не! Нельга, будзе скандал. Навошта ганьбiцца, я басаногi быѓ, калi ганялi футбол, цi калi ѓлетку грузiѓ у краме, нiбы белая варона. Лепш зрабi мне модныя красоѓкi, а то ѓ аблезлых туфлях я i так зняслаѓлены.
  - Вядома, зраблю. Гэта дробязь. - Робат мiльгануѓ i праз хвiлiну, у яго руках былi стромкiя, самыя дарагiя ѓ Еѓропе красоѓкi з натуральна кракадзiлавай скуры.
  - Вось бачыш як усё проста! Ты ѓбачыш у небе зоркi! - Заѓважыѓ шчодры робат.
  - Дзякуй, мне будзе, у чым здацца перад дзецюкамi.
  - А цяпер я буду ахоѓваць твой сон.
  Хлопчык вымыѓ ногi, апрануѓ красоѓкi. Пасля вярнуѓся назад у кватэру. Яго сястра ѓжо спала. Стомлены Аляксей адключыѓся i заснуѓ.
  У гэты момант няню-гранату выклiкалi:
  - Гэта кажа Бэфа! Збор каталiзатара iдзе прутка. Патрэбна твая дапамога.
  - Надоѓга?
  - Не больш чым на пяць мясцовых гадзiн. Потым пойдзе лягчэй.
  - Выдатна я зараз.
  Робат маментальна тэлепартаваѓся, апынуѓшыся побач з Бэфай.
  - Да працы гатовы.
  - Тады прыступай, выконвай наступнае! - Бэфа перадала набор каманд.
  Пакуль яны займалiся важнай справай, пакiнуѓшы дзяцей безабароннымi, па законе подласцi на хлопцаѓ абрынулася пошасць.
  Палкоѓнiк мiлiцыi Леанiд Крысалазаѓ атрымаѓ звесткi аб забойстве Быка. Браток далёка не самы аѓтарытэтны, так нахабны фраер, курыраваѓ банды малалетак. Суадносiны сiл гэта не асаблiва змянiла. Але абставiны справы цiкавыя, бо ѓстараненне здарылася на вачах у некалькiх сведкаѓ. Яны сцвярджалi, што страляѓ мурынка гадоѓ ад дзесяцi да дванаццацi, з пярсцёнкамi i тоѓстымi пачкамi баксаѓ.
  - Ён уяѓляѓся нам прынцам! - Вiшчалi падлеткi.
  Гэта было цiкава, забойства на расавай глебе. А галоѓнае калi знайсцi прынца i патрэсцi з яго, а таксама з бацькоѓ вялiкiя грошы. Гэта значыць можна прыстойна напрацаваць.
  Канешне, палкоѓнiк мiлiцыi атрымлiвае больш простага рабочага, але не параѓнаць з алiгархам. Таксама хочацца дачы ѓ тры паверхi, крытага басейна, цэлага парка аѓтамабiляѓ i яхты, пажадана не адной. А што дэкларацыя аб даходах, ён не перашкаджае. Жонка бiзнэсмэн, напiша: зарабiла. Вунь у мэра жонка i зусiм даляравы мiльярдэр i нiякiх праблем. Не, што патрабаваць з жывога чалавека, бо нават у вялiкага маршала Жукава на дачы знайшлi цэлае стан з нямецкiх трафеяѓ: карцiны, статуi. Будзеш сумленным, хутчэй заб'юць цi пасадзяць. У гэтай справе ёсць зачэпка другi хлопчык, Аляксей Яшын. Не дрэнны футбалiст, нават у гарадскую зборную сярод дзяцей думалi ѓключыць. Па вучобе сярэднячок, здольны, але шмат прагульвае. Накшталт малалетнiя бандыты збiралi са школьнiкаѓ данiну, але бацькi ѓ хлопчыка беднякi, няѓжо што мыйцы шклоѓ дзяцюк падпрацуе.
  - Узяць яго, неадкладна арыштаваць, i пакуль не мiнула ноч дапытаць.
  Мiлiцыянты правялi затрыманне груба, выбiлi дзверы. Аляксея ѓзялi з пасцелi, не даѓшы нават апрануцца. Так у адных трусах скаваѓшы кайданкамi, павезлi ѓ мiлiцыю.
  Аляксей некалькi разоѓ крыкнуѓ:
  - Брут на дапамогу.
  Але атрымаѓ дубiнкай па голых плячах, хлопчык зацiх. Яму было страшна. Ён разумеѓ, што яго вязуць у турму, месца, пра якое расказвалi жудасныя рэчы. Праѓда ён яшчэ занадта маленькi каб патрапiць пад крымiнальную адказнасць, але ж арыштаваны, i туга зацiснутыя кайданкi самыя сапраѓдныя. Як балюча яны ѓпiлiся ѓ запясце. Мiльгаюць агнi, i ты як бы развiтваешся са свабодным жыццём. Дзiцячаму розуму страшна, скрозь краты мiгацяць як прывiды ценi. Вось-вось учапяцца ѓ арыштанта. Яго чакае смярдзючая камера, перапоѓненая пыхкаючымi злосцю хлопцамi, якiя робяць жахлiвыя рэчы з навiчкамi. З iншага боку ѓ яго мозг нясмела стукае думка, што ён нiчога не зрабiѓ i няма за што саджаць. Можа, так у аддзяленнi яго адпусцяць.
  Мiлiцэйскi фургон спынiѓся каля службовага будынку. Брахалi сабакi. Ашчэраныя морды аѓчарак былi зусiм блiзка, калi Аляксея вывелi на вулiцу.
  Асфальт пад босымi нагамi здаваѓся калючым, халодным. Якi стаiць ля ѓваходу мiлiцыянт спытаѓ:
  - Ён яшчэ такi маленькi, а чаго голы. Можа, накiнеце хоць робу, пры дастаѓцы ѓ дзiцячы пакой.
  - Гэта забойца i тэрарыст. З яго трэба тэрмiнова зняць допыт.
  Светлавалосы, худы, але жылiсты хлопчык не быѓ падобны на тэрарыста, але мiлiцыянер, разумеючы, што лiшняя спрэчка шкодзiць кар'еры, махнуѓ рукой.
  - Заводзь!
  Хлапчукi амаль унеслi ѓ кабiнет. Там стаялi двое. Палкоѓнiк i старэйшы следчы Верабей. Зрабiѓшы зверскiя твары, яны спыталi хлапчука.
  - Ты арыштаваны па абвiнавачваннi ѓ тэрарызме i забойстве. Будзеш казаць?
  - Я невiнаваты i нiчога не рабiѓ! - пралепятаѓ хлапчук.
  - Кажы нам, дзе той негрыта малалетка, што быѓ з табой.
  Успомнiѓшы Бруфа, Аляксей раптам адчуѓ уздым душэѓных сiл.
  - Я нiчога не ведаю, не скажу!
  - А ты ведаеш шчанём, што мы маем права, падвергнуць цябе самым жорсткiм катаванням.
  - Не праѓда, гэта! Я яшчэ дзiця, адпусцiце мяне! - Хлопчык заплакаѓ.
  - Раскажы дзе твой сябар негрытас, i мы адпусцiм цябе.
  - Але я сапраѓды не ведаю.
  Маёр Вараб'ёѓ кiѓнуѓ галавой:
  - Не будзем губляць час. Малалеткi вельмi адчувальныя да фiзiчнага ѓздзеяння.
  - Можа распаленай качаргой?
  - Не занадта шмат слядоѓ i смуроду. Лепш падыдзе ток, гэта вельмi балюча i iнтэлiгентна.
  Палкоѓнiк зрабiѓ крок i ѓдарыѓ хлопчыка кулаком у твар.
  - Будзеш казаць.
  - Я нiчога не ведаю.
  - Тады прыступiм. - Кiѓнуѓ Вараб'ёѓ. - Толькi вось па твары бiць не раю, вельмi вялiкi сiняк застаецца.
  - Нiчога скажам, што ѓпаѓ з лесвiцы. Колькi народу збiлi i па-ранейшаму на сваiх пасадах.
  Для ѓздзеяння токам былi прыстасавана спецыяльная машына, раней выкарыстоѓвалi, для лячэння псiхiчных хворых з дапамогай электрашоку. Цяпер крымiнальныя ѓмельцы прыстасавалi яе для прылады катаванняѓ. Два звера не мелых сэрцы прыступiлi да катаванняѓ.
  Мiнула падлогу гадзiны, хлопчык, нягледзячы на вылiтае вядро вады, з цяжкасцю прыходзiѓ у сябе. Яго рукi i ногi трэслiся. Вараб'ёѓ сказаѓ:
  - Працягваць небяспечна, ён яшчэ занадта маленькi. Мы i так уключылi высокую напругу.
  - Можа яго ѓ прэс-хату. Там крымiнальнiкi хутка расколюць.
  - I перададуць iнфармацыю мафii. Сам ведаеш, як лёгка адправiць маляѓку з зоны.
  Ды i па законе, яго нельга ѓ камеру да дарослых.
  - У нас свае гоблiны i сярод малалетак ёсць.
  - Тым больш смаркачоѓ, мафii разбоѓтаюць. Прапаную адвесцi яго ѓ карцэр, некалькi гадзiн у лядоѓнi камеры i цемры, прымусяць задумацца.
  - Пацукi там ёсць?
  - Не, дакладней мала, затое воды па калена. Ну, давайце яго ѓ карцэр.
  Пасля болевага шоку выклiканага прымяненнем току высокага напружання Аляксей быѓ у ступарозным стане. Ён амаль нi на што не зважаѓ. Яго завялi ѓ халоднае памяшканне i прывязалi за рукi ѓгору. Мабыць для таго, што хлопчык выпадкова не патануѓ у вадзе глыбiнёй паѓметра. Спачатку ён так i стаяѓ, затым Аляксея стала бiць дрыготку. Ён зноѓ клiкаѓ Бруфа, адчайна лаяѓ. Па вадзе паплыѓ пацук, ён высунуѓся i драпнуѓ хлопчыку за калена. Аляксандр зацiх i горка заплакаѓ. Пацук не быѓ галодны i не стаѓ яго грызцi. Затое моцна хварэлi здранцвелыя, вывернутыя ззаду рукi. Было вельмi цяжка. Час цягнуѓся вельмi марудна. Уяѓленне малявала вясёлкавыя карцiны. Ён успамiнаѓ сваю адзiную паездку да Чорнага мора, як усё было ярка ѓ свеце. Гэта дапамагала адцягнуцца ад холаду i болi. Тым не менш, хлопчыка моцна трэсла. Ён тузаѓся i напружваѓся, каб сагрэцца.
  Тым часам Бруф скончыѓ збор першаснага каталiзатара. Пяць гадзiн прайшлi.
  - Мне трэба падрыхтаваць дзяцей да адпраѓкi ѓ школу, каб яны атрымалi вышэйшую адзнаку.
  - Ну, добра далей мы справiмся без цябе.
  Вярнуѓшыся Бруф, заспеѓ разгром у кватэры i плачу дзяѓчынку. Валянцiне таксама дасталася дубiнкай, набiлi дзiцяцi вялiкi ѓ падлогу асобы сiняк.
  - Майго брата арыштавалi, а мне пакалечылi твар. Як я зараз з такой рожай пайду ѓ школу.
  - Не смуткуй вось твой твар. - Робат правёѓ рукамi. Сiняк бясследна знiк. - Цяпер ты свежая.
  - Выратуй майго брата. Я, праѓда, не ведаю, куды яго завезлi, нiколi не цiкавiлася дзе знаходзiцца мiлiцыя.
  - Я знайду яго па радары.
  Робат зрабiѓ сканiраванне i праз iмгненнi апынуѓся ѓ цёмным карцэры.
  Яго з'яѓленне напалохала пацукоѓ, некаторыя з ужо паспелi ѓкусiць хлопчыка. Сам Аляксей быѓ у паѓнепрытомным стане, сутаргава тузаючыся. Робат парваѓ вяроѓкi злучальныя рукi дзiцяцi. Асвятлiѓ камеру, адкiнуѓшы сiлавым полем ваду. Потым выдалiѓ хваляй у дзверы. Яна расплавiлася.
  - Ты вольны.
  Хлопчык пахiснуѓся, параненыя ногi не трымалi, на грудзях i руках былi вiдаць чырвоныя сляды электродаѓ, лодыжкi ѓ пакусах.
  - У мяне няма мачы!
  - Добра я цябе аднаѓлю!
  Праз некалькi iмгненняѓ, Аляксей адчуѓ сябе поѓным сiл i энергii, сляды катаванняѓ знiклi.
  - Гэта ѓсё палкоѓнiк Крысалазаѓ i следчы Верабей зрабiлi, я чуѓ iх прозвiшчы.
  - Забiць гадаѓ! - Прапанаваѓ робат. - Для мяне гэта лёгка i нiякiх слядоѓ.
  - Не лепш, зрабi так, каб яны адказалi па законе i селi ѓ турму.
  - Гэта можна! Збяру кампрамат i здам iх у ФСБ. Там рады будуць прыцiснуць мiлiцыянтаѓ, якiя правалiлiся. Хоць дзiѓна, што яны столькi часу церпяць, але не турбуйся, такiя доказы будуць, не адкруцяцца.
  - Аднак ты Брут не вельмi спяшаѓся мяне выбаѓляць.
  - Гэта мой пракол, тэрмiновы выклiк начальства. Але ты ведаеш, я вось што прыдумаѓ. У наступны раз, калi ты мяне паклiчаш, адразу загарыцца сiгнал, i я памагу табе.
  - А хiба твае гаспадары, каты яшчэ не паляцелi?
  - Праблемы ѓ iх узнiклi. Але хутка паляцяць, а пакуль паспi пару гадзiн да школы.
  - А я не спазнюся.
  - Я альбо затрымаю заняткi, альбо перанясу цябе да брамы.
  Апынуѓшыся ѓ кватэры, хлопчык лёг на ложак i заснуѓ. Яго сястра таксама адключылася, дзве нявiнныя душы саплi носiкам.
  Крымiнальнаму палкоѓнiку i прадажнаму следчаму, яны выпiлi бутэльку гарэлкi, заснуѓшы ѓ кабiнеце, не доѓга прыйшлося есцi салодкiя мары. У ФСБ з'явiлiся вiдэазапiсы злачынстваѓ, як гэтых дзеячаѓ, так i iншых верхаводаѓ арганiзаванай злачыннасцi. Кампрамат быѓ сабраны нават на генерала. Доказаѓ, у тым лiку зброi пазначанага жмурыкамi, наркотыкаѓ i нават дзiцячай парнаграфii было незлiчона.
  Ну, а каб i ѓ ФСБ не тармазiлi, Бруф сёе-тое далажыѓ непасрэдна прэзiдэнту. Такiм чынам, справядлiвасць перамагла, а для масавых арыштаѓ з цяжкасцю хапiла турэмных варонкаѓ i АМАПу.
  Дзецi мiрна спалi, нягледзячы на ??ѓсе беды i трывогi ѓ iх былi салодкiя, радасныя сны. Бо ѓсе кашмары ззаду, а побач з iмi ёсць надзейны, дакладны сябар, выдатная шматаблiчная няня.
  Прачнуѓшыся, хлопцы, хуценька па звычцы зрабiлi зарадку i пачысцiлi зубы. На кухнi вельмi смачна пахла.
  Калi яны пайшлi, перад iмi стаяла iх мацi. Стол быѓ раскошны, дубовы, i бiѓся ад страѓ. Асаблiва вылучаѓся падобны на старажытнаѓсходнi палац, апраѓлены каштоѓнасцямi i кветкамi торт. Такога дзецi не бачылi нават у казках па тэлевiзары.
  - Вау! Гэты цуд! - дружна вымавiлi яны.
  - Ешце на здароѓе! - Вымавiѓ унiверсальны робат.
  Як часта бывае, галодныя дзецi аб'елiся, i ѓ iх захварэѓ жывот. Праѓда, не надоѓга, гiперплазменны доктар вылечыѓ iх.
  - Цяпер нас чакае школа. - Сказаѓ хлопчык. - Але вось не цi прыстануць да мяне хулiганы.
  - Я магу зрабiць цябе значна мацней, закласцi праграму навучання прыёмам баявых мастацтваѓ Зямлi.
  - Зробiш мяне як Брус Лi?
  - Не мацней!
  - Ну добра! Клянуся, што нiколi не пакрыѓджу слабага, а наадварот буду баранiць, каго крыѓдзяць.
  - Нажаль, хто дабрэй i справядлiвей часта слабей, злога i дэспатычнага - так атрымалася, таму што прырода сляпая, а Бог абыякавы! - Сказаѓ Робат. - Але тыя, хто надзелены розумам, павiнны выправiць гэты перакос.
  - Згодны! Хаця мой бацька заѓсёды казаѓ, што Бога няма, гледзячы на цябе, пачынаеш верыць у лепшае.
  Робат адчуѓ страшную знямогу. Бо яго асноѓнай задачай было поѓнае знiшчэнне сонечнай сiстэмы. I ён не мог не паслухацца загада, дадзенага прадстаѓнiкамi цывiлiзацыi Каттоф. Адзiнае, што яго стрымлiвала гэта тое, што зоркалёт па-ранейшаму знаходзiѓся на Месяцы. Загад падарваць Зямлю - гэта iдэя фiкс, яго можа адзначыць толькi капiтан i нiхто iншы. Дык няхай лепш дзецi пажывуць апошнiя гадзiны шчаслiва.
  Аляксей адчуѓ, як яго мышцы налiлiся сiлай. Цела стала мускулiстым. Зрабiѓшы крок, ён падскочыѓ, i стукнуѓся ѓ высокi: тры з паловай метры, (у iх кватэра яшчэ сталiнскай пабудовы) столь.
  - Акуратней, хутка ты абвыкнеш да сваёй сiлы. А зараз у школу. Пакуль нават я не навучыѓся кiраваць часам, хаця прадставiлi нашай цывiлiзацыi, сёе-тое могуць змянiць у абмежаваных маштабах.
  Прыбраныя i вясёлыя Аляксей i Валянцiна аказалiся каля брамы школы. Таварышы бачылi перамены i абступiлi iх. Хлопчык i дзяѓчынка адказвалi з выдумкай. Маѓляѓ, бацькi знайшлi добрую працу i зараз у iх усё выдатна. Аляксей стараѓся карыстацца сiлай асцярожна, стрымлiваючы яе нават на ѓроку фiзкультуры.
  Калi заняткi скончылiся яны пайшлi дадому. Хлопчыкi з хлопчыкамi, дзяѓчынкi з дзяѓчынкамi.
  Нечакана Аляксей сваiм абвостраным слыхам улавiѓ крык роднай сястры.
  - Дапамажыце! Збiваюць!
  Хлопчык iрвануѓ на гэты клiч, ды так што збiваѓ з ног сваiх таварышаѓ. Чацвёра падлеткаѓ-падонкаѓ валаклi ягоную сястрычку ѓ кусты. Побач валялася збiтая прыяцелька.
  - Мы пазбавiм цябе нявiннасцi! - Рагаталi яны. Трое з iх былi знаёмымi падонкамi, а чацвёрты аказаѓся куды старэйшым, чым выглядаѓ на першы погляд. Сапраѓдных блатны, рукi сiнiя ад наколак.
  Аляксандр ударыѓ яго нагой у пахвiну. Ды з такой сiлай што гвалтаѓнiк, узляцеѓшы высока верх, прыкладна метраѓ дзесяць i ѓрэзаѓся ѓ сценку дома. Потым зацiх, выпусцiѓшы са шчарбатага рота крывавыя бурбалкi. Астатнiя таксама атрымалi, ад Аляксея, але хлопчык сябе стрымлiваѓ, i справа абышлася пераломамi.
  - Атрымлiвайце гады!
  Агледзеѓшыся Аляксей збаяѓся:
  - А гэты блатны не дыхае.
  Бруф, якi ѓзнiк з iм, у форме капiтана мiлiцыi спачатку напалохаѓ. Страх прайшоѓ, калi ён заявiѓ:
  - I заслужана сабаку, сабачая смерць. Акрамя таго, такiм як у турме занадта ѓтульна i трэба было расправiцца больш жорстка.
  - Ды я i супраць, а што будзе са мной!
  - Не бойся, адмажу! Спiшам на самаабарону, ды па ѓзросце, ты не пападаеш пад крымiнальную адказнасць.
  Аляксей верыѓ. Назад яны вярнулiся разам, калi Бруф прыняѓ аблiчча мамы.
  - Можаш, пакуль пагуляць на двары. Дарэчы, як у цябе працуе галава?
  - Нашмат лепш, чым раней. Я ѓсё запомнiѓ, i ѓрокi пстрыкаю як арэшкi.
  - Так i павiнна быць! Цела стала лепшым, актывiзаваѓся розум. Ты ведаеш, што чалавек выкарыстоѓвае патэнцыял свайго мозгу менш як на адзiн працэнт.
  - Дзесьцi чуѓ такое!
  - Большая частка клетак, галаѓнога мозгу знаходзiцца ѓ спячцы. А вось багатае кровазабеспячэнне яго разбудзiла.
  - Дык гэта выдатна.
  - Такiм чынам ты стаѓ разумнейшы. Так што гуляй, разам з сястрой.
  Валянцiна сказала:
  - Я таксама хачу быць моцнай i абараняць слабых.
  Дабро павiнна быць з аѓтаматам
  Разiць як лютая сталь!
  Каб расшчапiць на карысць атам
  I птушкай накiравацца ѓдалячынь!
  Праспявала дзяѓчынка.
  - Добра я зраблю i цябе моцнай.
  Праз некалькi секунд Валянцiна адчула сябе зусiм iншы.
  - Ну што зараз я згуляю ѓ баскетбол. А то ганьбiлася.
  - Не дэманструй занадта вiдавочна фiзiчная перавага. Многiх гэта адпудзiць ад нас. - Сказаѓ Аляксей.
  - Магчыма! Свет зайздросцiць моцным людзям, пагарджае слабымi, паблажлiвымi да подлых, i ѓсё ж створаны дасканалым творцам, каб прыйсцi да дасканаласцi! - Сказала дзяѓчынка.
  - Дасканалымi людзей можа зрабiць толькi розум i пачуццё стромасцi, а калi да гэтага дадаць высакароднасць i спагады, то на гэтых чатырох паняццях можна закласцi падмурак шчаслiвай будучынi! - Сказаѓ хлопчык.
  Скончыѓшы з фiласофiяй, дзецi пабеглi гуляць.
  Бруф атрымаѓ пасланне:
  - Збор першаснага каталiзатар скончаны. З хвiлiны на хвiлiну адбудзецца вылет.
  Актывiзуйце выбухоѓку, i пасля таго як зоркалёт пакiне зону паразы, ажыццявiце схлопванне прасторы.
  Бруф застагнаѓ:
  - Я ѓсё-такi змушаны буду загубiць гэтых няшчасных выдатных дзетак, а таксама ѓсё перспектыѓнае ѓ плане маралi i прагрэсу чалавецтва. Як гэта цяжка, застаецца толькi адзiн шанц.
  Робат-граната тэлепартаваѓся на зоркалёт. Ён пастараѓся звязацца з капiтанам.
  Бартар, Пiфа i Бэфа, сабралiся разам i рыхтавалiся да старту.
  Бруф звярнуѓся да iх:
  - У мяне ёсць вялiкая да вас просьба, адмянiце, калi ласка, загад аб схлопывании сонечнай сiстэмы.
  - Гэта яшчэ, чаму Бруф.
  - Нельга так проста знiшчыць некалькi мiльярдаѓ.
  - Мы гэта робiм, што прадухiлiць небяспеку для нашага куды больш шматлiкага вiду. Сам ведаеш роднае сузор'е заѓсёды цяплей! А прыматы такiя злыя, прымiтыѓныя, забабонныя, самi сябе знiшчаць! Не шкадуй iх.
  - Але зразумеѓ, што сярод iх могуць быць цудоѓныя i сумленныя асобiны, схiльныя да творчасцi i паэзii.
  - Вельмi шкада, але нiчым дапамагчы не можам.
  - А ты Бэфа!
  - Я таксама крыху пакахала зямлян, але абавязак, перш за ѓсё: знiшчы iх.
  - А Пiфа!
  Пажылы прадстаѓнiк расы Каттоф павольна адказаѓ:
  - Розум кажа, што наяѓнасць творчых задаткаѓ небяспечна, для нас! Гэта патэнцыйныя канкурэнты i павiнны быць знiшчаны!
  - Вось бачыш наша аднагалоснае меркаванне! А зараз неадкладна адпраѓляйся на Зямлю i выконвай загадзя аддадзены загад. Да вылету засталося дзесяць удараѓ сэрца. Дакладней ужо дзевяць.
  - Я не магу не паслухацца выдаляюся.
  Бруф маментальна знiк, апынуѓшыся на няшчаснай планеце, Зямля.
  Восем, сем, шэсць. - Павольна лiчыѓ удар сэрца кампутар.
  Бартар вымавiѓ са злосцю.
  - Мы недаацанiлi гэтых зямлян. Яны так моцна паѓплывалi на самага дасканалага робата-дыверсанта нашай iмперыi, што той хацеѓ адмовiцца ад аддадзенага намi загада. Неймаверна.
  - Так! - Пагадзiѓся Пiфа. - Земляне валодаюць пэѓным дарам. У iх няма канкурэнтаѓ i яны суцэль здольныя заваяваць уласны сусвет. I нiхто не дасць гарантыю, што не знойдуць нашу, застаючыся пры гэтым прыязнымi. Так што знiшчыць iх на карысць.
  - А мне таксама занадта сумна! - Сказала Бэфа. - Але разумею, iнтарэсы нашай радзiмы.
  Два, адзiн! - Старт! - Абвясцiѓ кампутар.
  Зоркалёт спачатку плаѓна, а затым усё, паскараючыся, адрываѓся ад паверхнi. Амаль маментальны ультрасветлавы разгон. Вось яны пакiнуѓ сонечную сiстэму, абмiнуѓшы арбiту Плутона.
  - Ну, дзе схлопванне прасторы? - У нецярпеннi прамармытаѓ Пiфа. - Ён не можа парушыць загад.
  - Вось яно! Бартар пляснуѓ рукамi. На месцы планеты Зямля ѓспушылася вялiзная чорная бурбалка. У долю секунды ён паглынуѓ, усе планеты i Сонца. Потым успыхнуѓ не асаблiва яркай, але буйной звышновай зоркай. Пагараѓ пару секунд, маментальна згас. Матэрыя раскiнулася, ззаду зоркалёта ѓтварылася абсалютная пустата. Нават мiжусяленскi вакуум не бывае такiм стэрыльным.
  - Загад выкананы! Зямлi i сонечнай сiстэмы больш няма. Сыходзiм у гипервселенский скачок. - Загадаѓ Бартар.
  - А ѓсё ж шкада, добры быѓ робат-граната. Сардэчны. - З вока Бэфа выкацiлася крыштальная слязiнка. Яна пакацiлася i ѓпала на палiраваную падлогу.
  . ЭПIЛОГ
  З неба хлынуѓ халодны лiвень, i дзецi перапынiлi гульню, перад iмi ѓзнiк Бруф. Ён прыняѓ аблiчча бацькi, суровага Максiма Яшына. Па яго сур'ёзным воку дзецi зразумелi, што нешта адбылося, прычым вельмi важнае.
  - Што ты нам хочаш сказаць тата. - Спытала Валянцiна.
  - У мяне ёсць дзве навiны. Першая сумная, другая вясёлая. З якой пачаць.
  - Лепш з вясёлай. - Сказаѓ Аляксей. - Каб прывесцi нас у добры настрой, што дазволiць лягчэй пераварыць сумнае вестку.
  - Толькi што мне ѓдалося выратаваць ад гiбелi ѓсё чалавецтва, i сонечную сiстэму ѓ прыдачу.
  - Як раскажы нам? - Папрасiлi хорам дзецi.
  - Буду кароткi! Мне даручылi анiгiляваць зямлю, зладзiць самую страшную дыверсiю прасторавую схлопку. Яна поѓнасцю знiшчае матэрыю, не пакiдаючы нават элементарных часцiц.
  - Ого, якая магутная бомба. - Здзiвiѓся Аляксей.
  - Мы клiчам яе гiперграната! Дык вось я i ёсць гэтая гiперграната, якая павiнна сцерцi ѓсякую памяць аб чалавецтве.
  - Жах, але ж ты не паслухаѓся сваiх гаспадароѓ.
  - Не! Гэта выключана, блок паслушэнства абавязвае мяне выканаць загад камандзiра,
  але мне ѓдалося яго падмануць.
  - I як?
  - Там была адна агаворка, нельга ѓзрываць, калi зоркалёт знаходзiцца ѓ межах паражэння схлопкой. Бо можа знiшчыць нават такi абаронены карабель. Тады я зняѓ гравiя-радар з зоркалёта i ѓсталяваѓ яго ѓ глыбiнi Месяца. Цяпер мой блок паслушэнства ѓвесь час атрымлiвае сiгнал, аб тым, што зоркалёт знаходзiцца ѓ небяспечнай блiзкасцi, значыць i супервыбух немагчымы.
  - Выдатна прыдумана! А калi Месяц сыдзе з арбiты. - Спытаѓ Аляксей.
  - Тады я спадзяюся, паспею перанесцi маяк на Зямлю.
  - А калi яны вярнуцца i зноѓ паспрабуюць знiшчыць нашу планету. - задала пытанне Валянцiна.
  - Не змогуць! Я ж гiпердыверсант, i валодаю падвышанай здольнасцю да пранiкнення. Мне ѓдалося заразiць кампутара карабля вiрусам i сцерцi ѓсе параметры аб вашай сусвету. Так што верагоднасць, што яны зноѓ сюды патрапяць, будзе нiкчэмна малая. Акрамя таго, я вывеѓ на манiторы кампутараѓ запiс, якi дае на сто адсоткаѓ малюнак таго, як спрацоѓвае прасторавая воплеска. Гэта значыць стварыѓ iлюзiю выбуху. Цяпер мае ѓладары паляцелi ѓ поѓнай упэѓненасцi, што ѓся сонечная сiстэма знiшчана.
  - Брава! - крыкнуѓ Аляксей. - Ты генiй.
  - А якая сумная навiна! - Спытала Валянцiна.
  - Вы ѓжо не зможаце сустрэцца са сваiмi бацькамi. Зваротнай дарогi няма.
  Дзецi дружна ѓздыхнулi:
  - Калi такая плата, за жыццё чалавецтва i выратаванне звышцывiлiзацыi мы гатовы гэта прыняць. - Сказаѓ Аляксей.
  - Я замяню вам бацьку i мацi.
  - Але ж, ты адзiн, а бацькоѓ двое. - Заѓважыла Валянцiна.
  - Я змагу вырабiць свайго двайнiка толькi без выбуховага зарада, i ѓ вас з'явiцца мацi цi бацька.
  - Зможаш зрабiць дублёра.
  - У мяне ёсць адпаведная праграма размнажэння, а патрэбныя элементы, на вашай багатай планеце ёсць. Чаго не, можна сiнтэзаваць.
  - Выдатна! У нас будуць бацькi! - Вымавiлi дзецi хорам.
  - Я падзялюся з вамi ѓсе веды што валодаю. Гэта можа вам аддана служыць чалавецтву i Радзiме Расii.
  - Вядома! - Сказаѓ Аляксей. - Калi я вырасту, то стану афiцэрам, а можа быць прэзiдэнтам, калi заслужу падобны гонар у народа.
  - А буду навукоѓцам, вылечу, усе хваробы i навучу людзей лётаць да iншых галактык. - Вымавiла Валянцiна.
  - Гэта цалкам рэальна! - Пагадзiѓся Бруф. - Вы ж не будзеце старэць i пражывеце амаль бясконцасць. Так што ѓ вас у запасе будзе прыстойна часу. Спадзяюся, хопiць для самай смелай мары.
  - Ну добра! Дзякуй табе! - Вымавiѓ Аляксей. - Але першую чаргу мы пачнем з навядзення парадку, спачатку ѓ школе, а затым i па ѓсёй краiне. На гэтую тэму я прачытаю вершы.
  Звонкi хлапечы голас загучаѓ так моцна, што яго чула падлога-Масквы:
  Душы парывы цудоѓнай прыгажосцi
  За Радзiму мiж зорак баец ваяваѓ!
  Бо сталi явай дзёрзкiя мары
  Армады злых ворагаѓ не спалохаѓся!
  
  А недзе ѓ сэрцы б'ецца пульс Зямлi.
  Палi: крышталь зiхацiць, абросiць!
  Я берагу спакой роднай сям'i
  Служу ѓсёй сiлай доблеснай Расii!
  
  Махнуѓ мячом захавальнiк-анёл мой
  Надышоѓ айчыны грозны цяжкi час!
  Я з лютасцю святой памчаѓся ѓ бой
  Каб Сонца прамень на векi не патух!
  
  Айчына ты мне родная мацi
  Не выносныя мне людзей пакуты!
  Усё, што маю за цябе аддаць
  Прайсцi боль, смутак i злыя выпрабаваннi!
  
  
  Прывiд-доказ.
  
  Дэтэктыѓнае апавяданне.
  
  Нават для ахопленай ледзь не якая прывяла да згубы iмперыi рэвалюцыйнай змутай Расеi - якая адбылася падзея: забiццё за адну ноч адразу трох знакамiтых прадпрымальнiкаѓ у вобласцi нафтахiмiчнай i вугальнай прамысловасцi апынулася здарэннем сапраѓды экстраардынарным. Газетчыкi, наперабой трашчалi, прадракаючы канец свету, акцыi шэрагу вядучых кампанiй, нiбы стрэлка барометра ѓ шторм абрынулiся ѓнiз.
  Следчы па асаблiва важных справах сапраѓдны стацкi саветнiк Вадзiм Карташоѓ, з дапамогай прыбыѓшай журналiсткi Алiса Канарэевай аднаѓляѓ зусiм няпростую мазаiку падзей. Увага вопытнага Карташова прыцягнула два ключавыя моманты крымiнальнай драмы. Светла-рыжанькая, пышнавалосая i сiмпатычная, з фiгурай фотамадэлi Алiса захоплена апiсвала свае ѓражаннi ад сустрэчы з фiнансавымi тузамi Расiйскай Iмперыi:
  - Вось гэта раскоша, нават уявiць сабе падобнае ѓ нашай жабрачай краiне неверагодна складана. Я iх знайшла сярод надзейна якi хавае густога лесу квiтнеючых дзiѓных раслiн i вiтых пазалочаных з бурштынавай i жамчужнай графiкай калон. Высока пад размаляванымi скляпеннямi памiж вяршынямi пальмаѓ развешаны клеткi з точанай срэбнай упрыгожанай каменьчыкамi разьбой. У iх спявалi на розныя галасы мудрагелiстыя птушкi з апярэннем разнастайных адценняѓ, прычым такiх вялiкiх папугаяѓ, убраных у велiчныя адзеннi паѓлiнаѓ, я нiколi яшчэ не бачыла. Хоць прыходзiлася наведваць найсвятлейшых асоб Парыжа i Лондана. А крыху далей велiзарны, нiбы басейн крыштальны акварыум з рыбакамi феерычнай яркай размалёѓкi. На першым паверсе заапарк са звяркамi ѓсiх шасцi кантынентаѓ, на жаль, на iх я не паспела зiрнуць. - Дзяѓчына развяла шырэй тонкiя, але моцныя рукi, i нечакана вымавiла эпiчную фразу. - Але нават у самай бязлюднай пустынi спевы гэтых птушак i пах кветак выглядалi натуральней, чым у такiм раскошным пекле.
  Карташоѓ ветлiва перапынiѓ журналiстку:
  - Гэта, вядома ж, цiкава, але хто прысутнiчаѓ пры гэтым? Людзi вось што самае галоѓнае!
  Дзяѓчына-журналiстка пстрыкнула абцасам модных туфлiкаѓ па мармуровым бардзюры, уцягнула ноздрамi данесены парывам цёплага ветру даѓкi пах ласкавага, чорнага мора. Яе чэпкая памяць прыкмячала ѓсё цi дакладней амаль усё, што магчыма ѓ чалавечых сiлах. Ласкавым тонам вымавiла:
  - Два вялiкiя росты лёкая ѓ уваходу, свайго роду ахова i ѓ холе сакратарка з прыгожым iмем Анфiса. Дама вельмi прадстаѓнiчая... Здаецца ѓсё - дзелавыя гутаркi не патрабуюць вялiкай колькасцi сведкаѓ.
  - Аднак вас чамусьцi запрасiлi. - падазроным тонам спытаѓ памочнiк следчага па асаблiва важных справах Iван Калабкоѓ.
  Дзяѓчына з нявiнным выглядам адказала:
  - У свой час я раскажу i пра гэта, але вас я бачу, цiкавiць iншае.
  - Раскажыце ѓсё цi знаходжанне ѓ смярдзючай камеры з вашывымi зладзейкамi i цыганкамi вам забяспечана! - прыгразiѓ Вадзiм Карташоѓ.
  Успамiн пра сутарэнную турму, дзе ѓжо паспела пабываць дапытлiвая Алiса, прымусiла яе скрывiць мордачку. Дзяѓчына цiха працягнула:
  Памiж прамыслоѓцамi iшла звычайная спрэчка... Або дыскусiя, аб не вельмi зразумелых рэчах. Ва ѓсякiм разе, бальшавiкi i асаблiва эсэры нагналi ладна страху, аб апошнiх раз-пораз чулiся рэплiкi. Масiѓны пудоѓ васьмi Канстанцiн Баравiкоѓ нешта энергiчна даказваѓ Абраму Хiнштэйну сухенькаму дзядку з кручкаватым носам i маленькiм пенсе на самым кончыку носа. Абрам зрэшты, не быѓ занадта стары, рухi вельмi энергiчныя, але яго скнарлiвасць, ужо ѓвайшла ѓ прымаѓку. - Алiса раптам закацiла вочы i хiтрачка падмiргнула. - Ён так падобны на Гобсека з Бальзака, калi не лiчыць адстрой, сiвой бародкi.
  Суровы Калабкоѓ жорстка перабiѓ:
  - Не адцягвайцеся мадам, падабенства з Гобсек не мае нiякага стаѓлення да дадзенай справы.
  - Ну, чаму... - не згадзiѓся, больш талерантны Карташоѓ. - Падчас следства мае значэнне нават самая на першы погляд малаважная дробязь. У прыватнасцi вядома раскрыццё складаных забойстваѓ па адным недакурку. Зрэшты, вы можаце прывесцi пэѓныя дэталi спрэчкi?
  Дзяѓчына няѓпэѓнена сумелася:
  - Яны, убачыѓшы мяне, прымоѓклi, зрэшты, адзiн з iх Леанiд Гофман, па-мойму, наогул не ѓступаѓ у гутарку. Паглядзелi... Так нiбы перад iмi наогул прыблудная котка або вашывы сабака, а не сiмпатычная журналiстка.
  Апавядала зрабiла паѓзу, зразумела, што яна хавае. Сапраѓдны стацкi саветнiк Карташоѓ напусцiѓ на сабе гранiчную суровасць, сказаѓ, дадаѓшы ѓ голас металу:
  - Усё ж давядзецца вас грамадзянка адправiць у сырую камеру з пацукамi... За адмову дапамагчы следству ѓ раскрыццi асаблiва небяспечнага злачынства i падазрэннi ѓ дапамозе тэрарыстам... У нас ёсць права вельмi доѓга трымаць у папярэднiм зняволеннi, да суда. Сама ж ведаеш!
  Алiса, збялеѓшы, захавала бачнасць спакою i цiхенька кiѓнула галоѓкай:
  - Раскажу вам... Хоць гэта можа прывесцi i да нявiнных ахвяр.
  Абодва следчыя з воѓчымi ѓсмешкамi, надзьмуѓшы шчокi кiѓнулi. Карташоѓ рыкнуѓ:
  - Давай... I не заманiся хоць чагосьцi недагаворваць, хлусня адчуем адразу.
  - Хiнштэйн, звярнуѓся да мяне, вельмi груба. - Журналiстка зморшчыла лобiк i змякчыла выразы. - Паслухай ты Алiса, жанчыны твайго роду, могуць пранiкаць у розныя цёмныя месцы. I я хачу, каб вы зусiм неафiцыйна зрабiлi для нас сёе-тое. Вось адрас дзе сабралiся эсэры, дадзеным выпадку, тры бандыты.
  Журналiстка зноѓ вагалася, прымоѓкнуѓшы. Яна разумела, што працягваць значыць фактычна вынесцi смяротны прысуд гэтым людзям. Можа сапраѓды згуляць у дурнiчку i пару месяцаѓ правесцi ѓ турме... Гэта ёй толькi дадасць папулярнасцi, не варта гуляць з сябе нежанку. Што ж калi трэба.
  Калабкоѓ штурхнуѓ журналiстку пад локаць:
  - Кажы, хто гэтыя людзi... Неадкладна!
  Алiса здрыганулася, моцна збялеѓшы, вымавiла:
  - Не!
  - Чаго! - Рыкнуѓ Калабкоѓ. - Паѓтары!
  - Не! - Ужо значна цвярдзей сказала Алiса i дадала. - Я нiчога не памятаю.
  Карташоѓ пранiзлiвай трэльлю свiстка паклiкаѓ чацвярых палiцэйскi, з тварамi бульдогаѓ, i вялiкiмi ботаѓкамi. Густа абляпаныя пяском, што так любiць, прылiпаць да свежай шавецкай ваксы, боты гучна цокалi па бруку, i з iх ападалi кавалачкi. Старэйшы следчы па асаблiва важных справах загадаѓ:
  - Адвядзiце яе ѓ гарадскую турму, выбраѓшы там камеру горай, каб хутчэй успомнiла прозвiшчы змоѓшчыкаѓ.
  Палiцыянты, падскочыѓшы да журналiсткi, без цырымонiй заламалi рукi i зашчоѓкнулi iх назад досыць масiѓнымi, ржавымi кайданамi. Яны адразу ж адцягнулi ёй далонi, расцiраючы запясцi, выгiнаючы сваiм цяжарам плечы. У давяршэнне яшчэ груба абмацалi, абшукаѓшы, сарвалi з ног туфлi i пхнулi ѓ спiну: "пайшла хутчэй".
  Надвор'е на чарнаморскiм узбярэжжы цёплае, а надыходзячая восень робiць прамянi сонца ѓжо не такiмi пякучымi. Iсцi басанож па выкладзенай гладкай плiтцы аказалася нават прыемна, хоць журналiстка адчувала некаторае прынiжэнне, асаблiва ад поглядаѓ цiкаѓных хлапчукоѓ, свiсцячы iм услед. А гэтак жа для яе дваранкi ѓ дзясятым калене адчування сябе басаногай плебейкай, якая iдзе пад арыштам. Хоць ёй i сапраѓды ёсць што хаваць. Абрам жа яе паведамiѓ, што ѓ яго ёсць дакументы, якiя кампраметуюць, на верхаводаѓ эсэраѓ Максiма Жалезняка, Аляксея Дубiнiна i знаку паэтку i рэвалюцыянерку, хутчэй нават анархiстку, чым эсэроѓку Вiкторыю Тараканаву. Апошнюю бунтарку Алiса ѓжо дастаткова добра ведала. Вядомая паэтка ѓ свой час сцебанула букетам з ружаѓ падлогу асобе Абрама Хiнштэйна i апынулася на катарзе, дзе магла правесцi доѓгiя дваццаць гадоѓ (суд абвiнавацiѓ яе замах на забойства пры абцяжваючых абставiнах). Аднак па царскiм манiфесце 1905 года "Аб волi", рэвалюцыянерка выйшла па палiтычнай амнiстыi. Хiнштэйн заявiѓ з атрутнай ухмылкай гадзюкi: "За iх бандытызм Сталыпiнскi гальштук забяспечаны, i павер дзяѓчынка хутчэй ужо я ѓзор чалавекалюбства, прапаноѓваючы iм здзелку. Яны прыкладаюць увесь свой уплыѓ, каб прадухiлiць серыю запланаваных забастовак на нашых прадпрыемствах, у адказ мы не хаду!". Двое iншых буржуа-ѓпiраѓ ухвальна закiвалi.
  Алiса не з усiм да месца бразнула:
  - Але гэта шантаж...
  Погляд у Абрама стаѓ, калi гэта наогул яшчэ атрутней, але голас наадварот памякчэѓ:
  - Назавем гэта па-iншаму - прафiлактыка вялiкага кровапралiцця. Iм жа горш будзе, як i табе, дык вось пасьпяшайся.
  Прысутная пры гэтым сакратарка холадна перадала Алiсе запiску з адрасоѓ маленькай эсэраѓскай тусоѓкi.
  Канарэевай прыйшлося дадаць ходу па такiм горадзе дзiѓных кантрастаѓ як Адэса. Раскошныя палацы алiгархаѓ i жабракi трушчобы беднаты. Шмат смецця трапляецца на шляху, калi ты пакiдаеш кварталы багатыроѓ i дачнiкаѓ. Алiса нават вымушана зрабiць крук, каб не ляпнуцца ѓ бруд, туфлi на ёй яшчэ занадта новыя i дарогi, а журналiстка небагатая.
  Тусоѓка пралетарскiх лiдэраѓ праходзiла як кафэ. Каля ѓвахода таксама ахова вялiкi сабака, невядомай пароды. Але мабыць разумная, пару разоѓ гаѓкнула, але пасля звонкага вокрыку замоѓкла. Адбегла ѓбок, вiляючы хвастом. Алiса смела ѓвайшла ѓ памяшканне, адкуль даносiѓся пах свежага хлеба, пiва i... гною. Нядбайна вымытая падлога слiзгаѓ пад абцасамi. Адчувалася вiдавочная беднасць, толькi на аблезлых шпалерах вiсела некалькi ярка размаляваных малюнкаѓ, якiя ажыѓлялi абстаноѓку. На самым вялiкiм малюнку даволi прыгожа i старанна прамаляваны партрэт жанчыны ѓ даспехах i з валявым тварам, блакiтныя вочы ваяѓнiцы блiшчалi, упарты падбародак некалькi вуглаваты i жорстка для дзявочага твару. Светлыя валасы сабраны касiчкай... Подпiсы пад партрэтам не было, але адразу ѓ галаве ѓзнiкла асацыяцыя: "Жана Дарк", тым больш, што на малюнку крыху менш намалявана вельмi падобная жанчына, толькi моцна схуднелая, з праваленымi вачамi, i сiнякамi на завастрыѓшыхся скулах. Светлыя валасы распушчаныя па плячах, затуляючы заадно i грудзi. У прывязанай да слупа са кiрпатымi ѓгары рукамi панны толькi адна вопратка, разарваная да пояса манастырская валасянiца, зрэшты не па-пурытанску кароткая, якая адкрывае вышэй каленяѓ зраненыя, са слядамi моцных апёкаѓ ногi.
  Яшчэ тры карцiны зусiм маленькiя з кветачкамi i звяркамi, але таксама жывыя, адчуваецца выдатны талент майстра.
  Ну, а сам стол, вялiкi, груба абчасаны як сялянскiм карчме, хiба што чысты, i дзвюма вазачкамi з ружовымi кустамi.
  Зрэшты, падабенства з шынкам дапаѓнялi кружкi з пiвам, i дапаѓняльная iх, праѓда, пакуль запячатаная бутэлька гарэлкi "Манаполька". На змазаных маслам бутэрбродах ляжала нарэзаная каѓбаса, побач разрэзаныя агуркi i памiдоры. Да раскошы мiльянераѓ вядома далёка, напрыклад бутэлька каньяку "Напалеон" дзе зорачкi вытачаны з рубiнаѓ, што красавалася на стале трыѓмвiру, каштавала як паѓсотнi гадавых заробкаѓ простага працоѓнага. Максiм Жалязняк высокi, суровы на выгляд, вельмi шырокi ѓ косцi, але спрытны, хоць i сутул, з рэзка выступаючым кiрпатым носам i выцягнутымi вуснамi. Ён насiѓ жудасна вялiкiя чорныя вусы, якiя надаюць яму падабенства з казаком-запарожцам. Але пры гэтым час ад часу яго твар асвятляла шырокая ѓсмешка, крыху змякчальныя ѓражанне. Жалязняк зрэшты, не матрос, як можна падумаць, асаблiва гледзячы на выкалаты якар на тыльным баку буйной далонi, а былы купецкi прыказчык, якi далучыѓся да рэвалюцыйнага руху i ѓжо паспеѓ удосталь сербануць турэмнай баланды. Аляксей Дубiнiн, бледны, iнтэлiгентны мужчына ѓ акулярах, з чорнай з рудымi плямкамi бародкай, i ѓ цылiндры, якi надаѓ яму еѓрапейскi выгляд. Плюс яшчэ трысняга ѓ руках, з хуткiмi пальцамi ѓ своеасаблiвых абрэзаных на фалангах пальчатках. Акуляры давалi блiкi, ад чаго джэнтльмен выглядаѓ загадкава i злавеснае, нiбы замежны шпiён. I пiва пiѓ ён вельмi дробнымi глыткамi, здаваѓся вельмi насцярожаным.
  Але самая цiкавая фiгура ѓ маленькай карчме гэта, вядома ж, Вiкторыя Тараканава. Яе чысты, свежы, загарэлы твар вельмi прыгожа з iдэальна правiльнымi рысамi асобы. Адчуваецца арыстакратычная парода нягледзячы на вельмi сцiплую шэрую сукенку, адзiным упрыгожаннем якога з'яѓлялiся яе пышны, хвалiстыя, асляпляльна белыя, з лёгенькiм залацiстым адценнем валасы. Тут Алiсе адразу ж кiнулася падабенства памiж бунтуючай паэткай i намаляванай на партрэце дзевай у даспехах. Хоць мабыць Вiкторыя нашмат прыгажэй, з не гэтак ужо рэзкiмi рысамi асобы, але затое вочы... Наколькi яны падобныя! Воля i жорсткасць у адной асобе. Перад дзяѓчынкай, стаяла вялiкая бярозавая кружка з малаком, якая зрэшты, так мала падыходзiла рэвалюцыянерка з грацыяй прынцэсы. Вельмi дзiѓна выглядае ѓ жабраку адзеннi дама з княжацкага роду, што прыцягнула яе ѓ лагер рэвалюцыянераѓ, прымусiѓшы рызыкаваць жыццём, адмовiцца ад грошай, шляхетнай раднi? I не толькi яе! Убачыѓшы журналiстку, Вiкторыя ѓстала i зрабiла яе пара бясшумных крокаѓ на сустрэчу.
  Алiса ѓразiлася, арыстакратка ѓ рухах i жэстах была да таго басанож, прычым цёмна-карычневы загар на хупавых, дакладных ножка казаѓ, што такiм чынам яна ходзiць як мiнiмум некалькi апошнiх месяцаѓ. Сукенка таксама куды карацей манастырскага цi арыштанцкага, нягледзячы на падабенства крою. Зрэшты, ад гэтага бунтарка выглядае яшчэ лепш.
  Максiм Жалязняк буркнуѓ:
  - I каго гэта нялёгкая да нас прынесла?
  Алiса спакойна адказала:
  - Не буду хлусiць, што наша газета гарыць жаданнем атрымаць ад вас iнтэрв'ю... Але вестка досыць важная для вас.
  Вiкторыя з шырокай усмешкай адказала за ѓсiх:
  - Жанчыны з такiмi вачыма не хлушу, а толькi... Складаюць. Але на гэты раз я зразумела ѓ вас як журналiсткi вельмi важную справу.
  Алiса крыху здзiвiлася:
  - А мы што з вамi сустракалiся, ад чаго вы гэта ѓзялi?
  Вiкторыя пляснула далонькамi:
  - Ды хаця б якi точыць з кiшэнi блакнот з паметкамi, такая рэдкая аѓтаматычная чарнiльная ручка... Ды i хто яшчэ можа сунуцца да нас акрамя журналiста i... - Тут рэвалюцыянерцы стала гэтак весела што ён захiхiкала. - Тым больш фраза наша газета i iнтэрв'ю.
  Масiѓны Максiм Жалязняк нахмурыѓся, зрабiѓ хуткi крок. Ён i сапраѓды меѓ фактуру мядзведзя, i iмклiвую рэакцыю дадзенага звера:
  - А можа гэта шпiёнка, пракралася сюды, пад выглядам журналiсткi... Нешта ѓжо балюча прыгожая.
  Аляксей Дубiнiн меладычным голасам, якi чытае пропаведзь ксяндза запярэчыѓ:
  - Ды не! Гэтая Алiса Канарэева, якая змянiла некалькi часопiсаѓ, гнаная за лiберальныя погляды, але дасцiпная мiлка. Думаю, яна не з тых, хто пагодзiцца на шпiёнах.
  Максiм неахвотна пагадзiѓся:
  - Ты хоць i Дубiнiн, але памяць у вас жалезная, сапраѓдная хадзячая энцыклапедыя.
  - У тым лiку i па выбухной тэхнiцы! - Раптам бразнула Алiса.
  - Што? - Аляксей нечакана страцiѓ чапурыстасць i рэзка ѓскочыѓ.
  Журналiстка на адным духу працягнула:
  - Хiнштэйну мабыць нешта вядома аб вашай датычнасцi да некалькiх выбухаѓ i нейкiм расправам. Ён пагражаѓ, калi вы паспрабуеце паралiзаваць забастоѓкай падкантрольную iм прамысловасць, то выкiне такое...
  - Цалкам чаканы ход! - Халодна адказаѓ, звыкла ѓзяѓшы сябе ѓ рукi Дубiнiн. - Але мы i гэтаму цалкам гатовы.
  - Вось байструкi, таѓстапузыя! - шалёна зароѓ Жалязняк. - Мы раскрыем iх тлустыя лычы ѓ парашок. Мяне не палохае нi турма, нi катарга, а па iх ужо чэрцi са патэльняй плачуць. Нядоѓга гэтай тоѓстай слiзi паганiць Зямлю.
  Вiкторыя прыклала ѓказальны палец да вуснаѓ i папярэдзiла:
  - Ды асцярожней, калi яны ведаюць, дзе яны, то цалкам маглi падаслаць для праслухоѓвання шпiка.
  Аляксей Дубiнiн таксама панiзiѓ голас i амаль шапнуѓ:
  - Вядома, аб змове са светам алiгархам i гаворкi быць не можа. Не для таго, усё гэта намi ладзiлася, тым больш, што блiзкi канец сталыпiншчыны... - Iнтэлiгентны мяцежнiк азiрнуѓся, пакасiѓшыся на акно i скончыѓ. - Мы таксама зрабiлi сур'ёзныя крокi ѓ адказ, але раскрываць iх пакуль не станем.
  Яго туфлi рыпелi, кiнуѓшы на iх погляд, журналiстка адзначыла: "Iмпартныя з шыпамi, можа гэта i сапраѓды шпiён?".
  Вiкторыя, вельмi мiла ѓсмiхнуѓшыся, прапанавала:
  - Можа, пасядзiце крыху з намi, i пагутарым не пра палiтыку, а паэзiю, жывапiс.
  Алiса разгублена бразнула:
  - А гэтыя цудоѓныя карцiны, напэѓна, вы малявалi?
  Вiкторыя з радасцю пацвердзiла:
  - Ну так! Вам падабаецца?
  Алiса шчыра адказала:
  - З аднаго боку так, але з другога нiбы коткi па скуры дзяруць... Не ведала, што вы яшчэ i мастачка!
  Вiкторыя з нявiннай усмешкай адказала:
  - Раней я малявала толькi карыкатуры i зусiм нядаѓна перайшла на нешта больш... Прыгожае, хоць паверце i карыкатура патрабуе немалога ѓмення.
  Алiса ѓ адказ нават свiснула:
  - Цi мне не ведаць! Бо я ѓсё ж не з апошнiх журналiстаѓ...
  Ад успамiнаѓ арыштаваную дзяѓчыну адцягнула балючае паколванне ѓ ступнях, яны выйшлi на абсыпаную вострымi каменьчыкамi горную дарогу, ужо падыходзячы якая ѓваходзiць глыбока ѓ скалу губернскай турме.
  I як Вiкторыя ходзiць басанож па такiх месцах. Вядома, Алiса не ѓтрымалася ад падобнага пытання. Мяцежнiца адказала:
  - Пасля арышту мяне як апошнюю бадзяжку трымалi ѓ адным рубiшчы i без абутку, пры гэтым яшчэ да судовага прысуду прымушалi цягаць разам з iншымi жанчынамi-вязнямi тачкi з вуглём на сталелiцейны завод. Так што, перажыѓшы першыя днi пекла, я неѓзабаве прывыкла i загартавалася. А вызвалiѓшыся, вырашыла, у знак пратэсту iснуючаму ладу так i хадзiць басанож у салiдарнасць з народам. Вядома, у мароз занадта доѓга на снезе вытрымаць цяжка, але затое забылася, што такое прастуда. I мяне катарга ѓ Сiбiры анi не палохае... У каго ѓ сэрцы праѓда, той вольны любой засценцы, а хто сiлкуецца хлуснёй, зняволены ѓ раскошным палацы!
  Далей, ужо нiчога iстотнага i Алiса выдалiлася. Што ёй зараз думаць? Усё ж сыходзiцца - пагроза, меры ѓ адказ, несумненна, скажы яна праѓду Карташову, усе тры эсэры адразу апынулiся за кратамi, а затым катаваннi i "Сталыпiнскi гальштук" на шыю.
  Вось толькi цi цiкава цi здольная такая прыгожая i рамантычная Вiкторыя на забойства? Дзеля iдэi за правую справу цалкам, яна ж не пацыфiсцкая ануча. Ды i для эсэраѓ дадзены метад суцэль звыклы. У прыватнасцi Сталыпiн iмi да смерцi прыгавораны, адкрыта, i гэта лiчы галоѓная мэта.
  Алiса не падзяляла метады эсэраѓ, цалкам салiдарная з iх мэтамi - уключаючы звяржэнне самадзяржаѓя. Жорсткага i вельмi несправядлiвага рэжыму.
  У турме i сапраѓды апынулася на рэдкасць жудасна, яшчэ горш знакамiтай Бутыркi. Па-першае, падобна, што тут наогул не прыбiралiся нiколi, пацукi, павукi, прусакi, непараѓнальны смурод. Па-другое, яе загадай у падзямеллi, дзе вельмi волка, хлюпае вада i холадна. Адзенне натуральна канфiскавалi, кiнуѓшы ѓ адказ кусачую мешкавiну. Адвялi на самы нiжнi паверх да калодзеж...
  Па сценах камеры збягалi патокi бруду, гэта было значна нiжэй за ѓзровень грунтавых вод i каналiзацыйных сцёкаѓ, пiшчалi пацукi, ды яшчэ i зусiм цёмна... Толькi канвой асвятлiѓ памяшканне.
  Алiсу ѓвялi, i намёртва замацаваѓ босыя дзявочыя ногi ѓ калодцы, рукi ж паднялi вышэй над галавой. У камеры знаходзiлася яшчэ некалькi дзясяткаѓ перапалоханых, брудных жанчын. Iх iх, пяць у такiх жа катавальных калодках, як i Алiса, а астатнiя збiлiся ѓ купкi, каб прыцiснуѓшыся, адзiн да аднаго хоць крыху сагрэцца ѓ золкай волкасцi турэмнага склепа.
  Гэта ѓжо сапраѓдная без перабольшанняѓ апраметная. Старэйшы наглядчык, зачыняючы дзверы на апошнi, здзеклiва крыкнуѓ:
  - Ну, нiчога дзяѓчынка, пасядзiш тут гадоѓ дваццаць абвыкнеш!
  Алiса нiчога не адказала. Каб хоць неяк адцягнуцца ад кашмарнай рэальнасцi паспрабавала ѓспомнiць, нешта яшчэ...
  Вядома, яна спазнiѓся з вяртаннем. Каля самага ѓваходу цiха мармыталi нешта мацюкальныя працоѓныя ѓ скураных пальчатках i фартухах. Яны выносiлi кагосьцi вельмi вялiкага i цяжкага на якiя прагнулiся са сталёвымi ручкамi насiлках. Чацвёра здаровых мужчын абвалiлiся брудным потам. Самы шчыльны з iх з даѓжынёй рудай барадой лаяѓся:
  - Здаровы кабан здох!
  - Гэта ж леѓ. - Паправiѓ яго рабацяга малодшай з пыльнымi, стрыжанымi вусiкамi.
  - Але ѓсё роѓна свiння!
  У залу, дзе знаходзiлiся трое раззлаваных i адначасова радасна якiя пацiраюць рукi капiталiстаѓ, вяла шырокiя мармуровыя ѓсходы, упрыгожаная па баках пазалочанымi постацямi нiмф, анёлаѓ з мячамi i трытонаѓ. I ѓ два пласта пышныя дываны, старанна вычышчаныя, у аксамiтны мох якiх правальваешся па самую шчыкалатку.
  Сакратарка ѓ суправаджэннi двух вельмi страката прыбраных волатаѓ-лёкаяѓ чэрствым тонам паведамiла, што спадары ѓжо раз'ехалiся.
  Алiса паспрабавала ѓдакладнiць:
  - А iм хiба сустрэча са мной не цiкавая?
  Анфiса, як бы крыху адтаѓшы, з фальшывай усмешкай амерыканскага бiзнэсмэна адказала:
  - Калi ты маеш на ѓвазе пагрозы эсэраѓ, учынiць забастоѓку, то пагадненне аб стварэннi сiндыката i ѓвядзi сумеснага кiравання ѓжо падпiсана, усе пячаткi пастаѓлены i непераможная юрыдычная асоба створана. - Сакратарка гнеѓна блiснула вачыма i страсянула зусiм нежаночым па забойнай сiлiшчы кулаком. - Цяпер пры аказii мы здолеем здушыць любыя выступы i акцыi непадпарадкавання.
  - Так мне ... - Алiса завагалася.
  Анфiса жорстка дадала:
  - Iдзi, адпачывай дзяѓчынка. Калi спатрэбiшся, мы з табой звяжамся. Правядзiце яе да выхаду.
  Пасля чаго журналiстку, цi ледзь, праѓда, у ветлiвай форме не выпiхнулi з палаца.
  Алiса адчувала тут пэѓную дзiвацтва, быццам бiзнэсмэны раптам страцiлi ѓсякую цiкавасць да дадзенага яе заданнi. Але яе не ѓпершыню бачыць, наколькi легкадумныя алiгархi, i да якой ступенi пазбаѓленыя тактоѓнасцi, схiльныя недаацэньваць народныя выступленнi. А з iншага боку, сакратарка-то чула iх пагрозы i зробленая ёй прапанова, а значыць... Яе геройства здзейснена дарма, i ѓсе пакуты пойдуць марна.
  Ну, а следчыя са цэлым штатам памагатых, добрасумленна шукалi злачынцаѓ.
  Карташоѓ хмурыѓся, вывучаючы даклады.
  Усе трое забiтыя ѓ адзiн i той жа час, але ѓ розных месцах, падзеленых значнай адлегласцю: Кастусь Баравiкоѓ у палацы, якому б пазайздросцiѓ бы i сам iмператар Нерон.
  Абрам Хiнштэйн у маленькай, вельмi сцiплай горнай хатцы, дзе скупердзяй, аддаваѓ перавагу паляванне або рыбалку не занадта накладная забаѓка.
  А Гофман у заказнiку, дзе ён паляваѓ...
  Тое, што смерць насiла выключна гвалтоѓны характар, сумнявацца не даводзiлася.
  Леанiд Гофман аказаѓся не адзiнай ахвярай. Хтосьцi тыцнуѓ яго магутнага целаахоѓнiка вельмi вострым i вузкiм кiнжалам у патылiцу. Сам алiгарх гэтак жа ладна спаласаваны, выпушчаны кiшкi, лужынка крывi. I мяркуючы па ѓсiм, забойца таксама ѓступiѓ на барвовую вадкасць, пакiнуѓшы дзiѓныя сляды туфляѓ з шыпамi на падэшве.
  Хiнштэйна, падобна, ладна падушылi, аб чым сведчыла, яго раздушанае пенсе i падраная сетка пры вiдавочнай спробе, браканьерскiм спосабам папоѓнiць рыбiныя запасы. Крыху нiжэй знайшлi i капялюш з парванымi палямi i парай плямак крывi...
  Канстанцiна Баравiкова, знайшлi мёртвым у чайнай хатцы, дзе заадно модна было, i прыняць джакузi... Каляровыя шкла з вонкавага боку апынулiся пабiтыя, а на месцы злачынства, знайшлi ѓпушчаны значок, дадзены ѓдзельнiкамi кiтайскага паходу.
  Канстанцiн зрэшты, загiнуѓ, атрымаѓшы ѓдар чымсьцi цяжкiм па галаве, пасля чаго адключыѓшыся, утоп у ваннай. Зрэшты, статую, якой рушылi па башцы, знайшлi хутка, праѓда адбiткi пальцаѓ здымаць бескарысна, змылiся ѓ ваннай.
  Карташоѓ адначасна натуральна дапытаѓ сакратарку. Яе паказаннi, а таксама двух лёкаяѓ адразу ж далi вынiк - тры бачныя эсэры, кампрамат. Далей зваротная рэакцыя - забойства так звыклае дадзенай тэрарыстычнай арганiзацыi занадта ѓжо напрошвалiся.
  Першы памочнiк Калабкоѓ заѓважыѓ:
  - Максiм Жалязняк, Аляксей Дубiнiн i Вiкторыя Тараканава вядомыя асобы дадзенай бандыцкай арганiзацыi. Iх не павесiлi толькi з-за празмернага лiбералiзму Думы i...
  - Цара! - Не саромеючыся, скончыѓ Карташоѓ. Пасля чаго з пераможным выглядам дадаѓ. - Цяпер мы iх цёпленькiмi возьмем, а там прымусiм прызнацца.
  Палiцыя надзейна блакiравала месца эсэраѓскай тусоѓкi. Мала таго ѓпэѓненасць следчы адужэла, калi на парозе на выбеленай палосцы iх дапытлiвыя i ѓважлiвыя вочы заѓважылi падазроны, карычневы адбiтак. Кароткая зверка i больш нiякiх сумневаѓ малюнак супадаѓ. Акрамя таго Калабкоѓ атрымаѓ тэлеграму, дзе пацвярджалася, што Жалязняк удзельнiчаѓ у Кiтайскай, цi яшчэ па iншым званым баксёрскiм паходзе.
  Арышт прайшоѓ без фiзiчнага супрацiву, але лаянкi аказалася шмат. Натуральна пастараѓся Максiм Жалязняк. На пытанне як ставiцца да Баравiкова, рушыла ѓслед моцная нецэнзурная лаянка, палiцыянты павiслi на волаты i ѓжо хацелi збiць здаравяка дубiнкамi, але Карташоѓ падаѓ iм знак:
  - Не цяпер. У пакоi допытаѓ з iм разбяруцца па палiчках.
  Андрэй Дубiнiн спрабуючы захаваць бачнасць стрыманасцi, заѓважыѓ:
  - Супраць нас у вас нiчога няма. А апраѓдальны прысуд за недахопам доказаѓ выклiча скандал.
  Калабкоѓ яхiдна ѓхмыльнуѓся:
  - Як гэта не! Прамыя доказы на твар, яна пакажыце падэшвы туфляѓ гэтага прайдзiсвета, мусiць, да гэтага часу на iх засталiся не змытыя кропелькi крывi.
  Карташоѓ нечакана прапанаваѓ:
  - А давайце вызвалiм грамадзяначку Канарэеву i даставiм яе сюды. Няхай зразумее, якiм бессэнсоѓным "донкiхоцтвам" аказалася яе геройства.
  Калабкоѓ з яхiдцай вымавiѓ:
  - Вось уяѓляю, якую Алiска задаволiць iстэрыку... Смеху тое будзе.
  Вiкторыя ѓ цяжкiх кайданах i расе глядзелася вельмi рамантычна. Сапраѓдны стацкi саветнiк Карташоѓ заѓважыѓ:
  - А супраць мадам няма прамых доказаѓ, што, зрэшты, не перашкодзiць вас асудзiць, дык гэтую справу будзе слухаць не суд прысяжных, а асаблiвая нарада... А вы такiя прыгожыя, i таленавiтыя, што не хацелася, каб пятля ахапiла вашу тонкую. .. зрэшты не такую ѓжо i тоненькую шыйку.
  Вiкторыя, з глыбокiм уздыхам апусцiѓшы вочы, цiхенька адказала:
  - Вы ж не можаце быць упэѓнены ѓ гвалтоѓнай гiбелi мiстэра Хiншэйна. Можа гэта звычайны няшчасны выпадак... - Тон дзяѓчынкi стаѓ плаксiвым. - Паверце мне вельмi шкада, што гэты шаноѓны стары ѓ адрозненнi ад астатнiх так i не зможа супакоiцца, з пашанай i мiрам.
  Калабкоѓ вывеѓ з похваѓ шаблю i крутануѓ яе ѓ паветры, пасля чаго рашуча вымавiѓ:
  - Паедзеш з намi i дапаможаш знайсцi труп. Будзеш разумнiцай, аформiм яѓку з пакаяннем, а таксама стан афекту. Сядзець будзеш не ѓ Сiбiры, а тут дзе цяплей, а праз пару гадоѓ лiтасцiвы гасудар аформiць амнiстыю. - У апошнiх словах дарадцы пятага класа гучала вiдавочная пагарда. Сапраѓды не паспяваеш iншага тэрарыста пасадзiць, дык яго ѓжо выпускаюць. Добра яшчэ, што павешаным акты амнiстыi не дапамагаюць, а з магiлы не сыходзяць.
  У шлях у горны перавал рабiѓ ужо ѓ цемры, на конях. Апроч следчых, i выдатнай палоннiцы, у атрадзе скакаѓ, дзясятак адборных палiцыянтаѓ i знакамiты на ѓсю Расею эксперт Жорж Бычкоѓ. А крыху ззаду насенiла пяцёрка цудоѓных нямецкiх аѓчарак.
  Вераснёѓская ноч выдалася цёплай i паѓнамесячнай, добрая бачнасць дазваляла перасоѓваць досыць хутка. У серабрыстым святле, апранутыя ѓ чырвань i золата дрэвы i хмызнякi паѓднёвай Украiны, глядзелiся, нiбы палацы казачных эльфаѓ.
  Лiсце блiшчэла, нiбы маленькiя, але затое незлiчоныя купалы цэркваѓ, а калi дзьмуѓ вецер i дрэвы пачыналi варушыцца, здавалася, вельмi цiха звiняць званочкi. Зрэшты, калi хто i быѓ захоплены гэтым як скаваная, па руках i нагам Вiкторыя.
  Эксперт прыбыѓ з Масквы са спазненнем, але адразу ж пацвердзiѓ асноѓную версiю следства:
  - Значок кiтайскага паходу сапраѓды належаѓ Максiму Жалязняк, былому прыказчыку i старэйшаму сяржанту. Нумар 483 супадае, так што прамы доказ у наяѓнасцi.
  Пасля чаго ехаѓ моѓчкi... А вось Вiкторыя якой у кайданах i прыкаванай да спiны жандара-волата вельмi няёмка, нечакана заспявала:
  Прасторы Расii - выдатнай, роднай,
  Дзе жэмчуг снягоѓ, акiянаѓ крышталь...
  I рускi салдат з генералам адзiныя -
  А сiмвал Дзяржавы арол - Праваслаѓны наш цар!
  
  Вось лета мiнула i восень у валоданнi ѓступае,
  Дрэвы апранулiся, iх раскоша на зайздрасць царам.
  Айчына мая прамянiстая радасней рая,
  За Русь справядлiвае жыццё я аддам.
  
  Так восень прыгожая як толькi паэт разумее,
  Не трэба падаткамi жылы з жабракоѓ цягнуць...
  Бясплатны ад Бога падарунак: парфiр i барвень
  А золата цьмянее, калi на лiстоце Сонца прамень.
  
  Кветкi, марнеючы, становяцца ярчэй i прыгажэй,
  Лiсце ападае, як пышны ѓ князя дыван,
  Вось брошка iзумрудаѓ з лаламi ѓвосень гушчару -
  Усявышнi мастак, расфарбаваѓ творы ѓзор.
  
  I ѓ кожным мазку гэта пэндзлi Гасподняй,
  Я бачу каханне i жаданне стварыць iдэал...
  Але дзiѓна народ наш жыве амаль у апраметнай,
  А дэспат фiнансаѓ нам крылы жорстка скаваѓ.
  
  Зямля наш пух i тоѓстая нiбы сала,
  Даволi i ѓ нетрах i ѓ шахтах руды.
  Але злым алiгархам усё мала i мала,
  Людзей абабралi, што ѓсё пад пятаю патрэбы!
  
  Але хiба такое цярпець - гэта Воля Гасподняя?
  Бо Зямлю Бог даѓ, каб працавалi на ёй, стары i малы.
  I бо перад Уладыкам Хрыстом - нават цар жабракам роѓна -
  Творца светабудовы з разбойнiкам агiдным распяты.
  
  Адкажыце мне анёлы, дзе справядлiвасць?
  Што дзецi ад голаду плачуць i мруць, старыя...
  Што злым буржуа вышэй даху падарункi i лiтасць...
  А тым, хто дабрэйшы, засталiся толькi шышкi-даѓгi!
  
  Але з неба адказу нiяк не дачакалiся,
  Мусiць i Бог у цяжкасцi, што так запусцiѓ...
  Але праѓда ѓ тым, што барацьба жыццё нам зробiць раем,
  I зможа шчаслiвым навекi стаць хто нават у ланцугах спадар.
  Iх дагналi яшчэ трое вартавых разам вызваленай журналiсткай Алiсай. Дзяѓчына правяла тузiн гадзiн у халоднай, сырой вязнiцы, ды яшчэ ѓ калодках i выцягнутымi рукамi. Таму, яе крыху трэсла, i яна мiмаволi прыцiскалася ѓ буйному ахоѓнiку, iмкнучыся сагрэцца. Адначасова дзяѓчынка церла халодныя, голыя ступнi ( модныя туфлi жандары так i не вярнулi мабыць прысвоiѓшы ѓ якасцi трафея сабе) аб круп гарачага каня. Адчуванне цяпла вярталася, i пачало паколваць мерзлае дзявочае цела.
  Песня i зусiм узбадзёрыла Алiсу i яна заѓважыла:
  - Чалавек з такiм голасам i пачуццямi не можа апынуцца мярзотнiкам.
  Калабкоѓ на гэта адказаѓ з упэѓненасцю аксакала:
  - Дзiця ты яшчэ... Колькi нам даводзiлася бачыць забойцаѓ з высакароднасцю херувiмам.
  Карташоѓ таксама палiчыѓ патрэбным дадаць:
  - Часцей за ѓсё палiтычныя тэрарысты непапраѓныя iдэалiсты, i цалкам шчыра лiчаць, што яны служаць народу, а то i Пану Богу. Адкрытая крымiнальнасць сярод эсэраѓ рэдкасць...
  Паляѓнiчая i рыбацкая хатка Абрама Хiнштэйна апынулася не такiм ужо невiдушчым i маленькiм, як здалося спачатку. Проста некалькi вялiкiх дрэѓ яго практычна хавалi з вачэй. А так у iм можна было i з камфортам заначаваць i запрасiць гасцей за стол... На сценах вiсела не менш за дзесятак шабляѓ, ятаганаѓ, палашаѓ i пара старажытных мячоѓ. Прычым, зброя старадаѓняя, з упрыгожанымi камянямi дзяржальнямi. Ну, а склепе, знайшоѓся i самавiты запас спiртных напояѓ, а таксама лядоѓня закуска, уключаючы амерыканскiя кансервы.
  Жорж Бычкоѓ адзначыѓ:
  - Хоць тут i цудоѓныя месцы, але ѓсё ж... Цiкава, Абрам Хiнштэйн скупы да таго, што стаѓ фiгурантам мноства анекдотаѓ, усё ж такi прымала гасцей.
  Карташоѓ лагiчна адзначыѓ:
  - Няма людзей чыста скупых i выключна шчодрых. Часам асабiстая сустрэча i гутарка за сталом, прыносяць такую камерцыйную выгаду, што тысячаразова пераѓзыходзiць асабiстыя выдаткi. У рэшце рэшт, Абрам халодны, бессардэчны прагматык, а не маньяк скупасцi накшталт Плюшкiна.
  З Вiкторыi знялi кайданы, i нават лiтасцiва прапанавалi перакусiць з iмi. Тая адмоѓна матнула галавой:
  - Я не ем мяса, i прынцыпова iмкнуся не аддавацца празмернасцям, асаблiва калi наперадзе чакае турэмная баланда i пуга турэмшчыка. - Тут вочы мяцежнай дзяѓчынкi злосна блiснулi. - А наогул, вы ясьце i п'яце чужое без дазволу гаспадара, парушаючы закон...
  У адказ пачуѓся здзеклiвы смех, Карташоѓ зрабiѓ, выразны жэст, заклiкаючы да спакою:
  - Гаспадар мёртвы, i каму належаць яго капiталы, усё яшчэ не вызначана судовым парадкам, а значыць пакуль яны пад нашым заступнiцтвам. А табе застаецца толькi... - Здаецца, маленькiмi, на тлушчам i буйным твары стацкага генерала вочы, сталi злымi. - Дык ты пакажаш нам труп? Каб потым не было нiякiх блытанiны i бязладзiцы са спадчынай?
  Вiкторыя з моцным хваляваннем у голасе вымавiла:
  - А можна мне прагуляцца адной? Падыхаць свежым паветрам, можа нават у апошнi раз у маiм жыццi, прайсцiся па горных сцежках i травах. Скласцi заключную вольную серэнаду ... - Дзяѓчына павярнула да следчых тварык i пусцiѓшы слязу прашаптала. - Цi наѓрад я змагу знайсцi труп, так яго не забiвала, i адзiная мая мэта, гэта хоць напрыканцы адчуць пах i сiлу роднай зямлi, перш чым мяне навечна пахавае каменны мяшок.
  Калабкоѓ люта набычыѓся, рука, у якой памочнiк следчага трымаѓ вялiкi пазалочаны вiдэлец з вымачаным у кетчупе сасiску збялела. Ён прахрыпеѓ:
  - Думае мы iдыёты i дазволiм ёй так проста збегчы... Дзiцячыя хiтрасцi, я чакаѓ чагосьцi больш выдасканаленага.
  Жорж Бычкоѓ з наѓмыснай лянотнасцю запярэчыѓ:
  - А куды яна дзенецца... Мае сабакi будуць iсцi ѓслед за ёй i не дадуць уцячы. А на правую нагу яшчэ i павесiм жалязяку, каб не надта бегала. Дамо яе такую магчымасць...
  Карташоѓ нават дадаѓ:
  - Ды i ѓ прысутнасцi адных сабак, яе лягчэй будзе адшукаць труп... Ухваляю.
  Вiкторыю на правую шчыкалатку начапiлi жалязяку з ланцугом i ядром. Так хадзiць вельмi няёмка, ды i скуру хутка расцiрае, i аб хуткiм бегу прыйдзецца забыцца. Хоць моцная Тараканава i гэта вытрымае, у яе ногi, нiбы ѓ прынцэсы хупавыя i ѓ парабчанкi моцныя.
  Алiса, гледзячы, як яе закоѓваюць, раптам улавiла, сваiм чэпкiм поглядам, што ненатуральнае ѓ яе босых, дзявочых нагах. Але пасля муку падзямелля аналiтычны аддзел мозгу знаходзiѓся ѓ паѓсне i зразумець, што менавiта кiнулася ёй у вочы Канарэева, не здолела. Цяжка падцягваючы нагу, Вiкторыя выдалiлася.
  Калi дзверы зачынiлiся, Калабкоѓ заѓважыѓ:
  - А ѓсё ж мы зрабiлi неабдумана. Можа тамака яе ѓ засадзе прытаiлiся саѓдзельнiкi.
  Карташоѓ пагардлiва хмыкнуѓ:
  -Ага! Па радыё iм перадалi, што мы сюды едзем, дасылайце вызваленчую групу.
  Калабкоѓ не здаваѓся:
  - У iх напэѓна мог быць прадугледжаны запасны план, на выпадак правалу, менавiта з такiм на першы погляд недарэчным разводам.
  Жорж Бычкоѓ запярэчыѓ:
  - Ты iм прыпiсваеш занадта шмат розуму, а на самай справе, гэта недасканалыя тыпы, i тупыя фанатыкi, якiя здзейснiлi на рэдкасць сякерна свае забойствы. Так яны паступаюць толькi iдыёты... Што зрэшты, не дзiѓна - адсутнасць разумнага сэнсу, хутчэй правiла для палiтычных тэрарыстаѓ, чым выключэнне. Няхай дурненькая дзяѓчынка выплачацца, пад канвоем навучаных аѓчарак, а затым... - Галоѓны эксперт падняѓ указальны палец уверх. - Раскажа нам цiкавае, не толькi па гэтай, такой вiдавочнай справе.
  Прайшло прыкладна дваццаць пяць хвiлiн, Алiса гэтым часам чытала, цi ледзь не сiлай суну Калабковым тэчку з падрабязнасцямi дадзенай справы. Журналiстка бачыла, некаторыя нацяжкi, але не магла прыдумаць аргументаваных пярэчанняѓ, хацела кiнуць, чытанне i хоць крыху перакусiць пакуль нiчыйнымi прысмакамi, як раптам пачулася спалоханае скуголенне сабак, драпанне кiпцюрамi ѓ дзверы. Усе разам ускочылi, натапырыѓшыся рэвальверамi i вiнтоѓкамi. Калабкоѓ радуючыся, адказаѓ:
  - Вось што значыць мая iнтуiцыя - усёткi тут засада!
  Жандарскi палкоѓнiк прагарлапанiѓ:
  - Тым лепш! Усе нашы хлопцы маюць баявы досвед i iнсургентам не сысцi.
  Дзверы раптам расчынiлiся, i на парозе з'явiлася высокая, падрапаная Вiкторыя Тараканава. Яе загарэлы, здаровы твар, дзiѓна збялеѓ, вочы гарэлi, а рукi дрыжалi. Падцягваючы скаваную нагу i цяжка дыхаючы, мабыць пасля iмклiва бегу, дзяѓчына падышла да стала. З яе гладкага лобiка падалi кропелькi халоднага поту. А справе рушыла ѓслед i зусiм неймавернае. Дзяѓчына без попыту налiла сабе цэлую шклянку вiскi, прычым пралiла частку моцнага напою i залпам стала пiць... Але не ѓ не прывыклым да атруты горле ѓзнiк спазм, i Вiкторыя выплюнула спiртное, пасля чаго ѓтапiѓшы шчокi ѓ далонях бурна заплакала.
  Следчыя iмкнулiся захаваць прафесiйную вытрымку, але Калабкоѓ, як найбольш нецярплiвы падскочыѓ да яе i прыпадняѓшы тоѓстымi пальцамi дзявочы падбародак спытаѓ:
  - Чаго гэта ты лунала .... Можа ѓсё ж убачыла труп табою забiтага Хiнштэйна?
  - Я бачыла прывiд! - Цiха шапнула дзяѓчынка.
  Калабкоѓ груба рыкнуѓ i тузануѓ арыштаваную за падбародак:
  - Глупства! Прывiдаѓ i прывядзенняѓ не бывае!
  Якi трымае ѓ руках зброю эксперт Бычкоѓ нечакана запярэчыѓ:
  - Я б так не сказаѓ, ёсць шмат фактаѓ, якiя нельга растлумачыць мiстыфiкацыяй цi галюцынацыямi. - Жора перашчоѓкнуѓшы затвор карабiна i яшчэ раз агледзеѓся. - Тым больш, ад чаго так напалоханы нямецкiя аѓчаркi? Яны ж не будуць уцякаць, i скуголiць проста так. Выкладвай падрабязнасцi!
  Мяцежнiца адчайным намаганнем паспрабавала ѓзяць сябе ѓ рукi, але яе звонкi, анёльскi галасочак, раз-пораз зрываѓся:
  - Цуд адбылося на самым краi абсыпаюцца прыбярэжных скал, якiя адкрываюць вiд на зiготкi ѓ святле поѓнага месяца вадаспад. Пышныя кiпарысы атачалi расколiну, з выкладзенай жвiрам дарожкай. Я мiнула яе, за мной па пятах iшлi сабакi, а ржавая жалезная кольца, шаравалi шчыкалатку, якая пакутлiва гарэла. Каб аблегчыць боль i адчуць апошнiя iмгненнi свабоды, i ласкавае дакрананае сцюдзёнай вады. Погляд на вадаспад, таксама павiнен надзьмуць ветрам свежых уражанняѓ панiклую, у глыбокай жалобе душу. Я кахала назiраць за спадальнымi струменямi, якiя б'юць у каменныя ѓцёсы, у iх адчуваецца спакойная сiла прыроды, злучаная з кiпячым чалавечым запалам. Але, што здалося мне дзiѓным, накшталт таго што сiла вадаспаду вырасла, як у вясновую паводку. Якiя пералiваюцца ѓ жамчужным святле начнога свяцiла, пырскi высока ѓзляталi, каб абрынуцца ѓнiз, нiбы хваля прыбоя. Толькi адчуванне, нiбы з'явiѓся новы прыток у вадаспадзе. Але вось адбылося невытлумачальнае, для нашага трывiяльнага ѓ свеце кiраваным руцiннымi матэрыяльнымi законамi. Серабрысты вадзяны пыл, якi ѓзняѓся ѓверх, раптам застыѓ у паветры. Яна не падала, хоць я з упартасцю вар'ята ѓсё чакала i чакала. Час нiбы спынiлася. Я падумала, што можа сэрца не вытрымала i разарвалася, а пасля смерцi, усё спыняецца з моманту выхаду духу з тленнага цела. Якiя ходзяць па маiх слядах палiцыянты сабакi спалохана заскуголiлi i гэта гук прывёѓ мяне ѓ пачуццё. А цiкаѓнасць аказалася мацнейшай за забабоны i мае ногi не адчуваючы цяжару кайданоѓ самi панеслi мяне наперад. Я цiха ѓскрыкнула, воклiч затрымаѓся ѓ горле, нiбы паветра замарозiѓся i ѓшчыльнiѓшыся пагражаѓ парваць галасавыя звязкi. - Апавядальнiка абвяла здзiѓлена вылупiлiся на яе людзей i пабляднела яшчэ мацней, нiбы сама стала зданню. - Якiя павiслi ѓ пустаце алмазныя аскепкi вадаспадной бруi, нiбы шматкi мокрага снега, сталi злiпацца разам, утворачы зiхатлiвую постаць з мярцвяна-кiпяным тварам.
  На апошнiх словах рэвалюцыянерку моцна кiѓнула, i Вiкторыя, каб не страцiць раѓнавагi сутаргава схапiлася за край скалы.
  Калабкоѓ робячы выгляд, што гэты душашчыпальны аповяд яго анi не ѓразiѓ з напускной iронiяй прасiѓ:
  - А адкуль такая неверагодная ѓпэѓненасць, што гэта Абрам Хiнштэйн. Ён здаецца, маршчынiста жоѓта-смуглявы, а не бледны да глянцу?
  Замест адказу дзяѓчына выдала пакутны стогн, i жандар ледзь паспеѓ падхапiць яе, перш чым некалi такая ганарлiвая нi непрыступная нават у жабрацкай сукенцы рэвалюцыянерка не страцiла прытомнасць. Наступiла маѓчанне... Алiса таксама была ѓражана, але яе здзiвiла хутчэй, тое, што прывiд, якi з'явiѓся, так уразiць, здавалася такую моцную i рамантычна настроеную натуру. Хоць з iншага боку, хiба мала прыкладаѓ, у гiсторыi, калi нават самыя мужныя i адважныя рыцары, бясстрашныя кiраѓнiкi (успомнiм "жалезнага караля" - Пiлiпа Прыгожага!) пасавалi перад прывiдамi i звышнатуральнымi сiламi, таго цi iншага роду.
  Насталую цiшыню раптам парушыѓ палкоѓнiк палiцыi. Ён гэтак рэзка варухнуѓ цяжкiм хромавым са стольным лязом ботам i якi крышыць ударам, амаль напалову расколаѓ лакаваны з чорнага дрэва крэсла.
  - Трызненне вар'яцкай тэрарысткi. - Надрыѓна зароѓ палкоѓнiк. - Няѓжо вы не разумееце, яна сiмулюе вар'яцтва, каб пазбегнуць шыбенiцы цi пажыццёвай катаргi.
  - Але лепш пайсцi i самiм зiрнуць. - прапанаваѓ Бычкоѓ. - Спецыяльна навучаныя сабакi не скуголяць i не сыходзяць, падцiснуѓшы хвасты без сур'ёзных прычын.
  Сапраѓдны цывiльны дарадца (чын роѓны генерал-маёру) Карташоѓ агрэсiѓна рыкнуѓ:
  - Вось менавiта разбярэмся! Няхай гiдкая забойца вядзе нас туды!
  - Калi ласка, не трэба! - З iстэрычнай гарачнасцю запярэчыла Вiкторыя i, нежаночай сiлай адарваѓ рукi па-атлетычнаму складзенага палiцэйскага сяржанта, i адштурхнула яго так, што-то ледзь устаяѓ на нагах. Дзяѓчынка гарлапанiла, тупала ножкамi, i пускала слёзы. - Нiшто не зможа прымусiць мяне ступiць на тую сцежку.
  - Спадарыня Вiкторыя дэ Тараканава. - Голас Карташова стаѓ мядовым, але не страцiѓ яхiднасцi i цвёрдасцi. - У вашым родзе цячэ нават кроѓ царскага дома Раманавых, i не прыстала гэтак шляхетнай па паходжаннi асобе ѓпадаць у панiку з-за нейкай прыкметы. Вы пойдзеце з намi, цi мы павалочам вас сiлай.
  Палiцэйскi палкоѓнiк моцнай рукой прытрымаѓ варта палiцыi кiнуѓшага, каб адпомсцiць за якi ганебны яго штуршок на дзяѓчыну i разважлiва дадаѓ. - У нас дваццаць першакласных ствалом. Любая спроба з боку тэрарыстаѓ вас адбiць, асуджаная на правал.
  Карташоѓ абарваѓ далейшыя спрэчкi:
  - Нам абавязак загадае праверыць усё, нават такую недарэчнасць, як прывiд нябожчыка. Вядзiце яе сяброѓкi, калi яна не пойдзе сама. Або, можаце нават зняць у яе гэтую жалязяку. Жандар хуткiм прафесiйным рухам, адчынiѓ замочак кайданоѓ i нават гарэзнiчаючы пляснуѓ дзяѓчыну. Веранiка здавалася абыякавай, нерухома стаяла, часта i цяжка дыхаючы, у ёй нiбы бездань невыказнага страху. Потым раптам апусцiлася на каленi ѓ крэсла i драматычным тонам вымавiла:
  - Не, гэта вышэй маiх сiл! Прызнаюся i каюся! Бо ад караючай правiцы Усявышняга Бога няма шанцаѓ схавацца... Хiнштэйна забiла я!
  Старэйшы следчы Карташоѓ у адказ толькi хiхiкнуѓ, i яго смяшок быѓ хутчэй падобны на рохканне наелага кабана:
  - А хто ѓ гэтым яшчэ сумняваѓся! Толькi позна каяцца, калi шыя ѓ пятлi!
  Бычкоѓ недаверлiва вымавiѓ:
  - Галюцынацыi, на фоне пакут сумлення? Наогул бывае, але... Цi наѓрад вашы разумовыя ѓяѓленнi перадалiся б сабакам.
  На iмгненне ѓ пакоi зноѓ стала вельмi цiха, вушы адрознiвалi нават танюткi пiск камара ѓ пакоi, i цокат конiкаѓ па-за паляѓнiчай хаткай. Прызнанне Вiкторыi нiкога не здзiвiла, раз мiльянераѓ у розных месцах забiта трое, то выканаѓча павiнна быць не менш за тры. А iншага кандыдата на ролю трэцяга акрамя таленавiтай, але ладна памяшанай паэткi не знаходзiлася. Так што зноѓ канцы з канцамi ѓдала сыходзiлiся. Калабкоѓ зло паглядзеѓ на Вiкторыю i правёѓ рабром далонi па горле, усiм выглядам кажучы - раскаянне безнадзейна запознена!
  У цiшынi прагучаѓ нясмелы, ласкавы, нiбы аксамiтны галасок Алiсы:
  - Вы запланавалi забойства загадзя або дзейнiчалi спантанна?
  Судзячы па ѓсiм пытанне, апынуѓся для Вiкторыi нечаканым, i яна некалькi разгублена адказала:
  - Я не зусiм упэѓненая ѓ сваiх планах... Магчыма, спачатку спадзявалася на зманлiвы ѓ дадзеным выпадку шанец дасягнуць дамовы мiрным шляхам. - Запiнаючыся, вымавiла Вiкторыя, нервова кусаючы сабе вусны. - Мяркую, калi надзеi вырашыць справу сусветнай правалiлiся, то шторм вар'яцкай лютасьцi захлiснуѓ мяне з галавой. Стары паводзiѓ сябе вельмi нахабна, называѓ мяне гэтак гнюснымi словамi, што я не хачу нават у думках успамiнаць падобную брыдоту. Ён мабыць i сапраѓды лiчыѓ мяне, гэты нашчадак дробнага крамнiка, нiжэй гнаявага чарвяка, нягледзячы на тое, што мой род настывае больш за тысячу гадоѓ слаѓнай гiсторыi. Пасля патоку слоѓных абраз, ён ударыѓ мяне па твары. Тады ѓжо ѓ вачах пацямнела, i свет звузiѓся да адзiнага пачуцця шалёнай нянавiсцi. Я ачуняла, калi знаходзiѓся ѓжо далёка ад фатальнага месца, i толькi тады ѓсвядомiла, што нашчадак царскага роду: здзейснiла злачынства, якое пазбавiла мяне права прылiчваць да звання чалавека. Забiты стары не быѓ анёлам, але хто даѓ права судзiць яго? Дэспатызм Цэзара няма апраѓданне Бруту, а iмкненне пазбегнуць кровапралiцця фарысеям, якiя здрадзiлi на смерць Хрыста. Я стала душагубам i непазбежна павiнна панесцi пакаранне ѓ першую чаргу ад, уласнага сумлення i кары Гасподняй. А маё прызнанне, нават калi не змякчыць зямное пакаранне, то залiчыцца на небе.
  Калабкоѓ з пераможнай здзекам, вымавiѓ:
  -Спроба пераканаць прафесiйных суддзяѓ, што злачынства здзейснена ѓ стане афекту не пройдзе. Вы дзейнiчалi па папярэдняй змове i ѓсе трое. Вядома, вы апошнiя дурнi, калi наогул абралi сабе такi спосаб самасцвярджэння цi кар'еры, як рэвалюцыя i асаблiва тэрор, але... У наiѓнасць немаѓля, што можна ѓгаварыць аддаць якiя кампраметуюць вам матэрыялы, толькi сiлай пераканання нi мы нi суддзя, нi сам гасудар калi яму паднясуць прашэнне аб вашым памiлаваннi не павераць! Гэта толькi жаночая хiтрасць i разлiк на жаль.
  Карташоѓ ледзяным тонам вымавiѓ:
  - Напiшы пiсьмовы лiст з пакаяннем i дай паказаннi, на iншых змоѓшчыкаѓ i мы пастараемся змякчыць табе пакаранне.
  Бледнасць у дзяѓчыны стала знiкаць, па твары прайшлiся чырвоныя плямы, а голасе гнеѓ. - Пакаранне панясу я сама, а казаць пра iншых не мае права. Не спрабуйце распытваць мяне аб змове або саѓдзельнiках, усё роѓна нiчога не скажу, нават пад бiзуном або з падпаленымi кнотамi памiж пальцаѓ.
  Калабкоѓ груба раѓнуѓ:
  - Тым лепш спадарыня Тараканава, вашы шляхетныя сваякi толькi будуць рады пазбавiцца ад такой ганьбы як вы. А камеры, з вамi пагавораць наглядчыкi на сваёй мове.
  Бычкоѓ падышоѓ да ѓваходных дзвярэй i аддаѓ рэзкiм тонам загад камусьцi знадворку, потым цiха сказаѓ Карташову:
  - I ѓсё ж, што б там такога казачнага не было, мы самым старанным чынам агледзiм месца здарэння, толькi злачынцу павядзем, надзеѓшы на рукi ланцуг i пад канвоем. Ды сваякi Хiнштэйна будуць даймаць, нас патрабуючы целы, хоць бы для годных пахаванняѓ.
  Следчыя згодна з закiвалi, хоць i разумелi, што адпраѓляцца да мора на пошукi прывiда пасля запозненага прызнання забойцы - у вышэйшай ступенi абсурдна. Акрамя таго ѓначы ѓ гарах, гэта i не бяспечна. Але прафесiйная цiкаѓнасць перамагла лянота i асцярожнасць.
  Жорж Бычок, у адносiнах да звышнатуральных сiл, вядома, таксама настроiѓся са скепсiсам. Але ён як шпiк-эксперт лiчыѓ сваiм абавязкам, вобразна кажучы, перавярнуць усё да апошняга каменьчыка, раскласцi ѓсе довады па палiцах, не робячы выключэннi i для надмагiльных камянёѓ i для абсурдных аргументаѓ. Акрамя таго, паводзiны сабак таксама пакуль яшчэ не раскрытая загадка.
  Апошнiм з дому выйшаѓ палiцэйскi палкоѓнiк. Магутны больш за двухмятровы баец - касая сажань у плячах, адрознiваѓся пражэрлiвасцю i цягай да спiртнога. Прыхапiѓшы памерам з конскую галаву, бутлю з брэндзi, i пару кольцаѓ каѓбас з крыклiва размаляваным слоiкам кансерваѓ, ён злодзею азiрнуѓся, замкнуѓ дзверы i рушыѓ услед за астатнiмi па сцяжынцы, якая вядзе да скал. Пасля чаго кiнуѓся наѓздагон за астатнiмi. Тыя, зрэшты, не надта спяшалiся. Толькi адна Алiса, то абганяла астатнiх, мiльгаючы пры святле месяца якiя здавалiся блакiтнымi, голымi пятачкамi. Вiкторыю скавалi тоѓстым ланцугом за абедзве рукi прымусiѓшы крочыць памiж двума палiцыянтамi, i арыштаваная княгiня ледзь адвалу ад травы, якiя дрыжаць ад пакутлiвага страху ногi.
  Але журналiсту наадварот, хацелася рухацца пасля змрочнага i халоднага склепа, а пусты страѓнiк i лёгкi сверб запясцяѓ на якiх вяроѓкi пакiнулi драпiны i сiнякi, толькi дадаваѓ жвавасцi i нецярпення. Алiса адчувала вялiкi душэѓны ѓздым, што дазваляла ёй выдатна арыентавацца з абсалютна незнаёмым месцы. Можа, накшталт пошукавай iнтуiцыi, калi сабака знаходзiць гаспадар у зусiм чужым для яго горадзе. А дзiвоснае спалучэнне, то мяккай, то цвёрдай травы, з камянiстымi градамi, хваравiтае i разам з тым узбуджальнае, для далiкатных ножак тыповай гарадской iнтэлiгенткi. Але i нарэшце, сапраѓды яна ѓбачыла прывiд i можа сказаць астатнiм.
  - Ну, што спадары, хочаце ѓбачыць бясплатную здань, ды яшчэ на казачным фоне, упрыгожаных пышнай раслiннасцю скал! - Натхнёна выклiкнула журналiстка.
  - Вы мiсiс Ватсан элементарна звар'яцелi! - Бычкоѓ не прамiнуѓ, выдаць дасцiпны пасаж.
  - Прама сонмiшча дзiвацкiх мегер! - Ужо без жартаѓ i такту выпалiѓ Калабкоѓ. - Пляцечмi трэба выбiць гэты дур!
  - Ну як ведаеце, праз некалькi дзясяткаѓ крокаѓ зможаце пабачыцца самi! - Алiса была вясёлая, i здавалася школьнiцай паставiла ѓ тупiк, якая выставiла на пасмешышча ѓсяго класа настаѓнiка-педанта.
  Невялiкi атрад пасля гэтага дадаѓ ходу, Вiкторыя, наадварот абвяла i закульгала на абедзве нагi, ланцугi за якiя скаваныя яе рукi нацягнулiся, жандары ѓжо валаклi, якая ѓпiраецца злачынцу.
  А вось Алiса, дрыжучы ад нецярпення, паказала рукой на расколiну ѓ скалах, дзе i сапраѓды серабрылася нешта накшталт безуважлiвага святла пражэктара або камяк перакручанай паветранай, цукровай ваты. Неапазнаны аб'ект, якi па меры наблiжэння да яго прымаѓ усё больш дакладныя контуры.
  Карташоѓ, жмурачыся мацней, адзначыѓ:
  - Што за д'ябальшчына! Калi гэта мiстыфiкацыя, то я праверу матэрыяльнасць аб'екта, свiнцовай куляй.
  Алiса скрывiла тварык:
  - А можа гэты дух валодае, магутнасцю, на фоне якога нават кулямёт, а не сапраѓды рэвальвер - хлопушка няздольная нават адпудзiць вандроѓную котку.
  Бычкоѓ вiдавочна насцярожыѓся i падняѓ рэвальвер, нямецкiя аѓчаркi, раптоѓна спынiлiся i пачалi баязлiва скуголiць. Калабкоѓ таксама выцягнуѓ iх кабуры зброю, пацёр сабе ствалом пераноссе:
  - Не ведаю, чаму, але... Неяк стала няѓтульна, нiбы раптам, ты стаiш не на цвёрдай глебе, а на тоненькай скарыначцы лёду, пад якой бездань.
  - Самая бяздонная бездань, гэтая ѓ якую можна запхнуць, усе чалавечыя страхi i забабоны! - Выдала Алiса.
  За час гутаркi яны падышлi ѓжо на паѓтараста крокаѓ, але прывiд не рухаѓся, хоць праступiла якая аддае светлавымi блiкамi, нiбы ѓбраная ѓ адпалiраваныя латы постаць.
  Сабакi адсталi, баючыся падыходзiць да прывiда. Напышлiвыя следчыя-генералы, неяк рэзка збавiлi свой пагардлiвы тон, а жандары, баязлiва выставiѓшы стрэльбы сталi запавольваць крокi.
  Жорж Бычкоѓ прыкметна збялеѓ i спынiѓся, прычым яго, падобна, больш палохала не само бачанне, якое можна было б адлюстраваць з дапамогай фосфару, цi ѓвогуле звычайны мiраж, аптычны эфект. У пустынi, за палярным кругам i круцейшы бывалi бачаннi. Але вось чаму сабакi не слухаюць каманду i ѓпарта адмаѓляюцца iсцi наперад... А можа i сапраѓды гэта звышнатуральны дух цi дэман? Бо тысячы гадоѓ, многiя сотнi мiльёнаѓ людзей верылi ѓ багоѓ, а Праваслаѓная царква да гэтага часу з'яѓляецца афiцыйна пануючай, а не можа ж такая моцная i масавая вера ѓзнiкнуць на зусiм пустым месцы?
  Ды на спiрытычных сеансах i сапраѓды цуды здаралiся, напрыклад Папюс выклiкаѓ дух Аляксандра Трэцяга...Тут па няволi спынiшся.
  Грубейшы, якi прайшоѓ руска-японскую вайну палкоѓнiк апынуѓся трохi смялей, але ѓбачыѓшы нерашучасць астатнiх, таксама завагаѓся, i прытармазiѓ ход. Толькi журналiстка Алiса падкрэслена спакойна накiравалася да фантама, вiдаць ён ёй здаваѓся ѓсяго толькi цыркавой афiшай.
  Палкоѓнiк са здзiѓленнем выпалiѓ:
  - Ну, баба i дае! Няѓжо вам зусiм не страшна?
  - Ёсць жанчыны ѓ рускiх паселiшчах, да якiх каханне i пашана! Каня на скаку спынiць у падпаленую хату ѓвойдзе! - Праспявала Алiса.
  Палкоѓнiк так i застаѓся стаяць з адкрытым ротам, а вось Карташоѓ i Калабкоѓ змагаючыся са страхам, рушылi далей. За iмi валаклi ѓ ланцугах i Вiкторыю.
  Бясстрашная журналiстка лёгенькiм крокам перасекла шырокую пустку, якая, паступова паднiмаючыся, пераходзiла ѓ скалiсты мыс. Мясцовасць нагадвала спадзiсты ѓзгорак з адрэзанай вадаспадам паловай. У тагасветным святле месяца трава была падобная на доѓгiя сiвыя валасы, зачасаныя грабеньчыкам вятроѓ i збягаючымi патокамi вады па гадзiннiкавай стрэлцы. Там, дзе скала, выветрыѓшыся, агалiла люстраны базальт, нiбы ззяючы цень, прыйшла ѓ рух персона колеру бледнай паганкi. Алiса падмiргнула прывiду, нiбы старому знаёмцу. Той не звяртаючы на яе ѓвагi рушыѓ да скаванай вязнiцы.
  Вiкторыя iстэрычна закрычала i рванулася так, што вырвала ланцугi з рук ахоѓнiкаѓ, абвалiлася на каленi i забiлася галавой аб пясок. - Божа пашкадуй мяне, не забiрай у пекла! Хай лепш я пайду на катаргу i сумленнай працай адпрацую свае грахi.
  - Ты анi не грэшней мяне мая дачка! - Ветлiва адказаѓ прывiд i пагладзiѓ Тараканава далонню аб галоѓцы. - Устань i iдзi са светам.
  Арыштаваная тоненька ѓскрыкнула i страцiѓшы прытомнасць. Абодва следчыя кiнулiся да яе, а Калабкоѓ ткнуѓ уяѓную здань у калена, пасля чаго разрагатаѓся ѓ поѓную глотку:
  - А ён-то жывы, хоць i мокры! Вось гэта нумар!
  Бычкоѓ гэтак жа падскочыѓ i, пацiснуѓшы руку алiгарху, абрынуѓ на яго куча пытанняѓ. Што ж здарылася насамрэч?
  Хiнштэйн апынуѓся гаманкi. I адразу ѓсiх здзiвiѓ, аказваецца, гэта ён сам запрасiѓ Вiкторыю дэ Тараканаву, для таго, каб мастачка, якая падала надзеi, намалявала не карыкатуру, а яго сапраѓдны партрэт з натуры i велiзарнай злоѓленай рыбкай у руцэ. Але вось здарылася няѓдача, мiльянер адступiѓся i заблытаѓшыся ѓ сетцы заслiзгаѓ унiз.
  Вiкторыя спрабавала дапамагчы яму, але зусiм беспаспяхова. Сеткi лопнулi, а казачны багацей паляцеѓ унiз i заадно разбiѓ сабе нос, што тлумачыць крывавыя плямкi на капелюшы.
  Выратаванне ж прыйшло выпадкова, хмызнякi эѓкалiптаѓ, прывезеныя з Аѓстралii, высаджаныя ѓздоѓж рэчышча вадаспаду( адны павiнны былi паляпшаць якасць вады ѓ вадаёме з якога Хiнштэйн i яго госцi выѓжывалi рыбу!).
  Пры падзеннi, старога капiтальна скаланула i, часова адключыѓшыся, ён не чуѓ, уласных пошукаѓ, плюс яшчэ гул вадаспаду.
  А далей прыйшлося выбiрацца па якая крышыцца сумесi, пяску, жвiру i дзёрну.
  Калабкоѓ i Бычкоѓ паглядзелi ѓнiз, вось гэта так... I сапраѓды колькi ѓсяго насыпалася, пакуль не ѓзнiкла рукотворная лесвiца.
  Следчы Карташоѓ са здзiѓленнем заѓважыѓ:
  - Ну i месца тут... Здаецца азбест, люстраны базальт, вось чорт пабяры, як дзiѓныя аптычныя эфекты ад гэтага ѓзнiкаюць.
  Абрам не зусiм натуральна ѓсмiхнуѓся, пад кручкаватым носам, яго вусны здавалiся вельмi тонкiмi i крывымi, затое зубы з чыстага чарвагоннага золата:
  - Вось таму, я абраѓ дадзенае месца, для адпачынку, рыбалкi, i маляваннi пейзажаѓ.
  Адзенне алiгарха прахарчавалася азбестам i мелам, ад чаго i стаѓ у поѓню такiм мiфiчна пераканаѓчым персанажам.
  Бычкоѓ пачухаѓ падбародак, адзначыѓ:
  - Можа пакуль вы караскалiся, перапалоханая i рамантычна настроеная дэ Тараканава i прыняла вас за хвалю паднятую падзеннем бруi вадаспаду? Толькi вось у версiю, што гэта ѓсё выпадкова нiяк верыцца...
  Хiнштэйн па-фiласофску заѓважыѓ:
  - Я i сам не веру ѓ сваё выратаванне. Але Усявышнi пакуль ваш вiзавi ляжаѓ у адключцы паслаѓ мне анёла, якi сказаѓ - хопiць табе быць злосным скнара Абрам. Бывай ворагаѓ сваiх, i зрабi ѓсё, каб дзяѓчына не пацярпела. I вы ведаеце, я пераканаѓся, знаходзячыся памiж жыццём i смерцю, што гэта не трызненне аглушанага мозгу. Здолець выбрацца, з такой глыбiнi не кожнаму маладому па сiлах. А тое, што гэта зрабiѓ фактычна стары, хiба не цуд?
  Бычкоѓ моцна здрыгануѓся, дзiѓнага ѓ гэтай справе сапраѓды шмат. Напрыклад, няѓжо на са слабым зрокам сабак, такое моцнае ѓражанне зрабiѓ аптычны падман. Нават зараз яны баяцца падысцi да Хiнштэйна, кiдаючыся, нiбы ад самога д'ябла.
  Поѓня пачала цьмянець, а неба на ѓсходзе святлець... Значыць, настае ранiца, а яны ѓжо двое сутак на нагах. Вiкторыя ачуняла, ад лiшку пачуццяѓ пусцiла слязу, скорагаворкай дзякуючы Госпада, што той выратаваѓ яе ад каiнавай друку. Ёй далi глынуць iх пляшкi натуральнага без лiшняй крэпасцi вiна, i пару бутэрбродаѓ для падтрымкi сiл. Пасля чаго Тараканава i Хiнштэйн, прыгожая дзяѓчына i брыдкi стары моцна абнялi i пацалавалiся на развiтанне.
  Паколькi пакуль рашэнне аб узяццi пад варту нiхто не адмяняѓ, ды справа не выдзелена ѓ асобную вытворчасць, юнай паэтцы, усё ж прыйшлося выдалiцца, праѓда ѓжо без кайданаѓ у суправаджэннi палiцыянтаѓ. Але Карташоѓ загадаѓ на развiтанне:
  - Выберыце ёй асобную камеру, у сектары наверсе, для асоб дваранскага звання i кайданоѓ не апранаць. Думаю, што суда давядзецца чакаць не занадта, то доѓга.
  Бычкоѓ лагiчна выказаѓ здагадку:
  - Такой прыгожай мiлцы несумненна дадуць умоѓна, а справу будуць слухаць асобна ад пары шыбельнiкаѓ-эсэраѓ. Ды яна быццам бы не з iхняй партыi, а так анархiстка...
  Калабкоѓ шматзначна пацвердзiѓ:
  - У дадзеным выпадку так ён i будзе. Унiкальны выпадак, калi ѓ ролi сведкi абароны выступае сама ахвяра, а яшчэ ѓ такой справе як забойства.
  Карташоѓ паклiкаѓ Алiсу:
  - Ну, бясстрашная, у цябе багатая тэма не для аднаго артыкула. Можа, нарэшце, i ты разбагацееш, выкiнуѓшы з галоѓкi левацкую, прычым хутчэй утапiчную i шкодную, чым рамантычную дурасць.
  Журналiстка млявым тонам адказала:
  - Ну так! Пропаведзi зараз вельмi нават модныя. Праѓда, тэма, драпежны капiталiст, звярнуѓся ѓ ягня-мецэната, настолькi фантастычная, што яе рэальна можна змясцiць, толькi ѓ артыкул кур'ёзаѓ.
  Эксперт Бычкоѓ абыякава вымавiѓ:
  - Гэта вядома i на самай справе выглядае як эпiлог рамантычнага дэтэктыва напiсанага якой-небудзь сентыментальнай дамай, але... Рэальна такiя выпадкi ѓ крымiнальнай гiсторыi, бывалi не раз. I ахвяры даравалi сваiх катаѓ, i воѓк ператвараѓся ѓ ягня. - Жывая хадзячая энцыклапедыя, якiм i з'яѓляѓся Бычкоѓ, сеѓ на канька пачаѓшы сыпаць прыклад з часоѓ Плутарха i Цыцэрона.
  Алiса ѓжо не прытворна пазяхнула. Ёй вельмi хацелася спаць, асаблiва калi, пустэчу ѓ страѓнiку запоѓнiла пара вялiкiх i каларыйных бутэрбродаѓ. Аднак справа зусiм не скончана як гэтага хацелася следчага, а пара хлопцаѓ, у чыёй невiнаватасцi Канарэева цяпер была абсалютна ѓпэѓнена, сядзяць зараз у самай гнюснай i смярдзючай яме якой толькi для iх здолелi знайсцi.
  I яна рашуча накiравалася да Карташова, ветлiва ѓзяла генерала пад руку i цiха спытала:
  - Хоць я i не спецыялiст па следстве i крымiнальных справах, але цi не занадта шмат дзiѓнага тут аказалася?
  Карташоѓ ужо ѓ марах бачыѓ сябе ѓ мяккай пасцелi генеральскага, гасцiнiчнага нумара панура буркнуѓ:
  - Дзiѓнага шмат... Але ѓжо тое што ѓ Праваслаѓнай краiне столькi бязбожнiкаѓ i тэрарыстаѓ самiм па сабе дзiѓна... I з кожным годам усё больш i больш!
  Алiса вельмi спрытна ѓвярнула:
  - Вядома, у крымiналiстычнай практыцы бываюць часам вельмi малаверагодныя падзеi i рэдкiя супадзеннi. Толькi вось калi супадзенняѓ больш за два, то ѓжо ѓ любым выпадку не супадзеннi.
  Карташоѓ i Калабкоѓ адразу ѓтаропiлiся на журналiстку i хорам вымавiлi:
  - А якiя тут яшчэ супадзеннi, што ты хацела нам сказаць?
  Алiса пачала загiнаць пальцы:
  - Першае, забойства неяк ужо дзiѓным чынам супала з канчатковым юрыдычным афармленне сiндыката, i ѓстаноѓкай адзiнага кiравання, над толькi што ѓзнiкла фiнансавай iмперый. Заѓважце, якраз двое з кiраѓнiцкага трыѓмвiру ѓжо ноччу аказалiся забiтыя.
  Карташоѓ з кiслым выглядам заявiѓ:
  - Ну, што таму левыя эсэры i паспяшалiся забiць усiх траiх саѓладальнiкаѓ, каб пасеяць панiку i такi патрэбны iм хаос.
  Алiса ласкава паправiла:
  - Не траiх? А менавiта, што прынцыпова важна дваiх. А трэцi жывы i здаровы. I звернеце ѓвагу Хiнштэйн як мiнiмум некалькi месяцаѓ, калi не даѓжэй будзе фактычна аднагалосна кiраваць каласальнай прамыслова-фiнансавай iмперыяй. Бо спадчыннiкi двух астатнiх пакуль уступяць у законныя правы, а далей магчыма iм давядзецца плацiць каласальныя адступныя за выхад кампанiй з сiндыката, цi пагодзiцца на адлiчэнне пэѓнай рэнты пры захаваннi кiравання за хiтрым Абрамам.
  Калабкоѓ насцярожыѓся, з выпешчанага твару зараз сышоѓ сонны выраз:
  - А вы ведаеце, у гэтым нешта ёсць... Мне самому сумнеѓна, што стары, столькi здолеѓ пяску i глiны наварочаць ды яшчэ выбрацца.
  Алiса знарок стала голай падэшвай на калючку, каб уколы сагналi якi спрабуе ахiнуць прытомнасць сон i дадала:
  - I пры гэтым яшчэ на твары нi следу стомленасцi, ды i выпацканы ён вельмi ненатуральна, каленi штаноѓ не працёртыя i грама, а сам выпацканы, але вельмi раѓнамерна, што не занадта пераканаѓча, ды i азбест з мелам, напэѓна павiнен змяшацца, калi забiраешся на падобную скалу таксама са звычайнай глiнай i дзiрваном.
  Жора Бычкоѓ у прыкрасцi ѓсклiкнуѓ:
  - А бо праѓда! Я таксама чыста аѓтаматычна звярнуѓ на гэта ѓвагу, але настолькi мяне ѓразiла незвычайнасць падобнай цудоѓнай гiсторыi, што неяк мiльганула падазрэнне саскочыла з думак, нiбы слiзкi ѓюн з кручка.
  Карташоѓ надзьмуѓшы шчокi трасянуѓ галавой:
  - Тое, што стары адтуль выбраѓся, гэта i сапраѓды не выглядае праѓдай. Як зрэшты i iх супярэчлiвыя выказваннi... Гэта раскаянне...
  - Занадта ѓжо тэатральнае! - Алiса скрыжавала рукi на грудзях. - Ды бываюць у рэальным жыццi прабачэнне i пакаянне, каб гэта было ѓ такой ступенi пафасна i паэтычна... Перайгралi рабяты.
  Карташоѓ цяжка ѓздыхнуѓ:
  - Увогуле Вiкторыя паэтка яна магла i па звычцы i каяцца ѓ стылi рыцарскiх раманаѓ. А разгуляць прытомнасць... Дамы гэта ѓмеюць рабiць лепш, чым профi з тэатра.
  Калабкоѓ пастукваючы пальцамi па саф'янавай, прымецiѓ:
  - Усё роѓна забойства здзейснiлi эсэры... Супраць iх усе доказы, матывы, а ѓ Хiнштэйна магла сотня пакуль не вядомых нам чыннiкаѓ выгароджваць гэтую бялявую шэльму. Не выключаючы, нават таемнай любоѓнай сувязi, што улiчваючы чарадзейную прыгажосць i абаянне дэ Тараканавай... - Некалькi жоѓтых, сарваным парывам ветру лiсця разам плюхнулася ѓ рачны сцёк, па iнерцыi закружыѓшыся, нiбы караблi ѓ шторм.
  Алiса i запалам, але цалкам лагiчна запярэчыла:
  - Якраз вельмi нават пераканаѓчы матыѓ i выгада ёсць у Хiнштэйна, а што тычыцца памкненняѓ эсэраѓ, то заѓважце iдэя скiду кампрамату, зыходзiць менавiта ад яго. I ён паслаѓ мяне паведамiць аб наяѓнасцi супраць iх сур'ёзных матэрыялаѓ, не выключаючы i Вiкторыю Тараканаву. Што пацвярджаюць яшчэ i адразу ж тры сведкi. Потым хiтры мiльянер застаецца без аховы, хоць у паляѓнiчай хаце поѓна зброi, сустракае свайго ворага безабаронным, а далей i зусiм усё як трызненнi сiвога каня.
  Жорж гучна свiснуѓ:
  - Вось гэта крута! Атрымлiваецца, што Хiнштэйн выкарыстоѓваць Жалезняка i Дубiнiна ѓцёмную, устаранiѓшы iх рукамi непатрэбных кампаньёнаѓ, а з Вiкторыяй хацеѓ зымiтаваць, але крыху, перастараѓся, дакладней, недаацанiѓ жаночай назiральнасцi прафесiйнага журналiста. Праѓда тут ёсць сякiя-такiя накладкi, з чаго ён быѓ так упэѓнены, што радыкальныя эсэры ѓсё зробяць менавiта ѓ адну ноч. I ѓ тым, што атрымаецца прыбраць алiгархаѓ прыстойнай аховай?
  Алiса iх зараз ашаламiла:
  - А самае смешнае, у гэтай справе тое, што гэтыя эсэры пры ѓсiм iх радыкалiзме да забойства двух алiгархаѓ не маюць нiякага дачынення. Iх проста выкарыстоѓвалi як шырму, iлжывы след, якi адводзiць ад сапраѓднага злачынца.
  Карташову зноѓ вярнулася злосць i жорсткасць погляду.
  - Вы азнаёмiлiся са справай грамадзянка Канарэева. Заѓважце, па законе я паступiѓ няправiльна, але менавiта таму, каб вы бачылi, якiх подлых забойцаѓ вы жадалi пакрыць, i дзеля каго пайшлi ѓ турэмныя скляпы.
  Алiса з глыбокiм уздыхам адказала:
  - Вядома, я прачытала гэтую справу. Супраць Аляксея Дубiнiна галоѓны доказ, гэта сляды яго вельмi рэдкага фасону туфляѓ, якiя нiбы знарок апынулiся багата запэцканыя фарбай. Прычым, злачынец абцёр газай вонкавую паверхню i шкарпэткi, але затое не крануѓ падэшву, як бы запрашаючы вас - вось вам доказ ловiце!
  Калабкоѓ адразу ж парыраваѓ:
  - На дурасць злачынцы следчы мае права разлiчваць у большай ступенi, чым на мудрасць. Вопыт вучыць на забойства iдуць або дэгенераты або чокнуты, ды нават сур'ёзныя профi часта дапускаюць ляпы з-за крайняй ступенi ѓзнята. А гэтыя хлопцы ѓпершыню iшлi на падобную справу. Дубiнiн вядома не дурны чалавек, але ѓ новай для сябе справе мог вельмi нават пралiчыцца, не падумаѓшы, што лепш надзець, туфлi прасцей, ды яшчэ не свайго памеру.
  Алiска паглядзела на алеючы ѓсход, восеньскi росквiт абяцаѓ быць прыгожым, а дзень вельмi сонечным i цёплым. Яе тон стаѓ нашмат больш упэѓнена:
  - Магутны ахоѓнiк Гофмана, адзiн з наймацнейшых баксёраѓ свету, i яшчэ пры гэтым цудоѓны стрэлак, апынуѓся заколаты вельмi прафесiйна. Адзiн дакладны ѓдар памiж косткай патылiцы i верхнiм пазванком, амаль без крывi. Ды i дзiѓна, што Дзiтрых, якога лiчылi лепшым майстрам у сваёй справе, аказаѓся такiм лохам, падпусцiѓ да сябе забойцу з нажом на адкрытай мясцовасцi. Дзiѓны непрафесiяналiзм... А пасля мноства крывi, i дэманстратыѓнае сачэнне... - Карташоѓ крывiѓ сабе скiвiцу i цяжка дыхаѓ. - А вось калi меркаваць, што гэта зрабiѓ нехта iншы, але ѓ туфлях Дубiнiна, то ѓсё становiцца на свае месцы.
  Жорж з усмешкай спытаѓ:
  - I хто гэта мог, па-вашаму, так спрытна апрануць, падмянiѓшы туфлi?
  Алiса лiслiва сказала:
  - Калi арыстакратка ходзiць басанож, гэта вядома ж дзiвацтва, якая прыцягвае да сябе ѓвагу, але само па сабе падобнае не ѓнiкальна, шматлiкiя паломнiцы i святыя так рабiлi. Але вось гэтай ноччу ѓ яшчэ загарэлых ножках мне адразу кiнулася, нейкая дзiвацтва i ненатуральнасць. Калi галава, затуманеная турэмнымi пакутамi праяснiлася, я зразумела. У яе з'явiлiся свежыя расцёртыя мазалi на пальчыках i пятках, сапраѓды такiя ж бываюць калi чалавек, апранае на босую нагу чужыя, цесныя туфлi i дастаткова доѓга ходзiць у iх. А так яшчэ за дзень да гэтага нiякiх слядоѓ i пухiроѓ на яе цудоѓных ножках не было i ѓ памоѓцы... Значыць яна менавiта ѓ прамежак памiж маiм наведваннем i арыштам хадзiла...
  Жорж пацвердзiѓ:
  - Правiльна! I я гэта прымецiѓ, што ногi ѓ яе загарэлыя, падэшва агрубелая, але ѓ нязручным абутку нетутэйшай прайсцi. - Кароль экспертаѓ, мiмаволi пачырванеѓ ад збянтэжанасцi i прыняѓся апраѓдвацца. - Праѓда я падумаѓ, што пабывала ѓ такiм месцы, дзе з-за меркаванняѓ прыстойнасцi ёй прыйшлося змянiць сваёй кранальнай басаногi... А вось такая версiя з хiтрай падставай сваiх даѓнiх сяброѓ i не прыйшла ѓ галаву. Вiкторыя палкая натура, можа, нават падобная i на забойцу, але дзяѓчынка, якая складае такiмi песнi i малюе карцiны вартыя Траццякоѓскай галерэi - подлы шакал...
  Алiса з гаротным выглядам працягнула:
  - Ну, думаю ѓ сусветнай практыцы, анёлы якi абярнуѓся скарпiёнам, таксама не ѓнiкальны выпадак, вартыя пяра Дзюма. Дарэчы, гэта тлумачыць, чаму Дзiтрых апынуѓся там безуважлiвым. Такая прыгажуня, магла i ѓ яго, закружыць галаву i забыцца пра асабiстую бяспеку, а падчас пацалунку лёгка зрушыць у патылiцу.
  Вочы атрутна-зялёныя Карташова сталi, нiбы ѓ камбалы:
  - Вось спрытная чартоѓка, а доказы супраць Жалезняка?
  Алiса лёгка растлумачыла:
  - Падкiнуць папярэдне скрадзены Вiкторыяй ваенны значок, вельмi проста. Гэта нават не сляды абутку. Акрамя таго ёсць некалькi дзiѓных абставiн. Першае, удар па патылiцы не забiѓ Баравiкова, а толькi аглушыѓ i ён проста захлынуѓся ѓ пузыры змешанай з гаючымi настойкамi вадзе. А калi б такi волат як Жалязняк невялiкай мармуровай статуэткай рушыѓ, то яна разляцелася б разам з галавой. Другое, каляровая вiтрына нiбы разбiта i такiм чынам да ахвяры пракраѓся Максiм. Ну, дапусцiм, джакузi шумяць, i сам алiгарх мог такое i не чуць. Але ж у Баравiкова добрая ахова з выдатнымi вартаѓнiчымi сабакамi, якая не чуе звону разбiтага шкла. А далей, такi цяжкi чалавек як Жалязняк пракраѓся праз вiтрыннае акно i падобна гэтак жа вярнуѓся назад. А як яму ѓдалося прайсцi i скрозь галёны, i праз пясчаны гольф не пакiнуѓшы слядоѓ або паламаных кустоѓ.
  Там з боку вiтрыны не падыдзеш мiма ѓзараных кветнiкаѓ, яны iдуць, як напiсана ѓ справе суцэльнай лiнiяй, уздоѓж гэтага будынка палацавага комплексу. Значыць, напрошваецца выснова. Злачынец пракраѓся, праз падземны, сакрэтны ход, праз якi магчыма ён прыходзiѓ для забаѓ нi разоѓ. А затым асцярожна выдалiѓ пару па вiтрыне, каб утварылi трэшчынкi, пасля чаго разабраѓ шкельцы i акуратна расклаѓ iх, нiбы i на самай справе разбiѓ. Ну i значок, як грубы доказ.
  Паѓза трое сышчыкаѓ не на жарт задумалiся. Жорж хацеѓ удакладнiць:
  - Дык што хто забiѓ Баравiкова?
  Алiса з нявiнным выглядам адказала:
  - Зразумела хто, забiѓ асабiста Хiнштэйн. Калi яго гiсторыя аб выбiраннi з эѓкалiптаѓ не варта i выедзенага яйка, а Вiкторыi там i проста не магло быць, то i Абраму ѓ гэтым дамiне няма чаго рабiць. Яны забяспечылi сабе надзейнае алiбi. Стварылi пераканаѓчую на першы погляд версiю, што гэтая справа рук эсэраѓ, разумеючы, што ѓ наш час, гэта самая праѓдападобная шырма, якую толькi можна прыдумаць. А якi сэнс яшчэ кагосьцi iншага сюды далучаць? Абрам i на самай справе скупы, каб плацiць грошы найманаму кiлеру, толькi за тое, каб не пэцкацца самому. Ды i платны забойца можа стаць галаѓным болем з-за шантажу, так што ѓсё роѓна прыйдзецца запэцкацца цi наняць яшчэ аднаго кiлера. А так усё надзейна, разлiчана загадзя, уключаючы абвал выдзеѓбаных усходамi i разарваную на дзень раней сетка. Зрэшты, вядома, у нечым яны вiдавочна перайгралi. Жадаючы, каб прызнанне Вiкторыi, аказалася не гэтак ужо запозненым, а значыць пазбаѓляе гэтую гiсторыю ѓсякай рамантыкi, яны не пакiнулi нi адно следу яе цудоѓнай ножкi ... Хоць зноѓ яны вядома ж павiнны былi застацца, так Вiкторыя пакiнула месца забойства па яе апавяданнi ѓ стане афекту, i не змагла б замесцi сляды, на крэйдавых пародах i азбесце, а адбiткi туфляѓ самога Хiнштэйна, хоць i пакiнутыя на дзень раней выдатна захавалiся. Нават калi дэ Тараканава i схавала частку праѓды i падмяла за сабой, то i адбiткi Абрама перамяшаныя з ёй непазбежна сцерлiся б. Ды i абвал вiдаць, не сённяшняга дня.
  Жорж працягнуѓ рукi i моцна пацiснуѓ Алiсе:
  - Ну, ты i галава! Шэрлак Холм у спаднiцы... Страмчэй Пiкерсана. Так усё па месцах расставiла ѓ такой здавалася б, хiтрай справе. А вось усёткi, я думаю, што падобнае пытанне i цябе паставiць у тупiк. Вось скажы ад чаго нашы навучаныя сабакi так кiдалiся ад Хiншэйна, нiбы ад яго i сапраѓды, пахла апраметнай?
  Алiса з нявiннай усмешкай адказала:
  - А ад таго, што ад яго сапраѓды пахла. Вось толькi не самай апраметнай, а сабакам што яе ахоѓвае... - Перахапiѓшы здзiѓленае марганне ѓ вачах эксперта, дала празаiчнае тлумачэнне. - Калi паднiмалася, заходзiла ѓ асабняк, слугi выносiлi здаравенную тушу памерлага льва. Тады я вядома ж не звярнула на гэтую ѓвагу. Ну, памёр леѓ, дык цi рэдка памiраюць жывёлiны ѓ звярынцах. Але калi сабакi спалохана заскуголiлi зразумела, там яны могуць спалохацца толькi цара звяроѓ. Хiнштэйн прахарчаваѓ сваё адзенне распаленым iльвiным тлушчам, i нават мой чалавечы нос адрознiваѓ гэты даѓкi пах. Увогуле, iзноѓ такi хiтрыя разлiк дасведчанага рэжысёра - прымусiць паверыць нас у мiфiчнае, каб празаiчныя недарэчнасцi мiнулi мiма нашай ашаломленай увагi. Накшталт падстаѓнога штукара, якi адцягвае погляд, банальнага зладзюжкi якi лез рукой за кашальком у кiшэню расцяпы.
  Карташоѓ строс галавой, зганяючы з сябе стомленасць:
  - Вядома накшталт i нядрэнна ѓсё сыходзiцца... Але ж Вiкторыя даѓнi вораг Хiнштэйна, ды i апраѓдаць суду за забойства двух эсэраѓ цяжэй, чым засадзiць за краты сотню мiльянераѓ. Акрамя таго... Як Тараканава дайшла да жыцця такi?
  Алiса здзiѓлена пацiснула плячыма:
  - Тут у нас пакуль недастаткова фактаѓ, каб будаваць тэорыi. Магчыма, менавiта Хiнштэйн дапамог яе з палiтычнай амнiстыяй, а затым пасадзiѓ на кручок, што, увогуле праѓдападобна. Магло быць i iншае, напрыклад перакручаны запал да здрады. Жаданне стаць анёлам i дэманам у адной асобе... Я не настолькi добра ведаю Вiкторыю, каб зрабiць адназначныя высновы аб рухомых яе матывах. Ва ѓсякiм разе, у яе развiтая фантазiя, так што судовы працэс абяцае стаць найцiкавай падзеяй за апошняе дзесяцiгоддзе!
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  -
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  -
  
  -
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 Ваша оценка:

Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"